ကုသိုလ္စိတ္ဆိုတာ ဆင္းရဲတာ ခ်မ္းသာတာႏွင့္မဆိုင္ဘူး အသက္ငယ္တာႀကီးတာႏွင့္မဆိုင္ဘူး ဂုဏ္႐ွိတာ မ႐ွိတာႏွင့္မဆိုင္ဘူး ကိုယ္ရဲ႕ သဒၵါတရားစိတ္ႏွင့္ပဲဆိုင္တယ္ေနာ္ ======== "ကုသိုလ္ရဖို႔ ဆိုရင္ "ပကာသန မလိုဘူး ေနရာထိုင္ခင္း မလိုဘူး အသက္အရြယ္ မလိုဘူး ရွက္ေၾကာက္ေနဖို႔ မလိုဘူး သိမ္ငယ္ေနဖို႔ မလိုဘူး အေဖၚအေပါင္း မလိုဘူး ဘာသာတရားကို အေျခခံတဲ႔ စိတ္ဓာတ္ဘဲလိုပါတယ္" CR#whm

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2Ie9t3T

#ေန႔တစ္ေန႔ရဲ႕နံနက္ခင္းမွာ #စိတ္ခ်မ္းသာျခင္းနဲ႔စတင္ဖို႔ စိတ္ဆင္းရဲတယ္ဆိုတာ ရင္ထဲကို “ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ဣသာမစၧရိယ၊ ရာဂ၊ တဏွာ” စတဲ့ အကုသိုလ္တရားေတြ ၀င္လာလို႔ပါ ဒီသေဘာကို ကိုယ္က အရင္ သေဘာ ေပါက္ထား လိုက္ပါ ဒီေတာ့ မနက္အိပ္ယာထ ႏိုးတာနဲ႔ “ငါ ဒီေန႔ သတိပ႒ာန္ရယ္၊ နေမာတႆ ရယ္ နဲ႔ ငါ့စိတ္ကေလးကို ၿငိမ္းေအးေအာင္ ေနမယ္” လို႔ သံုးခါေလာက္ စိတ္ထဲကေန အဓိ႒ာန္လိုက္ပါ အိပ္ရာထကတည္းက သတိပ႒ာန္ေလးနဲ႔ ထလိုက္ပါ ေရခ်ိဳးခန္း၀င္တာ၊ မ်က္ႏွာသစ္တာ၊ သြားတုိက္တာ၊ မ်က္ႏွာသုတ္တာ၊ ေျခလွမ္းလွမ္း တာ၊ ျခင္ေထာင္သိမ္းသာ၊ ေစာင္ေခါက္တာ၊ မီးဖိုေခ်ာင္၀င္တာ စသည္ေတြကို သိ ,သိေနလိုက္ပါ တကယ္လို႔ မွတ္ရတာ ၾကာလာလို႔ နည္းနည္း ၿငီးေငြ႔လာရင္ နေမာတႆကို လွည့္ပြားေနလိုက္ပါ နေမာတႆ ပြားလို႔ အားရလာတဲ့အခါ သတိပ႒ာန္ကို ျပန္မွတ္ပါ သတိပ႒ာန္ေလးနဲ႔ ေနလိုက္၊ နေမာတႆေလးနဲ႔ ေနလိုက္နဲ႔ ေသခ်ာ သတိကပ္ၿပီး ေနေနလိုက္ပါ သတိပ႒ာန္ေလးနဲ႔ ေနေနတဲ့အခ်ိန္၊ နေမာတႆပြားေနတဲ့အခ်ိန္ေလးမွာ ေလာဘ၊ ေဒါသ စတဲ့ အကုသိုလ္တရားေတြ မ၀င္ပါဘူး အဲဒီ အကုသိုလ္တရားေတြ မ၀င္ရင္ စိတ္ကေလး ၿငိမ္းေအးေနေတာ့တာပါ တစ္ေန႔လံုး မက်င့္ႏိုင္ရင္ေတာင္ မနက္ပိုင္းေလး မွာေတာ့ အခ်ိန္ေလးသတ္မွတ္ၿပီး က်င့္ၾကည့္ ေစခ်င္ပါတယ္ က်င့္စမွာ နည္းနည္းခက္ခ်င္ ခက္မယ္ က်င့္ပါ မ်ားလာရင္ေတာ့ မွတ္ရ၊ ပြားရတာ လြယ္သြား ပါလိမ့္မယ္ ၀ိပႆ နာဆိုတာ အနိစၥ၊ ဒုကၡ၊ အနတၱလကၡဏာ ေတြ႔ျမင္ပါမွ ၀ိပႆနာ စစ္စစ္ျဖစ္တာပါ ဒါေပမယ့္ သြားရင္သြားတယ္ လို႔ သိေနတဲ့အခ်ိန္မွာ၊ ေသာက္ရင္ေသာက္တယ္လို႔ သိေနတဲ့အခ်ိန္မွာ သတိျဖစ္ေနတဲ့ အတြက္အကုသိုလ္ စိတ္ကေလး ေတြကမ၀င္ပါဘူး မ၀င္တဲ့အတြက္ စိတ္ကေလးကၿငိမ္းေအးေန ေတာ့တာပါ ဒီေလာက္ ဆိုရင္ပဲ ကိုယ့္အတြက္ ေတာ္ေတာ္ေလး ဟုတ္ေနပါျပီ ဒါေလးကုိ စမ္းၿပီးေတာ့က်င့္ၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္ စိတ္ကေလး ၿငိမ္းေအးေနေစခ်င္လို႔ပါ သိပ္ၿပီး ခက္လွတဲ့ က်င့္စဥ္လည္း မဟုတ္ပါဘူး စာဖတ္သူေရ၊ တခ်ဳိ႕ စိတ္ဆင္းရဲမႈေတြဟာ ေတြးလို႔ ျဖစ္ရတာပါ ေတြးတာက ၾကာလာရင္ အက်င့္ပါသြားတတ္ပါတယ္ ဒါေၾကာင့္ စိတ္ဆင္းရဲစရာတစ္ခု ေတြးမိလိုက္တာ နဲ႔ “ေတြးတယ္၊ ေတြးတယ္” လို႔ မွတ္ခ်က္လုိက္ပါ “ေတြးတယ္၊ ေတြးတယ္” လို႔ သိခ်လိုက္ပါ မွတ္ရတာ ကိုယ့္အတြက္ သိပ္ခက္ေနရင္လည္း နေမာတႆ ကို အားရသေလာက္ ပြားခ်ပစ္လိုက္ပါ မေတြးမိေအာင္လည္း အက်င့္လုပ္ထားလိုက္ပါေနာ္။ ရေ၀ႏြယ္ (အင္းမ)အရွင္ရာဇႏိၵ

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2NnTlky

#ေန႔တစ္ေန႔ရဲ႕နံနက္ခင္းမွာ #စိတ္ခ်မ္းသာျခင္းနဲ႔စတင္ဖို႔ စိတ္ဆင္းရဲတယ္ဆိုတာ ရင္ထဲကို “ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ဣသာမစၧရိယ၊ ရာဂ၊ တဏွာ” စတဲ့ အကုသိုလ္တရားေတြ ၀င္လာလို႔ပါ ဒီသေဘာကို ကိုယ္က အရင္ သေဘာ ေပါက္ထား လိုက္ပါ ဒီေတာ့ မနက္အိပ္ယာထ ႏိုးတာနဲ႔ “ငါ ဒီေန႔ သတိပ႒ာန္ရယ္၊ နေမာတႆ ရယ္ နဲ႔ ငါ့စိတ္ကေလးကို ၿငိမ္းေအးေအာင္ ေနမယ္” လို႔ သံုးခါေလာက္ စိတ္ထဲကေန အဓိ႒ာန္လိုက္ပါ အိပ္ရာထကတည္းက သတိပ႒ာန္ေလးနဲ႔ ထလိုက္ပါ ေရခ်ိဳးခန္း၀င္တာ၊ မ်က္ႏွာသစ္တာ၊ သြားတုိက္တာ၊ မ်က္ႏွာသုတ္တာ၊ ေျခလွမ္းလွမ္း တာ၊ ျခင္ေထာင္သိမ္းသာ၊ ေစာင္ေခါက္တာ၊ မီးဖိုေခ်ာင္၀င္တာ စသည္ေတြကို သိ ,သိေနလိုက္ပါ တကယ္လို႔ မွတ္ရတာ ၾကာလာလို႔ နည္းနည္း ၿငီးေငြ႔လာရင္ နေမာတႆကို လွည့္ပြားေနလိုက္ပါ နေမာတႆ ပြားလို႔ အားရလာတဲ့အခါ သတိပ႒ာန္ကို ျပန္မွတ္ပါ သတိပ႒ာန္ေလးနဲ႔ ေနလိုက္၊ နေမာတႆေလးနဲ႔ ေနလိုက္နဲ႔ ေသခ်ာ သတိကပ္ၿပီး ေနေနလိုက္ပါ သတိပ႒ာန္ေလးနဲ႔ ေနေနတဲ့အခ်ိန္၊ နေမာတႆပြားေနတဲ့အခ်ိန္ေလးမွာ ေလာဘ၊ ေဒါသ စတဲ့ အကုသိုလ္တရားေတြ မ၀င္ပါဘူး အဲဒီ အကုသိုလ္တရားေတြ မ၀င္ရင္ စိတ္ကေလး ၿငိမ္းေအးေနေတာ့တာပါ တစ္ေန႔လံုး မက်င့္ႏိုင္ရင္ေတာင္ မနက္ပိုင္းေလး မွာေတာ့ အခ်ိန္ေလးသတ္မွတ္ၿပီး က်င့္ၾကည့္ ေစခ်င္ပါတယ္ က်င့္စမွာ နည္းနည္းခက္ခ်င္ ခက္မယ္ က်င့္ပါ မ်ားလာရင္ေတာ့ မွတ္ရ၊ ပြားရတာ လြယ္သြား ပါလိမ့္မယ္ ၀ိပႆ နာဆိုတာ အနိစၥ၊ ဒုကၡ၊ အနတၱလကၡဏာ ေတြ႔ျမင္ပါမွ ၀ိပႆနာ စစ္စစ္ျဖစ္တာပါ ဒါေပမယ့္ သြားရင္သြားတယ္ လို႔ သိေနတဲ့အခ်ိန္မွာ၊ ေသာက္ရင္ေသာက္တယ္လို႔ သိေနတဲ့အခ်ိန္မွာ သတိျဖစ္ေနတဲ့ အတြက္အကုသိုလ္ စိတ္ကေလး ေတြကမ၀င္ပါဘူး မ၀င္တဲ့အတြက္ စိတ္ကေလးကၿငိမ္းေအးေန ေတာ့တာပါ ဒီေလာက္ ဆိုရင္ပဲ ကိုယ့္အတြက္ ေတာ္ေတာ္ေလး ဟုတ္ေနပါျပီ ဒါေလးကုိ စမ္းၿပီးေတာ့က်င့္ၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္ စိတ္ကေလး ၿငိမ္းေအးေနေစခ်င္လို႔ပါ သိပ္ၿပီး ခက္လွတဲ့ က်င့္စဥ္လည္း မဟုတ္ပါဘူး စာဖတ္သူေရ၊ တခ်ဳိ႕ စိတ္ဆင္းရဲမႈေတြဟာ ေတြးလို႔ ျဖစ္ရတာပါ ေတြးတာက ၾကာလာရင္ အက်င့္ပါသြားတတ္ပါတယ္ ဒါေၾကာင့္ စိတ္ဆင္းရဲစရာတစ္ခု ေတြးမိလိုက္တာ နဲ႔ “ေတြးတယ္၊ ေတြးတယ္” လို႔ မွတ္ခ်က္လုိက္ပါ “ေတြးတယ္၊ ေတြးတယ္” လို႔ သိခ်လိုက္ပါ မွတ္ရတာ ကိုယ့္အတြက္ သိပ္ခက္ေနရင္လည္း နေမာတႆ ကို အားရသေလာက္ ပြားခ်ပစ္လိုက္ပါ မေတြးမိေအာင္လည္း အက်င့္လုပ္ထားလိုက္ပါေနာ္။ ရေ၀ႏြယ္ (အင္းမ)အရွင္ရာဇႏိၵ

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2NnTlky

ငါဆိုတဲ႔ အတၱ ဝင္ေရာက္လာတဲ႔အခါ အျခားအရာအားလုံး ထြက္သြားပါတယ္။ ငါဆိုတဲ႔ အတၱ ထြက္သြားတဲ႔အခါ အျခားအရာအားလုံး ဝင္ေရာက္လာပါတယ္။ Buddha's Teaching

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/34Um6L2

ငါဆိုတဲ႔ အတၱ ဝင္ေရာက္လာတဲ႔အခါ အျခားအရာအားလုံး ထြက္သြားပါတယ္။ ငါဆိုတဲ႔ အတၱ ထြက္သြားတဲ႔အခါ အျခားအရာအားလုံး ဝင္ေရာက္လာပါတယ္။ Buddha's Teaching

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/34Um6L2

"ဖိနပ္​" ဘယ္​​ေလာက္​အဖိုးတန္​တန္​ ​ေခါင္​းမွာပန္​လို႔​ေတာ့ မရဘူး။ "လူယုတ္​မာ" ဘယ္​​ေလာက္​​ေတာ္​​ေတာ္​ သူ​ေတာ္​​ေကာင္းဘြဲ႔​ေတာ့ မရဘူး။ "မိဘ" ဘယ္​​ေလာက္​ပဲ သားသမီးကိုခ်စ္​ခ်စ္​ မခ်စ္​တတ္​ရင္​ ခ်စ္​ရာမ​ေရာက္​ဘူး။ "သားသမီး" ဘယ္​​ေလာက္​ပဲ မိဘကဆိုးဆိုး မျပစ္​မွားထိုက္​ဘူး။ "ဆရာ" ဘယ္​​ေလာက္​ပဲ ပညာ​ေတြစံုစံု လမ္​းမွားကိုသင္​​ေပး​ေနရင္​ တပည္​့​ေတြဒုကၡ​ေရာက္​တယ္​။ "တပည္​့" ဘယ္​​ေလာက္​ပဲ ဆရာဆိုးဆိုး လမ္​းမွန္​ကိုၫြန္​ျပရင္​ ခ်ည္​းကပ္​သင္​့တယ္​။ "သူငယ္​ခ်င္​း" ဘယ္​​ေလာက္​ပဲ ကိုယ္​့အ​ေပၚ​ေကာင္​း​ေကာင္​း လမ္​းမွားကိုဆြဲ​​ေခၚ​ေနရင္​ မ​ေပါင္​းထိုက္​ဘူး။ "မိသားစု" ဘယ္​​ေလာက္​ပဲ သ​ေဘားထား​ေတြ ကြဲလြဲ​ေနပါ​ေစ ​ေသြး​ေတာ့မကြဲသင္​့ဘူး။ "ခ်စ္​သူ" ဘယ္​​ေလာက္​ပဲ ခ်စ္​ခ်စ္​ နာက်င္​မႈ​ေတြ​ေပး​ေနရင္​ လမ္​းခြဲသင္​့တယ္​။ "အိမ္​​ေထာင္​​ေရး" ဘယ္​​ေလာက္​ပဲ နားလည္​မႈ​ေတြ​ေပး​ေပး ​ေဖာက္​ျပန္​တာကို​ေတာ့ လက္​မခံသင္​့ဘူး။ "ပတ္​ဝန္​းက်င္​" ဘယ္​​ေလာက္​ပဲ ​ေဝဖန္​ဖန္​ ကိုယ္​အ​ေနမွန္​ရင္​ ​ေဝဖန္​တာ​ေတြ ရပ္​သြားလိမ္​့မယ္​။ "စကား" ဘယ္​​ေလာက္​ပဲ တတ္​တတ္​ လိုအပ္​သ​ေလာက္​ပဲ ​ေျပာသင္​့တယ္​။ "နား" ကိုယ္​အ​ေျပာထက္​ သူ​ေျပာကို နား​ေထာင္​​ေပးတာ ပိုၿပီးအက်ိဳးရိွတယ္​။ "မ်က္​စိ" ကိုယ္​ဘာျမင္​လိုက္​သလဲဆိုတာ ကိုယ္​ဘယ္​လို ၾကည္​့သလဲဆိုတဲ့အ​ေပၚမွာ မူတယ္​တယ္​။ "အက်င္​့" ဘယ္​​ေလာက္​ပဲ ႐ုပ္​ဆိုးဆိုး အက်င္​့​ေကာင္​း​ေနရင္​ လူခ်စ္​တယ္​။ "မာန" ဘယ္​​ေလာက္​ပဲ ပညာတတ္​တတ္​ မာန္​ရိွ​ေနရင္​ ပညာရိွမဟုတ္​ဘူး။ "​ေစတနာ" ဘယ္​​ေလာက္​ပဲ ပါပါ ဥာဏ္​ပညာမပါရင္​ မထိ​ေရာက္​ဘူး။ "ဝီရိယ" ဘယ္​​ေလာက္​ပဲ ​ေကာင္​း​ေကာင္​း ဥာဏ္​ပညာနဲ႔မလုပ္​ရင္​ မ​ေအာင္​ျမင္​ႏိုင္​ဘူး။ "ပိုက္​ဆံ" မရိွခင္​ ​ေခြၽတာစု​ေဆာင္​းၿပီး ရိွလာတဲ့အခါ မ်ွ​ေဝသံုးစြဲသင္​့တယ္​။ "အ​ေကာင္​းျမင္​စိတ္​" မိမိစိတ္​ကို ၿငိမ္​းခ်မ္​း​ေစဖို႔ လိုကို လိုအပ္​တဲ့အရာျဖစ္​တယ္​။ "စာအုပ္​ စာ​ေပ" စာ​ေပအရသာကို ခံစားမိရင္​ စာဖတ္​ခ်ိန္​ဆိုတာ အလိုလို ရလာပါလိမ္​့မယ္​။ ____အ႐ွင္​လကၡဏ(အင္​းပါ)

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2NoRcVK

"ဖိနပ္​" ဘယ္​​ေလာက္​အဖိုးတန္​တန္​ ​ေခါင္​းမွာပန္​လို႔​ေတာ့ မရဘူး။ "လူယုတ္​မာ" ဘယ္​​ေလာက္​​ေတာ္​​ေတာ္​ သူ​ေတာ္​​ေကာင္းဘြဲ႔​ေတာ့ မရဘူး။ "မိဘ" ဘယ္​​ေလာက္​ပဲ သားသမီးကိုခ်စ္​ခ်စ္​ မခ်စ္​တတ္​ရင္​ ခ်စ္​ရာမ​ေရာက္​ဘူး။ "သားသမီး" ဘယ္​​ေလာက္​ပဲ မိဘကဆိုးဆိုး မျပစ္​မွားထိုက္​ဘူး။ "ဆရာ" ဘယ္​​ေလာက္​ပဲ ပညာ​ေတြစံုစံု လမ္​းမွားကိုသင္​​ေပး​ေနရင္​ တပည္​့​ေတြဒုကၡ​ေရာက္​တယ္​။ "တပည္​့" ဘယ္​​ေလာက္​ပဲ ဆရာဆိုးဆိုး လမ္​းမွန္​ကိုၫြန္​ျပရင္​ ခ်ည္​းကပ္​သင္​့တယ္​။ "သူငယ္​ခ်င္​း" ဘယ္​​ေလာက္​ပဲ ကိုယ္​့အ​ေပၚ​ေကာင္​း​ေကာင္​း လမ္​းမွားကိုဆြဲ​​ေခၚ​ေနရင္​ မ​ေပါင္​းထိုက္​ဘူး။ "မိသားစု" ဘယ္​​ေလာက္​ပဲ သ​ေဘားထား​ေတြ ကြဲလြဲ​ေနပါ​ေစ ​ေသြး​ေတာ့မကြဲသင္​့ဘူး။ "ခ်စ္​သူ" ဘယ္​​ေလာက္​ပဲ ခ်စ္​ခ်စ္​ နာက်င္​မႈ​ေတြ​ေပး​ေနရင္​ လမ္​းခြဲသင္​့တယ္​။ "အိမ္​​ေထာင္​​ေရး" ဘယ္​​ေလာက္​ပဲ နားလည္​မႈ​ေတြ​ေပး​ေပး ​ေဖာက္​ျပန္​တာကို​ေတာ့ လက္​မခံသင္​့ဘူး။ "ပတ္​ဝန္​းက်င္​" ဘယ္​​ေလာက္​ပဲ ​ေဝဖန္​ဖန္​ ကိုယ္​အ​ေနမွန္​ရင္​ ​ေဝဖန္​တာ​ေတြ ရပ္​သြားလိမ္​့မယ္​။ "စကား" ဘယ္​​ေလာက္​ပဲ တတ္​တတ္​ လိုအပ္​သ​ေလာက္​ပဲ ​ေျပာသင္​့တယ္​။ "နား" ကိုယ္​အ​ေျပာထက္​ သူ​ေျပာကို နား​ေထာင္​​ေပးတာ ပိုၿပီးအက်ိဳးရိွတယ္​။ "မ်က္​စိ" ကိုယ္​ဘာျမင္​လိုက္​သလဲဆိုတာ ကိုယ္​ဘယ္​လို ၾကည္​့သလဲဆိုတဲ့အ​ေပၚမွာ မူတယ္​တယ္​။ "အက်င္​့" ဘယ္​​ေလာက္​ပဲ ႐ုပ္​ဆိုးဆိုး အက်င္​့​ေကာင္​း​ေနရင္​ လူခ်စ္​တယ္​။ "မာန" ဘယ္​​ေလာက္​ပဲ ပညာတတ္​တတ္​ မာန္​ရိွ​ေနရင္​ ပညာရိွမဟုတ္​ဘူး။ "​ေစတနာ" ဘယ္​​ေလာက္​ပဲ ပါပါ ဥာဏ္​ပညာမပါရင္​ မထိ​ေရာက္​ဘူး။ "ဝီရိယ" ဘယ္​​ေလာက္​ပဲ ​ေကာင္​း​ေကာင္​း ဥာဏ္​ပညာနဲ႔မလုပ္​ရင္​ မ​ေအာင္​ျမင္​ႏိုင္​ဘူး။ "ပိုက္​ဆံ" မရိွခင္​ ​ေခြၽတာစု​ေဆာင္​းၿပီး ရိွလာတဲ့အခါ မ်ွ​ေဝသံုးစြဲသင္​့တယ္​။ "အ​ေကာင္​းျမင္​စိတ္​" မိမိစိတ္​ကို ၿငိမ္​းခ်မ္​း​ေစဖို႔ လိုကို လိုအပ္​တဲ့အရာျဖစ္​တယ္​။ "စာအုပ္​ စာ​ေပ" စာ​ေပအရသာကို ခံစားမိရင္​ စာဖတ္​ခ်ိန္​ဆိုတာ အလိုလို ရလာပါလိမ္​့မယ္​။ ____အ႐ွင္​လကၡဏ(အင္​းပါ)

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2NoRcVK

စိတ္နဲ႔တန္တဲ့ဘဝ 🚶‍♀️🚶🚶‍♀️🚶 မ်က္လံုးေတြ အေကာင္းတိုင္းရွိေနလ်က္နဲ႔ အေကာင္းမျမင္တတ္ဘူးဆိုရင္ - - - နားေတြ အေကာင္းတိုင္းရွိေနလ်က္နဲ႔ ဆံုးမစကားေတြ မၾကားလိုဘူးဆိုရင္ - - - နွလံုးသားက အေကာင္းတိုင္းရွိေနလ်က္နဲ႔ ခြင့္လႊတ္တတ္တဲ့စိတ္ မေမြးျမဴဘူးဆိုရင္ - - - လူေတြၾကားမွာ ေနထိုင္ေနပါလ်က္နဲ႔ မိတ္ေဆြေကာင္းေတြရွိတယ္လို႔ မခံစားမိဘူးဆိုရင္ - - - ပတ္ဝန္းက်င္ရဲ႕ အကူညီေတြရဖူးပါလ်က္နဲ႔ ကုိယ့္ကိုယ္ကိုယ္ကလြဲရင္ ဘယ္သူကိုမွ သနားစရာေကာင္းတယ္လို႔ မခံစားမိဘူးဆိုရင္ - - - ကြဲလြဲခ်က္ေတြ အရမ္းမ်ားတဲ႔ ေလာကအေၾကာင္းကုိ သိထားပါလ်က္နဲ႔ ကိုယ့္သေဘာနဲ႔ မတူညီတဲ့အျမင္ေတြကို ေလးစားဖို႔ ခက္ေနေသးတယ္ဆိုရင္ - - - သတၱိရွိတယ္လို႔ ေၾကြးေက်ာ္ထားပါလ်က္နဲ႔ ကုိယ္ယူသင့္မွန္းသိေနတဲ့ လူမႈတာဝန္ေတြကို မသိလိုက္မသိဖာသာ ထားတတ္ေနတုန္း ဆိုရင္ - - - ကုိယ့္ကုိကုိယ္ သိပ္ေတာ္တဲ႔သူလို႕ ယူဆထားပါလ်က္နဲ႔ လူ႔စည္းကမ္း၊ လူ႔က်င့္ဝတ္ေတြကို ဘယ္သူမွမျမင္မသိနိုင္တဲ့ အေျခအေနေတြမွာ အလြယ္တကူ ခ်ိဳးေဖာက္ခ်င္စိတ္ ရွိေနတုန္းပဲဆိုရင္ - - - မတရား မမွ်တမႈကုိ ခံစားဖူးပါလ်က္နဲ႔ မထိုက္တန္တဲ့ အခြင့္အေရးေတြကို အရူးအမူးေမွ်ာ္လင့္ေနတုန္းပဲ ဆိုရင္ - - - နိုင္လိုဖိႏွိပ္မႈေတြ ခံစားခဲ႔ဖူးပါလ်က္နဲ႔ ကုိယ္တိုင္က နိုင္ရာစားၿပီး ေဖာ္လံဖားတတ္တဲ့အက်င့္ကို မျပင္နိုင္ေသးဘူးဆိုရင္ - - - သူတစ္ပါးကုန္းတိုက္လို႔ ဘဝယိမ္းယုိင္ခဲ႔ဖူးပါလ်က္နဲ႔ သူမ်ားမေကာင္းေၾကာင္း ကိုယ့္ေကာင္းေၾကာင္း ေျပာေနရတာကို အရသာေတြ႕ေနတုန္းပဲဆိုရင္ - - - မင္းရဲ႕သေဘာထားေတြကို ေျပာင္းလဲခ်ိန္တန္ၿပီ သူငယ္ခ်င္း - - - ကံတရားမွာ ဉာဏ္ဘယ္ေလာက္ပဲမ်ားမ်ား တမာပင္စိုက္ၿပီး သရက္သီးခူးခ်င္လို႔႔ေတာ့မရဘူး - - - "စိတ္နဲ႔တန္တဲ့ဘဝကုိ ရၾကတာခ်ည္းပဲ" ဆိုတဲ့စကားက အလကားေရးထားတာမွမဟုတ္တာ - - - Credit to Original Writer

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2QsJtIe

စိတ္နဲ႔တန္တဲ့ဘဝ 🚶‍♀️🚶🚶‍♀️🚶 မ်က္လံုးေတြ အေကာင္းတိုင္းရွိေနလ်က္နဲ႔ အေကာင္းမျမင္တတ္ဘူးဆိုရင္ - - - နားေတြ အေကာင္းတိုင္းရွိေနလ်က္နဲ႔ ဆံုးမစကားေတြ မၾကားလိုဘူးဆိုရင္ - - - နွလံုးသားက အေကာင္းတိုင္းရွိေနလ်က္နဲ႔ ခြင့္လႊတ္တတ္တဲ့စိတ္ မေမြးျမဴဘူးဆိုရင္ - - - လူေတြၾကားမွာ ေနထိုင္ေနပါလ်က္နဲ႔ မိတ္ေဆြေကာင္းေတြရွိတယ္လို႔ မခံစားမိဘူးဆိုရင္ - - - ပတ္ဝန္းက်င္ရဲ႕ အကူညီေတြရဖူးပါလ်က္နဲ႔ ကုိယ့္ကိုယ္ကိုယ္ကလြဲရင္ ဘယ္သူကိုမွ သနားစရာေကာင္းတယ္လို႔ မခံစားမိဘူးဆိုရင္ - - - ကြဲလြဲခ်က္ေတြ အရမ္းမ်ားတဲ႔ ေလာကအေၾကာင္းကုိ သိထားပါလ်က္နဲ႔ ကိုယ့္သေဘာနဲ႔ မတူညီတဲ့အျမင္ေတြကို ေလးစားဖို႔ ခက္ေနေသးတယ္ဆိုရင္ - - - သတၱိရွိတယ္လို႔ ေၾကြးေက်ာ္ထားပါလ်က္နဲ႔ ကုိယ္ယူသင့္မွန္းသိေနတဲ့ လူမႈတာဝန္ေတြကို မသိလိုက္မသိဖာသာ ထားတတ္ေနတုန္း ဆိုရင္ - - - ကုိယ့္ကုိကုိယ္ သိပ္ေတာ္တဲ႔သူလို႕ ယူဆထားပါလ်က္နဲ႔ လူ႔စည္းကမ္း၊ လူ႔က်င့္ဝတ္ေတြကို ဘယ္သူမွမျမင္မသိနိုင္တဲ့ အေျခအေနေတြမွာ အလြယ္တကူ ခ်ိဳးေဖာက္ခ်င္စိတ္ ရွိေနတုန္းပဲဆိုရင္ - - - မတရား မမွ်တမႈကုိ ခံစားဖူးပါလ်က္နဲ႔ မထိုက္တန္တဲ့ အခြင့္အေရးေတြကို အရူးအမူးေမွ်ာ္လင့္ေနတုန္းပဲ ဆိုရင္ - - - နိုင္လိုဖိႏွိပ္မႈေတြ ခံစားခဲ႔ဖူးပါလ်က္နဲ႔ ကုိယ္တိုင္က နိုင္ရာစားၿပီး ေဖာ္လံဖားတတ္တဲ့အက်င့္ကို မျပင္နိုင္ေသးဘူးဆိုရင္ - - - သူတစ္ပါးကုန္းတိုက္လို႔ ဘဝယိမ္းယုိင္ခဲ႔ဖူးပါလ်က္နဲ႔ သူမ်ားမေကာင္းေၾကာင္း ကိုယ့္ေကာင္းေၾကာင္း ေျပာေနရတာကို အရသာေတြ႕ေနတုန္းပဲဆိုရင္ - - - မင္းရဲ႕သေဘာထားေတြကို ေျပာင္းလဲခ်ိန္တန္ၿပီ သူငယ္ခ်င္း - - - ကံတရားမွာ ဉာဏ္ဘယ္ေလာက္ပဲမ်ားမ်ား တမာပင္စိုက္ၿပီး သရက္သီးခူးခ်င္လို႔႔ေတာ့မရဘူး - - - "စိတ္နဲ႔တန္တဲ့ဘဝကုိ ရၾကတာခ်ည္းပဲ" ဆိုတဲ့စကားက အလကားေရးထားတာမွမဟုတ္တာ - - - Credit to Original Writer

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2QsJtIe

🌱 ငါေသရင္ဘယ္ေရာက္မလဲ ဆိုၿပီးသံေဝဂဥာဏ္ စျဖစ္ၿပီး က်င့္တာ.. သမာဓိထူေထာင္ၿပီး သမာဓိအေျခခံအားေကာင္း လာေတာ့ အာနာပါနသတိ ယူလိုက္တ့ဲအခါမွာ ေတာ့ .. အင္း.. အာနာပါနသတိဆိုတာ ထြက္ေလ ဝင္ေလ ေလးကို ႐ႈေနတ့ဲအခ်ိန္အခါမွာ သမာဓိ အားေကာင္းလာေတာ့ ႏွာသီးဝတံခါးကေနၿပီး အဇၥ်တၱသႏၱန္က တြန္းထုတ္လာတ့ဲေလေၾကာင္း ႀကီးက တခါထဲျမင္လာတယ္၊ ဗဟိဒၶကတိုးဝင္ လာတ့ဲေလေၾကာင္းႀကီးျမင္လာတယ္..အဲဒီေလ ေၾကာင္းႀကီး႐ွုေနတာပဲ ဒကာႀကီးေရ။ 🌱 အဲဒီေလေၾကာင္းႀကီးဘယ္လိုျဖစ္လာသလဲ... ၾကည္သထက္ၾကည္, ၾကည္သထက္ၾကည္လာ တာပဲ၊ ေလေၾကာင္းထဲစိတ္ကေလးဖြင့္ထားတာ၊ ကမၻာေပၚမွာဒီလိုအဆင္းလွတာမ႐ွိဘူး, ကမၻာ ေပၚမွာတပ္မက္စရာ, ဒီေလာက္ၾကည္ႏူးဖြယ္ရာ အတိတ္က မ႐ွိဘူး၊ ပီတိျဖစ္တာပဲ ဒကာႀကီးရ႕ဲ။ ဦးဇင္းျဖစ္ခ့ဲတာေျပာတာေနာ္။ 🌱 ဒီလိုပီတိျဖစ္လာတ့ဲအခါ ဒီစိတ္ကေလးက ေလ ေၾကာင္းထဲထားရမွ ခ်မ္းသာတယ္၊ ေလေၾကာင္း ႀကီးလဲ႐ႈေနေရာ ေဆး႐ိုးပင္ေပၚကေနျပီးေတာ့ က်ီးကန္းတစ္ေကာင္က ေအာ္လိုက္တာ.. အာ့ အာ့ ဆိုၿပီးေကာက္ေအာ္လိုက္တာ ကိုယ့္ စိတ္ကေလးက က်ီးေပၚေရာက္သြားၿပီး ေလ ေၾကာင္းကိုလႊတ္ၿပီး က်ီးေအာ္တ့ဲဆီ ေဒါသျဖစ္ သြားတယ္..အဲဒီေဒါသျဖစ္သြားၿပီး ဒီက်ီးနယ္ ဒီအခ်ိန္မွလာေအာ္တယ္ဆိုၿပီး ဒီက်ီးစိတ္ပဲျဖစ္ ေနတယ္။ က်ီးေအာ္တာ ဦးဇင္းကေဒါသျဖစ္သြားေတာ့ ဒီက်ီးကေလေၾကာင္းခိုပါေရာ၊ အ့ဲဒီက်ီးကိုထုတ္ ေနလိုက္ရတာ တခါထဲ ေခြၽးလုံးနပန္းလုံးက်တာပဲ။ လက္ဦး က်ီးကနားၿပီး ဖ်တ္ဖ်တ္, ဖ်တ္ဖ်တ္န႔ဲ ေဒါသစိတ္ကိုး.. ဒါေၾကာင့္ ေဒါသစိတ္န႔ဲမ်ားခ်ဳပ္ လိုက္ရင္ ကိုယ္က်ိဳးနည္းမယ္ ။ ဥပါဒါန္စိတ္ကို ဒကာႀကီးရ႕ဲ။ 🌱 ဦဇင္းက်ီးန႔ဲ နပန္းခ်တာဘယ္ေလာက္ၾကာသလဲ ဆိုရင္ ၃ လေတာင္ၾကာတယ္။ ဦးဇင္းအတိတ္က က်ီးဘဝမ်ားခ့ဲတယ္ ၊ ဒါေၾကာင့္ က်ီးစိတ္ျဖစ္ၿပီး က်ီးေဒါသျဖစ္ေနတယ္။ အ့ဲဒီေတာ့...ဦးဇင္းတရားက်င့္တ့ဲ အခ်ိန္အခါမွာ နတ္ ၂ ပါးက အနားထိုင္ေစာင့္ေနတယ္၊ ဦဇင္း က ဒီေကာင္ေတြ အလကားေကာင္ေတြဘဲ ဂ႐ုမ စိုက္ပါဘူး၊ ကိုယ့္တရား ကိုယ္လုပ္ေနတာ... အ့ဲဒီလိုေတြးလိုက္တာပဲ.. အ့ဲဒီေတာ့..ဘယ္လိုျဖစ္လာလဲဆိုေတာ့ တရား ျဖဳတ္လိုက္တယ္ ၊ ၃ နာရီ ၄ နာရီ ၅ နာရီအဲဒီလို ထိုင္ၿပီး ၿပီဆို တေအာင့္နားတယ္ တရားျဖဳတ္ လိုက္တယ္... အဲဒီလိုန႔ဲ မ်က္စိေတြပါေတြဖြင့္ၿပီးေတာ့ ေခတၱနား၊ အင္း..ဒီတခါလဲက်ီးလာအုံးမွာပဲ ဆိုၿပီးဒီစိတ္ျဖစ္ လာတယ္၊ မထိုင္ပဲလဲမေနႏိုင္ဘူး တေအာင့္ၾကာ ေတာ့ထိုင္ျပန္တာပဲ၊ ဒီက်ီးလာအုံးမွာပဲ လို႔ဆို လိုက္တာန႔ဲတၿပိဳင္ ဖ်တ္ဖ်တ္,ဖ်တ္ဖ်တ္န႔ဲက်ီးျပန္ လာတာပဲ၊ လာၿပီ က်ီးေလေၾကာင္းထဲခိုေနတာ။ 🌱 ေနာက္ထိုင္တ့ဲအခါ မ်က္စိဖြင့္ၾကည့္တယ္ နတ္ ၂ ပါးျမင္ေနရတာ၊ အဲဒီေတာ့ ဦးဇင္းက မထိုင္ခင္ တည္းက ဒီက်ီးလာအုံးမွာပဲျဖစ္ေနတာ..ကိုယ့္ စိတ္ကျဖစ္လိုက္တာ ၊ ကိုယ့္စိတ္ကျဖစ္ၿပီးေတာ့ မ်က္စိမွိတ္ၿပီး ေလ႐ႈလိိုက္တ့ဲအခါ နတ္တစ္ပါးက ထလာတယ္.... ထလာၿပီး လက္ထဲကက်ီးက ေလးကိုင္ၿပီး " လႊတ္လိုက္မယ္ေလတ့ဲ ".. ဟယ္..ငါ့စိတ္သူသိပါလား.. ၾကည့္စမ္း နတ္ကသိတယ္ ၊ အဲဒီေတာ့မွ ပုဂၢိဳလ္ သတၱဝါေတြဟာ လူကေတာ့မသိဘူး နတ္ကသိ တယ္... နတ္ကၾကည့္ေနတယ္ ဘယ္ပုဂၢိဳလ္ဘာလုပ္တယ္ နတ္ကသိတယ္.. အဲဒီေတာ့နတ္ကို႐ွက္ေတာ့ အဲဒီ့ က်ီးစိတ္ကို နင္လားငါလား သမာဓိယူေတာ့ တာပဲ..အဲဒီမွာ တခါထဲ က်ီးစိတ္ေပ်ာက္သြား တယ္ ။ (သဲအင္းဂူဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး)..z

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2V4IWer

🌱 ငါေသရင္ဘယ္ေရာက္မလဲ ဆိုၿပီးသံေဝဂဥာဏ္ စျဖစ္ၿပီး က်င့္တာ.. သမာဓိထူေထာင္ၿပီး သမာဓိအေျခခံအားေကာင္း လာေတာ့ အာနာပါနသတိ ယူလိုက္တ့ဲအခါမွာ ေတာ့ .. အင္း.. အာနာပါနသတိဆိုတာ ထြက္ေလ ဝင္ေလ ေလးကို ႐ႈေနတ့ဲအခ်ိန္အခါမွာ သမာဓိ အားေကာင္းလာေတာ့ ႏွာသီးဝတံခါးကေနၿပီး အဇၥ်တၱသႏၱန္က တြန္းထုတ္လာတ့ဲေလေၾကာင္း ႀကီးက တခါထဲျမင္လာတယ္၊ ဗဟိဒၶကတိုးဝင္ လာတ့ဲေလေၾကာင္းႀကီးျမင္လာတယ္..အဲဒီေလ ေၾကာင္းႀကီး႐ွုေနတာပဲ ဒကာႀကီးေရ။ 🌱 အဲဒီေလေၾကာင္းႀကီးဘယ္လိုျဖစ္လာသလဲ... ၾကည္သထက္ၾကည္, ၾကည္သထက္ၾကည္လာ တာပဲ၊ ေလေၾကာင္းထဲစိတ္ကေလးဖြင့္ထားတာ၊ ကမၻာေပၚမွာဒီလိုအဆင္းလွတာမ႐ွိဘူး, ကမၻာ ေပၚမွာတပ္မက္စရာ, ဒီေလာက္ၾကည္ႏူးဖြယ္ရာ အတိတ္က မ႐ွိဘူး၊ ပီတိျဖစ္တာပဲ ဒကာႀကီးရ႕ဲ။ ဦးဇင္းျဖစ္ခ့ဲတာေျပာတာေနာ္။ 🌱 ဒီလိုပီတိျဖစ္လာတ့ဲအခါ ဒီစိတ္ကေလးက ေလ ေၾကာင္းထဲထားရမွ ခ်မ္းသာတယ္၊ ေလေၾကာင္း ႀကီးလဲ႐ႈေနေရာ ေဆး႐ိုးပင္ေပၚကေနျပီးေတာ့ က်ီးကန္းတစ္ေကာင္က ေအာ္လိုက္တာ.. အာ့ အာ့ ဆိုၿပီးေကာက္ေအာ္လိုက္တာ ကိုယ့္ စိတ္ကေလးက က်ီးေပၚေရာက္သြားၿပီး ေလ ေၾကာင္းကိုလႊတ္ၿပီး က်ီးေအာ္တ့ဲဆီ ေဒါသျဖစ္ သြားတယ္..အဲဒီေဒါသျဖစ္သြားၿပီး ဒီက်ီးနယ္ ဒီအခ်ိန္မွလာေအာ္တယ္ဆိုၿပီး ဒီက်ီးစိတ္ပဲျဖစ္ ေနတယ္။ က်ီးေအာ္တာ ဦးဇင္းကေဒါသျဖစ္သြားေတာ့ ဒီက်ီးကေလေၾကာင္းခိုပါေရာ၊ အ့ဲဒီက်ီးကိုထုတ္ ေနလိုက္ရတာ တခါထဲ ေခြၽးလုံးနပန္းလုံးက်တာပဲ။ လက္ဦး က်ီးကနားၿပီး ဖ်တ္ဖ်တ္, ဖ်တ္ဖ်တ္န႔ဲ ေဒါသစိတ္ကိုး.. ဒါေၾကာင့္ ေဒါသစိတ္န႔ဲမ်ားခ်ဳပ္ လိုက္ရင္ ကိုယ္က်ိဳးနည္းမယ္ ။ ဥပါဒါန္စိတ္ကို ဒကာႀကီးရ႕ဲ။ 🌱 ဦဇင္းက်ီးန႔ဲ နပန္းခ်တာဘယ္ေလာက္ၾကာသလဲ ဆိုရင္ ၃ လေတာင္ၾကာတယ္။ ဦးဇင္းအတိတ္က က်ီးဘဝမ်ားခ့ဲတယ္ ၊ ဒါေၾကာင့္ က်ီးစိတ္ျဖစ္ၿပီး က်ီးေဒါသျဖစ္ေနတယ္။ အ့ဲဒီေတာ့...ဦးဇင္းတရားက်င့္တ့ဲ အခ်ိန္အခါမွာ နတ္ ၂ ပါးက အနားထိုင္ေစာင့္ေနတယ္၊ ဦဇင္း က ဒီေကာင္ေတြ အလကားေကာင္ေတြဘဲ ဂ႐ုမ စိုက္ပါဘူး၊ ကိုယ့္တရား ကိုယ္လုပ္ေနတာ... အ့ဲဒီလိုေတြးလိုက္တာပဲ.. အ့ဲဒီေတာ့..ဘယ္လိုျဖစ္လာလဲဆိုေတာ့ တရား ျဖဳတ္လိုက္တယ္ ၊ ၃ နာရီ ၄ နာရီ ၅ နာရီအဲဒီလို ထိုင္ၿပီး ၿပီဆို တေအာင့္နားတယ္ တရားျဖဳတ္ လိုက္တယ္... အဲဒီလိုန႔ဲ မ်က္စိေတြပါေတြဖြင့္ၿပီးေတာ့ ေခတၱနား၊ အင္း..ဒီတခါလဲက်ီးလာအုံးမွာပဲ ဆိုၿပီးဒီစိတ္ျဖစ္ လာတယ္၊ မထိုင္ပဲလဲမေနႏိုင္ဘူး တေအာင့္ၾကာ ေတာ့ထိုင္ျပန္တာပဲ၊ ဒီက်ီးလာအုံးမွာပဲ လို႔ဆို လိုက္တာန႔ဲတၿပိဳင္ ဖ်တ္ဖ်တ္,ဖ်တ္ဖ်တ္န႔ဲက်ီးျပန္ လာတာပဲ၊ လာၿပီ က်ီးေလေၾကာင္းထဲခိုေနတာ။ 🌱 ေနာက္ထိုင္တ့ဲအခါ မ်က္စိဖြင့္ၾကည့္တယ္ နတ္ ၂ ပါးျမင္ေနရတာ၊ အဲဒီေတာ့ ဦးဇင္းက မထိုင္ခင္ တည္းက ဒီက်ီးလာအုံးမွာပဲျဖစ္ေနတာ..ကိုယ့္ စိတ္ကျဖစ္လိုက္တာ ၊ ကိုယ့္စိတ္ကျဖစ္ၿပီးေတာ့ မ်က္စိမွိတ္ၿပီး ေလ႐ႈလိိုက္တ့ဲအခါ နတ္တစ္ပါးက ထလာတယ္.... ထလာၿပီး လက္ထဲကက်ီးက ေလးကိုင္ၿပီး " လႊတ္လိုက္မယ္ေလတ့ဲ ".. ဟယ္..ငါ့စိတ္သူသိပါလား.. ၾကည့္စမ္း နတ္ကသိတယ္ ၊ အဲဒီေတာ့မွ ပုဂၢိဳလ္ သတၱဝါေတြဟာ လူကေတာ့မသိဘူး နတ္ကသိ တယ္... နတ္ကၾကည့္ေနတယ္ ဘယ္ပုဂၢိဳလ္ဘာလုပ္တယ္ နတ္ကသိတယ္.. အဲဒီေတာ့နတ္ကို႐ွက္ေတာ့ အဲဒီ့ က်ီးစိတ္ကို နင္လားငါလား သမာဓိယူေတာ့ တာပဲ..အဲဒီမွာ တခါထဲ က်ီးစိတ္ေပ်ာက္သြား တယ္ ။ (သဲအင္းဂူဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး)..z

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2V4IWer

"အျမတ္ဆံုးေလးျဖာ_သိဖြယ္ရာ” •••••••••••••••••••••••••••• ဗုဒၶဘာသာဝင္ပုဂၢိဳလ္မ်ားႏွင့္တကြ လူ႔ဘဝသုိ႔ ေရာက္ရွိေနၾကေသာ အားလံုးေသာပုဂၢိဳလ္တုိ႔သည္ မိမိတုိ႔ရယူဖြယ္မ်ားကို ရယူၾကမည့္အခါမွာ အယုတ္၊အလတ္၊အျမတ္ဟူ၍ သံုးမ်ဳိးရွိရာတြင္ အျမတ္ဆံုးကိုသာ ေရြးခ်ယ္၍ ရယူလိုၾကေပသည္။ သို႔ပါေသာ္လည္း မိမိတုိ႔အျမတ္ဆံုးထင္၍ ေရြးခ်ယ္လိုက္ေသာ အရာဝတၳဳတုိ႔သည္ တစ္ခါတစ္ရံ အျမတ္ဆံုး မျဖစ္ပါဘဲ အယုတ္အလတ္မ်ားလည္း ျဖစ္ေနတတ္ၾကေပသည္။ သုိ႔ျဖစ္၍ အျမတ္ဆံုးကို ရယူႏုိင္ဖုိ႔ရာ အျမတ္ဆံုးတရားေလးပါးကို ပေသနဒီေကာသလ မင္းႀကီးအား အေၾကာင္းျပဳ၍ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ (၁)။ က်န္းမာျခင္းသည္ အျမတ္ဆံုးလာဘ္ျဖစ္သည္။ (၂)။ ေရာင့္ရဲျခင္းသည္ အျမတ္ဆံုးပစၥည္းျဖစ္သည္။ (၃)။ အကြၽမ္းဝင္ေသာသူသည္ အျမတ္ဆံုးေဆြမ်ဳိးျဖစ္သည္။ (၄)။ နိဗၺာန္သည္ အျမတ္ဆံုးခ်မ္းသာျဖစ္သည္ဟူ၍ အျမတ္ဆံုးတရား ေလးပါးကို ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬ (၁)။ “က်န္းမာျခင္းသည္ အျမတ္ဆံုးလာဘ္” ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬ (၁)။ “က်န္းမာျခင္းသည္ အျမတ္ဆံုးလာဘ္ျဖစ္သည္”ဟု ေဟာၾကားရာ၌ ေသရမည္၊ရွင္ရမည္ အျဖစ္ကို မသိႏုိင္ေလာက္ေအာင္ ျပင္းထန္ေသာ ေရာဂါေဝဒနာမ်ား စြဲကပ္၍ ဆင္းရဲဒုကၡခံေနၾကရသူတုိ႔သည္ သူ႔အတြက္ အလြန္ေကာင္းျမတ္ေသာ အဝတ္အထည္၊ စားဖြယ္ ကိုရရွိလာပါေသာ္လည္း သူ႔မွာ စိတ္ခ်မ္းသာမူ ရရွိႏိုင္ေတာ့မည္ မဟုတ္ေပ။ ဒုကၡေဝဒနာေၾကာင့္ ႏွစ္သက္ဝမ္းသာျခင္း ျဖစ္ႏုိင္ေတာ့မည္ မဟုတ္ေပ။ ဒုကၡေဝဒနာေၾကာင့္ စိတ္မခ်မ္းသာျဖစ္ျခင္းကပင္ မ်ားေနမည္ ျဖစ္ေပသည္။ သုိ႔ျဖစ္၍ ျပင္းထန္ေသာ ေရာဂါေဝဒနာ မ်ားစြဲကပ္၍ မက်န္းမမာျဖစ္ေနမွ ရလာေသာ ပစၥည္းလာဘ္လာဘတုိ႔သည္ ေကာင္းျမတ္ေသာ လာဘ္လာဘမ်ားျဖစ္သည္ဟု မဆုိႏုိင္ေတာ့ေပ။ က်န္းမာျခင္းႏွင့္ ျပည့္စံုေနေသာ ပုဂၢိဳလ္တုိ႔သည္ ေလာကီေရးရာ အတြက္ ပစၥည္းဥစၥာရွာေဖြလွ်င္လည္း မိမိတုိ႔၏ ကိုယ္အား= ဉာဏ္အား ႏွင့္ေလ်ာ္ညီစြာ ပစၥည္းဥစၥာရတနာ လာဘ္လာဘမ်ား ရရွိၾကမည္ ျဖစ္ေပသည္။ ေလာကုတၱရားအတြက္ တရားဓမၼ - ရွာမွီး အားထုတ္ၾကလွ်င္လည္း မိမိတုိ႔၏ ပါရမီအားေလွ်ာ္စြာ မဂ္ဖိုလ္နိဗၺာန္ တရားထူးတရားျမတ္မ်ား ရရွိႏုိင္ၾကမည္ ျဖစ္ေပသည္။ သုိ႔ျဖစ္၍ “က်န္းမာျခင္းသည္ အျမတ္ဆံုးလာဘ္ ျဖစ္သည္”ဟု ေဟာေတာ္မူျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ အျမတ္ဆံုးက်န္းမာျခင္းလာဘ္ကို ရရွိလိုေသာ ပုဂၢိဳလ္တုိ႔သည္ ကံ၊ စိတ္၊ ဥတု၊ အာဟာရဟူေသာ က်န္းမာျခင္း၏ အေၾကာင္းတရားေလးပါး ကို ေကာင္းမြန္ေအာင္ ျပဳျပင္ၾကရေပသည္။ အျမတ္ဆံုးက်န္းမာျခင္းလာဘ္ကို ရရွိလိုေသာ ပုဂၢိဳလ္တုိ႔သည္ ကံ ကိုလည္း ျပဳျပင္ၾကရေပသည္။ ကံသည္ အတိတ္ဘဝမ်ားကျပဳခဲ့ဖူးေသာ ကံႏွင့္ ယခုမ်က္ေမွာက္ ပစၥဳပၸန္ဘဝမွာ ျပဳလုပ္ေသာကံ ဟူ၍ ႏွစ္မ်ဳိးရွိေပသည္။ ထိုႏွစ္မ်ဳိးတုိ႔တြင္ အတိတ္ ဘဝကျပဳခဲ့ဖူးေသာ ကံကိုေတာ့ မျမင္၍ ျပဳျပင္လုိ႔ မရႏုိင္ၾကေတာ့ေပ။ က်န္းမာဖုိ႔ရာ ယခုမ်က္ေမွာက္ ပစၥဳပၸန္ကံကိုသာ ျပဳျပင္ၾကရေပသည္။ အျမတ္ဆံုးက်န္းမာျခင္းလာဘ္ကို ရရွိလိုေသာ ပုဂၢိဳလ္တုိ႔သည္ အခ်ိန္ မွန္မွန္အိပ္ျခင္း၊ အခ်ိန္မွန္မွန္ စားေသာက္ျခင္း၊ စားႏုိင္သည္မွ အနည္းငယ္ေလး ေလ်ာ့စားျခင္း၊ လမ္းေလွ်ာက္ျခင္း စေသာ ကိုယ္လက္လူပ္ရွားမႈမ်ားကို အခ်ိန္မွန္မွန္ ျပဳလုပ္ျခင္း စသည္တုိ႔ျဖင့္ ပစၥဳပၸန္ကံကို ျပဳျပင္ၾကရေပသည္။ ဤကဲ့သုိ႔ မွန္မွန္အိပ္၊ မွန္မွန္စား၊ အနည္းငယ္ ေလ်ာ့စားျခင္း၊ မွန္မွန္ ကိုယ္လက္လႈပ္ရွားျခင္းစေသာ ပစၥဳပၸန္ကံကို ျပဳျပင္၍ေနထိုင္ျခင္းတုိ႔ျဖင့္ အျမတ္ဆံုးက်န္းမာျခင္းလာဘ္ကို ရရွိႏုိင္ၾကေပသည္။ အျမတ္ဆံုးက်န္းမာျခင္းလာဘ္ကို ရရွိလိုၾကေသာ ပုဂၢိဳလ္တုိ႔သည္ စိတ္ကိုလည္း ျပဳျပင္ၾကရေပသည္။ စိတ္ခ်မ္းသာမႈကို ရရွိေစႏုိင္ေသာ အိမ္သူ၊အိမ္သား လင္ေယာက္်ား၊ ဇနီးမယား၊ သားသမီးေကာင္းမ်ားႏွင့္ အတူတကြ ခ်မ္းသာစြာ ေနထိုင္ျခင္းတုိ႔ျဖင့္လည္း စိတ္ကို ျပဳျပင္ၾကရေပသည္။ ေမတၱသုတ္၊ ဓမၼစၾကာသုတ္စေသာ ဘုရားေဟာ ပါဠိေတာ္မ်ားကို ရြတ္ဖတ္ျခင္း၊ သမထ၊ဝိပႆနာ တရားပြားမ်ားအားထုတ္ျခင္းဟူေသာ တရားဓမၼႏွင့္ ေမြေလ်ာ္ျခင္းတုိ႔ျဖင့္လည္း စိတ္ကို ျပဳျပင္ၾကရေပသည္။ ဤကဲ့သုိ႔ မိသားစုမ်ားႏွင့္ ခ်မ္းသာစြာ ေနထိုင္ျခင္း၊ တရားဓမၼႏွင့္ ေမြ႕ေလ်ာ္ျခင္း ဟူေသာ စိတ္ကို ျပဳျပင္၍ ေနထိုင္ျခင္းတုိ႔ျဖင့္လည္း အျမတ္ဆံုး က်န္းမာျခင္းလာဘ္ကို ရရွိႏုိင္ၾကေပသည္။ အျမတ္ဆံုးက်န္းမာျခင္းလာဘ္ကို ရရွိလိုၾကေသာ ပုဂၢိဳလ္တုိ႔သည္ အေအးအပူ ဥတုႏွင့္ အစာအာဟာရ တုိ႔ကိုလည္း ျပဳျပင္ၾကရေပသည္။မိမိတုိ႔ ခႏၶာကုိယ္ႏွင့္ သင့္ေလ်ာ္မွ်တေသာ အေအးအပူတုိ႔ကုိ ဉာဏ္မွီသေလာက္ ျပဳျပင္၍ ေနၾကရေပသည္။ ခ်ဳိခ်ဥ္ဆိမ့္ငန္စပ္ခါးေသာ အာဟာရမ်ားကုိလည္း သင့္ေလ်ာ္ေသာ အာဟာရျဖစ္ေအာင္ ျပဳျပင္၍ စားေသာက္ၾကရေပသည္။ ဤကဲ့သုိ႔ သင့္ေလ်ာ္ေသာ ဥတုအာဟာရျဖစ္ေအာင္ ျပဳျပင္၍ ေနထုိင္ျခင္း၊ စားေသာက္ျခင္းတုိ႔ျဖင့္လည္း အျမတ္ဆံုး က်န္းမာျခင္းလာဘ္ကို ရရွိႏုိင္ၾကေပသည္။ “ယံုၾကည္က်န္းမာ၊ ေျဖာင့္စြာစိတ္ထား၊ ႀကိဳးးစားတြင္တြင္ ျဖစ္ပ်က္ျမင္၊ ငါးအင္တရား ရေၾကာင္းတည္း”ဟူေသာ တရားထူးတရားျမတ္ ရရွိေၾကာင္း အဂၤါ(၅)ပါးတုိ႔တြင္ က်န္းမာျခင္းသည္ နံပါတ္ ၂-အဂၤါ ျဖစ္ေပသည္။ က်န္းမာျခင္းရွိမွသာ အျမတ္ဆံုး မဂိဖိုလ္နိဗၺာန္ခ်မ္းသာကို ရရွိႏုိင္မည္ ျဖစ္ေသာေျကာင့္ “က်န္းမာျခင္းသည္ အျမတ္ဆံုးလာဘ္ျဖစ္သည္” ဟု ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬ (၂)။ “ေရာင့္ရဲျခင္းသည္ အျမတ္ဆံုးပစၥည္း” ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬ (၂)။“ေရာင့္ရဲျခင္းသည္ အျမတ္ဆံုးပစၥည္းျဖစ္သည္”ဟု ေဟာၾကားရာ၌ တရားသျဖင့္ ရွာေဖြရရွိသည့္ ရရသမွ်ေသာပစၥည္းဥစၥာျဖင့္ မေရာင့္ရဲႏုိင္ေသာ ပုဂၢိဳလ္တုိ႔သည္ ပစၥည္းဥစၥာ၌ တပ္မက္ေမာျခင္း ေလာဘ ထူထပ္မ်ားျပားေနသည္ျဖစ္၍ အလွဴဒါနလည္း မျပဳလုပ္ႏုိင္၊ သီလလည္း မေဆာက္တည္ႏုိင္၊ သမထ ဝိပႆနာတရားလည္း အားမထုတ္ႏုိင္သျဖင့္ မေရာင့္ရဲႏုိင္ေသာသူတုိ႔၏ ပစၥည္းဥစၥာတုိ႔သည္ ဤဘဝအတြက္ ေနာင္ဘဝမ်ား အတြက္ အက်ဳိးမမ်ားေသာေၾကာင့္ ေကာင္းျမတ္တန္ဖိုး ရွိေသာ ပစၥည္းဥစၥာတုိ႔ မဟုတ္ၾကေပ။ ယုတ္ညံ့ေသာ ပစၥည္းဥစၥာတုိ႔ ျဖစ္ၾကေပသည္။ တရားသျဖင့္ ရွာေဖြရရွိသည့္ ရရသမွ်ေသာ ပစၥည္းဥစၥာမ်ားျဖင့္ ေရာင့္ရဲႏုိင္ေသာပုဂၢိဳလ္တုိ႔သည္ ပစၥည္းဥစၥာ၌ တပ္မက္ျခင္း ေလာဘနည္းသည္ျဖစ္၍ အလွဴဒါနလည္း ျပဳလုပ္ႏုိင္ၾကေပသည္။ သီလလည္း ေဆာက္တည္ႏုိင္ၾကေပသည္။ ဝိပႆနာတရားမ်ားကိုလည္း ပြါးမ်ားအားထုတ္ ႏုိင္ၾကေပသည္။သုိ႔ျဖစ္၍ ရရသမွ်ေသာ ပစၥည္းဥစၥာျဖင့္ ေရာင့္ရဲႏုိင္ေသာပုဂၢိဳလ္တုိ႔၏ ပစၥည္းဥစၥာတုိ႔သည္ ဤဘဝအတြက္ ေနာင္ဘဝမ်ား အတြက္ နိဗၺာန္ ခ်မ္းသာေရာက္သည့္တိုင္ေအာင္ အက်ဳိးမ်ားေသာေၾကာင့္ အျမတ္ဆံုးပစၥည္း ျဖစ္သည္ ဟု ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူျခင္းျဖစ္ေပသည္။ ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬ (၃)။ “အကြၽမ္းဝင္ေသာသူသည္ အျမတ္ဆံုးေဆြမ်ဳိး” ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬ (၃)။ “အကြၽမ္းဝင္ေသာသူသည္ အျမတ္ဆံုးေဆြမ်ဳိး ျဖစ္သည္”ဟု ေဟာၾကားရာ၌ တစ္မိဝမ္းတြင္း အတူဆင္းေသာ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမ၊ေဆြမ်ဳိးရင္းပင္ ျဖစ္ပါေသာ္လည္း စိတ္ထားသေဘာထားခ်င္း မတူ၍ အကြၽမ္းမဝင္ပါက ေလာကဓမၼႏွစ္ဌာန၌ အက်ဳိးးရွိရာ၊အက်ဳိးရွိေၾကာင္းမ်ားကိုပင္ တိုင္ပင္ေျပာဆို၍ မရေသာသူတုိ႔သည္ ေကာင္းျမတ္ေသာ ေဆြမ်ဳိးဟူ၍ မဆိုႏုိင္ေပ။ သာမန္ေဆြမ်ဳိးမွ်သာ ျဖစ္ေပသည္။ ေဆြမ်ဳိး ေတာ္သည္ျဖစ္ေစ၊ မေတာ္သည္ျဖစ္ေစ စိတ္ထားသေဘာထားခ်င္း တူေသာသူတုိ႔သည္ အေၾကာင္းကိစၥရွိလာေသာအခါ ေကာင္းဆိုး ႏွစ္မ်ဳိးလံုး တိုင္ပင္လုိ႔ ရရွိၾကေပသည္။ ေလာကဓမၼႏွစ္ဌာနလံုး တုိ႔၌ အက်ဳိးရွိရာ၊ အက်ဳိးးရွိေၾကာင္းမ်ားကို တိုင္ပင္လုိ႔ ရရွိၾကေပသည္။ တစ္ဦး၏ခြၽတ္ယြင္းခ်က္ကို တစ္ဦးက လြယ္ကူစြာ ျပဳျပင္လုိ႔ ရၾကေပသည္။ တစ္ဦး၏ အေျပာမွား အျပဳမွားတုိ႔ကို တစ္ဦးက သည္းခံ ႏုိင္ၾကေပသည္။ ဤကဲ့သုိ႔ တိုင္ပင္လုိ႔လည္း ရၾက၊ ျပဳျပင္လုိ႔လည္း လြယ္ကူၾက၊သည္းလည္း ခံႏုိင္ ၾကေသာေၾကာင့္ “အကြၽမ္းဝင္ဆံုးသူသည္ အျမတ္ဆံုး ေဆြမ်ဳိးျဖစ္သည္”ဟု ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬ (၄)။ “နိဗၺာန္သည္ အျမတ္ဆံုးခ်မ္းသာျဖစ္သည္” ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬ (၄)။ “နိဗၺာန္သည္ အျမတ္ဆံုးခ်မ္းသာျဖစ္သည္”ဟု ေဟာၾကားရာ၌ ခ်မ္းသာသည္ ေလာကီခ်မ္းသာ၊ ေလာကုတၱရာခ်မ္းသာဟူ၍ ႏွစ္မ်ဳိး ရွိေပသည္။ ထိုႏွစ္မ်ဳိး တုိ႔တြင္ လူခ်မ္းသာ၊ နတ္ခ်မ္းသာ၊ ျဗဟၼာခ်မ္းသာ ဟူေသာ ေလာကီခ်မ္းသာတုိ႔သည္ အျမဲတမ္း ခ်မ္းသာႏုိင္တဲ့ ခ်မ္းသာမႈမ်ဳိး မဟုတ္ေပ။ စ်ာန္သမာပတ္ရရွိ၍ အျမင့္ဆံုးဘဝဂ္ = ေနဝသညာနာသညာယတနျဗဟၼာဘံုသုိ႔ ေရာက္သြားေသာ္လည္း စ်ာန္အရွိန္ ေကာင္းမူအရွိန္မ်ား ကုန္သြားေသာအခါ ဆင္းရဲဒုကၡမ်ားေသာ ငရဲ၊ တိရစၧာန္၊ ၿပိတၱာ၊ အသုရကာယ္ဟူေသာ အပါယ္ေလးဘံုသုိ႔ ျပန္ေရာက္ၾကမည္ ျဖစ္ေပသည္။ သုိ႔ျဖစ္၍ ေလာကီခ်မ္းသာတုိ႔သည္ ဆင္းရဲမကင္းေသာေၾကာင့္ အျမတ္ဆံုးခ်မ္းသာတုိ႔ မဟုတ္ၾကေပ။ အညံ့စားခ်မ္းသာမ်ားသာ ျဖစ္ၾကေပသည္။ ဝိပႆနာတရားအားထုတ္၍ ေသာတာပတၱိမဂ္ဉာဏ္ျဖင့္ ေလာကုတၱရာနိဗၺာန္ခ်မ္းသာသုိ႔ တစ္ႀကိမ္ေရာက္သြားေသာ ပုဂၢိဳလ္တုိ႔သည္ ဆင္းရဲဒုကၡ အလြန္မ်ားၾကတဲ့ ငရဲ၊ တိရစၧာန္၊ ၿပိတၱာ၊ အသုရကာယ္ဟူေသာ အပါယ္ေလးဘံုသုိ႔ ဘယ္ေသာအခါမွ ျပန္မေရာက္ၾကရေတာ့ေပ။ အပါယ္ဆင္းရဲမွ အၿပီးတိုင္ လြတ္ေျမာက္၍ အျမတ္ဆံုးခ်မ္းသာကို ရရွိၾကေပသည္။ ဝိပႆနာတရားအားထုတ္၍ သကဒါဂါမိမဂ္ဉာဏ္ျဖင့္ ေလာကုတၱရာနိဗၺာန္ခ်မ္းသာကို တစ္ႀကိမ္ေရာက္သြားေသာ ပုဂၢိဳလ္တုိ႔သည္ လူ႔ျပည္ ႏွင့္ နတ္ျပည္(၆)ထပ္ တုိ႔၌ ျဖစ္၍ခံၾကရမည့္ အိုျခင္း၊ နာျခင္း၊ ေသျခင္း၊ စိုးရိမ္ပူေဆြးငိုေႂကြးရျခင္းစေသာ ဆင္းရဲဒုကၡအမ်ဳိးမ်ဳိး တုိ႔ကို ယခုဘဝႏွင့္ ေနာင္တစ္ဘဝသာ ခံၾကရေတာ့မည္ ျဖစ္ေပသည္။ ထိုႏွစ္ဘဝမွ ေနာင္ဘဝမ်ားတြင္ ကာမဘံု၌ ျဖစ္၍ခံၾကရမည့္ ဆင္းရဲဒုကၡအမ်ဳိးမ်ဳိးတုိ႔မွ အၿပီးတိုင္ လြတ္ေျမာက္၍ အျမတ္ဆံုးခ်မ္းသာကို ရရွိၾကေပသည္။ ဝိပႆနာတရားအားထုတ္၍ အနာဂါမိမဂ္ဉာဏ္ျဖင့္ ေလာကုတၱရာနိဗၺာန္ခ်မ္းသာသုိ႔ တစ္ႀကိမ္ ေရာက္သြားေသာ ပုဂၢိဳလ္တုိ႔သည္ လူ႔ျပည္ ႏွင့္ နတ္ျပည္(၆)ထပ္တုိ႔၌ ျဖစ္၍ခံၾကရမည့္ အိုျခင္း၊ နာျခင္း၊ ေသျခင္း၊ စိုးရိမ္ပူေဆြးငိုေႂကြးးရျခင္းစေသာ ဆင္းရဲဒုကၡအမ်ဳိးမ်ဳိးတုိ႔မွ အၿပီးတိုင္လြတ္ေျမာက္၍ အျမတ္ဆံုးခ်မ္းသာကို ရရွိၾကေပသည္။ ဝိပႆနာတရားအားထုတ္၍ အရဟတၱမဂ္ဉာဏ္ျဖင့္ ေလာကုတၱရာနိဗၺာန္ခ်မ္းသာသုိ႔ တစ္ႀကိမ္ ေရာက္သြားေသာ ပုဂၢိဳလ္တုိ႔သည္ (၃၁)ဘံု၌ ျဖစ္၍ခံၾကရမည့္ အိုျခင္း၊ နာျခင္း၊ ေသျခင္း၊ စိုးရိမ္ပူေဆြးငိုေႂကြးရျခင္းစေသာက ဆင္းရဲဒုကၡအမ်ဳိးမ်ဳိး တုိ႔မွ အၿပီးတိုင္ လြတ္ေျမာက္သြားၾကရေပသည္။ ေနာင္ဘယ္ေသာအခါမွ ဆင္းရဲဒုကၡအမ်ဳိးမ်ဳိးတုိ႔ႏွင့္ မေတြ႕ၾကရေတာ့ပါဘဲ အျမတ္ဆံုးနိဗၺာန္ခ်မ္းသာကို ရရွိသြားၾကေပသည္။ သုိ႔ျဖစ္၍ “နိဗၺာန္သည္ အျမတ္ဆံုး ခ်မ္းသာျဖစ္သည္”ဟု ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ (မဟာစည္နာယက၊ အဂၢမဟာကမၼ႒ာနာစရိယ၊ အရွင္ကု႑လာဘိဝံသ သဒၶမၼရံသီရိပ္သာ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး) Thanks - Young Buddhist Association ဖတ္႐ႈမွ်ေဝပူေဇာ္ပါသည္ #Sandar Aung

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2LBunM5

"အျမတ္ဆံုးေလးျဖာ_သိဖြယ္ရာ” •••••••••••••••••••••••••••• ဗုဒၶဘာသာဝင္ပုဂၢိဳလ္မ်ားႏွင့္တကြ လူ႔ဘဝသုိ႔ ေရာက္ရွိေနၾကေသာ အားလံုးေသာပုဂၢိဳလ္တုိ႔သည္ မိမိတုိ႔ရယူဖြယ္မ်ားကို ရယူၾကမည့္အခါမွာ အယုတ္၊အလတ္၊အျမတ္ဟူ၍ သံုးမ်ဳိးရွိရာတြင္ အျမတ္ဆံုးကိုသာ ေရြးခ်ယ္၍ ရယူလိုၾကေပသည္။ သို႔ပါေသာ္လည္း မိမိတုိ႔အျမတ္ဆံုးထင္၍ ေရြးခ်ယ္လိုက္ေသာ အရာဝတၳဳတုိ႔သည္ တစ္ခါတစ္ရံ အျမတ္ဆံုး မျဖစ္ပါဘဲ အယုတ္အလတ္မ်ားလည္း ျဖစ္ေနတတ္ၾကေပသည္။ သုိ႔ျဖစ္၍ အျမတ္ဆံုးကို ရယူႏုိင္ဖုိ႔ရာ အျမတ္ဆံုးတရားေလးပါးကို ပေသနဒီေကာသလ မင္းႀကီးအား အေၾကာင္းျပဳ၍ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ (၁)။ က်န္းမာျခင္းသည္ အျမတ္ဆံုးလာဘ္ျဖစ္သည္။ (၂)။ ေရာင့္ရဲျခင္းသည္ အျမတ္ဆံုးပစၥည္းျဖစ္သည္။ (၃)။ အကြၽမ္းဝင္ေသာသူသည္ အျမတ္ဆံုးေဆြမ်ဳိးျဖစ္သည္။ (၄)။ နိဗၺာန္သည္ အျမတ္ဆံုးခ်မ္းသာျဖစ္သည္ဟူ၍ အျမတ္ဆံုးတရား ေလးပါးကို ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬ (၁)။ “က်န္းမာျခင္းသည္ အျမတ္ဆံုးလာဘ္” ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬ (၁)။ “က်န္းမာျခင္းသည္ အျမတ္ဆံုးလာဘ္ျဖစ္သည္”ဟု ေဟာၾကားရာ၌ ေသရမည္၊ရွင္ရမည္ အျဖစ္ကို မသိႏုိင္ေလာက္ေအာင္ ျပင္းထန္ေသာ ေရာဂါေဝဒနာမ်ား စြဲကပ္၍ ဆင္းရဲဒုကၡခံေနၾကရသူတုိ႔သည္ သူ႔အတြက္ အလြန္ေကာင္းျမတ္ေသာ အဝတ္အထည္၊ စားဖြယ္ ကိုရရွိလာပါေသာ္လည္း သူ႔မွာ စိတ္ခ်မ္းသာမူ ရရွိႏိုင္ေတာ့မည္ မဟုတ္ေပ။ ဒုကၡေဝဒနာေၾကာင့္ ႏွစ္သက္ဝမ္းသာျခင္း ျဖစ္ႏုိင္ေတာ့မည္ မဟုတ္ေပ။ ဒုကၡေဝဒနာေၾကာင့္ စိတ္မခ်မ္းသာျဖစ္ျခင္းကပင္ မ်ားေနမည္ ျဖစ္ေပသည္။ သုိ႔ျဖစ္၍ ျပင္းထန္ေသာ ေရာဂါေဝဒနာ မ်ားစြဲကပ္၍ မက်န္းမမာျဖစ္ေနမွ ရလာေသာ ပစၥည္းလာဘ္လာဘတုိ႔သည္ ေကာင္းျမတ္ေသာ လာဘ္လာဘမ်ားျဖစ္သည္ဟု မဆုိႏုိင္ေတာ့ေပ။ က်န္းမာျခင္းႏွင့္ ျပည့္စံုေနေသာ ပုဂၢိဳလ္တုိ႔သည္ ေလာကီေရးရာ အတြက္ ပစၥည္းဥစၥာရွာေဖြလွ်င္လည္း မိမိတုိ႔၏ ကိုယ္အား= ဉာဏ္အား ႏွင့္ေလ်ာ္ညီစြာ ပစၥည္းဥစၥာရတနာ လာဘ္လာဘမ်ား ရရွိၾကမည္ ျဖစ္ေပသည္။ ေလာကုတၱရားအတြက္ တရားဓမၼ - ရွာမွီး အားထုတ္ၾကလွ်င္လည္း မိမိတုိ႔၏ ပါရမီအားေလွ်ာ္စြာ မဂ္ဖိုလ္နိဗၺာန္ တရားထူးတရားျမတ္မ်ား ရရွိႏုိင္ၾကမည္ ျဖစ္ေပသည္။ သုိ႔ျဖစ္၍ “က်န္းမာျခင္းသည္ အျမတ္ဆံုးလာဘ္ ျဖစ္သည္”ဟု ေဟာေတာ္မူျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ အျမတ္ဆံုးက်န္းမာျခင္းလာဘ္ကို ရရွိလိုေသာ ပုဂၢိဳလ္တုိ႔သည္ ကံ၊ စိတ္၊ ဥတု၊ အာဟာရဟူေသာ က်န္းမာျခင္း၏ အေၾကာင္းတရားေလးပါး ကို ေကာင္းမြန္ေအာင္ ျပဳျပင္ၾကရေပသည္။ အျမတ္ဆံုးက်န္းမာျခင္းလာဘ္ကို ရရွိလိုေသာ ပုဂၢိဳလ္တုိ႔သည္ ကံ ကိုလည္း ျပဳျပင္ၾကရေပသည္။ ကံသည္ အတိတ္ဘဝမ်ားကျပဳခဲ့ဖူးေသာ ကံႏွင့္ ယခုမ်က္ေမွာက္ ပစၥဳပၸန္ဘဝမွာ ျပဳလုပ္ေသာကံ ဟူ၍ ႏွစ္မ်ဳိးရွိေပသည္။ ထိုႏွစ္မ်ဳိးတုိ႔တြင္ အတိတ္ ဘဝကျပဳခဲ့ဖူးေသာ ကံကိုေတာ့ မျမင္၍ ျပဳျပင္လုိ႔ မရႏုိင္ၾကေတာ့ေပ။ က်န္းမာဖုိ႔ရာ ယခုမ်က္ေမွာက္ ပစၥဳပၸန္ကံကိုသာ ျပဳျပင္ၾကရေပသည္။ အျမတ္ဆံုးက်န္းမာျခင္းလာဘ္ကို ရရွိလိုေသာ ပုဂၢိဳလ္တုိ႔သည္ အခ်ိန္ မွန္မွန္အိပ္ျခင္း၊ အခ်ိန္မွန္မွန္ စားေသာက္ျခင္း၊ စားႏုိင္သည္မွ အနည္းငယ္ေလး ေလ်ာ့စားျခင္း၊ လမ္းေလွ်ာက္ျခင္း စေသာ ကိုယ္လက္လူပ္ရွားမႈမ်ားကို အခ်ိန္မွန္မွန္ ျပဳလုပ္ျခင္း စသည္တုိ႔ျဖင့္ ပစၥဳပၸန္ကံကို ျပဳျပင္ၾကရေပသည္။ ဤကဲ့သုိ႔ မွန္မွန္အိပ္၊ မွန္မွန္စား၊ အနည္းငယ္ ေလ်ာ့စားျခင္း၊ မွန္မွန္ ကိုယ္လက္လႈပ္ရွားျခင္းစေသာ ပစၥဳပၸန္ကံကို ျပဳျပင္၍ေနထိုင္ျခင္းတုိ႔ျဖင့္ အျမတ္ဆံုးက်န္းမာျခင္းလာဘ္ကို ရရွိႏုိင္ၾကေပသည္။ အျမတ္ဆံုးက်န္းမာျခင္းလာဘ္ကို ရရွိလိုၾကေသာ ပုဂၢိဳလ္တုိ႔သည္ စိတ္ကိုလည္း ျပဳျပင္ၾကရေပသည္။ စိတ္ခ်မ္းသာမႈကို ရရွိေစႏုိင္ေသာ အိမ္သူ၊အိမ္သား လင္ေယာက္်ား၊ ဇနီးမယား၊ သားသမီးေကာင္းမ်ားႏွင့္ အတူတကြ ခ်မ္းသာစြာ ေနထိုင္ျခင္းတုိ႔ျဖင့္လည္း စိတ္ကို ျပဳျပင္ၾကရေပသည္။ ေမတၱသုတ္၊ ဓမၼစၾကာသုတ္စေသာ ဘုရားေဟာ ပါဠိေတာ္မ်ားကို ရြတ္ဖတ္ျခင္း၊ သမထ၊ဝိပႆနာ တရားပြားမ်ားအားထုတ္ျခင္းဟူေသာ တရားဓမၼႏွင့္ ေမြေလ်ာ္ျခင္းတုိ႔ျဖင့္လည္း စိတ္ကို ျပဳျပင္ၾကရေပသည္။ ဤကဲ့သုိ႔ မိသားစုမ်ားႏွင့္ ခ်မ္းသာစြာ ေနထိုင္ျခင္း၊ တရားဓမၼႏွင့္ ေမြ႕ေလ်ာ္ျခင္း ဟူေသာ စိတ္ကို ျပဳျပင္၍ ေနထိုင္ျခင္းတုိ႔ျဖင့္လည္း အျမတ္ဆံုး က်န္းမာျခင္းလာဘ္ကို ရရွိႏုိင္ၾကေပသည္။ အျမတ္ဆံုးက်န္းမာျခင္းလာဘ္ကို ရရွိလိုၾကေသာ ပုဂၢိဳလ္တုိ႔သည္ အေအးအပူ ဥတုႏွင့္ အစာအာဟာရ တုိ႔ကိုလည္း ျပဳျပင္ၾကရေပသည္။မိမိတုိ႔ ခႏၶာကုိယ္ႏွင့္ သင့္ေလ်ာ္မွ်တေသာ အေအးအပူတုိ႔ကုိ ဉာဏ္မွီသေလာက္ ျပဳျပင္၍ ေနၾကရေပသည္။ ခ်ဳိခ်ဥ္ဆိမ့္ငန္စပ္ခါးေသာ အာဟာရမ်ားကုိလည္း သင့္ေလ်ာ္ေသာ အာဟာရျဖစ္ေအာင္ ျပဳျပင္၍ စားေသာက္ၾကရေပသည္။ ဤကဲ့သုိ႔ သင့္ေလ်ာ္ေသာ ဥတုအာဟာရျဖစ္ေအာင္ ျပဳျပင္၍ ေနထုိင္ျခင္း၊ စားေသာက္ျခင္းတုိ႔ျဖင့္လည္း အျမတ္ဆံုး က်န္းမာျခင္းလာဘ္ကို ရရွိႏုိင္ၾကေပသည္။ “ယံုၾကည္က်န္းမာ၊ ေျဖာင့္စြာစိတ္ထား၊ ႀကိဳးးစားတြင္တြင္ ျဖစ္ပ်က္ျမင္၊ ငါးအင္တရား ရေၾကာင္းတည္း”ဟူေသာ တရားထူးတရားျမတ္ ရရွိေၾကာင္း အဂၤါ(၅)ပါးတုိ႔တြင္ က်န္းမာျခင္းသည္ နံပါတ္ ၂-အဂၤါ ျဖစ္ေပသည္။ က်န္းမာျခင္းရွိမွသာ အျမတ္ဆံုး မဂိဖိုလ္နိဗၺာန္ခ်မ္းသာကို ရရွိႏုိင္မည္ ျဖစ္ေသာေျကာင့္ “က်န္းမာျခင္းသည္ အျမတ္ဆံုးလာဘ္ျဖစ္သည္” ဟု ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬ (၂)။ “ေရာင့္ရဲျခင္းသည္ အျမတ္ဆံုးပစၥည္း” ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬ (၂)။“ေရာင့္ရဲျခင္းသည္ အျမတ္ဆံုးပစၥည္းျဖစ္သည္”ဟု ေဟာၾကားရာ၌ တရားသျဖင့္ ရွာေဖြရရွိသည့္ ရရသမွ်ေသာပစၥည္းဥစၥာျဖင့္ မေရာင့္ရဲႏုိင္ေသာ ပုဂၢိဳလ္တုိ႔သည္ ပစၥည္းဥစၥာ၌ တပ္မက္ေမာျခင္း ေလာဘ ထူထပ္မ်ားျပားေနသည္ျဖစ္၍ အလွဴဒါနလည္း မျပဳလုပ္ႏုိင္၊ သီလလည္း မေဆာက္တည္ႏုိင္၊ သမထ ဝိပႆနာတရားလည္း အားမထုတ္ႏုိင္သျဖင့္ မေရာင့္ရဲႏုိင္ေသာသူတုိ႔၏ ပစၥည္းဥစၥာတုိ႔သည္ ဤဘဝအတြက္ ေနာင္ဘဝမ်ား အတြက္ အက်ဳိးမမ်ားေသာေၾကာင့္ ေကာင္းျမတ္တန္ဖိုး ရွိေသာ ပစၥည္းဥစၥာတုိ႔ မဟုတ္ၾကေပ။ ယုတ္ညံ့ေသာ ပစၥည္းဥစၥာတုိ႔ ျဖစ္ၾကေပသည္။ တရားသျဖင့္ ရွာေဖြရရွိသည့္ ရရသမွ်ေသာ ပစၥည္းဥစၥာမ်ားျဖင့္ ေရာင့္ရဲႏုိင္ေသာပုဂၢိဳလ္တုိ႔သည္ ပစၥည္းဥစၥာ၌ တပ္မက္ျခင္း ေလာဘနည္းသည္ျဖစ္၍ အလွဴဒါနလည္း ျပဳလုပ္ႏုိင္ၾကေပသည္။ သီလလည္း ေဆာက္တည္ႏုိင္ၾကေပသည္။ ဝိပႆနာတရားမ်ားကိုလည္း ပြါးမ်ားအားထုတ္ ႏုိင္ၾကေပသည္။သုိ႔ျဖစ္၍ ရရသမွ်ေသာ ပစၥည္းဥစၥာျဖင့္ ေရာင့္ရဲႏုိင္ေသာပုဂၢိဳလ္တုိ႔၏ ပစၥည္းဥစၥာတုိ႔သည္ ဤဘဝအတြက္ ေနာင္ဘဝမ်ား အတြက္ နိဗၺာန္ ခ်မ္းသာေရာက္သည့္တိုင္ေအာင္ အက်ဳိးမ်ားေသာေၾကာင့္ အျမတ္ဆံုးပစၥည္း ျဖစ္သည္ ဟု ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူျခင္းျဖစ္ေပသည္။ ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬ (၃)။ “အကြၽမ္းဝင္ေသာသူသည္ အျမတ္ဆံုးေဆြမ်ဳိး” ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬ (၃)။ “အကြၽမ္းဝင္ေသာသူသည္ အျမတ္ဆံုးေဆြမ်ဳိး ျဖစ္သည္”ဟု ေဟာၾကားရာ၌ တစ္မိဝမ္းတြင္း အတူဆင္းေသာ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမ၊ေဆြမ်ဳိးရင္းပင္ ျဖစ္ပါေသာ္လည္း စိတ္ထားသေဘာထားခ်င္း မတူ၍ အကြၽမ္းမဝင္ပါက ေလာကဓမၼႏွစ္ဌာန၌ အက်ဳိးးရွိရာ၊အက်ဳိးရွိေၾကာင္းမ်ားကိုပင္ တိုင္ပင္ေျပာဆို၍ မရေသာသူတုိ႔သည္ ေကာင္းျမတ္ေသာ ေဆြမ်ဳိးဟူ၍ မဆိုႏုိင္ေပ။ သာမန္ေဆြမ်ဳိးမွ်သာ ျဖစ္ေပသည္။ ေဆြမ်ဳိး ေတာ္သည္ျဖစ္ေစ၊ မေတာ္သည္ျဖစ္ေစ စိတ္ထားသေဘာထားခ်င္း တူေသာသူတုိ႔သည္ အေၾကာင္းကိစၥရွိလာေသာအခါ ေကာင္းဆိုး ႏွစ္မ်ဳိးလံုး တိုင္ပင္လုိ႔ ရရွိၾကေပသည္။ ေလာကဓမၼႏွစ္ဌာနလံုး တုိ႔၌ အက်ဳိးရွိရာ၊ အက်ဳိးးရွိေၾကာင္းမ်ားကို တိုင္ပင္လုိ႔ ရရွိၾကေပသည္။ တစ္ဦး၏ခြၽတ္ယြင္းခ်က္ကို တစ္ဦးက လြယ္ကူစြာ ျပဳျပင္လုိ႔ ရၾကေပသည္။ တစ္ဦး၏ အေျပာမွား အျပဳမွားတုိ႔ကို တစ္ဦးက သည္းခံ ႏုိင္ၾကေပသည္။ ဤကဲ့သုိ႔ တိုင္ပင္လုိ႔လည္း ရၾက၊ ျပဳျပင္လုိ႔လည္း လြယ္ကူၾက၊သည္းလည္း ခံႏုိင္ ၾကေသာေၾကာင့္ “အကြၽမ္းဝင္ဆံုးသူသည္ အျမတ္ဆံုး ေဆြမ်ဳိးျဖစ္သည္”ဟု ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬ (၄)။ “နိဗၺာန္သည္ အျမတ္ဆံုးခ်မ္းသာျဖစ္သည္” ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬ (၄)။ “နိဗၺာန္သည္ အျမတ္ဆံုးခ်မ္းသာျဖစ္သည္”ဟု ေဟာၾကားရာ၌ ခ်မ္းသာသည္ ေလာကီခ်မ္းသာ၊ ေလာကုတၱရာခ်မ္းသာဟူ၍ ႏွစ္မ်ဳိး ရွိေပသည္။ ထိုႏွစ္မ်ဳိး တုိ႔တြင္ လူခ်မ္းသာ၊ နတ္ခ်မ္းသာ၊ ျဗဟၼာခ်မ္းသာ ဟူေသာ ေလာကီခ်မ္းသာတုိ႔သည္ အျမဲတမ္း ခ်မ္းသာႏုိင္တဲ့ ခ်မ္းသာမႈမ်ဳိး မဟုတ္ေပ။ စ်ာန္သမာပတ္ရရွိ၍ အျမင့္ဆံုးဘဝဂ္ = ေနဝသညာနာသညာယတနျဗဟၼာဘံုသုိ႔ ေရာက္သြားေသာ္လည္း စ်ာန္အရွိန္ ေကာင္းမူအရွိန္မ်ား ကုန္သြားေသာအခါ ဆင္းရဲဒုကၡမ်ားေသာ ငရဲ၊ တိရစၧာန္၊ ၿပိတၱာ၊ အသုရကာယ္ဟူေသာ အပါယ္ေလးဘံုသုိ႔ ျပန္ေရာက္ၾကမည္ ျဖစ္ေပသည္။ သုိ႔ျဖစ္၍ ေလာကီခ်မ္းသာတုိ႔သည္ ဆင္းရဲမကင္းေသာေၾကာင့္ အျမတ္ဆံုးခ်မ္းသာတုိ႔ မဟုတ္ၾကေပ။ အညံ့စားခ်မ္းသာမ်ားသာ ျဖစ္ၾကေပသည္။ ဝိပႆနာတရားအားထုတ္၍ ေသာတာပတၱိမဂ္ဉာဏ္ျဖင့္ ေလာကုတၱရာနိဗၺာန္ခ်မ္းသာသုိ႔ တစ္ႀကိမ္ေရာက္သြားေသာ ပုဂၢိဳလ္တုိ႔သည္ ဆင္းရဲဒုကၡ အလြန္မ်ားၾကတဲ့ ငရဲ၊ တိရစၧာန္၊ ၿပိတၱာ၊ အသုရကာယ္ဟူေသာ အပါယ္ေလးဘံုသုိ႔ ဘယ္ေသာအခါမွ ျပန္မေရာက္ၾကရေတာ့ေပ။ အပါယ္ဆင္းရဲမွ အၿပီးတိုင္ လြတ္ေျမာက္၍ အျမတ္ဆံုးခ်မ္းသာကို ရရွိၾကေပသည္။ ဝိပႆနာတရားအားထုတ္၍ သကဒါဂါမိမဂ္ဉာဏ္ျဖင့္ ေလာကုတၱရာနိဗၺာန္ခ်မ္းသာကို တစ္ႀကိမ္ေရာက္သြားေသာ ပုဂၢိဳလ္တုိ႔သည္ လူ႔ျပည္ ႏွင့္ နတ္ျပည္(၆)ထပ္ တုိ႔၌ ျဖစ္၍ခံၾကရမည့္ အိုျခင္း၊ နာျခင္း၊ ေသျခင္း၊ စိုးရိမ္ပူေဆြးငိုေႂကြးရျခင္းစေသာ ဆင္းရဲဒုကၡအမ်ဳိးမ်ဳိး တုိ႔ကို ယခုဘဝႏွင့္ ေနာင္တစ္ဘဝသာ ခံၾကရေတာ့မည္ ျဖစ္ေပသည္။ ထိုႏွစ္ဘဝမွ ေနာင္ဘဝမ်ားတြင္ ကာမဘံု၌ ျဖစ္၍ခံၾကရမည့္ ဆင္းရဲဒုကၡအမ်ဳိးမ်ဳိးတုိ႔မွ အၿပီးတိုင္ လြတ္ေျမာက္၍ အျမတ္ဆံုးခ်မ္းသာကို ရရွိၾကေပသည္။ ဝိပႆနာတရားအားထုတ္၍ အနာဂါမိမဂ္ဉာဏ္ျဖင့္ ေလာကုတၱရာနိဗၺာန္ခ်မ္းသာသုိ႔ တစ္ႀကိမ္ ေရာက္သြားေသာ ပုဂၢိဳလ္တုိ႔သည္ လူ႔ျပည္ ႏွင့္ နတ္ျပည္(၆)ထပ္တုိ႔၌ ျဖစ္၍ခံၾကရမည့္ အိုျခင္း၊ နာျခင္း၊ ေသျခင္း၊ စိုးရိမ္ပူေဆြးငိုေႂကြးးရျခင္းစေသာ ဆင္းရဲဒုကၡအမ်ဳိးမ်ဳိးတုိ႔မွ အၿပီးတိုင္လြတ္ေျမာက္၍ အျမတ္ဆံုးခ်မ္းသာကို ရရွိၾကေပသည္။ ဝိပႆနာတရားအားထုတ္၍ အရဟတၱမဂ္ဉာဏ္ျဖင့္ ေလာကုတၱရာနိဗၺာန္ခ်မ္းသာသုိ႔ တစ္ႀကိမ္ ေရာက္သြားေသာ ပုဂၢိဳလ္တုိ႔သည္ (၃၁)ဘံု၌ ျဖစ္၍ခံၾကရမည့္ အိုျခင္း၊ နာျခင္း၊ ေသျခင္း၊ စိုးရိမ္ပူေဆြးငိုေႂကြးရျခင္းစေသာက ဆင္းရဲဒုကၡအမ်ဳိးမ်ဳိး တုိ႔မွ အၿပီးတိုင္ လြတ္ေျမာက္သြားၾကရေပသည္။ ေနာင္ဘယ္ေသာအခါမွ ဆင္းရဲဒုကၡအမ်ဳိးမ်ဳိးတုိ႔ႏွင့္ မေတြ႕ၾကရေတာ့ပါဘဲ အျမတ္ဆံုးနိဗၺာန္ခ်မ္းသာကို ရရွိသြားၾကေပသည္။ သုိ႔ျဖစ္၍ “နိဗၺာန္သည္ အျမတ္ဆံုး ခ်မ္းသာျဖစ္သည္”ဟု ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ (မဟာစည္နာယက၊ အဂၢမဟာကမၼ႒ာနာစရိယ၊ အရွင္ကု႑လာဘိဝံသ သဒၶမၼရံသီရိပ္သာ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး) Thanks - Young Buddhist Association ဖတ္႐ႈမွ်ေဝပူေဇာ္ပါသည္ #Sandar Aung

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2LBunM5

သံဃာကိုသာ လွူပါ •••••••••••••••••• မိေထြးေတာ္ ေဂါတမီဟာ ျမတ္ဗုဒၶထံ ေရာက္ရွိလာၿပီး “ ရွင္ေတာ္ ျမတ္ဗုဒၶ၊ ျမတ္ဗုဒၶကို ရည္မွန္း၍ ကိုယ္တိုင္ ယက္ယူထားေသာ သကၤန္းအသစ္ကို အလွူခံေတာ္မူပါ ဘုရား ” လို့ ေလၽွာက္ထားေတာ္မူတဲ့ အခါ၊ ျမတ္ဗုဒၶက “ ေဂါတမီ၊ သံဃာကိုသာလွူ ပါ။ သံဃာကိုလွူရင္ ဗုဒၶကိုလွူရာေရာက္တယ္။ ပူေဇာ္ရာလည္း ေရာက္ပါတယ္” ဆိုၿပီးေတာ့ မိန္႔ပါတယ္။ ေဂါတမီ သုံးႀကိမ္တိုင္တိုင္ ေလၽွာက္ေသာ္လည္း သံဃာကိုပဲ လွူ ဒါန္းဖို့ပဲ မိန္႔ပါတယ္။ ဒီအတြက္ကို ရွင္အာနႏၵာက … “ ျမတ္ဗုဒၶ၊ မဟာပဇာပတိေဂါတမီရဲ့ သကၤန္းေတာ္ျမတ္ အသစ္ကို အလွူ ခံ ယူေတာ္မူပါ ဘုရား။ ေက်းဇူးမ်ားပါတယ္။ ျမတ္ဗုဒၶကို ျပဳစုခဲ့တဲ့သူ၊ ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့တဲ့သူ၊ နို့ခ်ိဳတိုက္ေကၽြးခဲ့တဲ့ မိေထြးေတာ္ျမတ္ပါဘုရား။ ျမတ္ဗုဒၶရဲ့ မယ္ေတာ္ျမတ္ နတ္ရြာစံတဲ့အခါမွာ မိေထြးေတာ္ကပဲ ျမတ္ဗုဒၶကို နို့ခ်ိဳတိုက္ေကၽြးေတာ္မူခဲ့ရပါတယ္ ဘုရား ” “ ျမတ္ဗုဒၶ၊ မိေထြးေတာ္ ေဂါတမီ အေပၚမွာ ေက်းဇူးမ်ားပါတယ္။ ျမတ္ဗုဒၶကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး မိေထြးေတာ္ျမတ္ဟာ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာေတာ္ တို့ကို ဆည္းကပ္ကိုးကြယ္ခဲ့ပါတယ္။ ငါးပါးသီလကိုလည္း ေစာင့္ထိန္းခဲ့ပါ တယ္။ ရတနာသုံးပါးကို မလွုပ္မရွားပဲ ခိုင္ခိုင္ျမဲျမဲနဲ႔ ၾကည္ညိဳခဲ့ပါတယ္။ အရိယာေတြ ႏွစ္သက္တဲ့ သီလနဲ႔လည္း ျပည့္စုံတယ္။ သစၥာေလးပါး တရားေတာ္ျမတ္ ကိုလည္း ယုံမွားမွု ကင္းတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မိေထြးေတာ္ျမတ္ ေဂါတမီရဲ့ သကၤန္းသစ္ဒြိစုံကို အလွူ ခံေတာ္မူပါဘုရား ” လို့ ေလၽွာက္တင္ပါတယ္။ ျမတ္ဗုဒၶက “ အာနႏၵာ၊ မွန္ပါေပတယ္။ တပည့္တစ္ေယာက္ဟာ ဆရာကို ရွိခိုးတာ၊ ႀကိဳဆိုတာ၊ လက္အုပ္ခ်ီတာ၊ ၀တ္ႀကီး၀တ္ငယ္ ျပဳစုတာ၊ သကၤန္း၊ ဆြမ္း၊ ေက်ာင္း၊ ေဆးပစၥည္းေလးပါးနဲ႔ ေပးလွူတာကို ေကာင္းတဲ့ ေက်းဇူးဆပ္ျခင္း လို့ မေျပာၾကားလိုပါ။ ” အာနႏၵာ … ပုဂၢလိကအလွူ ၁၄ မ်ိဳးရွိတယ္ ၁။ ဘုရားကိုလွူ တာ ၂။ တရားကိုလွူ တာ ၃။ သံဃာကိုလွူ တာ ၄။ အရဟတၱဖိုလ္ရေအာင္ က်င့္ေနသူကို လွူ တာ ၅။ အနာဂါမ္ကိုလွူ တာ ၆။ အနာဂါမ္ဖိုလ္ရေအာင္ က်င့္ေနသူကို လွူ တာ ၇။ သဒါဂါမ္ကို လွူ တာ ၈။ သဒါဂါမ္ဖိုလ္ရေအာင္ က်င့္ေနသူကို လွူ တာ ၉။ ေသာတာပန္ကို လွူ တာ ၁၀။ ေသာတာပတၱိဖိုလ္ ရေအာင္ က်င့္ေနသူကို လွူ တာ ၁၁။ သာသနာပမွာရွိတဲ့ ( က်င့္တဲ့ ) ကာမဂုဏ္ တပ္မက္မွုကင္းတဲ့သူကို လွူ တာ ၁၂။ သီလမရွိတဲ့ ပုထုဇဥ္ကို လွူ တာ ၁၃။ သီလရွိတဲ့ ပုထုဇဥ္ကို လွူ တာ ၁၄။ တိရစၧာန္ကို လွူတာတို့ ျဖစ္ပါတယ္။ အာနႏၵာ၊ ယခုအလွူ ေပါင္း ၁၄ မ်ိဳးထဲက (၁) တိရစၧာန္ကို ေပးလွူတာေၾကာင့္ ဘ၀တစ္ရာ၊ (၂) သီလမရွိတဲ့ ပုထုဇဥ္ကို ေပးလွူတာေၾကာင့္ ဘ၀တစ္ေထာင္၊ (၃) သီလရွိတဲ့ ပုထုဇဥ္ကို ေပးလွူ တာေၾကာင့္ ဘ၀ တစ္သိန္း၊ (၄) သာသနာပမွာရွိတဲ့ ( က်င့္တဲ့ ) ကာမဂုဏ္ တပ္မက္မွု ကင္းတဲ့သူကို လွူ တာေၾကာင့္ ဘ၀ကုေဋတစ္သိန္း၊ (၅) ေသာတာပတၱိဖိုလ္ကို ရေအာင္ က်င့္ေနသူကို လွူ တာေၾကာင့္ ဘဝေပါင္း မေရတြက္နိုင္ေအာင္၊ (၆) ေသာတာပန္မွ အျမင့္ဆုံးပုဂၢိဳလ္ ၁၄ မ်ိဳး အထိကို လွူ တာေၾကာင့္ ဘဝေပါင္း မေရတြက္နိုင္ေအာင္ ေကာင္းက်ိဳး ရနိုင္မယ္ဆိုတာ (အထူး) ေျပာစရာ မလိုပါ။ အာနႏၵာ … သံဃိက အလွူဟာလည္း ခုနစ္မ်ိဳးရွိတယ္။ ၁။ ဗုဒၶကို အမွူးျပဳတဲ့ ႏွစ္ဖက္သံဃာ ( ရဟန္း၊ ရဟန္းမ ) ကိုလွူ တာ၊ ၂။ ဗုဒၶ ပရိနိဗၺာန္ စံယူေတာ္မူအခါ ႏွစ္ဖက္သံဃာကို ေပးလွူ တာ။ ၃။ ရဟန္း ( သံဃာ )ကို ေပးလွူတာ၊ ၄။ ရဟန္းမ (သံဃာ ) ကို ေပးလွူ တာ၊ ၅။ ႏွစ္ဖက္သံဃာေတာ္ထဲမွ ရဟန္း ဘယ္ေလာက္၊ ရဟန္းမဘယ္ေလာက္ ရွိသည္ကို ညႊန္ျပပါလို့ ေလၽွာက္ထား ပင့္ဖိတ္ၿပီး ေပးလွူတာ၊ ၆။ ရဟန္းသံဃာထဲ ဘယ္ေလာက္ရွိသည္ ကို ညႊန္ျပပါလို့ ေလၽွာက္ထားပင့္ဖိတ္ၿပီး ေပးလွူ တာ၊ ရ။ ရဟန္းမ သံဃာထဲက ရဟန္းမ ဘယ္ေလာက္ရွိသည္ကို ညႊန္ျပပါလို့ ေလၽွာင္တင္ပင့္ဖိတ္ၿပီးေပးလွူ တာတို့ ျဖစ္ပါသည္။ “ အာနႏၵာ … ရဟန္း အမည္ခံယူ႐ုံမၽွသာ ရွိတဲ့ သူေတြေပၚလာလိမ့္မယ္။ သူတို့ရဲ့ လည္းပင္မွာ သကၤန္းစမ်ားကို ဖြဲ႕ခ်ည္းထားၾကလိမ့္မယ္။ သူတို့ဟာ သီလမရွိတဲ့သူေတြ၊ ယုတ္မာတဲ့ ကိုယ္က်င့္ရွိသူေတြ ျဖစ္ၾကလိမ့္မယ္။ သံဃာကို ရည္မွန္းၿပီး သီလမရွိတဲ့သူကို လွူ ဒါန္းၾကရလိမ့္မယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္ခါေတာင္မွ သံဃိကဒါန အလွူဟာ မေရမတြက္နိုင္ေအာင္ ေကာင္းက်ိဳးမ်ား ပါတယ္။ သံဃိက အလွူထက္ ပုဂၢလိက အလွူ ဟာ ဘယ္လိုနည္းနဲ႔မွ အက်ိဳးမမ်ားနိုင္ပါ။ ” လို့ ျမတ္ဗုဒၶ ဆုံးမပါတယ္။ “ အာနႏၵာ … အလွူ စင္ၾကယ္ျခင္း ေလးမ်ိဳးရွိပါတယ္။ ၁။ အလွူ ရွင္ဘက္ကသာ စင္ၾကယ္ၿပီး အလွူ ခံဘက္က မစင္ၾကယ္တဲ့အလွူ တစ္မ်ိဳး။ ၂။ အလွူ ခံဘက္ကသာ စင္ၾကယ္ၿပီး အလွူ ရွင္ဘက္က မစင္ၾကယ္တဲ့အလွူ တစ္မ်ိဳး။ ၃။ ႏွစ္ဖက္စလုံးမစင္ၾကယ္တဲ့ အလွူ တစ္မ်ိဳး။ ၄။ ႏွစ္ဖက္စလုံးစင္ၾကယ္တဲ့ အလွူ တစ္မ်ိဳး တို့ျဖစ္တယ္။ (၁) အာနႏၵာ … ေလာကမွာ အလွူ ေပးသူဟာ သီလရွိသူ၊ ကိုယ္က်င့္ေကာင္းသူ ျဖစ္ရမယ္။ အလွူ ခံသူက သီလမရွိသူ၊ ကိုယ္က်င့္ မေကာင္းျဖစ္ၾကရင္ ဒီအလွူဟာ အလွူ ေပးသူဘက္က စင္ၾကယ္၍ အလွူခံ ဘက္က မစင္ၾကယ္တဲ့ အလွူ ျဖစ္တယ္။ (၂) အာနႏၵာ … အလွူေပးသူမွာ သီလမရွိ၊ ကိုယ္က်င့္မေကာင္း၊ အလွူခံပုဂၢိဳလ္ေတြက သီလရွိ၊ ကိုယ္က်င့္ေကာင္း ျဖစ္ၾကရင္ ဒ္ီအလွူ ဟာ အလွူ ခံဘက္က စင္ၾကယ္၍ အလွူ ေပးသူ ဘက္က မစင္ၾကယ္တဲ့ အလွူ ျဖစ္တယ္။ (၃) အာနႏၵာ … အလွူေပးတဲ့ သူကလည္း သီလမရွိ၊ ကိုယ္က်င့္မေကာင္း၊ အလွူခံသူ ကလည္း သီလမရွိ၊ ကိုယ္က်င့္မေကာင္း ျဖစ္ၾကရင္ ဒီအလွူ ဟာ ႏွစ္လက္စလုံး မစင္ၾကယ္တဲ့အလွူ ျဖစ္တယ္။ (၄) အာနႏၵာ … အလွူေပးသူကလည္း သီလရွိ၊ ကိုယ္က်င့္လည္းေကာင္း၊ အလွူ ခံသူကလည္း သီလလည္းရွိ၊ ကိုယ္က်င့္လည္းေကာင္းျဖစ္ၾကရင္ ဒီအလွူဟာ ႏွစ္ဖက္စလုံး စင္ၾကယ္တဲ့ အလွူ ျဖစ္ပါတယ္။ ေဖာ္ျပပါ ဂါထာေတာ္ျမတ္အတိုင္း ျမတ္ဗုဒၶ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ အလွူ ေပးသူသည္ သီလရွိ၏။ ၾကည္လင္ေသာစိတ္ရွိ၏။ ျမတ္ေသာကံ၏ အက်ိဳးကို ယုံၾကည္၏။ ထိုသူသည္ တရားသျဖင့္ ရအပ္ေသာ ပစၥည္းကို သီလမရွိသူတို့အား ေပးလွူ၏။ ဤအလွူသည္ အလွူေပးသူဘက္မွ စင္ၾကယ္၏။ အလွူ ေပးသူသည္ သီလမရွိသူျဖစ္၏။ မၾကည္လင္ေသာ စိတ္ရွိ၏။ ျမတ္ေသာကံ၏ အက်ိဳးကို မယုံၾကည္သူ ျဖစ္၏။ ထိုသူသည္ မတရားသျဖင့္ ရအပ္ေသာ ပစၥည္းကို သီလရွိသူတို့အား ေပးလွူ ၏။ ဤအလွူ သည္ အလွူ ခံသူဘက္မွ စင္ၾကယ္၏။ အလွူ ေပးသူသည္ သီလမရွိ။ မၾကည္လင္ေသာ စိတ္ရွိသူျဖစ္၏။ ျမတ္ေသာကံ၏ အက်ိဳးကို မယုံၾကည္သူျဖစ္၏။ ထိုသူသည္ မတရားသျဖင့္ ရအပ္ေသာပစၥည္းကို သီလမရွိသူတို့အား ေပးလွူ ၏။ ထိုအလွူသည္ အက်ိဳးမရွိဟု ျမတ္ဗုဒၶ ေဟာၾကားေတာ္မူ၏။ အလွူ ေပးသူသည္ သီလရွိသူျဖစ္၏။ ၾကည္လင္ေသာစိတ္ရွိသူျဖစ္၏။ ျမတ္ေသာကံ၏ အက်ိဳးကို ယုံၾကည္သူ ျဖစ္၏။ ထိုသူသည္ တရားသျဖင့္ ရအပ္ေသာ ပစၥည္းကို သီလရွိသူတို့အား ေပးလွူ၏။ ထိုအလွူသည္ အလြန္အက်ိဳးရွိ၏ဟု ျမတ္ဗုဒၶ ေဟာၾကားေတာ္မူ၏။ အလွူေပးသူဟာ ရာဂကင္း၏။ ၾကည္လင္ေသာစိတ္ရွိသူျဖစ္၏။ ျမတ္ေသာကံ၏ အက်ိဳးကို ယုံၾကည္သူ ျဖစ္၏။ ထိုသူသည္ တရားသျဖင့္ ရအပ္ေသာ ပစၥည္းကို ရာဂကင္းသူတို့အား ေပးလွူ၏။ ထိုအလွူသည္ ပစၥည္းအလွူတို့မွ အျမတ္ဆုံး ျဖစ္၏။ ဒီတရားေတာ္အတိုင္း ေႏြရာသီ ရဟန္းခံ၊ ရွင္ျပဳပြဲ တစ္ပြဲမွာ ေဟာၾကားခဲ့ပါတယ္။ သားက ရွင္ရဟန္းျပဳ၊ မိဘက ေစတနာ ျဖဴ စင္၊ သီလလည္းေဆာက္တည္ထား၊ စိတ္ကလည္းၾကည္လင္၊ ျပဳလုပ္တဲ့ ကံ အက်ိဳးကိုလည္း ယုံၾကည္၊ တရားသျဖင့္ ရအပ္တဲ့ ပစၥည္းေတြနဲ႔ ရာဂကင္းကင္းနဲ႔ ရဲရဲႀကီး လွူဒါန္းတဲ့ အလွူ မို့ အျမတ္ဆုံး အလွူ ပါပဲ။ သို့ေသာ္ ပရိတ္သတ္စားဖို့၊ ေသာက္ဖို့ အလွူ အတြက္နဲ႔ အသက္ေသေၾကရတဲ့ သတၱဝါေတြရဲ့ ဘ၀ကို ညႇာတာၿပီး ေထာက္ထားၾကပါဦးလို့ ေဟာေျပာ ျပလိုက္တဲ့အခါ အလွူ ေပးတဲ့သူေတြက “ အဲဒါမွ ဒုကၡပဲ ” ဆိုၿပီးေတာ့ ေနာင္တရ ၾကပါတယ္။ တိရစၧာန္ကိုလွူ လို့ ဘဝေပါင္းတစ္ရာ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာေပးတယ္လို့ ျမတ္ဗုဒၶ က လမ္းညႊန္ထားတဲ့ အလွူပါ။ တိရစၧာန္ အသား၊ အေသြး၊ အေရအရိုး၊ အေသြးကိုလွူရင္ အလွူ ေပးသူဟာ သီလ ရွိသူ၊ ကိုယ္က်င့္ေကာင္းသူ၊ ကံအက်ိဳးကို ယုံတဲ့သူ၊ တရားတဲ့ ပစၥည္းနဲ႔ လွူ တဲ့သူ၊ ဟုတ္, မဟုတ္ စဥ္းစားၾကေပေတာ့လို့ တရားကိုနိဂုံးခ်ဳပ္လိုက္ပါတယ္။ “ ရွင္ရဟန္းမ်က္ႏွာ ခ်ိဳခ်ိဳေလး ဒါယကာမ်က္ႏွာ ခ်ိဳခ်ိဳေလး အလွူ ခံမ်က္ႏွာ ခ်ိဳခ်ိဳေအး အလွူပစၥည္း နီေသြးေသြး” နဲ႔ေတာ့ မျပဳလုပ္ၾကဖို့ ဆင္ျခင္ၾကဖို့ ျဖစ္ပါတယ္။ ကရင္ျပည္နယ္၊ ဘားအံၿမိဳ့ ေတာင္ကေလးဆရာေတာ္( ေတာမွီရဟန္း ) ေရးသားျပဳစုေသာ စံရိပ္ၿငိမ္တရားမ်ား စာအုပ္မွ… “အျမတ္ဆုံးအလွူ "ေဆာင္းပါး သံေဃ ဒိႏၷံ မဟပၹလံ၊ သံေဃ ေတ ေဂါတမီ ေဒတိ ၊ သံေဃေတ ဒိေႏၷ အဟၪ္ေစဝ ပူဇိေတာ ဘဝိႆာမိ။ Credit;မူရင္း Ref ရတနာ့ဂုဏ္ရည္ page

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/30vwupc

🌷 တရားကို ျမင္မွ ဘုရားကို ျမင္မည္ 🌷 🚥🚥🚥🚥🚥🚥🚥🚥🚥🚥🚥 ☀ ယခု ဘုရားရွင္၏ သာသနာတြင္ ဝိပႆနာ၏ အေျခခံ ျဖစ္ေသာ နာမ႐ူပပရိေစၧဒဉာဏ္ႏွင့္ ပစၥယပရိဂၢဟဉာဏ္ေလာက္​ ကိုမွ အားထုတ္နာၾကားျခင္းမျပဳဘဲ ေနာက္ပြင့္မည့္ ဘုရားရွင္ကို ဖူးေတြ႕ရေအာင္ ဆုေတာင္းေနၾကသူမ်ား အထူးသတိျပဳသင့္ေသာအခ်က္တစ္ခ်က္ရွိ၏။ ☀ ဝိပႆနာတရား အေျခခံ​ေလးမွမရွိေသာသူသည္ ဘုရားရွင္ကို မ်က္စိေရွ႕တြင္ေတြ႕ျမင္ေနရေသာ္လည္း ဖူးေျမာ္ကန္ေတာ့ဖို႔ေနေန သာသာ ဘုရားရွင္မွန္းပင္မသိႏိုင္ေခ်။ ဓမၼစၾကာတရားကိုေဟာေပး ခ်င္သျဖင့္ သူတို႔ထံလိုက္လာေသာ ဘုရားရွင္ကို ပဥၥဝဂၢီငါးဦးသည္ ရွိခိုး ျခင္​းမျပဳရန္ ေနရာထုိင္ခင္းမေပးၾကရန္ အစက တိုင္ပင္ထား ၾက၏။ ဤကား ဘုရားရွင္ကို ေတြ႕ျမင္ေနရေသာ္လည္း တရား မျမင္​ေသာ​ေၾကာင္​့ ဘုရားရွင္မွန္းပင္ မသိႏိုင္ျခင္းျဖစ္၏။ ☀ ပကၠဳသာတိမင္းႀကီးသည္​ ဘုရားရွင္ႏွင့္အခန္းတစ္ခန္းထဲတြင္ တည္းခိုေနရေသာ္လည္း သူဖူးေတြ႔ခ်င္ေနေသာဘုရားရွင္မွန္း မသိခဲ့။ ဘုရားရွင္ေဟာၾကားေသာ ဓါတ္ေျခာက္ပါးတရားကို နာၾကားရၿပီး အနာဂါမ္တည္ေသာအခါမွပင္ ဘုရားရွင္မွန္းသိရွာ၏။ ☀ ဘုရားျဖစ္ၿပီးကာစ အခ်ိန္က လမ္းတြင္ဥပကႀကီးႏွင့္ေတြ႔၏။ ဥပက က ေမးေသာေၾကာင့္ မာရ္ငါးပါးကုိ ေအာင္ျမင္ေသာ ဇိန ( ဘုရားရွင္ ) ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားေသာ္လည္း ဥပကကား စိတ္ခ်လက္ခ် ယံုၾကည္ပံု မရဘဲ "ဇိန" ဆုိတာဟုတ္ေလာက္ပါေပ တယ္ဟု ေျပာၿပီးလမ္းခြဲသြားခဲ့၏။ ဤသည္လည္း တရားကိုမျမင္ ေသာေၾကာင့္ ဘုရားကိုမျမင္ျခင္းပင္ျဖစ္၏။ ☀ ထို႔ေၾကာင့္ ယခုဘုရားသာသနာမွာပင္ ဝိပႆနာတရားကို အေျခခံရေအာင္နာၾကားအားထုတ္ထားသင့္၏။ သို႔မွသာ ​ေနာက္ပြင့္မည့္ ဘုရားရွင္ကိုဖူးေတြ႕ရေသာအခါ ဘုရားရွင္မွန္း သိႏုိင္မည္ျဖစ္၏။ သို႔မဟုတ္ပါက ဘုရားရွင္ကိုေတြ႕ ျမင္ရပါ ​ေသာ္လည္း ဘုရားမွန္းပင္သိႏိုင္မည္မဟုတ္ေပ။ 🌷 ( တရားကိုပြားမ်ားအားထုတ္​ထားတဲ့သူသည္​ တရားကိုျမင္​တဲ့ အခါ ဘုရား႐ွင္​၏ ဂုဏ္​​ေက်းဇူး​ေတာ္​​ေတြကို နားလည္​သိျမင္​လာ မည္​ျဖစ္​သည္​။ )🌷 🙏 ေရႊျပည္သာၿမိဳ႕၊ မႏ ၱ​ေလးေက်ာင္းဆရာေတာ္။ ေမတၱာရွင္-ေရႊျပည္သာ လူငယ္မ်ားအတြက္ ဂမီ ၻရဝိပႆနာ..အတြဲ ၅၊ ၆။🙏 Credit::🍀 ဓမၼဒါန ျပန္​လည္​မ်ွ​ေဝ ပူ​ေဇာ္​ပါ၏။🍀 💫 War Win Hnin Phyu 💫 ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2IcJutu

သံဃာကိုသာ လွူပါ •••••••••••••••••• မိေထြးေတာ္ ေဂါတမီဟာ ျမတ္ဗုဒၶထံ ေရာက္ရွိလာၿပီး “ ရွင္ေတာ္ ျမတ္ဗုဒၶ၊ ျမတ္ဗုဒၶကို ရည္မွန္း၍ ကိုယ္တိုင္ ယက္ယူထားေသာ သကၤန္းအသစ္ကို အလွူခံေတာ္မူပါ ဘုရား ” လို့ ေလၽွာက္ထားေတာ္မူတဲ့ အခါ၊ ျမတ္ဗုဒၶက “ ေဂါတမီ၊ သံဃာကိုသာလွူ ပါ။ သံဃာကိုလွူရင္ ဗုဒၶကိုလွူရာေရာက္တယ္။ ပူေဇာ္ရာလည္း ေရာက္ပါတယ္” ဆိုၿပီးေတာ့ မိန္႔ပါတယ္။ ေဂါတမီ သုံးႀကိမ္တိုင္တိုင္ ေလၽွာက္ေသာ္လည္း သံဃာကိုပဲ လွူ ဒါန္းဖို့ပဲ မိန္႔ပါတယ္။ ဒီအတြက္ကို ရွင္အာနႏၵာက … “ ျမတ္ဗုဒၶ၊ မဟာပဇာပတိေဂါတမီရဲ့ သကၤန္းေတာ္ျမတ္ အသစ္ကို အလွူ ခံ ယူေတာ္မူပါ ဘုရား။ ေက်းဇူးမ်ားပါတယ္။ ျမတ္ဗုဒၶကို ျပဳစုခဲ့တဲ့သူ၊ ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့တဲ့သူ၊ နို့ခ်ိဳတိုက္ေကၽြးခဲ့တဲ့ မိေထြးေတာ္ျမတ္ပါဘုရား။ ျမတ္ဗုဒၶရဲ့ မယ္ေတာ္ျမတ္ နတ္ရြာစံတဲ့အခါမွာ မိေထြးေတာ္ကပဲ ျမတ္ဗုဒၶကို နို့ခ်ိဳတိုက္ေကၽြးေတာ္မူခဲ့ရပါတယ္ ဘုရား ” “ ျမတ္ဗုဒၶ၊ မိေထြးေတာ္ ေဂါတမီ အေပၚမွာ ေက်းဇူးမ်ားပါတယ္။ ျမတ္ဗုဒၶကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး မိေထြးေတာ္ျမတ္ဟာ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာေတာ္ တို့ကို ဆည္းကပ္ကိုးကြယ္ခဲ့ပါတယ္။ ငါးပါးသီလကိုလည္း ေစာင့္ထိန္းခဲ့ပါ တယ္။ ရတနာသုံးပါးကို မလွုပ္မရွားပဲ ခိုင္ခိုင္ျမဲျမဲနဲ႔ ၾကည္ညိဳခဲ့ပါတယ္။ အရိယာေတြ ႏွစ္သက္တဲ့ သီလနဲ႔လည္း ျပည့္စုံတယ္။ သစၥာေလးပါး တရားေတာ္ျမတ္ ကိုလည္း ယုံမွားမွု ကင္းတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မိေထြးေတာ္ျမတ္ ေဂါတမီရဲ့ သကၤန္းသစ္ဒြိစုံကို အလွူ ခံေတာ္မူပါဘုရား ” လို့ ေလၽွာက္တင္ပါတယ္။ ျမတ္ဗုဒၶက “ အာနႏၵာ၊ မွန္ပါေပတယ္။ တပည့္တစ္ေယာက္ဟာ ဆရာကို ရွိခိုးတာ၊ ႀကိဳဆိုတာ၊ လက္အုပ္ခ်ီတာ၊ ၀တ္ႀကီး၀တ္ငယ္ ျပဳစုတာ၊ သကၤန္း၊ ဆြမ္း၊ ေက်ာင္း၊ ေဆးပစၥည္းေလးပါးနဲ႔ ေပးလွူတာကို ေကာင္းတဲ့ ေက်းဇူးဆပ္ျခင္း လို့ မေျပာၾကားလိုပါ။ ” အာနႏၵာ … ပုဂၢလိကအလွူ ၁၄ မ်ိဳးရွိတယ္ ၁။ ဘုရားကိုလွူ တာ ၂။ တရားကိုလွူ တာ ၃။ သံဃာကိုလွူ တာ ၄။ အရဟတၱဖိုလ္ရေအာင္ က်င့္ေနသူကို လွူ တာ ၅။ အနာဂါမ္ကိုလွူ တာ ၆။ အနာဂါမ္ဖိုလ္ရေအာင္ က်င့္ေနသူကို လွူ တာ ၇။ သဒါဂါမ္ကို လွူ တာ ၈။ သဒါဂါမ္ဖိုလ္ရေအာင္ က်င့္ေနသူကို လွူ တာ ၉။ ေသာတာပန္ကို လွူ တာ ၁၀။ ေသာတာပတၱိဖိုလ္ ရေအာင္ က်င့္ေနသူကို လွူ တာ ၁၁။ သာသနာပမွာရွိတဲ့ ( က်င့္တဲ့ ) ကာမဂုဏ္ တပ္မက္မွုကင္းတဲ့သူကို လွူ တာ ၁၂။ သီလမရွိတဲ့ ပုထုဇဥ္ကို လွူ တာ ၁၃။ သီလရွိတဲ့ ပုထုဇဥ္ကို လွူ တာ ၁၄။ တိရစၧာန္ကို လွူတာတို့ ျဖစ္ပါတယ္။ အာနႏၵာ၊ ယခုအလွူ ေပါင္း ၁၄ မ်ိဳးထဲက (၁) တိရစၧာန္ကို ေပးလွူတာေၾကာင့္ ဘ၀တစ္ရာ၊ (၂) သီလမရွိတဲ့ ပုထုဇဥ္ကို ေပးလွူတာေၾကာင့္ ဘ၀တစ္ေထာင္၊ (၃) သီလရွိတဲ့ ပုထုဇဥ္ကို ေပးလွူ တာေၾကာင့္ ဘ၀ တစ္သိန္း၊ (၄) သာသနာပမွာရွိတဲ့ ( က်င့္တဲ့ ) ကာမဂုဏ္ တပ္မက္မွု ကင္းတဲ့သူကို လွူ တာေၾကာင့္ ဘ၀ကုေဋတစ္သိန္း၊ (၅) ေသာတာပတၱိဖိုလ္ကို ရေအာင္ က်င့္ေနသူကို လွူ တာေၾကာင့္ ဘဝေပါင္း မေရတြက္နိုင္ေအာင္၊ (၆) ေသာတာပန္မွ အျမင့္ဆုံးပုဂၢိဳလ္ ၁၄ မ်ိဳး အထိကို လွူ တာေၾကာင့္ ဘဝေပါင္း မေရတြက္နိုင္ေအာင္ ေကာင္းက်ိဳး ရနိုင္မယ္ဆိုတာ (အထူး) ေျပာစရာ မလိုပါ။ အာနႏၵာ … သံဃိက အလွူဟာလည္း ခုနစ္မ်ိဳးရွိတယ္။ ၁။ ဗုဒၶကို အမွူးျပဳတဲ့ ႏွစ္ဖက္သံဃာ ( ရဟန္း၊ ရဟန္းမ ) ကိုလွူ တာ၊ ၂။ ဗုဒၶ ပရိနိဗၺာန္ စံယူေတာ္မူအခါ ႏွစ္ဖက္သံဃာကို ေပးလွူ တာ။ ၃။ ရဟန္း ( သံဃာ )ကို ေပးလွူတာ၊ ၄။ ရဟန္းမ (သံဃာ ) ကို ေပးလွူ တာ၊ ၅။ ႏွစ္ဖက္သံဃာေတာ္ထဲမွ ရဟန္း ဘယ္ေလာက္၊ ရဟန္းမဘယ္ေလာက္ ရွိသည္ကို ညႊန္ျပပါလို့ ေလၽွာက္ထား ပင့္ဖိတ္ၿပီး ေပးလွူတာ၊ ၆။ ရဟန္းသံဃာထဲ ဘယ္ေလာက္ရွိသည္ ကို ညႊန္ျပပါလို့ ေလၽွာက္ထားပင့္ဖိတ္ၿပီး ေပးလွူ တာ၊ ရ။ ရဟန္းမ သံဃာထဲက ရဟန္းမ ဘယ္ေလာက္ရွိသည္ကို ညႊန္ျပပါလို့ ေလၽွာင္တင္ပင့္ဖိတ္ၿပီးေပးလွူ တာတို့ ျဖစ္ပါသည္။ “ အာနႏၵာ … ရဟန္း အမည္ခံယူ႐ုံမၽွသာ ရွိတဲ့ သူေတြေပၚလာလိမ့္မယ္။ သူတို့ရဲ့ လည္းပင္မွာ သကၤန္းစမ်ားကို ဖြဲ႕ခ်ည္းထားၾကလိမ့္မယ္။ သူတို့ဟာ သီလမရွိတဲ့သူေတြ၊ ယုတ္မာတဲ့ ကိုယ္က်င့္ရွိသူေတြ ျဖစ္ၾကလိမ့္မယ္။ သံဃာကို ရည္မွန္းၿပီး သီလမရွိတဲ့သူကို လွူ ဒါန္းၾကရလိမ့္မယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္ခါေတာင္မွ သံဃိကဒါန အလွူဟာ မေရမတြက္နိုင္ေအာင္ ေကာင္းက်ိဳးမ်ား ပါတယ္။ သံဃိက အလွူထက္ ပုဂၢလိက အလွူ ဟာ ဘယ္လိုနည္းနဲ႔မွ အက်ိဳးမမ်ားနိုင္ပါ။ ” လို့ ျမတ္ဗုဒၶ ဆုံးမပါတယ္။ “ အာနႏၵာ … အလွူ စင္ၾကယ္ျခင္း ေလးမ်ိဳးရွိပါတယ္။ ၁။ အလွူ ရွင္ဘက္ကသာ စင္ၾကယ္ၿပီး အလွူ ခံဘက္က မစင္ၾကယ္တဲ့အလွူ တစ္မ်ိဳး။ ၂။ အလွူ ခံဘက္ကသာ စင္ၾကယ္ၿပီး အလွူ ရွင္ဘက္က မစင္ၾကယ္တဲ့အလွူ တစ္မ်ိဳး။ ၃။ ႏွစ္ဖက္စလုံးမစင္ၾကယ္တဲ့ အလွူ တစ္မ်ိဳး။ ၄။ ႏွစ္ဖက္စလုံးစင္ၾကယ္တဲ့ အလွူ တစ္မ်ိဳး တို့ျဖစ္တယ္။ (၁) အာနႏၵာ … ေလာကမွာ အလွူ ေပးသူဟာ သီလရွိသူ၊ ကိုယ္က်င့္ေကာင္းသူ ျဖစ္ရမယ္။ အလွူ ခံသူက သီလမရွိသူ၊ ကိုယ္က်င့္ မေကာင္းျဖစ္ၾကရင္ ဒီအလွူဟာ အလွူ ေပးသူဘက္က စင္ၾကယ္၍ အလွူခံ ဘက္က မစင္ၾကယ္တဲ့ အလွူ ျဖစ္တယ္။ (၂) အာနႏၵာ … အလွူေပးသူမွာ သီလမရွိ၊ ကိုယ္က်င့္မေကာင္း၊ အလွူခံပုဂၢိဳလ္ေတြက သီလရွိ၊ ကိုယ္က်င့္ေကာင္း ျဖစ္ၾကရင္ ဒ္ီအလွူ ဟာ အလွူ ခံဘက္က စင္ၾကယ္၍ အလွူ ေပးသူ ဘက္က မစင္ၾကယ္တဲ့ အလွူ ျဖစ္တယ္။ (၃) အာနႏၵာ … အလွူေပးတဲ့ သူကလည္း သီလမရွိ၊ ကိုယ္က်င့္မေကာင္း၊ အလွူခံသူ ကလည္း သီလမရွိ၊ ကိုယ္က်င့္မေကာင္း ျဖစ္ၾကရင္ ဒီအလွူ ဟာ ႏွစ္လက္စလုံး မစင္ၾကယ္တဲ့အလွူ ျဖစ္တယ္။ (၄) အာနႏၵာ … အလွူေပးသူကလည္း သီလရွိ၊ ကိုယ္က်င့္လည္းေကာင္း၊ အလွူ ခံသူကလည္း သီလလည္းရွိ၊ ကိုယ္က်င့္လည္းေကာင္းျဖစ္ၾကရင္ ဒီအလွူဟာ ႏွစ္ဖက္စလုံး စင္ၾကယ္တဲ့ အလွူ ျဖစ္ပါတယ္။ ေဖာ္ျပပါ ဂါထာေတာ္ျမတ္အတိုင္း ျမတ္ဗုဒၶ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ အလွူ ေပးသူသည္ သီလရွိ၏။ ၾကည္လင္ေသာစိတ္ရွိ၏။ ျမတ္ေသာကံ၏ အက်ိဳးကို ယုံၾကည္၏။ ထိုသူသည္ တရားသျဖင့္ ရအပ္ေသာ ပစၥည္းကို သီလမရွိသူတို့အား ေပးလွူ၏။ ဤအလွူသည္ အလွူေပးသူဘက္မွ စင္ၾကယ္၏။ အလွူ ေပးသူသည္ သီလမရွိသူျဖစ္၏။ မၾကည္လင္ေသာ စိတ္ရွိ၏။ ျမတ္ေသာကံ၏ အက်ိဳးကို မယုံၾကည္သူ ျဖစ္၏။ ထိုသူသည္ မတရားသျဖင့္ ရအပ္ေသာ ပစၥည္းကို သီလရွိသူတို့အား ေပးလွူ ၏။ ဤအလွူ သည္ အလွူ ခံသူဘက္မွ စင္ၾကယ္၏။ အလွူ ေပးသူသည္ သီလမရွိ။ မၾကည္လင္ေသာ စိတ္ရွိသူျဖစ္၏။ ျမတ္ေသာကံ၏ အက်ိဳးကို မယုံၾကည္သူျဖစ္၏။ ထိုသူသည္ မတရားသျဖင့္ ရအပ္ေသာပစၥည္းကို သီလမရွိသူတို့အား ေပးလွူ ၏။ ထိုအလွူသည္ အက်ိဳးမရွိဟု ျမတ္ဗုဒၶ ေဟာၾကားေတာ္မူ၏။ အလွူ ေပးသူသည္ သီလရွိသူျဖစ္၏။ ၾကည္လင္ေသာစိတ္ရွိသူျဖစ္၏။ ျမတ္ေသာကံ၏ အက်ိဳးကို ယုံၾကည္သူ ျဖစ္၏။ ထိုသူသည္ တရားသျဖင့္ ရအပ္ေသာ ပစၥည္းကို သီလရွိသူတို့အား ေပးလွူ၏။ ထိုအလွူသည္ အလြန္အက်ိဳးရွိ၏ဟု ျမတ္ဗုဒၶ ေဟာၾကားေတာ္မူ၏။ အလွူေပးသူဟာ ရာဂကင္း၏။ ၾကည္လင္ေသာစိတ္ရွိသူျဖစ္၏။ ျမတ္ေသာကံ၏ အက်ိဳးကို ယုံၾကည္သူ ျဖစ္၏။ ထိုသူသည္ တရားသျဖင့္ ရအပ္ေသာ ပစၥည္းကို ရာဂကင္းသူတို့အား ေပးလွူ၏။ ထိုအလွူသည္ ပစၥည္းအလွူတို့မွ အျမတ္ဆုံး ျဖစ္၏။ ဒီတရားေတာ္အတိုင္း ေႏြရာသီ ရဟန္းခံ၊ ရွင္ျပဳပြဲ တစ္ပြဲမွာ ေဟာၾကားခဲ့ပါတယ္။ သားက ရွင္ရဟန္းျပဳ၊ မိဘက ေစတနာ ျဖဴ စင္၊ သီလလည္းေဆာက္တည္ထား၊ စိတ္ကလည္းၾကည္လင္၊ ျပဳလုပ္တဲ့ ကံ အက်ိဳးကိုလည္း ယုံၾကည္၊ တရားသျဖင့္ ရအပ္တဲ့ ပစၥည္းေတြနဲ႔ ရာဂကင္းကင္းနဲ႔ ရဲရဲႀကီး လွူဒါန္းတဲ့ အလွူ မို့ အျမတ္ဆုံး အလွူ ပါပဲ။ သို့ေသာ္ ပရိတ္သတ္စားဖို့၊ ေသာက္ဖို့ အလွူ အတြက္နဲ႔ အသက္ေသေၾကရတဲ့ သတၱဝါေတြရဲ့ ဘ၀ကို ညႇာတာၿပီး ေထာက္ထားၾကပါဦးလို့ ေဟာေျပာ ျပလိုက္တဲ့အခါ အလွူ ေပးတဲ့သူေတြက “ အဲဒါမွ ဒုကၡပဲ ” ဆိုၿပီးေတာ့ ေနာင္တရ ၾကပါတယ္။ တိရစၧာန္ကိုလွူ လို့ ဘဝေပါင္းတစ္ရာ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာေပးတယ္လို့ ျမတ္ဗုဒၶ က လမ္းညႊန္ထားတဲ့ အလွူပါ။ တိရစၧာန္ အသား၊ အေသြး၊ အေရအရိုး၊ အေသြးကိုလွူရင္ အလွူ ေပးသူဟာ သီလ ရွိသူ၊ ကိုယ္က်င့္ေကာင္းသူ၊ ကံအက်ိဳးကို ယုံတဲ့သူ၊ တရားတဲ့ ပစၥည္းနဲ႔ လွူ တဲ့သူ၊ ဟုတ္, မဟုတ္ စဥ္းစားၾကေပေတာ့လို့ တရားကိုနိဂုံးခ်ဳပ္လိုက္ပါတယ္။ “ ရွင္ရဟန္းမ်က္ႏွာ ခ်ိဳခ်ိဳေလး ဒါယကာမ်က္ႏွာ ခ်ိဳခ်ိဳေလး အလွူ ခံမ်က္ႏွာ ခ်ိဳခ်ိဳေအး အလွူပစၥည္း နီေသြးေသြး” နဲ႔ေတာ့ မျပဳလုပ္ၾကဖို့ ဆင္ျခင္ၾကဖို့ ျဖစ္ပါတယ္။ ကရင္ျပည္နယ္၊ ဘားအံၿမိဳ့ ေတာင္ကေလးဆရာေတာ္( ေတာမွီရဟန္း ) ေရးသားျပဳစုေသာ စံရိပ္ၿငိမ္တရားမ်ား စာအုပ္မွ… “အျမတ္ဆုံးအလွူ "ေဆာင္းပါး သံေဃ ဒိႏၷံ မဟပၹလံ၊ သံေဃ ေတ ေဂါတမီ ေဒတိ ၊ သံေဃေတ ဒိေႏၷ အဟၪ္ေစဝ ပူဇိေတာ ဘဝိႆာမိ။ Credit;မူရင္း Ref ရတနာ့ဂုဏ္ရည္ page

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/30vwupc

🌷 တရားကို ျမင္မွ ဘုရားကို ျမင္မည္ 🌷 🚥🚥🚥🚥🚥🚥🚥🚥🚥🚥🚥 ☀ ယခု ဘုရားရွင္၏ သာသနာတြင္ ဝိပႆနာ၏ အေျခခံ ျဖစ္ေသာ နာမ႐ူပပရိေစၧဒဉာဏ္ႏွင့္ ပစၥယပရိဂၢဟဉာဏ္ေလာက္​ ကိုမွ အားထုတ္နာၾကားျခင္းမျပဳဘဲ ေနာက္ပြင့္မည့္ ဘုရားရွင္ကို ဖူးေတြ႕ရေအာင္ ဆုေတာင္းေနၾကသူမ်ား အထူးသတိျပဳသင့္ေသာအခ်က္တစ္ခ်က္ရွိ၏။ ☀ ဝိပႆနာတရား အေျခခံ​ေလးမွမရွိေသာသူသည္ ဘုရားရွင္ကို မ်က္စိေရွ႕တြင္ေတြ႕ျမင္ေနရေသာ္လည္း ဖူးေျမာ္ကန္ေတာ့ဖို႔ေနေန သာသာ ဘုရားရွင္မွန္းပင္မသိႏိုင္ေခ်။ ဓမၼစၾကာတရားကိုေဟာေပး ခ်င္သျဖင့္ သူတို႔ထံလိုက္လာေသာ ဘုရားရွင္ကို ပဥၥဝဂၢီငါးဦးသည္ ရွိခိုး ျခင္​းမျပဳရန္ ေနရာထုိင္ခင္းမေပးၾကရန္ အစက တိုင္ပင္ထား ၾက၏။ ဤကား ဘုရားရွင္ကို ေတြ႕ျမင္ေနရေသာ္လည္း တရား မျမင္​ေသာ​ေၾကာင္​့ ဘုရားရွင္မွန္းပင္ မသိႏိုင္ျခင္းျဖစ္၏။ ☀ ပကၠဳသာတိမင္းႀကီးသည္​ ဘုရားရွင္ႏွင့္အခန္းတစ္ခန္းထဲတြင္ တည္းခိုေနရေသာ္လည္း သူဖူးေတြ႔ခ်င္ေနေသာဘုရားရွင္မွန္း မသိခဲ့။ ဘုရားရွင္ေဟာၾကားေသာ ဓါတ္ေျခာက္ပါးတရားကို နာၾကားရၿပီး အနာဂါမ္တည္ေသာအခါမွပင္ ဘုရားရွင္မွန္းသိရွာ၏။ ☀ ဘုရားျဖစ္ၿပီးကာစ အခ်ိန္က လမ္းတြင္ဥပကႀကီးႏွင့္ေတြ႔၏။ ဥပက က ေမးေသာေၾကာင့္ မာရ္ငါးပါးကုိ ေအာင္ျမင္ေသာ ဇိန ( ဘုရားရွင္ ) ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားေသာ္လည္း ဥပကကား စိတ္ခ်လက္ခ် ယံုၾကည္ပံု မရဘဲ "ဇိန" ဆုိတာဟုတ္ေလာက္ပါေပ တယ္ဟု ေျပာၿပီးလမ္းခြဲသြားခဲ့၏။ ဤသည္လည္း တရားကိုမျမင္ ေသာေၾကာင့္ ဘုရားကိုမျမင္ျခင္းပင္ျဖစ္၏။ ☀ ထို႔ေၾကာင့္ ယခုဘုရားသာသနာမွာပင္ ဝိပႆနာတရားကို အေျခခံရေအာင္နာၾကားအားထုတ္ထားသင့္၏။ သို႔မွသာ ​ေနာက္ပြင့္မည့္ ဘုရားရွင္ကိုဖူးေတြ႕ရေသာအခါ ဘုရားရွင္မွန္း သိႏုိင္မည္ျဖစ္၏။ သို႔မဟုတ္ပါက ဘုရားရွင္ကိုေတြ႕ ျမင္ရပါ ​ေသာ္လည္း ဘုရားမွန္းပင္သိႏိုင္မည္မဟုတ္ေပ။ 🌷 ( တရားကိုပြားမ်ားအားထုတ္​ထားတဲ့သူသည္​ တရားကိုျမင္​တဲ့ အခါ ဘုရား႐ွင္​၏ ဂုဏ္​​ေက်းဇူး​ေတာ္​​ေတြကို နားလည္​သိျမင္​လာ မည္​ျဖစ္​သည္​။ )🌷 🙏 ေရႊျပည္သာၿမိဳ႕၊ မႏ ၱ​ေလးေက်ာင္းဆရာေတာ္။ ေမတၱာရွင္-ေရႊျပည္သာ လူငယ္မ်ားအတြက္ ဂမီ ၻရဝိပႆနာ..အတြဲ ၅၊ ၆။🙏 Credit::🍀 ဓမၼဒါန ျပန္​လည္​မ်ွ​ေဝ ပူ​ေဇာ္​ပါ၏။🍀 💫 War Win Hnin Phyu 💫 ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2IcJutu

သည္းခံ ခြင့္လႊတ္ျခင္း 🌷 🌷 🌷 🌷 🌷 🌷 🌸 ေလာကႀကီးမွာ လူေတြဟာအေပါင္းနဲ႔အသင္းနဲ႔ ေနေပမယ့္ "ခြင့္လႊတ္ျခင္း" ဆိုတဲ့စိတ္ အလြန္အားနည္းတယ္။ သည္းခံျခင္း၊ ခြင့္လႊတ္ျခင္း၊ ညီညြတ္တဲ့စိတ္ဓာတ္ ဆုိတာလည္း အလြန္အားနည္းတယ္။ အေပါင္းအသင္းနဲ႔ေနတယ္ဆိုတာ အခက္အခဲေတြ ေက်ာ္လႊားဖို႔သာျဖစ္တယ္။ 🌸 လူလူခ်င္းေပါင္းသင္းဆက္ဆံတဲ့ေနရာမွာ ဘုရားက လူမိုက္နဲ႔ ေပါင္းခိုင္းတာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ အဆင္မေျပတဲ့သူနဲ႔ သည္းခံၿပီးေနရမယ္လို႔ ဒီလိုေျပာတာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ဒါလည္းပဲ သတိထားစရာေကာင္းတဲ့ အခ်က္တစ္ခုပဲ။ 🌸 အႏၱရာယ္ျဖစ္မယ့္ အေကာင္နဲ႔ သည္းခံၿပီး ေနရမယ္လို႔ ဒီလို ဆိုလိုတာ မဟုတ္ဘူး။ တလြဲယူဆတတ္တာမ်ိဳးေတြ ရွိတယ္။ 🌸 ေရာင့္ရဲရမယ္ဆိုလို႔ စီးပြားမရွာရဘူးလို႔ ျမတ္စြာဘုရားက ေျပာတာမဟုတ္ဘူး။ 🌸 အတူတကြ သည္းခံၿပီးေတာ့ ေနရမယ္ဆိုတာ .. မေကာင္းတဲ့လူနဲ႔ သည္းခံၿပီး သူခိုး ဓားျပ လူဆိုး၊ လူညစ္နဲ႔ သည္းခံၿပီးေနရမယ္လို႔ ဒီလို ဆုိလိုတာ မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ့္ကို ကိုက္မယ့္ ေျမြေပြးနဲ႔ေရာ အတူတကြ ေနရမွာလား။ ကိုယ့္ကို ကိုက္မယ့္ေျမြေပြးနဲ႔ေတာ့ အတူေနလို႔ မရသလို လူဆိုး၊ လူညစ္နဲ႔လည္း ဘယ္လို အတူေနလို႔ရမလဲ။ 🌸 "သည္းခံ၊ ခြင့္လႊတ္ျခင္း" ဆိုတာ အခ်င္းခ်င္း အျပန္အလွန္ ရိုင္းပင္းကူညီ၊ မေတာ္တဆ စိတ္အခန္႔မသင့္တဲ့အခါ ျဖစ္တာမ်ိဳးေတြ မျဖစ္ဖို႔ ျမတ္စြာဘုရားက ဆံုးမၾသဝါဒေပးျခင္းသာျဖစ္တယ္။ 🌸 ပညာရွိတဲ့အေဖာ္လိုတယ္။ လူေတာ္လူေကာင္းေတြ လုိတယ္။ ဘယ္အရာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ စဥ္းစားတတ္တဲ့ ရင့္က်က္တဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြကို ဆိုလိုတာ။ 🌸 မေကာင္းတဲ့သူကို ေရွာင္ရမယ္။ ဖယ္ရမယ္။ အေပါင္းအသင္းမလုပ္ရဘူး။ ဒါမွ အေသဝနာစ ဗာလာနံ မဂၤလာတရားနဲ႔ ကိုက္ညီတာ။ 🌸 လူေတာ္လူေကာင္း ရမယ္ဆိုရင္ သူနဲ႔အတူေနပါ။ အခက္အခဲေတြ ေဘးရန္အႏၱရာယ္ေတြကို လက္တြဲၿပီးေတာ့ သူနဲ႔အတူတကြ ေျဖရွင္းပါတဲ့။ လူတိုင္းနဲ႔အတူေပါင္းသင္းဖို႔ ေျပာတာမဟုတ္ဘူး။ 🌸 အဲ့ဒီလို အေဖာ္လုပ္သင့္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္မေတြ႔ဘူးဆိုရင္ေတာ့ ေလာကမွာ ဆင္ေျပာင္ႀကီးဟာ တစ္ေကာင္တည္းေတာထဲမွာ က်က္စားသလို၊ တိုင္းျပည္ကို စြန္႔လႊတ္ၿပီးေတာ့ ေတာထြက္သြားၿပီး တစ္ဦးတည္းက်င့္တဲ့ ေနမိမင္းတို႔၊ ဇနကမင္းတို႔လို တစ္ဦးတည္းေနတာေကာင္းတယ္ ။ အေဖာ္ေကာင္းမေတြ႔ရင္ တစ္ဦးတည္းေနတာေကာင္းတယ္။ 🌸 မိုက္မဲၿပီး အျပစ္ျပဳတတ္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္၊ အဆိပ္အေတာက္ရွိတဲ့ ေျမြဆိုးလို လူဆိုးေတြ၊ စိတ္ေကာင္းမရွိတဲ့သူေတြ၊ ဖ်က္လိုဖ်က္ဆီးလုပ္တတ္တဲ့သူေတြ၊ အသိပညာကင္းမဲ့တဲ့ပုဂၢိဳလ္၊ အဲ့ဒီလို အဆင့္မရွိတဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြမွာ အေပါင္းအေဖာ္လုပ္ဖို႔ဆုိတဲ့ အရည္အခ်င္းဆိုေတြ သူတို႔မွာ မရွိဘူးတဲ့။ 🌸 ေပါင္းသင္းဆက္ဆံဖု႔ိ ေကာင္းေလာက္တဲ့အရည္အခ်င္း သူတို႔မွာ မရွိသည့္အတြက္ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္းေနပါ။ မဟုတ္တာေတြမလုပ္နဲ႔။ ကိုယ္က်ိဳးကိုယ္စီးပြားကို ႀကိဳးစားအားထုတ္ရမယ္လို႔ ျမတ္စြာဘုရားက ဆံုးမၾသဝါဒေပးသြားတယ္။ အလြန္မွတ္သားစရာေကာင္းတယ္။ မိမိတို႔ရဲ႕ ေန႔စဥ္ဘဝမွာ လိုက္နာက်င့္သံုးရမယ္။ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ ေလာကသားတို႔အတြက္ ျမတ္ဗုဒၶ၏ႀကိဳးပမ္းခ်က္ တရားေတာ္ အပိုင္း(၁၇) အသံဖိုင္မွ ေရးသားပူေဇာ္ပါသည္။ ______________________________________________ 💐 သည္းခံျခင္း ဆိုသည္မွာ 💐 🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸 ♨သည္းခံလွ်င္ တစ္ခါတရံ အႏိုင္က်င့္ခံရ၏ မည္သို႔ေနရပါမည္နည္း ? 💌အႏိုင္က်င့္တာ မက်င့္တာ ကိုယ့္အလုပ္ မဟုတ္ဘူး။ အႏိုင္က်င့္သူရဲ႕ အျပစ္သာလွ်င္ျဖစ္တယ္။ 💌မိမိဘက္က သည္းခံျခင္း ကေတာ့ သည္ခံတယ္ ဆိုတာ ေဒါသ မထြက္ေအာင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ထိန္းနိုင္တာကို သည္ခံတယ္ လို႔ေခၚတယ္။ 💌ဘာမွ မေျပာဘဲ စိတ္ကေတာ့ ဆိုးတယ္ ငံု႔ခံေနတာ အဲ့ဒါမ်ိဳးကို သည္းခံတယ္မေခၚဘူး။ 💌သည္းခံတယ္ ဆိုတာ ကို္ယ့္ရဲ႕သႏၲာန္မွာ တစ္ဖက္သား ရဲ႕ ျပဳလုပ္မွဳေၾကာင့္ ေဒါသ ျဖစ္လာတာကို မျဖစ္ေအာင္ ထိန္းတာကို သည္းခံတယ္ လို႔ေခၚတယ္။ 💌ကိုယ့္ကိုယ္ကို ထိန္းတာပဲ၊ သည္းခံတယ္ ဆိုတာ၊ က်န္တဲ့လူကို ထိန္းတာ မဟုတ္ဘူး။ 💌တစ္ဘက္သားက လာေစာ္ကားေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကိုယ့္မွာေဒါသျဖစ္တယ္။ 💌ေဒါသ ျဖစ္ရင္ ဒီေဒါသသည္ ကိုယ့္နဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ့ အကုသိုလ္ျဖစ္တယ္။ 💌အဲ့ဒီ အကုသိုလ္ မျဖစ္ေအာင္ ထိန္းတယ္ ဆိုတာကိုပဲ သည္းခံတယ္ လို႔ေျပာတာ။ 💌အႏိုင္က်င့္တယ္ မက်င့္ဘူး ဆိုတာေတာ့ သူ႔အလုပ္ပဲ။ သည္းခံျခင္းေၾကာင့္ အႏိုင္က်င့္တယ္ လို႔လည္း ေျပာမရဘူးလို႔ေနာ္။ 💌အႏိုင္က်င့္တာကို ပတ္သက္ျပီး ကိုယ္ကလည္း သည္းမခံဘူး ျပန္ခ်မယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ဒါကေတာ့ အျပစ္ျဖစ္တာေပ့ါ ျပန္လုပ္ရင္ ကိုယ္လုပ္တဲ့ အျပစ္ျဖစ္တယ္။ 💌သည္းခံျခင္းေၾကာင့္ ကိုယ့္မွာေတာ့ ေဒါသ မျဖစ္ဘူး ေဒါသ မျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ ကိုယ့္မွာ အကုသိုလ္ မျဖစ္ဘူး။ 💌ဒါေၾကာင့္မို႔ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ေတြဆိုရင္ ဘာလုပ္လုပ္ သည္းခံေနလိုက္တယ္ေပ့ါ။ 💌သည္းခံေနျခင္း အားျဖင့္လည္း တစ္ဘက္သားရဲ႕ ျငိမ္းေအးသြားမွဳကို မိမိ သည္းခံမွဳကို အေၾကာင္းျပဳျပီး သူဟာ ဆက္လက္ျပီး ေစာ္ကား တာမ်ိဳး တခ်ိဳ႕ၾကေတာ့ မလုပ္ေတာ့ဘူးေပ့ါ။ 💌တခ်ိဳ႕ၾကေတာလည္း လုပ္တဲ့လူလည္း ရိွႏိုင္တယ္ေပ့ါ။သို႔ေသာ္ သည္းခံတာ သည္လွ်င္ မိမိ အလုပ္ ျဖစ္တယ္ေပါ့။ 💌အႏိုင္က်င့္တာ မက်င့္တာ ကိုယ့္နဲ႔ မဆိုင္ဘူး လို႔ပဲ ႏွလုံးသြင္းမွာ ျဖစ္တယ္ေပါ့။ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာအရွင္နႏၵမာလာဘိဝံသ ______________________________________________ သည္းခံျခင္း ဟူ​ေသာ ဂုဏ္​ရည္ •~•~•~•~•~•~•~•~•~•~• ေလာကမွာေနထိုင္တာ တစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္း ေနထိုင္တာ မဟုတ္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ သည္းခံျခင္းဆိုတဲ့ ဂုဏ္ရည္ဟာ အမ်ားနဲ႔ ဆက္ဆံတဲ့အခါမွာ အလြန္အေရးၾကီးတဲ့ ဂုဏ္ရည္တစ္ခုျဖစ္တယ္​ ... ဒါတင္မကဘူး " သ​ေ​ဗၺပိ ကုသလာ ဓမၼာ ခႏၲရာယတၱာဝ ဝ႗​ေဒး " တဲ့ ... ကုသိုလ္ရဖို ့အတြက္ အေရးၾကီးဆံုးက သည္းခံမႈပဲေပါ့ ... အဲဒီေတာ့ သည္းခံမႈမရွိရင္ ကုသိုလ္ေတာင္မရႏိုင္ဘူးလို ့ ဒီလိုဆိုလို ့ရတယ္ ... သည္းခံတယ္လို ့ဆိုတဲ့ေနရာမွာ သည္းခံစရာေတြဟာ ဘာေတြရွိသလဲဆိုေတာ့ သည္းခံစရာေတြ လိုက္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ကုိယ့္အေပၚမွာ ေစာ္ကားေျပာဆိုတဲ့စကားတစ္မ်ိဳးတည္းတင္ သည္းခံစရာမဟုတ္ဘူး ... ကုိယ့္ေပၚမွာ ေစာ္ကားေျပာဆိုတဲ့ စကားကိုလည္း သည္းခံတယ္ ... ​ကုိယ့္သႏၲာန္မွာ ျဖစ္ပ်က္လာတဲ့ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ေရာဂါေ၀ဒနာေတြကိုလည္း သည္းခံတယ္ ... ရာသီဥတုဒဏ္ေတြကုိလည္း သည္းခံတယ္ ... သည္းခံျပီးေတာ့လုပ္သင့္လုပ္ထိုက္တာေတြကို ဆက္လုပ္ေနတယ္ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ကိုေျပာတာေနာ္ ... မိမိအေပၚမွာ ဘယ္အရာေတြပဲျဖစ္ျဖစ္ သူမ်ားက ေစာ္ကားတဲ့အရာေတြလည္း ကုိယ့္အေပၚမွာ တင္ထားလိုက္တယ္ ... တြန္းဖယ္မခ်ဘူး ... ဆင္းရဲဒုကၡေတြကိုလည္း တြန္းဖယ္မခ်ဘူး ... လက္ခံထားလိုက္တယ္ ... အဲဒီလို လက္ခံထားႏိုင္တဲ့ စြမ္းရည္သတၱိေတြနဲ ့ ကုိယ့္စိတ္ဟာ တုန္လႈပ္ေျခာက္ျခားျခင္း မရွိဘဲနဲ ့ အရာရာကုိ ရင္ဆိုင္ျပီးေတာ့ စိတ္အားမပ်က္ဘဲနဲ ့ေနတာ ဒါ သည္းခံတယ္လို ့ေျပာတာ ... ခံႏိုင္ရည္ရွိတယ္ဆိုတာ ဆန္႔က်င္ဘက္ေတြလာတဲ့အခါမွာ ဘယ္လိုပဲ ဆန္ ့က်င္မႈေတြလာလာ ခံႏိုင္ရည္ရွိတယ္ ... ခံႏိုင္ရည္ရွိတယ္ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္က ဘာကိုေျပာတာတုန္းဆိုေတာ့ မိမိအေပၚမွာ ဒုကၡကိုျဖစ္ေပၚေစတတ္တဲ့စိတ္ဓာတ္ကို ေျပာင္းလဲသြားေစႏိုင္တဲ့ မခံႏိုင္ေလာက္တဲ့ အတိုင္းအတာတစ္ခု ကုိယ့္မွာ ျဖစ္ေပၚလာလို ့ရွိရင္ စိတ္အေျခအေနမေျပာင္းဘဲနဲ ့ခံႏိုင္ရည္ရွိတာ ... အဲဒီခံႏိုင္ရည္ရွိတာကို ခႏၲီလို ့ေခၚတယ္ ... ခႏၲီရဲ ့သေဘာကို ေျပာမယ္ဆိုရင္ ေဒါသမျဖစ္တာလဲ ခႏၲီပဲ ... ေမတၱာမပ်က္ေနႏိုင္တာလည္း ခႏၲီပဲ ... အျပံဳးမပ်က္ေနတာလည္း ခႏၲီ ပဲလို ့ ့ဒီလိုေျပာတယ္ ... ျပန္မေျပာေပမယ့္လို ့ စိတ္ထဲက ေဒါသထြက္ေနရင္ ခႏၲီမဟုတ္ဘူး ... အဓိကက စိတ္ထဲက မည္သို ့မွ် ေျပာင္းလဲျခင္းမရွိဘဲနဲ ့ပင္ကိုယ္စိတ္ အေျခအေနတစ္ခုကို ထိန္းသိမ္းထားႏိုင္တဲ့ စိတ္ဓာတ္အရည္အခ်င္းတစ္မ်ိဳးလို ့ ဒီလိုေခၚရမယ္ ... အဲ့​ေတာ့ လူေတာ္လူေကာင္းျဖစ္ဖို ့ထူးျခားတဲ့ အရည္အခ်င္းေတြနဲ ့ျပည့္စံုဖို႔လို ့ဆိုတဲ့အခါမွာ ဒီသည္းခံျခင္းဆိုတဲ့ ခႏၲီတရားဟာ အေရးပါတဲ့တရားျဖစ္တယ္ ​... သည္းခံတယ္ဆိုတာကို လူေတြက အရႈံးေပးတယ္လို႔ ျမင္ေနၾကတယ္ ... သည္းခံတာဟာ အရႈံးေပးတာမဟုတ္ဘူး ... အႏိုင္ယူတာသာျဖစ္တယ္​ေပါ့ ... ေလာကလူသားေတြရဲ ့ရႈံးျခင္းႏိုင္ျခင္းလို ့ဆိုတဲ့ သတ္မွတ္ခ်က္ဟာ ဗုဒၶျမတ္စြာရဲ ့သတ္မွတ္ခ်က္နဲ ့အင္မတန္မွ ကြာျခားတယ္ ... ေလာကလူေတြက ကုိယ္ကျပန္မေျပာလိုက္ရဘူး ... ဘာမွမလုပ္လိုက္ရဘူးဆိုရင္ ရႈံးတယ္လို ့ထင္ေနတယ္ ... တကယ္ေတာ့ ကုိယ္က အႏိုင္ရလိုက္တာ လို႔ ... အႏိုင္အရႈံးဆိုတာ ေသေသခ်ာခ်ာ တြက္ခ်က္ၾကည့္တဲ့အခါ သည္းခံမႈက ႏိုင္လိုက္တယ္ဆိုတာ အင္မတန္မွ ထင္ရွားတယ္ ... ပါေမာကၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာအရွင္နႏၵမာလာဘိ၀ံသ Credit:original uploader.

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/3075jFG

သည္းခံ ခြင့္လႊတ္ျခင္း 🌷 🌷 🌷 🌷 🌷 🌷 🌸 ေလာကႀကီးမွာ လူေတြဟာအေပါင္းနဲ႔အသင္းနဲ႔ ေနေပမယ့္ "ခြင့္လႊတ္ျခင္း" ဆိုတဲ့စိတ္ အလြန္အားနည္းတယ္။ သည္းခံျခင္း၊ ခြင့္လႊတ္ျခင္း၊ ညီညြတ္တဲ့စိတ္ဓာတ္ ဆုိတာလည္း အလြန္အားနည္းတယ္။ အေပါင္းအသင္းနဲ႔ေနတယ္ဆိုတာ အခက္အခဲေတြ ေက်ာ္လႊားဖို႔သာျဖစ္တယ္။ 🌸 လူလူခ်င္းေပါင္းသင္းဆက္ဆံတဲ့ေနရာမွာ ဘုရားက လူမိုက္နဲ႔ ေပါင္းခိုင္းတာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ အဆင္မေျပတဲ့သူနဲ႔ သည္းခံၿပီးေနရမယ္လို႔ ဒီလိုေျပာတာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ဒါလည္းပဲ သတိထားစရာေကာင္းတဲ့ အခ်က္တစ္ခုပဲ။ 🌸 အႏၱရာယ္ျဖစ္မယ့္ အေကာင္နဲ႔ သည္းခံၿပီး ေနရမယ္လို႔ ဒီလို ဆိုလိုတာ မဟုတ္ဘူး။ တလြဲယူဆတတ္တာမ်ိဳးေတြ ရွိတယ္။ 🌸 ေရာင့္ရဲရမယ္ဆိုလို႔ စီးပြားမရွာရဘူးလို႔ ျမတ္စြာဘုရားက ေျပာတာမဟုတ္ဘူး။ 🌸 အတူတကြ သည္းခံၿပီးေတာ့ ေနရမယ္ဆိုတာ .. မေကာင္းတဲ့လူနဲ႔ သည္းခံၿပီး သူခိုး ဓားျပ လူဆိုး၊ လူညစ္နဲ႔ သည္းခံၿပီးေနရမယ္လို႔ ဒီလို ဆုိလိုတာ မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ့္ကို ကိုက္မယ့္ ေျမြေပြးနဲ႔ေရာ အတူတကြ ေနရမွာလား။ ကိုယ့္ကို ကိုက္မယ့္ေျမြေပြးနဲ႔ေတာ့ အတူေနလို႔ မရသလို လူဆိုး၊ လူညစ္နဲ႔လည္း ဘယ္လို အတူေနလို႔ရမလဲ။ 🌸 "သည္းခံ၊ ခြင့္လႊတ္ျခင္း" ဆိုတာ အခ်င္းခ်င္း အျပန္အလွန္ ရိုင္းပင္းကူညီ၊ မေတာ္တဆ စိတ္အခန္႔မသင့္တဲ့အခါ ျဖစ္တာမ်ိဳးေတြ မျဖစ္ဖို႔ ျမတ္စြာဘုရားက ဆံုးမၾသဝါဒေပးျခင္းသာျဖစ္တယ္။ 🌸 ပညာရွိတဲ့အေဖာ္လိုတယ္။ လူေတာ္လူေကာင္းေတြ လုိတယ္။ ဘယ္အရာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ စဥ္းစားတတ္တဲ့ ရင့္က်က္တဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြကို ဆိုလိုတာ။ 🌸 မေကာင္းတဲ့သူကို ေရွာင္ရမယ္။ ဖယ္ရမယ္။ အေပါင္းအသင္းမလုပ္ရဘူး။ ဒါမွ အေသဝနာစ ဗာလာနံ မဂၤလာတရားနဲ႔ ကိုက္ညီတာ။ 🌸 လူေတာ္လူေကာင္း ရမယ္ဆိုရင္ သူနဲ႔အတူေနပါ။ အခက္အခဲေတြ ေဘးရန္အႏၱရာယ္ေတြကို လက္တြဲၿပီးေတာ့ သူနဲ႔အတူတကြ ေျဖရွင္းပါတဲ့။ လူတိုင္းနဲ႔အတူေပါင္းသင္းဖို႔ ေျပာတာမဟုတ္ဘူး။ 🌸 အဲ့ဒီလို အေဖာ္လုပ္သင့္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္မေတြ႔ဘူးဆိုရင္ေတာ့ ေလာကမွာ ဆင္ေျပာင္ႀကီးဟာ တစ္ေကာင္တည္းေတာထဲမွာ က်က္စားသလို၊ တိုင္းျပည္ကို စြန္႔လႊတ္ၿပီးေတာ့ ေတာထြက္သြားၿပီး တစ္ဦးတည္းက်င့္တဲ့ ေနမိမင္းတို႔၊ ဇနကမင္းတို႔လို တစ္ဦးတည္းေနတာေကာင္းတယ္ ။ အေဖာ္ေကာင္းမေတြ႔ရင္ တစ္ဦးတည္းေနတာေကာင္းတယ္။ 🌸 မိုက္မဲၿပီး အျပစ္ျပဳတတ္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္၊ အဆိပ္အေတာက္ရွိတဲ့ ေျမြဆိုးလို လူဆိုးေတြ၊ စိတ္ေကာင္းမရွိတဲ့သူေတြ၊ ဖ်က္လိုဖ်က္ဆီးလုပ္တတ္တဲ့သူေတြ၊ အသိပညာကင္းမဲ့တဲ့ပုဂၢိဳလ္၊ အဲ့ဒီလို အဆင့္မရွိတဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြမွာ အေပါင္းအေဖာ္လုပ္ဖို႔ဆုိတဲ့ အရည္အခ်င္းဆိုေတြ သူတို႔မွာ မရွိဘူးတဲ့။ 🌸 ေပါင္းသင္းဆက္ဆံဖု႔ိ ေကာင္းေလာက္တဲ့အရည္အခ်င္း သူတို႔မွာ မရွိသည့္အတြက္ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္းေနပါ။ မဟုတ္တာေတြမလုပ္နဲ႔။ ကိုယ္က်ိဳးကိုယ္စီးပြားကို ႀကိဳးစားအားထုတ္ရမယ္လို႔ ျမတ္စြာဘုရားက ဆံုးမၾသဝါဒေပးသြားတယ္။ အလြန္မွတ္သားစရာေကာင္းတယ္။ မိမိတို႔ရဲ႕ ေန႔စဥ္ဘဝမွာ လိုက္နာက်င့္သံုးရမယ္။ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ ေလာကသားတို႔အတြက္ ျမတ္ဗုဒၶ၏ႀကိဳးပမ္းခ်က္ တရားေတာ္ အပိုင္း(၁၇) အသံဖိုင္မွ ေရးသားပူေဇာ္ပါသည္။ ______________________________________________ 💐 သည္းခံျခင္း ဆိုသည္မွာ 💐 🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸 ♨သည္းခံလွ်င္ တစ္ခါတရံ အႏိုင္က်င့္ခံရ၏ မည္သို႔ေနရပါမည္နည္း ? 💌အႏိုင္က်င့္တာ မက်င့္တာ ကိုယ့္အလုပ္ မဟုတ္ဘူး။ အႏိုင္က်င့္သူရဲ႕ အျပစ္သာလွ်င္ျဖစ္တယ္။ 💌မိမိဘက္က သည္းခံျခင္း ကေတာ့ သည္ခံတယ္ ဆိုတာ ေဒါသ မထြက္ေအာင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ထိန္းနိုင္တာကို သည္ခံတယ္ လို႔ေခၚတယ္။ 💌ဘာမွ မေျပာဘဲ စိတ္ကေတာ့ ဆိုးတယ္ ငံု႔ခံေနတာ အဲ့ဒါမ်ိဳးကို သည္းခံတယ္မေခၚဘူး။ 💌သည္းခံတယ္ ဆိုတာ ကို္ယ့္ရဲ႕သႏၲာန္မွာ တစ္ဖက္သား ရဲ႕ ျပဳလုပ္မွဳေၾကာင့္ ေဒါသ ျဖစ္လာတာကို မျဖစ္ေအာင္ ထိန္းတာကို သည္းခံတယ္ လို႔ေခၚတယ္။ 💌ကိုယ့္ကိုယ္ကို ထိန္းတာပဲ၊ သည္းခံတယ္ ဆိုတာ၊ က်န္တဲ့လူကို ထိန္းတာ မဟုတ္ဘူး။ 💌တစ္ဘက္သားက လာေစာ္ကားေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကိုယ့္မွာေဒါသျဖစ္တယ္။ 💌ေဒါသ ျဖစ္ရင္ ဒီေဒါသသည္ ကိုယ့္နဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ့ အကုသိုလ္ျဖစ္တယ္။ 💌အဲ့ဒီ အကုသိုလ္ မျဖစ္ေအာင္ ထိန္းတယ္ ဆိုတာကိုပဲ သည္းခံတယ္ လို႔ေျပာတာ။ 💌အႏိုင္က်င့္တယ္ မက်င့္ဘူး ဆိုတာေတာ့ သူ႔အလုပ္ပဲ။ သည္းခံျခင္းေၾကာင့္ အႏိုင္က်င့္တယ္ လို႔လည္း ေျပာမရဘူးလို႔ေနာ္။ 💌အႏိုင္က်င့္တာကို ပတ္သက္ျပီး ကိုယ္ကလည္း သည္းမခံဘူး ျပန္ခ်မယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ဒါကေတာ့ အျပစ္ျဖစ္တာေပ့ါ ျပန္လုပ္ရင္ ကိုယ္လုပ္တဲ့ အျပစ္ျဖစ္တယ္။ 💌သည္းခံျခင္းေၾကာင့္ ကိုယ့္မွာေတာ့ ေဒါသ မျဖစ္ဘူး ေဒါသ မျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ ကိုယ့္မွာ အကုသိုလ္ မျဖစ္ဘူး။ 💌ဒါေၾကာင့္မို႔ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ေတြဆိုရင္ ဘာလုပ္လုပ္ သည္းခံေနလိုက္တယ္ေပ့ါ။ 💌သည္းခံေနျခင္း အားျဖင့္လည္း တစ္ဘက္သားရဲ႕ ျငိမ္းေအးသြားမွဳကို မိမိ သည္းခံမွဳကို အေၾကာင္းျပဳျပီး သူဟာ ဆက္လက္ျပီး ေစာ္ကား တာမ်ိဳး တခ်ိဳ႕ၾကေတာ့ မလုပ္ေတာ့ဘူးေပ့ါ။ 💌တခ်ိဳ႕ၾကေတာလည္း လုပ္တဲ့လူလည္း ရိွႏိုင္တယ္ေပ့ါ။သို႔ေသာ္ သည္းခံတာ သည္လွ်င္ မိမိ အလုပ္ ျဖစ္တယ္ေပါ့။ 💌အႏိုင္က်င့္တာ မက်င့္တာ ကိုယ့္နဲ႔ မဆိုင္ဘူး လို႔ပဲ ႏွလုံးသြင္းမွာ ျဖစ္တယ္ေပါ့။ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာအရွင္နႏၵမာလာဘိဝံသ ______________________________________________ သည္းခံျခင္း ဟူ​ေသာ ဂုဏ္​ရည္ •~•~•~•~•~•~•~•~•~•~• ေလာကမွာေနထိုင္တာ တစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္း ေနထိုင္တာ မဟုတ္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ သည္းခံျခင္းဆိုတဲ့ ဂုဏ္ရည္ဟာ အမ်ားနဲ႔ ဆက္ဆံတဲ့အခါမွာ အလြန္အေရးၾကီးတဲ့ ဂုဏ္ရည္တစ္ခုျဖစ္တယ္​ ... ဒါတင္မကဘူး " သ​ေ​ဗၺပိ ကုသလာ ဓမၼာ ခႏၲရာယတၱာဝ ဝ႗​ေဒး " တဲ့ ... ကုသိုလ္ရဖို ့အတြက္ အေရးၾကီးဆံုးက သည္းခံမႈပဲေပါ့ ... အဲဒီေတာ့ သည္းခံမႈမရွိရင္ ကုသိုလ္ေတာင္မရႏိုင္ဘူးလို ့ ဒီလိုဆိုလို ့ရတယ္ ... သည္းခံတယ္လို ့ဆိုတဲ့ေနရာမွာ သည္းခံစရာေတြဟာ ဘာေတြရွိသလဲဆိုေတာ့ သည္းခံစရာေတြ လိုက္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ကုိယ့္အေပၚမွာ ေစာ္ကားေျပာဆိုတဲ့စကားတစ္မ်ိဳးတည္းတင္ သည္းခံစရာမဟုတ္ဘူး ... ကုိယ့္ေပၚမွာ ေစာ္ကားေျပာဆိုတဲ့ စကားကိုလည္း သည္းခံတယ္ ... ​ကုိယ့္သႏၲာန္မွာ ျဖစ္ပ်က္လာတဲ့ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ေရာဂါေ၀ဒနာေတြကိုလည္း သည္းခံတယ္ ... ရာသီဥတုဒဏ္ေတြကုိလည္း သည္းခံတယ္ ... သည္းခံျပီးေတာ့လုပ္သင့္လုပ္ထိုက္တာေတြကို ဆက္လုပ္ေနတယ္ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ကိုေျပာတာေနာ္ ... မိမိအေပၚမွာ ဘယ္အရာေတြပဲျဖစ္ျဖစ္ သူမ်ားက ေစာ္ကားတဲ့အရာေတြလည္း ကုိယ့္အေပၚမွာ တင္ထားလိုက္တယ္ ... တြန္းဖယ္မခ်ဘူး ... ဆင္းရဲဒုကၡေတြကိုလည္း တြန္းဖယ္မခ်ဘူး ... လက္ခံထားလိုက္တယ္ ... အဲဒီလို လက္ခံထားႏိုင္တဲ့ စြမ္းရည္သတၱိေတြနဲ ့ ကုိယ့္စိတ္ဟာ တုန္လႈပ္ေျခာက္ျခားျခင္း မရွိဘဲနဲ ့ အရာရာကုိ ရင္ဆိုင္ျပီးေတာ့ စိတ္အားမပ်က္ဘဲနဲ ့ေနတာ ဒါ သည္းခံတယ္လို ့ေျပာတာ ... ခံႏိုင္ရည္ရွိတယ္ဆိုတာ ဆန္႔က်င္ဘက္ေတြလာတဲ့အခါမွာ ဘယ္လိုပဲ ဆန္ ့က်င္မႈေတြလာလာ ခံႏိုင္ရည္ရွိတယ္ ... ခံႏိုင္ရည္ရွိတယ္ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္က ဘာကိုေျပာတာတုန္းဆိုေတာ့ မိမိအေပၚမွာ ဒုကၡကိုျဖစ္ေပၚေစတတ္တဲ့စိတ္ဓာတ္ကို ေျပာင္းလဲသြားေစႏိုင္တဲ့ မခံႏိုင္ေလာက္တဲ့ အတိုင္းအတာတစ္ခု ကုိယ့္မွာ ျဖစ္ေပၚလာလို ့ရွိရင္ စိတ္အေျခအေနမေျပာင္းဘဲနဲ ့ခံႏိုင္ရည္ရွိတာ ... အဲဒီခံႏိုင္ရည္ရွိတာကို ခႏၲီလို ့ေခၚတယ္ ... ခႏၲီရဲ ့သေဘာကို ေျပာမယ္ဆိုရင္ ေဒါသမျဖစ္တာလဲ ခႏၲီပဲ ... ေမတၱာမပ်က္ေနႏိုင္တာလည္း ခႏၲီပဲ ... အျပံဳးမပ်က္ေနတာလည္း ခႏၲီ ပဲလို ့ ့ဒီလိုေျပာတယ္ ... ျပန္မေျပာေပမယ့္လို ့ စိတ္ထဲက ေဒါသထြက္ေနရင္ ခႏၲီမဟုတ္ဘူး ... အဓိကက စိတ္ထဲက မည္သို ့မွ် ေျပာင္းလဲျခင္းမရွိဘဲနဲ ့ပင္ကိုယ္စိတ္ အေျခအေနတစ္ခုကို ထိန္းသိမ္းထားႏိုင္တဲ့ စိတ္ဓာတ္အရည္အခ်င္းတစ္မ်ိဳးလို ့ ဒီလိုေခၚရမယ္ ... အဲ့​ေတာ့ လူေတာ္လူေကာင္းျဖစ္ဖို ့ထူးျခားတဲ့ အရည္အခ်င္းေတြနဲ ့ျပည့္စံုဖို႔လို ့ဆိုတဲ့အခါမွာ ဒီသည္းခံျခင္းဆိုတဲ့ ခႏၲီတရားဟာ အေရးပါတဲ့တရားျဖစ္တယ္ ​... သည္းခံတယ္ဆိုတာကို လူေတြက အရႈံးေပးတယ္လို႔ ျမင္ေနၾကတယ္ ... သည္းခံတာဟာ အရႈံးေပးတာမဟုတ္ဘူး ... အႏိုင္ယူတာသာျဖစ္တယ္​ေပါ့ ... ေလာကလူသားေတြရဲ ့ရႈံးျခင္းႏိုင္ျခင္းလို ့ဆိုတဲ့ သတ္မွတ္ခ်က္ဟာ ဗုဒၶျမတ္စြာရဲ ့သတ္မွတ္ခ်က္နဲ ့အင္မတန္မွ ကြာျခားတယ္ ... ေလာကလူေတြက ကုိယ္ကျပန္မေျပာလိုက္ရဘူး ... ဘာမွမလုပ္လိုက္ရဘူးဆိုရင္ ရႈံးတယ္လို ့ထင္ေနတယ္ ... တကယ္ေတာ့ ကုိယ္က အႏိုင္ရလိုက္တာ လို႔ ... အႏိုင္အရႈံးဆိုတာ ေသေသခ်ာခ်ာ တြက္ခ်က္ၾကည့္တဲ့အခါ သည္းခံမႈက ႏိုင္လိုက္တယ္ဆိုတာ အင္မတန္မွ ထင္ရွားတယ္ ... ပါေမာကၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာအရွင္နႏၵမာလာဘိ၀ံသ Credit:original uploader.

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/3075jFG

#ရတာ နာလိုက္တာ ************************ ဘုရားလက္ထက္ေတာ္ကာလက ရြာႀကီးတစ္ရြာမွာ 'ေတာေဒယ်' ဆိုတဲ့ ရြာစား ပုဏၰားႀကီးတစ္ဦး ရွိခဲ့ဖူးတယ္။ ရြာမွာ ေနရေပမယ့္ သူ႔ကိုအထင္မေသးလိုက္ပါနဲ႔။ ေရႊဒဂၤါးေတြခ်ည္း ၈၇-ကုေဋခ်မ္းသာႂကြယ္ဝပါသတဲ့။ ဒါေပမယ့္ အထင္ေတာ့လည္း မႀကီးလိုက္ပါနဲ႔။ ဘဝဆိုတာ ရွိတိုင္း ခ်မ္းသာတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အသိတရား မရွိရင္ ကိုယ့္မွာ ရ,ထားတာေတြ အကုန္လံုး နာစရာခ်ည္းပါပဲ။ ပုဏၰားႀကီးမွာ အသိတရားကလည္း မရွိ, သဒၶါတရားကလည္းမရွိေတာ့, လွဴဖို႔ တန္းဖို႔ ေပးဖို႔ကမ္းဖို႔ ေနေနသာသာ မိမိကုိယ္ မိမိေတာင္မွ မၾကည္ျဖဴဘူးတဲ့။ ကိုယ့္ကိုယ္ေတာင္မွ ဝေအာင္ မေကြၽးခ်င္ဘူး။ မိသားစုေတြေတာင္မွ ဝေအာင္ မေကြၽးခ်င္ဘူး။ အင္မတန္မွ ႏွေျမာသတဲ့။ သူ႔ရဲ႕ခံယူခ်က္က စီးပြားေရးမွာ အဝင္သာ ရွိေစရမယ္။ အထြက္အေလ်ာ့ မရွိေစရတဲ့။ သူ႔ရဲ႕တစ္ဦးတည္းေသာ သားကေလးကိုလည္း အခုလို ၾသဝါဒ အဆံုးအမ မၾကာမၾကာ ေပးပါသတဲ့။ 'ခ်စ္သား၊ မ်က္ေရးကြင္းတ့ဲ မ်က္စဥ္းေက်ာက္ႀကီးေတြကို ခ်စ္သား ျမင္ဖူးတယ္ မဟုတ္လား' 'ျမင္ဖူးပါတယ္ ဖခင္' 'အဲဒီ မ်က္စဥ္းေက်ာက္ႀကီးမ်ားကို ေက်ာက္ပ်ဥ္ေပၚမွာ နည္းနည္း ေသြးၿပီး မ်က္ေရးကြင္း, မ်က္စဥ္းခတ္ဖန္ မ်ားလို႔ရွိရင္ တစ္ေန႔ထက္ တစ္ေန႔ တေရြ႕ေရြ႕ေသး, ေသးလာတယ္။ ေတာ္ေတာ္ၾကာေတာ့ ဒီမ်က္စဥ္းေက်ာက္ႀကီး ကုန္သြားတာကို ခ်စ္သား ျမင္ဖူးတယ္ မဟုတ္လား' 'ျမင္ဖူးပါတယ္ ဖခင္' 'ေအး-ဒီလိုပဲ စီးပြားဥစၥာလည္းပဲ တစ္ေန႔နည္းနည္း သံုးဖန္မ်ားရင္ ေတာ္ေတာ္ၾကာေတာ့ မ်က္စဥ္းေက်ာက္ၾကီး ကုန္သလို ကုန္သြားႏိုင္တယ္။ အဲဒီေတာ့ အသံုးအစြဲကို အတတ္ႏိုင္ဆံုး ေခြၽတာရမယ္။ ေနာက္ၿပီး ျခေတာင္ပို႔ကို သား ျမင္ဖူးတယ္ မဟုတ္လား။ ေအး-ဒီျခေကာင္ကေလးေတြရဲ႕ ခံတြင္း ပါးစပ္ထဲက ေထြးအန္ထုတ္လိုက္တဲ့ ေျမဆီကေလးေတြ နည္းနည္းက ရက္ၾကာေညာင္းလို႔ စုေပါင္းလာတဲ့အခါ ေတာင္ပို႔ႀကီး ျဖစ္လာတာကို ခ်စ္သား ျမင္ဖူးတယ္ မဟုတ္လား' `` ျမင္ဖူးပါတယ္ ဖခင္´´ ``အဲဒီလိုပါပဲ၊ ပ်ားေကာင္ငယ္ကေလးေတြဟာလည္း ေသးငယ္တဲ့ သူတို႔ခံတြင္းကေလးေတြနဲ႔ ႏိုင္႐ံု ႏိုင္႐ံု ပန္းဝတ္ရည္ကေလးေတြကို နည္းနည္းခ်င္း စုပ္ယူလာၿပီး စုေပါင္းေထြးအန္ဖန္မ်ားေတာ့ လွည္းဘီးေလာက္ ပ်ားအံုႀကီး ျဖစ္လာတာကို သင္ ခ်စ္သား ျမင္ဖူးတယ္ မဟုတ္လား´´ ``ဒါကိုလည္း ျမင္ဖူးပါတယ္ ဖခင္´´ ``ေအး -(ျခကို ပံုျပဳ, ပ်ားကိုတု, ဥစၥာစီးပြား နာနာစု) ဆိုတဲ့အတိုင္း စီးပြားဥစၥာ စုတဲ့ေနရာမွာ ခ်စ္သား ျခႏွင့္ပ်ားကို ဥပမာထားၿပီး စုရမယ္။ သံုးစြဲတဲ့ ေနရာမွာလည္း မ်က္စဥ္းေက်ာက္ကို ေသြးပစ္ေတာ့ ကုန္သြားသလို ခ်စ္သား ျဖဳန္းမပစ္ေလနဲ႔´´လို႔ ေျပာသတဲ့။ အဲဒီေလာက္ ကပ္ေစးႏွဲေတာ့ ဘုရားရွင္ သီတင္းသံုးရာ သာဝတိၱျပည္မွာ ေနလ်က္သားနဲ႔ ပစၥည္းဥစၥာေတြ ရွိေနလ်က္သားနဲ႔ ဘာကုသိုလ္မွ်မလုပ္၊ သူမ်ားအတြက္ ေနေနသာသာ ကိုယ့္အတြက္ ကိုေတာင္ အက်ဳိးရွိေအာင္ မသံုးတတ္၊ မသံုးႏိုင္ရွာဘူးတဲ့။ အဲဒီလို ေျမေပၚေျမေအာက္မွာ ရွိတဲ့ ဥစၥာပစၥည္းေတြကို 'ငါ့ဟာ ငါ့ဟာ'နဲ႔သာ အစြဲလမ္းႀကီး စြဲလမ္းၿပီး ေနသတဲ့။ ဒီပစၥည္းဥစၥာေတြက ေသရင္ ကိုယ့္ေနာက္ တစ္ခုမွ် ပါလာၾကမွာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ နည္းနည္း ကေလးမွ် မေတြးမိဘူးတဲ့။ ရထားတဲ့ ဘဝနဲ႔ခႏၶာဟာ အၿမဲ ဆုပ္ကိုင္ထားလို႔ ရတဲ့အရာ မဟုတ္ဘူူူးဆိုတာလည္း မသိဘူး။ ပစၥည္းဥစၥာဆိုတာလည္း အမ်ားဆိုင္ ဘံုဆိုင္ ျဖစ္ေလေတာ့ ကိုယ္က လက္မဦးရင္၊ ကိုယ္က အဖိုးတန္ေအာင္ မသံုးတတ္ရင္၊ အကြက္ေစ့ေအာင္ မသံုးတတ္ရင္၊ အဖိုးတန္ အင္အားေတြ ျဖစ္မလာဘူးဆိုတာေတြ သူက လံုးလံုးမွ မသိတာပဲကိုး။ အဲဒါနဲ႕ ကိုယ့္မွာ ရွိတဲ့အခြင့္အေရးေတြ ကိုယ္က လက္,မဦးေတာ့ ေသမင္းက လက္ဦးသြားတာေပါ့။ ေျမေပၚမွာ ရွိတဲ့ ၈၇-ကုေဋေသာ ပစၥည္းေတြ ေျမေအာက္မွာ ျမႇဳပ္ႏွံသိမ္းဆည္းထားတဲ့ ပစၥည္းေတြဟာ 'ငါ့ပိုင္တာေတြပဲလို႔' စြဲလမ္းၿပီး ေသသြားတာ ျဖစ္ေလေတာ့ သူ႔အိမ္မွာပဲ ေခြးျပန္ျဖစ္ပါသတဲ့။ အဲဒီလို အစြဲနဲ႔တကြ ေသျခင္းမ်ဳိးကို ပါဠိလို 'သာေပကၡ ကာလ ကိရိယာ' လို႔ ေခၚပါတယ္။ မိမိရဲ႕အိမ္ရာ စီးပြားဥစၥာေတြေပၚမွာ တြယ္တာတပ္မက္တဲ့ တဏွာ ေလာဘျဖစ္ၿပီး အစြဲနဲ႔ေသရင္ ကိုယ့္အိမ္မွာပဲ ျပန္ၿပီး ႏြားလည္း ျဖစ္တတ္တယ္။ ေခြးလည္း ျဖစ္တတ္တယ္။ အိမ္ေျမႇာင္လည္း ျဖစ္တတ္တယ္တာပဲ။ အခုလည္း ေတာေဒယ်ပုဏၰားႀကီးဟာ ၈၇-ကုေဋေသာ မိမိဥစၥာေတြကို စြဲၿပီး ေသသြားတာ အိမ္မွာ ေခြးႀကီး ျဖစ္ရတယ္။ အဲဒါ- ရတာ, နာ ေပါ့။ ေတာေဒယ် ပုဏၰားႀကီး ပစၥဳပၸန္မွာ အဖိုးတန္ေအာင္ ဘာမွ် မသံုးလိုက္ရဘူး။ ဘုရားပြင့္ေတာ္မူရာ ကာလမွာ ျဖစ္ခြင္ရတဲ့ လူ႔ဘဝ အဖိုးတန္ႀကီးကိုလည္း အဖိုးတန္ေအာင္ မသံုးလိုက္ရ၊ ကုသိုလ္ျပဳခြင့္ အျပည့္အဝ ရတဲ့ ၈၇- ကုေဋ ႂကြယ္ဝတဲ့ သူ႔ရဲ႕ ပစၥည္းဥစၥာေတြကလည္း မကယ္ႏိုင္။ ဘုရားပြင့္ေတာ္မူရာ သာဝတၴိျပည္မွာ လူျဖစ္ခြင့္ရတာ၊ ခ်မ္းသာႂကြယ္ဝခဲ့တာေတြဟာ ေတာေဒယ် ပုဏၰႀကီး အတြက္ 'ရတနာ'ေတြ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ရတာ, နာ ခ်ည္းျဖစ္ကုန္တယ္။ 'ပညာမရွိ အသိကင္းကြာ ရတာ,နာ ရွိတာေသာ္မွ ႐ံႈးရသည္' ဆိုတဲ့အတိုင္း အသိပညာမ်ား ကင္းေတာ့ လူ႔ဘဝရဲ႕ႂကြယ္ဝမႈေတြဟာ ရတနာ မဟုတ္ေတာ့ဘဲ၊ နာက်ည္းစရာေတြ ရတာ, နာေတြ ျဖစ္ကုန္ၿပီး လုပ္ပိုင္ခြင့္ ခံစားပိုင္ခြင့္ေတြ အကုန္လံုး ဆံုး႐ံႈးကုန္ေတာ့တာပါပဲ။ ``ငါ့ဘဝ ရတာ, နာလိုက္တာ။ ၈၇-ကုေဋေသာ ခ်မ္းသာႂကြယ္ဝမႈေတြက အခုေတာ့ ငါ့ကို ေခြးျဖစ္ေအာင္ လုပ္လုိက္ၾကၿပီ´´ လို႔ မေျပာေသာ္လည္း ေျပာစရာ ျဖစ္ခဲ့ၿပီ။ ဒီႂကြယ္ဝမႈေတြကို စြဲလမ္းမိခဲတာေၾကာင့္ အခုေတာ့ ေတာေဒယ် ပုဏၰားႀကီး သူေ႒းကေန ေခြးျဖစ္သြားရၿပီ။ အဲဒါေၾကာင့္ လူ႔ဘဝမွာ တစ္ဖက္ျမင္ ပညာသာမက ေလာကီေလာကုတၴရာ၊ ပစၥဳပၸဳန္ တမလြန္ ႏွစ္ဖက္ျမင္ ပညာဟာ သိပ္လိုအပ္တယ္ဆိုတာ သေဘာေပါက္ နားလည္ထားၾကဖို႔ပါပဲ။ တိပိဋကဓရ၊ ဓမၼဘ႑ာဂါရိက ေယာ ဆရာေတာ္ႀကီး ဤဓမၼပံုျပင္ျဖင့္ ဆရာေတာ္သည္- (၁) လူ႔ဘဝသည္ လူ႔အခြင့္အေရး အျပည့္အဝရေသာ ဘဝတစ္ခုျဖစ္ေၾကာင္း။ (၂) 'ပညာ နရာနံ ရတနံ' ဟူသည္ႏွင့္ အညီ လူ႔ဘဝ၏မြန္ျမတ္ေသာ ေကာင္းက်ဳိးသုခတို႔ ရဖို႔အေရးတြင္ အသိပညာသည္ ရတနာတစ္ပါးျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္၊ (၃) 'အသိပညာ' တည္းဟူေသာ ဆီမီးအလင္းေရာင္သာ မရွိပါက ဘဝဟူသည္ အမိုက္အေမွာင္ႀကီးသာျဖစ္၍ ရတနာအျဖစ္မွ ရတ,နာအျဖစ္သို႔ ေျပာင္းလဲသြားႏိုင္ၿပီး လူ႔ဘဝ၏ခ်ဳိၿမိန္ေကာင္းျမတ္ေသာ ခံစားပိုင္ခြင့္ မ်ားကို လက္လြတ္ဆံုး႐ံႈးရတတ္ေၾကာင္းတို႔ကို ေျပာျပလိုရင္း ျဖစ္ပါသည္။ စာ႐ႈသူ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားလည္း အဖိုးတန္ လူ႔ဘဝ ရတနာေလးကို ရတာ, နာလိုက္တာ မျဖစ္ရေအာင္ စြမ္းေဆာင္ ႀကိဳးစားႏိုင္ၾကပါေစ။ ေတာ္ဝင္ႏြယ္ (ဓမၼပံုျပင္မ်ား) Credit:လိႈင္ တိုး

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2Nl9Rla

´ မထူးေတာ့ပါဘူးကြာ ( ပုံျပင္ ) 💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦 { ေမ်ာက္ဥပုသ္ } တစ္ခါက ေမ်ာက္အုပ္တစ္အုပ္ရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ ေမ်ာက္ဟာ သူ႕ငယ္သားေမ်ာက္ေတြကို စုေ၀းေစၿပီး တရားဓမၼ ေဟာျပပါသတဲ့။ သူက """ငါ မေန႕က လူေတြေနတဲ့ ရြာက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေဘးက မန္က်ည္းပင္ေပၚေရာက္ခဲ့တယ္။ ငါမန္က်ည္းသီးစားေနတုန္း ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းထဲက ဘုန္းႀကီးရဲ႕တရားဟာ ငါ့ကို သတိသံေ၀ဂ ေပးခဲ့တယ္။ အဲဒီတရားကို မင္းတို႕ကိုလည္းငါျပန္ေဟာျပမယ္" လို႕ေျပာရင္း ဘုန္းႀကီးရဲ႕ဟန္ပန္အတိုင္း ေခ်ာင္းဟန္႕ တင္ပ်ဥ္ေခြထိုင္ၿပီး သူၾကားခဲ့ရတဲ့တရားကို ျပန္လည္ေဟာျပခဲ့ပါသတဲ့..။ အဲဒီလို ေမ်ာက္ေခါင္းေဆာင္ရဲ႕ တရားကို နာၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ ေမ်ာက္ေတြဟာလည္း လူေတြျပဳမူပံု ျပဳမူနည္းအတိုင္း ဥပုသ္သီလ ေဆာက္တည္ၾကဖို႕ သေဘာတူၾကပါသတဲ့။ အဲဒီအခါ ေမ်ာက္ေခါင္းေဆာင္က ဒီလိုေျပာတယ္ "ငါတို႕ ဥပုသ္ေစာင့္တာကေတာ့ ဟုတ္ပါၿပီ ဒါေပမယ့္ ဥပုသ္ထြက္တဲ့အခါ ဗိုက္ဆာၿပီး အားနည္းေနၾကမွာပဲ အဲဒီေတာ့ ဥပုသ္ထြက္တဲ့အခါ စားဖို႕အတြက္ အစားအစာကို ႀကိဳတင္ရွာထားၾကရင္ ေကာင္းမယ္" အဲဒီအခါ ေမ်ာက္ေတြဟာ ငယ္ရြယ္ သန္မာတဲ့ေမ်ာက္ေတြကို ေစလႊတ္ၿပီး အစားအစာ ရွာေဖြေစတယ္။ အစာရွာေဖြတဲ့ေမ်ာက္ေတြ ျပန္ေရာက္လာတဲ့အခါမွာေတာ့ မွည့္၀င္းေမႊးႀကိဳင္ေနတဲ့ ငွက္ေပ်ာခိုင္ေတြ ပါလာၾကတယ္။ ေမ်ာက္ေတြက ငွက္ေပ်ာသီးကိုၾကည့္လိုက္တာနဲ႕ အရသာရွိၿပီး စားလို႕ေကာင္းမယ္ဆိုတာကို သိေနၾကတယ္။ ဥပုသ္ ေစာင့္ဖို႕ထက္ ဥပုသ္ထြက္တဲ့အခါ ငွက္ေပ်ာသီး စားဖို႕ကို ပိုၿပီး စိတ္ထက္သန္လာၾကျပန္တယ္။ အဲဒီလို ငွက္ေပ်ာသီးေတြကို ျမင္တဲ့အခါ ေမ်ာက္အုပ္ထဲက ေမ်ာက္အိုႀကီးတစ္ေကာင္က "ငါတို႕ငွက္ေပ်ာသီးေတြကို ဒီေနရာမွာထားမယ့္အစား ကိုိယ့္ေ၀စုအလိုက္ ႀကိဳတင္ေ၀ငွထားရင္ မေကာင္းဘူးလား။ ဒါမွ ဥပုသ္ထြက္တဲ့အခါ အလုပ္႐ႈပ္သက္သာတာေပါ့" လို႕ေျပာျပန္တယ္။ ေမ်ာက္ေတြလည္း ေမ်ာက္အိုႀကီးစကားကို သေဘာတူၾကၿပီး မိမိတို႕ရမယ့္ေ၀စုကို အသီးသီးခြဲေ၀ ယူထားၾကျပန္တယ္။ အဲဒီလိုခြဲေ၀ယူၿပီးတဲ့အခါမွာလည္း အစားမက္တဲ့ ေမ်ာက္တစ္ေကာင္က ဒီလိုေျပာျပန္တယ္ "ဒီလို ေ၀စု ခြဲၿပီးေနမွေတာ့ မထူးေတာ့ပါဘူး.. တစ္ခါတည္း အခြံပါႏႊာထားလိုက္ၾကရေအာင္။ ဥပုသ္ ထြက္တာနဲ႕ အသင့္ေကာက္စားလိုက္႐ံုပဲ" အဲဒီအခါ ေမ်ာက္ေတြလည္း သေဘာတူၾကၿပီး မိမိတို႕ရရွိတဲ့ ေ၀စုငွက္ေပ်ာသီးေတြကို အခြံႏြာလိုက္ၾကျပန္တယ္။ အဲဒီလို ႏႊာၿပီးတဲ့အခါ ေမ်ာက္ငယ္ေလးတစ္ေကာင္က "က်ေနာ္ငွက္ေပ်ာသီးကို အခြံႏႊာၿပီး ဘယ္နားထားရမွန္းမသိျဖစ္ေနတယ္။ က်ေနာ့္ပါးစပ္ထဲ ထည့္ၿပီး သိမ္းထားလို႕ရမလားမသိဘူး။ က်ေနာ္ မ်ိဳမခ်ဘူးလို႕ ကတိေပးပါတယ္" လို႕ေျပာျပန္တယ္။ အဲဒီအခါ ေမ်ာက္ေခါင္းေဆာင္က "မထူးေတာ့ပါဘူးကြာ.. အားလံုးပါးစပ္ထဲမွာ ငွက္ေပ်ာသီးေတြ ထည့္ထားၾက၊ ၿမိဳေတာ့ မခ်ၾကနဲ႕" လို႕ အမိန္႕ေပးလိုက္တယ္။ အဲဒီလိုနဲ႕ ေမ်ာက္ေတြဟာ ငွက္ေပ်ာသီးေတြကို ပါးစပ္ထဲမွာ ငံုၿပီး ဥပုသ္ေစာင့္ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ မၾကာခင္ကာလမွာပဲ ေမ်ာက္ေတြအားလံုးရဲ႕ ပါးစပ္ထဲက ငွက္ေပ်ာသီးေတြ ဟာ အသီးသီး ေပ်ာက္ကြယ္သြားၾကေတာ့တယ္။ ေမ်ာက္ေတြရဲ႕ ဥပုသ္ႀကီးလည္း တိတ္တဆိတ္ပဲ ၿပီးဆံုးခဲ့တယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒီပံုျပင္ေလးေတြဟာ က်ေနာ္တို႕ရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ မခိုင္မာျခင္း၊ စိတ္ရဲ႕ မေစာင့္စည္းျခင္း ကို ေထာက္ျပေနတဲ့ပံုျပင္ေလးပဲျဖစ္တယ္။ က်ေနာ္တို႕ေတြဟာ တစ္စံုတစ္ခုကို သင္ခန္းစာရလို႕ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေတြးေတာမိလို႕ပဲျဖစ္ျဖစ္ ေမ်ာက္ေတြရဲ႕ ဥပုသ္ေစာင့္လိုစိတ္နဲ႕တူတဲ့ "မွန္ကန္တဲ့ဆံုးျဖတ္ခ်က္" ေတြကို ခ်ေလ့ရွိၾကတယ္။ ဥပမာအားျဖင့္- ဒီလ ငါ "လက္ဘက္ရည္ဆိုင္ထိုင္တဲ့အခ်ိန္ေတြေလ်ာ့မယ္"၊ "ကိုရီးရားကားၾကည့္တာ အခ်ိန္ကုန္တယ္ မၾကည့္ေတာ့ဘူး"၊ "အျပင္စာေတြမစားေတာ့ဘူး အသံုးစရိတ္ေခၽြတာမယ္" "ဒီအလုပ္မၿပီးမခ်င္း Facebook ကို ေယာင္လို႕ေတာင္လွည့္မၾကည့္ဘူး" စတဲ့ ေကာင္းမြန္မွန္ကန္တဲ့ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြကို ခ်ေလ့ရွိၾကတယ္။ အဲဒီလို ဥပုသ္ေစာင့္ျခင္းနဲ႕တူတဲ့ ေစာင့္စည္းျခင္းဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြကို ခ်ေလ့ရွိၾကေပမယ့္ မခိုင္မာတဲ့စိတ္ဓါတ္ေၾကာင့္ "တစ္ခါတစ္ေလ ဆိုင္ထိုင္တာေတာ့ ကိစၥ မရွိပါဘူးေလ" "ဒီဇာတ္ကားေလးက မဆိုးေလာက္ဘူး တစ္ပိုဒ္တစ္ေလေလာက္ၾကည့္ရင္ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး" "အင္း.. ဒီတစ္ႀကိမ္ေတာ့ အျပင္စာေလး စားလိုက္ဦးမွ ေနာက္တစ္ႀကိမ္မွဆင္ျခင္ေတာ့မယ္" "ခဏေလး Facebook ေပၚတက္လိုက္ဦးမွ ငါးမိနစ္ေလာက္နဲ႕ ဘာမွျဖစ္မသြားပါဘူး" စတဲ့ Excuse ေတြေပးရင္း ေမ်ာက္ဥပုသ္ကို ေစာင့္ေလ့ရွိၾကသူမ်ားပဲျဖစ္တယ္။ ငယ္စဥ္ကာလတုန္းက လို စာသင္ ႏွစ္စမွာ တက္ၾကြေနတဲ့စိတ္ဟာ ႏွစ္လည္နဲ႕ ႏွစ္ဆံုးမွာ တစ္ျဖည္းျဖည္း ေမ်ာက္ဥပုသ္ ျဖစ္လာၾကျပန္တယ္။ ေဆးလိပ္ျဖတ္ဖို႕ ဆံုးျဖတ္ၿပီးခါမွာ ျပန္ေသာက္မိတဲ့စိတ္မ်ိဳးဟာလည္း ေမ်ာက္ဥပုသ္စိတ္မ်ိဳးပဲျဖစ္တယ္။ တကယ္ေတာ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ တစ္ခုကို ေအာင္ျမင္ေအာင္ ႀကိဳးစားတဲ့သူဟာ ေမ်ာက္ဥပုသ္နဲ႕တူတဲ့ ေပ်ာ့ညံ့တဲ့၊ မခိုင္မာတဲ့စိတ္ကို ရဲ၀ံ့ျပတ္သားေသာစိတ္နဲ႕ ဖယ္ခြာသင့္တယ္။ တစ္ခုခုဆံုးျဖတ္ၿပီးရင္ ဆင္ေျခဆင္လက္မေပးေတာ့ပဲ ရည္ရြယ္ခ်က္ေအာင္ျမင္ျပည့္ေျမာက္သည္အထိ တစ္စိုက္မတ္မတ္ ျပဳလုပ္သင့္လွတယ္။ ေအာင္ျမင္ေသာသူေတြနဲ႕ သာမာန္လူေတြၾကားရဲ႕ အဓိက ကြာဟခ်က္ဟာလည္း အဲဒီဆင္ေျခေပးတတ္တဲ့ ေမ်ာက္ဥပုသ္ စိတ္မ်ိဳးလို႕ဆိုတယ္။ "I don't stop when I am tired, I stop when I am done." ငါေမာေနပါေစ၊ ရည္ရြယ္ခ်က္မျပည့္မခ်င္း ငါမရပ္ဘူး ဆိုတဲ့စကားလို ရည္ရြယ္ခ်က္မျပည့္မခ်င္း ခိုင္က်ည္ေသာစိတ္နဲ႕ ေစာင့္စည္းဖို႕၊ ႀကိဳးစားဖို႕ လိုမွာပဲျဖစ္တယ္။ မွန္ကန္ေသာ ဥပုသ္မ်ား ေစာင့္ႏိုင္ၾကပါေစ credit - Ashin Marnita ေမတၱာမ်ားျဖင့္ ကာယဝါစီ အရွင္မာနိတ

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2LBQ0fj

´ မထူးေတာ့ပါဘူးကြာ ( ပုံျပင္ ) 💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦 { ေမ်ာက္ဥပုသ္ } တစ္ခါက ေမ်ာက္အုပ္တစ္အုပ္ရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ ေမ်ာက္ဟာ သူ႕ငယ္သားေမ်ာက္ေတြကို စုေ၀းေစၿပီး တရားဓမၼ ေဟာျပပါသတဲ့။ သူက """ငါ မေန႕က လူေတြေနတဲ့ ရြာက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေဘးက မန္က်ည္းပင္ေပၚေရာက္ခဲ့တယ္။ ငါမန္က်ည္းသီးစားေနတုန္း ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းထဲက ဘုန္းႀကီးရဲ႕တရားဟာ ငါ့ကို သတိသံေ၀ဂ ေပးခဲ့တယ္။ အဲဒီတရားကို မင္းတို႕ကိုလည္းငါျပန္ေဟာျပမယ္" လို႕ေျပာရင္း ဘုန္းႀကီးရဲ႕ဟန္ပန္အတိုင္း ေခ်ာင္းဟန္႕ တင္ပ်ဥ္ေခြထိုင္ၿပီး သူၾကားခဲ့ရတဲ့တရားကို ျပန္လည္ေဟာျပခဲ့ပါသတဲ့..။ အဲဒီလို ေမ်ာက္ေခါင္းေဆာင္ရဲ႕ တရားကို နာၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ ေမ်ာက္ေတြဟာလည္း လူေတြျပဳမူပံု ျပဳမူနည္းအတိုင္း ဥပုသ္သီလ ေဆာက္တည္ၾကဖို႕ သေဘာတူၾကပါသတဲ့။ အဲဒီအခါ ေမ်ာက္ေခါင္းေဆာင္က ဒီလိုေျပာတယ္ "ငါတို႕ ဥပုသ္ေစာင့္တာကေတာ့ ဟုတ္ပါၿပီ ဒါေပမယ့္ ဥပုသ္ထြက္တဲ့အခါ ဗိုက္ဆာၿပီး အားနည္းေနၾကမွာပဲ အဲဒီေတာ့ ဥပုသ္ထြက္တဲ့အခါ စားဖို႕အတြက္ အစားအစာကို ႀကိဳတင္ရွာထားၾကရင္ ေကာင္းမယ္" အဲဒီအခါ ေမ်ာက္ေတြဟာ ငယ္ရြယ္ သန္မာတဲ့ေမ်ာက္ေတြကို ေစလႊတ္ၿပီး အစားအစာ ရွာေဖြေစတယ္။ အစာရွာေဖြတဲ့ေမ်ာက္ေတြ ျပန္ေရာက္လာတဲ့အခါမွာေတာ့ မွည့္၀င္းေမႊးႀကိဳင္ေနတဲ့ ငွက္ေပ်ာခိုင္ေတြ ပါလာၾကတယ္။ ေမ်ာက္ေတြက ငွက္ေပ်ာသီးကိုၾကည့္လိုက္တာနဲ႕ အရသာရွိၿပီး စားလို႕ေကာင္းမယ္ဆိုတာကို သိေနၾကတယ္။ ဥပုသ္ ေစာင့္ဖို႕ထက္ ဥပုသ္ထြက္တဲ့အခါ ငွက္ေပ်ာသီး စားဖို႕ကို ပိုၿပီး စိတ္ထက္သန္လာၾကျပန္တယ္။ အဲဒီလို ငွက္ေပ်ာသီးေတြကို ျမင္တဲ့အခါ ေမ်ာက္အုပ္ထဲက ေမ်ာက္အိုႀကီးတစ္ေကာင္က "ငါတို႕ငွက္ေပ်ာသီးေတြကို ဒီေနရာမွာထားမယ့္အစား ကိုိယ့္ေ၀စုအလိုက္ ႀကိဳတင္ေ၀ငွထားရင္ မေကာင္းဘူးလား။ ဒါမွ ဥပုသ္ထြက္တဲ့အခါ အလုပ္႐ႈပ္သက္သာတာေပါ့" လို႕ေျပာျပန္တယ္။ ေမ်ာက္ေတြလည္း ေမ်ာက္အိုႀကီးစကားကို သေဘာတူၾကၿပီး မိမိတို႕ရမယ့္ေ၀စုကို အသီးသီးခြဲေ၀ ယူထားၾကျပန္တယ္။ အဲဒီလိုခြဲေ၀ယူၿပီးတဲ့အခါမွာလည္း အစားမက္တဲ့ ေမ်ာက္တစ္ေကာင္က ဒီလိုေျပာျပန္တယ္ "ဒီလို ေ၀စု ခြဲၿပီးေနမွေတာ့ မထူးေတာ့ပါဘူး.. တစ္ခါတည္း အခြံပါႏႊာထားလိုက္ၾကရေအာင္။ ဥပုသ္ ထြက္တာနဲ႕ အသင့္ေကာက္စားလိုက္႐ံုပဲ" အဲဒီအခါ ေမ်ာက္ေတြလည္း သေဘာတူၾကၿပီး မိမိတို႕ရရွိတဲ့ ေ၀စုငွက္ေပ်ာသီးေတြကို အခြံႏြာလိုက္ၾကျပန္တယ္။ အဲဒီလို ႏႊာၿပီးတဲ့အခါ ေမ်ာက္ငယ္ေလးတစ္ေကာင္က "က်ေနာ္ငွက္ေပ်ာသီးကို အခြံႏႊာၿပီး ဘယ္နားထားရမွန္းမသိျဖစ္ေနတယ္။ က်ေနာ့္ပါးစပ္ထဲ ထည့္ၿပီး သိမ္းထားလို႕ရမလားမသိဘူး။ က်ေနာ္ မ်ိဳမခ်ဘူးလို႕ ကတိေပးပါတယ္" လို႕ေျပာျပန္တယ္။ အဲဒီအခါ ေမ်ာက္ေခါင္းေဆာင္က "မထူးေတာ့ပါဘူးကြာ.. အားလံုးပါးစပ္ထဲမွာ ငွက္ေပ်ာသီးေတြ ထည့္ထားၾက၊ ၿမိဳေတာ့ မခ်ၾကနဲ႕" လို႕ အမိန္႕ေပးလိုက္တယ္။ အဲဒီလိုနဲ႕ ေမ်ာက္ေတြဟာ ငွက္ေပ်ာသီးေတြကို ပါးစပ္ထဲမွာ ငံုၿပီး ဥပုသ္ေစာင့္ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ မၾကာခင္ကာလမွာပဲ ေမ်ာက္ေတြအားလံုးရဲ႕ ပါးစပ္ထဲက ငွက္ေပ်ာသီးေတြ ဟာ အသီးသီး ေပ်ာက္ကြယ္သြားၾကေတာ့တယ္။ ေမ်ာက္ေတြရဲ႕ ဥပုသ္ႀကီးလည္း တိတ္တဆိတ္ပဲ ၿပီးဆံုးခဲ့တယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒီပံုျပင္ေလးေတြဟာ က်ေနာ္တို႕ရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ မခိုင္မာျခင္း၊ စိတ္ရဲ႕ မေစာင့္စည္းျခင္း ကို ေထာက္ျပေနတဲ့ပံုျပင္ေလးပဲျဖစ္တယ္။ က်ေနာ္တို႕ေတြဟာ တစ္စံုတစ္ခုကို သင္ခန္းစာရလို႕ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေတြးေတာမိလို႕ပဲျဖစ္ျဖစ္ ေမ်ာက္ေတြရဲ႕ ဥပုသ္ေစာင့္လိုစိတ္နဲ႕တူတဲ့ "မွန္ကန္တဲ့ဆံုးျဖတ္ခ်က္" ေတြကို ခ်ေလ့ရွိၾကတယ္။ ဥပမာအားျဖင့္- ဒီလ ငါ "လက္ဘက္ရည္ဆိုင္ထိုင္တဲ့အခ်ိန္ေတြေလ်ာ့မယ္"၊ "ကိုရီးရားကားၾကည့္တာ အခ်ိန္ကုန္တယ္ မၾကည့္ေတာ့ဘူး"၊ "အျပင္စာေတြမစားေတာ့ဘူး အသံုးစရိတ္ေခၽြတာမယ္" "ဒီအလုပ္မၿပီးမခ်င္း Facebook ကို ေယာင္လို႕ေတာင္လွည့္မၾကည့္ဘူး" စတဲ့ ေကာင္းမြန္မွန္ကန္တဲ့ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြကို ခ်ေလ့ရွိၾကတယ္။ အဲဒီလို ဥပုသ္ေစာင့္ျခင္းနဲ႕တူတဲ့ ေစာင့္စည္းျခင္းဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြကို ခ်ေလ့ရွိၾကေပမယ့္ မခိုင္မာတဲ့စိတ္ဓါတ္ေၾကာင့္ "တစ္ခါတစ္ေလ ဆိုင္ထိုင္တာေတာ့ ကိစၥ မရွိပါဘူးေလ" "ဒီဇာတ္ကားေလးက မဆိုးေလာက္ဘူး တစ္ပိုဒ္တစ္ေလေလာက္ၾကည့္ရင္ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး" "အင္း.. ဒီတစ္ႀကိမ္ေတာ့ အျပင္စာေလး စားလိုက္ဦးမွ ေနာက္တစ္ႀကိမ္မွဆင္ျခင္ေတာ့မယ္" "ခဏေလး Facebook ေပၚတက္လိုက္ဦးမွ ငါးမိနစ္ေလာက္နဲ႕ ဘာမွျဖစ္မသြားပါဘူး" စတဲ့ Excuse ေတြေပးရင္း ေမ်ာက္ဥပုသ္ကို ေစာင့္ေလ့ရွိၾကသူမ်ားပဲျဖစ္တယ္။ ငယ္စဥ္ကာလတုန္းက လို စာသင္ ႏွစ္စမွာ တက္ၾကြေနတဲ့စိတ္ဟာ ႏွစ္လည္နဲ႕ ႏွစ္ဆံုးမွာ တစ္ျဖည္းျဖည္း ေမ်ာက္ဥပုသ္ ျဖစ္လာၾကျပန္တယ္။ ေဆးလိပ္ျဖတ္ဖို႕ ဆံုးျဖတ္ၿပီးခါမွာ ျပန္ေသာက္မိတဲ့စိတ္မ်ိဳးဟာလည္း ေမ်ာက္ဥပုသ္စိတ္မ်ိဳးပဲျဖစ္တယ္။ တကယ္ေတာ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ တစ္ခုကို ေအာင္ျမင္ေအာင္ ႀကိဳးစားတဲ့သူဟာ ေမ်ာက္ဥပုသ္နဲ႕တူတဲ့ ေပ်ာ့ညံ့တဲ့၊ မခိုင္မာတဲ့စိတ္ကို ရဲ၀ံ့ျပတ္သားေသာစိတ္နဲ႕ ဖယ္ခြာသင့္တယ္။ တစ္ခုခုဆံုးျဖတ္ၿပီးရင္ ဆင္ေျခဆင္လက္မေပးေတာ့ပဲ ရည္ရြယ္ခ်က္ေအာင္ျမင္ျပည့္ေျမာက္သည္အထိ တစ္စိုက္မတ္မတ္ ျပဳလုပ္သင့္လွတယ္။ ေအာင္ျမင္ေသာသူေတြနဲ႕ သာမာန္လူေတြၾကားရဲ႕ အဓိက ကြာဟခ်က္ဟာလည္း အဲဒီဆင္ေျခေပးတတ္တဲ့ ေမ်ာက္ဥပုသ္ စိတ္မ်ိဳးလို႕ဆိုတယ္။ "I don't stop when I am tired, I stop when I am done." ငါေမာေနပါေစ၊ ရည္ရြယ္ခ်က္မျပည့္မခ်င္း ငါမရပ္ဘူး ဆိုတဲ့စကားလို ရည္ရြယ္ခ်က္မျပည့္မခ်င္း ခိုင္က်ည္ေသာစိတ္နဲ႕ ေစာင့္စည္းဖို႕၊ ႀကိဳးစားဖို႕ လိုမွာပဲျဖစ္တယ္။ မွန္ကန္ေသာ ဥပုသ္မ်ား ေစာင့္ႏိုင္ၾကပါေစ credit - Ashin Marnita ေမတၱာမ်ားျဖင့္ ကာယဝါစီ အရွင္မာနိတ

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2LBQ0fj

❝ သတိ မရွိရင္ ကိေလသာ ျဖစ္တယ္ ❞ ======================= မ်က္စိျဖင့္ အဆင္းကို ျမင္တဲ႔အခါ ႏွစ္သက္ဖြယ္အဆင္း၌ တပ္မက္တယ္။ ႏွစ္သက္ဖြယ္ အာရံုကိို ေတြ႔တဲ႔အခါမွာ တပ္မက္တဲ႔စိတ္ ျဖစ္တယ္ေပါ့။ မႏွစ္သက္ဖြယ္ အာရံုနဲ႔ ေတြ႔ႀကံဳတဲ႔အခါ မႏွစ္သက္ဖြယ္အဆင္းမွာ ဆိုလို႔ရွိရင္ အမ်က္ထြက္တယ္။ ဒါ သာမန္လူေတြရဲ႕သဘာဝ။ ကိေလသာ ရွိသူတို႔ရဲ႕ အေနအထားကို ေျပာေနတာ။ တစ္စုံတစ္ခုကို ျမင္လိုက္တဲ႔အခါမွာ… ႏွစ္သက္ဖြယ္ရာကို ျမင္ေတြ႔ရင္ တပ္မက္စိတ္ ျဖစ္တယ္။ မႏွစ္သက္ဖြယ္ရာကို ေတြ႔တဲ႔အခါမွာ မေက်နပ္ သေဘာမက်တဲ႔ ေဒါသစိတ္ျဖစ္တယ္။ ကိုယ္၌ သတိကင္းလြတ္လ်ွက္ က်ဥ္းေျမာင္းေသာ စိတ္ရွိသည္ ျဖစ္၍ ေနတယ္။ သတိလြတ္တယ္။ သတိလြတ္လို႔ ကိေလသာရွိတာ။ သတိ ဘယ္သူ႔ေၾကာင့္ လြတ္ရသလဲ။ ကိေလသာေၾကာင့္ သတိလြတ္တာ။ ႏွစ္သက္ဖြယ္အဆင္း ျမင္တဲ႔အခါမွာ တပ္မက္တဲ႔ ေလာဘျဖစ္… မႏွစ္သက္ဖြယ္နဲ႔ႀကံဳတဲ႔အခါမွာ စိတ္ဆိုး ေဒါသျဖစ္တယ္ဆိုတာသည္ သတိရွိလို႔လား။ မရွိလို႔လား။ သတိမရွိလို႔ ကိေလသာျဖစ္တာ။ ကိေလသာစိတ္သည္ က်ဥ္ေျမာင္းတဲ႔စိတ္ က်ယ္ျပန္႔တဲ႔စိတ္သည္ ဘယ္စိတ္ကို ေျပာတုန္း ဘာဝနာစိတ္။ ဘာဝနာစိတ္ တရားဓမၼ ရႈမွတ္ပြားမ်ားေနတဲ႔ စိတ္သည္ က်ဥ္းေျမာင္းတဲ႔စိတ္လား၊ က်ယ္ျပန္႔တဲ႔စိတ္လား။ ကိေလသာေတြ လႊမ္းမိုးသြားရင္ စိတ္က က်ဥ္းေျမာင္းသြားတယ္။ စိတ္က က်ဥ္းသြားတယ္ဆိုတာ ဒီေလာဘျဖစ္ရင္ ေလာဘအေပၚမွာပဲ စိတ္ရွိၿပီးေနေတာ့... ကုသိုလ္ေတြ မတိုးပြားေတာ့ဘူး။ ေဒါသျဖစ္ေနရင္လည္း ေဒါသစိတ္ႀကီးပဲ ထပ္ခါထပ္ခါ ျဖစ္ေနတယ္ဆိုေတာ့... ကုသုိလ္တရားေတြ မတိုးပြားေတာ့ဘူး။ ကုသိုလ္ေတြ မတိုးပြားရင္ က်ဥ္းေျမာင္းတဲ႔ စိတ္လို႔ေခၚတယ္။ ကုသိုလ္ေတြ တိုးပြားေနရင္ က်ယ္ျပန္႔တဲ႔စိတ္။ အခုေယာဂီတို႔... ဘာဝနာပြားေနၾကတယ္ ဆိုတာ... ဘာေတြ တိုးပြားေနၾကလဲ ဆိုေတာ့ ကုသိုလ္ေတြ တိုးပြားေနၾကတာ။ ကုသိုလ္တိုးပြားေအာင္ က်င့္ရင္ က်ဥ္းေျမာင္းတဲ႔ စိတ္လား။ က်ယ္ျပန္႔တဲ႔စိတ္လား။ က်ယ္ျပန္႔တဲ႔စိတ္။ အဲဒီ က်ယ္ျပန္႔တဲ႔စိတ္ ကုသိုလ္ တိုးပြားတဲ႔စိတ္ ျဖစ္ေအာင္ဆိုလို႔ ရွိရင္တဲ့ သတိရွိေနရမွာလား။ သတိလြတ္ေနရမွာလား။ သတိလြတ္ေနရင္ ကိေလသာျဖစ္တယ္။ ၿခံဳၿပီးေတာ့ မွတ္ထား။ တစ္ခ်က္ သတိလြတ္ရင္ ဘာျဖစ္တုန္း။ ကိေလသာျဖစ္တယ္။ သတိရွိေနရင္ ကိေလသာ မျဖစ္ဘူး။ ကိေလသာရွိသူသည္ ဘာျဖစ္မလဲ။ ခ်စ္စရာေတြ႔ရင္ ခ်စ္မွာပဲ။ မုန္းစရာေတြ႔ရင္ မုန္းမွာပဲ။ ခ်စ္ျခင္း မုန္းျခင္း တပ္မက္ျခင္း မႏွစ္သက္ျခင္း ဆိုတာသည္ ကိေလသာလို႔ မွတ္ထား။ အဲဒါကိေလသာပဲ။ တပ္မက္ျခင္း ေလာဘကလည္း ကိေလသာ။ မႏွစ္သက္ျခင္း ေဒါသကလည္း ကိေလသာ။ ေလာဘကလည္း ႏွိပ္စက္တယ္။ ေဒါသကလည္း ႏွိပ္စက္တယ္။ ကိေလသာသည္ ပူပန္္တတ္တဲ႔ သေဘာရွိတယ္။ ႏွိပ္စက္တတ္တဲ႔ သေဘာရိွတယ္။ ဘာစိတ္ျဖစ္ေနလည္း ျပန္ၾကည့္။ သတိရွိေနတဲ႔ အခ်ိန္အခါမွာ ကိေလသာကင္းတဲ႔စိတ္ ျဖစ္တယ္။ သတိလြတ္ေနတဲ႔ အခ်ိန္အခါမွာ ကိေလသာစိတ္ေတြ ျဖစ္ေနတယ္။ ဒီအကုသိုလ္ေတြ... အၾကြင္းမဲ႔ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းၿပီးမွ သာလ်ွင္ အကုသိုလ္တရားတို႔ အၾကြင္းမဲ႔ ခ်ဳပ္ရာျဖစ္ေသာ လြတ္ေျမာက္မႈကိုလည္း ကိေလသာရွိသူသည္ မသိနိုင္ မျမင္နိုင္ဘူး။ လြတ္ေျမာက္မႈဆိုတာကိုလည္း မသိနိုင္။ မျမင္နိုင္ဘူး။ ဘယ္က လြတ္ေျမာက္သြားသလဲ ခႏၶာ သံသရာ ဒုကၡ။ တရား တကယ္ျမင္သြားသူသည္ သံသရာက မလြတ္ဘူးလား။ ဒုကၡကလည္း မလြတ္ဘူးလား။ ခႏၶာေတြလည္း မလြတ္သြားဘူးလား။ ဒီသံသရာ စက္ဝိုင္းထဲမွာ ခႏၶာၿပီး ခႏၶာ ဒုကၡၿပီး ဒုကၡ တစ္ဝဲလည္လည္ ျဖစ္ေနတာသည္ ဘယ္သူ႔ေၾကာင့္ ျဖစ္ေနတာလဲ။ ျပန္ၾကည့္ရင္ " ကိေလသာေၾကာင့္ " အဲေတာ့ ေယာဂီတို႔... ကိေလသာ မျဖစ္ေအာင္ သတိရွိၾကဖို႔လိုတယ္။ သတိရွိသူနဲ႔ မရွိသူ ဘာကြာလည္း ျပန္ၾကည့္။ သတိရွိျခင္းနဲ႔ သတိမရွိျခင္း။ သတိမရွိရင္ ကိေလသာ ျဖစ္တယ္။ ကိေလသာေတြ ျဖစ္ေနၿပီ ဆိုရင္ေတာ့ ခႏၶာဒုကၡ သံသရာကေနၿပီး လြတ္ေျမာက္ႏိုင္ၾကပါဦးမလား။ (ဓမၼဒူတ ေဒါက္တာပည္ိႆရာဘိဝံသ) "ကိေလသာစိုစြတ္သူႏွင့္ မစိုစြတ္သူ" Credit•• Paral Lel 📌အေမွာင္ေပ်ာက္၍ အလင္းေရာက္ပါေစ။📌 Credit - ဇာဏီ Zarni Copy from >> https://ift.tt/2QqjWQi >> Thanks

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2AtBpfO

❝ သတိ မရွိရင္ ကိေလသာ ျဖစ္တယ္ ❞ ======================= မ်က္စိျဖင့္ အဆင္းကို ျမင္တဲ႔အခါ ႏွစ္သက္ဖြယ္အဆင္း၌ တပ္မက္တယ္။ ႏွစ္သက္ဖြယ္ အာရံုကိို ေတြ႔တဲ႔အခါမွာ တပ္မက္တဲ႔စိတ္ ျဖစ္တယ္ေပါ့။ မႏွစ္သက္ဖြယ္ အာရံုနဲ႔ ေတြ႔ႀကံဳတဲ႔အခါ မႏွစ္သက္ဖြယ္အဆင္းမွာ ဆိုလို႔ရွိရင္ အမ်က္ထြက္တယ္။ ဒါ သာမန္လူေတြရဲ႕သဘာဝ။ ကိေလသာ ရွိသူတို႔ရဲ႕ အေနအထားကို ေျပာေနတာ။ တစ္စုံတစ္ခုကို ျမင္လိုက္တဲ႔အခါမွာ… ႏွစ္သက္ဖြယ္ရာကို ျမင္ေတြ႔ရင္ တပ္မက္စိတ္ ျဖစ္တယ္။ မႏွစ္သက္ဖြယ္ရာကို ေတြ႔တဲ႔အခါမွာ မေက်နပ္ သေဘာမက်တဲ႔ ေဒါသစိတ္ျဖစ္တယ္။ ကိုယ္၌ သတိကင္းလြတ္လ်ွက္ က်ဥ္းေျမာင္းေသာ စိတ္ရွိသည္ ျဖစ္၍ ေနတယ္။ သတိလြတ္တယ္။ သတိလြတ္လို႔ ကိေလသာရွိတာ။ သတိ ဘယ္သူ႔ေၾကာင့္ လြတ္ရသလဲ။ ကိေလသာေၾကာင့္ သတိလြတ္တာ။ ႏွစ္သက္ဖြယ္အဆင္း ျမင္တဲ႔အခါမွာ တပ္မက္တဲ႔ ေလာဘျဖစ္… မႏွစ္သက္ဖြယ္နဲ႔ႀကံဳတဲ႔အခါမွာ စိတ္ဆိုး ေဒါသျဖစ္တယ္ဆိုတာသည္ သတိရွိလို႔လား။ မရွိလို႔လား။ သတိမရွိလို႔ ကိေလသာျဖစ္တာ။ ကိေလသာစိတ္သည္ က်ဥ္ေျမာင္းတဲ႔စိတ္ က်ယ္ျပန္႔တဲ႔စိတ္သည္ ဘယ္စိတ္ကို ေျပာတုန္း ဘာဝနာစိတ္။ ဘာဝနာစိတ္ တရားဓမၼ ရႈမွတ္ပြားမ်ားေနတဲ႔ စိတ္သည္ က်ဥ္းေျမာင္းတဲ႔စိတ္လား၊ က်ယ္ျပန္႔တဲ႔စိတ္လား။ ကိေလသာေတြ လႊမ္းမိုးသြားရင္ စိတ္က က်ဥ္းေျမာင္းသြားတယ္။ စိတ္က က်ဥ္းသြားတယ္ဆိုတာ ဒီေလာဘျဖစ္ရင္ ေလာဘအေပၚမွာပဲ စိတ္ရွိၿပီးေနေတာ့... ကုသိုလ္ေတြ မတိုးပြားေတာ့ဘူး။ ေဒါသျဖစ္ေနရင္လည္း ေဒါသစိတ္ႀကီးပဲ ထပ္ခါထပ္ခါ ျဖစ္ေနတယ္ဆိုေတာ့... ကုသုိလ္တရားေတြ မတိုးပြားေတာ့ဘူး။ ကုသိုလ္ေတြ မတိုးပြားရင္ က်ဥ္းေျမာင္းတဲ႔ စိတ္လို႔ေခၚတယ္။ ကုသိုလ္ေတြ တိုးပြားေနရင္ က်ယ္ျပန္႔တဲ႔စိတ္။ အခုေယာဂီတို႔... ဘာဝနာပြားေနၾကတယ္ ဆိုတာ... ဘာေတြ တိုးပြားေနၾကလဲ ဆိုေတာ့ ကုသိုလ္ေတြ တိုးပြားေနၾကတာ။ ကုသိုလ္တိုးပြားေအာင္ က်င့္ရင္ က်ဥ္းေျမာင္းတဲ႔ စိတ္လား။ က်ယ္ျပန္႔တဲ႔စိတ္လား။ က်ယ္ျပန္႔တဲ႔စိတ္။ အဲဒီ က်ယ္ျပန္႔တဲ႔စိတ္ ကုသိုလ္ တိုးပြားတဲ႔စိတ္ ျဖစ္ေအာင္ဆိုလို႔ ရွိရင္တဲ့ သတိရွိေနရမွာလား။ သတိလြတ္ေနရမွာလား။ သတိလြတ္ေနရင္ ကိေလသာျဖစ္တယ္။ ၿခံဳၿပီးေတာ့ မွတ္ထား။ တစ္ခ်က္ သတိလြတ္ရင္ ဘာျဖစ္တုန္း။ ကိေလသာျဖစ္တယ္။ သတိရွိေနရင္ ကိေလသာ မျဖစ္ဘူး။ ကိေလသာရွိသူသည္ ဘာျဖစ္မလဲ။ ခ်စ္စရာေတြ႔ရင္ ခ်စ္မွာပဲ။ မုန္းစရာေတြ႔ရင္ မုန္းမွာပဲ။ ခ်စ္ျခင္း မုန္းျခင္း တပ္မက္ျခင္း မႏွစ္သက္ျခင္း ဆိုတာသည္ ကိေလသာလို႔ မွတ္ထား။ အဲဒါကိေလသာပဲ။ တပ္မက္ျခင္း ေလာဘကလည္း ကိေလသာ။ မႏွစ္သက္ျခင္း ေဒါသကလည္း ကိေလသာ။ ေလာဘကလည္း ႏွိပ္စက္တယ္။ ေဒါသကလည္း ႏွိပ္စက္တယ္။ ကိေလသာသည္ ပူပန္္တတ္တဲ႔ သေဘာရွိတယ္။ ႏွိပ္စက္တတ္တဲ႔ သေဘာရိွတယ္။ ဘာစိတ္ျဖစ္ေနလည္း ျပန္ၾကည့္။ သတိရွိေနတဲ႔ အခ်ိန္အခါမွာ ကိေလသာကင္းတဲ႔စိတ္ ျဖစ္တယ္။ သတိလြတ္ေနတဲ႔ အခ်ိန္အခါမွာ ကိေလသာစိတ္ေတြ ျဖစ္ေနတယ္။ ဒီအကုသိုလ္ေတြ... အၾကြင္းမဲ႔ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းၿပီးမွ သာလ်ွင္ အကုသိုလ္တရားတို႔ အၾကြင္းမဲ႔ ခ်ဳပ္ရာျဖစ္ေသာ လြတ္ေျမာက္မႈကိုလည္း ကိေလသာရွိသူသည္ မသိနိုင္ မျမင္နိုင္ဘူး။ လြတ္ေျမာက္မႈဆိုတာကိုလည္း မသိနိုင္။ မျမင္နိုင္ဘူး။ ဘယ္က လြတ္ေျမာက္သြားသလဲ ခႏၶာ သံသရာ ဒုကၡ။ တရား တကယ္ျမင္သြားသူသည္ သံသရာက မလြတ္ဘူးလား။ ဒုကၡကလည္း မလြတ္ဘူးလား။ ခႏၶာေတြလည္း မလြတ္သြားဘူးလား။ ဒီသံသရာ စက္ဝိုင္းထဲမွာ ခႏၶာၿပီး ခႏၶာ ဒုကၡၿပီး ဒုကၡ တစ္ဝဲလည္လည္ ျဖစ္ေနတာသည္ ဘယ္သူ႔ေၾကာင့္ ျဖစ္ေနတာလဲ။ ျပန္ၾကည့္ရင္ " ကိေလသာေၾကာင့္ " အဲေတာ့ ေယာဂီတို႔... ကိေလသာ မျဖစ္ေအာင္ သတိရွိၾကဖို႔လိုတယ္။ သတိရွိသူနဲ႔ မရွိသူ ဘာကြာလည္း ျပန္ၾကည့္။ သတိရွိျခင္းနဲ႔ သတိမရွိျခင္း။ သတိမရွိရင္ ကိေလသာ ျဖစ္တယ္။ ကိေလသာေတြ ျဖစ္ေနၿပီ ဆိုရင္ေတာ့ ခႏၶာဒုကၡ သံသရာကေနၿပီး လြတ္ေျမာက္ႏိုင္ၾကပါဦးမလား။ (ဓမၼဒူတ ေဒါက္တာပည္ိႆရာဘိဝံသ) "ကိေလသာစိုစြတ္သူႏွင့္ မစိုစြတ္သူ" Credit•• Paral Lel 📌အေမွာင္ေပ်ာက္၍ အလင္းေရာက္ပါေစ။📌 Credit - ဇာဏီ Zarni Copy from >> https://ift.tt/2QqjWQi >> Thanks

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2AtBpfO

သီလစင္ၾကယ္၍ ရဟႏၲာျဖစ္သူ 🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻 ေလာကီေရး ႐ႈပ္ေထြး သာဝတၳိျပည္၌ အသျပာသန္းေလးရာခ်မ္းသာေသာ သန္းၾကြယ္ သေဌး ညီအစ္ကို ႏွစ္ေယာက္ ရွိ၏။ ညီငယ္က အိမ္ေထာင္ျပဳ၍ အစ္ကိုႀကီးက အိမ္ေထာင္မျပဳပဲ ညီငယ္ကို ေစာင့္ေရွာက္ေန၏။ တေန႔တြင္ ႐ႈပ္ေထြး ေပြလိမ္လွေသာ ေလာကီေရး ကိစၥေတြကို အျပစ္ျမင္ကာ ၿငီးေငြ႕လွသျဖင့္ အစ္ကိုႀကီးက ရဟန္း ျပဳၿပီးလွ်င္ ေတာရေက်ာင္း၌ တရား အားထုတ္ေန၏။ ဝိသမေလာဘေၾကာင့္ အမွား အမွန္ကို မခြဲျခားႏိုင္ေသာ ခယ္မက ထို ရဟန္းေတာ္ လူထြက္လာလွ်င္ အေမြခြဲေပးရမည္စိုးေသာေၾကာင့္ လူဆိုးမ်ားအား ေငြေပး၍ ရဟန္းေတာ္ကို အသက္ခိုင္း၏။ လူဆိုးမ်ားသည္ ရဟန္းေတာ္ရွိရာ ေတာသို႔သြား၍ ေနဝင္ မိုးခ်ဳပ္ အခ်ိန္တြင္ ရဟန္းေတာ္ကို သတ္ရန္ ဖမ္းဆီးၾက၏။ ရဟန္းေတာ္က တည တရား အားထုတ္ခြင့္ျပဳ၍ နံနက္လင္းမွသတ္ရန္ ေတာင္းပန္၏။ လူဆိုးမ်ားက မယံုၾကည္ၾက။ ထြက္ေျပးလိမ့္မည္ဟု ထင္ၾက၏။ ရဟန္းေတာ္က အနီးရွိ ေက်ာက္တံုးႀကီး တခုကို ေကာက္ယူကာ ေပါင္ ႏွစ္ဘက္စလံုးကို ထု႐ိုက္၍ ခ်ိဳးပစ္လိုက္မွပင္ လူဆိုးမ်ား ယံုၾကည္စိတ္ခ်ကာ စႀကႍဦး၌ မီးဖို၍ အိပ္လ်က္ ေစာင့္ေနၾကေတာ့၏။ သီလကို ဆင္ျခင္ ရဟန္းေတာ္သည္ ေပါင္က်ိဳးေသာဒဏ္ရာမွ နာက်င္ေသာ ေဝဒနာကို ႐ႈမွတ္လ်က္ ခြာၿပီးလွ်င္ ရဟန္း ျဖစ္သည္မွ စ၍ ပြတ္သစ္စ ခ႐ုသင္းကဲ့သို႔ျဖဴစင္လွေသာ မိမိ၏ သီလကို ဆင္ျခင္မိသျဖင့္ စိတ္ၾကည္လင္ရႊင္လန္းကာ ႏွစ္သက္ ဝမ္းေျမာက္မႈ ပီတိပါေမာဇၨေတြ တဖြားဖြား ျဖစ္ေပၚလာ၏။ ထို ႏွစ္သက္ ဝမ္းေျမာက္ စိတ္ေတြကို ႐ႈမွတ္ျပန္ရာ အနိစၥ၊ ဒုကၡ၊ အနတၱ ဉာဏ္ေတြ ရွင္းလင္းျပတ္သားစြာ ျဖစ္ေပၚလာၿပီးေနာက္ မိုးေသာက္ယံတြင္ ကိေလသာ ကုန္ခန္း၍ ရဟႏၲာ ျဖစ္သြား၏။ ရဟန္းေတာ္၏ ဘြဲ႕ေတာ္မွာ အရွင္တိႆ ျဖစ္၏။ ဤ အရွင္၏ ျဖစ္ရပ္ကို ၾကည့္လွ်င္ သီလ စင္ၾကယ္ျခင္းေၾကာင့္ စိတ္ၾကည္လင္ ရႊင္လန္းရာမွ အက်ိဳးအဆက္ဆက္ ျဖစ္ေပၚကာ အရဟတၱဖိုလ္ အထိ ရရွိသြားသည္ကို ေတြ႕ရ၏။ လူတိုင္း ေဆာက္တည္သင့္ ဤမွ် အက်ိဳးႀကီးမားေသာ သီလကို လူတိုင္း ႀကိဳးစား၍ ေဆာက္တည္ ေစာင့္ထိန္းသင့္ေပသည္။ မိမိ ဘာသာလည္း ေဆာက္တည္ေကာင္း၏။ ရဟန္းေတာ္တပါးပါးထံ၌လည္း ခံယူ ေဆာက္တည္ႏိုင္၏။ မိမိ ဘာသာေဆာက္တည္လွ်င္ ေလးနက္မႈ ရိုေသမႈ အားေပ်ာ့၍ ေစာင့္စည္းစိတ္ အားနည္း၏။ ရဟန္းေတာ္ တပါးပါးထံ၌ ခံယူေဆာက္တည္လွ်င္ ေလးနက္မႈ ရိုေသမႈ အားေကာင္း၍ ေစာင့္စည္းစိတ္ ထက္သန္၏၊ အားႀကီး၏။ မေဆာက္တည္လွ်င္ အျပစ္ မကင္းေသာ အလုပ္ကို မလုပ္ပဲ ေရွာင္ၾကဥ္ရာ၌ သီလ မေဆာက္တည္ပဲလည္း ေရွာင္ၾကဥ္ႏိုင္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ပင္ တခ်ိဳ႕က " တို႔မေကာင္းမႈေတြမွ မလုပ္ပဲ၊ သီလ ေဆာက္တည္ေနဖို႔၊ ဥပုသ္ေစာင့္ေနဖို႔ မလိုပါဘူး " ဟု ယူဆ ေျပာဆိုတတ္ၾက၏။ ဤသို႔ ယူဆ ေျပာဆိုၾကျခင္းမွာ မိမိ၏ ဟာကြက္ကို ဖာေထးလိုေသာေၾကာင့္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ လူ႕စိတ္ သဘာဝကို နားမလည္ေသာေၾကာင့္ ေသာ္လည္းေကာင္း ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ ျခားနားခ်က္ လူ၏ စိတ္သဘာဝမွာ "မလုပ္ပါဘူး" ဟုႏႈတ္က ထုတ္ေဖာ္ ဝန္ခံထားေသာ အလုပ္တခုကို က်ဴးလြန္ ျပဳလုပ္ရမည္ကို အလြန္ ဝန္ေလး၏။ မလုပ္မိေအာင္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ေစာင့္စည္း ထိန္းသိမ္းလိုစိတ္ ထက္သန္၏။ ႏႈတ္က ထုတ္ေဖာ္ ဝန္ခံမထားပဲ "မလုပ္ပါဘူး" ဟု စိတ္ျဖင့္သာ ႏွလံုးသြင္းထား႐ံုမွ် ျဖစ္လွ်င္ ျပဳလုပ္ရမည္ကို ဝန္မေလးေပ။ က်ဴးလြန္လိုစိတ္ အနည္းငယ္ျဖစ္႐ံုမွ်ႏွင့္ပင္ လြယ္လြယ္ျဖင့္ က်ဴးလြန္ ျပဳလုပ္တတ္ၾက၏။ ထို႔ေၾကာင့္ သီလကို ေဆာက္တည္၍ မေကာင္းမႈ မျပဳမိေအာင္ ေစာင့္ထိန္းလွ်င္ ေစာင့္ထိန္းလိုစိတ္ အားေကာင္း၍ လြန္က်ဴး ေဖာက္ဖ်က္ရန္ ခဲယဥ္း၏။ 'မေကာင္းမႈကို မျပဳလုပ္ျခင္းသာ ပဓာန' ဟု ယူဆကာ သီလကို မေဆာက္တည္လွ်င္ ေစာင့္ထိန္းလိုစိတ္ အားေသး၍ မေကာင္းမႈကို က်ဴးလြန္ရန္ လြယ္ကူ၏။ မူရင္း credit 🙏ခရီး သည္​ မ်ားအားလံုးပဲ့ မဂၤလာပါ ခင္​ဗ်ာ 🙏 🙏ျပန္​လည္​မ်ွ​ေဝသူ ခရီး သည္​ 🙏

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/350WRa2