* ရဟန္းမိဘ အပါယ္မက် * မိဘဟူသည္ ကစၥည္းသဒၵါက်မ္း၌ သားသမီးကို ခ်စ္ျမတ္နိုးတတ္ေသာေျကာင့္ အေမ။ သားသမီးကို ေစာင့္ေရွာက္တတ္ေသာေျကာင့္ အေဖဟု ဖြင့္ဆိုျပထားပါသည္။ ထို႔ေျကာင့္ သားသမီးကို ခ်စ္ျမတ္နိုး ေစာင့္ေရွာက္တတ္ေသာေျကာင့္ မိဘဟု ေခၚရပါမည္။ မိဘဆိုတာ တစ္ေန႔တာလံုးမွာ ၉၀% ေလာက္က သားသမီးေတြဆီကုိ စိတ္ေရာက္ေနတတ္ပါတယ္။ ရဟန္းမိဘေတြဆိုတာလည္း မိမိသားရဟန္းဆီ အျမဲစိတ္ေရာက္ေနတတ္ပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္ကေတာ့ ငါ့သားရဟန္း ဘုရားဝတ္ျပဳခ်ိန္။ ဒီအခ်ိန္ကေတာ့ ငါ့သားရဟန္း ဆြမ္းခံျကြခ်ိန္။ ဒီအခ်ိန္ကေတာ့ ငါ့သားရဟန္း စာက်က္ခ်ိန္။ ဒီအခ်ိန္ကေတာ့ ေဝယ်ာဝစၥလုပ္ခ်ိန္ စသည္ျဖင့္ သားရဟန္းဆီ စိတ္ေရာက္ရင္း သားရဟန္းျပဳေနတဲ႔ ကုသိုလ္ေတြကိုအျမဲပီတိပြားေနတတ္ပါတယ္။ ကုသိုလ္ပီတိနဲ႕လႊမ္းျခံဳထားတဲ႔ စိတ္ဟာ မေကာင္းက်ဳိး မေပးနိုင္ပါဘူး။ ေန႔တိုင္း သားရဟန္းဆီ စိတ္ေရာက္ရင္ သားရဟန္းကုသ္ိုလ္အေပၚ အျမဲပီတိပြားေနတဲ႔ ရဟန္းမိဘေတြဟာ အပယ္မက်နိုင္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ႔ သားရဟန္းေတာ့ရွိပါရဲ႕။ သားရဟန္းဆီ စိတ္ကမေရာက္ ကုသိုလ္မပြား ပီတိမျဖစ္ လုပ္မိလုပ္ရာ လုပ္ေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အပယ္က်မွာပါ။ ဒါေျကာင့္ ရဟန္းမိဘတိုင္း အပယ္မက်တာ မဟုတ္ပါဘူး။ သားရဟန္းဆီ စိတ္ေရာက္ျပီး အျမဲပီတိပြားေနမွ အပယ္မက်နိုင္မွာပါ။ သားရဟန္းဆီ စိတ္မေရာက္ပဲ အကုသိုလ္နဲ႔ပဲ ေပ်ာ္ေမြ႔ေနရင္ေတာ့ အပယ္က်မွာပါဟု ေျဖလိုက္ပါရေစ။ ေနာက္ ေျပာစရာေလးတစ္ခုက မိမိမွာ သားရဟန္းမရွိတဲ႕ ဒကာဒကာမေတြလဲ မ်က္နွာငယ္စရာ မလိုပါဘူး။ မိမိကိုးကြယ္တဲ႕ဆရာေတာ္ မိမိသားတစ္ေယာက္လို ခ်စ္ျမတ္နိုးတဲ႕ရဟန္းတပါးဆီ စိတ္ေရာက္ေနျပီး အျမဲကုသိုလ္ပြားေနမယ္ဆို သူ႔တို႔လဲ ရဟန္းမိဘေတြလို အပယ္မက်နိုင္ပါဘူး။ လိုရင္းကေတာ့ ကုသိုလ္တရား၌ အျမဲစိတ္ေရာက္ေနျပီး ပီတိပြားေနမယ္ဆိုရင္ အပယ္မက်နိုင္ပါဘူး။ လိုရင္းကေတာ့ ရဟန္းမိဘျဖစ္ျဖစ္ မိဘမဟုတ္သူျဖစ္ျဖစ္ ကုသိုလ္တရား၌ အျမဲစိတ္ေရာက္ျပီး ပီတိျဖစ္ေနမယ္ဆို အပယ္မက်နိုင္ပါေၾကာင္း အသိေပးအပ္ပါသည္။ မိဘႏွစ္ပါးလုံး က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။ ဇိနပုတၱ ဂႏၴဝင္ CR#ေယာပနဘိကၡဳ

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2KsboTK

>#မ်က္ရည္က်ေအာင္ေကာင္းတဲ႔တရား ➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖ အနာထပိဏ္သူေဌးႀကီးဟာ တစ္ေန႔ကို ဘုရားေက်ာင္း တစ္ေခါက္အနည္းဆံုး သြားတယ္။ သြားတဲ႔ခ်ိန္တိုင္းလည္း ယာဂု ဖေယာင္းတိုင္ ပန္း စတုမဓု သကာရည္ ပ်ားရည္ သံုးေဆာင္ ေကာင္းတာမ်ား ယူေဆာင္ သြားေလ႔ရွိတယ္။ ေန႔တိုင္း သံဃာ ၅၀၀ အိမ္မွာ ဆြမ္းေက်ြးတယ္ နည္းတဲ႔အလွဴမဟုတါဘူး။ ဘုရားကလည္း ေတြ႔တိုင္း တရားေဟာတဲ႔အခါ ခုလုပ္ေနတဲ႔ဒါနေတြဟာ ငါဘုရားလုပ္ခဲ႔ရတယ္။ ဒကာႀကီးက ဘုရားလမ္းစဥ္ အတိုင္းလုပ္ေနတာပဲ။ ရွင္သာရိပုတၱရာ ရွင္ေမာဂၢလန္တို႔ကလည္း ဒါနလုပ္ေနတာ ေက်းဇူးမ်ားေၾကာင္း ေဟာၾကတယ္။ ႏွစ္ေပါင္း ၃၈ ႏွစ္ၾကာလာေတာ့ သူေဌးႀကီး နာမက်န္းျဖစ္လာတယ္။ သူ႔စိတ္မွာလည္း ဒီေ၀ဒနာက မေက်ာ္ႏိုင္ေတာ့ဘူးဆိုၿပီး အခိုင္းေစ တစ္ေယာက္ေခၚၿပီး ဘုရားထံ ေစလႊတ္ပါတယ္။ ဘုရားကိုေလွ်ာက္ၿပီး ရွင္သာရိပုတၱရာထံ၀င္ၿပီး အိမ္လည္းၾကြေပးဖို႔ ပင့္ေလွ်ာက္ခိုင္း၏။ ရွင္သာရိပုတၱရာလည္း ရွင္အာနႏၵာကိုေခၚၿပီး သူေဌးႀကီးအိမ္ၾကြေလသည္။ "ဒကာႀကီး ဘယ့္ႏွယ္ေနသတိုး" "ေ၀ဒနာဟာ ေရွ႕သာ တိုးပါတယ္ ေနာက္ဆုတ္တယ္မရွိပါဘူး။ ေခါင္းကိုက္တာလည္း လြန္လို႔ ၀မ္းထဲပူလိုက္တာေရာ"အကဲခတ္ၾကည့္ေတာ့ ဒီေ၀ဒနာဟာ ေသမဲ႔ေ၀ဒနာသိလိုက္တာနဲ႔ အားေပး စကားမေျပာေတာ့ပါ။ က်ဳပ္တရားေဟာမယ္ နားေထာင္ပါ။ ဒကာႀကီး ျမင္စိတ္ကို မစြဲလို႔ရွိရင္ ျမင္စိတ္ေၾကာင့္ ေနာက္ခႏၶာ မလာဘူး။ ျမင္စိတ္နဲ႔ တြဲမည့္ခႏၶာ မလာဘူး။ ၾကားစိတ္ကို မစြဲလို႔ရွိရင္ ၾကားစိတ္နဲ႔တကြျဖစ္မည့္ ခႏၡာမလာဘူး။ နံစိတ္ကိုမစြဲရင္ နံစိတ္နဲ႔တြဲျဖစ္မဲ႔ ခႏၶာမလာဘူး။ လွ်ာေပၚကေပၚတဲ႔ စိတ္ကေလး စားစိတ္ကို မစြဲရင္ စားစိတ္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ႔ ေနာက္ခႏၶာ မလာေတာ့ဘူး။ ယားစိတ္ ေကာင္းစိတ္ မေကာင္းစိတ္ေတြကို မစြဲရင္ သူနဲ႔ပတ္သက္တာေတြ မလာေတာ့ဘူး။ မေနာစိတ္ေတြကို ဘယ္စိတ္မဆို မစြဲရင္ မေနာစိတ္ဆိုတာ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ အေလာဘ အေဒါသ အေမာဟ ဒါေတြကိုမစြဲရင္ မေနာ၀ိညာဏ္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္တဲ႔ခႏၶာ မလာေတာ့ဘူး။ မစြဲနဲ႔ဆိုတာက ဒကာ ဒကာမေတြ နားမလည္မွာဆိုးလို႔ ဒီတိုင္းေနဖို႔မဟုတ္ဘူး ျဖစ္ပ်က္ ရွဳျပစ္ရမွာ။ ဘယ္လိုရွဳမလဲ အနိစၥလို႔ရွဳ ျမင္စိတ္ကို အနိစၥရွဳေတာ့ တဏွာ ဥပါဒါန္ စြဲလန္းတာ မလာေတာ့ဘူး။ ျမင္လိုက္တာနဲ႔ စြဲစြဲလန္းလန္း ၾကည့္ေတာ့တာပဲ။ မျမင္ရင္ ျမင္တဲ႔ေနရာ ရွာၾကည့္တယ္။ ဒါတဏွာ ဥပါဒါန္ ကံလိုက္ေနတာ။ တဏွာ ဥပါဒါန္ ကံလိုက္ေနေတာ့ ဇာတိ ဇရာ မရဏ လြတ္ပါ႔မလား။ ျမင္ရင္ လိုခ်င္မယ္ စြဲလန္းမယ္။ ျမင္လ်က္မတၱနဲ႔ ျမင္ျမင္ခ်င္း အပါယ္ေရာက္မဲ႔ ကံေတြ ႀကိဳးစားမိပါလိမ္႔မယ္။ ဒါစြဲလန္းလို႔ပဲ ကာယကံနဲ႔ ၀စီကံနဲ႔ အားထုတ္ေနတယ္ ကမၼဘ၀။ ျမင္တာနဲ႔ ျဖစ္ပ်က္ရွဳလိုက္ႏိုင္ရင္ ျမင္တဲ႔ေနာက္မွာ တဏွာမလိုက္ေတာ့ဘူး။ ဥပါဒါန္မလိုက္ေနာ့ဘူး။ ဉာဏ္လိုက္လာတာ။ ဒီဉာဏ္က ၀ိပႆနာဉာဏ္။ ၀ိပႆနာဉာဏ္က ကံျဖတ္ခ်လိုက္တာပဲ။ တဏွာ ဥပါဒါန္ေတြ ေပၚခြင့္မရေတာ့ အက်ိဳးေပးလည္း ရပ္သြားတယ္။ ကမၼ ၀ိပါကဆိုတဲ႔ ၀ိဘက္အက်ိဳးေတြ လာခြင့္မရေတာ့ဘူး။ ကံမျပတ္ရင္ ဘုရားေတာင္မျဖစ္ဘူး။ ေ၀သႏၱရာမင္း လွဴဒါန္းမွဳေတြ အမ်ားႀကီးပဲ ကံမျပတ္ေတာ့ အရိယာ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ ဒီကံက နတ္ျပည္အက်ိဳးေပးလည္း ဇာတိ ဇရာ မရဏ ျဗဟၼာျပည္ အက်ိဳးေပးလည္း ဇာတိ ဇရာ မရဏ ဒုကၡသစၥာခ်ည္ပဲ။ ဒုကၡကေန ေနာက္ဒုကၡရတာ ရွံဳးလား ျမတ္လား။ စကၡဳ၀ိညာဏ္ကို မစြဲရင္ မွီေနတဲ႔ ပဋိသေႏၶစိတ္ မလာေတာ့ဘူး။ ငါ႔ကိုယ္ ငါ႔ဟာထင္ေနရင္ ဒိဌိကလာမွာပဲ။ သတၱ၀ါတစ္ေယာက္မွာ အျပစ္အႀကီးဆံုးသင့္တာဟာ ဒီဘ၀စုေတႀပီး ေနာက္ဘ၀ရတာ အျပစ္ႀကီီးဆံုးပဲ။ သူေဌးႀကီး မ်က္ရည္က်ေနၿပီဆိုတာ ရွင္အာနႏၵာျမင္ေတာ့ အကဲခတ္ၿပီး ဒကာႀကီးမွာ ခ်မ္းသာတဲ႔ပစၥည္းေတြ သားသမီးေတြကိုစြန္႔ရမွာ ေၾကာက္လို႔ မ်က္ရည္က်တာလား ေမးေတာ့ "အရွင္ဘုရား ဒီလိုမေျပာပါနဲ႔ ဒါေတြမစြဲပါဘူး အကဲခတ္မလြဲပါနဲ႔ ခုမ်က္ရည္က်တာက ဘုရားနဲ႔ေရာ အရွင္ဘုရားတို႔ေရာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေနခဲ႔ရတယ္ ဘယ္ဟာမွ မစြဲနဲ႔ဆိုတဲ႔တရား မနာဖူးခဲ့ဘူး။ ခုမွနာရေတာ့ ရဟႏၱာျဖစ္မဲ႔တရားဆိုတာ သိလိုက္ရလို႔ မြန္ျမတ္တဲ႔ တရား မနာခဲ႔ရတာ ၀မ္းနည္း လြန္းလို႔ ငိုတာပါဘုရား" ဒီတရားဟာ မေဟာခ်င္လို႔မဟုတ္ဘူး ဒကာႀကီး လူေတြမွာက သားစြဲ သမီးစြဲ ပစၥည္းစြဲေတြက ရွိေတာ့ တရားကနက္နဲေပနဲ႔ သူတို႕ကအမိုက္ထူေနရင္ မေထာင္ႏ္ုင္တဲ႔နားရွိေနလိမ္႔မယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခ်ိန္ခါသင့္မွ ေဟာၾကားရပါတယ္ ဒကာႀကီး။ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ၄.၅.၆၂ ေန႔တြင္ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ ဟိုဘ၀ ဒီဘ၀ ဆုမေတာင္းနဲ႔တရားေတာ္မွ အက်ဥ္းပူေဇာ္ပါသည္။ Credit >> မူရင္းေရးသားသူ ©©©©©©©©©©©©©©©© #ေကာင္းက်ိဴးလိုရာျပည့္ၾကပါေစ

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/33r2Gwx

>#မ်က္ရည္က်ေအာင္ေကာင္းတဲ႔တရား ➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖ အနာထပိဏ္သူေဌးႀကီးဟာ တစ္ေန႔ကို ဘုရားေက်ာင္း တစ္ေခါက္အနည္းဆံုး သြားတယ္။ သြားတဲ႔ခ်ိန္တိုင္းလည္း ယာဂု ဖေယာင္းတိုင္ ပန္း စတုမဓု သကာရည္ ပ်ားရည္ သံုးေဆာင္ ေကာင္းတာမ်ား ယူေဆာင္ သြားေလ႔ရွိတယ္။ ေန႔တိုင္း သံဃာ ၅၀၀ အိမ္မွာ ဆြမ္းေက်ြးတယ္ နည္းတဲ႔အလွဴမဟုတါဘူး။ ဘုရားကလည္း ေတြ႔တိုင္း တရားေဟာတဲ႔အခါ ခုလုပ္ေနတဲ႔ဒါနေတြဟာ ငါဘုရားလုပ္ခဲ႔ရတယ္။ ဒကာႀကီးက ဘုရားလမ္းစဥ္ အတိုင္းလုပ္ေနတာပဲ။ ရွင္သာရိပုတၱရာ ရွင္ေမာဂၢလန္တို႔ကလည္း ဒါနလုပ္ေနတာ ေက်းဇူးမ်ားေၾကာင္း ေဟာၾကတယ္။ ႏွစ္ေပါင္း ၃၈ ႏွစ္ၾကာလာေတာ့ သူေဌးႀကီး နာမက်န္းျဖစ္လာတယ္။ သူ႔စိတ္မွာလည္း ဒီေ၀ဒနာက မေက်ာ္ႏိုင္ေတာ့ဘူးဆိုၿပီး အခိုင္းေစ တစ္ေယာက္ေခၚၿပီး ဘုရားထံ ေစလႊတ္ပါတယ္။ ဘုရားကိုေလွ်ာက္ၿပီး ရွင္သာရိပုတၱရာထံ၀င္ၿပီး အိမ္လည္းၾကြေပးဖို႔ ပင့္ေလွ်ာက္ခိုင္း၏။ ရွင္သာရိပုတၱရာလည္း ရွင္အာနႏၵာကိုေခၚၿပီး သူေဌးႀကီးအိမ္ၾကြေလသည္။ "ဒကာႀကီး ဘယ့္ႏွယ္ေနသတိုး" "ေ၀ဒနာဟာ ေရွ႕သာ တိုးပါတယ္ ေနာက္ဆုတ္တယ္မရွိပါဘူး။ ေခါင္းကိုက္တာလည္း လြန္လို႔ ၀မ္းထဲပူလိုက္တာေရာ"အကဲခတ္ၾကည့္ေတာ့ ဒီေ၀ဒနာဟာ ေသမဲ႔ေ၀ဒနာသိလိုက္တာနဲ႔ အားေပး စကားမေျပာေတာ့ပါ။ က်ဳပ္တရားေဟာမယ္ နားေထာင္ပါ။ ဒကာႀကီး ျမင္စိတ္ကို မစြဲလို႔ရွိရင္ ျမင္စိတ္ေၾကာင့္ ေနာက္ခႏၶာ မလာဘူး။ ျမင္စိတ္နဲ႔ တြဲမည့္ခႏၶာ မလာဘူး။ ၾကားစိတ္ကို မစြဲလို႔ရွိရင္ ၾကားစိတ္နဲ႔တကြျဖစ္မည့္ ခႏၡာမလာဘူး။ နံစိတ္ကိုမစြဲရင္ နံစိတ္နဲ႔တြဲျဖစ္မဲ႔ ခႏၶာမလာဘူး။ လွ်ာေပၚကေပၚတဲ႔ စိတ္ကေလး စားစိတ္ကို မစြဲရင္ စားစိတ္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ႔ ေနာက္ခႏၶာ မလာေတာ့ဘူး။ ယားစိတ္ ေကာင္းစိတ္ မေကာင္းစိတ္ေတြကို မစြဲရင္ သူနဲ႔ပတ္သက္တာေတြ မလာေတာ့ဘူး။ မေနာစိတ္ေတြကို ဘယ္စိတ္မဆို မစြဲရင္ မေနာစိတ္ဆိုတာ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ အေလာဘ အေဒါသ အေမာဟ ဒါေတြကိုမစြဲရင္ မေနာ၀ိညာဏ္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္တဲ႔ခႏၶာ မလာေတာ့ဘူး။ မစြဲနဲ႔ဆိုတာက ဒကာ ဒကာမေတြ နားမလည္မွာဆိုးလို႔ ဒီတိုင္းေနဖို႔မဟုတ္ဘူး ျဖစ္ပ်က္ ရွဳျပစ္ရမွာ။ ဘယ္လိုရွဳမလဲ အနိစၥလို႔ရွဳ ျမင္စိတ္ကို အနိစၥရွဳေတာ့ တဏွာ ဥပါဒါန္ စြဲလန္းတာ မလာေတာ့ဘူး။ ျမင္လိုက္တာနဲ႔ စြဲစြဲလန္းလန္း ၾကည့္ေတာ့တာပဲ။ မျမင္ရင္ ျမင္တဲ႔ေနရာ ရွာၾကည့္တယ္။ ဒါတဏွာ ဥပါဒါန္ ကံလိုက္ေနတာ။ တဏွာ ဥပါဒါန္ ကံလိုက္ေနေတာ့ ဇာတိ ဇရာ မရဏ လြတ္ပါ႔မလား။ ျမင္ရင္ လိုခ်င္မယ္ စြဲလန္းမယ္။ ျမင္လ်က္မတၱနဲ႔ ျမင္ျမင္ခ်င္း အပါယ္ေရာက္မဲ႔ ကံေတြ ႀကိဳးစားမိပါလိမ္႔မယ္။ ဒါစြဲလန္းလို႔ပဲ ကာယကံနဲ႔ ၀စီကံနဲ႔ အားထုတ္ေနတယ္ ကမၼဘ၀။ ျမင္တာနဲ႔ ျဖစ္ပ်က္ရွဳလိုက္ႏိုင္ရင္ ျမင္တဲ႔ေနာက္မွာ တဏွာမလိုက္ေတာ့ဘူး။ ဥပါဒါန္မလိုက္ေနာ့ဘူး။ ဉာဏ္လိုက္လာတာ။ ဒီဉာဏ္က ၀ိပႆနာဉာဏ္။ ၀ိပႆနာဉာဏ္က ကံျဖတ္ခ်လိုက္တာပဲ။ တဏွာ ဥပါဒါန္ေတြ ေပၚခြင့္မရေတာ့ အက်ိဳးေပးလည္း ရပ္သြားတယ္။ ကမၼ ၀ိပါကဆိုတဲ႔ ၀ိဘက္အက်ိဳးေတြ လာခြင့္မရေတာ့ဘူး။ ကံမျပတ္ရင္ ဘုရားေတာင္မျဖစ္ဘူး။ ေ၀သႏၱရာမင္း လွဴဒါန္းမွဳေတြ အမ်ားႀကီးပဲ ကံမျပတ္ေတာ့ အရိယာ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ ဒီကံက နတ္ျပည္အက်ိဳးေပးလည္း ဇာတိ ဇရာ မရဏ ျဗဟၼာျပည္ အက်ိဳးေပးလည္း ဇာတိ ဇရာ မရဏ ဒုကၡသစၥာခ်ည္ပဲ။ ဒုကၡကေန ေနာက္ဒုကၡရတာ ရွံဳးလား ျမတ္လား။ စကၡဳ၀ိညာဏ္ကို မစြဲရင္ မွီေနတဲ႔ ပဋိသေႏၶစိတ္ မလာေတာ့ဘူး။ ငါ႔ကိုယ္ ငါ႔ဟာထင္ေနရင္ ဒိဌိကလာမွာပဲ။ သတၱ၀ါတစ္ေယာက္မွာ အျပစ္အႀကီးဆံုးသင့္တာဟာ ဒီဘ၀စုေတႀပီး ေနာက္ဘ၀ရတာ အျပစ္ႀကီီးဆံုးပဲ။ သူေဌးႀကီး မ်က္ရည္က်ေနၿပီဆိုတာ ရွင္အာနႏၵာျမင္ေတာ့ အကဲခတ္ၿပီး ဒကာႀကီးမွာ ခ်မ္းသာတဲ႔ပစၥည္းေတြ သားသမီးေတြကိုစြန္႔ရမွာ ေၾကာက္လို႔ မ်က္ရည္က်တာလား ေမးေတာ့ "အရွင္ဘုရား ဒီလိုမေျပာပါနဲ႔ ဒါေတြမစြဲပါဘူး အကဲခတ္မလြဲပါနဲ႔ ခုမ်က္ရည္က်တာက ဘုရားနဲ႔ေရာ အရွင္ဘုရားတို႔ေရာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေနခဲ႔ရတယ္ ဘယ္ဟာမွ မစြဲနဲ႔ဆိုတဲ႔တရား မနာဖူးခဲ့ဘူး။ ခုမွနာရေတာ့ ရဟႏၱာျဖစ္မဲ႔တရားဆိုတာ သိလိုက္ရလို႔ မြန္ျမတ္တဲ႔ တရား မနာခဲ႔ရတာ ၀မ္းနည္း လြန္းလို႔ ငိုတာပါဘုရား" ဒီတရားဟာ မေဟာခ်င္လို႔မဟုတ္ဘူး ဒကာႀကီး လူေတြမွာက သားစြဲ သမီးစြဲ ပစၥည္းစြဲေတြက ရွိေတာ့ တရားကနက္နဲေပနဲ႔ သူတို႕ကအမိုက္ထူေနရင္ မေထာင္ႏ္ုင္တဲ႔နားရွိေနလိမ္႔မယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခ်ိန္ခါသင့္မွ ေဟာၾကားရပါတယ္ ဒကာႀကီး။ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ၄.၅.၆၂ ေန႔တြင္ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ ဟိုဘ၀ ဒီဘ၀ ဆုမေတာင္းနဲ႔တရားေတာ္မွ အက်ဥ္းပူေဇာ္ပါသည္။ Credit >> မူရင္းေရးသားသူ ©©©©©©©©©©©©©©©© #ေကာင္းက်ိဴးလိုရာျပည့္ၾကပါေစ

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/33r2Gwx

ေမးလာသူမ်ားလာသျဖင့္ မဂၢင္(၈)ပါးအက်ဥ္းအက်ယ္ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 ႐ွာေဖြတင္ေပးလိုက္ပါတယ္ အဂၤါ႐ွစ္ပါးရိွေသာ အရိယာမဂ္ဟူသည္ (သို႔မဟုတ္) မဂၢင္ (၈)ပါး ➖➖➖➖ သာဝတၳိနိဒါန္း။ ရဟန္းတို႔ , သင္တို႔အား အဂၤါရွစ္ပါးရွိေသာ ဤအရိယမဂ္ကို ေဟာၾကားေပအံ့၊ ေဝဖန္ေပအံ့၊ ထိုတရားကို နာၾကကုန္ေလာ့၊ ေကာင္းစြာ ႏွလုံးသြင္းၾကကုန္ေလာ့၊ ေဟာေပအံ့ဟု (မိန႔္ေတာ္ မူ၏)။ ထိုရဟန္းတို႔သည္ “အသွ်င္ဘုရား ေကာင္းပါၿပီ”ဟု ျမတ္စြာဘုရားအားျပန္ၾကားေလွ်ာက္ထား ကုန္၏။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤစကားကို မိန႔္ေတာ္မူ၏— ရဟန္းတို႔ , အဂၤါရွစ္ပါးရွိေသာအရိယာမဂ္သည္ အဘယ္နည္း၊ (၁) မွန္ကန္ေသာ အၿမင္ `သမၼာဒိ႒ိ´ (၂) မွန္ကန္ေသာ အႀကံ `သမၼာသကၤပၸ´ (၃) မွန္ကန္ေသာ စကား `သမၼာဝါစာ´ (၄) မွန္ကန္ေသာ အလုပ္ `သမၼာကမၼႏၲ´ (၅) မွန္ကန္ေသာ အသက္ေမြးမွဳ`သမၼာအာဇီဝ´ (၆) မွန္ကန္ေသာ အားထုတ္မွဳ `သမၼာဝါယာမ´ (၇) မွန္ကန္ေသာ ေအာက္ေမ႔မွဳ `သမၼာသတိ´ (၈) မွန္ကန္ေသာ တည္ႀကည္မွဳ`သမၼာသမာဓိ´တို႔တည္း ။ တစ္ခုခ်င္းစီ အက်ယ္႐ွင္းဦးအ့ံ! ➖➖➖➖➖➖➖➖ (၁) ရဟန္းတို႔ , မွန္ကန္ေသာအျမင္ ‘သမၼာဒိ႒ိ’ဟူသည္ အဘယ္နည္း၊ ရဟန္းတို႔ , ဆင္းရဲကို သိေသာ ဉာဏ္၊ ဆင္းရဲျဖစ္ေၾကာင္းကို သိေသာ ဉာဏ္၊ ဆင္းရဲခ်ဳပ္ၿငိမ္းရာကို သိေသာ ဉာဏ္၊ ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာ (နိဗၺာန္) သို႔ေရာက္ေၾကာင္းအက်င့္ကို သိေသာ ဉာဏ္ပင္တည္း။ ရဟန္းတို႔ , ဤသည္ကို မွန္ကန္ေသာအျမင္ ‘သမၼာဒိ႒ိ’ဟု ဆိုအပ္၏။ (၂) ရဟန္းတို႔ , မွန္ကန္ေသာအႀကံ ‘သမၼာသကၤပၸ’ဟူသည္ အဘယ္နည္း၊ ရဟန္းတို႔ , ထြက္ေျမာက္လို ေသာႀကံစည္မႈ၊ မပ်က္စီးေစလိုေသာ ႀကံစည္မႈ၊ မညွဥ္းဆဲလိုေသာ ႀကံစည္မႈသည္ ရွိ၏။ ရဟန္းတို႔ , ဤသည္ကို မွန္ကန္ေသာအႀကံ ‘သမၼာသကၤပၸ’ ဟု ဆိုအပ္၏။ (၃) ရဟန္းတို႔ , မွန္ကန္ေသာ စကား ‘သမၼာဝါစာ’ဟူသည္ အဘယ္နည္း၊ ရဟန္းတို႔ , မမွန္ေျပာဆိုျခင္းမွေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း၊ ကုန္းစကားကို ေျပာဆိုျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း၊ ၾကမ္းတမ္းေသာ စကားကို ေျပာဆိုျခင္းမွေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း၊ ၿပိန္ဖ်င္းေသာ စကားကို ေျပာဆိုျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္းသည္ ရွိ၏။ ရဟန္းတို႔ , ဤသည္ကို မွန္ကန္ေသာ စကား ‘သမၼာဝါစာ’ဟု ဆိုအပ္၏။ (၄) ရဟန္းတို႔ , မွန္ကန္ေသာအလုပ္ ‘သမၼာကမၼ ႏၱ’ ဟူသည္ အဘယ္နည္း၊ ရဟန္းတို႔ , အသက္သတ္မႈမွေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း၊ မေပးသည္ကို ယူျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း၊ မျမတ္ေသာ ေမထုန္အက်င့္မွ ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္းသည္ ရွိ၏။ ရဟန္းတို႔ , ဤသည္ကို မွန္ကန္ေသာအလုပ္ ‘သမၼာကမၼ ႏၱ’ဟု ဆိုအပ္၏။ (၅) ရဟန္းတို႔ , မွန္ကန္ေသာအသက္ေမြးမႈ ‘သမၼာအာဇီဝ’ ဟူသည္ အဘယ္နည္း၊ ရဟန္းတို႔ , ဤသာသနာေတာ္၌ အရိယာျဖစ္ေသာ တပည့္သည္ မွားယြင္းေသာအသက္ေမြးမႈ ‘မိစ္ဆာ ဇီဝ’ကို ပယ္၍ မွန္ကန္ေသာအသက္ေမြးမႈ ‘သမၼာအာဇီဝ’ ျဖင့္ အသက္ေမြး၏။ ရဟန္းတို႔ , ဤသည္ကို မွန္ကန္ေသာအသက္ ေမြးမႈ ‘သမၼာအာဇီဝ’ ဟု ဆိုအပ္၏။ (၆) ရဟန္းတို႔ , မွန္ကန္ေသာအားထုတ္မႈ ‘သမၼာဝါယာမ’ဟူသည္ အဘယ္နည္း၊ ရဟန္းတို႔ , ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္ မျဖစ္ကုန္ေသးေသာ ယုတ္ညံ့ေသာအကုသိုလ္တရားတို႔ကို မျဖစ္ေစရန္ဆႏၵကို ျဖစ္ေစ၏၊ အားထုတ္၏၊ လုံ႕လျပဳ၏၊ စိတ္ကို ခ်ီျမႇောက္၏၊ ေဆာက္တည္၏။ ျဖစ္ၿပီးကုန္ေသာယုတ္ညံ့ေသာ အကုသိုလ္တရားတို႔ကို ပယ္ရန္ ဆႏၵကို ျဖစ္ေစ၏။ပ။ မျဖစ္ကုန္ေသးေသာ ကုသိုလ္တရားတို႔ကို ျဖစ္ေစရန္ ဆႏၵကို ျဖစ္ေစ၏။ပ။ ျဖစ္ၿပီးကုန္ေသာ ကုသိုလ္တရားတို႔ကို တည္ၿမဲေစရန္၊ မေပ်ာက္ပ်က္ေစရန္၊ တိုးတက္ျဖစ္ပြားေစရန္၊ ျပန႔္ေျပာေစရန္၊ ပြားမ်ားမႈ ျပည့္စုံေစရန္ ဆႏၵကို ျဖစ္ေစ၏၊ အားထုတ္၏၊ လုံ႕လျပဳ၏၊ စိတ္ကို ခ်ီျမႇောက္၏၊ ေဆာက္တည္၏။ ရဟန္းတို႔ , ဤသည္ကို မွန္ကန္ေသာအား ထုတ္မႈ ‘သမၼာဝါယာမ’ဟု ဆိုအပ္၏။ (၇) ရဟန္းတို႔ , မွန္ကန္ေသာ ေအာက္ေမ့မႈ ‘သမၼာသတိ’ဟူသည္ အဘယ္နည္း၊ ရဟန္းတို႔ , ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္ ျပင္းစြာအားထုတ္ေသာ လုံ႕လရွိသည္ ျဖစ္၍ ဆင္ျခင္ဉာဏ္ ‘သမၸဇဥ္’ ေအာက္ေမ့မႈ ‘သတိ’ ရွိသည္ ျဖစ္၍ ေလာက၌ မက္ေမာမႈ ‘အဘိဇၩာ’ ႏွလုံးမသာမႈ ‘ေဒါမနႆ’ကို ပယ္ေဖ်ာက္လ်က္႐ုပ္ အေပါင္း၌ ႐ုပ္အေပါင္းကို အႀကိမ္ႀကိမ္ ရႈေလ့ရွိသည္ ျဖစ္၍ ေန၏၊ ျပင္းစြာ အားထုတ္ေသာ လုံ႕လရွိ သည္ ျဖစ္၍ ဆင္ျခင္ဉာဏ္ ‘သမၸဇဥ္’ ေအာက္ေမ့မႈ ‘သတိ’ ရွိသည္ ျဖစ္၍ ေလာက၌မက္ေမာမႈ ‘အဘိဇၩာ’ ႏွလုံးမသာမႈ ‘ေဒါမနႆ’ ကို ပယ္ေဖ်ာက္လ်က္ ေဝဒနာတို႔၌ ေဝဒနာတို႔ကိုအႀကိမ္ႀကိမ္ ရႈေလ့ရွိသည္ ျဖစ္၍ ေန၏၊ ျပင္းစြာ အားထုတ္ေသာ လုံ႕လရွိသည္ ျဖစ္၍ဆင္ျခင္ဉာဏ္ ‘သမၸဇဥ္’ ေအာက္ေမ့မႈ ‘သတိ’ ရွိသည္ ျဖစ္၍ ေလာက၌ မက္ေမာမႈ ‘အဘိဇၩ်ာ’ႏွလုံးမသာမႈ ‘ေဒါမနႆ’ကို ပယ္ေဖ်ာက္လ်က္ သေဘာ တရားတို႔၌ သေဘာတရားတို႔ကို အႀကိမ္ႀကိမ္ရႈေလ့ရွိသည္ ျဖစ္၍ ေန၏။ ရဟန္းတို႔ , ဤသည္ကို မွန္ ကန္ေသာ ေအာက္ေမ့မႈ ‘သမၼာသတိ’ဟု ဆိုအပ္၏။ (၈) ရဟန္းတို႔ , မွန္ကန္ေသာ တည္ၾကည္မႈ ‘သမၼာသမာဓိ’ဟူသည္ အဘယ္နည္း၊ ရဟန္းတို႔ , ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္ ကာမတို႔မွ ဆိတ္၍သာလွ်င္ အကုသိုလ္တရားတို႔မွ ဆိတ္၍သာလွ်င္ ႀကံစည္မႈ ‘ဝိတက္’ ႏွင့္ တကြျဖစ္ေသာ သုံးသပ္မႈ ‘ဝိစာရ’ႏွင့္ တကြျဖစ္ေသာ နီဝရဏဆိတ္ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ေသာ ႏွစ္သိမ့္မႈ ‘ပီတိ’ ခ်မ္းသာမႈ ‘သုခ’ရွိေသာ ပဌမဈာန္သို႔ ေရာက္၍ ေန၏။ ႀကံစည္မႈ ‘ဝိတက္’ သုံးသပ္မႈ ‘ဝိစာရ’ တို႔၏ ခ်ဳပ္ျခင္းေၾကာင့္ ႀကံစည္မႈ ‘ဝိတက္’ သုံးသပ္မႈ ‘ဝိစာရ’ မရွိေသာ စိတ္ကိုၾကည္လင္ေစတတ္ေသာ စိတ္၏ တည္ၾကည္မႈ ‘သမာဓိ’ ကို ျဖစ္ေစတတ္ေသာတည္ၾကည္မႈ ‘သမာဓိ’ ေၾကာင့္ ျဖစ္ေသာ ႏွစ္သိမ့္မႈ ‘ပီတိ’ ခ်မ္းသာမႈ ‘သုခ’ရွိေသာ ဒုတိယဈာန္သို႔ေရာက္၍ ေန၏။ ႏွစ္သိမ့္မႈ ‘ပီတိ’ကိုလည္း မစြဲမက္ျခင္း ေၾကာင့္ လ်စ္လ်ဴရႈ၍သာလွ်င္ ေန၏၊ ေအာက္ေမ့မႈ ‘သတိ’ ဆင္ျခင္ဉာဏ္ ‘သမၸဇဥ္’ႏွင့္ ျပည့္စုံသည္ ျဖစ္၍ ခ်မ္းသာမႈ ‘သုခ’ကိုလည္း ကိုယ္ျဖင့္ခံစား၏၊ (အၾကင္တတိယဈာန္ေၾကာင့္) ထိုသူကို “လ်စ္လ်ဴရႈသူ၊ သတိ ရွိသူ၊ ခ်မ္းသာစြာေနေလ့ရွိသူ”ဟု အရိယာပုဂၢိုလ္တို႔သည္ ခ်ီးမြမ္းေျပာဆိုကုန္၏၊ ထိုတတိယဈာန္သို႔ ေရာက္၍ ေန၏။ ခ်မ္းသာမႈ ‘သုခ’ကိုလည္း ပယ္ျခင္းေၾကာင့္ ဆင္းရဲမႈ ‘ဒုကၡ’ကိုလည္း ပယ္ျခင္းေၾကာင့္ဝမ္းသာမႈ ‘ေသာမနႆ’ ႏွလုံးမသာမႈ ‘ေဒါမနႆ’တို႔ ေရွးဦးကပင္လွ်င္ ခ်ဳပ္ႏွင့္ျခင္းေၾကာင့္ ဆင္းရဲခ်မ္းသာကင္းေသာ လ်စ္လ်ဴရႈမႈေၾကာင့္ ျဖစ္ေသာ သတိ၏ စင္ၾကယ္ျခင္းရွိေသာ စတုတၳဈာန္သို႔ ေရာက္၍ေန၏။ ရဟန္းတို႔ , ဤသည္ကို မွန္ကန္ေသာ တည္ၾကည္မႈ ‘သမၼာသမာဓိ’ဟု ဆိုအပ္၏ဟု (မိန႔္ေတာ္မူ၏)။ အ႒မသုတ္။ - - - - - - သာသနာ သကၠရာဇ္ ၂၅၆၃ ၊ ျမန္မာ သကၠရာဇ္ ၁၃၈၁ ခရစ္သကၠရာဇ္ ၂၀၁၉ ၊ ဝါဆိုလဆန္း (၆) ရက္ ၊ တနဂၤေႏြေန႔ 📚 က်မ္းၫႊန္းအကိုးအကား 📚 ပိဋကတ္ သုံးပုံ 📚 [ သုတၱန္ပိဋက နိကာယ္ငါးရပ္ (ျမန္မာျပန္) ] { မဟာဝဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္ ျမန္မာျပန္ } { သံယုတၱနိကာယ္ မဟာဝဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္ ျမန္မာျပန္ } ( ၁ - မဂၢသံယုတ္ ၊ ၁ — အဝိဇၨာဝဂ္ ) ( ၈ - ဝိဘဂၤသုတ္ ၊ ၈ ။ ) 7.7.2019. 📃 ဓမၼသုတ 📃 ေဝငွသူ 📃 သီဟစိုး...✍

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2OQCFUg

ေမးလာသူမ်ားလာသျဖင့္ မဂၢင္(၈)ပါးအက်ဥ္းအက်ယ္ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 ႐ွာေဖြတင္ေပးလိုက္ပါတယ္ အဂၤါ႐ွစ္ပါးရိွေသာ အရိယာမဂ္ဟူသည္ (သို႔မဟုတ္) မဂၢင္ (၈)ပါး ➖➖➖➖ သာဝတၳိနိဒါန္း။ ရဟန္းတို႔ , သင္တို႔အား အဂၤါရွစ္ပါးရွိေသာ ဤအရိယမဂ္ကို ေဟာၾကားေပအံ့၊ ေဝဖန္ေပအံ့၊ ထိုတရားကို နာၾကကုန္ေလာ့၊ ေကာင္းစြာ ႏွလုံးသြင္းၾကကုန္ေလာ့၊ ေဟာေပအံ့ဟု (မိန႔္ေတာ္ မူ၏)။ ထိုရဟန္းတို႔သည္ “အသွ်င္ဘုရား ေကာင္းပါၿပီ”ဟု ျမတ္စြာဘုရားအားျပန္ၾကားေလွ်ာက္ထား ကုန္၏။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤစကားကို မိန႔္ေတာ္မူ၏— ရဟန္းတို႔ , အဂၤါရွစ္ပါးရွိေသာအရိယာမဂ္သည္ အဘယ္နည္း၊ (၁) မွန္ကန္ေသာ အၿမင္ `သမၼာဒိ႒ိ´ (၂) မွန္ကန္ေသာ အႀကံ `သမၼာသကၤပၸ´ (၃) မွန္ကန္ေသာ စကား `သမၼာဝါစာ´ (၄) မွန္ကန္ေသာ အလုပ္ `သမၼာကမၼႏၲ´ (၅) မွန္ကန္ေသာ အသက္ေမြးမွဳ`သမၼာအာဇီဝ´ (၆) မွန္ကန္ေသာ အားထုတ္မွဳ `သမၼာဝါယာမ´ (၇) မွန္ကန္ေသာ ေအာက္ေမ႔မွဳ `သမၼာသတိ´ (၈) မွန္ကန္ေသာ တည္ႀကည္မွဳ`သမၼာသမာဓိ´တို႔တည္း ။ တစ္ခုခ်င္းစီ အက်ယ္႐ွင္းဦးအ့ံ! ➖➖➖➖➖➖➖➖ (၁) ရဟန္းတို႔ , မွန္ကန္ေသာအျမင္ ‘သမၼာဒိ႒ိ’ဟူသည္ အဘယ္နည္း၊ ရဟန္းတို႔ , ဆင္းရဲကို သိေသာ ဉာဏ္၊ ဆင္းရဲျဖစ္ေၾကာင္းကို သိေသာ ဉာဏ္၊ ဆင္းရဲခ်ဳပ္ၿငိမ္းရာကို သိေသာ ဉာဏ္၊ ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာ (နိဗၺာန္) သို႔ေရာက္ေၾကာင္းအက်င့္ကို သိေသာ ဉာဏ္ပင္တည္း။ ရဟန္းတို႔ , ဤသည္ကို မွန္ကန္ေသာအျမင္ ‘သမၼာဒိ႒ိ’ဟု ဆိုအပ္၏။ (၂) ရဟန္းတို႔ , မွန္ကန္ေသာအႀကံ ‘သမၼာသကၤပၸ’ဟူသည္ အဘယ္နည္း၊ ရဟန္းတို႔ , ထြက္ေျမာက္လို ေသာႀကံစည္မႈ၊ မပ်က္စီးေစလိုေသာ ႀကံစည္မႈ၊ မညွဥ္းဆဲလိုေသာ ႀကံစည္မႈသည္ ရွိ၏။ ရဟန္းတို႔ , ဤသည္ကို မွန္ကန္ေသာအႀကံ ‘သမၼာသကၤပၸ’ ဟု ဆိုအပ္၏။ (၃) ရဟန္းတို႔ , မွန္ကန္ေသာ စကား ‘သမၼာဝါစာ’ဟူသည္ အဘယ္နည္း၊ ရဟန္းတို႔ , မမွန္ေျပာဆိုျခင္းမွေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း၊ ကုန္းစကားကို ေျပာဆိုျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း၊ ၾကမ္းတမ္းေသာ စကားကို ေျပာဆိုျခင္းမွေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း၊ ၿပိန္ဖ်င္းေသာ စကားကို ေျပာဆိုျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္းသည္ ရွိ၏။ ရဟန္းတို႔ , ဤသည္ကို မွန္ကန္ေသာ စကား ‘သမၼာဝါစာ’ဟု ဆိုအပ္၏။ (၄) ရဟန္းတို႔ , မွန္ကန္ေသာအလုပ္ ‘သမၼာကမၼ ႏၱ’ ဟူသည္ အဘယ္နည္း၊ ရဟန္းတို႔ , အသက္သတ္မႈမွေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း၊ မေပးသည္ကို ယူျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း၊ မျမတ္ေသာ ေမထုန္အက်င့္မွ ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္းသည္ ရွိ၏။ ရဟန္းတို႔ , ဤသည္ကို မွန္ကန္ေသာအလုပ္ ‘သမၼာကမၼ ႏၱ’ဟု ဆိုအပ္၏။ (၅) ရဟန္းတို႔ , မွန္ကန္ေသာအသက္ေမြးမႈ ‘သမၼာအာဇီဝ’ ဟူသည္ အဘယ္နည္း၊ ရဟန္းတို႔ , ဤသာသနာေတာ္၌ အရိယာျဖစ္ေသာ တပည့္သည္ မွားယြင္းေသာအသက္ေမြးမႈ ‘မိစ္ဆာ ဇီဝ’ကို ပယ္၍ မွန္ကန္ေသာအသက္ေမြးမႈ ‘သမၼာအာဇီဝ’ ျဖင့္ အသက္ေမြး၏။ ရဟန္းတို႔ , ဤသည္ကို မွန္ကန္ေသာအသက္ ေမြးမႈ ‘သမၼာအာဇီဝ’ ဟု ဆိုအပ္၏။ (၆) ရဟန္းတို႔ , မွန္ကန္ေသာအားထုတ္မႈ ‘သမၼာဝါယာမ’ဟူသည္ အဘယ္နည္း၊ ရဟန္းတို႔ , ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္ မျဖစ္ကုန္ေသးေသာ ယုတ္ညံ့ေသာအကုသိုလ္တရားတို႔ကို မျဖစ္ေစရန္ဆႏၵကို ျဖစ္ေစ၏၊ အားထုတ္၏၊ လုံ႕လျပဳ၏၊ စိတ္ကို ခ်ီျမႇောက္၏၊ ေဆာက္တည္၏။ ျဖစ္ၿပီးကုန္ေသာယုတ္ညံ့ေသာ အကုသိုလ္တရားတို႔ကို ပယ္ရန္ ဆႏၵကို ျဖစ္ေစ၏။ပ။ မျဖစ္ကုန္ေသးေသာ ကုသိုလ္တရားတို႔ကို ျဖစ္ေစရန္ ဆႏၵကို ျဖစ္ေစ၏။ပ။ ျဖစ္ၿပီးကုန္ေသာ ကုသိုလ္တရားတို႔ကို တည္ၿမဲေစရန္၊ မေပ်ာက္ပ်က္ေစရန္၊ တိုးတက္ျဖစ္ပြားေစရန္၊ ျပန႔္ေျပာေစရန္၊ ပြားမ်ားမႈ ျပည့္စုံေစရန္ ဆႏၵကို ျဖစ္ေစ၏၊ အားထုတ္၏၊ လုံ႕လျပဳ၏၊ စိတ္ကို ခ်ီျမႇောက္၏၊ ေဆာက္တည္၏။ ရဟန္းတို႔ , ဤသည္ကို မွန္ကန္ေသာအား ထုတ္မႈ ‘သမၼာဝါယာမ’ဟု ဆိုအပ္၏။ (၇) ရဟန္းတို႔ , မွန္ကန္ေသာ ေအာက္ေမ့မႈ ‘သမၼာသတိ’ဟူသည္ အဘယ္နည္း၊ ရဟန္းတို႔ , ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္ ျပင္းစြာအားထုတ္ေသာ လုံ႕လရွိသည္ ျဖစ္၍ ဆင္ျခင္ဉာဏ္ ‘သမၸဇဥ္’ ေအာက္ေမ့မႈ ‘သတိ’ ရွိသည္ ျဖစ္၍ ေလာက၌ မက္ေမာမႈ ‘အဘိဇၩာ’ ႏွလုံးမသာမႈ ‘ေဒါမနႆ’ကို ပယ္ေဖ်ာက္လ်က္႐ုပ္ အေပါင္း၌ ႐ုပ္အေပါင္းကို အႀကိမ္ႀကိမ္ ရႈေလ့ရွိသည္ ျဖစ္၍ ေန၏၊ ျပင္းစြာ အားထုတ္ေသာ လုံ႕လရွိ သည္ ျဖစ္၍ ဆင္ျခင္ဉာဏ္ ‘သမၸဇဥ္’ ေအာက္ေမ့မႈ ‘သတိ’ ရွိသည္ ျဖစ္၍ ေလာက၌မက္ေမာမႈ ‘အဘိဇၩာ’ ႏွလုံးမသာမႈ ‘ေဒါမနႆ’ ကို ပယ္ေဖ်ာက္လ်က္ ေဝဒနာတို႔၌ ေဝဒနာတို႔ကိုအႀကိမ္ႀကိမ္ ရႈေလ့ရွိသည္ ျဖစ္၍ ေန၏၊ ျပင္းစြာ အားထုတ္ေသာ လုံ႕လရွိသည္ ျဖစ္၍ဆင္ျခင္ဉာဏ္ ‘သမၸဇဥ္’ ေအာက္ေမ့မႈ ‘သတိ’ ရွိသည္ ျဖစ္၍ ေလာက၌ မက္ေမာမႈ ‘အဘိဇၩ်ာ’ႏွလုံးမသာမႈ ‘ေဒါမနႆ’ကို ပယ္ေဖ်ာက္လ်က္ သေဘာ တရားတို႔၌ သေဘာတရားတို႔ကို အႀကိမ္ႀကိမ္ရႈေလ့ရွိသည္ ျဖစ္၍ ေန၏။ ရဟန္းတို႔ , ဤသည္ကို မွန္ ကန္ေသာ ေအာက္ေမ့မႈ ‘သမၼာသတိ’ဟု ဆိုအပ္၏။ (၈) ရဟန္းတို႔ , မွန္ကန္ေသာ တည္ၾကည္မႈ ‘သမၼာသမာဓိ’ဟူသည္ အဘယ္နည္း၊ ရဟန္းတို႔ , ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္ ကာမတို႔မွ ဆိတ္၍သာလွ်င္ အကုသိုလ္တရားတို႔မွ ဆိတ္၍သာလွ်င္ ႀကံစည္မႈ ‘ဝိတက္’ ႏွင့္ တကြျဖစ္ေသာ သုံးသပ္မႈ ‘ဝိစာရ’ႏွင့္ တကြျဖစ္ေသာ နီဝရဏဆိတ္ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ေသာ ႏွစ္သိမ့္မႈ ‘ပီတိ’ ခ်မ္းသာမႈ ‘သုခ’ရွိေသာ ပဌမဈာန္သို႔ ေရာက္၍ ေန၏။ ႀကံစည္မႈ ‘ဝိတက္’ သုံးသပ္မႈ ‘ဝိစာရ’ တို႔၏ ခ်ဳပ္ျခင္းေၾကာင့္ ႀကံစည္မႈ ‘ဝိတက္’ သုံးသပ္မႈ ‘ဝိစာရ’ မရွိေသာ စိတ္ကိုၾကည္လင္ေစတတ္ေသာ စိတ္၏ တည္ၾကည္မႈ ‘သမာဓိ’ ကို ျဖစ္ေစတတ္ေသာတည္ၾကည္မႈ ‘သမာဓိ’ ေၾကာင့္ ျဖစ္ေသာ ႏွစ္သိမ့္မႈ ‘ပီတိ’ ခ်မ္းသာမႈ ‘သုခ’ရွိေသာ ဒုတိယဈာန္သို႔ေရာက္၍ ေန၏။ ႏွစ္သိမ့္မႈ ‘ပီတိ’ကိုလည္း မစြဲမက္ျခင္း ေၾကာင့္ လ်စ္လ်ဴရႈ၍သာလွ်င္ ေန၏၊ ေအာက္ေမ့မႈ ‘သတိ’ ဆင္ျခင္ဉာဏ္ ‘သမၸဇဥ္’ႏွင့္ ျပည့္စုံသည္ ျဖစ္၍ ခ်မ္းသာမႈ ‘သုခ’ကိုလည္း ကိုယ္ျဖင့္ခံစား၏၊ (အၾကင္တတိယဈာန္ေၾကာင့္) ထိုသူကို “လ်စ္လ်ဴရႈသူ၊ သတိ ရွိသူ၊ ခ်မ္းသာစြာေနေလ့ရွိသူ”ဟု အရိယာပုဂၢိုလ္တို႔သည္ ခ်ီးမြမ္းေျပာဆိုကုန္၏၊ ထိုတတိယဈာန္သို႔ ေရာက္၍ ေန၏။ ခ်မ္းသာမႈ ‘သုခ’ကိုလည္း ပယ္ျခင္းေၾကာင့္ ဆင္းရဲမႈ ‘ဒုကၡ’ကိုလည္း ပယ္ျခင္းေၾကာင့္ဝမ္းသာမႈ ‘ေသာမနႆ’ ႏွလုံးမသာမႈ ‘ေဒါမနႆ’တို႔ ေရွးဦးကပင္လွ်င္ ခ်ဳပ္ႏွင့္ျခင္းေၾကာင့္ ဆင္းရဲခ်မ္းသာကင္းေသာ လ်စ္လ်ဴရႈမႈေၾကာင့္ ျဖစ္ေသာ သတိ၏ စင္ၾကယ္ျခင္းရွိေသာ စတုတၳဈာန္သို႔ ေရာက္၍ေန၏။ ရဟန္းတို႔ , ဤသည္ကို မွန္ကန္ေသာ တည္ၾကည္မႈ ‘သမၼာသမာဓိ’ဟု ဆိုအပ္၏ဟု (မိန႔္ေတာ္မူ၏)။ အ႒မသုတ္။ - - - - - - သာသနာ သကၠရာဇ္ ၂၅၆၃ ၊ ျမန္မာ သကၠရာဇ္ ၁၃၈၁ ခရစ္သကၠရာဇ္ ၂၀၁၉ ၊ ဝါဆိုလဆန္း (၆) ရက္ ၊ တနဂၤေႏြေန႔ 📚 က်မ္းၫႊန္းအကိုးအကား 📚 ပိဋကတ္ သုံးပုံ 📚 [ သုတၱန္ပိဋက နိကာယ္ငါးရပ္ (ျမန္မာျပန္) ] { မဟာဝဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္ ျမန္မာျပန္ } { သံယုတၱနိကာယ္ မဟာဝဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္ ျမန္မာျပန္ } ( ၁ - မဂၢသံယုတ္ ၊ ၁ — အဝိဇၨာဝဂ္ ) ( ၈ - ဝိဘဂၤသုတ္ ၊ ၈ ။ ) 7.7.2019. 📃 ဓမၼသုတ 📃 ေဝငွသူ 📃 သီဟစိုး...✍

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2OQCFUg

လက္​ငင္​းအက်ိဳး​ေပးႏိုင္​​ေသာ ဒါနအဂၤါ(၄)ပါး ( ဒါန​ေတာ ​ေဘာဂဝါ)အလွဴ ​ေပးလိုက္​ရင္​မ်ား​ေသာ အားျဖင္​့ ပစၥည္​းဥစၥာ​ေတြ ပစၥဳပၸန္​ဘဝမွာ ခ်က္​ခ်င္​းႀကီး ရလာ​ေတာ့မလိုထင္​မွတ္​​ေနတတ္​၏။ အမွန္​မွာ ယခု ပစၥဳပၸန္​ မ်က္​​ေမွာက္​ဘဝမွာ ခ်က္​ခ်င္​းအက်ိဳး​ေပးႏိုင္​သည္​့ အလွဴ ဒါနသည္​ ယခု​ေဖာ္​ျပပါ အဂၤါ​(၄)ခ်က္​ႏွင္​့ ျပည္​့စံုရ၏။ ထိုအဂၤါမ်ားႏွင္​့ျပည္​့စံု​ေအာင္​လွဴ သည္​့ အလွဴ မ်ိဳးမွသာလ်ွင္​ ယခုမ်က္​​ေမွာက္​ဘဝခ်မ္​းသာရ ၏။ ထို​​ေလးပါး​ေသာအဂၤါႏွင္​့မျပည္​့စံု​ေသာအလႉဒါန သည္​ကား ​ေသလြန္​ၿပီးသည္​့​ေနာက္​ဘဝမ်ား၌ အခါ အခြင္​့သင္​့သလို ခ်မ္​းသာျခင္​းအက်ိဳးကို​ေပး၏။ ယခု​ေဖာ္​ျပပါ မ်က္​​ေမွာက္​ဘဝ၌ပင္​ ခ်မ္​းသာက္ို ​ေပးစြမ္​းႏိုင္​သည္​့ အလွဴ ၏ အဂၤါ​​ေလးပါးသည္​ျပည္​့ စံုရန္​မလြယ္​​ေသာ္​လည္​း သိထားရန္​လို​ေပသည္​။ မ်က္​​ေမွာက္​ဘဝ၌အက်ိဳး​ေပးႏိုင္​​ေသာ ဒါနအဂၤါ(၄)ပါး ************************************ (၁) ဝတၳဳ သမၸဒါ~အလွဴ ခံပုဂၢိဳလ္​သည္​ ဘုရား၊ ပ​ေစၥကာဗုဒ၊ၶ ရဟႏၱာ ၊ အနာဂါမ္​ ပုဂိၢဳလ္​ျဖစ္​ရျခင္​း။ (၂) ဂုဏာတိ​ေရကသမၸဒါ~ထိုအလွဴ ခံပုဂၢိဳလ္​တို႔ ၏ နိ​ေရာဓသမာပတ္​မွထ​ေသာအခါျဖစ္​ျခင္​း။ (၃) ပစၥယသမၸဒါ~ လွဴ ဒါန္​းမည္​့ လွဴ ဘြယ္​ ဝတၳဳ ပစၥည္​းတို႔သည္​ သူတစ္​ပါးတို႔ထံမွ မတရားသ ျဖင္​့ရ​ေသာ ပစၥည္​းဥစၥာတို႔မဟုတ္​ဘဲ တရားသျဖင္​့ ရရိွအပ္​​ေသာ လႉဘြယ္​ဝတၳဳတို႔ျဖစ္​ျခင္​း။ (၄) ​ေစတနာသမၸဒါ~ အလႉ႐ွင္​သည္​ မလွဴ ဒါန္​း မီ​ေ႐ွ႕ဦးစြာျဖစ္​​ေပၚ​ေနသည္​့​ေစတနာ။ လွဴ ​ေနဆဲအခ်ိန္​ တြင္​ ျဖစ္​​ေပၚလာသည္​့​ေစတနာ။ လွဴ ဒါန္​းၿပီး​ေနာက္​ ဝမ္​း​ေျမာက္​ဝမ္​းသာျဖစ္​​ေပၚ​ေနသည္​့​ေစတနာ.... ထို​ေစတနာသံုးတန္​ႏွင္​့ျပည္​့စံု​ေနရျခင္​း။ အထက္​ပါ​ေပၚျပအပ္​​ေသာ အဂၤါ​(၄)ပါးႏွင္​့ျပည္​့ စံု​ေသာအလွဴ ျဖစ္​မွသာလွ်င္​ ယခုမ်က္​​ေမွာက္​ဘဝ ၌ အက်ိဳး​ေပးႏိုင္​​ေလ၏။ ထိုအဂၤါ​ေလးပါးႏွင္​့မျပည္​့စံု ​ေသာအလွဴ ဒါနမ်ိဳးသည္​ကား ​ေသလြန္​ၿပီးသည္​့​ေနာက္​ ဘဝသံသရာမွာ က်င္​လည္​​ေနရအံုးမည္​့ဘဝ​ေတြ မွာ အခါအခြင္​့သင္​့သလို အက်ိဳး​ေပး​ေလ၏။ ။ 3-7-2017 Credit

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2YDZJdn

လက္​ငင္​းအက်ိဳး​ေပးႏိုင္​​ေသာ ဒါနအဂၤါ(၄)ပါး ( ဒါန​ေတာ ​ေဘာဂဝါ)အလွဴ ​ေပးလိုက္​ရင္​မ်ား​ေသာ အားျဖင္​့ ပစၥည္​းဥစၥာ​ေတြ ပစၥဳပၸန္​ဘဝမွာ ခ်က္​ခ်င္​းႀကီး ရလာ​ေတာ့မလိုထင္​မွတ္​​ေနတတ္​၏။ အမွန္​မွာ ယခု ပစၥဳပၸန္​ မ်က္​​ေမွာက္​ဘဝမွာ ခ်က္​ခ်င္​းအက်ိဳး​ေပးႏိုင္​သည္​့ အလွဴ ဒါနသည္​ ယခု​ေဖာ္​ျပပါ အဂၤါ​(၄)ခ်က္​ႏွင္​့ ျပည္​့စံုရ၏။ ထိုအဂၤါမ်ားႏွင္​့ျပည္​့စံု​ေအာင္​လွဴ သည္​့ အလွဴ မ်ိဳးမွသာလ်ွင္​ ယခုမ်က္​​ေမွာက္​ဘဝခ်မ္​းသာရ ၏။ ထို​​ေလးပါး​ေသာအဂၤါႏွင္​့မျပည္​့စံု​ေသာအလႉဒါန သည္​ကား ​ေသလြန္​ၿပီးသည္​့​ေနာက္​ဘဝမ်ား၌ အခါ အခြင္​့သင္​့သလို ခ်မ္​းသာျခင္​းအက်ိဳးကို​ေပး၏။ ယခု​ေဖာ္​ျပပါ မ်က္​​ေမွာက္​ဘဝ၌ပင္​ ခ်မ္​းသာက္ို ​ေပးစြမ္​းႏိုင္​သည္​့ အလွဴ ၏ အဂၤါ​​ေလးပါးသည္​ျပည္​့ စံုရန္​မလြယ္​​ေသာ္​လည္​း သိထားရန္​လို​ေပသည္​။ မ်က္​​ေမွာက္​ဘဝ၌အက်ိဳး​ေပးႏိုင္​​ေသာ ဒါနအဂၤါ(၄)ပါး ************************************ (၁) ဝတၳဳ သမၸဒါ~အလွဴ ခံပုဂၢိဳလ္​သည္​ ဘုရား၊ ပ​ေစၥကာဗုဒ၊ၶ ရဟႏၱာ ၊ အနာဂါမ္​ ပုဂိၢဳလ္​ျဖစ္​ရျခင္​း။ (၂) ဂုဏာတိ​ေရကသမၸဒါ~ထိုအလွဴ ခံပုဂၢိဳလ္​တို႔ ၏ နိ​ေရာဓသမာပတ္​မွထ​ေသာအခါျဖစ္​ျခင္​း။ (၃) ပစၥယသမၸဒါ~ လွဴ ဒါန္​းမည္​့ လွဴ ဘြယ္​ ဝတၳဳ ပစၥည္​းတို႔သည္​ သူတစ္​ပါးတို႔ထံမွ မတရားသ ျဖင္​့ရ​ေသာ ပစၥည္​းဥစၥာတို႔မဟုတ္​ဘဲ တရားသျဖင္​့ ရရိွအပ္​​ေသာ လႉဘြယ္​ဝတၳဳတို႔ျဖစ္​ျခင္​း။ (၄) ​ေစတနာသမၸဒါ~ အလႉ႐ွင္​သည္​ မလွဴ ဒါန္​း မီ​ေ႐ွ႕ဦးစြာျဖစ္​​ေပၚ​ေနသည္​့​ေစတနာ။ လွဴ ​ေနဆဲအခ်ိန္​ တြင္​ ျဖစ္​​ေပၚလာသည္​့​ေစတနာ။ လွဴ ဒါန္​းၿပီး​ေနာက္​ ဝမ္​း​ေျမာက္​ဝမ္​းသာျဖစ္​​ေပၚ​ေနသည္​့​ေစတနာ.... ထို​ေစတနာသံုးတန္​ႏွင္​့ျပည္​့စံု​ေနရျခင္​း။ အထက္​ပါ​ေပၚျပအပ္​​ေသာ အဂၤါ​(၄)ပါးႏွင္​့ျပည္​့ စံု​ေသာအလွဴ ျဖစ္​မွသာလွ်င္​ ယခုမ်က္​​ေမွာက္​ဘဝ ၌ အက်ိဳး​ေပးႏိုင္​​ေလ၏။ ထိုအဂၤါ​ေလးပါးႏွင္​့မျပည္​့စံု ​ေသာအလွဴ ဒါနမ်ိဳးသည္​ကား ​ေသလြန္​ၿပီးသည္​့​ေနာက္​ ဘဝသံသရာမွာ က်င္​လည္​​ေနရအံုးမည္​့ဘဝ​ေတြ မွာ အခါအခြင္​့သင္​့သလို အက်ိဳး​ေပး​ေလ၏။ ။ 3-7-2017 Credit

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2YDZJdn

မွန္ၾကည့္တုိင္း ကုိယ့္ရဲ႕စိတ္ကုိ သတိရၿပီး စစ္ပါ ◽◾◽◾◽◾◽◾◽◾◽◾◽ မွန္ၾကည့္တုိင္း ၾကည့္တုိင္း "ငါ့စိတ္ကေလး သန္႔ရွင္း ဆန္းၾကယ္လွပဖုိ႔အတြက္ ငါ့စိတ္မွာ ဘာေတြ အျဖစ္မ်ားေနလဲ ဆုိတာကုိလည္း စဥ္းစားဆင္ျခင္ေပးဖုိ႔ လုိေသးတယ္"လုိ႔မ်ား အမွတ္ရမယ္ဆုိရင္ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းမွာ။ ႐ုပ္ကုိ အလွျပင္ဖုိ႔ ႀကိဳးစားတုိင္း စိတ္ကုိ အလွဆင္ဖုိ႔ သတိရမယ္ဆုိရင္ ေတာ္ေတာ္ ေကာင္းမွာ။ ကုိယ့္အေၾကာင္း စဥ္းစားတဲ့အခါမွာ မေကာင္းတာေတြကုိလည္း ေတြ႔ရမယ္။ ေကာင္းတာေတြကုိလည္း ေတြ႔ရမယ္။ လူတုိင္းမွာ မေကာင္းတာေတြ ရွိသလုိ ေကာင္းတာေတြလည္း ရွိတာပဲ။ မေကာင္းတာေတြ ေတြ႔ရင္ ဖယ္ပစ္ဖုိ႔ ၾကိဳးစားရမယ္။ အဲဒီမေကာင္းမူကေန ႐ုန္းထြက္နိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားရမယ္။ ေကာင္းတာေတြ ေတြ႔ရင္ေတာ့ အဲဒီေကာင္းတာေတြကုိ အားျပဳၿပီးေတာ့ ပုိၿပီး ေကာင္းသထက္ေကာင္းေအာင္ ၾကိဳးစားရမယ္။ အဓိကက ႏွစ္ခ်က္ေပါ့။ မေကာင္းတာေတြ ေတြ႔ရင္ ဖယ္ရွားပစ္ဖုိ႔။ ေကာင္းတာေတြ ေတြ႔ရင္ ေကာင္းသထက္ ေကာင္းေအာင္ ႀကိဳးစားဖုိ႔။ (သစၥာေရႊစည္ဆရာေတာ္) "ျမတ္စြာဘုရားက ေဟာတယ္" စိတ္ကေလး ညစ္ႏြမ္းေနလို႔ ရွိရင္ အေျခအေန ဆိုးလိမ့္မယ္ အေျခအေနဆိုးကိုပဲ ေမၽွာ္လင့္ရမယ္ စိတ္ကေလး ျဖဴစင္ေနလို့ရွိရင္ အေကာင္းကိုပဲ ေမၽွာ္လင့္လို့ရမယ္ ဒီလိုင္းႏွစ္လိုင္းကိုပဲ ခြဲျခားထားတာ မေကာင္းတာေတြနဲ႔ ေပါင္းတဲ့စိတ္သည္ အဆိုးဘက္ကို သြားလိမ့္မယ္ ေကာင္းတာေတြနဲ႔ ေပါင္းတဲ့စိတ္သည္ အေကာင္းဘက္ကို သြားလိမ့္မယ္ အဲဒါေၾကာင့္ စိတ္ေကာင္းရွိဖို့ ပထမလို့ ဆိုတာ ဘာျဖစ္လို့ ပထမေနရာမွာ ထားရတုန္းလို့ဆိုရင္ မေကာင္းတဲ့စိတ္ေလး ဝင္လာလိုက္တာနဲ႔ တၿပိဳင္နက္ ဘာျဖစ္လဲ မေကာင္းတဲ့အေတြး အရင္ေတြးမွာပဲ မေကာင္းတဲ့အေတြး ေတြးထားတဲ့ပုဂၢိဳလ္က မေကာင္းတာပဲ ေျပာမယ္ သူ႔လမ္းေၾကာင္းက ဒီဘက္ေရာက္သြားၿပီ မေကာင္းတာေျပာတဲ့လူက မေကာင္းတာပဲလုပ္မယ္ ဆိုေတာ့ မေကာင္းတဲ့လိုင္းဘက္ ေရာက္သြားတယ္ စိတ္ေကာင္းရွိဖို့ ပထမ စိတ္ကေလးကေကာင္းတယ္ဆိုရင္ ေကာင္းတဲ့အေတြးေတြ ေတြးလာတယ္ ေကာင္းတဲ့အေတြးေတြ ေတြးလာသည့္အတြက္ ေၾကာင့္ ေကာင္းတဲ့အေျပာ ေျပာမွာပဲ ေကာင္းတဲ့အလုပ္ကို လုပ္မွာပဲ အဲဒီလို ႏွစ္လိုင္းရွိတယ္ဆိုတာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဒီအျမဲတမ္း စည္းတားထားဖို့ လိုတယ္ ငါ့စိတ္ေလးဟာ အေကာင္းေတြ ေတြးေနလား အဆိုးေတြ ေတြးေနလား ငါ့စိတ္ဟာ စိတ္ေကာင္းလား စိတ္ဆိုး စိတ္ယုတ္မာလားဆိုတာ ဆင္ျခင္စဥ္းစားရမယ္ အဲဒီလို စဥ္းစားၿပီး အဆိုးဘက္ကို မသြားေအာင္ အေကာင္းဘက္လွည့္ေအာင္ လုပ္ေပးရမယ္ ဒါက practice ေလ့က်င့္တာ ဟုတ္ၿပီ.. စိတ္ေကာင္းဆိုသည္မွာ သဒၶါနဲ႔ ယွဥ္တြဲလာတဲ့ စိတ္ ဟီရိ နဲ႔ ၾသတၱပနဲ႔ ယွဥ္တြဲလာတဲ့ စိတ္ သတိနဲ႔ပညာနဲ႔ ယွဥ္တြဲလာတဲ့ စိတ္ ဒီစိတ္ေတြကို စိတ္ေကာင္း လို့ ဆိုရမယ္ သူမ်ားအေပၚ အနိုင္က်င့္တာမ်ိဳး မရွိဘူး သူမ်ားပစၥည္း မတရားလိုခ်င္တာ မရွိဘူး သူတစ္ပါး သားမယား ျပစ္မွားခ်င္တာ မရွိဘူး ကိုယ္ခ်င္းစာတယ္ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ ရွိတယ္ ကိုယ္ခ်င္းစာနာတာ မရွိဘူး ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ မရွိဘူး " ဘယ္သူေသေသ ငေတမာ " ၿပီးေရာဆိုတဲ့ စိတ္ထားမ်ိဳး အရွက္မဲ့တဲ့ စိတ္ထားမ်ိဳး သဒၶါတရား ကင္းမဲ့တဲ့ စိတ္ထားမ်ိဳး ေျပာခ်င္ရာေျပာ၊လုပ္ခ်င္ရာလုပ္တဲ့ စိတ္ထားမ်ိဳး ေတြကိုေတာ့ " စိတ္ယုတ္မာ" လို႔ ဒီလိုေျပာရမွာဘဲ မဟာဂႏၶာ႐ုံဆရာေတာ္ႀကီးက " စိတ္ေကာင္းရွိဖို့ ပထမ " လို့ ေျပာတာ ဒီစကားလုံးေလးက အလြန္ထိေရာက္တဲ့စကားလုံးပဲ အိမ္တိုင္းအိမ္တိုင္းမွာ ေရးထားဖို့ေကာင္းတယ္ ဆရာေတာ္ေဒါက္တာ(အရွင္နႏၵမာလာဘိဝံသ) credit: Nge Nge Myat Aung

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2KMj6au

မွန္ၾကည့္တုိင္း ကုိယ့္ရဲ႕စိတ္ကုိ သတိရၿပီး စစ္ပါ ◽◾◽◾◽◾◽◾◽◾◽◾◽ မွန္ၾကည့္တုိင္း ၾကည့္တုိင္း "ငါ့စိတ္ကေလး သန္႔ရွင္း ဆန္းၾကယ္လွပဖုိ႔အတြက္ ငါ့စိတ္မွာ ဘာေတြ အျဖစ္မ်ားေနလဲ ဆုိတာကုိလည္း စဥ္းစားဆင္ျခင္ေပးဖုိ႔ လုိေသးတယ္"လုိ႔မ်ား အမွတ္ရမယ္ဆုိရင္ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းမွာ။ ႐ုပ္ကုိ အလွျပင္ဖုိ႔ ႀကိဳးစားတုိင္း စိတ္ကုိ အလွဆင္ဖုိ႔ သတိရမယ္ဆုိရင္ ေတာ္ေတာ္ ေကာင္းမွာ။ ကုိယ့္အေၾကာင္း စဥ္းစားတဲ့အခါမွာ မေကာင္းတာေတြကုိလည္း ေတြ႔ရမယ္။ ေကာင္းတာေတြကုိလည္း ေတြ႔ရမယ္။ လူတုိင္းမွာ မေကာင္းတာေတြ ရွိသလုိ ေကာင္းတာေတြလည္း ရွိတာပဲ။ မေကာင္းတာေတြ ေတြ႔ရင္ ဖယ္ပစ္ဖုိ႔ ၾကိဳးစားရမယ္။ အဲဒီမေကာင္းမူကေန ႐ုန္းထြက္နိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားရမယ္။ ေကာင္းတာေတြ ေတြ႔ရင္ေတာ့ အဲဒီေကာင္းတာေတြကုိ အားျပဳၿပီးေတာ့ ပုိၿပီး ေကာင္းသထက္ေကာင္းေအာင္ ၾကိဳးစားရမယ္။ အဓိကက ႏွစ္ခ်က္ေပါ့။ မေကာင္းတာေတြ ေတြ႔ရင္ ဖယ္ရွားပစ္ဖုိ႔။ ေကာင္းတာေတြ ေတြ႔ရင္ ေကာင္းသထက္ ေကာင္းေအာင္ ႀကိဳးစားဖုိ႔။ (သစၥာေရႊစည္ဆရာေတာ္) "ျမတ္စြာဘုရားက ေဟာတယ္" စိတ္ကေလး ညစ္ႏြမ္းေနလို႔ ရွိရင္ အေျခအေန ဆိုးလိမ့္မယ္ အေျခအေနဆိုးကိုပဲ ေမၽွာ္လင့္ရမယ္ စိတ္ကေလး ျဖဴစင္ေနလို့ရွိရင္ အေကာင္းကိုပဲ ေမၽွာ္လင့္လို့ရမယ္ ဒီလိုင္းႏွစ္လိုင္းကိုပဲ ခြဲျခားထားတာ မေကာင္းတာေတြနဲ႔ ေပါင္းတဲ့စိတ္သည္ အဆိုးဘက္ကို သြားလိမ့္မယ္ ေကာင္းတာေတြနဲ႔ ေပါင္းတဲ့စိတ္သည္ အေကာင္းဘက္ကို သြားလိမ့္မယ္ အဲဒါေၾကာင့္ စိတ္ေကာင္းရွိဖို့ ပထမလို့ ဆိုတာ ဘာျဖစ္လို့ ပထမေနရာမွာ ထားရတုန္းလို့ဆိုရင္ မေကာင္းတဲ့စိတ္ေလး ဝင္လာလိုက္တာနဲ႔ တၿပိဳင္နက္ ဘာျဖစ္လဲ မေကာင္းတဲ့အေတြး အရင္ေတြးမွာပဲ မေကာင္းတဲ့အေတြး ေတြးထားတဲ့ပုဂၢိဳလ္က မေကာင္းတာပဲ ေျပာမယ္ သူ႔လမ္းေၾကာင္းက ဒီဘက္ေရာက္သြားၿပီ မေကာင္းတာေျပာတဲ့လူက မေကာင္းတာပဲလုပ္မယ္ ဆိုေတာ့ မေကာင္းတဲ့လိုင္းဘက္ ေရာက္သြားတယ္ စိတ္ေကာင္းရွိဖို့ ပထမ စိတ္ကေလးကေကာင္းတယ္ဆိုရင္ ေကာင္းတဲ့အေတြးေတြ ေတြးလာတယ္ ေကာင္းတဲ့အေတြးေတြ ေတြးလာသည့္အတြက္ ေၾကာင့္ ေကာင္းတဲ့အေျပာ ေျပာမွာပဲ ေကာင္းတဲ့အလုပ္ကို လုပ္မွာပဲ အဲဒီလို ႏွစ္လိုင္းရွိတယ္ဆိုတာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဒီအျမဲတမ္း စည္းတားထားဖို့ လိုတယ္ ငါ့စိတ္ေလးဟာ အေကာင္းေတြ ေတြးေနလား အဆိုးေတြ ေတြးေနလား ငါ့စိတ္ဟာ စိတ္ေကာင္းလား စိတ္ဆိုး စိတ္ယုတ္မာလားဆိုတာ ဆင္ျခင္စဥ္းစားရမယ္ အဲဒီလို စဥ္းစားၿပီး အဆိုးဘက္ကို မသြားေအာင္ အေကာင္းဘက္လွည့္ေအာင္ လုပ္ေပးရမယ္ ဒါက practice ေလ့က်င့္တာ ဟုတ္ၿပီ.. စိတ္ေကာင္းဆိုသည္မွာ သဒၶါနဲ႔ ယွဥ္တြဲလာတဲ့ စိတ္ ဟီရိ နဲ႔ ၾသတၱပနဲ႔ ယွဥ္တြဲလာတဲ့ စိတ္ သတိနဲ႔ပညာနဲ႔ ယွဥ္တြဲလာတဲ့ စိတ္ ဒီစိတ္ေတြကို စိတ္ေကာင္း လို့ ဆိုရမယ္ သူမ်ားအေပၚ အနိုင္က်င့္တာမ်ိဳး မရွိဘူး သူမ်ားပစၥည္း မတရားလိုခ်င္တာ မရွိဘူး သူတစ္ပါး သားမယား ျပစ္မွားခ်င္တာ မရွိဘူး ကိုယ္ခ်င္းစာတယ္ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ ရွိတယ္ ကိုယ္ခ်င္းစာနာတာ မရွိဘူး ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ မရွိဘူး " ဘယ္သူေသေသ ငေတမာ " ၿပီးေရာဆိုတဲ့ စိတ္ထားမ်ိဳး အရွက္မဲ့တဲ့ စိတ္ထားမ်ိဳး သဒၶါတရား ကင္းမဲ့တဲ့ စိတ္ထားမ်ိဳး ေျပာခ်င္ရာေျပာ၊လုပ္ခ်င္ရာလုပ္တဲ့ စိတ္ထားမ်ိဳး ေတြကိုေတာ့ " စိတ္ယုတ္မာ" လို႔ ဒီလိုေျပာရမွာဘဲ မဟာဂႏၶာ႐ုံဆရာေတာ္ႀကီးက " စိတ္ေကာင္းရွိဖို့ ပထမ " လို့ ေျပာတာ ဒီစကားလုံးေလးက အလြန္ထိေရာက္တဲ့စကားလုံးပဲ အိမ္တိုင္းအိမ္တိုင္းမွာ ေရးထားဖို့ေကာင္းတယ္ ဆရာေတာ္ေဒါက္တာ(အရွင္နႏၵမာလာဘိဝံသ) credit: Nge Nge Myat Aung

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2KMj6au

ဝိပႆနာအေႀကာင္းသိျပီးမွတရားထိုင္ပါ။ဥာဏ္ပါလ်ွင္လိုရာခရီးေရာက္မည္။ ဝိပႆ နာဆုိတာ ဘာလဲ? (ဝိပႆ နာဘာဝနာ အေၾကာင္းသိေကာင္းစရာ) *********************************** ဝိပႆ နာဆုိတာဟာ အရွိကုိအရွိတုိင္းျမင္တဲ့ ဥာဏ္ပါပဲ။ စာစကားႏွင့္ေျပာရရင္ ပရမတၳသဘာဝကုိ ပရမတ္ သဘာဝအတုိင္း ျမင္တဲ့ဥာဏ္ပါပဲ။ ယေန႔ျမင္ေနၾကတာက ပရမတ္သဘာဝကုိ ပညတ္အေပၚကဖုံးျပီး ျမင္ေနၾကပါတယ္။ အဲဒီပညတ္အဖုံးကုိခြာျပီး ပရမတ္ အတုိင္း ျမင္တဲ့ဥာဏ္ကုိ ဝိပႆ နာဥာဏ္လုိ႔ေခၚပါတယ္။ သတၱဝါေတြမွာ အဖုံး(၄)မ်ဳိး ဖုံးထားျခင္း ကြယ္ထားျခင္း ခံေနရပါတယ္။ အဲဒါေတြက ဘာေတြလဲလုိ႔ဆုိေတာ့ (၁)။ နာမည္ပညတ္ေခၚတဲ့ အမည္ဖုံးေနျခင္း။ (၂)။ သႏၱတိပညတ္ေခၚတဲ့ အစဥ္အတန္းဖုံးေနျခင္း။ (၃)။ သမူဟပညတ္ေခၚတဲ့ အေပါင္းအစု ဖုံးေနျခင္း။ (၄)။ သဏၭာနပညတ္ေခၚတဲ့ အသြင္သဏၭန္ဖုံးေနျခင္းတုိ႔ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေလးမ်ဳိးဖုံးထားျခင္း ခံေနရတဲ့အတြက္ အမွန္တကယ္ အရွိကုိ မျမင္နုိင္ဘဲ ျဖစ္ေနၾကတယ္။ ၁။ ေလာကမွာ အရာဝတၳဳမွန္သမွ်ေတြဟာ တကယ္ကေတာ့ ပရမတ္ေတြခ်ည္းျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဒါကုိပင္ နာမည္ မတပ္ရင္ ေခၚလုိ႔မျဖစ္ေတာ့ ၊ စကားေျပာလုိ႔မျဖစ္ေတာ့၊ (ငါ၊ သူ၊တစ္ပါး၊ ေယာက်ၤား၊ မိန္းမ၊ ေမာင္ျဖဴ၊ ေမာင္မဲ၊ မေခ်ာ) စသည္ျဖင့္ နာမည္အသီးသီးတပ္ၾကပါတယ္။ ၾကာေတာ့ သတၱဝါေတြဟာ မူလပရမတ္အေပၚ စိတ္မေရာက္ဘဲ နာမည္တင္ပဲ စိတ္စြဲသြားေတာ့တယ္။ နာမည္ကုိ ရုိးရုိးစြဲရုံတင္မကဘဲ တခ်ဳိ႕ဆုိရင္ နာမည္ကပဲ ခုိက္တယ္။ နာမည္ကပဲ အက်ဳိးေပးတယ္ဆုိျပီး နာမည္ေျပာင္းရတာနဲ႔ ေရြးရတာနဲ႔ ရွဳပ္ကုန္ေတာ့တာပါ။ ဒါဟာ မူလ (ခႏၶာငါးပါး- တနည္း- ရုပ္တရား၊ နာမ္တရား လုိ႔ေခၚတဲ့ ပရမတ္)ကုိ မျမင္ေအာင္ (ေမာင္ျဖဴ၊ ေမာင္မဲ) စတဲ့ နာမည္ပညတ္က ပရမတ္အမွန္ကုိ ဖုံးလုိက္တာပါ။ ၂။ “သႏၱတိပညတ္ေခၚတဲ့ အစဥ္အတန္းဖုံးေနတယ္” ဆုိတာက ပရမတၳသဘာဝ အစစ္အမွန္ဟာ တစ္ခုႏွင့္ တစ္ခု တစ္စပ္တည္းမဟုတ္ဘူး။ (အျပတ္ေတြ) ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ဆက္တည္းလုိ႔ထင္ရေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ပ်က္မႈက ျမန္ေလေတာ့ ဥာဏ္က ထိေအာင္မစူးစုိက္နုိင္လုိ႔ တဆက္တည္း ထင္မွတ္ေနၾကတယ္။ မီးစ တစ္ခုကုိ ညဥ့္အခါ လူတစ္ေယာက္က အေဝးကေနျပီး စက္ဝုိင္းျဖစ္ေအာင္ ျမန္ျမန္လွည့္ျပရင္ မသိတဲ့သူက မီးစက္ဝုိင္းလုိ႔ ထင္ရသလုိပါပဲ။ ဒါဟာ ပရမတ္အမွန္ကုိ သႏၱတိပညတ္က ဖုံးလုိက္တဲ့သေဘာပါပဲ။ ၃။“သမူဟပညတ္ေခၚတဲ့ အေပါင္းအစုကေနဖုံးေနပုံ” ကုိေတာ့ ဒီလုိမွတ္သားရပါမယ္။ ပရမတ္သဘာဝမွာ ရုပ္ေတြလဲ သူ႔ဘာသူ၊ သူ႔ကလာပ္စည္းႏွင့္သူ တစ္ခုျပီးမွ တစ္ခုျဖစ္ေနၾကတယ္။ စိတ္ေတြလဲ တစ္စိတ္ျပီးမွ တစ္စိတ္ျဖစ္ေနၾကတယ္။ အေပါင္းအစုရယ္လုိ႔ မရွိပါဘူး။ ဒီလုိမရွိပါဘဲလ်က္ အေပါင္းအစုရယ္လုိ႔ ထင္မွတ္ ေနၾကတယ္။ အထူးသျဖင့္ ရုပ္အေပၚမွာ ရုပ္တုံးၾကီးပဲ ရုပ္ခဲၾကီးပဲလုိ႔ ထင္မွတ္ေနၾကတာဟာ သမူဟပညတ္ အဖုံးခံရတာပါပဲ။ ၄။ “သဏၭာနပညတ္ေခၚတဲ့ သဏၭာန္အသြင္ ဖုံးပုံ” ကေတာ့ ပရမတၳသဘာဝမွာ ေယာက်္ားသဏၭာန္၊မိန္းမသဏၭာန္၊ ေခြးသဏၭာန္၊ ငွက္သဏၭာန္၊ လက္သဏၭာန္ရယ္လုိ႔ မရွိပါဘူး။ အဝုိင္း ေလးေထာင့္ ဆုိတဲ့ သဏၭာန္ေတြလဲ မရွိပါဘူး။ ဒီသဏၭာန္ေတြဆုိတာက ပရမတၳသဘာဝရဲ႕ တည္ေနဟန္ကုိ လုိက္ျပီး ေခၚေနၾကတာ၊ တကယ္အရင္းခံ ပရမတ္ကေတာ့ သဏၭာန္အေနျဖင့္ မရွိပါဘူး။ ဒါကုိ ဥပမာျဖင့္ျပရရင္ ေျမမွဳန္႔ေတြကုိစု၊ ေရႏွင့္နယ္၊ ျပီးေတာ့ အမွဳန္႔ေတြကုိ ႏြားရုပ္လုပ္ရင္ႏြားရုပ္လုိ႔ ေခၚနုိင္တယ္။ လူရုပ္လုပ္ရင္ လူရုပ္လုိ႔ေခၚနုိင္တယ္ လုပ္ခ်င္ရာအရုပ္ေတြ လုပ္ျပီး ေခၚနုိင္ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္တကယ္အရင္းခံကေတာ့ ေျမမွဳန္႔အစစ္သာ ျဖစ္တယ္။ ဒါကုိပင္ သူ႔တည္ေနဟန္ကုိလုိက္ျပီး အမ်ဳိးမ်ဳိးေခၚေန ၾကတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီဥပမာႏွင့္တထပ္တည္းပင္ ပရမတ္ေတြကုိလဲ သူတုိ႔တည္ေနဟန္ကုိလုိက္ျပီး လူလုိ႔ေခၚခ်င္ေခၚၾကတယ္။ နတ္လုိ႔ေခၚခ်င္ေခၚၾကတယ္။ အိမ္ ေက်ာင္း၊ ဇရပ္အသီးသီးေခၚၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ မူလပရမတ္ကေတာ့ လူလည္းမဟုတ္၊ နတ္လည္းမဟုတ္၊ အိမ္၊ေက်ာင္း၊ ဇရပ္လည္းမဟုတ္ဘူး။ သတၱဝါေတြဟာ ဒီသဏၭာန္ေတြကုိခ်ည္း မ်က္မွန္းတန္းမိေနတာက ကမၻာအနမတဂၢ ၾကာေလေတာ့ အမွားၾကာေတာ့ အမွန္ျဖစ္တာလုိ ၊ တကယ္ ပရမတ္ေတြကုိေတာ့ မျမင္လုိေတာ့ဘဲ ၊ သဏၭာန္ပညတ္ေတြ အေပၚမွာ ထင္ျမင္စြဲလမ္း ေနၾကတယ္။ ဒါဟာ ပရမတ္အမွန္ကုိ သဏၭာန္ပညတ္ဖုံးတာပဲ။ ■“ဝိပႆ နာဆုိတာဘာလဲ” ဆုိတဲ့ အေမးကုိ ေပါင္းျပီး ေျဖရရင္ အမွား အဝိဇၨာၾကီးဖုံးထားတာကုိခြာျပီး အမွန္ ပရမတ္ အေပၚမွာ(တစ္နည္း) ပင္ကုိယ္ အရွိတရားအေပၚမွာ အဲဒီအရွိတရားရဲ႕ ပင္ကုိယ္သေဘာကုိ ျမင္ျခင္း၊ ၾကည့္ျခင္း ျဖစ္တယ္လုိ႔ေျပာရပါမယ္။ ပရမတၳသဘာဝေတြဟာ ပင္ကုိယ္သဘာဝအားျဖင့္ျဖစ္ျပီး ျဖစ္လုိက္၊ ပ်က္လုိက္ေနပါတယ္။ ဝိပႆ နာဥာဏ္ဆုိတာက အဲဒီအမွန္သဘာဝကုိ အမွန္အတုိင္းရွဳျမင္မႈသာျဖစ္ပါတယ္။ ကုိယ္လုိခ်င္သလုိဆြဲျပီး ၾကည့္တဲ့ဥာဏ္မ်ဳိးမဟုတ္ဘဲ အရွိကုိ အရွိတုိင္း ၾကည့္တဲ့ဥာဏ္မ်ဳိးျဖစ္ပါတယ္။ (တစ္နည္း) နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္းလက္ေတြ႕ က်င့္စဥ္သည္ (ဝိပႆနာ)ပင္ျဖစ္သည္။ ဝိပႆနာဟူသည္ ဝိ= အထူး၊ ပႆ = ရွဳၾကည့္ရျခင္း၊ (ဝိပႆ နာ) ဟူသည္ (ရုပ္-နာမ္) တုိ႔၏ ျဖစ္ျခင္း၊ ပ်က္ျခင္းကုိ ရွဳၾကည့္ရျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။ “ခႏၶာဒိ သခၤတဓေမၼ၊ အနိစၥာဒိ ဝိဝိဓာကာေရန ပႆ တီတိ ဝိပႆ နာ”၊ “ ပညတၱိ ံဌေပတြာ အနိစၥာဒိကာေရန ဝိဝိဒံပ ႆ တီတိ ဝိပႆ နာ” (မဟာသတိပ႒ာနသုတ္)ဟူ၍ျပဆုိထားရာ၊ (ဝိပႆ နာ)ဟူသည္ (နိဗၺာန္)ေရာက္ေၾကာင္းအတြက္ (ပညတ္) တုိ႔ကုိ ပယ္ခြာျပီး (ရုပ္နာမ္)တုိ႔၏ (အနိစၥ) မျမဲျခင္း၊ (ဒုကၡ) ဆင္းရဲျခင္း၊ (အနတၱ) အစုိးမရျခင္း၊ ကုိယ့္အလုိ မဟုတ္ ျခင္း စသည့္ အထူးထူးအျပားျပားေသာ အျခင္းအရာတုိ႔ကုိ (ဥာဏ္)ျဖင့္ ျမင္ေအာင္ ရွဳ႕ၾကည့္ျခင္းသည္ (ဝိပႆ နာ) မည္ပါတယ္လုိ႔ ေျဖၾကားလုိက္ရပါမယ္။ ဒီဝိပႆနာဥာဏ္ဟာ ဆင္ျခင္ပုံ အဆင့္ဆင့္ကုိ လုိက္ျပီး အသီးသီးဥာဏ္စဥ္ ၁၀-ပါး ရွိပါတယ္။ ♦ ပရမတ္တရား ေတြကုိ မူလအေျခခံအားျဖင့္ အာရုံဆီသုိ႔ ၫႊတ္တတ္ေသာ သေဘာကတစ္မ်ဳိး၊ မာသေဘာ၊ ပူသေဘာ၊ ေအးသေဘာ၊စတဲ့ သေဘာကတစ္မ်ဳိးလုိ႔ ၊ သိျခင္းကုိ နာမ္ႏွင့္ ရုပ္ ပုိင္းျခားသိတဲ့အတြက္ (နာမရူပပဋိေစၦဒဥာဏ္) လုိ႔ေခၚတယ္။ ♦ ျပီးေတာ့ နာမ္ တရား၊ ရုပ္တရားဆုိတာ သူ႔အလုိလုိ ျဖစ္တာမဟုတ္ဘဲ အေၾကာင္းေၾကာင့္ျဖစ္တယ္လုိ႔ စသည္ျဖင့္ အေၾကာင္းႏွင့္တကြ ပုိင္းျခားသိတဲ့ဥာဏ္ကုိေတာ့ (ပစၥယပရိဂၢဟဥာဏ္) လုိ႔ေခၚတယ္။ ဒီဥာဏ္ႏွစ္ပါးကုိေတာ့ ဝိပႆနာရဲ႕ အေျခခံဥာဏ္လုိ႔မွတ္ရပါမယ္။ ဒီဥာဏ္ႏွစ္ပါးကုိရရင္ “ စူဠေသာတာပန္ ” လုိ႔ ေခၚပါတယ္။ ဒုတိယဘဝမွာ ဂတိျမဲျပီး အပါယ္မက်တဲ့ “ ေသာတာပန္အငယ္စား ” လုိ႔ ေခၚပါတယ္။ ဒီအထက္က ဝိပႆနာဥာဏ္မ်ားကေတာ့ (၁)။ သမၼသနဥာဏ္။ (၂)။ ဥဒယဗၺယဥာဏ္။ (၃)။ဘဂၤဥာဏ္။ (၄)။ဘယဥာဏ္။ (၅)။ အာဒီနဝဥာဏ္။ (၆)။နိဗၺိဒါဥာဏ္။ (၇)။ မုဥၥိတုကမ်တာဥာဏ္။ (၈)။ ပဋိသခၤ ါဥာဏ္။ (၉)။ သခၤ ါ႐ုေပကၡဥာစ္။ (၁၀)။ အနုေလာမဥာဏ္ ဆုိျပီး ဝိပႆနာဥာဏ္ဆယ္ပါးရွိပါတယ္။ ဒီလုိ တစ္ပါးတည္းေသာ ဝိပ ႆ နာဥာဏ္က(၁၀) ျဖစ္ရတယ္ဆုိတာဟာ ဥာဏ္ရဲ႕ျမင္ပုံ အျခင္းအရာ ၊ အႏုအရင့္ကုိလုိက္ျပီး ကြဲျပားရတယ္လုိ႔မွတ္ရပါမယ္။ နာမည္တပ္ထားျခင္းသာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီဝိပႆ နာဥာဏ္ေတြဟာ ေလာကီဥာဏ္ေတြသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေလာကုတၱရာဥာဏ္ မဟုတ္ေသးပါဘူး။ မဂ္ဥာဏ္ ဖုိလ္ဥာဏ္ကူးမွ ေလာကုတၱရာဥာဏ္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ “ မဂ္ဥာဏ္သုိ႔ကူးပုံ ” အႏုေလာမဥာဏ္ကုိ ေရာက္ရင္ မဂ္သုိ႔ကူးေတာ့မည္ဟု မွတ္ရပါမယ္။ အဲဒီအခါမွာ စိတ္ကေလးျဖစ္ပုံကုိ “အဘိဓမၼသဂၤဟက်မ္း” မွာ ျပထားတာရွိပါတယ္။ ပါဠိေတာ္ကုိ မျပေတာ့ပါဘူး။ အႏုေလာမဥာဏ္ျဖစ္ျပီးရင္ ပုထုဇဥ္အႏြယ္ကုိ ျဖတ္လ်က္ အရိယာအႏြယ္ကုိ ျဖစ္ေစတတ္တဲ့ ေဂါၾတဘူစိတ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစိတ္ဟာ နိဗၺာန္အာရုံျပဳပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ ေဂါၾတဘူစိတ္ဟာ ေလာကီ မဟာကုသုိလ္စိတ္ပဲ ျဖစ္ပါေသးတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာ မဂ္စိတ္ျဖစ္လာပုံက ဒီလုိပါ။ အဲဒီ ေဂါၾတဘူဥာဏ္ရဲ႕အျခားမဲ့မွာ သိ၊ ပယ္၊ဆုိက္၊ ပြား (၄)ပါး ကိစၥကုိ တစ္ခ်က္တည္း ျပီးေစတဲ့ မဂ္စိတ္ျဖစ္ေပၚလာပါတယ္။ အဲဒီမဂ္စိတ္ တစ္ၾကိမ္ျဖစ္ျပီး ဖုိလ္စိတ္ ၂-ၾကိမ္၊ ၃-ၾကိမ္ျဖစ္ျပီးေနာက္ ဘဝင္က်ပါတယ္။ အဲဒီ ဖုိလ္စိတ္လည္း နိဗၺာန္ကုိပဲအာရုံျပဳပါတယ္။ အဲဒီလုိ မဂ္စိတ္ ဖုိလ္စိတ္ေတြနဲ႔ နိဗၺာန္ကုိ အာရုံျပဳတာကုိပင္ နိဗၺာန္သုိ႔ ေရာက္တယ္လုိ႔ဆုိပါတယ္။ လူကနိဗၺာန္ကုိေရာက္သြား တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေသျပီးမွ နိဗၺာန္ကုိ ေရာက္သြားတာမဟုတ္ဘူး။ ဒီလုိတစ္ၾကိမ္မွ် နိဗၺာန္ကုိျမင္လုိက္ရင္ ဒိ႒ိ၊ ဝိစိကိစၦာျပတ္ျပီး ေသာတာပန္တည္တယ္။ အပါယ္တံခါးလည္းလုံးဝ ပိတ္တယ္။ (၇)ဘဝ အလြန္ဆုံး သံသရာမွာ လည္ျပီး အထက္တန္းက်က် စံစားျပီးေနာက္ နိဗၺာန္ဝင္မည့္ ေသခ်ာသူျဖစ္ပါတယ္ဆုိတာ အသိေပးေရးသားလုိက္ရပါသည္။ စာဖတ္သူအားလုံး ကုိယ္စိတ္ႏွစ္ပါးက်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။ 【အရွင္ဝိမလဝံသ(နာလႏၵာတကၠသုိလ္)】 Dhamma Danã Source ► 【အရွင္ဝိမလဝံသ(နာလႏၵာတကၠသုိလ္)】 https://ift.tt/2YY8cr0 မွတဆင့္ဓမၼဒါနကူးယူတင္ျပအပ္ပါသည္ခင္ဗ်ာ (ဗဟုသုတတိုးပြားျပီး အသိတရားမ်ားရယူနိုင္ၾက ပါေစခင္ဗ်ာ) (ကြ်န္ေတာ့္၏Postမ်ားမွဓမၼတရားေတာ္မ်ားကို အမ်ားသူငါဖတ္ရွဳေလ့လာကုသိုလ္ပြားနုိင္ရန္္အတြက္ထပ္ဆင့္၍ေဝမ်ွ Shareျခင္းျဖင့့္္ကုသိုလ္ယူနိုင္ၾက ပါသည္ခင္ဗ်ာ) Credit

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2ZV2fZ5

ဝိပႆနာအေႀကာင္းသိျပီးမွတရားထိုင္ပါ။ဥာဏ္ပါလ်ွင္လိုရာခရီးေရာက္မည္။ ဝိပႆ နာဆုိတာ ဘာလဲ? (ဝိပႆ နာဘာဝနာ အေၾကာင္းသိေကာင္းစရာ) *********************************** ဝိပႆ နာဆုိတာဟာ အရွိကုိအရွိတုိင္းျမင္တဲ့ ဥာဏ္ပါပဲ။ စာစကားႏွင့္ေျပာရရင္ ပရမတၳသဘာဝကုိ ပရမတ္ သဘာဝအတုိင္း ျမင္တဲ့ဥာဏ္ပါပဲ။ ယေန႔ျမင္ေနၾကတာက ပရမတ္သဘာဝကုိ ပညတ္အေပၚကဖုံးျပီး ျမင္ေနၾကပါတယ္။ အဲဒီပညတ္အဖုံးကုိခြာျပီး ပရမတ္ အတုိင္း ျမင္တဲ့ဥာဏ္ကုိ ဝိပႆ နာဥာဏ္လုိ႔ေခၚပါတယ္။ သတၱဝါေတြမွာ အဖုံး(၄)မ်ဳိး ဖုံးထားျခင္း ကြယ္ထားျခင္း ခံေနရပါတယ္။ အဲဒါေတြက ဘာေတြလဲလုိ႔ဆုိေတာ့ (၁)။ နာမည္ပညတ္ေခၚတဲ့ အမည္ဖုံးေနျခင္း။ (၂)။ သႏၱတိပညတ္ေခၚတဲ့ အစဥ္အတန္းဖုံးေနျခင္း။ (၃)။ သမူဟပညတ္ေခၚတဲ့ အေပါင္းအစု ဖုံးေနျခင္း။ (၄)။ သဏၭာနပညတ္ေခၚတဲ့ အသြင္သဏၭန္ဖုံးေနျခင္းတုိ႔ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေလးမ်ဳိးဖုံးထားျခင္း ခံေနရတဲ့အတြက္ အမွန္တကယ္ အရွိကုိ မျမင္နုိင္ဘဲ ျဖစ္ေနၾကတယ္။ ၁။ ေလာကမွာ အရာဝတၳဳမွန္သမွ်ေတြဟာ တကယ္ကေတာ့ ပရမတ္ေတြခ်ည္းျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဒါကုိပင္ နာမည္ မတပ္ရင္ ေခၚလုိ႔မျဖစ္ေတာ့ ၊ စကားေျပာလုိ႔မျဖစ္ေတာ့၊ (ငါ၊ သူ၊တစ္ပါး၊ ေယာက်ၤား၊ မိန္းမ၊ ေမာင္ျဖဴ၊ ေမာင္မဲ၊ မေခ်ာ) စသည္ျဖင့္ နာမည္အသီးသီးတပ္ၾကပါတယ္။ ၾကာေတာ့ သတၱဝါေတြဟာ မူလပရမတ္အေပၚ စိတ္မေရာက္ဘဲ နာမည္တင္ပဲ စိတ္စြဲသြားေတာ့တယ္။ နာမည္ကုိ ရုိးရုိးစြဲရုံတင္မကဘဲ တခ်ဳိ႕ဆုိရင္ နာမည္ကပဲ ခုိက္တယ္။ နာမည္ကပဲ အက်ဳိးေပးတယ္ဆုိျပီး နာမည္ေျပာင္းရတာနဲ႔ ေရြးရတာနဲ႔ ရွဳပ္ကုန္ေတာ့တာပါ။ ဒါဟာ မူလ (ခႏၶာငါးပါး- တနည္း- ရုပ္တရား၊ နာမ္တရား လုိ႔ေခၚတဲ့ ပရမတ္)ကုိ မျမင္ေအာင္ (ေမာင္ျဖဴ၊ ေမာင္မဲ) စတဲ့ နာမည္ပညတ္က ပရမတ္အမွန္ကုိ ဖုံးလုိက္တာပါ။ ၂။ “သႏၱတိပညတ္ေခၚတဲ့ အစဥ္အတန္းဖုံးေနတယ္” ဆုိတာက ပရမတၳသဘာဝ အစစ္အမွန္ဟာ တစ္ခုႏွင့္ တစ္ခု တစ္စပ္တည္းမဟုတ္ဘူး။ (အျပတ္ေတြ) ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ဆက္တည္းလုိ႔ထင္ရေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ပ်က္မႈက ျမန္ေလေတာ့ ဥာဏ္က ထိေအာင္မစူးစုိက္နုိင္လုိ႔ တဆက္တည္း ထင္မွတ္ေနၾကတယ္။ မီးစ တစ္ခုကုိ ညဥ့္အခါ လူတစ္ေယာက္က အေဝးကေနျပီး စက္ဝုိင္းျဖစ္ေအာင္ ျမန္ျမန္လွည့္ျပရင္ မသိတဲ့သူက မီးစက္ဝုိင္းလုိ႔ ထင္ရသလုိပါပဲ။ ဒါဟာ ပရမတ္အမွန္ကုိ သႏၱတိပညတ္က ဖုံးလုိက္တဲ့သေဘာပါပဲ။ ၃။“သမူဟပညတ္ေခၚတဲ့ အေပါင္းအစုကေနဖုံးေနပုံ” ကုိေတာ့ ဒီလုိမွတ္သားရပါမယ္။ ပရမတ္သဘာဝမွာ ရုပ္ေတြလဲ သူ႔ဘာသူ၊ သူ႔ကလာပ္စည္းႏွင့္သူ တစ္ခုျပီးမွ တစ္ခုျဖစ္ေနၾကတယ္။ စိတ္ေတြလဲ တစ္စိတ္ျပီးမွ တစ္စိတ္ျဖစ္ေနၾကတယ္။ အေပါင္းအစုရယ္လုိ႔ မရွိပါဘူး။ ဒီလုိမရွိပါဘဲလ်က္ အေပါင္းအစုရယ္လုိ႔ ထင္မွတ္ ေနၾကတယ္။ အထူးသျဖင့္ ရုပ္အေပၚမွာ ရုပ္တုံးၾကီးပဲ ရုပ္ခဲၾကီးပဲလုိ႔ ထင္မွတ္ေနၾကတာဟာ သမူဟပညတ္ အဖုံးခံရတာပါပဲ။ ၄။ “သဏၭာနပညတ္ေခၚတဲ့ သဏၭာန္အသြင္ ဖုံးပုံ” ကေတာ့ ပရမတၳသဘာဝမွာ ေယာက်္ားသဏၭာန္၊မိန္းမသဏၭာန္၊ ေခြးသဏၭာန္၊ ငွက္သဏၭာန္၊ လက္သဏၭာန္ရယ္လုိ႔ မရွိပါဘူး။ အဝုိင္း ေလးေထာင့္ ဆုိတဲ့ သဏၭာန္ေတြလဲ မရွိပါဘူး။ ဒီသဏၭာန္ေတြဆုိတာက ပရမတၳသဘာဝရဲ႕ တည္ေနဟန္ကုိ လုိက္ျပီး ေခၚေနၾကတာ၊ တကယ္အရင္းခံ ပရမတ္ကေတာ့ သဏၭာန္အေနျဖင့္ မရွိပါဘူး။ ဒါကုိ ဥပမာျဖင့္ျပရရင္ ေျမမွဳန္႔ေတြကုိစု၊ ေရႏွင့္နယ္၊ ျပီးေတာ့ အမွဳန္႔ေတြကုိ ႏြားရုပ္လုပ္ရင္ႏြားရုပ္လုိ႔ ေခၚနုိင္တယ္။ လူရုပ္လုပ္ရင္ လူရုပ္လုိ႔ေခၚနုိင္တယ္ လုပ္ခ်င္ရာအရုပ္ေတြ လုပ္ျပီး ေခၚနုိင္ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္တကယ္အရင္းခံကေတာ့ ေျမမွဳန္႔အစစ္သာ ျဖစ္တယ္။ ဒါကုိပင္ သူ႔တည္ေနဟန္ကုိလုိက္ျပီး အမ်ဳိးမ်ဳိးေခၚေန ၾကတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီဥပမာႏွင့္တထပ္တည္းပင္ ပရမတ္ေတြကုိလဲ သူတုိ႔တည္ေနဟန္ကုိလုိက္ျပီး လူလုိ႔ေခၚခ်င္ေခၚၾကတယ္။ နတ္လုိ႔ေခၚခ်င္ေခၚၾကတယ္။ အိမ္ ေက်ာင္း၊ ဇရပ္အသီးသီးေခၚၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ မူလပရမတ္ကေတာ့ လူလည္းမဟုတ္၊ နတ္လည္းမဟုတ္၊ အိမ္၊ေက်ာင္း၊ ဇရပ္လည္းမဟုတ္ဘူး။ သတၱဝါေတြဟာ ဒီသဏၭာန္ေတြကုိခ်ည္း မ်က္မွန္းတန္းမိေနတာက ကမၻာအနမတဂၢ ၾကာေလေတာ့ အမွားၾကာေတာ့ အမွန္ျဖစ္တာလုိ ၊ တကယ္ ပရမတ္ေတြကုိေတာ့ မျမင္လုိေတာ့ဘဲ ၊ သဏၭာန္ပညတ္ေတြ အေပၚမွာ ထင္ျမင္စြဲလမ္း ေနၾကတယ္။ ဒါဟာ ပရမတ္အမွန္ကုိ သဏၭာန္ပညတ္ဖုံးတာပဲ။ ■“ဝိပႆ နာဆုိတာဘာလဲ” ဆုိတဲ့ အေမးကုိ ေပါင္းျပီး ေျဖရရင္ အမွား အဝိဇၨာၾကီးဖုံးထားတာကုိခြာျပီး အမွန္ ပရမတ္ အေပၚမွာ(တစ္နည္း) ပင္ကုိယ္ အရွိတရားအေပၚမွာ အဲဒီအရွိတရားရဲ႕ ပင္ကုိယ္သေဘာကုိ ျမင္ျခင္း၊ ၾကည့္ျခင္း ျဖစ္တယ္လုိ႔ေျပာရပါမယ္။ ပရမတၳသဘာဝေတြဟာ ပင္ကုိယ္သဘာဝအားျဖင့္ျဖစ္ျပီး ျဖစ္လုိက္၊ ပ်က္လုိက္ေနပါတယ္။ ဝိပႆ နာဥာဏ္ဆုိတာက အဲဒီအမွန္သဘာဝကုိ အမွန္အတုိင္းရွဳျမင္မႈသာျဖစ္ပါတယ္။ ကုိယ္လုိခ်င္သလုိဆြဲျပီး ၾကည့္တဲ့ဥာဏ္မ်ဳိးမဟုတ္ဘဲ အရွိကုိ အရွိတုိင္း ၾကည့္တဲ့ဥာဏ္မ်ဳိးျဖစ္ပါတယ္။ (တစ္နည္း) နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္းလက္ေတြ႕ က်င့္စဥ္သည္ (ဝိပႆနာ)ပင္ျဖစ္သည္။ ဝိပႆနာဟူသည္ ဝိ= အထူး၊ ပႆ = ရွဳၾကည့္ရျခင္း၊ (ဝိပႆ နာ) ဟူသည္ (ရုပ္-နာမ္) တုိ႔၏ ျဖစ္ျခင္း၊ ပ်က္ျခင္းကုိ ရွဳၾကည့္ရျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။ “ခႏၶာဒိ သခၤတဓေမၼ၊ အနိစၥာဒိ ဝိဝိဓာကာေရန ပႆ တီတိ ဝိပႆ နာ”၊ “ ပညတၱိ ံဌေပတြာ အနိစၥာဒိကာေရန ဝိဝိဒံပ ႆ တီတိ ဝိပႆ နာ” (မဟာသတိပ႒ာနသုတ္)ဟူ၍ျပဆုိထားရာ၊ (ဝိပႆ နာ)ဟူသည္ (နိဗၺာန္)ေရာက္ေၾကာင္းအတြက္ (ပညတ္) တုိ႔ကုိ ပယ္ခြာျပီး (ရုပ္နာမ္)တုိ႔၏ (အနိစၥ) မျမဲျခင္း၊ (ဒုကၡ) ဆင္းရဲျခင္း၊ (အနတၱ) အစုိးမရျခင္း၊ ကုိယ့္အလုိ မဟုတ္ ျခင္း စသည့္ အထူးထူးအျပားျပားေသာ အျခင္းအရာတုိ႔ကုိ (ဥာဏ္)ျဖင့္ ျမင္ေအာင္ ရွဳ႕ၾကည့္ျခင္းသည္ (ဝိပႆ နာ) မည္ပါတယ္လုိ႔ ေျဖၾကားလုိက္ရပါမယ္။ ဒီဝိပႆနာဥာဏ္ဟာ ဆင္ျခင္ပုံ အဆင့္ဆင့္ကုိ လုိက္ျပီး အသီးသီးဥာဏ္စဥ္ ၁၀-ပါး ရွိပါတယ္။ ♦ ပရမတ္တရား ေတြကုိ မူလအေျခခံအားျဖင့္ အာရုံဆီသုိ႔ ၫႊတ္တတ္ေသာ သေဘာကတစ္မ်ဳိး၊ မာသေဘာ၊ ပူသေဘာ၊ ေအးသေဘာ၊စတဲ့ သေဘာကတစ္မ်ဳိးလုိ႔ ၊ သိျခင္းကုိ နာမ္ႏွင့္ ရုပ္ ပုိင္းျခားသိတဲ့အတြက္ (နာမရူပပဋိေစၦဒဥာဏ္) လုိ႔ေခၚတယ္။ ♦ ျပီးေတာ့ နာမ္ တရား၊ ရုပ္တရားဆုိတာ သူ႔အလုိလုိ ျဖစ္တာမဟုတ္ဘဲ အေၾကာင္းေၾကာင့္ျဖစ္တယ္လုိ႔ စသည္ျဖင့္ အေၾကာင္းႏွင့္တကြ ပုိင္းျခားသိတဲ့ဥာဏ္ကုိေတာ့ (ပစၥယပရိဂၢဟဥာဏ္) လုိ႔ေခၚတယ္။ ဒီဥာဏ္ႏွစ္ပါးကုိေတာ့ ဝိပႆနာရဲ႕ အေျခခံဥာဏ္လုိ႔မွတ္ရပါမယ္။ ဒီဥာဏ္ႏွစ္ပါးကုိရရင္ “ စူဠေသာတာပန္ ” လုိ႔ ေခၚပါတယ္။ ဒုတိယဘဝမွာ ဂတိျမဲျပီး အပါယ္မက်တဲ့ “ ေသာတာပန္အငယ္စား ” လုိ႔ ေခၚပါတယ္။ ဒီအထက္က ဝိပႆနာဥာဏ္မ်ားကေတာ့ (၁)။ သမၼသနဥာဏ္။ (၂)။ ဥဒယဗၺယဥာဏ္။ (၃)။ဘဂၤဥာဏ္။ (၄)။ဘယဥာဏ္။ (၅)။ အာဒီနဝဥာဏ္။ (၆)။နိဗၺိဒါဥာဏ္။ (၇)။ မုဥၥိတုကမ်တာဥာဏ္။ (၈)။ ပဋိသခၤ ါဥာဏ္။ (၉)။ သခၤ ါ႐ုေပကၡဥာစ္။ (၁၀)။ အနုေလာမဥာဏ္ ဆုိျပီး ဝိပႆနာဥာဏ္ဆယ္ပါးရွိပါတယ္။ ဒီလုိ တစ္ပါးတည္းေသာ ဝိပ ႆ နာဥာဏ္က(၁၀) ျဖစ္ရတယ္ဆုိတာဟာ ဥာဏ္ရဲ႕ျမင္ပုံ အျခင္းအရာ ၊ အႏုအရင့္ကုိလုိက္ျပီး ကြဲျပားရတယ္လုိ႔မွတ္ရပါမယ္။ နာမည္တပ္ထားျခင္းသာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီဝိပႆ နာဥာဏ္ေတြဟာ ေလာကီဥာဏ္ေတြသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေလာကုတၱရာဥာဏ္ မဟုတ္ေသးပါဘူး။ မဂ္ဥာဏ္ ဖုိလ္ဥာဏ္ကူးမွ ေလာကုတၱရာဥာဏ္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ “ မဂ္ဥာဏ္သုိ႔ကူးပုံ ” အႏုေလာမဥာဏ္ကုိ ေရာက္ရင္ မဂ္သုိ႔ကူးေတာ့မည္ဟု မွတ္ရပါမယ္။ အဲဒီအခါမွာ စိတ္ကေလးျဖစ္ပုံကုိ “အဘိဓမၼသဂၤဟက်မ္း” မွာ ျပထားတာရွိပါတယ္။ ပါဠိေတာ္ကုိ မျပေတာ့ပါဘူး။ အႏုေလာမဥာဏ္ျဖစ္ျပီးရင္ ပုထုဇဥ္အႏြယ္ကုိ ျဖတ္လ်က္ အရိယာအႏြယ္ကုိ ျဖစ္ေစတတ္တဲ့ ေဂါၾတဘူစိတ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစိတ္ဟာ နိဗၺာန္အာရုံျပဳပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ ေဂါၾတဘူစိတ္ဟာ ေလာကီ မဟာကုသုိလ္စိတ္ပဲ ျဖစ္ပါေသးတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာ မဂ္စိတ္ျဖစ္လာပုံက ဒီလုိပါ။ အဲဒီ ေဂါၾတဘူဥာဏ္ရဲ႕အျခားမဲ့မွာ သိ၊ ပယ္၊ဆုိက္၊ ပြား (၄)ပါး ကိစၥကုိ တစ္ခ်က္တည္း ျပီးေစတဲ့ မဂ္စိတ္ျဖစ္ေပၚလာပါတယ္။ အဲဒီမဂ္စိတ္ တစ္ၾကိမ္ျဖစ္ျပီး ဖုိလ္စိတ္ ၂-ၾကိမ္၊ ၃-ၾကိမ္ျဖစ္ျပီးေနာက္ ဘဝင္က်ပါတယ္။ အဲဒီ ဖုိလ္စိတ္လည္း နိဗၺာန္ကုိပဲအာရုံျပဳပါတယ္။ အဲဒီလုိ မဂ္စိတ္ ဖုိလ္စိတ္ေတြနဲ႔ နိဗၺာန္ကုိ အာရုံျပဳတာကုိပင္ နိဗၺာန္သုိ႔ ေရာက္တယ္လုိ႔ဆုိပါတယ္။ လူကနိဗၺာန္ကုိေရာက္သြား တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေသျပီးမွ နိဗၺာန္ကုိ ေရာက္သြားတာမဟုတ္ဘူး။ ဒီလုိတစ္ၾကိမ္မွ် နိဗၺာန္ကုိျမင္လုိက္ရင္ ဒိ႒ိ၊ ဝိစိကိစၦာျပတ္ျပီး ေသာတာပန္တည္တယ္။ အပါယ္တံခါးလည္းလုံးဝ ပိတ္တယ္။ (၇)ဘဝ အလြန္ဆုံး သံသရာမွာ လည္ျပီး အထက္တန္းက်က် စံစားျပီးေနာက္ နိဗၺာန္ဝင္မည့္ ေသခ်ာသူျဖစ္ပါတယ္ဆုိတာ အသိေပးေရးသားလုိက္ရပါသည္။ စာဖတ္သူအားလုံး ကုိယ္စိတ္ႏွစ္ပါးက်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။ 【အရွင္ဝိမလဝံသ(နာလႏၵာတကၠသုိလ္)】 Dhamma Danã Source ► 【အရွင္ဝိမလဝံသ(နာလႏၵာတကၠသုိလ္)】 https://ift.tt/2YY8cr0 မွတဆင့္ဓမၼဒါနကူးယူတင္ျပအပ္ပါသည္ခင္ဗ်ာ (ဗဟုသုတတိုးပြားျပီး အသိတရားမ်ားရယူနိုင္ၾက ပါေစခင္ဗ်ာ) (ကြ်န္ေတာ့္၏Postမ်ားမွဓမၼတရားေတာ္မ်ားကို အမ်ားသူငါဖတ္ရွဳေလ့လာကုသိုလ္ပြားနုိင္ရန္္အတြက္ထပ္ဆင့္၍ေဝမ်ွ Shareျခင္းျဖင့့္္ကုသိုလ္ယူနိုင္ၾက ပါသည္ခင္ဗ်ာ) Credit

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2ZV2fZ5

ဒုကၡမျဖစ္လိုသည့္ ဆႏၵေၾကာင့္ ဒုကၡျဖစ္ရတာပါ ••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••• "ဒုကၡမျဖစ္လိုသည့္ ဆႏၵေၾကာင့္ ဒုကၡျဖစ္ရတာပါ" ဟု ဆိုျခင္းျဖစ္သည္။ အဓိပၸါယ္ေလးနက္သည္သာမက ဘဝထဲခ်၍ ေလးေလးနက္နက္ အသုံးခ်တတ္ဖို႔ အသိကို ေပး၏။ နက္ရႈိင္းေသာ အသိဥာဏ္ကိုလည္း ေပး၏။ သတိသမၸဇဥ္ ဥာဏ္ယွဥ္လ်က္ ျပဳမူေနထိုင္ဖို႔.လည္း ေျပာ၏။ ဘဝတြင္ ေနတတ္၍ ေသတတ္ဖို႔ အသိသတိ ေပးေနသည့္ စာေၾကာင္းတစ္ခု ျဖစ္သည္။ ဘုရားရွင္၏ တရားေတာ္မ်ားကို ေလ့လာျခင္း ေၾကာင့္ ထုတ္ယူထားနုိင္ခဲ႔သည့္ အဆီအနွစ္ တစ္ခုဟူ၍ နားလည္မိေပသည္။ တစ္ေလာကလုံး ရင္ဆိုင္ေနၾကရသည့္ ဒုကၡဟူသမ်ွသည္ လိုခ်င္ျခင္းေၾကာင့္ ရ႐ွိလာေသာ ဒုကၡမ်ားသာ ျဖစ္ၾကသည္။ မလိုခ်င္ဘဲနဲ႔ ရ႐ွိလာေသာ အရာမ်ား မဟုတ္ၾကေပ။ ရသတဏွာအတြက္ သူ႔အသတ္ သတ္လ်က္ စားေသာက္ၾက၏။ ရသတဏွာ၏ အလိုသို႔ လိုက္ပါ ျဖည့္ဆည္းခြင့္ မေပးမိပါက ခံစားရမည့္ မြတ္သိပ္မႈ ဒုကၡကို မခံစားလိုၾက။ ထိုဒုကၡကို မခံစားလို၍ သူ႔အသတ္,သတ္ျခင္း အကုသိုလ္ကံကို ျပဳမိလ်က္ ဒုကၡကိုရၾက၏။ ဤသည္ကား ဒုကၡမျဖစ္လိုသည့္ ဆႏၵေၾကာင့္ ဒုကၡျဖစ္ရျခင္း ျဖစ္သည္။ မိမိကို ဆဲေရး၏။ ဆဲေရးျခင္းကို မခံစားနုိင္ေပ။ မခံစားနုိင္သည့္အတြက္ တုံ႔လွည့္ တစ္ဖန္ဆဲေရး၏။ မိမိကို သူတစ္ပါးတို႔ နွိပ္စက္မည္ဟု သိ၏။ ထိုနွိပ္စက္မႈကို မခံစားနုိင္သည့္အတြက္ လက္ဦးမႈကို ယူလ်က္ နွိပ္စက္၏။ သူ႔ပစၥည္းကို မတရားလိုခ်င္၏။ လိုခ်င္သည့္စိတ္ကို သည္းမခံနုိင္ မခံစားနုိင္၍ မတရားယူ၏။ အနုိင့္အထက္ ယူ၏။ ခိုးယူ၏။ ဤသည္တို႔သည္ ဒုကၡမျဖစ္လိုသည့္ဆႏၵေၾကာင့္ ဒုကၡျဖစ္ရေသာ သာဓကမ်ား ျဖစ္ၾကေပသည္။ သီလေဆာက္တည္ က်င့္သုံးေသာ အမႈကို အေနက်ဥ္းၾကပ္သည္ဟု ယူဆၾက၏။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို နွိပ္စက္ေသာအက်င့္ဟု တစ္ခ်ိဳ႕ဆိုၾက၏။ ထို႔ေၾကာင့္ပင္ လူတို႔က လူ႔သီလ ရဟန္းတို႔က ရဟန္းသီလကို မေဆာက္တည္လိုၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ အကြပ္မရွိေသာေတာင္း၏ ပရမ္းပတာျဖစ္ျခင္းကဲ႔သို႔… သီလအကြပ္ မရွိသည့္အတြက္ ပရမ္းပတာ က်ေရာက္ခံစားရမည့္ အပၸါယ္ဒုကၡကို မျမင္နုိင္ၾက။ အေနမၾကပ္လိုၾက။ အေနေခ်ာင္လိုၾက၏။ အေနေခ်ာင္က အေသၾကပ္ၾကမည္သာ။ အေနၾကပ္မွ အေသေခ်ာင္မည္ျဖစ္သည္။ ပစၥဳပၸန္ ကာမဂုဏ္ခ်မ္းသာတို႔ကို အလိုရွိတိုင္း ျဖည့္ဆည္းခြင့္မေပးသည့္ သီလေဆာက္တည္ ျခင္း ကိုယ္နႈတ္ခ်ဳပ္တည္းျခင္းကို မျပဳလိုၾက။ အကြပ္ကြပ္ျခင္းကို ဆင္းရဲျခင္း ဒုကၡဟုသာ ျမင္နုိင္ၾက၍ ျဖစ္သည္။ ပစၥဳပၸန္တခဏ ခံစားရမည့္ ခ်မ္းသာအတြက္ ခံစားခြင့္ မရမည့္ဒုကၡကို မခံစားလိုၾက။ ထို႔ေၾကာင့္ပင္ ပစၥဳပၸန္တခဏ ဒုကၡမျဖစ္လိုသည့္ ဆႏၵေၾကာင့္ သံသရာခရီး၌ ဒုကၡျဖစ္ရျခင္း ျဖစ္သည္။ မ်ားစြာေသာ လူတို႔သည္ ပစၥဳပၸန္တခဏ ဒုကၡမျဖစ္ေရးအတြက္ ဦးတည္၍ အလုပ္လုပ္ ေနၾက၏။ သတိျပဳၾကည့္က သိနုိင္သည္သာ။ ဖားေအာက္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2MUKt4I

ဒုကၡမျဖစ္လိုသည့္ ဆႏၵေၾကာင့္ ဒုကၡျဖစ္ရတာပါ ••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••• "ဒုကၡမျဖစ္လိုသည့္ ဆႏၵေၾကာင့္ ဒုကၡျဖစ္ရတာပါ" ဟု ဆိုျခင္းျဖစ္သည္။ အဓိပၸါယ္ေလးနက္သည္သာမက ဘဝထဲခ်၍ ေလးေလးနက္နက္ အသုံးခ်တတ္ဖို႔ အသိကို ေပး၏။ နက္ရႈိင္းေသာ အသိဥာဏ္ကိုလည္း ေပး၏။ သတိသမၸဇဥ္ ဥာဏ္ယွဥ္လ်က္ ျပဳမူေနထိုင္ဖို႔.လည္း ေျပာ၏။ ဘဝတြင္ ေနတတ္၍ ေသတတ္ဖို႔ အသိသတိ ေပးေနသည့္ စာေၾကာင္းတစ္ခု ျဖစ္သည္။ ဘုရားရွင္၏ တရားေတာ္မ်ားကို ေလ့လာျခင္း ေၾကာင့္ ထုတ္ယူထားနုိင္ခဲ႔သည့္ အဆီအနွစ္ တစ္ခုဟူ၍ နားလည္မိေပသည္။ တစ္ေလာကလုံး ရင္ဆိုင္ေနၾကရသည့္ ဒုကၡဟူသမ်ွသည္ လိုခ်င္ျခင္းေၾကာင့္ ရ႐ွိလာေသာ ဒုကၡမ်ားသာ ျဖစ္ၾကသည္။ မလိုခ်င္ဘဲနဲ႔ ရ႐ွိလာေသာ အရာမ်ား မဟုတ္ၾကေပ။ ရသတဏွာအတြက္ သူ႔အသတ္ သတ္လ်က္ စားေသာက္ၾက၏။ ရသတဏွာ၏ အလိုသို႔ လိုက္ပါ ျဖည့္ဆည္းခြင့္ မေပးမိပါက ခံစားရမည့္ မြတ္သိပ္မႈ ဒုကၡကို မခံစားလိုၾက။ ထိုဒုကၡကို မခံစားလို၍ သူ႔အသတ္,သတ္ျခင္း အကုသိုလ္ကံကို ျပဳမိလ်က္ ဒုကၡကိုရၾက၏။ ဤသည္ကား ဒုကၡမျဖစ္လိုသည့္ ဆႏၵေၾကာင့္ ဒုကၡျဖစ္ရျခင္း ျဖစ္သည္။ မိမိကို ဆဲေရး၏။ ဆဲေရးျခင္းကို မခံစားနုိင္ေပ။ မခံစားနုိင္သည့္အတြက္ တုံ႔လွည့္ တစ္ဖန္ဆဲေရး၏။ မိမိကို သူတစ္ပါးတို႔ နွိပ္စက္မည္ဟု သိ၏။ ထိုနွိပ္စက္မႈကို မခံစားနုိင္သည့္အတြက္ လက္ဦးမႈကို ယူလ်က္ နွိပ္စက္၏။ သူ႔ပစၥည္းကို မတရားလိုခ်င္၏။ လိုခ်င္သည့္စိတ္ကို သည္းမခံနုိင္ မခံစားနုိင္၍ မတရားယူ၏။ အနုိင့္အထက္ ယူ၏။ ခိုးယူ၏။ ဤသည္တို႔သည္ ဒုကၡမျဖစ္လိုသည့္ဆႏၵေၾကာင့္ ဒုကၡျဖစ္ရေသာ သာဓကမ်ား ျဖစ္ၾကေပသည္။ သီလေဆာက္တည္ က်င့္သုံးေသာ အမႈကို အေနက်ဥ္းၾကပ္သည္ဟု ယူဆၾက၏။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို နွိပ္စက္ေသာအက်င့္ဟု တစ္ခ်ိဳ႕ဆိုၾက၏။ ထို႔ေၾကာင့္ပင္ လူတို႔က လူ႔သီလ ရဟန္းတို႔က ရဟန္းသီလကို မေဆာက္တည္လိုၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ အကြပ္မရွိေသာေတာင္း၏ ပရမ္းပတာျဖစ္ျခင္းကဲ႔သို႔… သီလအကြပ္ မရွိသည့္အတြက္ ပရမ္းပတာ က်ေရာက္ခံစားရမည့္ အပၸါယ္ဒုကၡကို မျမင္နုိင္ၾက။ အေနမၾကပ္လိုၾက။ အေနေခ်ာင္လိုၾက၏။ အေနေခ်ာင္က အေသၾကပ္ၾကမည္သာ။ အေနၾကပ္မွ အေသေခ်ာင္မည္ျဖစ္သည္။ ပစၥဳပၸန္ ကာမဂုဏ္ခ်မ္းသာတို႔ကို အလိုရွိတိုင္း ျဖည့္ဆည္းခြင့္မေပးသည့္ သီလေဆာက္တည္ ျခင္း ကိုယ္နႈတ္ခ်ဳပ္တည္းျခင္းကို မျပဳလိုၾက။ အကြပ္ကြပ္ျခင္းကို ဆင္းရဲျခင္း ဒုကၡဟုသာ ျမင္နုိင္ၾက၍ ျဖစ္သည္။ ပစၥဳပၸန္တခဏ ခံစားရမည့္ ခ်မ္းသာအတြက္ ခံစားခြင့္ မရမည့္ဒုကၡကို မခံစားလိုၾက။ ထို႔ေၾကာင့္ပင္ ပစၥဳပၸန္တခဏ ဒုကၡမျဖစ္လိုသည့္ ဆႏၵေၾကာင့္ သံသရာခရီး၌ ဒုကၡျဖစ္ရျခင္း ျဖစ္သည္။ မ်ားစြာေသာ လူတို႔သည္ ပစၥဳပၸန္တခဏ ဒုကၡမျဖစ္ေရးအတြက္ ဦးတည္၍ အလုပ္လုပ္ ေနၾက၏။ သတိျပဳၾကည့္က သိနုိင္သည္သာ။ ဖားေအာက္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2MUKt4I

❝ ငါသည္ တစ္ေန႔ မုခ်ေသရမည္ ❞ ဤစာသားေလးသည္ ကဗ်ာမဟုတ္ပါ။ တစ္ေန႔တစ္ေန႔ ျမင္ရေတြ႔ရ သခၤါရတရားေတြပါ။ ငါသည္ တစ္ေန႔ မအုိခ်င္ေပမယ့္လည္း အုိ ျခင္း ဇရာ၊ ငါသည္ တစ္ေန႔ မနာခ်င္ေပမယ့္လည္း နာ ျခင္း ဒုကၡ၊ ငါသည္ တစ္ေန႔ မေသခ်င္ေပမယ့္လည္း ေသ ျခင္း မရဏ၊ ဆုိတဲ့… အနိစၥ ဒုကၡ အနတၱ ေလာက နိယာမတရားကုိ ေရွာင္လႊဲလုိ႔ မရပါဘူး ……။ ငါတုိ႔ဟာ … မိခင္ဝမ္းတြင္း သေႏၶတည္ လူေလာကထဲ ေရာက္လာ ကတည္းက ေန႔စြဲမပါတဲ့ ေသတမ္းစာနဲ႔အတူ ေသမိန္႔ ပါျပီးသားပါ။ ငါ ဘယ္ေလာက္ သန္သန္ တစ္ေန႔ေတာ့ ဇရာ အုိျခင္း ေရွာင္လႊဲမရ၊ ငါ ဘယ္ေလာက္ မာမာ နာခ်င္း ဒုကၡ ေရွာင္လႊဲမရ၊ ၾကီးတာ ငယ္တာ မရွိ၊ မရဏာ ေသမင္းက သင္တုိ႔ က်ဳပ္တုိ႔ရဲ႕ အနားမွာ အျမဲ ရွိပါတယ္။ မိဘ ေဆြမ်ဳိး မိတ္ေဆြ ဘယ္ေလာက္ ခ်စ္တယ္ေျပာေျပာ ဘယ္ေလာက္ ခင္တယ္ေျပာေျပာ ေသရင္ အိမ္ေပၚမွာ မထားခ်င္ႀကပါဘူး။ အခ်ိန္တန္ ထမ္းထုတ္သြားရတာပါပဲ။ ဒါေႀကာင့္ … အေသမကူးခင္ ဥာဏ္ဦးေအာင္ ကုသုိလ္တရား ဘာဝနာတရား အားထုတ္ႀကပါ။ တစ္ေန႔ကုိ အနည္းဆုံးေတာ့ မရဏာႏုသတိ တရား ပြားပါ။ ငါလည္း တစ္ေန႔ ေသရမွာပါ …။ ❝မရဏာ ႏုႆတိ ဘာ၀နာ❞ မရဏံ ေမဓုဝံ၊ ဇီဝိတံ ေမ အဓုဝံ။ ေမ - ငါ့အား မရဏံ - ေသရျခင္းသေဘာသည္ ဓုဝံ - အျမဲ႐ွိ၏။ ေမ - ငါ့အား ဇီဝိတံ - အသက္႐ွင္၍ ေနရျခင္းသေဘာသည္ အဓုဝံ - အျမဲမ႐ွိ။ အျမဲ သတိ႐ွိၾကပါေစ …။ ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိ ဓမၼံ သရဏံ ဂစၧာမိ သံဃံ သရဏံ ဂစၧာမိ အနိစၥ အျမဲမရွိ ဒုကၡ ဆင္းရဲျခင္း အနတၱ ငါ၏ခႏၶာ မဟုတ္ …။ ❝လယ္တီဆရာေတာ္ၾကီး၏ ဓမၼလကၤာ❞ တစ္ေနကြယ္ ေသနယ္သို႔ တစ္ခါကူး ေမ့ေလ်ာ့ကာ ေသဘူး ထင္ပါနဲ႔ ေနကြယ္တာ အခ်ိန္ မ်ားရင္ျဖင့္ ေသနယ္ရြာ တစ္ၾကိမ္ သြားရပါလိမ့္မယ္ တား မရ ဘူး ……

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2YUSvwV

❝ ငါသည္ တစ္ေန႔ မုခ်ေသရမည္ ❞ ဤစာသားေလးသည္ ကဗ်ာမဟုတ္ပါ။ တစ္ေန႔တစ္ေန႔ ျမင္ရေတြ႔ရ သခၤါရတရားေတြပါ။ ငါသည္ တစ္ေန႔ မအုိခ်င္ေပမယ့္လည္း အုိ ျခင္း ဇရာ၊ ငါသည္ တစ္ေန႔ မနာခ်င္ေပမယ့္လည္း နာ ျခင္း ဒုကၡ၊ ငါသည္ တစ္ေန႔ မေသခ်င္ေပမယ့္လည္း ေသ ျခင္း မရဏ၊ ဆုိတဲ့… အနိစၥ ဒုကၡ အနတၱ ေလာက နိယာမတရားကုိ ေရွာင္လႊဲလုိ႔ မရပါဘူး ……။ ငါတုိ႔ဟာ … မိခင္ဝမ္းတြင္း သေႏၶတည္ လူေလာကထဲ ေရာက္လာ ကတည္းက ေန႔စြဲမပါတဲ့ ေသတမ္းစာနဲ႔အတူ ေသမိန္႔ ပါျပီးသားပါ။ ငါ ဘယ္ေလာက္ သန္သန္ တစ္ေန႔ေတာ့ ဇရာ အုိျခင္း ေရွာင္လႊဲမရ၊ ငါ ဘယ္ေလာက္ မာမာ နာခ်င္း ဒုကၡ ေရွာင္လႊဲမရ၊ ၾကီးတာ ငယ္တာ မရွိ၊ မရဏာ ေသမင္းက သင္တုိ႔ က်ဳပ္တုိ႔ရဲ႕ အနားမွာ အျမဲ ရွိပါတယ္။ မိဘ ေဆြမ်ဳိး မိတ္ေဆြ ဘယ္ေလာက္ ခ်စ္တယ္ေျပာေျပာ ဘယ္ေလာက္ ခင္တယ္ေျပာေျပာ ေသရင္ အိမ္ေပၚမွာ မထားခ်င္ႀကပါဘူး။ အခ်ိန္တန္ ထမ္းထုတ္သြားရတာပါပဲ။ ဒါေႀကာင့္ … အေသမကူးခင္ ဥာဏ္ဦးေအာင္ ကုသုိလ္တရား ဘာဝနာတရား အားထုတ္ႀကပါ။ တစ္ေန႔ကုိ အနည္းဆုံးေတာ့ မရဏာႏုသတိ တရား ပြားပါ။ ငါလည္း တစ္ေန႔ ေသရမွာပါ …။ ❝မရဏာ ႏုႆတိ ဘာ၀နာ❞ မရဏံ ေမဓုဝံ၊ ဇီဝိတံ ေမ အဓုဝံ။ ေမ - ငါ့အား မရဏံ - ေသရျခင္းသေဘာသည္ ဓုဝံ - အျမဲ႐ွိ၏။ ေမ - ငါ့အား ဇီဝိတံ - အသက္႐ွင္၍ ေနရျခင္းသေဘာသည္ အဓုဝံ - အျမဲမ႐ွိ။ အျမဲ သတိ႐ွိၾကပါေစ …။ ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိ ဓမၼံ သရဏံ ဂစၧာမိ သံဃံ သရဏံ ဂစၧာမိ အနိစၥ အျမဲမရွိ ဒုကၡ ဆင္းရဲျခင္း အနတၱ ငါ၏ခႏၶာ မဟုတ္ …။ ❝လယ္တီဆရာေတာ္ၾကီး၏ ဓမၼလကၤာ❞ တစ္ေနကြယ္ ေသနယ္သို႔ တစ္ခါကူး ေမ့ေလ်ာ့ကာ ေသဘူး ထင္ပါနဲ႔ ေနကြယ္တာ အခ်ိန္ မ်ားရင္ျဖင့္ ေသနယ္ရြာ တစ္ၾကိမ္ သြားရပါလိမ့္မယ္ တား မရ ဘူး ……

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2YUSvwV

"အိမ္ပူတယ္္"ဆိုတာ အိမ္က လူေတြ အိမ္မွာေနတဲ့သူေတြ ပူလို႔ အိမ္ပူတာ။ "ကမာၻၾကီးပူတယ္" ဆိုတာ ... ကမာၻၾကီးမွာ ေနတဲ့သူေတြ ပူလို႔။ လူေတြ ကိုယ္မွန္တယ္ ထင္ျပီး ထင္တာ လုပ္ေလေလ ပိုပူလာေလေလပဲ။ မပူေအာင္ မွန္ေအာင္ေနပါ။ ျဗဟၼာဝိဟာရ တရားနဲ႔ ေနပါ။ ေမတၱာထားတယ္ ဆိုတာ ေလာဘ မျဖစ္ေအာင္ေနတာ။ ကရုဏာထားတယ္ ဆိုတာ ေဒါသ မျဖစ္ေအာင္ေနတာ။ မုဒိတာပြားတယ္ ဆိုတာ ေလာဘ ေဒါသ မျဖစ္ေအာင္ေနတာ။ ဥေပကၡာထားတယ္ ဆိုတာ ေမာဟ မျဖစ္ေအာင္ေနတာ။ တဏွာနဲ႔လည္း မခ်စ္နဲ႔။ ေဒါသနဲ႔လည္း မမုန္းနဲ႔။ ေမတၱာစိတ္ဆိုတာ ပင္ကိုယ္ဓါတ္ခံ ေကာင္းရင္ ျဖစ္လြယ္တယ္။ မုန္းစရာ ခ်စ္စရာအာရံုေတြကို ေရွာင္ျပီး အာရံုျပဳ။ ဥပမာ … မိဘေက်းဇူးကို အာရံုျပဳ ကိုယ့္ အေၾကာင္းကိုယ္ စဥ္းစားရင္လည္း အဆင္ ေျပတယ္။ ေမတၱာစိတ္ ျဖစ္လြယ္တယ္။ သူမ်ားအေၾကာင္းေတြ စဥ္းစားရင္ေတာ့ ခ်စ္တဲ့ မုန္းတဲ့စိတ္ေတြ ျဖစ္လာႏိုင္တယ္။ ကိုယ္နဲ႔ မတည့္တဲ့သူအေၾကာင္းဆိုရင္ မစဥ္းစားဘဲနဲ႔ ေပၚေနတတ္တယ္။ မတည့္တဲ့ သူအေၾကာင္းကို စဥ္းစား ေပၚလာတဲ့ သူ႔မ်က္ႏွာကို ျမင္ျပီး ကိုယ္တစ္ေယာက္ထဲ ရန္ျဖစ္ေနတာ။ ေတြးတိုင္း ျပန္ေပၚတယ္။ မၿပီးႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ဒါ ကိုယ့္ေလာက္ ရူးတဲ့သူမရွိေတာ့ဘူးေလ။ ကိုယ့္စိတ္ေတြပဲ ပူေလာင္လာမယ္။ သူကေတာ့ သိမွာေတာင္မဟုတ္ဘူ။ အိပ္ခါနီး ခ်က္ခ်င္းအိပ္မေပ်ာ္ေသးခင္ ကိုယ္ေမတၱာပို႔ႏိုင္သူ ကိုယ္ေမတၱာပို႔ရမယ့္သူေတြကို ေမတၱာပို႔ပါ။ (ဓမၼဒူတဆရာေတာ္ အရွင္ေဆကိႏၵ) 🏮အေမွာင္ေပ်ာက္၍ အလင္းေရာက္ပါေစ။🏮 ဇာ ဏီ

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2TlhQyV

"အိမ္ပူတယ္္"ဆိုတာ အိမ္က လူေတြ အိမ္မွာေနတဲ့သူေတြ ပူလို႔ အိမ္ပူတာ။ "ကမာၻၾကီးပူတယ္" ဆိုတာ ... ကမာၻၾကီးမွာ ေနတဲ့သူေတြ ပူလို႔။ လူေတြ ကိုယ္မွန္တယ္ ထင္ျပီး ထင္တာ လုပ္ေလေလ ပိုပူလာေလေလပဲ။ မပူေအာင္ မွန္ေအာင္ေနပါ။ ျဗဟၼာဝိဟာရ တရားနဲ႔ ေနပါ။ ေမတၱာထားတယ္ ဆိုတာ ေလာဘ မျဖစ္ေအာင္ေနတာ။ ကရုဏာထားတယ္ ဆိုတာ ေဒါသ မျဖစ္ေအာင္ေနတာ။ မုဒိတာပြားတယ္ ဆိုတာ ေလာဘ ေဒါသ မျဖစ္ေအာင္ေနတာ။ ဥေပကၡာထားတယ္ ဆိုတာ ေမာဟ မျဖစ္ေအာင္ေနတာ။ တဏွာနဲ႔လည္း မခ်စ္နဲ႔။ ေဒါသနဲ႔လည္း မမုန္းနဲ႔။ ေမတၱာစိတ္ဆိုတာ ပင္ကိုယ္ဓါတ္ခံ ေကာင္းရင္ ျဖစ္လြယ္တယ္။ မုန္းစရာ ခ်စ္စရာအာရံုေတြကို ေရွာင္ျပီး အာရံုျပဳ။ ဥပမာ … မိဘေက်းဇူးကို အာရံုျပဳ ကိုယ့္ အေၾကာင္းကိုယ္ စဥ္းစားရင္လည္း အဆင္ ေျပတယ္။ ေမတၱာစိတ္ ျဖစ္လြယ္တယ္။ သူမ်ားအေၾကာင္းေတြ စဥ္းစားရင္ေတာ့ ခ်စ္တဲ့ မုန္းတဲ့စိတ္ေတြ ျဖစ္လာႏိုင္တယ္။ ကိုယ္နဲ႔ မတည့္တဲ့သူအေၾကာင္းဆိုရင္ မစဥ္းစားဘဲနဲ႔ ေပၚေနတတ္တယ္။ မတည့္တဲ့ သူအေၾကာင္းကို စဥ္းစား ေပၚလာတဲ့ သူ႔မ်က္ႏွာကို ျမင္ျပီး ကိုယ္တစ္ေယာက္ထဲ ရန္ျဖစ္ေနတာ။ ေတြးတိုင္း ျပန္ေပၚတယ္။ မၿပီးႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ဒါ ကိုယ့္ေလာက္ ရူးတဲ့သူမရွိေတာ့ဘူးေလ။ ကိုယ့္စိတ္ေတြပဲ ပူေလာင္လာမယ္။ သူကေတာ့ သိမွာေတာင္မဟုတ္ဘူ။ အိပ္ခါနီး ခ်က္ခ်င္းအိပ္မေပ်ာ္ေသးခင္ ကိုယ္ေမတၱာပို႔ႏိုင္သူ ကိုယ္ေမတၱာပို႔ရမယ့္သူေတြကို ေမတၱာပို႔ပါ။ (ဓမၼဒူတဆရာေတာ္ အရွင္ေဆကိႏၵ) 🏮အေမွာင္ေပ်ာက္၍ အလင္းေရာက္ပါေစ။🏮 ဇာ ဏီ

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2TlhQyV

ဒုကၡကို မေမ့တဲ့သူေတြက အထက္တန္းကို ေရာက္ၾကတယ္။ •••••••••••••••••••••••••••••••• တစ္ဖက္သားက စကားေျပာတဲ့ေနရာမွာ မမွန္မကန္ ေျပာလာရင္ေတာင္မွ ● မမွန္မကန္ေျပာတာက ျပႆနာတစ္ခု ● ကိုယ္စိတ္ဆိုးတာက ေနာက္ထပ္ ျပႆနာတစ္ခု ဒီျပႆနာႏွစ္ခုကို ခြဲခြဲျခားျခားျမင္ရမယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ သတိပ႒ာန္သင္တဲ့အခါ ျမတ္စြာဘုရားက … ● အတြင္းတစ္ခါၾကည့္ပါ။ ● အျပင္တစ္ခါၾကည့္ပါ။ ● အတြင္းနဲ႔အျပင္ ဘယ္လို ဆက္စပ္သလဲ ၾကည့္ပါ။ ပါဠိလိုေျပာရင္ "အဇၨ်တၱ ဗဟိဒၶ" ● Internal - External - Both နည္းနည္း ျမင့္တဲ့ အဂၤလိပ္စကားနဲ႔ဆိုရင္ ● Introspetive, Extrospetive အဲ့လို ေခၚတယ္။ အဇၨ်တၱ ဗဟိဒၶကို ေျပာတာပါပဲ။ အဲ့ဒါေၾကာင့္ "ငါေျပာလိုက္တဲ့ထဲမွာ ဘာမ်ားအမွားပါသြားတုန္း"လို႔ အဲဒီလို ျပန္ဆင္ျခင္ႏိုင္တဲ့ပုဂၢိဳလ္က ပညာရွိပဲ။ #ပညာရွိလကၡဏာဆို ကိုယ့္ရဲ႕ အေျပာကို ျပန္ၿပီးေတာ့ ဆင္ျခင္ႏိုင္တယ္။ ဂ်ပန္လူမ်ိဳးေတြ တိုးတက္တယ္ဆိုတာ သူတို႔က နည္းနည္းေလးေလာက္ မွားၿပီ ဆိုရင္ ေတာင္းပန္တာ မၿပီးေတာ့ဘူး။ ကားေမာင္းတဲ့ေနရာမွာ ကိုယ္က ဟိုဘက္က လမ္းကို နည္းနည္းေလးယူမိရင္ ဒါမွမဟုတ္ မီးက ဝါေနတာကို နည္းနည္းေလး ဘီးတစ္လွိမ့္စာ၊ ႏွစ္လွိမ့္စာေလာက္ လိမ့္သြား တာကို အဲ့ဒီဒရိုင္ဘာ ကားဆရာ ေခါင္းကို ပခံုးကိုညြတ္ၿပီးေတာ့ ေတာင္းပန္တာမၿပီးႏိုင္ဘူး။ လူႏွစ္ေယာက္ လမ္းေလွ်ာက္တဲ့အခါမွာ လည္းပဲ သူက ကိုယ့္လမ္းကို လာမိလား။ ကိုယ္က သူ႔လမ္းကို လာမိလား မေသခ်ာဘူး ဆိုရင္… ႏွစ္ဖက္စလံုး ေတာင္းပန္လိုက္တာ ေျပာမေနနဲ႔။ တိုးတက္တယ္ဆိုတာ အဲ့ဒီလို တိုးတက္တာ။ သူမ်ားအတြက္ ကိုယ္က စဥ္းစားေပးတယ္။ "ငါ့ကို ဒီလိုေစာ္ကားတယ္"လို႔ "ငါ ငါ" ဆိုတဲ့ ဟာကို center လုပ္ၿပီးေတာ့ဗဟိုျပဳၿပီးေတာ့ ေတြးတာက Ego Centric ေခၚတာေပါ့။ သူမ်ားကို ဗဟိုျပဳၿပီးေတာ့ ေတြးတယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ပါရမီလမ္းစဥ္ ျဖစ္သြားၿပီ။ ● ဒီလိုေျပာရင္ သူမ်ားစိတ္ထိခိုက္မလား။ ● ဒီလိုေျပာရင္ သူစိတ္ခ်မ္းသာမလား။ ● စိတ္အားရွိမလား။ ဒီလိုေတြးႏိုင္ရင္ ပါရမီျဖည့္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ ျဖစ္သြားၿပီ။ မွန္ကန္တဲ့စကားေျပာတာပဲ။ ဘယ္ကေန ဘယ္အခ်ိန္ ဘယ္အေပၚမွာ အေျခခံတုန္းဆိုေတာ့ "သမၼာဒိ႒ိနဲ႔ သမၼာ သကၤပၸ" အဲ့ဒီႏွစ္ခုေပၚမွာ မူတည္တယ္။ "သမၼာဒိ႒ိ" မွန္ကန္တဲ့အျမင္ဆိုတာက ျပႆနာရွိတယ္။ ျပႆနာရွိႏိုင္တယ္။ ျပႆနာျဖစ္ႏိုင္တယ္ဆိုတာကို သတိျပဳမိတာ။ ဒုကၡကို သတိျပဳမိတာ။ ဒုကၡကို နားလည္၊ ဒုကၡကို မေမ့တာ။ ဒီလိုပဲ ဒုကၡကို မေမ့တဲ့သူေတြ စာတတ္ ေပတတ္ေတြ ျဖစ္တယ္။ သူေဌးႀကီးေတြ ျဖစ္တယ္။ ႏိုင္ငံ့ေခါင္းေဆာင္ေတြ ျဖစ္တယ္။ ဒုကၡကိုမေမ့တဲ့သူေတြက အထက္တန္းကို ေရာက္ၾကတယ္။ ဒုကၡေမ့တဲ့သူေတြက မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ အထက္တန္းကို မေရာက္ႏိုင္ဘူး။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဒုကၡကိုနားလည္ ဒုကၡသတိ ရွိေနတာက "သမၼာဒိ႒ိ" ျပႆနာရွိႏိုင္တယ္။ က်န္းမာေရးျပႆနာ ရွိႏိုင္တယ္။ အဲ့ဒါကို သတိျပဳမိၿပီးေတာ့ အစားအေသာက္ ဆင္ျခင္တဲ့သူ အစားေလွ်ာ့စားတဲ့သူ ဟင္းခ်ိဳမႈန္႔ အခ်ိဳမႈန္႔မသံုးတဲ့သူ ဆီေလွ်ာ့စားတဲ့သူ ဒီလိုဆိုရင္ ျပႆနာျဖစ္ႏိုင္တယ္ဆိုတာ သိၿပီးေတာ့ ဆင္ျခင္တဲ့အတြက္ ဒီပုဂၢိဳလ္ အသက္ရွည္တယ္။ က်န္းမာေရးေကာင္း တယ္။ စားတဲ့ဟင္းထဲမွာ စားပြဲေပၚမွာ ျပႆနာ မရွိေပမယ့္ ဆာတာတစ္ခုပဲ သိတယ္ဆိုရင္ ဒီပုဂၢိဳလ္ေရာဂါရၿပီးေတာ့ ျပႆနာျဖစ္ႏိုင္တယ္။ ေအာက္စဖိုဒ့္ဆရာေတာ္ ပါေမာကၡေဒါက္တာ ဘဒၵႏၲဓမၼသာမိ ဤခရီးလ်စ္လ်ဴရႈခ်င္လွပါဘိ တရားေတာ္မွ Via : Paral lel.

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2YTPcWN

ဒုကၡကို မေမ့တဲ့သူေတြက အထက္တန္းကို ေရာက္ၾကတယ္။ •••••••••••••••••••••••••••••••• တစ္ဖက္သားက စကားေျပာတဲ့ေနရာမွာ မမွန္မကန္ ေျပာလာရင္ေတာင္မွ ● မမွန္မကန္ေျပာတာက ျပႆနာတစ္ခု ● ကိုယ္စိတ္ဆိုးတာက ေနာက္ထပ္ ျပႆနာတစ္ခု ဒီျပႆနာႏွစ္ခုကို ခြဲခြဲျခားျခားျမင္ရမယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ သတိပ႒ာန္သင္တဲ့အခါ ျမတ္စြာဘုရားက … ● အတြင္းတစ္ခါၾကည့္ပါ။ ● အျပင္တစ္ခါၾကည့္ပါ။ ● အတြင္းနဲ႔အျပင္ ဘယ္လို ဆက္စပ္သလဲ ၾကည့္ပါ။ ပါဠိလိုေျပာရင္ "အဇၨ်တၱ ဗဟိဒၶ" ● Internal - External - Both နည္းနည္း ျမင့္တဲ့ အဂၤလိပ္စကားနဲ႔ဆိုရင္ ● Introspetive, Extrospetive အဲ့လို ေခၚတယ္။ အဇၨ်တၱ ဗဟိဒၶကို ေျပာတာပါပဲ။ အဲ့ဒါေၾကာင့္ "ငါေျပာလိုက္တဲ့ထဲမွာ ဘာမ်ားအမွားပါသြားတုန္း"လို႔ အဲဒီလို ျပန္ဆင္ျခင္ႏိုင္တဲ့ပုဂၢိဳလ္က ပညာရွိပဲ။ #ပညာရွိလကၡဏာဆို ကိုယ့္ရဲ႕ အေျပာကို ျပန္ၿပီးေတာ့ ဆင္ျခင္ႏိုင္တယ္။ ဂ်ပန္လူမ်ိဳးေတြ တိုးတက္တယ္ဆိုတာ သူတို႔က နည္းနည္းေလးေလာက္ မွားၿပီ ဆိုရင္ ေတာင္းပန္တာ မၿပီးေတာ့ဘူး။ ကားေမာင္းတဲ့ေနရာမွာ ကိုယ္က ဟိုဘက္က လမ္းကို နည္းနည္းေလးယူမိရင္ ဒါမွမဟုတ္ မီးက ဝါေနတာကို နည္းနည္းေလး ဘီးတစ္လွိမ့္စာ၊ ႏွစ္လွိမ့္စာေလာက္ လိမ့္သြား တာကို အဲ့ဒီဒရိုင္ဘာ ကားဆရာ ေခါင္းကို ပခံုးကိုညြတ္ၿပီးေတာ့ ေတာင္းပန္တာမၿပီးႏိုင္ဘူး။ လူႏွစ္ေယာက္ လမ္းေလွ်ာက္တဲ့အခါမွာ လည္းပဲ သူက ကိုယ့္လမ္းကို လာမိလား။ ကိုယ္က သူ႔လမ္းကို လာမိလား မေသခ်ာဘူး ဆိုရင္… ႏွစ္ဖက္စလံုး ေတာင္းပန္လိုက္တာ ေျပာမေနနဲ႔။ တိုးတက္တယ္ဆိုတာ အဲ့ဒီလို တိုးတက္တာ။ သူမ်ားအတြက္ ကိုယ္က စဥ္းစားေပးတယ္။ "ငါ့ကို ဒီလိုေစာ္ကားတယ္"လို႔ "ငါ ငါ" ဆိုတဲ့ ဟာကို center လုပ္ၿပီးေတာ့ဗဟိုျပဳၿပီးေတာ့ ေတြးတာက Ego Centric ေခၚတာေပါ့။ သူမ်ားကို ဗဟိုျပဳၿပီးေတာ့ ေတြးတယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ပါရမီလမ္းစဥ္ ျဖစ္သြားၿပီ။ ● ဒီလိုေျပာရင္ သူမ်ားစိတ္ထိခိုက္မလား။ ● ဒီလိုေျပာရင္ သူစိတ္ခ်မ္းသာမလား။ ● စိတ္အားရွိမလား။ ဒီလိုေတြးႏိုင္ရင္ ပါရမီျဖည့္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ ျဖစ္သြားၿပီ။ မွန္ကန္တဲ့စကားေျပာတာပဲ။ ဘယ္ကေန ဘယ္အခ်ိန္ ဘယ္အေပၚမွာ အေျခခံတုန္းဆိုေတာ့ "သမၼာဒိ႒ိနဲ႔ သမၼာ သကၤပၸ" အဲ့ဒီႏွစ္ခုေပၚမွာ မူတည္တယ္။ "သမၼာဒိ႒ိ" မွန္ကန္တဲ့အျမင္ဆိုတာက ျပႆနာရွိတယ္။ ျပႆနာရွိႏိုင္တယ္။ ျပႆနာျဖစ္ႏိုင္တယ္ဆိုတာကို သတိျပဳမိတာ။ ဒုကၡကို သတိျပဳမိတာ။ ဒုကၡကို နားလည္၊ ဒုကၡကို မေမ့တာ။ ဒီလိုပဲ ဒုကၡကို မေမ့တဲ့သူေတြ စာတတ္ ေပတတ္ေတြ ျဖစ္တယ္။ သူေဌးႀကီးေတြ ျဖစ္တယ္။ ႏိုင္ငံ့ေခါင္းေဆာင္ေတြ ျဖစ္တယ္။ ဒုကၡကိုမေမ့တဲ့သူေတြက အထက္တန္းကို ေရာက္ၾကတယ္။ ဒုကၡေမ့တဲ့သူေတြက မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ အထက္တန္းကို မေရာက္ႏိုင္ဘူး။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဒုကၡကိုနားလည္ ဒုကၡသတိ ရွိေနတာက "သမၼာဒိ႒ိ" ျပႆနာရွိႏိုင္တယ္။ က်န္းမာေရးျပႆနာ ရွိႏိုင္တယ္။ အဲ့ဒါကို သတိျပဳမိၿပီးေတာ့ အစားအေသာက္ ဆင္ျခင္တဲ့သူ အစားေလွ်ာ့စားတဲ့သူ ဟင္းခ်ိဳမႈန္႔ အခ်ိဳမႈန္႔မသံုးတဲ့သူ ဆီေလွ်ာ့စားတဲ့သူ ဒီလိုဆိုရင္ ျပႆနာျဖစ္ႏိုင္တယ္ဆိုတာ သိၿပီးေတာ့ ဆင္ျခင္တဲ့အတြက္ ဒီပုဂၢိဳလ္ အသက္ရွည္တယ္။ က်န္းမာေရးေကာင္း တယ္။ စားတဲ့ဟင္းထဲမွာ စားပြဲေပၚမွာ ျပႆနာ မရွိေပမယ့္ ဆာတာတစ္ခုပဲ သိတယ္ဆိုရင္ ဒီပုဂၢိဳလ္ေရာဂါရၿပီးေတာ့ ျပႆနာျဖစ္ႏိုင္တယ္။ ေအာက္စဖိုဒ့္ဆရာေတာ္ ပါေမာကၡေဒါက္တာ ဘဒၵႏၲဓမၼသာမိ ဤခရီးလ်စ္လ်ဴရႈခ်င္လွပါဘိ တရားေတာ္မွ Via : Paral lel.

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2YTPcWN

ဆဲတဲ့အက်င့္ေလးေတြ ေဖ်ာက္ႏိုင္ၾကပါေစ ။ " ပါးစပ္က ထြက္ေသာ ထိုစကားေၾကာင့္ " တဲ့ တစ္ခါက ရဟႏၲာေထရီမႀကီးႏွစ္ပါး ထိုင္ေနတ့ဲအခိ်န္မွာ တစ္ပါးက ေမးတယ္။ အသက္ကလည္း ငယ္တယ္၊ အရြယ္လည္းရွိပါရဲ႕နဲ႔ ဘာ့ေၾကာင့္အိမ္ေထာင္ မျပဳတာလည္းဆိုေတာ့ တစ္ပါးက သူ႔ဇာတ္ေၾကာင္းကို ေျပာျပတယ္။ သူဟာ ဘဝတစ္ခုမွာ ကုန္သည္တစ္ေယာက္နဲ႔ လက္ထပ္ခ့ဲတယ္။ ေပါင္းသင္းၿပီး မၾကာခင္မွာဘဲ ေယာက်ၤားက ကုန္ကူးသြားေတာ့ သူ႔မွာ ကိုယ္ဝန္နဲ႔က်န္ခ့ဲတယ္။ ေယာကၡမေတြက သူ႔သားနဲ႔ ရတ့ဲ ကိုယ္ဝန္မဟုတ္ဘူး ဆိုၿပီး ႏွင္ခ်လိုက္တယ္။ ဗိုက္တစ္လုံးနဲ႔ ထြက္သြားခ့ဲရတယ္။ ဇရပ္တစ္ခုေရာက္ေတာ့ ဗုိက္နာၿပီး ကေလးေမြးတယ္။ ကေလးကိုဇရပ္မွာ ခဏထားၿပီး ေရသြားရွာေနတုန္း ခရီးသြားတစ္ေယာက္က စြန္႔ပစ္ထားတ့ဲ ကေလးဆိုၿပီး ယူသြားတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ စိတ္ေလၿပီး ေလ်ာက္သြားေနတုန္း ဓါးျပဗိုလ္ႀကီးန႔ဲေတြ႕ၿပီး ေပါင္းသင္းခ့ဲျပန္တယ္။ မိန္းခေလးတစ္ေယာက္ ေမြးတယ္။ တစ္ေန႔ ကေလးပုခက္ထဲက ျပဳတ္က်ၿပီး ေခါင္းမွာ ဒဏ္ရာရလို႔ ေယာက်ၤားကိုေၾကာက္ၿပီး ထြက္ေျပးခ့ဲျပန္တယ္။ အဲဒီလိုနဲ႔ တစ္ေယာက္ထဲ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေလ်ွာက္သြားေနတုန္း ကုန္သည္ေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ ေတြ႕ၿပီး အိမ္ေထာင္ျပဳလိုက္ျပန္တယ္။ အဲဒီ ကုန္သည္ေပါက္စေလးနဲ႔ ေပါင္းသင္းေနတုန္းမွာဘဲ တစ္ေန႔ကုန္သည္ေလးက မိန္းမငယ္ငယ္ေလး တစ္ေယာက္ကို ေခၚလာျပန္လို႔ ႏွစ္ေယာက္ေပါင္းရ ျပန္တယ္။ တစ္ေန႔ေတာ့ မယားအငယ္ေလးကို သန္းရွာေပးေနတုန္း ေခါင္းက ဒဏ္ရာကိုေတြ႕ေတာ့ သူ႔သမီးဒဏ္ရာနဲ႔ တူလိုက္တာလို႔ ေတြးၿပီး ဇာတိကိုေမးၾကည့္ေတာ့ တကယ္ဘဲ ဓါးျပဗိုလ္ႀကီးနဲ႔ ရခ့ဲတ့ဲ သူ႔သမီး ျဖစ္ေနပါေတာ့တယ္။ သားအမိႏွစ္ေယာက္ယူၾကံဳးမရျဖစ္ေနၿပီး သူတို႔လင္ကို ေျပာျပေတာ့ သူ႔လင္ကလည္း တစ္ခ်ိန္ကဇရပ္မွာ ေပ်ာက္သြားတ့ဲ သူ႔သားေလး ျဖစ္ေနျပန္တယ္။ ဆိုးလိုက္တဲ့ အျဖစ္ရယ္ေနာ္။ ရဟႏၲာေထရီမႀကီးက သူ႔ဘဝဇာတ္ေၾကာင္းကို ေျပာျပၿပီး သူေလာကီမွာ မေနဝံ့ေတာ့လို႔ တရားထူးရေအာင္ အားထုတ္ရတာပါလို႔ ေျပာျပခ့ဲပါတယ္။ အဲဒါဟာ သူ " မေအ " နဲ႔တပ္ၿပီး ဆဲခ့ဲမိလို႔ ျပန္လည္ ေပးဆပ္ရတာပါတ့ဲ။ ဘယ္ေလာက္ထိ ေၾကာက္စရာ ေကာင္းလိုက္ပါသလဲ...? ညီမေလးတို႔ ဘာေၾကာင္းနဲ႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္ေလာက္ဘဲ ေဒါသထြက္ေနပါေစ။ သူတစ္ပါးကို " မေအ" နဲ႔တပ္ၿပီး မဆဲျဖစ္ေအာင္ ဂရုစိုက္ၾကပါလို႔ သတိေပးခ်င္ပါတယ္။ ဘုရားစာရြတ္လို႔ ကုသိုလ္ရတာလည္း ဒီပါးစပ္က ထြက္တာပါဘဲ။ ဆဲလို႔သံသရာမွာ ေပးဆပ္ရမွာလည္း ဒီပါးစပ္က ထြက္တာပါဘဲ။ ဘုရားရွင္က " ပါးစပ္ " က ထြက္တ့ဲ စကားလုံးေတြဟာ အက်ိဳးမခံစားရဘဲ ေပ်ာက္ပ်က္မသြားပါဘူး " တ့ဲ။ ပါးစပ္ စည္းကမ္း ရွိႏိုင္ၾကပါေစ။ #Credit to ......(ဦးတိေလာက) ျပန္လည္မွ်ေဝပါသည္......ဦးသိန္း Copy > U Thein Hlaing -acc အညတရ အ႐ွင္ေသာပါကၿမိဳင္

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2ZOhkMg

ဆဲတဲ့အက်င့္ေလးေတြ ေဖ်ာက္ႏိုင္ၾကပါေစ ။ " ပါးစပ္က ထြက္ေသာ ထိုစကားေၾကာင့္ " တဲ့ တစ္ခါက ရဟႏၲာေထရီမႀကီးႏွစ္ပါး ထိုင္ေနတ့ဲအခိ်န္မွာ တစ္ပါးက ေမးတယ္။ အသက္ကလည္း ငယ္တယ္၊ အရြယ္လည္းရွိပါရဲ႕နဲ႔ ဘာ့ေၾကာင့္အိမ္ေထာင္ မျပဳတာလည္းဆိုေတာ့ တစ္ပါးက သူ႔ဇာတ္ေၾကာင္းကို ေျပာျပတယ္။ သူဟာ ဘဝတစ္ခုမွာ ကုန္သည္တစ္ေယာက္နဲ႔ လက္ထပ္ခ့ဲတယ္။ ေပါင္းသင္းၿပီး မၾကာခင္မွာဘဲ ေယာက်ၤားက ကုန္ကူးသြားေတာ့ သူ႔မွာ ကိုယ္ဝန္နဲ႔က်န္ခ့ဲတယ္။ ေယာကၡမေတြက သူ႔သားနဲ႔ ရတ့ဲ ကိုယ္ဝန္မဟုတ္ဘူး ဆိုၿပီး ႏွင္ခ်လိုက္တယ္။ ဗိုက္တစ္လုံးနဲ႔ ထြက္သြားခ့ဲရတယ္။ ဇရပ္တစ္ခုေရာက္ေတာ့ ဗုိက္နာၿပီး ကေလးေမြးတယ္။ ကေလးကိုဇရပ္မွာ ခဏထားၿပီး ေရသြားရွာေနတုန္း ခရီးသြားတစ္ေယာက္က စြန္႔ပစ္ထားတ့ဲ ကေလးဆိုၿပီး ယူသြားတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ စိတ္ေလၿပီး ေလ်ာက္သြားေနတုန္း ဓါးျပဗိုလ္ႀကီးန႔ဲေတြ႕ၿပီး ေပါင္းသင္းခ့ဲျပန္တယ္။ မိန္းခေလးတစ္ေယာက္ ေမြးတယ္။ တစ္ေန႔ ကေလးပုခက္ထဲက ျပဳတ္က်ၿပီး ေခါင္းမွာ ဒဏ္ရာရလို႔ ေယာက်ၤားကိုေၾကာက္ၿပီး ထြက္ေျပးခ့ဲျပန္တယ္။ အဲဒီလိုနဲ႔ တစ္ေယာက္ထဲ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေလ်ွာက္သြားေနတုန္း ကုန္သည္ေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ ေတြ႕ၿပီး အိမ္ေထာင္ျပဳလိုက္ျပန္တယ္။ အဲဒီ ကုန္သည္ေပါက္စေလးနဲ႔ ေပါင္းသင္းေနတုန္းမွာဘဲ တစ္ေန႔ကုန္သည္ေလးက မိန္းမငယ္ငယ္ေလး တစ္ေယာက္ကို ေခၚလာျပန္လို႔ ႏွစ္ေယာက္ေပါင္းရ ျပန္တယ္။ တစ္ေန႔ေတာ့ မယားအငယ္ေလးကို သန္းရွာေပးေနတုန္း ေခါင္းက ဒဏ္ရာကိုေတြ႕ေတာ့ သူ႔သမီးဒဏ္ရာနဲ႔ တူလိုက္တာလို႔ ေတြးၿပီး ဇာတိကိုေမးၾကည့္ေတာ့ တကယ္ဘဲ ဓါးျပဗိုလ္ႀကီးနဲ႔ ရခ့ဲတ့ဲ သူ႔သမီး ျဖစ္ေနပါေတာ့တယ္။ သားအမိႏွစ္ေယာက္ယူၾကံဳးမရျဖစ္ေနၿပီး သူတို႔လင္ကို ေျပာျပေတာ့ သူ႔လင္ကလည္း တစ္ခ်ိန္ကဇရပ္မွာ ေပ်ာက္သြားတ့ဲ သူ႔သားေလး ျဖစ္ေနျပန္တယ္။ ဆိုးလိုက္တဲ့ အျဖစ္ရယ္ေနာ္။ ရဟႏၲာေထရီမႀကီးက သူ႔ဘဝဇာတ္ေၾကာင္းကို ေျပာျပၿပီး သူေလာကီမွာ မေနဝံ့ေတာ့လို႔ တရားထူးရေအာင္ အားထုတ္ရတာပါလို႔ ေျပာျပခ့ဲပါတယ္။ အဲဒါဟာ သူ " မေအ " နဲ႔တပ္ၿပီး ဆဲခ့ဲမိလို႔ ျပန္လည္ ေပးဆပ္ရတာပါတ့ဲ။ ဘယ္ေလာက္ထိ ေၾကာက္စရာ ေကာင္းလိုက္ပါသလဲ...? ညီမေလးတို႔ ဘာေၾကာင္းနဲ႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္ေလာက္ဘဲ ေဒါသထြက္ေနပါေစ။ သူတစ္ပါးကို " မေအ" နဲ႔တပ္ၿပီး မဆဲျဖစ္ေအာင္ ဂရုစိုက္ၾကပါလို႔ သတိေပးခ်င္ပါတယ္။ ဘုရားစာရြတ္လို႔ ကုသိုလ္ရတာလည္း ဒီပါးစပ္က ထြက္တာပါဘဲ။ ဆဲလို႔သံသရာမွာ ေပးဆပ္ရမွာလည္း ဒီပါးစပ္က ထြက္တာပါဘဲ။ ဘုရားရွင္က " ပါးစပ္ " က ထြက္တ့ဲ စကားလုံးေတြဟာ အက်ိဳးမခံစားရဘဲ ေပ်ာက္ပ်က္မသြားပါဘူး " တ့ဲ။ ပါးစပ္ စည္းကမ္း ရွိႏိုင္ၾကပါေစ။ #Credit to ......(ဦးတိေလာက) ျပန္လည္မွ်ေဝပါသည္......ဦးသိန္း Copy > U Thein Hlaing -acc အညတရ အ႐ွင္ေသာပါကၿမိဳင္

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2ZOhkMg

မိမိစိတ္ကို ေန႔စဥ္ ခဏခဏစစ္ေဆးပါ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 ​ေကာင္​းလိုက္​တဲ့တရား ၊ဖတ္​ၿပီးမွတ္​ထားပါ) ဘဝခႏၶာရဲ႕ အျပစ္အနာအဆာတို႔သည္ တစ္စကၠန္႔ေလးမွ အေကာင္းမျပဘူး။ မေကာင္းဘက္ကိုသာ လွည့္ျပေနတယ္။ အေကာင္းေတြ တေျဖးေျဖးကုန္ဆုံးလာေနတယ္။ အသိ၊ သတိရွိေနရင္ေတာ့ ဒုကၡသစၥာမွတပါး ဘာမွမရွိတာေတြပဲ ေတြ႕ေတြ႕ေနတယ္။ သုခဆိုတာ ျမဴမႈန္ကေလးတစ္ခုေလာက္ မရွိဘူး။ သို႔ေသာ္ အသိဉာဏ္ ကင္းေဝးေနရင္ကေတာ့ မိမိကိုယ္ကို ဟုတ္ႏိုးႏိုးနဲ႔ေပါ့။ အသိဉာဏ္ကပ္ၾကည့္ေနသူ အတြက္ကေတာ့ ဘာဆိုဘာမွ အသုံးက်စရာ မရွိဘူးဆိုတာ သိသိသာသာ ျမင္ေနၾကရတယ္။ _____________________________ ခႏၶာ ရရွိထားသူ ဆိုေတာ့ အိပ္ၿပီးနားေနေပမယ္လို႔ ခႏၶာ၊ ႐ုပ္ , နာမ္ တရားေတြကေတာ့ နားမေနဘူးေနာ္။ တအိုတည္း အိုေနတယ္။ တနာတည္း နာေနတယ္။ တေသတည္း ေသေအာင္ သြားေနတာကို သတိထားၾကည့္အုံး။ လူေတြကေတာ့ - သြားလာလႈပ္ရွားၿပီး၊ စားလိုက္၊ ေသာက္လိုက္၊ အိပ္လိုက္၊ ေနလိုက္ေပမယ့္ ခႏၶာဆိုတဲ့ နာမ္ ႐ုပ္တရားေတြကေတာ့ အိုဖို႔ျပင္ေနတယ္။ နာဖို႔ျပင္ေနတယ္။ ​ေသဖို႔သာျပင္ေနတယ္ေနာ္။ အိုရာကနာ - နာရာကေသရာသို ႔တေျဖးေျဖး တစ္စကၠန္႔မွ မရပ္နားပဲ - သုႆန္သို႔ ေဆာင္သြားေနတယ္ဆိုတာ သင္သတိႀကီးႀကီးထားၿပီး အကဲခတ္ေနပါေတာ့။ သင့္ကံၾကမၼာက သင့္ကို - ေသရာ ေညာင္ေစာင္းဆီကို သြားေနတယ္ဆိုတာ ဉာဏ္မ်က္စိတပ္ၾကည့္လိုက္ပါ။ _____________________________ `မိမိစိတ္ကို ေန႔စဥ္ ခဏခဏ စစ္ေဆးပါ´ ငါ့ဘဝမွာ အားရစရာ ကုသိုလ္သတၱိေတြ ဘယ္ေလာက္ ရွိထားႏွင့္ၿပီလဲ!! ငါေသခါနီး အာ႐ုံျပဳစရာ ကုသိုလ္စိတ္ေတြ ရွိထားၿပီလား!! ​ေသမင္းႏွင့္ ရင္ဆိုင္ရမဲ့ အခ်ိန္မွာ ခႏၶာ၏ ျဖစ္ျခင္းလကၡဏာ၊ ပ်က္ျခင္းလကၡဏာကို ထိထိမိမိ ေတြ႔ျမင္ထားၿပီလား!! ဒုကၡသစၥာကို ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ ျမင္ၿပီလား!! မုန္းေအာင္က်င့္ထားၿပီး၊ ဒုကၡအဆုံးကို ဉာဏ္နဲ႔ ေတြ႔ထားၿပီလား ​ေပၚလာတဲ့ေဝဒနာကို ဘယ္ေလာက္ထိ သည္းခံႏိုင္ၿပီလဲ!! မိမိကိုယ္ကို ခဏခဏ စစ္ေဆးေပးပါ။ အေကာင္းဆုံး အေျဖထြက္ေအာင္ စစ္ေဆး ထားပါေလ။ _____________________________ 【ေျမာက္ဦးဆရာေတာ္ဘုရား ၾသဝါဒမွတ္စု】 Credit

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2yWIp3L

မိမိစိတ္ကို ေန႔စဥ္ ခဏခဏစစ္ေဆးပါ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 ​ေကာင္​းလိုက္​တဲ့တရား ၊ဖတ္​ၿပီးမွတ္​ထားပါ) ဘဝခႏၶာရဲ႕ အျပစ္အနာအဆာတို႔သည္ တစ္စကၠန္႔ေလးမွ အေကာင္းမျပဘူး။ မေကာင္းဘက္ကိုသာ လွည့္ျပေနတယ္။ အေကာင္းေတြ တေျဖးေျဖးကုန္ဆုံးလာေနတယ္။ အသိ၊ သတိရွိေနရင္ေတာ့ ဒုကၡသစၥာမွတပါး ဘာမွမရွိတာေတြပဲ ေတြ႕ေတြ႕ေနတယ္။ သုခဆိုတာ ျမဴမႈန္ကေလးတစ္ခုေလာက္ မရွိဘူး။ သို႔ေသာ္ အသိဉာဏ္ ကင္းေဝးေနရင္ကေတာ့ မိမိကိုယ္ကို ဟုတ္ႏိုးႏိုးနဲ႔ေပါ့။ အသိဉာဏ္ကပ္ၾကည့္ေနသူ အတြက္ကေတာ့ ဘာဆိုဘာမွ အသုံးက်စရာ မရွိဘူးဆိုတာ သိသိသာသာ ျမင္ေနၾကရတယ္။ _____________________________ ခႏၶာ ရရွိထားသူ ဆိုေတာ့ အိပ္ၿပီးနားေနေပမယ္လို႔ ခႏၶာ၊ ႐ုပ္ , နာမ္ တရားေတြကေတာ့ နားမေနဘူးေနာ္။ တအိုတည္း အိုေနတယ္။ တနာတည္း နာေနတယ္။ တေသတည္း ေသေအာင္ သြားေနတာကို သတိထားၾကည့္အုံး။ လူေတြကေတာ့ - သြားလာလႈပ္ရွားၿပီး၊ စားလိုက္၊ ေသာက္လိုက္၊ အိပ္လိုက္၊ ေနလိုက္ေပမယ့္ ခႏၶာဆိုတဲ့ နာမ္ ႐ုပ္တရားေတြကေတာ့ အိုဖို႔ျပင္ေနတယ္။ နာဖို႔ျပင္ေနတယ္။ ​ေသဖို႔သာျပင္ေနတယ္ေနာ္။ အိုရာကနာ - နာရာကေသရာသို ႔တေျဖးေျဖး တစ္စကၠန္႔မွ မရပ္နားပဲ - သုႆန္သို႔ ေဆာင္သြားေနတယ္ဆိုတာ သင္သတိႀကီးႀကီးထားၿပီး အကဲခတ္ေနပါေတာ့။ သင့္ကံၾကမၼာက သင့္ကို - ေသရာ ေညာင္ေစာင္းဆီကို သြားေနတယ္ဆိုတာ ဉာဏ္မ်က္စိတပ္ၾကည့္လိုက္ပါ။ _____________________________ `မိမိစိတ္ကို ေန႔စဥ္ ခဏခဏ စစ္ေဆးပါ´ ငါ့ဘဝမွာ အားရစရာ ကုသိုလ္သတၱိေတြ ဘယ္ေလာက္ ရွိထားႏွင့္ၿပီလဲ!! ငါေသခါနီး အာ႐ုံျပဳစရာ ကုသိုလ္စိတ္ေတြ ရွိထားၿပီလား!! ​ေသမင္းႏွင့္ ရင္ဆိုင္ရမဲ့ အခ်ိန္မွာ ခႏၶာ၏ ျဖစ္ျခင္းလကၡဏာ၊ ပ်က္ျခင္းလကၡဏာကို ထိထိမိမိ ေတြ႔ျမင္ထားၿပီလား!! ဒုကၡသစၥာကို ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ ျမင္ၿပီလား!! မုန္းေအာင္က်င့္ထားၿပီး၊ ဒုကၡအဆုံးကို ဉာဏ္နဲ႔ ေတြ႔ထားၿပီလား ​ေပၚလာတဲ့ေဝဒနာကို ဘယ္ေလာက္ထိ သည္းခံႏိုင္ၿပီလဲ!! မိမိကိုယ္ကို ခဏခဏ စစ္ေဆးေပးပါ။ အေကာင္းဆုံး အေျဖထြက္ေအာင္ စစ္ေဆး ထားပါေလ။ _____________________________ 【ေျမာက္ဦးဆရာေတာ္ဘုရား ၾသဝါဒမွတ္စု】 Credit

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2yWIp3L

လူဝတ္ေၾကာင္ေတြဆိုရင္ အနည္းဆံုး ငါးပါးသီလေလာက္ကို လံုၿခံဳေအာင္ လုပ္ရမယ္။ ငါးပါးသီလကို ဝါရိတၱသီလလို႔ ေခၚတယ္။ တစ္ပါးမွ ေလ်ာ႔လို႔မရဘူးေနာ္။ ငါးပါးသီျပည့္စံုမွ လူ႔ဘဝျပည့္စံုမယ္။ အဲဒါကို နည္းနည္းေလာက္ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ရေအာင္။ လူတစ္ေယာက္ဟာ အရင္ဘဝတုန္းက ငါးပါးသီလက ေလးပါးေလာက္ကို ျပည့္စံုေအာင္ ျဖည့္က်င့္ခဲ႔တယ္ေနာ္။ အဲဒီထဲမွာ ပါဏာတိပါတကံကို မလံုၿခံဳခဲ႔ဘူးဆိုရင္ လူ႔ဘဝေရာက္လာတဲ႔အခါမွာ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာျဖစ္ေပမယ့္လို႔ အသက္တိုမယ္။ ပါဏာတိပါတကံ မလံုၿခံဳခဲ႔ရင္ လူျဖစ္လာတဲ႔အခါမွာ အနာေရာဂါမ်ားမယ္။ အသက္တိုမယ္။ ဒါက အေပါ႔ဆံုး အျပစ္ေနာ္။ ငရဲက်တာ မက်တာ အသာထားေနာ္။ ငါးပါးသီလရဲ႕ အေပါ႔ဆံုးအျပစ္က ဒီအထိေအာင္ ခံရမယ္။ အာဒိႏၷာဒါနကံ မလံုၿခံဳခဲ႔ရင္ ပစၥည္းဥစၥာေတြဟာ ရွာလို႔ေတာ႔ ရပါရဲ႕။ ခဏခဏ ပ်က္စီးသြားမယ္။ မီးေလာင္တဲ႔အထဲ ပါသြားမယ္။ ကိုယ္ရဲ႕ပစၥည္းဟာ အၿမဲတမ္း ပ်က္စီးေနမယ္။ ေနာက္တစ္ခု ကာေမသု မိစၦာစာရကံ မလံုရင္ လူမုန္းမ်ားတယ္။ သူနဲ႔ဘယ္သူမွ မတည့္ဘူး။ သူ႔မ်က္နွာျမင္တာနဲ႔ အလိုလို မုန္းလာတယ္။ အေျခာက္တိုက္ မုန္းတာမ်ိဳးေပါ႔။ ေနာက္ၿပီးေတာ႔ က်ား မဟုတ္ မ မဟုတ္ ျဖစ္တတ္တယ္။ မုသာဝါဒကံ မလံုရင္ သူ႔စကားကို မယံုၾကေတာ႔ဘူး။ သူေျပာသမွ် မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ် မယံုၾကည္တဲ႔အခါ သူ႔ရဲ႕စကား အရာမေရာက္ ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ မုသားဆို ရယ္စရာအေနနဲ႔ေတာင္ မေျပာဘဲ ေရွာင္ၾကဥ္သင့္တယ္လို႔ ျမတ္စြာဗုဒၶ ေဟာၾကားထားတယ္။ သုရာေမရကံ မလံုၿခံဳခဲ႔တဲ႔သူဟာ ျဖစ္ရာဘဝမွာ ဦးေနွာက္ မျပည့္ဘူး။ က်ပ္မျပည့္ဘူးေျပာၾကတယ္။ ရူးနွမ္းနွမ္း ျဖစ္တတ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ လူေတြရဲ႕ အေျခခံသီလျဖစ္တဲ႔ ငါးပါးသီလေလာက္ကို လံုၿခံဳေအာင္ ေစာင့္ထိန္းသင့္တယ္။ ငါးပါးသီလထဲက တစ္ခုမွ ေလ်ာ႔လို႔မရဘူး။ လူရယ္လို႔ ျဖစ္လာတဲ႔အခါမွာ အသက္ရွည္ရမယ္။ က်န္းမာရမယ္။ အနာကင္းရမယ္။ ပစၥည္းဥစၥာ ရွိရမယ္။ လူခ်စ္လူခင္ေပါမ်ားရမယ္။ ဥာဏ္ပညာျပည္စံုရမယ္။ ျသဇာရွိရမယ္။ ရူးနွမ္းနွမ္းမဟုတ္ပဲ တည္ၾကည္သူျဖစ္ရမယ္။ ငါးပါးသီလ လံုၿခံဳရင္ အဲဒီအက်ိဳးေတြ ရမယ္။ ဒါမွ လူ႔ဘဝမွာ ျပည့္စံုသူလို႔ ေျပာလို႔ရမယ္။ ဆရာေတာ္ေဒါက္တာအရွင္နႏၵမာလာဘိဝံသ credit: မူရင္းေရးသားကူးယူေပးသူ #PhyoeMayOo

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2N0cCXU

လူဝတ္ေၾကာင္ေတြဆိုရင္ အနည္းဆံုး ငါးပါးသီလေလာက္ကို လံုၿခံဳေအာင္ လုပ္ရမယ္။ ငါးပါးသီလကို ဝါရိတၱသီလလို႔ ေခၚတယ္။ တစ္ပါးမွ ေလ်ာ႔လို႔မရဘူးေနာ္။ ငါးပါးသီျပည့္စံုမွ လူ႔ဘဝျပည့္စံုမယ္။ အဲဒါကို နည္းနည္းေလာက္ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ရေအာင္။ လူတစ္ေယာက္ဟာ အရင္ဘဝတုန္းက ငါးပါးသီလက ေလးပါးေလာက္ကို ျပည့္စံုေအာင္ ျဖည့္က်င့္ခဲ႔တယ္ေနာ္။ အဲဒီထဲမွာ ပါဏာတိပါတကံကို မလံုၿခံဳခဲ႔ဘူးဆိုရင္ လူ႔ဘဝေရာက္လာတဲ႔အခါမွာ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာျဖစ္ေပမယ့္လို႔ အသက္တိုမယ္။ ပါဏာတိပါတကံ မလံုၿခံဳခဲ႔ရင္ လူျဖစ္လာတဲ႔အခါမွာ အနာေရာဂါမ်ားမယ္။ အသက္တိုမယ္။ ဒါက အေပါ႔ဆံုး အျပစ္ေနာ္။ ငရဲက်တာ မက်တာ အသာထားေနာ္။ ငါးပါးသီလရဲ႕ အေပါ႔ဆံုးအျပစ္က ဒီအထိေအာင္ ခံရမယ္။ အာဒိႏၷာဒါနကံ မလံုၿခံဳခဲ႔ရင္ ပစၥည္းဥစၥာေတြဟာ ရွာလို႔ေတာ႔ ရပါရဲ႕။ ခဏခဏ ပ်က္စီးသြားမယ္။ မီးေလာင္တဲ႔အထဲ ပါသြားမယ္။ ကိုယ္ရဲ႕ပစၥည္းဟာ အၿမဲတမ္း ပ်က္စီးေနမယ္။ ေနာက္တစ္ခု ကာေမသု မိစၦာစာရကံ မလံုရင္ လူမုန္းမ်ားတယ္။ သူနဲ႔ဘယ္သူမွ မတည့္ဘူး။ သူ႔မ်က္နွာျမင္တာနဲ႔ အလိုလို မုန္းလာတယ္။ အေျခာက္တိုက္ မုန္းတာမ်ိဳးေပါ႔။ ေနာက္ၿပီးေတာ႔ က်ား မဟုတ္ မ မဟုတ္ ျဖစ္တတ္တယ္။ မုသာဝါဒကံ မလံုရင္ သူ႔စကားကို မယံုၾကေတာ႔ဘူး။ သူေျပာသမွ် မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ် မယံုၾကည္တဲ႔အခါ သူ႔ရဲ႕စကား အရာမေရာက္ ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ မုသားဆို ရယ္စရာအေနနဲ႔ေတာင္ မေျပာဘဲ ေရွာင္ၾကဥ္သင့္တယ္လို႔ ျမတ္စြာဗုဒၶ ေဟာၾကားထားတယ္။ သုရာေမရကံ မလံုၿခံဳခဲ႔တဲ႔သူဟာ ျဖစ္ရာဘဝမွာ ဦးေနွာက္ မျပည့္ဘူး။ က်ပ္မျပည့္ဘူးေျပာၾကတယ္။ ရူးနွမ္းနွမ္း ျဖစ္တတ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ လူေတြရဲ႕ အေျခခံသီလျဖစ္တဲ႔ ငါးပါးသီလေလာက္ကို လံုၿခံဳေအာင္ ေစာင့္ထိန္းသင့္တယ္။ ငါးပါးသီလထဲက တစ္ခုမွ ေလ်ာ႔လို႔မရဘူး။ လူရယ္လို႔ ျဖစ္လာတဲ႔အခါမွာ အသက္ရွည္ရမယ္။ က်န္းမာရမယ္။ အနာကင္းရမယ္။ ပစၥည္းဥစၥာ ရွိရမယ္။ လူခ်စ္လူခင္ေပါမ်ားရမယ္။ ဥာဏ္ပညာျပည္စံုရမယ္။ ျသဇာရွိရမယ္။ ရူးနွမ္းနွမ္းမဟုတ္ပဲ တည္ၾကည္သူျဖစ္ရမယ္။ ငါးပါးသီလ လံုၿခံဳရင္ အဲဒီအက်ိဳးေတြ ရမယ္။ ဒါမွ လူ႔ဘဝမွာ ျပည့္စံုသူလို႔ ေျပာလို႔ရမယ္။ ဆရာေတာ္ေဒါက္တာအရွင္နႏၵမာလာဘိဝံသ credit: မူရင္းေရးသားကူးယူေပးသူ #PhyoeMayOo

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2N0cCXU