ချမ်းသာချင်ရင် •••••••••••••••• အရှုပ်တွေကြားမှာ တဏှာ အလုပ်တွေ များနေတာ။ ရှုပ်တာတွေ ရှင်းရင်းနဲ့ ရှုပ်ခဲ့တာတွေ ပြန်ရှင်းနေရတာနဲ့ဘဲ အလုပ်တွေ ရှုပ်နေပြန်တယ်။ အဆုံးမရှိတဲ့ အရှုပ်တွေကို အအား မရှိအောင် ရှင်းနေရတာ လောက။ အရှုပ်တွေ လုပ်နေလို့ အလုပ်တွေ ရှုပ်နေရတာ။ အပိုတွေ လုပ်နေလို့ အလုပ်တွေ ပိုနေရတာ။ မခိုင်မြဲတာ အစွဲနာနေလို့ ခိုင်မြဲတာ မသိတာ။ ချမ်းသာမဟုတ်တာကို အစွဲနာနေလို့ ချမ်းသာစစ် မသိတာ။ မရှိတာတွေကို အစွဲနာနေလို့ တကယ်ရှိတာ မသိတာ။ တငါငါနဲ့ အစွဲနာနေလို့ ငါမဟုတ်တာ မသိတာ။ ဖြစ်ချင်မှုနဲ့ မပေါင်းနဲ့။ အခုဖြစ် အခုပျက်က လွဲလျှင် ဖြစ်ချင်စရာ ဘာမှမရှိတာကို သိတဲ့ ဉာဏ်နဲ့သာ အမြဲနေနိုင်အောင် ကြိုးစား။ ဖြစ်ချင်စိတ် မရှိရင်ချမ်းသာပြီ။ သံသယနဲ့ မပေါင်းနဲ့။ အခုဖြစ် အခုပျက်က လွဲရင် သံသယဖြစ်စရာ ဘာမှမရှိတာကို သိတဲ့ဉာဏ်နဲ့သာ အမြဲနေနိုင်အောင် ကြိုးစား။ ဒီအမှန်တရားအပေါ်မှာ သံသယစိတ် လုံးဝမရှိရင် ချမ်းသာပြီ။ သဘာဝတရားရိပ်သာဆရာတော် အရှင်ဥတ္တမသာရ ခ်မ္းသာခ်င္ရင္ •••••••••••••••• အရႈပ္ေတြၾကားမွာ တဏွာ အလုပ္ေတြ မ်ားေနတာ။ ရႈပ္တာေတြ ရွင္းရင္းနဲ႕ ရႈပ္ခဲ့တာေတြ ျပန္ရွင္းေနရတာနဲ႕ဘဲ အလုပ္ေတြ ရႈပ္ေနျပန္တယ္။ အဆုံးမရွိတဲ့ အရႈပ္ေတြကို အအား မရွိေအာင္ ရွင္းေနရတာ ေလာက။ အရႈပ္ေတြ လုပ္ေနလို႔ အလုပ္ေတြ ရႈပ္ေနရတာ။ အပိုေတြ လုပ္ေနလို႔ အလုပ္ေတြ ပိုေနရတာ။ မခိုင္ၿမဲတာ အစြဲနာေနလို႔ ခိုင္ၿမဲတာ မသိတာ။ ခ်မ္းသာမဟုတ္တာကို အစြဲနာေနလို႔ ခ်မ္းသာစစ္ မသိတာ။ မရွိတာေတြကို အစြဲနာေနလို႔ တကယ္ရွိတာ မသိတာ။ တငါငါနဲ႕ အစြဲနာေနလို႔ ငါမဟုတ္တာ မသိတာ။ ျဖစ္ခ်င္မႈနဲ႕ မေပါင္းနဲ႕။ အခုျဖစ္ အခုပ်က္က လြဲလွ်င္ ျဖစ္ခ်င္စရာ ဘာမွမရွိတာကို သိတဲ့ ဉာဏ္နဲ႕သာ အၿမဲေနနိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစား။ ျဖစ္ခ်င္စိတ္ မရွိရင္ခ်မ္းသာၿပီ။ သံသယနဲ႕ မေပါင္းနဲ႕။ အခုျဖစ္ အခုပ်က္က လြဲရင္ သံသယျဖစ္စရာ ဘာမွမရွိတာကို သိတဲ့ဉာဏ္နဲ႕သာ အၿမဲေနနိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစား။ ဒီအမွန္တရားအေပၚမွာ သံသယစိတ္ လုံးဝမရွိရင္ ခ်မ္းသာၿပီ။ သဘာဝတရားရိပ္သာဆရာေတာ္ အရွင္ဥတၱမသာရ

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2MS7GEe

မဂ်လာညချမ်းပါ ဓမ္မမိတ်ဆွေအားလုံး သက်ရှည်ကျန်းမာစိတ်ချမ်းသာ လိုရာဆန္ဒပြည့်ကြပါစေ အလင်းရောင်ဓမ္မ တရားလေးတစ်ပုဒ်ကြောင့် ဘဝအမှောင်တွေကင်းပျောက်ကြပါစေ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 မဂ္လာညခ်မ္းပါ ဓမၼမိတ္ေဆြအားလုံး သက္ရွည္က်န္းမာစိတ္ခ်မ္းသာ လိုရာဆႏၵျပည့္ၾကပါေစ အလင္းေရာင္ဓမၼ တရားေလးတစ္ပုဒ္ေၾကာင့္ ဘဝအေမွာင္ေတြကင္းေပ်ာက္ၾကပါေစ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/36h8GJV

မဂ်လာညချမ်းပါ ဓမ္မမိတ်ဆွေအားလုံး သက်ရှည်ကျန်းမာစိတ်ချမ်းသာ လိုရာဆန္ဒပြည့်ကြပါစေ အလင်းရောင်ဓမ္မ တရားလေးတစ်ပုဒ်ကြောင့် ဘဝအမှောင်တွေကင်းပျောက်ကြပါစေ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 မဂ္လာညခ်မ္းပါ ဓမၼမိတ္ေဆြအားလုံး သက္ရွည္က်န္းမာစိတ္ခ်မ္းသာ လိုရာဆႏၵျပည့္ၾကပါေစ အလင္းေရာင္ဓမၼ တရားေလးတစ္ပုဒ္ေၾကာင့္ ဘဝအေမွာင္ေတြကင္းေပ်ာက္ၾကပါေစ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/36h8GJV

"ဝဋ်" ဝဋ်ရဲ့အဓိပ္ပါယ် သိချင်ပါတယ်။ ■■■■■■■■■■■■■ ဝဋ်ဆိုတာ လှည့်တတ် လည်တတ် ပတ်တတ်လို့ ဝဋ်လို့ ခေါ်ပါတယ်။ ကိလေသာဝဋ်ကြောင့် ကမ္မဝဋ်ဖြစ်တယ်။ ကမ္မဝဋ်ကြောင့်..ဝိပါကဝဋ်ဖြစ်တယ်။ ပစ္စည်းတစ်ခု လိုချင်မှု လောဘဆိုတဲ့ ကိလေသာဝဋ်ကြောင့် ကမ္မဝဋ်ဖြစ်တဲ့ ကိုယ်နဲ့ နူတ်နဲ့ ရအောင် ကြိုးစားတယ်။ ကြိုးစားလို့ ရလာတာက ဝိပါကဝဋ်ပါပဲ။ ဒါက ပစ္စုပ္ပန် ဘဝမှာ ဖြစ်နေတဲ့ ဝဋ်သုံးပါး လည်ပုံပါပဲ။ အခုဘဝမှာ ဆင်းရဲတယ်။ ဆင်းရဲတော့နောင်ဘဝမှာ လူချမ်းသာ ,,နတ်ချမ်းသာဖြစ်ဖို့ အတွက် ကုသိုလ်ပြု ပြီး ဆုတောင်းတယ် သေလွန်တဲ့ အခါမှာ ကိုယ်လိုချင်တဲ့ လူချမ်းသာ နတ်ချမ်းသာ ရတယ်။ လူချမ်းသာ နတ်ချမ်းသာ လိုချင်တာက ကိလေသာဝဋ်။ တောင့်တတဲ့ဝဋ်ပေါ့။ ကိလေသာဝဋ်ကြောင့်ရအောင် ကုသိုလ်ပြု ဆုတောင်းတာကကမ္မဝဋ်။ ကြိုးစား အားထုတ်တဲ့ဝဋ်ပေါ့။ လူချမ်းသာ နတ်ချမ်းသာရတာက ဝိပါကဝဋ်။ အကျိုးပေးတဲ့ ဝဋ်ပေါ့။ ကောင်းတာလုပ်ရင် ကောင်းတဲ့ဝဋ်တွေ လည်တယ်။ မကောင်းတာလုပ်ရင် မကောင်းတဲ့ဝဋ်တွေ လည်တယ် လှည့်တယ် ပတ်ပါတယ်။ ဒီဝဋ်တွေဟာ သစ္စာနဲ့ ကြည့်ရင် #တောင့်တတဲ့ဝဋ်နဲ့ ကြိုးစား အားထုတ်တဲ့ဝဋ်က သမုဒယသစ္စာပါ။ ရလာတဲ့ လူချမ်းသာ နတ်ချမ်းသာကဒုက္ခသစ္စာပါ။ လူချမ်းသာ နတ်ချမ်းသာဆိုတာ သာမန်လူတွေ အမြင်မှာချမ်းသာပေမယ့် အရိယာ သူတော်ကောင်းတွေရဲ့ အမြင်မှာ ဆင်းရဲပါတယ်။ အို နာ သေနဲ့ မလွတ်ကင်းသေးလို့ ဆင်းရဲပါတယ်။ မကောင်းတာ လုပ်လို့ ရတဲ့ ---------- #အပါယ်လေးပါး ဝဋ်ဆင်းရဲကတော့ ပိုပြီး ဆင်းရဲပါတယ်။ #ဝဋ်ဆိုတာ ဘာဝဋ်ရရ မကောင်းပါဘူး။ ဆင်းရဲတွေချည်းပါပဲ။ ဝဋ်ကင်းတဲ့ နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာပဲ တောင့်တ ပြုလုပ် အားထုတ် သင့်ပါတော့တယ်။ ဆရာတော်အရှင်ဒေါက်တာနန္ဒမာလဘိဝံသ "ဝဋျ" ဝဋျရဲ့အဓိပ်ပါယျ သိခငြျပါတယျ။ ■■■■■■■■■■■■■ ဝဋျဆိုတာ လှညျ့တတျ လညျတတျ ပတျတတျလို့ ဝဋျလို့ ခေါျပါတယျ။ ကိလသောဝဋျကွောငျ့ ကမ်မဝဋျဖွဈတယျ။ ကမ်မဝဋျကွောငျ့..ဝိပါကဝဋျဖွဈတယျ။ ပစ်စညျးတဈခု လိုခငြျမှု လောဘဆိုတဲ့ ကိလသောဝဋျကွောငျ့ ကမ်မဝဋျဖွဈတဲ့ ကိုယျနဲ့ နူတျနဲ့ ရအောငျ ကွိုးစားတယျ။ ကွိုးစားလို့ ရလာတာက ဝိပါကဝဋျပါပဲ။ ဒါက ပစ်စုပ်ပနျ ဘဝမှာ ဖွဈနတေဲ့ ဝဋျသုံးပါး လညျပုံပါပဲ။ အခုဘဝမှာ ဆငျးရဲတယျ။ ဆငျးရဲတော့နောငျဘဝမှာ လူခမြျးသာ ,,နတျခမြျးသာဖွဈဖို့ အတှကျ ကုသိုလျပွု ပွီး ဆုတောငျးတယျ သလှေနျတဲ့ အခါမှာ ကိုယျလိုခငြျတဲ့ လူခမြျးသာ နတျခမြျးသာ ရတယျ။ လူခမြျးသာ နတျခမြျးသာ လိုခငြျတာက ကိလသောဝဋျ။ တောငျ့တတဲ့ဝဋျပေါ့။ ကိလသောဝဋျကွောငျ့ရအောငျ ကုသိုလျပွု ဆုတောငျးတာကကမ်မဝဋျ။ ကွိုးစား အားထုတျတဲ့ဝဋျပေါ့။ လူခမြျးသာ နတျခမြျးသာရတာက ဝိပါကဝဋျ။ အကြိုးပေးတဲ့ ဝဋျပေါ့။ ကောငျးတာလုပျရငျ ကောငျးတဲ့ဝဋျတှေ လညျတယျ။ မကောငျးတာလုပျရငျ မကောငျးတဲ့ဝဋျတှေ လညျတယျ လှညျ့တယျ ပတျပါတယျ။ ဒီဝဋျတှဟော သစ်စာနဲ့ ကွညျ့ရငျ #တောငျ့တတဲ့ဝဋျနဲ့ ကွိုးစား အားထုတျတဲ့ဝဋျက သမုဒယသစ်စာပါ။ ရလာတဲ့ လူခမြျးသာ နတျခမြျးသာကဒုက်ခသစ်စာပါ။ လူခမြျးသာ နတျခမြျးသာဆိုတာ သာမနျလူတှေ အမွငျမှာခမြျးသာပမေယျ့ အရိယာ သူတောျကောငျးတှရေဲ့ အမွငျမှာ ဆငျးရဲပါတယျ။ အို နာ သနေဲ့ မလှတျကငျးသေးလို့ ဆငျးရဲပါတယျ။ မကောငျးတာ လုပျလို့ ရတဲ့ ---------- #အပါယျလေးပါး ဝဋျဆငျးရဲကတော့ ပိုပွီး ဆငျးရဲပါတယျ။ #ဝဋျဆိုတာ ဘာဝဋျရရ မကောငျးပါဘူး။ ဆငျးရဲတှခေညြျးပါပဲ။ ဝဋျကငျးတဲ့ နိဗ်ဗာနျခမြျးသာပဲ တောငျ့တ ပွုလုပျ အားထုတျ သငျ့ပါတော့တယျ။ ဆရာတောျအရှငျဒေါကျတာနန်ဒမာလဘိဝံသ

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2qNB8CF

"ဝဋ်" ဝဋ်ရဲ့အဓိပ္ပါယ် သိချင်ပါတယ်။ ■■■■■■■■■■■■■ ဝဋ်ဆိုတာ လှည့်တတ် လည်တတ် ပတ်တတ်လို့ ဝဋ်လို့ ခေါ်ပါတယ်။ ကိလေသာဝဋ်ကြောင့် ကမ္မဝဋ်ဖြစ်တယ်။ ကမ္မဝဋ်ကြောင့်..ဝိပါကဝဋ်ဖြစ်တယ်။ ပစ္စည်းတစ်ခု လိုချင်မှု လောဘဆိုတဲ့ ကိလေသာဝဋ်ကြောင့် ကမ္မဝဋ်ဖြစ်တဲ့ ကိုယ်နဲ့ နူတ်နဲ့ ရအောင် ကြိုးစားတယ်။ ကြိုးစားလို့ ရလာတာက ဝိပါကဝဋ်ပါပဲ။ ဒါက ပစ္စုပ္ပန် ဘဝမှာ ဖြစ်နေတဲ့ ဝဋ်သုံးပါး လည်ပုံပါပဲ။ အခုဘဝမှာ ဆင်းရဲတယ်။ ဆင်းရဲတော့နောင်ဘဝမှာ လူချမ်းသာ ,,နတ်ချမ်းသာဖြစ်ဖို့ အတွက် ကုသိုလ်ပြု ပြီး ဆုတောင်းတယ် သေလွန်တဲ့ အခါမှာ ကိုယ်လိုချင်တဲ့ လူချမ်းသာ နတ်ချမ်းသာ ရတယ်။ လူချမ်းသာ နတ်ချမ်းသာ လိုချင်တာက ကိလေသာဝဋ်။ တောင့်တတဲ့ဝဋ်ပေါ့။ ကိလေသာဝဋ်ကြောင့်ရအောင် ကုသိုလ်ပြု ဆုတောင်းတာကကမ္မဝဋ်။ ကြိုးစား အားထုတ်တဲ့ဝဋ်ပေါ့။ လူချမ်းသာ နတ်ချမ်းသာရတာက ဝိပါကဝဋ်။ အကျိုးပေးတဲ့ ဝဋ်ပေါ့။ ကောင်းတာလုပ်ရင် ကောင်းတဲ့ဝဋ်တွေ လည်တယ်။ မကောင်းတာလုပ်ရင် မကောင်းတဲ့ဝဋ်တွေ လည်တယ် လှည့်တယ် ပတ်ပါတယ်။ ဒီဝဋ်တွေဟာ သစ္စာနဲ့ ကြည့်ရင် #တောင့်တတဲ့ဝဋ်နဲ့ ကြိုးစား အားထုတ်တဲ့ဝဋ်က သမုဒယသစ္စာပါ။ ရလာတဲ့ လူချမ်းသာ နတ်ချမ်းသာကဒုက္ခသစ္စာပါ။ လူချမ်းသာ နတ်ချမ်းသာဆိုတာ သာမန်လူတွေ အမြင်မှာချမ်းသာပေမယ့် အရိယာ သူတော်ကောင်းတွေရဲ့ အမြင်မှာ ဆင်းရဲပါတယ်။ အို နာ သေနဲ့ မလွတ်ကင်းသေးလို့ ဆင်းရဲပါတယ်။ မကောင်းတာ လုပ်လို့ ရတဲ့ ---------- #အပါယ်လေးပါး ဝဋ်ဆင်းရဲကတော့ ပိုပြီး ဆင်းရဲပါတယ်။ #ဝဋ်ဆိုတာ ဘာဝဋ်ရရ မကောင်းပါဘူး။ ဆင်းရဲတွေချည်းပါပဲ။ ဝဋ်ကင်းတဲ့ နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာပဲ တောင့်တ ပြုလုပ် အားထုတ် သင့်ပါတော့တယ်။ ဆရာတော်အရှင်ဒေါက်တာနန္ဒမာလဘိဝံသ "ဝဋျ" ဝဋျရဲ့အဓိပ်ပါယျ သိခငြျပါတယျ။ ■■■■■■■■■■■■■ ဝဋျဆိုတာ လှညျ့တတျ လညျတတျ ပတျတတျလို့ ဝဋျလို့ ခေါျပါတယျ။ ကိလသောဝဋျကွောငျ့ ကမ်မဝဋျဖွဈတယျ။ ကမ်မဝဋျကွောငျ့..ဝိပါကဝဋျဖွဈတယျ။ ပစ်စညျးတဈခု လိုခငြျမှု လောဘဆိုတဲ့ ကိလသောဝဋျကွောငျ့ ကမ်မဝဋျဖွဈတဲ့ ကိုယျနဲ့ နူတျနဲ့ ရအောငျ ကွိုးစားတယျ။ ကွိုးစားလို့ ရလာတာက ဝိပါကဝဋျပါပဲ။ ဒါက ပစ်စုပ်ပနျ ဘဝမှာ ဖွဈနတေဲ့ ဝဋျသုံးပါး လညျပုံပါပဲ။ အခုဘဝမှာ ဆငျးရဲတယျ။ ဆငျးရဲတော့နောငျဘဝမှာ လူခမြျးသာ ,,နတျခမြျးသာဖွဈဖို့ အတှကျ ကုသိုလျပွု ပွီး ဆုတောငျးတယျ သလှေနျတဲ့ အခါမှာ ကိုယျလိုခငြျတဲ့ လူခမြျးသာ နတျခမြျးသာ ရတယျ။ လူခမြျးသာ နတျခမြျးသာ လိုခငြျတာက ကိလသောဝဋျ။ တောငျ့တတဲ့ဝဋျပေါ့။ ကိလသောဝဋျကွောငျ့ရအောငျ ကုသိုလျပွု ဆုတောငျးတာကကမ်မဝဋျ။ ကွိုးစား အားထုတျတဲ့ဝဋျပေါ့။ လူခမြျးသာ နတျခမြျးသာရတာက ဝိပါကဝဋျ။ အကြိုးပေးတဲ့ ဝဋျပေါ့။ ကောငျးတာလုပျရငျ ကောငျးတဲ့ဝဋျတှေ လညျတယျ။ မကောငျးတာလုပျရငျ မကောငျးတဲ့ဝဋျတှေ လညျတယျ လှညျ့တယျ ပတျပါတယျ။ ဒီဝဋျတှဟော သစ်စာနဲ့ ကွညျ့ရငျ #တောငျ့တတဲ့ဝဋျနဲ့ ကွိုးစား အားထုတျတဲ့ဝဋျက သမုဒယသစ်စာပါ။ ရလာတဲ့ လူခမြျးသာ နတျခမြျးသာကဒုက်ခသစ်စာပါ။ လူခမြျးသာ နတျခမြျးသာဆိုတာ သာမနျလူတှေ အမွငျမှာခမြျးသာပမေယျ့ အရိယာ သူတောျကောငျးတှရေဲ့ အမွငျမှာ ဆငျးရဲပါတယျ။ အို နာ သနေဲ့ မလှတျကငျးသေးလို့ ဆငျးရဲပါတယျ။ မကောငျးတာ လုပျလို့ ရတဲ့ ---------- #အပါယျလေးပါး ဝဋျဆငျးရဲကတော့ ပိုပွီး ဆငျးရဲပါတယျ။ #ဝဋျဆိုတာ ဘာဝဋျရရ မကောငျးပါဘူး။ ဆငျးရဲတှခေညြျးပါပဲ။ ဝဋျကငျးတဲ့ နိဗ်ဗာနျခမြျးသာပဲ တောငျ့တ ပွုလုပျ အားထုတျ သငျ့ပါတော့တယျ။ ဆရာတောျအရှငျဒေါကျတာနန်ဒမာလဘိဝံသ

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2qNB8CF

ယခုဘဝမှာ တမဂ်တဖိုလ် ရရှိလိုပါ၍ နေ့စဉ်ဘဝမှာ ဘယ်လိုလက်တွေ့ကျင့်ကြံနေထိုင်ရမလဲ? ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬ (ဓမ္မအမေးအဖြေ) 👱‍♀️ မေး။ ။ တပည့်တော်သည် ယခုဘဝမှာပင် တမဂ်တဖိုလ် အနည်းဆုံး ရရှိလိုပါသည် အရှင်ဘုရား။ မည်ကဲ့သို့ နေ့စဉ်ဘဝတွက် လက်တွေ့ကျင့်ကြံနေထိုင်ရမည်ကို တပည့်တော်အား လမ်းညွှန်ပေးတော်မူပါ ဘုုရား။ 💡ဖြေ။ ။ ★ ဒီနေ့ညနေပြောတဲ့ ခေါင်းစည်း (ဗုဒ္ဓညွှန်ပြ အဆိပ်အတောက်မဖြစ်အောင် အာဟာရသုံးစွဲနည်း) အနေနဲ့ဆိုရင်တော့ #စားတတ်အောင်စားဖို့။ #အဆိပ်မဖြစ်အောင်စားဖို့။ အဆိပ်ဆိုရင် သူက #ကိလေသာအကုန်လုံးပါတယ် အဲ့ထဲမှာ။ ★ စိတ်ငြီးငွေ့မှု - ဥဒ္ဓစ္စ ကို အဓိကထားပြီးတော့ ဒီနေ့ည ပြောသွားတယ်။ သူက မောဟပဲ။ အဲဒီ #ဥဒ္ဓစ္စဟာ #အကုသိုလ်အားလုံးရဲ့အခြေခံပဲ။ ရဟန္တာဖြစ်တဲ့အချိန်ကြမှ သူက ပျောက်တာ။ ★ သောတာပန်ဖြစ်လည်း အဲ့ငြီးငွေ့မှုက မပျောက်သေးဘူး။ အားတော့မကောင်းတော့ဘူး။ အဲ့ငြီးငွေ့မှုက။ ဒါပေမဲ့ သူက ရှိနေသးတယ်ပေါ့။ အမြစ်မပြတ်သေးဘူး။ အဲ့ဒါကြောင့် အစားအသောက် စားနေရင်းနဲ့ အစားအသောက်စားနေတဲ့အချိန်မှာ အခုဟာ လူသာမန်အနေနဲ့က - #အတ္တနဲ့စားတယ်၊ #လောဘနဲ့စားတယ်၊ #ဒေါသနဲ့စားတယ်။ ★ အဲတော့ အဲဒီထမင်းစားနေရင်းနဲ့ သတိပဋ္ဌာန်ကျင့်စဉ်ကြောင့် အဲဒီ ဥဒ္ဓစ္စဆိုတဲ့ စိတ်ပျံ့လွှင့်မှုသဘောတွေ စိတ်ငြီးငွေ့မှု သဘောတွေ ဒေါသတွေ လောဘတွေ အဲဒါတွေကို မြင်ပြီးတော့ နည်းနည်းစီ တစ်နေ့ကို #ထမင်းဝါးတိုင်းဝါးတိုင်း #ကိလေသာမဖြစ်ဘူး #ပညာဖြစ်တယ်ဆိုရင် ဒါ မဂ်ဖိုလ်ဆီကိုတော့ လှမ်းနေတာပဲ။ ★ တကယ့်မဂ်ဖိုလ်ရဲ့ အဓိကကျတဲ့ အချက်ကတော့ အဲ့ဒီ #စားနေတဲ့အချိန်မှာ #အရာရာဟာပြောင်းလဲနေတယ်။ ၀ါးမြိုနေတဲ့ အစားအသောက် ပြောင်းလဲနေတယ်။ အရောင်လဲ ပြောင်းလဲသွားတယ်။ ဒီ ၀ါးနေတဲ့ ကြွက်သားလည်း ပြောင်းလဲနေတယ်။ အမြဲတမ်းပြောင်းလဲနေတယ်။ ၀မ်းထဲရောက်သွားလည်း ပြောင်းလဲနေတယ်။ ★ သမာဓိ အဲလိုကောင်းပြီး ပြောင်းလဲနေတာတွေသိရင် ဒါ အနိစ္စသိတယ် ခေါ်တာပဲ။ စားချင်တဲ့စိတ် ဆာတဲ့စိတ်ကြောင့် စားတယ်။ စားလိုက်လို့ အဲ့စိတ်ပြောင်းသွားတယ်။ အဲဒါလေးတွေ အဲဒီလို #အဲ့အစားအသောက်ပေါ်မှာ #အနိစ္စမြင်တယ် မစားလို့လည်း မရဘူး ဒီခန္ဓာကိုယ်ကြီးရထားတာ။ ★ စားတော့လည်းပဲ ရွံ့စရာကောင်းတဲ့ အစားအစာတွေ စားရတာ။ ဒီရွံ့စရာအစားအစာပဲ စားရတာ။ စူပါမားကတ်စင်ပေါ်မှာ လှလှပပနဲ့ မျက်စိက လှလှပပမြင်တဲ့ ဒီအစားအသောက်က သူက ပါးစပ်ထဲထိ မခံဘူး။ ပါးစပ်ထဲရောက်သွားရင် မလှတော့ဘူး။ ★ လည်ချောင်းထဲ ရောက်သွားရင် ပိုဆိုးတယ်။ ၀မ်းဗိုက်ထဲရောက်သွားရင် ပိုဆိုးတယ်။ ပြန်ထွက်လာရင် ပိုဆိုးသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါ မလုပ်လို့ မစားလို့မရဘူး လုပ်ရမှာ စားရမှာ။ မလုပ်ရင် မစားရင် ဗိုက်ကဆာပြီးတော့ တခါ ဝေဒနာဖြစ်ပြန်ရော။ ရောဂါဖြစ်ပြန်ရော။ #မစားရင်လည်းရောဂါဖြစ်တယ်။ #မစားတတ်ရင်လည်း ရာဂါဖြစ်တယ်။ #ဒီခန်ဓာကိုယျရဲ့ဒုက်ခပဲ။ ★ ဒီဒုက္ခ ငါမှ မဟုတ်ဘူး ဟိုမှာ ထိုင်နေတဲ့လူတွေ အားလုံးဒုက္ခပဲ ဒီလိုမြင်ရင် #အနတ္တဖြစ်သွားပြန်ရော။ ဒီဒုက္ခ ငါမှ ဖြစ်တယ်။ သူတို့ကတော့ ဘာမှ မဖြစ်ဘူး။ သူတို့ကတော့ ဒီမှာ #ချောလို့လှလို့ အဲလိုသွားပြီးမြင်ရင် ဒီဒုက္ခကို #အတ္တဆိုတဲ့ မျက်စိနဲ့မြင်တာ။ ★ ဒါကြောင့် ထမင်းစားနေတဲ့အချိိန်မှာပဲ #သတိနဲ့စားရင် #အနိစ္စ #ဒုက္ခ #အနတ္တမြင်တယ်။ #မဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်ရနိုင်ပါတယ်။ ဘုန်းဘုန်းတော့ မရသေးပါဘူး။ ကျေးဇူးတော်ရှင်အောက်စဖို့ဒ်ဆရာတော် ပါမောက္ခ ဒေါက်တာဓမ္မသာမိ 🙏🙏🙏 “ဗုဒ္ဓညွှန်ပြ အဆိပ်အတောက်မဖြစ်အောင် အာဟာရသုံးစွဲနည်း Buddhist Way of Eating non toxic (25.7.2015 SG)” တရားတော်တွင် ပါရှိသောဓမ္မအမေးအဖြေကဏ္ဍမှ ရေးသားပူဇော်ပါသည်။ ယခုဘဝမှာ တမဂျတဖိုလျ ရရှိလိုပါ၍ နေ့စဉျဘဝမှာ ဘယျလိုလကျတှေ့ကငြ့ျကွံနထေိုငျရမလဲ? ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬ (ဓမ်မအမေးအဖွေ) 👱‍♀️ မေး။ ။ တပည့ျတောျသညျ ယခုဘဝမှာပငျ တမဂျတဖိုလျ အနညျးဆုံး ရရှိလိုပါသညျ အရှငျဘုရား။ မညျကဲ့သို့ နေ့စဉျဘဝတှကျ လကျတှေ့ကငြ့ျကွံနထေိုငျရမညျကို တပည့ျတောျအား လမျးညှှနျပေးတောျမူပါ ဘုရား။ 💡ဖွေ။ ။ ★ ဒီနေ့ညနပွေောတဲ့ ခေါငျးစညျး (ဗုဒ်ဓညှှနျပွ အဆိပျအတောကျမဖွဈအောငျ အာဟာရသုံးစှဲနညျး) အနနေဲ့ဆိုရငျတော့ #စားတတျအောငျစားဖို့။ #အဆိပျမဖွဈအောငျစားဖို့။ အဆိပျဆိုရငျ သူက #ကိလသောအကုနျလုံးပါတယျ အဲ့ထဲမှာ။ ★ စိတျငွီးငှေ့မှု - ဥဒ်ဓစ်စ ကို အဓိကထားပွီးတော့ ဒီနေ့ည ပွောသှားတယျ။ သူက မောဟပဲ။ အဲဒီ #ဥဒ်ဓစ်စဟာ #အကုသိုလျအားလုံးရဲ့အခွခေံပဲ။ ရဟန်တာဖွဈတဲ့အခြိနျကွမှ သူက ပြောကျတာ။ ★ သောတာပနျဖွဈလညျး အဲ့ငွီးငှေ့မှုက မပြောကျသေးဘူး။ အားတော့မကောငျးတော့ဘူး။ အဲ့ငွီးငှေ့မှုက။ ဒါပမေဲ့ သူက ရှိနသေးတယျပေါ့။ အမွဈမပွတျသေးဘူး။ အဲ့ဒါကွောင့ျ အစားအသောကျ စားနရေငျးနဲ့ အစားအသောကျစားနတေဲ့အခြိနျမှာ အခုဟာ လူသာမနျအနနေဲ့က - #အတ်တနဲ့စားတယျ၊ #လောဘနဲ့စားတယျ၊ #ဒေါသနဲ့စားတယျ။ ★ အဲတော့ အဲဒီထမငျးစားနရေငျးနဲ့ သတိပဋ်ဌာနျကငြ့ျစဉျကွောင့ျ အဲဒီ ဥဒ်ဓစ်စဆိုတဲ့ စိတျပြံ့လှှင့ျမှုသဘောတှေ စိတျငွီးငှေ့မှု သဘောတှေ ဒေါသတှေ လောဘတှေ အဲဒါတှကေို မွငျပွီးတော့ နညျးနညျးစီ တဈနေ့ကို #ထမငျးဝါးတိုငျးဝါးတိုငျး #ကိလသောမဖွဈဘူး #ပညာဖွဈတယျဆိုရငျ ဒါ မဂျဖိုလျဆီကိုတော့ လှမျးနတောပဲ။ ★ တကယ့ျမဂျဖိုလျရဲ့ အဓိကကတြဲ့ အခကြျကတော့ အဲ့ဒီ #စားနတေဲ့အခြိနျမှာ #အရာရာဟာပွောငျးလဲနတေယျ။ ဝါးမွိုနတေဲ့ အစားအသောကျ ပွောငျးလဲနတေယျ။ အရောငျလဲ ပွောငျးလဲသှားတယျ။ ဒီ ဝါးနတေဲ့ ကွှကျသားလညျး ပွောငျးလဲနတေယျ။ အမွဲတမျးပွောငျးလဲနတေယျ။ ၀မျးထဲရောကျသှားလညျး ပွောငျးလဲနတေယျ။ ★ သမာဓိ အဲလိုကောငျးပွီး ပွောငျးလဲနတောတှသေိရငျ ဒါ အနိစ်စသိတယျ ခေါျတာပဲ။ စားခငြျတဲ့စိတျ ဆာတဲ့စိတျကွောင့ျ စားတယျ။ စားလိုကျလို့ အဲ့စိတျပွောငျးသှားတယျ။ အဲဒါလေးတှေ အဲဒီလို #အဲ့အစားအသောကျပေါျမှာ #အနိစ်စမွငျတယျ မစားလို့လညျး မရဘူး ဒီခန်ဓာကိုယျကွီးရထားတာ။ ★ စားတော့လညျးပဲ ရှံ့စရာကောငျးတဲ့ အစားအစာတှေ စားရတာ။ ဒီရှံ့စရာအစားအစာပဲ စားရတာ။ စူပါမားကတျစငျပေါျမှာ လှလှပပနဲ့ မကြျစိက လှလှပပမွငျတဲ့ ဒီအစားအသောကျက သူက ပါးစပျထဲထိ မခံဘူး။ ပါးစပျထဲရောကျသှားရငျ မလှတော့ဘူး။ ★ လညျခြောငျးထဲ ရောကျသှားရငျ ပိုဆိုးတယျ။ ၀မျးဗိုကျထဲရောကျသှားရငျ ပိုဆိုးတယျ။ ပွနျထှကျလာရငျ ပိုဆိုးသေးတယျ။ ဒါပမေဲ့ ဒါ မလုပျလို့ မစားလို့မရဘူး လုပျရမှာ စားရမှာ။ မလုပျရငျ မစားရငျ ဗိုကျကဆာပွီးတော့ တခါ ဝဒေနာဖွဈပွနျရော။ ရောဂါဖွဈပွနျရော။ #မစားရငျလညျးရောဂါဖွဈတယျ။ #မစားတတျရငျလညျး ရာဂါဖွဈတယျ။ #ဒီခနျဓာကိုယရြဲ့ဒုကျခပဲ။ ★ ဒီဒုက်ခ ငါမှ မဟုတျဘူး ဟိုမှာ ထိုငျနတေဲ့လူတှေ အားလုံးဒုက်ခပဲ ဒီလိုမွငျရငျ #အနတ်တဖွဈသှားပွနျရော။ ဒီဒုက်ခ ငါမှ ဖွဈတယျ။ သူတို့ကတော့ ဘာမှ မဖွဈဘူး။ သူတို့ကတော့ ဒီမှာ #ခြောလို့လှလို့ အဲလိုသှားပွီးမွငျရငျ ဒီဒုက်ခကို #အတ်တဆိုတဲ့ မကြျစိနဲ့မွငျတာ။ ★ ဒါကွောင့ျ ထမငျးစားနတေဲ့အခြိိနျမှာပဲ #သတိနဲ့စားရငျ #အနိစ်စ #ဒုက်ခ #အနတ်တမွငျတယျ။ #မဂျဖိုလျနိဗ်ဗာနျရနိုငျပါတယျ။ ဘုနျးဘုနျးတော့ မရသေးပါဘူး။ ကြေးဇူးတောျရှငျအောကျစဖို့ဒျဆရာတောျ ပါမောက်ခ ဒေါကျတာဓမ်မသာမိ 🙏🙏🙏 “ဗုဒ်ဓညှှနျပွ အဆိပျအတောကျမဖွဈအောငျ အာဟာရသုံးစှဲနညျး Buddhist Way of Eating non toxic (25.7.2015 SG)” တရားတောျတှငျ ပါရှိသောဓမ်မအမေးအဖွကေဏ်ဍမှ ရေးသားပူဇောျပါသညျ။

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/344TNZ2

ယခုဘဝမှာ တမဂ်တဖိုလ် ရရှိလိုပါ၍ နေ့စဉ်ဘဝမှာ ဘယ်လိုလက်တွေ့ကျင့်ကြံနေထိုင်ရမလဲ? ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬ (ဓမ္မအမေးအဖြေ) 👱‍♀️ မေး။ ။ တပည့်တော်သည် ယခုဘဝမှာပင် တမဂ်တဖိုလ် အနည်းဆုံး ရရှိလိုပါသည် အရှင်ဘုရား။ မည်ကဲ့သို့ နေ့စဉ်ဘဝတွက် လက်တွေ့ကျင့်ကြံနေထိုင်ရမည်ကို တပည့်တော်အား လမ်းညွှန်ပေးတော်မူပါ ဘုုရား။ 💡ဖြေ။ ။ ★ ဒီနေ့ညနေပြောတဲ့ ခေါင်းစည်း (ဗုဒ္ဓညွှန်ပြ အဆိပ်အတောက်မဖြစ်အောင် အာဟာရသုံးစွဲနည်း) အနေနဲ့ဆိုရင်တော့ #စားတတ်အောင်စားဖို့။ #အဆိပ်မဖြစ်အောင်စားဖို့။ အဆိပ်ဆိုရင် သူက #ကိလေသာအကုန်လုံးပါတယ် အဲ့ထဲမှာ။ ★ စိတ်ငြီးငွေ့မှု - ဥဒ္ဓစ္စ ကို အဓိကထားပြီးတော့ ဒီနေ့ည ပြောသွားတယ်။ သူက မောဟပဲ။ အဲဒီ #ဥဒ္ဓစ္စဟာ #အကုသိုလ်အားလုံးရဲ့အခြေခံပဲ။ ရဟန္တာဖြစ်တဲ့အချိန်ကြမှ သူက ပျောက်တာ။ ★ သောတာပန်ဖြစ်လည်း အဲ့ငြီးငွေ့မှုက မပျောက်သေးဘူး။ အားတော့မကောင်းတော့ဘူး။ အဲ့ငြီးငွေ့မှုက။ ဒါပေမဲ့ သူက ရှိနေသးတယ်ပေါ့။ အမြစ်မပြတ်သေးဘူး။ အဲ့ဒါကြောင့် အစားအသောက် စားနေရင်းနဲ့ အစားအသောက်စားနေတဲ့အချိန်မှာ အခုဟာ လူသာမန်အနေနဲ့က - #အတ္တနဲ့စားတယ်၊ #လောဘနဲ့စားတယ်၊ #ဒေါသနဲ့စားတယ်။ ★ အဲတော့ အဲဒီထမင်းစားနေရင်းနဲ့ သတိပဋ္ဌာန်ကျင့်စဉ်ကြောင့် အဲဒီ ဥဒ္ဓစ္စဆိုတဲ့ စိတ်ပျံ့လွှင့်မှုသဘောတွေ စိတ်ငြီးငွေ့မှု သဘောတွေ ဒေါသတွေ လောဘတွေ အဲဒါတွေကို မြင်ပြီးတော့ နည်းနည်းစီ တစ်နေ့ကို #ထမင်းဝါးတိုင်းဝါးတိုင်း #ကိလေသာမဖြစ်ဘူး #ပညာဖြစ်တယ်ဆိုရင် ဒါ မဂ်ဖိုလ်ဆီကိုတော့ လှမ်းနေတာပဲ။ ★ တကယ့်မဂ်ဖိုလ်ရဲ့ အဓိကကျတဲ့ အချက်ကတော့ အဲ့ဒီ #စားနေတဲ့အချိန်မှာ #အရာရာဟာပြောင်းလဲနေတယ်။ ၀ါးမြိုနေတဲ့ အစားအသောက် ပြောင်းလဲနေတယ်။ အရောင်လဲ ပြောင်းလဲသွားတယ်။ ဒီ ၀ါးနေတဲ့ ကြွက်သားလည်း ပြောင်းလဲနေတယ်။ အမြဲတမ်းပြောင်းလဲနေတယ်။ ၀မ်းထဲရောက်သွားလည်း ပြောင်းလဲနေတယ်။ ★ သမာဓိ အဲလိုကောင်းပြီး ပြောင်းလဲနေတာတွေသိရင် ဒါ အနိစ္စသိတယ် ခေါ်တာပဲ။ စားချင်တဲ့စိတ် ဆာတဲ့စိတ်ကြောင့် စားတယ်။ စားလိုက်လို့ အဲ့စိတ်ပြောင်းသွားတယ်။ အဲဒါလေးတွေ အဲဒီလို #အဲ့အစားအသောက်ပေါ်မှာ #အနိစ္စမြင်တယ် မစားလို့လည်း မရဘူး ဒီခန္ဓာကိုယ်ကြီးရထားတာ။ ★ စားတော့လည်းပဲ ရွံ့စရာကောင်းတဲ့ အစားအစာတွေ စားရတာ။ ဒီရွံ့စရာအစားအစာပဲ စားရတာ။ စူပါမားကတ်စင်ပေါ်မှာ လှလှပပနဲ့ မျက်စိက လှလှပပမြင်တဲ့ ဒီအစားအသောက်က သူက ပါးစပ်ထဲထိ မခံဘူး။ ပါးစပ်ထဲရောက်သွားရင် မလှတော့ဘူး။ ★ လည်ချောင်းထဲ ရောက်သွားရင် ပိုဆိုးတယ်။ ၀မ်းဗိုက်ထဲရောက်သွားရင် ပိုဆိုးတယ်။ ပြန်ထွက်လာရင် ပိုဆိုးသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါ မလုပ်လို့ မစားလို့မရဘူး လုပ်ရမှာ စားရမှာ။ မလုပ်ရင် မစားရင် ဗိုက်ကဆာပြီးတော့ တခါ ဝေဒနာဖြစ်ပြန်ရော။ ရောဂါဖြစ်ပြန်ရော။ #မစားရင်လည်းရောဂါဖြစ်တယ်။ #မစားတတ်ရင်လည်း ရာဂါဖြစ်တယ်။ #ဒီခန်ဓာကိုယျရဲ့ဒုက်ခပဲ။ ★ ဒီဒုက္ခ ငါမှ မဟုတ်ဘူး ဟိုမှာ ထိုင်နေတဲ့လူတွေ အားလုံးဒုက္ခပဲ ဒီလိုမြင်ရင် #အနတ္တဖြစ်သွားပြန်ရော။ ဒီဒုက္ခ ငါမှ ဖြစ်တယ်။ သူတို့ကတော့ ဘာမှ မဖြစ်ဘူး။ သူတို့ကတော့ ဒီမှာ #ချောလို့လှလို့ အဲလိုသွားပြီးမြင်ရင် ဒီဒုက္ခကို #အတ္တဆိုတဲ့ မျက်စိနဲ့မြင်တာ။ ★ ဒါကြောင့် ထမင်းစားနေတဲ့အချိိန်မှာပဲ #သတိနဲ့စားရင် #အနိစ္စ #ဒုက္ခ #အနတ္တမြင်တယ်။ #မဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်ရနိုင်ပါတယ်။ ဘုန်းဘုန်းတော့ မရသေးပါဘူး။ ကျေးဇူးတော်ရှင်အောက်စဖို့ဒ်ဆရာတော် ပါမောက္ခ ဒေါက်တာဓမ္မသာမိ 🙏🙏🙏 “ဗုဒ္ဓညွှန်ပြ အဆိပ်အတောက်မဖြစ်အောင် အာဟာရသုံးစွဲနည်း Buddhist Way of Eating non toxic (25.7.2015 SG)” တရားတော်တွင် ပါရှိသောဓမ္မအမေးအဖြေကဏ္ဍမှ ရေးသားပူဇော်ပါသည်။ ယခုဘဝမှာ တမဂျတဖိုလျ ရရှိလိုပါ၍ နေ့စဉျဘဝမှာ ဘယျလိုလကျတှေ့ကငြ့ျကွံနထေိုငျရမလဲ? ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬ (ဓမ်မအမေးအဖွေ) 👱‍♀️ မေး။ ။ တပည့ျတောျသညျ ယခုဘဝမှာပငျ တမဂျတဖိုလျ အနညျးဆုံး ရရှိလိုပါသညျ အရှငျဘုရား။ မညျကဲ့သို့ နေ့စဉျဘဝတှကျ လကျတှေ့ကငြ့ျကွံနထေိုငျရမညျကို တပည့ျတောျအား လမျးညှှနျပေးတောျမူပါ ဘုရား။ 💡ဖွေ။ ။ ★ ဒီနေ့ညနပွေောတဲ့ ခေါငျးစညျး (ဗုဒ်ဓညှှနျပွ အဆိပျအတောကျမဖွဈအောငျ အာဟာရသုံးစှဲနညျး) အနနေဲ့ဆိုရငျတော့ #စားတတျအောငျစားဖို့။ #အဆိပျမဖွဈအောငျစားဖို့။ အဆိပျဆိုရငျ သူက #ကိလသောအကုနျလုံးပါတယျ အဲ့ထဲမှာ။ ★ စိတျငွီးငှေ့မှု - ဥဒ်ဓစ်စ ကို အဓိကထားပွီးတော့ ဒီနေ့ည ပွောသှားတယျ။ သူက မောဟပဲ။ အဲဒီ #ဥဒ်ဓစ်စဟာ #အကုသိုလျအားလုံးရဲ့အခွခေံပဲ။ ရဟန်တာဖွဈတဲ့အခြိနျကွမှ သူက ပြောကျတာ။ ★ သောတာပနျဖွဈလညျး အဲ့ငွီးငှေ့မှုက မပြောကျသေးဘူး။ အားတော့မကောငျးတော့ဘူး။ အဲ့ငွီးငှေ့မှုက။ ဒါပမေဲ့ သူက ရှိနသေးတယျပေါ့။ အမွဈမပွတျသေးဘူး။ အဲ့ဒါကွောင့ျ အစားအသောကျ စားနရေငျးနဲ့ အစားအသောကျစားနတေဲ့အခြိနျမှာ အခုဟာ လူသာမနျအနနေဲ့က - #အတ်တနဲ့စားတယျ၊ #လောဘနဲ့စားတယျ၊ #ဒေါသနဲ့စားတယျ။ ★ အဲတော့ အဲဒီထမငျးစားနရေငျးနဲ့ သတိပဋ်ဌာနျကငြ့ျစဉျကွောင့ျ အဲဒီ ဥဒ်ဓစ်စဆိုတဲ့ စိတျပြံ့လှှင့ျမှုသဘောတှေ စိတျငွီးငှေ့မှု သဘောတှေ ဒေါသတှေ လောဘတှေ အဲဒါတှကေို မွငျပွီးတော့ နညျးနညျးစီ တဈနေ့ကို #ထမငျးဝါးတိုငျးဝါးတိုငျး #ကိလသောမဖွဈဘူး #ပညာဖွဈတယျဆိုရငျ ဒါ မဂျဖိုလျဆီကိုတော့ လှမျးနတောပဲ။ ★ တကယ့ျမဂျဖိုလျရဲ့ အဓိကကတြဲ့ အခကြျကတော့ အဲ့ဒီ #စားနတေဲ့အခြိနျမှာ #အရာရာဟာပွောငျးလဲနတေယျ။ ဝါးမွိုနတေဲ့ အစားအသောကျ ပွောငျးလဲနတေယျ။ အရောငျလဲ ပွောငျးလဲသှားတယျ။ ဒီ ဝါးနတေဲ့ ကွှကျသားလညျး ပွောငျးလဲနတေယျ။ အမွဲတမျးပွောငျးလဲနတေယျ။ ၀မျးထဲရောကျသှားလညျး ပွောငျးလဲနတေယျ။ ★ သမာဓိ အဲလိုကောငျးပွီး ပွောငျးလဲနတောတှသေိရငျ ဒါ အနိစ်စသိတယျ ခေါျတာပဲ။ စားခငြျတဲ့စိတျ ဆာတဲ့စိတျကွောင့ျ စားတယျ။ စားလိုကျလို့ အဲ့စိတျပွောငျးသှားတယျ။ အဲဒါလေးတှေ အဲဒီလို #အဲ့အစားအသောကျပေါျမှာ #အနိစ်စမွငျတယျ မစားလို့လညျး မရဘူး ဒီခန်ဓာကိုယျကွီးရထားတာ။ ★ စားတော့လညျးပဲ ရှံ့စရာကောငျးတဲ့ အစားအစာတှေ စားရတာ။ ဒီရှံ့စရာအစားအစာပဲ စားရတာ။ စူပါမားကတျစငျပေါျမှာ လှလှပပနဲ့ မကြျစိက လှလှပပမွငျတဲ့ ဒီအစားအသောကျက သူက ပါးစပျထဲထိ မခံဘူး။ ပါးစပျထဲရောကျသှားရငျ မလှတော့ဘူး။ ★ လညျခြောငျးထဲ ရောကျသှားရငျ ပိုဆိုးတယျ။ ၀မျးဗိုကျထဲရောကျသှားရငျ ပိုဆိုးတယျ။ ပွနျထှကျလာရငျ ပိုဆိုးသေးတယျ။ ဒါပမေဲ့ ဒါ မလုပျလို့ မစားလို့မရဘူး လုပျရမှာ စားရမှာ။ မလုပျရငျ မစားရငျ ဗိုကျကဆာပွီးတော့ တခါ ဝဒေနာဖွဈပွနျရော။ ရောဂါဖွဈပွနျရော။ #မစားရငျလညျးရောဂါဖွဈတယျ။ #မစားတတျရငျလညျး ရာဂါဖွဈတယျ။ #ဒီခနျဓာကိုယရြဲ့ဒုကျခပဲ။ ★ ဒီဒုက်ခ ငါမှ မဟုတျဘူး ဟိုမှာ ထိုငျနတေဲ့လူတှေ အားလုံးဒုက်ခပဲ ဒီလိုမွငျရငျ #အနတ်တဖွဈသှားပွနျရော။ ဒီဒုက်ခ ငါမှ ဖွဈတယျ။ သူတို့ကတော့ ဘာမှ မဖွဈဘူး။ သူတို့ကတော့ ဒီမှာ #ခြောလို့လှလို့ အဲလိုသှားပွီးမွငျရငျ ဒီဒုက်ခကို #အတ်တဆိုတဲ့ မကြျစိနဲ့မွငျတာ။ ★ ဒါကွောင့ျ ထမငျးစားနတေဲ့အခြိိနျမှာပဲ #သတိနဲ့စားရငျ #အနိစ်စ #ဒုက်ခ #အနတ်တမွငျတယျ။ #မဂျဖိုလျနိဗ်ဗာနျရနိုငျပါတယျ။ ဘုနျးဘုနျးတော့ မရသေးပါဘူး။ ကြေးဇူးတောျရှငျအောကျစဖို့ဒျဆရာတောျ ပါမောက်ခ ဒေါကျတာဓမ်မသာမိ 🙏🙏🙏 “ဗုဒ်ဓညှှနျပွ အဆိပျအတောကျမဖွဈအောငျ အာဟာရသုံးစှဲနညျး Buddhist Way of Eating non toxic (25.7.2015 SG)” တရားတောျတှငျ ပါရှိသောဓမ်မအမေးအဖွကေဏ်ဍမှ ရေးသားပူဇောျပါသညျ။

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/344TNZ2

❝ တန်ဖိုးသိသူအတွက်သာ တန်ဖိုးရှိတယ် ❞ တာဝတိံသာ နတ်ပြည်မှာ မာလာဘာရီလို့ အမည်ရတဲ့ နတ်သား တစ်ပါးရှိတယ်။ သူ့မှာ ဇနီးမယား နတ်သမီးတစ်ထောင် ရှိတယ်။ တစ်နေ့ ဥယျာဉ်ထဲ ကစားနေတုန်း နတ်သမီး တစ်ပါးဟာ စုတိစိတ်ကျပြီး သေသွားတယ်။ သာဝတ္ထိမြို့မှာ မိန်းကလေး တစ်ယောက် သွားဖြစ်တယ်။ သူမဟာ နောက်ဘဝကို ပြန်အမှတ်ရတဲ့ ဇာတိဿရဉာဏ် ပါလာတယ်။ နတ်သမီးဘဝကို ပြန်အမှတ်ရတယ်။ ဒါကြောင့် ကုသိုလ်ပြုတိုင်း မာလာဘာရီ နတ်သား၏ မယား နတ်သမီး ဖြစ်ရပါလို၏ လို့ အမြဲဆုတောင်းတယ်။ ထုံးစံအတိုင်း အရွယ်ရောက် အိမ်ထောင်ကျ သားသမီး ငါးယောက် ရပြီးချိန်မှာ သေသွားတယ်။ သူ့ဆုတောင်းအတိုင်း … သာဝတိံသာနတ်ပြည် ပြန်ရောက်တယ်။ ဒါက အံ့သြစရာမဟုတ်သေးဘူး။ တကယ်အံ့သြစရာက - မာလာဘာရီ နတ်သားနဲ့ ဇနီးမယားတွေဟာ အခုချိန်ထိ ဥယျာဉ်ထဲမှာ ပျော်ပါးဆော့ကစားတုန်းပဲ။ ပတိပူဇိကာ နတ်သမီးကို တွေ့တော့… မာလာဘာရီ နတ်သားက မေးတယ်။ နတ်သား - သင်စောစောကဘယ်သွားလဲ ? နတ်သမီး - စောစောက မဟုတ်ဘူး။ နတ်သက်ကြွေ သေသွားပြီး သာဝတ္ထိမှာ မိန်းကလေး သွားဖြစ်တယ်။ အသင်နတ်သားကို သတိရတဲ့အတွက် ကုသိုလ်များများပြုပြီး ဒီနေရာ ပြန်ရောက်ဖို့ ဆုတောင်းခဲ့ရတယ်။ အရွယ်ရောက် အိမ်ထောင်ကျတော့ ကလေးငါးယောက်ရပြီး သေဆုံးခဲ့လို့ အခုလို နတ်ပြည်ကို ပြန်ရောက်လာတာပါ။ နတ်သားဟာ အလွန်အံ့သြသွားတယ်။ လူ့ဘဝ သက်တမ်းတစ်ခုဟာ သူတို့နတ်တွေ ဥယျာဉ်မှာ တစ်ခါပျော်ချိန်လောက်မှ မကြာဘဲကိုး။ မြစ်တွေချောင်းတွေက ရေကို မတွေ့ဖူးတဲ့ နွားခြေရာခွက်ထဲက ဖားသူငယ်ဟာ သူ့ခြေရာခွက်ထဲက ရေကိုသာ အများကြီးလို့ ထင်နေသလို … နတ်တွေ, ဗြဟ္မာတွေရဲ့ သက်တမ်းကို မသိကြတဲ့လူတွေဟာလည်း ကိုယ့်လူ့ဘဝ သက်တမ်းလေးတစ်ရာကို အရှည်ကြီးလို့ ထင်နေကြတာပါ။ နတ်သားက ဆက်မေးတယ် …။ နတ်သား - ဒီလောက် သက်တမ်းတိုတိုနဲ့ နေကြရတဲ့သူတွေဟာ… ရသမျှအချိန်လေးမှာ ကုသိုလ်ပါရမီများများ ဆည်းပူးကြရဲ့လား ? နတ်သမီး - ဘဝတန်ဖိုးသိပြီး ကုသိုလ်ပါရမီ ဆည်းပူးကြတဲ့လူသားဟာ တစ်ရာမှာ တစ်ယောက်ခန့်သာ အနည်းငယ် ရှိပါတယ်။ ကျန်လူသားများကတော့ အာရုံငါးပါးကာမဂုဏ်တရားတွေကို ရှာဖွေခံစားရင်း အချိန်ကုန်ကြပါတယ်။ နတ်သားဟာ ပိုအံ့သြသွားတယ်။ လူ့သက် နှစ်တစ်ရာဟာ… နတ်သက် တစ်ရက်သာ ရှိလို့ ပထမ အံ့သြစရာပေါ့။ အချိန်တိုလှတဲ့ လူ့ဘဝလေးကို ကုသိုလ်ပါရမီ ဆည်းပူးဖို့ အသုံးမချဘဲ ကာမဂုဏ် ခံစားဖို့ချည်း အသုံးချတာဟာ ဒုတိယမြောက် အံ့သြစရာပေါ့။ ဒါ့ကြောင့် ဗုဒ္ဓက ဓမ္မပဒမှာ… ဟောထားတယ်။ သမင်သည် ပြည်တန်ပတ္တမြားကို မြင်သော်လည်း … တန်ဖိုး မသိသည့်အတွက် မြက်ကိုသာ စားပြီး တောထဲဝင်သကဲ့သို့… ပညာမရှိသောလူသည် အလွန်အဖိုးတန်သော ဘဝကို ရနေသော်လည်း … တန်ဖိုးမသိသည့်အတွက် ကာမဂုဏ်ကို ခံစားပြီး အပါယ်လေးပါးသို့ သွားတယ်တဲ့။ လူ့ဘဝဟာ အဖိုးအတန်ဆုံးပါ။ ဒါပေမယ့် တန်ဖိုး သိတဲ့လူအတွက်သာ တန်ဖိုး ရှိတာပါ။ တန်ဖိုး မသိတဲ့လူအတွက် တန်ဖိုးမရှိပါဘူး။ ယာသမားတစ်ယောက်ဟာ လှည်းသွားလမ်းကနေ ကျောက်စိမ်းကြီးတစ်တုံး တွေ့တယ်။ အရည်အသွေးကောင်းတာကို မသိဘူး။ ဒါကိုသိတဲ့ ကျောက်ပွဲစားက ငါးသိန်းပေးပြီး ဝယ်တယ်။ ယာသမားဟာ ငါးသိန်းရတာကို ဝမ်းသာမဆုံးဘူး။ ငါးသိန်းလောက်ပဲ တန်ဖိုးသိတော့ ငါးသိန်းပဲ ရတယ်။ ကျောက်ပွဲစားက ကျောက်တွင်းသူဌေးကို သိန်း ၅၀ နဲ့ ရောင်းတယ်။ သိန်း၅၀ တန်ဖိုးပဲသိတော့ သိန်း၅၀ ရတယ်။ ကျောက်တွင်းသူဌေးက ဝယ်ပြီး တစ်ဖက်နိုင်ငံကို သွားရောင်းတဲ့အခါ သိန်းငါးရာထိ ရသွားတယ်။ ဒီ ဥပမာအတိုင်းပဲ …… ရလာတဲ့ လူ့ဘဝကို ကာမဂုဏ် ခံစားဖို့အတွက်လောက်ပဲ တန်ဖိုးသိရင်… ကာမဂုဏ်ခံစားဖို့ အတွက်လောက်ပဲ တန်ဖိုးရှိမှာ။ လူ နတ် ချမ်းသာ ရဖို့လောက်အတွက်ပဲ တန်ဖိုးသိရင်… လူ နတ် ချမ်းသာ ရဖို့လောက်ပဲ တန်ဖိုးရှိမှာ။ အို, နာ, သေ ကင်းရာ နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာ ရဖို့လောက် တန်ဖိုးသိရင်… အို, နာ, သေ ကင်းရာ နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာ ရဖို့ထိ တန်ဖိုးရှိမယ်။ မေတ္တာရှင် ရွှေပြည်သာ "လူငယ်များအတွက် ဂမ္ဘီရဝိပဿနာ"မှ မျှဝေပူဇော်ပါသည်။ (ဓမ္မလက်ဆောင်) ❝ တန္ဖိုးသိသူအတြက္သာ တန္ဖိုးရွိတယ္ ❞ တာဝတႎသာ နတ္ျပည္မွာ မာလာဘာရီလို႔ အမည္ရတဲ့ နတ္သား တစ္ပါးရွိတယ္။ သူ႕မွာ ဇနီးမယား နတ္သမီးတစ္ေထာင္ ရွိတယ္။ တစ္ေန႕ ဥယ်ာဥ္ထဲ ကစားေနတုန္း နတ္သမီး တစ္ပါးဟာ စုတိစိတ္က်ၿပီး ေသသြားတယ္။ သာဝတၳိၿမိဳ႕မွာ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ သြားျဖစ္တယ္။ သူမဟာ ေနာက္ဘဝကို ျပန္အမွတ္ရတဲ့ ဇာတိႆရဉာဏ္ ပါလာတယ္။ နတ္သမီးဘဝကို ျပန္အမွတ္ရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကုသိုလ္ျပဳတိုင္း မာလာဘာရီ နတ္သား၏ မယား နတ္သမီး ျဖစ္ရပါလို၏ လို႔ အၿမဲဆုေတာင္းတယ္။ ထုံးစံအတိုင္း အ႐ြယ္ေရာက္ အိမ္ေထာင္က် သားသမီး ငါးေယာက္ ရၿပီးခ်ိန္မွာ ေသသြားတယ္။ သူ႕ဆုေတာင္းအတိုင္း … သာဝတႎသာနတ္ျပည္ ျပန္ေရာက္တယ္။ ဒါက အံ့ၾသစရာမဟုတ္ေသးဘူး။ တကယ္အံ့ၾသစရာက - မာလာဘာရီ နတ္သားနဲ႕ ဇနီးမယားေတြဟာ အခုခ်ိန္ထိ ဥယ်ာဥ္ထဲမွာ ေပ်ာ္ပါးေဆာ့ကစားတုန္းပဲ။ ပတိပူဇိကာ နတ္သမီးကို ေတြ႕ေတာ့… မာလာဘာရီ နတ္သားက ေမးတယ္။ နတ္သား - သင္ေစာေစာကဘယ္သြားလဲ ? နတ္သမီး - ေစာေစာက မဟုတ္ဘူး။ နတ္သက္ေႂကြ ေသသြားၿပီး သာဝတၳိမွာ မိန္းကေလး သြားျဖစ္တယ္။ အသင္နတ္သားကို သတိရတဲ့အတြက္ ကုသိုလ္မ်ားမ်ားျပဳၿပီး ဒီေနရာ ျပန္ေရာက္ဖို႔ ဆုေတာင္းခဲ့ရတယ္။ အ႐ြယ္ေရာက္ အိမ္ေထာင္က်ေတာ့ ကေလးငါးေယာက္ရၿပီး ေသဆုံးခဲ့လို႔ အခုလို နတ္ျပည္ကို ျပန္ေရာက္လာတာပါ။ နတ္သားဟာ အလြန္အံ့ၾသသြားတယ္။ လူ႕ဘဝ သက္တမ္းတစ္ခုဟာ သူတို႔နတ္ေတြ ဥယ်ာဥ္မွာ တစ္ခါေပ်ာ္ခ်ိန္ေလာက္မွ မၾကာဘဲကိုး။ ျမစ္ေတြေခ်ာင္းေတြက ေရကို မေတြ႕ဖူးတဲ့ ႏြားေျခရာခြက္ထဲက ဖားသူငယ္ဟာ သူ႕ေျခရာခြက္ထဲက ေရကိုသာ အမ်ားႀကီးလို႔ ထင္ေနသလို … နတ္ေတြ, ျဗဟၼာေတြရဲ႕ သက္တမ္းကို မသိၾကတဲ့လူေတြဟာလည္း ကိုယ့္လူ႕ဘဝ သက္တမ္းေလးတစ္ရာကို အရွည္ႀကီးလို႔ ထင္ေနၾကတာပါ။ နတ္သားက ဆက္ေမးတယ္ …။ နတ္သား - ဒီေလာက္ သက္တမ္းတိုတိုနဲ႕ ေနၾကရတဲ့သူေတြဟာ… ရသမွ်အခ်ိန္ေလးမွာ ကုသိုလ္ပါရမီမ်ားမ်ား ဆည္းပူးၾကရဲ႕လား ? နတ္သမီး - ဘဝတန္ဖိုးသိၿပီး ကုသိုလ္ပါရမီ ဆည္းပူးၾကတဲ့လူသားဟာ တစ္ရာမွာ တစ္ေယာက္ခန့္သာ အနည္းငယ္ ရွိပါတယ္။ က်န္လူသားမ်ားကေတာ့ အာ႐ုံငါးပါးကာမဂုဏ္တရားေတြကို ရွာေဖြခံစားရင္း အခ်ိန္ကုန္ၾကပါတယ္။ နတ္သားဟာ ပိုအံ့ၾသသြားတယ္။ လူ႕သက္ ႏွစ္တစ္ရာဟာ… နတ္သက္ တစ္ရက္သာ ရွိလို႔ ပထမ အံ့ၾသစရာေပါ့။ အခ်ိန္တိုလွတဲ့ လူ႕ဘဝေလးကို ကုသိုလ္ပါရမီ ဆည္းပူးဖို႔ အသုံးမခ်ဘဲ ကာမဂုဏ္ ခံစားဖို႔ခ်ည္း အသုံးခ်တာဟာ ဒုတိယေျမာက္ အံ့ၾသစရာေပါ့။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဗုဒၶက ဓမၼပဒမွာ… ေဟာထားတယ္။ သမင္သည္ ျပည္တန္ပတၱျမားကို ျမင္ေသာ္လည္း … တန္ဖိုး မသိသည့္အတြက္ ျမက္ကိုသာ စားၿပီး ေတာထဲဝင္သကဲ့သို႔… ပညာမရွိေသာလူသည္ အလြန္အဖိုးတန္ေသာ ဘဝကို ရေနေသာ္လည္း … တန္ဖိုးမသိသည့္အတြက္ ကာမဂုဏ္ကို ခံစားၿပီး အပါယ္ေလးပါးသို႔ သြားတယ္တဲ့။ လူ႕ဘဝဟာ အဖိုးအတန္ဆုံးပါ။ ဒါေပမယ့္ တန္ဖိုး သိတဲ့လူအတြက္သာ တန္ဖိုး ရွိတာပါ။ တန္ဖိုး မသိတဲ့လူအတြက္ တန္ဖိုးမရွိပါဘူး။ ယာသမားတစ္ေယာက္ဟာ လွည္းသြားလမ္းကေန ေက်ာက္စိမ္းႀကီးတစ္တုံး ေတြ႕တယ္။ အရည္အေသြးေကာင္းတာကို မသိဘူး။ ဒါကိုသိတဲ့ ေက်ာက္ပြဲစားက ငါးသိန္းေပးၿပီး ဝယ္တယ္။ ယာသမားဟာ ငါးသိန္းရတာကို ဝမ္းသာမဆုံးဘူး။ ငါးသိန္းေလာက္ပဲ တန္ဖိုးသိေတာ့ ငါးသိန္းပဲ ရတယ္။ ေက်ာက္ပြဲစားက ေက်ာက္တြင္းသူေဌးကို သိန္း ၅၀ နဲ႕ ေရာင္းတယ္။ သိန္း၅၀ တန္ဖိုးပဲသိေတာ့ သိန္း၅၀ ရတယ္။ ေက်ာက္တြင္းသူေဌးက ဝယ္ၿပီး တစ္ဖက္နိုင္ငံကို သြားေရာင္းတဲ့အခါ သိန္းငါးရာထိ ရသြားတယ္။ ဒီ ဥပမာအတိုင္းပဲ …… ရလာတဲ့ လူ႕ဘဝကို ကာမဂုဏ္ ခံစားဖို႔အတြက္ေလာက္ပဲ တန္ဖိုးသိရင္… ကာမဂုဏ္ခံစားဖို႔ အတြက္ေလာက္ပဲ တန္ဖိုးရွိမွာ။ လူ နတ္ ခ်မ္းသာ ရဖို႔ေလာက္အတြက္ပဲ တန္ဖိုးသိရင္… လူ နတ္ ခ်မ္းသာ ရဖို႔ေလာက္ပဲ တန္ဖိုးရွိမွာ။ အို, နာ, ေသ ကင္းရာ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာ ရဖို႔ေလာက္ တန္ဖိုးသိရင္… အို, နာ, ေသ ကင္းရာ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာ ရဖို႔ထိ တန္ဖိုးရွိမယ္။ ေမတၱာရွင္ ေ႐ႊျပည္သာ "လူငယ္မ်ားအတြက္ ဂမၻီရဝိပႆနာ"မွ မွ်ေဝပူေဇာ္ပါသည္။ (ဓမၼလက္ေဆာင္)

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2WkzpRd

❝ တန်ဖိုးသိသူအတွက်သာ တန်ဖိုးရှိတယ် ❞ တာဝတိံသာ နတ်ပြည်မှာ မာလာဘာရီလို့ အမည်ရတဲ့ နတ်သား တစ်ပါးရှိတယ်။ သူ့မှာ ဇနီးမယား နတ်သမီးတစ်ထောင် ရှိတယ်။ တစ်နေ့ ဥယျာဉ်ထဲ ကစားနေတုန်း နတ်သမီး တစ်ပါးဟာ စုတိစိတ်ကျပြီး သေသွားတယ်။ သာဝတ္ထိမြို့မှာ မိန်းကလေး တစ်ယောက် သွားဖြစ်တယ်။ သူမဟာ နောက်ဘဝကို ပြန်အမှတ်ရတဲ့ ဇာတိဿရဉာဏ် ပါလာတယ်။ နတ်သမီးဘဝကို ပြန်အမှတ်ရတယ်။ ဒါကြောင့် ကုသိုလ်ပြုတိုင်း မာလာဘာရီ နတ်သား၏ မယား နတ်သမီး ဖြစ်ရပါလို၏ လို့ အမြဲဆုတောင်းတယ်။ ထုံးစံအတိုင်း အရွယ်ရောက် အိမ်ထောင်ကျ သားသမီး ငါးယောက် ရပြီးချိန်မှာ သေသွားတယ်။ သူ့ဆုတောင်းအတိုင်း … သာဝတိံသာနတ်ပြည် ပြန်ရောက်တယ်။ ဒါက အံ့သြစရာမဟုတ်သေးဘူး။ တကယ်အံ့သြစရာက - မာလာဘာရီ နတ်သားနဲ့ ဇနီးမယားတွေဟာ အခုချိန်ထိ ဥယျာဉ်ထဲမှာ ပျော်ပါးဆော့ကစားတုန်းပဲ။ ပတိပူဇိကာ နတ်သမီးကို တွေ့တော့… မာလာဘာရီ နတ်သားက မေးတယ်။ နတ်သား - သင်စောစောကဘယ်သွားလဲ ? နတ်သမီး - စောစောက မဟုတ်ဘူး။ နတ်သက်ကြွေ သေသွားပြီး သာဝတ္ထိမှာ မိန်းကလေး သွားဖြစ်တယ်။ အသင်နတ်သားကို သတိရတဲ့အတွက် ကုသိုလ်များများပြုပြီး ဒီနေရာ ပြန်ရောက်ဖို့ ဆုတောင်းခဲ့ရတယ်။ အရွယ်ရောက် အိမ်ထောင်ကျတော့ ကလေးငါးယောက်ရပြီး သေဆုံးခဲ့လို့ အခုလို နတ်ပြည်ကို ပြန်ရောက်လာတာပါ။ နတ်သားဟာ အလွန်အံ့သြသွားတယ်။ လူ့ဘဝ သက်တမ်းတစ်ခုဟာ သူတို့နတ်တွေ ဥယျာဉ်မှာ တစ်ခါပျော်ချိန်လောက်မှ မကြာဘဲကိုး။ မြစ်တွေချောင်းတွေက ရေကို မတွေ့ဖူးတဲ့ နွားခြေရာခွက်ထဲက ဖားသူငယ်ဟာ သူ့ခြေရာခွက်ထဲက ရေကိုသာ အများကြီးလို့ ထင်နေသလို … နတ်တွေ, ဗြဟ္မာတွေရဲ့ သက်တမ်းကို မသိကြတဲ့လူတွေဟာလည်း ကိုယ့်လူ့ဘဝ သက်တမ်းလေးတစ်ရာကို အရှည်ကြီးလို့ ထင်နေကြတာပါ။ နတ်သားက ဆက်မေးတယ် …။ နတ်သား - ဒီလောက် သက်တမ်းတိုတိုနဲ့ နေကြရတဲ့သူတွေဟာ… ရသမျှအချိန်လေးမှာ ကုသိုလ်ပါရမီများများ ဆည်းပူးကြရဲ့လား ? နတ်သမီး - ဘဝတန်ဖိုးသိပြီး ကုသိုလ်ပါရမီ ဆည်းပူးကြတဲ့လူသားဟာ တစ်ရာမှာ တစ်ယောက်ခန့်သာ အနည်းငယ် ရှိပါတယ်။ ကျန်လူသားများကတော့ အာရုံငါးပါးကာမဂုဏ်တရားတွေကို ရှာဖွေခံစားရင်း အချိန်ကုန်ကြပါတယ်။ နတ်သားဟာ ပိုအံ့သြသွားတယ်။ လူ့သက် နှစ်တစ်ရာဟာ… နတ်သက် တစ်ရက်သာ ရှိလို့ ပထမ အံ့သြစရာပေါ့။ အချိန်တိုလှတဲ့ လူ့ဘဝလေးကို ကုသိုလ်ပါရမီ ဆည်းပူးဖို့ အသုံးမချဘဲ ကာမဂုဏ် ခံစားဖို့ချည်း အသုံးချတာဟာ ဒုတိယမြောက် အံ့သြစရာပေါ့။ ဒါ့ကြောင့် ဗုဒ္ဓက ဓမ္မပဒမှာ… ဟောထားတယ်။ သမင်သည် ပြည်တန်ပတ္တမြားကို မြင်သော်လည်း … တန်ဖိုး မသိသည့်အတွက် မြက်ကိုသာ စားပြီး တောထဲဝင်သကဲ့သို့… ပညာမရှိသောလူသည် အလွန်အဖိုးတန်သော ဘဝကို ရနေသော်လည်း … တန်ဖိုးမသိသည့်အတွက် ကာမဂုဏ်ကို ခံစားပြီး အပါယ်လေးပါးသို့ သွားတယ်တဲ့။ လူ့ဘဝဟာ အဖိုးအတန်ဆုံးပါ။ ဒါပေမယ့် တန်ဖိုး သိတဲ့လူအတွက်သာ တန်ဖိုး ရှိတာပါ။ တန်ဖိုး မသိတဲ့လူအတွက် တန်ဖိုးမရှိပါဘူး။ ယာသမားတစ်ယောက်ဟာ လှည်းသွားလမ်းကနေ ကျောက်စိမ်းကြီးတစ်တုံး တွေ့တယ်။ အရည်အသွေးကောင်းတာကို မသိဘူး။ ဒါကိုသိတဲ့ ကျောက်ပွဲစားက ငါးသိန်းပေးပြီး ဝယ်တယ်။ ယာသမားဟာ ငါးသိန်းရတာကို ဝမ်းသာမဆုံးဘူး။ ငါးသိန်းလောက်ပဲ တန်ဖိုးသိတော့ ငါးသိန်းပဲ ရတယ်။ ကျောက်ပွဲစားက ကျောက်တွင်းသူဌေးကို သိန်း ၅၀ နဲ့ ရောင်းတယ်။ သိန်း၅၀ တန်ဖိုးပဲသိတော့ သိန်း၅၀ ရတယ်။ ကျောက်တွင်းသူဌေးက ဝယ်ပြီး တစ်ဖက်နိုင်ငံကို သွားရောင်းတဲ့အခါ သိန်းငါးရာထိ ရသွားတယ်။ ဒီ ဥပမာအတိုင်းပဲ …… ရလာတဲ့ လူ့ဘဝကို ကာမဂုဏ် ခံစားဖို့အတွက်လောက်ပဲ တန်ဖိုးသိရင်… ကာမဂုဏ်ခံစားဖို့ အတွက်လောက်ပဲ တန်ဖိုးရှိမှာ။ လူ နတ် ချမ်းသာ ရဖို့လောက်အတွက်ပဲ တန်ဖိုးသိရင်… လူ နတ် ချမ်းသာ ရဖို့လောက်ပဲ တန်ဖိုးရှိမှာ။ အို, နာ, သေ ကင်းရာ နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာ ရဖို့လောက် တန်ဖိုးသိရင်… အို, နာ, သေ ကင်းရာ နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာ ရဖို့ထိ တန်ဖိုးရှိမယ်။ မေတ္တာရှင် ရွှေပြည်သာ "လူငယ်များအတွက် ဂမ္ဘီရဝိပဿနာ"မှ မျှဝေပူဇော်ပါသည်။ (ဓမ္မလက်ဆောင်) ❝ တန္ဖိုးသိသူအတြက္သာ တန္ဖိုးရွိတယ္ ❞ တာဝတႎသာ နတ္ျပည္မွာ မာလာဘာရီလို႔ အမည္ရတဲ့ နတ္သား တစ္ပါးရွိတယ္။ သူ႕မွာ ဇနီးမယား နတ္သမီးတစ္ေထာင္ ရွိတယ္။ တစ္ေန႕ ဥယ်ာဥ္ထဲ ကစားေနတုန္း နတ္သမီး တစ္ပါးဟာ စုတိစိတ္က်ၿပီး ေသသြားတယ္။ သာဝတၳိၿမိဳ႕မွာ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ သြားျဖစ္တယ္။ သူမဟာ ေနာက္ဘဝကို ျပန္အမွတ္ရတဲ့ ဇာတိႆရဉာဏ္ ပါလာတယ္။ နတ္သမီးဘဝကို ျပန္အမွတ္ရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကုသိုလ္ျပဳတိုင္း မာလာဘာရီ နတ္သား၏ မယား နတ္သမီး ျဖစ္ရပါလို၏ လို႔ အၿမဲဆုေတာင္းတယ္။ ထုံးစံအတိုင္း အ႐ြယ္ေရာက္ အိမ္ေထာင္က် သားသမီး ငါးေယာက္ ရၿပီးခ်ိန္မွာ ေသသြားတယ္။ သူ႕ဆုေတာင္းအတိုင္း … သာဝတႎသာနတ္ျပည္ ျပန္ေရာက္တယ္။ ဒါက အံ့ၾသစရာမဟုတ္ေသးဘူး။ တကယ္အံ့ၾသစရာက - မာလာဘာရီ နတ္သားနဲ႕ ဇနီးမယားေတြဟာ အခုခ်ိန္ထိ ဥယ်ာဥ္ထဲမွာ ေပ်ာ္ပါးေဆာ့ကစားတုန္းပဲ။ ပတိပူဇိကာ နတ္သမီးကို ေတြ႕ေတာ့… မာလာဘာရီ နတ္သားက ေမးတယ္။ နတ္သား - သင္ေစာေစာကဘယ္သြားလဲ ? နတ္သမီး - ေစာေစာက မဟုတ္ဘူး။ နတ္သက္ေႂကြ ေသသြားၿပီး သာဝတၳိမွာ မိန္းကေလး သြားျဖစ္တယ္။ အသင္နတ္သားကို သတိရတဲ့အတြက္ ကုသိုလ္မ်ားမ်ားျပဳၿပီး ဒီေနရာ ျပန္ေရာက္ဖို႔ ဆုေတာင္းခဲ့ရတယ္။ အ႐ြယ္ေရာက္ အိမ္ေထာင္က်ေတာ့ ကေလးငါးေယာက္ရၿပီး ေသဆုံးခဲ့လို႔ အခုလို နတ္ျပည္ကို ျပန္ေရာက္လာတာပါ။ နတ္သားဟာ အလြန္အံ့ၾသသြားတယ္။ လူ႕ဘဝ သက္တမ္းတစ္ခုဟာ သူတို႔နတ္ေတြ ဥယ်ာဥ္မွာ တစ္ခါေပ်ာ္ခ်ိန္ေလာက္မွ မၾကာဘဲကိုး။ ျမစ္ေတြေခ်ာင္းေတြက ေရကို မေတြ႕ဖူးတဲ့ ႏြားေျခရာခြက္ထဲက ဖားသူငယ္ဟာ သူ႕ေျခရာခြက္ထဲက ေရကိုသာ အမ်ားႀကီးလို႔ ထင္ေနသလို … နတ္ေတြ, ျဗဟၼာေတြရဲ႕ သက္တမ္းကို မသိၾကတဲ့လူေတြဟာလည္း ကိုယ့္လူ႕ဘဝ သက္တမ္းေလးတစ္ရာကို အရွည္ႀကီးလို႔ ထင္ေနၾကတာပါ။ နတ္သားက ဆက္ေမးတယ္ …။ နတ္သား - ဒီေလာက္ သက္တမ္းတိုတိုနဲ႕ ေနၾကရတဲ့သူေတြဟာ… ရသမွ်အခ်ိန္ေလးမွာ ကုသိုလ္ပါရမီမ်ားမ်ား ဆည္းပူးၾကရဲ႕လား ? နတ္သမီး - ဘဝတန္ဖိုးသိၿပီး ကုသိုလ္ပါရမီ ဆည္းပူးၾကတဲ့လူသားဟာ တစ္ရာမွာ တစ္ေယာက္ခန့္သာ အနည္းငယ္ ရွိပါတယ္။ က်န္လူသားမ်ားကေတာ့ အာ႐ုံငါးပါးကာမဂုဏ္တရားေတြကို ရွာေဖြခံစားရင္း အခ်ိန္ကုန္ၾကပါတယ္။ နတ္သားဟာ ပိုအံ့ၾသသြားတယ္။ လူ႕သက္ ႏွစ္တစ္ရာဟာ… နတ္သက္ တစ္ရက္သာ ရွိလို႔ ပထမ အံ့ၾသစရာေပါ့။ အခ်ိန္တိုလွတဲ့ လူ႕ဘဝေလးကို ကုသိုလ္ပါရမီ ဆည္းပူးဖို႔ အသုံးမခ်ဘဲ ကာမဂုဏ္ ခံစားဖို႔ခ်ည္း အသုံးခ်တာဟာ ဒုတိယေျမာက္ အံ့ၾသစရာေပါ့။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဗုဒၶက ဓမၼပဒမွာ… ေဟာထားတယ္။ သမင္သည္ ျပည္တန္ပတၱျမားကို ျမင္ေသာ္လည္း … တန္ဖိုး မသိသည့္အတြက္ ျမက္ကိုသာ စားၿပီး ေတာထဲဝင္သကဲ့သို႔… ပညာမရွိေသာလူသည္ အလြန္အဖိုးတန္ေသာ ဘဝကို ရေနေသာ္လည္း … တန္ဖိုးမသိသည့္အတြက္ ကာမဂုဏ္ကို ခံစားၿပီး အပါယ္ေလးပါးသို႔ သြားတယ္တဲ့။ လူ႕ဘဝဟာ အဖိုးအတန္ဆုံးပါ။ ဒါေပမယ့္ တန္ဖိုး သိတဲ့လူအတြက္သာ တန္ဖိုး ရွိတာပါ။ တန္ဖိုး မသိတဲ့လူအတြက္ တန္ဖိုးမရွိပါဘူး။ ယာသမားတစ္ေယာက္ဟာ လွည္းသြားလမ္းကေန ေက်ာက္စိမ္းႀကီးတစ္တုံး ေတြ႕တယ္။ အရည္အေသြးေကာင္းတာကို မသိဘူး။ ဒါကိုသိတဲ့ ေက်ာက္ပြဲစားက ငါးသိန္းေပးၿပီး ဝယ္တယ္။ ယာသမားဟာ ငါးသိန္းရတာကို ဝမ္းသာမဆုံးဘူး။ ငါးသိန္းေလာက္ပဲ တန္ဖိုးသိေတာ့ ငါးသိန္းပဲ ရတယ္။ ေက်ာက္ပြဲစားက ေက်ာက္တြင္းသူေဌးကို သိန္း ၅၀ နဲ႕ ေရာင္းတယ္။ သိန္း၅၀ တန္ဖိုးပဲသိေတာ့ သိန္း၅၀ ရတယ္။ ေက်ာက္တြင္းသူေဌးက ဝယ္ၿပီး တစ္ဖက္နိုင္ငံကို သြားေရာင္းတဲ့အခါ သိန္းငါးရာထိ ရသြားတယ္။ ဒီ ဥပမာအတိုင္းပဲ …… ရလာတဲ့ လူ႕ဘဝကို ကာမဂုဏ္ ခံစားဖို႔အတြက္ေလာက္ပဲ တန္ဖိုးသိရင္… ကာမဂုဏ္ခံစားဖို႔ အတြက္ေလာက္ပဲ တန္ဖိုးရွိမွာ။ လူ နတ္ ခ်မ္းသာ ရဖို႔ေလာက္အတြက္ပဲ တန္ဖိုးသိရင္… လူ နတ္ ခ်မ္းသာ ရဖို႔ေလာက္ပဲ တန္ဖိုးရွိမွာ။ အို, နာ, ေသ ကင္းရာ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာ ရဖို႔ေလာက္ တန္ဖိုးသိရင္… အို, နာ, ေသ ကင္းရာ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာ ရဖို႔ထိ တန္ဖိုးရွိမယ္။ ေမတၱာရွင္ ေ႐ႊျပည္သာ "လူငယ္မ်ားအတြက္ ဂမၻီရဝိပႆနာ"မွ မွ်ေဝပူေဇာ္ပါသည္။ (ဓမၼလက္ေဆာင္)

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2WkzpRd

ဝိတက်အကြောင်းမေးမြန်းလာသူများသိရှိနိုင်ကြပါစေရန်နှင့်တရားထိုင်စဉ် ဉာ ဏ် ပွင့် ေ စ ဖို့ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 တရားထိုင်တယ်ဆိုတာ ကိုယ့်အကြောင်းကို အမှန်အတိုင်းသိအောင် ရှာဖွေ လေ့လာ စူးစမ်းနေတဲ့ အလုပ်ဖြစ်တယ်။ ကိုယ့်အကြောင်းကို အမှန်အတိုင်း သိဖို့လိုပါတယ်။ လူတွေကတော့ ကိုယ့်အကြောင်းကို သိတယ်လို့ ထင်နေကြတယ်။ အမှန်က တကယ် မသိသေးပါဘူး။ ကိုယ့်အကြောင်းကို တကယ်သိလာရင် ကိုယ့်အပေါ်မှာ၊ သူတစ်ပါး အပေါ်မှာ ချစ်တဲ့စိတ်တွေ၊ အလိုမကျတဲ့စိတ်တွေ၊ တွေဝေတဲ့စိတ်တွေ လျှော့လာရမယ်။ ဒါမှ တကယ်သိလာတယ် ခေါ်ပါတယ်။ ကိုယ့်အကြောင်းကို တကယ်သိအောင် ကြိုးစားကြစမ်းပါ။ စိတ်, ဝေဒနာ, ရုပ်အကြောင်းကို သဘာဝ အမှန်အတိုင်း သိလာအောင် လေ့လာနေပါ။ စူးစမ်းနေပါ။ ရှာဖွေနေပါ။ နက်နက်နဲနဲ သိလာအောင် ကိုယ့်အတွင်းပိုင်းထဲကို ( ဉာဏ်နဲ့ သတိနဲ့ ) စောင့်ကြည့်ပေးပါ။ ကြည့်နေဆဲမှာ ကိုယ်အတွင်းပိုင်းထဲက အေးရှိန်ရှိန် ပူရှိန်ရှိန်၊ ထုံထုံ ကျင်ကျင်၊ ရွရွ မွမွ၊ လှပ်လှပ်,လှပ်လှပ်၊ ဒိတ်ဒိတ်,ဒိတ်ဒိတ်၊ စစ်စစ် စစ်စစ်နဲ့ ရုပ်ရဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေကို တွေ့မြင်လာလိမ့်မယ်။ သည်းခံပြီးရှုပါ။ ထိုင်နိုင်သလောက် ငြိမ်ငြိမ်ထိုင်ပေးပါ။ အဲဒီလို ရှုရင်းကနေ ရုပ်ရဲ့ မမြဲတဲ့သဘော ဆင်းရဲတဲ့သဘော ငါပိုင် ငါစိုး မဟုတ်တဲ့ သဘောတွေကို ဉာဏ်နဲ့ထိုးထွင်းပြီး သိမြင်လာပါတယ်။ သွားတဲ့အခါ , ရပ်တဲ့အခါ , စားတဲ့အခါတွေမှာ.. သတိနဲ့ သွား ရပ် စားပါ။ ဘယ်အခါမှ သတိမလွတ်ကင်းပါစေနဲ့။ စိတ်ညစ်တာ မကျေနပ်တာ အမုန်းတွေပွားနေတာ ပျင်းတာ လွမ်းတာ ဆွေးတာ ငိုရှိုက်နေတာ အလိုမကျတာ ဒါတွေဟာ ဒေါသနဲ့ပတ်သက်တဲ့ စိတ်ဖြစ်စဉ်တွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ကိုယ်ဖြစ်နေတဲ့ဒေါသ ပြင်းထန်ရင် ပြင်းထန်သလောက် ဒေါသဖြစ်သူမှာ ခံရပါတယ်။ ရင်ထဲမှာ အပူတွေ အလုံးလိုက် တက်လာသလိုမျိုး ခံစားရတာဟာ ဒေါသ အားကြီးလို့ပါ။ ဒေါသဖြစ်နေချိန်မှာ ဒေါသဖြစ်စေတဲ့ အကြောင်းကို မတွေးရပါဘူး။ တွေးရင် ပိုပြီး ဒေါသတွေ ပွားလာပါတယ်။ လူတွေရဲ့ သဘာဝက မကျေနပ်တာကို စမြုံ့ပြန်ပြီး တွေးနေတတ်ပါတယ်။ တွေးလေ မကျေနပ်ချက် အကုသိုလ်က ပွားလေပါပဲ။ ဒီအချိန်မှာ ငါ မကျေနပ်ချက်ကို တွေးနေပါလားလို့ အတွေးကို သတိနဲ့ ပြန်သိတဲ့ အသိမျိုး ဝင်စေချင်ပါတယ်။ ဒီလို အတွေးကို သတိနဲ့ သိပေးခြင်းဟာ တွေးအားကို လျှော့နည်းစေပါတယ်။ သိတဲ့အား ရှုတဲ့အား များလာရင် အတွေးဟာ သိလိုက်တာနဲ့ ဆက်မတွေး ဖြစ်တော့ပါဘူး။ _____________________ ဝိတက် ( ၉ )မျိုး အကြောင်းကို ပြောရဦးမယ်။ ၁။ ကာမ ဝိတက် ကာမဂုဏ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အကြံအစည်။ ၂။ ဗျာပါဒ ဝိတက် စိတ်ညစ်စရာ ထပ်ခါထပ်ခါ ကြံစည်တဲ့ အကြံအစည်။ ၃။ ဝိဟိံသ ဝိတက် သူတစ်ပါးကို ညဉ်းဆဲဖို့ ကြံစည်တဲ့ အကြံအစည်။ ၄။ ဉာတိ ဝိတက် ဆွေမျိုးတွေရဲ့ အကြောင်းကို စဉ်းစားရတဲ့ အကြံအစည်။ ၅။ ဇနပဒ ဝိတက် ရပ်ရေး ရွာရေး တိုင်းရေး ပြည်ရေးကို စဉ်းစားရတဲ့ အကြံအစည်။ ၆။ ပရာနုဒ္ဒယတာ ပဋိသံယုတ္တ ဝိတက် ဒုက္ခရောက်နေတဲ့ သနားစရာပုဂ္ဂိုလ် တစ်ယောက်ဟာ ကိုယ်နဲ့နီးစပ်နေရင် သူ့ဒုက္ခကို ကူညီ စောင့်ရှောက်ဖို့ စဉ်းစားရတဲ့ အကြံအစည်။ ၇။ လာဘသက္ကာရ သိလောက ပဋိသံယုတ္တဝိတက် လာဘ်ရဖို့ ပူဇော်ခံရဖို့ ကျော်ဇောဖို့ ဂုဏ်သတင်းထွက်ဖို့ ကြံစည်ရတဲ့ အကြံအစည်။ ၈။ အန ဝိညတ္တိ ပဋိသံယုတ္တ ဝိတက် အတင်းအဖျင်း အပြောခံရလို့ မကျေနပ်တာ။ ဒါတွေပြန်ချေပဖို့ စဉ်းစားရတဲ့ အကြံအစည်။ ၉။ အမရာ ဝိတက် အကောင်အထည် မယ်မယ်ရရ ဘာမှမရှိ ဦးတည်ရာ ရောက်တတ်ရာရာ လျှောက်ကြံတာ အတည်ကို ဘာမှမရှိတာ။ တရားအားထုတ်နေသူဟာ ဝိတက် ၉ မျိုး တစ်မျိုး မဟုတ် တစ်မျိုးတော့ ဝင်နေမှာပါ။ ဒီအခါမှာ ဝိတက် ကြံစည်မှုတွေကို သတိနဲ့ တိုက်ရိုက်သိပြီး နေပါ။ သိအား ကောင်းလာရင် ဝိတက် ကြံစည်မှုတွေဟာ လျှော့နည်း ပျောက်ကွယ် သွားပါတယ်။ ငါမှာတော့ ဒီကြံစည်မှုတွေ ဖြစ်နေတယ်။ စိတ်ပျက်လိုက်တာလို့ တွေးတောပြီး တရား အားထုတ်မှု အလုပ်ကို မရပ်လိုက် မိပါစေနဲ့။ ဒါတွေဟာလည်း အရှုခံတွေပါပဲ။ အဆိပ်ဟာ သုံးတတ်တဲ့ သမားတော် အတွက် ဆေးဖြစ်သလို မကောင်းတဲ့ အတွေးတွေဟာလည်း သုံ းတတ်ရင် ဉာဏ်ရင့်စေဖို့ အထောက်အကူ ပေးပါတယ်။ ဘာလာလာ ဘာတွေးတွေး သတိနဲ့သာ သိနေပါ။ သိနေရင် အဆိပ်ကို ဆေးဖြစ်အောင် လုပ်နေတာပါပဲလေ။ ဒီဆေးက ဉာဏ်ပွင့်စေတဲ့ ဆေးဖြစ်ပါတယ်။ ဆရာတော် အရှင်ဥဇ္ဇယ ရေးသားသည်။ . Thanks; #PhyoeMayOo ဝိတက္အေၾကာင္းေမးျမန္းလာသူမ်ားသိ႐ွိႏိုင္ၾကပါေစရန္ႏွင့္ တရားထိဳင္စဥ္ ဥာ ဏ္ ပြင့္ ေ စ ဖို႔ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 တရားထိုင္တယ္ဆိုတာ ကိုယ့္အေၾကာင္းကို အမွန္အတိုင္းသိေအာင္ ရွာေဖြ ေလ့လာ စူးစမ္းေနတဲ့ အလုပ္ျဖစ္တယ္။ ကိုယ့္အေၾကာင္းကို အမွန္အတိုင္း သိဖို႔လိုပါတယ္။ လူေတြကေတာ့ ကိုယ့္အေၾကာင္းကို သိတယ္လို႔ ထင္ေနၾကတယ္။ အမွန္က တကယ္ မသိေသးပါဘူး။ ကိုယ့္အေၾကာင္းကို တကယ္သိလာရင္ ကိုယ့္အေပၚမွာ၊ သူတစ္ပါး အေပၚမွာ ခ်စ္တဲ့စိတ္ေတြ၊ အလိုမက်တဲ့စိတ္ေတြ၊ ေတြေဝတဲ့စိတ္ေတြ ေလ်ွာ့လာရမယ္။ ဒါမွ တကယ္သိလာတယ္ ေခၚပါတယ္။ ကိုယ့္အေၾကာင္းကို တကယ္သိေအာင္ ႀကိဳးစားၾကစမ္းပါ။ စိတ္, ေဝဒနာ, ႐ုပ္အေၾကာင္းကို သဘာဝ အမွန္အတိုင္း သိလာေအာင္ ေလ့လာေနပါ။ စူးစမ္းေနပါ။ ရွာေဖြေနပါ။ နက္နက္နဲနဲ သိလာေအာင္ ကိုယ့္အတြင္းပိုင္းထဲကို ( ဉာဏ္နဲ႔ သတိနဲ႔ ) ေစာင့္ၾကည့္ေပးပါ။ ၾကည့္ေနဆဲမွာ ကိုယ္အတြင္းပိုင္းထဲက ေအးရိွန္ရိွန္ ပူရိွန္ရိွန္၊ ထံုထံု က်င္က်င္၊ ရြရြ မြမြ၊ လွပ္လွပ္,လွပ္လွပ္၊ ဒိတ္ဒိတ္,ဒိတ္ဒိတ္၊ စစ္စစ္ စစ္စစ္နဲ႔ ႐ုပ္ရဲ့ ေျပာင္းလဲမႈေတြကို ေတြ႔ျမင္လာလိမ့္မယ္။ သည္းခံၿပီး႐ွဳပါ။ ထိုင္ႏိုင္သေလာက္ ၿငိမ္ၿငိမ္ထိုင္ေပးပါ။ အဲဒီလို ႐ွဳရင္းကေန ႐ုပ္ရဲ့ မျမဲတဲ့သေဘာ ဆင္းရဲတဲ့သေဘာ ငါပိုင္ ငါစိုး မဟုတ္တဲ့ သေဘာေတြကို ဉာဏ္နဲ႔ထိုးထြင္းၿပီး သိျမင္လာပါတယ္။ သြားတဲ့အခါ , ရပ္တဲ့အခါ , စားတဲ့အခါေတြမွာ.. သတိနဲ႔ သြား ရပ္ စားပါ။ ဘယ္အခါမွ သတိမလြတ္ကင္းပါေစနဲ႔။ စိတ္ညစ္တာ မေက်နပ္တာ အမုန္းေတြပြားေနတာ ပ်င္းတာ လြမ္းတာ ေဆြးတာ ငို႐ိႈက္ေနတာ အလိုမက်တာ ဒါေတြဟာ ေဒါသနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ စိတ္ျဖစ္စဥ္ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ္ျဖစ္ေနတဲ့ေဒါသ ျပင္းထန္ရင္ ျပင္းထန္သေလာက္ ေဒါသျဖစ္သူမွာ ခံရပါတယ္။ ရင္ထဲမွာ အပူေတြ အလံုးလိုက္ တက္လာသလိုမ်ဳိး ခံစားရတာဟာ ေဒါသ အားႀကီးလို႔ပါ။ ေဒါသျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ ေဒါသျဖစ္ေစတဲ့ အေၾကာင္းကို မေတြးရပါဘူး။ ေတြးရင္ ပိုၿပီး ေဒါသေတြ ပြားလာပါတယ္။ လူေတြရဲ႕ သဘာဝက မေက်နပ္တာကို စျမံဳ႕ျပန္ၿပီး ေတြးေနတတ္ပါတယ္။ ေတြးေလ မေက်နပ္ခ်က္ အကုသိုလ္က ပြားေလပါပဲ။ ဒီအခ်ိန္မွာ ငါ မေက်နပ္ခ်က္ကို ေတြးေနပါလားလို႔ အေတြးကို သတိနဲ႔ ျပန္သိတဲ့ အသိမ်ဳိး ဝင္ေစခ်င္ပါတယ္။ ဒီလို အေတြးကို သတိနဲ႔ သိေပးျခင္းဟာ ေတြးအားကို ေလွ်ာ့နည္းေစပါတယ္။ သိတဲ့အား ႐ႈတဲ့အား မ်ားလာရင္ အေတြးဟာ သိလိုက္တာနဲ႔ ဆက္မေတြး ျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။ _____________________ ဝိတက္ ( ၉ )မ်ိဳး အေၾကာင္းကို ေျပာရဦးမယ္။ ၁။ ကာမ ဝိတက္ ကာမဂုဏ္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အႀကံအစည္။ ၂။ ဗ်ာပါဒ ဝိတက္ စိတ္ညစ္စရာ ထပ္ခါထပ္ခါ ႀကံစည္တဲ့ အႀကံအစည္။ ၃။ ဝိဟႎသ ဝိတက္ သူတစ္ပါးကို ညဥ္းဆဲဖို႔ ႀကံစည္တဲ့ အႀကံအစည္။ ၄။ ဥာတိ ဝိတက္ ေဆြမ်ိဳးေတြရဲ႕ အေၾကာင္းကို စဥ္းစားရတဲ့ အႀကံအစည္။ ၅။ ဇနပဒ ဝိတက္ ရပ္ေရး ရြာေရး တိုင္းေရး ျပည္ေရးကို စဥ္းစားရတဲ့ အႀကံအစည္။ ၆။ ပရာနုဒၵယတာ ပဋိသံယုတၱ ဝိတက္ ဒုကၡေရာက္ေနတဲ့ သနားစရာပုဂၢိဳလ္ တစ္ေယာက္ဟာ ကိုယ္နဲ႔နီးစပ္ေနရင္ သူ႔ဒုကၡကို ကူညီ ေစာင့္ေရွာက္ဖို႔ စဥ္းစားရတဲ့ အႀကံအစည္။ ၇။ လာဘသကၠာရ သိေလာက ပဋိသံယုတၱဝိတက္ လာဘ္ရဖို႔ ပူေဇာ္ခံရဖို႔ ေက်ာ္ေဇာဖို႔ ဂုဏ္သတင္းထြက္ဖို႔ ႀကံစည္ရတဲ့ အႀကံအစည္။ ၈။ အန ဝိညတၱိ ပဋိသံယုတၱ ဝိတက္ အတင္းအဖ်င္း အေျပာခံရလို႔ မေက်နပ္တာ။ ဒါေတြျပန္ေခ်ပဖို႔ စဥ္းစားရတဲ့ အႀကံအစည္။ ၉။ အမရာ ဝိတက္ အေကာင္အထည္ မယ္မယ္ရရ ဘာမွမရွိ ဦးတည္ရာ ေရာက္တတ္ရာရာ ေလ်ွာက္ႀကံတာ အတည္ကို ဘာမွမရွိတာ။ တရားအားထုတ္ေနသူဟာ ဝိတက္ ၉ မ်ဳိး တစ္မ်ဳိး မဟုတ္ တစ္မ်ဳိးေတာ့ ဝင္ေနမွာပါ။ ဒီအခါမွာ ဝိတက္ ၾကံစည္မႈေတြကို သတိနဲ႔ တိုက္႐ိုက္သိၿပီး ေနပါ။ သိအား ေကာင္းလာရင္ ဝိတက္ ၾကံစည္မႈေတြဟာ ေလွ်ာ့နည္း ေပ်ာက္ကြယ္ သြားပါတယ္။ ငါမွာေတာ့ ဒီၾကံစည္မႈေတြ ျဖစ္ေနတယ္။ စိတ္ပ်က္လိုက္တာလို႔ ေတြးေတာၿပီး တရား အားထုတ္မႈ အလုပ္ကို မရပ္လိုက္ မိပါေစနဲ႔။ ဒါေတြဟာလည္း အ႐ႈခံေတြပါပဲ။ အဆိပ္ဟာ သံုးတတ္တဲ့ သမားေတာ္ အတြက္ ေဆးျဖစ္သလို မေကာင္းတဲ့ အေတြးေတြဟာလည္း သံု းတတ္ရင္ ဉာဏ္ရင့္ေစဖို႔ အေထာက္အကူ ေပးပါတယ္။ ဘာလာလာ ဘာေတြးေတြး သတိနဲ႔သာ သိေနပါ။ သိေနရင္ အဆိပ္ကို ေဆးျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေနတာပါပဲေလ။ ဒီေဆးက ဉာဏ္ပြင့္ေစတဲ့ ေဆးျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ အရွင္ဥဇၨယ ေရးသားသည္။ . Thanks; #PhyoeMayOo

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/36d5PRV

ဝိတက်အကြောင်းမေးမြန်းလာသူများသိရှိနိုင်ကြပါစေရန်နှင့်တရားထိုင်စဉ် ဉာ ဏ် ပွင့် ေ စ ဖို့ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 တရားထိုင်တယ်ဆိုတာ ကိုယ့်အကြောင်းကို အမှန်အတိုင်းသိအောင် ရှာဖွေ လေ့လာ စူးစမ်းနေတဲ့ အလုပ်ဖြစ်တယ်။ ကိုယ့်အကြောင်းကို အမှန်အတိုင်း သိဖို့လိုပါတယ်။ လူတွေကတော့ ကိုယ့်အကြောင်းကို သိတယ်လို့ ထင်နေကြတယ်။ အမှန်က တကယ် မသိသေးပါဘူး။ ကိုယ့်အကြောင်းကို တကယ်သိလာရင် ကိုယ့်အပေါ်မှာ၊ သူတစ်ပါး အပေါ်မှာ ချစ်တဲ့စိတ်တွေ၊ အလိုမကျတဲ့စိတ်တွေ၊ တွေဝေတဲ့စိတ်တွေ လျှော့လာရမယ်။ ဒါမှ တကယ်သိလာတယ် ခေါ်ပါတယ်။ ကိုယ့်အကြောင်းကို တကယ်သိအောင် ကြိုးစားကြစမ်းပါ။ စိတ်, ဝေဒနာ, ရုပ်အကြောင်းကို သဘာဝ အမှန်အတိုင်း သိလာအောင် လေ့လာနေပါ။ စူးစမ်းနေပါ။ ရှာဖွေနေပါ။ နက်နက်နဲနဲ သိလာအောင် ကိုယ့်အတွင်းပိုင်းထဲကို ( ဉာဏ်နဲ့ သတိနဲ့ ) စောင့်ကြည့်ပေးပါ။ ကြည့်နေဆဲမှာ ကိုယ်အတွင်းပိုင်းထဲက အေးရှိန်ရှိန် ပူရှိန်ရှိန်၊ ထုံထုံ ကျင်ကျင်၊ ရွရွ မွမွ၊ လှပ်လှပ်,လှပ်လှပ်၊ ဒိတ်ဒိတ်,ဒိတ်ဒိတ်၊ စစ်စစ် စစ်စစ်နဲ့ ရုပ်ရဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေကို တွေ့မြင်လာလိမ့်မယ်။ သည်းခံပြီးရှုပါ။ ထိုင်နိုင်သလောက် ငြိမ်ငြိမ်ထိုင်ပေးပါ။ အဲဒီလို ရှုရင်းကနေ ရုပ်ရဲ့ မမြဲတဲ့သဘော ဆင်းရဲတဲ့သဘော ငါပိုင် ငါစိုး မဟုတ်တဲ့ သဘောတွေကို ဉာဏ်နဲ့ထိုးထွင်းပြီး သိမြင်လာပါတယ်။ သွားတဲ့အခါ , ရပ်တဲ့အခါ , စားတဲ့အခါတွေမှာ.. သတိနဲ့ သွား ရပ် စားပါ။ ဘယ်အခါမှ သတိမလွတ်ကင်းပါစေနဲ့။ စိတ်ညစ်တာ မကျေနပ်တာ အမုန်းတွေပွားနေတာ ပျင်းတာ လွမ်းတာ ဆွေးတာ ငိုရှိုက်နေတာ အလိုမကျတာ ဒါတွေဟာ ဒေါသနဲ့ပတ်သက်တဲ့ စိတ်ဖြစ်စဉ်တွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ကိုယ်ဖြစ်နေတဲ့ဒေါသ ပြင်းထန်ရင် ပြင်းထန်သလောက် ဒေါသဖြစ်သူမှာ ခံရပါတယ်။ ရင်ထဲမှာ အပူတွေ အလုံးလိုက် တက်လာသလိုမျိုး ခံစားရတာဟာ ဒေါသ အားကြီးလို့ပါ။ ဒေါသဖြစ်နေချိန်မှာ ဒေါသဖြစ်စေတဲ့ အကြောင်းကို မတွေးရပါဘူး။ တွေးရင် ပိုပြီး ဒေါသတွေ ပွားလာပါတယ်။ လူတွေရဲ့ သဘာဝက မကျေနပ်တာကို စမြုံ့ပြန်ပြီး တွေးနေတတ်ပါတယ်။ တွေးလေ မကျေနပ်ချက် အကုသိုလ်က ပွားလေပါပဲ။ ဒီအချိန်မှာ ငါ မကျေနပ်ချက်ကို တွေးနေပါလားလို့ အတွေးကို သတိနဲ့ ပြန်သိတဲ့ အသိမျိုး ဝင်စေချင်ပါတယ်။ ဒီလို အတွေးကို သတိနဲ့ သိပေးခြင်းဟာ တွေးအားကို လျှော့နည်းစေပါတယ်။ သိတဲ့အား ရှုတဲ့အား များလာရင် အတွေးဟာ သိလိုက်တာနဲ့ ဆက်မတွေး ဖြစ်တော့ပါဘူး။ _____________________ ဝိတက် ( ၉ )မျိုး အကြောင်းကို ပြောရဦးမယ်။ ၁။ ကာမ ဝိတက် ကာမဂုဏ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အကြံအစည်။ ၂။ ဗျာပါဒ ဝိတက် စိတ်ညစ်စရာ ထပ်ခါထပ်ခါ ကြံစည်တဲ့ အကြံအစည်။ ၃။ ဝိဟိံသ ဝိတက် သူတစ်ပါးကို ညဉ်းဆဲဖို့ ကြံစည်တဲ့ အကြံအစည်။ ၄။ ဉာတိ ဝိတက် ဆွေမျိုးတွေရဲ့ အကြောင်းကို စဉ်းစားရတဲ့ အကြံအစည်။ ၅။ ဇနပဒ ဝိတက် ရပ်ရေး ရွာရေး တိုင်းရေး ပြည်ရေးကို စဉ်းစားရတဲ့ အကြံအစည်။ ၆။ ပရာနုဒ္ဒယတာ ပဋိသံယုတ္တ ဝိတက် ဒုက္ခရောက်နေတဲ့ သနားစရာပုဂ္ဂိုလ် တစ်ယောက်ဟာ ကိုယ်နဲ့နီးစပ်နေရင် သူ့ဒုက္ခကို ကူညီ စောင့်ရှောက်ဖို့ စဉ်းစားရတဲ့ အကြံအစည်။ ၇။ လာဘသက္ကာရ သိလောက ပဋိသံယုတ္တဝိတက် လာဘ်ရဖို့ ပူဇော်ခံရဖို့ ကျော်ဇောဖို့ ဂုဏ်သတင်းထွက်ဖို့ ကြံစည်ရတဲ့ အကြံအစည်။ ၈။ အန ဝိညတ္တိ ပဋိသံယုတ္တ ဝိတက် အတင်းအဖျင်း အပြောခံရလို့ မကျေနပ်တာ။ ဒါတွေပြန်ချေပဖို့ စဉ်းစားရတဲ့ အကြံအစည်။ ၉။ အမရာ ဝိတက် အကောင်အထည် မယ်မယ်ရရ ဘာမှမရှိ ဦးတည်ရာ ရောက်တတ်ရာရာ လျှောက်ကြံတာ အတည်ကို ဘာမှမရှိတာ။ တရားအားထုတ်နေသူဟာ ဝိတက် ၉ မျိုး တစ်မျိုး မဟုတ် တစ်မျိုးတော့ ဝင်နေမှာပါ။ ဒီအခါမှာ ဝိတက် ကြံစည်မှုတွေကို သတိနဲ့ တိုက်ရိုက်သိပြီး နေပါ။ သိအား ကောင်းလာရင် ဝိတက် ကြံစည်မှုတွေဟာ လျှော့နည်း ပျောက်ကွယ် သွားပါတယ်။ ငါမှာတော့ ဒီကြံစည်မှုတွေ ဖြစ်နေတယ်။ စိတ်ပျက်လိုက်တာလို့ တွေးတောပြီး တရား အားထုတ်မှု အလုပ်ကို မရပ်လိုက် မိပါစေနဲ့။ ဒါတွေဟာလည်း အရှုခံတွေပါပဲ။ အဆိပ်ဟာ သုံးတတ်တဲ့ သမားတော် အတွက် ဆေးဖြစ်သလို မကောင်းတဲ့ အတွေးတွေဟာလည်း သုံ းတတ်ရင် ဉာဏ်ရင့်စေဖို့ အထောက်အကူ ပေးပါတယ်။ ဘာလာလာ ဘာတွေးတွေး သတိနဲ့သာ သိနေပါ။ သိနေရင် အဆိပ်ကို ဆေးဖြစ်အောင် လုပ်နေတာပါပဲလေ။ ဒီဆေးက ဉာဏ်ပွင့်စေတဲ့ ဆေးဖြစ်ပါတယ်။ ဆရာတော် အရှင်ဥဇ္ဇယ ရေးသားသည်။ . Thanks; #PhyoeMayOo ဝိတက္အေၾကာင္းေမးျမန္းလာသူမ်ားသိ႐ွိႏိုင္ၾကပါေစရန္ႏွင့္ တရားထိဳင္စဥ္ ဥာ ဏ္ ပြင့္ ေ စ ဖို႔ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 တရားထိုင္တယ္ဆိုတာ ကိုယ့္အေၾကာင္းကို အမွန္အတိုင္းသိေအာင္ ရွာေဖြ ေလ့လာ စူးစမ္းေနတဲ့ အလုပ္ျဖစ္တယ္။ ကိုယ့္အေၾကာင္းကို အမွန္အတိုင္း သိဖို႔လိုပါတယ္။ လူေတြကေတာ့ ကိုယ့္အေၾကာင္းကို သိတယ္လို႔ ထင္ေနၾကတယ္။ အမွန္က တကယ္ မသိေသးပါဘူး။ ကိုယ့္အေၾကာင္းကို တကယ္သိလာရင္ ကိုယ့္အေပၚမွာ၊ သူတစ္ပါး အေပၚမွာ ခ်စ္တဲ့စိတ္ေတြ၊ အလိုမက်တဲ့စိတ္ေတြ၊ ေတြေဝတဲ့စိတ္ေတြ ေလ်ွာ့လာရမယ္။ ဒါမွ တကယ္သိလာတယ္ ေခၚပါတယ္။ ကိုယ့္အေၾကာင္းကို တကယ္သိေအာင္ ႀကိဳးစားၾကစမ္းပါ။ စိတ္, ေဝဒနာ, ႐ုပ္အေၾကာင္းကို သဘာဝ အမွန္အတိုင္း သိလာေအာင္ ေလ့လာေနပါ။ စူးစမ္းေနပါ။ ရွာေဖြေနပါ။ နက္နက္နဲနဲ သိလာေအာင္ ကိုယ့္အတြင္းပိုင္းထဲကို ( ဉာဏ္နဲ႔ သတိနဲ႔ ) ေစာင့္ၾကည့္ေပးပါ။ ၾကည့္ေနဆဲမွာ ကိုယ္အတြင္းပိုင္းထဲက ေအးရိွန္ရိွန္ ပူရိွန္ရိွန္၊ ထံုထံု က်င္က်င္၊ ရြရြ မြမြ၊ လွပ္လွပ္,လွပ္လွပ္၊ ဒိတ္ဒိတ္,ဒိတ္ဒိတ္၊ စစ္စစ္ စစ္စစ္နဲ႔ ႐ုပ္ရဲ့ ေျပာင္းလဲမႈေတြကို ေတြ႔ျမင္လာလိမ့္မယ္။ သည္းခံၿပီး႐ွဳပါ။ ထိုင္ႏိုင္သေလာက္ ၿငိမ္ၿငိမ္ထိုင္ေပးပါ။ အဲဒီလို ႐ွဳရင္းကေန ႐ုပ္ရဲ့ မျမဲတဲ့သေဘာ ဆင္းရဲတဲ့သေဘာ ငါပိုင္ ငါစိုး မဟုတ္တဲ့ သေဘာေတြကို ဉာဏ္နဲ႔ထိုးထြင္းၿပီး သိျမင္လာပါတယ္။ သြားတဲ့အခါ , ရပ္တဲ့အခါ , စားတဲ့အခါေတြမွာ.. သတိနဲ႔ သြား ရပ္ စားပါ။ ဘယ္အခါမွ သတိမလြတ္ကင္းပါေစနဲ႔။ စိတ္ညစ္တာ မေက်နပ္တာ အမုန္းေတြပြားေနတာ ပ်င္းတာ လြမ္းတာ ေဆြးတာ ငို႐ိႈက္ေနတာ အလိုမက်တာ ဒါေတြဟာ ေဒါသနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ စိတ္ျဖစ္စဥ္ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ္ျဖစ္ေနတဲ့ေဒါသ ျပင္းထန္ရင္ ျပင္းထန္သေလာက္ ေဒါသျဖစ္သူမွာ ခံရပါတယ္။ ရင္ထဲမွာ အပူေတြ အလံုးလိုက္ တက္လာသလိုမ်ဳိး ခံစားရတာဟာ ေဒါသ အားႀကီးလို႔ပါ။ ေဒါသျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ ေဒါသျဖစ္ေစတဲ့ အေၾကာင္းကို မေတြးရပါဘူး။ ေတြးရင္ ပိုၿပီး ေဒါသေတြ ပြားလာပါတယ္။ လူေတြရဲ႕ သဘာဝက မေက်နပ္တာကို စျမံဳ႕ျပန္ၿပီး ေတြးေနတတ္ပါတယ္။ ေတြးေလ မေက်နပ္ခ်က္ အကုသိုလ္က ပြားေလပါပဲ။ ဒီအခ်ိန္မွာ ငါ မေက်နပ္ခ်က္ကို ေတြးေနပါလားလို႔ အေတြးကို သတိနဲ႔ ျပန္သိတဲ့ အသိမ်ဳိး ဝင္ေစခ်င္ပါတယ္။ ဒီလို အေတြးကို သတိနဲ႔ သိေပးျခင္းဟာ ေတြးအားကို ေလွ်ာ့နည္းေစပါတယ္။ သိတဲ့အား ႐ႈတဲ့အား မ်ားလာရင္ အေတြးဟာ သိလိုက္တာနဲ႔ ဆက္မေတြး ျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။ _____________________ ဝိတက္ ( ၉ )မ်ိဳး အေၾကာင္းကို ေျပာရဦးမယ္။ ၁။ ကာမ ဝိတက္ ကာမဂုဏ္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အႀကံအစည္။ ၂။ ဗ်ာပါဒ ဝိတက္ စိတ္ညစ္စရာ ထပ္ခါထပ္ခါ ႀကံစည္တဲ့ အႀကံအစည္။ ၃။ ဝိဟႎသ ဝိတက္ သူတစ္ပါးကို ညဥ္းဆဲဖို႔ ႀကံစည္တဲ့ အႀကံအစည္။ ၄။ ဥာတိ ဝိတက္ ေဆြမ်ိဳးေတြရဲ႕ အေၾကာင္းကို စဥ္းစားရတဲ့ အႀကံအစည္။ ၅။ ဇနပဒ ဝိတက္ ရပ္ေရး ရြာေရး တိုင္းေရး ျပည္ေရးကို စဥ္းစားရတဲ့ အႀကံအစည္။ ၆။ ပရာနုဒၵယတာ ပဋိသံယုတၱ ဝိတက္ ဒုကၡေရာက္ေနတဲ့ သနားစရာပုဂၢိဳလ္ တစ္ေယာက္ဟာ ကိုယ္နဲ႔နီးစပ္ေနရင္ သူ႔ဒုကၡကို ကူညီ ေစာင့္ေရွာက္ဖို႔ စဥ္းစားရတဲ့ အႀကံအစည္။ ၇။ လာဘသကၠာရ သိေလာက ပဋိသံယုတၱဝိတက္ လာဘ္ရဖို႔ ပူေဇာ္ခံရဖို႔ ေက်ာ္ေဇာဖို႔ ဂုဏ္သတင္းထြက္ဖို႔ ႀကံစည္ရတဲ့ အႀကံအစည္။ ၈။ အန ဝိညတၱိ ပဋိသံယုတၱ ဝိတက္ အတင္းအဖ်င္း အေျပာခံရလို႔ မေက်နပ္တာ။ ဒါေတြျပန္ေခ်ပဖို႔ စဥ္းစားရတဲ့ အႀကံအစည္။ ၉။ အမရာ ဝိတက္ အေကာင္အထည္ မယ္မယ္ရရ ဘာမွမရွိ ဦးတည္ရာ ေရာက္တတ္ရာရာ ေလ်ွာက္ႀကံတာ အတည္ကို ဘာမွမရွိတာ။ တရားအားထုတ္ေနသူဟာ ဝိတက္ ၉ မ်ဳိး တစ္မ်ဳိး မဟုတ္ တစ္မ်ဳိးေတာ့ ဝင္ေနမွာပါ။ ဒီအခါမွာ ဝိတက္ ၾကံစည္မႈေတြကို သတိနဲ႔ တိုက္႐ိုက္သိၿပီး ေနပါ။ သိအား ေကာင္းလာရင္ ဝိတက္ ၾကံစည္မႈေတြဟာ ေလွ်ာ့နည္း ေပ်ာက္ကြယ္ သြားပါတယ္။ ငါမွာေတာ့ ဒီၾကံစည္မႈေတြ ျဖစ္ေနတယ္။ စိတ္ပ်က္လိုက္တာလို႔ ေတြးေတာၿပီး တရား အားထုတ္မႈ အလုပ္ကို မရပ္လိုက္ မိပါေစနဲ႔။ ဒါေတြဟာလည္း အ႐ႈခံေတြပါပဲ။ အဆိပ္ဟာ သံုးတတ္တဲ့ သမားေတာ္ အတြက္ ေဆးျဖစ္သလို မေကာင္းတဲ့ အေတြးေတြဟာလည္း သံု းတတ္ရင္ ဉာဏ္ရင့္ေစဖို႔ အေထာက္အကူ ေပးပါတယ္။ ဘာလာလာ ဘာေတြးေတြး သတိနဲ႔သာ သိေနပါ။ သိေနရင္ အဆိပ္ကို ေဆးျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေနတာပါပဲေလ။ ဒီေဆးက ဉာဏ္ပြင့္ေစတဲ့ ေဆးျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ အရွင္ဥဇၨယ ေရးသားသည္။ . Thanks; #PhyoeMayOo

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/36d5PRV

ဘဝမှာ ဘယ်လို ရှင်သန်နေရတာက အဆင်ပြေသလဲ --------------------- ဘဝကို နေခဲ့ပြီပဲ။ ဘယ်အရာက ငါ့စိတ်ကို တကယ် ကျေနပ်စေသလဲ။ ဘယ်အရာက ငါ့စိတ်ကို အေးချမ်းစေသလဲ။ အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်လို့ ဘယ်အရာက ထင်စရာ ကောင်းသလဲ။ အများကြီး တွေးမယ်ဆိုလို့ရှိရင် အသိဉာဏ်အများကြီး ရနိုင်တယ်နော်။ ဒါကြောင့် ကိုယ့်ဟာကိုယ်ပဲ အများကြီး စဉ်းစားစရာ ကောင်းတယ်။ တရားဆိုတာ တကယ်တန်းက တကယ်ဖြစ်နေတဲ့ အနေအထားတွေရဲ့ သဘောသဘာဝတွေကို သိတာကို ပြောတာပါပဲ။ လူရယ်လို့ ဖြစ်လာတယ်။ ဘယ်လိုတွေ ဘဝကို ဖြတ်သန်းခဲ့တယ်။ စိတ်က ဘယ်လို အနေအထားမျိုးတွေကို ဘယ်လိုတွေ တုန့်ပြန်နေတယ်။ ဘာတွေကို လုပ်ရတာ ကောင်းတယ်။ ဘာတွေကို ရှာရတာ ကောင်းတယ်။ ဘဝမှာ ဘယ်လို ရှင်သန်နေရတာ အဆင်ပြေသလဲ။ ကိုယ့်ဟာကိုယ် အများကြီး နိူင်းယှဉ်စရာတွေ အများကြီး တစ်ပုံတစ်ခေါင်းကြီး ရှိတာပဲ။ တကယ်တကယ် တွေးလိုက်တဲ့အခါကျတော့ ဒီသူတော်ကောင်းတရားလေးနဲ့ အေးအေးချမ်းချမ်းလေး အသိဉာဏ်ကို ရှာဖွေရင်းနဲ့ နေသွားရတာက စစ်မှန်တဲ့ ကျေနပ်မူကို ရစရာ အကြောင်းတရားလို့ ထင်ထင်ရှားရှား သိနိုင်တယ်။ သစ္စာရွှေစည်ဆရာတော် ဘဝမွာ ဘယ္လို ရွင္သန္ေနရတာက အဆင္ေျပသလဲ --------------------- ဘဝကို ေနခဲ့ၿပီပဲ။ ဘယ္အရာက ငါ့စိတ္ကို တကယ္ ေက်နပ္ေစသလဲ။ ဘယ္အရာက ငါ့စိတ္ကို ေအးခ်မ္းေစသလဲ။ အဓိပၸာယ္ရွိတယ္လို႔ ဘယ္အရာက ထင္စရာ ေကာင္းသလဲ။ အမ်ားႀကီး ေတြးမယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ အသိဉာဏ္အမ်ားႀကီး ရနိုင္တယ္ေနာ္။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ပဲ အမ်ားႀကီး စဥ္းစားစရာ ေကာင္းတယ္။ တရားဆိုတာ တကယ္တန္းက တကယ္ျဖစ္ေနတဲ့ အေနအထားေတြရဲ႕ သေဘာသဘာဝေတြကို သိတာကို ေျပာတာပါပဲ။ လူရယ္လို႔ ျဖစ္လာတယ္။ ဘယ္လိုေတြ ဘဝကို ျဖတ္သန္းခဲ့တယ္။ စိတ္က ဘယ္လို အေနအထားမ်ိဳးေတြကို ဘယ္လိုေတြ တုန့္ျပန္ေနတယ္။ ဘာေတြကို လုပ္ရတာ ေကာင္းတယ္။ ဘာေတြကို ရွာရတာ ေကာင္းတယ္။ ဘဝမွာ ဘယ္လို ရွင္သန္ေနရတာ အဆင္ေျပသလဲ။ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ အမ်ားႀကီး နိူင္းယွဥ္စရာေတြ အမ်ားႀကီး တစ္ပုံတစ္ေခါင္းႀကီး ရွိတာပဲ။ တကယ္တကယ္ ေတြးလိုက္တဲ့အခါက်ေတာ့ ဒီသူေတာ္ေကာင္းတရားေလးနဲ႕ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေလး အသိဉာဏ္ကို ရွာေဖြရင္းနဲ႕ ေနသြားရတာက စစ္မွန္တဲ့ ေက်နပ္မူကို ရစရာ အေၾကာင္းတရားလို႔ ထင္ထင္ရွားရွား သိနိုင္တယ္။ သစၥာေ႐ႊစည္ဆရာေတာ္

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2qOBzg9

ဘဝမှာ ဘယ်လို ရှင်သန်နေရတာက အဆင်ပြေသလဲ --------------------- ဘဝကို နေခဲ့ပြီပဲ။ ဘယ်အရာက ငါ့စိတ်ကို တကယ် ကျေနပ်စေသလဲ။ ဘယ်အရာက ငါ့စိတ်ကို အေးချမ်းစေသလဲ။ အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်လို့ ဘယ်အရာက ထင်စရာ ကောင်းသလဲ။ အများကြီး တွေးမယ်ဆိုလို့ရှိရင် အသိဉာဏ်အများကြီး ရနိုင်တယ်နော်။ ဒါကြောင့် ကိုယ့်ဟာကိုယ်ပဲ အများကြီး စဉ်းစားစရာ ကောင်းတယ်။ တရားဆိုတာ တကယ်တန်းက တကယ်ဖြစ်နေတဲ့ အနေအထားတွေရဲ့ သဘောသဘာဝတွေကို သိတာကို ပြောတာပါပဲ။ လူရယ်လို့ ဖြစ်လာတယ်။ ဘယ်လိုတွေ ဘဝကို ဖြတ်သန်းခဲ့တယ်။ စိတ်က ဘယ်လို အနေအထားမျိုးတွေကို ဘယ်လိုတွေ တုန့်ပြန်နေတယ်။ ဘာတွေကို လုပ်ရတာ ကောင်းတယ်။ ဘာတွေကို ရှာရတာ ကောင်းတယ်။ ဘဝမှာ ဘယ်လို ရှင်သန်နေရတာ အဆင်ပြေသလဲ။ ကိုယ့်ဟာကိုယ် အများကြီး နိူင်းယှဉ်စရာတွေ အများကြီး တစ်ပုံတစ်ခေါင်းကြီး ရှိတာပဲ။ တကယ်တကယ် တွေးလိုက်တဲ့အခါကျတော့ ဒီသူတော်ကောင်းတရားလေးနဲ့ အေးအေးချမ်းချမ်းလေး အသိဉာဏ်ကို ရှာဖွေရင်းနဲ့ နေသွားရတာက စစ်မှန်တဲ့ ကျေနပ်မူကို ရစရာ အကြောင်းတရားလို့ ထင်ထင်ရှားရှား သိနိုင်တယ်။ သစ္စာရွှေစည်ဆရာတော် ဘဝမွာ ဘယ္လို ရွင္သန္ေနရတာက အဆင္ေျပသလဲ --------------------- ဘဝကို ေနခဲ့ၿပီပဲ။ ဘယ္အရာက ငါ့စိတ္ကို တကယ္ ေက်နပ္ေစသလဲ။ ဘယ္အရာက ငါ့စိတ္ကို ေအးခ်မ္းေစသလဲ။ အဓိပၸာယ္ရွိတယ္လို႔ ဘယ္အရာက ထင္စရာ ေကာင္းသလဲ။ အမ်ားႀကီး ေတြးမယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ အသိဉာဏ္အမ်ားႀကီး ရနိုင္တယ္ေနာ္။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ပဲ အမ်ားႀကီး စဥ္းစားစရာ ေကာင္းတယ္။ တရားဆိုတာ တကယ္တန္းက တကယ္ျဖစ္ေနတဲ့ အေနအထားေတြရဲ႕ သေဘာသဘာဝေတြကို သိတာကို ေျပာတာပါပဲ။ လူရယ္လို႔ ျဖစ္လာတယ္။ ဘယ္လိုေတြ ဘဝကို ျဖတ္သန္းခဲ့တယ္။ စိတ္က ဘယ္လို အေနအထားမ်ိဳးေတြကို ဘယ္လိုေတြ တုန့္ျပန္ေနတယ္။ ဘာေတြကို လုပ္ရတာ ေကာင္းတယ္။ ဘာေတြကို ရွာရတာ ေကာင္းတယ္။ ဘဝမွာ ဘယ္လို ရွင္သန္ေနရတာ အဆင္ေျပသလဲ။ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ အမ်ားႀကီး နိူင္းယွဥ္စရာေတြ အမ်ားႀကီး တစ္ပုံတစ္ေခါင္းႀကီး ရွိတာပဲ။ တကယ္တကယ္ ေတြးလိုက္တဲ့အခါက်ေတာ့ ဒီသူေတာ္ေကာင္းတရားေလးနဲ႕ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေလး အသိဉာဏ္ကို ရွာေဖြရင္းနဲ႕ ေနသြားရတာက စစ္မွန္တဲ့ ေက်နပ္မူကို ရစရာ အေၾကာင္းတရားလို႔ ထင္ထင္ရွားရွား သိနိုင္တယ္။ သစၥာေ႐ႊစည္ဆရာေတာ္

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2qOBzg9

🏵🏵 မနာလိုစိတ်ကင်းပါစေ 🏵🏵 🍒 လူဆိုတာ သူ့ကံနဲ့သူ ကိုယ့်ကံနဲ့ကိုယ်ပါ။ 🍒 ကိုယ်က ပညာအတွေ့အကြုံ သူ့ထက်သာချင်သာမယ်။ ကံကျတော့ သူ့ထက်သာချင်မှ သာပါမယ်။ 🍒 သူ့ရဲ့ကံကို အပြစ်မတင်မိစေပဲ ကိုယ့်ရဲ့ကံကို အပြစ်တင်ပြီး ..... ငါ အတိတ်ဘဝက ကောင်းမှုနည်းခဲ့လို့ အခုဘဝ မကောင်းခဲ့တာ။ 🍒 ဒီဘဝမှာတော့ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေ ဆင့်ကာဆင့်ကာ ပြုနေမှပဲဆိုပြီး..... ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေ အမြဲပြုပေးနေဖို့ပါပဲ။ 🙏🙏🙏အရှင်ရာဇိန္ဒ ( ရဝေနွယ် - အင်းမ ) 🙏🙏🙏 #Posted_by_Words_of_Buddha Unicode 🏵🏵 မနာလိုစိတ်ကင်းပါစေ 🏵🏵 🍒 လူဆိုတာ သူ့ကံနဲ့သူ ကိုယ့်ကံနဲ့ကိုယ်ပါ။ 🍒 ကိုယ်က ပညာအတွေ့အကြုံ သူ့ထက်သာချင်သာမယ်။ ကံကျတော့ သူ့ထက်သာချင်မှ သာပါမယ်။ 🍒 သူ့ရဲ့ကံကို အပြစ်မတင်မိစေပဲ ကိုယ့်ရဲ့ကံကို အပြစ်တင်ပြီး ..... ငါ အတိတ်ဘဝက ကောင်းမှုနည်းခဲ့လို့ အခုဘဝ မကောင်းခဲ့တာ။ 🍒 ဒီဘဝမှာတော့ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေ ဆင့်ကာဆင့်ကာ ပြုနေမှပဲဆိုပြီး..... ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေ အမြဲပြုပေးနေဖို့ပါပဲ။ 🙏🙏🙏အရှင်ရာဇိန္ဒ ( ရဝေနွယ် - အင်းမ ) 🙏🙏🙏 #Posted_by_Words_of_Buddha 🏵🏵 မနာလိုစိတ္ကင္းပါေစ 🏵🏵 🍒 လူဆိုတာ သူ႕ကံနဲ႕သူ ကိုယ့္ကံနဲ႕ကိုယ္ပါ။ 🍒 ကိုယ္က ပညာအေတြ႕အႀကဳံ သူ႕ထက္သာခ်င္သာမယ္။ ကံက်ေတာ့ သူ႕ထက္သာခ်င္မွ သာပါမယ္။ 🍒 သူ႕ရဲ႕ကံကို အျပစ္မတင္မိေစပဲ ကိုယ့္ရဲ႕ကံကို အျပစ္တင္ၿပီး ..... ငါ အတိတ္ဘဝက ေကာင္းမႈနည္းခဲ့လို႔ အခုဘဝ မေကာင္းခဲ့တာ။ 🍒 ဒီဘဝမွာေတာ့ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေတြ ဆင့္ကာဆင့္ကာ ျပဳေနမွပဲဆိုၿပီး..... ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေတြ အၿမဲျပဳေပးေနဖို႔ပါပဲ။ 🙏🙏🙏အရွင္ရာဇိႏၵ ( ရေဝႏြယ္ - အင္းမ ) 🙏🙏🙏 #Posted_by_Words_of_Buddha Unicode 🏵🏵 မနာလိုစိတ္ကင္းပါေစ 🏵🏵 🍒 လူဆိုတာ သူ႕ကံနဲ႕သူ ကိုယ့္ကံနဲ႕ကိုယ္ပါ။ 🍒 ကိုယ္က ပညာအေတြ႕အႀကဳံ သူ႕ထက္သာခ်င္သာမယ္။ ကံက်ေတာ့ သူ႕ထက္သာခ်င္မွ သာပါမယ္။ 🍒 သူ႕ရဲ႕ကံကို အျပစ္မတင္မိေစပဲ ကိုယ့္ရဲ႕ကံကို အျပစ္တင္ၿပီး ..... ငါ အတိတ္ဘဝက ေကာင္းမႈနည္းခဲ့လို႔ အခုဘဝ မေကာင္းခဲ့တာ။ 🍒 ဒီဘဝမွာေတာ့ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေတြ ဆင့္ကာဆင့္ကာ ျပဳေနမွပဲဆိုၿပီး..... ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေတြ အၿမဲျပဳေပးေနဖို႔ပါပဲ။ 🙏🙏🙏အရွင္ရာဇိႏၵ ( ရေဝႏြယ္ - အင္းမ ) 🙏🙏🙏 #Posted_by_Words_of_Buddha

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2MOziKg

🏵🏵 မနာလိုစိတ်ကင်းပါစေ 🏵🏵 🍒 လူဆိုတာ သူ့ကံနဲ့သူ ကိုယ့်ကံနဲ့ကိုယ်ပါ။ 🍒 ကိုယ်က ပညာအတွေ့အကြုံ သူ့ထက်သာချင်သာမယ်။ ကံကျတော့ သူ့ထက်သာချင်မှ သာပါမယ်။ 🍒 သူ့ရဲ့ကံကို အပြစ်မတင်မိစေပဲ ကိုယ့်ရဲ့ကံကို အပြစ်တင်ပြီး ..... ငါ အတိတ်ဘဝက ကောင်းမှုနည်းခဲ့လို့ အခုဘဝ မကောင်းခဲ့တာ။ 🍒 ဒီဘဝမှာတော့ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေ ဆင့်ကာဆင့်ကာ ပြုနေမှပဲဆိုပြီး..... ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေ အမြဲပြုပေးနေဖို့ပါပဲ။ 🙏🙏🙏အရှင်ရာဇိန္ဒ ( ရဝေနွယ် - အင်းမ ) 🙏🙏🙏 #Posted_by_Words_of_Buddha Unicode 🏵🏵 မနာလိုစိတ်ကင်းပါစေ 🏵🏵 🍒 လူဆိုတာ သူ့ကံနဲ့သူ ကိုယ့်ကံနဲ့ကိုယ်ပါ။ 🍒 ကိုယ်က ပညာအတွေ့အကြုံ သူ့ထက်သာချင်သာမယ်။ ကံကျတော့ သူ့ထက်သာချင်မှ သာပါမယ်။ 🍒 သူ့ရဲ့ကံကို အပြစ်မတင်မိစေပဲ ကိုယ့်ရဲ့ကံကို အပြစ်တင်ပြီး ..... ငါ အတိတ်ဘဝက ကောင်းမှုနည်းခဲ့လို့ အခုဘဝ မကောင်းခဲ့တာ။ 🍒 ဒီဘဝမှာတော့ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေ ဆင့်ကာဆင့်ကာ ပြုနေမှပဲဆိုပြီး..... ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေ အမြဲပြုပေးနေဖို့ပါပဲ။ 🙏🙏🙏အရှင်ရာဇိန္ဒ ( ရဝေနွယ် - အင်းမ ) 🙏🙏🙏 #Posted_by_Words_of_Buddha 🏵🏵 မနာလိုစိတ္ကင္းပါေစ 🏵🏵 🍒 လူဆိုတာ သူ႕ကံနဲ႕သူ ကိုယ့္ကံနဲ႕ကိုယ္ပါ။ 🍒 ကိုယ္က ပညာအေတြ႕အႀကဳံ သူ႕ထက္သာခ်င္သာမယ္။ ကံက်ေတာ့ သူ႕ထက္သာခ်င္မွ သာပါမယ္။ 🍒 သူ႕ရဲ႕ကံကို အျပစ္မတင္မိေစပဲ ကိုယ့္ရဲ႕ကံကို အျပစ္တင္ၿပီး ..... ငါ အတိတ္ဘဝက ေကာင္းမႈနည္းခဲ့လို႔ အခုဘဝ မေကာင္းခဲ့တာ။ 🍒 ဒီဘဝမွာေတာ့ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေတြ ဆင့္ကာဆင့္ကာ ျပဳေနမွပဲဆိုၿပီး..... ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေတြ အၿမဲျပဳေပးေနဖို႔ပါပဲ။ 🙏🙏🙏အရွင္ရာဇိႏၵ ( ရေဝႏြယ္ - အင္းမ ) 🙏🙏🙏 #Posted_by_Words_of_Buddha Unicode 🏵🏵 မနာလိုစိတ္ကင္းပါေစ 🏵🏵 🍒 လူဆိုတာ သူ႕ကံနဲ႕သူ ကိုယ့္ကံနဲ႕ကိုယ္ပါ။ 🍒 ကိုယ္က ပညာအေတြ႕အႀကဳံ သူ႕ထက္သာခ်င္သာမယ္။ ကံက်ေတာ့ သူ႕ထက္သာခ်င္မွ သာပါမယ္။ 🍒 သူ႕ရဲ႕ကံကို အျပစ္မတင္မိေစပဲ ကိုယ့္ရဲ႕ကံကို အျပစ္တင္ၿပီး ..... ငါ အတိတ္ဘဝက ေကာင္းမႈနည္းခဲ့လို႔ အခုဘဝ မေကာင္းခဲ့တာ။ 🍒 ဒီဘဝမွာေတာ့ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေတြ ဆင့္ကာဆင့္ကာ ျပဳေနမွပဲဆိုၿပီး..... ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေတြ အၿမဲျပဳေပးေနဖို႔ပါပဲ။ 🙏🙏🙏အရွင္ရာဇိႏၵ ( ရေဝႏြယ္ - အင္းမ ) 🙏🙏🙏 #Posted_by_Words_of_Buddha

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2MOziKg

ကြောက်ခြင်း၊ တုန်လှုပ်ခြင်း၊ ကြက်သီးမွေးထခြင်းများ ကြုံခဲ့လျင် ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ ရတနာ (၃)ပါးကို သတိရလိုကျပါ 🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀 🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺 သာဝတ္ထိနိဒါန်း။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့ကို “ရဟန်းတို့”ဟူ၍ ခေါ်တော်မူ၏၊ “အသျှင်ဘုရား”ဟူ၍ ထိုရဟန်းတို့သည် မြတ်စွာဘုရားအား ပြန်ကြားလျှောက်ထား ကြကုန်၏၊ မြတ်စွာဘုရားသည် ဤစကားကို မိန့်တော်မူ၏— ၁။ ဘုရားတည်းဟူသော ရတနာ ⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜ ”ရဟန်းတို့ တော၌ဖြစ်စေ၊ သစ်ပင်ရင်း၌ဖြစ်စေ၊ ဆိတ် ငြိမ်ရာ၌ဖြစ်စေ နေကြကုန်သော သင်တို့အား ကြောက်ခြင်း၊ တုန်လှုပ်ခြင်း၊ ကြက်သီးမွေးညင်းထခြင်းသည် အကယ်၍ ဖြစ်ခဲ့မူ ထိုအခါ ငါ့ကိုသာလျှင် ”ထိုမြတ်စွာဘုရားသည် ဤသို့ ပူဇော်အထူးကို ခံယူတော်မူထိုက် သော အကြောင်းကြောင့်လည်း ‘အရဟံ’မည်တော်မူ၏၊ (အလုံးစုံသော တရားတို့ကို) ကိုယ်တိုင်မှန်စွာ သိတော်မူသော အကြောင်းကြောင့်လည်း ‘သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓ’ မည်တော်မူ၏၊ အသိဉာဏ် ‘ဝိဇ္ဇာ’ အကျင့် ‘စရဏ’နှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော အကြောင်းကြောင့်လည်း ‘ဝိဇ္ဇာစရဏသမ္ပန္န’ မည်တော်မူ၏၊ ကောင်းသော စကားကို ဆို တော်မူတတ်သော အကြောင်းကြောင့်လည်း ‘သုဂတ’မည်တော်မူ၏၊ လောကကို သိတော်မူသော အကြောင်း ကြောင့်လည်း ‘လောကဝိဒူ’ မည်တော်မူ၏၊ ဆုံးမထိုက်သော သူကို ဆုံးမတတ်သည့် အတုမဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်တော်မူသော အကြောင်းကြောင့်လည်း ‘အနုတ္တရော ပုရိသဒမ္မသာရထိ’မည်တော်မူ၏၊ နတ်လူတို့၏ ဆရာဖြစ် တော်မူသော အကြောင်းကြောင့်လည်း ‘သတ္ထာ ဒေဝမနုဿာနံ’မည်တော်မူ၏၊ သစ္စာလေးပါးတရားတို့ကို သိတော်မူသော အကြောင်းကြောင့်လည်း ‘ဗုဒ္ဓ’မည်တော်မူ၏၊ ဘုန်းတန်ခိုးကြီးတော်မူသော အကြောင်း ကြောင့်လည်း ‘ဘဂဝါ’မည်တော်မူ၏”ဟု အောက်မေ့ကြကုန်လော့။ အကြောင်းမူကား ရဟန်းတို့ ငါ့ကို အောက်မေ့ကုန်သော သင်တို့အား ကြောက်ခြင်း၊ တုန်လှုပ်ခြင်း၊ ကြက်သီးမွေးညင်းထခြင်းသည် ပျောက် ကင်းလိမ့်မည်။ ၂။ တရားတည်းဟူသော ရတနာ ⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜ ငါ့ကို အကယ်၍ မအောင့်မေ့မိမူ တရားတော်ကို ”တရားတော်သည် မြတ်စွာဘုရား ကောင်းစွာ ဟောကြားထားသော တရားတော်ပါပေတည်း၊ ကိုယ်တိုင် သိမြင်နိုင်သော တရားတော်ပါပေတည်း၊ အခါ မလင့်အကျိုးပေးသော တရားတော်ပါပေတည်း၊ လာလှည့် ရှုလှည့်ဟု ဖိတ်ခေါ်ပြထိုက်သော တရားတော် ပါပေတည်း၊ မိမိ၏ ကိုယ်ထဲ စိတ်ထဲ၌ ဆောင်ယူထားထိုက်သော တရားတော်ပါပေတည်း၊ (အရိယာ) ပညာရှိတို့သာ ကိုယ်စီကိုယ်င သိနိုင်ခံစားနိုင်သော တရားတော်ပါပေတည်း” ဟု အောက်မေ့ကြကုန်လော့။ အကြောင်းမူကား ရဟန်းတို့ တရားတော်၏ ဂုဏ်ကို အောက်မေ့ကုန်သော သင်တို့အား ကြောက်ခြင်း၊ တုန်လှုပ်ခြင်း၊ ကြက်သီးမွေးညင်းထခြင်းသည် ပျောက်ကင်းလိမ့်မည်။ ၃။ သံဃာတည်းဟူသော ရတနာ ⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜ တရားတော်ကို အကယ်၍ မအောင့်မေ့မိမူ သံဃာတော်ကို ”မြတ်စွာဘုရား၏ တပည့်သား သံဃာ တော်သည် ကောင်းသောအကျင့် ရှိတော်မူပါပေ၏၊ မြတ်စွာဘုရား၏ တပည့်သား သံဃာတော်သည် ဖြောင့် မတ်သောအကျင့် ရှိတော်မူပါပေ၏၊ မြတ်စွာဘုရား၏ တပည့်သားသံဃာတော်သည် မှန်သောအကျင့် ရှိတော်မူပါပေ၏၊ မြတ်စွာဘုရား၏ တပည့်သားသံဃာတော်သည် လျော်ကန်သောအကျင့် ရှိတော်မူပါပေ၏။ အစုံ အားဖြင့် လေးစုံ ပုဂ္ဂိုလ်အားဖြင့် ရှစ်ပါးအရေအတွက်ရှိသော မြတ်စွာဘုရား၏ တပည့်သား သံဃာတော် သည် (အရပ်ဝေးမှ) ဆောင်ယူလာသော ဝတ္ထုကိုသော်လည်း ပေးလှူပူဇော်ခံရန် ထိုက်တန်တော်မူပါပေ၏၊ ဧည့်သည်တို့အလို့ငှါ စီမံထားသော ဝတ္ထုကိုသော်လည်း ခံတော်မူထိုက်ပါပေ၏၊ တမလွန်အတွက် ရည်မျှော် လှူဒါန်းသော အလှူကို ခံတော်မူထိုက်ပါပေ၏၊ လက်အုပ်ချီခြင်းကို ခံတော်မူထိုက်ပါပေ၏၊ သတ္တဝါအပေါင်း၏ ကောင်းမှုပြုရန် အမြတ်ဆုံးလယ်မြေ ဖြစ်ပါပေ၏”ဟု အောက်မေ့ကြကုန်လော့။ အကြောင်းမူကား ရဟန်းတို့ သံဃာတော်၏ ဂုဏ်ကို အောက်မေ့ကုန်သော သင်တို့အား ကြောက်ခြင်း၊ တုန်လှုပ်ခြင်း၊ ကြက်သီး မွေးညင်းထခြင်းသည် ပျောက်ကင်းလိမ့်မည်။ ထိုသို့ ဖြစ်ခြင်းသည် အဘယ်အကြောင်းကြောင့်နည်းး...??? ⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜ ရဟန်းတို့ ပူဇော်အထူးကို ခံယူတော်မူထိုက် သော (အလုံးစုံသော တရားတို့ကို) ကိုယ်တိုင်မှန်စွာ သိတော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည့်တပ်မက်မှု ‘ရာဂ’၊ အမျက်ထွက်မှု ‘ဒေါသ’၊ တွေဝေမှု ‘မောဟ’ ကင်းရကား မကြောက်သူ၊ မတုန်လှုပ်သူ၊ မထိတ်လန့်သူ၊ မပြေးတတ်သူ ဖြစ်သော ကြောင့်တည်း ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ မြတ်စွာဘုရားသည် ဤစကားကို မိန့်တော်မူ၏၊ ကောင်းသော စကားကို ဆိုတော်မူတတ်သော မြတ်စွာဘုရားသည် ဤစကားကို မိန့်တော်မူပြီး၍ ထိုမှတစ်ပါး ဤစကားကို မိန့်တော်မူပြန်၏- ”ရဟန်းတို့ တော၌ဖြစ်စေ၊ သစ်ပင်ရင်း၌ဖြစ်စေ၊ ဆိတ်ငြိမ်ရာ အရပ်၌ဖြစ်စေ သင်တို့သည် မြတ်စွာဘုရားကို အောက်မေ့ကြကုန်လော့။ ထိုသို့ အောက်မေ့နိုင်ခဲ့မူ သင်တို့အား ကြောက်ခြင်းသည် မဖြစ်ရာ။ လောက၏ အကြီးဖြစ်သော၊ လူတို့ထက် မြတ်သော မြတ်စွာဘုရားကို အကယ်၍ မအောက်မေ့မိကုန်မူ ထွက်မြောက်ကြောင်းဖြစ်သော၊ ကောင်းစွာ ဟောတော်မူအပ် သော တရားတော်ကို အောက်မေ့ကြကုန်လော့။ ထွက်မြောက်ကြောင်းဖြစ်သော၊ ကောင်းစွာ ဟောတော်မူအပ်သော တရားတော်ကို အကယ်၍ မအောက်မေ့မိကုန်မူ ကောင်းမှု၏ စိုက်ပျိုးရာ အတုမဲ့ လယ်မြေဖြစ်သော သံဃာတော်ကို အောက်မေ့ကြကုန်လော့။ ရဟန်းတို့ ဤသို့ ဘုရား တရား သံဃာတော်ကို အောက်မေ့ကြကုန်သော သင်တို့အား ကြောက်ခြင်း၊ တုန်လှုပ်ခြင်း၊ ကြက်သီးမွေးညင်းထခြင်း မဖြစ်လတ္တံ့! ။ ”ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ - - - - - - 📚 ကျမ်းညွှန်းအကိုးအကား 📚 ပိဋကတ် သုံးပုံ 📚 [ သုတ္တန်ပိဋက နိကယ်ငါးရပ် (မြန်မာပြန်) { သဂါထာဝဂ္ဂသံယုတ်ပါဠိတော် မြန်မာပြန် } ( ၁၁ - သက္ကသံယုတ် ၊ ၁ - ပဌမဝဂ် ၊ ၃ - ဓဇဂ္ဂသုတ် ၊ ၂၄၉။ ) 📃 ဓမ္မသုတ 📃 ဝေငှသူ 📃 သီဟစိုး...✍ (Cooy) မင်းဒဿ မေတ္တာဖြင့်မျှဝေပါသည်။ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 ေၾကာက္ျခင္း၊ တုန္လႈပ္ျခင္း၊ ၾကက္သီးေမြးထျခင္းမ်ား ႀကဳံခဲ့လ်င္ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ ရတနာ (၃)ပါးကို သတိရလိုက်ပါ 🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀 🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺 သာဝတၳိနိဒါန္း။ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ရဟန္းတို႔ကို “ရဟန္းတို႔”ဟူ၍ ေခၚေတာ္မူ၏၊ “အသွ်င္ဘုရား”ဟူ၍ ထိုရဟန္းတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ျပန္ၾကားေလွ်ာက္ထား ၾကကုန္၏၊ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤစကားကို မိန႔္ေတာ္မူ၏— ၁။ ဘုရားတည္းဟူေသာ ရတနာ ⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜ ”ရဟန္းတို႔ ေတာ၌ျဖစ္ေစ၊ သစ္ပင္ရင္း၌ျဖစ္ေစ၊ ဆိတ္ ၿငိမ္ရာ၌ျဖစ္ေစ ေနၾကကုန္ေသာ သင္တို႔အား ေၾကာက္ျခင္း၊ တုန္လႈပ္ျခင္း၊ ၾကက္သီးေမြးညင္းထျခင္းသည္ အကယ္၍ ျဖစ္ခဲ့မူ ထိုအခါ ငါ့ကိုသာလွ်င္ ”ထိုျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤသို႔ ပူေဇာ္အထူးကို ခံယူေတာ္မူထိုက္ ေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း ‘အရဟံ’မည္ေတာ္မူ၏၊ (အလုံးစုံေသာ တရားတို႔ကို) ကိုယ္တိုင္မွန္စြာ သိေတာ္မူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း ‘သမၼာသမၺဳဒၶ’ မည္ေတာ္မူ၏၊ အသိဉာဏ္ ‘ဝိဇၨာ’ အက်င့္ ‘စရဏ’ႏွင့္ ျပည့္စုံေတာ္မူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း ‘ဝိဇၨာစရဏသမၸႏၷ’ မည္ေတာ္မူ၏၊ ေကာင္းေသာ စကားကို ဆို ေတာ္မူတတ္ေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း ‘သုဂတ’မည္ေတာ္မူ၏၊ ေလာကကို သိေတာ္မူေသာ အေၾကာင္း ေၾကာင့္လည္း ‘ေလာကဝိဒူ’ မည္ေတာ္မူ၏၊ ဆုံးမထိုက္ေသာ သူကို ဆုံးမတတ္သည့္ အတုမဲ့ပုဂၢိုလ္ျဖစ္ေတာ္မူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း ‘အႏုတၱေရာ ပုရိသဒမၼသာရထိ’မည္ေတာ္မူ၏၊ နတ္လူတို႔၏ ဆရာျဖစ္ ေတာ္မူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း ‘သတၳာ ေဒဝမႏုႆာနံ’မည္ေတာ္မူ၏၊ သစၥာေလးပါးတရားတို႔ကို သိေတာ္မူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း ‘ဗုဒၶ’မည္ေတာ္မူ၏၊ ဘုန္းတန္ခိုးႀကီးေတာ္မူေသာ အေၾကာင္း ေၾကာင့္လည္း ‘ဘဂဝါ’မည္ေတာ္မူ၏”ဟု ေအာက္ေမ့ၾကကုန္ေလာ့။ အေၾကာင္းမူကား ရဟန္းတို႔ ငါ့ကို ေအာက္ေမ့ကုန္ေသာ သင္တို႔အား ေၾကာက္ျခင္း၊ တုန္လႈပ္ျခင္း၊ ၾကက္သီးေမြးညင္းထျခင္းသည္ ေပ်ာက္ ကင္းလိမ့္မည္။ ၂။ တရားတည္းဟူေသာ ရတနာ ⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜ ငါ့ကို အကယ္၍ မေအာင့္ေမ့မိမူ တရားေတာ္ကို ”တရားေတာ္သည္ ျမတ္စြာဘုရား ေကာင္းစြာ ေဟာၾကားထားေသာ တရားေတာ္ပါေပတည္း၊ ကိုယ္တိုင္ သိျမင္နိုင္ေသာ တရားေတာ္ပါေပတည္း၊ အခါ မလင့္အက်ိဳးေပးေသာ တရားေတာ္ပါေပတည္း၊ လာလွည့္ ရႈလွည့္ဟု ဖိတ္ေခၚျပထိုက္ေသာ တရားေတာ္ ပါေပတည္း၊ မိမိ၏ ကိုယ္ထဲ စိတ္ထဲ၌ ေဆာင္ယူထားထိုက္ေသာ တရားေတာ္ပါေပတည္း၊ (အရိယာ) ပညာရွိတို႔သာ ကိုယ္စီကိုယ္င သိနိုင္ခံစားနိုင္ေသာ တရားေတာ္ပါေပတည္း” ဟု ေအာက္ေမ့ၾကကုန္ေလာ့။ အေၾကာင္းမူကား ရဟန္းတို႔ တရားေတာ္၏ ဂုဏ္ကို ေအာက္ေမ့ကုန္ေသာ သင္တို႔အား ေၾကာက္ျခင္း၊ တုန္လႈပ္ျခင္း၊ ၾကက္သီးေမြးညင္းထျခင္းသည္ ေပ်ာက္ကင္းလိမ့္မည္။ ၃။ သံဃာတည္းဟူေသာ ရတနာ ⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜ တရားေတာ္ကို အကယ္၍ မေအာင့္ေမ့မိမူ သံဃာေတာ္ကို ”ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သား သံဃာ ေတာ္သည္ ေကာင္းေသာအက်င့္ ရွိေတာ္မူပါေပ၏၊ ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သား သံဃာေတာ္သည္ ေျဖာင့္ မတ္ေသာအက်င့္ ရွိေတာ္မူပါေပ၏၊ ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သားသံဃာေတာ္သည္ မွန္ေသာအက်င့္ ရွိေတာ္မူပါေပ၏၊ ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သားသံဃာေတာ္သည္ ေလ်ာ္ကန္ေသာအက်င့္ ရွိေတာ္မူပါေပ၏။ အစုံ အားျဖင့္ ေလးစုံ ပုဂၢိုလ္အားျဖင့္ ရွစ္ပါးအေရအတြက္ရွိေသာ ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သား သံဃာေတာ္ သည္ (အရပ္ေဝးမွ) ေဆာင္ယူလာေသာ ဝတၳဳကိုေသာ္လည္း ေပးလႉပူေဇာ္ခံရန္ ထိုက္တန္ေတာ္မူပါေပ၏၊ ဧည့္သည္တို႔အလို႔ငွါ စီမံထားေသာ ဝတၳဳကိုေသာ္လည္း ခံေတာ္မူထိုက္ပါေပ၏၊ တမလြန္အတြက္ ရည္ေမွ်ာ္ လႉဒါန္းေသာ အလႉကို ခံေတာ္မူထိုက္ပါေပ၏၊ လက္အုပ္ခ်ီျခင္းကို ခံေတာ္မူထိုက္ပါေပ၏၊ သတၱဝါအေပါင္း၏ ေကာင္းမႈျပဳရန္ အျမတ္ဆုံးလယ္ေျမ ျဖစ္ပါေပ၏”ဟု ေအာက္ေမ့ၾကကုန္ေလာ့။ အေၾကာင္းမူကား ရဟန္းတို႔ သံဃာေတာ္၏ ဂုဏ္ကို ေအာက္ေမ့ကုန္ေသာ သင္တို႔အား ေၾကာက္ျခင္း၊ တုန္လႈပ္ျခင္း၊ ၾကက္သီး ေမြးညင္းထျခင္းသည္ ေပ်ာက္ကင္းလိမ့္မည္။ ထိုသို႔ ျဖစ္ျခင္းသည္ အဘယ္အေၾကာင္းေၾကာင့္နည္းး...??? ⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜ ရဟန္းတို႔ ပူေဇာ္အထူးကို ခံယူေတာ္မူထိုက္ ေသာ (အလုံးစုံေသာ တရားတို႔ကို) ကိုယ္တိုင္မွန္စြာ သိေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည့္တပ္မက္မႈ ‘ရာဂ’၊ အမ်က္ထြက္မႈ ‘ေဒါသ’၊ ေတြေဝမႈ ‘ေမာဟ’ ကင္းရကား မေၾကာက္သူ၊ မတုန္လႈပ္သူ၊ မထိတ္လန့္သူ၊ မေျပးတတ္သူ ျဖစ္ေသာ ေၾကာင့္တည္း ဟု (မိန့္ေတာ္မူ၏)။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤစကားကို မိန့္ေတာ္မူ၏၊ ေကာင္းေသာ စကားကို ဆိုေတာ္မူတတ္ေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤစကားကို မိန့္ေတာ္မူၿပီး၍ ထိုမွတစ္ပါး ဤစကားကို မိန့္ေတာ္မူျပန္၏- ”ရဟန္းတို႔ ေတာ၌ျဖစ္ေစ၊ သစ္ပင္ရင္း၌ျဖစ္ေစ၊ ဆိတ္ၿငိမ္ရာ အရပ္၌ျဖစ္ေစ သင္တို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားကို ေအာက္ေမ့ၾကကုန္ေလာ့။ ထိုသို႔ ေအာက္ေမ့နိုင္ခဲ့မူ သင္တို႔အား ေၾကာက္ျခင္းသည္ မျဖစ္ရာ။ ေလာက၏ အႀကီးျဖစ္ေသာ၊ လူတို႔ထက္ ျမတ္ေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို အကယ္၍ မေအာက္ေမ့မိကုန္မူ ထြက္ေျမာက္ေၾကာင္းျဖစ္ေသာ၊ ေကာင္းစြာ ေဟာေတာ္မူအပ္ ေသာ တရားေတာ္ကို ေအာက္ေမ့ၾကကုန္ေလာ့။ ထြက္ေျမာက္ေၾကာင္းျဖစ္ေသာ၊ ေကာင္းစြာ ေဟာေတာ္မူအပ္ေသာ တရားေတာ္ကို အကယ္၍ မေအာက္ေမ့မိကုန္မူ ေကာင္းမႈ၏ စိုက္ပ်ိဳးရာ အတုမဲ့ လယ္ေျမျဖစ္ေသာ သံဃာေတာ္ကို ေအာက္ေမ့ၾကကုန္ေလာ့။ ရဟန္းတို႔ ဤသို႔ ဘုရား တရား သံဃာေတာ္ကို ေအာက္ေမ့ၾကကုန္ေသာ သင္တို႔အား ေၾကာက္ျခင္း၊ တုန္လႈပ္ျခင္း၊ ၾကက္သီးေမြးညင္းထျခင္း မျဖစ္လတၱံ့! ။ ”ဟု (မိန့္ေတာ္မူ၏)။ - - - - - - 📚 က်မ္းၫႊန္းအကိုးအကား 📚 ပိဋကတ္ သုံးပုံ 📚 [ သုတၱန္ပိဋက နိကယ္ငါးရပ္ (ျမန္မာျပန္) { သဂါထာဝဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္ ျမန္မာျပန္ } ( ၁၁ - သကၠသံယုတ္ ၊ ၁ - ပဌမဝဂ္ ၊ ၃ - ဓဇဂၢသုတ္ ၊ ၂၄၉။ ) 📃 ဓမၼသုတ 📃 ေဝငွသူ 📃 သီဟစိုး...✍ (Cooy) မင္းဒႆ ေမတၱာျဖင့္မွ်ေဝပါသည္။ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2MNu41r

ကြောက်ခြင်း၊ တုန်လှုပ်ခြင်း၊ ကြက်သီးမွေးထခြင်းများ ကြုံခဲ့လျင် ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ ရတနာ (၃)ပါးကို သတိရလိုကျပါ 🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀 🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺 သာဝတ္ထိနိဒါန်း။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့ကို “ရဟန်းတို့”ဟူ၍ ခေါ်တော်မူ၏၊ “အသျှင်ဘုရား”ဟူ၍ ထိုရဟန်းတို့သည် မြတ်စွာဘုရားအား ပြန်ကြားလျှောက်ထား ကြကုန်၏၊ မြတ်စွာဘုရားသည် ဤစကားကို မိန့်တော်မူ၏— ၁။ ဘုရားတည်းဟူသော ရတနာ ⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜ ”ရဟန်းတို့ တော၌ဖြစ်စေ၊ သစ်ပင်ရင်း၌ဖြစ်စေ၊ ဆိတ် ငြိမ်ရာ၌ဖြစ်စေ နေကြကုန်သော သင်တို့အား ကြောက်ခြင်း၊ တုန်လှုပ်ခြင်း၊ ကြက်သီးမွေးညင်းထခြင်းသည် အကယ်၍ ဖြစ်ခဲ့မူ ထိုအခါ ငါ့ကိုသာလျှင် ”ထိုမြတ်စွာဘုရားသည် ဤသို့ ပူဇော်အထူးကို ခံယူတော်မူထိုက် သော အကြောင်းကြောင့်လည်း ‘အရဟံ’မည်တော်မူ၏၊ (အလုံးစုံသော တရားတို့ကို) ကိုယ်တိုင်မှန်စွာ သိတော်မူသော အကြောင်းကြောင့်လည်း ‘သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓ’ မည်တော်မူ၏၊ အသိဉာဏ် ‘ဝိဇ္ဇာ’ အကျင့် ‘စရဏ’နှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော အကြောင်းကြောင့်လည်း ‘ဝိဇ္ဇာစရဏသမ္ပန္န’ မည်တော်မူ၏၊ ကောင်းသော စကားကို ဆို တော်မူတတ်သော အကြောင်းကြောင့်လည်း ‘သုဂတ’မည်တော်မူ၏၊ လောကကို သိတော်မူသော အကြောင်း ကြောင့်လည်း ‘လောကဝိဒူ’ မည်တော်မူ၏၊ ဆုံးမထိုက်သော သူကို ဆုံးမတတ်သည့် အတုမဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်တော်မူသော အကြောင်းကြောင့်လည်း ‘အနုတ္တရော ပုရိသဒမ္မသာရထိ’မည်တော်မူ၏၊ နတ်လူတို့၏ ဆရာဖြစ် တော်မူသော အကြောင်းကြောင့်လည်း ‘သတ္ထာ ဒေဝမနုဿာနံ’မည်တော်မူ၏၊ သစ္စာလေးပါးတရားတို့ကို သိတော်မူသော အကြောင်းကြောင့်လည်း ‘ဗုဒ္ဓ’မည်တော်မူ၏၊ ဘုန်းတန်ခိုးကြီးတော်မူသော အကြောင်း ကြောင့်လည်း ‘ဘဂဝါ’မည်တော်မူ၏”ဟု အောက်မေ့ကြကုန်လော့။ အကြောင်းမူကား ရဟန်းတို့ ငါ့ကို အောက်မေ့ကုန်သော သင်တို့အား ကြောက်ခြင်း၊ တုန်လှုပ်ခြင်း၊ ကြက်သီးမွေးညင်းထခြင်းသည် ပျောက် ကင်းလိမ့်မည်။ ၂။ တရားတည်းဟူသော ရတနာ ⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜ ငါ့ကို အကယ်၍ မအောင့်မေ့မိမူ တရားတော်ကို ”တရားတော်သည် မြတ်စွာဘုရား ကောင်းစွာ ဟောကြားထားသော တရားတော်ပါပေတည်း၊ ကိုယ်တိုင် သိမြင်နိုင်သော တရားတော်ပါပေတည်း၊ အခါ မလင့်အကျိုးပေးသော တရားတော်ပါပေတည်း၊ လာလှည့် ရှုလှည့်ဟု ဖိတ်ခေါ်ပြထိုက်သော တရားတော် ပါပေတည်း၊ မိမိ၏ ကိုယ်ထဲ စိတ်ထဲ၌ ဆောင်ယူထားထိုက်သော တရားတော်ပါပေတည်း၊ (အရိယာ) ပညာရှိတို့သာ ကိုယ်စီကိုယ်င သိနိုင်ခံစားနိုင်သော တရားတော်ပါပေတည်း” ဟု အောက်မေ့ကြကုန်လော့။ အကြောင်းမူကား ရဟန်းတို့ တရားတော်၏ ဂုဏ်ကို အောက်မေ့ကုန်သော သင်တို့အား ကြောက်ခြင်း၊ တုန်လှုပ်ခြင်း၊ ကြက်သီးမွေးညင်းထခြင်းသည် ပျောက်ကင်းလိမ့်မည်။ ၃။ သံဃာတည်းဟူသော ရတနာ ⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜ တရားတော်ကို အကယ်၍ မအောင့်မေ့မိမူ သံဃာတော်ကို ”မြတ်စွာဘုရား၏ တပည့်သား သံဃာ တော်သည် ကောင်းသောအကျင့် ရှိတော်မူပါပေ၏၊ မြတ်စွာဘုရား၏ တပည့်သား သံဃာတော်သည် ဖြောင့် မတ်သောအကျင့် ရှိတော်မူပါပေ၏၊ မြတ်စွာဘုရား၏ တပည့်သားသံဃာတော်သည် မှန်သောအကျင့် ရှိတော်မူပါပေ၏၊ မြတ်စွာဘုရား၏ တပည့်သားသံဃာတော်သည် လျော်ကန်သောအကျင့် ရှိတော်မူပါပေ၏။ အစုံ အားဖြင့် လေးစုံ ပုဂ္ဂိုလ်အားဖြင့် ရှစ်ပါးအရေအတွက်ရှိသော မြတ်စွာဘုရား၏ တပည့်သား သံဃာတော် သည် (အရပ်ဝေးမှ) ဆောင်ယူလာသော ဝတ္ထုကိုသော်လည်း ပေးလှူပူဇော်ခံရန် ထိုက်တန်တော်မူပါပေ၏၊ ဧည့်သည်တို့အလို့ငှါ စီမံထားသော ဝတ္ထုကိုသော်လည်း ခံတော်မူထိုက်ပါပေ၏၊ တမလွန်အတွက် ရည်မျှော် လှူဒါန်းသော အလှူကို ခံတော်မူထိုက်ပါပေ၏၊ လက်အုပ်ချီခြင်းကို ခံတော်မူထိုက်ပါပေ၏၊ သတ္တဝါအပေါင်း၏ ကောင်းမှုပြုရန် အမြတ်ဆုံးလယ်မြေ ဖြစ်ပါပေ၏”ဟု အောက်မေ့ကြကုန်လော့။ အကြောင်းမူကား ရဟန်းတို့ သံဃာတော်၏ ဂုဏ်ကို အောက်မေ့ကုန်သော သင်တို့အား ကြောက်ခြင်း၊ တုန်လှုပ်ခြင်း၊ ကြက်သီး မွေးညင်းထခြင်းသည် ပျောက်ကင်းလိမ့်မည်။ ထိုသို့ ဖြစ်ခြင်းသည် အဘယ်အကြောင်းကြောင့်နည်းး...??? ⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜ ရဟန်းတို့ ပူဇော်အထူးကို ခံယူတော်မူထိုက် သော (အလုံးစုံသော တရားတို့ကို) ကိုယ်တိုင်မှန်စွာ သိတော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည့်တပ်မက်မှု ‘ရာဂ’၊ အမျက်ထွက်မှု ‘ဒေါသ’၊ တွေဝေမှု ‘မောဟ’ ကင်းရကား မကြောက်သူ၊ မတုန်လှုပ်သူ၊ မထိတ်လန့်သူ၊ မပြေးတတ်သူ ဖြစ်သော ကြောင့်တည်း ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ မြတ်စွာဘုရားသည် ဤစကားကို မိန့်တော်မူ၏၊ ကောင်းသော စကားကို ဆိုတော်မူတတ်သော မြတ်စွာဘုရားသည် ဤစကားကို မိန့်တော်မူပြီး၍ ထိုမှတစ်ပါး ဤစကားကို မိန့်တော်မူပြန်၏- ”ရဟန်းတို့ တော၌ဖြစ်စေ၊ သစ်ပင်ရင်း၌ဖြစ်စေ၊ ဆိတ်ငြိမ်ရာ အရပ်၌ဖြစ်စေ သင်တို့သည် မြတ်စွာဘုရားကို အောက်မေ့ကြကုန်လော့။ ထိုသို့ အောက်မေ့နိုင်ခဲ့မူ သင်တို့အား ကြောက်ခြင်းသည် မဖြစ်ရာ။ လောက၏ အကြီးဖြစ်သော၊ လူတို့ထက် မြတ်သော မြတ်စွာဘုရားကို အကယ်၍ မအောက်မေ့မိကုန်မူ ထွက်မြောက်ကြောင်းဖြစ်သော၊ ကောင်းစွာ ဟောတော်မူအပ် သော တရားတော်ကို အောက်မေ့ကြကုန်လော့။ ထွက်မြောက်ကြောင်းဖြစ်သော၊ ကောင်းစွာ ဟောတော်မူအပ်သော တရားတော်ကို အကယ်၍ မအောက်မေ့မိကုန်မူ ကောင်းမှု၏ စိုက်ပျိုးရာ အတုမဲ့ လယ်မြေဖြစ်သော သံဃာတော်ကို အောက်မေ့ကြကုန်လော့။ ရဟန်းတို့ ဤသို့ ဘုရား တရား သံဃာတော်ကို အောက်မေ့ကြကုန်သော သင်တို့အား ကြောက်ခြင်း၊ တုန်လှုပ်ခြင်း၊ ကြက်သီးမွေးညင်းထခြင်း မဖြစ်လတ္တံ့! ။ ”ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ - - - - - - 📚 ကျမ်းညွှန်းအကိုးအကား 📚 ပိဋကတ် သုံးပုံ 📚 [ သုတ္တန်ပိဋက နိကယ်ငါးရပ် (မြန်မာပြန်) { သဂါထာဝဂ္ဂသံယုတ်ပါဠိတော် မြန်မာပြန် } ( ၁၁ - သက္ကသံယုတ် ၊ ၁ - ပဌမဝဂ် ၊ ၃ - ဓဇဂ္ဂသုတ် ၊ ၂၄၉။ ) 📃 ဓမ္မသုတ 📃 ဝေငှသူ 📃 သီဟစိုး...✍ (Cooy) မင်းဒဿ မေတ္တာဖြင့်မျှဝေပါသည်။ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 ေၾကာက္ျခင္း၊ တုန္လႈပ္ျခင္း၊ ၾကက္သီးေမြးထျခင္းမ်ား ႀကဳံခဲ့လ်င္ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ ရတနာ (၃)ပါးကို သတိရလိုက်ပါ 🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀 🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺 သာဝတၳိနိဒါန္း။ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ရဟန္းတို႔ကို “ရဟန္းတို႔”ဟူ၍ ေခၚေတာ္မူ၏၊ “အသွ်င္ဘုရား”ဟူ၍ ထိုရဟန္းတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ျပန္ၾကားေလွ်ာက္ထား ၾကကုန္၏၊ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤစကားကို မိန႔္ေတာ္မူ၏— ၁။ ဘုရားတည္းဟူေသာ ရတနာ ⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜ ”ရဟန္းတို႔ ေတာ၌ျဖစ္ေစ၊ သစ္ပင္ရင္း၌ျဖစ္ေစ၊ ဆိတ္ ၿငိမ္ရာ၌ျဖစ္ေစ ေနၾကကုန္ေသာ သင္တို႔အား ေၾကာက္ျခင္း၊ တုန္လႈပ္ျခင္း၊ ၾကက္သီးေမြးညင္းထျခင္းသည္ အကယ္၍ ျဖစ္ခဲ့မူ ထိုအခါ ငါ့ကိုသာလွ်င္ ”ထိုျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤသို႔ ပူေဇာ္အထူးကို ခံယူေတာ္မူထိုက္ ေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း ‘အရဟံ’မည္ေတာ္မူ၏၊ (အလုံးစုံေသာ တရားတို႔ကို) ကိုယ္တိုင္မွန္စြာ သိေတာ္မူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း ‘သမၼာသမၺဳဒၶ’ မည္ေတာ္မူ၏၊ အသိဉာဏ္ ‘ဝိဇၨာ’ အက်င့္ ‘စရဏ’ႏွင့္ ျပည့္စုံေတာ္မူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း ‘ဝိဇၨာစရဏသမၸႏၷ’ မည္ေတာ္မူ၏၊ ေကာင္းေသာ စကားကို ဆို ေတာ္မူတတ္ေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း ‘သုဂတ’မည္ေတာ္မူ၏၊ ေလာကကို သိေတာ္မူေသာ အေၾကာင္း ေၾကာင့္လည္း ‘ေလာကဝိဒူ’ မည္ေတာ္မူ၏၊ ဆုံးမထိုက္ေသာ သူကို ဆုံးမတတ္သည့္ အတုမဲ့ပုဂၢိုလ္ျဖစ္ေတာ္မူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း ‘အႏုတၱေရာ ပုရိသဒမၼသာရထိ’မည္ေတာ္မူ၏၊ နတ္လူတို႔၏ ဆရာျဖစ္ ေတာ္မူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း ‘သတၳာ ေဒဝမႏုႆာနံ’မည္ေတာ္မူ၏၊ သစၥာေလးပါးတရားတို႔ကို သိေတာ္မူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း ‘ဗုဒၶ’မည္ေတာ္မူ၏၊ ဘုန္းတန္ခိုးႀကီးေတာ္မူေသာ အေၾကာင္း ေၾကာင့္လည္း ‘ဘဂဝါ’မည္ေတာ္မူ၏”ဟု ေအာက္ေမ့ၾကကုန္ေလာ့။ အေၾကာင္းမူကား ရဟန္းတို႔ ငါ့ကို ေအာက္ေမ့ကုန္ေသာ သင္တို႔အား ေၾကာက္ျခင္း၊ တုန္လႈပ္ျခင္း၊ ၾကက္သီးေမြးညင္းထျခင္းသည္ ေပ်ာက္ ကင္းလိမ့္မည္။ ၂။ တရားတည္းဟူေသာ ရတနာ ⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜ ငါ့ကို အကယ္၍ မေအာင့္ေမ့မိမူ တရားေတာ္ကို ”တရားေတာ္သည္ ျမတ္စြာဘုရား ေကာင္းစြာ ေဟာၾကားထားေသာ တရားေတာ္ပါေပတည္း၊ ကိုယ္တိုင္ သိျမင္နိုင္ေသာ တရားေတာ္ပါေပတည္း၊ အခါ မလင့္အက်ိဳးေပးေသာ တရားေတာ္ပါေပတည္း၊ လာလွည့္ ရႈလွည့္ဟု ဖိတ္ေခၚျပထိုက္ေသာ တရားေတာ္ ပါေပတည္း၊ မိမိ၏ ကိုယ္ထဲ စိတ္ထဲ၌ ေဆာင္ယူထားထိုက္ေသာ တရားေတာ္ပါေပတည္း၊ (အရိယာ) ပညာရွိတို႔သာ ကိုယ္စီကိုယ္င သိနိုင္ခံစားနိုင္ေသာ တရားေတာ္ပါေပတည္း” ဟု ေအာက္ေမ့ၾကကုန္ေလာ့။ အေၾကာင္းမူကား ရဟန္းတို႔ တရားေတာ္၏ ဂုဏ္ကို ေအာက္ေမ့ကုန္ေသာ သင္တို႔အား ေၾကာက္ျခင္း၊ တုန္လႈပ္ျခင္း၊ ၾကက္သီးေမြးညင္းထျခင္းသည္ ေပ်ာက္ကင္းလိမ့္မည္။ ၃။ သံဃာတည္းဟူေသာ ရတနာ ⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜ တရားေတာ္ကို အကယ္၍ မေအာင့္ေမ့မိမူ သံဃာေတာ္ကို ”ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သား သံဃာ ေတာ္သည္ ေကာင္းေသာအက်င့္ ရွိေတာ္မူပါေပ၏၊ ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သား သံဃာေတာ္သည္ ေျဖာင့္ မတ္ေသာအက်င့္ ရွိေတာ္မူပါေပ၏၊ ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သားသံဃာေတာ္သည္ မွန္ေသာအက်င့္ ရွိေတာ္မူပါေပ၏၊ ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သားသံဃာေတာ္သည္ ေလ်ာ္ကန္ေသာအက်င့္ ရွိေတာ္မူပါေပ၏။ အစုံ အားျဖင့္ ေလးစုံ ပုဂၢိုလ္အားျဖင့္ ရွစ္ပါးအေရအတြက္ရွိေသာ ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သား သံဃာေတာ္ သည္ (အရပ္ေဝးမွ) ေဆာင္ယူလာေသာ ဝတၳဳကိုေသာ္လည္း ေပးလႉပူေဇာ္ခံရန္ ထိုက္တန္ေတာ္မူပါေပ၏၊ ဧည့္သည္တို႔အလို႔ငွါ စီမံထားေသာ ဝတၳဳကိုေသာ္လည္း ခံေတာ္မူထိုက္ပါေပ၏၊ တမလြန္အတြက္ ရည္ေမွ်ာ္ လႉဒါန္းေသာ အလႉကို ခံေတာ္မူထိုက္ပါေပ၏၊ လက္အုပ္ခ်ီျခင္းကို ခံေတာ္မူထိုက္ပါေပ၏၊ သတၱဝါအေပါင္း၏ ေကာင္းမႈျပဳရန္ အျမတ္ဆုံးလယ္ေျမ ျဖစ္ပါေပ၏”ဟု ေအာက္ေမ့ၾကကုန္ေလာ့။ အေၾကာင္းမူကား ရဟန္းတို႔ သံဃာေတာ္၏ ဂုဏ္ကို ေအာက္ေမ့ကုန္ေသာ သင္တို႔အား ေၾကာက္ျခင္း၊ တုန္လႈပ္ျခင္း၊ ၾကက္သီး ေမြးညင္းထျခင္းသည္ ေပ်ာက္ကင္းလိမ့္မည္။ ထိုသို႔ ျဖစ္ျခင္းသည္ အဘယ္အေၾကာင္းေၾကာင့္နည္းး...??? ⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜➖⚜ ရဟန္းတို႔ ပူေဇာ္အထူးကို ခံယူေတာ္မူထိုက္ ေသာ (အလုံးစုံေသာ တရားတို႔ကို) ကိုယ္တိုင္မွန္စြာ သိေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည့္တပ္မက္မႈ ‘ရာဂ’၊ အမ်က္ထြက္မႈ ‘ေဒါသ’၊ ေတြေဝမႈ ‘ေမာဟ’ ကင္းရကား မေၾကာက္သူ၊ မတုန္လႈပ္သူ၊ မထိတ္လန့္သူ၊ မေျပးတတ္သူ ျဖစ္ေသာ ေၾကာင့္တည္း ဟု (မိန့္ေတာ္မူ၏)။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤစကားကို မိန့္ေတာ္မူ၏၊ ေကာင္းေသာ စကားကို ဆိုေတာ္မူတတ္ေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤစကားကို မိန့္ေတာ္မူၿပီး၍ ထိုမွတစ္ပါး ဤစကားကို မိန့္ေတာ္မူျပန္၏- ”ရဟန္းတို႔ ေတာ၌ျဖစ္ေစ၊ သစ္ပင္ရင္း၌ျဖစ္ေစ၊ ဆိတ္ၿငိမ္ရာ အရပ္၌ျဖစ္ေစ သင္တို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားကို ေအာက္ေမ့ၾကကုန္ေလာ့။ ထိုသို႔ ေအာက္ေမ့နိုင္ခဲ့မူ သင္တို႔အား ေၾကာက္ျခင္းသည္ မျဖစ္ရာ။ ေလာက၏ အႀကီးျဖစ္ေသာ၊ လူတို႔ထက္ ျမတ္ေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို အကယ္၍ မေအာက္ေမ့မိကုန္မူ ထြက္ေျမာက္ေၾကာင္းျဖစ္ေသာ၊ ေကာင္းစြာ ေဟာေတာ္မူအပ္ ေသာ တရားေတာ္ကို ေအာက္ေမ့ၾကကုန္ေလာ့။ ထြက္ေျမာက္ေၾကာင္းျဖစ္ေသာ၊ ေကာင္းစြာ ေဟာေတာ္မူအပ္ေသာ တရားေတာ္ကို အကယ္၍ မေအာက္ေမ့မိကုန္မူ ေကာင္းမႈ၏ စိုက္ပ်ိဳးရာ အတုမဲ့ လယ္ေျမျဖစ္ေသာ သံဃာေတာ္ကို ေအာက္ေမ့ၾကကုန္ေလာ့။ ရဟန္းတို႔ ဤသို႔ ဘုရား တရား သံဃာေတာ္ကို ေအာက္ေမ့ၾကကုန္ေသာ သင္တို႔အား ေၾကာက္ျခင္း၊ တုန္လႈပ္ျခင္း၊ ၾကက္သီးေမြးညင္းထျခင္း မျဖစ္လတၱံ့! ။ ”ဟု (မိန့္ေတာ္မူ၏)။ - - - - - - 📚 က်မ္းၫႊန္းအကိုးအကား 📚 ပိဋကတ္ သုံးပုံ 📚 [ သုတၱန္ပိဋက နိကယ္ငါးရပ္ (ျမန္မာျပန္) { သဂါထာဝဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္ ျမန္မာျပန္ } ( ၁၁ - သကၠသံယုတ္ ၊ ၁ - ပဌမဝဂ္ ၊ ၃ - ဓဇဂၢသုတ္ ၊ ၂၄၉။ ) 📃 ဓမၼသုတ 📃 ေဝငွသူ 📃 သီဟစိုး...✍ (Cooy) မင္းဒႆ ေမတၱာျဖင့္မွ်ေဝပါသည္။ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2MNu41r

အားကိုးရာအစစ် ••••••••••••••••• ဘဝဆိုတာ အင်မတန် ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲပဲ။ နေရာတိုင်းမှာ အပြိုင်အဆိုင်တွေနဲ့ ရုန်းကန်ယူရတယ်။ ကြိုးစားယူရတယ်။ ဘယ်ဟာမှ အဆင်သင့်ဆိုတာ မရှိပါဘူး။ စီးပွားရှာတိုင်း ချမ်းသာတာ မဟုတ်ဘူး။ ပညာသင်တိုင်း ပညာတတ်တာမဟုတ်ဘူး။ စီးပွားရှာတိုင်း ချမ်းသာရင် ဆင်းရဲတဲ့သူကို ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။ ပညာသင်တိုင်း ပညာတတ်ရင် ဘွဲ့မရတဲ့သူကို ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။ ငါရှိတယ် ထင်နေသ၍ ငါလုပ်လို့ ငါရတယ် ထင်နေသ၍ ဆင်းရဲနေရအုံးမှာပဲ။ ငါ မပါတော့ရင် ချမ်းသာပြီမှတ်။ ငှက်က လေထဲပျံတယ်။ ငါးက ရေထဲကူးတယ်။ ခွေးဆို ဟောင်ရမယ်။ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အရာတွေကို သိနေရတာ ဘာမှအဆန်းမဟုတ်ဘူး။ သံသရာတစ်လျှောက်လုံး မသိခဲ့ရတာကို သိရမှ တကယ်ကျေနပ်ဖို့ကောင်းမယ်။ အနတ္တတရား သိဖို့ ထုံးတမ်းစဉ်လာ အသိ တွေကို ငါသိတာတွေကို ချိုးဖျက်ရတယ်။ ထုံးတမ်းစဉ်လာကို မချိုးဖျက်နိုင်သ၍ အတ္တလို့ ထင်နေအုံးမှာပဲ။ လူဖြစ်ရခြင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို လေးလေးနက်နက် သဘောပေါက်ပါစေ။ လောကကြီးမှာက အားကိုးမှားနေကြ ပါတယ်။ အနိစ္စ အနိစ္စချင်း အားကိုးနေ ကြတယ်။ သာမန် သူလိုကိုယ်လို အချင်းချင်းကိုပဲ အထင်ကြီးနေကြတယ်။ အားကိုးတယ်။ အဲ့ဒါကြောင့်လည်း ဘယ်တော့မှ မဆုံးနိုင်အောင် အားကိုးရှာရတဲ့ ပြဿနာ ဖြစ်နေရပါတယ်။ အမှန်တရား မသိတော့လည်း အရာရာ အားကိုးစရာ ဖြစ်နေတာပေါ့။ ရေနစ်တဲ့သူလိုပေါ့။ ကောက်ရိုးတစ်မျှင်လေး ကအစ အားကိုးစရာ ဖြစ်နေတော့တာပေါ့။ အားကိုးချင်နေတဲ့ စိတ်အတွက်က အရာရာ အားကိုးစရာချည်းပဲ။ ကြောက်နေတဲ့ စိတ်အတွက်က အရာရာ ကြောက်စရာချည်းပဲ။ သံသယဖြစ်နေတဲ့ စိတ်အတွက်က အရာရာ သံသဖြစ်စရာချည်းပဲ။ ဘုရား တရား သံဃာအပေါ်မှာတောင် သံသယဖြစ်နေတဲ့သူတွေ တစ်ပုံချည်းပဲ။ ကိုယ့်စိတ်က ကောင်းနေရင် တစ်လောကလုံး သာယာစရာတွေချည်းပဲ။ ကိုယ့်စိတ်က ဖောက်ပြန်နေရင် တစ်လောကလုံး မကျေနပ်စရာ တွေချည်းပဲ။ အမှန်က တရားခံက ကိုယ့်စိတ်ပဲ။ ကိုယ့် စိတ်က အမျိုးမျိုးသော လောကကြီးကို ဖန်ဆင်းနေတာပါပဲ။ ကိုယ့်စိတ်က တရားခံအစစ်ကို မသိတော့ စင်္ကြာဝဠာ အနန္တအားလုံးကို သတ္တဝါ အနန္တအားလုံးကို တရားခံလုပ်တော့တာပါပဲ။ တရားဆိုတာ ကိုယ်အားကိုးရင် အားကိုး သလောက် ကိုယ့်အတွက် ပစ္စုပ္ပန်အေးချမ်းမှု ရော သံသရာခရီးအတွက် အေးချမ်းမှုရော ရပါလိမ့်မယ်။ ကျန်တာကတော့ အားကိုးရာအစစ် မဟုတ် တဲ့အတွက် အခုလည်း ပူပန်ရပါလိမ့်မယ်။ သံသရာမှာလည်း ကိုယ်သေရင် ခံရမယ့် ဒုက္ခကလည်း မဆုံးနိုင်အောင် ဆင်းရဲ ရပါလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒါကြောင့် အခုအချိန်မှာ ဘုရားသာသနာ လေးရှိတုန်းမှာ ကိုယ်က ကျင့်ကြံအားထုတ် မယ်ဆိုရင်တော့ … ကိုယ့်အတွက် စိတ်ချရတဲ့ အသိဉာဏ် ဘယ်တော့မှ မရဖူးသေးတဲ့ ချမ်းသာ အစစ်ကို ရရှိနိုင်ပါတယ်။ သဘာဝတရားရိပ်သာ ဆရာတော် အရှင်ဥတ္တမသာရ Via : Parallel

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/31IXO3S

အားကိုးရာအစစ် ••••••••••••••••• ဘဝဆိုတာ အင်မတန် ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲပဲ။ နေရာတိုင်းမှာ အပြိုင်အဆိုင်တွေနဲ့ ရုန်းကန်ယူရတယ်။ ကြိုးစားယူရတယ်။ ဘယ်ဟာမှ အဆင်သင့်ဆိုတာ မရှိပါဘူး။ စီးပွားရှာတိုင်း ချမ်းသာတာ မဟုတ်ဘူး။ ပညာသင်တိုင်း ပညာတတ်တာမဟုတ်ဘူး။ စီးပွားရှာတိုင်း ချမ်းသာရင် ဆင်းရဲတဲ့သူကို ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။ ပညာသင်တိုင်း ပညာတတ်ရင် ဘွဲ့မရတဲ့သူကို ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။ ငါရှိတယ် ထင်နေသ၍ ငါလုပ်လို့ ငါရတယ် ထင်နေသ၍ ဆင်းရဲနေရအုံးမှာပဲ။ ငါ မပါတော့ရင် ချမ်းသာပြီမှတ်။ ငှက်က လေထဲပျံတယ်။ ငါးက ရေထဲကူးတယ်။ ခွေးဆို ဟောင်ရမယ်။ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အရာတွေကို သိနေရတာ ဘာမှအဆန်းမဟုတ်ဘူး။ သံသရာတစ်လျှောက်လုံး မသိခဲ့ရတာကို သိရမှ တကယ်ကျေနပ်ဖို့ကောင်းမယ်။ အနတ္တတရား သိဖို့ ထုံးတမ်းစဉ်လာ အသိ တွေကို ငါသိတာတွေကို ချိုးဖျက်ရတယ်။ ထုံးတမ်းစဉ်လာကို မချိုးဖျက်နိုင်သ၍ အတ္တလို့ ထင်နေအုံးမှာပဲ။ လူဖြစ်ရခြင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို လေးလေးနက်နက် သဘောပေါက်ပါစေ။ လောကကြီးမှာက အားကိုးမှားနေကြ ပါတယ်။ အနိစ္စ အနိစ္စချင်း အားကိုးနေ ကြတယ်။ သာမန် သူလိုကိုယ်လို အချင်းချင်းကိုပဲ အထင်ကြီးနေကြတယ်။ အားကိုးတယ်။ အဲ့ဒါကြောင့်လည်း ဘယ်တော့မှ မဆုံးနိုင်အောင် အားကိုးရှာရတဲ့ ပြဿနာ ဖြစ်နေရပါတယ်။ အမှန်တရား မသိတော့လည်း အရာရာ အားကိုးစရာ ဖြစ်နေတာပေါ့။ ရေနစ်တဲ့သူလိုပေါ့။ ကောက်ရိုးတစ်မျှင်လေး ကအစ အားကိုးစရာ ဖြစ်နေတော့တာပေါ့။ အားကိုးချင်နေတဲ့ စိတ်အတွက်က အရာရာ အားကိုးစရာချည်းပဲ။ ကြောက်နေတဲ့ စိတ်အတွက်က အရာရာ ကြောက်စရာချည်းပဲ။ သံသယဖြစ်နေတဲ့ စိတ်အတွက်က အရာရာ သံသဖြစ်စရာချည်းပဲ။ ဘုရား တရား သံဃာအပေါ်မှာတောင် သံသယဖြစ်နေတဲ့သူတွေ တစ်ပုံချည်းပဲ။ ကိုယ့်စိတ်က ကောင်းနေရင် တစ်လောကလုံး သာယာစရာတွေချည်းပဲ။ ကိုယ့်စိတ်က ဖောက်ပြန်နေရင် တစ်လောကလုံး မကျေနပ်စရာ တွေချည်းပဲ။ အမှန်က တရားခံက ကိုယ့်စိတ်ပဲ။ ကိုယ့် စိတ်က အမျိုးမျိုးသော လောကကြီးကို ဖန်ဆင်းနေတာပါပဲ။ ကိုယ့်စိတ်က တရားခံအစစ်ကို မသိတော့ စင်္ကြာဝဠာ အနန္တအားလုံးကို သတ္တဝါ အနန္တအားလုံးကို တရားခံလုပ်တော့တာပါပဲ။ တရားဆိုတာ ကိုယ်အားကိုးရင် အားကိုး သလောက် ကိုယ့်အတွက် ပစ္စုပ္ပန်အေးချမ်းမှု ရော သံသရာခရီးအတွက် အေးချမ်းမှုရော ရပါလိမ့်မယ်။ ကျန်တာကတော့ အားကိုးရာအစစ် မဟုတ် တဲ့အတွက် အခုလည်း ပူပန်ရပါလိမ့်မယ်။ သံသရာမှာလည်း ကိုယ်သေရင် ခံရမယ့် ဒုက္ခကလည်း မဆုံးနိုင်အောင် ဆင်းရဲ ရပါလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒါကြောင့် အခုအချိန်မှာ ဘုရားသာသနာ လေးရှိတုန်းမှာ ကိုယ်က ကျင့်ကြံအားထုတ် မယ်ဆိုရင်တော့ … ကိုယ့်အတွက် စိတ်ချရတဲ့ အသိဉာဏ် ဘယ်တော့မှ မရဖူးသေးတဲ့ ချမ်းသာ အစစ်ကို ရရှိနိုင်ပါတယ်။ သဘာဝတရားရိပ်သာ ဆရာတော် အရှင်ဥတ္တမသာရ Via : Parallel

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/31IXO3S

ဘဝဆိုတာ 🌀🍂🌀 ★ များသောအားဖြင့် ဗုဒ္ဓရဲ့ အဆုံးအမကို မရကြတဲ့ အနောက်တိုင်းတို့ ဗုဒ္ဓဘာသာမဟုတ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ ဟာ ပြောလေ့ဆိုလေ့ရှိကြတယ်။ နောင်ဘဝကိုလည်း မယုံကြည်ဘူး၊ အတိတ်ဘဝရှိတယ်ဆိုတာလည်း မယုံကြည်ဘူး။ မယုံကြည့်သည့် အတွက်ကြောင့် ဒီဘဝကို အဆုံးသတ်ရမှာ ကိုတော့ သိတယ်။ ★ ဘဝတစ်ခု အဆုံးသတ်ရမှာကို သိတယ်။ သိသည့်အတွက်ကြောင့် ဘဝတစ်ခု အဆုံးမသတ်ခင် ဘာလုပ်ရမလဲ ဆိုရင် ပျော်ပျော်နေဖိ့ုပဲ တိုက်တွန်းတယ်။ ဒါကြောင့်မိ့ု သူတို့ရဲ့ လက်သုံးစကား တစ်ခုဟာ “Life is too Short, Enjoy Yourself” ဆိုတာ သူတိ့ု ပြာနေကြစကားတစ်ခုပဲ။ ★ ဘဝဆိုတာ သိပ်တိုတယ်။ ပျော်ပျော်နေပါလိ့ု ပြောတာ။ သို့သော် အဲဒါ မြတ်ဗုဒ္ဓရဲ့ အဆုံးအမ မဟုတ်ဘူး။ ဘဝဆိုတာ တိုတယ်ဆိုတာ မှန်တယ်။ ပျော်ပျော်နေရမှာလား ဆိုတဲ့ အဖြေကိုတော့ ထုတ်လိ့ုမရဘူး။ ★ တကယ်ထုတ်သင့်တဲ့ အဖြေက ဘဝဆိုတာ အလွန်တိုတောင်းတယ်။ ဒါ့ကြောင့်မိ့ု သတိရှိရှိ၊ ပညာရှိရှိနဲ့ ရင်ဆိုင်နိုင်ဖိ့ု ကြိုးစားပါလိ့ုပဲ ပြောရမှာဖြစ်တယ်ပေါ့။ ★ ဘဝရဲ့ အခက်အခဲ တွေကို သတိမကွာ အသိပညာဖြင့်ရင်ဆိုင်လိုက်မှ မှန်ကန်တဲ့ ရင်ဆိုင်မှုဖြစ်တယ်။ အဲဒါမျိုးကို ရင်ဆိုင်ဖိ့ု မြတ်စွာဘုရားသခင် ကိုယ်တော်မြတ်က ဘဝရဲ့ အခြေနေအရပ်ရပ်ကို သွန်သင်ပြသ ဆုံးမတာသာဖြစ်တယ်။ ★ ခန္ဓာကိုယ်ရလာတာဟာ ဒုက္ခကြီးကို ရလာတာသာဖြစ်တယ် ဆိုတာ အင်မတန်မှ သေချာတယ်ပေါ့။ မျက်စိရလာသည့် အတွက်ကြောင့် အကောင်း မရှိဘူးလားလိ့ု၊ မြတ်စွာဘုရားက နေရာတိုင်းမှာ ခွဲခြားပြီးတော့ ပြောလေ့ရှိတယ်။ ★ အကောင်းချည်းလည်း မပြောဘူး၊ အဆိုးချည်းလည်း မပြောဘူး။ အကောင်းနဲ့ အဆိုး နှစ်ခုရှိတာကို ထုတ်ဖော်ပြီးတော့ ရှင်းပြတယ်။ ဘဝဆိုတာ အကောင်းချည်းပဲလားဆိုတော့ အကောင်းချည်းပဲလည်း မဟုတ်ဘူး၊ ဒါဖြင့် ဘဝဆိုတာ စိတ်ပျက်စရာချည်းပဲလားဆိုတော့ စိတ်ပျက်စရာချည်းလည်း မဟုတ်ဘူး။ ★ ဘဝမှာ အကောင်းဆိုတာ ဘာလဲ။ အကောင်းကို မြတ်စွာဘုရားက “အဿာဒ” ဆိုတဲ့ စကားလုံးလေးကို သုံးပြတယ်။ “အဿာဒ” ဆိုတာ ကျေနပ်စရာ။ ကျေနပ်စရာ အခြေအနေ။ ★ ဘဝမှာ ကျေနပ်စရာရှိလိ့ု လူတွေဟာ ဘဝမှာ ပျော်လေ့ရှိတာပေါ့။ ပျော်ကြတယ်လေ၊ ဘဝရလာပြီဆိုလို့ရှိရင် သူငယ်ချင်း အပေါင်းအသင်းတွေနဲ့ ပျော်တယ်။ အပေါင်းအသင်း တွေနဲ့ လူ့ဘဝမှာ ကြင်ဖက်တွေနဲ့ ပျော်ကြတယ်၊ သားတွေ သမီးတွေနဲ့ ပျော်ကြတယ်။ ★ ဟော.. ဘဝကို အကြောင်းပြုပြီးတော့ရလာတဲ့ ပျော်ရွှင်မှုတွေ၊ ပီတိ၊ သုခ၊ သောမနဿ လို့ဆိုတဲ့ ကိုယ်ချမ်းသာမှု၊ စိတ်ချမ်းသာမှုတွေ မရှိဘူးလားလို့ဆိုတော့ ရှိပါတယ်။ ★ ဒါဖြင့် ဒီပျော်စရာသက်သက်လားလို့ဆိုတဲ့ အခါကျတော့ ဘဝကြီးဟာ တည်မြဲမှု မရှိဘူး၊ ထာဝရ ပြောင်းလွဲပြီးတော့ နေတယ်။ နုပျိုရာက အိုမင်းလာတယ်၊ ကျန်းမာရာကနေပြီးတော့ မကျန်းမမာတွေ ဖြစ်လာတယ်။ ★ အသက်ရှင်ရာကနေ သေဆုံးလာတယ်ဆိုတာတွေ လူ့ဘဝမှာ မခွဲချင်ဘဲနဲ့ ခွဲရတာတေ၊ွ မိဘတွေနဲ့ ခွဲရတယ်၊ မိသားစုနဲ့ ခွဲရတယ်။ မဖြစ်ချင်တာတွေ ဖြစ်လာခြင်းဟာ ဘဝရဲ့ “အာဒီနဝ” လိ့ု ခေါ်တဲ့ အပြစ်တွေပဲ ဖြစ်တယ်။ ★ အဲတော့ ဘဝဟာ ကျေနပ်စရာချည်းလည်း မဟုတ်ဘူး၊ အပြစ်ချည်းလည်း မဟုတ်ဘူး။ အကောင်းနဲ့ အဆိုး ရောနေတယ်ဆိုတဲ့ သဘာဝကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်နိုင်ရမယ်လိ့ု ဒီလိုပြောတာ။ ★ အကောင်းချည်း မြင်တဲ့လူကလည်း ဘဝပေါ်မှာ တွယ်တာမှုတွေများမှာပဲ။ အဆိုးချည်းမြင်တဲ့လူကလည်းပဲ အကောင်းဆိုတာ မရှိဘူး၊ ရှိရဲ့သားနဲ့ မရှိအောင် neglect လုပ်ထားရာ ရောက်တယ်ပေါ့။ ★ အဲဒါကြောင့်မိ့ု အကောင်းကိုလည်း သိရမယ်၊ အဆိုးကိုလည်း သိရမယ်။ ဒါဖြင့် ဒီလိုအကောင်းအဆိုး ရောထွေးနေတဲ့ ဘဝကြီးကနေ လွတ်မြောက်ဖိ့ုအတွက် ဘာလုပ်ရမှာလဲ။ ★ ထွက်ပေါက်ကတော့ ဘာလဲလို့ဆိုရင် ဘဝပေါ်မှာ တွယ်တာနေတဲ့ တွယ်တာမှုကို ဖယ်ရှားခြင်းဟာ ထွက်ပေါက်ပဲ ဖြစ်တယ်။ လောကလူတွေဟာ တွယ်တာမှု ရှိတဲ့နေရာမှာ သောက လာနေတယ်ဆိုတာ အင်မတန်မှ ထင်ရှားတယ်။ ★ မိသားစုပဲကြည့် ကြင်ဖော်ကြင်ဖက်ရွေးကြတဲ့ လောကမှာလူတွေ ပထမဆုံး မသိခင်က၊ တစ်ဦးတစ်ဦး မသိခင်က တွယ်တာမှု မဖြစ်သေးဘူး။ မဖြစ်သေးတဲ့ အချိန်မှာ သူနဲ့ပတ်သက်ပြီး သောကဆိုတာ မရှိသေးဘူး။ ★ ပစ္စည်းဥစ္စာလည်း ထို့အတူပဲ ကိုယ်ပိုင်ဆိုင်မှု မရှိသေးသမျှကာလပတ်လုံး အဲ့ဒီ ပစ္စည်းဥစ္စာအပေါ်မှာ စိုးရိမ်သောကဆိုတာ မဖြစ်ဘူး။ ကိုယ်နဲ့ ပတ်သက်လာပြီဆိုတာနဲ့ တပြိုင်နက် သောကဆိုတာ ဝင်လာတာပေါ့။ ★ ဒါကြောင့်မိ့ု “Where there is an attachment, there is a worry” ဆိုတာ အဲဒါကိုပြောတာ။ attachment ရှိတဲ့နေရာမှာ worry လာတယ်ဆိုတာ... ဒါ သေချာပေါက်ပဲ။ ★ လူတွေရဲ့ရင်ထဲမှာ တွယ်တာမှု ကင်းစင်မှုမရှိလို့ရှိရင် သောကဟာ ဝင်ရောက်နေအုံးမှာပဲ ဖြစ်တယ်။ တွယ်တာမှု ကင်းစင်တဲ့လူရဲ့ နှလုံးသားကသာလျှင် အေးချမ်းတဲ့ နှလုံးသားဖြစ်နိုင်တယ်။ ★ တွယ်တာမှုတွေ ရှိနေသမျှ သောကတွေလာ နေအုံးမှာပဲ ဆိုတာ.. ဒါ မြတ်ဗုဒ္ဓရဲ့ အဆုံးအမ တရားတော်တွေပဲ။ ဘဝဆိုတာ ထာဝရ အဆင်ပြေ နေမှာချည်းလည်း မဟုတ်ဘူး၊ ထာဝရ အဆင်မပြဘူးလည်း မဟုတ်ဘူး။ အဲ့တော့ ဘာလုပ်ရမလ။ဲ ကိုယ်ရလာတဲ့ ဘဝလေးကို တန်ဖိုးရှိရှိ အသုံးချနိုင်မှုသာလျှင် အဓိကဖြစ်တယ်။ ကျေးဇူးတော်ရှင်ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော်ဘုရားကြီး 🙏🙏🙏 “ဗုဒ္ဓဧ။်သမီးတော်များ၏ ရင်တွင်းစကား တရားတော်အပိုင်း(၁၁)” တရားတော်မှ ကောက်နှုတ်ချက်ဖြစ်ပါသည်။ #mp3_link https://ift.tt/369aapc ဆရာတော်ဘုရား တရားတော်များနာယူရန်⤵️ https://ift.tt/2KxSUjF

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2oqE8UU

ဘဝဆိုတာ 🌀🍂🌀 ★ များသောအားဖြင့် ဗုဒ္ဓရဲ့ အဆုံးအမကို မရကြတဲ့ အနောက်တိုင်းတို့ ဗုဒ္ဓဘာသာမဟုတ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ ဟာ ပြောလေ့ဆိုလေ့ရှိကြတယ်။ နောင်ဘဝကိုလည်း မယုံကြည်ဘူး၊ အတိတ်ဘဝရှိတယ်ဆိုတာလည်း မယုံကြည်ဘူး။ မယုံကြည့်သည့် အတွက်ကြောင့် ဒီဘဝကို အဆုံးသတ်ရမှာ ကိုတော့ သိတယ်။ ★ ဘဝတစ်ခု အဆုံးသတ်ရမှာကို သိတယ်။ သိသည့်အတွက်ကြောင့် ဘဝတစ်ခု အဆုံးမသတ်ခင် ဘာလုပ်ရမလဲ ဆိုရင် ပျော်ပျော်နေဖိ့ုပဲ တိုက်တွန်းတယ်။ ဒါကြောင့်မိ့ု သူတို့ရဲ့ လက်သုံးစကား တစ်ခုဟာ “Life is too Short, Enjoy Yourself” ဆိုတာ သူတိ့ု ပြာနေကြစကားတစ်ခုပဲ။ ★ ဘဝဆိုတာ သိပ်တိုတယ်။ ပျော်ပျော်နေပါလိ့ု ပြောတာ။ သို့သော် အဲဒါ မြတ်ဗုဒ္ဓရဲ့ အဆုံးအမ မဟုတ်ဘူး။ ဘဝဆိုတာ တိုတယ်ဆိုတာ မှန်တယ်။ ပျော်ပျော်နေရမှာလား ဆိုတဲ့ အဖြေကိုတော့ ထုတ်လိ့ုမရဘူး။ ★ တကယ်ထုတ်သင့်တဲ့ အဖြေက ဘဝဆိုတာ အလွန်တိုတောင်းတယ်။ ဒါ့ကြောင့်မိ့ု သတိရှိရှိ၊ ပညာရှိရှိနဲ့ ရင်ဆိုင်နိုင်ဖိ့ု ကြိုးစားပါလိ့ုပဲ ပြောရမှာဖြစ်တယ်ပေါ့။ ★ ဘဝရဲ့ အခက်အခဲ တွေကို သတိမကွာ အသိပညာဖြင့်ရင်ဆိုင်လိုက်မှ မှန်ကန်တဲ့ ရင်ဆိုင်မှုဖြစ်တယ်။ အဲဒါမျိုးကို ရင်ဆိုင်ဖိ့ု မြတ်စွာဘုရားသခင် ကိုယ်တော်မြတ်က ဘဝရဲ့ အခြေနေအရပ်ရပ်ကို သွန်သင်ပြသ ဆုံးမတာသာဖြစ်တယ်။ ★ ခန္ဓာကိုယ်ရလာတာဟာ ဒုက္ခကြီးကို ရလာတာသာဖြစ်တယ် ဆိုတာ အင်မတန်မှ သေချာတယ်ပေါ့။ မျက်စိရလာသည့် အတွက်ကြောင့် အကောင်း မရှိဘူးလားလိ့ု၊ မြတ်စွာဘုရားက နေရာတိုင်းမှာ ခွဲခြားပြီးတော့ ပြောလေ့ရှိတယ်။ ★ အကောင်းချည်းလည်း မပြောဘူး၊ အဆိုးချည်းလည်း မပြောဘူး။ အကောင်းနဲ့ အဆိုး နှစ်ခုရှိတာကို ထုတ်ဖော်ပြီးတော့ ရှင်းပြတယ်။ ဘဝဆိုတာ အကောင်းချည်းပဲလားဆိုတော့ အကောင်းချည်းပဲလည်း မဟုတ်ဘူး၊ ဒါဖြင့် ဘဝဆိုတာ စိတ်ပျက်စရာချည်းပဲလားဆိုတော့ စိတ်ပျက်စရာချည်းလည်း မဟုတ်ဘူး။ ★ ဘဝမှာ အကောင်းဆိုတာ ဘာလဲ။ အကောင်းကို မြတ်စွာဘုရားက “အဿာဒ” ဆိုတဲ့ စကားလုံးလေးကို သုံးပြတယ်။ “အဿာဒ” ဆိုတာ ကျေနပ်စရာ။ ကျေနပ်စရာ အခြေအနေ။ ★ ဘဝမှာ ကျေနပ်စရာရှိလိ့ု လူတွေဟာ ဘဝမှာ ပျော်လေ့ရှိတာပေါ့။ ပျော်ကြတယ်လေ၊ ဘဝရလာပြီဆိုလို့ရှိရင် သူငယ်ချင်း အပေါင်းအသင်းတွေနဲ့ ပျော်တယ်။ အပေါင်းအသင်း တွေနဲ့ လူ့ဘဝမှာ ကြင်ဖက်တွေနဲ့ ပျော်ကြတယ်၊ သားတွေ သမီးတွေနဲ့ ပျော်ကြတယ်။ ★ ဟော.. ဘဝကို အကြောင်းပြုပြီးတော့ရလာတဲ့ ပျော်ရွှင်မှုတွေ၊ ပီတိ၊ သုခ၊ သောမနဿ လို့ဆိုတဲ့ ကိုယ်ချမ်းသာမှု၊ စိတ်ချမ်းသာမှုတွေ မရှိဘူးလားလို့ဆိုတော့ ရှိပါတယ်။ ★ ဒါဖြင့် ဒီပျော်စရာသက်သက်လားလို့ဆိုတဲ့ အခါကျတော့ ဘဝကြီးဟာ တည်မြဲမှု မရှိဘူး၊ ထာဝရ ပြောင်းလွဲပြီးတော့ နေတယ်။ နုပျိုရာက အိုမင်းလာတယ်၊ ကျန်းမာရာကနေပြီးတော့ မကျန်းမမာတွေ ဖြစ်လာတယ်။ ★ အသက်ရှင်ရာကနေ သေဆုံးလာတယ်ဆိုတာတွေ လူ့ဘဝမှာ မခွဲချင်ဘဲနဲ့ ခွဲရတာတေ၊ွ မိဘတွေနဲ့ ခွဲရတယ်၊ မိသားစုနဲ့ ခွဲရတယ်။ မဖြစ်ချင်တာတွေ ဖြစ်လာခြင်းဟာ ဘဝရဲ့ “အာဒီနဝ” လိ့ု ခေါ်တဲ့ အပြစ်တွေပဲ ဖြစ်တယ်။ ★ အဲတော့ ဘဝဟာ ကျေနပ်စရာချည်းလည်း မဟုတ်ဘူး၊ အပြစ်ချည်းလည်း မဟုတ်ဘူး။ အကောင်းနဲ့ အဆိုး ရောနေတယ်ဆိုတဲ့ သဘာဝကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်နိုင်ရမယ်လိ့ု ဒီလိုပြောတာ။ ★ အကောင်းချည်း မြင်တဲ့လူကလည်း ဘဝပေါ်မှာ တွယ်တာမှုတွေများမှာပဲ။ အဆိုးချည်းမြင်တဲ့လူကလည်းပဲ အကောင်းဆိုတာ မရှိဘူး၊ ရှိရဲ့သားနဲ့ မရှိအောင် neglect လုပ်ထားရာ ရောက်တယ်ပေါ့။ ★ အဲဒါကြောင့်မိ့ု အကောင်းကိုလည်း သိရမယ်၊ အဆိုးကိုလည်း သိရမယ်။ ဒါဖြင့် ဒီလိုအကောင်းအဆိုး ရောထွေးနေတဲ့ ဘဝကြီးကနေ လွတ်မြောက်ဖိ့ုအတွက် ဘာလုပ်ရမှာလဲ။ ★ ထွက်ပေါက်ကတော့ ဘာလဲလို့ဆိုရင် ဘဝပေါ်မှာ တွယ်တာနေတဲ့ တွယ်တာမှုကို ဖယ်ရှားခြင်းဟာ ထွက်ပေါက်ပဲ ဖြစ်တယ်။ လောကလူတွေဟာ တွယ်တာမှု ရှိတဲ့နေရာမှာ သောက လာနေတယ်ဆိုတာ အင်မတန်မှ ထင်ရှားတယ်။ ★ မိသားစုပဲကြည့် ကြင်ဖော်ကြင်ဖက်ရွေးကြတဲ့ လောကမှာလူတွေ ပထမဆုံး မသိခင်က၊ တစ်ဦးတစ်ဦး မသိခင်က တွယ်တာမှု မဖြစ်သေးဘူး။ မဖြစ်သေးတဲ့ အချိန်မှာ သူနဲ့ပတ်သက်ပြီး သောကဆိုတာ မရှိသေးဘူး။ ★ ပစ္စည်းဥစ္စာလည်း ထို့အတူပဲ ကိုယ်ပိုင်ဆိုင်မှု မရှိသေးသမျှကာလပတ်လုံး အဲ့ဒီ ပစ္စည်းဥစ္စာအပေါ်မှာ စိုးရိမ်သောကဆိုတာ မဖြစ်ဘူး။ ကိုယ်နဲ့ ပတ်သက်လာပြီဆိုတာနဲ့ တပြိုင်နက် သောကဆိုတာ ဝင်လာတာပေါ့။ ★ ဒါကြောင့်မိ့ု “Where there is an attachment, there is a worry” ဆိုတာ အဲဒါကိုပြောတာ။ attachment ရှိတဲ့နေရာမှာ worry လာတယ်ဆိုတာ... ဒါ သေချာပေါက်ပဲ။ ★ လူတွေရဲ့ရင်ထဲမှာ တွယ်တာမှု ကင်းစင်မှုမရှိလို့ရှိရင် သောကဟာ ဝင်ရောက်နေအုံးမှာပဲ ဖြစ်တယ်။ တွယ်တာမှု ကင်းစင်တဲ့လူရဲ့ နှလုံးသားကသာလျှင် အေးချမ်းတဲ့ နှလုံးသားဖြစ်နိုင်တယ်။ ★ တွယ်တာမှုတွေ ရှိနေသမျှ သောကတွေလာ နေအုံးမှာပဲ ဆိုတာ.. ဒါ မြတ်ဗုဒ္ဓရဲ့ အဆုံးအမ တရားတော်တွေပဲ။ ဘဝဆိုတာ ထာဝရ အဆင်ပြေ နေမှာချည်းလည်း မဟုတ်ဘူး၊ ထာဝရ အဆင်မပြဘူးလည်း မဟုတ်ဘူး။ အဲ့တော့ ဘာလုပ်ရမလ။ဲ ကိုယ်ရလာတဲ့ ဘဝလေးကို တန်ဖိုးရှိရှိ အသုံးချနိုင်မှုသာလျှင် အဓိကဖြစ်တယ်။ ကျေးဇူးတော်ရှင်ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော်ဘုရားကြီး 🙏🙏🙏 “ဗုဒ္ဓဧ။်သမီးတော်များ၏ ရင်တွင်းစကား တရားတော်အပိုင်း(၁၁)” တရားတော်မှ ကောက်နှုတ်ချက်ဖြစ်ပါသည်။ #mp3_link https://ift.tt/369aapc ဆရာတော်ဘုရား တရားတော်များနာယူရန်⤵️ https://ift.tt/2KxSUjF

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2oqE8UU

"ဘယ်တော့မှ မတွေးလိုက်ပါနဲ့" 🌞☔⛄🌞☔⛄🌞☔⛄ ငါ ဒုက္ခရောက်နေတာကို အခြားသူက မကူညီရကောင်းလား ဆိုပီး ဘယ်တော့မှ မတွေးလိုက်နဲ့။ ငါ ငွေလိုနေလို့ အခြားသူက မကူညီရကောင်းလားလို့ ဘယ်တော့မှ မတွေးလိုက်နဲ့ ။ ငါ လဲကျနေတာကို အမြင်မတော်တဲ့သူက မထူရကောင်းလားလို့ ဘယ်တော့မှ မတွေးလိုက်နဲ့။ ငါ မျက်ရည်ကျနေတာကို တကယ်ချစ်ပါတယ်ဆိုတဲ့ လူတွေက မနှစ်သိမ့်သင့်ဘူးလားလို့ ဘယ်တော့မှ မတွေးလိုက်နဲ့။ ငါ အကောင်းဆုံးပေးဆပ်ခဲ့ပါလျက်နဲ့ ငါ့အလှည့်ကျတော့ ဘယ်သူမှ ပြန်မသိတတ်ပါလားလို့ ဘယ်တော့မှ မတွေးလိုက်ပါနဲ့။ ငါ ကတော့ လူတိုင်းကို စေတနာထားပါလျက်နဲ့ ငါ့ကိုကျတော့ ဘယ်သူကမှ ဖြည့်မတွေးပါလားလို့တွေးပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို မနှိပ်စက်မိစေနဲ့။ အဲ့လိုတွေးလိုက်တာနဲ့ သင့် အနာက ပျောက်သွားမှာ မဟုတ်သလိုပိုပိုပီး နာကျင်နေရပါလိမ့်မယ်။ လူသားတိုင်းမှာ သူ့အခက်အခဲနဲ့ သူရှိနေပီး သင်ကောင်းခဲ့သလို သူတို့ပြန်ကောင်းဖို့ဆိုတာ မသေချာဘူးလေ။ သင် ကောင်းခဲ့တာတွေက သူတို့အတွက် အကူအညီ အထောက်အပံ့ ဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် သင့်ကိုပြန်ကူညီပေးပါ့မယ်လို့ သူတို့က သင့်ကို ကတိမပေးခဲ့ဘူးလေ။ သူငယ်ချင်း.... သင့်ရဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့စိတ်ကလေးကို ဆက်လက်ထိမ်းသိမ်းပြီး သင်ကောင်းခဲ့တဲ့ အကြိမ်တစ်ရာကို သင့်ရဲ့ အဆိုးတစ်ကွက်ထဲနဲ့ အလကားမဖြစ်စေနဲ့နော်။ "ငါ တစ်ခုခု ဖြစ်ရင် ငါ့ရဲ့ ကယ်တင်ရှင်ဟာ ငါပဲ"လို့ အမြဲတမ်းတွေးပီး ဘဝကိုယုံကြည်မှူရှိရှိနဲ့ ဆက်လျှောက်ပါနော်။ #လေးစားစွာဖြင့် Credit :ဇင်းနစ် မကွေး

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/36bCPtJ

"ဘယ်တော့မှ မတွေးလိုက်ပါနဲ့" 🌞☔⛄🌞☔⛄🌞☔⛄ ငါ ဒုက္ခရောက်နေတာကို အခြားသူက မကူညီရကောင်းလား ဆိုပီး ဘယ်တော့မှ မတွေးလိုက်နဲ့။ ငါ ငွေလိုနေလို့ အခြားသူက မကူညီရကောင်းလားလို့ ဘယ်တော့မှ မတွေးလိုက်နဲ့ ။ ငါ လဲကျနေတာကို အမြင်မတော်တဲ့သူက မထူရကောင်းလားလို့ ဘယ်တော့မှ မတွေးလိုက်နဲ့။ ငါ မျက်ရည်ကျနေတာကို တကယ်ချစ်ပါတယ်ဆိုတဲ့ လူတွေက မနှစ်သိမ့်သင့်ဘူးလားလို့ ဘယ်တော့မှ မတွေးလိုက်နဲ့။ ငါ အကောင်းဆုံးပေးဆပ်ခဲ့ပါလျက်နဲ့ ငါ့အလှည့်ကျတော့ ဘယ်သူမှ ပြန်မသိတတ်ပါလားလို့ ဘယ်တော့မှ မတွေးလိုက်ပါနဲ့။ ငါ ကတော့ လူတိုင်းကို စေတနာထားပါလျက်နဲ့ ငါ့ကိုကျတော့ ဘယ်သူကမှ ဖြည့်မတွေးပါလားလို့တွေးပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို မနှိပ်စက်မိစေနဲ့။ အဲ့လိုတွေးလိုက်တာနဲ့ သင့် အနာက ပျောက်သွားမှာ မဟုတ်သလိုပိုပိုပီး နာကျင်နေရပါလိမ့်မယ်။ လူသားတိုင်းမှာ သူ့အခက်အခဲနဲ့ သူရှိနေပီး သင်ကောင်းခဲ့သလို သူတို့ပြန်ကောင်းဖို့ဆိုတာ မသေချာဘူးလေ။ သင် ကောင်းခဲ့တာတွေက သူတို့အတွက် အကူအညီ အထောက်အပံ့ ဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် သင့်ကိုပြန်ကူညီပေးပါ့မယ်လို့ သူတို့က သင့်ကို ကတိမပေးခဲ့ဘူးလေ။ သူငယ်ချင်း.... သင့်ရဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့စိတ်ကလေးကို ဆက်လက်ထိမ်းသိမ်းပြီး သင်ကောင်းခဲ့တဲ့ အကြိမ်တစ်ရာကို သင့်ရဲ့ အဆိုးတစ်ကွက်ထဲနဲ့ အလကားမဖြစ်စေနဲ့နော်။ "ငါ တစ်ခုခု ဖြစ်ရင် ငါ့ရဲ့ ကယ်တင်ရှင်ဟာ ငါပဲ"လို့ အမြဲတမ်းတွေးပီး ဘဝကိုယုံကြည်မှူရှိရှိနဲ့ ဆက်လျှောက်ပါနော်။ #လေးစားစွာဖြင့် Credit :ဇင်းနစ် မကွေး

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/36bCPtJ

မဟာဗောဓိမြိုင်ဆရာတော်ဘုရားကြီး မဟာမြိုင်တောကြီးထဲမှာ ဟောတဲ့ တရားတော်များ ■ ကမ္ဘာလောကရဲ့ ဒုက္ခလမ်းဆုံး ■ 🌀🔥🌀💦🌀🔥💦🌀🔥💦🌀 ✿ မောင်သွေးချွန် မှတ်တမ်းတင်ပူဇော်သည် ❝ ဒုက္ခတစ်ကျပ်သားမှာ သုံးမတ်သားက တွေးလို့ဖြစ်တာ၊ တကယ်ပက် ပင်းကြုံရတဲ့ဒုက္ခက တစ်မတ်သားပဲ ရှိတာ။ နောက် ကြောင်းပြန်တွေးလို့ ဖြစ်တဲ့ဒုက္ခက ငါးမူးသား၊ ရှေ့ မျှော်တွေးလို့ဖြစ်တဲ့ ဒုက္ခက တစ်မတ်သား။❞ ■ သာသနာသည် ဘုရားပွင့်မှာ ပေါ်လာတာ၊ ဒီတော့ ဘုရားပွင့်တာနဲ့ ကြုံရခြင်းသည် နံပါတ်တစ် အခွင့်အရေး...။ ■ နံပါတ်နှစ် အခွင့်အရေးကတော့ သာသနာကတော့ ပွင့်နေပါတယ်။ သို့သော် ယူတတ်မှရတယ်။ မယူတတ်ရင် မရ။ ဒါ့ကြောင့် သာသနာထွန်းကားရာမှ လူဖြစ်ခွင့်ရတာသည် အထူးအခွင့်အရေးကြီး တစ်ခု၊ ■ နံပါတ်သုံး အခွင့်အရေးကတော့ သာသနာ ပွင့်ချိန်မှာ ကိုယ်က သမ္မာဒိဋ္ဌိအယူရှိသူ ဖြစ်နေဖို့လိုပါတယ်။ အခြေခံအားဖြင့် ကံ ကံ၏အကျိုးကို ယုံကြည်ရမယ်။ ကမ္မဿကထာ ဉာဏ်အခြေခံလောက်တော့ ရှိနေရမယ်။ ကောင်းတာလုပ် ကောင်းတာဖြစ်မယ်။ ဆိုးတာလုပ် ဆိုးတာဖြစ်မယ်ဆိုတာလောက်တော့ သိထားရမယ်။ ကောင်းတာလုပ် ကောင်းကျိုး ရဆိုတာ ဆောင်းရာသီထဲ အေးအေးချမ်းချမ်းကလေး နေရသလိုပေါ့။ ဆိုးတာလုပ် ဆိုးကျိုးရဆိုတာ နွေရာသီ နေပူခရီးထဲ နေကို ခေါင်းရွက်သွားနေရသလိုပေါ့။ ဘုရားခေတ်က သီဟစစ်သူကြီးက အလှူဒါန တွေပြုပြီး ဘုရားကို မေးလျှောက်ဖူးပါတယ်။ 'တပည့်တော်တို့ ဒီလို ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေပြုလုပ်တာ ဘာအကျိုးတွေရပါသလဲဘုရား'တဲ့။ ဘုရားရှင်တော်က ဒီလို အဖြေပေးခဲ့ပါတယ်။ ၁။ လူနတ်တို့ ချစ်ခင်တယ်။ ၂။ မိမိအိမ်ရာဌာနကို သူတော်ကောင်းတို့သာ ဝင်ထွက်သွားလာတယ်။ ၃။ သွားလေရာ မျက်နှာပွင့်တယ်။ ၄။ နေရာတကာ ဝင်ရဲထွက်ရဲတယ်တဲ့။ ဒီလိုသိနိုင်တာ သမ္မာဒိဋ္ဌိအယူရှိမှ၊ မရှိရင် မသိ နိုင်ဘူး။ ■ နောက်တစ်ခါ နံပါတ်လေးအခွင့်အရေးက မျက် စိ၊ နား၊ နှာ၊ လျှာ၊ ကိုယ်၊ စိတ် အကြည်ဓာတ်အား ကောင်းနေခြင်းဟာလည်း အခွင့်အရေးကြီးတစ်ခုပဲနော်...။ မျက်စွဲ မွဲနေ ကန်းနေရင် ဘုရားရှင်ကြွလာ တာတောင် မြင်ရပါ့မလား။ 'မမြင်ရပါဘုရား' 'နားကန်းနေရင်ကော တရားသံ ကြား တရားနာခွင့် ရပါဦးမလား' 'မရပါဘုရား' ဒီလို အခွင့်အရေးကောင်းတွေ ဘယ်မှာအသုံးချမှာလဲ။ ဝိပဿနာ သာသနာကြီးပွင့်နေချိန်မှာ ဒါန လောက်နဲ့ ပြီးကြမှာလား။ 'မပြီးပါဘုရား' ဒါနက ရိက္ခာလောက် ရမှာဗျ။ သံသရာခရီးအတွက် ရိက္ခာထောက်လောက်ပဲရမှာ။ သံသရာခရီး ဆိုတာလည်း တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ခရီးတိုရှည် မတူကြဘူး။ ဇီးကုန်းက မဟာမြိုင်လာရင် တစ်ရက် ခရီးဆိုတော့ ရိက္ခာနည်းနည်းနဲ့ ရတယ်။ ဒီထက်ပိုဝေးရင် ဆန်နို့ဆီဘူး နှစ်လုံးလောက်နဲ့ ရပါ့မလား။ 'မရပါဘုရား' သီလကလည်း ဘဝချမ်းသာအောင်တော့ လုပ်ပေးနိုင်ပါတယ်။ သူများအသက် မသတ်တဲ့သူ ကိုယ့်လာသတ်မှာ မပူရဘူး။ သူများပစ္စည်း မခိုးခဲ့တဲ့သူ သူခိုးဘေး သူခိုးရန် မပူရဘူး။ သီလက ဘဝအကျိုးပေးကို အေးအောင်ပဲ တတ်နိုင်တယ်။ ဒီအကျိုးပေးကို ခံစားမှာက ဒါန...။ ဒါန သီလလောက်နဲ့က သံသရာခရီးရှည်ကြီးနဲ့ နှိုင်းစာလိုက်ရင် အကျိုးပေးက ဆန်နို့ဆီဘူး နှစ်လုံးစာလောက် ရှိသေးတာ၊ ဒီလောက်ရိက္ခာလေးနဲ့ ခရီးဝေး ခရီးရှည်ကြီး ဘယ်လိုသွားနိုင်မှာလဲ။ ဒီရိက္ခာ ထုပ်လေးကိုင်ပြီး ထိုင်နေ၊ မှိုင်နေ၊ ငိုင်နေ၊ ရပ်နေလို့ ခရီးဆုံးမှာတဲ့လားဗျ။ 'မဆုံးပါဘူး ဘုရား' ဒါန၊ သီလ၊ အကျိုးပေးချမ်းသာဆိုတာရော တကယ်ချမ်းသာလို့လား။ ဒုက္ခတစ်ကျပ်သားရင်းမှ သုခတစ်မတ်သားလောက်ရတာ ချမ်းသာလို့ခေါ်မလားဗျ။ ဒုက္ခနဲ့ သုခ ဘယ်ဟာပိုများနေတုံး။ 'ဒုက္ခက ပိုများနေပါတယ်ဘုရား' တို့ တောပြော ပြောရရင် နတ်တော်ပြာသိုမှာ ချက်မယ့်ထမင်းအိုးကို ကဆုန်နယုန်ကတည်ရတာ၊ မီးမွှေးရတာ၊ သဘောပေါက်ရဲ့လား။ 'ပေါက်ပါတယ်ဘုရား' ကဆုန်နယုန် ထယ်ထိုး၊ ထွန်ထွန်၊ ကောက်စိုက်ဗျာ။ နတ်တော်ပြာသိုကျမှ စားရမှာ။ ဘယ့်နှယ့်လဲ သုခလား၊ ဒုက္ခလား။ 'ဒုက်ခပါဘုရား' ဒါ လူမှ ဒုက္ခရှိတာမဟုတ်ဘူးဗျ။ နတ်လည်း နတ်ဒုက္ခ ပိုကြီးပါလိမ့်မယ်။ နတ်ပြည်ဆိုတာ ဘာမှ မလုပ်ရတာ၊ အချိန်တွေ အားနေတော့ ရန်ဖြစ်လို့ ပိုမကောင်းဘူးလား။ တို့လူ့ပြည်မှာက ရန်ဖြစ်ချိန်မရအောင် အလုပ်များနေလိုက်ကြတာ။ ဗြဟ္မာလည်း ဗြဟ္မာဒုက္ခ ရှိမှာပဲ။ ဒီရိက္ခာထုပ်လေးနဲ့ ဘယ်သွားလို့မှ မချမ်းသာဘူး။ သွားပါ-ရှာပါ ဒီရိက္ခာထုပ်ကလေး ကိုင်ပြီး ချမ်းသာကို လိုက်ရှာနေတာ ဘယ်မှာတွေ့ မယ်ထင်သလဲ။ 'မတွေ့ပါဘုရား' မတွေ့တာ လမ်းမမှန်လို့ဗျ။ အပြင်လမ်းက သွား နေသရွေ့ ချမ်းသာစစ် ချမ်းသာမှန်ကို ရှာတွေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘုရားခေတ်က စျာန်အဘိဉာဉ်ရ ရဟန်း တစ်ပါး ရှိတယ်။ သူ့တန်ခိုးနဲ့ ကမ္ဘာလောက ဘယ်မှာဆုံးမလဲဆိုတာ လိုက်ရှာသတဲ့။ ကမ္ဘာတစ်ခုကို ခြေတစ်လှမ်းနှုန်းနဲ့ အသက် ၂ဝ လုံးလုံး လိုက်ရှာတာ ကမ္ဘာလောကရဲ့အဆုံးကို မတွေ့ဘူးတဲ့။ ဘာဖြစ် လို့ ကမ္ဘာမဆုံးရတာလဲ။ အပြင်ကလိုက်လို့၊ အပြင် လမ်းက သွားနေလို့ကတော့ စျာန်အဘိဉာဉ်နဲ့ သွား တာတောင် ဘယ်မှာမှ အဆုံးမရှိ။ ဆုံးချင်ရင် အတွင်းကလိုက်ရမှာ။ မနောက လိုက် ရမှာ။ ကမ္ဘာတစ်ခုကို ခြေတစ်လှမ်းနှုန်းနဲ့ သွားနိုင်တဲ့ စျာန်ရပုဂ္ဂိုလ်တောင် ကမ္ဘာတွေမဆုံးပါဘူးဆိုတာ နင်တို့ ဘယ်တော့ဆုံးလို့ ဘယ်တော့ပန်းတိုင်ရောက်မှာလဲ။ တို့ ဒကာ၊ ဒကာမများ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းရင် ဘယ်လောက်ရောက်သလဲ။ 'ခြေတစ်လှမ်းစာပဲ ရောက်ပါတယ်ဘုရား' ကဲဗျာ- ကဗျာ၊ ခရီးနဲ့ သွားနှုန်းနဲ့ ရိက္ခာနဲ့ ကမ္ဘာ တွေဆုံးပါ့မလား။ တွက်ကြည့်ကြဦးနော်။ ပြီးတော့ သွားနေတာ ဘယ်လမ်းကလဲ။ 'အပြင်လမ်းကပါ ဘုရား' အပြင်လမ်းသည် မဆုံးနိုင်သော လမ်းပန်းတိုင် မရှိသောလမ်း၊ မောပြီး ပြန်လာရမယ့်လမ်း၊ ခရီး ကြမ်း ဒီဘဝနဲ့များ မရောက်လို့ကတော့ အပါယ်လေး ဘုံဘဝတွေများ ကျရောက်သွားရင် လမ်းဘယ်မမြင်၊ လမ်းမရှိတော့ဘူး၊ လမ်းပျောက်သွားပြီ။ လူနတ် ဗြဟ္မာကမှ သုခတစ်မတ်သားလောက် ခံစားသေး တယ်။ အပါယ်လေးဘုံက ဘာတုံးဗျ။ 'လုံးလုံး ဒုက္ခဘုံပါဘုရား' လူ့ဘုံက သုဂတိဘုံဆိုပေမယ့် ဘဝရှိရင် ဒုက္ခရှိ မှာပဲ။ ဒုက္ခမသိသေးလို့ သုခမျှော်နေတာ၊ ဒုက္ခမသိတဲ့ ဖိုးသူတော်လို ဖြစ်နေဦးမယ်။ တစ်ခါတုန်းက နန်းဦး ဆရာတော် တောထွက်လာတော့ ဘုရင်က ပင့်ပြီး ဆွမ်းကပ်တယ်။ ဘုရင်ကပ်တဲ့ဆွမ်းဆိုတော့ ဘယ် လောက်ကောင်းမလဲ စဉ်းစားကြည့်။ ဒါပေမဲ့ ဆရာ တော်က ဆွမ်းဘုဉ်းပေးဖို့ ဝန်လေးနေတယ်။ ဒီ လောက်ကောင်းတဲ့ ဆွမ်းဟင်းတွေကြည့်ပြီး 'ဒုက္ခ ...ဒုက္ခ'လို့ မြွက်ဟတော်မူတယ်။ ဖိုးသူတော်ကြား သွားတော့ 'ဒီဒုက္ခမျိုးတော့ ဖိုးသူတော်လည်း ခံလိုက်ချင်ပါတယ်'လို့ ပြောသတဲ့ဗျ။ ဒုက္ခမသိလို့ ဒီလိုပြောတာ တို့ဒကာ ဒကာမတွေလည်း ဖိုးသူတော်လိုဖြစ်နေ ဦးမယ်။ ဒုက္ခမသိရင် ဒုက္ခမရှိ ဒုက္ခရှာဆိုတာ ဒုက္ခကို လိုချင်နေတာ၊ ဒုက္ခသိမှ ဒုက္ခဆုံးချင်စိတ်ရှိမှာ။ ဒုက္ခ သိချင်ရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ကြည့်စမ်းပါ။ ဒီရုပ် ဒီနာမ် ဒီခန္ဓာ ဒီဘဝ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ကြည့် လိုက်စမ်းပါ။ 'ဒုက္ခဆုံးချင်၊ လောကဆုံးချင်ရင် အ တွင်းလမ်းကသွားကွ'ဆိုတာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန် ကြည့်ခိုင်းနေတာ၊ ဘဝဆုံးရာ ဒုက္ခဆုံးရာ သွားပါဆို တာ ရိပ်သာအတင်းဝင်ခိုင်းနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ တောထွက်ခိုင်းနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ့်ကိုယ် ကိုယ် ပြန်ကြည့်ခိုင်းရုံလေးပါ။ စျေးရောင်းတဲ့သူကလည်း ရောင်းမြဲရောင်းရင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန် ကြည့်စမ်းပါ။ ရုံးသွားတဲ့လူ၊ လယ်ထွန်တဲ့သူ ဘယ် သူပဲဖြစ်ဖြစ်ဗျာ ကိုယ့်အလုပ်ကိုယ်လုပ်ရင်း ကိုယ့်အ ကြောင်းကိုယ်သိအောင် သတိလေးနဲ့ ကြည့်ပေးစမ်းပါ။ သညာက သူ့အလုပ်သူ လုပ်နေမှာပဲ။ လုပ်ပါစေ။ စျေးရောင်း၊ ထမင်းချက်၊ ရုံးသွားပါစေတို့က သညာ လုပ်သမျှ လိုက်မှတ်ပေးနေရမှာ။ မှတ်တာရယ် ကြည့်တာရယ် ရှုတာရယ် အခေါ်သာကွဲတာ၊ အတူတူပဲ။ သတိရဲ့အမည်တွေပဲ။ ဒီတော့ မှတ်ပါ။ အလေ့အကျင့် မရခင် ခက်ချင်ခက်နေပါလိမ့်မယ်။ မှတ်ပါများတော့ အထူးကြောင့်ကြစိုက်နေစရာ မလိုတော့ပါဘူး။ လုပ်တာနဲ့ မှတ်ပြီးသား။ အမှတ်မရှိရင် အတွေးဝင်မှာပဲ။ အဲဒီအတွေးက ဒုက္ခပေးနေတာ။ ဒုက္ခတစ်ကျပ်သားမှာ သုံးမတ်သားက တွေးလို့ဖြစ်တာ၊ တကယ်ပက် ပင်းကြုံရတဲ့ဒုက္ခက တစ်မတ်သားပဲ ရှိတာ။ နောက်ကြောင်းပြန်တွေးလို့ ဖြစ်တဲ့ဒုက္ခက ငါးမူးသား၊ ရှေ့ မျှော်တွေးလို့ဖြစ်တဲ့ ဒုက္ခက တစ်မတ်သား။ ပက်ပင်းကြုံဒုက္ခ တစ်မတ်သားမျိုးကတော့ လူ တွေ ပုထုဇဉ်တွေမှ မဟုတ်ပါဘူး။ ဘုရား ရဟန္တာ များသော်မှခံရပါတယ်။ အဲဒါ ဘာလဲ... လောကဓံ။ ဒါပေမယ့် ဒီဒုက္ခတစ်မတ်သား ခံရတာချင်းအတူတူ ဘုရား ရဟန္တာများကျတော့ မတုန်မလှုပ် ကျော်နိုင်တော်မူကြတယ်။ ငုတ်မှန်း ခလုတ်မှန်း သိတော့ ကျော်နိုင်တာပေါ့။ လူတွေကျတော့ ငုတ်မှန်း ခလုတ်မှန်း မသိတော့ ဒုက္ခကို ဝင်တိုက်မိကြတယ်။ ဒုက္ခကို လုပ်လိုက် မိတ်ဆွေဖွဲ့လိုက်နဲ့။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကြည့် ရှုမှတ်စိတ်ကလေးနဲ့နေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်သာ ဒီဒုက္ခတစ်မတ် သား ကျော်နိုင်တယ်။ ဒုက္ခလမ်းဆုံးသွားဖို့ သတိက 'သမထ'ပိုင်းကို တာဝန်ယူပါတယ်။ သမထက ငြိမ်း တာ၊ မှတ်ပါများလာရင် သိစရာရှိတာ သိလာပါလိမ့် မယ်။ သိလာတာ ဝိပဿနာပဲ။ အသိကို ဝိပဿနာ က တာဝန်ယူပါတယ်။ ဒီတော့ တို့ ဒကာ ဒကာမများ ဒုက္ခနဲ့နေမှာလား၊ ဒုက္ခဆုံးအောင် လုပ်မှာလား။ 'ဒုက္ခဆုံးအောင် လုပ်မှာပါဘုရား' ဒုက္ခဆုံးရာပန်းတိုင်က အပြင်လမ်းက သွားမှာလား၊ အတွင်းလမ်းက သွားမှာလား။ 'အတွင်းလမ်းက သွားမှာပါဘုရား' အတွင်းလမ်းဆိုတာ မိမိကိုယ်ကို အမြဲမပြတ် ရှုမှတ်နေခြင်း၊ အမူအရာလှုပ်ရှားမှုတိုင်းရဲ့နောက်မှာ အမှတ်သတိလိုက်ပါနေခြင်းဖြင့် အတွင်းလမ်းမှသည် ကမ္ဘာလောကရဲ့ ဒုက္ခဆုံးရာဆီ ဧကန်မုချ အရောက် သွားနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။ (၁၃၇၁ ခု၊ တပို့တွဲလဆန်း ၁၄ ရက် ၂၈-၁-၂ဝ၁ဝ တွင် ဇီးကုန်းနှင့် သာစည်မှ တပည့်ဒကာ၊ ဒကာမများအား ဟောတော်မူသည်) #မောင်သွေးချွန် မှတ်တမ်းတင်ပူဇော်သည် credit : မဟာေဗာဓိၿမိဳင္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး မဟာၿမိဳင္ေတာႀကီးထဲမွာ ေဟာတဲ့ တရားေတာ္မ်ား ■ ကမၻာေလာကရဲ႕ ဒုကၡလမ္းဆုံး ■ 🌀🔥🌀💦🌀🔥💦🌀🔥💦🌀 ✿ ေမာင္ေသြးခြၽန္ မွတ္တမ္းတင္ပူေဇာ္သည္ ❝ ဒုကၡတစ္က်ပ္သားမွာ သုံးမတ္သားက ေတြးလို႔ျဖစ္တာ၊ တကယ္ပက္ ပင္းႀကဳံရတဲ့ဒုကၡက တစ္မတ္သားပဲ ရွိတာ။ ေနာက္ ေၾကာင္းျပန္ေတြးလို႔ ျဖစ္တဲ့ဒုကၡက ငါးမူးသား၊ ေရွ႕ ေမွ်ာ္ေတြးလို႔ျဖစ္တဲ့ ဒုကၡက တစ္မတ္သား။❞ ■ သာသနာသည္ ဘုရားပြင့္မွာ ေပၚလာတာ၊ ဒီေတာ့ ဘုရားပြင့္တာနဲ႕ ႀကဳံရျခင္းသည္ နံပါတ္တစ္ အခြင့္အေရး...။ ■ နံပါတ္ႏွစ္ အခြင့္အေရးကေတာ့ သာသနာကေတာ့ ပြင့္ေနပါတယ္။ သို႔ေသာ္ ယူတတ္မွရတယ္။ မယူတတ္ရင္ မရ။ ဒါ့ေၾကာင့္ သာသနာထြန္းကားရာမွ လူျဖစ္ခြင့္ရတာသည္ အထူးအခြင့္အေရးႀကီး တစ္ခု၊ ■ နံပါတ္သုံး အခြင့္အေရးကေတာ့ သာသနာ ပြင့္ခ်ိန္မွာ ကိုယ္က သမၼာဒိ႒ိအယူရွိသူ ျဖစ္ေနဖို႔လိုပါတယ္။ အေျခခံအားျဖင့္ ကံ ကံ၏အက်ိဳးကို ယုံၾကည္ရမယ္။ ကမၼႆကထာ ဉာဏ္အေျခခံေလာက္ေတာ့ ရွိေနရမယ္။ ေကာင္းတာလုပ္ ေကာင္းတာျဖစ္မယ္။ ဆိုးတာလုပ္ ဆိုးတာျဖစ္မယ္ဆိုတာေလာက္ေတာ့ သိထားရမယ္။ ေကာင္းတာလုပ္ ေကာင္းက်ိဳး ရဆိုတာ ေဆာင္းရာသီထဲ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းကေလး ေနရသလိုေပါ့။ ဆိုးတာလုပ္ ဆိုးက်ိဳးရဆိုတာ ႏြေရာသီ ေနပူခရီးထဲ ေနကို ေခါင္း႐ြက္သြားေနရသလိုေပါ့။ ဘုရားေခတ္က သီဟစစ္သူႀကီးက အလႉဒါန ေတြျပဳၿပီး ဘုရားကို ေမးေလွ်ာက္ဖူးပါတယ္။ 'တပည့္ေတာ္တို႔ ဒီလို ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေတြျပဳလုပ္တာ ဘာအက်ိဳးေတြရပါသလဲဘုရား'တဲ့။ ဘုရားရွင္ေတာ္က ဒီလို အေျဖေပးခဲ့ပါတယ္။ ၁။ လူနတ္တို႔ ခ်စ္ခင္တယ္။ ၂။ မိမိအိမ္ရာဌာနကို သူေတာ္ေကာင္းတို႔သာ ဝင္ထြက္သြားလာတယ္။ ၃။ သြားေလရာ မ်က္ႏွာပြင့္တယ္။ ၄။ ေနရာတကာ ဝင္ရဲထြက္ရဲတယ္တဲ့။ ဒီလိုသိနိုင္တာ သမၼာဒိ႒ိအယူရွိမွ၊ မရွိရင္ မသိ နိုင္ဘူး။ ■ ေနာက္တစ္ခါ နံပါတ္ေလးအခြင့္အေရးက မ်က္ စိ၊ နား၊ ႏွာ၊ လွ်ာ၊ ကိုယ္၊ စိတ္ အၾကည္ဓာတ္အား ေကာင္းေနျခင္းဟာလည္း အခြင့္အေရးႀကီးတစ္ခုပဲေနာ္...။ မ်က္စြဲ မြဲေန ကန္းေနရင္ ဘုရားရွင္ႂကြလာ တာေတာင္ ျမင္ရပါ့မလား။ 'မျမင္ရပါဘုရား' 'နားကန္းေနရင္ေကာ တရားသံ ၾကား တရားနာခြင့္ ရပါဦးမလား' 'မရပါဘုရား' ဒီလို အခြင့္အေရးေကာင္းေတြ ဘယ္မွာအသုံးခ်မွာလဲ။ ဝိပႆနာ သာသနာႀကီးပြင့္ေနခ်ိန္မွာ ဒါန ေလာက္နဲ႕ ၿပီးၾကမွာလား။ 'မၿပီးပါဘုရား' ဒါနက ရိကၡာေလာက္ ရမွာဗ်။ သံသရာခရီးအတြက္ ရိကၡာေထာက္ေလာက္ပဲရမွာ။ သံသရာခရီး ဆိုတာလည္း တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ ခရီးတိုရွည္ မတူၾကဘူး။ ဇီးကုန္းက မဟာၿမိဳင္လာရင္ တစ္ရက္ ခရီးဆိုေတာ့ ရိကၡာနည္းနည္းနဲ႕ ရတယ္။ ဒီထက္ပိုေဝးရင္ ဆန္နို႔ဆီဘူး ႏွစ္လုံးေလာက္နဲ႕ ရပါ့မလား။ 'မရပါဘုရား' သီလကလည္း ဘဝခ်မ္းသာေအာင္ေတာ့ လုပ္ေပးနိုင္ပါတယ္။ သူမ်ားအသက္ မသတ္တဲ့သူ ကိုယ့္လာသတ္မွာ မပူရဘူး။ သူမ်ားပစၥည္း မခိုးခဲ့တဲ့သူ သူခိုးေဘး သူခိုးရန္ မပူရဘူး။ သီလက ဘဝအက်ိဳးေပးကို ေအးေအာင္ပဲ တတ္နိုင္တယ္။ ဒီအက်ိဳးေပးကို ခံစားမွာက ဒါန...။ ဒါန သီလေလာက္နဲ႕က သံသရာခရီးရွည္ႀကီးနဲ႕ ႏွိုင္းစာလိုက္ရင္ အက်ိဳးေပးက ဆန္နို႔ဆီဘူး ႏွစ္လုံးစာေလာက္ ရွိေသးတာ၊ ဒီေလာက္ရိကၡာေလးနဲ႕ ခရီးေဝး ခရီးရွည္ႀကီး ဘယ္လိုသြားနိုင္မွာလဲ။ ဒီရိကၡာ ထုပ္ေလးကိုင္ၿပီး ထိုင္ေန၊ မွိုင္ေန၊ ငိုင္ေန၊ ရပ္ေနလို႔ ခရီးဆုံးမွာတဲ့လားဗ်။ 'မဆုံးပါဘူး ဘုရား' ဒါန၊ သီလ၊ အက်ိဳးေပးခ်မ္းသာဆိုတာေရာ တကယ္ခ်မ္းသာလို႔လား။ ဒုကၡတစ္က်ပ္သားရင္းမွ သုခတစ္မတ္သားေလာက္ရတာ ခ်မ္းသာလို႔ေခၚမလားဗ်။ ဒုကၡနဲ႕ သုခ ဘယ္ဟာပိုမ်ားေနတုံး။ 'ဒုကၡက ပိုမ်ားေနပါတယ္ဘုရား' တို႔ ေတာေျပာ ေျပာရရင္ နတ္ေတာ္ျပာသိုမွာ ခ်က္မယ့္ထမင္းအိုးကို ကဆုန္နယုန္ကတည္ရတာ၊ မီးေမႊးရတာ၊ သေဘာေပါက္ရဲ႕လား။ 'ေပါက္ပါတယ္ဘုရား' ကဆုန္နယုန္ ထယ္ထိုး၊ ထြန္ထြန္၊ ေကာက္စိုက္ဗ်ာ။ နတ္ေတာ္ျပာသိုက်မွ စားရမွာ။ ဘယ့္ႏွယ့္လဲ သုခလား၊ ဒုကၡလား။ 'ဒုက္ခပါဘုရား' ဒါ လူမွ ဒုကၡရွိတာမဟုတ္ဘူးဗ်။ နတ္လည္း နတ္ဒုကၡ ပိုႀကီးပါလိမ့္မယ္။ နတ္ျပည္ဆိုတာ ဘာမွ မလုပ္ရတာ၊ အခ်ိန္ေတြ အားေနေတာ့ ရန္ျဖစ္လို႔ ပိုမေကာင္းဘူးလား။ တို႔လူ႕ျပည္မွာက ရန္ျဖစ္ခ်ိန္မရေအာင္ အလုပ္မ်ားေနလိုက္ၾကတာ။ ျဗဟၼာလည္း ျဗဟၼာဒုကၡ ရွိမွာပဲ။ ဒီရိကၡာထုပ္ေလးနဲ႕ ဘယ္သြားလို႔မွ မခ်မ္းသာဘူး။ သြားပါ-ရွာပါ ဒီရိကၡာထုပ္ကေလး ကိုင္ၿပီး ခ်မ္းသာကို လိုက္ရွာေနတာ ဘယ္မွာေတြ႕ မယ္ထင္သလဲ။ 'မေတြ႕ပါဘုရား' မေတြ႕တာ လမ္းမမွန္လို႔ဗ်။ အျပင္လမ္းက သြား ေနသေ႐ြ႕ ခ်မ္းသာစစ္ ခ်မ္းသာမွန္ကို ရွာေတြမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဘုရားေခတ္က စ်ာန္အဘိဉာဥ္ရ ရဟန္း တစ္ပါး ရွိတယ္။ သူ႕တန္ခိုးနဲ႕ ကမၻာေလာက ဘယ္မွာဆုံးမလဲဆိုတာ လိုက္ရွာသတဲ့။ ကမၻာတစ္ခုကို ေျခတစ္လွမ္းႏႈန္းနဲ႕ အသက္ ၂ဝ လုံးလုံး လိုက္ရွာတာ ကမၻာေလာကရဲ႕အဆုံးကို မေတြ႕ဘူးတဲ့။ ဘာျဖစ္ လို႔ ကမၻာမဆုံးရတာလဲ။ အျပင္ကလိုက္လို႔၊ အျပင္ လမ္းက သြားေနလို႔ကေတာ့ စ်ာန္အဘိဉာဥ္နဲ႕ သြား တာေတာင္ ဘယ္မွာမွ အဆုံးမရွိ။ ဆုံးခ်င္ရင္ အတြင္းကလိုက္ရမွာ။ မေနာက လိုက္ ရမွာ။ ကမၻာတစ္ခုကို ေျခတစ္လွမ္းႏႈန္းနဲ႕ သြားနိုင္တဲ့ စ်ာန္ရပုဂၢိုလ္ေတာင္ ကမၻာေတြမဆုံးပါဘူးဆိုတာ နင္တို႔ ဘယ္ေတာ့ဆုံးလို႔ ဘယ္ေတာ့ပန္းတိုင္ေရာက္မွာလဲ။ တို႔ ဒကာ၊ ဒကာမမ်ား ေျခတစ္လွမ္း လွမ္းရင္ ဘယ္ေလာက္ေရာက္သလဲ။ 'ေျခတစ္လွမ္းစာပဲ ေရာက္ပါတယ္ဘုရား' ကဲဗ်ာ- ကဗ်ာ၊ ခရီးနဲ႕ သြားႏႈန္းနဲ႕ ရိကၡာနဲ႕ ကမၻာ ေတြဆုံးပါ့မလား။ တြက္ၾကည့္ၾကဦးေနာ္။ ၿပီးေတာ့ သြားေနတာ ဘယ္လမ္းကလဲ။ 'အျပင္လမ္းကပါ ဘုရား' အျပင္လမ္းသည္ မဆုံးနိုင္ေသာ လမ္းပန္းတိုင္ မရွိေသာလမ္း၊ ေမာၿပီး ျပန္လာရမယ့္လမ္း၊ ခရီး ၾကမ္း ဒီဘဝနဲ႕မ်ား မေရာက္လို႔ကေတာ့ အပါယ္ေလး ဘုံဘဝေတြမ်ား က်ေရာက္သြားရင္ လမ္းဘယ္မျမင္၊ လမ္းမရွိေတာ့ဘူး၊ လမ္းေပ်ာက္သြားၿပီ။ လူနတ္ ျဗဟၼာကမွ သုခတစ္မတ္သားေလာက္ ခံစားေသး တယ္။ အပါယ္ေလးဘုံက ဘာတုံးဗ်။ 'လုံးလုံး ဒုကၡဘုံပါဘုရား' လူ႕ဘုံက သုဂတိဘုံဆိုေပမယ့္ ဘဝရွိရင္ ဒုကၡရွိ မွာပဲ။ ဒုကၡမသိေသးလို႔ သုခေမွ်ာ္ေနတာ၊ ဒုကၡမသိတဲ့ ဖိုးသူေတာ္လို ျဖစ္ေနဦးမယ္။ တစ္ခါတုန္းက နန္းဦး ဆရာေတာ္ ေတာထြက္လာေတာ့ ဘုရင္က ပင့္ၿပီး ဆြမ္းကပ္တယ္။ ဘုရင္ကပ္တဲ့ဆြမ္းဆိုေတာ့ ဘယ္ ေလာက္ေကာင္းမလဲ စဥ္းစားၾကည့္။ ဒါေပမဲ့ ဆရာ ေတာ္က ဆြမ္းဘုဥ္းေပးဖို႔ ဝန္ေလးေနတယ္။ ဒီ ေလာက္ေကာင္းတဲ့ ဆြမ္းဟင္းေတြၾကည့္ၿပီး 'ဒုကၡ ...ဒုကၡ'လို႔ ႁမြက္ဟေတာ္မူတယ္။ ဖိုးသူေတာ္ၾကား သြားေတာ့ 'ဒီဒုကၡမ်ိဳးေတာ့ ဖိုးသူေတာ္လည္း ခံလိုက္ခ်င္ပါတယ္'လို႔ ေျပာသတဲ့ဗ်။ ဒုကၡမသိလို႔ ဒီလိုေျပာတာ တို႔ဒကာ ဒကာမေတြလည္း ဖိုးသူေတာ္လိုျဖစ္ေန ဦးမယ္။ ဒုကၡမသိရင္ ဒုကၡမရွိ ဒုကၡရွာဆိုတာ ဒုကၡကို လိုခ်င္ေနတာ၊ ဒုကၡသိမွ ဒုကၡဆုံးခ်င္စိတ္ရွိမွာ။ ဒုကၡ သိခ်င္ရင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ျပန္ၾကည့္စမ္းပါ။ ဒီ႐ုပ္ ဒီနာမ္ ဒီခႏၶာ ဒီဘဝ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ျပန္ၾကည့္ လိုက္စမ္းပါ။ 'ဒုကၡဆုံးခ်င္၊ ေလာကဆုံးခ်င္ရင္ အ တြင္းလမ္းကသြားကြ'ဆိုတာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ျပန္ ၾကည့္ခိုင္းေနတာ၊ ဘဝဆုံးရာ ဒုကၡဆုံးရာ သြားပါဆို တာ ရိပ္သာအတင္းဝင္ခိုင္းေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေတာထြက္ခိုင္းေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ့္ကိုယ္ ကိုယ္ ျပန္ၾကည့္ခိုင္း႐ုံေလးပါ။ ေစ်းေရာင္းတဲ့သူကလည္း ေရာင္းၿမဲေရာင္းရင္း ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ျပန္ ၾကည့္စမ္းပါ။ ႐ုံးသြားတဲ့လူ၊ လယ္ထြန္တဲ့သူ ဘယ္ သူပဲျဖစ္ျဖစ္ဗ်ာ ကိုယ့္အလုပ္ကိုယ္လုပ္ရင္း ကိုယ့္အ ေၾကာင္းကိုယ္သိေအာင္ သတိေလးနဲ႕ ၾကည့္ေပးစမ္းပါ။ သညာက သူ႕အလုပ္သူ လုပ္ေနမွာပဲ။ လုပ္ပါေစ။ ေစ်းေရာင္း၊ ထမင္းခ်က္၊ ႐ုံးသြားပါေစတို႔က သညာ လုပ္သမွ် လိုက္မွတ္ေပးေနရမွာ။ မွတ္တာရယ္ ၾကည့္တာရယ္ ရႈတာရယ္ အေခၚသာကြဲတာ၊ အတူတူပဲ။ သတိရဲ႕အမည္ေတြပဲ။ ဒီေတာ့ မွတ္ပါ။ အေလ့အက်င့္ မရခင္ ခက္ခ်င္ခက္ေနပါလိမ့္မယ္။ မွတ္ပါမ်ားေတာ့ အထူးေၾကာင့္ၾကစိုက္ေနစရာ မလိုေတာ့ပါဘူး။ လုပ္တာနဲ႕ မွတ္ၿပီးသား။ အမွတ္မရွိရင္ အေတြးဝင္မွာပဲ။ အဲဒီအေတြးက ဒုကၡေပးေနတာ။ ဒုကၡတစ္က်ပ္သားမွာ သုံးမတ္သားက ေတြးလို႔ျဖစ္တာ၊ တကယ္ပက္ ပင္းႀကဳံရတဲ့ဒုကၡက တစ္မတ္သားပဲ ရွိတာ။ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ေတြးလို႔ ျဖစ္တဲ့ဒုကၡက ငါးမူးသား၊ ေရွ႕ ေမွ်ာ္ေတြးလို႔ျဖစ္တဲ့ ဒုကၡက တစ္မတ္သား။ ပက္ပင္းႀကဳံဒုကၡ တစ္မတ္သားမ်ိဳးကေတာ့ လူ ေတြ ပုထုဇဥ္ေတြမွ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘုရား ရဟႏၱာ မ်ားေသာ္မွခံရပါတယ္။ အဲဒါ ဘာလဲ... ေလာကဓံ။ ဒါေပမယ့္ ဒီဒုကၡတစ္မတ္သား ခံရတာခ်င္းအတူတူ ဘုရား ရဟႏၱာမ်ားက်ေတာ့ မတုန္မလႈပ္ ေက်ာ္နိုင္ေတာ္မူၾကတယ္။ ငုတ္မွန္း ခလုတ္မွန္း သိေတာ့ ေက်ာ္နိုင္တာေပါ့။ လူေတြက်ေတာ့ ငုတ္မွန္း ခလုတ္မွန္း မသိေတာ့ ဒုကၡကို ဝင္တိုက္မိၾကတယ္။ ဒုကၡကို လုပ္လိုက္ မိတ္ေဆြဖြဲ႕လိုက္နဲ႕။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ၾကည့္ ရႈမွတ္စိတ္ကေလးနဲ႕ေနတဲ့ ပုဂၢိုလ္သာ ဒီဒုကၡတစ္မတ္ သား ေက်ာ္နိုင္တယ္။ ဒုကၡလမ္းဆုံးသြားဖို႔ သတိက 'သမထ'ပိုင္းကို တာဝန္ယူပါတယ္။ သမထက ၿငိမ္း တာ၊ မွတ္ပါမ်ားလာရင္ သိစရာရွိတာ သိလာပါလိမ့္ မယ္။ သိလာတာ ဝိပႆနာပဲ။ အသိကို ဝိပႆနာ က တာဝန္ယူပါတယ္။ ဒီေတာ့ တို႔ ဒကာ ဒကာမမ်ား ဒုကၡနဲ႕ေနမွာလား၊ ဒုကၡဆုံးေအာင္ လုပ္မွာလား။ 'ဒုကၡဆုံးေအာင္ လုပ္မွာပါဘုရား' ဒုကၡဆုံးရာပန္းတိုင္က အျပင္လမ္းက သြားမွာလား၊ အတြင္းလမ္းက သြားမွာလား။ 'အတြင္းလမ္းက သြားမွာပါဘုရား' အတြင္းလမ္းဆိုတာ မိမိကိုယ္ကို အၿမဲမျပတ္ ရႈမွတ္ေနျခင္း၊ အမူအရာလႈပ္ရွားမႈတိုင္းရဲ႕ေနာက္မွာ အမွတ္သတိလိုက္ပါေနျခင္းျဖင့္ အတြင္းလမ္းမွသည္ ကမၻာေလာကရဲ႕ ဒုကၡဆုံးရာဆီ ဧကန္မုခ် အေရာက္ သြားနိုင္မည္ မဟုတ္ပါလား။ (၁၃၇၁ ခု၊ တပို႔တြဲလဆန္း ၁၄ ရက္ ၂၈-၁-၂ဝ၁ဝ တြင္ ဇီးကုန္းႏွင့္ သာစည္မွ တပည့္ဒကာ၊ ဒကာမမ်ားအား ေဟာေတာ္မူသည္) #ေမာင္ေသြးခြၽန္ မွတ္တမ္းတင္ပူေဇာ္သည္ credit :

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/31NVdWu

မဟာဗောဓိမြိုင်ဆရာတော်ဘုရားကြီး မဟာမြိုင်တောကြီးထဲမှာ ဟောတဲ့ တရားတော်များ ■ ကမ္ဘာလောကရဲ့ ဒုက္ခလမ်းဆုံး ■ 🌀🔥🌀💦🌀🔥💦🌀🔥💦🌀 ✿ မောင်သွေးချွန် မှတ်တမ်းတင်ပူဇော်သည် ❝ ဒုက္ခတစ်ကျပ်သားမှာ သုံးမတ်သားက တွေးလို့ဖြစ်တာ၊ တကယ်ပက် ပင်းကြုံရတဲ့ဒုက္ခက တစ်မတ်သားပဲ ရှိတာ။ နောက် ကြောင်းပြန်တွေးလို့ ဖြစ်တဲ့ဒုက္ခက ငါးမူးသား၊ ရှေ့ မျှော်တွေးလို့ဖြစ်တဲ့ ဒုက္ခက တစ်မတ်သား။❞ ■ သာသနာသည် ဘုရားပွင့်မှာ ပေါ်လာတာ၊ ဒီတော့ ဘုရားပွင့်တာနဲ့ ကြုံရခြင်းသည် နံပါတ်တစ် အခွင့်အရေး...။ ■ နံပါတ်နှစ် အခွင့်အရေးကတော့ သာသနာကတော့ ပွင့်နေပါတယ်။ သို့သော် ယူတတ်မှရတယ်။ မယူတတ်ရင် မရ။ ဒါ့ကြောင့် သာသနာထွန်းကားရာမှ လူဖြစ်ခွင့်ရတာသည် အထူးအခွင့်အရေးကြီး တစ်ခု၊ ■ နံပါတ်သုံး အခွင့်အရေးကတော့ သာသနာ ပွင့်ချိန်မှာ ကိုယ်က သမ္မာဒိဋ္ဌိအယူရှိသူ ဖြစ်နေဖို့လိုပါတယ်။ အခြေခံအားဖြင့် ကံ ကံ၏အကျိုးကို ယုံကြည်ရမယ်။ ကမ္မဿကထာ ဉာဏ်အခြေခံလောက်တော့ ရှိနေရမယ်။ ကောင်းတာလုပ် ကောင်းတာဖြစ်မယ်။ ဆိုးတာလုပ် ဆိုးတာဖြစ်မယ်ဆိုတာလောက်တော့ သိထားရမယ်။ ကောင်းတာလုပ် ကောင်းကျိုး ရဆိုတာ ဆောင်းရာသီထဲ အေးအေးချမ်းချမ်းကလေး နေရသလိုပေါ့။ ဆိုးတာလုပ် ဆိုးကျိုးရဆိုတာ နွေရာသီ နေပူခရီးထဲ နေကို ခေါင်းရွက်သွားနေရသလိုပေါ့။ ဘုရားခေတ်က သီဟစစ်သူကြီးက အလှူဒါန တွေပြုပြီး ဘုရားကို မေးလျှောက်ဖူးပါတယ်။ 'တပည့်တော်တို့ ဒီလို ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေပြုလုပ်တာ ဘာအကျိုးတွေရပါသလဲဘုရား'တဲ့။ ဘုရားရှင်တော်က ဒီလို အဖြေပေးခဲ့ပါတယ်။ ၁။ လူနတ်တို့ ချစ်ခင်တယ်။ ၂။ မိမိအိမ်ရာဌာနကို သူတော်ကောင်းတို့သာ ဝင်ထွက်သွားလာတယ်။ ၃။ သွားလေရာ မျက်နှာပွင့်တယ်။ ၄။ နေရာတကာ ဝင်ရဲထွက်ရဲတယ်တဲ့။ ဒီလိုသိနိုင်တာ သမ္မာဒိဋ္ဌိအယူရှိမှ၊ မရှိရင် မသိ နိုင်ဘူး။ ■ နောက်တစ်ခါ နံပါတ်လေးအခွင့်အရေးက မျက် စိ၊ နား၊ နှာ၊ လျှာ၊ ကိုယ်၊ စိတ် အကြည်ဓာတ်အား ကောင်းနေခြင်းဟာလည်း အခွင့်အရေးကြီးတစ်ခုပဲနော်...။ မျက်စွဲ မွဲနေ ကန်းနေရင် ဘုရားရှင်ကြွလာ တာတောင် မြင်ရပါ့မလား။ 'မမြင်ရပါဘုရား' 'နားကန်းနေရင်ကော တရားသံ ကြား တရားနာခွင့် ရပါဦးမလား' 'မရပါဘုရား' ဒီလို အခွင့်အရေးကောင်းတွေ ဘယ်မှာအသုံးချမှာလဲ။ ဝိပဿနာ သာသနာကြီးပွင့်နေချိန်မှာ ဒါန လောက်နဲ့ ပြီးကြမှာလား။ 'မပြီးပါဘုရား' ဒါနက ရိက္ခာလောက် ရမှာဗျ။ သံသရာခရီးအတွက် ရိက္ခာထောက်လောက်ပဲရမှာ။ သံသရာခရီး ဆိုတာလည်း တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ခရီးတိုရှည် မတူကြဘူး။ ဇီးကုန်းက မဟာမြိုင်လာရင် တစ်ရက် ခရီးဆိုတော့ ရိက္ခာနည်းနည်းနဲ့ ရတယ်။ ဒီထက်ပိုဝေးရင် ဆန်နို့ဆီဘူး နှစ်လုံးလောက်နဲ့ ရပါ့မလား။ 'မရပါဘုရား' သီလကလည်း ဘဝချမ်းသာအောင်တော့ လုပ်ပေးနိုင်ပါတယ်။ သူများအသက် မသတ်တဲ့သူ ကိုယ့်လာသတ်မှာ မပူရဘူး။ သူများပစ္စည်း မခိုးခဲ့တဲ့သူ သူခိုးဘေး သူခိုးရန် မပူရဘူး။ သီလက ဘဝအကျိုးပေးကို အေးအောင်ပဲ တတ်နိုင်တယ်။ ဒီအကျိုးပေးကို ခံစားမှာက ဒါန...။ ဒါန သီလလောက်နဲ့က သံသရာခရီးရှည်ကြီးနဲ့ နှိုင်းစာလိုက်ရင် အကျိုးပေးက ဆန်နို့ဆီဘူး နှစ်လုံးစာလောက် ရှိသေးတာ၊ ဒီလောက်ရိက္ခာလေးနဲ့ ခရီးဝေး ခရီးရှည်ကြီး ဘယ်လိုသွားနိုင်မှာလဲ။ ဒီရိက္ခာ ထုပ်လေးကိုင်ပြီး ထိုင်နေ၊ မှိုင်နေ၊ ငိုင်နေ၊ ရပ်နေလို့ ခရီးဆုံးမှာတဲ့လားဗျ။ 'မဆုံးပါဘူး ဘုရား' ဒါန၊ သီလ၊ အကျိုးပေးချမ်းသာဆိုတာရော တကယ်ချမ်းသာလို့လား။ ဒုက္ခတစ်ကျပ်သားရင်းမှ သုခတစ်မတ်သားလောက်ရတာ ချမ်းသာလို့ခေါ်မလားဗျ။ ဒုက္ခနဲ့ သုခ ဘယ်ဟာပိုများနေတုံး။ 'ဒုက္ခက ပိုများနေပါတယ်ဘုရား' တို့ တောပြော ပြောရရင် နတ်တော်ပြာသိုမှာ ချက်မယ့်ထမင်းအိုးကို ကဆုန်နယုန်ကတည်ရတာ၊ မီးမွှေးရတာ၊ သဘောပေါက်ရဲ့လား။ 'ပေါက်ပါတယ်ဘုရား' ကဆုန်နယုန် ထယ်ထိုး၊ ထွန်ထွန်၊ ကောက်စိုက်ဗျာ။ နတ်တော်ပြာသိုကျမှ စားရမှာ။ ဘယ့်နှယ့်လဲ သုခလား၊ ဒုက္ခလား။ 'ဒုက်ခပါဘုရား' ဒါ လူမှ ဒုက္ခရှိတာမဟုတ်ဘူးဗျ။ နတ်လည်း နတ်ဒုက္ခ ပိုကြီးပါလိမ့်မယ်။ နတ်ပြည်ဆိုတာ ဘာမှ မလုပ်ရတာ၊ အချိန်တွေ အားနေတော့ ရန်ဖြစ်လို့ ပိုမကောင်းဘူးလား။ တို့လူ့ပြည်မှာက ရန်ဖြစ်ချိန်မရအောင် အလုပ်များနေလိုက်ကြတာ။ ဗြဟ္မာလည်း ဗြဟ္မာဒုက္ခ ရှိမှာပဲ။ ဒီရိက္ခာထုပ်လေးနဲ့ ဘယ်သွားလို့မှ မချမ်းသာဘူး။ သွားပါ-ရှာပါ ဒီရိက္ခာထုပ်ကလေး ကိုင်ပြီး ချမ်းသာကို လိုက်ရှာနေတာ ဘယ်မှာတွေ့ မယ်ထင်သလဲ။ 'မတွေ့ပါဘုရား' မတွေ့တာ လမ်းမမှန်လို့ဗျ။ အပြင်လမ်းက သွား နေသရွေ့ ချမ်းသာစစ် ချမ်းသာမှန်ကို ရှာတွေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘုရားခေတ်က စျာန်အဘိဉာဉ်ရ ရဟန်း တစ်ပါး ရှိတယ်။ သူ့တန်ခိုးနဲ့ ကမ္ဘာလောက ဘယ်မှာဆုံးမလဲဆိုတာ လိုက်ရှာသတဲ့။ ကမ္ဘာတစ်ခုကို ခြေတစ်လှမ်းနှုန်းနဲ့ အသက် ၂ဝ လုံးလုံး လိုက်ရှာတာ ကမ္ဘာလောကရဲ့အဆုံးကို မတွေ့ဘူးတဲ့။ ဘာဖြစ် လို့ ကမ္ဘာမဆုံးရတာလဲ။ အပြင်ကလိုက်လို့၊ အပြင် လမ်းက သွားနေလို့ကတော့ စျာန်အဘိဉာဉ်နဲ့ သွား တာတောင် ဘယ်မှာမှ အဆုံးမရှိ။ ဆုံးချင်ရင် အတွင်းကလိုက်ရမှာ။ မနောက လိုက် ရမှာ။ ကမ္ဘာတစ်ခုကို ခြေတစ်လှမ်းနှုန်းနဲ့ သွားနိုင်တဲ့ စျာန်ရပုဂ္ဂိုလ်တောင် ကမ္ဘာတွေမဆုံးပါဘူးဆိုတာ နင်တို့ ဘယ်တော့ဆုံးလို့ ဘယ်တော့ပန်းတိုင်ရောက်မှာလဲ။ တို့ ဒကာ၊ ဒကာမများ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းရင် ဘယ်လောက်ရောက်သလဲ။ 'ခြေတစ်လှမ်းစာပဲ ရောက်ပါတယ်ဘုရား' ကဲဗျာ- ကဗျာ၊ ခရီးနဲ့ သွားနှုန်းနဲ့ ရိက္ခာနဲ့ ကမ္ဘာ တွေဆုံးပါ့မလား။ တွက်ကြည့်ကြဦးနော်။ ပြီးတော့ သွားနေတာ ဘယ်လမ်းကလဲ။ 'အပြင်လမ်းကပါ ဘုရား' အပြင်လမ်းသည် မဆုံးနိုင်သော လမ်းပန်းတိုင် မရှိသောလမ်း၊ မောပြီး ပြန်လာရမယ့်လမ်း၊ ခရီး ကြမ်း ဒီဘဝနဲ့များ မရောက်လို့ကတော့ အပါယ်လေး ဘုံဘဝတွေများ ကျရောက်သွားရင် လမ်းဘယ်မမြင်၊ လမ်းမရှိတော့ဘူး၊ လမ်းပျောက်သွားပြီ။ လူနတ် ဗြဟ္မာကမှ သုခတစ်မတ်သားလောက် ခံစားသေး တယ်။ အပါယ်လေးဘုံက ဘာတုံးဗျ။ 'လုံးလုံး ဒုက္ခဘုံပါဘုရား' လူ့ဘုံက သုဂတိဘုံဆိုပေမယ့် ဘဝရှိရင် ဒုက္ခရှိ မှာပဲ။ ဒုက္ခမသိသေးလို့ သုခမျှော်နေတာ၊ ဒုက္ခမသိတဲ့ ဖိုးသူတော်လို ဖြစ်နေဦးမယ်။ တစ်ခါတုန်းက နန်းဦး ဆရာတော် တောထွက်လာတော့ ဘုရင်က ပင့်ပြီး ဆွမ်းကပ်တယ်။ ဘုရင်ကပ်တဲ့ဆွမ်းဆိုတော့ ဘယ် လောက်ကောင်းမလဲ စဉ်းစားကြည့်။ ဒါပေမဲ့ ဆရာ တော်က ဆွမ်းဘုဉ်းပေးဖို့ ဝန်လေးနေတယ်။ ဒီ လောက်ကောင်းတဲ့ ဆွမ်းဟင်းတွေကြည့်ပြီး 'ဒုက္ခ ...ဒုက္ခ'လို့ မြွက်ဟတော်မူတယ်။ ဖိုးသူတော်ကြား သွားတော့ 'ဒီဒုက္ခမျိုးတော့ ဖိုးသူတော်လည်း ခံလိုက်ချင်ပါတယ်'လို့ ပြောသတဲ့ဗျ။ ဒုက္ခမသိလို့ ဒီလိုပြောတာ တို့ဒကာ ဒကာမတွေလည်း ဖိုးသူတော်လိုဖြစ်နေ ဦးမယ်။ ဒုက္ခမသိရင် ဒုက္ခမရှိ ဒုက္ခရှာဆိုတာ ဒုက္ခကို လိုချင်နေတာ၊ ဒုက္ခသိမှ ဒုက္ခဆုံးချင်စိတ်ရှိမှာ။ ဒုက္ခ သိချင်ရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ကြည့်စမ်းပါ။ ဒီရုပ် ဒီနာမ် ဒီခန္ဓာ ဒီဘဝ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ကြည့် လိုက်စမ်းပါ။ 'ဒုက္ခဆုံးချင်၊ လောကဆုံးချင်ရင် အ တွင်းလမ်းကသွားကွ'ဆိုတာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန် ကြည့်ခိုင်းနေတာ၊ ဘဝဆုံးရာ ဒုက္ခဆုံးရာ သွားပါဆို တာ ရိပ်သာအတင်းဝင်ခိုင်းနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ တောထွက်ခိုင်းနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ့်ကိုယ် ကိုယ် ပြန်ကြည့်ခိုင်းရုံလေးပါ။ စျေးရောင်းတဲ့သူကလည်း ရောင်းမြဲရောင်းရင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန် ကြည့်စမ်းပါ။ ရုံးသွားတဲ့လူ၊ လယ်ထွန်တဲ့သူ ဘယ် သူပဲဖြစ်ဖြစ်ဗျာ ကိုယ့်အလုပ်ကိုယ်လုပ်ရင်း ကိုယ့်အ ကြောင်းကိုယ်သိအောင် သတိလေးနဲ့ ကြည့်ပေးစမ်းပါ။ သညာက သူ့အလုပ်သူ လုပ်နေမှာပဲ။ လုပ်ပါစေ။ စျေးရောင်း၊ ထမင်းချက်၊ ရုံးသွားပါစေတို့က သညာ လုပ်သမျှ လိုက်မှတ်ပေးနေရမှာ။ မှတ်တာရယ် ကြည့်တာရယ် ရှုတာရယ် အခေါ်သာကွဲတာ၊ အတူတူပဲ။ သတိရဲ့အမည်တွေပဲ။ ဒီတော့ မှတ်ပါ။ အလေ့အကျင့် မရခင် ခက်ချင်ခက်နေပါလိမ့်မယ်။ မှတ်ပါများတော့ အထူးကြောင့်ကြစိုက်နေစရာ မလိုတော့ပါဘူး။ လုပ်တာနဲ့ မှတ်ပြီးသား။ အမှတ်မရှိရင် အတွေးဝင်မှာပဲ။ အဲဒီအတွေးက ဒုက္ခပေးနေတာ။ ဒုက္ခတစ်ကျပ်သားမှာ သုံးမတ်သားက တွေးလို့ဖြစ်တာ၊ တကယ်ပက် ပင်းကြုံရတဲ့ဒုက္ခက တစ်မတ်သားပဲ ရှိတာ။ နောက်ကြောင်းပြန်တွေးလို့ ဖြစ်တဲ့ဒုက္ခက ငါးမူးသား၊ ရှေ့ မျှော်တွေးလို့ဖြစ်တဲ့ ဒုက္ခက တစ်မတ်သား။ ပက်ပင်းကြုံဒုက္ခ တစ်မတ်သားမျိုးကတော့ လူ တွေ ပုထုဇဉ်တွေမှ မဟုတ်ပါဘူး။ ဘုရား ရဟန္တာ များသော်မှခံရပါတယ်။ အဲဒါ ဘာလဲ... လောကဓံ။ ဒါပေမယ့် ဒီဒုက္ခတစ်မတ်သား ခံရတာချင်းအတူတူ ဘုရား ရဟန္တာများကျတော့ မတုန်မလှုပ် ကျော်နိုင်တော်မူကြတယ်။ ငုတ်မှန်း ခလုတ်မှန်း သိတော့ ကျော်နိုင်တာပေါ့။ လူတွေကျတော့ ငုတ်မှန်း ခလုတ်မှန်း မသိတော့ ဒုက္ခကို ဝင်တိုက်မိကြတယ်။ ဒုက္ခကို လုပ်လိုက် မိတ်ဆွေဖွဲ့လိုက်နဲ့။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကြည့် ရှုမှတ်စိတ်ကလေးနဲ့နေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်သာ ဒီဒုက္ခတစ်မတ် သား ကျော်နိုင်တယ်။ ဒုက္ခလမ်းဆုံးသွားဖို့ သတိက 'သမထ'ပိုင်းကို တာဝန်ယူပါတယ်။ သမထက ငြိမ်း တာ၊ မှတ်ပါများလာရင် သိစရာရှိတာ သိလာပါလိမ့် မယ်။ သိလာတာ ဝိပဿနာပဲ။ အသိကို ဝိပဿနာ က တာဝန်ယူပါတယ်။ ဒီတော့ တို့ ဒကာ ဒကာမများ ဒုက္ခနဲ့နေမှာလား၊ ဒုက္ခဆုံးအောင် လုပ်မှာလား။ 'ဒုက္ခဆုံးအောင် လုပ်မှာပါဘုရား' ဒုက္ခဆုံးရာပန်းတိုင်က အပြင်လမ်းက သွားမှာလား၊ အတွင်းလမ်းက သွားမှာလား။ 'အတွင်းလမ်းက သွားမှာပါဘုရား' အတွင်းလမ်းဆိုတာ မိမိကိုယ်ကို အမြဲမပြတ် ရှုမှတ်နေခြင်း၊ အမူအရာလှုပ်ရှားမှုတိုင်းရဲ့နောက်မှာ အမှတ်သတိလိုက်ပါနေခြင်းဖြင့် အတွင်းလမ်းမှသည် ကမ္ဘာလောကရဲ့ ဒုက္ခဆုံးရာဆီ ဧကန်မုချ အရောက် သွားနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။ (၁၃၇၁ ခု၊ တပို့တွဲလဆန်း ၁၄ ရက် ၂၈-၁-၂ဝ၁ဝ တွင် ဇီးကုန်းနှင့် သာစည်မှ တပည့်ဒကာ၊ ဒကာမများအား ဟောတော်မူသည်) #မောင်သွေးချွန် မှတ်တမ်းတင်ပူဇော်သည် credit : မဟာေဗာဓိၿမိဳင္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး မဟာၿမိဳင္ေတာႀကီးထဲမွာ ေဟာတဲ့ တရားေတာ္မ်ား ■ ကမၻာေလာကရဲ႕ ဒုကၡလမ္းဆုံး ■ 🌀🔥🌀💦🌀🔥💦🌀🔥💦🌀 ✿ ေမာင္ေသြးခြၽန္ မွတ္တမ္းတင္ပူေဇာ္သည္ ❝ ဒုကၡတစ္က်ပ္သားမွာ သုံးမတ္သားက ေတြးလို႔ျဖစ္တာ၊ တကယ္ပက္ ပင္းႀကဳံရတဲ့ဒုကၡက တစ္မတ္သားပဲ ရွိတာ။ ေနာက္ ေၾကာင္းျပန္ေတြးလို႔ ျဖစ္တဲ့ဒုကၡက ငါးမူးသား၊ ေရွ႕ ေမွ်ာ္ေတြးလို႔ျဖစ္တဲ့ ဒုကၡက တစ္မတ္သား။❞ ■ သာသနာသည္ ဘုရားပြင့္မွာ ေပၚလာတာ၊ ဒီေတာ့ ဘုရားပြင့္တာနဲ႕ ႀကဳံရျခင္းသည္ နံပါတ္တစ္ အခြင့္အေရး...။ ■ နံပါတ္ႏွစ္ အခြင့္အေရးကေတာ့ သာသနာကေတာ့ ပြင့္ေနပါတယ္။ သို႔ေသာ္ ယူတတ္မွရတယ္။ မယူတတ္ရင္ မရ။ ဒါ့ေၾကာင့္ သာသနာထြန္းကားရာမွ လူျဖစ္ခြင့္ရတာသည္ အထူးအခြင့္အေရးႀကီး တစ္ခု၊ ■ နံပါတ္သုံး အခြင့္အေရးကေတာ့ သာသနာ ပြင့္ခ်ိန္မွာ ကိုယ္က သမၼာဒိ႒ိအယူရွိသူ ျဖစ္ေနဖို႔လိုပါတယ္။ အေျခခံအားျဖင့္ ကံ ကံ၏အက်ိဳးကို ယုံၾကည္ရမယ္။ ကမၼႆကထာ ဉာဏ္အေျခခံေလာက္ေတာ့ ရွိေနရမယ္။ ေကာင္းတာလုပ္ ေကာင္းတာျဖစ္မယ္။ ဆိုးတာလုပ္ ဆိုးတာျဖစ္မယ္ဆိုတာေလာက္ေတာ့ သိထားရမယ္။ ေကာင္းတာလုပ္ ေကာင္းက်ိဳး ရဆိုတာ ေဆာင္းရာသီထဲ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းကေလး ေနရသလိုေပါ့။ ဆိုးတာလုပ္ ဆိုးက်ိဳးရဆိုတာ ႏြေရာသီ ေနပူခရီးထဲ ေနကို ေခါင္း႐ြက္သြားေနရသလိုေပါ့။ ဘုရားေခတ္က သီဟစစ္သူႀကီးက အလႉဒါန ေတြျပဳၿပီး ဘုရားကို ေမးေလွ်ာက္ဖူးပါတယ္။ 'တပည့္ေတာ္တို႔ ဒီလို ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေတြျပဳလုပ္တာ ဘာအက်ိဳးေတြရပါသလဲဘုရား'တဲ့။ ဘုရားရွင္ေတာ္က ဒီလို အေျဖေပးခဲ့ပါတယ္။ ၁။ လူနတ္တို႔ ခ်စ္ခင္တယ္။ ၂။ မိမိအိမ္ရာဌာနကို သူေတာ္ေကာင္းတို႔သာ ဝင္ထြက္သြားလာတယ္။ ၃။ သြားေလရာ မ်က္ႏွာပြင့္တယ္။ ၄။ ေနရာတကာ ဝင္ရဲထြက္ရဲတယ္တဲ့။ ဒီလိုသိနိုင္တာ သမၼာဒိ႒ိအယူရွိမွ၊ မရွိရင္ မသိ နိုင္ဘူး။ ■ ေနာက္တစ္ခါ နံပါတ္ေလးအခြင့္အေရးက မ်က္ စိ၊ နား၊ ႏွာ၊ လွ်ာ၊ ကိုယ္၊ စိတ္ အၾကည္ဓာတ္အား ေကာင္းေနျခင္းဟာလည္း အခြင့္အေရးႀကီးတစ္ခုပဲေနာ္...။ မ်က္စြဲ မြဲေန ကန္းေနရင္ ဘုရားရွင္ႂကြလာ တာေတာင္ ျမင္ရပါ့မလား။ 'မျမင္ရပါဘုရား' 'နားကန္းေနရင္ေကာ တရားသံ ၾကား တရားနာခြင့္ ရပါဦးမလား' 'မရပါဘုရား' ဒီလို အခြင့္အေရးေကာင္းေတြ ဘယ္မွာအသုံးခ်မွာလဲ။ ဝိပႆနာ သာသနာႀကီးပြင့္ေနခ်ိန္မွာ ဒါန ေလာက္နဲ႕ ၿပီးၾကမွာလား။ 'မၿပီးပါဘုရား' ဒါနက ရိကၡာေလာက္ ရမွာဗ်။ သံသရာခရီးအတြက္ ရိကၡာေထာက္ေလာက္ပဲရမွာ။ သံသရာခရီး ဆိုတာလည္း တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ ခရီးတိုရွည္ မတူၾကဘူး။ ဇီးကုန္းက မဟာၿမိဳင္လာရင္ တစ္ရက္ ခရီးဆိုေတာ့ ရိကၡာနည္းနည္းနဲ႕ ရတယ္။ ဒီထက္ပိုေဝးရင္ ဆန္နို႔ဆီဘူး ႏွစ္လုံးေလာက္နဲ႕ ရပါ့မလား။ 'မရပါဘုရား' သီလကလည္း ဘဝခ်မ္းသာေအာင္ေတာ့ လုပ္ေပးနိုင္ပါတယ္။ သူမ်ားအသက္ မသတ္တဲ့သူ ကိုယ့္လာသတ္မွာ မပူရဘူး။ သူမ်ားပစၥည္း မခိုးခဲ့တဲ့သူ သူခိုးေဘး သူခိုးရန္ မပူရဘူး။ သီလက ဘဝအက်ိဳးေပးကို ေအးေအာင္ပဲ တတ္နိုင္တယ္။ ဒီအက်ိဳးေပးကို ခံစားမွာက ဒါန...။ ဒါန သီလေလာက္နဲ႕က သံသရာခရီးရွည္ႀကီးနဲ႕ ႏွိုင္းစာလိုက္ရင္ အက်ိဳးေပးက ဆန္နို႔ဆီဘူး ႏွစ္လုံးစာေလာက္ ရွိေသးတာ၊ ဒီေလာက္ရိကၡာေလးနဲ႕ ခရီးေဝး ခရီးရွည္ႀကီး ဘယ္လိုသြားနိုင္မွာလဲ။ ဒီရိကၡာ ထုပ္ေလးကိုင္ၿပီး ထိုင္ေန၊ မွိုင္ေန၊ ငိုင္ေန၊ ရပ္ေနလို႔ ခရီးဆုံးမွာတဲ့လားဗ်။ 'မဆုံးပါဘူး ဘုရား' ဒါန၊ သီလ၊ အက်ိဳးေပးခ်မ္းသာဆိုတာေရာ တကယ္ခ်မ္းသာလို႔လား။ ဒုကၡတစ္က်ပ္သားရင္းမွ သုခတစ္မတ္သားေလာက္ရတာ ခ်မ္းသာလို႔ေခၚမလားဗ်။ ဒုကၡနဲ႕ သုခ ဘယ္ဟာပိုမ်ားေနတုံး။ 'ဒုကၡက ပိုမ်ားေနပါတယ္ဘုရား' တို႔ ေတာေျပာ ေျပာရရင္ နတ္ေတာ္ျပာသိုမွာ ခ်က္မယ့္ထမင္းအိုးကို ကဆုန္နယုန္ကတည္ရတာ၊ မီးေမႊးရတာ၊ သေဘာေပါက္ရဲ႕လား။ 'ေပါက္ပါတယ္ဘုရား' ကဆုန္နယုန္ ထယ္ထိုး၊ ထြန္ထြန္၊ ေကာက္စိုက္ဗ်ာ။ နတ္ေတာ္ျပာသိုက်မွ စားရမွာ။ ဘယ့္ႏွယ့္လဲ သုခလား၊ ဒုကၡလား။ 'ဒုက္ခပါဘုရား' ဒါ လူမွ ဒုကၡရွိတာမဟုတ္ဘူးဗ်။ နတ္လည္း နတ္ဒုကၡ ပိုႀကီးပါလိမ့္မယ္။ နတ္ျပည္ဆိုတာ ဘာမွ မလုပ္ရတာ၊ အခ်ိန္ေတြ အားေနေတာ့ ရန္ျဖစ္လို႔ ပိုမေကာင္းဘူးလား။ တို႔လူ႕ျပည္မွာက ရန္ျဖစ္ခ်ိန္မရေအာင္ အလုပ္မ်ားေနလိုက္ၾကတာ။ ျဗဟၼာလည္း ျဗဟၼာဒုကၡ ရွိမွာပဲ။ ဒီရိကၡာထုပ္ေလးနဲ႕ ဘယ္သြားလို႔မွ မခ်မ္းသာဘူး။ သြားပါ-ရွာပါ ဒီရိကၡာထုပ္ကေလး ကိုင္ၿပီး ခ်မ္းသာကို လိုက္ရွာေနတာ ဘယ္မွာေတြ႕ မယ္ထင္သလဲ။ 'မေတြ႕ပါဘုရား' မေတြ႕တာ လမ္းမမွန္လို႔ဗ်။ အျပင္လမ္းက သြား ေနသေ႐ြ႕ ခ်မ္းသာစစ္ ခ်မ္းသာမွန္ကို ရွာေတြမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဘုရားေခတ္က စ်ာန္အဘိဉာဥ္ရ ရဟန္း တစ္ပါး ရွိတယ္။ သူ႕တန္ခိုးနဲ႕ ကမၻာေလာက ဘယ္မွာဆုံးမလဲဆိုတာ လိုက္ရွာသတဲ့။ ကမၻာတစ္ခုကို ေျခတစ္လွမ္းႏႈန္းနဲ႕ အသက္ ၂ဝ လုံးလုံး လိုက္ရွာတာ ကမၻာေလာကရဲ႕အဆုံးကို မေတြ႕ဘူးတဲ့။ ဘာျဖစ္ လို႔ ကမၻာမဆုံးရတာလဲ။ အျပင္ကလိုက္လို႔၊ အျပင္ လမ္းက သြားေနလို႔ကေတာ့ စ်ာန္အဘိဉာဥ္နဲ႕ သြား တာေတာင္ ဘယ္မွာမွ အဆုံးမရွိ။ ဆုံးခ်င္ရင္ အတြင္းကလိုက္ရမွာ။ မေနာက လိုက္ ရမွာ။ ကမၻာတစ္ခုကို ေျခတစ္လွမ္းႏႈန္းနဲ႕ သြားနိုင္တဲ့ စ်ာန္ရပုဂၢိုလ္ေတာင္ ကမၻာေတြမဆုံးပါဘူးဆိုတာ နင္တို႔ ဘယ္ေတာ့ဆုံးလို႔ ဘယ္ေတာ့ပန္းတိုင္ေရာက္မွာလဲ။ တို႔ ဒကာ၊ ဒကာမမ်ား ေျခတစ္လွမ္း လွမ္းရင္ ဘယ္ေလာက္ေရာက္သလဲ။ 'ေျခတစ္လွမ္းစာပဲ ေရာက္ပါတယ္ဘုရား' ကဲဗ်ာ- ကဗ်ာ၊ ခရီးနဲ႕ သြားႏႈန္းနဲ႕ ရိကၡာနဲ႕ ကမၻာ ေတြဆုံးပါ့မလား။ တြက္ၾကည့္ၾကဦးေနာ္။ ၿပီးေတာ့ သြားေနတာ ဘယ္လမ္းကလဲ။ 'အျပင္လမ္းကပါ ဘုရား' အျပင္လမ္းသည္ မဆုံးနိုင္ေသာ လမ္းပန္းတိုင္ မရွိေသာလမ္း၊ ေမာၿပီး ျပန္လာရမယ့္လမ္း၊ ခရီး ၾကမ္း ဒီဘဝနဲ႕မ်ား မေရာက္လို႔ကေတာ့ အပါယ္ေလး ဘုံဘဝေတြမ်ား က်ေရာက္သြားရင္ လမ္းဘယ္မျမင္၊ လမ္းမရွိေတာ့ဘူး၊ လမ္းေပ်ာက္သြားၿပီ။ လူနတ္ ျဗဟၼာကမွ သုခတစ္မတ္သားေလာက္ ခံစားေသး တယ္။ အပါယ္ေလးဘုံက ဘာတုံးဗ်။ 'လုံးလုံး ဒုကၡဘုံပါဘုရား' လူ႕ဘုံက သုဂတိဘုံဆိုေပမယ့္ ဘဝရွိရင္ ဒုကၡရွိ မွာပဲ။ ဒုကၡမသိေသးလို႔ သုခေမွ်ာ္ေနတာ၊ ဒုကၡမသိတဲ့ ဖိုးသူေတာ္လို ျဖစ္ေနဦးမယ္။ တစ္ခါတုန္းက နန္းဦး ဆရာေတာ္ ေတာထြက္လာေတာ့ ဘုရင္က ပင့္ၿပီး ဆြမ္းကပ္တယ္။ ဘုရင္ကပ္တဲ့ဆြမ္းဆိုေတာ့ ဘယ္ ေလာက္ေကာင္းမလဲ စဥ္းစားၾကည့္။ ဒါေပမဲ့ ဆရာ ေတာ္က ဆြမ္းဘုဥ္းေပးဖို႔ ဝန္ေလးေနတယ္။ ဒီ ေလာက္ေကာင္းတဲ့ ဆြမ္းဟင္းေတြၾကည့္ၿပီး 'ဒုကၡ ...ဒုကၡ'လို႔ ႁမြက္ဟေတာ္မူတယ္။ ဖိုးသူေတာ္ၾကား သြားေတာ့ 'ဒီဒုကၡမ်ိဳးေတာ့ ဖိုးသူေတာ္လည္း ခံလိုက္ခ်င္ပါတယ္'လို႔ ေျပာသတဲ့ဗ်။ ဒုကၡမသိလို႔ ဒီလိုေျပာတာ တို႔ဒကာ ဒကာမေတြလည္း ဖိုးသူေတာ္လိုျဖစ္ေန ဦးမယ္။ ဒုကၡမသိရင္ ဒုကၡမရွိ ဒုကၡရွာဆိုတာ ဒုကၡကို လိုခ်င္ေနတာ၊ ဒုကၡသိမွ ဒုကၡဆုံးခ်င္စိတ္ရွိမွာ။ ဒုကၡ သိခ်င္ရင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ျပန္ၾကည့္စမ္းပါ။ ဒီ႐ုပ္ ဒီနာမ္ ဒီခႏၶာ ဒီဘဝ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ျပန္ၾကည့္ လိုက္စမ္းပါ။ 'ဒုကၡဆုံးခ်င္၊ ေလာကဆုံးခ်င္ရင္ အ တြင္းလမ္းကသြားကြ'ဆိုတာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ျပန္ ၾကည့္ခိုင္းေနတာ၊ ဘဝဆုံးရာ ဒုကၡဆုံးရာ သြားပါဆို တာ ရိပ္သာအတင္းဝင္ခိုင္းေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေတာထြက္ခိုင္းေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ့္ကိုယ္ ကိုယ္ ျပန္ၾကည့္ခိုင္း႐ုံေလးပါ။ ေစ်းေရာင္းတဲ့သူကလည္း ေရာင္းၿမဲေရာင္းရင္း ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ျပန္ ၾကည့္စမ္းပါ။ ႐ုံးသြားတဲ့လူ၊ လယ္ထြန္တဲ့သူ ဘယ္ သူပဲျဖစ္ျဖစ္ဗ်ာ ကိုယ့္အလုပ္ကိုယ္လုပ္ရင္း ကိုယ့္အ ေၾကာင္းကိုယ္သိေအာင္ သတိေလးနဲ႕ ၾကည့္ေပးစမ္းပါ။ သညာက သူ႕အလုပ္သူ လုပ္ေနမွာပဲ။ လုပ္ပါေစ။ ေစ်းေရာင္း၊ ထမင္းခ်က္၊ ႐ုံးသြားပါေစတို႔က သညာ လုပ္သမွ် လိုက္မွတ္ေပးေနရမွာ။ မွတ္တာရယ္ ၾကည့္တာရယ္ ရႈတာရယ္ အေခၚသာကြဲတာ၊ အတူတူပဲ။ သတိရဲ႕အမည္ေတြပဲ။ ဒီေတာ့ မွတ္ပါ။ အေလ့အက်င့္ မရခင္ ခက္ခ်င္ခက္ေနပါလိမ့္မယ္။ မွတ္ပါမ်ားေတာ့ အထူးေၾကာင့္ၾကစိုက္ေနစရာ မလိုေတာ့ပါဘူး။ လုပ္တာနဲ႕ မွတ္ၿပီးသား။ အမွတ္မရွိရင္ အေတြးဝင္မွာပဲ။ အဲဒီအေတြးက ဒုကၡေပးေနတာ။ ဒုကၡတစ္က်ပ္သားမွာ သုံးမတ္သားက ေတြးလို႔ျဖစ္တာ၊ တကယ္ပက္ ပင္းႀကဳံရတဲ့ဒုကၡက တစ္မတ္သားပဲ ရွိတာ။ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ေတြးလို႔ ျဖစ္တဲ့ဒုကၡက ငါးမူးသား၊ ေရွ႕ ေမွ်ာ္ေတြးလို႔ျဖစ္တဲ့ ဒုကၡက တစ္မတ္သား။ ပက္ပင္းႀကဳံဒုကၡ တစ္မတ္သားမ်ိဳးကေတာ့ လူ ေတြ ပုထုဇဥ္ေတြမွ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘုရား ရဟႏၱာ မ်ားေသာ္မွခံရပါတယ္။ အဲဒါ ဘာလဲ... ေလာကဓံ။ ဒါေပမယ့္ ဒီဒုကၡတစ္မတ္သား ခံရတာခ်င္းအတူတူ ဘုရား ရဟႏၱာမ်ားက်ေတာ့ မတုန္မလႈပ္ ေက်ာ္နိုင္ေတာ္မူၾကတယ္။ ငုတ္မွန္း ခလုတ္မွန္း သိေတာ့ ေက်ာ္နိုင္တာေပါ့။ လူေတြက်ေတာ့ ငုတ္မွန္း ခလုတ္မွန္း မသိေတာ့ ဒုကၡကို ဝင္တိုက္မိၾကတယ္။ ဒုကၡကို လုပ္လိုက္ မိတ္ေဆြဖြဲ႕လိုက္နဲ႕။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ၾကည့္ ရႈမွတ္စိတ္ကေလးနဲ႕ေနတဲ့ ပုဂၢိုလ္သာ ဒီဒုကၡတစ္မတ္ သား ေက်ာ္နိုင္တယ္။ ဒုကၡလမ္းဆုံးသြားဖို႔ သတိက 'သမထ'ပိုင္းကို တာဝန္ယူပါတယ္။ သမထက ၿငိမ္း တာ၊ မွတ္ပါမ်ားလာရင္ သိစရာရွိတာ သိလာပါလိမ့္ မယ္။ သိလာတာ ဝိပႆနာပဲ။ အသိကို ဝိပႆနာ က တာဝန္ယူပါတယ္။ ဒီေတာ့ တို႔ ဒကာ ဒကာမမ်ား ဒုကၡနဲ႕ေနမွာလား၊ ဒုကၡဆုံးေအာင္ လုပ္မွာလား။ 'ဒုကၡဆုံးေအာင္ လုပ္မွာပါဘုရား' ဒုကၡဆုံးရာပန္းတိုင္က အျပင္လမ္းက သြားမွာလား၊ အတြင္းလမ္းက သြားမွာလား။ 'အတြင္းလမ္းက သြားမွာပါဘုရား' အတြင္းလမ္းဆိုတာ မိမိကိုယ္ကို အၿမဲမျပတ္ ရႈမွတ္ေနျခင္း၊ အမူအရာလႈပ္ရွားမႈတိုင္းရဲ႕ေနာက္မွာ အမွတ္သတိလိုက္ပါေနျခင္းျဖင့္ အတြင္းလမ္းမွသည္ ကမၻာေလာကရဲ႕ ဒုကၡဆုံးရာဆီ ဧကန္မုခ် အေရာက္ သြားနိုင္မည္ မဟုတ္ပါလား။ (၁၃၇၁ ခု၊ တပို႔တြဲလဆန္း ၁၄ ရက္ ၂၈-၁-၂ဝ၁ဝ တြင္ ဇီးကုန္းႏွင့္ သာစည္မွ တပည့္ဒကာ၊ ဒကာမမ်ားအား ေဟာေတာ္မူသည္) #ေမာင္ေသြးခြၽန္ မွတ္တမ္းတင္ပူေဇာ္သည္ credit :

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/31NVdWu