ဘုရား၊ စေတီမှ #ရောင်ခြည်တော် လွှတ်ခြင်းစသော တန်ခိုးများနှင့် စပ်လျဉ်း၍ 🙏💽💽💽💽💽💽💽💽💽💽💽 “ရောင်ခြည်တော်” ဟူသည် ဘုရားရှင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာ၌ တည်ရှိသော အဆင်းတော်နှင့်တူစွာ အတွင်းစိတ်တော်၏ ကြည်လင်သန့်ရှင်းမှုကြောင့် တန်ခိုးဣဒ္ဓိပါဒ်တော် အစွမ်းဖြင့် အဆက်ဆက် ဖြာ၍ထွက်သော အရောင်များပင် ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ၌ လရောင်၊ ဓာတ်မီးရောင် စသည်တို့ ဟပ်သဖြင့် ဘုရားရှင်နှင့်စပ်သော အရာ၀တ္ထုများ၌ တစ်ခုခု အရောင်ကလေးတွေ့လျှင် - တကယ်ရောင်ခြည်တော်ပဲ” ဟု ပြောကြဆိုကြ ကောလာဟလ ဖြစ်နေကြသည်မှာ ဘာသာခြားလူမျိုးတို့ ပြက်ရယ် ပြောင်လှောင်စရာ ဖြစ်သောကြောင့် အဆင်ခြင်နည်းပါးသူ အချို့လူများအတွက် ဘုရားရှင် ကိုယ်တော်မြတ်မှာ ဂုဏ်တော်မတက်ဘဲ ဂုဏ်ပျက်ဖွယ်သာ ရှိသဖြင့် ၀မ်းနည်းဖွယ် ကောင်းလှချေသည်။ မင်းတုန်းမင်းတရားကြီး လက်ထက်က ရွှေသည်များ၏ ပယောဂဖြင့် မန္တလေး မဟာမြတ်မုနိ ရုပ်ပုံတော်မှ ခဏခဏ ရောင်ခြည်တော် လွှတ်နေကြောင်းကို မင်းတုန်းမင်းတရားကြီး ကြားသိတော်မူ၍ - “ယနေ့ကစပြီး ဘုရားက ရောင်ခြည်တော် မလွှတ်စေနှင်”့ ဟု တားမြစ်ရဖူးသတဲ့။ စေတိယပါဋိဟာရိယ အခန်း၌ မိလိန္ဒမင်းအား အရှင်နာဂသိန် မိန့်တော်မူပုံ ================================== မဟာရာဇာ... အကြောင်း (၃)မျိုးတွင် တစ်မျိုးမျိုးကြောင့် စေတီတော်မှ ရောင်ခြည်တော် စသော တန်ခိုးများဖြင့် ဖူးမြင်ကြရသည်” – ၁) ရဟန်းတစ်ပါးသည် ပရိနိဗ္ဗာန်စံတော်မမူမီကပင် လူ၊ နတ်တို့ကို သနားတော်မူသောကြောင့် ငါ၏ အရိုးဓာတ် ဌာပနာရာ စေတီတော်မှ မည်သည့်တန်ခိုးမျိုး ထွတ်ပေါ်ရစ်စေသတည်း” ဟု အဓိဋ္ဌာန်တော် မူတတ်၏။ ထို အဓိဋ္ဌာန်တော်မူချက်ကြောင့်လည်း စေတီတော်မှ ရောင်ခြည်တော် စသော တန်ခိုးများ ပေါ်ထွက်တတ်ပေသည်။ ၂) သာသနာအကျိုးကို များစွာလိုလားသော နတ်တို့သည် စေတီတော်၌ တန်ခိုးပြရလျှင် သာသနာတော်ကို ပိုမို၍ ကြည်ညိုကြလိမ့်မည်၊ ကြည်ညိုသူတို့မှာ ကုသိုလ်တရား တိုးပွားလိမ့်မည်” ဟု ကောင်းမြတ်သော ဆန္ဒဖြင့် တန်ခိုး ပြတတ်ကြ၏။ ထိုသို့ နတ်များ၏ တန်ခိုးပြမှုကြောင့်လည်း စေတီတော်မှ တန်ခိုးပေါ်ထွက်တတ်ပေသည်။ ၃) သဒ္ဓါတရား ထက်သန်သော အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီး လူကြီးလူကောင်းတို့သည် ပန်း၊ နံ့သာ၊ အ၀တ် စသော လှူဖွယ်၀တ္ထုများကို စေတီတော်သို့ တင်လှူလျက် မည်သည့် တန်ခိုးများ ပြပါစေသား” ဟု အဓိဋ္ဌာန်တတ်ကြ၏။ ထိုသို့ သဒ္ဓါထက်သန်သူတို့၏ ထူးခြားသော အဓိဋ္ဌာန်မှုကြောင့်လည်း စေတီတော်မှ တန်ခိုး ထွက်ပေါ်တတ်ပေသည်။ ဤသို့ မိလိန္ဒမင်းအား အရှင်နာဂသိန် မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ########## ဤအမိန့်တော်ကို ထောက်ထားလျှင် ဘုရားရှင်နှင့် ရဟန္တာများ၏ အထူးအဓိဋ္ဌာန်ထားချက် မရှိသော စေတီတော်မှ ရောင်ခြည်တော်များ ထွက်ဖို့ရန် မဖြစ်နိုင်၊ အကယ်၍ ထွက်ရိုးမှန်လျှင်လည်း ဆိုင်ရာနတ်များက ဆောင်ပြခြင်းသာ ဖြစ်ရာ၏။ ဘုရားရှင်၏ အဓိဋ္ဌာန်တော်မူချက်ကြောင့် မဟာဗောဓိပင်မှ လည်းကောင်း၊ အရိုးဓာတ်တော်များမှ လည်းကောင်း ရောင်ခြည်တော်များ ခမ်းနားစွာ ကွန့်မြူးကြောင်း၊ သာသနာ ကွယ်ပသောအခါ ဓာတ်တော်အားလုံး စုရုံး၍ ဘုရားပွင့်တော်မူရာ မူလ မဟာဗောဓိပင်သို့ ကြွတော်မူပြီးလျှင် ရောင်ခြည်တော်များ ကွန့်မြူး ကြလိမ့်မည့် အကြောင်းများသာ ကျမ်းဂန်၌ လာသည်။ ထို့ကြောင့် ရုပ်ပွားစေတီတော်များမှ ထွက်သော ရောင်ခြည်တော်ကို ဖူးရသည်ဖြစ်စေ၊ မဖူးရသည် ဖြစ်စေ ရောင်ခြည်တော်ဖွင့် ဘုရားရှိခိုးမှ လာသည့်အတိုင်း သက်တော်ထင်ရှား ဘုရားရှင်၏ ထက်၀န်းကျင်၀ယ် အလွန် ကြည်နူးဖွယ်ကောင်းသော ရောင်ခြည်တော် ခြောက်သွယ်တို့၏ စံပယ်ကွန့်မြူးနေပုံကို စိတ်ကူးဉာဏ်ဖြင့် မှန်းဆ၍ မိမိတို့ အိမ်မှာဖြစ်စေ၊ စေတီတော်၊ ဆင်းတုတော် အနီးအပါးမှာဖြစ်စေ၊ ဘုရားအာရုံပြုရင်း ရောင်ခြည်တော်များ ထွက်တော်မူနေပုံကို ထင်ယောင် မြင်ယောင် ဖြစ်လာအောင် ကြိုးစားကြပါ။ သူက ငါက လုပ်၍ပြသော အတုရောင်ခြည်များကို ဘုရားရောင်ခြည်တော်ဟု မထင်မှားမိပါစေနှင့်။ အရှင်ဇနကာဘိဝံသ၏ “ရတနာ့ဂုဏ်ရည်” မှ Arkar Lynn

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2oe71mU

ဘုရား၊ စေတီမှ #ရောင်ခြည်တော် လွှတ်ခြင်းစသော တန်ခိုးများနှင့် စပ်လျဉ်း၍ 🙏💽💽💽💽💽💽💽💽💽💽💽 “ရောင်ခြည်တော်” ဟူသည် ဘုရားရှင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာ၌ တည်ရှိသော အဆင်းတော်နှင့်တူစွာ အတွင်းစိတ်တော်၏ ကြည်လင်သန့်ရှင်းမှုကြောင့် တန်ခိုးဣဒ္ဓိပါဒ်တော် အစွမ်းဖြင့် အဆက်ဆက် ဖြာ၍ထွက်သော အရောင်များပင် ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ၌ လရောင်၊ ဓာတ်မီးရောင် စသည်တို့ ဟပ်သဖြင့် ဘုရားရှင်နှင့်စပ်သော အရာ၀တ္ထုများ၌ တစ်ခုခု အရောင်ကလေးတွေ့လျှင် - တကယ်ရောင်ခြည်တော်ပဲ” ဟု ပြောကြဆိုကြ ကောလာဟလ ဖြစ်နေကြသည်မှာ ဘာသာခြားလူမျိုးတို့ ပြက်ရယ် ပြောင်လှောင်စရာ ဖြစ်သောကြောင့် အဆင်ခြင်နည်းပါးသူ အချို့လူများအတွက် ဘုရားရှင် ကိုယ်တော်မြတ်မှာ ဂုဏ်တော်မတက်ဘဲ ဂုဏ်ပျက်ဖွယ်သာ ရှိသဖြင့် ၀မ်းနည်းဖွယ် ကောင်းလှချေသည်။ မင်းတုန်းမင်းတရားကြီး လက်ထက်က ရွှေသည်များ၏ ပယောဂဖြင့် မန္တလေး မဟာမြတ်မုနိ ရုပ်ပုံတော်မှ ခဏခဏ ရောင်ခြည်တော် လွှတ်နေကြောင်းကို မင်းတုန်းမင်းတရားကြီး ကြားသိတော်မူ၍ - “ယနေ့ကစပြီး ဘုရားက ရောင်ခြည်တော် မလွှတ်စေနှင်”့ ဟု တားမြစ်ရဖူးသတဲ့။ စေတိယပါဋိဟာရိယ အခန်း၌ မိလိန္ဒမင်းအား အရှင်နာဂသိန် မိန့်တော်မူပုံ ================================== မဟာရာဇာ... အကြောင်း (၃)မျိုးတွင် တစ်မျိုးမျိုးကြောင့် စေတီတော်မှ ရောင်ခြည်တော် စသော တန်ခိုးများဖြင့် ဖူးမြင်ကြရသည်” – ၁) ရဟန်းတစ်ပါးသည် ပရိနိဗ္ဗာန်စံတော်မမူမီကပင် လူ၊ နတ်တို့ကို သနားတော်မူသောကြောင့် ငါ၏ အရိုးဓာတ် ဌာပနာရာ စေတီတော်မှ မည်သည့်တန်ခိုးမျိုး ထွတ်ပေါ်ရစ်စေသတည်း” ဟု အဓိဋ္ဌာန်တော် မူတတ်၏။ ထို အဓိဋ္ဌာန်တော်မူချက်ကြောင့်လည်း စေတီတော်မှ ရောင်ခြည်တော် စသော တန်ခိုးများ ပေါ်ထွက်တတ်ပေသည်။ ၂) သာသနာအကျိုးကို များစွာလိုလားသော နတ်တို့သည် စေတီတော်၌ တန်ခိုးပြရလျှင် သာသနာတော်ကို ပိုမို၍ ကြည်ညိုကြလိမ့်မည်၊ ကြည်ညိုသူတို့မှာ ကုသိုလ်တရား တိုးပွားလိမ့်မည်” ဟု ကောင်းမြတ်သော ဆန္ဒဖြင့် တန်ခိုး ပြတတ်ကြ၏။ ထိုသို့ နတ်များ၏ တန်ခိုးပြမှုကြောင့်လည်း စေတီတော်မှ တန်ခိုးပေါ်ထွက်တတ်ပေသည်။ ၃) သဒ္ဓါတရား ထက်သန်သော အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီး လူကြီးလူကောင်းတို့သည် ပန်း၊ နံ့သာ၊ အ၀တ် စသော လှူဖွယ်၀တ္ထုများကို စေတီတော်သို့ တင်လှူလျက် မည်သည့် တန်ခိုးများ ပြပါစေသား” ဟု အဓိဋ္ဌာန်တတ်ကြ၏။ ထိုသို့ သဒ္ဓါထက်သန်သူတို့၏ ထူးခြားသော အဓိဋ္ဌာန်မှုကြောင့်လည်း စေတီတော်မှ တန်ခိုး ထွက်ပေါ်တတ်ပေသည်။ ဤသို့ မိလိန္ဒမင်းအား အရှင်နာဂသိန် မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ########## ဤအမိန့်တော်ကို ထောက်ထားလျှင် ဘုရားရှင်နှင့် ရဟန္တာများ၏ အထူးအဓိဋ္ဌာန်ထားချက် မရှိသော စေတီတော်မှ ရောင်ခြည်တော်များ ထွက်ဖို့ရန် မဖြစ်နိုင်၊ အကယ်၍ ထွက်ရိုးမှန်လျှင်လည်း ဆိုင်ရာနတ်များက ဆောင်ပြခြင်းသာ ဖြစ်ရာ၏။ ဘုရားရှင်၏ အဓိဋ္ဌာန်တော်မူချက်ကြောင့် မဟာဗောဓိပင်မှ လည်းကောင်း၊ အရိုးဓာတ်တော်များမှ လည်းကောင်း ရောင်ခြည်တော်များ ခမ်းနားစွာ ကွန့်မြူးကြောင်း၊ သာသနာ ကွယ်ပသောအခါ ဓာတ်တော်အားလုံး စုရုံး၍ ဘုရားပွင့်တော်မူရာ မူလ မဟာဗောဓိပင်သို့ ကြွတော်မူပြီးလျှင် ရောင်ခြည်တော်များ ကွန့်မြူး ကြလိမ့်မည့် အကြောင်းများသာ ကျမ်းဂန်၌ လာသည်။ ထို့ကြောင့် ရုပ်ပွားစေတီတော်များမှ ထွက်သော ရောင်ခြည်တော်ကို ဖူးရသည်ဖြစ်စေ၊ မဖူးရသည် ဖြစ်စေ ရောင်ခြည်တော်ဖွင့် ဘုရားရှိခိုးမှ လာသည့်အတိုင်း သက်တော်ထင်ရှား ဘုရားရှင်၏ ထက်၀န်းကျင်၀ယ် အလွန် ကြည်နူးဖွယ်ကောင်းသော ရောင်ခြည်တော် ခြောက်သွယ်တို့၏ စံပယ်ကွန့်မြူးနေပုံကို စိတ်ကူးဉာဏ်ဖြင့် မှန်းဆ၍ မိမိတို့ အိမ်မှာဖြစ်စေ၊ စေတီတော်၊ ဆင်းတုတော် အနီးအပါးမှာဖြစ်စေ၊ ဘုရားအာရုံပြုရင်း ရောင်ခြည်တော်များ ထွက်တော်မူနေပုံကို ထင်ယောင် မြင်ယောင် ဖြစ်လာအောင် ကြိုးစားကြပါ။ သူက ငါက လုပ်၍ပြသော အတုရောင်ခြည်များကို ဘုရားရောင်ခြည်တော်ဟု မထင်မှားမိပါစေနှင့်။ အရှင်ဇနကာဘိဝံသ၏ “ရတနာ့ဂုဏ်ရည်” မှ Arkar Lynn

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2oe71mU

လူ့ဘဝ အရ တော်ရဲ့လား <><><><><><><><><> မလ္လိကာ မိဖုရားကြီး { တနေ့ သုံးကြိမ် } ဘုရားကျောင်း သွားပေမယ့် … ဘုရားရှင် ဟောကြားတဲ့ သစ္စာတရား ကိုယ်တိုင် နာကြားရပေမယ့် … ခန္ဓာ ဉာဏ်မရောက်တဲ့အတွက် သေတော့ အပါယ် { ၇ } ရက် ကျရောက်ရတယ် … မဟာတိဿ ရဟန်းဟာ ရဟန်းဘဝ သီလ အကျင့်ကို အနှစ်နှစ်သောင်း ဖြည့်ကျင့်ခဲ့ပေမယ့် … ခန္ဓာဉာဏ် မရောက်ခဲ့တဲ့ အတွက် သေတော့ { နဂါး} ဖြစ်ရတယ် … အခြားဘာသာဝင် မကြည့်ပါနဲ့ဦး ... တို့ ဗုဒ္ဓဘာသာတွေ အများကြီး ပေမယ့် " သစ္စာတရား "ကို မနာကြားနိုင်တာ, မသိတာ အင်မတန်မှ မနည်းဘူးလား ? ကိုယ့် မိသားစု ကိုယ့်အိမ် အနီးအနား ဘေး ၇ အိမ် , ရှေ့ ၇ အိမ် ပဲ ကြည့်ပါ … သစ္စာတရားကို စိတ်ဝင်စားသူ ရှိကြရဲ့လား? မိသားစုတစ်ခု မှာ တောင် မိဘက စိတ်ဝင်စားရင် သားသမီးက စိတ်မဝင်စားဘူး … သားသမီးက စိတ်ဝင်စားရင် မိဘက စိတ်မဝင်စားဘူး...မရှိကြ ဘူးလား ? သစ္စာ - မသိရင်တော့.. ဘုရားဒကာပဲ ဖြစ်ဖြစ် , သိမ်ဒကာပဲ ဖြစ်ဖြစ် , သူဌေးကြီးပဲ ဖြစ်ဖြစ် , ဘုရင်ကြီးပဲ ဖြစ်ဖြစ် { ဂတိ } မမြဲပါဘူး … { ဂတိ - ၅ ပါး တပါးပါးမှာ ကျဉ်လည်ကြရလိမ့်ဦးမယ် } ဒါကြောင့်... သစ္စာတရား သိခွင့်ရနေတဲ့ , နာကြားခွင့်ရနေတဲ့ , နာကြားနိုင်တဲ့ မိမိတို့ { လူ့ဘဝ အ ရ တော် နေ မှန်း } သိပါ … <><><><><><><> " ယုတ်သော / မြတ်သော အသက်ရှင်ခြင်း " <><><><><><><><><><><><><><> လူရယ်လို့ဖြစ်ပြီး နာမ်ရုပ် မသိ , ပညတ် ပရမတ် မသိ , ဖြစ်ပျက် မသိပဲ အသက်တစ်ရာနေသော သူသည် ယုတ်သော အသက်ရှင်ခြင်း ဖြစ်တယ် … လူရယ်လို့ဖြစ်ပြီး နာမ်ရုပ် , ပညတ် ပရမတ် , ဖြစ်ပျက်ကို သိပြီး အသက် တစ်ရက် ရှင်ရခြင်းသည် မြတ်သော အသက်ရှင်ခြင်းဖြစ်တယ် … ခန္ဓာရယ်လို့ရလာတဲ့ { ၃၁ } ဘုံသားတွေဟာ ခန္ဓာရှိခြင်းကြောင့် သေကို သေရတယ် … မသေခင်မှာ သစ္စာသိအောင် အားထုတ်ကြရမယ် … ဒီ ခန္ဓာကြီးဟာ အကြောင်းတိုက်ဆိုင်လာတိုင်း နာတယ် ကျင်တယ် ပူတယ်အေးတယ် အောင့်တယ် စသဖြင့် ဖြစ်ပေါ်တာဟာ ဆင်းရဲတယ် … ဆင်းရဲတဲ့ အတွက်ကြောင့် နှိပ်စက်ပြန်ပြီလို့ ဒီလိုမှတ်ပါ … ဘာကို နှိပ်စက်တာလဲ ဆိုရင် ခန္ဓာကို နှိပ်စက်တာ … ဆစ်ခနဲ့ နာတယ် ကျင်တယ် ဆိုရင် နှိပ်စက်ပြန်ပြီးလို့ သိပါ … ဒီလို နှိပ်စက်တယ် ဆိုတာ ရုပ်ရဲ့ သဘောပဲ … ရုပ်ရဲ့သဘောကိုက ဖေါက်ပြန်တဲ့ သဘောရှိတယ် … ဒါကြောင့် … နာတယ် ကျင်တယ် အောင့်တယ် ပူတယ် အေးတယ် အစရှိ သဖြင့် ခန္ဓာမှာပေါ်လာတိုင်း နှိပ်စက်ပြန်ပြီလို့သိပါ … ဖေါက်ပြန်တာက ရုပ် … ဖေါက်ပြန်မှန်း သိတာက နာမ် … ခန္ဓာ မှာ နာတာ ကျင်တာ ပူတာ အေးတာ ပေါ်တိုင်း နှိပ်စက်ပြန်ပြီလို့သိခြင်းသည် ဓမ္မာနုပဿနာ အားထုတ်နေခြင်းပဲ … ဓမ္မရဲ့ သဘောလေးကို သိနေခြင်းပဲ ဖြစ်တယ်… ဖေါက်ပြန်တာက ရုပ် သိတာက နာမ် ရုပ်နာမ်ကို သိခြင်းကြောင့် ငါ ငါ့ခန္ဓာ ဆိုတာ မလာတော့ပါဘူး … ငါ ငါ့ခန္ဓာ ဆိုတာ မလာတော့တဲ့အတွက်ကြောင့် ဒိဋ္ဌိ ပြုတ်ပါတယ် … ဒီတော့ ခန္ဓာ မှာဖေါက်ပြန်တိုင်း ဒုက္ခသစ္စာ … ခန္ဓာ ဖေါက်ပြန်တာကို နှိပ်စက်ပြန်ပြီလို့သိခြင်းသည် မဂ္ဂသစ္စာ … ငါ ငါ့ခန္ဓာ လို့မလာတော့ပဲ ဒိဋ္ဌိ ပြုတ်နေသောကြောင့် သမုဒယ သစ္စာ သေတယ် … သမုဒယ တို့ရဲ့ ငြိမ်းရာချုပ်ရာသည် နိရောဓသစ္စာဖြစ်တယ် … သစ္စာလေးချက်ညီနေတယ် … ဒါကြောင့် … ခန္ဓာမှာ နာတာ ကျင်တာ အောင့်တာ ကိုက်တာ ပူတာ အေးတာ စသဖြင့် ပေါ်တိုင်း နှိပ်စက်ပြန်ပြီလို့သိခြင်းသည် ကိစ္စဥာဏ်ကို ရခြင်းဖြစ်တယ် … ဒီတော့ ငါနာတယ် ငါကျင်တယ်လို့ မဖြစ်တော့ပဲ ခန္ဓာဖေါက်ပြန်တာကို ဥာဏ်နဲ့သိပေးခြင်းကြောင့် သမုဒယ သစ္စာသေပြီး နိရောဓ သစ္စာ ဆိုက်တယ် … ဒီလို အမြဲတမ်း ရှုမှတ်နိုင်မယ် ဆိုရင် အချိန်တန်တော့ ဓမ္မ က သူ့အလုပ်သူလုပ်ပြီး မဂ်ဥာဏ်ဖိုလ်ဥာဏ် ဆိုက်ရောက်လို့ သောတာပန် တည်ပါလိမ့်မယ် … ဒီလိုသိပြီး သေရင်တော့ မြတ်သော အသက်ရှင်ခြင်းဖြစ်ပြီး ဒီလို မသိပဲ သေရင်တော့ ယုတ်သော အသက်ရှင်ခြင်းသာ ဖြစ်ပါတယ် … #ဆရာတော်_ဘဒ္ဒန္တသုနန္ဒ_ဓမ္မရံသီ_မိုးကုတ်ရိပ်သာ Credit , original uploader

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/359WJ7Z

လူ့ဘဝ အရ တော်ရဲ့လား <><><><><><><><><> မလ္လိကာ မိဖုရားကြီး { တနေ့ သုံးကြိမ် } ဘုရားကျောင်း သွားပေမယ့် … ဘုရားရှင် ဟောကြားတဲ့ သစ္စာတရား ကိုယ်တိုင် နာကြားရပေမယ့် … ခန္ဓာ ဉာဏ်မရောက်တဲ့အတွက် သေတော့ အပါယ် { ၇ } ရက် ကျရောက်ရတယ် … မဟာတိဿ ရဟန်းဟာ ရဟန်းဘဝ သီလ အကျင့်ကို အနှစ်နှစ်သောင်း ဖြည့်ကျင့်ခဲ့ပေမယ့် … ခန္ဓာဉာဏ် မရောက်ခဲ့တဲ့ အတွက် သေတော့ { နဂါး} ဖြစ်ရတယ် … အခြားဘာသာဝင် မကြည့်ပါနဲ့ဦး ... တို့ ဗုဒ္ဓဘာသာတွေ အများကြီး ပေမယ့် " သစ္စာတရား "ကို မနာကြားနိုင်တာ, မသိတာ အင်မတန်မှ မနည်းဘူးလား ? ကိုယ့် မိသားစု ကိုယ့်အိမ် အနီးအနား ဘေး ၇ အိမ် , ရှေ့ ၇ အိမ် ပဲ ကြည့်ပါ … သစ္စာတရားကို စိတ်ဝင်စားသူ ရှိကြရဲ့လား? မိသားစုတစ်ခု မှာ တောင် မိဘက စိတ်ဝင်စားရင် သားသမီးက စိတ်မဝင်စားဘူး … သားသမီးက စိတ်ဝင်စားရင် မိဘက စိတ်မဝင်စားဘူး...မရှိကြ ဘူးလား ? သစ္စာ - မသိရင်တော့.. ဘုရားဒကာပဲ ဖြစ်ဖြစ် , သိမ်ဒကာပဲ ဖြစ်ဖြစ် , သူဌေးကြီးပဲ ဖြစ်ဖြစ် , ဘုရင်ကြီးပဲ ဖြစ်ဖြစ် { ဂတိ } မမြဲပါဘူး … { ဂတိ - ၅ ပါး တပါးပါးမှာ ကျဉ်လည်ကြရလိမ့်ဦးမယ် } ဒါကြောင့်... သစ္စာတရား သိခွင့်ရနေတဲ့ , နာကြားခွင့်ရနေတဲ့ , နာကြားနိုင်တဲ့ မိမိတို့ { လူ့ဘဝ အ ရ တော် နေ မှန်း } သိပါ … <><><><><><><> " ယုတ်သော / မြတ်သော အသက်ရှင်ခြင်း " <><><><><><><><><><><><><><> လူရယ်လို့ဖြစ်ပြီး နာမ်ရုပ် မသိ , ပညတ် ပရမတ် မသိ , ဖြစ်ပျက် မသိပဲ အသက်တစ်ရာနေသော သူသည် ယုတ်သော အသက်ရှင်ခြင်း ဖြစ်တယ် … လူရယ်လို့ဖြစ်ပြီး နာမ်ရုပ် , ပညတ် ပရမတ် , ဖြစ်ပျက်ကို သိပြီး အသက် တစ်ရက် ရှင်ရခြင်းသည် မြတ်သော အသက်ရှင်ခြင်းဖြစ်တယ် … ခန္ဓာရယ်လို့ရလာတဲ့ { ၃၁ } ဘုံသားတွေဟာ ခန္ဓာရှိခြင်းကြောင့် သေကို သေရတယ် … မသေခင်မှာ သစ္စာသိအောင် အားထုတ်ကြရမယ် … ဒီ ခန္ဓာကြီးဟာ အကြောင်းတိုက်ဆိုင်လာတိုင်း နာတယ် ကျင်တယ် ပူတယ်အေးတယ် အောင့်တယ် စသဖြင့် ဖြစ်ပေါ်တာဟာ ဆင်းရဲတယ် … ဆင်းရဲတဲ့ အတွက်ကြောင့် နှိပ်စက်ပြန်ပြီလို့ ဒီလိုမှတ်ပါ … ဘာကို နှိပ်စက်တာလဲ ဆိုရင် ခန္ဓာကို နှိပ်စက်တာ … ဆစ်ခနဲ့ နာတယ် ကျင်တယ် ဆိုရင် နှိပ်စက်ပြန်ပြီးလို့ သိပါ … ဒီလို နှိပ်စက်တယ် ဆိုတာ ရုပ်ရဲ့ သဘောပဲ … ရုပ်ရဲ့သဘောကိုက ဖေါက်ပြန်တဲ့ သဘောရှိတယ် … ဒါကြောင့် … နာတယ် ကျင်တယ် အောင့်တယ် ပူတယ် အေးတယ် အစရှိ သဖြင့် ခန္ဓာမှာပေါ်လာတိုင်း နှိပ်စက်ပြန်ပြီလို့သိပါ … ဖေါက်ပြန်တာက ရုပ် … ဖေါက်ပြန်မှန်း သိတာက နာမ် … ခန္ဓာ မှာ နာတာ ကျင်တာ ပူတာ အေးတာ ပေါ်တိုင်း နှိပ်စက်ပြန်ပြီလို့သိခြင်းသည် ဓမ္မာနုပဿနာ အားထုတ်နေခြင်းပဲ … ဓမ္မရဲ့ သဘောလေးကို သိနေခြင်းပဲ ဖြစ်တယ်… ဖေါက်ပြန်တာက ရုပ် သိတာက နာမ် ရုပ်နာမ်ကို သိခြင်းကြောင့် ငါ ငါ့ခန္ဓာ ဆိုတာ မလာတော့ပါဘူး … ငါ ငါ့ခန္ဓာ ဆိုတာ မလာတော့တဲ့အတွက်ကြောင့် ဒိဋ္ဌိ ပြုတ်ပါတယ် … ဒီတော့ ခန္ဓာ မှာဖေါက်ပြန်တိုင်း ဒုက္ခသစ္စာ … ခန္ဓာ ဖေါက်ပြန်တာကို နှိပ်စက်ပြန်ပြီလို့သိခြင်းသည် မဂ္ဂသစ္စာ … ငါ ငါ့ခန္ဓာ လို့မလာတော့ပဲ ဒိဋ္ဌိ ပြုတ်နေသောကြောင့် သမုဒယ သစ္စာ သေတယ် … သမုဒယ တို့ရဲ့ ငြိမ်းရာချုပ်ရာသည် နိရောဓသစ္စာဖြစ်တယ် … သစ္စာလေးချက်ညီနေတယ် … ဒါကြောင့် … ခန္ဓာမှာ နာတာ ကျင်တာ အောင့်တာ ကိုက်တာ ပူတာ အေးတာ စသဖြင့် ပေါ်တိုင်း နှိပ်စက်ပြန်ပြီလို့သိခြင်းသည် ကိစ္စဥာဏ်ကို ရခြင်းဖြစ်တယ် … ဒီတော့ ငါနာတယ် ငါကျင်တယ်လို့ မဖြစ်တော့ပဲ ခန္ဓာဖေါက်ပြန်တာကို ဥာဏ်နဲ့သိပေးခြင်းကြောင့် သမုဒယ သစ္စာသေပြီး နိရောဓ သစ္စာ ဆိုက်တယ် … ဒီလို အမြဲတမ်း ရှုမှတ်နိုင်မယ် ဆိုရင် အချိန်တန်တော့ ဓမ္မ က သူ့အလုပ်သူလုပ်ပြီး မဂ်ဥာဏ်ဖိုလ်ဥာဏ် ဆိုက်ရောက်လို့ သောတာပန် တည်ပါလိမ့်မယ် … ဒီလိုသိပြီး သေရင်တော့ မြတ်သော အသက်ရှင်ခြင်းဖြစ်ပြီး ဒီလို မသိပဲ သေရင်တော့ ယုတ်သော အသက်ရှင်ခြင်းသာ ဖြစ်ပါတယ် … #ဆရာတော်_ဘဒ္ဒန္တသုနန္ဒ_ဓမ္မရံသီ_မိုးကုတ်ရိပ်သာ Credit , original uploader

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/359WJ7Z

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/33d8qcz

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2MbdCXi

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/33d8qcz

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2MbdCXi

#ပါဏာတိပါတကံ_သူတစ်ပါးအသက်သတ်ခြင်း၏ #ဆိုးကျိုးများနှင့်ဝတ္ထုဇာတ်လမ်းများ ++++++++++++++++++++++++++ ပါဏာတိပါတာ ဝေရမဏိ သိက္ခာပဒံ သမာဒိယာမိ (သတ္တဝါ၏ အသက်ကိုသတ်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ပါ၏)တဲ့။ ဒါက ဦးဇင်းတို့ ဗုဒ္ဓဘာသာ မြန်မာလူမျိုးတို့ စောင့်ထိန်းနေကြဖြစ်တဲ့ ငါးပါးသီလရဲ့ ပထမဆုံး သီလဖြစ်ပါတယ်။ သတ္တဝါ၏ အသတ်ကို သတ်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်တယ်ဆိုရင် ပါဏာတိပါတ ကံလုံခြုံတယ်ပေါ့။ သတ္တဝါရဲ့ အသတ်ကို သတ်လိုက်ရင် ပါဏာတိပါတကံကို ကျူးလွန်တာပါ။ ပါဏာတိပါတကံကို ကျူးလွန်လိုက်ရင် အောက်ပါဆိုးကျိုးတွေကို ရရှိစေပါတယ်။ (၁)။ အသက်တိုခြင်း။ (၂)။ အနာရောဂါထူပေါခြင်း။ (၃)။ အင်အားဆုတ်ယုတ်ခြင်း။ (၄)။ ကြောက်ရွံ့တတ်ခြင်း။ (၅)။ စိုးရိမ် ပူဆွေးစိတ် များခြင်း။ (၆)။ သူတစ်ပါး အနှိပ်စက်ခံရခြင်း၊ (၇)။ သူတစ်ပါးသတ်လို့သေရခြင်း။ (၈)။ ကိုယ်လက်အင်္ဂါချို့တဲ့ခြင်း။ (၉)။ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်အချိုးမကျခြင်း။ (၁၀)။ ချစ်သူတို့နှင့်ကွဲကွာရခြင်း- စသော ဆိုးကျိုးများကို ရတတ်ပါတယ်။ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့သေဆုံးသူ၊ ကျန်းမာရေး မကြာခဏမကောင်းပဲ အနာရောဂါထူပြောသူ၊ အားအင်ယိုယွင်းပြီး ချည့်နဲ့နေသူ၊ ဘေးရန်တစ်ခုခုပေါ်ပေါက်လာလျှင် အလွန်အမင်းကြောက်ရွံ့တတ်သူ၊ စိုးရိမ် ပူပန်မှုများတတ်တဲ့သူ၊ သူတပါးရဲ့နှိပ်စက်ခြင်းကို ခံနေရသူ၊ သူတစ်ပါးသတ်လို့သေခြင်း၊ မိမိကိုယ်မိမိ အဆိပ်သောက် ကြိုးးဆွဲချပြီး သေတတ်သူ၊ ကိုယ်လက်အင်္ဂါ မပြည့်မစုံပဲ ချို့ယွင်းနေသူ၊ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် အချိုးမကျပဲဖြစ်နေသူ၊ အခြွေရံတွေပျက်စီးပြီး ချစ်တဲ့သူနဲ့ဝေးကွာခြင်းစတဲ့ချက်တွေနဲ့ပြည့်စုံနေသူများကိုတွေ့ရင် အဲဒီသူသည် အတိတ်က ပါဏာတိပါတကံကို ကျူးလွန်းခဲ့သူလို့ သိထားစေချင်ပါတယ်။ ဒါက ပါဏာတိပါတကံကို ကျူးလွန်လို့ ခံစားရတဲ့ဆိုကျိုးတွေပါ။ ပါဏာတိပါတလုံခြုံသူများကျတော့ ဆိုးကျိုးနဲ့ပြောင်းပြန် ကောင်းကျိုးတွေကိုဖြစ်စေပါတယ်။ အသက်ရှည်ခြင်း၊ အနာရောဂါကင်းခြင်း၊ အားအင်ပြည်ဖြိုးခြင်း၊ ကြောက်ရွံ့မှုကင်းခြင် း၊စိုးရိမ်ပူပန်မှုကင်းခြင်း၊ သူတစ်ပါးတို့၏နှိပ်စက်ခြင်းမှကင်းဝေးခြင်း၊ သူတစ်ပါးသတ်လို့သေရခြင်းမှကင်းဝေခြင်း၊ မိမိကိုယ်မိမိ အဆိပ်စသည်သောက်သေခြင်းမှကင်းဝေးခြင်း၊ ကိုယ်လက်အင်္ဂါချို့တဲ့မှုမရှိခြင်း၊ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်လှပခြင်း၊ ချစ်ရသူနဲ့ပေါင်းသင်းရခြင်း၊ အခြွေအရံများပြားခြင်း- စတဲ့အကျိုးတရားတွေကိုခံစားကြရမှာဖြစ်ပါတယ်။ အရှင်လတ်လတ် ပုပ်နေသော ရဟန်း သာဝတ္ထိပြည် ဇေတဝန်ကျောင်းဝင်း၏ အစွန်ကျသော ကျောင်းတစ်ကျောင်း၌ ရဟန်းတော်တစ်ပါး ညောင်စောင်းပေါ်မှာ လူးလှိမ့်ရင်း ဝေဒနာအပြင်းအထန်ခံစားနေပါတယ်။ ရဟန်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာတော့ ဆီးသီးခန့်၊ ဆီးဖြူသီးခန့် ပမာဏရှိတဲ့ အနာလုံးကြီးများ သွေးတစိုစို ပြည်တရွှဲရွှဲ တစ်ကိုယ်လုံး အပ်ချစရာ နေရာမကျန်အောင် အနှံ့အပြားပေါက်နေပါတယ်။ ရဟန်းတော်ရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးကား ပုပ်စော်နံနေပါတယ်။ ပြုစုမည့်သူလည်း တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှမရှိပါဘူး။ ဒါပေမယ့် မြတ်စွာဘုရားရှင်ရဲ့ မဟာဂရုဏာတော် မေတ္တာကတော့ အင်မတန်မှကြည်ညိုဖွယ်ကောင်းလှပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ပုပ်စော်နံပြီး မည်သူမှ မကပ်ချင်တဲ့ ဂိလာနရဟန်းတော်ကို ပြုစုဖို့ဆိုပြီးကြွရောက်တော်မူပါတယ်။ မြတ်စွာဘုရားရှင်က ရဟန်းတော်နားကိုရောက်လာတော့မှ အခြားရဟန်းတွေက ဝိုင်းအုံလာပြီး ဂိလာန ရဟန်းရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာရှိတဲ့ သင်္ကန်းတွေကို လျှော်ဖွပ် လဲလှယ်ပေးခြင်း၊ အနာလုံးကြီးများကို ဖန်ရည်ဖြင့်ဆေးကြောပေးခြင်း၊ ဆေးထည့်ပေးခြင်း စတဲ့ သူနာပြုလုပ်ငန်းများကိုလုပ်ဆောင်ပေးတာပါ။ အဲလိုပြုစုပေးလိုက်တော့မှ ထိုဂိလာနရဟန်း သက်သာရာရကာ ငြိမ်သက်တဲ့ စိတ်နဲ့ မှိန်းနေပါတယ်။ ပြောချင်တာက ထိုဂိလာနရဟန်း ဘာလို့အခုလို ဆိုးရွားတဲ့ရောဂါဝေဒနာကို ခံစားရတာလဲဆိုတာကိုပြောပြချင်တာပါ။ လောကမှာ တရားသဘောအရ (အကြောင်းရှိမှ အကျိုးဖြစ်တယ်)။ အကြောင်းကင်းပြီး အကျိုးဖြစ်လို့မရဘူး။ ဒီရဟန်းဘာကြောင့် အခုလို ရောဂါဆိုး ဝေဒနာဆိုကျိုးတွေကိုခံစားရတာလည်းဆိုတော့ ကဿပ မြတ်စွာဘုရားလက်ထက်တော်အခါက ထိုရဟန်းဟာ ငှက်မုဆိုးဖြစ်ခဲ့ပါတာပါ။ ငှက်မျိုးစုံကို သတ်ပြီး ဘုရင့်စားတော်ပွဲအတွက် ဟင်းလျာတစ်ခုအနေနဲ့ဆက်သရပါတယ်။ ကျန်တဲ့ ငှက်တွေကိုရောင်းပါတယ်။ ရောင်းလို့ မကုန်တဲ့ငှက်တွေကိုတော့ မပျံနိုင်အောင် အတောင် တွေကိုချိုးထားပါတယ်။ မသွားနိုင်အောင်ခြေထောက်တွေကို ချိုးထားပါတယ်။ တစ်ချို့ငှက်တွေကိုတော့ နောက်တစ်နေ့မှာသတ်ပြီးရောင်းချပါတယ်။ အတောင်ချိုး၊ ခြေချိုးထားတဲ့ငှက်တွေကိုတော့ နှစ်ရက် သုံးရက်နေပြီးမှသတ်ဖြတ်ပြီးရောင်းချပါတယ်။ အဲဒီတော့ ငှက်များဟာ ဆင်းရဲဒုက္ခကို အချိန်ကြာကြာခံစားရပြီးမှ အသတ်ခံကြရတာပါ။ အဲဒီမကောင်းတဲ့ အကုသိုလ်ကံအကြောင်းကြောင့် ယခုဘဝမှာ အရှင်လတ်လတ်ပုပ်နေတဲ့ ဆိုးကျိုးကိုခံစားရတာပါ။ ဒါပေမယ့် တစ်နေ့တော့ ငှက်မုဆိုးက ထိန့်လန့်သံဝေဂဖြစ်တာနဲ့ ရဟန္တာအရှင်မြတ်တစ်ပါးကို အရသာရှိတဲ့ ဆွမ်းနှင့် ဆွမ်းဟင်းလျာကိုလောင်းလှူပြီး မဂ်ဥာဏ်၊ ဖိုလ်ဥာဏ်ရပါစေလို့ဆုတောင်းပါတယ်။ ယခုဘဝရောက်တော့ ထိုဂိလာနရဟန်းက ဝေဒနာကနေသက်သာလာတဲ့အခါ မြတ်စွာဘုရားက ဘာမျှ အသုံးမကျတဲ့၊ ဘာမျှတင့်တယ်ခြင်းမရှိတဲ့ ဒီခန္ဓာကိုယ်ကြီးရဲ့ အပြစ်ပြတရားတွေကိုဖော်ထုတ်ပြီး သစ္စာလေးပါးတရားတို့ကိုဟောပေးလိုက်တော့ ရဟန္တာ အရှင်မြတ်ကို လှူဒါန်းခဲ့တဲ့ ကုသိုလ်အထောက်ပံ့ကြောင့် အရဟတ္တဖိုလ်ဥာဏ်ထိရပြီး ပရိနိဗ္ဗာန်စံဝင်ခဲ့ပါတယ်။ ဒီနေရာမှာတစ်ခုမေးဖွယ်ရှိလာပြန်တယ်။ အဲဒါဘာလဲလို့ဆိုတော့ သတ္တဝါတွေကိုညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်တဲ့ အကုသိုလ်ကံကြီးရှိနေပါလျှက် အရဟတ္တဖိုလ်ဉာဏ်ထိရနိုင်သလားပေါ့လေ။ အဲဒီတော့ ပဉ္စာနန္တရိယကံ- မြတ်စွာဘုရားကိုသွေးစိမ်းတည်အောင်ပြုခြင်း၊ ရဟန္တာကိုသတ်ခြင်း၊ သံဃာသင်းကွဲစေခြင်း၊ အမိကိုသတ်ခြင်း၊ အဖကိုသတ်ခြင်းဆိုတဲ့ ကံကလွဲရင် ကျန်တဲ့အကုသိုလ်ကံကို အရိယာမဂ်က ပယ်သတ်နိုင်ပါတယ်။ အဇာတသတ်မင်းသားဆိုလျှင် သာမညဖလသုတ်ကို နားကြားပြီးတော့ သောတာပန်တည်ရမည့်အစား အဖသတ်ထားတဲ့ကံကြောင့် အရိယာမဂ်နဲ့လွဲခဲ့တာပါ။ အဲဒီတော့ အတိတ်ဘဝက မမြင်ရတဲ့ အကုသိုလ်ကံကြွေး၊ ဒီဘဝမှာပြုလုပ်ထားတဲ့အကုသိုလ်ကံကြွေးတွေကို နှလုံးမသာမယာမဖြစ်ကြပဲ ပြုသင့်ပြုထိုက်တဲ့ ဒါန၊ သီလ၊ သမထ၊ ဝိပဿနာအလုပ်များကိုကြိုးစားလုပ်သင့်တယ်လို့အသိပေးချင်တာပါ။ အကုသိုလ်ကံကြွေးတွေကို အရိယာမဂ်ကပယ်သတ်နိုင်တယ်ဆိုပြီး ကုသိုလ်အလုပ်ကိုမလုပ်ပဲ အကုသိုလ်အလုပ်တွေကိုတော့မလုပ်စေချင်ပါ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီဘဝမှာတကယ်အရိယာမဂ်ကိုရမယ်ဆိုတာ ဘယ်သူမှကျိန်းသေ တွက်ဆလို့မရပါဘူး။ ဂိလာနရဟန်းအရိယာမဂ်ကိုရတယ်ဆိုတာကလည်း သားသတ်မုဆိုးဘဝက ရဟန္တာအရှင်မြတ်ကိုလှူဒါန်းခဲ့တဲ့ကုသိုလ်ရယ်၊ အခြားဘဝတွေမှာပြုလုပ်ခဲ့တဲ့ကောင်းမှုကုသိုလ်တွေရယ် ပါရမီဉာဏ်တွေရင့်သန်လို့သာရခဲ့တာပါ။ ဦးဇင်းတို့တွေက ပါရမီဉာဏ်ရင့်သန်နေတဲ့သူတွေဟုတ် မဟုတ်ဆိုတာ သေချာပြောလို့မရတာဖြစ်သည့်အတွက် အကုသိုလ်ကိုတော့ရှောင်ကြဉ်စေချင်ပါတယ်။ ဒါက ပါဏာတိပါတကံကိုကျူးလွန်လို့ ခံစားရတဲ့ အကျိုးဒုက္ခပြ ပုံပြင်လေးတစ်ခုပါ။ ပါဏာတိပါတကံလုံခြုံရင်တော့ အထက်ကဖော်ပြခဲ့တဲ့ ကောင်းကျိုးတွေထဲက သူတစ်ပါးသတ်လို့မသေပဲအသက်ချမ်းသာခွင့်ရ၊ လက်တွေ့ခံစားရတဲ့ အကျိုးတရားလေးတစ်ခုပြောပါဦးမယ်။ ရှေးတုန်းက သီဟိုဠ်ကျွန်းမှာလယ်သမားကြီးတစ်ဦးပေါ့လေ၊ နွားပျောက်လို့ နေရာအနှံ့အပြားလိုက်ရှာနေရာကနေ တောင်စောင်းတစ်ခုပေါ်မှာရပ်ပြီး နွားများကိုလှမ်းမျှော်ကြည့်ရှုပြီးရှာဖွေနေတုန်း စပါးကြီးမြွေတစ်ကောင်က လယ်သမာကြီးရဲ့ ခြေထောက်ကို ရစ်ပတ်ထားပါတယ်။ လယ်သမားကြီးက လက်ထဲမှာကိုင်ထားတဲ့ ထက်လှတဲ့ ပဲခွပ်(ဓား)ဖြင့် မြွေကြီးကို ခုတ်ပိုင်းရန်ကြံစည်ပြီးကာမှ၊ ပိင်္ဂလဗုဒ္ဓရက္ခိတမထေရ်ထံမှာ ဆောက်တည်ခဲ့တဲ့သီလကို ပြန်ပြီးသတိရလို့ မြွေကြီးကို မသတ်ပဲ ပဲခွပ်ကိုတောထဲသို့လွင့်ပစ်လိုက်ပါတယ်။ အဲဒီတော့မှ မြွေကြီးက အခွေကိုဖြေကာ တောထဲသို့လျှောကနဲ ဝင်သွားပါတယ်။ ပြောချင်တာက သူတစ်ပါးအသတ်ကို သတ်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်လျှင် မိမိလည်း အသက်ချမ်းသာရတယ်၊ အသက်ရှည်တယ်လို့ပြောလိုခြင်းသာဖြစ်ပါတယ်။ ပါဏာတိပါတကံကျူးလွန် လျှင် ပစ္စုပ္ပန်လည်းမကောင်း၊ နောင်သံသရာလည်းမကောင်း။ နောင်သံသရာဆိုရင်တော့ ဆိုးကျိုးဆယ်မျိုးလုံးနဲ့ဆိုးကျိုးတွေခံစားရပြီး၊ ရှောင်ကြဉ်မယ်ဆိုရင်တော့ အခုလည်းကောင်း နောင်သံသရာလည်းကောင်းပါတယ်။ အားလုံး သူတစ်ပါးအသတ်ကိုသတ်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်စေလိုကြောင်း ဒီပိုစ့်လေးနဲ့ အသိပေးလိုက်ပါရစေ။ ဒီလောက်ဆိုရင် ပါဏာတိပါတကံရဲ့ ဆိုးကျိုး၊ ကောင်းကျိုးတို့ကို သိနားလည်လောက်ပါပြီ။ အဒိန္နာဒါန အကြောင်းကိုဆက်ရေးပါဦးမယ်။ အားလုံးကိုယ်စိတ်နှစ်ပါး၊ ကျန်းမာချမ်းသာကြပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါတယ်။ အရှင်ဝိမလဝံသ (နာလန္ဒာတက္ကသိုလ်) :::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::: မှတဆင့်ဓမ္မဒါနတင်ပြအပ်ပါသည်ခင်ဗျာ ( ဓမ္မတရားတော် Post များကို အများသူငါ ဖတ်ရှုလေ့လာနိုင်စေရန်အတွက် မည်သူမဆို ပြန်လည်၍ဝေမျှ-( Share)(Save) (Copy) ယူ ခြင်းဖြင့်ကုသိုလ် ယူနိုင်ကြပါသည်ခင်ဗျာ) (အသိပညာဗဟုသုတနှင့် ကုသိုလ်တရား များတိုးပွားနိုင်ကြပါစေခင်ဗျာ) 🙏ခရီး သည် များအားလုံးပဲ့ မင်္ဂလာပါ ခင်ဗျာ 🙏 🙏ပြန်လည်မျှဝေသူ ခရီး သည် 🙏

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2ADZ4Kq

#ပါဏာတိပါတကံ_သူတစ်ပါးအသက်သတ်ခြင်း၏ #ဆိုးကျိုးများနှင့်ဝတ္ထုဇာတ်လမ်းများ ++++++++++++++++++++++++++ ပါဏာတိပါတာ ဝေရမဏိ သိက္ခာပဒံ သမာဒိယာမိ (သတ္တဝါ၏ အသက်ကိုသတ်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ပါ၏)တဲ့။ ဒါက ဦးဇင်းတို့ ဗုဒ္ဓဘာသာ မြန်မာလူမျိုးတို့ စောင့်ထိန်းနေကြဖြစ်တဲ့ ငါးပါးသီလရဲ့ ပထမဆုံး သီလဖြစ်ပါတယ်။ သတ္တဝါ၏ အသတ်ကို သတ်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်တယ်ဆိုရင် ပါဏာတိပါတ ကံလုံခြုံတယ်ပေါ့။ သတ္တဝါရဲ့ အသတ်ကို သတ်လိုက်ရင် ပါဏာတိပါတကံကို ကျူးလွန်တာပါ။ ပါဏာတိပါတကံကို ကျူးလွန်လိုက်ရင် အောက်ပါဆိုးကျိုးတွေကို ရရှိစေပါတယ်။ (၁)။ အသက်တိုခြင်း။ (၂)။ အနာရောဂါထူပေါခြင်း။ (၃)။ အင်အားဆုတ်ယုတ်ခြင်း။ (၄)။ ကြောက်ရွံ့တတ်ခြင်း။ (၅)။ စိုးရိမ် ပူဆွေးစိတ် များခြင်း။ (၆)။ သူတစ်ပါး အနှိပ်စက်ခံရခြင်း၊ (၇)။ သူတစ်ပါးသတ်လို့သေရခြင်း။ (၈)။ ကိုယ်လက်အင်္ဂါချို့တဲ့ခြင်း။ (၉)။ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်အချိုးမကျခြင်း။ (၁၀)။ ချစ်သူတို့နှင့်ကွဲကွာရခြင်း- စသော ဆိုးကျိုးများကို ရတတ်ပါတယ်။ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့သေဆုံးသူ၊ ကျန်းမာရေး မကြာခဏမကောင်းပဲ အနာရောဂါထူပြောသူ၊ အားအင်ယိုယွင်းပြီး ချည့်နဲ့နေသူ၊ ဘေးရန်တစ်ခုခုပေါ်ပေါက်လာလျှင် အလွန်အမင်းကြောက်ရွံ့တတ်သူ၊ စိုးရိမ် ပူပန်မှုများတတ်တဲ့သူ၊ သူတပါးရဲ့နှိပ်စက်ခြင်းကို ခံနေရသူ၊ သူတစ်ပါးသတ်လို့သေခြင်း၊ မိမိကိုယ်မိမိ အဆိပ်သောက် ကြိုးးဆွဲချပြီး သေတတ်သူ၊ ကိုယ်လက်အင်္ဂါ မပြည့်မစုံပဲ ချို့ယွင်းနေသူ၊ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် အချိုးမကျပဲဖြစ်နေသူ၊ အခြွေရံတွေပျက်စီးပြီး ချစ်တဲ့သူနဲ့ဝေးကွာခြင်းစတဲ့ချက်တွေနဲ့ပြည့်စုံနေသူများကိုတွေ့ရင် အဲဒီသူသည် အတိတ်က ပါဏာတိပါတကံကို ကျူးလွန်းခဲ့သူလို့ သိထားစေချင်ပါတယ်။ ဒါက ပါဏာတိပါတကံကို ကျူးလွန်လို့ ခံစားရတဲ့ဆိုကျိုးတွေပါ။ ပါဏာတိပါတလုံခြုံသူများကျတော့ ဆိုးကျိုးနဲ့ပြောင်းပြန် ကောင်းကျိုးတွေကိုဖြစ်စေပါတယ်။ အသက်ရှည်ခြင်း၊ အနာရောဂါကင်းခြင်း၊ အားအင်ပြည်ဖြိုးခြင်း၊ ကြောက်ရွံ့မှုကင်းခြင် း၊စိုးရိမ်ပူပန်မှုကင်းခြင်း၊ သူတစ်ပါးတို့၏နှိပ်စက်ခြင်းမှကင်းဝေးခြင်း၊ သူတစ်ပါးသတ်လို့သေရခြင်းမှကင်းဝေခြင်း၊ မိမိကိုယ်မိမိ အဆိပ်စသည်သောက်သေခြင်းမှကင်းဝေးခြင်း၊ ကိုယ်လက်အင်္ဂါချို့တဲ့မှုမရှိခြင်း၊ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်လှပခြင်း၊ ချစ်ရသူနဲ့ပေါင်းသင်းရခြင်း၊ အခြွေအရံများပြားခြင်း- စတဲ့အကျိုးတရားတွေကိုခံစားကြရမှာဖြစ်ပါတယ်။ အရှင်လတ်လတ် ပုပ်နေသော ရဟန်း သာဝတ္ထိပြည် ဇေတဝန်ကျောင်းဝင်း၏ အစွန်ကျသော ကျောင်းတစ်ကျောင်း၌ ရဟန်းတော်တစ်ပါး ညောင်စောင်းပေါ်မှာ လူးလှိမ့်ရင်း ဝေဒနာအပြင်းအထန်ခံစားနေပါတယ်။ ရဟန်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာတော့ ဆီးသီးခန့်၊ ဆီးဖြူသီးခန့် ပမာဏရှိတဲ့ အနာလုံးကြီးများ သွေးတစိုစို ပြည်တရွှဲရွှဲ တစ်ကိုယ်လုံး အပ်ချစရာ နေရာမကျန်အောင် အနှံ့အပြားပေါက်နေပါတယ်။ ရဟန်းတော်ရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးကား ပုပ်စော်နံနေပါတယ်။ ပြုစုမည့်သူလည်း တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှမရှိပါဘူး။ ဒါပေမယ့် မြတ်စွာဘုရားရှင်ရဲ့ မဟာဂရုဏာတော် မေတ္တာကတော့ အင်မတန်မှကြည်ညိုဖွယ်ကောင်းလှပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ပုပ်စော်နံပြီး မည်သူမှ မကပ်ချင်တဲ့ ဂိလာနရဟန်းတော်ကို ပြုစုဖို့ဆိုပြီးကြွရောက်တော်မူပါတယ်။ မြတ်စွာဘုရားရှင်က ရဟန်းတော်နားကိုရောက်လာတော့မှ အခြားရဟန်းတွေက ဝိုင်းအုံလာပြီး ဂိလာန ရဟန်းရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာရှိတဲ့ သင်္ကန်းတွေကို လျှော်ဖွပ် လဲလှယ်ပေးခြင်း၊ အနာလုံးကြီးများကို ဖန်ရည်ဖြင့်ဆေးကြောပေးခြင်း၊ ဆေးထည့်ပေးခြင်း စတဲ့ သူနာပြုလုပ်ငန်းများကိုလုပ်ဆောင်ပေးတာပါ။ အဲလိုပြုစုပေးလိုက်တော့မှ ထိုဂိလာနရဟန်း သက်သာရာရကာ ငြိမ်သက်တဲ့ စိတ်နဲ့ မှိန်းနေပါတယ်။ ပြောချင်တာက ထိုဂိလာနရဟန်း ဘာလို့အခုလို ဆိုးရွားတဲ့ရောဂါဝေဒနာကို ခံစားရတာလဲဆိုတာကိုပြောပြချင်တာပါ။ လောကမှာ တရားသဘောအရ (အကြောင်းရှိမှ အကျိုးဖြစ်တယ်)။ အကြောင်းကင်းပြီး အကျိုးဖြစ်လို့မရဘူး။ ဒီရဟန်းဘာကြောင့် အခုလို ရောဂါဆိုး ဝေဒနာဆိုကျိုးတွေကိုခံစားရတာလည်းဆိုတော့ ကဿပ မြတ်စွာဘုရားလက်ထက်တော်အခါက ထိုရဟန်းဟာ ငှက်မုဆိုးဖြစ်ခဲ့ပါတာပါ။ ငှက်မျိုးစုံကို သတ်ပြီး ဘုရင့်စားတော်ပွဲအတွက် ဟင်းလျာတစ်ခုအနေနဲ့ဆက်သရပါတယ်။ ကျန်တဲ့ ငှက်တွေကိုရောင်းပါတယ်။ ရောင်းလို့ မကုန်တဲ့ငှက်တွေကိုတော့ မပျံနိုင်အောင် အတောင် တွေကိုချိုးထားပါတယ်။ မသွားနိုင်အောင်ခြေထောက်တွေကို ချိုးထားပါတယ်။ တစ်ချို့ငှက်တွေကိုတော့ နောက်တစ်နေ့မှာသတ်ပြီးရောင်းချပါတယ်။ အတောင်ချိုး၊ ခြေချိုးထားတဲ့ငှက်တွေကိုတော့ နှစ်ရက် သုံးရက်နေပြီးမှသတ်ဖြတ်ပြီးရောင်းချပါတယ်။ အဲဒီတော့ ငှက်များဟာ ဆင်းရဲဒုက္ခကို အချိန်ကြာကြာခံစားရပြီးမှ အသတ်ခံကြရတာပါ။ အဲဒီမကောင်းတဲ့ အကုသိုလ်ကံအကြောင်းကြောင့် ယခုဘဝမှာ အရှင်လတ်လတ်ပုပ်နေတဲ့ ဆိုးကျိုးကိုခံစားရတာပါ။ ဒါပေမယ့် တစ်နေ့တော့ ငှက်မုဆိုးက ထိန့်လန့်သံဝေဂဖြစ်တာနဲ့ ရဟန္တာအရှင်မြတ်တစ်ပါးကို အရသာရှိတဲ့ ဆွမ်းနှင့် ဆွမ်းဟင်းလျာကိုလောင်းလှူပြီး မဂ်ဥာဏ်၊ ဖိုလ်ဥာဏ်ရပါစေလို့ဆုတောင်းပါတယ်။ ယခုဘဝရောက်တော့ ထိုဂိလာနရဟန်းက ဝေဒနာကနေသက်သာလာတဲ့အခါ မြတ်စွာဘုရားက ဘာမျှ အသုံးမကျတဲ့၊ ဘာမျှတင့်တယ်ခြင်းမရှိတဲ့ ဒီခန္ဓာကိုယ်ကြီးရဲ့ အပြစ်ပြတရားတွေကိုဖော်ထုတ်ပြီး သစ္စာလေးပါးတရားတို့ကိုဟောပေးလိုက်တော့ ရဟန္တာ အရှင်မြတ်ကို လှူဒါန်းခဲ့တဲ့ ကုသိုလ်အထောက်ပံ့ကြောင့် အရဟတ္တဖိုလ်ဥာဏ်ထိရပြီး ပရိနိဗ္ဗာန်စံဝင်ခဲ့ပါတယ်။ ဒီနေရာမှာတစ်ခုမေးဖွယ်ရှိလာပြန်တယ်။ အဲဒါဘာလဲလို့ဆိုတော့ သတ္တဝါတွေကိုညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်တဲ့ အကုသိုလ်ကံကြီးရှိနေပါလျှက် အရဟတ္တဖိုလ်ဉာဏ်ထိရနိုင်သလားပေါ့လေ။ အဲဒီတော့ ပဉ္စာနန္တရိယကံ- မြတ်စွာဘုရားကိုသွေးစိမ်းတည်အောင်ပြုခြင်း၊ ရဟန္တာကိုသတ်ခြင်း၊ သံဃာသင်းကွဲစေခြင်း၊ အမိကိုသတ်ခြင်း၊ အဖကိုသတ်ခြင်းဆိုတဲ့ ကံကလွဲရင် ကျန်တဲ့အကုသိုလ်ကံကို အရိယာမဂ်က ပယ်သတ်နိုင်ပါတယ်။ အဇာတသတ်မင်းသားဆိုလျှင် သာမညဖလသုတ်ကို နားကြားပြီးတော့ သောတာပန်တည်ရမည့်အစား အဖသတ်ထားတဲ့ကံကြောင့် အရိယာမဂ်နဲ့လွဲခဲ့တာပါ။ အဲဒီတော့ အတိတ်ဘဝက မမြင်ရတဲ့ အကုသိုလ်ကံကြွေး၊ ဒီဘဝမှာပြုလုပ်ထားတဲ့အကုသိုလ်ကံကြွေးတွေကို နှလုံးမသာမယာမဖြစ်ကြပဲ ပြုသင့်ပြုထိုက်တဲ့ ဒါန၊ သီလ၊ သမထ၊ ဝိပဿနာအလုပ်များကိုကြိုးစားလုပ်သင့်တယ်လို့အသိပေးချင်တာပါ။ အကုသိုလ်ကံကြွေးတွေကို အရိယာမဂ်ကပယ်သတ်နိုင်တယ်ဆိုပြီး ကုသိုလ်အလုပ်ကိုမလုပ်ပဲ အကုသိုလ်အလုပ်တွေကိုတော့မလုပ်စေချင်ပါ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီဘဝမှာတကယ်အရိယာမဂ်ကိုရမယ်ဆိုတာ ဘယ်သူမှကျိန်းသေ တွက်ဆလို့မရပါဘူး။ ဂိလာနရဟန်းအရိယာမဂ်ကိုရတယ်ဆိုတာကလည်း သားသတ်မုဆိုးဘဝက ရဟန္တာအရှင်မြတ်ကိုလှူဒါန်းခဲ့တဲ့ကုသိုလ်ရယ်၊ အခြားဘဝတွေမှာပြုလုပ်ခဲ့တဲ့ကောင်းမှုကုသိုလ်တွေရယ် ပါရမီဉာဏ်တွေရင့်သန်လို့သာရခဲ့တာပါ။ ဦးဇင်းတို့တွေက ပါရမီဉာဏ်ရင့်သန်နေတဲ့သူတွေဟုတ် မဟုတ်ဆိုတာ သေချာပြောလို့မရတာဖြစ်သည့်အတွက် အကုသိုလ်ကိုတော့ရှောင်ကြဉ်စေချင်ပါတယ်။ ဒါက ပါဏာတိပါတကံကိုကျူးလွန်လို့ ခံစားရတဲ့ အကျိုးဒုက္ခပြ ပုံပြင်လေးတစ်ခုပါ။ ပါဏာတိပါတကံလုံခြုံရင်တော့ အထက်ကဖော်ပြခဲ့တဲ့ ကောင်းကျိုးတွေထဲက သူတစ်ပါးသတ်လို့မသေပဲအသက်ချမ်းသာခွင့်ရ၊ လက်တွေ့ခံစားရတဲ့ အကျိုးတရားလေးတစ်ခုပြောပါဦးမယ်။ ရှေးတုန်းက သီဟိုဠ်ကျွန်းမှာလယ်သမားကြီးတစ်ဦးပေါ့လေ၊ နွားပျောက်လို့ နေရာအနှံ့အပြားလိုက်ရှာနေရာကနေ တောင်စောင်းတစ်ခုပေါ်မှာရပ်ပြီး နွားများကိုလှမ်းမျှော်ကြည့်ရှုပြီးရှာဖွေနေတုန်း စပါးကြီးမြွေတစ်ကောင်က လယ်သမာကြီးရဲ့ ခြေထောက်ကို ရစ်ပတ်ထားပါတယ်။ လယ်သမားကြီးက လက်ထဲမှာကိုင်ထားတဲ့ ထက်လှတဲ့ ပဲခွပ်(ဓား)ဖြင့် မြွေကြီးကို ခုတ်ပိုင်းရန်ကြံစည်ပြီးကာမှ၊ ပိင်္ဂလဗုဒ္ဓရက္ခိတမထေရ်ထံမှာ ဆောက်တည်ခဲ့တဲ့သီလကို ပြန်ပြီးသတိရလို့ မြွေကြီးကို မသတ်ပဲ ပဲခွပ်ကိုတောထဲသို့လွင့်ပစ်လိုက်ပါတယ်။ အဲဒီတော့မှ မြွေကြီးက အခွေကိုဖြေကာ တောထဲသို့လျှောကနဲ ဝင်သွားပါတယ်။ ပြောချင်တာက သူတစ်ပါးအသတ်ကို သတ်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်လျှင် မိမိလည်း အသက်ချမ်းသာရတယ်၊ အသက်ရှည်တယ်လို့ပြောလိုခြင်းသာဖြစ်ပါတယ်။ ပါဏာတိပါတကံကျူးလွန် လျှင် ပစ္စုပ္ပန်လည်းမကောင်း၊ နောင်သံသရာလည်းမကောင်း။ နောင်သံသရာဆိုရင်တော့ ဆိုးကျိုးဆယ်မျိုးလုံးနဲ့ဆိုးကျိုးတွေခံစားရပြီး၊ ရှောင်ကြဉ်မယ်ဆိုရင်တော့ အခုလည်းကောင်း နောင်သံသရာလည်းကောင်းပါတယ်။ အားလုံး သူတစ်ပါးအသတ်ကိုသတ်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်စေလိုကြောင်း ဒီပိုစ့်လေးနဲ့ အသိပေးလိုက်ပါရစေ။ ဒီလောက်ဆိုရင် ပါဏာတိပါတကံရဲ့ ဆိုးကျိုး၊ ကောင်းကျိုးတို့ကို သိနားလည်လောက်ပါပြီ။ အဒိန္နာဒါန အကြောင်းကိုဆက်ရေးပါဦးမယ်။ အားလုံးကိုယ်စိတ်နှစ်ပါး၊ ကျန်းမာချမ်းသာကြပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါတယ်။ အရှင်ဝိမလဝံသ (နာလန္ဒာတက္ကသိုလ်) :::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::: မှတဆင့်ဓမ္မဒါနတင်ပြအပ်ပါသည်ခင်ဗျာ ( ဓမ္မတရားတော် Post များကို အများသူငါ ဖတ်ရှုလေ့လာနိုင်စေရန်အတွက် မည်သူမဆို ပြန်လည်၍ဝေမျှ-( Share)(Save) (Copy) ယူ ခြင်းဖြင့်ကုသိုလ် ယူနိုင်ကြပါသည်ခင်ဗျာ) (အသိပညာဗဟုသုတနှင့် ကုသိုလ်တရား များတိုးပွားနိုင်ကြပါစေခင်ဗျာ) 🙏ခရီး သည် များအားလုံးပဲ့ မင်္ဂလာပါ ခင်ဗျာ 🙏 🙏ပြန်လည်မျှဝေသူ ခရီး သည် 🙏

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2ADZ4Kq

" #အင်မတန်မှအရေးကြီးတဲ့ဘဝကိုရောက်နေကြပြီ " - လူ့ဘုံသည် ဘဝအားလုံးကို သွားနိူင်တဲ့ junction တစ်ခုကြီးနဲ့ တူတယ် ။ လူ့ဘုံမှာ ရောက်ရှိနေတဲ့အခိုက် ဘယ်ဘဝ သွားရမယ်ဆိုတာ ရွေးချယ်ဖို့အတွက် အနေအထားတွေအားလုံး ပြည့်စုံတယ် ။ လူ့ဘုံက လုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်ကြံစည် ပြောဆိုကြတဲ့အရာတွေအားလုံး *ကံအရာမြောက်ပြီး ဂတိငါးပါး လို့ဆိုတဲ့ လမ်းကြောင်းကြီး ငါးသွယ်ကို အသီးသီး ရောက်ရှိသွားရတယ်။ လူ့ဘုံလူ့ဘဝဟာ ထိုလမ်းကြောင်းကြီးငါးသွယ်ရဲ့ #ဗဟိုအချက်အချာမှာ ရှိနေတယ် လို့ ပြောနိူင်တယ်။ ဒါကြောင့် ဘုန်းကြီးတို့တတွေဟာ အင်မတန် အရေးကြီးတဲ့ဘဝ ရောက်နေကြပြီပေါ့ ။ "မနုသတ္တဘာဝေါ ဒုလ္လဘော" ရခဲတဲ့ လူ့ဘဝ ကို ရနေကြတယ် ။ ရခဲတဲ့ လူ့ဘဝကို ရနေတဲ့လူတိုင်းဟာ ရရှိထားတဲ့ ဘဝတစ်ခုက်ို အကျိုးရှိအောင် အသုံးချသွားကြသလား ဆိုတော့ အသုံးချမသွားကြဘူး ။ ရရှိထားတဲ့ ဘဝတစ်ခုကို မှန်မှန်ကန်ကန် အသုံးမချတတ်ရင် အချိန် ဆိုတာ တစ်နေ့ ကုန်ဆုံးလာမှာ ဖြစ်တယ်။ မိမိလုပ်သမျှ ကံအရာမြောက်ပြီး အကြောင်းတရားတွေအဖြစ် အကျိုးပေးဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်လာမှာ ဖြစ်တယ် ။ ဒါကြောင့် လူ့ဘဝရတဲ့အခိုက်လေးမှာ အမှတ်တမဲ့ မနေကြဘဲ "သတိသမ္ပဇည" ရှိကြရမယ် ။ "သတိသမ္ပဇည" ဆိုတာ သတိထားပြီး ဆင်ခြင်တုံတရားရှိခြင်း ဖြစ်တယ်။ ဒါဟာ အရေးကြီးဆုံးပဲ ။ လောကမှာ မစဉ်းစားရင် ဘာမှ မသိဘူး။ စဉ်းစားမှုဟာ အင်မတန်မှ အရေးပါတယ်။ စဉ်းစားနိူင်အောင် အရာရာကို သတိထားတတ်ဖို့ လိုတယ်။ ကိုယ်ရထားတဲ့ ဘဝ ဟာ ............. ထာဝရ လား , တခဏ လား အချိန်ကောင်း ဆိုတာ ............... ထာဝရ လား , တခဏ လား ကျန်းမာရေး ဆိုတာ ........... ထာဝရ လား , တခဏ လား ကျန်းမာနေတဲ့အခိုက် ဘာတွေ လုပ်ရမယ် ဆိုတာကိုလည်း ပြတ်ပြတ်သားသား ဆုံးဖြတ်တတ်ဖို့ လိုတယ် ။ အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ပဲ စားကာ, အိပ်ကာ, ပျော်ကာ, ပါးကာ, ရှာကာ, ဖွေကာ နဲ့ ....... ဘဝတစ်ခု အဆုံးသတ်သွားရင် ကိုယ်ရထားတဲ့ဘဝရဲ့ အကျိုးအမြတ်ကို ရလိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အင်မတန်မှ တန်ဖိုးရှိလှတဲ့ ဒီလူ့ဘဝကြီးရဲ့ #အခြားမဲ့ဘဝမှာ အင်မတန်မှ ကြောက်စရာကောင်းလောက်တဲ့ အနေအထားမျိုးကို ကြုံတွေ့နိူင်တယ်။ မှန်မှန်ကန်ကန် အသုံးချမတတ်ဘူးဆိုရင် ဤဘဝ၏အခြားမဲ့ဆိုတာ ... အင်မတန်မှ ကပ်နေတယ်နော် မျက်စိလေး မှိတ်သွားတာနဲ့ တပြိုင်နက် အကြီးအကျယ် ပြောင်းလွဲသွားမှာ ဖြစ်တယ်။ အပြောင်းအလွဲဆိုတာ အကောင်းလဲ ရှိတယ်။ အဆိုးလည်း ရှိတယ်။ ဒီဘဝ လုပ်ရပ်တွေပေါ်မှာ မူတည်ပြီး အပြောင်းအလွဲဆိုတာ ဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့် အခုလက်ရှိဘဝဟာ ဘဝတွေထဲမှာ အရေးကြီးဆုံးပဲ လို့ ဒီလို နှလုံးသွင်းရမယ်။ (ပါချုပ်ဆရာတော်ဘုရားကြီး) 🙏🙏🙏 🙏ဓမ္မမိတ်ဆွေများ ကောင်းကျိုး တရား တိုးပွားကြပါစေ🙏 မေတ္တာဖြင့်ဓမ္မဒါနဝေမျှသူ #Admin #HKSA #Copy. K P d T " #အင်မတန်မှအရေးကြီးတဲ့ဘဝကိုရောက်နေကြပြီ " - လူ့ဘုံသည် ဘဝအားလုံးကို သွားနိူင်တဲ့ junction တစ်ခုကြီးနဲ့ တူတယ် ။ လူ့ဘုံမှာ ရောက်ရှိနေတဲ့အခိုက် ဘယ်ဘဝ သွားရမယ်ဆိုတာ ရွေးချယ်ဖို့အတွက် အနေအထားတွေအားလုံး ပြည့်စုံတယ် ။ လူ့ဘုံက လုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်ကြံစည် ပြောဆိုကြတဲ့အရာတွေအားလုံး *ကံအရာမြောက်ပြီး ဂတိငါးပါး လို့ဆိုတဲ့ လမ်းကြောင်းကြီး ငါးသွယ်ကို အသီးသီး ရောက်ရှိသွားရတယ်။ လူ့ဘုံလူ့ဘဝဟာ ထိုလမ်းကြောင်းကြီးငါးသွယ်ရဲ့ #ဗဟိုအချက်အချာမှာ ရှိနေတယ် လို့ ပြောနိူင်တယ်။ ဒါကြောင့် ဘုန်းကြီးတို့တတွေဟာ အင်မတန် အရေးကြီးတဲ့ဘဝ ရောက်နေကြပြီပေါ့ ။ "မနုသတ္တဘာဝေါ ဒုလ္လဘော" ရခဲတဲ့ လူ့ဘဝ ကို ရနေကြတယ် ။ ရခဲတဲ့ လူ့ဘဝကို ရနေတဲ့လူတိုင်းဟာ ရရှိထားတဲ့ ဘဝတစ်ခုက်ို အကျိုးရှိအောင် အသုံးချသွားကြသလား ဆိုတော့ အသုံးချမသွားကြဘူး ။ ရရှိထားတဲ့ ဘဝတစ်ခုကို မှန်မှန်ကန်ကန် အသုံးမချတတ်ရင် အချိန် ဆိုတာ တစ်နေ့ ကုန်ဆုံးလာမှာ ဖြစ်တယ်။ မိမိလုပ်သမျှ ကံအရာမြောက်ပြီး အကြောင်းတရားတွေအဖြစ် အကျိုးပေးဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်လာမှာ ဖြစ်တယ် ။ ဒါကြောင့် လူ့ဘဝရတဲ့အခိုက်လေးမှာ အမှတ်တမဲ့ မနေကြဘဲ "သတိသမ္ပဇည" ရှိကြရမယ် ။ "သတိသမ္ပဇည" ဆိုတာ သတိထားပြီး ဆင်ခြင်တုံတရားရှိခြင်း ဖြစ်တယ်။ ဒါဟာ အရေးကြီးဆုံးပဲ ။ လောကမှာ မစဉ်းစားရင် ဘာမှ မသိဘူး။ စဉ်းစားမှုဟာ အင်မတန်မှ အရေးပါတယ်။ စဉ်းစားနိူင်အောင် အရာရာကို သတိထားတတ်ဖို့ လိုတယ်။ ကိုယ်ရထားတဲ့ ဘဝ ဟာ ............. ထာဝရ လား , တခဏ လား အချိန်ကောင်း ဆိုတာ ............... ထာဝရ လား , တခဏ လား ကျန်းမာရေး ဆိုတာ ........... ထာဝရ လား , တခဏ လား ကျန်းမာနေတဲ့အခိုက် ဘာတွေ လုပ်ရမယ် ဆိုတာကိုလည်း ပြတ်ပြတ်သားသား ဆုံးဖြတ်တတ်ဖို့ လိုတယ် ။ အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ပဲ စားကာ, အိပ်ကာ, ပျော်ကာ, ပါးကာ, ရှာကာ, ဖွေကာ နဲ့ ....... ဘဝတစ်ခု အဆုံးသတ်သွားရင် ကိုယ်ရထားတဲ့ဘဝရဲ့ အကျိုးအမြတ်ကို ရလိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အင်မတန်မှ တန်ဖိုးရှိလှတဲ့ ဒီလူ့ဘဝကြီးရဲ့ #အခြားမဲ့ဘဝမှာ အင်မတန်မှ ကြောက်စရာကောင်းလောက်တဲ့ အနေအထားမျိုးကို ကြုံတွေ့နိူင်တယ်။ မှန်မှန်ကန်ကန် အသုံးချမတတ်ဘူးဆိုရင် ဤဘဝ၏အခြားမဲ့ဆိုတာ ... အင်မတန်မှ ကပ်နေတယ်နော် မျက်စိလေး မှိတ်သွားတာနဲ့ တပြိုင်နက် အကြီးအကျယ် ပြောင်းလွဲသွားမှာ ဖြစ်တယ်။ အပြောင်းအလွဲဆိုတာ အကောင်းလဲ ရှိတယ်။ အဆိုးလည်း ရှိတယ်။ ဒီဘဝ လုပ်ရပ်တွေပေါ်မှာ မူတည်ပြီး အပြောင်းအလွဲဆိုတာ ဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့် အခုလက်ရှိဘဝဟာ ဘဝတွေထဲမှာ အရေးကြီးဆုံးပဲ လို့ ဒီလို နှလုံးသွင်းရမယ်။ (ပါချုပ်ဆရာတော်ဘုရားကြီး) 🙏🙏🙏 🙏ဓမ္မမိတ်ဆွေများ ကောင်းကျိုး တရား တိုးပွားကြပါစေ🙏 မေတ္တာဖြင့်ဓမ္မဒါနဝေမျှသူ #Admin #HKSA #Copy. K P d T

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/33c7O71

" #အင်မတန်မှအရေးကြီးတဲ့ဘဝကိုရောက်နေကြပြီ " - လူ့ဘုံသည် ဘဝအားလုံးကို သွားနိူင်တဲ့ junction တစ်ခုကြီးနဲ့ တူတယ် ။ လူ့ဘုံမှာ ရောက်ရှိနေတဲ့အခိုက် ဘယ်ဘဝ သွားရမယ်ဆိုတာ ရွေးချယ်ဖို့အတွက် အနေအထားတွေအားလုံး ပြည့်စုံတယ် ။ လူ့ဘုံက လုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်ကြံစည် ပြောဆိုကြတဲ့အရာတွေအားလုံး *ကံအရာမြောက်ပြီး ဂတိငါးပါး လို့ဆိုတဲ့ လမ်းကြောင်းကြီး ငါးသွယ်ကို အသီးသီး ရောက်ရှိသွားရတယ်။ လူ့ဘုံလူ့ဘဝဟာ ထိုလမ်းကြောင်းကြီးငါးသွယ်ရဲ့ #ဗဟိုအချက်အချာမှာ ရှိနေတယ် လို့ ပြောနိူင်တယ်။ ဒါကြောင့် ဘုန်းကြီးတို့တတွေဟာ အင်မတန် အရေးကြီးတဲ့ဘဝ ရောက်နေကြပြီပေါ့ ။ "မနုသတ္တဘာဝေါ ဒုလ္လဘော" ရခဲတဲ့ လူ့ဘဝ ကို ရနေကြတယ် ။ ရခဲတဲ့ လူ့ဘဝကို ရနေတဲ့လူတိုင်းဟာ ရရှိထားတဲ့ ဘဝတစ်ခုက်ို အကျိုးရှိအောင် အသုံးချသွားကြသလား ဆိုတော့ အသုံးချမသွားကြဘူး ။ ရရှိထားတဲ့ ဘဝတစ်ခုကို မှန်မှန်ကန်ကန် အသုံးမချတတ်ရင် အချိန် ဆိုတာ တစ်နေ့ ကုန်ဆုံးလာမှာ ဖြစ်တယ်။ မိမိလုပ်သမျှ ကံအရာမြောက်ပြီး အကြောင်းတရားတွေအဖြစ် အကျိုးပေးဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်လာမှာ ဖြစ်တယ် ။ ဒါကြောင့် လူ့ဘဝရတဲ့အခိုက်လေးမှာ အမှတ်တမဲ့ မနေကြဘဲ "သတိသမ္ပဇည" ရှိကြရမယ် ။ "သတိသမ္ပဇည" ဆိုတာ သတိထားပြီး ဆင်ခြင်တုံတရားရှိခြင်း ဖြစ်တယ်။ ဒါဟာ အရေးကြီးဆုံးပဲ ။ လောကမှာ မစဉ်းစားရင် ဘာမှ မသိဘူး။ စဉ်းစားမှုဟာ အင်မတန်မှ အရေးပါတယ်။ စဉ်းစားနိူင်အောင် အရာရာကို သတိထားတတ်ဖို့ လိုတယ်။ ကိုယ်ရထားတဲ့ ဘဝ ဟာ ............. ထာဝရ လား , တခဏ လား အချိန်ကောင်း ဆိုတာ ............... ထာဝရ လား , တခဏ လား ကျန်းမာရေး ဆိုတာ ........... ထာဝရ လား , တခဏ လား ကျန်းမာနေတဲ့အခိုက် ဘာတွေ လုပ်ရမယ် ဆိုတာကိုလည်း ပြတ်ပြတ်သားသား ဆုံးဖြတ်တတ်ဖို့ လိုတယ် ။ အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ပဲ စားကာ, အိပ်ကာ, ပျော်ကာ, ပါးကာ, ရှာကာ, ဖွေကာ နဲ့ ....... ဘဝတစ်ခု အဆုံးသတ်သွားရင် ကိုယ်ရထားတဲ့ဘဝရဲ့ အကျိုးအမြတ်ကို ရလိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အင်မတန်မှ တန်ဖိုးရှိလှတဲ့ ဒီလူ့ဘဝကြီးရဲ့ #အခြားမဲ့ဘဝမှာ အင်မတန်မှ ကြောက်စရာကောင်းလောက်တဲ့ အနေအထားမျိုးကို ကြုံတွေ့နိူင်တယ်။ မှန်မှန်ကန်ကန် အသုံးချမတတ်ဘူးဆိုရင် ဤဘဝ၏အခြားမဲ့ဆိုတာ ... အင်မတန်မှ ကပ်နေတယ်နော် မျက်စိလေး မှိတ်သွားတာနဲ့ တပြိုင်နက် အကြီးအကျယ် ပြောင်းလွဲသွားမှာ ဖြစ်တယ်။ အပြောင်းအလွဲဆိုတာ အကောင်းလဲ ရှိတယ်။ အဆိုးလည်း ရှိတယ်။ ဒီဘဝ လုပ်ရပ်တွေပေါ်မှာ မူတည်ပြီး အပြောင်းအလွဲဆိုတာ ဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့် အခုလက်ရှိဘဝဟာ ဘဝတွေထဲမှာ အရေးကြီးဆုံးပဲ လို့ ဒီလို နှလုံးသွင်းရမယ်။ (ပါချုပ်ဆရာတော်ဘုရားကြီး) 🙏🙏🙏 🙏ဓမ္မမိတ်ဆွေများ ကောင်းကျိုး တရား တိုးပွားကြပါစေ🙏 မေတ္တာဖြင့်ဓမ္မဒါနဝေမျှသူ #Admin #HKSA #Copy. K P d T " #အင်မတန်မှအရေးကြီးတဲ့ဘဝကိုရောက်နေကြပြီ " - လူ့ဘုံသည် ဘဝအားလုံးကို သွားနိူင်တဲ့ junction တစ်ခုကြီးနဲ့ တူတယ် ။ လူ့ဘုံမှာ ရောက်ရှိနေတဲ့အခိုက် ဘယ်ဘဝ သွားရမယ်ဆိုတာ ရွေးချယ်ဖို့အတွက် အနေအထားတွေအားလုံး ပြည့်စုံတယ် ။ လူ့ဘုံက လုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်ကြံစည် ပြောဆိုကြတဲ့အရာတွေအားလုံး *ကံအရာမြောက်ပြီး ဂတိငါးပါး လို့ဆိုတဲ့ လမ်းကြောင်းကြီး ငါးသွယ်ကို အသီးသီး ရောက်ရှိသွားရတယ်။ လူ့ဘုံလူ့ဘဝဟာ ထိုလမ်းကြောင်းကြီးငါးသွယ်ရဲ့ #ဗဟိုအချက်အချာမှာ ရှိနေတယ် လို့ ပြောနိူင်တယ်။ ဒါကြောင့် ဘုန်းကြီးတို့တတွေဟာ အင်မတန် အရေးကြီးတဲ့ဘဝ ရောက်နေကြပြီပေါ့ ။ "မနုသတ္တဘာဝေါ ဒုလ္လဘော" ရခဲတဲ့ လူ့ဘဝ ကို ရနေကြတယ် ။ ရခဲတဲ့ လူ့ဘဝကို ရနေတဲ့လူတိုင်းဟာ ရရှိထားတဲ့ ဘဝတစ်ခုက်ို အကျိုးရှိအောင် အသုံးချသွားကြသလား ဆိုတော့ အသုံးချမသွားကြဘူး ။ ရရှိထားတဲ့ ဘဝတစ်ခုကို မှန်မှန်ကန်ကန် အသုံးမချတတ်ရင် အချိန် ဆိုတာ တစ်နေ့ ကုန်ဆုံးလာမှာ ဖြစ်တယ်။ မိမိလုပ်သမျှ ကံအရာမြောက်ပြီး အကြောင်းတရားတွေအဖြစ် အကျိုးပေးဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်လာမှာ ဖြစ်တယ် ။ ဒါကြောင့် လူ့ဘဝရတဲ့အခိုက်လေးမှာ အမှတ်တမဲ့ မနေကြဘဲ "သတိသမ္ပဇည" ရှိကြရမယ် ။ "သတိသမ္ပဇည" ဆိုတာ သတိထားပြီး ဆင်ခြင်တုံတရားရှိခြင်း ဖြစ်တယ်။ ဒါဟာ အရေးကြီးဆုံးပဲ ။ လောကမှာ မစဉ်းစားရင် ဘာမှ မသိဘူး။ စဉ်းစားမှုဟာ အင်မတန်မှ အရေးပါတယ်။ စဉ်းစားနိူင်အောင် အရာရာကို သတိထားတတ်ဖို့ လိုတယ်။ ကိုယ်ရထားတဲ့ ဘဝ ဟာ ............. ထာဝရ လား , တခဏ လား အချိန်ကောင်း ဆိုတာ ............... ထာဝရ လား , တခဏ လား ကျန်းမာရေး ဆိုတာ ........... ထာဝရ လား , တခဏ လား ကျန်းမာနေတဲ့အခိုက် ဘာတွေ လုပ်ရမယ် ဆိုတာကိုလည်း ပြတ်ပြတ်သားသား ဆုံးဖြတ်တတ်ဖို့ လိုတယ် ။ အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ပဲ စားကာ, အိပ်ကာ, ပျော်ကာ, ပါးကာ, ရှာကာ, ဖွေကာ နဲ့ ....... ဘဝတစ်ခု အဆုံးသတ်သွားရင် ကိုယ်ရထားတဲ့ဘဝရဲ့ အကျိုးအမြတ်ကို ရလိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အင်မတန်မှ တန်ဖိုးရှိလှတဲ့ ဒီလူ့ဘဝကြီးရဲ့ #အခြားမဲ့ဘဝမှာ အင်မတန်မှ ကြောက်စရာကောင်းလောက်တဲ့ အနေအထားမျိုးကို ကြုံတွေ့နိူင်တယ်။ မှန်မှန်ကန်ကန် အသုံးချမတတ်ဘူးဆိုရင် ဤဘဝ၏အခြားမဲ့ဆိုတာ ... အင်မတန်မှ ကပ်နေတယ်နော် မျက်စိလေး မှိတ်သွားတာနဲ့ တပြိုင်နက် အကြီးအကျယ် ပြောင်းလွဲသွားမှာ ဖြစ်တယ်။ အပြောင်းအလွဲဆိုတာ အကောင်းလဲ ရှိတယ်။ အဆိုးလည်း ရှိတယ်။ ဒီဘဝ လုပ်ရပ်တွေပေါ်မှာ မူတည်ပြီး အပြောင်းအလွဲဆိုတာ ဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့် အခုလက်ရှိဘဝဟာ ဘဝတွေထဲမှာ အရေးကြီးဆုံးပဲ လို့ ဒီလို နှလုံးသွင်းရမယ်။ (ပါချုပ်ဆရာတော်ဘုရားကြီး) 🙏🙏🙏 🙏ဓမ္မမိတ်ဆွေများ ကောင်းကျိုး တရား တိုးပွားကြပါစေ🙏 မေတ္တာဖြင့်ဓမ္မဒါနဝေမျှသူ #Admin #HKSA #Copy. K P d T

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/33c7O71

မှီခိုရာကိုပြုတတ်သော တရား (၁၀)မျိုး ➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖ ရဟန်းတို့ , မှီခိုရာရှိသည်ဖြစ်၍ နေကြကုန်လော့၊ မှီခိုရာမရှိမူ၍ မနေကြကုန်လင့်။ ရဟန်းတို့ , မှီခိုရာ မရှိသူသည် ဆင်းရဲစွာ နေရ၏။ ရဟန်းတို့ , မှီခိုရာကို ပြုတတ်သော တရားတို့သည် ဤဆယ်မျိုးတို့ တည်း။ အဘယ်ဆယ်မျိုးတို့နည်းဟူမူ— (၁) သီလရှိခြင်း ➖➖➖➖ ရဟန်းတို့ , ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် သီလရှိ၏၊ ပါတိမောက္ခသံဝရသီလကိုစောင့်စည်းလျက် နေ၏၊ အကျင့် ’အာစာရ’ ကျက်စားရာ’ဂေါစရ’နှင့် ပြည့်စုံ၏၊ အနည်းငယ်မျှသော အပြစ်တို့၌သော်လည်း ဘေးဟုရှုလေ့ရှိ၏၊ သိက္ခာပုဒ်တို့၌ ကောင်းစွာဆောက်တည်၍ ကျင့်၏။ ရဟန်းတို့ , ရဟန်းသည် ယင်းသို့ သီလရှိ၏။ပ။ သိက္ခာပုဒ်တို့၌ ကောင်းစွာဆောက်တည်၍ ကျင့်၏ဟူသော ဤတရားသည်လည်း မှီခိုရာကို ပြုတတ်သော တရားတည်း။ (၂) ဗဟုသုတ (အကြားအမြင်) ရှိခြင်း ➖➖➖➖➖➖➖➖➖ ရဟန်းတို့ , နောက်တစ်မျိုးကား ရဟန်းသည် အကြားအမြင်များ၏၊ အကြားအမြင်ကို ဆောင်နိုင်၏၊ အကြားအမြင်ကို ဆည်းပူး၏၊ အစ၏ကောင်းခြင်း အလယ်၏ကောင်းခြင်း အဆုံး၏ကောင်းခြင်းရှိကြ၍ အနက်နှင့် ပြည့်စုံသော သဒ္ဒါနှင့်ပြည့်စုံသော အလုံးစုံပြည့်စုံသော စင်ကြယ်သော မြတ်သောအကျင့်ကို ပြတတ်သော သဘောရှိသော တရားတို့ကို ထိုရဟန်းသည် များစွာသင်ကြားအပ်ကုန်၏၊ ဆောင်အပ်ကုန်၏၊ နှုတ်ဖြင့် လေ့လာအပ်ကုန်၏၊ စိတ်ဖြင့် ဆင်ခြင် မှတ်သားအပ်ကုန်၏၊ ပညာဖြင့် ကောင်းစွာ ထိုးထွင်း၍ သိအပ်ကုန်၏၊ ရဟန်းတို့ ရဟန်းသည် ယင်းသို့ အကြားအမြင်များ၏။ပ။ ပညာဖြင့် ကောင်းစွာ ထိုးထွင်း၍ သိအပ်ကုန်၏ဟူသော ဤတရားသည်လည်း မှီခိုရာကို ပြုတတ်သောတရားတည်း။ (၃) အဆွေခင်ပွန်းကောင်း ရှိခြင်း ➖➖➖➖➖➖➖➖ ရဟန်းတို့ , နောက်တစ်မျိုးကား ရဟန်းသည် အဆွေခင်ပွန်းကောင်း ရှိ၏၊ အပေါင်းအဖော်ကောင်း ရှိ၏၊ အဆွေခင်ပွန်းကောင်းတို့၌ ကိုင်းညွတ်၏။ ရဟန်းတို့ ရဟန်းသည် ယင်းသို့ အဆွေခင်ပွန်းကောင်း ရှိ၏၊ အပေါင်းအဖော်ကောင်းရှိ၏၊ အဆွေခင်ပွန်းကောင်းတို့၌ ကိုင်းညွတ်၏ ဟူသော ဤတရားသည်လည်း မှီခိုရာကို ပြုတတ်သော တရားတည်း။ (၄) ဆိုဆုံးမလွယ်ရခြင်း ➖➖➖➖➖➖ ရဟန်းတို့ နောက်တစ်မျိုးကား ရဟန်းသည် ဆိုဆုံးမလွယ်၏၊ ဆိုဆုံးမလွယ်ကြောင်း တရားတို့နှင့် ပြည့်စုံ၏၊ သည်းခံနိုင်၏၊ အဆုံးအမကို အရိုအသေခံယူတတ်၏၊ ရဟန်းတို့ , ရဟန်းသည် ယင်းသို့ ဆိုဆုံးမလွယ်၏။ပ။ အဆုံးအမကို အရိုအသေခံယူတတ်၏ ဟူသော ဤတရားသည်လည်း မှီခိုရာကို ပြုတတ်သော တရားတည်း။ (၅) အမှုကိစ္စတို့၌ လိမ္မာခြင်း ➖➖➖➖➖➖➖ ရဟန်းတို့ , နောက်တစ်မျိုးကား ရဟန်းသည် သီတင်းသုံးဖော်တို့၏ အသို့ပြုရမည်နည်းဟုဆို၍ ပြုအပ်သော ကြီးမားကုန် ၊ သေးငယ်ကုန် သော အမှုကိစ္စတို့၌ လိမ္မာ၏၊ ပျင်းရိခြင်းမရှိ၊ ထိုထိုအမှုကိစ္စတို့၌ အကြောင်းကို စူးစမ်းသော ပညာနှင့် ပြည့်စုံ၏၊ ပြုလုပ်ရန် စွမ်းနိုင်၏၊ စီရင်ရန် စွမ်းနိုင်၏။ ရဟန်းတို့ ရဟန်းသည် ယင်းသို့ သီတင်းသုံးဖော် တို့၏။ပ။ ပြုလုပ်ရန် စွမ်းနိုင်၏၊ စီရင်ရန် စွမ်းနိုင်၏ဟူသော ဤတရားသည်လည်း မှီခိုရာကို ပြုတတ်သော တရားတည်း။ (၆) ဓမ္မတရား၌ အလိုရှိခြင်း ➖➖➖➖➖➖➖ ရဟန်းတို့ , နောက်တစ်မျိုးကား ရဟန်းသည်တရားတော်ကို အလိုရှိ၏၊ ချစ်ဖွယ်ကို ပြောဆိုတတ်၏၊ လွန်မြတ်သော သုတ် အဘိဓမ္မာ ဝိနည်း၌ များစွာ မြတ်နိုးခြင်းရှိ၏။ ရဟန်းတို့ ရဟန်းသည် ယင်းသို့တရားတော်ကို အလိုရှိ၏၊ ချစ်ဖွယ်ကို ပြောဆိုတတ်၏၊ လွန်မြတ်သော သုတ် အဘိဓမ္မာ ဝိနည်းတရား၌ များစွာ မြတ်နိုးခြင်းရှိ၏ဟူသော ဤတရားသည်လည်း မှီခိုရာကို ပြုတတ်သော တရားတည်း။ (၇) လုံ့လဝီရိယ ရှိခြင်း ➖➖➖➖➖➖ ရဟန်းတို့ , နောက်တစ်မျိုးကား ရဟန်းသည် အကုသိုလ်တရား တို့ကို ပယ်ရန် ကုသိုလ်တရားတို့နှင့် ပြည့်စုံစေရန် ထက်သန်သော လုံ့လ ရှိသည်ဖြစ်၍ နေ၏၊ အားအစွမ်း ရှိ၏၊ မြဲမြံသော ဝီရိယရှိ၏၊ ကုသိုလ် တရားတို့၌ တာဝန်ကို ပစ်ချထားခြင်း မရှိ။ ရဟန်းတို့ , ရဟန်းသည် ယင်းသို့ အကုသိုလ်တရားတို့ကို ပယ်ရန် ကုသိုလ်တရားတို့နှင့် ပြည့်စုံစေရန် ထက်သန်သော လုံ့လရှိသည်ဖြစ်၍နေ၏၊ အား အစွမ်း ရှိ၏၊ မြဲမြံသော ဝီရိယရှိ၏၊ ကုသိုလ်တရားတို့၌ တာဝန်ကို ပစ်ချထား ခြင်း မရှိဟူသော ဤတရားသည်လည်း မှီခိုရာကို ပြုတတ်သော တရားတည်း။ (၈) တင်းတိမ်ရောင့်ရဲခြင်း ➖➖➖➖➖➖ ရဟန်းတို့ , နောက်တစ်မျိုးကား ရဟန်းသည် ရတတ်သမျှသော သင်္ကန်း ဆွမ်း ကျောင်း သူနာ၏ အထောက်အပံ့ ဆေးဟူသော အဆောက်အဦဖြင့် ရောင့်ရဲ၏။ ရဟန်းတို့ ရဟန်းသည် ယင်းသို့ ရတတ် သမျှသော သင်္ကန်း ဆွမ်း ကျောင်း သူနာ၏ အထောက်အပံ့ ဆေး ဟူသော အဆောက်အဦဖြင့် ရောင့်ရဲ၏ဟူသော ဤတရားသည်လည်း မှီခိုရာကို ပြုတတ်သော တရားတည်း။ (၉) သတိနှင့်ပြည့်စုံခြင်း ➖➖➖➖➖➖ ရဟန်းတို့ , နောက်တစ်မျိုးကား ရဟန်းသည် သတိနှင့်ပြည့်စုံ၏။ လွန်ကဲရင့်ကျက်သော သတိနှင့် ပြည့်စုံ၏၊ ကြာမြင့်စွာက ပြုပြီးသော အလုပ်ကိုလည်းကောင်း၊ ကြာမြင့်စွာက ပြောပြီးသော စကားကို လည်းကောင်း အောက်မေ့နိုင်၏၊ အဖန်တလဲလဲ အောက်မေ့နိုင်၏။ ရဟန်းတို့ ရဟန်းသည် ယင်းသို့ သတိနှင့် ပြည့်စုံ၏၊ လွန်ကဲရင့်ကျက် သော သတိနှင့် ပြည့်စုံ၏၊ ကြာမြင့်စွာက ပြုပြီးသော အလုပ်ကို လည်းကောင်း၊ ကြာမြင့်စွာက ပြောပြီးသော စကားကိုလည်းကောင်း အောက်မေ့နိုင်၏၊ အဖန်တလဲလဲ အောက်မေ့နိုင်၏ဟူသော ဤတရားသည်လည်း မှီခိုရာကို ပြုတတ်သော တရားတည်း။ (၁၀) ပညာရှိခြင်း ➖➖➖➖➖ ရဟန်းတို့ နောက်တစ်မျိုးကား ရဟန်းသည် ပညာရှိ၏၊ အဖြစ်အပျက် ကို သိသော၊ ကိလေသာကို ဖောက်ခွဲနိုင်သော၊ ဆင်းရဲကုန်ရာ နိဗ္ဗာန်သို့ ကောင်းစွာ ရောက်စေတတ်သော၊ မြတ်သော ပညာနှင့် ပြည့်စုံ၏။ ရဟန်းတို့ ရဟန်းသည် ယင်းသို့ ပညာရှိ၏၊ အဖြစ်အပျက်ကို သိသော၊ ကိလေသာကို ဖောက်ခွဲနိုင်သော၊ ဆင်းရဲကုန်ရာနိဗ္ဗာန်သို့ ကောင်းစွာ ရောက်စေတတ်သော၊ မြတ်သော ပညာနှင့် ပြည့်စုံ၏ဟူသော ဤတရားသည်လည်း မှီခိုရာကို ပြုတတ်သော တရားတည်း။ ရဟန်းတို့ , မှီခိုရာ ရှိသည်ဖြစ်၍ နေကြကုန်လော့၊ မှီခိုရာ မရှိဘဲ မနေကြကုန်လင့်။ ရဟန်းတို့ , မှီခိုရာ မရှိသူသည် ဆင်းရဲစွာ နေရ၏။ ရဟန်းတို့ , ဤသည်တို့ကား မှီခိုရာကို ပြုတတ်သောတရား ဆယ်မျိုးတို့တည်းဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ သတ္တမသုတ်။ - - - - - - - ☸⚜☸⚜☸ သာသနာ သက္ကရာဇ် ၂၅၆၂ ၊ မြန်မာ သက္ကရာဇ် ၁၃၈၀ ခရစ်သက္ကရာဇ်၂၀၁၉ ၊ ကဆုန်လဆန်း(၁၂)ရက်၊ ဗုဒ္ဓဟူးနေ့ 📚 ကျမ်းညွှန်းအကိုးအကား 📚 ပိဋကတ် သုံးပုံ 📚 [ သုတ္တန်ပိဋက အဂုင်္တ္တရနိကာယ် (မြန်မာပြန်) ] { ၁၀၊ အဂုင်္တ္တရနိကာယ် အဂုင်္တ္တိုရ်ပါဠိတော် မြန်မာပြန် } { ဒသကနိပါတ် ၊ ၁ - ပဌမ ပဏ္ဏာသက (ပဌမသုတ်ငါးဆယ်) } ( ၂ - နာထဝဂ် ၊ ၇ - ပဌမ နာထသုတ် ၊ ၁၇။ ) Credit - original uploader Aye

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2MbicVr

မှီခိုရာကိုပြုတတ်သော တရား (၁၀)မျိုး ➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖ ရဟန်းတို့ , မှီခိုရာရှိသည်ဖြစ်၍ နေကြကုန်လော့၊ မှီခိုရာမရှိမူ၍ မနေကြကုန်လင့်။ ရဟန်းတို့ , မှီခိုရာ မရှိသူသည် ဆင်းရဲစွာ နေရ၏။ ရဟန်းတို့ , မှီခိုရာကို ပြုတတ်သော တရားတို့သည် ဤဆယ်မျိုးတို့ တည်း။ အဘယ်ဆယ်မျိုးတို့နည်းဟူမူ— (၁) သီလရှိခြင်း ➖➖➖➖ ရဟန်းတို့ , ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် သီလရှိ၏၊ ပါတိမောက္ခသံဝရသီလကိုစောင့်စည်းလျက် နေ၏၊ အကျင့် ’အာစာရ’ ကျက်စားရာ’ဂေါစရ’နှင့် ပြည့်စုံ၏၊ အနည်းငယ်မျှသော အပြစ်တို့၌သော်လည်း ဘေးဟုရှုလေ့ရှိ၏၊ သိက္ခာပုဒ်တို့၌ ကောင်းစွာဆောက်တည်၍ ကျင့်၏။ ရဟန်းတို့ , ရဟန်းသည် ယင်းသို့ သီလရှိ၏။ပ။ သိက္ခာပုဒ်တို့၌ ကောင်းစွာဆောက်တည်၍ ကျင့်၏ဟူသော ဤတရားသည်လည်း မှီခိုရာကို ပြုတတ်သော တရားတည်း။ (၂) ဗဟုသုတ (အကြားအမြင်) ရှိခြင်း ➖➖➖➖➖➖➖➖➖ ရဟန်းတို့ , နောက်တစ်မျိုးကား ရဟန်းသည် အကြားအမြင်များ၏၊ အကြားအမြင်ကို ဆောင်နိုင်၏၊ အကြားအမြင်ကို ဆည်းပူး၏၊ အစ၏ကောင်းခြင်း အလယ်၏ကောင်းခြင်း အဆုံး၏ကောင်းခြင်းရှိကြ၍ အနက်နှင့် ပြည့်စုံသော သဒ္ဒါနှင့်ပြည့်စုံသော အလုံးစုံပြည့်စုံသော စင်ကြယ်သော မြတ်သောအကျင့်ကို ပြတတ်သော သဘောရှိသော တရားတို့ကို ထိုရဟန်းသည် များစွာသင်ကြားအပ်ကုန်၏၊ ဆောင်အပ်ကုန်၏၊ နှုတ်ဖြင့် လေ့လာအပ်ကုန်၏၊ စိတ်ဖြင့် ဆင်ခြင် မှတ်သားအပ်ကုန်၏၊ ပညာဖြင့် ကောင်းစွာ ထိုးထွင်း၍ သိအပ်ကုန်၏၊ ရဟန်းတို့ ရဟန်းသည် ယင်းသို့ အကြားအမြင်များ၏။ပ။ ပညာဖြင့် ကောင်းစွာ ထိုးထွင်း၍ သိအပ်ကုန်၏ဟူသော ဤတရားသည်လည်း မှီခိုရာကို ပြုတတ်သောတရားတည်း။ (၃) အဆွေခင်ပွန်းကောင်း ရှိခြင်း ➖➖➖➖➖➖➖➖ ရဟန်းတို့ , နောက်တစ်မျိုးကား ရဟန်းသည် အဆွေခင်ပွန်းကောင်း ရှိ၏၊ အပေါင်းအဖော်ကောင်း ရှိ၏၊ အဆွေခင်ပွန်းကောင်းတို့၌ ကိုင်းညွတ်၏။ ရဟန်းတို့ ရဟန်းသည် ယင်းသို့ အဆွေခင်ပွန်းကောင်း ရှိ၏၊ အပေါင်းအဖော်ကောင်းရှိ၏၊ အဆွေခင်ပွန်းကောင်းတို့၌ ကိုင်းညွတ်၏ ဟူသော ဤတရားသည်လည်း မှီခိုရာကို ပြုတတ်သော တရားတည်း။ (၄) ဆိုဆုံးမလွယ်ရခြင်း ➖➖➖➖➖➖ ရဟန်းတို့ နောက်တစ်မျိုးကား ရဟန်းသည် ဆိုဆုံးမလွယ်၏၊ ဆိုဆုံးမလွယ်ကြောင်း တရားတို့နှင့် ပြည့်စုံ၏၊ သည်းခံနိုင်၏၊ အဆုံးအမကို အရိုအသေခံယူတတ်၏၊ ရဟန်းတို့ , ရဟန်းသည် ယင်းသို့ ဆိုဆုံးမလွယ်၏။ပ။ အဆုံးအမကို အရိုအသေခံယူတတ်၏ ဟူသော ဤတရားသည်လည်း မှီခိုရာကို ပြုတတ်သော တရားတည်း။ (၅) အမှုကိစ္စတို့၌ လိမ္မာခြင်း ➖➖➖➖➖➖➖ ရဟန်းတို့ , နောက်တစ်မျိုးကား ရဟန်းသည် သီတင်းသုံးဖော်တို့၏ အသို့ပြုရမည်နည်းဟုဆို၍ ပြုအပ်သော ကြီးမားကုန် ၊ သေးငယ်ကုန် သော အမှုကိစ္စတို့၌ လိမ္မာ၏၊ ပျင်းရိခြင်းမရှိ၊ ထိုထိုအမှုကိစ္စတို့၌ အကြောင်းကို စူးစမ်းသော ပညာနှင့် ပြည့်စုံ၏၊ ပြုလုပ်ရန် စွမ်းနိုင်၏၊ စီရင်ရန် စွမ်းနိုင်၏။ ရဟန်းတို့ ရဟန်းသည် ယင်းသို့ သီတင်းသုံးဖော် တို့၏။ပ။ ပြုလုပ်ရန် စွမ်းနိုင်၏၊ စီရင်ရန် စွမ်းနိုင်၏ဟူသော ဤတရားသည်လည်း မှီခိုရာကို ပြုတတ်သော တရားတည်း။ (၆) ဓမ္မတရား၌ အလိုရှိခြင်း ➖➖➖➖➖➖➖ ရဟန်းတို့ , နောက်တစ်မျိုးကား ရဟန်းသည်တရားတော်ကို အလိုရှိ၏၊ ချစ်ဖွယ်ကို ပြောဆိုတတ်၏၊ လွန်မြတ်သော သုတ် အဘိဓမ္မာ ဝိနည်း၌ များစွာ မြတ်နိုးခြင်းရှိ၏။ ရဟန်းတို့ ရဟန်းသည် ယင်းသို့တရားတော်ကို အလိုရှိ၏၊ ချစ်ဖွယ်ကို ပြောဆိုတတ်၏၊ လွန်မြတ်သော သုတ် အဘိဓမ္မာ ဝိနည်းတရား၌ များစွာ မြတ်နိုးခြင်းရှိ၏ဟူသော ဤတရားသည်လည်း မှီခိုရာကို ပြုတတ်သော တရားတည်း။ (၇) လုံ့လဝီရိယ ရှိခြင်း ➖➖➖➖➖➖ ရဟန်းတို့ , နောက်တစ်မျိုးကား ရဟန်းသည် အကုသိုလ်တရား တို့ကို ပယ်ရန် ကုသိုလ်တရားတို့နှင့် ပြည့်စုံစေရန် ထက်သန်သော လုံ့လ ရှိသည်ဖြစ်၍ နေ၏၊ အားအစွမ်း ရှိ၏၊ မြဲမြံသော ဝီရိယရှိ၏၊ ကုသိုလ် တရားတို့၌ တာဝန်ကို ပစ်ချထားခြင်း မရှိ။ ရဟန်းတို့ , ရဟန်းသည် ယင်းသို့ အကုသိုလ်တရားတို့ကို ပယ်ရန် ကုသိုလ်တရားတို့နှင့် ပြည့်စုံစေရန် ထက်သန်သော လုံ့လရှိသည်ဖြစ်၍နေ၏၊ အား အစွမ်း ရှိ၏၊ မြဲမြံသော ဝီရိယရှိ၏၊ ကုသိုလ်တရားတို့၌ တာဝန်ကို ပစ်ချထား ခြင်း မရှိဟူသော ဤတရားသည်လည်း မှီခိုရာကို ပြုတတ်သော တရားတည်း။ (၈) တင်းတိမ်ရောင့်ရဲခြင်း ➖➖➖➖➖➖ ရဟန်းတို့ , နောက်တစ်မျိုးကား ရဟန်းသည် ရတတ်သမျှသော သင်္ကန်း ဆွမ်း ကျောင်း သူနာ၏ အထောက်အပံ့ ဆေးဟူသော အဆောက်အဦဖြင့် ရောင့်ရဲ၏။ ရဟန်းတို့ ရဟန်းသည် ယင်းသို့ ရတတ် သမျှသော သင်္ကန်း ဆွမ်း ကျောင်း သူနာ၏ အထောက်အပံ့ ဆေး ဟူသော အဆောက်အဦဖြင့် ရောင့်ရဲ၏ဟူသော ဤတရားသည်လည်း မှီခိုရာကို ပြုတတ်သော တရားတည်း။ (၉) သတိနှင့်ပြည့်စုံခြင်း ➖➖➖➖➖➖ ရဟန်းတို့ , နောက်တစ်မျိုးကား ရဟန်းသည် သတိနှင့်ပြည့်စုံ၏။ လွန်ကဲရင့်ကျက်သော သတိနှင့် ပြည့်စုံ၏၊ ကြာမြင့်စွာက ပြုပြီးသော အလုပ်ကိုလည်းကောင်း၊ ကြာမြင့်စွာက ပြောပြီးသော စကားကို လည်းကောင်း အောက်မေ့နိုင်၏၊ အဖန်တလဲလဲ အောက်မေ့နိုင်၏။ ရဟန်းတို့ ရဟန်းသည် ယင်းသို့ သတိနှင့် ပြည့်စုံ၏၊ လွန်ကဲရင့်ကျက် သော သတိနှင့် ပြည့်စုံ၏၊ ကြာမြင့်စွာက ပြုပြီးသော အလုပ်ကို လည်းကောင်း၊ ကြာမြင့်စွာက ပြောပြီးသော စကားကိုလည်းကောင်း အောက်မေ့နိုင်၏၊ အဖန်တလဲလဲ အောက်မေ့နိုင်၏ဟူသော ဤတရားသည်လည်း မှီခိုရာကို ပြုတတ်သော တရားတည်း။ (၁၀) ပညာရှိခြင်း ➖➖➖➖➖ ရဟန်းတို့ နောက်တစ်မျိုးကား ရဟန်းသည် ပညာရှိ၏၊ အဖြစ်အပျက် ကို သိသော၊ ကိလေသာကို ဖောက်ခွဲနိုင်သော၊ ဆင်းရဲကုန်ရာ နိဗ္ဗာန်သို့ ကောင်းစွာ ရောက်စေတတ်သော၊ မြတ်သော ပညာနှင့် ပြည့်စုံ၏။ ရဟန်းတို့ ရဟန်းသည် ယင်းသို့ ပညာရှိ၏၊ အဖြစ်အပျက်ကို သိသော၊ ကိလေသာကို ဖောက်ခွဲနိုင်သော၊ ဆင်းရဲကုန်ရာနိဗ္ဗာန်သို့ ကောင်းစွာ ရောက်စေတတ်သော၊ မြတ်သော ပညာနှင့် ပြည့်စုံ၏ဟူသော ဤတရားသည်လည်း မှီခိုရာကို ပြုတတ်သော တရားတည်း။ ရဟန်းတို့ , မှီခိုရာ ရှိသည်ဖြစ်၍ နေကြကုန်လော့၊ မှီခိုရာ မရှိဘဲ မနေကြကုန်လင့်။ ရဟန်းတို့ , မှီခိုရာ မရှိသူသည် ဆင်းရဲစွာ နေရ၏။ ရဟန်းတို့ , ဤသည်တို့ကား မှီခိုရာကို ပြုတတ်သောတရား ဆယ်မျိုးတို့တည်းဟု (မိန့်တော်မူ၏)။ သတ္တမသုတ်။ - - - - - - - ☸⚜☸⚜☸ သာသနာ သက္ကရာဇ် ၂၅၆၂ ၊ မြန်မာ သက္ကရာဇ် ၁၃၈၀ ခရစ်သက္ကရာဇ်၂၀၁၉ ၊ ကဆုန်လဆန်း(၁၂)ရက်၊ ဗုဒ္ဓဟူးနေ့ 📚 ကျမ်းညွှန်းအကိုးအကား 📚 ပိဋကတ် သုံးပုံ 📚 [ သုတ္တန်ပိဋက အဂုင်္တ္တရနိကာယ် (မြန်မာပြန်) ] { ၁၀၊ အဂုင်္တ္တရနိကာယ် အဂုင်္တ္တိုရ်ပါဠိတော် မြန်မာပြန် } { ဒသကနိပါတ် ၊ ၁ - ပဌမ ပဏ္ဏာသက (ပဌမသုတ်ငါးဆယ်) } ( ၂ - နာထဝဂ် ၊ ၇ - ပဌမ နာထသုတ် ၊ ၁၇။ ) Credit - original uploader Aye

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2MbicVr

စိတ္ႀကီးၾကၿပီလား ◼◼◼◼◼◼◼◼◼◼◼◼ 🙏 မဟာေဗာဓိၿမိဳင္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး 🙏 ေသရေတာ့မယ္သိရင္… ေပ်ာ္မလား… ။ ( မေပ်ာ္ပါဘုရား… ) မေပ်ာ္ရင္ …ေၾကာက္မွာေပါ့ …ဟုတ္ေနာ္ ။ ေၾကာက္ ေသရင္ ငရဲသြားမွာ… ။ ႏွလုံးမသာယာစိတ္မွန္သမွ် စာလို ' ေဒါသ ' လို႔သုံးတာ ။ ေၾကာက္စိတ္နဲ႕ဆို ငရဲသြားမွာေလ ဒီစည္းမေက်ာ္နိုင္ဘူး…… ။ ဒါပထမစည္းပဲ ။ အဲဒီစည္းကိုေက်ာ္နိုင္ဖို႔ ေက်ာ္နိုင္တဲ့စိတ္ဓာတ္အင္အားရွိမွ ေက်ာ္နိုင္မယ္ ။ ဟုတ္ေနာ္ ။ ဒို႔ …႐ုပ္ဓာတ္ေတြကေတာ့ျဖင့္ ႐ုပ္စာေကြၽးတဲ့အတြက္ ႀကီးႀကီး…… ႀကီးႀကီး…လာတယ္ ။ အခုလမ္းဆုံးနားထိေရာက္ေနၾကၿပီ ။ သို႔ေသာ္ ဒို႔က စိတ္အစာကိုေတာ့ ေကြၽးသူမရွိသေလာက္ပဲ ။ စိတ္အားေကာင္းဖို႔ရာ စိတ္အစာသည္ " သတိ " ပဲ ဟုတ္ေနာ္ ။ စိတ္အစာ သတိမေကြၽးနိုင္ရင္ အဲဒီစိတ္သည္ ဘယ္ေတာ့မွမႀကီးဘူး ။ အခု ခင္ဗ်ားတို႔ စိတ္ႀကီးၾကၿပီလား?? ( မႀကီးေသးပါဘုရား ) ငယ္ငယ္တုန္းကေရာ ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ့အာ႐ုံနဲ႕ေတြ႕ရင္ လိုခ်င္သလား?? မလိုခ်င္ဘူးလား ?? ( လိုခ်င္ပါတယ္ဘုရား ) အခုေကာ?? ( လိုခ်င္ပါတယ္ဘုရား ) ဒါျဖင့္ စိတ္မႀကီးေသးဘူးေပါ့ ။ ငယ္ငယ္တုန္းကေရာ ကိုယ္မႀကိဳက္တာနဲ႕ေတြ႕ရင္ မုန္းသလား ??မမုန္းဘူးလား?? ( မုန္းပါတယ္ဘုရား ) အခုေကာ ( မုန္းပါတယ္ဘုရား ) ဒါျဖင့္ စိတ္ႀကီးၿပီလား?? မႀကီးေသးဘူးလား ?? ( မႀကီးေသးပါဘုရား ) ဒါဆို ႐ုပ္ကသာေသခါနီးေနၾကတာ စိတ္က ကေလးပဲရွိၾကေသးတယ္ေနာ္ ။ ဘိုးကေလး … ဘြားကေလး…ေတြေပါ့ ။ ဒို႔က စိတ္အစာ #သတိ မွ မေကြၽးၾကပဲနဲ႕ ။ စိတ္အစာေကြၽးမွ စိတ္စည္းလုံးမႈရွိတယ္ ။ စိတ္အစာေကြၽးမွ စိတ္ေအးတယ္ ။ စိတ္ေအးမွလဲ စည္းလုံးမႈရွိတယ္ ။ စည္းလုံးမႈရွိမွလဲ စိတ္ကႀကီးထြားတယ္ ။ ဒါမွ… ေလာကဓံေကာင္းတာလဲ မတုန္လႈပ္ဘူး… ။ ေလာကဓံဆိုးတာလဲ မတုန္လႈပ္ဘူး… ။ အဲဒါ စိတ္ႀကီးသမားမွျဖစ္နိုင္တယ္ ။ -----------------------------------------------------

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2AHQdr6

စိတ္ႀကီးၾကၿပီလား ◼◼◼◼◼◼◼◼◼◼◼◼ 🙏 မဟာေဗာဓိၿမိဳင္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး 🙏 ေသရေတာ့မယ္သိရင္… ေပ်ာ္မလား… ။ ( မေပ်ာ္ပါဘုရား… ) မေပ်ာ္ရင္ …ေၾကာက္မွာေပါ့ …ဟုတ္ေနာ္ ။ ေၾကာက္ ေသရင္ ငရဲသြားမွာ… ။ ႏွလုံးမသာယာစိတ္မွန္သမွ် စာလို ' ေဒါသ ' လို႔သုံးတာ ။ ေၾကာက္စိတ္နဲ႕ဆို ငရဲသြားမွာေလ ဒီစည္းမေက်ာ္နိုင္ဘူး…… ။ ဒါပထမစည္းပဲ ။ အဲဒီစည္းကိုေက်ာ္နိုင္ဖို႔ ေက်ာ္နိုင္တဲ့စိတ္ဓာတ္အင္အားရွိမွ ေက်ာ္နိုင္မယ္ ။ ဟုတ္ေနာ္ ။ ဒို႔ …႐ုပ္ဓာတ္ေတြကေတာ့ျဖင့္ ႐ုပ္စာေကြၽးတဲ့အတြက္ ႀကီးႀကီး…… ႀကီးႀကီး…လာတယ္ ။ အခုလမ္းဆုံးနားထိေရာက္ေနၾကၿပီ ။ သို႔ေသာ္ ဒို႔က စိတ္အစာကိုေတာ့ ေကြၽးသူမရွိသေလာက္ပဲ ။ စိတ္အားေကာင္းဖို႔ရာ စိတ္အစာသည္ " သတိ " ပဲ ဟုတ္ေနာ္ ။ စိတ္အစာ သတိမေကြၽးနိုင္ရင္ အဲဒီစိတ္သည္ ဘယ္ေတာ့မွမႀကီးဘူး ။ အခု ခင္ဗ်ားတို႔ စိတ္ႀကီးၾကၿပီလား?? ( မႀကီးေသးပါဘုရား ) ငယ္ငယ္တုန္းကေရာ ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ့အာ႐ုံနဲ႕ေတြ႕ရင္ လိုခ်င္သလား?? မလိုခ်င္ဘူးလား ?? ( လိုခ်င္ပါတယ္ဘုရား ) အခုေကာ?? ( လိုခ်င္ပါတယ္ဘုရား ) ဒါျဖင့္ စိတ္မႀကီးေသးဘူးေပါ့ ။ ငယ္ငယ္တုန္းကေရာ ကိုယ္မႀကိဳက္တာနဲ႕ေတြ႕ရင္ မုန္းသလား ??မမုန္းဘူးလား?? ( မုန္းပါတယ္ဘုရား ) အခုေကာ ( မုန္းပါတယ္ဘုရား ) ဒါျဖင့္ စိတ္ႀကီးၿပီလား?? မႀကီးေသးဘူးလား ?? ( မႀကီးေသးပါဘုရား ) ဒါဆို ႐ုပ္ကသာေသခါနီးေနၾကတာ စိတ္က ကေလးပဲရွိၾကေသးတယ္ေနာ္ ။ ဘိုးကေလး … ဘြားကေလး…ေတြေပါ့ ။ ဒို႔က စိတ္အစာ #သတိ မွ မေကြၽးၾကပဲနဲ႕ ။ စိတ္အစာေကြၽးမွ စိတ္စည္းလုံးမႈရွိတယ္ ။ စိတ္အစာေကြၽးမွ စိတ္ေအးတယ္ ။ စိတ္ေအးမွလဲ စည္းလုံးမႈရွိတယ္ ။ စည္းလုံးမႈရွိမွလဲ စိတ္ကႀကီးထြားတယ္ ။ ဒါမွ… ေလာကဓံေကာင္းတာလဲ မတုန္လႈပ္ဘူး… ။ ေလာကဓံဆိုးတာလဲ မတုန္လႈပ္ဘူး… ။ အဲဒါ စိတ္ႀကီးသမားမွျဖစ္နိုင္တယ္ ။ -----------------------------------------------------

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2AHQdr6

"လူ"ဆိုတာ… အပေါ်ယံလေး ကြည့်ပြီး သိဖို့…မလွယ်ဘူး… "လောကလူ"ဆိုတာ- "အပေါ်ယံလေးကြည့်ပြီးတော့- လူ့အကြောင်း ကို မသိနိုင်ဘူး"-တဲ့၊ "မြတ်စွာဘုရား"…က။ ဆိုပါစို့၊ -သပ်သပ်ယပ်ယပ် ဝတ်စားလာတယ်၊ -လူ က လာတဲ့အခါ "ကား"လည်း ကောင်းကောင်း စီးလာတယ်ပေါ့။ ခုခေတ်၊ -"တယ်လီဖုန်း"နဲ့လာတယ်။ "ဟာ ဒီကောင် သူဋ္ဌေး"-လို့ သွားမထင်လိုက်နဲ့၊ ငှား ထားတာလည်း ဖြစ်ချင်ဖြစ်မယ် နော်။ အေး… အပေါ်ယံလေးကြည့်ပြီးတော့ သွားပြီးတော့ မဆုံးဖြတ်လိုက်နဲ့။ မှန်လိုက်တာပေါ့၊ အချို့ အဲဒီလိုလုပ်ပြီး ညာသွားတာတွေ အများကြီးရှိတယ်လေ၊ အများကြီးရှိတယ်၊ ယုံလွယ်တဲ့သူတွေ ပါကုန်တယ်လေ။ ယုံလွယ်တဲ့သူတွေ ပါကုန်တယ်။ ဒါကြောင့်မို့လို့- "လောကကြီး ဟာ အလွန် သတိထား ရမယ်"-လို့ ဒီလိုဆိုလိုတယ်ပေါ့။ "လူဆိုတာ"တဲ့- "အပေါ်ယံလေးကြည့်ပြီးတော့ သိဖို့မလွယ်ဘူး"တဲ့။ "သူ့ရဲ့အရည်အချင်းက ပြောလို့ မရဘူး"-တဲ့။ "တစ်ခဏလေး တွေ့လိုက်တဲ့လူကို အရောဝင်ပြီးတော့ မယုံနဲ့"-တဲ့။ "အကဲမခတ်"ဘဲနဲ့ "တစ်ခဏလေး တွေ့လိုက်တာလေးနဲ့"တင် သွားပြီးတော့ "အရောမဝင်လိုက်နဲ့"။ "လူ"ဆိုတာ အမျိုးစုံ ရှိတယ်။ အဲဒီလို "ယုံ"လို့ "ဒုက္ခ"ရောက်သွားတာတွေ ရှိတယ်လေ။ "ထိပ်ချမှ ဓားပြမှန်းသိ"-ဆိုတာမျိုး ဖြစ်ကုန်တယ်။ ကိုယ်ခံလိုက်ရပြီဆိုတော့မှ- "သြော် မိတ်ဆွေ"လို့ ထင်နေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်"က "ကိုယ့်ရန်သူ"လုပ်တာလေ။ လောကကြီးမှာ အများကြီးပဲ၊ ဒီ"ဇာတ်လမ်း"တွေက။ ဒါကြောင့်မို့- "မြတ်စွာဘုရား"က- -"အကျွမ်းမဝင်လိုက်နဲ့"တဲ့၊ -"အချိန်တိုလေးအတွင်း တွေ့လိုက်တာနဲ့ပဲ လူတစ်ယောက်နဲ့ သွားပြီးတော့ အရောတဝင် မလုပ်ပါနဲ့"တဲ့။ -"လူတော်လူကောင်း အသွင်သဏ္ဌာန်တွေ"ကို ယူထားပြီးတော့ "မိကောင်းဖခင် သားသမီးပဲ"ဆိုတဲ့ပုံစံမျိုးတွေ ချိုးထားတဲ့ပုံစံနဲ့ နော်၊ -ယဉ်ကျေးမှု မရှိတဲ့ပုဂ္ဂိုလ် တွေ -ကိုယ်၊ နှုတ်၊ နှလုံးကို မစောင့်တဲ့လူဆိုးတွေ ဟာ- တကယ့်ကို "လူတော်လူကောင်း အသွင်သဏ္ဌာန်"နဲ့ "လောကကြီးမှာ လှည့်လည်နေတတ်တယ်"-တဲ့။ "သတိထားကြဖို့"ဆိုတာကို "မြတ်စွာဘုရား"က ဟောတာ။ -လူကဲခတ်ရမယ်၊ -လူတော်လူကောင်း အသွင်သဏ္ဌာန် ယူပြီးတော့- "မကောင်းတဲ့သူ တွေဟာ လူကောင်း ယောင် ဆောင်ပြီးတော့ နေတတ်တယ်"- ဒါကို သတိထားရမယ်။ အဲဒီတော့ လောကကြီး ဟာ- -ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် နေတဲ့ဟာတွေက "လောကကြီးမှာ အများကြီးရှိတယ်"လို့ ဒီလိုဆိုလိုတယ်။ ဒါကြောင့်မို့ အရာခပ်သိမ်းဟာ "သတိ"နဲ့ထားပြီးတော့ "လူကဲခတ်"တတ်ကြရမယ်။ -"ကိုယ်ကျင့်သီလ"ကို သိချင်တယ်-ဆိုရင် "သူနဲ့အတူတကွ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံပြီး၊ အသိပညာနဲ့ လေ့လာအကဲခတ်တတ်ရမယ်"-နော်။ -"လူတစ်ယောက်ရဲ့စင်ကြယ်မှု၊ မစင်ကြယ်မှု"-ဆိုတာကို သိချင်ရင်- "သူနဲ့အတူတကွ စကားပြောဆိုခြင်း" ဖြင့်သာလျှင် သူ့ကို သိနိုင်တယ်။ သေသေချာချာ- "လူတစ်ယောက်ရဲ့စွမ်းရည်သတ္တိ"ဆိုတာလည်း "ဘေးရန်အန္တရာယ် ကြုံတဲ့အခါမှ"-သိနိုင်တယ်။ "လူတစ်ယောက်ရဲ့ အသိပညာ"ဆိုတာလည်းပဲ "ဆွေးနွေး တိုင်ပင်ခြင်း"ဖြင့်သာ သိနိုင်တယ်။ လောကမှာ- "ကြွားဝါ ပြောတတ်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်"တွေကလည်း အများကြီးနော်။ "ဘေးရန်အန္တရာယ်"ဆိုတာ- -မကြုံခင်တော့ ဟုတ်သယောင်ယောင် ပြောပြီးတော့၊ -လေလုံးထွား ပြော၊ တကယ်လည်း လာတဲ့အခါကျတော့ အဲဒီပုဂ္ဂိုလ်တွေဟာ သူများထက် ပိုကြောက်တတ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရှိတယ်။ အေး- ဒါကြောင့်မို့, "လောက လူ"တွေဆိုတာ -အပြောနဲ့ချည်းပဲ ယုံရမှာ မဟုတ်ဘူး။ -ရုပ်ပြနဲ့လည်း ယုံရမှာ မဟုတ်ဘူး။ "မြတ်စွာဘုရားရဲ့အဆုံးအမ"တွေဟာ- -"ဒိဋ္ဌဓမ္မ"=မျက်မှောက် ဘဝ-မှာလည်း အသုံးကျတဲ့အရာ ဖြစ်တယ်။ -"သံသရာဟိတ"=တမလွန် ဘဝ-မှာလည်း အသုံးကျတဲ့အရာဖြစ်လို့, လောက လျှို့ဝှက်နက်နဲ ဆန်းကြယ်တဲ့ -လူတွေရဲ့နှလုံးသား၊ လူ့လောကထဲမှာနေကြတဲ့ -မိမိတို့ လူသားတစ်ယောက်ဟာ, -မိမိကိုယ်တိုင် ရိုးသားအောင်ကျင့်ပြီးတော့ -ပတ်ဝန်းကျင်ကိုလည်းပဲ လေ့လာ အကဲခတ်ပြီးတော့ "မှန်ကန်တဲ့လူတွေနဲ့ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံခြင်းဖြင့်သာလျှင် ကောင်းကျိုးချမ်းသာတွေ ရရှိနိုင်မှာ ဖြစ်တယ်"-လို့ ကိုယ်စီကိုယ်စီ သဘောကျပြီး လိုက်နာ ကျင့်သုံးနိုင်ကြပါစေ ကုန်သတည်း။ "ပါမောက္ခချုပ် ဆရာတော်ကြီး- "ဒေါက်တာ နန္ဒမာလာဘိဝံသ" ━━━━━━━━━ မှီခိုရာ ကျမ်းကိုး- ━━━━━━━━━ ["ပါမောက္ခချုပ် ဆရာတော်ကြီး- "ဒေါက်တာ နန္ဒမာလာဘိဝံသ" ဟောကြားတော်မူသော "လူကဲခတ်နည်း တရားတော်"မှ]

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/30K1oKz

"လူ"ဆိုတာ… အပေါ်ယံလေး ကြည့်ပြီး သိဖို့…မလွယ်ဘူး… "လောကလူ"ဆိုတာ- "အပေါ်ယံလေးကြည့်ပြီးတော့- လူ့အကြောင်း ကို မသိနိုင်ဘူး"-တဲ့၊ "မြတ်စွာဘုရား"…က။ ဆိုပါစို့၊ -သပ်သပ်ယပ်ယပ် ဝတ်စားလာတယ်၊ -လူ က လာတဲ့အခါ "ကား"လည်း ကောင်းကောင်း စီးလာတယ်ပေါ့။ ခုခေတ်၊ -"တယ်လီဖုန်း"နဲ့လာတယ်။ "ဟာ ဒီကောင် သူဋ္ဌေး"-လို့ သွားမထင်လိုက်နဲ့၊ ငှား ထားတာလည်း ဖြစ်ချင်ဖြစ်မယ် နော်။ အေး… အပေါ်ယံလေးကြည့်ပြီးတော့ သွားပြီးတော့ မဆုံးဖြတ်လိုက်နဲ့။ မှန်လိုက်တာပေါ့၊ အချို့ အဲဒီလိုလုပ်ပြီး ညာသွားတာတွေ အများကြီးရှိတယ်လေ၊ အများကြီးရှိတယ်၊ ယုံလွယ်တဲ့သူတွေ ပါကုန်တယ်လေ။ ယုံလွယ်တဲ့သူတွေ ပါကုန်တယ်။ ဒါကြောင့်မို့လို့- "လောကကြီး ဟာ အလွန် သတိထား ရမယ်"-လို့ ဒီလိုဆိုလိုတယ်ပေါ့။ "လူဆိုတာ"တဲ့- "အပေါ်ယံလေးကြည့်ပြီးတော့ သိဖို့မလွယ်ဘူး"တဲ့။ "သူ့ရဲ့အရည်အချင်းက ပြောလို့ မရဘူး"-တဲ့။ "တစ်ခဏလေး တွေ့လိုက်တဲ့လူကို အရောဝင်ပြီးတော့ မယုံနဲ့"-တဲ့။ "အကဲမခတ်"ဘဲနဲ့ "တစ်ခဏလေး တွေ့လိုက်တာလေးနဲ့"တင် သွားပြီးတော့ "အရောမဝင်လိုက်နဲ့"။ "လူ"ဆိုတာ အမျိုးစုံ ရှိတယ်။ အဲဒီလို "ယုံ"လို့ "ဒုက္ခ"ရောက်သွားတာတွေ ရှိတယ်လေ။ "ထိပ်ချမှ ဓားပြမှန်းသိ"-ဆိုတာမျိုး ဖြစ်ကုန်တယ်။ ကိုယ်ခံလိုက်ရပြီဆိုတော့မှ- "သြော် မိတ်ဆွေ"လို့ ထင်နေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်"က "ကိုယ့်ရန်သူ"လုပ်တာလေ။ လောကကြီးမှာ အများကြီးပဲ၊ ဒီ"ဇာတ်လမ်း"တွေက။ ဒါကြောင့်မို့- "မြတ်စွာဘုရား"က- -"အကျွမ်းမဝင်လိုက်နဲ့"တဲ့၊ -"အချိန်တိုလေးအတွင်း တွေ့လိုက်တာနဲ့ပဲ လူတစ်ယောက်နဲ့ သွားပြီးတော့ အရောတဝင် မလုပ်ပါနဲ့"တဲ့။ -"လူတော်လူကောင်း အသွင်သဏ္ဌာန်တွေ"ကို ယူထားပြီးတော့ "မိကောင်းဖခင် သားသမီးပဲ"ဆိုတဲ့ပုံစံမျိုးတွေ ချိုးထားတဲ့ပုံစံနဲ့ နော်၊ -ယဉ်ကျေးမှု မရှိတဲ့ပုဂ္ဂိုလ် တွေ -ကိုယ်၊ နှုတ်၊ နှလုံးကို မစောင့်တဲ့လူဆိုးတွေ ဟာ- တကယ့်ကို "လူတော်လူကောင်း အသွင်သဏ္ဌာန်"နဲ့ "လောကကြီးမှာ လှည့်လည်နေတတ်တယ်"-တဲ့။ "သတိထားကြဖို့"ဆိုတာကို "မြတ်စွာဘုရား"က ဟောတာ။ -လူကဲခတ်ရမယ်၊ -လူတော်လူကောင်း အသွင်သဏ္ဌာန် ယူပြီးတော့- "မကောင်းတဲ့သူ တွေဟာ လူကောင်း ယောင် ဆောင်ပြီးတော့ နေတတ်တယ်"- ဒါကို သတိထားရမယ်။ အဲဒီတော့ လောကကြီး ဟာ- -ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် နေတဲ့ဟာတွေက "လောကကြီးမှာ အများကြီးရှိတယ်"လို့ ဒီလိုဆိုလိုတယ်။ ဒါကြောင့်မို့ အရာခပ်သိမ်းဟာ "သတိ"နဲ့ထားပြီးတော့ "လူကဲခတ်"တတ်ကြရမယ်။ -"ကိုယ်ကျင့်သီလ"ကို သိချင်တယ်-ဆိုရင် "သူနဲ့အတူတကွ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံပြီး၊ အသိပညာနဲ့ လေ့လာအကဲခတ်တတ်ရမယ်"-နော်။ -"လူတစ်ယောက်ရဲ့စင်ကြယ်မှု၊ မစင်ကြယ်မှု"-ဆိုတာကို သိချင်ရင်- "သူနဲ့အတူတကွ စကားပြောဆိုခြင်း" ဖြင့်သာလျှင် သူ့ကို သိနိုင်တယ်။ သေသေချာချာ- "လူတစ်ယောက်ရဲ့စွမ်းရည်သတ္တိ"ဆိုတာလည်း "ဘေးရန်အန္တရာယ် ကြုံတဲ့အခါမှ"-သိနိုင်တယ်။ "လူတစ်ယောက်ရဲ့ အသိပညာ"ဆိုတာလည်းပဲ "ဆွေးနွေး တိုင်ပင်ခြင်း"ဖြင့်သာ သိနိုင်တယ်။ လောကမှာ- "ကြွားဝါ ပြောတတ်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်"တွေကလည်း အများကြီးနော်။ "ဘေးရန်အန္တရာယ်"ဆိုတာ- -မကြုံခင်တော့ ဟုတ်သယောင်ယောင် ပြောပြီးတော့၊ -လေလုံးထွား ပြော၊ တကယ်လည်း လာတဲ့အခါကျတော့ အဲဒီပုဂ္ဂိုလ်တွေဟာ သူများထက် ပိုကြောက်တတ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရှိတယ်။ အေး- ဒါကြောင့်မို့, "လောက လူ"တွေဆိုတာ -အပြောနဲ့ချည်းပဲ ယုံရမှာ မဟုတ်ဘူး။ -ရုပ်ပြနဲ့လည်း ယုံရမှာ မဟုတ်ဘူး။ "မြတ်စွာဘုရားရဲ့အဆုံးအမ"တွေဟာ- -"ဒိဋ္ဌဓမ္မ"=မျက်မှောက် ဘဝ-မှာလည်း အသုံးကျတဲ့အရာ ဖြစ်တယ်။ -"သံသရာဟိတ"=တမလွန် ဘဝ-မှာလည်း အသုံးကျတဲ့အရာဖြစ်လို့, လောက လျှို့ဝှက်နက်နဲ ဆန်းကြယ်တဲ့ -လူတွေရဲ့နှလုံးသား၊ လူ့လောကထဲမှာနေကြတဲ့ -မိမိတို့ လူသားတစ်ယောက်ဟာ, -မိမိကိုယ်တိုင် ရိုးသားအောင်ကျင့်ပြီးတော့ -ပတ်ဝန်းကျင်ကိုလည်းပဲ လေ့လာ အကဲခတ်ပြီးတော့ "မှန်ကန်တဲ့လူတွေနဲ့ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံခြင်းဖြင့်သာလျှင် ကောင်းကျိုးချမ်းသာတွေ ရရှိနိုင်မှာ ဖြစ်တယ်"-လို့ ကိုယ်စီကိုယ်စီ သဘောကျပြီး လိုက်နာ ကျင့်သုံးနိုင်ကြပါစေ ကုန်သတည်း။ "ပါမောက္ခချုပ် ဆရာတော်ကြီး- "ဒေါက်တာ နန္ဒမာလာဘိဝံသ" ━━━━━━━━━ မှီခိုရာ ကျမ်းကိုး- ━━━━━━━━━ ["ပါမောက္ခချုပ် ဆရာတော်ကြီး- "ဒေါက်တာ နန္ဒမာလာဘိဝံသ" ဟောကြားတော်မူသော "လူကဲခတ်နည်း တရားတော်"မှ]

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/30K1oKz

…………………တရားဓမ္မဒါနကုသိုလ်ပြု ပါ၏ …… ••••• "သတိနဲ့မနေတဲ့စိတ်ဟာ အရူးလိုပါပဲ" ••••• မီးလောင်ခံရမှ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်တယ် မထင်နဲ့ ရေနစ်၊ရေကြီးရင်လည်း ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်တာပဲ ဆင်းရဲတာမှ ဒုက္ခရောက်တယ် မထင်နဲ့ ချမ်းသာရင်လည်း ဒုက္ခရောက်နေတာပဲ မုန်းမှ စိတ်ပူလောင်ရတာမဟုတ်ဘူး ချစ်ရင်လည်း စိတ်ပူလောင်ရတာပဲ လောကဓံတရားရှစ်ပါးဆိုတာ ဆန့်ကျင်ဘက်တရားတွေပဲ အပြန်အလှန်ဒုက္ခရောက်နေကြတာ လောကဓံမုန်တိုင်းနဲ့ကြံ့ခိုင်သည့်စိတ်ထား ဘယ်လိုထားမလဲဆိုတာပဲ အရေးကြီးတယ် သက်ဆိုးရှည်တယ်ဆိုတာ လောဘ ဒေါသ မောဟ အကုသိုလ်မကင်းပဲနဲ့ အသက်ရှင်နေတာ သက်ကောင်းရှည်တယ်ဆိုတာ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေများများလုပ်ရင်းနဲ့ အသက်ရှင်နေတာ ငွေ၊ဂုဏ်၊ ရာထူး စည်းစိမ်နောက်လိုက်ရင်းနဲ့ မိသားစုနဲ့ ဝေးသထက် ဝေးနေကြရတယ် ကိုယ်ချစ်တဲ့ ခင်တဲ့သူတွေနဲ့ အတူမနေရတဲ့ နေ့တွေ ပိုများလာတယ် ကိုယ်ဆောက်ထားတဲ့ တိုက်ကြီးပေါ်မှာ နေရတဲ့ ရက်တွေ မရှိသလောက် ရှားလာတယ် ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေလုပ်ဖို့ အချိန်မရှိသလောက် ဖြစ်လာတယ် သာသနာထွန်းကားတယ်ဆိုတာ အမှန်တရားကို သိရှိတာ လက်ခံတာ လိုက်နာကျင့်သုံးတာ သာသနာကွယ်တယ်ဆိုတာ အမှန်တရားကို မသိတာ လက်မခံတာ မလိုက်နာမကျင့်သုံးတာ ကြောက်တဲ့စိတ်နဲ့ကြည့်ရင် တစ်လောကလုံးက ကြောက်စရာချည်းပဲ သံသယစိတ်နဲ့ကြည့်ရင် အရာရာကို သံသယဖြစ်စရာချည်းပဲ အားကိုချင်တဲ့စိတ်နဲ့ကြည့်ရင် အကုန်လုံးက အားကိုချင်စရာချည်းပဲ လိုချင်တဲ့စိတ်နဲ့ကြည့်ရင် အရာရာ လိုချင်စရာချည်းပဲ စားချင်တဲ့စိတ်နဲ့ကြည့်ရင် အရာရာ စားချင်စရာချည်းပဲ အရာရာစိတ်ပဲ စိတ်က ဖန်ဆင်းထားတာပါပဲ အရာရာရှိတာမဟုတ်ပဲ စိတ်ရဲ့သတ်မှတ်ချက်တွေပဲ ရှိနေတာ စိတ်ကလက်ခံရင် လက်ခံသလိုဖြစ်တာပါပဲ ဦးနှောက်နဲ့တော့ ဥာဏ်မှီမှာမဟုတ်ဘူး ဦးနှောက်ကတော့ တိရိစ္ဆာန်တွေမှာလည်း ရှိတာပဲ ဦးနှောက်ဆိုတာ အကန့်အသတ်ရှိတယ် ကိလေသာရဲ့ လက်နက်ပဲ ကိလေသာကတော့ တကယ်ရှိတာကို ဘယ်သိပါ့မလဲ ဖန်ဆင်းထားတာတွေ သတ်မှတ်ထားတာတွေကို သိမှာပဲ ပညတ် ပရမတ် သိတာနဲ့လည်း မမြတ်သေးဘူး ပညတ် ပရမတ် ကွဲတာနဲ့လည်း မမြတ်သေးဘူး ပညတ် ပရမတ် နှစ်ခုစပ် သိတတ်သူက မြတ် သတိမရှိရင် ၁ စက္ကန့် ၁ မိနစ် ၁ နာရီ အတွင်းမှာ အကုသိုလ်စိတ်တွေ လှေတွေ လှည်းတွေ ကားတွေနဲ့ တိုက်လို့ မကုန်နိုင်အောင် များလွန်းလှတယ် သတိနဲ့မနေတဲ့စိတ်ဟာ အရူးလိုပါပဲ တရားအားထုတ်တယ်ဆိုတာ စိတ်ကိုပြင်တဲ့ အလုပ်ပါပဲ မြတ်စွာဘုရား နောက်ဆုံးသာသနာမှာ စိတ်ကိုပြင်ဖို့ အရေးတကြီးလုပ်သင့်ပါပြီ။ [ ကျေးဇူးတော်ရှင် မင်းကွန်းဆရာတော်ဘုရားကြီး ] မျှဝေပူဇော်ပါသည် ဓါတ်ပုံ - စန္ဒာအောင် _/|\_ _/|\_ _/|\_ ( ဓမ္မအသိဉာဏ် ၊ ရင့်သန်တိုးပွား ၊ အကျိုးများနိုင်ကြပါစေ။ ) Credit# မေတ္တာ စမ်းရေ အေးမြပါစေ … ကိုအောင်အောင်ဦး … မနန်းမြတ်မင်းရွှေသာ … ခေတ္တ - Malaysia … ။

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/31LftJ2

…………………တရားဓမ္မဒါနကုသိုလ်ပြု ပါ၏ …… ••••• "သတိနဲ့မနေတဲ့စိတ်ဟာ အရူးလိုပါပဲ" ••••• မီးလောင်ခံရမှ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်တယ် မထင်နဲ့ ရေနစ်၊ရေကြီးရင်လည်း ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်တာပဲ ဆင်းရဲတာမှ ဒုက္ခရောက်တယ် မထင်နဲ့ ချမ်းသာရင်လည်း ဒုက္ခရောက်နေတာပဲ မုန်းမှ စိတ်ပူလောင်ရတာမဟုတ်ဘူး ချစ်ရင်လည်း စိတ်ပူလောင်ရတာပဲ လောကဓံတရားရှစ်ပါးဆိုတာ ဆန့်ကျင်ဘက်တရားတွေပဲ အပြန်အလှန်ဒုက္ခရောက်နေကြတာ လောကဓံမုန်တိုင်းနဲ့ကြံ့ခိုင်သည့်စိတ်ထား ဘယ်လိုထားမလဲဆိုတာပဲ အရေးကြီးတယ် သက်ဆိုးရှည်တယ်ဆိုတာ လောဘ ဒေါသ မောဟ အကုသိုလ်မကင်းပဲနဲ့ အသက်ရှင်နေတာ သက်ကောင်းရှည်တယ်ဆိုတာ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေများများလုပ်ရင်းနဲ့ အသက်ရှင်နေတာ ငွေ၊ဂုဏ်၊ ရာထူး စည်းစိမ်နောက်လိုက်ရင်းနဲ့ မိသားစုနဲ့ ဝေးသထက် ဝေးနေကြရတယ် ကိုယ်ချစ်တဲ့ ခင်တဲ့သူတွေနဲ့ အတူမနေရတဲ့ နေ့တွေ ပိုများလာတယ် ကိုယ်ဆောက်ထားတဲ့ တိုက်ကြီးပေါ်မှာ နေရတဲ့ ရက်တွေ မရှိသလောက် ရှားလာတယ် ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေလုပ်ဖို့ အချိန်မရှိသလောက် ဖြစ်လာတယ် သာသနာထွန်းကားတယ်ဆိုတာ အမှန်တရားကို သိရှိတာ လက်ခံတာ လိုက်နာကျင့်သုံးတာ သာသနာကွယ်တယ်ဆိုတာ အမှန်တရားကို မသိတာ လက်မခံတာ မလိုက်နာမကျင့်သုံးတာ ကြောက်တဲ့စိတ်နဲ့ကြည့်ရင် တစ်လောကလုံးက ကြောက်စရာချည်းပဲ သံသယစိတ်နဲ့ကြည့်ရင် အရာရာကို သံသယဖြစ်စရာချည်းပဲ အားကိုချင်တဲ့စိတ်နဲ့ကြည့်ရင် အကုန်လုံးက အားကိုချင်စရာချည်းပဲ လိုချင်တဲ့စိတ်နဲ့ကြည့်ရင် အရာရာ လိုချင်စရာချည်းပဲ စားချင်တဲ့စိတ်နဲ့ကြည့်ရင် အရာရာ စားချင်စရာချည်းပဲ အရာရာစိတ်ပဲ စိတ်က ဖန်ဆင်းထားတာပါပဲ အရာရာရှိတာမဟုတ်ပဲ စိတ်ရဲ့သတ်မှတ်ချက်တွေပဲ ရှိနေတာ စိတ်ကလက်ခံရင် လက်ခံသလိုဖြစ်တာပါပဲ ဦးနှောက်နဲ့တော့ ဥာဏ်မှီမှာမဟုတ်ဘူး ဦးနှောက်ကတော့ တိရိစ္ဆာန်တွေမှာလည်း ရှိတာပဲ ဦးနှောက်ဆိုတာ အကန့်အသတ်ရှိတယ် ကိလေသာရဲ့ လက်နက်ပဲ ကိလေသာကတော့ တကယ်ရှိတာကို ဘယ်သိပါ့မလဲ ဖန်ဆင်းထားတာတွေ သတ်မှတ်ထားတာတွေကို သိမှာပဲ ပညတ် ပရမတ် သိတာနဲ့လည်း မမြတ်သေးဘူး ပညတ် ပရမတ် ကွဲတာနဲ့လည်း မမြတ်သေးဘူး ပညတ် ပရမတ် နှစ်ခုစပ် သိတတ်သူက မြတ် သတိမရှိရင် ၁ စက္ကန့် ၁ မိနစ် ၁ နာရီ အတွင်းမှာ အကုသိုလ်စိတ်တွေ လှေတွေ လှည်းတွေ ကားတွေနဲ့ တိုက်လို့ မကုန်နိုင်အောင် များလွန်းလှတယ် သတိနဲ့မနေတဲ့စိတ်ဟာ အရူးလိုပါပဲ တရားအားထုတ်တယ်ဆိုတာ စိတ်ကိုပြင်တဲ့ အလုပ်ပါပဲ မြတ်စွာဘုရား နောက်ဆုံးသာသနာမှာ စိတ်ကိုပြင်ဖို့ အရေးတကြီးလုပ်သင့်ပါပြီ။ [ ကျေးဇူးတော်ရှင် မင်းကွန်းဆရာတော်ဘုရားကြီး ] မျှဝေပူဇော်ပါသည် ဓါတ်ပုံ - စန္ဒာအောင် _/|\_ _/|\_ _/|\_ ( ဓမ္မအသိဉာဏ် ၊ ရင့်သန်တိုးပွား ၊ အကျိုးများနိုင်ကြပါစေ။ ) Credit# မေတ္တာ စမ်းရေ အေးမြပါစေ … ကိုအောင်အောင်ဦး … မနန်းမြတ်မင်းရွှေသာ … ခေတ္တ - Malaysia … ။

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/31LftJ2

သီတင်းကျွတ်လပြည့်နေ့ ( သို့မဟုတ် ) အဘိဓမ္မာအခါတော်နေ့ သမိုင်း *************************** ဖတ်ကြည့်နော်… သီတင်းကျွတ်လပြည့်နေ့ကို နေ့ထူးနေ့မြတ် အဖြစ် အဘိဓမ္မာအခါတော်နေ့ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ ထိုနေ့တွင် နယ်တိုင်း မြို့တိုင်း၌ ဆီမီးများ ထွန်းညှိကာ မြတ်စွာဘုရားရှင်အား ပူဇော်ကြ၏။ ထိုအစဉ်အလာကား မြတ်စွာဘုရားရှင် တာဝတိံသာ နတ်ပြည်မှ မယ်တော်မိနတ်သားအား ကျေးဇူးဆပ်သော အားဖြင့် အဘိဓမ္မာမြတ်ဒေသနာတော်ကို ဟောကြားတော် မူပြီး သင်္ကဿနဂိုရ်ပြည်တောင်တံခါးသို့ ဆင်းသက်တော် မူရာအခါ၌ နတ်ဗြဟ္မာအပေါင်းမှ ကြိုဆိုခဲ့သည့် အစဉ်အလာကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းကာဖြင့် ယနေ့အခါတွင် ဆီမီးများ ထွန်းညှိခြင်းဖြင့် ပူဇော်ခြင်း ဖြစ်၏။ ဘိုးဘွား မိဘ ဆရာသမားများအား… ကာယကံ ဝစီကံ မနောကံများဖြင့် ပြစ်မှားမိခဲ့သည် ရှိသော်… အပြစ်ခပ်သိမ်း ပပျောက်ငြိမ်းဖို့ ကန်တော့ကြသည့် မိဘဆရာ ပူဇော်ပွဲများ၊ ဝါတွင်းသုံးလ ဝါဆို ဝါကပ်တော်မူကြသည့် သံဃာတော်များ ဝါကျွတ်သည့်အခါ အပြစ်ရှိက အချင်းချင်း တောင်းပန် ပြောကြားကြသော ပဝါရဏာနေ့ အခမ်းအနားများ၊ မီးထွန်းပွဲအခမ်းအနား စသည်ဖြင့် ကြည်ညိုဖွယ်ရာများစွာ ပြည့်နှက်နေ့သည့် နေထူးနေ့မြတ်ပင် ဖြစ်သည်။ မဟာသက္ကရာဇ်(၁ဝ၉)ခုနှစ်၊ဝါဆိုလပြည့် သာဝတ္ထိပြည် ကောသလမင်းကြီး၏ ကဏ္ဍ ဥယျာဉ်မှူး မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း စိုက်ပျိုးအပ်သော ကဏ္ဍမ္ဗသရက်ဖြူပင်အနီးမှာ တိတ္ထိတို့ကို နှိမ်နှင်းတော် မူရန် ရေမီးအစုံစုံ တန်ခိုးပြာဋိဟာကို ပြတော်မူသည်။ ဤသို့ ယမိုက်(ရေးမီးအစုံ) ပြာဋိဟာကို ပြတော်မူပြီး၍ ဝါဆိုလပြည့် ညနေဆည်းဆာချိန်တွင် ရှေးမြတ်စွာဘုရားရှင်တို့နည်းတူ တာဝတိံသာနတ်ပြည် ၌ ဝါကပ်တော်မူ၍ မယ်တော်မိနတ်သားအား အဘိဓမ္မာတရား ဟောကြား တော်မူရန် တာဝတိံသာနတ်ပြည်သို့ ခြေနှစ်လှမ်း(သုံးဖဝါး)ဖြင့် ကြွသွားတော်မူ၏။ မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် တာဝတိံသာနတ်ပြည်၌ ဝါတွင်းသုံးလပတ်လုံး ဝါကပ်သီတင်းသုံးရန် ပယ်လယ်ကသစ်ပင်ရင်းရှိ သိကြားမင်း၏ ပဏ္ဍုကမ္ဗလာ မြကျောက်ဖျာကြီးပေါ်၌ သီတင်းသုံးတော်မူ၏။ ဤသို့ တာဝတိံသာ နတ်ပြည်သို့ မြတ်စွာဘုရားရှင် ကြွတော်မူလျှင် လူ့ပြည်၌ တန်ခိုးပြာဋိဟာကိုပြပွဲသို့ စုဝေးရောက်ရှိကြ ကုန်သော လူအပေါင်းတို့က ကောင်းကင်သို့ မျှော်ကြည့်၍ ဘုရားရှင် အဘယ်သို့ ကြွတော်မူပါသနည်းဟု မေးလျှောက်သဖြင့်… ဒိဗ္ဗစက္ခုဧတဒဂ်ရ အရှင်အနုရုဒ္ဓါမထေရ်က… ဘုရားရှင်သည် တာဝတိံသာနတ်ပြည်ဝယ် သိကြားမင်း၏ ပဏ္ဍုကမ္ဗလာ ကျောက်ဖျာထက်၌ ဝါကပ်တော်မူလျှင် မယ်တော်မိနတ်သားအမှူးပြုသော နတ်ဗြဟ္မာအပေါင်း အား အဘိဓမ္မာတရားကို ဟောကြားရန် တာဝတိံသာ နတ်ပြည် သို့ ကြွတော်မူ၏ဟု ဖြေကြား၏။ လူတို့သည် မြတ်စွာဘုရားရှင်ကို မဖူးမြင်ရသမျှ ဤအရပ်မှ မပြန်အံ့ဟု ကြံပြီးလျှင် သာဝတ္ထိပြည်အနီးဝယ် အသီးသီး သစ်ခက်တဲမဏ္ဍပ်ကို ပြု၍ နေကြကုန်၏။ မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် ရှေးဦးကပင်လျှင် အရှင်မောဂ္ဂလာန်အား… သင်ချစ်သားသည်… ဤပရိတ်သတ်အား တရားဟောရစ်ရမည်ဟု မိန့်တော်မူခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။ မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် ပဏ္ဍုကမ္ဗလာမြကျောက်ဖျာပေါ်၌ ( ၇ )ဝါမြောက် ဝါကပ်တော်မူ၍ ဝါတွင်းသုံးလပတ်လုံး အဘိဓမ္မာဒေသနာတော်ကို ဟောကြားတော်မူခဲ့၏။ တစ်ဖန် အရှင်သာရိပုတ္တရာအား အဘိဓမ္မာတရား အကျဉ်း ဟောတော်မူ၏။ အရှင်သာရိပုတ္တရာမှလည်း မိမိ၏ တပည့် ရဟန်းငါးရာ အား မြတ်စွာဘုရားရှင် ဟောကြားတော်မူသော အဘိဓမ္မာ အကျဉ်းကို မိမိဉာဏ်ဖြင့် ချဲ့ကာ မကျဉ်းမကျယ် အလယ်အလတ် အားဖြင့် ပြန်လည်ဟောကြားတော်မူပါတယ်။ မြတ်စွာဘုရားရှင် တာဝတိံသာ၌ အဘိဓမ္မာတရား ဟောကြားခြင်းပြီးဆုံးသည်နှင့် တပြိုင်နက် အရှင်သာရိပုတ္တရာက တပည့် ရဟန်းငါးရာကို အဘိဓမ္မာတရား သင်ပြပို့ချပေးမှုလည်း ပြီးဆုံးလေတော့၏။ ထိုနေ့ကား…သီတင်းကျွတ်လပြည့်နေ့ပင်တည်း။ အဘိဓမ္မာဒေသနာတော်ကို ဟောကြားတော်မူပြီးသော် သိကြားမင်းအား… မြတ်စွာဘုရားရှင်က သင်သိကြားမင်း၏ နတ်ပြည်၌ ငါဘုရား ပြုဖွယ်ကိစ္စကို ပြုပြီးပြီ။ လူ့ပြည်ရှိ သင်္ကဿနဂိုရ်ပြည်သို့ ငါဘုရား ဆင်းသက်တော် မူအံ့ဟု မိန့်တော်မူ၏။ သီတင်းကျွတ်လဆန်း( ၈ )ရက်နေ့တွင် အရှင်မောဂ္ဂလာန် မှ တာဝတိံသာနတ်ပြည်သို့ တက်တော်မူပြီး မြတ်စွာဘုရားရှင် အဘယ်အရပ်၌ ဆင်းသက်မည်နည်း ဟု မေးလျှောက်သဖြင့် မြတ်စွာဘုရားရှင်က… ချစ်သား သင်၏ နောင်တော်ကြီး သာရိပုတ္တရာ ဝါကပ်ရာ သင်္ကဿနဂိုရ်ပြည် တောင်တံခါး၌ သီတင်းကျွတ်လပြည့်နေ့ ပဝါရဏာနေ့တွင် ဆင်းသက် တော်မူမည်ဟု မိန့်တော်မူပါတယ်။ လူအပေါင်းတို့ဟာ ထိုအကြောင်းကို အရှင်မောဂ္ဂလာန်မှ တဆင့် ကြားသိရဖြင့် သီတင်းကျွတ်လဆန်း( ၉ )ရက်နေ့၌ပင် သင်္ကဿနဂိုရ်ပြည် တောင်တံခါးသို့ ရှေးရှုသွားကြကုန်၏။ သီတင်းကျွတ်လပြည့်နေ့ရောက်သော်… သိကြားမင်းသည် တာဝတိံသာနတ်ပြည် သုဒဿနမြို့မှ သည် သင်္ကဿနဂိုရ်ပြည်တောင်တံခါးဝထိ ရွှေစောင်းတန်း၊ပတ္တမြားစောင်းတန်း၊ငွေစောင်းတန်း ဟူသော စောင်းတန်းလှေကားသုံးသွယ်ကို တင့်တယ်စွာ စီရင်၏။ မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် ရောင်ခြည်တော် ခြောက်သွယ် တပြိုင်နက် ထွန်းလင်းစေလျက် အတုမရှိသော အသရေတော်ကို ပြတော်မူ၍ ပတ္တမြားစောင်းတန်းဖြင့် ဆင်းသက်ကြွတော်မူပါတယ်။ ဗြဟ္မာကြီးတို့က ဘုရားရှင်အား ရွှေထီး ငွေထီး၊သန္တာထီး တို့ဖြင့် အသီးသီးမိုးလျှက် လက်ျာဘက်ရှိ ရွှေစောင်းတန်းဖြင့်၊ သိကြားမင်းအမှူးရှိသော နတ်အပေါင်းတို့မှ ရွှေတံခွန်၊ ငွေတံခွန်၊ ပုလဲတံခွန်တို့ကို ကိုင်လျှက် မြတ်စွာဘုရားရှင်အား ပူဇော်ကာ လက်ဝဲဘက်ရှိ ငွေစောင်းတန်းဖြင့် ဆင်းသက်လာကုန် ၏။ ဤသို့အတုမရှိသော မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ အသရေတော်ကို ဖူးမြင်ရသော လူပရိတ်သတ်အပေါင်းတို့သည် အားရဝမ်းသာဖြစ်၍ ဘုရားအဖြစ်ကို မတောင်းတသူ တစ်ဦးမျှပင် မရှိပေ။ အရှင်သာရိပုတ္တရာက တပည့်ရဟန်းငါးရာနှင့်တကွ မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ ခြေတော်စုံ၌ ဦးခိုက်ရှိခိုးကြ၏။ အရှင်သာရိပုတ္တရာက… မြတ်စွာဘုရား ယနေ့ ခပ်သိမ်းသော လူနတ်ဗြဟ္မာ တို့သည် အတုမရှိသော မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ အသရေတော် ကို ဖူးမြင်ကြရ၍ လွန်စွာ မြတ်နိုးကြကုန်လျက် ဘုရားဆုကို တောင့်တ ကြကုန်၏။ မြတ်စွာဘုရားရှင်က… အရှင်သာရိပုတ္တရာအား…ချစ်သား ကိလေသာမီးတို့၏ ငြိမ်းရာ အေးမြသည့် နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာ၌ မွေ့လျော်ကြကုန်သော သဗ္ဗညုတဘုရားရှင်တို့အား ဗြဟ္မာ နတ် လူအပေါင်းတို့က ဤသို့ ချစ်မြတ်နိုးကြကုန်သည်သာတည်းဟု မေးကာ ဖြေကာဖြင့် တရားတော်ကို ဟောကြားတော်မူခဲ့ပါတယ်။ ထိုတရားကိုနာကြားကြရ၍ အရှင်သာရိပုတ္တရာ၏ တပည့်ငါးရာသည် ရဟန္တာအဖြစ်သို့ ရောက်တော်မူခဲ့ပါတယ်။ ထိုနေ့သည်ကား သီတင်းကျွတ်လပြည့်နေ့ပေတည်း။ အချုပ်အားဖြင့်… သီတင်းကျွတ်လပြည့်နေ့ကို မြတ်စွာဘုရားရှင် တာဝတိံသာနတ်ပြည်၌ မယ်တော် သန္တုဿိတနတ်သားအမှူးရှိသော နတ်ဗြဟ္မာ အပေါင်းအား အဘိဓမ္မာတရား ဟောကြားတော်မူပြီးခဲ့သည့်နေ့။ အရှင်သာရိပုတ္တရာအား အဘိဓမ္မတရားအကျဉ်း ဟောတော်မူပြီးခဲ့သည့်နေ့။ အရှင်သာရိပုတ္တရာမှ တပည့်ရဟန်းငါးရာအား မကျဉ်းမကျယ် အဘိဓမ္မာတရားကို ဟောတော်မူပြီး ခဲ့သည့်နေ့။ အဘိဓမ္မာဒေသနာတော် ဟောတော်မူပြီးနောက် တာဝတိံသာ နတ်ပြည်မှ သင်္ကဿနဂိုရ်ပြည်သို့ ဆင်းသက်တော်မူခဲ့သည့်နေ့။ ဝါဆိုဝါကပ်တော်မူကြသော သံဃာတော်များ အပြစ်ရှိက အချင်းချင်း ပြောကြားကြရသော ပဝါရဏာနေ့။ မြတ်စွာဘုရားရှင် သင်္ကဿနဂိုရ်ပြည်သို့ ဆင်းသက်တော် မူရာအခါ၌ ကြိုဆိုပူဇော်ကြသော နတ်ဗြဟ္မာနှင့်လူအပေါင်းတို့ ဘုရားဆုပန်ကြသောနေ့များသည် သီတင်းကျွတ်လပြည့်နေ့ဖြစ်ခြင်း စသည်ဖြင့် နေ့ထူး နေ့မြတ်ပေါင်းများစွာမှ ရှေးဘုရားရှင်တို့၏ ထုံးစံအတိုင်း မယ်တော်ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော သန္တုဿိတနတ်သားအား ကျေးဇူးဆပ်သောအားဖြင့် အဘိဓမ္မာဒေသနာတော်ကို ဟောကြားတော်မူပြီး သည့်နေ့ကို အဘိဓမ္မာအခါတော်နေ့ဟု မှတ်တမ်းတင်တော်မူခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။ မူရင်း-Credit မေတ္တာဖြင့်… အရှင်ပုည( ဝကုန်း )

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2oeE76j

သီတင်းကျွတ်လပြည့်နေ့ ( သို့မဟုတ် ) အဘိဓမ္မာအခါတော်နေ့ သမိုင်း *************************** ဖတ်ကြည့်နော်… သီတင်းကျွတ်လပြည့်နေ့ကို နေ့ထူးနေ့မြတ် အဖြစ် အဘိဓမ္မာအခါတော်နေ့ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ ထိုနေ့တွင် နယ်တိုင်း မြို့တိုင်း၌ ဆီမီးများ ထွန်းညှိကာ မြတ်စွာဘုရားရှင်အား ပူဇော်ကြ၏။ ထိုအစဉ်အလာကား မြတ်စွာဘုရားရှင် တာဝတိံသာ နတ်ပြည်မှ မယ်တော်မိနတ်သားအား ကျေးဇူးဆပ်သော အားဖြင့် အဘိဓမ္မာမြတ်ဒေသနာတော်ကို ဟောကြားတော် မူပြီး သင်္ကဿနဂိုရ်ပြည်တောင်တံခါးသို့ ဆင်းသက်တော် မူရာအခါ၌ နတ်ဗြဟ္မာအပေါင်းမှ ကြိုဆိုခဲ့သည့် အစဉ်အလာကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းကာဖြင့် ယနေ့အခါတွင် ဆီမီးများ ထွန်းညှိခြင်းဖြင့် ပူဇော်ခြင်း ဖြစ်၏။ ဘိုးဘွား မိဘ ဆရာသမားများအား… ကာယကံ ဝစီကံ မနောကံများဖြင့် ပြစ်မှားမိခဲ့သည် ရှိသော်… အပြစ်ခပ်သိမ်း ပပျောက်ငြိမ်းဖို့ ကန်တော့ကြသည့် မိဘဆရာ ပူဇော်ပွဲများ၊ ဝါတွင်းသုံးလ ဝါဆို ဝါကပ်တော်မူကြသည့် သံဃာတော်များ ဝါကျွတ်သည့်အခါ အပြစ်ရှိက အချင်းချင်း တောင်းပန် ပြောကြားကြသော ပဝါရဏာနေ့ အခမ်းအနားများ၊ မီးထွန်းပွဲအခမ်းအနား စသည်ဖြင့် ကြည်ညိုဖွယ်ရာများစွာ ပြည့်နှက်နေ့သည့် နေထူးနေ့မြတ်ပင် ဖြစ်သည်။ မဟာသက္ကရာဇ်(၁ဝ၉)ခုနှစ်၊ဝါဆိုလပြည့် သာဝတ္ထိပြည် ကောသလမင်းကြီး၏ ကဏ္ဍ ဥယျာဉ်မှူး မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း စိုက်ပျိုးအပ်သော ကဏ္ဍမ္ဗသရက်ဖြူပင်အနီးမှာ တိတ္ထိတို့ကို နှိမ်နှင်းတော် မူရန် ရေမီးအစုံစုံ တန်ခိုးပြာဋိဟာကို ပြတော်မူသည်။ ဤသို့ ယမိုက်(ရေးမီးအစုံ) ပြာဋိဟာကို ပြတော်မူပြီး၍ ဝါဆိုလပြည့် ညနေဆည်းဆာချိန်တွင် ရှေးမြတ်စွာဘုရားရှင်တို့နည်းတူ တာဝတိံသာနတ်ပြည် ၌ ဝါကပ်တော်မူ၍ မယ်တော်မိနတ်သားအား အဘိဓမ္မာတရား ဟောကြား တော်မူရန် တာဝတိံသာနတ်ပြည်သို့ ခြေနှစ်လှမ်း(သုံးဖဝါး)ဖြင့် ကြွသွားတော်မူ၏။ မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် တာဝတိံသာနတ်ပြည်၌ ဝါတွင်းသုံးလပတ်လုံး ဝါကပ်သီတင်းသုံးရန် ပယ်လယ်ကသစ်ပင်ရင်းရှိ သိကြားမင်း၏ ပဏ္ဍုကမ္ဗလာ မြကျောက်ဖျာကြီးပေါ်၌ သီတင်းသုံးတော်မူ၏။ ဤသို့ တာဝတိံသာ နတ်ပြည်သို့ မြတ်စွာဘုရားရှင် ကြွတော်မူလျှင် လူ့ပြည်၌ တန်ခိုးပြာဋိဟာကိုပြပွဲသို့ စုဝေးရောက်ရှိကြ ကုန်သော လူအပေါင်းတို့က ကောင်းကင်သို့ မျှော်ကြည့်၍ ဘုရားရှင် အဘယ်သို့ ကြွတော်မူပါသနည်းဟု မေးလျှောက်သဖြင့်… ဒိဗ္ဗစက္ခုဧတဒဂ်ရ အရှင်အနုရုဒ္ဓါမထေရ်က… ဘုရားရှင်သည် တာဝတိံသာနတ်ပြည်ဝယ် သိကြားမင်း၏ ပဏ္ဍုကမ္ဗလာ ကျောက်ဖျာထက်၌ ဝါကပ်တော်မူလျှင် မယ်တော်မိနတ်သားအမှူးပြုသော နတ်ဗြဟ္မာအပေါင်း အား အဘိဓမ္မာတရားကို ဟောကြားရန် တာဝတိံသာ နတ်ပြည် သို့ ကြွတော်မူ၏ဟု ဖြေကြား၏။ လူတို့သည် မြတ်စွာဘုရားရှင်ကို မဖူးမြင်ရသမျှ ဤအရပ်မှ မပြန်အံ့ဟု ကြံပြီးလျှင် သာဝတ္ထိပြည်အနီးဝယ် အသီးသီး သစ်ခက်တဲမဏ္ဍပ်ကို ပြု၍ နေကြကုန်၏။ မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် ရှေးဦးကပင်လျှင် အရှင်မောဂ္ဂလာန်အား… သင်ချစ်သားသည်… ဤပရိတ်သတ်အား တရားဟောရစ်ရမည်ဟု မိန့်တော်မူခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။ မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် ပဏ္ဍုကမ္ဗလာမြကျောက်ဖျာပေါ်၌ ( ၇ )ဝါမြောက် ဝါကပ်တော်မူ၍ ဝါတွင်းသုံးလပတ်လုံး အဘိဓမ္မာဒေသနာတော်ကို ဟောကြားတော်မူခဲ့၏။ တစ်ဖန် အရှင်သာရိပုတ္တရာအား အဘိဓမ္မာတရား အကျဉ်း ဟောတော်မူ၏။ အရှင်သာရိပုတ္တရာမှလည်း မိမိ၏ တပည့် ရဟန်းငါးရာ အား မြတ်စွာဘုရားရှင် ဟောကြားတော်မူသော အဘိဓမ္မာ အကျဉ်းကို မိမိဉာဏ်ဖြင့် ချဲ့ကာ မကျဉ်းမကျယ် အလယ်အလတ် အားဖြင့် ပြန်လည်ဟောကြားတော်မူပါတယ်။ မြတ်စွာဘုရားရှင် တာဝတိံသာ၌ အဘိဓမ္မာတရား ဟောကြားခြင်းပြီးဆုံးသည်နှင့် တပြိုင်နက် အရှင်သာရိပုတ္တရာက တပည့် ရဟန်းငါးရာကို အဘိဓမ္မာတရား သင်ပြပို့ချပေးမှုလည်း ပြီးဆုံးလေတော့၏။ ထိုနေ့ကား…သီတင်းကျွတ်လပြည့်နေ့ပင်တည်း။ အဘိဓမ္မာဒေသနာတော်ကို ဟောကြားတော်မူပြီးသော် သိကြားမင်းအား… မြတ်စွာဘုရားရှင်က သင်သိကြားမင်း၏ နတ်ပြည်၌ ငါဘုရား ပြုဖွယ်ကိစ္စကို ပြုပြီးပြီ။ လူ့ပြည်ရှိ သင်္ကဿနဂိုရ်ပြည်သို့ ငါဘုရား ဆင်းသက်တော် မူအံ့ဟု မိန့်တော်မူ၏။ သီတင်းကျွတ်လဆန်း( ၈ )ရက်နေ့တွင် အရှင်မောဂ္ဂလာန် မှ တာဝတိံသာနတ်ပြည်သို့ တက်တော်မူပြီး မြတ်စွာဘုရားရှင် အဘယ်အရပ်၌ ဆင်းသက်မည်နည်း ဟု မေးလျှောက်သဖြင့် မြတ်စွာဘုရားရှင်က… ချစ်သား သင်၏ နောင်တော်ကြီး သာရိပုတ္တရာ ဝါကပ်ရာ သင်္ကဿနဂိုရ်ပြည် တောင်တံခါး၌ သီတင်းကျွတ်လပြည့်နေ့ ပဝါရဏာနေ့တွင် ဆင်းသက် တော်မူမည်ဟု မိန့်တော်မူပါတယ်။ လူအပေါင်းတို့ဟာ ထိုအကြောင်းကို အရှင်မောဂ္ဂလာန်မှ တဆင့် ကြားသိရဖြင့် သီတင်းကျွတ်လဆန်း( ၉ )ရက်နေ့၌ပင် သင်္ကဿနဂိုရ်ပြည် တောင်တံခါးသို့ ရှေးရှုသွားကြကုန်၏။ သီတင်းကျွတ်လပြည့်နေ့ရောက်သော်… သိကြားမင်းသည် တာဝတိံသာနတ်ပြည် သုဒဿနမြို့မှ သည် သင်္ကဿနဂိုရ်ပြည်တောင်တံခါးဝထိ ရွှေစောင်းတန်း၊ပတ္တမြားစောင်းတန်း၊ငွေစောင်းတန်း ဟူသော စောင်းတန်းလှေကားသုံးသွယ်ကို တင့်တယ်စွာ စီရင်၏။ မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် ရောင်ခြည်တော် ခြောက်သွယ် တပြိုင်နက် ထွန်းလင်းစေလျက် အတုမရှိသော အသရေတော်ကို ပြတော်မူ၍ ပတ္တမြားစောင်းတန်းဖြင့် ဆင်းသက်ကြွတော်မူပါတယ်။ ဗြဟ္မာကြီးတို့က ဘုရားရှင်အား ရွှေထီး ငွေထီး၊သန္တာထီး တို့ဖြင့် အသီးသီးမိုးလျှက် လက်ျာဘက်ရှိ ရွှေစောင်းတန်းဖြင့်၊ သိကြားမင်းအမှူးရှိသော နတ်အပေါင်းတို့မှ ရွှေတံခွန်၊ ငွေတံခွန်၊ ပုလဲတံခွန်တို့ကို ကိုင်လျှက် မြတ်စွာဘုရားရှင်အား ပူဇော်ကာ လက်ဝဲဘက်ရှိ ငွေစောင်းတန်းဖြင့် ဆင်းသက်လာကုန် ၏။ ဤသို့အတုမရှိသော မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ အသရေတော်ကို ဖူးမြင်ရသော လူပရိတ်သတ်အပေါင်းတို့သည် အားရဝမ်းသာဖြစ်၍ ဘုရားအဖြစ်ကို မတောင်းတသူ တစ်ဦးမျှပင် မရှိပေ။ အရှင်သာရိပုတ္တရာက တပည့်ရဟန်းငါးရာနှင့်တကွ မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ ခြေတော်စုံ၌ ဦးခိုက်ရှိခိုးကြ၏။ အရှင်သာရိပုတ္တရာက… မြတ်စွာဘုရား ယနေ့ ခပ်သိမ်းသော လူနတ်ဗြဟ္မာ တို့သည် အတုမရှိသော မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ အသရေတော် ကို ဖူးမြင်ကြရ၍ လွန်စွာ မြတ်နိုးကြကုန်လျက် ဘုရားဆုကို တောင့်တ ကြကုန်၏။ မြတ်စွာဘုရားရှင်က… အရှင်သာရိပုတ္တရာအား…ချစ်သား ကိလေသာမီးတို့၏ ငြိမ်းရာ အေးမြသည့် နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာ၌ မွေ့လျော်ကြကုန်သော သဗ္ဗညုတဘုရားရှင်တို့အား ဗြဟ္မာ နတ် လူအပေါင်းတို့က ဤသို့ ချစ်မြတ်နိုးကြကုန်သည်သာတည်းဟု မေးကာ ဖြေကာဖြင့် တရားတော်ကို ဟောကြားတော်မူခဲ့ပါတယ်။ ထိုတရားကိုနာကြားကြရ၍ အရှင်သာရိပုတ္တရာ၏ တပည့်ငါးရာသည် ရဟန္တာအဖြစ်သို့ ရောက်တော်မူခဲ့ပါတယ်။ ထိုနေ့သည်ကား သီတင်းကျွတ်လပြည့်နေ့ပေတည်း။ အချုပ်အားဖြင့်… သီတင်းကျွတ်လပြည့်နေ့ကို မြတ်စွာဘုရားရှင် တာဝတိံသာနတ်ပြည်၌ မယ်တော် သန္တုဿိတနတ်သားအမှူးရှိသော နတ်ဗြဟ္မာ အပေါင်းအား အဘိဓမ္မာတရား ဟောကြားတော်မူပြီးခဲ့သည့်နေ့။ အရှင်သာရိပုတ္တရာအား အဘိဓမ္မတရားအကျဉ်း ဟောတော်မူပြီးခဲ့သည့်နေ့။ အရှင်သာရိပုတ္တရာမှ တပည့်ရဟန်းငါးရာအား မကျဉ်းမကျယ် အဘိဓမ္မာတရားကို ဟောတော်မူပြီး ခဲ့သည့်နေ့။ အဘိဓမ္မာဒေသနာတော် ဟောတော်မူပြီးနောက် တာဝတိံသာ နတ်ပြည်မှ သင်္ကဿနဂိုရ်ပြည်သို့ ဆင်းသက်တော်မူခဲ့သည့်နေ့။ ဝါဆိုဝါကပ်တော်မူကြသော သံဃာတော်များ အပြစ်ရှိက အချင်းချင်း ပြောကြားကြရသော ပဝါရဏာနေ့။ မြတ်စွာဘုရားရှင် သင်္ကဿနဂိုရ်ပြည်သို့ ဆင်းသက်တော် မူရာအခါ၌ ကြိုဆိုပူဇော်ကြသော နတ်ဗြဟ္မာနှင့်လူအပေါင်းတို့ ဘုရားဆုပန်ကြသောနေ့များသည် သီတင်းကျွတ်လပြည့်နေ့ဖြစ်ခြင်း စသည်ဖြင့် နေ့ထူး နေ့မြတ်ပေါင်းများစွာမှ ရှေးဘုရားရှင်တို့၏ ထုံးစံအတိုင်း မယ်တော်ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော သန္တုဿိတနတ်သားအား ကျေးဇူးဆပ်သောအားဖြင့် အဘိဓမ္မာဒေသနာတော်ကို ဟောကြားတော်မူပြီး သည့်နေ့ကို အဘိဓမ္မာအခါတော်နေ့ဟု မှတ်တမ်းတင်တော်မူခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။ မူရင်း-Credit မေတ္တာဖြင့်… အရှင်ပုည( ဝကုန်း )

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2oeE76j

အပါယ္က်တတ္ေသာ အလွဴ( ၁၀ ) ပါး --------------------------- ၁ သမဇၨဒါန ကေခ် အလွဴ ( အျငိမ့္ ဇာတ္ပြဲ) ၂ မဇၨ ဒါန ေသရည္ ေသရက္ အလွဴ ၃ ဣတၳိဒါန မိန္းမ အလွဴ ၄ ဥသဘဒါန ႏြားလား ျမင္းလားအလွဴ ၅ စိတၲကမၼဒါန ကာမဂုဏ္ကို နိုးၾကြေစေသာ အလွဴ ၆ သတၴဒါန လက္နက္ခဲယမ္း မီးေက်ာက္ အလွဴ ၇ ဝိသဒါန အဆိပ္အလွဴ ၈ သခၤလိကဒါန လက္ထိတ္ သံေျခခ်င္းေနွာင္ၾကိဳး အလွဴ ၉ ကုကၠဳရ သူကရဒါန ၾကက္ဝက္ သားေကာင္အလွဴ ၁၀ တုလ ကူဋ မာန ကူဋ ခ်ိန္စဥ္လဲတင္းစဥ္းလဲအလွဴ ၁ သမဇၨဒါန လို ့ေခၚတဲ႕ကေခ် အလွဴ ( အျငိမ့္ ဇာတ္ပြဲ) ကေတာ့ ယခုေခတ္ ရွင္ျပဳရဟန္းခံပြဲေတြမွာ မ်ားစြာေတြ႕ရပါတယ္ဆိုင္းဝိုင္းေတြဇာတ္ပြဲေတြထည့္သြင္းျပီး က်င္ပၾကပါတယ္ ရင္းနွီးသူအခ်င္းခ်င္းလည္း ( သူငယ္ခ်င္း မင္းရဲရွင္ျပဳရဟန္းခံပြဲမွာ ငါလည္းကုသိုလ္ျဖစ္ေစဖို ့ဇာတ္ပြဲေလးဆိုင္းေလးေတာ့ ထည့္ဝင္လွဴဒါန္းပါေစဆိုျပီး ) အျပစ္ကင္းတဲ႕အလွဴဟုထင္မွတ္ျပီး အျပစ္မကင္းေသာအလွဴကို ေပးလွဴတတ္ၾကပါတယ္ အဲ႕ဒီအလွဴဒါန သည္ ကုသိုလ္မရသည့္အျပင္ အပါယ္ေလးပါးကို ေရာက္ေစတတ္ေသာေၾကာင့္အားလုံးဒကာ ဒကာမေတြမ်ား ထိုထိုေသာအလွဴကိုမေပးလွဴမိဖို ့တိုက္တြန္းအပ္ပါတယ္ ၂ မဇၨဒါန ေသရည္ေသရက္ ဘီယာ ထန္းရည္ ေဆးေျခာက္စသည့္လို ့ေခၚတဲ႕မဇၨဒါန ပါ အဲ႕ဒီအလွဴကိုလည္းယခုေခတ္မွာ အမ်ားၾကီးေတြ႕ရပါတယ္ မိမိရဲ႕ေမြးေန ့မွာေသာ္ ၄င္း အလုပ္အကိုင္အဆင္ေျပလို ့လည္းေကာင္းသူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြမ်ားကိုဖိတ္ျပီး ေသရည္ေသရက္ ဘီယာ စသည့္ေပါ့ေလ ျပဳလုပ္ေကာင္းလွဴဒါန္းေကာင္းးအျပစ္ကင္းသည့္ဟုထင္မွတ္ျပီးဒါနျပဳေကြ်းေမြးတဲ႕အလွဴဒါနကို ေျပာလိုတာပါ တကယ္ေတာ့အဲ႕ဒီအလွဴဒါနဟာလည္းအျပစ္မကင္းတဲ႕ဒါန ကုသိုလ္မရတဲ႕ဒါန အကုသိုလ္ျဖစ္တဲ႕ဒါန အပါယ္ေလးပါးေရာက္ေစတတ္တယ္ ဒါနပါ ဒါေၾကာင္းထိုထိုေသာ အလွဴကို မေပးလွဴမိဖို ့တိုက္တြန္းပါတယ္ ၃ ဣတၳိဒါန ဆိုတာမရိုေသစကားယခုေခတ္ အတိုငိးအတာနဲ႕ေျပာရမယ္ ဆိုရငိ မိမိ၏မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းညီအစ္ကိုမ်ားကို ကာမဂုဏ္မွာေပ်ာ္ပါေစဖိုလ့အတြက္ မိမိကအခေၾကြးေငြ အကုန္က်ခံျပီးငွားရမ္းေပးတဲ႕အလွဴဒါနကို ေျပာလိုျခင္းျဖစ္ပါတယ္ အဲ႕ဒီလို အခေၾကြးေငြအကုန္က်ခံျပီးလုပ္လိုက္တဲ႕အလွဴဟာလည္း အျပစ္မကင္းကုသိုလ္မရအပါယ္ေလးပါးေရာက္ေစတတ္တဲ႕ဒါနျဖစ္လို ့ထိုထိုေသာအလွဴဒါနကို မေပးလွဴမိဖို ့တိုက္တြန္းလိုပါတယ္ ၄ ဥသဘဒါန ကေတာ့ ႏြားတို့မွာ ဦးေဆာင္နြားလားျမင္းတို့မွာလည္းဦးေဆာင္ျမင္းလားတို ့ကို လွဴေပးတဲ႕ အလွဴဒါန ခုေခတ္ အနည္းငယ္ရွားပါးပါတယ္ ၅ စိတၲကမၼဒါန ကာမဂုဏ္ကို နိုးၾကြေစေသာအလွဴဆိုတာက မိမိမိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္းနဲ႕ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမ်ားသို ့ ကာမဂုဏ္စိတ္ကာမရာဂစိတ္ေတြျဖစ္ေပၚေစတတ္ေသာအမ်ိဳးသမီး ဓာတ္ပုံမ်ားျပကၡဒိန္မ်ားေနာက္အျပဳအမူမ်ားစသည့္တို ့ကို ေပးလွဴတဲဲအလွဴဒါနမ်ိဳးကို ဆိုလိုျခင္းျဖစ္ပါတယ္ ထိုထိုေသာအလွဴသည္လည္းအျပစ္မကင္းေသာ ကုသိုလ္မရေသာအပါယ္ေလးပါးေရာက္ေစတတ္ေသာအလွဴဒါန ျဖစ္သည့္အတြက္ ထိုအလွဴဒါနကိုလည္းမေပးလွဴမိဖို ့တိုက္တြန္းလိုက္ပါတယ္ ၆ သတၳဒါန လက္နက္ခဲယမ္းမီးေက်ာက္အလွဴဆိုတာကလူတစ္ဦးတေယာက္ကိုဒါမွမဟုတ္ အုပ္စုတစ္အုပ္စု ဒါမွမဟုတ္ အဖြဲ႕တစ္ဖြဲ႕စသည့္ေပါ့့ေလ သတ္ျဖတ္ဖို ့အတြက္ ေသေစနိုု္င္ေသာလက္နက္မ်ားကို အခမဲ႕လုပ္ေပးျခင္း ေပးလွဴျခင္းအလွဴဒါနကို ေျပာျခင္းျဖစ္ပါတယ္ ၇ ဝိသဒါန အဆိပ္အလွဴဆိုတာကတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကိုေသေစလိုေသာေစတနာျဖင့္ေသေစနိုင္ေသာအဆိပ္မ်ားကိုေပးလွဴတဲ႕အလွဴဒါနကိုေခၚျခင္းျဖစ္ပါတယ္ ၈ သခၤလိကဒါန လက္ထိတ္သံေျခခ်င္းေနွာင္ၾကိဳးအလွဴ ဆိုတာကတစ္ဦးတေယာက္ကိုခ်ဳပ္ေနွာင္ဖို ့ဒုကၡျဖစ္ေစဖို့ ဆင္းရဲေစဖို ့အတြက္ လွဴဒါန္းတဲ႕အလွဴဒါနကိုဆိုလိုျခင္းျဖစ္ပါတယ္ ၉ ကုကၠဳရသူကရဒါန ၾကက္ ဝက္ သားေကာင္အလွဴဆိုတာ သူတပါးအားအသက္ရွင္လ်က္ရွိေသာၾကက္ ဝက္ မ်ားကို ကိုယ္တိုင္သတ္ျပီးေတာ့လည္းေကာင္းသူတပါးအားသတ္ေစျပီး ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ရန္ အလို ့ငွာလွဴဒါန္းတဲ႕အလွဳဒါနကိုဆိုလိုျခင္းျဖစ္ပါတယ္ ၁၀ တုလာ ကူဋမာနကူဋ ခ်ိန္စဥ္းလဲ တင္းစဥ္းလဲအလွဴဆိုတာက ေရာင္းတဲ႕ ( အေလး) တစ္မ်ိဳး ဝယ္တဲ႕ ( အေလး ) တမ်ိဳး ခ်ိန္ခြင္နဲ႕ေရာင္းတဲ႕သူ ထို့ျပင္ ေရာင္းတဲ႕ ( ျပည္ေတာင္း) ကတမ်ိဳး ဆန္ေရာင္းသူမ်ားျဖစ္ေစဖို့အတြက္ အေလးခ်္န္ခြင္ ျပည္ေတာင္းမ်ားကို ထုတ္လုပ္ေရာင္းခ်ျခင္းဒါမွမဟုတ္ ေပးလွဴစတဲ႕အလွဴဒါနမ်ိဳးကို ဆိုလိုတာျဖစ္ပါတယ္ ယခုေဖာ္ျပျပီးတဲ႕မေပးလွဴေကာင္းေသာ အျပစ္မကင္းေသာအပါယ္ေလးပါးကိုေရာက္ေစတတ္ေသာအလွဴဒါနမ်ားကို အျပစ္ကင္းေသာကုသိုလ္ရေသာအလွဴဒါနဟုထင္မွတ္ျပီးျပဳလုပ္ခဲ႕မိရင္လည္းေနာင္တေတြ စိတ္မခ်မ္းသာမွဳေတြမျဖစ္ၾကဘဲ႕ေနာင္တၾကိမ္းမေပးလွဴမိေအာင္မျပဳလုပ္မိေအာင္ဆင္ျခင္ၾကေစဖို ့အထူးတိုက္တြန္းလိုက္ပါတယ္ ထိုထိုေသာအလွဴမ်ားသည္ဆိုခဲ႕ျပီးသည့္အတိုင္းကုသိုလ္မရသည့္အျပင္အပါယ္ေလးပါးကိုေရာက္ေစတတ္ေသာေၾကာင့္ အားလုံးဒကာ ဒကာမေတြမ်ားအထူးေရွာင္ၾကည္ျပီးအျပစ္ကင္းေသာကုသိုလ္ျဖစ္ေသာဒါနေကာင္းမွဳမ်ားစြာကိုအားထုတ္ျပီးသီလ ဘဝနာဝိပႆနာမ်ားကိုပါအခ်ိန္ရသေလာက္ေစာင့္ထိန္းပြားမ်ားနိုင္ျပီးစိတ္ခ်မ္းသာ ကိုယ္က်န္းမာစြာျဖင့္ အသက္ထက္ဆုံး သာသနာျပဳပုဂၢဳိလ္မ်ားျဖစ္ပါေစဟု ဆႏၵျပဳ ဆုေတာင္းလိုက္ပါသည္ ( အရွင္ ဝိမလဝံသ နာလႏၵာတကၠသိုလ္ အိႏၵိယနိုင္ငံ))) ျပန္လည္ကူးယူပူေဇာ္သည္။ ေရႊနံ႔သာ

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2oHJpHt

အပါယ္က်တတ္ေသာ အလွဴ( ၁၀ ) ပါး --------------------------- ၁ သမဇၨဒါန ကေခ် အလွဴ ( အျငိမ့္ ဇာတ္ပြဲ) ၂ မဇၨ ဒါန ေသရည္ ေသရက္ အလွဴ ၃ ဣတၳိဒါန မိန္းမ အလွဴ ၄ ဥသဘဒါန ႏြားလား ျမင္းလားအလွဴ ၅ စိတၲကမၼဒါန ကာမဂုဏ္ကို နိုးၾကြေစေသာ အလွဴ ၆ သတၴဒါန လက္နက္ခဲယမ္း မီးေက်ာက္ အလွဴ ၇ ဝိသဒါန အဆိပ္အလွဴ ၈ သခၤလိကဒါန လက္ထိတ္ သံေျခခ်င္းေနွာင္ၾကိဳး အလွဴ ၉ ကုကၠဳရ သူကရဒါန ၾကက္ဝက္ သားေကာင္အလွဴ ၁၀ တုလ ကူဋ မာန ကူဋ ခ်ိန္စဥ္လဲတင္းစဥ္းလဲအလွဴ ၁ သမဇၨဒါန လို ့ေခၚတဲ႕ကေခ် အလွဴ ( အျငိမ့္ ဇာတ္ပြဲ) ကေတာ့ ယခုေခတ္ ရွင္ျပဳရဟန္းခံပြဲေတြမွာ မ်ားစြာေတြ႕ရပါတယ္ဆိုင္းဝိုင္းေတြဇာတ္ပြဲေတြထည့္သြင္းျပီး က်င္ပၾကပါတယ္ ရင္းနွီးသူအခ်င္းခ်င္းလည္း ( သူငယ္ခ်င္း မင္းရဲရွင္ျပဳရဟန္းခံပြဲမွာ ငါလည္းကုသိုလ္ျဖစ္ေစဖို ့ဇာတ္ပြဲေလးဆိုင္းေလးေတာ့ ထည့္ဝင္လွဴဒါန္းပါေစဆိုျပီး ) အျပစ္ကင္းတဲ႕အလွဴဟုထင္မွတ္ျပီး အျပစ္မကင္းေသာအလွဴကို ေပးလွဴတတ္ၾကပါတယ္ အဲ႕ဒီအလွဴဒါန သည္ ကုသိုလ္မရသည့္အျပင္ အပါယ္ေလးပါးကို ေရာက္ေစတတ္ေသာေၾကာင့္အားလုံးဒကာ ဒကာမေတြမ်ား ထိုထိုေသာအလွဴကိုမေပးလွဴမိဖို ့တိုက္တြန္းအပ္ပါတယ္ ၂ မဇၨဒါန ေသရည္ေသရက္ ဘီယာ ထန္းရည္ ေဆးေျခာက္စသည့္လို ့ေခၚတဲ႕မဇၨဒါန ပါ အဲ႕ဒီအလွဴကိုလည္းယခုေခတ္မွာ အမ်ားၾကီးေတြ႕ရပါတယ္ မိမိရဲ႕ေမြးေန ့မွာေသာ္ ၄င္း အလုပ္အကိုင္အဆင္ေျပလို ့လည္းေကာင္းသူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြမ်ားကိုဖိတ္ျပီး ေသရည္ေသရက္ ဘီယာ စသည့္ေပါ့ေလ ျပဳလုပ္ေကာင္းလွဴဒါန္းေကာင္းးအျပစ္ကင္းသည့္ဟုထင္မွတ္ျပီးဒါနျပဳေကြ်းေမြးတဲ႕အလွဴဒါနကို ေျပာလိုတာပါ တကယ္ေတာ့အဲ႕ဒီအလွဴဒါနဟာလည္းအျပစ္မကင္းတဲ႕ဒါန ကုသိုလ္မရတဲ႕ဒါန အကုသိုလ္ျဖစ္တဲ႕ဒါန အပါယ္ေလးပါးေရာက္ေစတတ္တယ္ ဒါနပါ ဒါေၾကာင္းထိုထိုေသာ အလွဴကို မေပးလွဴမိဖို ့တိုက္တြန္းပါတယ္ ၃ ဣတၳိဒါန ဆိုတာမရိုေသစကားယခုေခတ္ အတိုငိးအတာနဲ႕ေျပာရမယ္ ဆိုရငိ မိမိ၏မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းညီအစ္ကိုမ်ားကို ကာမဂုဏ္မွာေပ်ာ္ပါေစဖိုလ့အတြက္ မိမိကအခေၾကြးေငြ အကုန္က်ခံျပီးငွားရမ္းေပးတဲ႕အလွဴဒါနကို ေျပာလိုျခင္းျဖစ္ပါတယ္ အဲ႕ဒီလို အခေၾကြးေငြအကုန္က်ခံျပီးလုပ္လိုက္တဲ႕အလွဴဟာလည္း အျပစ္မကင္းကုသိုလ္မရအပါယ္ေလးပါးေရာက္ေစတတ္တဲ႕ဒါနျဖစ္လို ့ထိုထိုေသာအလွဴဒါနကို မေပးလွဴမိဖို ့တိုက္တြန္းလိုပါတယ္ ၄ ဥသဘဒါန ကေတာ့ ႏြားတို့မွာ ဦးေဆာင္နြားလားျမင္းတို့မွာလည္းဦးေဆာင္ျမင္းလားတို ့ကို လွဴေပးတဲ႕ အလွဴဒါန ခုေခတ္ အနည္းငယ္ရွားပါးပါတယ္ ၅ စိတၲကမၼဒါန ကာမဂုဏ္ကို နိုးၾကြေစေသာအလွဴဆိုတာက မိမိမိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္းနဲ႕ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမ်ားသို ့ ကာမဂုဏ္စိတ္ကာမရာဂစိတ္ေတြျဖစ္ေပၚေစတတ္ေသာအမ်ိဳးသမီး ဓာတ္ပုံမ်ားျပကၡဒိန္မ်ားေနာက္အျပဳအမူမ်ားစသည့္တို ့ကို ေပးလွဴတဲဲအလွဴဒါနမ်ိဳးကို ဆိုလိုျခင္းျဖစ္ပါတယ္ ထိုထိုေသာအလွဴသည္လည္းအျပစ္မကင္းေသာ ကုသိုလ္မရေသာအပါယ္ေလးပါးေရာက္ေစတတ္ေသာအလွဴဒါန ျဖစ္သည့္အတြက္ ထိုအလွဴဒါနကိုလည္းမေပးလွဴမိဖို ့တိုက္တြန္းလိုက္ပါတယ္ ၆ သတၳဒါန လက္နက္ခဲယမ္းမီးေက်ာက္အလွဴဆိုတာကလူတစ္ဦးတေယာက္ကိုဒါမွမဟုတ္ အုပ္စုတစ္အုပ္စု ဒါမွမဟုတ္ အဖြဲ႕တစ္ဖြဲ႕စသည့္ေပါ့့ေလ သတ္ျဖတ္ဖို ့အတြက္ ေသေစနိုု္င္ေသာလက္နက္မ်ားကို အခမဲ႕လုပ္ေပးျခင္း ေပးလွဴျခင္းအလွဴဒါနကို ေျပာျခင္းျဖစ္ပါတယ္ ၇ ဝိသဒါန အဆိပ္အလွဴဆိုတာကတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကိုေသေစလိုေသာေစတနာျဖင့္ေသေစနိုင္ေသာအဆိပ္မ်ားကိုေပးလွဴတဲ႕အလွဴဒါနကိုေခၚျခင္းျဖစ္ပါတယ္ ၈ သခၤလိကဒါန လက္ထိတ္သံေျခခ်င္းေနွာင္ၾကိဳးအလွဴ ဆိုတာကတစ္ဦးတေယာက္ကိုခ်ဳပ္ေနွာင္ဖို ့ဒုကၡျဖစ္ေစဖို့ ဆင္းရဲေစဖို ့အတြက္ လွဴဒါန္းတဲ႕အလွဴဒါနကိုဆိုလိုျခင္းျဖစ္ပါတယ္ ၉ ကုကၠဳရသူကရဒါန ၾကက္ ဝက္ သားေကာင္အလွဴဆိုတာ သူတပါးအားအသက္ရွင္လ်က္ရွိေသာၾကက္ ဝက္ မ်ားကို ကိုယ္တိုင္သတ္ျပီးေတာ့လည္းေကာင္းသူတပါးအားသတ္ေစျပီး ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ရန္ အလို ့ငွာလွဴဒါန္းတဲ႕အလွဳဒါနကိုဆိုလိုျခင္းျဖစ္ပါတယ္ ၁၀ တုလာ ကူဋမာနကူဋ ခ်ိန္စဥ္းလဲ တင္းစဥ္းလဲအလွဴဆိုတာက ေရာင္းတဲ႕ ( အေလး) တစ္မ်ိဳး ဝယ္တဲ႕ ( အေလး ) တမ်ိဳး ခ်ိန္ခြင္နဲ႕ေရာင္းတဲ႕သူ ထို့ျပင္ ေရာင္းတဲ႕ ( ျပည္ေတာင္း) ကတမ်ိဳး ဆန္ေရာင္းသူမ်ားျဖစ္ေစဖို့အတြက္ အေလးခ်္န္ခြင္ ျပည္ေတာင္းမ်ားကို ထုတ္လုပ္ေရာင္းခ်ျခင္းဒါမွမဟုတ္ ေပးလွဴစတဲ႕အလွဴဒါနမ်ိဳးကို ဆိုလိုတာျဖစ္ပါတယ္ ယခုေဖာ္ျပျပီးတဲ႕မေပးလွဴေကာင္းေသာ အျပစ္မကင္းေသာအပါယ္ေလးပါးကိုေရာက္ေစတတ္ေသာအလွဴဒါနမ်ားကို အျပစ္ကင္းေသာကုသိုလ္ရေသာအလွဴဒါနဟုထင္မွတ္ျပီးျပဳလုပ္ခဲ႕မိရင္လည္းေနာင္တေတြ စိတ္မခ်မ္းသာမွဳေတြမျဖစ္ၾကဘဲ႕ေနာင္တၾကိမ္းမေပးလွဴမိေအာင္မျပဳလုပ္မိေအာင္ဆင္ျခင္ၾကေစဖို ့အထူးတိုက္တြန္းလိုက္ပါတယ္ ထိုထိုေသာအလွဴမ်ားသည္ဆိုခဲ႕ျပီးသည့္အတိုင္းကုသိုလ္မရသည့္အျပင္အပါယ္ေလးပါးကိုေရာက္ေစတတ္ေသာေၾကာင့္ အားလုံးဒကာ ဒကာမေတြမ်ားအထူးေရွာင္ၾကည္ျပီးအျပစ္ကင္းေသာကုသိုလ္ျဖစ္ေသာဒါနေကာင္းမွဳမ်ားစြာကိုအားထုတ္ျပီးသီလ ဘဝနာဝိပႆနာမ်ားကိုပါအခ်ိန္ရသေလာက္ေစာင့္ထိန္းပြားမ်ားနိုင္ျပီးစိတ္ခ်မ္းသာ ကိုယ္က်န္းမာစြာျဖင့္ အသက္ထက္ဆုံး သာသနာျပဳပုဂၢဳိလ္မ်ားျဖစ္ပါေစဟု ဆႏၵျပဳ ဆုေတာင္းလိုက္ပါသည္ ( အရွင္ ဝိမလဝံသ နာလႏၵာတကၠသိုလ္ အိႏၵိယနိုင္ငံ))) ျပန္လည္ကူးယူပူေဇာ္သည္။ ေရႊနံ႔သာ

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2oHJpHt

သရဏဂုံ အလိုလိုပ်က္​စီးျခင္းအေၾကာင္း ရတနာသုံးပါးကို ကိုးကြယ္​ဆည္​းကပ္​တဲ့ ဥပါသကာမွန္​ရင္​ ရတနာသံုးပါး၏ ျပင္​ပ အရာ​ေတြကို အ​ေလးအျမတ္​မျပဳအပ္​ဘူး။ ရတနာသုံးပါးရဲ႕အျပင္ပမွာ ရွိေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္​ေတြကို… နံပါတ္ (၁) မိမိကိုယ္ကို အပ္ႏွင္းလွဴဒါန္းခဲ့လွ်င္… နံပါတ္ (၂) ကိုးကြယ္ လဲေလ်ာင္း ပုန္းေအာင္းမွီခုိရာအျဖစ္နဲ႔ ဆည္းကပ္ခဲ့လွ်င္ နံပါတ္ (၃) ကိုးကြယ္အားထားရာအျဖစ္ ဆရာအျဖစ္နဲ႔ ရည္ၫႊန္းၿပီး မိမိကုိယ္ကုိ တပည့္အျဖစ္နဲ႔ ခံယူေဆာက္တည္ခဲ့လွ်င္ နံပါတ္ (၄) အလြန္အမင္း႐ိုေသစြာ ရွိခုိးခဲ့လွ်င္ မူလေဆာက္တည္ထားတဲ့ သရဏဂုံသည္ အလုိလိုပ်က္တယ္။ ဒီလိုပ်က္စီးနည္းသည္ "သာဝဇၨ" အျပစ္ရွိတဲ့ သရဏဂုံ ပ်က္စီးနည္း ျဖစ္တယ္။ အျပစ္ရွိတဲ့ ပ်က္စီးနည္းဆုိတာ ဘာကို ေျပာတာလဲ။ "ေသာ စ အနိ႒ဖေလာ ေဟာတိ" ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ မေကာင္းတဲ့ အက်ဳိးလည္း ရႏုိင္တယ္တဲ့။ ရတနာသံုးပါးရဲ႕ အျပင္​ဘက္​က ျဖစ္​တဲ့ ဆူးေလနတ္ႀကီးတုိ႔ ဘာတို႔ေပါ့။ အဲဒီနတ္ေတြကို အလြန္အမင္း ႐ုိေသစြာ ရွိခုိးလုိက္သည္ႏွင့္ တစ္ၿပိဳင္နက္တည္း မူလေဆာက္တည္ထားတဲ့ သရဏဂုံသည္ အလုိလို ပ်က္စီးသြားတယ္။ ေရႊတိဂုံဘုရားမွာ ပန္းေတြ လွဴတယ္။ ေရခ်မ္းေတြ လွဴတယ္။ လွဴၿပီးလို႔ ​ေစတီ​ေတာ္​ကို ရွိခုိးၿပီးတာနဲ႔ ဟိုဘက္လွည့္ၿပီးေတာ့ နတ္ကို ရွိခုိးလုိက္ တာနဲ႔ မူလေဆာက္တည္ထားတဲ့ သရဏဂုံ သည္ အလုိလိုပ်က္စီးသြားတယ္။ မိမိတို႔ရဲ႕ အင္မတန္ အဖုိးတန္ေနတဲ့ သရဏဂုံကို မပ်က္စီး​ေစသင့္ဘူ။ အသိ အလိမၼာ​ေလးနဲ႔ ​ေစာင္​့​ေရွာက္​သင္​့တယ္​။ မင္းႀကီးတုိ႔ မင္းကေလးတုိ႔ကို သြားၿပီး ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ခဲ့လွ်င္… အလြန္အမင္း ႐ိုေသစြာ ရွိခုိးခဲ့လွ်င္လည္​း မူလေဆာက္တည္ထားတဲ့ သရဏဂုံသည္ အလုိလို ပ်က္စီးသြားတယ္။ ပ်က္စီး႐ုံတင္ မဟုတ္ဘူး။ သူက "သာဝေဇၨာ" အျပစ္လည္း ရွိတယ္​။ ​ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ မေကာင္းတဲ့ အက်ဳိးလည္း ရႏုိင္တယ္။ ဒီ မင္းႀကီး မင္းကေလးဆုိတဲ့ ဟာ​ေတြသည္ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ထိုက္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြလား ျပန္ဆန္းစစ္ၾကည့္ပါ။ မင္းႀကီးတုိ႔ မင္းကေလးတုိ႕ ဝင္လာၿပီ ဆုိလုိ႔ရွိလွ်င္ သူတို႔ ဘာလုပ္သလဲ။ အရက္ေသာက္တယ္။ ကလည္း ကတယ္။ ဒီလို အရက္ေသာက္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြကို မိမိတို႔က ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ၿပီ ဆုိၾကပါစို႔။ မိမိအဆင့္က အရက္သမားကို ကိုးကြယ္ ဆည္းကပ္တဲ့အဆင့္ ေရာက္မသြားဘူးလား။ အလိုလို ေရာက္သြားတယ္။ ေနာက္တစ္ခု ဒကာႀကီးေတြ စဥ္းစားၾကည့္စမ္းပါ။ ဘုန္းႀကီးတို႔ ျမန္မာျပည္မွာ ေက်းရြာေပါင္း ႏွစ္ေသာင္းေက်ာ္ ရွိတယ္လို႔ ဆိုတယ္။ နတ္ေတာ္ ျပာသုိ ဝန္းက်င္ေလာက္ ေရာက္လာၿပီ ဆုိလုို႔ရွိရင္ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ အေလ့အထအရ ေက်းရြာတုိင္းလုိလုိမွာ နတ္ပြဲဆုိတာ ရွိတတ္ပါတယ္။ ေက်းရြာႏွစ္ေသာင္းေက်ာ္ ရွိေတာ့ တစ္ေန႔ တစ္ေန႔မွာ ပ်မ္းမွ်ျခင္းႏႈန္းနဲ႔ တြက္မယ္ ဆိုလွ်င္ ဆယ္ရြာ­မွာ နတ္ပြဲတစ္ပြဲေလာက္ ေတာ့ ရွိႏုိင္ပါတယ္။ ဆယ္ရြာမွာ နတ္ပြဲတစ္ပြဲႏႈန္းျဖင့္ ေက်းရြာေပါင္း ႏွစ္ေသာင္းေက်ာ္ ဆုိေတာ့ တစ္ေန႔မွာ နတ္ပြဲေပါင္း ႏွစ္ေထာင္ဝန္းက်င္ေလာက္ ရွိမယ္။ နတ္ေတာ္ ျပာ­သုိဝန္းက်င္ေလာက္ ေျပာတာပါ။ ဒီေတာ့ တစ္ေန႔မွာ နတ္ပြဲေပါင္း ႏွစ္ေထာင္ေလာက္ရွိေတာ့ … ဟို­နတ္ပြဲမွာလည္း မင္းႀကီး မင္းကေလးကုိ ပင့္ျပန္ၿပီ၊ ဝင္ပူးျပန္ၿပီ။ ဒီနတ္ပြဲကလည္း မင္းႀကီး မင္းကေလး ပင့္ျပန္ၿပီ။ ဝင္ပူးျပန္ၿပီ။ မင္းႀကီးမင္းကေလးက ဝင္ပူးလာၿပီဆုိလုိ႔ ရွိလွ်င္ အခ်ိန္ကလည္း နည္းနည္းေပးရဦး မယ္။ အရက္ေသာက္ဖုိ႔ အခ်ိန္ကလည္း ေပးရေသးတယ္ေလ။ ကဖုိ႔ ခုန္ဖို႔ ဓားေျမႇာက္ျပဖုိ႔ အခ်ိန္ကလည္း ေပးရေသးတယ္။ ဒီေတာ့ နတ္ပြဲတစ္ပြဲကို သူက ငါးမိနစ္ေလာက္ အခ်ိန္ေပးမယ္ ဆိုရင္​​ေပါ့ … သူ တစ္ေန႔တစ္ေန႔မွာ ကႏုိင္တာ တစ္နာရီမွာ နတ္ပြဲ တစ္ဆယ့္ႏွစ္ပြဲ ရ­မယ္။ တစ္ေန႔႔မွာ နတ္ပြဲေတြက မ်ားေသာအားျဖင့္ နံနက္ ၈-နာရီမွ ည ၄-နာရီ၊ ၅-နာရီအထိပဲ က,ေတာ့၊ ဆယ္နာရီပဲ ထားပါေတာ့။ တစ္ေန႔ ဆယ္နာရီဆိုေတာ့ နတ္ပြဲေပါင္း တစ္ရာ့ႏွစ္ဆယ္။ အခုဟာက နတ္ပြဲေပါင္း တစ္ေန႔တစ္ေန႔ ပွ်မ္းမွ်အားျဖင့္ ႏွစ္ေထာင္ေက်ာ္ေနေတာ့ သူေပးႏုိင္တဲ့အခ်ိန္က တစ္ေန႔ နတ္ပြဲေပါင္း တစ္ရာ့ႏွစ္ဆယ္ေလာက္အတြက္ပဲ ရွိတယ္​။ ဟိုနတ္ပြဲကလည္း မင္းႀကီး မင္းကေလး ပူးျပန္ၿပီ။ ဒီနတ္ပြဲကလည္း မင္းႀကီး မင္းကေလး ပူးျပန္ၿပီ။ အဲဒါ ဝင္ပူးေနတာေတြ အကုန္လုံး မင္းႀကီးမင္းကေလး ဟုတ္,မဟုတ္ ဆုိတာက ေတာ့ စဥ္းစားဖုိ႔ မလိုဘူးလား။ လုိေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အနီးစခန္း ဆရာေတာ္ဘုရား ကေတာ့ သူ႔ရဲ႕တရားတစ္ပုဒ္ထဲမွာ သူက ဘယ္​လို​ေျပာထားသလဲ။ “လူ႔ေလာကမွာ အလိမ္ခံလူတန္းစားက အျမဲတမ္းရွိတယ္။ လိမ္မည့္လူသာ လိုတာ"တဲ့။ လိမ္မည့္သူကသာ က်က်နနလိမ္။ အလိမ္ခံ လူတန္းစားက အျမဲတမ္း ရွိၿပီးသားျဖစ္တယ္။ ဒါက ဒကာႀကီးေတြ ေတာ္ေတာ္ေလး ေလးေလးနက္နက္ စဥ္းစားဖုိ႔ ေကာင္းတယ္။ ဒီေလာက္ေတာင္ အဆင့္နိမ့္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ ေတြကုိ ဘုရားနဲ႔ တန္းတူထားၿပီးေတာ့ အိမ္မွာ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ေနၾကတယ္။ အဲဒီလို ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ၾကတဲ့အထဲမွာ သာသနာ့ဝန္ထမ္း ရွင္ရဟန္းတစ္ခ်ဳိ႕လည္း ပါေနၾကျပန္တယ္။ သူတို႔ကေန ေရွ႕ေဆာင္ၿပီးေတာ့ မင္းႀကီး မင္းကေလးကို ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္တယ္။ ဆည္းကပ္လုိက္​ေတာ့ သူက ဘာအမိန္႔ထုတ္သလဲ။ သူ႔ေက်ာင္းထဲ ဝက္သား မသြင္းရဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ။ မင္းႀကီး မင္းကေလး မႀကိဳက္လို႔။ သူက ဘုရားမႀကိဳက္တဲ့ အလုပ္က်ေတာ့ သူရဲရဲလုပ္တယ္၊ အဝတ္ကေတာ့ သာသနာ့ ဝန္ထမ္း ရွင္ရဟန္း။ ဒါေပမဲ့လို႔ သူက မင္းႀကီး မင္းကေလး မႀကိဳက္တာက်ေတာ့ ေက်ာင္းထဲ မသြင္းရဘူး။ ဘုရား မႀကိဳက္တာက်ေတာ့ ေက်ာင္းဝင္းထဲသြင္းတယ္​။ ရွက္ဖုိ႔ မေကာင္းဘူးလား။ သိပ္ရွက္ဖို႔ ေကာင္းပါတယ္​။ ေနာက္လုိက္ ဒကာဒကာမေတြအတြက္ သိပ္​ျပီးေတာ့ ဝမ္းနည္းစရာေကာင္းတယ္။ ဖား​ေအာက္​​ေတာရဆရာ​ေတာ္​ဘုရားၾကီး ဃဋိကာရသုတၱန္​မွ #Via - Paral Lei

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2oKYVSL