တရားသိသွားသောအခါ ******************** တရားမသိခင်က ငွေရဖို့ အဓိကထားသည်။တရားသိသွားသောအခါ ကုသိုလ်ရဖို့ အဓိကထား သွားသည်။ တရားမသိခင်က လောဘဖြင့် စီးပွားရှာသည်။ တရားသိသွားသောအခါမေတ္တာဖြင့်စီးပွားရှာသည်။ လောဘဖြင့်စီးပွားရှာသူသည် ကိုယ်ချမ်းသာဖို့အဓိ ကထားသည်။ မေတ္တာဖြင့်စီးပွားရှာသူသည် သူတစ်ပါးချမ်းသာဖို့ အဓိကထားသည်။ တရားမသိခင်က ဓာတ် နတ် ယတြာ ကို အဓိကထားသည်။ တရားသိသွားသောအခါ စေတနာဟူသောကံကို အဓိကထားတော့သည်။ တရားမသိခင်က အကုသိုလ်အလုပ်ကိုမကြောက်ဘဲ အပါယ်လေးပါးကိုသာကြောက်သည်။ တရားသိသွားသောအခါ အကုသိုလ်လုပ်ရမည်ကိုသာကြောက်ပြီး အပါယ်လေးပါးကိုမကြောက်တော့ချေ။ တရားမသိခင်က အချိန်မရွေး သေရမှာကြောက်နေသည်။ တရားသိသွားသောအခါ အချိန် မရွေးသေရဲသွားသည်။ တရားမသိခင်က ရတနာသုံးပါးကို အသုံးချ ပစ္စည်းတစ်ခုအဖြစ် သဘောထားကာ လှူလေ့ရှိ သည်။ တရားသိသွားသောအခါ သံသရာတစ်လျှောက်အပါယ်တံခါးပိတ်ပေးသည့် ကျေးဇူးရှင် အဖြစ်သဘောထားကာလှူလေ့ရှိသည်။ တရားမသိခင်က ကိုယ့်ထက်သာသူကိုတွေ့လျှင် မနာလိုစိတ်ပေါ်ကာ အကုသိုလ်ဖြစ်လေ့ရှိ သည်။ တရားသိသွားသောအခါ ကိုယ့်ထက်သာသူ ကိုတွေ့လျှင် ဝမ်းသာစိတ်ပေါ်ကာ ချီးကျူးစကားပြောကာကုသိုလ်ဖြစ်လေ့ရှိသည်။ မေတ္တာရှင် (ရွှေပြည်သာ)၏ စူဠသောတာပန်ကျင့်စဉ် မှ ကူးယူပါသည်... ဓမ္မမိတ်ဆွေများအားလုံး တရားအသိဖြင့်ကောင်း ကျိုးများခံစားနိုင်ကြပါစေ လို့ ဆန္ဒပြုလျှက်..... #မြတ်သောသစ္စာ မြတ်ဗုဒ္ဓ၏သာသနာpage မှ ကုသိုလ်ပြုတင်ဆက်သည်။ Credit to ဓမ္မ၏အရသာ Aye

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/37jwdcR

ဗုဒ္ဓဟောကြားစီးပွားအောင်မြင်ကြောင်းတရား ‬(၄)ပါး 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 လူတွေဟာချမ်းသာချင်ကြတယ်။ အခုမှမဟုတ်ပါဘူး။ ရှေးတုန်းကတည်းကပါ။ အင်္ဂုတ္တရနိကယ်မှာ ဒီလိုဟောထားပါတယ်။ . ဗုဒ္ဓလက်ထက်တော်၊ ကောလိယတိုင်း၊ ကက္ကရပတ္တမြို့မှာ ဒီဃဇာဏုဆိုတဲ့အမျိုးသားဟာ ဒီဘဝမှာ ချမ်းချမ်းသာသာ နေချင်ပါတယ် ။အဲဒီလို ဖြစ်နိုင်တဲ့ အခြေအနေ ကောင်းများ ရှိပါသလားလို့ မေးလျှောက်ခဲ့ပါတယ်။ . ဗုဒ္ဓက ရှိတယ်၊ ဒီဘဝအတွက် ဟိတသုခ အခြေအနေကောင်း တွေနဲ့ ချမ်းသာသုခကိုရစေနိုင်တဲ့ အချက်လေးမျိုးရှိတယ်။ (၁) ဥဋ္ဌာနသမ္ပဒါ ကိုယ်လုပ်တဲ့လုပ်ငန်းနဲ့ပတ်သက်ပြီးတော့ ကြိုးကြိုးစားစား တက်တက်ကြွကြွ လုပ်ကိုင်ရမယ်။ ကြိုးစားတိုင်းရသလားဆိုတော့ မရနိုင်ဘူး။ ဒက္ခ - လုပ်ငန်းကျွမ်းကျင်မှုရှိရမယ်။ အနလသ - ဇွဲကောင်းမှုရှိရမယ်။ ဥပါယဝီမံသ - နည်းပညာရှိရမယ်။ ကြိုးစားမှုရှိရုံတစ်ခုတည်းနှင့်တော့ မရဘူး။ ကြိုးစားမှုဆိုတဲ့ထဲမှာ အရေးကြီးတဲ့ အချက်၃ချက် ပါတယ်။ ကြိုးတော့ကြိုးစားတယ်၊ လုပ်ငန်းက မကျွမ်းကျင်ဘူး မအောင်မြင်နိုင်ဘူး။ ကြိုးစား တော့ကြိုးစားတယ် ဇွဲမကောင်းဘူး မအောင်မြင်နိုင်ဘူး။ ကြိုးစားတယ်၊ နည်းပညာက နိမ့်ကျနေတယ်၊စီမံခန့်ခွဲနိုင်တဲ့ စွမ်းအားတွေမရှိဘူး။ မအောင်မြင်နိုင်ပါဘူးတဲ့။ ဒါလွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၂၅၀၀ကျော်က ဗုဒ္ဓကစီးပွားရေးမှာ ေ အောင်မြင်ဖို့ နည်းလမ်းညွှန်ပြပေးထားတာပါ။ ပိဋကတ်တော်တွေထဲမှာ ပါတဲ့ တရားပါ။ လုပ်ငန်းကျွမ်းကျင်မှု၊ ဇွဲကောင်းမှု၊ နည်းပညာ အဲဒီ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှု ရှိ၇မယ်တဲ့။ (၂) အာရက္ခသမ္ပဒါ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်မှု ရှိရမယ်။ လောကမှာ စီးပွားဥစ္စာတွေနဲ့ ငွေကြေးဓနမြောက်မြားစွာ ထုတ်လုပ်နိုင်တယ်။ သို့သော် မထိန်းသိမ်းဘူးဆိုရင် အလေအလွင့် တွေများပြီးတော့ စီးပွားဥစ္စာ တိုးသင့်သလောက် မတိုးဘူး။ အလုပ်လုပ်ပြီး ရလာတဲ့ ပစ္စည်းကို ရေကြောင့် မီးကြောင့် ရန်သူမျိုးငါးပါးကြောင့် မပျက်စီးအောင် အလေအလွင့် မရှိအောင် သေချာစောင်ရှောက်မှုဆိုတဲ့ အာရက္ခသမ္ဗဒါ တရားရှိဖို့လိုသေးတယ်။ ဒါလည်း ဒုတိယအချက်အနေနဲ့ အခုလက်ရှိဘဝမှာ စီးပွားတက်ဖို့ မြတ်ဗုဒ္ဓကဟောထားတာ။ ဒါလည်း အင်မတန်လိုအပ်တဲ့ အကြောင်းတရားပါ။ (၃) ကလျာဏမိတ္တသမ္ပဒါ မိတ်ဆွေကောင်း ရှိရမယ်။ စီးပွားရေးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အကြံပေးမည့်သူ၊ အကျင့်စာရိတ္တကောင်းတဲ့သူ၊ အသိပညာရှိတဲ့သူ၊ စွန်လွှတ်နိုင်တဲ့သူ၊ ယုံကြည်ရတဲ့လူ၊ ဒီလိုမိတ်ဆွေကောင်းတွေ အင်မတန်မှလိုအပ်ပါတယ်။ ဒီကနေ့ခေတ်ကြည့် စီးပွားဥစ္စာ တိုးတက်နေတဲ့ ပဂ္ဂိုလ်တွေတိုင်းဟာ ဒီအခြေနေကောင်းတွေ ရှိနေပါတယ်။ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုကြောင့် ပစ္စည်း ဥစ္စာတွေ ရရှိလာမယ်။ ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်း ရှိတတ်လို့ စုမိဆောင်းမိလည်း ရှိလာမယ်။ သိုသော် မိတ်ဆွေကောင်းမရှိဘူးဆိုရင် အဲဒီ ပစ္စည်းဥစ္စာတွေဟာ သဲထဲရေသွန်သလိုအသုံးအဖြုန်းနဲ့ တစ်ခါတည်း ပျက်စီးဆုံးရှုံးသွားနိုင်တယ်။ (၄) သမဇီဝိတသမ္ပဒါ နောက်ဆုံးစီးပွားရေးနဲ့ ပတ်သတ်ပြီး တကယ်လဲ အရေးကြီးဆုံး တစ်ချက်ကတော့ ရလာတဲ့ စည်းစိမ်ဥစ္စာအပေါ် ကိုယ်ထုတ်လုပ်တဲ့ ပစ္စည်းကိုယ့်ရဲ့ ဝင်ငွေ ထွက်ငွေနဲ့ ပတ်သက်ရင် စာရင်းဇယားခိုင်ခိုင် မာမာထားပြီးတော ဝင်ငွေနှင့် ထွက်ငွေ အမြဲတမ်း မျှမျှတတ ဖြစ်နေဖို့ အရေးကြီးတယ်။ သမဇီဝိတဆိုတဲ့သဘောက ဝင်ငွေနှင့် ထွက်ငွေ အမြဲတမ်း ညှိပြီးတော့ သုံးစွဲတဲ့ အခုခေတ် စီပွားရေပညာလိုပဲ။ ဝင်ငွေကများပြီးတော့ သုံးငွေနည်းနေလို့ မဖြစ်ဘူး။ သုံးငွေက များပြီးတော့ ဝင်ငွေတွေက နည်းနေလို့လည်း မဖြစ်ဘူး။ ထို၂ခုဟာ မျှမျှတတ ဖြစ်နေဖို့လိုတယ်။ မြတ်စွာဘုရားက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း၂၅၀၀ကျော်ကတည်းက ကြို းပမ်းမှု ၊ အားထုတ်မှု ၊ အလေအလွင့်မရှိအောင် ထိန်းသိမ်းမှု ၊ မိတ်ဆွေကောင်းရှိမှု ၊ ဝင်ငွေထွက်ငွေမျှမျှတတ သုံးစွဲမှု ၊ ဆိုတဲ့အချက်ကြီး၄ချက်ကို ဟောခဲ့ပါတယ်။ ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်မှ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီစည်းကမ်းအတိုင်းဆောင်ရွက်မယ်ဆိုရင် စီးပွားရေးက တိုးတက်လာမှာပဲ။ အများကြီးမတိုးတက်တောင် ပျက်စီးမသွားတော့ဘူး။ ဒါ ဒီဘဝမှာ ကောင်းတဲ့ အခြေအနေတွေနဲ့ ချမ်းသာသုခကို ပေးစွမ်းနိုင်တဲ့ အချက် (၄)ချက်ပါပဲ။ အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ အရှင် နန္ဒမာလာဘိဝံသ(Ph.D) ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2Q3whaV

ဗုဒ္ဓဟောကြားစီးပွားအောင်မြင်ကြောင်းတရား ‬(၄)ပါး 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 လူတွေဟာချမ်းသာချင်ကြတယ်။ အခုမှမဟုတ်ပါဘူး။ ရှေးတုန်းကတည်းကပါ။ အင်္ဂုတ္တရနိကယ်မှာ ဒီလိုဟောထားပါတယ်။ . ဗုဒ္ဓလက်ထက်တော်၊ ကောလိယတိုင်း၊ ကက္ကရပတ္တမြို့မှာ ဒီဃဇာဏုဆိုတဲ့အမျိုးသားဟာ ဒီဘဝမှာ ချမ်းချမ်းသာသာ နေချင်ပါတယ် ။အဲဒီလို ဖြစ်နိုင်တဲ့ အခြေအနေ ကောင်းများ ရှိပါသလားလို့ မေးလျှောက်ခဲ့ပါတယ်။ . ဗုဒ္ဓက ရှိတယ်၊ ဒီဘဝအတွက် ဟိတသုခ အခြေအနေကောင်း တွေနဲ့ ချမ်းသာသုခကိုရစေနိုင်တဲ့ အချက်လေးမျိုးရှိတယ်။ (၁) ဥဋ္ဌာနသမ္ပဒါ ကိုယ်လုပ်တဲ့လုပ်ငန်းနဲ့ပတ်သက်ပြီးတော့ ကြိုးကြိုးစားစား တက်တက်ကြွကြွ လုပ်ကိုင်ရမယ်။ ကြိုးစားတိုင်းရသလားဆိုတော့ မရနိုင်ဘူး။ ဒက္ခ - လုပ်ငန်းကျွမ်းကျင်မှုရှိရမယ်။ အနလသ - ဇွဲကောင်းမှုရှိရမယ်။ ဥပါယဝီမံသ - နည်းပညာရှိရမယ်။ ကြိုးစားမှုရှိရုံတစ်ခုတည်းနှင့်တော့ မရဘူး။ ကြိုးစားမှုဆိုတဲ့ထဲမှာ အရေးကြီးတဲ့ အချက်၃ချက် ပါတယ်။ ကြိုးတော့ကြိုးစားတယ်၊ လုပ်ငန်းက မကျွမ်းကျင်ဘူး မအောင်မြင်နိုင်ဘူး။ ကြိုးစား တော့ကြိုးစားတယ် ဇွဲမကောင်းဘူး မအောင်မြင်နိုင်ဘူး။ ကြိုးစားတယ်၊ နည်းပညာက နိမ့်ကျနေတယ်၊စီမံခန့်ခွဲနိုင်တဲ့ စွမ်းအားတွေမရှိဘူး။ မအောင်မြင်နိုင်ပါဘူးတဲ့။ ဒါလွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၂၅၀၀ကျော်က ဗုဒ္ဓကစီးပွားရေးမှာ ေ အောင်မြင်ဖို့ နည်းလမ်းညွှန်ပြပေးထားတာပါ။ ပိဋကတ်တော်တွေထဲမှာ ပါတဲ့ တရားပါ။ လုပ်ငန်းကျွမ်းကျင်မှု၊ ဇွဲကောင်းမှု၊ နည်းပညာ အဲဒီ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှု ရှိ၇မယ်တဲ့။ (၂) အာရက္ခသမ္ပဒါ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်မှု ရှိရမယ်။ လောကမှာ စီးပွားဥစ္စာတွေနဲ့ ငွေကြေးဓနမြောက်မြားစွာ ထုတ်လုပ်နိုင်တယ်။ သို့သော် မထိန်းသိမ်းဘူးဆိုရင် အလေအလွင့် တွေများပြီးတော့ စီးပွားဥစ္စာ တိုးသင့်သလောက် မတိုးဘူး။ အလုပ်လုပ်ပြီး ရလာတဲ့ ပစ္စည်းကို ရေကြောင့် မီးကြောင့် ရန်သူမျိုးငါးပါးကြောင့် မပျက်စီးအောင် အလေအလွင့် မရှိအောင် သေချာစောင်ရှောက်မှုဆိုတဲ့ အာရက္ခသမ္ဗဒါ တရားရှိဖို့လိုသေးတယ်။ ဒါလည်း ဒုတိယအချက်အနေနဲ့ အခုလက်ရှိဘဝမှာ စီးပွားတက်ဖို့ မြတ်ဗုဒ္ဓကဟောထားတာ။ ဒါလည်း အင်မတန်လိုအပ်တဲ့ အကြောင်းတရားပါ။ (၃) ကလျာဏမိတ္တသမ္ပဒါ မိတ်ဆွေကောင်း ရှိရမယ်။ စီးပွားရေးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အကြံပေးမည့်သူ၊ အကျင့်စာရိတ္တကောင်းတဲ့သူ၊ အသိပညာရှိတဲ့သူ၊ စွန်လွှတ်နိုင်တဲ့သူ၊ ယုံကြည်ရတဲ့လူ၊ ဒီလိုမိတ်ဆွေကောင်းတွေ အင်မတန်မှလိုအပ်ပါတယ်။ ဒီကနေ့ခေတ်ကြည့် စီးပွားဥစ္စာ တိုးတက်နေတဲ့ ပဂ္ဂိုလ်တွေတိုင်းဟာ ဒီအခြေနေကောင်းတွေ ရှိနေပါတယ်။ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုကြောင့် ပစ္စည်း ဥစ္စာတွေ ရရှိလာမယ်။ ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်း ရှိတတ်လို့ စုမိဆောင်းမိလည်း ရှိလာမယ်။ သိုသော် မိတ်ဆွေကောင်းမရှိဘူးဆိုရင် အဲဒီ ပစ္စည်းဥစ္စာတွေဟာ သဲထဲရေသွန်သလိုအသုံးအဖြုန်းနဲ့ တစ်ခါတည်း ပျက်စီးဆုံးရှုံးသွားနိုင်တယ်။ (၄) သမဇီဝိတသမ္ပဒါ နောက်ဆုံးစီးပွားရေးနဲ့ ပတ်သတ်ပြီး တကယ်လဲ အရေးကြီးဆုံး တစ်ချက်ကတော့ ရလာတဲ့ စည်းစိမ်ဥစ္စာအပေါ် ကိုယ်ထုတ်လုပ်တဲ့ ပစ္စည်းကိုယ့်ရဲ့ ဝင်ငွေ ထွက်ငွေနဲ့ ပတ်သက်ရင် စာရင်းဇယားခိုင်ခိုင် မာမာထားပြီးတော ဝင်ငွေနှင့် ထွက်ငွေ အမြဲတမ်း မျှမျှတတ ဖြစ်နေဖို့ အရေးကြီးတယ်။ သမဇီဝိတဆိုတဲ့သဘောက ဝင်ငွေနှင့် ထွက်ငွေ အမြဲတမ်း ညှိပြီးတော့ သုံးစွဲတဲ့ အခုခေတ် စီပွားရေပညာလိုပဲ။ ဝင်ငွေကများပြီးတော့ သုံးငွေနည်းနေလို့ မဖြစ်ဘူး။ သုံးငွေက များပြီးတော့ ဝင်ငွေတွေက နည်းနေလို့လည်း မဖြစ်ဘူး။ ထို၂ခုဟာ မျှမျှတတ ဖြစ်နေဖို့လိုတယ်။ မြတ်စွာဘုရားက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း၂၅၀၀ကျော်ကတည်းက ကြို းပမ်းမှု ၊ အားထုတ်မှု ၊ အလေအလွင့်မရှိအောင် ထိန်းသိမ်းမှု ၊ မိတ်ဆွေကောင်းရှိမှု ၊ ဝင်ငွေထွက်ငွေမျှမျှတတ သုံးစွဲမှု ၊ ဆိုတဲ့အချက်ကြီး၄ချက်ကို ဟောခဲ့ပါတယ်။ ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်မှ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီစည်းကမ်းအတိုင်းဆောင်ရွက်မယ်ဆိုရင် စီးပွားရေးက တိုးတက်လာမှာပဲ။ အများကြီးမတိုးတက်တောင် ပျက်စီးမသွားတော့ဘူး။ ဒါ ဒီဘဝမှာ ကောင်းတဲ့ အခြေအနေတွေနဲ့ ချမ်းသာသုခကို ပေးစွမ်းနိုင်တဲ့ အချက် (၄)ချက်ပါပဲ။ အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ အရှင် နန္ဒမာလာဘိဝံသ(Ph.D) ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2Q3whaV

“#ငှက်တွေသော်မှလည်း တောင်းရမ်းခြင်းကိုမနှစ်ခြိုက်ကြပါ”☆ 🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄 ☆ တစ်ချိန်မှာ ရဟန်းတော်တစ်ပါးဟာ ဟိမ၀န္တာတောအတွင်း တောင်ဝှမ်း တစ်နေရာမှာ သီတင်းသုံးတော်မူခဲ့ပါတယ်။ ဒီရဟန်းတော် သီတင်းသုံးတော် မူတဲ့ နေရာဒေသနှင့် မလှမ်းမကမ်းမှာ ညွန်အိုင်ကြီး တစ်ခု ရှိနေတယ်။ ထို ညွန်အိုင်ကို အမှီပြုကာ ညွန်အိုင်၀န်းကျင်မှာ တည်ရှိတဲ့ တောအုပ်ကြီးအတွင်း မှာ ဒီငှက်တွေက နေထိုင်ကြတယ်။ ဒီညွန်အိုင်ကြီးမှာ နေ့အခါ ကျက်စားပြီး တော့ ညအခါ တောအုပ်ကြီးအတွင်းသို့ ပြန်လာကြတယ်။ ညဉ့်ဦးယာမ်မှာ ရော မိုးသောက်ယာမ်မှာရော ဒီငှက်တွေက ဆူညံမှု အမျိုးမျိုးတွေကို ပြုလုပ် ကြတယ်။ ☆ ဒီငှက်သံတွေရဲ့ ဆူညံမှုကြောင့် ရဟန်းတော်ဟာ ထိုတောအုပ် အတွင်း မှာ မပျော်မွေ့မှု ဖြစ်လာတယ်။ ဝါဆိုဝါကပ်ဖို့ရန် အချိန် နီးကပ်လာတဲ့အခါ ထိုရဟန်းတော်ဟာ ဘုရားရှင်ထံတော်မှောက်သို့ ပြန်လည်ကြွရောက်သွား တော်မူခဲ့ပါတယ်။မိမိနေထိုင်သီတင်းသုံးရာ တောအုပ်အတွင်းမှာ ဖြစ်ပေါ် နေတဲ့ ငှက်တွေရဲ့ ဆူညံမှု အမျိုးမျိုးကိုလည်း ဘုရားရှင်အား တင်ပြလျှောက် ထားတော်မူခဲ့ပါတယ်။ ☆ ထိုအခါမှာ ဘုရားရှင်က “ချစ်သားရဟန်း ... သင်ဟာ ဒီငှက်တွေရဲ့ ဒီတောအုပ်အတွင်းသို့ မလာခြင်းကို အလိုရှိပါသလား?”-- ဒီလို ဘုရားရှင်က မေးမြန်းတော်မူလိုက်ပါတယ်။ အလိုရှိပါကြောင်းကို ဒီရဟန်းတော်က ဘုရားရှင်အား တင်ပြလျှောက်ထားလိုက်တဲ့အခါ ဘုရားရှင်က ထိုတောသို့ တစ်ဖန် ပြန်သွားကာ ညဉ့်ဦးယာမ်၌ သုံးကြိမ်, မဇ္ဈိမယာမ်၌ သုံးကြိမ်, မိုးသောက်ယာမ်၌ သုံးကြိမ် - တစ်ညလျှင် ကိုးကြိမ် ကိုးကြိမ် အောက်ပါ အတိုင်း ရွတ်ဆိုရန် တောင်းခံရန် အကြံပေးတော်မူလိုက်ပါတယ်။ ☆ ဤတောအုပ်အတွင်းမှီတင်းနေထိုင်ကြသာ အိုငှက်အပေါင်းတိ့ု... ငါ၏ စကားကို နားထောင်ကြပါကုန်လော့၊ ငါ့အား ငှက်တောင်ဖြင့် အလိုရှိ၏၊ ငှက်တစ်ကောင် တစ်ကောင်သည် အတောင် တစ်ခုစီ တစ်ခုစီ ငါ့အား ပေးလှူကြပါ။ ☆ ဒီလို ဘုရားရှင်က အကြံပေးတော်မူလိုက်ပါတယ်။ ဘုရားရှင်ရဲ့ အကြံပေး တော်မူချက်အတိုင်း ဒီရဟန်းက ထိုတောအုပ်သို့ပင် တစ်ဖန် ပြန်ကြွတော် မူကာ တစ်ညလျှင် ကိုးကြိမ် ကိုးကြိမ် အထက်ပါအတိုင်း ရွတ်ဆိုကာ ငှက်တောင်များကို အလှူခံတော်မူပါတယ်။ ☆ ဒီနေရာမှာ ဒီရဟန်းရဲ့ တောင်းခံမှုကို ငှက်အပေါင်းတို့ ကြားသိနိုင်ရန် နားလည်နိုင်ရန်အတွက် ဘုရားရှင်က တန်ခိုးအာနုဘော်ဖြင့် အဓိဋ္ဌာန်ထား တော်မူခဲ့ပါတယ်။ ဘုရားရှင်၏ တန်ခိုးအာနုဘော်ကြောင့် ငှက်အပေါင်းတို့ ကလည်း “ရဟန်းတော်က ငှက်တောင်တွေကို အလှူခံယူနေကြောင်းကို” နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့ကြတယ်။ ထိုအချိန်အခါမှာ ထိုငှက်တွေဟာ ထို တောအုပ်အတွင်းမှာ မနေထိုင်ကြတော့ဘဲ အခြားတစ်နေရာသို့ ပြောင်းရွှေ့ သွားခဲ့ကြတယ်။ နောက်ထပ် ဘယ်တော့မှ ထိုတောအုပ်သို့ ပြန်မလာကြ တော့ပါ။ ☆ ဒီ၀တ္ထုဇာတ်ကြောင်းကို ဟောကြားတော်မူပြီးနောက် ဘုရားရှင်က အာဠဝီရဟန်းတော်တွေကို ဆက်လက်ကာ ဒီလို ဆိုဆုံးမတော်မူပါတယ် ..။ ☆ “ရဟန်းတို့ ... တိရစ္ဆာန်ဖြစ်ကြတဲ့ သတ္တဝါတွေသော်မှလည်း တောင်း ရမ်းခြင်းကို မနှစ်ခြိုက်ခြင်း ဖြစ်တုံသေး၏၊ တောင်းဆိုမှုကို အလိုမရှိခြင်း ဖြစ်တုံသေး၏။ လူသားဖြစ်ကြတဲ့ သူတွေမှာ အဘယ်မှာလျှင် ပြောဆိုဖွယ် ရှိနိုင်ပါတော့အံ့နည်း” ဒီလို ဘုရားရှင်က ဆက်လက်ကာ ဆိုဆုံးမတော်မူ လိုက်ပါတယ်။ ¤ ဖားအောက်တောရဆရာတော် ¤ Buddhavasa Tiloka 🙏🙏🙏🙏🙏

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2Q0p632

“#ငှက်တွေသော်မှလည်း တောင်းရမ်းခြင်းကိုမနှစ်ခြိုက်ကြပါ”☆ 🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄 ☆ တစ်ချိန်မှာ ရဟန်းတော်တစ်ပါးဟာ ဟိမ၀န္တာတောအတွင်း တောင်ဝှမ်း တစ်နေရာမှာ သီတင်းသုံးတော်မူခဲ့ပါတယ်။ ဒီရဟန်းတော် သီတင်းသုံးတော် မူတဲ့ နေရာဒေသနှင့် မလှမ်းမကမ်းမှာ ညွန်အိုင်ကြီး တစ်ခု ရှိနေတယ်။ ထို ညွန်အိုင်ကို အမှီပြုကာ ညွန်အိုင်၀န်းကျင်မှာ တည်ရှိတဲ့ တောအုပ်ကြီးအတွင်း မှာ ဒီငှက်တွေက နေထိုင်ကြတယ်။ ဒီညွန်အိုင်ကြီးမှာ နေ့အခါ ကျက်စားပြီး တော့ ညအခါ တောအုပ်ကြီးအတွင်းသို့ ပြန်လာကြတယ်။ ညဉ့်ဦးယာမ်မှာ ရော မိုးသောက်ယာမ်မှာရော ဒီငှက်တွေက ဆူညံမှု အမျိုးမျိုးတွေကို ပြုလုပ် ကြတယ်။ ☆ ဒီငှက်သံတွေရဲ့ ဆူညံမှုကြောင့် ရဟန်းတော်ဟာ ထိုတောအုပ် အတွင်း မှာ မပျော်မွေ့မှု ဖြစ်လာတယ်။ ဝါဆိုဝါကပ်ဖို့ရန် အချိန် နီးကပ်လာတဲ့အခါ ထိုရဟန်းတော်ဟာ ဘုရားရှင်ထံတော်မှောက်သို့ ပြန်လည်ကြွရောက်သွား တော်မူခဲ့ပါတယ်။မိမိနေထိုင်သီတင်းသုံးရာ တောအုပ်အတွင်းမှာ ဖြစ်ပေါ် နေတဲ့ ငှက်တွေရဲ့ ဆူညံမှု အမျိုးမျိုးကိုလည်း ဘုရားရှင်အား တင်ပြလျှောက် ထားတော်မူခဲ့ပါတယ်။ ☆ ထိုအခါမှာ ဘုရားရှင်က “ချစ်သားရဟန်း ... သင်ဟာ ဒီငှက်တွေရဲ့ ဒီတောအုပ်အတွင်းသို့ မလာခြင်းကို အလိုရှိပါသလား?”-- ဒီလို ဘုရားရှင်က မေးမြန်းတော်မူလိုက်ပါတယ်။ အလိုရှိပါကြောင်းကို ဒီရဟန်းတော်က ဘုရားရှင်အား တင်ပြလျှောက်ထားလိုက်တဲ့အခါ ဘုရားရှင်က ထိုတောသို့ တစ်ဖန် ပြန်သွားကာ ညဉ့်ဦးယာမ်၌ သုံးကြိမ်, မဇ္ဈိမယာမ်၌ သုံးကြိမ်, မိုးသောက်ယာမ်၌ သုံးကြိမ် - တစ်ညလျှင် ကိုးကြိမ် ကိုးကြိမ် အောက်ပါ အတိုင်း ရွတ်ဆိုရန် တောင်းခံရန် အကြံပေးတော်မူလိုက်ပါတယ်။ ☆ ဤတောအုပ်အတွင်းမှီတင်းနေထိုင်ကြသာ အိုငှက်အပေါင်းတိ့ု... ငါ၏ စကားကို နားထောင်ကြပါကုန်လော့၊ ငါ့အား ငှက်တောင်ဖြင့် အလိုရှိ၏၊ ငှက်တစ်ကောင် တစ်ကောင်သည် အတောင် တစ်ခုစီ တစ်ခုစီ ငါ့အား ပေးလှူကြပါ။ ☆ ဒီလို ဘုရားရှင်က အကြံပေးတော်မူလိုက်ပါတယ်။ ဘုရားရှင်ရဲ့ အကြံပေး တော်မူချက်အတိုင်း ဒီရဟန်းက ထိုတောအုပ်သို့ပင် တစ်ဖန် ပြန်ကြွတော် မူကာ တစ်ညလျှင် ကိုးကြိမ် ကိုးကြိမ် အထက်ပါအတိုင်း ရွတ်ဆိုကာ ငှက်တောင်များကို အလှူခံတော်မူပါတယ်။ ☆ ဒီနေရာမှာ ဒီရဟန်းရဲ့ တောင်းခံမှုကို ငှက်အပေါင်းတို့ ကြားသိနိုင်ရန် နားလည်နိုင်ရန်အတွက် ဘုရားရှင်က တန်ခိုးအာနုဘော်ဖြင့် အဓိဋ္ဌာန်ထား တော်မူခဲ့ပါတယ်။ ဘုရားရှင်၏ တန်ခိုးအာနုဘော်ကြောင့် ငှက်အပေါင်းတို့ ကလည်း “ရဟန်းတော်က ငှက်တောင်တွေကို အလှူခံယူနေကြောင်းကို” နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့ကြတယ်။ ထိုအချိန်အခါမှာ ထိုငှက်တွေဟာ ထို တောအုပ်အတွင်းမှာ မနေထိုင်ကြတော့ဘဲ အခြားတစ်နေရာသို့ ပြောင်းရွှေ့ သွားခဲ့ကြတယ်။ နောက်ထပ် ဘယ်တော့မှ ထိုတောအုပ်သို့ ပြန်မလာကြ တော့ပါ။ ☆ ဒီ၀တ္ထုဇာတ်ကြောင်းကို ဟောကြားတော်မူပြီးနောက် ဘုရားရှင်က အာဠဝီရဟန်းတော်တွေကို ဆက်လက်ကာ ဒီလို ဆိုဆုံးမတော်မူပါတယ် ..။ ☆ “ရဟန်းတို့ ... တိရစ္ဆာန်ဖြစ်ကြတဲ့ သတ္တဝါတွေသော်မှလည်း တောင်း ရမ်းခြင်းကို မနှစ်ခြိုက်ခြင်း ဖြစ်တုံသေး၏၊ တောင်းဆိုမှုကို အလိုမရှိခြင်း ဖြစ်တုံသေး၏။ လူသားဖြစ်ကြတဲ့ သူတွေမှာ အဘယ်မှာလျှင် ပြောဆိုဖွယ် ရှိနိုင်ပါတော့အံ့နည်း” ဒီလို ဘုရားရှင်က ဆက်လက်ကာ ဆိုဆုံးမတော်မူ လိုက်ပါတယ်။ ¤ ဖားအောက်တောရဆရာတော် ¤ Buddhavasa Tiloka 🙏🙏🙏🙏🙏

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2Q0p632

"နောက်ဘဝအဆက်ဆက်မှာ မြင့်သွားမယ့် ပုဂ္ဂိုလ်တွေ ဖြစ်ချင်ရင် မှန်မှန်ကန်ကန် ရှာဖွေ စားသောက် နေထိုင်ဘို့ အရေးကြီးလှပါတယ်။'' လောကကြီးက ဘယ်လိုပဲ ကမောက်ကမ ဖြစ်စေကာမူ၊ မဟုတ်တာလုပ်လို့ ကြီးပွားတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်က တစ်ခဏမျှသာ ဖြစ်ပြီးတော့ မှန်မှန်ကန်ကန် ကြီးပွားဖို့အတွက် ရုန်းကန်နေရတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ဟာ ရုန်းကန်နေရသော်လည်းပဲ ဒုက္ခပင်လယ်ဝေစေတတ်တဲ့ “အကုသိုလ်တွေ” သူ့မှာ မရှိဘူး။ မရှိသည့်အတွက်ကြောင့် သူခံရတဲ့ဒုက္ခဟာ တစ်ခဏမျှသာ ဖြစ်တယ်။ တစ်ခဏအနေအားဖြင့် ကြည့်မယ် ဆိုရင်တော့ခဲခဲယဉ်းယဉ်း အသက်မွေးရလို့ ဒီဘဝမှာနိမ့်ကျသယောင်ယောင် ရှိသော်လည်းပဲ “နောင်ဘဝအဆက်ဆက်မှာ မြင့်သွားမယ့်ပုဂ္ဂိုလ်တွေ” ပါ။ ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော် ဒေါက်တာအရှင်နန္ဒမာလာဘိဝံသ မေတ္တာဖြင့် ThitsarOo မျှဝေပါသည် 🙏🙏🙏

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/34WoyPN

"နောက်ဘဝအဆက်ဆက်မှာ မြင့်သွားမယ့် ပုဂ္ဂိုလ်တွေ ဖြစ်ချင်ရင် မှန်မှန်ကန်ကန် ရှာဖွေ စားသောက် နေထိုင်ဘို့ အရေးကြီးလှပါတယ်။'' လောကကြီးက ဘယ်လိုပဲ ကမောက်ကမ ဖြစ်စေကာမူ၊ မဟုတ်တာလုပ်လို့ ကြီးပွားတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်က တစ်ခဏမျှသာ ဖြစ်ပြီးတော့ မှန်မှန်ကန်ကန် ကြီးပွားဖို့အတွက် ရုန်းကန်နေရတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ဟာ ရုန်းကန်နေရသော်လည်းပဲ ဒုက္ခပင်လယ်ဝေစေတတ်တဲ့ “အကုသိုလ်တွေ” သူ့မှာ မရှိဘူး။ မရှိသည့်အတွက်ကြောင့် သူခံရတဲ့ဒုက္ခဟာ တစ်ခဏမျှသာ ဖြစ်တယ်။ တစ်ခဏအနေအားဖြင့် ကြည့်မယ် ဆိုရင်တော့ခဲခဲယဉ်းယဉ်း အသက်မွေးရလို့ ဒီဘဝမှာနိမ့်ကျသယောင်ယောင် ရှိသော်လည်းပဲ “နောင်ဘဝအဆက်ဆက်မှာ မြင့်သွားမယ့်ပုဂ္ဂိုလ်တွေ” ပါ။ ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော် ဒေါက်တာအရှင်နန္ဒမာလာဘိဝံသ မေတ္တာဖြင့် ThitsarOo မျှဝေပါသည် 🙏🙏🙏

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/34WoyPN

မဂ်လာနံနက်ခင်းပါ ဓမ္မမိတ်ဆွေအပေါင်း သက်ရှည်ကျန်းမာ စိတ်ချမ်းသာ လိုရာဆန္ဒပြည့်ကြပါစေ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 အလင်းရောင်ဓမ္မ

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/34ZQ3rU

မဂ်လာနံနက်ခင်းပါ ဓမ္မမိတ်ဆွေအပေါင်း သက်ရှည်ကျန်းမာ စိတ်ချမ်းသာ လိုရာဆန္ဒပြည့်ကြပါစေ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 အလင်းရောင်ဓမ္မ

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/34ZQ3rU

မဂ်လာညချမ်းပါ ဓမ္မမိတ်ဆွေအပေါင်း သက်ရှည်ကျန်းမာ စိတ်ချမ်းသာ လိုရာဆန္ဒပြည့်ကြပါစေ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 အလင်းရောင်ဓမ္မ

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/3695uj3

မဂ်လာညချမ်းပါ ဓမ္မမိတ်ဆွေအပေါင်း သက်ရှည်ကျန်းမာ စိတ်ချမ်းသာ လိုရာဆန္ဒပြည့်ကြပါစေ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 အလင်းရောင်ဓမ္မ

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/3695uj3

ဗာရာဏသီပြည်ကြီးရဲ့ နန်းတော်မှာ ဘုရင်ကြီးကပင့်လို့ ပစ္စေကဗုဒ္ဓ ၅ ပါး ရောက်လာတယ်။ ဘုရင်ကြီးက ဆွမ်း ခဲဘွယ် ချိုချဉ်ရသာတွေ ဆက်ကပ်လို့ ဒါနကောင်းမှုတွေ ပြုပြီး ပစ္စေကဗုဒ္ဓ ၅ ပါးအနီး ထိုင်ပြီး တရား နာနေတယ်။ တရားနာနေတဲ့ အချိန်မှာ သူတို့အကြောင်းကို ဘုရင်ကြီးက သိချင်တယ်။ သိချင်လို့ မေးတယ်။ ပထမပစ္စေကဗုဒ္ဓ ပစ္စေကဗုဒ္ဓ ၅ ပါးမှာ အကြီးဆုံးကို စပြီးမေးတယ်။ “အရှင်ဘုရားက လူ့ဘ၀ကို ရှောင်ပြီး အခုလို သူတော်စင်ဘ၀ကို ဘာကြောင့် ရောက်လာတာလဲ” လို့ မေးကြည့်တယ်။ ခုခေတ်လည်း ဘုန်းကြီး၀တ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ အမေက ၀တ်ခိုင်းလို့ ၀တ်တာလည်း ရှိတာပဲ၊ ကိုယ့်ဟာကိုယ် အိမ်က ထွက်ပြေးပြီး ၀တ်တာလည်း ရှိတယ် - အမျိုးစုံပေါ့။ ဘုန်းကြီးတို့တော့ အမေက ၀တ်ခိုင်းလို့ ၀တ်တာ၊ နောက် ကိုယ့်ဟာကိုယ် စိတ်ပါလာတာ၊ ဘ၀မှာ အကြောင်းဆိုတာ ရှိတတ်တယ်။ ကောင်းပြီ - ပစ္စေကဗုဒ္ဓကို “အရှင်ဘုရား အခုလို သူတော်စင်ဘ၀ ဘယ်လိုနည်းနဲ့ ရောက်လာတာလဲ” လို့ မေးတော့ ပစ္စေကဗုဒ္ဓက သူ့အကြောင်းကို ရှင်းပြတယ်။ သူက ကာသိတိုင်းက ရွာကလေးတစ်ရွာမှာ သာမန်လယ်သမားတစ်ယောက်၊ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်နှင့် လယ်ထဲမှာ လယ်ထွန်နေကြတယ်၊ အိန္ဒိယမှာ ပူပြင်းတဲ့ အချိန်ဆို အလွန်ပူတယ်။ ရေဘူးလေးတွေ ကိုယ်စီယူသွားပြီး လယ်လုပ်ငန်းကို လုပ်ကြတယ်။ ချွေးက ပြိုက်ပြိုက်ကျ၊ ရာသီဥတုကလည်း ပူနဲ့ ပင်ပင်ပန်းပန်း လုပ်ကြတဲ့အခါ ရေငတ်လာကြတော့ ကိုယ့်ရေဘူး ကိုယ်ဖွင့်ပြီး သောက်ကြတယ်။ အခုခေတ်ဆိုရင် ရေသန့်ဘူးလေးတွေပေါ့၊ အဲဒီလို အလုပ်ပင်ပန်းလို့ ရေငတ်တဲ့အခါ သူ့သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်က ရေဘူးဖွင့်ပြီး ရေသောက်တယ်။ သူလည်း ရေသောက်မလို့ ကြည့်တော့ သူ့ရေဘူးက ရေနည်းနေတယ်။ “ငါ့ရေဘူးက ရေကုန်လိမ့်မယ်၊ ဟိုကောင့်ရေဘူးထဲက ရေခိုးမှပဲ” ဆိုပြီးတော့ သူများ ရေဘူးထဲကရေကို မပြောမဆိုဘဲနဲ့ တိတ်တိတ်ကလေး ခိုးသောက်တယ်။ ကိုယ့်ဟာ မဟုတ်ဘဲ သူများရေကို ခိုးသောက်တာ၊ ပြီးတော အလုပ်ဆက်လုပ်ကြတယ်။ ညနေလုပ်ငန်းသိမ်းတဲ့ အချိန်ကျတော့ ညောင်းလို့ ရေသွားချိုးကြတယ်။ ပြီးတော့ အိမ်ပြန်ကြမယ်ပေါ့။ ရေချိုး အ၀တ်အစား လဲပြီးတော့ အေးသွားတယ်။ အေးသွားပြီး အမောပန်းပြေတဲ့အခါ “ငါ ဒီနေ့ ဘာမဟုတ်တာ လုပ်မိသလဲ” လို့ တွေးတော့ ရေခိုးသောက်မိတာ သတိရမိတယ်၊ “သြော်… ငါ အတော်ဆိုးတဲ့ အကောင်ပဲ၊ သူများရေကို ခိုးသောက်ရအောင် ငါ့မှာ လောဘတွေ ဖြစ်နေပါလား၊ ဟောဒီ လောဘကို မနှိပ်ကွပ်ရင် အပါယ်ငရဲ ကျတော့မှာပဲ ငါ အတော်ဆိုးတဲ့အကောင်ပဲ” လို့၊ တချို့ဆို အဲဒီလို တွေးမှာ မဟုတ်ဘူးနော်၊ ဒီရေလေးက ဘယ်လောက် တန်ဖိုးရှိလို့တုန်းလို့ပဲ တွေးမှာ။ သူကတော့ အဲဒီလို မတွေးဘူး၊ သူများရဲ့ရေကို ငါ မပြောဘဲနဲ့ ခိုးသောက်မိတယ်။ တကယ်တော့ အဲဒီရေခိုးသောက်တာဟာ သာမန်အပြစ်ကလေးလို့ ပြောရမယ်၊ “မင်းရေ ငါသောက်မိတယ်” လို့ ပြောရင် ပြီးသွားမှာပဲ၊ သူက အဲဒါနဲ့ကို မကျေနပ်ဘူး၊ ယူကြုံးမရ ဖြစ်နေတာ - “သြော် - ငါ မဟုတ်တာ လုပ်မိပြီ၊ ဒီလိုလုပ်တာဟာ သံသရာမှာ ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်နိုင်တယ်၊ ဒီအကုသိုလ်ဟာ တယ်ဆိုးပါလား” လို့ လောဘရဲ့အပြစ်ကို တွေးလိုက်တာ - မတ်တပ်ရပ်ပြီး တွေးနေတာ၊ တွေးရင်းကနေ ဘယ်ထိအောင် ရောက်သွားသလဲဆိုရင် လောဘရဲ့ သဘာဝတွေ ဆိုးဝါးမှုတွေကို သိပြီး မမြဲတဲ့ သင်္ခါရသဘောတွေကို ဆင်ခြင်မိသွားတဲ့အခါမှာ တစ်ထိုင်တည်းနဲ့ ပစ္စေကဗုဒ္ဓ ဖြစ်သွားတယ်။ ဘာလို့ ဖြစ်သွားလဲ - မြန်လှချည်လားလို့ မအောက်မေ့နဲ့၊ လေ့ကျင့်ထားခဲ့တဲ့ အရှိန်အဝါတွေကြောင့်မို့ ဖြစ်သွားတာ။ ကြားဖူးကြတယ် မဟုတ်လား၊ ရှင်စူဠပန်ဟာ ပဝါဖြူလေးနဲ့ တရားထူးရသွားတာ၊ မြတ်စွာဘုရားက ပဝါပိုင်းလေး ပေးထားတယ်၊ အဲဒီပဝါပိုင်းလေးနဲ့ပဲ တရားရှုတယ်၊ ပဝါလေးနွမ်းလာတာ မြင်တဲ့အခါ ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် နွမ်းရတယ်လို့ သံဝေဂစိတ်ဖြစ်တယ်၊ အတိတ်ဘ၀နဲ့ ဘုရားက ဆက်ပေးလိုက်တာ။ ဒီစိတ်မျိုးက အရင်ကလည်း ပေါ်ခဲ့ဖူးတယ်။ ပဝါလေး နွမ်းသွားတာကို ကြည့်ပြီး ပေါ်ခဲ့ဖူးတယ်။ အဲဒီစိတ်ကလေးနဲ့ ဆက်ပေးလိုက်တာ။ ယခင်စိတ်နဲ့ ယခုစိတ် ပေါင်းလိုက်တဲ့အခါ စွမ်းအင်တွေ တက်သွားတယ်။ ပြန်အောက်မေ့သွား တယ်။ တစ်ခုသော ဘ၀မှာ ဘုရင်ဖြစ်စဉ်က မိမိမှာပါတဲ့ လက်ကိုင်ပဝါလေးနဲ့ နဖူးကို သုတ်ပြီး ပြန်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ မည်းညစ်သွားတာ တွေ့တော့ ဒီခန္ဓာကိုယ်ကြီးနဲ့ ထိစပ်လို့ ဖြူစင်ရာကနေ မည်းသွားပါလား၊ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက မတင့်တယ်ပါလား ဆိုတဲ့အတွေးလေး ၀င်ခဲ့တယ်။ ဒီအတွေးလေးက ဓမ္မအတွေးလေးပဲ၊ အဲဒီဓမ္မအတွေးနဲ့ နောက်ဆုံးဘ၀မှာ မြတ်စွာဘုရားက ဆက်ပေးလိုက်တာ၊ energy အရှိန်အဝါတွေ ဖြစ်သွားပြီးတော့ ရဟန္တာအဆင့် ရောက်သွားတာ။ ပစ္စေကဗုဒ္ဓအလောင်းက ဒီအသိဉာဏ်နဲ့ပဲ ရေကလေးတစ်ခွက် ခိုးသောက်မိတာနဲ့ သူ့ကိုယ်သူ စိတ်မကောင်းဖြစ်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို နှိပ်ကွပ်ပြီး “တယ်ဆိုးတာပဲ။ ငါ မဟုတ်တဲ့အလုပ်တွေ လုပ်ထားတယ်၊ လောဘဆိုတဲ့တရားက အလွန်ဆိုးပါလား” ဆိုတဲ့ လောဘရဲ့ သဘောကို ဆင်ခြင်လိုက်တာ - မကောင်းတဲ့တရားတွေကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆင်ခြင်လိုက်တာ, သင်္ခါရတရားတွေရဲ့ မမြဲတဲ့ သဘောတွေ ဒုက္ခပေးနေတဲ့သဘောတွေ ဒါတွေကို ဆင်ခြင်ရင်း ဝိပဿနာဉာဏ် အဆင့်ဆင့်တက်လို့ ပစ္စေကဗုဒ္ဓ အဆင့်ထိ ရောက်သွားတယ်။ သူ့သူငယ်ချင်းက ရေမိုးချိုးပြီး တက်လာတဲ့အခါ “သူငယ်ချင်း - တို့ပြန်ကြစို့လေ မိုးချုပ်ပြီ” လို့ ပြောတော့ သူက ဘာပြောလဲဆိုတော့ “ငါ အိမ်မပြန်တော့ဘူး၊ ငါ ပစ္စေကဗုဒ္ဓ ဖြစ်နေပြီ” ၊ ပစ္စေကဗုဒ္ဓ ဖြစ်ပေမယ့်လို့ သူ့ပုံပန်းသဏ္ဌာန်က လယ်သမားပဲ ရှိသေးတာ၊ အဲဒါနဲ့ သူ့သူငယ်ချင်းက ပြောတယ် - “မင်း မဟုတ်သေးပါဘူး၊ ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ၊ မင်း ပေါက်သွားပြီ ထင်တယ်၊ ပစ္စေကဗုဒ္ဓဆိုတာ မင်းလိုမှ မဟုတ်တာ၊ ခေါင်းကလည်း ကတုံး၊ အ၀တ်ကလည်း ဆေးဆိုးရောင်နဲ့၊ ပစ္စေကဗုဒ္ဓဆိုတာ အဲဒီလိုနေရမှာ” ၊ အဲဒီမှာ သူသတိရပြီး သူ့ခေါင်းလေးကို လက်နဲ့ သပ်လိုက်တဲ့အခါ ခေါင်းလည်း ရိတ်ပြီးသား ဖြစ်သွားတယ်၊ ပရိက္ခရာ ရှစ်ပါးလွယ်လျက် ကောင်းကင်ပျံတက်ပြီး ပစ္စေကဗုဒ္ဓတွေ သီတင်းသုံးရာ ဂန္ဓမာဒနတောင်က နန္ဒမူလိုဏ်ဂူရှိရာ အရပ်ကို ကြွသွားတယ်။ သူငယ်ချင်းက အဲဒီမှာတင် ငေးကျန်ရစ်တယ်။ သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်နော် - သူလည်း လူပဲ၊ သူက အသိဉာဏ်ထူးရပြီး ကျန်သူငယ်ချင်းက ဘာလို့ မရတာလဲ၊ သူက မလုပ်ခဲ့ဖူးဘူးလေ။ မလုပ်ခဲ့ဖူးတဲ့အတွက်ကြောင့် ဒီအသိဉာဏ်မျိုး သူ မပေါက်ရောက်နိုင်ဘူး - ဟုတ်လား၊ သူကတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို နှိပ်ကွပ်ဆုံးမလိုက်တာ၊ ကိုယ့်သန္တာန်မှာ တကယ့်အားကိုးရာအစစ် တွေ့သွားတယ်။ အားကိုးရာအစစ်ဆိုတာ တခြားမဟုတ်ဘူး။ “အရဟတ္တမဂ်” ဆိုတဲ့ ကုသိုလ်ထူးပဲ၊ အဲဒီ ကုသိုလ်ထူးကို ရပြီးတဲ့နောက်မှာ ဆိုရင် သံသရာဆိုတာ မရှိတော့ဘူး။ ဘ၀အဆုံးသတ်သွားတယ်။ အဲဒါမှ တကယ့်အားကိုးရာအစစ် ဖြစ်သွားတယ်။ အဲဒီနည်းနှင့် သူပစ္စေက ဗုဒ္ဓ ဖြစ်လာပါတယ်လို့ ပြောကြားသွားတယ်။ ဒုတိယပစ္စေကဗုဒ္ဓ ဒုတိယတစ်ပါးကို မေးပြန်တယ် - “အရှင်ဘုရားကရော ဘယ်လို ရဟန်းဘ၀ ရောက်လာတာလဲ” လို့၊ သူလည်း ကာသိတိုင်းက ရွာတစ်ရွာက ဆိုင်ရှင်တစ်ယောက်တဲ့၊ ဆိုင်မှာထိုင်ပြီး စျေးရောင်းနေတာ၊ ဆိုင်ရှေ့ကနေပြီး အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီး စုံတွဲ လျှောက်သွားတယ်။ အမျိုးသမီးက ရုပ်ချောတယ်၊ အဲဒီ ချောမောတဲ့ အမျိုးသမီးကို စိတ်ထဲက ပြစ်မှားမိတယ်၊ ပြစ်မှားမိတဲ့အခါ “ဒီကနေ့ငါ ဘာများ မဟုတ်တာ လုပ်မိသလဲ” လို့ ဆင်ခြင်တဲ့အခါ “သူများသားမယားကို ငါ စိတ်နဲ့ ပြစ်မှားမိပြီ၊ ဒီစိတ်မျိုးတွေ လက်ခံမိရင် ငါ့ထက်ဆိုးတဲ့သူ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါ လက်ခံလို့တော့ မဖြစ်ဘူး” လို့ တွေးမိပြီး အဲဒီလို မကောင်းတဲ့ စိတ်တွေကို အကြောင်းပြုပြီး အဆိုးတရားတွေကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်လိုက်တဲ့အခါ အဆိုးတရားတွေက သင်္ခါရတရားတွေ ဖြစ်သည့်အတွက်ကြောင့် ပထမပစ္စေကဗုဒ္ဓလိုပဲ သူလည်း ပစ္စေကဗုဒ္ဓ ဖြစ်သွားတယ်၊ သာမန်လူဆိုရင် “စိတ်ထဲက ပြစ်မှားမိတာလေးနဲ့ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး” လို့ ထင်ကြမှာပေါ့၊ သူကတော့ မဟုတ်ဘူး၊ “ငါ မဟုတ်တာ လုပ်တာ အပါယ်ငရဲ ရောက်နိုင်တယ်” ဆိုပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကြောက်လန့်ပြီး နှိပ်ကွပ်လိုက်တာ ပစ္စေကဗုဒ္ဓ အဆင့်ထိ ရောက်သွားတယ်။ တတိယပစ္စေကဗုဒ္ဓ ကဲ တတိယပစ္စေကဗုဒ္ဓက ဘယ်လိုပြောလဲ၊ သူဟာ ကာသိတိုင်းက ဖြစ်တယ်၊ သားအဖ နှစ်ယောက် ခရီးသွားကြတယ်။ ခရီးသွားတဲ့အခါ တစ်ရွာနှင့် တစ်ရွာအကြား တောစခန်းတွေ ဖြတ်သွားရတယ်။ တောစခန်းတစ်ခု ရောက်တဲ့အခါ ဓားပြတွေက ပြန်ပေးဆွဲတာတွေ ရှိတယ်၊ သူတို့မှာ စနစ်တစ်ခု ရှိတယ်။ သားနဲ့အဖဆိုရင် သားကို ဖမ်းထားပြီး အဖေကို ပိုက်ဆံရှာခိုင်းတယ်၊ ဆရာနဲ့တပည့် ဆိုရင် ဆရာကို ဖမ်းထားပြီး တပည့်ကို ပိုက်ဆံရှာခိုင်းတယ်။ သူတို့လုပ်ပုံ လုပ်နည်းက အဲဒီလိုလုပ်လေ့ ရှိတယ်။ ဒီတော့ “အေး - ဓားပြတွေ ဟောဒီတောထဲမှာ ရှိတယ်။ ဒို့ အဖမ်းခံရလို့ရှိရင် မင်းကလည်း ငါ့သားလို့ မပြောနဲ့၊ ငါကလည်း မင်းအဖေလို့ မပြောဘူး” လို့ တိုင်ပင်ပြီးတော့ သားအဖ နှစ်ယောက် တောထဲကို သွားတယ်။ ဓားပြတွေနဲ့ တွေ့တော့ “မင်းတို့ နှစ်ယောက် ဘာတော်လဲ” လို့ မေးတယ်။ “ဘာမှမတော်ပါဘူး” လို့ ပြောတယ်။ လိမ်ကြတာပေါ့။ အဖေကလည်း လိမ်တာပဲ၊ သားကလည်း လိမ်တာပဲ။ အဲဒီတော့ လွတ်လာကြတယ်။ လွတ်လာတော့ အဖေကတော့ ဘာမှ မစဉ်းစားဘူး၊ သူလိမ်တာ ဟန်ကျတယ်၊ လိမ်လို့ လွတ်လာတယ်ပေါ့။ သားလုပ်သူကတော့ အဲဒီလို မဟုတ်ဘူး၊ “ဟာ ငါ့အဖေကို အဖေမဟုတ်ဘူးလို့ ပြောမိတယ်၊ ငါ လိမ်မိတယ်၊ ဒီလိုမျိုး လိမ်မိတာ မကောင်းတဲ့ အကုသိုလ်တစ်ခုပဲ၊ ငါ အပါယ်ငရဲ ကျတော့မယ်” ဆိုပြီး ကြောက်လန့်တကြားနဲ့ သူ့ကိုယ်သူ နှိပ်ကွပ်လိုက်တာ - မုသာဝါဒရဲ့ အပြစ်နဲ့ တရားဓမ္မတွေကို ရှုလို့ ခုန ပစ္စေကဗုဒ္ဓတွေလိုပဲ ဆင်ခြင်သုံးသပ်လိုက်တာ လိမ်မိတာကို အကြောင်းပြုတဲ့ သံဝေဂအခြေခံနဲ့ ပစ္စေကဗုဒ္ဓ ဖြစ်သွားတယ်။ အဖေလုပ်တဲ့သူက ဘာမှ မဖြစ်ဘူး၊ သားလုပ်တဲ့သူက ပစ္စေကဗုဒ္ဓ ဖြစ်တယ်၊ ဘာပြုလို့လဲဆိုတော့ အတိတ်ဘ၀က ကုသိုလ်ကံတွေ ရှိနေခဲ့လို့။ ဒါ သာမန် အကုသိုလ်လေးတွေကိုပဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မညှာမတာ ဝေဖန်ပြီးတော့ ကိုယ့်ရဲ့ အားကိုးရာအစစ်ကို ရှာသွားကြတဲ့ သူတော်ကောင်းကြီးတွေပဲ။ စတုတ်ထပစ်စကေဗုဒ်ဓ နောက် စတုတ္ထမြောက် ပစ္စေကဗုဒ္ဓက ဘယ်လိုပြောသလဲ၊ သူကလည်း ကာသိတိုင်းက သူကြီးတစ်ဦးပေါ့။ ရွာသူကြီးက သူ့ရွာက လူတွေကို ကျွဲနွားတွေကို မသတ်ရဘူး၊ ကျွဲနွားအသား မပေါ်ရဘူးလို့ အမိန့်ထုတ်ထားတယ်။ အဲဒီလို အမိန့်ထုတ်ထားတာဟာ တိရစ္ဆာန်တွေကို သနားလို့ အမိန့်ထုတ်ထားတာ၊ သို့သော် ရွာသူရွာသားတွေက စုသွားပြီးတော့ “ကျုပ်တို့ ထုံးစံအတိုင်း ဆိတ်တွေ နွားတွေ သတ်ပြီး ယဇ်ပူဇော်ရမယ် ထုံးစံဖျက်လို့ မရဘူး၊ သူကြီး မပိတ်ပင်ပါနဲ့”၊ “ဒါဖြင့် မင်းတို့ထုံးစံရှိတာ လုပ်ချင် လုပ်ကြပေါ့” လို့၊ အဲဒီလို အခွင့်ပေးလိုက်တဲ့အခါ သတ်ကြတယ်၊ အခုခေတ်လည်း ရှိတယ်မို့လား… အသားငါးတွေ ပေါ်ကြတဲ့အခါကျတော့ သူကြီးက ခွင့်ပြုလို့ ဖြစ်သွားတယ်။ သူကြီးက စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားတယ်။ “ငါ အခွင့်ပေးလိုက်လို့ ဒီအကောင်တွေ သေကြတာပဲ၊ ဒီအကုသိုလ်တွေက ငါ့ဆီလည်း ရောက်မှာပဲ” လို့ ကြောက်သွားတယ်၊ အကုသိုလ်ရဲ့ အပြစ်ကို ဆင်ခြင်၊ ကုသိုလ်တွေရဲ့ အကျိုးကို ဆင်ခြင်ပြီးတော့ သူကလည်း အတိတ်ဘ၀က တရားလမ်းကြောင်းကို လျှောက်ခဲ့ဖူးသည့် ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည့်အတွက်ကြောင့် သင်္ခါရတရားတွေကို မြင်ပြီး နောက်ဆုံးတော့ ပစ္စေကဗုဒ္ဓဘ၀ ရောက်သွားတယ်။ သူကလည်း ဒီလိုပစ္စေကဗုဒ္ဓ ဖြစ်သွားတယ်။ ပဉ္စမပစ္စေကဗုဒ္ဓ ပဉ္စမမြောက်ကတော့ ဘုရင်ကြီးက မေးလျှောက်တဲ့အခါ သူက ကာသိရွာက ရွာသူကြီးတစ်ယောက်ပဲ၊ သူ့ရွာမှာ အရက်သေစာ မသောက်စားရလို့ အမိန့်ထုတ်ထားတယ်။ အဲဒီလို အမိန့်ထုတ်ထားတော့ အရက်သေစာ သောက်စားဖို့နဲ့ ကြုံတော့ ရွာသူရွာသားတွေက သွားပြီး ပြောကြတာပေါ့။ “သူကြီး - ကျုပ်တို့ အစဉ်အလာအရ အရက်ပွဲတော် ဘီယာပွဲတော် ကျင်းပရတယ်၊ အစဉ်အလာကို ဖျက်လို့ မဖြစ်ဘူး” ဆိုတော့ သူက “လုပ်ကြပေါ့” လို့ ခွင့်ပေးလိုက်တယ်။ အဲဒီလို ခွင့်ပေးလိုက်တဲ့အခါ အရက်သေစာတွေ သောက်စားပြီး ရမ်းကြတာပေါ့။ သွေးထွက်သံယိုဖြစ်ပြီး ရပ်ကွက်ရုံးကို ရောက်ကြတယ်။ အဲဒီတော့ သူကြီးက စိတ်မကောင်း ဖြစ်တယ်၊ “ဒီကောင်တွေ ရူးကြ ရိုက်ကြနဲ့ ပေါက်ပြဲကုန်တာပေါ့၊ ခုပြဿနာဖြစ်ကြပြီ၊ ဒီပြစ်မှုတွေက ငါနဲ့ပတ်သက်နေတယ်” ဆိုပြီး စိတ်မကောင်း ဖြစ်တယ်၊ သာမန် ပုဂ္ဂိုလ်ဆို စိတ်မကောင်းဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ထူးခြားတဲ့ အသိဉာဏ်ရှိတဲ့ သူကျတော့ စိတ်မကောင်း ဖြစ်မှာပေါ့၊ အပြစ်ကြီးတစ်ခုကို စိတ်ထဲမှာ ထင်လာတယ်။ ဒါ့ကြောင့်မို့ “အကုသိုလ်တရားတွေရဲ့ အပြစ်ဟာ အလွန်ကြီးမားပါလား၊ ငါလည်းပဲ ဒီအကုသိုလ် တရားတွေနဲ့ ဆက်ပြီးနေမယ်ဆိုရင် ငရဲရောက်တော့မှာပဲ” ဆိုပြီး အကုသိုလ် တရားတွေရဲ့ အပြစ်ကို ဆင်ခြင်ရင်း အဆင့်ဆင့် သင်္ခါရတရားတွေရဲ့ ဖြစ်ပျက်မှုတွေ ဆင်းရဲမှုတွေ ကိုယ်ရဲ့အလိုဆန္ဒအတိုင်း မဖြစ်ဘူးဆိုတဲ့ သဘောတွေကို ဆင်ခြင်ရင်း နောက်ဆုံး သူလည်း ပစ္စေကဗုဒ္ဓ ဖြစ်သွားတယ်။ အားလုံးပေါင်း ပစ္စေကဗုဓ္ဓ ၅ ဆူ ဖြစ်တယ်၊ သို့သော် တူညီတာက ဘာလဲဆိုတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို နှိပ်ကွပ်တာပဲ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို နှိပ်ကွပ်ပြီး ဆုံးမလို့ ယဉ်ကျေးသွားလို့ တရားထူး တရားမြတ် ရကြတာ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ညှာတဲ့ပုဂ္ဂိုလ် ဘာမှ မဖြစ်ဘူး၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ညာတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်လည်း ဘာမှ မဖြစ်ဘူး၊ တရားထူး တရားမြတ် မရဘူး၊ ရင်ထဲရှိတဲ့ တရားထူး တရားမြတ်ကို မတွေ့နိုင်ကြဘူး၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မညှာမတာ ဆုံးမတယ်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မညာတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တွေကျတော့ တကယ် တရားထူး တရားမြတ်ကို ရရှိသွားကြတယ်။ ၅၅၀ ထဲမှာ ပါနီယဇာတ်ဆိုတာ ရှိတယ်။ အဲဒီလို သူတော်စင် သူတော်မြတ်တွေဟာ “အတ္တာ ဟိ အတ္တနော နာထော” “မိမိသည်သာ မိမိ၏ ကိုးကွယ်ရာ” ဆိုသည့်အတိုင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကိုးကွယ်ရာ အစစ်ဖြစ်အောင် လုပ်ကြပါ။ အဲဒီပုဂ္ဂိုလ်တွေဟာ ထပ်ပြီးတော့ အပါယ်ငရဲ ကျစရာ မရှိတော့ဘူး။ ကိလေသာတွေလည်း မဖြစ်တော့ဘူး။ ထာ၀ရငြိမ်းချမ်းပြီး နောက်ဆုံး သူတို့ရဲ့သန္တာန်မှာ ရုပ်နာမ်ဓမ္မ သင်္ခါရ အကြောင်းတရား ပြတ်သွားလို့ နောက်ဆုံး ပြန်မဆက်တော့ဘဲ အငြိမ်းဓာတ်တစ်ခုကို ရရှိသွားကြမှာ ဖြစ်တယ်။ အဲဒီ အငြိမ်းဓာတ်သာ နာထ - တကယ့်အားကိုးရာအစစ် ဖြစ်တယ်။ သားသမီး အားကိုးရင် အပေါ်ယံပဲ ရမယ်၊ ဆွေမျိုး အားကိုးရင် အပေါ်ယံပဲ ရမယ်၊ ဆင်းရဲက လွတ်သည်အထိ အားကိုးရာ ဖြစ်ပါ့မလား၊ ကျန်တာတွေက သာမန်အားကိုးရာသာ ဖြစ်တယ်။ ဒါ့ကြောင့်မို့ - “အတ္တာ ဟိ အတ္တနော နာထော၊ ကော ဟိ နာထော ပရော သိယာ၊ အတ်တနာ ဟိ သုဒန်တနေ၊ နာထံ လဘတိ ဒုလ်လဘံ၊” အတ္တာ ဟိ - မိမိကိုယ်တိုင်သာလျှင်၊ အတ္တနော - မိမိရဲ့၊ နာထော - ကိုးကွယ်အားထားရာ ဖြစ်ပါတော့၏။ ကော ဟိ နာထော ပရော သိယာ - မိမိမှတစ်ပါး ကိုးကွယ်ရာဟု အဘယ်မည်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည် အားထားရာ ဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း။ အတ္တနာ ဟိ - မိမိကိုယ်တိုင် နှိပ်ကွပ်ဆုံးမ၍ အလွန်ယဉ်ကျေးမှသာလျှင်၊ နာထံ ဒုလ္လဘံ - အလွန်တရာမှ ရခဲလှသော အားကိုးရာ အစစ်ဆိုတဲ့ တကယ့်တရားထူး တရားမြတ် အရဟတ္တမဂ်၊ အရဟတ္တဖိုလ် ဆိုတဲ့ တရားကို၊ လဘတိ - မုချမသွေ ရနိုင်ပါသည်ဟု၊ ဘဂဝါ - ရွှေဘုန်းတော်သခင် ရှင်တော်မြတ် ဘုရားသည်၊ အဝေါစ - ကောင်းစွာမသွေ ဟောကြားတော်မူခဲ့ပါပေသတည်း။ (ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော်ဘုရားကြီးဟောကြားတော်မူသော အတ္တာ ဟိ အတ္တနော နာထော တရားဒေသနာမှ) ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ လူမှုကွန်ယက်စာမျက်နှာမှ ပြန်လည် ဖော်ပြပါသည်။

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2ZzBDxL

ဗာရာဏသီပြည်ကြီးရဲ့ နန်းတော်မှာ ဘုရင်ကြီးကပင့်လို့ ပစ္စေကဗုဒ္ဓ ၅ ပါး ရောက်လာတယ်။ ဘုရင်ကြီးက ဆွမ်း ခဲဘွယ် ချိုချဉ်ရသာတွေ ဆက်ကပ်လို့ ဒါနကောင်းမှုတွေ ပြုပြီး ပစ္စေကဗုဒ္ဓ ၅ ပါးအနီး ထိုင်ပြီး တရား နာနေတယ်။ တရားနာနေတဲ့ အချိန်မှာ သူတို့အကြောင်းကို ဘုရင်ကြီးက သိချင်တယ်။ သိချင်လို့ မေးတယ်။ ပထမပစ္စေကဗုဒ္ဓ ပစ္စေကဗုဒ္ဓ ၅ ပါးမှာ အကြီးဆုံးကို စပြီးမေးတယ်။ “အရှင်ဘုရားက လူ့ဘ၀ကို ရှောင်ပြီး အခုလို သူတော်စင်ဘ၀ကို ဘာကြောင့် ရောက်လာတာလဲ” လို့ မေးကြည့်တယ်။ ခုခေတ်လည်း ဘုန်းကြီး၀တ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ အမေက ၀တ်ခိုင်းလို့ ၀တ်တာလည်း ရှိတာပဲ၊ ကိုယ့်ဟာကိုယ် အိမ်က ထွက်ပြေးပြီး ၀တ်တာလည်း ရှိတယ် - အမျိုးစုံပေါ့။ ဘုန်းကြီးတို့တော့ အမေက ၀တ်ခိုင်းလို့ ၀တ်တာ၊ နောက် ကိုယ့်ဟာကိုယ် စိတ်ပါလာတာ၊ ဘ၀မှာ အကြောင်းဆိုတာ ရှိတတ်တယ်။ ကောင်းပြီ - ပစ္စေကဗုဒ္ဓကို “အရှင်ဘုရား အခုလို သူတော်စင်ဘ၀ ဘယ်လိုနည်းနဲ့ ရောက်လာတာလဲ” လို့ မေးတော့ ပစ္စေကဗုဒ္ဓက သူ့အကြောင်းကို ရှင်းပြတယ်။ သူက ကာသိတိုင်းက ရွာကလေးတစ်ရွာမှာ သာမန်လယ်သမားတစ်ယောက်၊ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်နှင့် လယ်ထဲမှာ လယ်ထွန်နေကြတယ်၊ အိန္ဒိယမှာ ပူပြင်းတဲ့ အချိန်ဆို အလွန်ပူတယ်။ ရေဘူးလေးတွေ ကိုယ်စီယူသွားပြီး လယ်လုပ်ငန်းကို လုပ်ကြတယ်။ ချွေးက ပြိုက်ပြိုက်ကျ၊ ရာသီဥတုကလည်း ပူနဲ့ ပင်ပင်ပန်းပန်း လုပ်ကြတဲ့အခါ ရေငတ်လာကြတော့ ကိုယ့်ရေဘူး ကိုယ်ဖွင့်ပြီး သောက်ကြတယ်။ အခုခေတ်ဆိုရင် ရေသန့်ဘူးလေးတွေပေါ့၊ အဲဒီလို အလုပ်ပင်ပန်းလို့ ရေငတ်တဲ့အခါ သူ့သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်က ရေဘူးဖွင့်ပြီး ရေသောက်တယ်။ သူလည်း ရေသောက်မလို့ ကြည့်တော့ သူ့ရေဘူးက ရေနည်းနေတယ်။ “ငါ့ရေဘူးက ရေကုန်လိမ့်မယ်၊ ဟိုကောင့်ရေဘူးထဲက ရေခိုးမှပဲ” ဆိုပြီးတော့ သူများ ရေဘူးထဲကရေကို မပြောမဆိုဘဲနဲ့ တိတ်တိတ်ကလေး ခိုးသောက်တယ်။ ကိုယ့်ဟာ မဟုတ်ဘဲ သူများရေကို ခိုးသောက်တာ၊ ပြီးတော အလုပ်ဆက်လုပ်ကြတယ်။ ညနေလုပ်ငန်းသိမ်းတဲ့ အချိန်ကျတော့ ညောင်းလို့ ရေသွားချိုးကြတယ်။ ပြီးတော့ အိမ်ပြန်ကြမယ်ပေါ့။ ရေချိုး အ၀တ်အစား လဲပြီးတော့ အေးသွားတယ်။ အေးသွားပြီး အမောပန်းပြေတဲ့အခါ “ငါ ဒီနေ့ ဘာမဟုတ်တာ လုပ်မိသလဲ” လို့ တွေးတော့ ရေခိုးသောက်မိတာ သတိရမိတယ်၊ “သြော်… ငါ အတော်ဆိုးတဲ့ အကောင်ပဲ၊ သူများရေကို ခိုးသောက်ရအောင် ငါ့မှာ လောဘတွေ ဖြစ်နေပါလား၊ ဟောဒီ လောဘကို မနှိပ်ကွပ်ရင် အပါယ်ငရဲ ကျတော့မှာပဲ ငါ အတော်ဆိုးတဲ့အကောင်ပဲ” လို့၊ တချို့ဆို အဲဒီလို တွေးမှာ မဟုတ်ဘူးနော်၊ ဒီရေလေးက ဘယ်လောက် တန်ဖိုးရှိလို့တုန်းလို့ပဲ တွေးမှာ။ သူကတော့ အဲဒီလို မတွေးဘူး၊ သူများရဲ့ရေကို ငါ မပြောဘဲနဲ့ ခိုးသောက်မိတယ်။ တကယ်တော့ အဲဒီရေခိုးသောက်တာဟာ သာမန်အပြစ်ကလေးလို့ ပြောရမယ်၊ “မင်းရေ ငါသောက်မိတယ်” လို့ ပြောရင် ပြီးသွားမှာပဲ၊ သူက အဲဒါနဲ့ကို မကျေနပ်ဘူး၊ ယူကြုံးမရ ဖြစ်နေတာ - “သြော် - ငါ မဟုတ်တာ လုပ်မိပြီ၊ ဒီလိုလုပ်တာဟာ သံသရာမှာ ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်နိုင်တယ်၊ ဒီအကုသိုလ်ဟာ တယ်ဆိုးပါလား” လို့ လောဘရဲ့အပြစ်ကို တွေးလိုက်တာ - မတ်တပ်ရပ်ပြီး တွေးနေတာ၊ တွေးရင်းကနေ ဘယ်ထိအောင် ရောက်သွားသလဲဆိုရင် လောဘရဲ့ သဘာဝတွေ ဆိုးဝါးမှုတွေကို သိပြီး မမြဲတဲ့ သင်္ခါရသဘောတွေကို ဆင်ခြင်မိသွားတဲ့အခါမှာ တစ်ထိုင်တည်းနဲ့ ပစ္စေကဗုဒ္ဓ ဖြစ်သွားတယ်။ ဘာလို့ ဖြစ်သွားလဲ - မြန်လှချည်လားလို့ မအောက်မေ့နဲ့၊ လေ့ကျင့်ထားခဲ့တဲ့ အရှိန်အဝါတွေကြောင့်မို့ ဖြစ်သွားတာ။ ကြားဖူးကြတယ် မဟုတ်လား၊ ရှင်စူဠပန်ဟာ ပဝါဖြူလေးနဲ့ တရားထူးရသွားတာ၊ မြတ်စွာဘုရားက ပဝါပိုင်းလေး ပေးထားတယ်၊ အဲဒီပဝါပိုင်းလေးနဲ့ပဲ တရားရှုတယ်၊ ပဝါလေးနွမ်းလာတာ မြင်တဲ့အခါ ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် နွမ်းရတယ်လို့ သံဝေဂစိတ်ဖြစ်တယ်၊ အတိတ်ဘ၀နဲ့ ဘုရားက ဆက်ပေးလိုက်တာ။ ဒီစိတ်မျိုးက အရင်ကလည်း ပေါ်ခဲ့ဖူးတယ်။ ပဝါလေး နွမ်းသွားတာကို ကြည့်ပြီး ပေါ်ခဲ့ဖူးတယ်။ အဲဒီစိတ်ကလေးနဲ့ ဆက်ပေးလိုက်တာ။ ယခင်စိတ်နဲ့ ယခုစိတ် ပေါင်းလိုက်တဲ့အခါ စွမ်းအင်တွေ တက်သွားတယ်။ ပြန်အောက်မေ့သွား တယ်။ တစ်ခုသော ဘ၀မှာ ဘုရင်ဖြစ်စဉ်က မိမိမှာပါတဲ့ လက်ကိုင်ပဝါလေးနဲ့ နဖူးကို သုတ်ပြီး ပြန်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ မည်းညစ်သွားတာ တွေ့တော့ ဒီခန္ဓာကိုယ်ကြီးနဲ့ ထိစပ်လို့ ဖြူစင်ရာကနေ မည်းသွားပါလား၊ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက မတင့်တယ်ပါလား ဆိုတဲ့အတွေးလေး ၀င်ခဲ့တယ်။ ဒီအတွေးလေးက ဓမ္မအတွေးလေးပဲ၊ အဲဒီဓမ္မအတွေးနဲ့ နောက်ဆုံးဘ၀မှာ မြတ်စွာဘုရားက ဆက်ပေးလိုက်တာ၊ energy အရှိန်အဝါတွေ ဖြစ်သွားပြီးတော့ ရဟန္တာအဆင့် ရောက်သွားတာ။ ပစ္စေကဗုဒ္ဓအလောင်းက ဒီအသိဉာဏ်နဲ့ပဲ ရေကလေးတစ်ခွက် ခိုးသောက်မိတာနဲ့ သူ့ကိုယ်သူ စိတ်မကောင်းဖြစ်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို နှိပ်ကွပ်ပြီး “တယ်ဆိုးတာပဲ။ ငါ မဟုတ်တဲ့အလုပ်တွေ လုပ်ထားတယ်၊ လောဘဆိုတဲ့တရားက အလွန်ဆိုးပါလား” ဆိုတဲ့ လောဘရဲ့ သဘောကို ဆင်ခြင်လိုက်တာ - မကောင်းတဲ့တရားတွေကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆင်ခြင်လိုက်တာ, သင်္ခါရတရားတွေရဲ့ မမြဲတဲ့ သဘောတွေ ဒုက္ခပေးနေတဲ့သဘောတွေ ဒါတွေကို ဆင်ခြင်ရင်း ဝိပဿနာဉာဏ် အဆင့်ဆင့်တက်လို့ ပစ္စေကဗုဒ္ဓ အဆင့်ထိ ရောက်သွားတယ်။ သူ့သူငယ်ချင်းက ရေမိုးချိုးပြီး တက်လာတဲ့အခါ “သူငယ်ချင်း - တို့ပြန်ကြစို့လေ မိုးချုပ်ပြီ” လို့ ပြောတော့ သူက ဘာပြောလဲဆိုတော့ “ငါ အိမ်မပြန်တော့ဘူး၊ ငါ ပစ္စေကဗုဒ္ဓ ဖြစ်နေပြီ” ၊ ပစ္စေကဗုဒ္ဓ ဖြစ်ပေမယ့်လို့ သူ့ပုံပန်းသဏ္ဌာန်က လယ်သမားပဲ ရှိသေးတာ၊ အဲဒါနဲ့ သူ့သူငယ်ချင်းက ပြောတယ် - “မင်း မဟုတ်သေးပါဘူး၊ ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ၊ မင်း ပေါက်သွားပြီ ထင်တယ်၊ ပစ္စေကဗုဒ္ဓဆိုတာ မင်းလိုမှ မဟုတ်တာ၊ ခေါင်းကလည်း ကတုံး၊ အ၀တ်ကလည်း ဆေးဆိုးရောင်နဲ့၊ ပစ္စေကဗုဒ္ဓဆိုတာ အဲဒီလိုနေရမှာ” ၊ အဲဒီမှာ သူသတိရပြီး သူ့ခေါင်းလေးကို လက်နဲ့ သပ်လိုက်တဲ့အခါ ခေါင်းလည်း ရိတ်ပြီးသား ဖြစ်သွားတယ်၊ ပရိက္ခရာ ရှစ်ပါးလွယ်လျက် ကောင်းကင်ပျံတက်ပြီး ပစ္စေကဗုဒ္ဓတွေ သီတင်းသုံးရာ ဂန္ဓမာဒနတောင်က နန္ဒမူလိုဏ်ဂူရှိရာ အရပ်ကို ကြွသွားတယ်။ သူငယ်ချင်းက အဲဒီမှာတင် ငေးကျန်ရစ်တယ်။ သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်နော် - သူလည်း လူပဲ၊ သူက အသိဉာဏ်ထူးရပြီး ကျန်သူငယ်ချင်းက ဘာလို့ မရတာလဲ၊ သူက မလုပ်ခဲ့ဖူးဘူးလေ။ မလုပ်ခဲ့ဖူးတဲ့အတွက်ကြောင့် ဒီအသိဉာဏ်မျိုး သူ မပေါက်ရောက်နိုင်ဘူး - ဟုတ်လား၊ သူကတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို နှိပ်ကွပ်ဆုံးမလိုက်တာ၊ ကိုယ့်သန္တာန်မှာ တကယ့်အားကိုးရာအစစ် တွေ့သွားတယ်။ အားကိုးရာအစစ်ဆိုတာ တခြားမဟုတ်ဘူး။ “အရဟတ္တမဂ်” ဆိုတဲ့ ကုသိုလ်ထူးပဲ၊ အဲဒီ ကုသိုလ်ထူးကို ရပြီးတဲ့နောက်မှာ ဆိုရင် သံသရာဆိုတာ မရှိတော့ဘူး။ ဘ၀အဆုံးသတ်သွားတယ်။ အဲဒါမှ တကယ့်အားကိုးရာအစစ် ဖြစ်သွားတယ်။ အဲဒီနည်းနှင့် သူပစ္စေက ဗုဒ္ဓ ဖြစ်လာပါတယ်လို့ ပြောကြားသွားတယ်။ ဒုတိယပစ္စေကဗုဒ္ဓ ဒုတိယတစ်ပါးကို မေးပြန်တယ် - “အရှင်ဘုရားကရော ဘယ်လို ရဟန်းဘ၀ ရောက်လာတာလဲ” လို့၊ သူလည်း ကာသိတိုင်းက ရွာတစ်ရွာက ဆိုင်ရှင်တစ်ယောက်တဲ့၊ ဆိုင်မှာထိုင်ပြီး စျေးရောင်းနေတာ၊ ဆိုင်ရှေ့ကနေပြီး အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီး စုံတွဲ လျှောက်သွားတယ်။ အမျိုးသမီးက ရုပ်ချောတယ်၊ အဲဒီ ချောမောတဲ့ အမျိုးသမီးကို စိတ်ထဲက ပြစ်မှားမိတယ်၊ ပြစ်မှားမိတဲ့အခါ “ဒီကနေ့ငါ ဘာများ မဟုတ်တာ လုပ်မိသလဲ” လို့ ဆင်ခြင်တဲ့အခါ “သူများသားမယားကို ငါ စိတ်နဲ့ ပြစ်မှားမိပြီ၊ ဒီစိတ်မျိုးတွေ လက်ခံမိရင် ငါ့ထက်ဆိုးတဲ့သူ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါ လက်ခံလို့တော့ မဖြစ်ဘူး” လို့ တွေးမိပြီး အဲဒီလို မကောင်းတဲ့ စိတ်တွေကို အကြောင်းပြုပြီး အဆိုးတရားတွေကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်လိုက်တဲ့အခါ အဆိုးတရားတွေက သင်္ခါရတရားတွေ ဖြစ်သည့်အတွက်ကြောင့် ပထမပစ္စေကဗုဒ္ဓလိုပဲ သူလည်း ပစ္စေကဗုဒ္ဓ ဖြစ်သွားတယ်၊ သာမန်လူဆိုရင် “စိတ်ထဲက ပြစ်မှားမိတာလေးနဲ့ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး” လို့ ထင်ကြမှာပေါ့၊ သူကတော့ မဟုတ်ဘူး၊ “ငါ မဟုတ်တာ လုပ်တာ အပါယ်ငရဲ ရောက်နိုင်တယ်” ဆိုပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကြောက်လန့်ပြီး နှိပ်ကွပ်လိုက်တာ ပစ္စေကဗုဒ္ဓ အဆင့်ထိ ရောက်သွားတယ်။ တတိယပစ္စေကဗုဒ္ဓ ကဲ တတိယပစ္စေကဗုဒ္ဓက ဘယ်လိုပြောလဲ၊ သူဟာ ကာသိတိုင်းက ဖြစ်တယ်၊ သားအဖ နှစ်ယောက် ခရီးသွားကြတယ်။ ခရီးသွားတဲ့အခါ တစ်ရွာနှင့် တစ်ရွာအကြား တောစခန်းတွေ ဖြတ်သွားရတယ်။ တောစခန်းတစ်ခု ရောက်တဲ့အခါ ဓားပြတွေက ပြန်ပေးဆွဲတာတွေ ရှိတယ်၊ သူတို့မှာ စနစ်တစ်ခု ရှိတယ်။ သားနဲ့အဖဆိုရင် သားကို ဖမ်းထားပြီး အဖေကို ပိုက်ဆံရှာခိုင်းတယ်၊ ဆရာနဲ့တပည့် ဆိုရင် ဆရာကို ဖမ်းထားပြီး တပည့်ကို ပိုက်ဆံရှာခိုင်းတယ်။ သူတို့လုပ်ပုံ လုပ်နည်းက အဲဒီလိုလုပ်လေ့ ရှိတယ်။ ဒီတော့ “အေး - ဓားပြတွေ ဟောဒီတောထဲမှာ ရှိတယ်။ ဒို့ အဖမ်းခံရလို့ရှိရင် မင်းကလည်း ငါ့သားလို့ မပြောနဲ့၊ ငါကလည်း မင်းအဖေလို့ မပြောဘူး” လို့ တိုင်ပင်ပြီးတော့ သားအဖ နှစ်ယောက် တောထဲကို သွားတယ်။ ဓားပြတွေနဲ့ တွေ့တော့ “မင်းတို့ နှစ်ယောက် ဘာတော်လဲ” လို့ မေးတယ်။ “ဘာမှမတော်ပါဘူး” လို့ ပြောတယ်။ လိမ်ကြတာပေါ့။ အဖေကလည်း လိမ်တာပဲ၊ သားကလည်း လိမ်တာပဲ။ အဲဒီတော့ လွတ်လာကြတယ်။ လွတ်လာတော့ အဖေကတော့ ဘာမှ မစဉ်းစားဘူး၊ သူလိမ်တာ ဟန်ကျတယ်၊ လိမ်လို့ လွတ်လာတယ်ပေါ့။ သားလုပ်သူကတော့ အဲဒီလို မဟုတ်ဘူး၊ “ဟာ ငါ့အဖေကို အဖေမဟုတ်ဘူးလို့ ပြောမိတယ်၊ ငါ လိမ်မိတယ်၊ ဒီလိုမျိုး လိမ်မိတာ မကောင်းတဲ့ အကုသိုလ်တစ်ခုပဲ၊ ငါ အပါယ်ငရဲ ကျတော့မယ်” ဆိုပြီး ကြောက်လန့်တကြားနဲ့ သူ့ကိုယ်သူ နှိပ်ကွပ်လိုက်တာ - မုသာဝါဒရဲ့ အပြစ်နဲ့ တရားဓမ္မတွေကို ရှုလို့ ခုန ပစ္စေကဗုဒ္ဓတွေလိုပဲ ဆင်ခြင်သုံးသပ်လိုက်တာ လိမ်မိတာကို အကြောင်းပြုတဲ့ သံဝေဂအခြေခံနဲ့ ပစ္စေကဗုဒ္ဓ ဖြစ်သွားတယ်။ အဖေလုပ်တဲ့သူက ဘာမှ မဖြစ်ဘူး၊ သားလုပ်တဲ့သူက ပစ္စေကဗုဒ္ဓ ဖြစ်တယ်၊ ဘာပြုလို့လဲဆိုတော့ အတိတ်ဘ၀က ကုသိုလ်ကံတွေ ရှိနေခဲ့လို့။ ဒါ သာမန် အကုသိုလ်လေးတွေကိုပဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မညှာမတာ ဝေဖန်ပြီးတော့ ကိုယ့်ရဲ့ အားကိုးရာအစစ်ကို ရှာသွားကြတဲ့ သူတော်ကောင်းကြီးတွေပဲ။ စတုတ်ထပစ်စကေဗုဒ်ဓ နောက် စတုတ္ထမြောက် ပစ္စေကဗုဒ္ဓက ဘယ်လိုပြောသလဲ၊ သူကလည်း ကာသိတိုင်းက သူကြီးတစ်ဦးပေါ့။ ရွာသူကြီးက သူ့ရွာက လူတွေကို ကျွဲနွားတွေကို မသတ်ရဘူး၊ ကျွဲနွားအသား မပေါ်ရဘူးလို့ အမိန့်ထုတ်ထားတယ်။ အဲဒီလို အမိန့်ထုတ်ထားတာဟာ တိရစ္ဆာန်တွေကို သနားလို့ အမိန့်ထုတ်ထားတာ၊ သို့သော် ရွာသူရွာသားတွေက စုသွားပြီးတော့ “ကျုပ်တို့ ထုံးစံအတိုင်း ဆိတ်တွေ နွားတွေ သတ်ပြီး ယဇ်ပူဇော်ရမယ် ထုံးစံဖျက်လို့ မရဘူး၊ သူကြီး မပိတ်ပင်ပါနဲ့”၊ “ဒါဖြင့် မင်းတို့ထုံးစံရှိတာ လုပ်ချင် လုပ်ကြပေါ့” လို့၊ အဲဒီလို အခွင့်ပေးလိုက်တဲ့အခါ သတ်ကြတယ်၊ အခုခေတ်လည်း ရှိတယ်မို့လား… အသားငါးတွေ ပေါ်ကြတဲ့အခါကျတော့ သူကြီးက ခွင့်ပြုလို့ ဖြစ်သွားတယ်။ သူကြီးက စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားတယ်။ “ငါ အခွင့်ပေးလိုက်လို့ ဒီအကောင်တွေ သေကြတာပဲ၊ ဒီအကုသိုလ်တွေက ငါ့ဆီလည်း ရောက်မှာပဲ” လို့ ကြောက်သွားတယ်၊ အကုသိုလ်ရဲ့ အပြစ်ကို ဆင်ခြင်၊ ကုသိုလ်တွေရဲ့ အကျိုးကို ဆင်ခြင်ပြီးတော့ သူကလည်း အတိတ်ဘ၀က တရားလမ်းကြောင်းကို လျှောက်ခဲ့ဖူးသည့် ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည့်အတွက်ကြောင့် သင်္ခါရတရားတွေကို မြင်ပြီး နောက်ဆုံးတော့ ပစ္စေကဗုဒ္ဓဘ၀ ရောက်သွားတယ်။ သူကလည်း ဒီလိုပစ္စေကဗုဒ္ဓ ဖြစ်သွားတယ်။ ပဉ္စမပစ္စေကဗုဒ္ဓ ပဉ္စမမြောက်ကတော့ ဘုရင်ကြီးက မေးလျှောက်တဲ့အခါ သူက ကာသိရွာက ရွာသူကြီးတစ်ယောက်ပဲ၊ သူ့ရွာမှာ အရက်သေစာ မသောက်စားရလို့ အမိန့်ထုတ်ထားတယ်။ အဲဒီလို အမိန့်ထုတ်ထားတော့ အရက်သေစာ သောက်စားဖို့နဲ့ ကြုံတော့ ရွာသူရွာသားတွေက သွားပြီး ပြောကြတာပေါ့။ “သူကြီး - ကျုပ်တို့ အစဉ်အလာအရ အရက်ပွဲတော် ဘီယာပွဲတော် ကျင်းပရတယ်၊ အစဉ်အလာကို ဖျက်လို့ မဖြစ်ဘူး” ဆိုတော့ သူက “လုပ်ကြပေါ့” လို့ ခွင့်ပေးလိုက်တယ်။ အဲဒီလို ခွင့်ပေးလိုက်တဲ့အခါ အရက်သေစာတွေ သောက်စားပြီး ရမ်းကြတာပေါ့။ သွေးထွက်သံယိုဖြစ်ပြီး ရပ်ကွက်ရုံးကို ရောက်ကြတယ်။ အဲဒီတော့ သူကြီးက စိတ်မကောင်း ဖြစ်တယ်၊ “ဒီကောင်တွေ ရူးကြ ရိုက်ကြနဲ့ ပေါက်ပြဲကုန်တာပေါ့၊ ခုပြဿနာဖြစ်ကြပြီ၊ ဒီပြစ်မှုတွေက ငါနဲ့ပတ်သက်နေတယ်” ဆိုပြီး စိတ်မကောင်း ဖြစ်တယ်၊ သာမန် ပုဂ္ဂိုလ်ဆို စိတ်မကောင်းဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ထူးခြားတဲ့ အသိဉာဏ်ရှိတဲ့ သူကျတော့ စိတ်မကောင်း ဖြစ်မှာပေါ့၊ အပြစ်ကြီးတစ်ခုကို စိတ်ထဲမှာ ထင်လာတယ်။ ဒါ့ကြောင့်မို့ “အကုသိုလ်တရားတွေရဲ့ အပြစ်ဟာ အလွန်ကြီးမားပါလား၊ ငါလည်းပဲ ဒီအကုသိုလ် တရားတွေနဲ့ ဆက်ပြီးနေမယ်ဆိုရင် ငရဲရောက်တော့မှာပဲ” ဆိုပြီး အကုသိုလ် တရားတွေရဲ့ အပြစ်ကို ဆင်ခြင်ရင်း အဆင့်ဆင့် သင်္ခါရတရားတွေရဲ့ ဖြစ်ပျက်မှုတွေ ဆင်းရဲမှုတွေ ကိုယ်ရဲ့အလိုဆန္ဒအတိုင်း မဖြစ်ဘူးဆိုတဲ့ သဘောတွေကို ဆင်ခြင်ရင်း နောက်ဆုံး သူလည်း ပစ္စေကဗုဒ္ဓ ဖြစ်သွားတယ်။ အားလုံးပေါင်း ပစ္စေကဗုဓ္ဓ ၅ ဆူ ဖြစ်တယ်၊ သို့သော် တူညီတာက ဘာလဲဆိုတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို နှိပ်ကွပ်တာပဲ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို နှိပ်ကွပ်ပြီး ဆုံးမလို့ ယဉ်ကျေးသွားလို့ တရားထူး တရားမြတ် ရကြတာ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ညှာတဲ့ပုဂ္ဂိုလ် ဘာမှ မဖြစ်ဘူး၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ညာတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်လည်း ဘာမှ မဖြစ်ဘူး၊ တရားထူး တရားမြတ် မရဘူး၊ ရင်ထဲရှိတဲ့ တရားထူး တရားမြတ်ကို မတွေ့နိုင်ကြဘူး၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မညှာမတာ ဆုံးမတယ်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မညာတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တွေကျတော့ တကယ် တရားထူး တရားမြတ်ကို ရရှိသွားကြတယ်။ ၅၅၀ ထဲမှာ ပါနီယဇာတ်ဆိုတာ ရှိတယ်။ အဲဒီလို သူတော်စင် သူတော်မြတ်တွေဟာ “အတ္တာ ဟိ အတ္တနော နာထော” “မိမိသည်သာ မိမိ၏ ကိုးကွယ်ရာ” ဆိုသည့်အတိုင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကိုးကွယ်ရာ အစစ်ဖြစ်အောင် လုပ်ကြပါ။ အဲဒီပုဂ္ဂိုလ်တွေဟာ ထပ်ပြီးတော့ အပါယ်ငရဲ ကျစရာ မရှိတော့ဘူး။ ကိလေသာတွေလည်း မဖြစ်တော့ဘူး။ ထာ၀ရငြိမ်းချမ်းပြီး နောက်ဆုံး သူတို့ရဲ့သန္တာန်မှာ ရုပ်နာမ်ဓမ္မ သင်္ခါရ အကြောင်းတရား ပြတ်သွားလို့ နောက်ဆုံး ပြန်မဆက်တော့ဘဲ အငြိမ်းဓာတ်တစ်ခုကို ရရှိသွားကြမှာ ဖြစ်တယ်။ အဲဒီ အငြိမ်းဓာတ်သာ နာထ - တကယ့်အားကိုးရာအစစ် ဖြစ်တယ်။ သားသမီး အားကိုးရင် အပေါ်ယံပဲ ရမယ်၊ ဆွေမျိုး အားကိုးရင် အပေါ်ယံပဲ ရမယ်၊ ဆင်းရဲက လွတ်သည်အထိ အားကိုးရာ ဖြစ်ပါ့မလား၊ ကျန်တာတွေက သာမန်အားကိုးရာသာ ဖြစ်တယ်။ ဒါ့ကြောင့်မို့ - “အတ္တာ ဟိ အတ္တနော နာထော၊ ကော ဟိ နာထော ပရော သိယာ၊ အတ်တနာ ဟိ သုဒန်တနေ၊ နာထံ လဘတိ ဒုလ်လဘံ၊” အတ္တာ ဟိ - မိမိကိုယ်တိုင်သာလျှင်၊ အတ္တနော - မိမိရဲ့၊ နာထော - ကိုးကွယ်အားထားရာ ဖြစ်ပါတော့၏။ ကော ဟိ နာထော ပရော သိယာ - မိမိမှတစ်ပါး ကိုးကွယ်ရာဟု အဘယ်မည်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည် အားထားရာ ဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း။ အတ္တနာ ဟိ - မိမိကိုယ်တိုင် နှိပ်ကွပ်ဆုံးမ၍ အလွန်ယဉ်ကျေးမှသာလျှင်၊ နာထံ ဒုလ္လဘံ - အလွန်တရာမှ ရခဲလှသော အားကိုးရာ အစစ်ဆိုတဲ့ တကယ့်တရားထူး တရားမြတ် အရဟတ္တမဂ်၊ အရဟတ္တဖိုလ် ဆိုတဲ့ တရားကို၊ လဘတိ - မုချမသွေ ရနိုင်ပါသည်ဟု၊ ဘဂဝါ - ရွှေဘုန်းတော်သခင် ရှင်တော်မြတ် ဘုရားသည်၊ အဝေါစ - ကောင်းစွာမသွေ ဟောကြားတော်မူခဲ့ပါပေသတည်း။ (ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော်ဘုရားကြီးဟောကြားတော်မူသော အတ္တာ ဟိ အတ္တနော နာထော တရားဒေသနာမှ) ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ လူမှုကွန်ယက်စာမျက်နှာမှ ပြန်လည် ဖော်ပြပါသည်။

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2ZzBDxL

" နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာ တွေ့အောင်ရှာ " ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ကျေးဇူးတော်ရှင် အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ မိုးကုတ်ဆရာတော် ဘုရားကြီး 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာဆိုတာ ချမ်းသာတကာတို့ထက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်တယ်... ။ ဘေးအပေါင်းက လွတ်မြောက်တယ် ။ နိဗ္ဗာန်ရရင် ဘယ်ဘေးမှ မသင့်နိူင်တော့ဘူး... ၊ ဘေးအပေါင်းက လွတ်ချင်ရင် နိဗ္ဗာန်ရအောင် ကြိုးစားကြ... ။ ဒီနေရာမှာ မိလိန္ဒမင်းက ရှင်နာဂသိန်ကို မေးလျှောက်တယ်.. " အရှင်ဘုရား နိဗ္ဗာန် ချမ်းသာဟာ ဘယ်ချမ်းသာနဲ့တူပါသလဲ...? " ဒီတော့ ရှင်နာဂသိန်က"မင်းကြီး ဥပမာ အားဖြင့် ပြောရရင် ပဋိသန္ဓေကထဲက မျက်စိမမြင်လာတဲ့ လူက အဖြူဆိုတာ ဘယ်လိုဟာတုံး ၊ အနီဆိုတာ ဘယ့်နှယ်ဟာတုံး၊ နေဆိုတာ ဘာနဲ့တူသတုံး" လို့ မေးတာနဲ့တူတယ်...။ သူက မွေးကထဲက မျက်စိမပါတဲ့ လူဆိုတော့ လောကမှာရှိတဲ့ အရာဝတ္ထုတွေကို ဘယ်နည်းနဲ့ ခွဲခြမ်းပြီး သိနိူင်ပါ့မလဲ... ။ ဒီဥပမာလိုပါပဲ လောကထဲမှာရှိနေတဲ့ လောကသားတွေ အဖို့ရာမှာ လောကနဲ့ တန်တဲ့ မျက်စိသာပါကြတာပဲ ... ၊ လောကထက်လွန်တဲ့ လောက မှာရှိတဲ့ ချမ်းသာမျိုးတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်မရတဲ့ လောကုတ္တရာ နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာဟာ လောက ချမ်းသာထဲမှာ ဘယ်ချမ်းသာနဲ့မှ တူတယ်လို့ မဆိုနိူင်ပေဘူး ၊ နိဗ္ဗာန်နဲ့တူတဲ့ ချမ်းသာဟာ လောကမှာမရှိဘူးလို့ မှတ်ပေါ့လို့ ဖြေကြားတော်မူလိုက်တယ်... ။ ဥပမာဆိုရရင် လောကမှာရှိတဲ့ ချမ်းသာဟာ သရက်သီးပုပ်နဲ့တူတယ် ၊ သရက်သီးပုပ်ဆိုရင် နည်းနည်းပုပ်ပုပ် တစ်ခြမ်းပဲပုပ်ပုပ် သရက်ပုပ် လို့ခေါ်ရတာပဲ အပြစ်အနာအဆာကင်းရင် သရက်ကောင်း ၊ အနာအဆာ မကင်းရင် သရက်သီးပုပ်လို့ ခေါ်ရသလို လောကချမ်းသာ ဆိုတာကလည်း အပြစ်အနာဆာ မကင်းတော့ ချမ်းသာစစ် ချမ်းသာကောင်းလို့ မခေါ်ဆိုနိူင်ဘူး... ။ ဖြစ်ပြီးပျက်နေတဲ့ လောကထဲမှာ ချမ်းသာစစ်ဆိုတာ ဘယ်မှာရနိူင်ပါ့မလည်း ၊ ဖြစ်ပျက်လောကထဲမှာ ချမ်းသာစစ် မရနိူင်ဘူး... ။ နောက်တစ်ဖန် ရှင်နာဂသိန်က နိဗ္ဗာန်ကို မီးဝိုင်းခံရသူ ဥပမာနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ပြပြန်တယ်.. ဒကာတော်မင်း ဥပမာအားဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင် အရပ်လေးမျက်နှာက လှည့်ပတ်ဝိုင်းရံပြီး လောင်မြိုက်လာတဲ့ မီးပုံကြီးဆိုပါတော့... ။ အဲဒီ မီးပုံကြီးအလယ်မှာ လူတစ်ယောက်ဟာ မီးပတ်ချာ ဝိုင်းမိရက်သား ဖြစ်နေတယ်၊ မီးခိုးတွေ မီးအရှိန်ဝါတွေဟာ ကိုယ်ကို အပူလာဟပ်ပြီး ပူလွန်လွန်းလို့ အခံရ အတော်ကြပ်နေလေပြီ... ။ ဒီအခါမှာ အဲဒီလူဟာ ဘယ်နည်းနဲ့များ လွတ်ကင်းနိူင်ပါ့မလည်းဆိုပြီး အပူတပြင်း ထွက်ပေါက်ရှာကြံမယ် ၊ လွတ်မြောက် နိူင်ရေးအတွက် တစ်အား အားထုတ် တော့မယ်... ။ အဲဒီလိုဘေးဆိုးကြီးတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတော့ ယောက်ျားတို့ စွမ်းပကားနဲ့ ကြောက်အား.. ကြီးပြီး တအားကြီး ကြိုးစားလိုက်တော့.. ကံအားလျော်စွာ မီးပုံကြီးအတွင်းက လွတ်မြောက်သွားရတယ် ၊ အဲဒီမီးလောင်ခံ ရတော့မယ့်ဆဲဆဲ ဘေးက လွတ်မြောက် သွားတဲ့ ယောက်ျားဟာ ဘယ်လောက်များ ဝမ်းမြောက်မလည်း ၊ ဘယ်လောက်များ စိတ်ချမ်းသာ သွားမယ်ဆိုတာ စဉ်းစား ကြည့်ကြ ၊ အတိုင်းအဆကို မမြင်နိူင်ဘူး...။ မင်းကြီး ဒီဥပမာကဲ့သို့ပင် နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာ ဆိုတာ နိုင်းယှဉ်စရာ မရှိပေဘူး ၊ မီးဘေးက လွတ်မြောက်ရတဲ့ စိတ်ချမ်းသာ မှုမျိုးထက် အဆရာထောင်မက ငြိမ်းအေးချမ်းတဲ့သဘော ရှိပေတယ်လို့ မိန့်ဆို ဖြေကြားတော်မူတယ်... ဒီနေရာမှာ ဒကာတို့ သိဖို့က ခန္ဓာငါးပါးဆိုတာ မီးလောင်စာနဲ့ မီးတွေပဲလို့ သိထားကြရမယ်။ ခန္ဓာဟာ လောင်စာနဲ့မီး ၊ မီးနဲ့လောင်စာ တွဲရက်ကြီး အမြဲနေတာပဲ ၊ ခန္ဓာမှာ ဉာဏ်နဲ့ ရှာရင် မီးနဲ့လောင်စာမှတစ်ပါး တစ်ခြား ဘာမှ မတွေ့ရပါဘူး... ။ ဒါကြောင့်မို့ ဒကာတို့ကို စိတ္တနုပဿ . နာရှု ကြလို့ တိုက်တွန်းရတယ်။ရှုရင်ခန္ဓာဖြစ်ခြင်း ပျက်ခြင်း မြင်ရမယ် ၊ ဖြစ်ပျက်မြင်ရင် မီးဝိုင်းမှန်းသိပြီ..၊ မီးမှန်းသိလို့ မီးကိုမုန်းရင် နိဗ္ဗိန္ဒဉာဏ်ရတာပဲ မီးမုန်းတော့ ထွက်လမ်းရှာ ၊ ရှာတော့... ထွက်လမ်းဟာ မဂ်ပဲ ၊မဂ်လမ်းစဉ်နဲ့ထွက်တော့ မီးဘေးက လွတ်မြောက်တဲ့ ဥပမာဟာ .. " နိဗ္ဗာန် " ပဲ... ။ တို့တကာတွေဟာ ပထမဦးဆုံး အနေနဲ့မီးမှန်း သိဖို့လိုတယ် ၊ မီးဝိုင်းတာကို ဝိုင်းမှန်းသိမှ အရူးပျောက်မယ် ဝိုင်းမှန်းမသိရင် အရူးပဲ ။ ဘာကြောင့်လည်းဆိုတော့... မီးကို မီးမှန်း မသိ ရွှေတောင်များထင်လို့ ဝင်ပြီးတိုးမိ ။ ဝင်တိုးမိတော့ လောင်လိုက်တာပေါ့... ။ ဒါကြောင့် ပိုးဖလံမျိုး လို့ပဲ ဆိုရတာ... ၊ တိုးပြန်ရင် ကိုယ်ကျိုး နည်းပြန်ရော... ။ ခန္ဓာမှာ လောင်စာနဲ့မီးပဲ ရှိတယ် ။ ဒါကိုသိမှ ကလျာဏပုထုဇဉ်လို့ ခေါ်နိူင်တယ် ။ ဒါမသိသေးရင် ဥမတ္တက အရူးပဲရှိသေးတယ်မှတ်။ အဲဒီတော့ အရူးမဖြစ်ချင်ရင် အားထုတ်ကြ... အားထုတ်ရင် ခန္ဓာ ရုပ်နာမ်ဖြစ်ပျက်ကို မြင်ရမယ် ၊ ဖြစ်ပျက်မြင်ရင် မီးဝိုင်းမှန်းသိပြီ..၊ မီးဝိုင်းမှန်းသိလာတော့ လွတ်ရာလွတ်ကြောင်း လမ်းကောင်းရှာမယ် ၊ လွတ်လမ်းရှာလို့ တွေ့တာ ငြိမ်းတာပေါ့... အဲတာ " နိဗ္ဗာန် " တွေ့တာပဲ... ။ ကဲ ! ကြိုးစားအားထုတ်ကြ... ... ... ။ ဒုလ္လဘဒေသနာ တွဲ(၁) ၊ စာ(၁၁၁)... မှ ကူးယူပူဇော်ပါသည် ။ သတ္တဝါမှန်သရွေ့ တရားတွေ့ ချမ်းမြေ့သာယာရှိပါစေ ... မိုးကုတ်ဆရာတော် ဟောကြား သစ္စာတရားများ Credit : Original Uploader

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2sd1vmO

" နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာ တွေ့အောင်ရှာ " ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ❆ ကျေးဇူးတော်ရှင် အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ မိုးကုတ်ဆရာတော် ဘုရားကြီး 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာဆိုတာ ချမ်းသာတကာတို့ထက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်တယ်... ။ ဘေးအပေါင်းက လွတ်မြောက်တယ် ။ နိဗ္ဗာန်ရရင် ဘယ်ဘေးမှ မသင့်နိူင်တော့ဘူး... ၊ ဘေးအပေါင်းက လွတ်ချင်ရင် နိဗ္ဗာန်ရအောင် ကြိုးစားကြ... ။ ဒီနေရာမှာ မိလိန္ဒမင်းက ရှင်နာဂသိန်ကို မေးလျှောက်တယ်.. " အရှင်ဘုရား နိဗ္ဗာန် ချမ်းသာဟာ ဘယ်ချမ်းသာနဲ့တူပါသလဲ...? " ဒီတော့ ရှင်နာဂသိန်က"မင်းကြီး ဥပမာ အားဖြင့် ပြောရရင် ပဋိသန္ဓေကထဲက မျက်စိမမြင်လာတဲ့ လူက အဖြူဆိုတာ ဘယ်လိုဟာတုံး ၊ အနီဆိုတာ ဘယ့်နှယ်ဟာတုံး၊ နေဆိုတာ ဘာနဲ့တူသတုံး" လို့ မေးတာနဲ့တူတယ်...။ သူက မွေးကထဲက မျက်စိမပါတဲ့ လူဆိုတော့ လောကမှာရှိတဲ့ အရာဝတ္ထုတွေကို ဘယ်နည်းနဲ့ ခွဲခြမ်းပြီး သိနိူင်ပါ့မလဲ... ။ ဒီဥပမာလိုပါပဲ လောကထဲမှာရှိနေတဲ့ လောကသားတွေ အဖို့ရာမှာ လောကနဲ့ တန်တဲ့ မျက်စိသာပါကြတာပဲ ... ၊ လောကထက်လွန်တဲ့ လောက မှာရှိတဲ့ ချမ်းသာမျိုးတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်မရတဲ့ လောကုတ္တရာ နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာဟာ လောက ချမ်းသာထဲမှာ ဘယ်ချမ်းသာနဲ့မှ တူတယ်လို့ မဆိုနိူင်ပေဘူး ၊ နိဗ္ဗာန်နဲ့တူတဲ့ ချမ်းသာဟာ လောကမှာမရှိဘူးလို့ မှတ်ပေါ့လို့ ဖြေကြားတော်မူလိုက်တယ်... ။ ဥပမာဆိုရရင် လောကမှာရှိတဲ့ ချမ်းသာဟာ သရက်သီးပုပ်နဲ့တူတယ် ၊ သရက်သီးပုပ်ဆိုရင် နည်းနည်းပုပ်ပုပ် တစ်ခြမ်းပဲပုပ်ပုပ် သရက်ပုပ် လို့ခေါ်ရတာပဲ အပြစ်အနာအဆာကင်းရင် သရက်ကောင်း ၊ အနာအဆာ မကင်းရင် သရက်သီးပုပ်လို့ ခေါ်ရသလို လောကချမ်းသာ ဆိုတာကလည်း အပြစ်အနာဆာ မကင်းတော့ ချမ်းသာစစ် ချမ်းသာကောင်းလို့ မခေါ်ဆိုနိူင်ဘူး... ။ ဖြစ်ပြီးပျက်နေတဲ့ လောကထဲမှာ ချမ်းသာစစ်ဆိုတာ ဘယ်မှာရနိူင်ပါ့မလည်း ၊ ဖြစ်ပျက်လောကထဲမှာ ချမ်းသာစစ် မရနိူင်ဘူး... ။ နောက်တစ်ဖန် ရှင်နာဂသိန်က နိဗ္ဗာန်ကို မီးဝိုင်းခံရသူ ဥပမာနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ပြပြန်တယ်.. ဒကာတော်မင်း ဥပမာအားဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင် အရပ်လေးမျက်နှာက လှည့်ပတ်ဝိုင်းရံပြီး လောင်မြိုက်လာတဲ့ မီးပုံကြီးဆိုပါတော့... ။ အဲဒီ မီးပုံကြီးအလယ်မှာ လူတစ်ယောက်ဟာ မီးပတ်ချာ ဝိုင်းမိရက်သား ဖြစ်နေတယ်၊ မီးခိုးတွေ မီးအရှိန်ဝါတွေဟာ ကိုယ်ကို အပူလာဟပ်ပြီး ပူလွန်လွန်းလို့ အခံရ အတော်ကြပ်နေလေပြီ... ။ ဒီအခါမှာ အဲဒီလူဟာ ဘယ်နည်းနဲ့များ လွတ်ကင်းနိူင်ပါ့မလည်းဆိုပြီး အပူတပြင်း ထွက်ပေါက်ရှာကြံမယ် ၊ လွတ်မြောက် နိူင်ရေးအတွက် တစ်အား အားထုတ် တော့မယ်... ။ အဲဒီလိုဘေးဆိုးကြီးတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတော့ ယောက်ျားတို့ စွမ်းပကားနဲ့ ကြောက်အား.. ကြီးပြီး တအားကြီး ကြိုးစားလိုက်တော့.. ကံအားလျော်စွာ မီးပုံကြီးအတွင်းက လွတ်မြောက်သွားရတယ် ၊ အဲဒီမီးလောင်ခံ ရတော့မယ့်ဆဲဆဲ ဘေးက လွတ်မြောက် သွားတဲ့ ယောက်ျားဟာ ဘယ်လောက်များ ဝမ်းမြောက်မလည်း ၊ ဘယ်လောက်များ စိတ်ချမ်းသာ သွားမယ်ဆိုတာ စဉ်းစား ကြည့်ကြ ၊ အတိုင်းအဆကို မမြင်နိူင်ဘူး...။ မင်းကြီး ဒီဥပမာကဲ့သို့ပင် နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာ ဆိုတာ နိုင်းယှဉ်စရာ မရှိပေဘူး ၊ မီးဘေးက လွတ်မြောက်ရတဲ့ စိတ်ချမ်းသာ မှုမျိုးထက် အဆရာထောင်မက ငြိမ်းအေးချမ်းတဲ့သဘော ရှိပေတယ်လို့ မိန့်ဆို ဖြေကြားတော်မူတယ်... ဒီနေရာမှာ ဒကာတို့ သိဖို့က ခန္ဓာငါးပါးဆိုတာ မီးလောင်စာနဲ့ မီးတွေပဲလို့ သိထားကြရမယ်။ ခန္ဓာဟာ လောင်စာနဲ့မီး ၊ မီးနဲ့လောင်စာ တွဲရက်ကြီး အမြဲနေတာပဲ ၊ ခန္ဓာမှာ ဉာဏ်နဲ့ ရှာရင် မီးနဲ့လောင်စာမှတစ်ပါး တစ်ခြား ဘာမှ မတွေ့ရပါဘူး... ။ ဒါကြောင့်မို့ ဒကာတို့ကို စိတ္တနုပဿ . နာရှု ကြလို့ တိုက်တွန်းရတယ်။ရှုရင်ခန္ဓာဖြစ်ခြင်း ပျက်ခြင်း မြင်ရမယ် ၊ ဖြစ်ပျက်မြင်ရင် မီးဝိုင်းမှန်းသိပြီ..၊ မီးမှန်းသိလို့ မီးကိုမုန်းရင် နိဗ္ဗိန္ဒဉာဏ်ရတာပဲ မီးမုန်းတော့ ထွက်လမ်းရှာ ၊ ရှာတော့... ထွက်လမ်းဟာ မဂ်ပဲ ၊မဂ်လမ်းစဉ်နဲ့ထွက်တော့ မီးဘေးက လွတ်မြောက်တဲ့ ဥပမာဟာ .. " နိဗ္ဗာန် " ပဲ... ။ တို့တကာတွေဟာ ပထမဦးဆုံး အနေနဲ့မီးမှန်း သိဖို့လိုတယ် ၊ မီးဝိုင်းတာကို ဝိုင်းမှန်းသိမှ အရူးပျောက်မယ် ဝိုင်းမှန်းမသိရင် အရူးပဲ ။ ဘာကြောင့်လည်းဆိုတော့... မီးကို မီးမှန်း မသိ ရွှေတောင်များထင်လို့ ဝင်ပြီးတိုးမိ ။ ဝင်တိုးမိတော့ လောင်လိုက်တာပေါ့... ။ ဒါကြောင့် ပိုးဖလံမျိုး လို့ပဲ ဆိုရတာ... ၊ တိုးပြန်ရင် ကိုယ်ကျိုး နည်းပြန်ရော... ။ ခန္ဓာမှာ လောင်စာနဲ့မီးပဲ ရှိတယ် ။ ဒါကိုသိမှ ကလျာဏပုထုဇဉ်လို့ ခေါ်နိူင်တယ် ။ ဒါမသိသေးရင် ဥမတ္တက အရူးပဲရှိသေးတယ်မှတ်။ အဲဒီတော့ အရူးမဖြစ်ချင်ရင် အားထုတ်ကြ... အားထုတ်ရင် ခန္ဓာ ရုပ်နာမ်ဖြစ်ပျက်ကို မြင်ရမယ် ၊ ဖြစ်ပျက်မြင်ရင် မီးဝိုင်းမှန်းသိပြီ..၊ မီးဝိုင်းမှန်းသိလာတော့ လွတ်ရာလွတ်ကြောင်း လမ်းကောင်းရှာမယ် ၊ လွတ်လမ်းရှာလို့ တွေ့တာ ငြိမ်းတာပေါ့... အဲတာ " နိဗ္ဗာန် " တွေ့တာပဲ... ။ ကဲ ! ကြိုးစားအားထုတ်ကြ... ... ... ။ ဒုလ္လဘဒေသနာ တွဲ(၁) ၊ စာ(၁၁၁)... မှ ကူးယူပူဇော်ပါသည် ။ သတ္တဝါမှန်သရွေ့ တရားတွေ့ ချမ်းမြေ့သာယာရှိပါစေ ... မိုးကုတ်ဆရာတော် ဟောကြား သစ္စာတရားများ Credit : Original Uploader

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2sd1vmO

အနိမ့်အမြင့်နိယာမ 🙏🙏🙏🙏🙏 အထက်ကိုမော်ကြည်းပြီး စိတ်မပျက်နဲ့ စိတ်ပျက်ရုံနဲ့ ဘဝကမြင့်မလာဘူး ကိုယ့်အောက်နိမ့်ကျနေသူတွေ ဒုနဲ့ဒေးရှိနေတယ်ဆိုတာသတိရ ကိုယ်အစွမ်းရှိသလောက်အားထုတ် ထိုက်သင့်သလောက်အောင်မြင်ရင် သန္တုဋ္ဌီမင်္ဂလာကိုနှလုံးသွင်းဖြေသိမ့်ပါ အောက်ကိုငုံ့ကြည့်ပီး မာန်မတက်နဲ့ မာန်တက်ရုံနဲ့ အထင်ကြီးမခံရဘူး ကိုယ့်ထက်မြင့်နေတဲ့သူတွေ ဒုနဲ့ဒေးရှိနေတယ်ဆိုတာသတိရ ရှေ့ဆက်ပြီးကြိုးစားအားထုတ် ပိုလာရင် လိုတဲ့နေရာလှူဒါန်းပေးကမ်း အထက်ကိုပဲမော်ကြည့်နေသမျှ ဘယ်တော့မှ စိတ်မချမ်းသာဘူး အောက်ကိုပဲငုံကြည့်နေသမျှ ဘယ်တော့မှ မတိုးတက်ဘူး အထက်အောက်မျှကြည့်တတ်ရမယ် ကိုယ့်ကမြင့်နေလို့ နိမ့်နေသူကို မနှိမ်လေနဲ့ အမြင့်ရောက်လေ ပြုတ်မကျအောင်ဂရုစိုက်ဖို့ ပိုပြီးလိုအပ်တယ်ဆိုတာအမြဲသတိရပါ.... ကိုယ်ကနိမ့်နေလို့ မြင့်နေသူကို မနာလိုမဖြစ်နဲ့ သူလိုမြင့်အောင် သူလိုကြိုးစားအားထုတ်ရမယ် ကံ-ဉာဏ်-ဝီရိယကို အစွမ်းကုန်အသုံးချရမယ် ဘဝကို ဘယ်တော့မှ ပုံသေမတွက်နဲ့ လူဆိုတာ မမြင်နိုင်တဲ့ကံကိုထမ်းလာတာ အသက်ရှင်စဉ်မှာ ဘာမဆိုဖြစ်သွားနိုင်တယ် ဖြစ်လာသမျှကို လက်ခံတတ်အောင် စိတ်ကိုကြိုတင်လေ့ကျင့်ထားရမယ် ဒါမှသာ အနိမ့်အမြင့်လောကဓံကြားမှာ စိတ်အေးချမ်းသာစွာဘဝခရီးဆက်နိုင်မယ် ဒေါက်တာအရှင်ကုမုဒ(ဗောဓိတထောင်) 🌹☘🍀☘🍀☘🍀☘🍀☘🍀🌹 🐯KAK🐯မျှဝေပူဇော်ပါသည်။🙏🌷🙏

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/350R2b7

အနိမ့်အမြင့်နိယာမ 🙏🙏🙏🙏🙏 အထက်ကိုမော်ကြည်းပြီး စိတ်မပျက်နဲ့ စိတ်ပျက်ရုံနဲ့ ဘဝကမြင့်မလာဘူး ကိုယ့်အောက်နိမ့်ကျနေသူတွေ ဒုနဲ့ဒေးရှိနေတယ်ဆိုတာသတိရ ကိုယ်အစွမ်းရှိသလောက်အားထုတ် ထိုက်သင့်သလောက်အောင်မြင်ရင် သန္တုဋ္ဌီမင်္ဂလာကိုနှလုံးသွင်းဖြေသိမ့်ပါ အောက်ကိုငုံ့ကြည့်ပီး မာန်မတက်နဲ့ မာန်တက်ရုံနဲ့ အထင်ကြီးမခံရဘူး ကိုယ့်ထက်မြင့်နေတဲ့သူတွေ ဒုနဲ့ဒေးရှိနေတယ်ဆိုတာသတိရ ရှေ့ဆက်ပြီးကြိုးစားအားထုတ် ပိုလာရင် လိုတဲ့နေရာလှူဒါန်းပေးကမ်း အထက်ကိုပဲမော်ကြည့်နေသမျှ ဘယ်တော့မှ စိတ်မချမ်းသာဘူး အောက်ကိုပဲငုံကြည့်နေသမျှ ဘယ်တော့မှ မတိုးတက်ဘူး အထက်အောက်မျှကြည့်တတ်ရမယ် ကိုယ့်ကမြင့်နေလို့ နိမ့်နေသူကို မနှိမ်လေနဲ့ အမြင့်ရောက်လေ ပြုတ်မကျအောင်ဂရုစိုက်ဖို့ ပိုပြီးလိုအပ်တယ်ဆိုတာအမြဲသတိရပါ.... ကိုယ်ကနိမ့်နေလို့ မြင့်နေသူကို မနာလိုမဖြစ်နဲ့ သူလိုမြင့်အောင် သူလိုကြိုးစားအားထုတ်ရမယ် ကံ-ဉာဏ်-ဝီရိယကို အစွမ်းကုန်အသုံးချရမယ် ဘဝကို ဘယ်တော့မှ ပုံသေမတွက်နဲ့ လူဆိုတာ မမြင်နိုင်တဲ့ကံကိုထမ်းလာတာ အသက်ရှင်စဉ်မှာ ဘာမဆိုဖြစ်သွားနိုင်တယ် ဖြစ်လာသမျှကို လက်ခံတတ်အောင် စိတ်ကိုကြိုတင်လေ့ကျင့်ထားရမယ် ဒါမှသာ အနိမ့်အမြင့်လောကဓံကြားမှာ စိတ်အေးချမ်းသာစွာဘဝခရီးဆက်နိုင်မယ် ဒေါက်တာအရှင်ကုမုဒ(ဗောဓိတထောင်) 🌹☘🍀☘🍀☘🍀☘🍀☘🍀🌹 🐯KAK🐯မျှဝေပူဇော်ပါသည်။🙏🌷🙏

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/350R2b7

🚶ဘယ်လိုပဲနေနေ သိက္ခာရှိအောင်တော့နေပါ 🚶 🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹 🎀ဘာမှ မကြီးကျယ်ပါဘူ~ သံသရာ ဝဋ်ဆင်းရဲအလယ်မှာ~ အားလုံးဟာ ခရီးသည်တွေချည်းပါပဲ။ 🎀လာ လခြမ်းလှေပေါ်ထိုင်စီး မေတ္ထာနိုင်ငံကြီးဆီသွားရအောင် မင်းလည်းလူ ငါ လည်း လူ ဘာကြောင့် အမုန်းပွာနေမလည်း ပကာသနတွေနဲ့လည်း မခွဲခြားနဲ့ အလွှာဓနတွေနဲ့လည်း ခွဲမထားနဲ့ ကိုယ်သာလျှင် ဖန်း တီး သူ ကိုယ်သာလျှင် ဖျတ် ဆီး သူ ကိုယ်သာလျှင် ပဲ့ ကိုင် ရှင် ကိုယ်သာလျှင် ဘ ဝ ပိုင် ရှင် ဟြေစကားတွေ လှ နေ ဖို့ ထက် သဘောထားတွေ လှနေဖို့လိုတယ်။ 🎀နုပျိ ပြေပြစ်ခြင်းတွေမှာ တဏှာ ရမ္မက်ခိုးတွေ ရှိတယ် အိုးမင်း ဆွေးမြေ့ခြင်းတွေမှာ ရင့် ကျက် မှု တွေ ရှိ တယ် အပျော်အပါးတွေရဲ့နောက်မှာ ဆင်းရဲ ဒုက္ခတွေ ရှိတယ် ရှင် သန် ခြင်း ရဲ့ နောက် မှာ ဘ ဝ အ မော တွေ ရှိ တယ် လေညင်းတိုက်တဲ့အခါဆိုရင် သစ်ရွတ်ခြောက်တွေဂြွောမယ် လောကဓံနဲ့ အကြိမ်ကြိမ် တွေ့ရင် မစ်းစိတ်ဓာတ်တွေ သန်မာလာမယ် လောကသဘောဆိုတာ အဲ့ဒါဟြေတာ။ 🎀ဘဝက အမြဲ ပန်းခင်းလမ်းမဟုတ်ဘူး အဲ့တော့ တစ်လှမ်းချင်းသာ ရဲရဲလျှောက် မင်း စီး ထား တဲ့. ဖိ နပ် ထက် မင်း စိတ် ကူး တွေ ကောင်း ဖို့ လိုတယ် မင်း ကိုင် ထား တဲ့. ဟန် ဖုန်း ထက် မင်းကိုယ့်ကျင့်သိက္ခာတွေ ပိုပြီးတန်ဖိုးရှိနေရမယ် မင်းဘာကောင်လဲဆိုတာ စိတ်မဝင်စားဘူး မင်းဘာလုပ်နေလဲဆိုတာပဲ စိတ်ဝင်စားပါ ဘာ ကြောင့် လည်း ဆို တော့~~~ မင်းလုပ်ရပ်နဲ့ မင်း စိတ် ဓာတ ဟာ ရှေ့ဆက်ဖြစ်လာမယ့် မင်းရဲ့အနာဂတ်ပဲလေ။ 🎀မိ ဘ မဲ့ က လေး တွေ ရယ် ဒုက္ခ သည်း စ ခန်း တွေ ရယ် သက် ငယ် မှု ဒိန်း မှု တွေ ရယ် အ လုပ် လက် မဲ့ လူကြီးတွေရယ် ပညာမသင်ရတဲ့ ကလေးတွေရယ် အကြိမ်းဖတ်တိုက်ခိုက်မှုတွေရယ် ပြီးတော့ ပြည်တွင်းစစ်ပွဲတွေရယ် အဲ့ဒါတွေဟာ မမြင်ချင်ဆုံး မရှိသင့်ဆုံးပဲ။ 🎀ချစ် ခြင်း မေတ္ထာတရားတွေရယ် ကိုယ်ချင်းစာ ညုာတာထောက်ထားမှုရယ် ခွင့် လွှတ် နား လည် မှု တွေ ရယ် သစွာ တ ရား စောင့် သိ မှု တွေ ရယ် အ ပြန် အ လှန် လေး စား မှု တွေ ရယ် ပြီး တော့ ရိုး သား မှု တွေ ရယ် အဲ့ဒါတွေဟာ အမြင်ချင်ဆုံး အရှိသင့်ဆုံပဲ။ 🎀မင်းတိုက်လိုက်တဲ့ ရေတစ်ခွက်နဲ့လဲ လူတစ်ယောက် အသက်ဆက်ရှင်သွားနိုင်တယ် မင်းကျွေးလိုက်တဲ့ ထမင်းတစ်လုက်တာလည်း ကလေးတစ်ယောက်တွက် ဘဝတစ်ခုဖြစ်သွား နိုင်တယ်~မင်းမှာ ပိုနေတဲ့ အင်္ကျီ းလေးဟာ~ လိုနေသူအတွက် အရှက်လုံးဖို့အဝတ်ဖြစ်နိုင်တယ်~ 🎀ပေးကမ်းချင်းတဲ့ စိတ်လေးဟာ သိပ် ပြီး ချစ် ဖို ကောင်း သ လို ကူညီချင်းတဲ့ လက်ကလေးဟာလဲ အ ချမ်း ကိုး လှ ပ ပါ တယ် စိတ်သဘောထားလေးပြည့်စုံနေခြင်းဟာ စည်းဇိမ်တွေပြည့်စုံနေတာထက် ပိုတန်ဖိုးရှိပါတယ်။ 🎀ကိုယ့် တိုင်း မျက် ရည် ကျ ဖူး ရင် သူပါးတစ်ရဲ့ရှိုက်သံကို မလှောင်ရယ်ပါနဲ့ ကိုယ် တိုင်း ဒုက္ခ ရောက် ဖူး ရင် သူတစ်ပါးရဲ့ အဆင်မပြေမှုကို စာနာပါ ကိုယ် တိုင်း ကြေး ကွဲ ဖူး ခဲ့ ရင် သူတစ်ပါးရဲ့ ခံစားချက်ကို နားလည်မှာပါ။ 🎀တို့ရောက်နေတဲ့ ဘ ဝ ဆို တာ ပုခတ်နဲ့ သင်္ချ ိင်းကြားက ခြေတစ်လှမ်းသာရှိတဲ့ ခ ရီး တိုး တိုး လေး တစ် ခု ပါ။ မင်းမှာဘာရှိရှိ မရှိရှိ မေတ္ထာလေးတော့ရှိနေပေးပါ မင်းဘယ်လိုပဲနေနေ သိက္ခာရှိအောင်တော့နေပါ။ #အရှင်ဇဝန(ရွှေလင်းယုန်)ခင်မင်းလေးစားလျှက်ပါ။ မိမိတင်သမျှပိုစ့်တိုင်းကို အမြဲဖတ်ရှု့အားပေးနေတဲ့ fbကမိတ်ဆွေတွေကို အထူးပဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်~ အမြဲထာဝရ ရွှင်လန်းချမ်းမြေ့နိုင်ကြပါစေ။မေတ္တာဖြင့်။ 🎀🎀🎀🎀🎀🎀🎀🎀🎀🎀🎀🎀🎀🎀🎀🎀 လေးစားစွာဖြင့် #ဘဝမှစာမေဦး

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2Zwi2hS

🚶ဘယ်လိုပဲနေနေ သိက္ခာရှိအောင်တော့နေပါ 🚶 🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹 🎀ဘာမှ မကြီးကျယ်ပါဘူ~ သံသရာ ဝဋ်ဆင်းရဲအလယ်မှာ~ အားလုံးဟာ ခရီးသည်တွေချည်းပါပဲ။ 🎀လာ လခြမ်းလှေပေါ်ထိုင်စီး မေတ္ထာနိုင်ငံကြီးဆီသွားရအောင် မင်းလည်းလူ ငါ လည်း လူ ဘာကြောင့် အမုန်းပွာနေမလည်း ပကာသနတွေနဲ့လည်း မခွဲခြားနဲ့ အလွှာဓနတွေနဲ့လည်း ခွဲမထားနဲ့ ကိုယ်သာလျှင် ဖန်း တီး သူ ကိုယ်သာလျှင် ဖျတ် ဆီး သူ ကိုယ်သာလျှင် ပဲ့ ကိုင် ရှင် ကိုယ်သာလျှင် ဘ ဝ ပိုင် ရှင် ဟြေစကားတွေ လှ နေ ဖို့ ထက် သဘောထားတွေ လှနေဖို့လိုတယ်။ 🎀နုပျိ ပြေပြစ်ခြင်းတွေမှာ တဏှာ ရမ္မက်ခိုးတွေ ရှိတယ် အိုးမင်း ဆွေးမြေ့ခြင်းတွေမှာ ရင့် ကျက် မှု တွေ ရှိ တယ် အပျော်အပါးတွေရဲ့နောက်မှာ ဆင်းရဲ ဒုက္ခတွေ ရှိတယ် ရှင် သန် ခြင်း ရဲ့ နောက် မှာ ဘ ဝ အ မော တွေ ရှိ တယ် လေညင်းတိုက်တဲ့အခါဆိုရင် သစ်ရွတ်ခြောက်တွေဂြွောမယ် လောကဓံနဲ့ အကြိမ်ကြိမ် တွေ့ရင် မစ်းစိတ်ဓာတ်တွေ သန်မာလာမယ် လောကသဘောဆိုတာ အဲ့ဒါဟြေတာ။ 🎀ဘဝက အမြဲ ပန်းခင်းလမ်းမဟုတ်ဘူး အဲ့တော့ တစ်လှမ်းချင်းသာ ရဲရဲလျှောက် မင်း စီး ထား တဲ့. ဖိ နပ် ထက် မင်း စိတ် ကူး တွေ ကောင်း ဖို့ လိုတယ် မင်း ကိုင် ထား တဲ့. ဟန် ဖုန်း ထက် မင်းကိုယ့်ကျင့်သိက္ခာတွေ ပိုပြီးတန်ဖိုးရှိနေရမယ် မင်းဘာကောင်လဲဆိုတာ စိတ်မဝင်စားဘူး မင်းဘာလုပ်နေလဲဆိုတာပဲ စိတ်ဝင်စားပါ ဘာ ကြောင့် လည်း ဆို တော့~~~ မင်းလုပ်ရပ်နဲ့ မင်း စိတ် ဓာတ ဟာ ရှေ့ဆက်ဖြစ်လာမယ့် မင်းရဲ့အနာဂတ်ပဲလေ။ 🎀မိ ဘ မဲ့ က လေး တွေ ရယ် ဒုက္ခ သည်း စ ခန်း တွေ ရယ် သက် ငယ် မှု ဒိန်း မှု တွေ ရယ် အ လုပ် လက် မဲ့ လူကြီးတွေရယ် ပညာမသင်ရတဲ့ ကလေးတွေရယ် အကြိမ်းဖတ်တိုက်ခိုက်မှုတွေရယ် ပြီးတော့ ပြည်တွင်းစစ်ပွဲတွေရယ် အဲ့ဒါတွေဟာ မမြင်ချင်ဆုံး မရှိသင့်ဆုံးပဲ။ 🎀ချစ် ခြင်း မေတ္ထာတရားတွေရယ် ကိုယ်ချင်းစာ ညုာတာထောက်ထားမှုရယ် ခွင့် လွှတ် နား လည် မှု တွေ ရယ် သစွာ တ ရား စောင့် သိ မှု တွေ ရယ် အ ပြန် အ လှန် လေး စား မှု တွေ ရယ် ပြီး တော့ ရိုး သား မှု တွေ ရယ် အဲ့ဒါတွေဟာ အမြင်ချင်ဆုံး အရှိသင့်ဆုံပဲ။ 🎀မင်းတိုက်လိုက်တဲ့ ရေတစ်ခွက်နဲ့လဲ လူတစ်ယောက် အသက်ဆက်ရှင်သွားနိုင်တယ် မင်းကျွေးလိုက်တဲ့ ထမင်းတစ်လုက်တာလည်း ကလေးတစ်ယောက်တွက် ဘဝတစ်ခုဖြစ်သွား နိုင်တယ်~မင်းမှာ ပိုနေတဲ့ အင်္ကျီ းလေးဟာ~ လိုနေသူအတွက် အရှက်လုံးဖို့အဝတ်ဖြစ်နိုင်တယ်~ 🎀ပေးကမ်းချင်းတဲ့ စိတ်လေးဟာ သိပ် ပြီး ချစ် ဖို ကောင်း သ လို ကူညီချင်းတဲ့ လက်ကလေးဟာလဲ အ ချမ်း ကိုး လှ ပ ပါ တယ် စိတ်သဘောထားလေးပြည့်စုံနေခြင်းဟာ စည်းဇိမ်တွေပြည့်စုံနေတာထက် ပိုတန်ဖိုးရှိပါတယ်။ 🎀ကိုယ့် တိုင်း မျက် ရည် ကျ ဖူး ရင် သူပါးတစ်ရဲ့ရှိုက်သံကို မလှောင်ရယ်ပါနဲ့ ကိုယ် တိုင်း ဒုက္ခ ရောက် ဖူး ရင် သူတစ်ပါးရဲ့ အဆင်မပြေမှုကို စာနာပါ ကိုယ် တိုင်း ကြေး ကွဲ ဖူး ခဲ့ ရင် သူတစ်ပါးရဲ့ ခံစားချက်ကို နားလည်မှာပါ။ 🎀တို့ရောက်နေတဲ့ ဘ ဝ ဆို တာ ပုခတ်နဲ့ သင်္ချ ိင်းကြားက ခြေတစ်လှမ်းသာရှိတဲ့ ခ ရီး တိုး တိုး လေး တစ် ခု ပါ။ မင်းမှာဘာရှိရှိ မရှိရှိ မေတ္ထာလေးတော့ရှိနေပေးပါ မင်းဘယ်လိုပဲနေနေ သိက္ခာရှိအောင်တော့နေပါ။ #အရှင်ဇဝန(ရွှေလင်းယုန်)ခင်မင်းလေးစားလျှက်ပါ။ မိမိတင်သမျှပိုစ့်တိုင်းကို အမြဲဖတ်ရှု့အားပေးနေတဲ့ fbကမိတ်ဆွေတွေကို အထူးပဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်~ အမြဲထာဝရ ရွှင်လန်းချမ်းမြေ့နိုင်ကြပါစေ။မေတ္တာဖြင့်။ 🎀🎀🎀🎀🎀🎀🎀🎀🎀🎀🎀🎀🎀🎀🎀🎀 လေးစားစွာဖြင့် #ဘဝမှစာမေဦး

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2Zwi2hS

မေတ္တသုတ် ရွတ်ဖတ်ရခြင်း အကျိုး/မြန်မာပြန် 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 မေတ္တသုတ်ကို အမြဲမပြတ် ရွတ်ဖတ်လေ့ရှိသူတို့မှာ အခြောက်အလှန့်မခံရခြင်း၊ အနာရောဂါကင်းခြင်း၊ အိပ်မက်ဆိုး နိမိတ်ဆိုး အတိတ်ဆိုးများ မတွေ့ကြုံရခြင်း၊ လူနတ်အများချစ်ခင်ခြင်း၊ အဆိပ် လက်နက် မစူးရှခြင်း၊ ရူးသွပ်သော ဝေဒနာ ကင်းခြင်းမှစ၍ ဗြဟ္မာ့ဘုံရောက်သည်အထိ အကျိုးပေးနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။ ၁။ ယဿာနုဘာဝတော ယက္ခာ၊ နေဝ ဒေဿန္တိ ဘီသနံ။ ယဥှိ စေဝါနုယုဉ္ဇန္တော၊ ရတ္တိ္တန္ဒိဝ' မတန္ဒိတော။ မေတ္တသုတ်တော် မြန်မာပြန် ၁။ မေတ္တာသုတ်ပရိတ်တော်၏ တန်ခိုးရှိန်စော်အာနုဘော်ကြောင့် ဘီလူးကြမ်းတို့ သည် ကြောက်မက်ဖွယ်သော အဆင်း အသံ အစရှိသော အာရုံတို့ကို မပြဝံ့ မခြောက်ဝံ့ကြလေကုန်၊ မေတ္တာသုတ်ပရိတ်တော်ကို ညဉ့်အခါ၌ လည်းကောင်း၊ နေ့အခါ၌ လည်းကောင်း၊ မပျင်းမရိ လုံ့လပြု၍ ရွတ်ဖတ်သောသူသည်။ ၂။ သုခံ သုပတိ သုတ္တော စ၊ ပါပံ ကိဉ္စိ န ပဿတိ။ ဧဝမာဒိ ဂုဏူပေတံ၊ ပရိတ္တံ တံ ဘဏာမဟေ။ ၂။ ချမ်းသာစွာအိပ်ရ၏၊ အိပ်သော်လည်း မကောင်းသော အိပ်မက်ကို တစိုးတစိ မျှ မမြင်မက်၊ ဤသို့ အစရှိသော ဂုဏ်ကျေးဇူးအပေါင်းနှင့် ပြည့်စုံသော မေတ္တာသုတ် ပရိတ်တော်ကို အို- သူတော်ကောင်းတို့ ငါတို့ရွတ်ဖတ်ကြပါကုန်စို့။ ၃။ ကရဏီယ' မတ္ထကုသလေန၊ ယန္တ သန္တံ ပဒံ အဘိသမေစ္စ။ သက္ကော ဥဇူ စ သုဟုဇူ စ၊ သူဝစော စဿ မုဒု အနတိမာနီ။ ၃။ လောကီလောကုတ္တရာ အကျိုးစီးပွား၌ လိမ္မာသောသူသည် ငြိမ်သက်အေး ချမ်းသော နိဗ္ဗာန်ကို အာရုံပြု၍ ဤဆိုလတ္တံ့သော သူတော်ကောင်းနည်းလမ်းကို ကျင့်ကြံ အားထုတ် ပြုလုပ်အပ်၏၊ ကိုယ်နှင့်အသက်တို့ကို မငဲ့ကွက် မညှာတာ ပြုလုပ်ခြင်းငှာ စွမ်းနိုင်ရာ၏၊ ကိုယ်နှုတ်နှစ်ပါး ရိုးသားဖြောင့်မတ်ရာ၏၊ စိတ် သဘောထား ကောင်းစွာ ဖြောင့်မတ်ရာ၏၊ ဆိုဆုံးမလွယ်ရာ၏၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့ရာ ၏၊ သူတစ်ပါးအပေါ် ထောင်လွှားသော မာန်မာနမရှိရာ။ ၄။ သန္တုဿကော စ သုဘရော စ၊ အပ္ပကိစ္စော စ သလ္လဟုကဝုတ္တိ။ သန္တိနြ္ဒိယော စ နိပကော စ၊ အပ္ပဂဗ္ဘော ကုလေသွ' နနုဂိဒ္ဓေါ။ ၄။ ရောင့်ရဲလွယ်ရာ၏၊ မွေးမြူလွယ်ရာ၏၊ နည်းပါးသော အမှုကိစ္စရှိရာ၏၊ ပေါ့ပါးသော အသက်မွေးခြင်း ရှိရာ၏၊ ငြိမ်သက်သော ဣနြေ္ဒရှိရာ၏၊ အရာရာ၌ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ ရဲရင့်သော ဉာဏ်ပညာရှိရာ၏၊ ကိုယ်နှုတ်နှလုံး သုံးပါးလုံး ရုန့်ရင်း ကြမ်းတမ်းမှု မရှိရာ၊ ဒါယကာတို့၌ တွယ်တာမက်မောမှုမရှိရ။ ၅။ န စ ခုဒ္ဒ' မာစရေ ကိဉ္စိ၊ ယေန ဝိညူ ပရေ ဥပဝဒေယျုံ။ သုခိနော ဝ ခေမိနော ဟောန္တု၊ သဗ္ဗသတ္တာ ဘဝန္တု သုခိတတ္တာ။ ၅။ ပညာရှိတို့ ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချအပ်သော တစုံတစ်ခုသော မကောင်းမှုကို အနည်း ငယ်မျှသော်လည်း မပြုမလုပ်ရာ၊ ခပ်သိမ်းသော သတ္တဝါတို့သည် ကိုယ်၏ချမ်း သာခြင်းနှင့် ပြည့်စုံကြပါစေကုန်သတည်း၊ စိတ်ချမ်းသာခြင်းနှင့် ပြည့်စုံကြပါစေ ကုန် သတည်း၊ ဘေးရန် ဥပဒ္ဒဝေါ မရှိကြပါစေကုန်သတည်း။ ၆။ ယေ ကေစိ ပါဏဘူတတ္ထိ၊ တသာ ဝါ ထာဝရာ ဝ' နဝသေသာ။ ဒီဃာ ဝါ ယေ ဝ မဟန္တာ၊ မဇ္ဈိမာ ရဿကာ အဏုကထူလာ။ ၆။ အကြွင်းမရှိ အလုံးစုံ ထွက်သက် ဝင်သက်ရှိသော သတ္တဝါ၊ ထင်ရှားရှိသော သတ္တဝါ၊ ထိတ်လန့် တတ်သော သတ္တဝါ၊ တည်ကြည်ငြိမ်သက်သော၊ သတ္တဝါ၊ ရှည်သော သတ္တဝါ၊ တိုသော သတ္တဝါ၊ ပုကွသော သတ္တဝါ၊ မတိုမရှည်သော သတ္တဝါ၊ ကြီးသော သတ္တဝါ၊ ငယ်သော သတ္တဝါ၊ မကြီးမငယ်သော သတ္တဝါ၊ ဆူသော သတ္တဝါ၊ ကြုံသော သတ္တဝါ၊ မဆူမကြုံသော သတ္တဝါ။ ၇။ ဒိဋ္ဌာ ဝါ ယေ ဝ အဒိဋ္ဌာ၊ ယေ ဝ ဒူရေ ဝသန္တိ အဝိဒူရေ။ ဘူတာ ဝ သမ္ဘဝေသီ ဝ၊ သဗ္ဗသတ္တာ ဘဝန္တု သုခိတတ္တာ။ ၇။ မျက်စိဖြင့် မြင်ကောင်းသော သတ္တဝါ၊ မျက်စိဖြင့် မမြင်ကောင်းသော သတ္တဝါ၊ အဝေး၌နေသော သတ္တဝါ၊ အနီး၌နေသော သတ္တဝါ၊ ထင်ရှားဖြစ်ပေါ်ပြီးသော သတ္တဝါ၊ ဖြစ်ဆဲတည်နေသော သတ္တဝါ၊ ဤအလုံးစုံသော သတ္တဝါတို့သည် ကိုယ်စိတ်နှစ်ဖြာ ချမ်းသာခြင်း ရှိကြပါစေကုန်သတည်း။ ၈။ န ပရော ပရံ နိကုဗ္ဗေထ၊ နာတိမညေထ ကတ္ထစိ န ကဉ္စိ။ ဗျာရောသနာ ပဋိဃသည၊ နာညမညဿ ဒုက္ခမိစ္ဆေယျ။ ၈။ တစ်ယောက်သောသူက တစ်ယောက်သောသူကို အမျက်မထွက်ပါစေလင့်၊ တစ်စုံတစ်ခုသော အမှုကိစ္စ၌ တစ်ယောက်သောသူက တစ်ယောက်သောသူကို ညှဉ်းဆဲချုပ်ချယ်သော ကာယကံ ဝစီကံဖြင့် လည်းကောင်း၊ ခိုက်ရန်မျက်ပွား အငြိုးထားသောစိတ်ဖြင့် လည်းကောင်း၊ အနည်းငယ်မျှသော်မှ မထီမဲ့မြင် မအောက်မေ့ပါစေလင့်၊ အချင်းချင်း၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို အလိုမရှိပါစေလင့်။ ၉။ မာတာ ယထာ နိယံပုတ္တ၊ မာယုသာ ဧကပုတ္တ မနုရက္ခေ။ ဧဝမ္ပိ သဗ္ဗဘူတေသု၊ မာနသံ ဘာဝယေ အပရိမာဏံ။ ၉။ အမိသည် မိမိရင်သွေးဖြစ်သော တစ်ယောက်တည်းသော သားငယ်ကို အသက်အတွက်ကြောင့် အဖန်တလဲလဲ စောင့်ရှောက်သကဲ့သို့ ဤနည်းအတူ သာလျှင် ခပ်သိမ်းသော သတ္တဝါတို့၌ အတိုင်းအရှည်မရှိသော မေတ္တာစိတ်ကို ပွားစေရာ၏။ ၁ဝ။ မေတ္တဉ္စ သဗ္ဗလောကသ္မိ၊ မာနသံ ဘာဝယေ အပရိမာဏံ။ ဥဒ္ဓံ အဓော စ တိရိယဉ္စ၊ အသမ္ဗာဓံ အဝေရ မသပတ္တံ။ ၁ဝ။ ကာမဘဝတည်းဟူသော အောက်လောက၌ လည်းကောင်း၊ ရူပဘဝတည်း ဟူသော အလယ်လောက၌ လည်းကောင်း၊ အရူပဘဝတည်းဟူသော အထက် လောက၌ လည်းကောင်း၊ ဤလောကသုံးပါးတို့၌ ပိုင်းခြားလွတ်ကင်း ကျဉ်း မြောင်းခြင်းလည်းမရှိ ကိုယ်တွင်းဘေးရန် လည်းမရှိ အပဘေးရန်လည်းမရှိ အတိုင်းမသိ ချစ်ခင်မြတ်နိုးသော မေတ္တာစိတ်ကိုလည်း ပွားစေရာ၏။ ၁၁။ တိဋ္ဌံ စရံ နိသိန္နော ဝ၊ သယာနော ယာဝတာ'ဿ ဝိတမိဒ္ဓေါ။ ဧတံ သတိံ အဓိဋ္ဌေယျ၊ ဗြဟ္မ'မေတံ ဝိဟာရ' မိဓ' မာဟု။ ၁၁။ ရပ်နေစဉ်သော်လည်းကောင်း၊ သွားနေစဉ်သော် လည်းကောင်း၊ ထိုင် နေစဉ်သော် လည်းကောင်း၊ လဲလျောင်းနေစဉ်သော် လည်းကောင်း၊ မအိပ် မငိုက်သမျှ ကာလပတ်လုံး သာသနာတော်ကြီး၌ မေတ္တာစိတ်နှင့် ယှဉ်၍ နေထိုင်ခြင်းကို ''မြတ်သောနေထိုင်ခြင်း'' ဟူ၍ မြတ်စွာဘုရားတို့ ဟောတော်မူ ကုန်၏။ ၁၂။ ဒိဋ္ဌိဉ္စ အနုပဂ္ဂမ္မ၊ သီလဝါ ဒဿနေန သမ္ပန္နော။ ကာမေသု ဝိနေယျ ဂေဓံ၊ န ဟိ ဇာတုဂ္ဂဗ္ဘသေယျ ပုန ရေတိ။ မေတ္တသုတ္တံ နိဋ္ဌိတံ။ ၁၂။ မေတ္တာကမ္မဋ္ဌာန်းကို စီးဖြန်းအားထုတ် ပြုလုပ်သောသူသည် အမြင်ဖောက် ပြန် မိစ္ဆာဉာဏ်သို့ မကပ်မရောက်သောကြောင့် လောကုတ္တရာသီလ ရှိသည် ဖြစ်၍ မဂ်ဉာဏ်အမြင်နှင့် ပြည့်စုံပြီးလျှင် ဝတ္ထုကာမ ကိလေသာကာမတို့၌ တပ်မက်မောခြင်း ကင်းသောကြောင့် နောက်တဖန် အမိဝမ်းတွင်း ပဋိသန္ဓေ နေခြင်း သို့ ဧကန်မရောက်တော့ပြီ။ မေတ္တသုတ်တော် မြန်မာပြန်ပြီး၏။ . {ပဋ္ဌာန်းပူဇော်ကြသူများ} . https://ift.tt/30yjhw5 https://ift.tt/2vV1p2i ════════════════════════ ေမတၱသုတ္ ႐ြတ္ဖတ္ရျခင္း အက်ိဳး/ျမန္မာျပန္ ════════════════════════ ေမတၱသုတ္ကို အၿမဲမျပတ္ ႐ြတ္ဖတ္ေလ့ရွိသူတို႔မွာ အေျခာက္အလွန့္မခံရျခင္း၊ အနာေရာဂါကင္းျခင္း၊ အိပ္မက္ဆိုး နိမိတ္ဆိုး အတိတ္ဆိုးမ်ား မေတြ႕ႀကဳံရျခင္း၊ လူနတ္အမ်ားခ်စ္ခင္ျခင္း၊ အဆိပ္ လက္နက္ မစူးရွျခင္း၊ ႐ူးသြပ္ေသာ ေဝဒနာ ကင္းျခင္းမွစ၍ ျဗဟၼာ့ဘုံေရာက္သည္အထိ အက်ိဳးေပးနိုင္စြမ္း ရွိေလသည္။ ၁။ ယႆာႏုဘာဝေတာ ယကၡာ၊ ေနဝ ေဒႆႏၱိ ဘီသနံ။ ယဥွိ ေစဝါႏုယုၪၨႏၱော၊ ရတၱိၱႏၵိဝ' မတႏၵိေတာ။ ေမတၱသုတ္ေတာ္ ျမန္မာျပန္ ၁။ ေမတၱာသုတ္ပရိတ္ေတာ္၏ တန္ခိုးရွိန္ေစာ္အာႏုေဘာ္ေၾကာင့္ ဘီလူးၾကမ္းတို႔ သည္ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ေသာ အဆင္း အသံ အစရွိေသာ အာ႐ုံတို႔ကို မျပဝံ့ မေျခာက္ဝံ့ၾကေလကုန္၊ ေမတၱာသုတ္ပရိတ္ေတာ္ကို ညဥ့္အခါ၌ လည္းေကာင္း၊ ေန႕အခါ၌ လည္းေကာင္း၊ မပ်င္းမရိ လုံ႕လျပဳ၍ ႐ြတ္ဖတ္ေသာသူသည္။ ၂။ သုခံ သုပတိ သုေတၱာ စ၊ ပါပံ ကိၪၥိ န ပႆတိ။ ဧဝမာဒိ ဂုဏူေပတံ၊ ပရိတၱံ တံ ဘဏာမေဟ။ ၂။ ခ်မ္းသာစြာအိပ္ရ၏၊ အိပ္ေသာ္လည္း မေကာင္းေသာ အိပ္မက္ကို တစိုးတစိ မွ် မျမင္မက္၊ ဤသို႔ အစရွိေသာ ဂုဏ္ေက်းဇူးအေပါင္းႏွင့္ ျပည့္စုံေသာ ေမတၱာသုတ္ ပရိတ္ေတာ္ကို အို- သူေတာ္ေကာင္းတို႔ ငါတို႔႐ြတ္ဖတ္ၾကပါကုန္စို႔။ ၃။ ကရဏီယ' မတၳကုသေလန၊ ယႏၱ သႏၱံ ပဒံ အဘိသေမစၥ။ သေကၠာ ဥဇူ စ သုဟုဇူ စ၊ သူဝေစာ စႆ မုဒု အနတိမာနီ။ ၃။ ေလာကီေလာကုတၱရာ အက်ိဳးစီးပြား၌ လိမၼာေသာသူသည္ ၿငိမ္သက္ေအး ခ်မ္းေသာ နိဗၺာန္ကို အာ႐ုံျပဳ၍ ဤဆိုလတၱံ့ေသာ သူေတာ္ေကာင္းနည္းလမ္းကို က်င့္ႀကံ အားထုတ္ ျပဳလုပ္အပ္၏၊ ကိုယ္ႏွင့္အသက္တို႔ကို မငဲ့ကြက္ မညွာတာ ျပဳလုပ္ျခင္းငွာ စြမ္းနိုင္ရာ၏၊ ကိုယ္ႏႈတ္ႏွစ္ပါး ရိုးသားေျဖာင့္မတ္ရာ၏၊ စိတ္ သေဘာထား ေကာင္းစြာ ေျဖာင့္မတ္ရာ၏၊ ဆိုဆုံးမလြယ္ရာ၏၊ ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕ရာ ၏၊ သူတစ္ပါးအေပၚ ေထာင္လႊားေသာ မာန္မာနမရွိရာ။ ၄။ သႏၱဳႆေကာ စ သုဘေရာ စ၊ အပၸကိေစၥာ စ သလႅဟုကဝုတၱိ။ သႏၱိျနၵိေယာ စ နိပေကာ စ၊ အပၸဂေဗၻာ ကုေလသြ' နႏုဂိေဒၶါ။ ၄။ ေရာင့္ရဲလြယ္ရာ၏၊ ေမြးျမဴလြယ္ရာ၏၊ နည္းပါးေသာ အမႈကိစၥရွိရာ၏၊ ေပါ့ပါးေသာ အသက္ေမြးျခင္း ရွိရာ၏၊ ၿငိမ္သက္ေသာ ဣေျနၵရွိရာ၏၊ အရာရာ၌ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ ရဲရင့္ေသာ ဉာဏ္ပညာရွိရာ၏၊ ကိုယ္ႏႈတ္ႏွလုံး သုံးပါးလုံး ႐ုန့္ရင္း ၾကမ္းတမ္းမႈ မရွိရာ၊ ဒါယကာတို႔၌ တြယ္တာမက္ေမာမႈမရွိရ။ ၅။ န စ ခုဒၵ' မာစေရ ကိၪၥိ၊ ေယန ဝိၫူ ပေရ ဥပဝေဒယ်ဳံ။ သုခိေနာ ဝ ေခမိေနာ ေဟာႏၱဳ၊ သဗၺသတၱာ ဘဝႏၱဳ သုခိတတၱာ။ ၅။ ပညာရွိတို႔ ကဲ့ရဲ႕ရႈတ္ခ်အပ္ေသာ တစုံတစ္ခုေသာ မေကာင္းမႈကို အနည္း ငယ္မွ်ေသာ္လည္း မျပဳမလုပ္ရာ၊ ခပ္သိမ္းေသာ သတၱဝါတို႔သည္ ကိုယ္၏ခ်မ္း သာျခင္းႏွင့္ ျပည့္စုံၾကပါေစကုန္သတည္း၊ စိတ္ခ်မ္းသာျခင္းႏွင့္ ျပည့္စုံၾကပါေစ ကုန္ သတည္း၊ ေဘးရန္ ဥပဒၵေဝါ မရွိၾကပါေစကုန္သတည္း။ ၆။ ေယ ေကစိ ပါဏဘူတတၳိ၊ တသာ ဝါ ထာဝရာ ဝ' နဝေသသာ။ ဒီဃာ ဝါ ေယ ဝ မဟႏၱာ၊ မဇၩိမာ ရႆကာ အဏုကထူလာ။ ၆။ အႂကြင္းမရွိ အလုံးစုံ ထြက္သက္ ဝင္သက္ရွိေသာ သတၱဝါ၊ ထင္ရွားရွိေသာ သတၱဝါ၊ ထိတ္လန့္ တတ္ေသာ သတၱဝါ၊ တည္ၾကည္ၿငိမ္သက္ေသာ၊ သတၱဝါ၊ ရွည္ေသာ သတၱဝါ၊ တိုေသာ သတၱဝါ၊ ပုကြေသာ သတၱဝါ၊ မတိုမရွည္ေသာ သတၱဝါ၊ ႀကီးေသာ သတၱဝါ၊ ငယ္ေသာ သတၱဝါ၊ မႀကီးမငယ္ေသာ သတၱဝါ၊ ဆူေသာ သတၱဝါ၊ ႀကဳံေသာ သတၱဝါ၊ မဆူမႀကဳံေသာ သတၱဝါ။ ၇။ ဒိ႒ာ ဝါ ေယ ဝ အဒိ႒ာ၊ ေယ ဝ ဒူေရ ဝသႏၱိ အဝိဒူေရ။ ဘူတာ ဝ သမၻေဝသီ ဝ၊ သဗၺသတၱာ ဘဝႏၱဳ သုခိတတၱာ။ ၇။ မ်က္စိျဖင့္ ျမင္ေကာင္းေသာ သတၱဝါ၊ မ်က္စိျဖင့္ မျမင္ေကာင္းေသာ သတၱဝါ၊ အေဝး၌ေနေသာ သတၱဝါ၊ အနီး၌ေနေသာ သတၱဝါ၊ ထင္ရွားျဖစ္ေပၚၿပီးေသာ သတၱဝါ၊ ျဖစ္ဆဲတည္ေနေသာ သတၱဝါ၊ ဤအလုံးစုံေသာ သတၱဝါတို႔သည္ ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ ခ်မ္းသာျခင္း ရွိၾကပါေစကုန္သတည္း။ ၈။ န ပေရာ ပရံ နိကုေဗၺထ၊ နာတိမေညထ ကတၳစိ န ကၪၥိ။ ဗ်ာေရာသနာ ပဋိဃသည၊ နာညမညႆ ဒုကၡမိစ္ေဆယ်။ ၈။ တစ္ေယာက္ေသာသူက တစ္ေယာက္ေသာသူကို အမ်က္မထြက္ပါေစလင့္၊ တစ္စုံတစ္ခုေသာ အမႈကိစၥ၌ တစ္ေယာက္ေသာသူက တစ္ေယာက္ေသာသူကို ညွဥ္းဆဲခ်ဳပ္ခ်ယ္ေသာ ကာယကံ ဝစီကံျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ ခိုက္ရန္မ်က္ပြား အၿငိဳးထားေသာစိတ္ျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ အနည္းငယ္မွ်ေသာ္မွ မထီမဲ့ျမင္ မေအာက္ေမ့ပါေစလင့္၊ အခ်င္းခ်င္း၏ ဆင္းရဲဒုကၡကို အလိုမရွိပါေစလင့္။ ၉။ မာတာ ယထာ နိယံပုတၱ၊ မာယုသာ ဧကပုတၱ မႏုရေကၡ။ ဧဝမၸိ သဗၺဘူေတသု၊ မာနသံ ဘာဝေယ အပရိမာဏံ။ ၉။ အမိသည္ မိမိရင္ေသြးျဖစ္ေသာ တစ္ေယာက္တည္းေသာ သားငယ္ကို အသက္အတြက္ေၾကာင့္ အဖန္တလဲလဲ ေစာင့္ေရွာက္သကဲ့သို႔ ဤနည္းအတူ သာလွ်င္ ခပ္သိမ္းေသာ သတၱဝါတို႔၌ အတိုင္းအရွည္မရွိေသာ ေမတၱာစိတ္ကို ပြားေစရာ၏။ ၁ဝ။ ေမတၱၪၥ သဗၺေလာကသၼိ၊ မာနသံ ဘာဝေယ အပရိမာဏံ။ ဥဒၶံ အေဓာ စ တိရိယၪၥ၊ အသမၺာဓံ အေဝရ မသပတၱံ။ ၁ဝ။ ကာမဘဝတည္းဟူေသာ ေအာက္ေလာက၌ လည္းေကာင္း၊ ႐ူပဘဝတည္း ဟူေသာ အလယ္ေလာက၌ လည္းေကာင္း၊ အ႐ူပဘဝတည္းဟူေသာ အထက္ ေလာက၌ လည္းေကာင္း၊ ဤေလာကသုံးပါးတို႔၌ ပိုင္းျခားလြတ္ကင္း က်ဥ္း ေျမာင္းျခင္းလည္းမရွိ ကိုယ္တြင္းေဘးရန္ လည္းမရွိ အပေဘးရန္လည္းမရွိ အတိုင္းမသိ ခ်စ္ခင္ျမတ္နိုးေသာ ေမတၱာစိတ္ကိုလည္း ပြားေစရာ၏။ ၁၁။ တိ႒ံ စရံ နိသိႏၷော ဝ၊ သယာေနာ ယာဝတာ'ႆ ဝိတမိေဒၶါ။ ဧတံ သတႎ အဓိ႒ေယ်၊ ျဗဟၼ'ေမတံ ဝိဟာရ' မိဓ' မာဟု။ ၁၁။ ရပ္ေနစဥ္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ သြားေနစဥ္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ထိုင္ ေနစဥ္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ လဲေလ်ာင္းေနစဥ္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ မအိပ္ မငိုက္သမွ် ကာလပတ္လုံး သာသနာေတာ္ႀကီး၌ ေမတၱာစိတ္ႏွင့္ ယွဥ္၍ ေနထိုင္ျခင္းကို ''ျမတ္ေသာေနထိုင္ျခင္း'' ဟူ၍ ျမတ္စြာဘုရားတို႔ ေဟာေတာ္မူ ကုန္၏။ ၁၂။ ဒိ႒ိၪၥ အႏုပဂၢမၼ၊ သီလဝါ ဒႆေနန သမၸႏၷော။ ကာေမသု ဝိေနယ် ေဂဓံ၊ န ဟိ ဇာတုဂၢဗၻေသယ် ပုန ေရတိ။ ေမတၱသုတၱံ နိ႒ိတံ။ ၁၂။ ေမတၱာကမၼ႒ာန္းကို စီးျဖန္းအားထုတ္ ျပဳလုပ္ေသာသူသည္ အျမင္ေဖာက္ ျပန္ မိစ္ဆာဉာဏ္သို႔ မကပ္မေရာက္ေသာေၾကာင့္ ေလာကုတၱရာသီလ ရွိသည္ ျဖစ္၍ မဂ္ဉာဏ္အျမင္ႏွင့္ ျပည့္စုံၿပီးလွ်င္ ဝတၳဳကာမ ကိေလသာကာမတို႔၌ တပ္မက္ေမာျခင္း ကင္းေသာေၾကာင့္ ေနာက္တဖန္ အမိဝမ္းတြင္း ပဋိသႏၶေ ေနျခင္း သို႔ ဧကန္မေရာက္ေတာ့ၿပီ။ ေမတၱသုတ္ေတာ္ ျမန္မာျပန္ၿပီး၏။ . {ပ႒ာန္းပူေဇာ္ၾကသူမ်ား} . https://ift.tt/30yjhw5 https://ift.tt/2vV1p2i

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/37aDATL

မေတ္တသုတ် ရွတ်ဖတ်ရခြင်း အကျိုး/မြန်မာပြန် 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 မေတ္တသုတ်ကို အမြဲမပြတ် ရွတ်ဖတ်လေ့ရှိသူတို့မှာ အခြောက်အလှန့်မခံရခြင်း၊ အနာရောဂါကင်းခြင်း၊ အိပ်မက်ဆိုး နိမိတ်ဆိုး အတိတ်ဆိုးများ မတွေ့ကြုံရခြင်း၊ လူနတ်အများချစ်ခင်ခြင်း၊ အဆိပ် လက်နက် မစူးရှခြင်း၊ ရူးသွပ်သော ဝေဒနာ ကင်းခြင်းမှစ၍ ဗြဟ္မာ့ဘုံရောက်သည်အထိ အကျိုးပေးနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။ ၁။ ယဿာနုဘာဝတော ယက္ခာ၊ နေဝ ဒေဿန္တိ ဘီသနံ။ ယဥှိ စေဝါနုယုဉ္ဇန္တော၊ ရတ္တိ္တန္ဒိဝ' မတန္ဒိတော။ မေတ္တသုတ်တော် မြန်မာပြန် ၁။ မေတ္တာသုတ်ပရိတ်တော်၏ တန်ခိုးရှိန်စော်အာနုဘော်ကြောင့် ဘီလူးကြမ်းတို့ သည် ကြောက်မက်ဖွယ်သော အဆင်း အသံ အစရှိသော အာရုံတို့ကို မပြဝံ့ မခြောက်ဝံ့ကြလေကုန်၊ မေတ္တာသုတ်ပရိတ်တော်ကို ညဉ့်အခါ၌ လည်းကောင်း၊ နေ့အခါ၌ လည်းကောင်း၊ မပျင်းမရိ လုံ့လပြု၍ ရွတ်ဖတ်သောသူသည်။ ၂။ သုခံ သုပတိ သုတ္တော စ၊ ပါပံ ကိဉ္စိ န ပဿတိ။ ဧဝမာဒိ ဂုဏူပေတံ၊ ပရိတ္တံ တံ ဘဏာမဟေ။ ၂။ ချမ်းသာစွာအိပ်ရ၏၊ အိပ်သော်လည်း မကောင်းသော အိပ်မက်ကို တစိုးတစိ မျှ မမြင်မက်၊ ဤသို့ အစရှိသော ဂုဏ်ကျေးဇူးအပေါင်းနှင့် ပြည့်စုံသော မေတ္တာသုတ် ပရိတ်တော်ကို အို- သူတော်ကောင်းတို့ ငါတို့ရွတ်ဖတ်ကြပါကုန်စို့။ ၃။ ကရဏီယ' မတ္ထကုသလေန၊ ယန္တ သန္တံ ပဒံ အဘိသမေစ္စ။ သက္ကော ဥဇူ စ သုဟုဇူ စ၊ သူဝစော စဿ မုဒု အနတိမာနီ။ ၃။ လောကီလောကုတ္တရာ အကျိုးစီးပွား၌ လိမ္မာသောသူသည် ငြိမ်သက်အေး ချမ်းသော နိဗ္ဗာန်ကို အာရုံပြု၍ ဤဆိုလတ္တံ့သော သူတော်ကောင်းနည်းလမ်းကို ကျင့်ကြံ အားထုတ် ပြုလုပ်အပ်၏၊ ကိုယ်နှင့်အသက်တို့ကို မငဲ့ကွက် မညှာတာ ပြုလုပ်ခြင်းငှာ စွမ်းနိုင်ရာ၏၊ ကိုယ်နှုတ်နှစ်ပါး ရိုးသားဖြောင့်မတ်ရာ၏၊ စိတ် သဘောထား ကောင်းစွာ ဖြောင့်မတ်ရာ၏၊ ဆိုဆုံးမလွယ်ရာ၏၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့ရာ ၏၊ သူတစ်ပါးအပေါ် ထောင်လွှားသော မာန်မာနမရှိရာ။ ၄။ သန္တုဿကော စ သုဘရော စ၊ အပ္ပကိစ္စော စ သလ္လဟုကဝုတ္တိ။ သန္တိနြ္ဒိယော စ နိပကော စ၊ အပ္ပဂဗ္ဘော ကုလေသွ' နနုဂိဒ္ဓေါ။ ၄။ ရောင့်ရဲလွယ်ရာ၏၊ မွေးမြူလွယ်ရာ၏၊ နည်းပါးသော အမှုကိစ္စရှိရာ၏၊ ပေါ့ပါးသော အသက်မွေးခြင်း ရှိရာ၏၊ ငြိမ်သက်သော ဣနြေ္ဒရှိရာ၏၊ အရာရာ၌ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ ရဲရင့်သော ဉာဏ်ပညာရှိရာ၏၊ ကိုယ်နှုတ်နှလုံး သုံးပါးလုံး ရုန့်ရင်း ကြမ်းတမ်းမှု မရှိရာ၊ ဒါယကာတို့၌ တွယ်တာမက်မောမှုမရှိရ။ ၅။ န စ ခုဒ္ဒ' မာစရေ ကိဉ္စိ၊ ယေန ဝိညူ ပရေ ဥပဝဒေယျုံ။ သုခိနော ဝ ခေမိနော ဟောန္တု၊ သဗ္ဗသတ္တာ ဘဝန္တု သုခိတတ္တာ။ ၅။ ပညာရှိတို့ ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချအပ်သော တစုံတစ်ခုသော မကောင်းမှုကို အနည်း ငယ်မျှသော်လည်း မပြုမလုပ်ရာ၊ ခပ်သိမ်းသော သတ္တဝါတို့သည် ကိုယ်၏ချမ်း သာခြင်းနှင့် ပြည့်စုံကြပါစေကုန်သတည်း၊ စိတ်ချမ်းသာခြင်းနှင့် ပြည့်စုံကြပါစေ ကုန် သတည်း၊ ဘေးရန် ဥပဒ္ဒဝေါ မရှိကြပါစေကုန်သတည်း။ ၆။ ယေ ကေစိ ပါဏဘူတတ္ထိ၊ တသာ ဝါ ထာဝရာ ဝ' နဝသေသာ။ ဒီဃာ ဝါ ယေ ဝ မဟန္တာ၊ မဇ္ဈိမာ ရဿကာ အဏုကထူလာ။ ၆။ အကြွင်းမရှိ အလုံးစုံ ထွက်သက် ဝင်သက်ရှိသော သတ္တဝါ၊ ထင်ရှားရှိသော သတ္တဝါ၊ ထိတ်လန့် တတ်သော သတ္တဝါ၊ တည်ကြည်ငြိမ်သက်သော၊ သတ္တဝါ၊ ရှည်သော သတ္တဝါ၊ တိုသော သတ္တဝါ၊ ပုကွသော သတ္တဝါ၊ မတိုမရှည်သော သတ္တဝါ၊ ကြီးသော သတ္တဝါ၊ ငယ်သော သတ္တဝါ၊ မကြီးမငယ်သော သတ္တဝါ၊ ဆူသော သတ္တဝါ၊ ကြုံသော သတ္တဝါ၊ မဆူမကြုံသော သတ္တဝါ။ ၇။ ဒိဋ္ဌာ ဝါ ယေ ဝ အဒိဋ္ဌာ၊ ယေ ဝ ဒူရေ ဝသန္တိ အဝိဒူရေ။ ဘူတာ ဝ သမ္ဘဝေသီ ဝ၊ သဗ္ဗသတ္တာ ဘဝန္တု သုခိတတ္တာ။ ၇။ မျက်စိဖြင့် မြင်ကောင်းသော သတ္တဝါ၊ မျက်စိဖြင့် မမြင်ကောင်းသော သတ္တဝါ၊ အဝေး၌နေသော သတ္တဝါ၊ အနီး၌နေသော သတ္တဝါ၊ ထင်ရှားဖြစ်ပေါ်ပြီးသော သတ္တဝါ၊ ဖြစ်ဆဲတည်နေသော သတ္တဝါ၊ ဤအလုံးစုံသော သတ္တဝါတို့သည် ကိုယ်စိတ်နှစ်ဖြာ ချမ်းသာခြင်း ရှိကြပါစေကုန်သတည်း။ ၈။ န ပရော ပရံ နိကုဗ္ဗေထ၊ နာတိမညေထ ကတ္ထစိ န ကဉ္စိ။ ဗျာရောသနာ ပဋိဃသည၊ နာညမညဿ ဒုက္ခမိစ္ဆေယျ။ ၈။ တစ်ယောက်သောသူက တစ်ယောက်သောသူကို အမျက်မထွက်ပါစေလင့်၊ တစ်စုံတစ်ခုသော အမှုကိစ္စ၌ တစ်ယောက်သောသူက တစ်ယောက်သောသူကို ညှဉ်းဆဲချုပ်ချယ်သော ကာယကံ ဝစီကံဖြင့် လည်းကောင်း၊ ခိုက်ရန်မျက်ပွား အငြိုးထားသောစိတ်ဖြင့် လည်းကောင်း၊ အနည်းငယ်မျှသော်မှ မထီမဲ့မြင် မအောက်မေ့ပါစေလင့်၊ အချင်းချင်း၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို အလိုမရှိပါစေလင့်။ ၉။ မာတာ ယထာ နိယံပုတ္တ၊ မာယုသာ ဧကပုတ္တ မနုရက္ခေ။ ဧဝမ္ပိ သဗ္ဗဘူတေသု၊ မာနသံ ဘာဝယေ အပရိမာဏံ။ ၉။ အမိသည် မိမိရင်သွေးဖြစ်သော တစ်ယောက်တည်းသော သားငယ်ကို အသက်အတွက်ကြောင့် အဖန်တလဲလဲ စောင့်ရှောက်သကဲ့သို့ ဤနည်းအတူ သာလျှင် ခပ်သိမ်းသော သတ္တဝါတို့၌ အတိုင်းအရှည်မရှိသော မေတ္တာစိတ်ကို ပွားစေရာ၏။ ၁ဝ။ မေတ္တဉ္စ သဗ္ဗလောကသ္မိ၊ မာနသံ ဘာဝယေ အပရိမာဏံ။ ဥဒ္ဓံ အဓော စ တိရိယဉ္စ၊ အသမ္ဗာဓံ အဝေရ မသပတ္တံ။ ၁ဝ။ ကာမဘဝတည်းဟူသော အောက်လောက၌ လည်းကောင်း၊ ရူပဘဝတည်း ဟူသော အလယ်လောက၌ လည်းကောင်း၊ အရူပဘဝတည်းဟူသော အထက် လောက၌ လည်းကောင်း၊ ဤလောကသုံးပါးတို့၌ ပိုင်းခြားလွတ်ကင်း ကျဉ်း မြောင်းခြင်းလည်းမရှိ ကိုယ်တွင်းဘေးရန် လည်းမရှိ အပဘေးရန်လည်းမရှိ အတိုင်းမသိ ချစ်ခင်မြတ်နိုးသော မေတ္တာစိတ်ကိုလည်း ပွားစေရာ၏။ ၁၁။ တိဋ္ဌံ စရံ နိသိန္နော ဝ၊ သယာနော ယာဝတာ'ဿ ဝိတမိဒ္ဓေါ။ ဧတံ သတိံ အဓိဋ္ဌေယျ၊ ဗြဟ္မ'မေတံ ဝိဟာရ' မိဓ' မာဟု။ ၁၁။ ရပ်နေစဉ်သော်လည်းကောင်း၊ သွားနေစဉ်သော် လည်းကောင်း၊ ထိုင် နေစဉ်သော် လည်းကောင်း၊ လဲလျောင်းနေစဉ်သော် လည်းကောင်း၊ မအိပ် မငိုက်သမျှ ကာလပတ်လုံး သာသနာတော်ကြီး၌ မေတ္တာစိတ်နှင့် ယှဉ်၍ နေထိုင်ခြင်းကို ''မြတ်သောနေထိုင်ခြင်း'' ဟူ၍ မြတ်စွာဘုရားတို့ ဟောတော်မူ ကုန်၏။ ၁၂။ ဒိဋ္ဌိဉ္စ အနုပဂ္ဂမ္မ၊ သီလဝါ ဒဿနေန သမ္ပန္နော။ ကာမေသု ဝိနေယျ ဂေဓံ၊ န ဟိ ဇာတုဂ္ဂဗ္ဘသေယျ ပုန ရေတိ။ မေတ္တသုတ္တံ နိဋ္ဌိတံ။ ၁၂။ မေတ္တာကမ္မဋ္ဌာန်းကို စီးဖြန်းအားထုတ် ပြုလုပ်သောသူသည် အမြင်ဖောက် ပြန် မိစ္ဆာဉာဏ်သို့ မကပ်မရောက်သောကြောင့် လောကုတ္တရာသီလ ရှိသည် ဖြစ်၍ မဂ်ဉာဏ်အမြင်နှင့် ပြည့်စုံပြီးလျှင် ဝတ္ထုကာမ ကိလေသာကာမတို့၌ တပ်မက်မောခြင်း ကင်းသောကြောင့် နောက်တဖန် အမိဝမ်းတွင်း ပဋိသန္ဓေ နေခြင်း သို့ ဧကန်မရောက်တော့ပြီ။ မေတ္တသုတ်တော် မြန်မာပြန်ပြီး၏။ . {ပဋ္ဌာန်းပူဇော်ကြသူများ} . https://ift.tt/30yjhw5 https://ift.tt/2vV1p2i ════════════════════════ ေမတၱသုတ္ ႐ြတ္ဖတ္ရျခင္း အက်ိဳး/ျမန္မာျပန္ ════════════════════════ ေမတၱသုတ္ကို အၿမဲမျပတ္ ႐ြတ္ဖတ္ေလ့ရွိသူတို႔မွာ အေျခာက္အလွန့္မခံရျခင္း၊ အနာေရာဂါကင္းျခင္း၊ အိပ္မက္ဆိုး နိမိတ္ဆိုး အတိတ္ဆိုးမ်ား မေတြ႕ႀကဳံရျခင္း၊ လူနတ္အမ်ားခ်စ္ခင္ျခင္း၊ အဆိပ္ လက္နက္ မစူးရွျခင္း၊ ႐ူးသြပ္ေသာ ေဝဒနာ ကင္းျခင္းမွစ၍ ျဗဟၼာ့ဘုံေရာက္သည္အထိ အက်ိဳးေပးနိုင္စြမ္း ရွိေလသည္။ ၁။ ယႆာႏုဘာဝေတာ ယကၡာ၊ ေနဝ ေဒႆႏၱိ ဘီသနံ။ ယဥွိ ေစဝါႏုယုၪၨႏၱော၊ ရတၱိၱႏၵိဝ' မတႏၵိေတာ။ ေမတၱသုတ္ေတာ္ ျမန္မာျပန္ ၁။ ေမတၱာသုတ္ပရိတ္ေတာ္၏ တန္ခိုးရွိန္ေစာ္အာႏုေဘာ္ေၾကာင့္ ဘီလူးၾကမ္းတို႔ သည္ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ေသာ အဆင္း အသံ အစရွိေသာ အာ႐ုံတို႔ကို မျပဝံ့ မေျခာက္ဝံ့ၾကေလကုန္၊ ေမတၱာသုတ္ပရိတ္ေတာ္ကို ညဥ့္အခါ၌ လည္းေကာင္း၊ ေန႕အခါ၌ လည္းေကာင္း၊ မပ်င္းမရိ လုံ႕လျပဳ၍ ႐ြတ္ဖတ္ေသာသူသည္။ ၂။ သုခံ သုပတိ သုေတၱာ စ၊ ပါပံ ကိၪၥိ န ပႆတိ။ ဧဝမာဒိ ဂုဏူေပတံ၊ ပရိတၱံ တံ ဘဏာမေဟ။ ၂။ ခ်မ္းသာစြာအိပ္ရ၏၊ အိပ္ေသာ္လည္း မေကာင္းေသာ အိပ္မက္ကို တစိုးတစိ မွ် မျမင္မက္၊ ဤသို႔ အစရွိေသာ ဂုဏ္ေက်းဇူးအေပါင္းႏွင့္ ျပည့္စုံေသာ ေမတၱာသုတ္ ပရိတ္ေတာ္ကို အို- သူေတာ္ေကာင္းတို႔ ငါတို႔႐ြတ္ဖတ္ၾကပါကုန္စို႔။ ၃။ ကရဏီယ' မတၳကုသေလန၊ ယႏၱ သႏၱံ ပဒံ အဘိသေမစၥ။ သေကၠာ ဥဇူ စ သုဟုဇူ စ၊ သူဝေစာ စႆ မုဒု အနတိမာနီ။ ၃။ ေလာကီေလာကုတၱရာ အက်ိဳးစီးပြား၌ လိမၼာေသာသူသည္ ၿငိမ္သက္ေအး ခ်မ္းေသာ နိဗၺာန္ကို အာ႐ုံျပဳ၍ ဤဆိုလတၱံ့ေသာ သူေတာ္ေကာင္းနည္းလမ္းကို က်င့္ႀကံ အားထုတ္ ျပဳလုပ္အပ္၏၊ ကိုယ္ႏွင့္အသက္တို႔ကို မငဲ့ကြက္ မညွာတာ ျပဳလုပ္ျခင္းငွာ စြမ္းနိုင္ရာ၏၊ ကိုယ္ႏႈတ္ႏွစ္ပါး ရိုးသားေျဖာင့္မတ္ရာ၏၊ စိတ္ သေဘာထား ေကာင္းစြာ ေျဖာင့္မတ္ရာ၏၊ ဆိုဆုံးမလြယ္ရာ၏၊ ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕ရာ ၏၊ သူတစ္ပါးအေပၚ ေထာင္လႊားေသာ မာန္မာနမရွိရာ။ ၄။ သႏၱဳႆေကာ စ သုဘေရာ စ၊ အပၸကိေစၥာ စ သလႅဟုကဝုတၱိ။ သႏၱိျနၵိေယာ စ နိပေကာ စ၊ အပၸဂေဗၻာ ကုေလသြ' နႏုဂိေဒၶါ။ ၄။ ေရာင့္ရဲလြယ္ရာ၏၊ ေမြးျမဴလြယ္ရာ၏၊ နည္းပါးေသာ အမႈကိစၥရွိရာ၏၊ ေပါ့ပါးေသာ အသက္ေမြးျခင္း ရွိရာ၏၊ ၿငိမ္သက္ေသာ ဣေျနၵရွိရာ၏၊ အရာရာ၌ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ ရဲရင့္ေသာ ဉာဏ္ပညာရွိရာ၏၊ ကိုယ္ႏႈတ္ႏွလုံး သုံးပါးလုံး ႐ုန့္ရင္း ၾကမ္းတမ္းမႈ မရွိရာ၊ ဒါယကာတို႔၌ တြယ္တာမက္ေမာမႈမရွိရ။ ၅။ န စ ခုဒၵ' မာစေရ ကိၪၥိ၊ ေယန ဝိၫူ ပေရ ဥပဝေဒယ်ဳံ။ သုခိေနာ ဝ ေခမိေနာ ေဟာႏၱဳ၊ သဗၺသတၱာ ဘဝႏၱဳ သုခိတတၱာ။ ၅။ ပညာရွိတို႔ ကဲ့ရဲ႕ရႈတ္ခ်အပ္ေသာ တစုံတစ္ခုေသာ မေကာင္းမႈကို အနည္း ငယ္မွ်ေသာ္လည္း မျပဳမလုပ္ရာ၊ ခပ္သိမ္းေသာ သတၱဝါတို႔သည္ ကိုယ္၏ခ်မ္း သာျခင္းႏွင့္ ျပည့္စုံၾကပါေစကုန္သတည္း၊ စိတ္ခ်မ္းသာျခင္းႏွင့္ ျပည့္စုံၾကပါေစ ကုန္ သတည္း၊ ေဘးရန္ ဥပဒၵေဝါ မရွိၾကပါေစကုန္သတည္း။ ၆။ ေယ ေကစိ ပါဏဘူတတၳိ၊ တသာ ဝါ ထာဝရာ ဝ' နဝေသသာ။ ဒီဃာ ဝါ ေယ ဝ မဟႏၱာ၊ မဇၩိမာ ရႆကာ အဏုကထူလာ။ ၆။ အႂကြင္းမရွိ အလုံးစုံ ထြက္သက္ ဝင္သက္ရွိေသာ သတၱဝါ၊ ထင္ရွားရွိေသာ သတၱဝါ၊ ထိတ္လန့္ တတ္ေသာ သတၱဝါ၊ တည္ၾကည္ၿငိမ္သက္ေသာ၊ သတၱဝါ၊ ရွည္ေသာ သတၱဝါ၊ တိုေသာ သတၱဝါ၊ ပုကြေသာ သတၱဝါ၊ မတိုမရွည္ေသာ သတၱဝါ၊ ႀကီးေသာ သတၱဝါ၊ ငယ္ေသာ သတၱဝါ၊ မႀကီးမငယ္ေသာ သတၱဝါ၊ ဆူေသာ သတၱဝါ၊ ႀကဳံေသာ သတၱဝါ၊ မဆူမႀကဳံေသာ သတၱဝါ။ ၇။ ဒိ႒ာ ဝါ ေယ ဝ အဒိ႒ာ၊ ေယ ဝ ဒူေရ ဝသႏၱိ အဝိဒူေရ။ ဘူတာ ဝ သမၻေဝသီ ဝ၊ သဗၺသတၱာ ဘဝႏၱဳ သုခိတတၱာ။ ၇။ မ်က္စိျဖင့္ ျမင္ေကာင္းေသာ သတၱဝါ၊ မ်က္စိျဖင့္ မျမင္ေကာင္းေသာ သတၱဝါ၊ အေဝး၌ေနေသာ သတၱဝါ၊ အနီး၌ေနေသာ သတၱဝါ၊ ထင္ရွားျဖစ္ေပၚၿပီးေသာ သတၱဝါ၊ ျဖစ္ဆဲတည္ေနေသာ သတၱဝါ၊ ဤအလုံးစုံေသာ သတၱဝါတို႔သည္ ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ ခ်မ္းသာျခင္း ရွိၾကပါေစကုန္သတည္း။ ၈။ န ပေရာ ပရံ နိကုေဗၺထ၊ နာတိမေညထ ကတၳစိ န ကၪၥိ။ ဗ်ာေရာသနာ ပဋိဃသည၊ နာညမညႆ ဒုကၡမိစ္ေဆယ်။ ၈။ တစ္ေယာက္ေသာသူက တစ္ေယာက္ေသာသူကို အမ်က္မထြက္ပါေစလင့္၊ တစ္စုံတစ္ခုေသာ အမႈကိစၥ၌ တစ္ေယာက္ေသာသူက တစ္ေယာက္ေသာသူကို ညွဥ္းဆဲခ်ဳပ္ခ်ယ္ေသာ ကာယကံ ဝစီကံျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ ခိုက္ရန္မ်က္ပြား အၿငိဳးထားေသာစိတ္ျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ အနည္းငယ္မွ်ေသာ္မွ မထီမဲ့ျမင္ မေအာက္ေမ့ပါေစလင့္၊ အခ်င္းခ်င္း၏ ဆင္းရဲဒုကၡကို အလိုမရွိပါေစလင့္။ ၉။ မာတာ ယထာ နိယံပုတၱ၊ မာယုသာ ဧကပုတၱ မႏုရေကၡ။ ဧဝမၸိ သဗၺဘူေတသု၊ မာနသံ ဘာဝေယ အပရိမာဏံ။ ၉။ အမိသည္ မိမိရင္ေသြးျဖစ္ေသာ တစ္ေယာက္တည္းေသာ သားငယ္ကို အသက္အတြက္ေၾကာင့္ အဖန္တလဲလဲ ေစာင့္ေရွာက္သကဲ့သို႔ ဤနည္းအတူ သာလွ်င္ ခပ္သိမ္းေသာ သတၱဝါတို႔၌ အတိုင္းအရွည္မရွိေသာ ေမတၱာစိတ္ကို ပြားေစရာ၏။ ၁ဝ။ ေမတၱၪၥ သဗၺေလာကသၼိ၊ မာနသံ ဘာဝေယ အပရိမာဏံ။ ဥဒၶံ အေဓာ စ တိရိယၪၥ၊ အသမၺာဓံ အေဝရ မသပတၱံ။ ၁ဝ။ ကာမဘဝတည္းဟူေသာ ေအာက္ေလာက၌ လည္းေကာင္း၊ ႐ူပဘဝတည္း ဟူေသာ အလယ္ေလာက၌ လည္းေကာင္း၊ အ႐ူပဘဝတည္းဟူေသာ အထက္ ေလာက၌ လည္းေကာင္း၊ ဤေလာကသုံးပါးတို႔၌ ပိုင္းျခားလြတ္ကင္း က်ဥ္း ေျမာင္းျခင္းလည္းမရွိ ကိုယ္တြင္းေဘးရန္ လည္းမရွိ အပေဘးရန္လည္းမရွိ အတိုင္းမသိ ခ်စ္ခင္ျမတ္နိုးေသာ ေမတၱာစိတ္ကိုလည္း ပြားေစရာ၏။ ၁၁။ တိ႒ံ စရံ နိသိႏၷော ဝ၊ သယာေနာ ယာဝတာ'ႆ ဝိတမိေဒၶါ။ ဧတံ သတႎ အဓိ႒ေယ်၊ ျဗဟၼ'ေမတံ ဝိဟာရ' မိဓ' မာဟု။ ၁၁။ ရပ္ေနစဥ္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ သြားေနစဥ္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ထိုင္ ေနစဥ္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ လဲေလ်ာင္းေနစဥ္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ မအိပ္ မငိုက္သမွ် ကာလပတ္လုံး သာသနာေတာ္ႀကီး၌ ေမတၱာစိတ္ႏွင့္ ယွဥ္၍ ေနထိုင္ျခင္းကို ''ျမတ္ေသာေနထိုင္ျခင္း'' ဟူ၍ ျမတ္စြာဘုရားတို႔ ေဟာေတာ္မူ ကုန္၏။ ၁၂။ ဒိ႒ိၪၥ အႏုပဂၢမၼ၊ သီလဝါ ဒႆေနန သမၸႏၷော။ ကာေမသု ဝိေနယ် ေဂဓံ၊ န ဟိ ဇာတုဂၢဗၻေသယ် ပုန ေရတိ။ ေမတၱသုတၱံ နိ႒ိတံ။ ၁၂။ ေမတၱာကမၼ႒ာန္းကို စီးျဖန္းအားထုတ္ ျပဳလုပ္ေသာသူသည္ အျမင္ေဖာက္ ျပန္ မိစ္ဆာဉာဏ္သို႔ မကပ္မေရာက္ေသာေၾကာင့္ ေလာကုတၱရာသီလ ရွိသည္ ျဖစ္၍ မဂ္ဉာဏ္အျမင္ႏွင့္ ျပည့္စုံၿပီးလွ်င္ ဝတၳဳကာမ ကိေလသာကာမတို႔၌ တပ္မက္ေမာျခင္း ကင္းေသာေၾကာင့္ ေနာက္တဖန္ အမိဝမ္းတြင္း ပဋိသႏၶေ ေနျခင္း သို႔ ဧကန္မေရာက္ေတာ့ၿပီ။ ေမတၱသုတ္ေတာ္ ျမန္မာျပန္ၿပီး၏။ . {ပ႒ာန္းပူေဇာ္ၾကသူမ်ား} . https://ift.tt/30yjhw5 https://ift.tt/2vV1p2i

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/37aDATL

စိတ်ကြည်နေဖို့ ဘုရားပေးတဲ့နည်း 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 တစ်ခါက ဘုရားရှင် ကပိလ၀တ်ပြည် နိဂြောဓာရုံကျောင်းမှာ သီတင်းသုံးနေတုန်း သာကီ၀င်မင်းတစ်ပါးဖြစ်တဲ့ မဟာနာမ်က ဘုရားတပည့်နေနည်းကို မေးလျှောက်တဲ့အတွက် ဟောပြထားတဲ့ ဘုရားတပည့်နေနည်း (၆) မျိုးရှိပါတယ်။ အရမ်းအသုံးတည့်ပြီး တစ်ကယ်ဘုရားဟောတဲ့အတိုင်းနေနိုင်ရင် ငြိမ်းချမ်းတဲ့နေခြင်းဖြစ်နေမှာပါပဲ။ ရိုးရိုးလေးနဲ့၊ အမြဲယဉ်ပါးပြီး ကြားဖူးနား၀ရှိပြီးသား တရားတွေပါပဲ။ အမှန်တစ်ကယ် ယုံကြည်စွာကျင့်ဖို့ကတော့ ကိုယ့်တာ၀န်ပေါ့။ လောကလူသားတွေ ဘယ်လောက်စိတ်ညစ်တယ်လို့ ညည်းညည်း၊ ဘုရားအာရုံပြုဖို့တော့ တော်တော်များများက ပျက်ကွက်နေတတ်ပါတယ်။ ကိစ္စတွေများတဲ့ ဒုက္ခသားတွေအများကြီးပါပဲ။ အဓိကက စိတ်မထားတတ်၊ အာရုံမယူတတ်တာပါပဲ။ ယူတတ်ဦးတော့ မယူနိုင်လောက်အောင်ကို စိတ်ကိုချောင်ပိတ်ထားကြတာပါပဲ။ စိတ်ထွက်ပေါက် မယူတတ်တာပေါ့။ ယူပြန်တော့လည်း တစ်လွဲနည်းနဲ့ပေါ့။ ဥပမာ အရက်သောက်တာမျိုးပေါ့။ တစ်ခါတစ်ခါ အံ့သြမိတာက ဂုဏ်တော်လေးပွားပြီးနေတာကိုတောင် မလုပ်ချင်တာကိုတွေ့ရတာပါပဲ။ ဘုရားပေးတဲ့ ပထမနည်းကလည်း ဘုရားဂုဏ်တော် (၉) ပါးကို ပွားနေတာပါပဲ။ လူနတ်ဗြဟ္မာသတ္တဝါတို့၏ ပူဇော်အထူးကို ခံယူတော်မူထိုက်သောကြောင့် အရဟံမည်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားလို့ အကြိမ်များများ စိတ်ထဲမှာပွားနေပြီဆို ဘုရားအာရုံနဲ့ပဲ နေနေတဲ့အတွက် ပွားနေသူရဲ့စိတ်ကို ရာဂ၊ ဒေါသ၊ မောဟ နှိပ်စက်လို့မရတော့ဘူးလို့ ဘုရားရှင်ကဟောပြတော်မူပါတယ်။ ရာဂစတဲ့ အညစ်ဓာတ်တွေကင်းပြီး ပွားများနေတဲ့ခဏမှာပဲ စိတ်က ဘုရားအာရုံကြောင့် ဖြောင့်မတ်တဲ့စိတ်ဖြစ်သွားပါပြီတဲ့။ အာရုံပြောင်းသွားတဲ့အတွက် (အကောင်းအာရုံဖြစ်သွားတော့) ရာဂဖြစ်လို့မရတော့၊ ဒေါသဖြစ်လို့မရတော့တဲ့ သဘောပေါ့။ ဒါကြောင့် စိတ်ညစ်ရင် ဘုရားအာရုံယူလိုက်တာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။ စိတ်အာရုံပြောင်းပေးလိုက်တာပေါ့။ ကောင်းတဲ့အာရုံကြောင့် စိတ်ကဖြောင့်သွားတယ်။ စိတ်ဖြောင့်သွားတော့ ပါဠိရော၊ အဓိပ္ပါယ်ပါ ကောင်းကောင်းနားလည်ပြီး တရားနဲ့ယှဉ်တဲ့ ၀မ်းမြောက်မှု ပါမောဇ္ဖကိုရတယ်တဲ့။ ပါမောဇ္ဖရှိမှလည်း နှစ်သက်တဲ့ပီတိကိုရပါတယ်။ ၀မ်းမြောက်ခြင်း ပါမောဇ္ဇမရှိရင် ဘယ်လိုမှ ပီတိစိတ်ကိုမရစေဘူးလေ။ ဒါကြောင့် ကိုယ့်စိတ်ကို ကုစားချင်ရင် ပထမဆုံး ဘုရားအာရုံနဲ့ စိတ်ကိုဦးတည်ရာပြောင်းပေးလိုက်ရတာ။ အကြိမ်များများကို စိတ်ထဲရွတ်နေပွားနေရမှာ။ အဆိုးအာရုံကို မေ့ထားလို့ရအောင်ကိုမေ့ထားလိုက်တော့။ ဘုရားအာရုံက လွှမ်းမိုးသွားအောင်လုပ်ယူ၊ ကျင့်ယူ။ ဒီတော့ စိတ်ကဘုရားအာရုံကြောင့် ကြည်လင်သွားပြီး စွမ်းအားတစ်မျိုးကိုရလာတယ်။ အဲဒီစိတ်စွမ်းအားကနေ ၀မ်းသာမှုကိုဖြစ်စေတယ်။ ၀မ်းသာမှုကြောင့် ပီတိဖြစ်တယ်။ ပီတိဖြစ်မှ ကိုယ်၏ငြိမ်းခြင်းကိုရတယ်။ ကိုယ်၏ငြိမ်းခြင်းကိုရမှ သုခဝေဒနာခံစားနိုင်တယ်။ စိတ်ချမ်းသာတယ်။ သုခဝေဒနာကို ခံစားတဲ့စိတ်ကမှ တည်ကြည်မှုကိုရနိုင်တယ်လို့ ဘုရားရှင်က အကြောင်းအကျိုး အဆင့်ဆင့်ကို ဟောပြလိုက်ပါတယ်။ ဒီအခါမှာ ဘုရား ဂုဏ်တော်ပွားသူဟာ မငြိမ်သက်တဲ့လောကအလယ်မှာ ငြိမ်သက်စွာနေနိုင်တယ် ။ ဆင်းရဲနေတဲ့လောကအလယ်မှာ ဆင်းရဲခြင်းကင်းစွာနေနိုင်တယ်လို့ ဘုရားရှင်က ဗုဒ္ဓါနုဿ တိပွားခြင်းရဲ့ အကျိုးကို ဟောပြတော်မူပါတယ်။ တစ်ကယ်ဘုရားဟောသလိုနေရင် တစ်ကယ်ကို အကုသိုလ်အာရုံတွေပျောက်ပြီး စိတ်အေးချမ်းစေတယ်၊ စိတ်ကြည်လင်စေတယ်ဆိုတာ လက်တွေ့တရားတွေပါ။ သူတော်ကောင်းများ အလုပ်များတဲ့ကြားက စိတ်ကိုကြည်အောင်နေနိုင်တာ ဒီလိုနေလို့ပေါ့။ မဟုတ်ရင် လောဘဘီလူး၊ ဒေါသဘီလူးဖြစ်နေမှာပေါ့။ ဘယ်သူတရားပျက်ပျက် ကိုယ်မပျက်စေတဲ့နည်း၊ ဘယ်သူဘယ်လောက်ပူပူ ကိုယ်မပူလောင်တဲ့နည်း၊ မီတောက်ထဲမှာ အေးအောင်နေတဲ့နည်းပါပဲ ။ အရှင်သုစိတ္တ (မော်ကျွန်း) ဆရာတော် ________________________ " ဓမ္မမိတ်ဆွေ သူတော်ကောင်း များအားလုံး … မြတ်ဘုရားဂုဏ်တော်များ ပွားများ နိုင်ကြ၍ စိတ်၏ အေးငြိမ်းချမ်းသာခြင်း သန္တိသုခ ကို ရရှိခံစားနိုင်ကြပါစေ " ဓမ္မဒါန မျှဝေပူဇော်ပါသည် ။

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2tK8Fz4

စိတ်ကြည်နေဖို့ ဘုရားပေးတဲ့နည်း 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 တစ်ခါက ဘုရားရှင် ကပိလ၀တ်ပြည် နိဂြောဓာရုံကျောင်းမှာ သီတင်းသုံးနေတုန်း သာကီ၀င်မင်းတစ်ပါးဖြစ်တဲ့ မဟာနာမ်က ဘုရားတပည့်နေနည်းကို မေးလျှောက်တဲ့အတွက် ဟောပြထားတဲ့ ဘုရားတပည့်နေနည်း (၆) မျိုးရှိပါတယ်။ အရမ်းအသုံးတည့်ပြီး တစ်ကယ်ဘုရားဟောတဲ့အတိုင်းနေနိုင်ရင် ငြိမ်းချမ်းတဲ့နေခြင်းဖြစ်နေမှာပါပဲ။ ရိုးရိုးလေးနဲ့၊ အမြဲယဉ်ပါးပြီး ကြားဖူးနား၀ရှိပြီးသား တရားတွေပါပဲ။ အမှန်တစ်ကယ် ယုံကြည်စွာကျင့်ဖို့ကတော့ ကိုယ့်တာ၀န်ပေါ့။ လောကလူသားတွေ ဘယ်လောက်စိတ်ညစ်တယ်လို့ ညည်းညည်း၊ ဘုရားအာရုံပြုဖို့တော့ တော်တော်များများက ပျက်ကွက်နေတတ်ပါတယ်။ ကိစ္စတွေများတဲ့ ဒုက္ခသားတွေအများကြီးပါပဲ။ အဓိကက စိတ်မထားတတ်၊ အာရုံမယူတတ်တာပါပဲ။ ယူတတ်ဦးတော့ မယူနိုင်လောက်အောင်ကို စိတ်ကိုချောင်ပိတ်ထားကြတာပါပဲ။ စိတ်ထွက်ပေါက် မယူတတ်တာပေါ့။ ယူပြန်တော့လည်း တစ်လွဲနည်းနဲ့ပေါ့။ ဥပမာ အရက်သောက်တာမျိုးပေါ့။ တစ်ခါတစ်ခါ အံ့သြမိတာက ဂုဏ်တော်လေးပွားပြီးနေတာကိုတောင် မလုပ်ချင်တာကိုတွေ့ရတာပါပဲ။ ဘုရားပေးတဲ့ ပထမနည်းကလည်း ဘုရားဂုဏ်တော် (၉) ပါးကို ပွားနေတာပါပဲ။ လူနတ်ဗြဟ္မာသတ္တဝါတို့၏ ပူဇော်အထူးကို ခံယူတော်မူထိုက်သောကြောင့် အရဟံမည်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားလို့ အကြိမ်များများ စိတ်ထဲမှာပွားနေပြီဆို ဘုရားအာရုံနဲ့ပဲ နေနေတဲ့အတွက် ပွားနေသူရဲ့စိတ်ကို ရာဂ၊ ဒေါသ၊ မောဟ နှိပ်စက်လို့မရတော့ဘူးလို့ ဘုရားရှင်ကဟောပြတော်မူပါတယ်။ ရာဂစတဲ့ အညစ်ဓာတ်တွေကင်းပြီး ပွားများနေတဲ့ခဏမှာပဲ စိတ်က ဘုရားအာရုံကြောင့် ဖြောင့်မတ်တဲ့စိတ်ဖြစ်သွားပါပြီတဲ့။ အာရုံပြောင်းသွားတဲ့အတွက် (အကောင်းအာရုံဖြစ်သွားတော့) ရာဂဖြစ်လို့မရတော့၊ ဒေါသဖြစ်လို့မရတော့တဲ့ သဘောပေါ့။ ဒါကြောင့် စိတ်ညစ်ရင် ဘုရားအာရုံယူလိုက်တာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။ စိတ်အာရုံပြောင်းပေးလိုက်တာပေါ့။ ကောင်းတဲ့အာရုံကြောင့် စိတ်ကဖြောင့်သွားတယ်။ စိတ်ဖြောင့်သွားတော့ ပါဠိရော၊ အဓိပ္ပါယ်ပါ ကောင်းကောင်းနားလည်ပြီး တရားနဲ့ယှဉ်တဲ့ ၀မ်းမြောက်မှု ပါမောဇ္ဖကိုရတယ်တဲ့။ ပါမောဇ္ဖရှိမှလည်း နှစ်သက်တဲ့ပီတိကိုရပါတယ်။ ၀မ်းမြောက်ခြင်း ပါမောဇ္ဇမရှိရင် ဘယ်လိုမှ ပီတိစိတ်ကိုမရစေဘူးလေ။ ဒါကြောင့် ကိုယ့်စိတ်ကို ကုစားချင်ရင် ပထမဆုံး ဘုရားအာရုံနဲ့ စိတ်ကိုဦးတည်ရာပြောင်းပေးလိုက်ရတာ။ အကြိမ်များများကို စိတ်ထဲရွတ်နေပွားနေရမှာ။ အဆိုးအာရုံကို မေ့ထားလို့ရအောင်ကိုမေ့ထားလိုက်တော့။ ဘုရားအာရုံက လွှမ်းမိုးသွားအောင်လုပ်ယူ၊ ကျင့်ယူ။ ဒီတော့ စိတ်ကဘုရားအာရုံကြောင့် ကြည်လင်သွားပြီး စွမ်းအားတစ်မျိုးကိုရလာတယ်။ အဲဒီစိတ်စွမ်းအားကနေ ၀မ်းသာမှုကိုဖြစ်စေတယ်။ ၀မ်းသာမှုကြောင့် ပီတိဖြစ်တယ်။ ပီတိဖြစ်မှ ကိုယ်၏ငြိမ်းခြင်းကိုရတယ်။ ကိုယ်၏ငြိမ်းခြင်းကိုရမှ သုခဝေဒနာခံစားနိုင်တယ်။ စိတ်ချမ်းသာတယ်။ သုခဝေဒနာကို ခံစားတဲ့စိတ်ကမှ တည်ကြည်မှုကိုရနိုင်တယ်လို့ ဘုရားရှင်က အကြောင်းအကျိုး အဆင့်ဆင့်ကို ဟောပြလိုက်ပါတယ်။ ဒီအခါမှာ ဘုရား ဂုဏ်တော်ပွားသူဟာ မငြိမ်သက်တဲ့လောကအလယ်မှာ ငြိမ်သက်စွာနေနိုင်တယ် ။ ဆင်းရဲနေတဲ့လောကအလယ်မှာ ဆင်းရဲခြင်းကင်းစွာနေနိုင်တယ်လို့ ဘုရားရှင်က ဗုဒ္ဓါနုဿ တိပွားခြင်းရဲ့ အကျိုးကို ဟောပြတော်မူပါတယ်။ တစ်ကယ်ဘုရားဟောသလိုနေရင် တစ်ကယ်ကို အကုသိုလ်အာရုံတွေပျောက်ပြီး စိတ်အေးချမ်းစေတယ်၊ စိတ်ကြည်လင်စေတယ်ဆိုတာ လက်တွေ့တရားတွေပါ။ သူတော်ကောင်းများ အလုပ်များတဲ့ကြားက စိတ်ကိုကြည်အောင်နေနိုင်တာ ဒီလိုနေလို့ပေါ့။ မဟုတ်ရင် လောဘဘီလူး၊ ဒေါသဘီလူးဖြစ်နေမှာပေါ့။ ဘယ်သူတရားပျက်ပျက် ကိုယ်မပျက်စေတဲ့နည်း၊ ဘယ်သူဘယ်လောက်ပူပူ ကိုယ်မပူလောင်တဲ့နည်း၊ မီတောက်ထဲမှာ အေးအောင်နေတဲ့နည်းပါပဲ ။ အရှင်သုစိတ္တ (မော်ကျွန်း) ဆရာတော် ________________________ " ဓမ္မမိတ်ဆွေ သူတော်ကောင်း များအားလုံး … မြတ်ဘုရားဂုဏ်တော်များ ပွားများ နိုင်ကြ၍ စိတ်၏ အေးငြိမ်းချမ်းသာခြင်း သန္တိသုခ ကို ရရှိခံစားနိုင်ကြပါစေ " ဓမ္မဒါန မျှဝေပူဇော်ပါသည် ။

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2tK8Fz4

မဂ်လာနံနက်ခင်းပါ ဓမ္မမိတ်ဆွေအပေါင်း သက်ရှည်ကျန်းမာ စိတ်ချမ်းသာ လိုရာဆန္ဒပြည့်ကြပါစေ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 အလင်းရောင်ဓမ္မ

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2PZSKpf

မဂ်လာနံနက်ခင်းပါ ဓမ္မမိတ်ဆွေအပေါင်း သက်ရှည်ကျန်းမာ စိတ်ချမ်းသာ လိုရာဆန္ဒပြည့်ကြပါစေ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 အလင်းရောင်ဓမ္မ

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2PZSKpf