အရမ်းကောင်းလို့ ဖတ်စေချင်မိတဲ့ post တစ်ပုဒ် #ဘယ်ပုဂ္ဂိုလ်ကို_ဂစ္ဆာမိ_ရပါမလဲဘုရား °°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°° မောင်စိန် ။ ။ စာတတ်အန္ဓနှင့် စာမတတ်ကလျာဏ နှစ်ပါးတို့တွင် ဘယ်ပုဂ္ဂိုလ်ကို ဂစ္ဆာမိရပါမလဲဘုရား ။ ဆရာ ။ ။ အပါယ်ဘေးမှလွတ်ချင်ရင် စာမတတ် ကလျာဏကို ဂစ္ဆာမိကွဲ့ ၊ စာတတ်အန္ဓကိုဆည်းကပ်မိလျှင် မာနရောဂါတွေ ကူးစက်ပြီး ဟိုသူတော်ကောင်းကို ပြစ်မှားလိုက် ၊ ဒီသူတော်ကောင်းကို ပြစ်မှားလိုက်နဲ့ အရိယူပဝါဒအန္တရာယ်တွေထိုက်ပြီး အပါယ်က ဘယ်တော့မှ မတက်ရတော့ဘူး ၊ ကြပ်ကြပ်သတိထားကြကွဲ့ ။ မောင်စိန် ။ ။ တပည့်တော်တို့လူတွေကတော့ စာတတ်ပုဂ္ဂိုလ်မှ အထင်ကြီးပြီး ဂစ္ဆာမိကြတယ်ဘုရား ။ ဆရာ ။ ။ ဒါကြောင့် မြန်မာပြည်မှာ အရိယာနည်းတာပေါ့ ဖိုးသူတော်ကို ချစ်တီးထင်၍ သမီးပေးမှားသလို ဖြစ်ကုန်ကြပြီကွဲ့ ။ ဓမ္မပဒဝတ္ထုလေးတပုဒ် ပြောရဦးမှာပေါ့ ။ မြတ်စွာဘုရားရှိစဉ်တုန်းက သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက် ရဟန်းပြုကြသတဲ့ ၊ ရဟန်းဖြစ်ပြီးလျှင် မြတ်စွာဘုရားထံ ချဉ်းကပ်၍ လျှောက်ထားကြတာပေါ့ ၊ မြတ်စွာဘုရား သာသနာတော်မှာ အလုပ်ဘယ်နှစ်မျိုးရှိပါသလဲလို့ လျှောက်ထားသတဲ့ ။ ဒီတော့ မြတ်စွာဘုရားက ဂန္ထဓူရ = စာသင်ခြင်းနှင့် ဝိပဿနာဓူရ ဝိပဿနာပွားများခြင်း အဲဒီနှစ်မျိုးပဲရှိတယ်လို့ မိန့်တော်မူသတဲ့ ၊ ဒါနဲ့ တစ်ပါးကစာသင် ၊ တစ်ပါးက ဝိပဿနာပွားသတဲ့ ၊ အတော်လေးကြာတော့ စာသင်တဲ့ကိုယ်တော်က စာတတ်၍ တပည့်ငါးရာကို စာချနေသတဲ့ ၊ ဝိပဿနာပွားတဲ့ ကိုယ်တော်ကလဲ တပည့်ငါးရာကို ကမ္မဋ္ဌာန်းပြနေသတဲ့ ။ ဝါကျွတ်၍ တပည့်လေးတွေက မြတ်စွာဘုရားထံ ကန်တော့သွားရန် လျှောက်ထားတဲ့အခါ အေး ..... ကောင်းပြီ သွားကြ သွားဆိုသော်လည်း တစ်သုတ်စီသွားကြကွဲ့ ၊ ငါးရာလုံး ဆိုလျှင် ဆွမ်းပန်းခက်လိမ့်မယ် ။ မြတ်စွာဘုရားထံ ရောက်လျှင် ငါ၏ရှိခိုးခြင်းဖြင့်လည်း ရှိခိုးလိုက်ကြပြီးလျှင် ငါ့သူငယ်ချင်း စာချဆရာထံ သွားတည်းခိုကြလို့ မှာသတဲ့ ။ ဒါနဲ့တပည့်တွေကလည်း ဆရာ့စကားအတိုင်း တစ်သုတ်စီတစ်သုတ်စီလာ၍ မြတ်စွာဘုရားကို ကန်တော့ပြီးလျှင် စာချဆရာတော်ထံ တည်းခိုကြတာပေါ့ ၊ ဒီတော့ စာချဆရာတော်က အထင်မှားသတဲ့ ၊ ဒီကောင်က သူ့တပည့်ပေါကြောင်း ငါ့ကိုလာကြွားနေပြန်ပါပြီလို့ အထင်မှားသတဲ့ ၊ အဲဒါ မာနဝင်လို့ အထင်မှားတာမဟုတ်လား ။ လာပါစေဦး သူလာမှစာကလေးမေးပြီးတော့ အရှက်ခွဲလိုက်ရဦးမယ်လို့ ပြစ်မှားပြန်သတဲ့ ။ အဲဒါမာန ၊ ဒိဋ္ဌိနှစ်ပါးကြောင့် ပြစ်မှားတာမဟုတ်လား ၊ အဲဒါစာတတ်အန္ဓတဲ့ ၊ ဒါနဲ့တပည့်တွေပြီး၍ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ် ဘုရားထံ ဖူးမျှော်ရန် ကြွလာသတဲ့ ၊ ကြွလာ၍ ရောက်လာတော့ သူငယ်ချင်းထံမှာ သပိတ်များကိုထားခဲ့ပြီး မြတ်စွာဘုရားကို ဖူးမျှော်ရန်သွားသတဲ့ ။ စာချဆရာတော်ကလည်း ပြန်လာလျှင် စာမေးရန် သူ့ဖို့တစ်နေရာ မိမိဖို့တစ်နေရာ ခင်းထားတာပေါ့ ။ ရဟန္တာကလည်း မြတ်စွာဘုရားကိုဖူးမြှော်ကန်တော့ပြီးလျှင် သူငယ်ချင်းထံလာသတဲ့ ၊ ကျောင်းကိုရောက်၍ သူငယ်ချင်းနှစ်ဦး သူ့နေရာ ကိုယ့်နေရာထိုင်၍ နှုတ်ဆက်စကားပြောကြစဉ် မြတ်စွာဘုရားက ရွှေဉာဏ်တော်စက္ခုနှင့် ရှုလိုက်တော့ ....... စာချဆရာတော်သည် ရဟန္တာကို ပြစ်မှား၍ ငရဲကျမည့်ဘေးကို မြင်တော်မူတာနှင့် စာမမေးခင် ဘုရားရှင်က အရောက်ကြွခဲ့သတဲ့ ၊ မြတ်စွာဘုရားကြွခဲ့တယ်ဆိုရင်ပဲ ၂ ဦးစလုံး နေရာမှ ထကြကာ ခရီးဦးကြိုဆို၍ မြတ်စွာဘုရားကို အရိုအသေပေးနေကြသတဲ့ ၊ ဒီတော့ မြတ်စွာဘုရားက စာချဆရာတော်ကို စျာန်အကြောင်းတွေကို မေးသတဲ့ ။ ဒေသနာအရာဖြစ်တော့ စာချဆရာတော်ကလဲ မထစ်မငေါ့ ဖြေရှာသတဲ့ ၊ ပြီးတော့ ( မဂ်ခန်း ၊ ဖိုလ်ခန်းကို ) မေးတာပေါ့ ၊ အဲဒီကျတော့ ဒေသနာအရာမဟုတ်သဖြင့် မဖြေနိုင်ဘူးတဲ့ ၊ စာချ ဆရာတော်မဖြေနိုင်တော့ ရဟန ္တာကိုမေးသတဲ့ ၊ ရဟန္တာက သူစားပြီးသား ဟင်းဖြစ်နေသောကြောင့် မြင်းကောင်းပြေးသလို တွေးမနေပဲ ဖြေသတဲ့ ။ အဲဒီတော့ မြတ်စွာဘုရားက ရဟန္တာကို သာဓုသုံးကြိမ် ခေါ်တော်မူသတဲ့ ၊ ဒါနဲ့ စာသင်သားတွေက မြတ်စွာဘုရားဟာ မတရားဘူးလို့ ကဲ့ရဲ့ကြသတဲ့ ၊ ဒီတော့ မြတ်စွာဘုရားက ချစ်သားတို့ .... နွားကျောင်းသားသည် နွားနက်ဘယ်နှစ်ကောင် ၊ နွားဖြူဘယ်နှစ်ကောင် ၊ ချိုကုတ်ဘယ်နှစ်ကောင် ၊ ချိုထောင်ဘယ်နှစ်ကောင် ဆိုတာတော့သိ၏ နွားနို့တော့မသောက်ရဘူးတဲ့ ။ နွားရှင်သည် နွားစာရင်းကိုတော့မသိ ၊ နွားနို့တော့ ဝအောင်သောက်ရသတဲ့ ။ အဲဒီနှစ်ဦးတို့တွင် ဘယ်သူကမြတ်သလဲလို့ မေးတော်မူသတဲ့ ဒီအခါ ရဟန်းတွေက နွားရှင်ကမြတ်ပါတယ်ဘုရားဟု လျှောက်ကြသတဲ့ ။ ဒါနဲ့ မြတ်စွာဘုရားက စာချဆရာတော်က နွားကျောင်းသားနှင့် တူသကွဲ့ ။ ခန္ဓာဘယ်နှစ်ပါး ၊ အာယတနဘယ်နှစ်ပါးစသည်ဖြင့်သိတယ် ။ ဒါပေမယ့် မဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်တည်း ဟူသော ချမ်းသာကိုတော့ မခံစားရ ၊ကမ္မဋ္ဌာန်းဆရာတော်က နွားရှင်နဲ့တူသကွဲ့ ။ ခန္ဓာဘယ်နှစ်ပါးဆိုတာ မသိပေမယ့် မဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန် ဝိမုတ္တိရသကို ခံစားရတယ်လို့ မိန့်တော်မူသတဲ့ ။ ကဲ မြတ်စွာဘုရားကလည်း စာမတတ်တဲ့ ကလျာဏကိုသာ သာဓုခေါ်တယ်ကွဲ့ ။ မြန်မာပြည်က လူတွေက ဂစ္ဆာမိတာ မလွဲသေးဘူးလား ။ မောင်စိန် ။ ။ဒီလိုဆိုရင် စာသင်ရတာတွေအပိုဖြစ်နေတာပေါ့ဘုရား ။ ဆရာ။ ။ဘယ်ပိုမလဲကွဲ့ ၊ စာတတ်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တွေက ကလျာဏဖြစ်လာရင်ပဋိသမ ္ဘိဒါ ပတ္တပုဂ္ဂိုလ်တွေဖြစ်ပြီး ဗုဒ္ဓသာသနာကို ဝင်းထိန်နေအောင် ပြုနိုင်တာပေါ့ ၊ ကြည့်ပါလား.... မိလိန္ဒမင်းကြီးမေးတာကို မဖြေနိုင်ပဲ ရှောင်လွှဲနေရတဲ့ရဟန္တာတစ်ထောင်ဟာ ပဋိသမ ္ဘိဒါပတ္တ မဟုတ် စာမတတ် ကလျာဏသာ ဖြစ်နေ၍ မိလိန္ဒမင်းကြီးကို ကျွတ်အောင်မလုပ်နိုင်ဘူး ။ ရှင်နာဂသိန်ကျတော့ ပဋိသမ ္ဘိဒါပတ္တမို့ မိလိန္ဒမင်းကြီးကို ရဟန္တာဖြစ်သည်အထိ တတ်နိုင်တယ် ။ ဘယ်လောက်ဟန်သလဲ ။ မြန်မာပြည်က စာတတ်ပုဂ္ဂိုလ်တွေဟာ ကလျာဏဖြစ်အောင် အားထုတ်ပြီးမှ ဘာသာခြားစကားကို သင်ကာ နိုင်ငံခြားကို သာသနာပြုကြွကြလျှင် ဘယ်လောက်ကောင်းလိုက်မလဲကွယ် ။ ကလျာဏမဖြစ်ပဲ သာသနာပြုဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး ။ မိမိက အကန်းပါဆို ၊ မိမိက လမ်းပြလို့ ဘယ်ဟန်မလဲကွဲ့ မောင်စိန်ရဲ့ ၊ သူတစ်ပါးကို သရဏဂုံတည်အောင် ပြုမည့်သူဟာ မိမိလဲ သရဏဂုံတည်မှဖြစ်မယ်။ သရဏဂုံတည်ဖို့ဆိုတာ စူဠသောတာပန်အခြေရောက်မှ တည်သကွဲ့ ၊ မရောက်ရင် မိဿကသရဏဂုံမျှသာ ဖြစ်နေတတ်တယ် ။ - မောင်စိန် - ။ဒီလိုဆိုရင် မြန်မာပြည်မှာ သုဒ္ဓသရဏဂုံတည်သူဟာ နည်းနည်းပါးပါးပဲ ရှိမှာပါဘုရား ။ - ဆရာ - ။မများပါဘူးကွယ် ။ သာဝတ္ထိပြည်မှာ လူဦးရေ ခုနှစ်ကုဋေရှိရာ ငါးကုဋေကအရိယာ ၊ တစ်ကုဋေက သရဏဂုံတည်သူ ၊ ကျန်တစ်ကုဋေက ပုတုဇဉ်တဲ့ ။ ထို့ကြောင့် သူ့ကိုငါချ ငါ့ကိုသူချ မပြုကြဘဲ ဘုန်းကြီးရော လူပါ သုဒ္ဓသရဏဂုံတည်အောင် ကြိုးစားကြလျှင် ရတနာမိုးတွေရွာ၍ ချမ်းသာမှာ ဧကန်ပါပဲလို့ဆိုချင်ပါတယ် ။ ဒါကြောင့် မိမိကိုယ်ကို စစ်ဆေးရမှာက ငါသည် မိမိသန္တာန်မှာ သစ္စာလေးပါးကို သိတဲ့ ဉာဏ်တရားကို အားကိုးသူဟုတ်ရဲ့လား ။ ငါသည် ပဋိဝေဓဉာဏ်တရားကို အားကိုးသူ ဟုတ်ရဲ့လား ၊ ငါသည် ပရမတ္တသံဃာကို အားကိုးသူ ဟုတ်ရဲ့လား ၊ သမ္မုတိသံဃာကိုလဲ အရိုအသေပေးသူ ဟုတ်ရဲ့လားဆိုတာ မိမိကိုယ်ကိုသာ စစ်ဆေးပါ ။ အဲဒီလို စစ်ဆေး၍ သုဒ္ဓသရဏဂုံ တည်မှ ငါတော့ ဗုဒ္ဓဘာသာပဲလို့ ဝန်ခံပါ ။ သုဒ္ဓသရဏဂုံမဖြစ်သေးလျှင် ဖြစ်ရအောင် သပ္ပုရိသကိုရှာပါ ။ မယားရယ် ၊ လင်ရယ် ၊ စီးပွားရေးရယ် ၎င်းတွေကို နောက်မှရှာပါ ။ သရဏဂုံအစစ်မတည်ပဲ သေသွားလျှင် လူဖြစ်ရှုံးသွားမယ် ၊ ဗုဒ္ဓုပ္ပါဒနဝမ အခါကြီးနဲ့ ကြုံရပါလျှက် သရဏဂုံအစစ်ကိုလွဲလျှင် ဝေပုလ္လတောင်ကို လွဲတာထက် အဆပေါင်းများစွာ နစ်နာမည် ။ နမ္မားဆရာတော်အရှင်ဉာဏ တရားစစ်တမ်းဆွေးနွေးခန်းမှ ထုတ်နှုတ် ပူဇော်ပါသည် ။ Credit - သစ္စာ၏ လျှောက်လမ်း Ashin zawana..Acc မှတဆင့် ပြန်လည်ကူးယူမျှဝေပါသည်။ အရမျးကောငျးလို့ ဖတျစခေငြျမိတဲ့ post တဈပုဒျ #ဘယျပုဂ်ဂိုလျကို_ဂစ်ဆာမိ_ရပါမလဲဘုရား °°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°° မောငျစိနျ ။ ။ စာတတျအန်ဓနှငျ့ စာမတတျကလြာဏ နှဈပါးတို့တှငျ ဘယျပုဂ်ဂိုလျကို ဂစ်ဆာမိရပါမလဲဘုရား ။ ဆရာ ။ ။ အပါယျဘေးမှလှတျခငြျရငျ စာမတတျ ကလြာဏကို ဂစ်ဆာမိကှဲ့ ၊ စာတတျအန်ဓကိုဆညျးကပျမိလြှငျ မာနရောဂါတှေ ကူးစကျပွီး ဟိုသူတောျကောငျးကို ပွဈမှားလိုကျ ၊ ဒီသူတောျကောငျးကို ပွဈမှားလိုကျနဲ့ အရိယူပဝါဒအန်တရာယျတှထေိုကျပွီး အပါယျက ဘယျတော့မှ မတကျရတော့ဘူး ၊ ကွပျကွပျသတိထားကွကှဲ့ ။ မောငျစိနျ ။ ။ တပညျ့တောျတို့လူတှကေတော့ စာတတျပုဂ်ဂိုလျမှ အထငျကွီးပွီး ဂစ်ဆာမိကွတယျဘုရား ။ ဆရာ ။ ။ ဒါကွောငျ့ မွနျမာပွညျမှာ အရိယာနညျးတာပေါ့ ဖိုးသူတောျကို ခစြျတီးထငျ၍ သမီးပေးမှားသလို ဖွဈကုနျကွပွီကှဲ့ ။ ဓမ်မပဒဝတ်ထုလေးတပုဒျ ပွောရဦးမှာပေါ့ ။ မွတျစှာဘုရားရှိစဉျတုနျးက သူငယျခငြျးနှဈယောကျ ရဟနျးပွုကွသတဲ့ ၊ ရဟနျးဖွဈပွီးလြှငျ မွတျစှာဘုရားထံ ခဉြျးကပျ၍ လြှောကျထားကွတာပေါ့ ၊ မွတျစှာဘုရား သာသနာတောျမှာ အလုပျဘယျနှဈမြိုးရှိပါသလဲလို့ လြှောကျထားသတဲ့ ။ ဒီတော့ မွတျစှာဘုရားက ဂန်ထဓူရ = စာသငျခွငျးနှငျ့ ဝိပူနာဓူရ ဝိပူနာပှားမြားခွငျး အဲဒီနှဈမြိုးပဲရှိတယျလို့ မိနျ့တောျမူသတဲ့ ၊ ဒါနဲ့ တဈပါးကစာသငျ ၊ တဈပါးက ဝိပူနာပှားသတဲ့ ၊ အတောျလေးကွာတော့ စာသငျတဲ့ကိုယျတောျက စာတတျ၍ တပညျ့ငါးရာကို စာခနြသေတဲ့ ၊ ဝိပူနာပှားတဲ့ ကိုယျတောျကလဲ တပညျ့ငါးရာကို ကမ်မဋ်ဌာနျးပွနသေတဲ့ ။ ဝါကြှတျ၍ တပညျ့လေးတှကေ မွတျစှာဘုရားထံ ကနျတော့သှားရနျ လြှောကျထားတဲ့အခါ အေး ..... ကောငျးပွီ သှားကွ သှားဆိုသောျလညျး တဈသုတျစီသှားကွကှဲ့ ၊ ငါးရာလုံး ဆိုလြှငျ ဆှမျးပနျးခကျလိမျ့မယျ ။ မွတျစှာဘုရားထံ ရောကျလြှငျ ငါ၏ရှိခိုးခွငျးဖွငျ့လညျး ရှိခိုးလိုကျကွပွီးလြှငျ ငါ့သူငယျခငြျး စာခဆြရာထံ သှားတညျးခိုကွလို့ မှာသတဲ့ ။ ဒါနဲ့တပညျ့တှကေလညျး ဆရာ့စကားအတိုငျး တဈသုတျစီတဈသုတျစီလာ၍ မွတျစှာဘုရားကို ကနျတော့ပွီးလြှငျ စာခဆြရာတောျထံ တညျးခိုကွတာပေါ့ ၊ ဒီတော့ စာခဆြရာတောျက အထငျမှားသတဲ့ ၊ ဒီကောငျက သူ့တပညျ့ပေါကွောငျး ငါ့ကိုလာကွှားနပွေနျပါပွီလို့ အထငျမှားသတဲ့ ၊ အဲဒါ မာနဝငျလို့ အထငျမှားတာမဟုတျလား ။ လာပါစေဦး သူလာမှစာကလေးမေးပွီးတော့ အရှကျခှဲလိုကျရဦးမယျလို့ ပွဈမှားပွနျသတဲ့ ။ အဲဒါမာန ၊ ဒိဋ်ဌိနှဈပါးကွောငျ့ ပွဈမှားတာမဟုတျလား ၊ အဲဒါစာတတျအန်ဓတဲ့ ၊ ဒါနဲ့တပညျ့တှပွေီး၍ ရဟန်တာပုဂ်ဂိုလျ ဘုရားထံ ဖူးမြှောျရနျ ကွှလာသတဲ့ ၊ ကွှလာ၍ ရောကျလာတော့ သူငယျခငြျးထံမှာ သပိတျမြားကိုထားခဲ့ပွီး မွတျစှာဘုရားကို ဖူးမြှောျရနျသှားသတဲ့ ။ စာခဆြရာတောျကလညျး ပွနျလာလြှငျ စာမေးရနျ သူ့ဖို့တဈနရော မိမိဖို့တဈနရော ခငျးထားတာပေါ့ ။ ရဟန်တာကလညျး မွတျစှာဘုရားကိုဖူးမွှောျကနျတော့ပွီးလြှငျ သူငယျခငြျးထံလာသတဲ့ ၊ ကြောငျးကိုရောကျ၍ သူငယျခငြျးနှဈဦး သူ့နရော ကိုယျ့နရောထိုငျ၍ နှုတျဆကျစကားပွောကွစဉျ မွတျစှာဘုရားက ရှှဉောဏျတောျစက်ခုနှငျ့ ရှုလိုကျတော့ ....... စာခဆြရာတောျသညျ ရဟန်တာကို ပွဈမှား၍ ငရဲကမြညျ့ဘေးကို မွငျတောျမူတာနှငျ့ စာမမေးခငျ ဘုရားရှငျက အရောကျကွှခဲ့သတဲ့ ၊ မွတျစှာဘုရားကွှခဲ့တယျဆိုရငျပဲ ၂ ဦးစလုံး နရောမှ ထကွကာ ခရီးဦးကွိုဆို၍ မွတျစှာဘုရားကို အရိုအသပေေးနကွေသတဲ့ ၊ ဒီတော့ မွတျစှာဘုရားက စာခဆြရာတောျကို စြာနျအကွောငျးတှကေို မေးသတဲ့ ။ ဒသေနာအရာဖွဈတော့ စာခဆြရာတောျကလဲ မထဈမငေါ့ ဖွရှောသတဲ့ ၊ ပွီးတော့ ( မဂျခနျး ၊ ဖိုလျခနျးကို ) မေးတာပေါ့ ၊ အဲဒီကတြော့ ဒသေနာအရာမဟုတျသဖွငျ့ မဖွနေိုငျဘူးတဲ့ ၊ စာခြ ဆရာတောျမဖွနေိုငျတော့ ရဟန ်တာကိုမေးသတဲ့ ၊ ရဟန်တာက သူစားပွီးသား ဟငျးဖွဈနသေောကွောငျ့ မွငျးကောငျးပွေးသလို တှေးမနပေဲ ဖွသေတဲ့ ။ အဲဒီတော့ မွတျစှာဘုရားက ရဟန်တာကို သာဓုသုံးကွိမျ ခေါျတောျမူသတဲ့ ၊ ဒါနဲ့ စာသငျသားတှကေ မွတျစှာဘုရားဟာ မတရားဘူးလို့ ကဲ့ရဲ့ကွသတဲ့ ၊ ဒီတော့ မွတျစှာဘုရားက ခစြျသားတို့ .... နှားကြောငျးသားသညျ နှားနကျဘယျနှဈကောငျ ၊ နှားဖွူဘယျနှဈကောငျ ၊ ခြိုကုတျဘယျနှဈကောငျ ၊ ခြိုထောငျဘယျနှဈကောငျ ဆိုတာတော့သိ၏ နှားနို့တော့မသောကျရဘူးတဲ့ ။ နှားရှငျသညျ နှားစာရငျးကိုတော့မသိ ၊ နှားနို့တော့ ဝအောငျသောကျရသတဲ့ ။ အဲဒီနှဈဦးတို့တှငျ ဘယျသူကမွတျသလဲလို့ မေးတောျမူသတဲ့ ဒီအခါ ရဟနျးတှကေ နှားရှငျကမွတျပါတယျဘုရားဟု လြှောကျကွသတဲ့ ။ ဒါနဲ့ မွတျစှာဘုရားက စာခဆြရာတောျက နှားကြောငျးသားနှငျ့ တူသကှဲ့ ။ ခန်ဓာဘယျနှဈပါး ၊ အာယတနဘယျနှဈပါးစသညျဖွငျ့သိတယျ ။ ဒါပမေယျ့ မဂျဖိုလျနိဗ်ဗာနျတညျး ဟူသော ခမြျးသာကိုတော့ မခံစားရ ၊ကမ်မဋ်ဌာနျးဆရာတောျက နှားရှငျနဲ့တူသကှဲ့ ။ ခန်ဓာဘယျနှဈပါးဆိုတာ မသိပမေယျ့ မဂျဖိုလျနိဗ်ဗာနျ ဝိမုတ်တိရသကို ခံစားရတယျလို့ မိနျ့တောျမူသတဲ့ ။ ကဲ မွတျစှာဘုရားကလညျး စာမတတျတဲ့ ကလြာဏကိုသာ သာဓုခေါျတယျကှဲ့ ။ မွနျမာပွညျက လူတှကေ ဂစ်ဆာမိတာ မလှဲသေးဘူးလား ။ မောငျစိနျ ။ ။ဒီလိုဆိုရငျ စာသငျရတာတှအေပိုဖွဈနတောပေါ့ဘုရား ။ ဆရာ။ ။ဘယျပိုမလဲကှဲ့ ၊ စာတတျတဲ့ပုဂ်ဂိုလျတှကေ ကလြာဏဖွဈလာရငျပဋိသမ ်ဘိဒါ ပတ်တပုဂ်ဂိုလျတှဖွေဈပွီး ဗုဒ်ဓသာသနာကို ဝငျးထိနျနအေောငျ ပွုနိုငျတာပေါ့ ၊ ကွညျ့ပါလား.... မိလိန်ဒမငျးကွီးမေးတာကို မဖွနေိုငျပဲ ရှောငျလှှဲနရေတဲ့ရဟန်တာတဈထောငျဟာ ပဋိသမ ်ဘိဒါပတ်တ မဟုတျ စာမတတျ ကလြာဏသာ ဖွဈနေ၍ မိလိန်ဒမငျးကွီးကို ကြှတျအောငျမလုပျနိုငျဘူး ။ ရှငျနာဂသိနျကတြော့ ပဋိသမ ်ဘိဒါပတ်တမို့ မိလိန်ဒမငျးကွီးကို ရဟန်တာဖွဈသညျအထိ တတျနိုငျတယျ ။ ဘယျလောကျဟနျသလဲ ။ မွနျမာပွညျက စာတတျပုဂ်ဂိုလျတှဟော ကလြာဏဖွဈအောငျ အားထုတျပွီးမှ ဘာသာခွားစကားကို သငျကာ နိုငျငံခွားကို သာသနာပွုကွှကွလြှငျ ဘယျလောကျကောငျးလိုကျမလဲကှယျ ။ ကလြာဏမဖွဈပဲ သာသနာပွုဖို့ မဖွဈနိုငျဘူး ။ မိမိက အကနျးပါဆို ၊ မိမိက လမျးပွလို့ ဘယျဟနျမလဲကှဲ့ မောငျစိနျရဲ့ ၊ သူတဈပါးကို သရဏဂုံတညျအောငျ ပွုမညျ့သူဟာ မိမိလဲ သရဏဂုံတညျမှဖွဈမယျ။ သရဏဂုံတညျဖို့ဆိုတာ စူဠသောတာပနျအခွရေောကျမှ တညျသကှဲ့ ၊ မရောကျရငျ မိူကသရဏဂုံမြှသာ ဖွဈနတေတျတယျ ။ - မောငျစိနျ - ။ဒီလိုဆိုရငျ မွနျမာပွညျမှာ သုဒ်ဓသရဏဂုံတညျသူဟာ နညျးနညျးပါးပါးပဲ ရှိမှာပါဘုရား ။ - ဆရာ - ။မမြားပါဘူးကှယျ ။ သာဝတ်ထိပွညျမှာ လူဦးရေ ခုနှဈကုဋရှေိရာ ငါးကုဋကေအရိယာ ၊ တဈကုဋကေ သရဏဂုံတညျသူ ၊ ကနြျတဈကုဋကေ ပုတုဇဉျတဲ့ ။ ထို့ကွောငျ့ သူ့ကိုငါခြ ငါ့ကိုသူခြ မပွုကွဘဲ ဘုနျးကွီးရော လူပါ သုဒ်ဓသရဏဂုံတညျအောငျ ကွိုးစားကွလြှငျ ရတနာမိုးတှရှော၍ ခမြျးသာမှာ ဧကနျပါပဲလို့ဆိုခငြျပါတယျ ။ ဒါကွောငျ့ မိမိကိုယျကို စဈဆေးရမှာက ငါသညျ မိမိသန်တာနျမှာ သစ်စာလေးပါးကို သိတဲ့ ဉာဏျတရားကို အားကိုးသူဟုတျရဲ့လား ။ ငါသညျ ပဋိဝဓေဉာဏျတရားကို အားကိုးသူ ဟုတျရဲ့လား ၊ ငါသညျ ပရမတ်တသံဃာကို အားကိုးသူ ဟုတျရဲ့လား ၊ သမ်မုတိသံဃာကိုလဲ အရိုအသပေေးသူ ဟုတျရဲ့လားဆိုတာ မိမိကိုယျကိုသာ စဈဆေးပါ ။ အဲဒီလို စဈဆေး၍ သုဒ်ဓသရဏဂုံ တညျမှ ငါတော့ ဗုဒ်ဓဘာသာပဲလို့ ဝနျခံပါ ။ သုဒ်ဓသရဏဂုံမဖွဈသေးလြှငျ ဖွဈရအောငျ သပ်ပုရိသကိုရှာပါ ။ မယားရယျ ၊ လငျရယျ ၊ စီးပှားရေးရယျ ၎င်းငျးတှကေို နောကျမှရှာပါ ။ သရဏဂုံအစဈမတညျပဲ သသှေားလြှငျ လူဖွဈရှုံးသှားမယျ ၊ ဗုဒ်ဓုပ်ပါဒနဝမ အခါကွီးနဲ့ ကွုံရပါလြှကျ သရဏဂုံအစဈကိုလှဲလြှငျ ဝပေုလ်လတောငျကို လှဲတာထကျ အဆပေါငျးမြားစှာ နဈနာမညျ ။ နမ်မားဆရာတောျအရှငျဉာဏ တရားစဈတမျးဆှေးနှေးခနျးမှ ထုတျနှုတျ ပူဇောျပါသညျ ။ Credit - သစ်စာ၏ လြှောကျလမျး Ashin zawana..Acc မှတဆငျ့ ပွနျလညျကူးယူမြှဝပေါသညျ။

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2BDQD2j

သူတစ်ပါး လေးစားဖို့ထက်၊ မိမိကိုယ်ကို မိမိက လေးစားနေဖို့လိုတယ်။ သူတစ်ပါး မလေးစားလို့၊ အပယ်မကျဘူး။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မလေးစားရင်၊ အပယ်သံသရာမှာ ကျင်လည်နေကြရမှာ အမှန်ပါ။ သူတစ်ပါး လေးစားဖို့ထက်၊ မိမိကိုယ်ကို မိမိက လေးစားနေဖို့လိုတယ်။ သူတစ်ပါး မလေးစားလို့၊ အပယ်မကျဘူး။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မလေးစားရင်၊ အပယ်သံသရာမှာ ကျင်လည်နေကြရမှာ အမှန်ပါ။ မြောက်ဦးဆရာတော်ကြီး 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 သူတစ္ပါး ေလးစားဖို႔ထက္၊ မိမိကိုယ္ကို မိမိက ေလးစားေနဖို႔လိုတယ္။ သူတစ္ပါး မေလးစားလို႔၊ အပယ္မက်ဘဴး။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို မေလးစားရင္၊ အပယ္သံသရာမွာ က်င္လည္ေနၾကရမွာ အမွန္ပါ။ သူတစ္ပါး ေလးစားဖို႔ထက္၊ မိမိကိုယ္ကို မိမိက ေလးစားေနဖို႔လိုတယ္။ သူတစ္ပါး မေလးစားလို႔၊ အပယ္မက်ဘဴး။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို မေလးစားရင္၊ အပယ္သံသရာမွာ က်င္လည္ေနၾကရမွာ အမွန္ပါ။ ေျမာက္ဦးဆရာေတာ္ႀကီး 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/32GfA95

သူတစ်ပါး လေးစားဖို့ထက်၊ မိမိကိုယ်ကို မိမိက လေးစားနေဖို့လိုတယ်။ သူတစ်ပါး မလေးစားလို့၊ အပယ်မကျဘူး။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မလေးစားရင်၊ အပယ်သံသရာမှာ ကျင်လည်နေကြရမှာ အမှန်ပါ။ သူတစ်ပါး လေးစားဖို့ထက်၊ မိမိကိုယ်ကို မိမိက လေးစားနေဖို့လိုတယ်။ သူတစ်ပါး မလေးစားလို့၊ အပယ်မကျဘူး။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မလေးစားရင်၊ အပယ်သံသရာမှာ ကျင်လည်နေကြရမှာ အမှန်ပါ။ မြောက်ဦးဆရာတော်ကြီး 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 သူတစ္ပါး ေလးစားဖို႔ထက္၊ မိမိကိုယ္ကို မိမိက ေလးစားေနဖို႔လိုတယ္။ သူတစ္ပါး မေလးစားလို႔၊ အပယ္မက်ဘဴး။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို မေလးစားရင္၊ အပယ္သံသရာမွာ က်င္လည္ေနၾကရမွာ အမွန္ပါ။ သူတစ္ပါး ေလးစားဖို႔ထက္၊ မိမိကိုယ္ကို မိမိက ေလးစားေနဖို႔လိုတယ္။ သူတစ္ပါး မေလးစားလို႔၊ အပယ္မက်ဘဴး။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို မေလးစားရင္၊ အပယ္သံသရာမွာ က်င္လည္ေနၾကရမွာ အမွန္ပါ။ ေျမာက္ဦးဆရာေတာ္ႀကီး 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/32GfA95

အသေကောင်းဖို့ မိတ်ကောင်း လိုပါတယ်။ (ဤ post ကို သတိသံဝေဂ အလို့ငှာ သေသောသူ၏ ဖြစ်ရပ်မှန်ကို မသေသေးသောသူများ သိစေရန် မိခင်ကြီး၏ ဂုဏ်သိက္ခာဖြင့် ရေးပါသည်။) မိတ်ကောင်းဆိုတာ သူတစ်ပါး၏ အကျိုးကို မည်သည့်မျှော်လင့်ချက်မှ မပါဘဲ စောင့်ရှောက် ကူညီတတ်တဲ့သူကို ခေါ်ပါတယ်။ အဲဒီထဲမှာမှ လောကီ ဘဝအကျိုးစီးပွားကို ကူညီတတ်တဲ့ မိတ်ဆွေကောင်းထက် လောကထဲကအပြန် ဘဝကူးအကျိုးစီးပွားကို ကူညီနိုင်တဲ့ မိတ်ဆွေကောင်းက ပို၍ အရေးကြီးပါတယ်။ ဘဝအကျိုးစီးပွားကို ကူညီတာက တစ်ဘဝနဲ့ တစ်ခဏသာ ကောင်းကျိုးကို ဖြစ်စေတယ်။ ဘဝကူး အကျိုးစီးပွားကို ကူညီတာက လူတိုင်း လုပ်ပေးနိုင်ဖို့တော့ ခက်တယ်ပေါ့လေ။ ဘာဖြစ်လို့လည်းဆိုတော့ လောကီအကျိုး ကူညီတာက ကိုယ့်ဆီမှာ ပိုလျှံနေလို့ လိုနေတဲ့သူကို ပေးလိုက်ရတာ လွယ်တယ်။ လောကထဲက ပြန်ရတော့မယ့် သေခါနီးလူတစ်ယောက်ကို ကူညီဖို့ဆိုတာက ဓမ္မနဲ့သက်ဆိုင်တဲ့ အခြေခံဗဟုသုတလေးတွေ ရှိဖို့ လိုတယ်ပေါ့။ သေခါနီးလူရဲ့ အခြေအနေနဲ့ အချိန်အခါကို အသုံးချတတ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်နိုင်ဖို့လည်း လိုပါတယ်။ ဦးဇင်းရဲ့ မိခင်ကြီး။ အသက်က(၈၃)နှစ်ဆိုတော့ မီးစာကုန် ဆီခန်းတဲ့အရွယ်။ အိုခြင်း နာခြင်းကအလွန် သေခြင်းက ခေါ်ဖို့ ခြိမ်းခြောက် လိုက်တော့ အိပ်ယာပေါ် ဗိုင်းကနဲလဲတယ်။ သတိ မရတော့ ရန်ကုန်မှာနေတဲ့ သားဖြစ်သူ ဦးဇင်းကို အမြန်လာဖို့ အကြောင်းကြားတယ်။ ဇာတိရွာကိုရောက်တော့ မိခင်ကြီးက အိပ်ယာပေါ်မှာ အသက်ရှူနေတာကလွဲပြီး ဘာအသိမှ မရှိ။ အသက်ကယ်ဆေး ထိုးထားတယ်တဲ့။ တစ်ညအိပ်ပြီး နောက်နေ့မနက် ၅ နာရီလောက်မှာ သတိပြန်လည်လာပြီး ရေတောင်းတယ်။ ရေသောက်ပြီး အမောပြေသွားပုံရတယ်-စကားတွေပြော။ အဲဒီမှာ အစွဲတွေ ဆုပ်ကိုင်ထားတာတွေ စတာပဲ။ ဦးဇင်းက တရားအသိနဲ့ ခန္ဓာကိုရှုနေဖို့ပြောတာ မရ။ သေမယ့်ရောဂါရဲ့ နှိပ်စက်မှုက သေမယ့်သူကို အကြီးမားဆုံး ဆင်းရဲဒုက္ခ ပေးတာပဲ။ သူသိထားတဲ့ တရားအသိက သေမယ့်ရောဂါခန္ဓာရဲ့ နှိပ်စက် မှုကိုကျော်ပြီး အသိမကပ်နိုင်တော့။ တရားအသိလေးကို အားကိုးပြီး သားသမီး မြေးမြစ်တွေနဲ့ အချိန်ကုန်ခဲ့သမျှ ဒုက္ခလှလှ တွေ့လေပြီ။ သတိမမြဲတဲ့ တရားအသိလေးကို အားကိုးလို့ ရမယ်ထင် ထားတာကိုက နောင်တရစရာ ဖြစ်နေ၏။ တရားအသိတွေ ဘယ်လောက်ရှိရှိ ယုံကြည်ချက်ကျလောက်တဲ့ လေ့ကျင့်မှု မရှိရင်တော့ သေပေါက်သေဝမှာ ဘယ်လိုမှ တရားအသိနဲ့ သေနိုင်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ဖြစ်နိုင်တယ်ထင်တာက မိမိကိုယ်မိမိ အထင်ကြီးထားမှု တစ်ခုသာဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ မသေခင်က စိတ်ကူးယဉ်မှု တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ ဒီလိုနဲ့ပဲ မိခင်ကြီးဟာ သမီး-လာပါဦး၊ သား-ကယ်ပါဦးနဲ့ အကူအညီတောင်းတဲ့အသံတွေ ငြီးငြူသံတွေကသာ ဖိစီးနေသည်။ အမောကလည်း ဖောက်။ အခြေအနေက တရားရှုခိုင်းလို့လည်း မဖြစ်တော့။ ဒီတော့ သူအားရင် အမြဲရွတ်နေကျ "ဗုဒ္ဓါ-ဗုဒ္ဓေါ-ဗုဒ္ဓေါ" ကိုသာ ရွတ်နေဖို့ သတိပေးကြည့်တယ်။ ခဏသာ ရွတ်နိုင်ပြီး နိမိတ်ဆိုးတွေက ပြန်ပေါ်လာပုံရ၏။ "သမီးရယ် အမေ့-ကျောအောက်မှာ သံပြားကြီး ကပ်နေတာ ဆွဲနှုတ်လိုက်စမ်းပါဟဲ့" "သားရေ- တုတ်ယူခဲ့စမ်း။ ခွေးတွေ ဝိုင်းလိုက်ပြီး ဆွဲနေတယ် မောင်းစမ်းပါဟဲ့" တော်တော်လေး တုန်လှုပ်မိလေပြီ။ အရင်က ဒီလို ငရဲနိမိတ်အကြောင်းကို ဆရာတော်ကြီးတွေ ဟောတာနဲ့ စာတွေထဲဖတ်ဘူးတာလောက်ပဲ သိခဲ့ရတာ။ အခု ကိုယ့်ရှေ့မှာ ကိုယ့်ရဲ့မိခင်ကြီးက ကိုယ့်လက်ကို အတင်းဆွဲထားပြီး ပြောနေတဲ့အသံတွေကို လက်တွေ့ကြား လိုက်ရတော့ ငရဲနိမိတ်တို့၏ သားကောင်ဖြစ်ရတော့မယ့် မိခင်ကြီးအတွက် စိတ်မကောင်း ဖြစ်ရလေပြီ။ မိမိစရောက်တဲ့ နှစ်ရက်လုံးလုံး နိမိတ်ဆိုးတွေရဲ့ ခြိမ်း ခြောက်မှုနဲ့သာ ရင်ဆိုင်နေရ၏။ မိခင်ကြီးသည် ဇောချွေးတွေပြန်ပြီး ကြောက်နေသည်။ နိမိတ်ဆိုးတွေကလည်း ဖျောက်မရလောက်အောင် ပေါ်နေပုံရ၏။ ဘေးမှာရှိနေတဲ့ သားသမီးတွေက ပရိတ် ပဋ္ဌာန်းတွေဖွင့်ပေးပြီး အာရုံလွဲပေးဖို့ကြိုးစားတာလည်း မအောင်မြင်။ ပေါ်နေမြဲမို့ အော်နေဆဲပင် ဖြစ်နေ၏။ အနားရှိနေတဲ့ သမီးလက်ကိုလည်း တအားဆွဲထား၏။ ဘယ်သူမှ ကြံရာမရ မလုပ်တတ် မကိုင်တတ်ဖြစ်နေ၏။ ကြည့်နေနိုင်တဲ့ စွမ်းအားလည်း မရှိတော့။ "ငါ-သားရဟန်းတစ်ပါး ရှိနေရဲ့နဲ့ ဒီအတိုင်းဆိုရင် မဖြစ်သေးပါဘူး"ဟု တွေးကာ အခြေအနေ တစ်ခု စီစဉ်ဖို့ ကြံစည်ရလေသည်။ "အဖေ-မုဆိုး၊ သား-ရဟန်း"ဝတ္ထုကို သတိရမိ၏။ ဒါနဲ့ အနီးမှာ အလွယ်ရှိနေတဲ့ အအေးဗူးလေးကို ကိုင်ခိုင်းပြီး ဦးဇင်းကို လှူဖို့ပြောကြည့်တယ်။ လှူတယ်။ အဲဒီလို အာရုံကောင်းလေး ဝင်လိုက်တဲ့အချိန်တော့ နိမိတ်ဆိုးအာရုံတွေက ပျောက်သွားပုံရပြီး ငြိမ်သွားတယ်။ မျက်နှာကလည်း ကြည်လင်တဲ့ဘက် ပြောင်းသွားတယ်။ စောစောက ကြောက်လန့်နေတဲ့ပုံ မရှိတော့ဘူး။ စိတ်ပြောင်းတော့ ရုပ်ကလည်း ပြောင်းလဲရလေပြီ။ လက်ထဲထည့်ထားတဲ့ အအေးဗူးလေးကို တစ်ရိုတစ်သေ ကပ်တယ်။ ဦးဇင်းကလည်း အကပ်ခံလိုက်တယ်ပေါ့။ ဒါပေမယ့် မကြာလိုက်ပါဘူး နိမိတ်ဆိုးတွေက ပြန်ဝင်လာပုံ ရပြီး နဂိုအတိုင်းပဲ ပြန်အော်နေရပြန်တယ်။ သမီးဖြစ်တဲ့သူကလည်း အမေ-ဘယ်တုန်းက ဘယ်လို ကုသိုလ်တွေ လုပ်ထားတယ် ဘာငြာ စသဖြင့်ပေါ့လေ ပြုထားခဲ့ဘူးတဲ့ ဘုရားတည် ကျောင်းပြင်ကုသိုလ်တွေကို ပြောပေးကြည့်တယ်- မရ။ အလှူအတန်း ပြုခဲ့ဘူးတာတွေကို ပြောပြကြည့်တယ်။ ဘာမှ ထူးမလာ။ အကြံ အိုက်လေပြီ။ အမေရဲ့ ကုသိုလ်ကံနဲ့တော့ မရတော့ဘူးဆိုတာ နားလည် လိုက်ရပြီမို့ မိမိရဲ့ကုသိုလ်ကံဘက်ကို ပြန်လှည့်ရ၏။ ဦးဇင်းက ၂၀၁၉ ဖေဖော်ဝါရီ ၂၀-ရက်နေ့က စပြီး တရားအားထုတ်နေတဲ့ အလုပ်အပြင် ဘုရားဂုဏ်တော် ကိုးပါးကို အနက်ပါထင်မြင်လာအောင် လေ့ကျင့်မှတ်သားကာ တစ်နေ့လျှင် ခေါက်ရေ(၂၀၀) နေ့စဉ်မပြတ် ရွတ်တယ်။ ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ မြတ်စွာဘုရားရှင်ရဲ့ ဓမ္မက္ခန္ဓာပေါင်း ရှစ်သောင်းလေးထောင် သော တရားတော်တွေကို ပူဇော်တဲ့အနေနဲ့ ဘုရားဂုဏ်တော်ကိုးပါးကို ရှစ်သောင်းလေးထောင်ပြည့် အောင် ရွတ်ဖတ်ပူဇော်နေတာပါ။ ဒီနေ့ ဒီအချိန်အထိ တစ်ရက်မှ ပျက်ရက် မရှိခဲ့ပါဘူး။ အကြောင်းကိစ္စပေါ်လို့ ခရီးသွားရရင်တောင် ရောက်တဲ့နေရာ မှာ ရွတ်တယ်။ ကားပေါ်မှာ ကြုံရင် ကားပေါ်မှာ ရွတ်တယ်။ အခုဆိုရင် ရွတ်လာတာ (၈)လ ကျော်လာပြီ။ ဦးဇင်း- သစ္စာဆိုရလေပြီ။ အမေ့အတွက် မဖြစ်နိုင်တာ-ဖြစ်နိုင်တာ အသာထား။ ငါသိသလောက် ငါလုပ်နိုင်သလောက် အမေ့ကျေးဇူးအတွက် လုပ်ကို လုပ်ရမယ်ဆိုတဲ့စိတ်နဲ့ပါ။ ပထမဆုံး နမော တဿ-နဲ့ ဘုရားရှိခိုးလိုက်တယ်။ မေတ္တာသုတ် ရွတ်တယ်။ သမ္ဗုဒ္ဓေ ရွတ်တယ်။ သံသရာဘဝအဆက်ဆက်မှ ယနေ့ထိတိုင် ဘုရား-တရား-သံဃာ ရတနာသုံးပါးနှင့်တကွ မိဘ ဆရာ သမားတို့အပေါ် ကံသုံးပါးတို့ဖြင့် ပြစ်မှားမိသည်များကို ဝန်ချတောင်းပန်တယ်။ အရပ်ဆယ်မျက်နှာ မေတ္တာပို့တယ်။ ပြုသမျှကုသိုလ် သုံးဆယ့်တစ်ဘုံသားတွေ အမျှဝေတယ်။ ပြီးတော့မှ နေ့စဉ် အဓိဋ္ဌာန်ထားတဲ့ ဂုဏ်တော်ကိုးပါးကို အခေါက်(၂၀၀)ပြည့်အောင် ရွတ်တယ်။ ဒါက နေ့စဉ် ပုံမှန်လုပ်နေကျ အလုပ်။ ဒီနေ့ အမေ့အတွက် သစ္စာဆိုဖို့ ပုံမှန်လုပ်နေကျအပြင် သမ္ဗုဒ္ဓေ (၈၃)ခေါက် အမေ့အတွက် သက်စေ့ရွတ်တယ်။ ကိုယ်စောင့်နတ်ကစပြီး အိမ်စောင့်နတ် မြေစောင့်နတ် ရွာစောင့်နတ် သာသနာတော်စောင့်နတ် စတုလောကပါလ နတ်မင်းကြီးလေးပါးနဲ့တကွ အာကာသစိုး ဘုမ္မစိုး ရုက္ခစိုး အပေါင်းကို မေတ္တာပို့ပြီး- "ငါသည် မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ ဓမ္မက္ခန္ဓာပေါင်း ရှစ်သောင်းလေးထောင်သော တရားတော်ကို ပူဇော်တဲ့ အနေနဲ့ ဂုဏ်တော်ကိုးပါးကို နေ့စဉ်မပြတ် ရွတ်ဆိုလျက်ရှိ၏။ ဤ မှန်သောသစ္စာစကားကြောင့် မိခင်ကြီးအား ကျရောက်နေသော နိမိတ်ဆိုးများ ကင်းစင် လွင့်ပျောက်ပါစေသတည်း။ ကိုယ်စောင့်နတ် အိမ်စောင့်နတ် ရွာစောင့်နတ်မှစ၍ မြင်အပ် မမြင်အပ်သော ပုဂ္ဂိုလ်များမှ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးနိုင်ပါစေသတည်း"ဟု သစ္စာဆိုလိုက်ပါတယ်။ တစ်ခါမှ မလုပ်ဘူးသောအလုပ်ကို လုပ်မိခြင်းဖြစ်၏။ မိမိလုပ်တာကိုလည်း ဘယ်သူမှ မရိပ်မိကြ။ သစ္စာဆိုပြီး နာရီဝက်လောက်ပဲ ကြာလိမ့်မယ် ထင်တယ်။ အမေ အသံမထွက်တော့။ နိမိတ်ဆိုးတွေပေါ်လာတိုင်း သားကယ်ပါ သမီးကယ်ပါ ဆိုတဲ့ အသံလည်း ထွက်မလာတော့။ ပုံမှန် အသက်ရှူလာတာကို သတိထားမိလိုက်တယ်။ ဆိုနေကျ ဗုဒ္ဓေါကို မပြတ်ရွတ်နိုင်လာတာ တွေ့လာရတယ်။ နိမိတ်ဆိုးတွေ မြင်ရတဲ့အသံ မထွက်လာတော့။ သူ့သမီး ဖွင့်ပေးထားတဲ့ ပရိတ်ကိုရပ်ပြီး ပဌာန်းတစ်လှည့် ပြောင်းဖွင့်ပေးဖို့ ပြောလာတယ်။ ဘယ်သူ့ကိုမှ ဘာစကားမှ မပြောတော့ဘဲ တရားမှတ်လိုက် ပဌာန်းတရားနာလိုက် ဗုဒ္ဓေါ ရွတ်လိုက်နဲ့ အေးအေးဆေးဆေး ဖြစ်သွားတာကို တွေ့မြင်လိုက်ရတယ်။ ကိုယ်စောင့်နတ် အိမ်စောင့်နတ် ရွာစောင့်နတ်စတဲ့ သမ္မာဒေဝ နတ်မြတ်နတ်ကောင်းတွေဟာ တကယ်ကူညီ တတ်ပါလားဆိုတာ သိခွင့်ရလိုက်တယ်။ မိမိလည်း ကိုယ်လုပ်လိုက်တဲ့ အကြံအစည်တစ်ခု အောင်မြင် တာကို တွေ့လိုက်ရတော့ ဝမ်းသာသွားမိတယ်။ သစ္စာဆိုရင် တကယ်ရနိုင်တယ်ဆိုတာ သိခွင့်ရလိုက်တယ်။ ကိုယ့်ဘက်က မှန်ကန်တဲ့ ပြည့်စုံမှုတော့ လိုတယ်ပေါ့။ မိခင်ကြီးရဲ့ နိမိတ်ဆိုးအန္တရာယ်တွေ ကင်းသွားတာတွေ့ရလို့ တစ်ယောက်ထဲ ကြိတ်ပြီးဝမ်းသာနေမိတယ်။ ဘယ်သူ့မှ မပြောဖြစ်ပါဘူး။ ပြောပြဖို့လည်း ဆန္ဒမရှိ။ ဘာဖြစ်လို့လည်းဆိုတော့ တစ်ခါတရံမှာ လူ့သဘာဝက လက်တွေ့မဆန်တဲ့ ကိစ္စမျိုးတွေ တွေ့ကြုံလာရင် ယုံတဲ့သူရှိသလို လက်မခံတဲ့သူကလည်း ရှိနေတတ်ပါတယ်။ အဲဒီအခါ မယုံတဲ့သူက အပြစ်ပြောပြီး အကုသိုလ်ရမယ်။ ယုံတဲ့သူကလည်း လိုအပ်တာထက် ပိုတွေးသွားခဲ့ရင် မလိုလားအပ်တဲ့ အတွေးအခေါ်တွေနဲ့ ရှုတ်သွားနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် ဆိပ်ဆိပ်နေလိုက်ခြင်းက ထိခိုက်မှုမရှိတော့။ ဒါပေမယ့် မနက်မိုးလင်းတော့ နှမဖြစ်သူက သူ-ညက အမေ့ခေါင်းရင်းမှာ ရှိနေတဲ့ သစ်ပင်ပေါ်မှာ အဝတ်ဖြူကြီးနဲ့ လူလိုလို ဘာလိုလို တစ်ယောက် အမှောင်ထဲမှာ ငုတ်တုတ်ထိုင်နေတာတွေ့လို့ ကြောက်တဲ့အကြောင်း ပြောလာတယ်။ ဒါနဲ့ ဦးဇင်းလည်း ကိုယ်လုပ်ထားတဲ့ကိစ္စကို ဖွင့်ပြောလိုက်ပြီး ကြောက်စရာ သစ္ဆေ သရဲ နာနာဘာဝတွေ မဟုတ်ကြောင်း နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်ရတယ်။ ဘယ်လောက်ပဲ မဟုတ်ပါဘူးလို့ ပြောပြော ကြောက်တဲ့သူ ကတော့ ကြောက်ကို ကြောက်တာပါပဲ။ ညပိုင်းရောက်တော့ အိမ်ခေါင်းရင်းကို မီးကြိုးဆွဲပြီး မီးလုံးကို ထိန်နေအောင် ထွန်းထားလိုက်ကြတယ်။ သတိထား ကြည့်နေတဲ့သူရှိနေတော့ မတွေ့ရဘူးပေါ့။ ဒါပေမယ့် ည-၁ နာရီခန့်လောက်မှာ ဦးဇင်းအိပ်နေတဲ့ တန်းလျားဘေးက သစ်သားနံရံကို "ဒေါက်-ဒေါက်-ဒေါက်"လို့ သုံးချက် လာခေါက်သွားတယ်။ ထကြည့်တော့ ဘာမှ မတွေ့ရပါဘူး။ သဘောကတော့ သူတို့ရှိနေတဲ့အကြောင်း သိအောင် လာပြော သွားတဲ့သဘောလို့ ယူဆလိုက်မိပါတယ်။ ဦးဇင်း ရောက်ပြီး သုံးရက်မြောက်နေ့ကစပြီး နောက်ဆုံး- သေသွားတဲ့ ရှစ်ရက်မြောက်နေ့အထိ ဘာငရဲ နိမိတ်မှ ပြန်ပေါ်မလာတော့ဘဲ တရားပြောပြတာလေးကို နာလိုက် ခန္ဓာဘက်လှည့်ပြီး တရားရှုမှတ်လိုက်နဲ့ အဆင် ပြေ အေးချမ်းသွားတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ မရဏနဲ့ စစ်ခင်းရတဲ့ (၉)ရက်ကြာ တိုက်ပွဲမှာ နှစ်ရက်တိတိပဲ ငရဲနိမိတ်တွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို အလူးအလဲ ခံလိုက်ရပြီး ကျန်(၇)ရက်ကတော့ သား-ရဟန်းရဲ့ ဓမ္မစကားနဲ့ ဘဝခန္ဓာကို ငြင်သာစွာပဲ ဇာတ်သိမ်းသွားပါတော့တယ်။ သေတော့လည်း မျက်နှာလေး ကြည်လင်နေတာကို တွေ့ရ တော့ မိခင်ကြီးအပေါ် ငါ့ရဲ့လုပ်ဆောင်ချက်ဟာ အရာထင်ပေါက် ကျေးဇူးလည်း မြောက်ခဲ့ပြီမို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဝမ်းမြောက်မိတာလည်း အမှန်ပါ။ အကယ်၍သာ မိမိလုပ်ဆောင်ချက်ရဲ့ အကူအညီသာ မရခဲ့ပါမူ အမေ့ရဲ့လားရာဂတိသည် ကောင်းနိုင်ဖွယ်မရှိ။ ယခုတော့ အမေလည်း ဘဝကူးကောင်း မိမိသည်လည်း အနန္တမည်သော ကျေးဇူးတရားကို အထိုက် အလျောက် ဆပ်ခွင့်ရလိုက်တယ်ပေါ့ဗျာ။ ဤ post သည် သေမယ့်သူတိုင်း အရေးကြုံလာပါက အသုံးချလို့ ရနိုင်တယ်ဆိုတာကို သိစေချင်တာရယ် သစ္စာဆိုခြင်း၏ အရာမြောက်ပုံကို သိစေချင်တာရယ် မိမိတို့ နေထိုင်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရှိနေတဲ့ မြင်အပ်-မမြင် အပ်တဲ့ သူတော်စင် ပုဂ္ဂိုလ်တွေဟာ အားကိုးလို့ ရတယ်ဆိုတာ သိစေချင်တာရယ်ကြောင့် အမေ့ဂုဏ်သိက္ခာ ကို စတေးကာ ရေးသားလိုက်ရပေသည်။ သေနည်းကောင်းတစ်ခုဟု မှတ်ယူနိုင်ကြပါစေသော်။ ကျန်းမာ ချမ်းသာ လိုရာဆန္ဒ ပြည့်ဝကြပါစေ။ ဦးဓမ္မသာရ(ဆေးသဲ့တောင်) အသကေောငျးဖို့ မိတျကောငျး လိုပါတယျ။ (ဤ post ကို သတိသံဝဂေ အလို့ငှာ သသေောသူ၏ ဖွဈရပျမှနျကို မသသေေးသောသူမြား သိစရေနျ မိခငျကွီး၏ ဂုဏျသိက်ခာဖွငျ့ ရေးပါသညျ။) မိတျကောငျးဆိုတာ သူတဈပါး၏ အကြိုးကို မညျသညျ့မြှောျလင့ျခကြျမှ မပါဘဲ စောငျ့ရှောကျ ကူညီတတျတဲ့သူကို ခေါျပါတယျ။ အဲဒီထဲမှာမှ လောကီ ဘဝအကြိုးစီးပှားကို ကူညီတတျတဲ့ မိတျဆှကေောငျးထကျ လောကထဲကအပွနျ ဘဝကူးအကြိုးစီးပှားကို ကူညီနိုငျတဲ့ မိတျဆှကေောငျးက ပို၍ အရေးကွီးပါတယျ။ ဘဝအကြိုးစီးပှားကို ကူညီတာက တဈဘဝနဲ့ တဈခဏသာ ကောငျးကြိုးကို ဖွဈစတေယျ။ ဘဝကူး အကြိုးစီးပှားကို ကူညီတာက လူတိုငျး လုပျပေးနိုငျဖို့တော့ ခကျတယျပေါ့လေ။ ဘာဖွဈလို့လညျးဆိုတော့ လောကီအကြိုး ကူညီတာက ကိုယျ့ဆီမှာ ပိုလြှံနလေို့ လိုနတေဲ့သူကို ပေးလိုကျရတာ လှယျတယျ။ လောကထဲက ပွနျရတော့မယျ့ သခေါနီးလူတဈယောကျကို ကူညီဖို့ဆိုတာက ဓမ်မနဲ့သကျဆိုငျတဲ့ အခွခေံဗဟုသုတလေးတှေ ရှိဖို့ လိုတယျပေါ့။ သခေါနီးလူရဲ့ အခွအေနနေဲ့ အခြိနျအခါကို အသုံးခတြတျဖို့ ဆုံးဖွတျနိုငျဖို့လညျး လိုပါတယျ။ ဦးဇငျးရဲ့ မိခငျကွီး။ အသကျက(၈၃)နှဈဆိုတော့ မီးစာကုနျ ဆီခနျးတဲ့အရှယျ။ အိုခွငျး နာခွငျးကအလှနျ သခွေငျးက ခေါျဖို့ ခွိမျးခွောကျ လိုကျတော့ အိပျယာပေါျ ဗိုငျးကနဲလဲတယျ။ သတိ မရတော့ ရနျကုနျမှာနတေဲ့ သားဖွဈသူ ဦးဇငျးကို အမွနျလာဖို့ အကွောငျးကွားတယျ။ ဇာတိရှာကိုရောကျတော့ မိခငျကွီးက အိပျယာပေါျမှာ အသကျရှူနတောကလှဲပွီး ဘာအသိမှ မရှိ။ အသကျကယျဆေး ထိုးထားတယျတဲ့။ တဈညအိပျပွီး နောကျနေ့မနကျ ၅ နာရီလောကျမှာ သတိပွနျလညျလာပွီး ရတေောငျးတယျ။ ရသေောကျပွီး အမောပွသှေားပုံရတယျ-စကားတှပွေော။ အဲဒီမှာ အစှဲတှေ ဆုပျကိုငျထားတာတှေ စတာပဲ။ ဦးဇငျးက တရားအသိနဲ့ ခန်ဓာကိုရှုနဖေို့ပွောတာ မရ။ သမေယျ့ရောဂါရဲ့ နှိပျစကျမှုက သမေယျ့သူကို အကွီးမားဆုံး ဆငျးရဲဒုက်ခ ပေးတာပဲ။ သူသိထားတဲ့ တရားအသိက သမေယျ့ရောဂါခန်ဓာရဲ့ နှိပျစကျ မှုကိုကြောျပွီး အသိမကပျနိုငျတော့။ တရားအသိလေးကို အားကိုးပွီး သားသမီး မွေးမွဈတှနေဲ့ အခြိနျကုနျခဲ့သမြှ ဒုက်ခလှလှ တှေ့လပွေီ။ သတိမမွဲတဲ့ တရားအသိလေးကို အားကိုးလို့ ရမယျထငျ ထားတာကိုက နောငျတရစရာ ဖွဈနေ၏။ တရားအသိတှေ ဘယျလောကျရှိရှိ ယုံကွညျခကြျကလြောကျတဲ့ လေ့ကငြျ့မှု မရှိရငျတော့ သပေေါကျသဝေမှာ ဘယျလိုမှ တရားအသိနဲ့ သနေိုငျဖို့ဆိုတာ မဖွဈနိုငျပါဘူး။ ဖွဈနိုငျတယျထငျတာက မိမိကိုယျမိမိ အထငျကွီးထားမှု တဈခုသာဖွဈပါလိမ့ျမယျ။ မသခေငျက စိတျကူးယဉျမှု တဈခုမြှသာ ဖွဈပါလိမ့ျမယျ။ ဒီလိုနဲ့ပဲ မိခငျကွီးဟာ သမီး-လာပါဦး၊ သား-ကယျပါဦးနဲ့ အကူအညီတောငျးတဲ့အသံတှေ ငွီးငွူသံတှကေသာ ဖိစီးနသေညျ။ အမောကလညျး ဖောကျ။ အခွအေနကေ တရားရှုခိုငျးလို့လညျး မဖွဈတော့။ ဒီတော့ သူအားရငျ အမွဲရှတျနကြေ "ဗုဒ်ဓါ-ဗုဒ်ဓေါ-ဗုဒ်ဓေါ" ကိုသာ ရှတျနဖေို့ သတိပေးကွညျ့တယျ။ ခဏသာ ရှတျနိုငျပွီး နိမိတျဆိုးတှကေ ပွနျပေါျလာပုံရ၏။ "သမီးရယျ အမေ့-ကြောအောကျမှာ သံပွားကွီး ကပျနတော ဆှဲနှုတျလိုကျစမျးပါဟဲ့" "သားရေ- တုတျယူခဲ့စမျး။ ခှေးတှေ ဝိုငျးလိုကျပွီး ဆှဲနတေယျ မောငျးစမျးပါဟဲ့" တောျတောျလေး တုနျလှုပျမိလပွေီ။ အရငျက ဒီလို ငရဲနိမိတျအကွောငျးကို ဆရာတောျကွီးတှေ ဟောတာနဲ့ စာတှထေဲဖတျဘူးတာလောကျပဲ သိခဲ့ရတာ။ အခု ကိုယျ့ရှေ့မှာ ကိုယျ့ရဲ့မိခငျကွီးက ကိုယျ့လကျကို အတငျးဆှဲထားပွီး ပွောနတေဲ့အသံတှကေို လကျတှေ့ကွား လိုကျရတော့ ငရဲနိမိတျတို့၏ သားကောငျဖွဈရတော့မယျ့ မိခငျကွီးအတှကျ စိတျမကောငျး ဖွဈရလပွေီ။ မိမိစရောကျတဲ့ နှဈရကျလုံးလုံး နိမိတျဆိုးတှရေဲ့ ခွိမျး ခွောကျမှုနဲ့သာ ရငျဆိုငျနရေ၏။ မိခငျကွီးသညျ ဇောခြှေးတှပွေနျပွီး ကွောကျနသေညျ။ နိမိတျဆိုးတှကေလညျး ဖြောကျမရလောကျအောငျ ပေါျနပေုံရ၏။ ဘေးမှာရှိနတေဲ့ သားသမီးတှကေ ပရိတျ ပဋ်ဌာနျးတှဖှေငျ့ပေးပွီး အာရုံလှဲပေးဖို့ကွိုးစားတာလညျး မအောငျမွငျ။ ပေါျနမွေဲမို့ အောျနဆေဲပငျ ဖွဈနေ၏။ အနားရှိနတေဲ့ သမီးလကျကိုလညျး တအားဆှဲထား၏။ ဘယျသူမှ ကွံရာမရ မလုပျတတျ မကိုငျတတျဖွဈနေ၏။ ကွညျ့နနေိုငျတဲ့ စှမျးအားလညျး မရှိတော့။ "ငါ-သားရဟနျးတဈပါး ရှိနရေဲ့နဲ့ ဒီအတိုငျးဆိုရငျ မဖွဈသေးပါဘူး"ဟု တှေးကာ အခွအေနေ တဈခု စီစဉျဖို့ ကွံစညျရလသေညျ။ "အဖေ-မုဆိုး၊ သား-ရဟနျး"ဝတ်ထုကို သတိရမိ၏။ ဒါနဲ့ အနီးမှာ အလှယျရှိနတေဲ့ အအေးဗူးလေးကို ကိုငျခိုငျးပွီး ဦးဇငျးကို လှူဖို့ပွောကွညျ့တယျ။ လှူတယျ။ အဲဒီလို အာရုံကောငျးလေး ဝငျလိုကျတဲ့အခြိနျတော့ နိမိတျဆိုးအာရုံတှကေ ပြောကျသှားပုံရပွီး ငွိမျသှားတယျ။ မကြျနှာကလညျး ကွညျလငျတဲ့ဘကျ ပွောငျးသှားတယျ။ စောစောက ကွောကျလနျ့နတေဲ့ပုံ မရှိတော့ဘူး။ စိတျပွောငျးတော့ ရုပျကလညျး ပွောငျးလဲရလပွေီ။ လကျထဲထညျ့ထားတဲ့ အအေးဗူးလေးကို တဈရိုတဈသေ ကပျတယျ။ ဦးဇငျးကလညျး အကပျခံလိုကျတယျပေါ့။ ဒါပမေယျ့ မကွာလိုကျပါဘူး နိမိတျဆိုးတှကေ ပွနျဝငျလာပုံ ရပွီး နဂိုအတိုငျးပဲ ပွနျအောျနရေပွနျတယျ။ သမီးဖွဈတဲ့သူကလညျး အမေ-ဘယျတုနျးက ဘယျလို ကုသိုလျတှေ လုပျထားတယျ ဘာငွာ စသဖွငျ့ပေါ့လေ ပွုထားခဲ့ဘူးတဲ့ ဘုရားတညျ ကြောငျးပွငျကုသိုလျတှကေို ပွောပေးကွညျ့တယျ- မရ။ အလှူအတနျး ပွုခဲ့ဘူးတာတှကေို ပွောပွကွညျ့တယျ။ ဘာမှ ထူးမလာ။ အကွံ အိုကျလပွေီ။ အမရေဲ့ ကုသိုလျကံနဲ့တော့ မရတော့ဘူးဆိုတာ နားလညျ လိုကျရပွီမို့ မိမိရဲ့ကုသိုလျကံဘကျကို ပွနျလှညျ့ရ၏။ ဦးဇငျးက ၂၀၁၉ ဖဖေောျဝါရီ ၂၀-ရကျနေ့က စပွီး တရားအားထုတျနတေဲ့ အလုပျအပွငျ ဘုရားဂုဏျတောျ ကိုးပါးကို အနကျပါထငျမွငျလာအောငျ လေ့ကငြျ့မှတျသားကာ တဈနေ့လြှငျ ခေါကျရေ(၂၀၀) နေ့စဉျမပွတျ ရှတျတယျ။ ရညျရှယျခကြျကတော့ မွတျစှာဘုရားရှငျရဲ့ ဓမ်မက်ခန်ဓာပေါငျး ရှဈသောငျးလေးထောငျ သော တရားတောျတှကေို ပူဇောျတဲ့အနနေဲ့ ဘုရားဂုဏျတောျကိုးပါးကို ရှဈသောငျးလေးထောငျပွညျ့ အောငျ ရှတျဖတျပူဇောျနတောပါ။ ဒီနေ့ ဒီအခြိနျအထိ တဈရကျမှ ပကြျရကျ မရှိခဲ့ပါဘူး။ အကွောငျးကိစ်စပေါျလို့ ခရီးသှားရရငျတောငျ ရောကျတဲ့နရော မှာ ရှတျတယျ။ ကားပေါျမှာ ကွုံရငျ ကားပေါျမှာ ရှတျတယျ။ အခုဆိုရငျ ရှတျလာတာ (၈)လ ကြောျလာပွီ။ ဦးဇငျး- သစ်စာဆိုရလပွေီ။ အမေ့အတှကျ မဖွဈနိုငျတာ-ဖွဈနိုငျတာ အသာထား။ ငါသိသလောကျ ငါလုပျနိုငျသလောကျ အမေ့ကြေးဇူးအတှကျ လုပျကို လုပျရမယျဆိုတဲ့စိတျနဲ့ပါ။ ပထမဆုံး နမော တူ-နဲ့ ဘုရားရှိခိုးလိုကျတယျ။ မတေ်တာသုတျ ရှတျတယျ။ သမ်ဗုဒ်ဓေ ရှတျတယျ။ သံသရာဘဝအဆကျဆကျမှ ယနေ့ထိတိုငျ ဘုရား-တရား-သံဃာ ရတနာသုံးပါးနှငျ့တကှ မိဘ ဆရာ သမားတို့အပေါျ ကံသုံးပါးတို့ဖွငျ့ ပွဈမှားမိသညျမြားကို ဝနျခတြောငျးပနျတယျ။ အရပျဆယျမကြျနှာ မတေ်တာပို့တယျ။ ပွုသမြှကုသိုလျ သုံးဆယျ့တဈဘုံသားတှေ အမြှဝတေယျ။ ပွီးတော့မှ နေ့စဉျ အဓိဋ်ဌာနျထားတဲ့ ဂုဏျတောျကိုးပါးကို အခေါကျ(၂၀၀)ပွညျ့အောငျ ရှတျတယျ။ ဒါက နေ့စဉျ ပုံမှနျလုပျနကြေ အလုပျ။ ဒီနေ့ အမေ့အတှကျ သစ်စာဆိုဖို့ ပုံမှနျလုပျနကေအြပွငျ သမ်ဗုဒ်ဓေ (၈၃)ခေါကျ အမေ့အတှကျ သကျစေ့ရှတျတယျ။ ကိုယျစောငျ့နတျကစပွီး အိမျစောငျ့နတျ မွစေောငျ့နတျ ရှာစောငျ့နတျ သာသနာတောျစောငျ့နတျ စတုလောကပါလ နတျမငျးကွီးလေးပါးနဲ့တကှ အာကာသစိုး ဘုမ်မစိုး ရုက်ခစိုး အပေါငျးကို မတေ်တာပို့ပွီး- "ငါသညျ မွတျစှာဘုရားရှငျ၏ ဓမ်မက်ခန်ဓာပေါငျး ရှဈသောငျးလေးထောငျသော တရားတောျကို ပူဇောျတဲ့ အနနေဲ့ ဂုဏျတောျကိုးပါးကို နေ့စဉျမပွတျ ရှတျဆိုလကြျရှိ၏။ ဤ မှနျသောသစ်စာစကားကွောငျ့ မိခငျကွီးအား ကရြောကျနသေော နိမိတျဆိုးမြား ကငျးစငျ လှငျ့ပြောကျပါစသေတညျး။ ကိုယျစောငျ့နတျ အိမျစောငျ့နတျ ရှာစောငျ့နတျမှစ၍ မွငျအပျ မမွငျအပျသော ပုဂ်ဂိုလျမြားမှ ကာကှယျစောငျ့ရှောကျပေးနိုငျပါစသေတညျး"ဟု သစ်စာဆိုလိုကျပါတယျ။ တဈခါမှ မလုပျဘူးသောအလုပျကို လုပျမိခွငျးဖွဈ၏။ မိမိလုပျတာကိုလညျး ဘယျသူမှ မရိပျမိကွ။ သစ်စာဆိုပွီး နာရီဝကျလောကျပဲ ကွာလိမျ့မယျ ထငျတယျ။ အမေ အသံမထှကျတော့။ နိမိတျဆိုးတှပေေါျလာတိုငျး သားကယျပါ သမီးကယျပါ ဆိုတဲ့ အသံလညျး ထှကျမလာတော့။ ပုံမှနျ အသကျရှူလာတာကို သတိထားမိလိုကျတယျ။ ဆိုနကြေ ဗုဒ်ဓေါကို မပွတျရှတျနိုငျလာတာ တှေ့လာရတယျ။ နိမိတျဆိုးတှေ မွငျရတဲ့အသံ မထှကျလာတော့။ သူ့သမီး ဖှငျ့ပေးထားတဲ့ ပရိတျကိုရပျပွီး ပဌာနျးတဈလှညျ့ ပွောငျးဖှငျ့ပေးဖို့ ပွောလာတယျ။ ဘယျသူ့ကိုမှ ဘာစကားမှ မပွောတော့ဘဲ တရားမှတျလိုကျ ပဌာနျးတရားနာလိုကျ ဗုဒ်ဓေါ ရှတျလိုကျနဲ့ အေးအေးဆေးဆေး ဖွဈသှားတာကို တှေ့မွငျလိုကျရတယျ။ ကိုယျစောငျ့နတျ အိမျစောငျ့နတျ ရှာစောငျ့နတျစတဲ့ သမ်မာဒဝေ နတျမွတျနတျကောငျးတှဟော တကယျကူညီ တတျပါလားဆိုတာ သိခှငျ့ရလိုကျတယျ။ မိမိလညျး ကိုယျလုပျလိုကျတဲ့ အကွံအစညျတဈခု အောငျမွငျ တာကို တှေ့လိုကျရတော့ ဝမျးသာသှားမိတယျ။ သစ်စာဆိုရငျ တကယျရနိုငျတယျဆိုတာ သိခှငျ့ရလိုကျတယျ။ ကိုယျ့ဘကျက မှနျကနျတဲ့ ပွညျ့စုံမှုတော့ လိုတယျပေါ့။ မိခငျကွီးရဲ့ နိမိတျဆိုးအန်တရာယျတှေ ကငျးသှားတာတှေ့ရလို့ တဈယောကျထဲ ကွိတျပွီးဝမျးသာနမေိတယျ။ ဘယျသူ့မှ မပွောဖွဈပါဘူး။ ပွောပွဖို့လညျး ဆန်ဒမရှိ။ ဘာဖွဈလို့လညျးဆိုတော့ တဈခါတရံမှာ လူ့သဘာဝက လကျတှေ့မဆနျတဲ့ ကိစ်စမြိုးတှေ တှေ့ကွုံလာရငျ ယုံတဲ့သူရှိသလို လကျမခံတဲ့သူကလညျး ရှိနတေတျပါတယျ။ အဲဒီအခါ မယုံတဲ့သူက အပွဈပွောပွီး အကုသိုလျရမယျ။ ယုံတဲ့သူကလညျး လိုအပျတာထကျ ပိုတှေးသှားခဲ့ရငျ မလိုလားအပျတဲ့ အတှေးအခေါျတှနေဲ့ ရှုတျသှားနိုငျတယျ။ ဒါကွောငျ့ ဆိပျဆိပျနလေိုကျခွငျးက ထိခိုကျမှုမရှိတော့။ ဒါပမေယျ့ မနကျမိုးလငျးတော့ နှမဖွဈသူက သူ-ညက အမေ့ခေါငျးရငျးမှာ ရှိနတေဲ့ သဈပငျပေါျမှာ အဝတျဖွူကွီးနဲ့ လူလိုလို ဘာလိုလို တဈယောကျ အမှောငျထဲမှာ ငုတျတုတျထိုငျနတောတှေ့လို့ ကွောကျတဲ့အကွောငျး ပွောလာတယျ။ ဒါနဲ့ ဦးဇငျးလညျး ကိုယျလုပျထားတဲ့ကိစ်စကို ဖှငျ့ပွောလိုကျပွီး ကွောကျစရာ သစ်ဆေ သရဲ နာနာဘာဝတှေ မဟုတျကွောငျး နှဈသိမျ့ပေးလိုကျရတယျ။ ဘယျလောကျပဲ မဟုတျပါဘူးလို့ ပွောပွော ကွောကျတဲ့သူ ကတော့ ကွောကျကို ကွောကျတာပါပဲ။ ညပိုငျးရောကျတော့ အိမျခေါငျးရငျးကို မီးကွိုးဆှဲပွီး မီးလုံးကို ထိနျနအေောငျ ထှနျးထားလိုကျကွတယျ။ သတိထား ကွညျ့နတေဲ့သူရှိနတေော့ မတှေ့ရဘူးပေါ့။ ဒါပမေယျ့ ည-၁ နာရီခနျ့လောကျမှာ ဦးဇငျးအိပျနတေဲ့ တနျးလြားဘေးက သဈသားနံရံကို "ဒေါကျ-ဒေါကျ-ဒေါကျ"လို့ သုံးခကြျ လာခေါကျသှားတယျ။ ထကွညျ့တော့ ဘာမှ မတှေ့ရပါဘူး။ သဘောကတော့ သူတို့ရှိနတေဲ့အကွောငျး သိအောငျ လာပွော သှားတဲ့သဘောလို့ ယူဆလိုကျမိပါတယျ။ ဦးဇငျး ရောကျပွီး သုံးရကျမွောကျနေ့ကစပွီး နောကျဆုံး- သသှေားတဲ့ ရှဈရကျမွောကျနေ့အထိ ဘာငရဲ နိမိတျမှ ပွနျပေါျမလာတော့ဘဲ တရားပွောပွတာလေးကို နာလိုကျ ခန်ဓာဘကျလှညျ့ပွီး တရားရှုမှတျလိုကျနဲ့ အဆငျ ပွေ အေးခမြျးသှားတာကို တှေ့လိုကျရပါတယျ။ မရဏနဲ့ စဈခငျးရတဲ့ (၉)ရကျကွာ တိုကျပှဲမှာ နှဈရကျတိတိပဲ ငရဲနိမိတျတှရေဲ့ တိုကျခိုကျမှုကို အလူးအလဲ ခံလိုကျရပွီး ကနြျ(၇)ရကျကတော့ သား-ရဟနျးရဲ့ ဓမ်မစကားနဲ့ ဘဝခန်ဓာကို ငွငျသာစှာပဲ ဇာတျသိမျးသှားပါတော့တယျ။ သတေော့လညျး မကြျနှာလေး ကွညျလငျနတောကို တှေ့ရ တော့ မိခငျကွီးအပေါျ ငါ့ရဲ့လုပျဆောငျခကြျဟာ အရာထငျပေါကျ ကြေးဇူးလညျး မွောကျခဲ့ပွီမို့ ကိုယျ့ကိုယျကို ဝမျးမွောကျမိတာလညျး အမှနျပါ။ အကယျ၍သာ မိမိလုပျဆောငျခကြျရဲ့ အကူအညီသာ မရခဲ့ပါမူ အမေ့ရဲ့လားရာဂတိသညျ ကောငျးနိုငျဖှယျမရှိ။ ယခုတော့ အမလေညျး ဘဝကူးကောငျး မိမိသညျလညျး အနန်တမညျသော ကြေးဇူးတရားကို အထိုကျ အလြောကျ ဆပျခှငျ့ရလိုကျတယျပေါ့ဗြာ။ ဤ post သညျ သမေယျ့သူတိုငျး အရေးကွုံလာပါက အသုံးခလြို့ ရနိုငျတယျဆိုတာကို သိစခေငြျတာရယျ သစ်စာဆိုခွငျး၏ အရာမွောကျပုံကို သိစခေငြျတာရယျ မိမိတို့ နထေိုငျရာ ပတျဝနျးကငြျမှာ ရှိနတေဲ့ မွငျအပျ-မမွငျ အပျတဲ့ သူတောျစငျ ပုဂ်ဂိုလျတှဟော အားကိုးလို့ ရတယျဆိုတာ သိစခေငြျတာရယျကွောငျ့ အမေ့ဂုဏျသိက်ခာ ကို စတေးကာ ရေးသားလိုကျရပသေညျ။ သနေညျးကောငျးတဈခုဟု မှတျယူနိုငျကွပါစသေောျ။ ကနြျးမာ ခမြျးသာ လိုရာဆန်ဒ ပွညျ့ဝကွပါစေ။ ဦးဓမ်မသာရ(ဆေးသဲ့တောငျ)

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/32GCaP0

အသေကောင်းဖို့ မိတ်ကောင်း လိုပါတယ်။ (ဤ post ကို သတိသံဝေဂ အလို့ငှာ သေသောသူ၏ ဖြစ်ရပ်မှန်ကို မသေသေးသောသူများ သိစေရန် မိခင်ကြီး၏ ဂုဏ်သိက္ခာဖြင့် ရေးပါသည်။) မိတ်ကောင်းဆိုတာ သူတစ်ပါး၏ အကျိုးကို မည်သည့်မျှော်လင့်ချက်မှ မပါဘဲ စောင့်ရှောက် ကူညီတတ်တဲ့သူကို ခေါ်ပါတယ်။ အဲဒီထဲမှာမှ လောကီ ဘဝအကျိုးစီးပွားကို ကူညီတတ်တဲ့ မိတ်ဆွေကောင်းထက် လောကထဲကအပြန် ဘဝကူးအကျိုးစီးပွားကို ကူညီနိုင်တဲ့ မိတ်ဆွေကောင်းက ပို၍ အရေးကြီးပါတယ်။ ဘဝအကျိုးစီးပွားကို ကူညီတာက တစ်ဘဝနဲ့ တစ်ခဏသာ ကောင်းကျိုးကို ဖြစ်စေတယ်။ ဘဝကူး အကျိုးစီးပွားကို ကူညီတာက လူတိုင်း လုပ်ပေးနိုင်ဖို့တော့ ခက်တယ်ပေါ့လေ။ ဘာဖြစ်လို့လည်းဆိုတော့ လောကီအကျိုး ကူညီတာက ကိုယ့်ဆီမှာ ပိုလျှံနေလို့ လိုနေတဲ့သူကို ပေးလိုက်ရတာ လွယ်တယ်။ လောကထဲက ပြန်ရတော့မယ့် သေခါနီးလူတစ်ယောက်ကို ကူညီဖို့ဆိုတာက ဓမ္မနဲ့သက်ဆိုင်တဲ့ အခြေခံဗဟုသုတလေးတွေ ရှိဖို့ လိုတယ်ပေါ့။ သေခါနီးလူရဲ့ အခြေအနေနဲ့ အချိန်အခါကို အသုံးချတတ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်နိုင်ဖို့လည်း လိုပါတယ်။ ဦးဇင်းရဲ့ မိခင်ကြီး။ အသက်က(၈၃)နှစ်ဆိုတော့ မီးစာကုန် ဆီခန်းတဲ့အရွယ်။ အိုခြင်း နာခြင်းကအလွန် သေခြင်းက ခေါ်ဖို့ ခြိမ်းခြောက် လိုက်တော့ အိပ်ယာပေါ် ဗိုင်းကနဲလဲတယ်။ သတိ မရတော့ ရန်ကုန်မှာနေတဲ့ သားဖြစ်သူ ဦးဇင်းကို အမြန်လာဖို့ အကြောင်းကြားတယ်။ ဇာတိရွာကိုရောက်တော့ မိခင်ကြီးက အိပ်ယာပေါ်မှာ အသက်ရှူနေတာကလွဲပြီး ဘာအသိမှ မရှိ။ အသက်ကယ်ဆေး ထိုးထားတယ်တဲ့။ တစ်ညအိပ်ပြီး နောက်နေ့မနက် ၅ နာရီလောက်မှာ သတိပြန်လည်လာပြီး ရေတောင်းတယ်။ ရေသောက်ပြီး အမောပြေသွားပုံရတယ်-စကားတွေပြော။ အဲဒီမှာ အစွဲတွေ ဆုပ်ကိုင်ထားတာတွေ စတာပဲ။ ဦးဇင်းက တရားအသိနဲ့ ခန္ဓာကိုရှုနေဖို့ပြောတာ မရ။ သေမယ့်ရောဂါရဲ့ နှိပ်စက်မှုက သေမယ့်သူကို အကြီးမားဆုံး ဆင်းရဲဒုက္ခ ပေးတာပဲ။ သူသိထားတဲ့ တရားအသိက သေမယ့်ရောဂါခန္ဓာရဲ့ နှိပ်စက် မှုကိုကျော်ပြီး အသိမကပ်နိုင်တော့။ တရားအသိလေးကို အားကိုးပြီး သားသမီး မြေးမြစ်တွေနဲ့ အချိန်ကုန်ခဲ့သမျှ ဒုက္ခလှလှ တွေ့လေပြီ။ သတိမမြဲတဲ့ တရားအသိလေးကို အားကိုးလို့ ရမယ်ထင် ထားတာကိုက နောင်တရစရာ ဖြစ်နေ၏။ တရားအသိတွေ ဘယ်လောက်ရှိရှိ ယုံကြည်ချက်ကျလောက်တဲ့ လေ့ကျင့်မှု မရှိရင်တော့ သေပေါက်သေဝမှာ ဘယ်လိုမှ တရားအသိနဲ့ သေနိုင်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ဖြစ်နိုင်တယ်ထင်တာက မိမိကိုယ်မိမိ အထင်ကြီးထားမှု တစ်ခုသာဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ မသေခင်က စိတ်ကူးယဉ်မှု တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ ဒီလိုနဲ့ပဲ မိခင်ကြီးဟာ သမီး-လာပါဦး၊ သား-ကယ်ပါဦးနဲ့ အကူအညီတောင်းတဲ့အသံတွေ ငြီးငြူသံတွေကသာ ဖိစီးနေသည်။ အမောကလည်း ဖောက်။ အခြေအနေက တရားရှုခိုင်းလို့လည်း မဖြစ်တော့။ ဒီတော့ သူအားရင် အမြဲရွတ်နေကျ "ဗုဒ္ဓါ-ဗုဒ္ဓေါ-ဗုဒ္ဓေါ" ကိုသာ ရွတ်နေဖို့ သတိပေးကြည့်တယ်။ ခဏသာ ရွတ်နိုင်ပြီး နိမိတ်ဆိုးတွေက ပြန်ပေါ်လာပုံရ၏။ "သမီးရယ် အမေ့-ကျောအောက်မှာ သံပြားကြီး ကပ်နေတာ ဆွဲနှုတ်လိုက်စမ်းပါဟဲ့" "သားရေ- တုတ်ယူခဲ့စမ်း။ ခွေးတွေ ဝိုင်းလိုက်ပြီး ဆွဲနေတယ် မောင်းစမ်းပါဟဲ့" တော်တော်လေး တုန်လှုပ်မိလေပြီ။ အရင်က ဒီလို ငရဲနိမိတ်အကြောင်းကို ဆရာတော်ကြီးတွေ ဟောတာနဲ့ စာတွေထဲဖတ်ဘူးတာလောက်ပဲ သိခဲ့ရတာ။ အခု ကိုယ့်ရှေ့မှာ ကိုယ့်ရဲ့မိခင်ကြီးက ကိုယ့်လက်ကို အတင်းဆွဲထားပြီး ပြောနေတဲ့အသံတွေကို လက်တွေ့ကြား လိုက်ရတော့ ငရဲနိမိတ်တို့၏ သားကောင်ဖြစ်ရတော့မယ့် မိခင်ကြီးအတွက် စိတ်မကောင်း ဖြစ်ရလေပြီ။ မိမိစရောက်တဲ့ နှစ်ရက်လုံးလုံး နိမိတ်ဆိုးတွေရဲ့ ခြိမ်း ခြောက်မှုနဲ့သာ ရင်ဆိုင်နေရ၏။ မိခင်ကြီးသည် ဇောချွေးတွေပြန်ပြီး ကြောက်နေသည်။ နိမိတ်ဆိုးတွေကလည်း ဖျောက်မရလောက်အောင် ပေါ်နေပုံရ၏။ ဘေးမှာရှိနေတဲ့ သားသမီးတွေက ပရိတ် ပဋ္ဌာန်းတွေဖွင့်ပေးပြီး အာရုံလွဲပေးဖို့ကြိုးစားတာလည်း မအောင်မြင်။ ပေါ်နေမြဲမို့ အော်နေဆဲပင် ဖြစ်နေ၏။ အနားရှိနေတဲ့ သမီးလက်ကိုလည်း တအားဆွဲထား၏။ ဘယ်သူမှ ကြံရာမရ မလုပ်တတ် မကိုင်တတ်ဖြစ်နေ၏။ ကြည့်နေနိုင်တဲ့ စွမ်းအားလည်း မရှိတော့။ "ငါ-သားရဟန်းတစ်ပါး ရှိနေရဲ့နဲ့ ဒီအတိုင်းဆိုရင် မဖြစ်သေးပါဘူး"ဟု တွေးကာ အခြေအနေ တစ်ခု စီစဉ်ဖို့ ကြံစည်ရလေသည်။ "အဖေ-မုဆိုး၊ သား-ရဟန်း"ဝတ္ထုကို သတိရမိ၏။ ဒါနဲ့ အနီးမှာ အလွယ်ရှိနေတဲ့ အအေးဗူးလေးကို ကိုင်ခိုင်းပြီး ဦးဇင်းကို လှူဖို့ပြောကြည့်တယ်။ လှူတယ်။ အဲဒီလို အာရုံကောင်းလေး ဝင်လိုက်တဲ့အချိန်တော့ နိမိတ်ဆိုးအာရုံတွေက ပျောက်သွားပုံရပြီး ငြိမ်သွားတယ်။ မျက်နှာကလည်း ကြည်လင်တဲ့ဘက် ပြောင်းသွားတယ်။ စောစောက ကြောက်လန့်နေတဲ့ပုံ မရှိတော့ဘူး။ စိတ်ပြောင်းတော့ ရုပ်ကလည်း ပြောင်းလဲရလေပြီ။ လက်ထဲထည့်ထားတဲ့ အအေးဗူးလေးကို တစ်ရိုတစ်သေ ကပ်တယ်။ ဦးဇင်းကလည်း အကပ်ခံလိုက်တယ်ပေါ့။ ဒါပေမယ့် မကြာလိုက်ပါဘူး နိမိတ်ဆိုးတွေက ပြန်ဝင်လာပုံ ရပြီး နဂိုအတိုင်းပဲ ပြန်အော်နေရပြန်တယ်။ သမီးဖြစ်တဲ့သူကလည်း အမေ-ဘယ်တုန်းက ဘယ်လို ကုသိုလ်တွေ လုပ်ထားတယ် ဘာငြာ စသဖြင့်ပေါ့လေ ပြုထားခဲ့ဘူးတဲ့ ဘုရားတည် ကျောင်းပြင်ကုသိုလ်တွေကို ပြောပေးကြည့်တယ်- မရ။ အလှူအတန်း ပြုခဲ့ဘူးတာတွေကို ပြောပြကြည့်တယ်။ ဘာမှ ထူးမလာ။ အကြံ အိုက်လေပြီ။ အမေရဲ့ ကုသိုလ်ကံနဲ့တော့ မရတော့ဘူးဆိုတာ နားလည် လိုက်ရပြီမို့ မိမိရဲ့ကုသိုလ်ကံဘက်ကို ပြန်လှည့်ရ၏။ ဦးဇင်းက ၂၀၁၉ ဖေဖော်ဝါရီ ၂၀-ရက်နေ့က စပြီး တရားအားထုတ်နေတဲ့ အလုပ်အပြင် ဘုရားဂုဏ်တော် ကိုးပါးကို အနက်ပါထင်မြင်လာအောင် လေ့ကျင့်မှတ်သားကာ တစ်နေ့လျှင် ခေါက်ရေ(၂၀၀) နေ့စဉ်မပြတ် ရွတ်တယ်။ ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ မြတ်စွာဘုရားရှင်ရဲ့ ဓမ္မက္ခန္ဓာပေါင်း ရှစ်သောင်းလေးထောင် သော တရားတော်တွေကို ပူဇော်တဲ့အနေနဲ့ ဘုရားဂုဏ်တော်ကိုးပါးကို ရှစ်သောင်းလေးထောင်ပြည့် အောင် ရွတ်ဖတ်ပူဇော်နေတာပါ။ ဒီနေ့ ဒီအချိန်အထိ တစ်ရက်မှ ပျက်ရက် မရှိခဲ့ပါဘူး။ အကြောင်းကိစ္စပေါ်လို့ ခရီးသွားရရင်တောင် ရောက်တဲ့နေရာ မှာ ရွတ်တယ်။ ကားပေါ်မှာ ကြုံရင် ကားပေါ်မှာ ရွတ်တယ်။ အခုဆိုရင် ရွတ်လာတာ (၈)လ ကျော်လာပြီ။ ဦးဇင်း- သစ္စာဆိုရလေပြီ။ အမေ့အတွက် မဖြစ်နိုင်တာ-ဖြစ်နိုင်တာ အသာထား။ ငါသိသလောက် ငါလုပ်နိုင်သလောက် အမေ့ကျေးဇူးအတွက် လုပ်ကို လုပ်ရမယ်ဆိုတဲ့စိတ်နဲ့ပါ။ ပထမဆုံး နမော တဿ-နဲ့ ဘုရားရှိခိုးလိုက်တယ်။ မေတ္တာသုတ် ရွတ်တယ်။ သမ္ဗုဒ္ဓေ ရွတ်တယ်။ သံသရာဘဝအဆက်ဆက်မှ ယနေ့ထိတိုင် ဘုရား-တရား-သံဃာ ရတနာသုံးပါးနှင့်တကွ မိဘ ဆရာ သမားတို့အပေါ် ကံသုံးပါးတို့ဖြင့် ပြစ်မှားမိသည်များကို ဝန်ချတောင်းပန်တယ်။ အရပ်ဆယ်မျက်နှာ မေတ္တာပို့တယ်။ ပြုသမျှကုသိုလ် သုံးဆယ့်တစ်ဘုံသားတွေ အမျှဝေတယ်။ ပြီးတော့မှ နေ့စဉ် အဓိဋ္ဌာန်ထားတဲ့ ဂုဏ်တော်ကိုးပါးကို အခေါက်(၂၀၀)ပြည့်အောင် ရွတ်တယ်။ ဒါက နေ့စဉ် ပုံမှန်လုပ်နေကျ အလုပ်။ ဒီနေ့ အမေ့အတွက် သစ္စာဆိုဖို့ ပုံမှန်လုပ်နေကျအပြင် သမ္ဗုဒ္ဓေ (၈၃)ခေါက် အမေ့အတွက် သက်စေ့ရွတ်တယ်။ ကိုယ်စောင့်နတ်ကစပြီး အိမ်စောင့်နတ် မြေစောင့်နတ် ရွာစောင့်နတ် သာသနာတော်စောင့်နတ် စတုလောကပါလ နတ်မင်းကြီးလေးပါးနဲ့တကွ အာကာသစိုး ဘုမ္မစိုး ရုက္ခစိုး အပေါင်းကို မေတ္တာပို့ပြီး- "ငါသည် မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ ဓမ္မက္ခန္ဓာပေါင်း ရှစ်သောင်းလေးထောင်သော တရားတော်ကို ပူဇော်တဲ့ အနေနဲ့ ဂုဏ်တော်ကိုးပါးကို နေ့စဉ်မပြတ် ရွတ်ဆိုလျက်ရှိ၏။ ဤ မှန်သောသစ္စာစကားကြောင့် မိခင်ကြီးအား ကျရောက်နေသော နိမိတ်ဆိုးများ ကင်းစင် လွင့်ပျောက်ပါစေသတည်း။ ကိုယ်စောင့်နတ် အိမ်စောင့်နတ် ရွာစောင့်နတ်မှစ၍ မြင်အပ် မမြင်အပ်သော ပုဂ္ဂိုလ်များမှ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးနိုင်ပါစေသတည်း"ဟု သစ္စာဆိုလိုက်ပါတယ်။ တစ်ခါမှ မလုပ်ဘူးသောအလုပ်ကို လုပ်မိခြင်းဖြစ်၏။ မိမိလုပ်တာကိုလည်း ဘယ်သူမှ မရိပ်မိကြ။ သစ္စာဆိုပြီး နာရီဝက်လောက်ပဲ ကြာလိမ့်မယ် ထင်တယ်။ အမေ အသံမထွက်တော့။ နိမိတ်ဆိုးတွေပေါ်လာတိုင်း သားကယ်ပါ သမီးကယ်ပါ ဆိုတဲ့ အသံလည်း ထွက်မလာတော့။ ပုံမှန် အသက်ရှူလာတာကို သတိထားမိလိုက်တယ်။ ဆိုနေကျ ဗုဒ္ဓေါကို မပြတ်ရွတ်နိုင်လာတာ တွေ့လာရတယ်။ နိမိတ်ဆိုးတွေ မြင်ရတဲ့အသံ မထွက်လာတော့။ သူ့သမီး ဖွင့်ပေးထားတဲ့ ပရိတ်ကိုရပ်ပြီး ပဌာန်းတစ်လှည့် ပြောင်းဖွင့်ပေးဖို့ ပြောလာတယ်။ ဘယ်သူ့ကိုမှ ဘာစကားမှ မပြောတော့ဘဲ တရားမှတ်လိုက် ပဌာန်းတရားနာလိုက် ဗုဒ္ဓေါ ရွတ်လိုက်နဲ့ အေးအေးဆေးဆေး ဖြစ်သွားတာကို တွေ့မြင်လိုက်ရတယ်။ ကိုယ်စောင့်နတ် အိမ်စောင့်နတ် ရွာစောင့်နတ်စတဲ့ သမ္မာဒေဝ နတ်မြတ်နတ်ကောင်းတွေဟာ တကယ်ကူညီ တတ်ပါလားဆိုတာ သိခွင့်ရလိုက်တယ်။ မိမိလည်း ကိုယ်လုပ်လိုက်တဲ့ အကြံအစည်တစ်ခု အောင်မြင် တာကို တွေ့လိုက်ရတော့ ဝမ်းသာသွားမိတယ်။ သစ္စာဆိုရင် တကယ်ရနိုင်တယ်ဆိုတာ သိခွင့်ရလိုက်တယ်။ ကိုယ့်ဘက်က မှန်ကန်တဲ့ ပြည့်စုံမှုတော့ လိုတယ်ပေါ့။ မိခင်ကြီးရဲ့ နိမိတ်ဆိုးအန္တရာယ်တွေ ကင်းသွားတာတွေ့ရလို့ တစ်ယောက်ထဲ ကြိတ်ပြီးဝမ်းသာနေမိတယ်။ ဘယ်သူ့မှ မပြောဖြစ်ပါဘူး။ ပြောပြဖို့လည်း ဆန္ဒမရှိ။ ဘာဖြစ်လို့လည်းဆိုတော့ တစ်ခါတရံမှာ လူ့သဘာဝက လက်တွေ့မဆန်တဲ့ ကိစ္စမျိုးတွေ တွေ့ကြုံလာရင် ယုံတဲ့သူရှိသလို လက်မခံတဲ့သူကလည်း ရှိနေတတ်ပါတယ်။ အဲဒီအခါ မယုံတဲ့သူက အပြစ်ပြောပြီး အကုသိုလ်ရမယ်။ ယုံတဲ့သူကလည်း လိုအပ်တာထက် ပိုတွေးသွားခဲ့ရင် မလိုလားအပ်တဲ့ အတွေးအခေါ်တွေနဲ့ ရှုတ်သွားနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် ဆိပ်ဆိပ်နေလိုက်ခြင်းက ထိခိုက်မှုမရှိတော့။ ဒါပေမယ့် မနက်မိုးလင်းတော့ နှမဖြစ်သူက သူ-ညက အမေ့ခေါင်းရင်းမှာ ရှိနေတဲ့ သစ်ပင်ပေါ်မှာ အဝတ်ဖြူကြီးနဲ့ လူလိုလို ဘာလိုလို တစ်ယောက် အမှောင်ထဲမှာ ငုတ်တုတ်ထိုင်နေတာတွေ့လို့ ကြောက်တဲ့အကြောင်း ပြောလာတယ်။ ဒါနဲ့ ဦးဇင်းလည်း ကိုယ်လုပ်ထားတဲ့ကိစ္စကို ဖွင့်ပြောလိုက်ပြီး ကြောက်စရာ သစ္ဆေ သရဲ နာနာဘာဝတွေ မဟုတ်ကြောင်း နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်ရတယ်။ ဘယ်လောက်ပဲ မဟုတ်ပါဘူးလို့ ပြောပြော ကြောက်တဲ့သူ ကတော့ ကြောက်ကို ကြောက်တာပါပဲ။ ညပိုင်းရောက်တော့ အိမ်ခေါင်းရင်းကို မီးကြိုးဆွဲပြီး မီးလုံးကို ထိန်နေအောင် ထွန်းထားလိုက်ကြတယ်။ သတိထား ကြည့်နေတဲ့သူရှိနေတော့ မတွေ့ရဘူးပေါ့။ ဒါပေမယ့် ည-၁ နာရီခန့်လောက်မှာ ဦးဇင်းအိပ်နေတဲ့ တန်းလျားဘေးက သစ်သားနံရံကို "ဒေါက်-ဒေါက်-ဒေါက်"လို့ သုံးချက် လာခေါက်သွားတယ်။ ထကြည့်တော့ ဘာမှ မတွေ့ရပါဘူး။ သဘောကတော့ သူတို့ရှိနေတဲ့အကြောင်း သိအောင် လာပြော သွားတဲ့သဘောလို့ ယူဆလိုက်မိပါတယ်။ ဦးဇင်း ရောက်ပြီး သုံးရက်မြောက်နေ့ကစပြီး နောက်ဆုံး- သေသွားတဲ့ ရှစ်ရက်မြောက်နေ့အထိ ဘာငရဲ နိမိတ်မှ ပြန်ပေါ်မလာတော့ဘဲ တရားပြောပြတာလေးကို နာလိုက် ခန္ဓာဘက်လှည့်ပြီး တရားရှုမှတ်လိုက်နဲ့ အဆင် ပြေ အေးချမ်းသွားတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ မရဏနဲ့ စစ်ခင်းရတဲ့ (၉)ရက်ကြာ တိုက်ပွဲမှာ နှစ်ရက်တိတိပဲ ငရဲနိမိတ်တွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို အလူးအလဲ ခံလိုက်ရပြီး ကျန်(၇)ရက်ကတော့ သား-ရဟန်းရဲ့ ဓမ္မစကားနဲ့ ဘဝခန္ဓာကို ငြင်သာစွာပဲ ဇာတ်သိမ်းသွားပါတော့တယ်။ သေတော့လည်း မျက်နှာလေး ကြည်လင်နေတာကို တွေ့ရ တော့ မိခင်ကြီးအပေါ် ငါ့ရဲ့လုပ်ဆောင်ချက်ဟာ အရာထင်ပေါက် ကျေးဇူးလည်း မြောက်ခဲ့ပြီမို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဝမ်းမြောက်မိတာလည်း အမှန်ပါ။ အကယ်၍သာ မိမိလုပ်ဆောင်ချက်ရဲ့ အကူအညီသာ မရခဲ့ပါမူ အမေ့ရဲ့လားရာဂတိသည် ကောင်းနိုင်ဖွယ်မရှိ။ ယခုတော့ အမေလည်း ဘဝကူးကောင်း မိမိသည်လည်း အနန္တမည်သော ကျေးဇူးတရားကို အထိုက် အလျောက် ဆပ်ခွင့်ရလိုက်တယ်ပေါ့ဗျာ။ ဤ post သည် သေမယ့်သူတိုင်း အရေးကြုံလာပါက အသုံးချလို့ ရနိုင်တယ်ဆိုတာကို သိစေချင်တာရယ် သစ္စာဆိုခြင်း၏ အရာမြောက်ပုံကို သိစေချင်တာရယ် မိမိတို့ နေထိုင်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရှိနေတဲ့ မြင်အပ်-မမြင် အပ်တဲ့ သူတော်စင် ပုဂ္ဂိုလ်တွေဟာ အားကိုးလို့ ရတယ်ဆိုတာ သိစေချင်တာရယ်ကြောင့် အမေ့ဂုဏ်သိက္ခာ ကို စတေးကာ ရေးသားလိုက်ရပေသည်။ သေနည်းကောင်းတစ်ခုဟု မှတ်ယူနိုင်ကြပါစေသော်။ ကျန်းမာ ချမ်းသာ လိုရာဆန္ဒ ပြည့်ဝကြပါစေ။ ဦးဓမ္မသာရ(ဆေးသဲ့တောင်) အသကေောငျးဖို့ မိတျကောငျး လိုပါတယျ။ (ဤ post ကို သတိသံဝဂေ အလို့ငှာ သသေောသူ၏ ဖွဈရပျမှနျကို မသသေေးသောသူမြား သိစရေနျ မိခငျကွီး၏ ဂုဏျသိက်ခာဖွငျ့ ရေးပါသညျ။) မိတျကောငျးဆိုတာ သူတဈပါး၏ အကြိုးကို မညျသညျ့မြှောျလင့ျခကြျမှ မပါဘဲ စောငျ့ရှောကျ ကူညီတတျတဲ့သူကို ခေါျပါတယျ။ အဲဒီထဲမှာမှ လောကီ ဘဝအကြိုးစီးပှားကို ကူညီတတျတဲ့ မိတျဆှကေောငျးထကျ လောကထဲကအပွနျ ဘဝကူးအကြိုးစီးပှားကို ကူညီနိုငျတဲ့ မိတျဆှကေောငျးက ပို၍ အရေးကွီးပါတယျ။ ဘဝအကြိုးစီးပှားကို ကူညီတာက တဈဘဝနဲ့ တဈခဏသာ ကောငျးကြိုးကို ဖွဈစတေယျ။ ဘဝကူး အကြိုးစီးပှားကို ကူညီတာက လူတိုငျး လုပျပေးနိုငျဖို့တော့ ခကျတယျပေါ့လေ။ ဘာဖွဈလို့လညျးဆိုတော့ လောကီအကြိုး ကူညီတာက ကိုယျ့ဆီမှာ ပိုလြှံနလေို့ လိုနတေဲ့သူကို ပေးလိုကျရတာ လှယျတယျ။ လောကထဲက ပွနျရတော့မယျ့ သခေါနီးလူတဈယောကျကို ကူညီဖို့ဆိုတာက ဓမ်မနဲ့သကျဆိုငျတဲ့ အခွခေံဗဟုသုတလေးတှေ ရှိဖို့ လိုတယျပေါ့။ သခေါနီးလူရဲ့ အခွအေနနေဲ့ အခြိနျအခါကို အသုံးခတြတျဖို့ ဆုံးဖွတျနိုငျဖို့လညျး လိုပါတယျ။ ဦးဇငျးရဲ့ မိခငျကွီး။ အသကျက(၈၃)နှဈဆိုတော့ မီးစာကုနျ ဆီခနျးတဲ့အရှယျ။ အိုခွငျး နာခွငျးကအလှနျ သခွေငျးက ခေါျဖို့ ခွိမျးခွောကျ လိုကျတော့ အိပျယာပေါျ ဗိုငျးကနဲလဲတယျ။ သတိ မရတော့ ရနျကုနျမှာနတေဲ့ သားဖွဈသူ ဦးဇငျးကို အမွနျလာဖို့ အကွောငျးကွားတယျ။ ဇာတိရှာကိုရောကျတော့ မိခငျကွီးက အိပျယာပေါျမှာ အသကျရှူနတောကလှဲပွီး ဘာအသိမှ မရှိ။ အသကျကယျဆေး ထိုးထားတယျတဲ့။ တဈညအိပျပွီး နောကျနေ့မနကျ ၅ နာရီလောကျမှာ သတိပွနျလညျလာပွီး ရတေောငျးတယျ။ ရသေောကျပွီး အမောပွသှေားပုံရတယျ-စကားတှပွေော။ အဲဒီမှာ အစှဲတှေ ဆုပျကိုငျထားတာတှေ စတာပဲ။ ဦးဇငျးက တရားအသိနဲ့ ခန်ဓာကိုရှုနဖေို့ပွောတာ မရ။ သမေယျ့ရောဂါရဲ့ နှိပျစကျမှုက သမေယျ့သူကို အကွီးမားဆုံး ဆငျးရဲဒုက်ခ ပေးတာပဲ။ သူသိထားတဲ့ တရားအသိက သမေယျ့ရောဂါခန်ဓာရဲ့ နှိပျစကျ မှုကိုကြောျပွီး အသိမကပျနိုငျတော့။ တရားအသိလေးကို အားကိုးပွီး သားသမီး မွေးမွဈတှနေဲ့ အခြိနျကုနျခဲ့သမြှ ဒုက်ခလှလှ တှေ့လပွေီ။ သတိမမွဲတဲ့ တရားအသိလေးကို အားကိုးလို့ ရမယျထငျ ထားတာကိုက နောငျတရစရာ ဖွဈနေ၏။ တရားအသိတှေ ဘယျလောကျရှိရှိ ယုံကွညျခကြျကလြောကျတဲ့ လေ့ကငြျ့မှု မရှိရငျတော့ သပေေါကျသဝေမှာ ဘယျလိုမှ တရားအသိနဲ့ သနေိုငျဖို့ဆိုတာ မဖွဈနိုငျပါဘူး။ ဖွဈနိုငျတယျထငျတာက မိမိကိုယျမိမိ အထငျကွီးထားမှု တဈခုသာဖွဈပါလိမ့ျမယျ။ မသခေငျက စိတျကူးယဉျမှု တဈခုမြှသာ ဖွဈပါလိမ့ျမယျ။ ဒီလိုနဲ့ပဲ မိခငျကွီးဟာ သမီး-လာပါဦး၊ သား-ကယျပါဦးနဲ့ အကူအညီတောငျးတဲ့အသံတှေ ငွီးငွူသံတှကေသာ ဖိစီးနသေညျ။ အမောကလညျး ဖောကျ။ အခွအေနကေ တရားရှုခိုငျးလို့လညျး မဖွဈတော့။ ဒီတော့ သူအားရငျ အမွဲရှတျနကြေ "ဗုဒ်ဓါ-ဗုဒ်ဓေါ-ဗုဒ်ဓေါ" ကိုသာ ရှတျနဖေို့ သတိပေးကွညျ့တယျ။ ခဏသာ ရှတျနိုငျပွီး နိမိတျဆိုးတှကေ ပွနျပေါျလာပုံရ၏။ "သမီးရယျ အမေ့-ကြောအောကျမှာ သံပွားကွီး ကပျနတော ဆှဲနှုတျလိုကျစမျးပါဟဲ့" "သားရေ- တုတျယူခဲ့စမျး။ ခှေးတှေ ဝိုငျးလိုကျပွီး ဆှဲနတေယျ မောငျးစမျးပါဟဲ့" တောျတောျလေး တုနျလှုပျမိလပွေီ။ အရငျက ဒီလို ငရဲနိမိတျအကွောငျးကို ဆရာတောျကွီးတှေ ဟောတာနဲ့ စာတှထေဲဖတျဘူးတာလောကျပဲ သိခဲ့ရတာ။ အခု ကိုယျ့ရှေ့မှာ ကိုယျ့ရဲ့မိခငျကွီးက ကိုယျ့လကျကို အတငျးဆှဲထားပွီး ပွောနတေဲ့အသံတှကေို လကျတှေ့ကွား လိုကျရတော့ ငရဲနိမိတျတို့၏ သားကောငျဖွဈရတော့မယျ့ မိခငျကွီးအတှကျ စိတျမကောငျး ဖွဈရလပွေီ။ မိမိစရောကျတဲ့ နှဈရကျလုံးလုံး နိမိတျဆိုးတှရေဲ့ ခွိမျး ခွောကျမှုနဲ့သာ ရငျဆိုငျနရေ၏။ မိခငျကွီးသညျ ဇောခြှေးတှပွေနျပွီး ကွောကျနသေညျ။ နိမိတျဆိုးတှကေလညျး ဖြောကျမရလောကျအောငျ ပေါျနပေုံရ၏။ ဘေးမှာရှိနတေဲ့ သားသမီးတှကေ ပရိတျ ပဋ်ဌာနျးတှဖှေငျ့ပေးပွီး အာရုံလှဲပေးဖို့ကွိုးစားတာလညျး မအောငျမွငျ။ ပေါျနမွေဲမို့ အောျနဆေဲပငျ ဖွဈနေ၏။ အနားရှိနတေဲ့ သမီးလကျကိုလညျး တအားဆှဲထား၏။ ဘယျသူမှ ကွံရာမရ မလုပျတတျ မကိုငျတတျဖွဈနေ၏။ ကွညျ့နနေိုငျတဲ့ စှမျးအားလညျး မရှိတော့။ "ငါ-သားရဟနျးတဈပါး ရှိနရေဲ့နဲ့ ဒီအတိုငျးဆိုရငျ မဖွဈသေးပါဘူး"ဟု တှေးကာ အခွအေနေ တဈခု စီစဉျဖို့ ကွံစညျရလသေညျ။ "အဖေ-မုဆိုး၊ သား-ရဟနျး"ဝတ်ထုကို သတိရမိ၏။ ဒါနဲ့ အနီးမှာ အလှယျရှိနတေဲ့ အအေးဗူးလေးကို ကိုငျခိုငျးပွီး ဦးဇငျးကို လှူဖို့ပွောကွညျ့တယျ။ လှူတယျ။ အဲဒီလို အာရုံကောငျးလေး ဝငျလိုကျတဲ့အခြိနျတော့ နိမိတျဆိုးအာရုံတှကေ ပြောကျသှားပုံရပွီး ငွိမျသှားတယျ။ မကြျနှာကလညျး ကွညျလငျတဲ့ဘကျ ပွောငျးသှားတယျ။ စောစောက ကွောကျလနျ့နတေဲ့ပုံ မရှိတော့ဘူး။ စိတျပွောငျးတော့ ရုပျကလညျး ပွောငျးလဲရလပွေီ။ လကျထဲထညျ့ထားတဲ့ အအေးဗူးလေးကို တဈရိုတဈသေ ကပျတယျ။ ဦးဇငျးကလညျး အကပျခံလိုကျတယျပေါ့။ ဒါပမေယျ့ မကွာလိုကျပါဘူး နိမိတျဆိုးတှကေ ပွနျဝငျလာပုံ ရပွီး နဂိုအတိုငျးပဲ ပွနျအောျနရေပွနျတယျ။ သမီးဖွဈတဲ့သူကလညျး အမေ-ဘယျတုနျးက ဘယျလို ကုသိုလျတှေ လုပျထားတယျ ဘာငွာ စသဖွငျ့ပေါ့လေ ပွုထားခဲ့ဘူးတဲ့ ဘုရားတညျ ကြောငျးပွငျကုသိုလျတှကေို ပွောပေးကွညျ့တယျ- မရ။ အလှူအတနျး ပွုခဲ့ဘူးတာတှကေို ပွောပွကွညျ့တယျ။ ဘာမှ ထူးမလာ။ အကွံ အိုကျလပွေီ။ အမရေဲ့ ကုသိုလျကံနဲ့တော့ မရတော့ဘူးဆိုတာ နားလညျ လိုကျရပွီမို့ မိမိရဲ့ကုသိုလျကံဘကျကို ပွနျလှညျ့ရ၏။ ဦးဇငျးက ၂၀၁၉ ဖဖေောျဝါရီ ၂၀-ရကျနေ့က စပွီး တရားအားထုတျနတေဲ့ အလုပျအပွငျ ဘုရားဂုဏျတောျ ကိုးပါးကို အနကျပါထငျမွငျလာအောငျ လေ့ကငြျ့မှတျသားကာ တဈနေ့လြှငျ ခေါကျရေ(၂၀၀) နေ့စဉျမပွတျ ရှတျတယျ။ ရညျရှယျခကြျကတော့ မွတျစှာဘုရားရှငျရဲ့ ဓမ်မက်ခန်ဓာပေါငျး ရှဈသောငျးလေးထောငျ သော တရားတောျတှကေို ပူဇောျတဲ့အနနေဲ့ ဘုရားဂုဏျတောျကိုးပါးကို ရှဈသောငျးလေးထောငျပွညျ့ အောငျ ရှတျဖတျပူဇောျနတောပါ။ ဒီနေ့ ဒီအခြိနျအထိ တဈရကျမှ ပကြျရကျ မရှိခဲ့ပါဘူး။ အကွောငျးကိစ်စပေါျလို့ ခရီးသှားရရငျတောငျ ရောကျတဲ့နရော မှာ ရှတျတယျ။ ကားပေါျမှာ ကွုံရငျ ကားပေါျမှာ ရှတျတယျ။ အခုဆိုရငျ ရှတျလာတာ (၈)လ ကြောျလာပွီ။ ဦးဇငျး- သစ်စာဆိုရလပွေီ။ အမေ့အတှကျ မဖွဈနိုငျတာ-ဖွဈနိုငျတာ အသာထား။ ငါသိသလောကျ ငါလုပျနိုငျသလောကျ အမေ့ကြေးဇူးအတှကျ လုပျကို လုပျရမယျဆိုတဲ့စိတျနဲ့ပါ။ ပထမဆုံး နမော တူ-နဲ့ ဘုရားရှိခိုးလိုကျတယျ။ မတေ်တာသုတျ ရှတျတယျ။ သမ်ဗုဒ်ဓေ ရှတျတယျ။ သံသရာဘဝအဆကျဆကျမှ ယနေ့ထိတိုငျ ဘုရား-တရား-သံဃာ ရတနာသုံးပါးနှငျ့တကှ မိဘ ဆရာ သမားတို့အပေါျ ကံသုံးပါးတို့ဖွငျ့ ပွဈမှားမိသညျမြားကို ဝနျခတြောငျးပနျတယျ။ အရပျဆယျမကြျနှာ မတေ်တာပို့တယျ။ ပွုသမြှကုသိုလျ သုံးဆယျ့တဈဘုံသားတှေ အမြှဝတေယျ။ ပွီးတော့မှ နေ့စဉျ အဓိဋ်ဌာနျထားတဲ့ ဂုဏျတောျကိုးပါးကို အခေါကျ(၂၀၀)ပွညျ့အောငျ ရှတျတယျ။ ဒါက နေ့စဉျ ပုံမှနျလုပျနကြေ အလုပျ။ ဒီနေ့ အမေ့အတှကျ သစ်စာဆိုဖို့ ပုံမှနျလုပျနကေအြပွငျ သမ်ဗုဒ်ဓေ (၈၃)ခေါကျ အမေ့အတှကျ သကျစေ့ရှတျတယျ။ ကိုယျစောငျ့နတျကစပွီး အိမျစောငျ့နတျ မွစေောငျ့နတျ ရှာစောငျ့နတျ သာသနာတောျစောငျ့နတျ စတုလောကပါလ နတျမငျးကွီးလေးပါးနဲ့တကှ အာကာသစိုး ဘုမ်မစိုး ရုက်ခစိုး အပေါငျးကို မတေ်တာပို့ပွီး- "ငါသညျ မွတျစှာဘုရားရှငျ၏ ဓမ်မက်ခန်ဓာပေါငျး ရှဈသောငျးလေးထောငျသော တရားတောျကို ပူဇောျတဲ့ အနနေဲ့ ဂုဏျတောျကိုးပါးကို နေ့စဉျမပွတျ ရှတျဆိုလကြျရှိ၏။ ဤ မှနျသောသစ်စာစကားကွောငျ့ မိခငျကွီးအား ကရြောကျနသေော နိမိတျဆိုးမြား ကငျးစငျ လှငျ့ပြောကျပါစသေတညျး။ ကိုယျစောငျ့နတျ အိမျစောငျ့နတျ ရှာစောငျ့နတျမှစ၍ မွငျအပျ မမွငျအပျသော ပုဂ်ဂိုလျမြားမှ ကာကှယျစောငျ့ရှောကျပေးနိုငျပါစသေတညျး"ဟု သစ်စာဆိုလိုကျပါတယျ။ တဈခါမှ မလုပျဘူးသောအလုပျကို လုပျမိခွငျးဖွဈ၏။ မိမိလုပျတာကိုလညျး ဘယျသူမှ မရိပျမိကွ။ သစ်စာဆိုပွီး နာရီဝကျလောကျပဲ ကွာလိမျ့မယျ ထငျတယျ။ အမေ အသံမထှကျတော့။ နိမိတျဆိုးတှပေေါျလာတိုငျး သားကယျပါ သမီးကယျပါ ဆိုတဲ့ အသံလညျး ထှကျမလာတော့။ ပုံမှနျ အသကျရှူလာတာကို သတိထားမိလိုကျတယျ။ ဆိုနကြေ ဗုဒ်ဓေါကို မပွတျရှတျနိုငျလာတာ တှေ့လာရတယျ။ နိမိတျဆိုးတှေ မွငျရတဲ့အသံ မထှကျလာတော့။ သူ့သမီး ဖှငျ့ပေးထားတဲ့ ပရိတျကိုရပျပွီး ပဌာနျးတဈလှညျ့ ပွောငျးဖှငျ့ပေးဖို့ ပွောလာတယျ။ ဘယျသူ့ကိုမှ ဘာစကားမှ မပွောတော့ဘဲ တရားမှတျလိုကျ ပဌာနျးတရားနာလိုကျ ဗုဒ်ဓေါ ရှတျလိုကျနဲ့ အေးအေးဆေးဆေး ဖွဈသှားတာကို တှေ့မွငျလိုကျရတယျ။ ကိုယျစောငျ့နတျ အိမျစောငျ့နတျ ရှာစောငျ့နတျစတဲ့ သမ်မာဒဝေ နတျမွတျနတျကောငျးတှဟော တကယျကူညီ တတျပါလားဆိုတာ သိခှငျ့ရလိုကျတယျ။ မိမိလညျး ကိုယျလုပျလိုကျတဲ့ အကွံအစညျတဈခု အောငျမွငျ တာကို တှေ့လိုကျရတော့ ဝမျးသာသှားမိတယျ။ သစ်စာဆိုရငျ တကယျရနိုငျတယျဆိုတာ သိခှငျ့ရလိုကျတယျ။ ကိုယျ့ဘကျက မှနျကနျတဲ့ ပွညျ့စုံမှုတော့ လိုတယျပေါ့။ မိခငျကွီးရဲ့ နိမိတျဆိုးအန်တရာယျတှေ ကငျးသှားတာတှေ့ရလို့ တဈယောကျထဲ ကွိတျပွီးဝမျးသာနမေိတယျ။ ဘယျသူ့မှ မပွောဖွဈပါဘူး။ ပွောပွဖို့လညျး ဆန်ဒမရှိ။ ဘာဖွဈလို့လညျးဆိုတော့ တဈခါတရံမှာ လူ့သဘာဝက လကျတှေ့မဆနျတဲ့ ကိစ်စမြိုးတှေ တှေ့ကွုံလာရငျ ယုံတဲ့သူရှိသလို လကျမခံတဲ့သူကလညျး ရှိနတေတျပါတယျ။ အဲဒီအခါ မယုံတဲ့သူက အပွဈပွောပွီး အကုသိုလျရမယျ။ ယုံတဲ့သူကလညျး လိုအပျတာထကျ ပိုတှေးသှားခဲ့ရငျ မလိုလားအပျတဲ့ အတှေးအခေါျတှနေဲ့ ရှုတျသှားနိုငျတယျ။ ဒါကွောငျ့ ဆိပျဆိပျနလေိုကျခွငျးက ထိခိုကျမှုမရှိတော့။ ဒါပမေယျ့ မနကျမိုးလငျးတော့ နှမဖွဈသူက သူ-ညက အမေ့ခေါငျးရငျးမှာ ရှိနတေဲ့ သဈပငျပေါျမှာ အဝတျဖွူကွီးနဲ့ လူလိုလို ဘာလိုလို တဈယောကျ အမှောငျထဲမှာ ငုတျတုတျထိုငျနတောတှေ့လို့ ကွောကျတဲ့အကွောငျး ပွောလာတယျ။ ဒါနဲ့ ဦးဇငျးလညျး ကိုယျလုပျထားတဲ့ကိစ်စကို ဖှငျ့ပွောလိုကျပွီး ကွောကျစရာ သစ်ဆေ သရဲ နာနာဘာဝတှေ မဟုတျကွောငျး နှဈသိမျ့ပေးလိုကျရတယျ။ ဘယျလောကျပဲ မဟုတျပါဘူးလို့ ပွောပွော ကွောကျတဲ့သူ ကတော့ ကွောကျကို ကွောကျတာပါပဲ။ ညပိုငျးရောကျတော့ အိမျခေါငျးရငျးကို မီးကွိုးဆှဲပွီး မီးလုံးကို ထိနျနအေောငျ ထှနျးထားလိုကျကွတယျ။ သတိထား ကွညျ့နတေဲ့သူရှိနတေော့ မတှေ့ရဘူးပေါ့။ ဒါပမေယျ့ ည-၁ နာရီခနျ့လောကျမှာ ဦးဇငျးအိပျနတေဲ့ တနျးလြားဘေးက သဈသားနံရံကို "ဒေါကျ-ဒေါကျ-ဒေါကျ"လို့ သုံးခကြျ လာခေါကျသှားတယျ။ ထကွညျ့တော့ ဘာမှ မတှေ့ရပါဘူး။ သဘောကတော့ သူတို့ရှိနတေဲ့အကွောငျး သိအောငျ လာပွော သှားတဲ့သဘောလို့ ယူဆလိုကျမိပါတယျ။ ဦးဇငျး ရောကျပွီး သုံးရကျမွောကျနေ့ကစပွီး နောကျဆုံး- သသှေားတဲ့ ရှဈရကျမွောကျနေ့အထိ ဘာငရဲ နိမိတျမှ ပွနျပေါျမလာတော့ဘဲ တရားပွောပွတာလေးကို နာလိုကျ ခန်ဓာဘကျလှညျ့ပွီး တရားရှုမှတျလိုကျနဲ့ အဆငျ ပွေ အေးခမြျးသှားတာကို တှေ့လိုကျရပါတယျ။ မရဏနဲ့ စဈခငျးရတဲ့ (၉)ရကျကွာ တိုကျပှဲမှာ နှဈရကျတိတိပဲ ငရဲနိမိတျတှရေဲ့ တိုကျခိုကျမှုကို အလူးအလဲ ခံလိုကျရပွီး ကနြျ(၇)ရကျကတော့ သား-ရဟနျးရဲ့ ဓမ်မစကားနဲ့ ဘဝခန်ဓာကို ငွငျသာစှာပဲ ဇာတျသိမျးသှားပါတော့တယျ။ သတေော့လညျး မကြျနှာလေး ကွညျလငျနတောကို တှေ့ရ တော့ မိခငျကွီးအပေါျ ငါ့ရဲ့လုပျဆောငျခကြျဟာ အရာထငျပေါကျ ကြေးဇူးလညျး မွောကျခဲ့ပွီမို့ ကိုယျ့ကိုယျကို ဝမျးမွောကျမိတာလညျး အမှနျပါ။ အကယျ၍သာ မိမိလုပျဆောငျခကြျရဲ့ အကူအညီသာ မရခဲ့ပါမူ အမေ့ရဲ့လားရာဂတိသညျ ကောငျးနိုငျဖှယျမရှိ။ ယခုတော့ အမလေညျး ဘဝကူးကောငျး မိမိသညျလညျး အနန်တမညျသော ကြေးဇူးတရားကို အထိုကျ အလြောကျ ဆပျခှငျ့ရလိုကျတယျပေါ့ဗြာ။ ဤ post သညျ သမေယျ့သူတိုငျး အရေးကွုံလာပါက အသုံးခလြို့ ရနိုငျတယျဆိုတာကို သိစခေငြျတာရယျ သစ်စာဆိုခွငျး၏ အရာမွောကျပုံကို သိစခေငြျတာရယျ မိမိတို့ နထေိုငျရာ ပတျဝနျးကငြျမှာ ရှိနတေဲ့ မွငျအပျ-မမွငျ အပျတဲ့ သူတောျစငျ ပုဂ်ဂိုလျတှဟော အားကိုးလို့ ရတယျဆိုတာ သိစခေငြျတာရယျကွောငျ့ အမေ့ဂုဏျသိက်ခာ ကို စတေးကာ ရေးသားလိုကျရပသေညျ။ သနေညျးကောငျးတဈခုဟု မှတျယူနိုငျကွပါစသေောျ။ ကနြျးမာ ခမြျးသာ လိုရာဆန်ဒ ပွညျ့ဝကွပါစေ။ ဦးဓမ်မသာရ(ဆေးသဲ့တောငျ)

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/32GCaP0

* အမွေးတိုင်ပူဇော်ခြင်းနဲ့ပတ်သတ်၍ * 🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹 မေး။ ။ အရှင်ဘုရား မေးခွန်းနောက်တစ်ခုလောက် မေးပါရစေ။ ဖယောင်းတိုင်၊ အမွေးတိုင် ထွန်းတယ်ဆိုတာ လေထဲကို ကာဗွန်တိုင် အောက်ဆိုက်များစေတယ်။ လေထု ညစ်ညမ်းမှုသာဖြစ်စေပြီး ဘာမှထူးမှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ မှန်ပါသလားဘုရား။ ဖြေ။ ။ အင်း ဒီမေးခွန်းဟာလည်း တကယ်သိသင့်တဲ့ မေးခွန်းလေးပါ။ မြတ်စွာဘုရားရှေ့မှာ အမွေးတိုင်ပူဇော်တယ်၊ ဆီးမီးပူဇော်တယ်၊ ပန်းပူဇော်တယ်ဆိုတာ ဘာကြောင့် ဘယ်လိုပူဇော်ရတယ်ဆိုတာကို မသိကြတာက များပါတယ်။ တကယ်တော့ မြတ်ဗုဒ္ဓဟာ ကိလေသာအားလုံး ကင်စင်ပြီးဖြစ်လို့ အမွေးနံ့သာ စသည်တို့ မလိုအပ်တော့ပါ။ မြတ်ဗုဒ္ဓခန္ဓာကိုယ်တော်၌လည်း အညစ်အကြေးများမရှိဘဲ ကင်းစင်နေပါတယ်။ အဲဒီလို အမွေးနံ့သာစသည်တို့လည်း အလိုမရှိ၊ သူကိုယ်တိုင်၌လည်း အညစ်အကြေး ကင်းစင်နေတဲ့ မြတ်ဗုဒ္ဓဟာ အဘယ့်ကြောင့် အမွေးနံ့သာ ပူဇော်ခြင်း၊ ပန်းများပူဇော်ခြင်းတို့ကို လက်ခံရသလဲဆိုတာ သေချာစဉ်းစား ကြည့်သင့်ပါတယ်။ မြတ်ဗုဒ္ဓဟာ စာရေးသူတို့ သတ္တဝါတွေအပေါ်မှာ မဟာကရုဏာတော်ရှင် ဖြစ်တယ်ဆိုတာ ဒီဟာကို ထောက်ဆကြည့်တာနဲ့ပင် အတော်လေး ကြည်ညိုစရာ လေးစားစရာ ကောင်းလှပါတယ်။ သူ့အတွက် မလိုအပ်တဲ့အရာတွေ သူတစ်ပါးက လာပြုလုပ်တာကို လက်ခံခြင်းဟာ မဟာကရုဏာရှင်မို့သာ တခြားမည်သူမျှ လက်ခံလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ စာရေးသူတို့ လူသားများတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်ဟာ ရေမွှေးအကောင်းဆုံးတွေ သုံးထားတယ်ဆိုပါစို့၊ အဲဒီလူကို တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ရေမွေးလောက် မကောင်းတဲ့အနံ့ဆိုးတဲ့ အနံ့တစ်ခုနဲ့ ဖြန့်ပက်ပေးမည်ဆိုရင် မဟာကရုဏာရှင်မဟုတ်တဲ့ စာရေးသူတို့လူသားများ သည်းခံခွင့်လွတ်မှာ မဟုတ်သလို အသာတကြည်နဲ့လည်း ခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အင်း မြတ်ဗုဒ္ဓကတော့ မဟာကရုဏာရှင်ဖြစ်တဲ့အတွက် သူ့ပင်ကိုယ်သဘာဝလောက် အမွေးနံ့သာမရှိတဲ့ အမွေးတိုင်၊ ပန်းများ သူနားမှာ ပူဇော်ခြင်းကို လက်ခံထားပေးတယ်။ ဒါဟာ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သတ္တဝါတွေကို သနားငဲ့ညာပြီး တရားထူး မြန်မြန်ရစေချင်လို့ပါ။ အမွေးတိုင် ပူဇော်တယ်၊ ပန်းပူဇော်တယ်ဆိုတာ တကယ်တော့ အဲဒီအမွေးတိုင်၊ ပန်းပွင့်တို့ရဲ့ ဖြစ်ပျက်ကို ရှု့မြင်ပြီး မိမိရဲ့ခန္ဓကိုယ်ကိုလည်း ရှု့တတ်အောင်လို့ပါ။ အမွေးတိုင်လေး ကို ကြည့်လိုက်ရင် တစ်စတစ်စနဲ့ လောင်းမြိုက်ကုန်ဆုံးပြီး ပြာဖြစ်ကာ မြေကြီးထဲ ရောက်သွားပါတယ်။ အဲဒီလိုပဲ မိမိရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးဟာ မွေးလာပြီးကနေ တစ်ရက်တစ်ရက်နဲ့ ကုန်ဆုံးကာ နောက်ဆုံးပျက်စီးပြီး မြေကြီးဖြစ်သွားပါတယ်။ ဘယ်လောက်ပင် မိမိတို့က မာန်မာနတွေတက်ပြီး ပြုပြင်စေကာမှု ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကတော့ ပျက်စီးရင်း ပျက်စီးလျက်ပါ။ ဒီလို အမြဲတမ်းပျက်စီးနေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးအတွက် ရှာဖွေကျွေးမွေးရ၊ ပြုပြင်ပေးရနဲ့ မိမိမှာနေ့စဉ် လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟစတဲ့ ကိလေသာတွေ ဖြစ်နေပါတယ်။ တချို့ဆို သာမာန်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ် လောဘ၊ ဒေါသသာမကဘဲ သူများထက်သာလွန်တဲ့ မတရားမှု လောဘ ဒေါသတွေဖြစ်ပြီး ငါးပါးသီလတွေ ကျုးလွန်ကြကာ မကောင်းမှုများကို သူများထက်ပိုလွန်၍ ပြုလုပ်နေကြပါတယ်။ မိမိခန္ဓာကိုယ်ကြီးဟာ အမွေးတိုင်လိုပဲ တစ်ရက်တစ်ရက်နဲ့ ကုန်ဆုံးကာ ပျက်စီးသွားမည်ဆိုတာကို နေ့စဉ်နဲ့အမျှ သတိရှိနေမယ်ဆိုရင် သာမာန်ထက်ပိုတဲ့ ကိလေသာမကောင်းမှုများ မိမိသန္တာန်မှာမဖြစ်ဘဲ ကောင်းမှုကုသိုလ်များကို နေ့စဉ်နဲ့အမျှ ပြုလုပ်နေမှာ သေချာပါတယ်။ ဒါကြောင့် မိမိတို့ဟာ ကောင်းမှုကုသိုလ်များပြုလုပ်ပေးရင်းနဲ့ မိမိသန္တာန်မှာရှိတဲ့ ကိလေသာများကို နည်းနည်းချင်းပယ်သတ်သွားရမှာပါ။ အမွေးတိုင်နည်းတူ ပန်းပွင့်တို့ ဖယောင်းမီးတို့ ပူဇော်ခိုင်းခြင်းဟာလည်း အခုလို အဖြစ်အပျက်များကို ကျောင်းမှာလာခိုက်၊ ဘုရားရှေ့မှာရှိနေခိုက်တွင် တရားရှု့မှတ် တတ်အောင်နှင့် တရားရှု့မှတ်ရန် ပူဇော်ခိုင်းခြင်း၊ ခွင့်ပြုခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ ဖယောင်မီးလှူလို့ အသိဉာဏ်ကောင်းခြင်းစတဲ့ အကျိုးတွေရရှိတာတော့ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ထိုအကျိုးများဟာ သာမညအရာသာဖြစ်ပြီး တရားရှု့မှတ်ဖို့ရန်သာ အဓိကအချက်ဖြစ်ပါတယ်။ မိမိတို့လူသားများက အမွေးတိုင်ပူဇော်ရခြင်း၊ ပန်းပူဇော်ရခြင်း၊ ဆီးမီးပူဇော်ရခြင်းများရဲ့ အဓိကအဓိပ္ပါယ်ကို သေချာကျနစွာမသိတဲ့အတွက် ဖြစ်သလိုတွေးကာ ဖြစ်သလိုလုပ်နေကြတာပါ။ ဘုရားစေတီ၊ ဆင်းတုတော်ရှေ့တွင် ဆီးမီးထွန်းပူဇော်ရင် တချို့က ဘုရားကို မီးပူတိုက်သလိုဖြစ်အောင် ဘုရားနားကပ်ကာ ပူဇော်သူများကိုလည်း စာရေးသူတွေ့ဖူးပါတယ်။ သို့သော် စာရေးသူ ပါးစပ်နဲ့ပြောရင် အပြစ်တင်ခံရမှာမို့ စာနဲ့ပဲ ပြောလိုက်ရခြင်းပါ။ ဆီးမီးပူဇော်ခြင်း၊ အမွေးတိုင်လှူခြင်းများဟာ မိမိအတွက်သာ အဓိကဖြစ်ပြီး ဘုရားနားကပ်ထားရန် မလိုပေ။ ဘုရားရှေ့၀ယ် မိမိမြင်လောက်တဲ့ နေရာဆိုရင် ရပါတယ်။ ယခုခေတ် ဆီးမီးပူဇော်ရာ၀ယ် လျှပ်စစ်မီးများနဲ့ ပူဇော်ကြတာကို တွေ့ရပါတယ်။ အဲဒီလို လျှပ်စစ်မီးနဲ့ ပူဇော်ခြင်းဟာ မိမိတို့အဓိကလုပ်ရမဲ့ တရားရှု့မှတ်ရန် မဖြစ်နိုင်တဲ့အတွက် အဓိကအကျိုးတော့ ရရှိတော့မှာမဟုတ်ပေ။ လျှပ်စစ်မီးပူဇော်တဲ့ အကျိုးသာ ရရှိပါလိမ့်မယ်။ တကယ်တော့ မြတ်ဗုဒ္ဓဟာ ခြောက်ပါးသောရောင်ခြည်တော်များနဲ့ ပြည့်စုံသူဖြစ်တဲ့အတွက် မည်သည့်အလင်းရောင်ကမျှ မထိုးဖောက်နိုင်ပါ။ သို့သော် သတ္တဝါများအတွက် တရားရှု့မှတ်နိုင်ရန် မြတ်ဗုဒ္ဓက သူ့ရှေ့မှာ ဆီးမီးပူဇော်ခွင့် ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ နိဂုံးချုပ်အနေနဲ့ အမွေးတိုင်ကဲ့သို့ တစ်စတစ်စနဲ့ ပျက်စီးနေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမပျက်စီးခင် မာန်မာနလောဘစတဲ့ မကောင်းမှုများမှရှောင်ကြဉ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို တရားသဘောနဲ့နေ့စဉ်ရှု့မှတ်ပြီး ကောင်းမှုများပြုလုပ်နိုင်ကြပါစေလို့ ဆန္ဒပြုလျက်..............။ ' Posted By ဆန်နီနေမင်း 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 #ဓမ္မနှစ်သက်သူ* အမှေးတိုငျပူဇောျခွငျးနဲ့ပတျသတျ၍ * 🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹 မေး။ ။ အရှငျဘုရား မေးခှနျးနောကျတဈခုလောကျ မေးပါရစေ။ ဖယောငျးတိုငျ၊ အမှေးတိုငျ ထှနျးတယျဆိုတာ လထေဲကို ကာဗှနျတိုငျ အောကျဆိုကျမြားစတေယျ။ လထေု ညဈညမျးမှုသာဖွဈစပွေီး ဘာမှထူးမှာမဟုတျဘူးဆိုတာ မှနျပါသလားဘုရား။ ဖွေ။ ။ အငျး ဒီမေးခှနျးဟာလညျး တကယျသိသငျ့တဲ့ မေးခှနျးလေးပါ။ မွတျစှာဘုရားရှေ့မှာ အမှေးတိုငျပူဇောျတယျ၊ ဆီးမီးပူဇောျတယျ၊ ပနျးပူဇောျတယျဆိုတာ ဘာကွောငျ့ ဘယျလိုပူဇောျရတယျဆိုတာကို မသိကွတာက မြားပါတယျ။ တကယျတော့ မွတျဗုဒ်ဓဟာ ကိလသောအားလုံး ကငျစငျပွီးဖွဈလို့ အမှေးနံ့သာ စသညျတို့ မလိုအပျတော့ပါ။ မွတျဗုဒ်ဓခန်ဓာကိုယျတောျ၌လညျး အညဈအကွေးမြားမရှိဘဲ ကငျးစငျနပေါတယျ။ အဲဒီလို အမှေးနံ့သာစသညျတို့လညျး အလိုမရှိ၊ သူကိုယျတိုငျ၌လညျး အညဈအကွေး ကငျးစငျနတေဲ့ မွတျဗုဒ်ဓဟာ အဘယျ့ကွောငျ့ အမှေးနံ့သာ ပူဇောျခွငျး၊ ပနျးမြားပူဇောျခွငျးတို့ကို လကျခံရသလဲဆိုတာ သခြောစဉျးစား ကွညျ့သငျ့ပါတယျ။ မွတျဗုဒ်ဓဟာ စာရေးသူတို့ သတ်တဝါတှအေပေါျမှာ မဟာကရုဏာတောျရှငျ ဖွဈတယျဆိုတာ ဒီဟာကို ထောကျဆကွညျ့တာနဲ့ပငျ အတောျလေး ကွညျညိုစရာ လေးစားစရာ ကောငျးလှပါတယျ။ သူ့အတှကျ မလိုအပျတဲ့အရာတှေ သူတဈပါးက လာပွုလုပျတာကို လကျခံခွငျးဟာ မဟာကရုဏာရှငျမို့သာ တခွားမညျသူမြှ လကျခံလိမျ့မညျမဟုတျပေ။ စာရေးသူတို့ လူသားမြားတှငျ တဈစုံတဈယောကျဟာ ရမှေှေးအကောငျးဆုံးတှေ သုံးထားတယျဆိုပါစို့၊ အဲဒီလူကို တဈယောကျယောကျက သူ့ရမှေေးလောကျ မကောငျးတဲ့အနံ့ဆိုးတဲ့ အနံ့တဈခုနဲ့ ဖွနျ့ပကျပေးမညျဆိုရငျ မဟာကရုဏာရှငျမဟုတျတဲ့ စာရေးသူတို့လူသားမြား သညျးခံခှငျ့လှတျမှာ မဟုတျသလို အသာတကွညျနဲ့လညျး ခှငျ့ပွုမှာ မဟုတျပါဘူး။ အငျး မွတျဗုဒ်ဓကတော့ မဟာကရုဏာရှငျဖွဈတဲ့အတှကျ သူ့ပငျကိုယျသဘာဝလောကျ အမှေးနံ့သာမရှိတဲ့ အမှေးတိုငျ၊ ပနျးမြား သူနားမှာ ပူဇောျခွငျးကို လကျခံထားပေးတယျ။ ဒါဟာ ဘာဖွဈလို့လဲဆိုတော့ သတ်တဝါတှကေို သနားငဲ့ညာပွီး တရားထူး မွနျမွနျရစခေငြျလို့ပါ။ အမှေးတိုငျ ပူဇောျတယျ၊ ပနျးပူဇောျတယျဆိုတာ တကယျတော့ အဲဒီအမှေးတိုငျ၊ ပနျးပှငျ့တို့ရဲ့ ဖွဈပကြျကို ရှု့မွငျပွီး မိမိရဲ့ခန်ဓကိုယျကိုလညျး ရှု့တတျအောငျလို့ပါ။ အမှေးတိုငျလေး ကို ကွညျ့လိုကျရငျ တဈစတဈစနဲ့ လောငျးမွိုကျကုနျဆုံးပွီး ပွာဖွဈကာ မွကွေီးထဲ ရောကျသှားပါတယျ။ အဲဒီလိုပဲ မိမိရဲ့ ခန်ဓာကိုယျကွီးဟာ မှေးလာပွီးကနေ တဈရကျတဈရကျနဲ့ ကုနျဆုံးကာ နောကျဆုံးပကြျစီးပွီး မွကွေီးဖွဈသှားပါတယျ။ ဘယျလောကျပငျ မိမိတို့က မာနျမာနတှတေကျပွီး ပွုပွငျစကောမှု ခန်ဓာကိုယျကွီးကတော့ ပကြျစီးရငျး ပကြျစီးလကြျပါ။ ဒီလို အမွဲတမျးပကြျစီးနတေဲ့ ခန်ဓာကိုယျကွီးအတှကျ ရှာဖှကြှေေးမှေးရ၊ ပွုပွငျပေးရနဲ့ မိမိမှာနေ့စဉျ လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟစတဲ့ ကိလသောတှေ ဖွဈနပေါတယျ။ တခြို့ဆို သာမာနျလုပျရိုးလုပျစဉျ လောဘ၊ ဒေါသသာမကဘဲ သူမြားထကျသာလှနျတဲ့ မတရားမှု လောဘ ဒေါသတှဖွေဈပွီး ငါးပါးသီလတှေ ကြုးလှနျကွကာ မကောငျးမှုမြားကို သူမြားထကျပိုလှနျ၍ ပွုလုပျနကွေပါတယျ။ မိမိခန်ဓာကိုယျကွီးဟာ အမှေးတိုငျလိုပဲ တဈရကျတဈရကျနဲ့ ကုနျဆုံးကာ ပကြျစီးသှားမညျဆိုတာကို နေ့စဉျနဲ့အမြှ သတိရှိနမေယျဆိုရငျ သာမာနျထကျပိုတဲ့ ကိလသောမကောငျးမှုမြား မိမိသန်တာနျမှာမဖွဈဘဲ ကောငျးမှုကုသိုလျမြားကို နေ့စဉျနဲ့အမြှ ပွုလုပျနမှော သခြောပါတယျ။ ဒါကွောငျ့ မိမိတို့ဟာ ကောငျးမှုကုသိုလျမြားပွုလုပျပေးရငျးနဲ့ မိမိသန်တာနျမှာရှိတဲ့ ကိလသောမြားကို နညျးနညျးခငြျးပယျသတျသှားရမှာပါ။ အမှေးတိုငျနညျးတူ ပနျးပှငျ့တို့ ဖယောငျးမီးတို့ ပူဇောျခိုငျးခွငျးဟာလညျး အခုလို အဖွဈအပကြျမြားကို ကြောငျးမှာလာခိုကျ၊ ဘုရားရှေ့မှာရှိနခေိုကျတှငျ တရားရှု့မှတျ တတျအောငျနှငျ့ တရားရှု့မှတျရနျ ပူဇောျခိုငျးခွငျး၊ ခှငျ့ပွုခွငျးဖွဈပါတယျ။ ဖယောငျမီးလှူလို့ အသိဉာဏျကောငျးခွငျးစတဲ့ အကြိုးတှရေရှိတာတော့ မှနျပါတယျ။ ဒါပမေဲ့ ထိုအကြိုးမြားဟာ သာမညအရာသာဖွဈပွီး တရားရှု့မှတျဖို့ရနျသာ အဓိကအခကြျဖွဈပါတယျ။ မိမိတို့လူသားမြားက အမှေးတိုငျပူဇောျရခွငျး၊ ပနျးပူဇောျရခွငျး၊ ဆီးမီးပူဇောျရခွငျးမြားရဲ့ အဓိကအဓိပ်ပါယျကို သခြောကနြစှာမသိတဲ့အတှကျ ဖွဈသလိုတှေးကာ ဖွဈသလိုလုပျနကွေတာပါ။ ဘုရားစတေီ၊ ဆငျးတုတောျရှေ့တှငျ ဆီးမီးထှနျးပူဇောျရငျ တခြို့က ဘုရားကို မီးပူတိုကျသလိုဖွဈအောငျ ဘုရားနားကပျကာ ပူဇောျသူမြားကိုလညျး စာရေးသူတှေ့ဖူးပါတယျ။ သို့သောျ စာရေးသူ ပါးစပျနဲ့ပွောရငျ အပွဈတငျခံရမှာမို့ စာနဲ့ပဲ ပွောလိုကျရခွငျးပါ။ ဆီးမီးပူဇောျခွငျး၊ အမှေးတိုငျလှူခွငျးမြားဟာ မိမိအတှကျသာ အဓိကဖွဈပွီး ဘုရားနားကပျထားရနျ မလိုပေ။ ဘုရားရှေ့၀ယျ မိမိမွငျလောကျတဲ့ နရောဆိုရငျ ရပါတယျ။ ယခုခတျေ ဆီးမီးပူဇောျရာ၀ယျ လြှပျစဈမီးမြားနဲ့ ပူဇောျကွတာကို တှေ့ရပါတယျ။ အဲဒီလို လြှပျစဈမီးနဲ့ ပူဇောျခွငျးဟာ မိမိတို့အဓိကလုပျရမဲ့ တရားရှု့မှတျရနျ မဖွဈနိုငျတဲ့အတှကျ အဓိကအကြိုးတော့ ရရှိတော့မှာမဟုတျပေ။ လြှပျစဈမီးပူဇောျတဲ့ အကြိုးသာ ရရှိပါလိမျ့မယျ။ တကယျတော့ မွတျဗုဒ်ဓဟာ ခွောကျပါးသောရောငျခွညျတောျမြားနဲ့ ပွညျ့စုံသူဖွဈတဲ့အတှကျ မညျသညျ့အလငျးရောငျကမြှ မထိုးဖောကျနိုငျပါ။ သို့သောျ သတ်တဝါမြားအတှကျ တရားရှု့မှတျနိုငျရနျ မွတျဗုဒ်ဓက သူ့ရှေ့မှာ ဆီးမီးပူဇောျခှငျ့ ပေးခဲ့ခွငျးဖွဈပါတယျ။ နိဂုံးခြုပျအနနေဲ့ အမှေးတိုငျကဲ့သို့ တဈစတဈစနဲ့ ပကြျစီးနတေဲ့ ခန်ဓာကိုယျကွီးမပကြျစီးခငျ မာနျမာနလောဘစတဲ့ မကောငျးမှုမြားမှရှောငျကွဉျကာ ခန်ဓာကိုယျကွီးကို တရားသဘောနဲ့နေ့စဉျရှု့မှတျပွီး ကောငျးမှုမြားပွုလုပျနိုငျကွပါစလေို့ ဆန်ဒပွုလကြျ..............။ ' Posted By ဆနျနီနမေငျး 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 #ဓမ်မနှဈသကျသူ

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2P9pgF8

* အမွေးတိုင်ပူဇော်ခြင်းနဲ့ပတ်သတ်၍ * 🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹 မေး။ ။ အရှင်ဘုရား မေးခွန်းနောက်တစ်ခုလောက် မေးပါရစေ။ ဖယောင်းတိုင်၊ အမွေးတိုင် ထွန်းတယ်ဆိုတာ လေထဲကို ကာဗွန်တိုင် အောက်ဆိုက်များစေတယ်။ လေထု ညစ်ညမ်းမှုသာဖြစ်စေပြီး ဘာမှထူးမှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ မှန်ပါသလားဘုရား။ ဖြေ။ ။ အင်း ဒီမေးခွန်းဟာလည်း တကယ်သိသင့်တဲ့ မေးခွန်းလေးပါ။ မြတ်စွာဘုရားရှေ့မှာ အမွေးတိုင်ပူဇော်တယ်၊ ဆီးမီးပူဇော်တယ်၊ ပန်းပူဇော်တယ်ဆိုတာ ဘာကြောင့် ဘယ်လိုပူဇော်ရတယ်ဆိုတာကို မသိကြတာက များပါတယ်။ တကယ်တော့ မြတ်ဗုဒ္ဓဟာ ကိလေသာအားလုံး ကင်စင်ပြီးဖြစ်လို့ အမွေးနံ့သာ စသည်တို့ မလိုအပ်တော့ပါ။ မြတ်ဗုဒ္ဓခန္ဓာကိုယ်တော်၌လည်း အညစ်အကြေးများမရှိဘဲ ကင်းစင်နေပါတယ်။ အဲဒီလို အမွေးနံ့သာစသည်တို့လည်း အလိုမရှိ၊ သူကိုယ်တိုင်၌လည်း အညစ်အကြေး ကင်းစင်နေတဲ့ မြတ်ဗုဒ္ဓဟာ အဘယ့်ကြောင့် အမွေးနံ့သာ ပူဇော်ခြင်း၊ ပန်းများပူဇော်ခြင်းတို့ကို လက်ခံရသလဲဆိုတာ သေချာစဉ်းစား ကြည့်သင့်ပါတယ်။ မြတ်ဗုဒ္ဓဟာ စာရေးသူတို့ သတ္တဝါတွေအပေါ်မှာ မဟာကရုဏာတော်ရှင် ဖြစ်တယ်ဆိုတာ ဒီဟာကို ထောက်ဆကြည့်တာနဲ့ပင် အတော်လေး ကြည်ညိုစရာ လေးစားစရာ ကောင်းလှပါတယ်။ သူ့အတွက် မလိုအပ်တဲ့အရာတွေ သူတစ်ပါးက လာပြုလုပ်တာကို လက်ခံခြင်းဟာ မဟာကရုဏာရှင်မို့သာ တခြားမည်သူမျှ လက်ခံလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ စာရေးသူတို့ လူသားများတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်ဟာ ရေမွှေးအကောင်းဆုံးတွေ သုံးထားတယ်ဆိုပါစို့၊ အဲဒီလူကို တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ရေမွေးလောက် မကောင်းတဲ့အနံ့ဆိုးတဲ့ အနံ့တစ်ခုနဲ့ ဖြန့်ပက်ပေးမည်ဆိုရင် မဟာကရုဏာရှင်မဟုတ်တဲ့ စာရေးသူတို့လူသားများ သည်းခံခွင့်လွတ်မှာ မဟုတ်သလို အသာတကြည်နဲ့လည်း ခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အင်း မြတ်ဗုဒ္ဓကတော့ မဟာကရုဏာရှင်ဖြစ်တဲ့အတွက် သူ့ပင်ကိုယ်သဘာဝလောက် အမွေးနံ့သာမရှိတဲ့ အမွေးတိုင်၊ ပန်းများ သူနားမှာ ပူဇော်ခြင်းကို လက်ခံထားပေးတယ်။ ဒါဟာ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သတ္တဝါတွေကို သနားငဲ့ညာပြီး တရားထူး မြန်မြန်ရစေချင်လို့ပါ။ အမွေးတိုင် ပူဇော်တယ်၊ ပန်းပူဇော်တယ်ဆိုတာ တကယ်တော့ အဲဒီအမွေးတိုင်၊ ပန်းပွင့်တို့ရဲ့ ဖြစ်ပျက်ကို ရှု့မြင်ပြီး မိမိရဲ့ခန္ဓကိုယ်ကိုလည်း ရှု့တတ်အောင်လို့ပါ။ အမွေးတိုင်လေး ကို ကြည့်လိုက်ရင် တစ်စတစ်စနဲ့ လောင်းမြိုက်ကုန်ဆုံးပြီး ပြာဖြစ်ကာ မြေကြီးထဲ ရောက်သွားပါတယ်။ အဲဒီလိုပဲ မိမိရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးဟာ မွေးလာပြီးကနေ တစ်ရက်တစ်ရက်နဲ့ ကုန်ဆုံးကာ နောက်ဆုံးပျက်စီးပြီး မြေကြီးဖြစ်သွားပါတယ်။ ဘယ်လောက်ပင် မိမိတို့က မာန်မာနတွေတက်ပြီး ပြုပြင်စေကာမှု ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကတော့ ပျက်စီးရင်း ပျက်စီးလျက်ပါ။ ဒီလို အမြဲတမ်းပျက်စီးနေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးအတွက် ရှာဖွေကျွေးမွေးရ၊ ပြုပြင်ပေးရနဲ့ မိမိမှာနေ့စဉ် လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟစတဲ့ ကိလေသာတွေ ဖြစ်နေပါတယ်။ တချို့ဆို သာမာန်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ် လောဘ၊ ဒေါသသာမကဘဲ သူများထက်သာလွန်တဲ့ မတရားမှု လောဘ ဒေါသတွေဖြစ်ပြီး ငါးပါးသီလတွေ ကျုးလွန်ကြကာ မကောင်းမှုများကို သူများထက်ပိုလွန်၍ ပြုလုပ်နေကြပါတယ်။ မိမိခန္ဓာကိုယ်ကြီးဟာ အမွေးတိုင်လိုပဲ တစ်ရက်တစ်ရက်နဲ့ ကုန်ဆုံးကာ ပျက်စီးသွားမည်ဆိုတာကို နေ့စဉ်နဲ့အမျှ သတိရှိနေမယ်ဆိုရင် သာမာန်ထက်ပိုတဲ့ ကိလေသာမကောင်းမှုများ မိမိသန္တာန်မှာမဖြစ်ဘဲ ကောင်းမှုကုသိုလ်များကို နေ့စဉ်နဲ့အမျှ ပြုလုပ်နေမှာ သေချာပါတယ်။ ဒါကြောင့် မိမိတို့ဟာ ကောင်းမှုကုသိုလ်များပြုလုပ်ပေးရင်းနဲ့ မိမိသန္တာန်မှာရှိတဲ့ ကိလေသာများကို နည်းနည်းချင်းပယ်သတ်သွားရမှာပါ။ အမွေးတိုင်နည်းတူ ပန်းပွင့်တို့ ဖယောင်းမီးတို့ ပူဇော်ခိုင်းခြင်းဟာလည်း အခုလို အဖြစ်အပျက်များကို ကျောင်းမှာလာခိုက်၊ ဘုရားရှေ့မှာရှိနေခိုက်တွင် တရားရှု့မှတ် တတ်အောင်နှင့် တရားရှု့မှတ်ရန် ပူဇော်ခိုင်းခြင်း၊ ခွင့်ပြုခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ ဖယောင်မီးလှူလို့ အသိဉာဏ်ကောင်းခြင်းစတဲ့ အကျိုးတွေရရှိတာတော့ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ထိုအကျိုးများဟာ သာမညအရာသာဖြစ်ပြီး တရားရှု့မှတ်ဖို့ရန်သာ အဓိကအချက်ဖြစ်ပါတယ်။ မိမိတို့လူသားများက အမွေးတိုင်ပူဇော်ရခြင်း၊ ပန်းပူဇော်ရခြင်း၊ ဆီးမီးပူဇော်ရခြင်းများရဲ့ အဓိကအဓိပ္ပါယ်ကို သေချာကျနစွာမသိတဲ့အတွက် ဖြစ်သလိုတွေးကာ ဖြစ်သလိုလုပ်နေကြတာပါ။ ဘုရားစေတီ၊ ဆင်းတုတော်ရှေ့တွင် ဆီးမီးထွန်းပူဇော်ရင် တချို့က ဘုရားကို မီးပူတိုက်သလိုဖြစ်အောင် ဘုရားနားကပ်ကာ ပူဇော်သူများကိုလည်း စာရေးသူတွေ့ဖူးပါတယ်။ သို့သော် စာရေးသူ ပါးစပ်နဲ့ပြောရင် အပြစ်တင်ခံရမှာမို့ စာနဲ့ပဲ ပြောလိုက်ရခြင်းပါ။ ဆီးမီးပူဇော်ခြင်း၊ အမွေးတိုင်လှူခြင်းများဟာ မိမိအတွက်သာ အဓိကဖြစ်ပြီး ဘုရားနားကပ်ထားရန် မလိုပေ။ ဘုရားရှေ့၀ယ် မိမိမြင်လောက်တဲ့ နေရာဆိုရင် ရပါတယ်။ ယခုခေတ် ဆီးမီးပူဇော်ရာ၀ယ် လျှပ်စစ်မီးများနဲ့ ပူဇော်ကြတာကို တွေ့ရပါတယ်။ အဲဒီလို လျှပ်စစ်မီးနဲ့ ပူဇော်ခြင်းဟာ မိမိတို့အဓိကလုပ်ရမဲ့ တရားရှု့မှတ်ရန် မဖြစ်နိုင်တဲ့အတွက် အဓိကအကျိုးတော့ ရရှိတော့မှာမဟုတ်ပေ။ လျှပ်စစ်မီးပူဇော်တဲ့ အကျိုးသာ ရရှိပါလိမ့်မယ်။ တကယ်တော့ မြတ်ဗုဒ္ဓဟာ ခြောက်ပါးသောရောင်ခြည်တော်များနဲ့ ပြည့်စုံသူဖြစ်တဲ့အတွက် မည်သည့်အလင်းရောင်ကမျှ မထိုးဖောက်နိုင်ပါ။ သို့သော် သတ္တဝါများအတွက် တရားရှု့မှတ်နိုင်ရန် မြတ်ဗုဒ္ဓက သူ့ရှေ့မှာ ဆီးမီးပူဇော်ခွင့် ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ နိဂုံးချုပ်အနေနဲ့ အမွေးတိုင်ကဲ့သို့ တစ်စတစ်စနဲ့ ပျက်စီးနေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမပျက်စီးခင် မာန်မာနလောဘစတဲ့ မကောင်းမှုများမှရှောင်ကြဉ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို တရားသဘောနဲ့နေ့စဉ်ရှု့မှတ်ပြီး ကောင်းမှုများပြုလုပ်နိုင်ကြပါစေလို့ ဆန္ဒပြုလျက်..............။ ' Posted By ဆန်နီနေမင်း 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 #ဓမ္မနှစ်သက်သူ* အမှေးတိုငျပူဇောျခွငျးနဲ့ပတျသတျ၍ * 🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹 မေး။ ။ အရှငျဘုရား မေးခှနျးနောကျတဈခုလောကျ မေးပါရစေ။ ဖယောငျးတိုငျ၊ အမှေးတိုငျ ထှနျးတယျဆိုတာ လထေဲကို ကာဗှနျတိုငျ အောကျဆိုကျမြားစတေယျ။ လထေု ညဈညမျးမှုသာဖွဈစပွေီး ဘာမှထူးမှာမဟုတျဘူးဆိုတာ မှနျပါသလားဘုရား။ ဖွေ။ ။ အငျး ဒီမေးခှနျးဟာလညျး တကယျသိသငျ့တဲ့ မေးခှနျးလေးပါ။ မွတျစှာဘုရားရှေ့မှာ အမှေးတိုငျပူဇောျတယျ၊ ဆီးမီးပူဇောျတယျ၊ ပနျးပူဇောျတယျဆိုတာ ဘာကွောငျ့ ဘယျလိုပူဇောျရတယျဆိုတာကို မသိကွတာက မြားပါတယျ။ တကယျတော့ မွတျဗုဒ်ဓဟာ ကိလသောအားလုံး ကငျစငျပွီးဖွဈလို့ အမှေးနံ့သာ စသညျတို့ မလိုအပျတော့ပါ။ မွတျဗုဒ်ဓခန်ဓာကိုယျတောျ၌လညျး အညဈအကွေးမြားမရှိဘဲ ကငျးစငျနပေါတယျ။ အဲဒီလို အမှေးနံ့သာစသညျတို့လညျး အလိုမရှိ၊ သူကိုယျတိုငျ၌လညျး အညဈအကွေး ကငျးစငျနတေဲ့ မွတျဗုဒ်ဓဟာ အဘယျ့ကွောငျ့ အမှေးနံ့သာ ပူဇောျခွငျး၊ ပနျးမြားပူဇောျခွငျးတို့ကို လကျခံရသလဲဆိုတာ သခြောစဉျးစား ကွညျ့သငျ့ပါတယျ။ မွတျဗုဒ်ဓဟာ စာရေးသူတို့ သတ်တဝါတှအေပေါျမှာ မဟာကရုဏာတောျရှငျ ဖွဈတယျဆိုတာ ဒီဟာကို ထောကျဆကွညျ့တာနဲ့ပငျ အတောျလေး ကွညျညိုစရာ လေးစားစရာ ကောငျးလှပါတယျ။ သူ့အတှကျ မလိုအပျတဲ့အရာတှေ သူတဈပါးက လာပွုလုပျတာကို လကျခံခွငျးဟာ မဟာကရုဏာရှငျမို့သာ တခွားမညျသူမြှ လကျခံလိမျ့မညျမဟုတျပေ။ စာရေးသူတို့ လူသားမြားတှငျ တဈစုံတဈယောကျဟာ ရမှေှေးအကောငျးဆုံးတှေ သုံးထားတယျဆိုပါစို့၊ အဲဒီလူကို တဈယောကျယောကျက သူ့ရမှေေးလောကျ မကောငျးတဲ့အနံ့ဆိုးတဲ့ အနံ့တဈခုနဲ့ ဖွနျ့ပကျပေးမညျဆိုရငျ မဟာကရုဏာရှငျမဟုတျတဲ့ စာရေးသူတို့လူသားမြား သညျးခံခှငျ့လှတျမှာ မဟုတျသလို အသာတကွညျနဲ့လညျး ခှငျ့ပွုမှာ မဟုတျပါဘူး။ အငျး မွတျဗုဒ်ဓကတော့ မဟာကရုဏာရှငျဖွဈတဲ့အတှကျ သူ့ပငျကိုယျသဘာဝလောကျ အမှေးနံ့သာမရှိတဲ့ အမှေးတိုငျ၊ ပနျးမြား သူနားမှာ ပူဇောျခွငျးကို လကျခံထားပေးတယျ။ ဒါဟာ ဘာဖွဈလို့လဲဆိုတော့ သတ်တဝါတှကေို သနားငဲ့ညာပွီး တရားထူး မွနျမွနျရစခေငြျလို့ပါ။ အမှေးတိုငျ ပူဇောျတယျ၊ ပနျးပူဇောျတယျဆိုတာ တကယျတော့ အဲဒီအမှေးတိုငျ၊ ပနျးပှငျ့တို့ရဲ့ ဖွဈပကြျကို ရှု့မွငျပွီး မိမိရဲ့ခန်ဓကိုယျကိုလညျး ရှု့တတျအောငျလို့ပါ။ အမှေးတိုငျလေး ကို ကွညျ့လိုကျရငျ တဈစတဈစနဲ့ လောငျးမွိုကျကုနျဆုံးပွီး ပွာဖွဈကာ မွကွေီးထဲ ရောကျသှားပါတယျ။ အဲဒီလိုပဲ မိမိရဲ့ ခန်ဓာကိုယျကွီးဟာ မှေးလာပွီးကနေ တဈရကျတဈရကျနဲ့ ကုနျဆုံးကာ နောကျဆုံးပကြျစီးပွီး မွကွေီးဖွဈသှားပါတယျ။ ဘယျလောကျပငျ မိမိတို့က မာနျမာနတှတေကျပွီး ပွုပွငျစကောမှု ခန်ဓာကိုယျကွီးကတော့ ပကြျစီးရငျး ပကြျစီးလကြျပါ။ ဒီလို အမွဲတမျးပကြျစီးနတေဲ့ ခန်ဓာကိုယျကွီးအတှကျ ရှာဖှကြှေေးမှေးရ၊ ပွုပွငျပေးရနဲ့ မိမိမှာနေ့စဉျ လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟစတဲ့ ကိလသောတှေ ဖွဈနပေါတယျ။ တခြို့ဆို သာမာနျလုပျရိုးလုပျစဉျ လောဘ၊ ဒေါသသာမကဘဲ သူမြားထကျသာလှနျတဲ့ မတရားမှု လောဘ ဒေါသတှဖွေဈပွီး ငါးပါးသီလတှေ ကြုးလှနျကွကာ မကောငျးမှုမြားကို သူမြားထကျပိုလှနျ၍ ပွုလုပျနကွေပါတယျ။ မိမိခန်ဓာကိုယျကွီးဟာ အမှေးတိုငျလိုပဲ တဈရကျတဈရကျနဲ့ ကုနျဆုံးကာ ပကြျစီးသှားမညျဆိုတာကို နေ့စဉျနဲ့အမြှ သတိရှိနမေယျဆိုရငျ သာမာနျထကျပိုတဲ့ ကိလသောမကောငျးမှုမြား မိမိသန်တာနျမှာမဖွဈဘဲ ကောငျးမှုကုသိုလျမြားကို နေ့စဉျနဲ့အမြှ ပွုလုပျနမှော သခြောပါတယျ။ ဒါကွောငျ့ မိမိတို့ဟာ ကောငျးမှုကုသိုလျမြားပွုလုပျပေးရငျးနဲ့ မိမိသန်တာနျမှာရှိတဲ့ ကိလသောမြားကို နညျးနညျးခငြျးပယျသတျသှားရမှာပါ။ အမှေးတိုငျနညျးတူ ပနျးပှငျ့တို့ ဖယောငျးမီးတို့ ပူဇောျခိုငျးခွငျးဟာလညျး အခုလို အဖွဈအပကြျမြားကို ကြောငျးမှာလာခိုကျ၊ ဘုရားရှေ့မှာရှိနခေိုကျတှငျ တရားရှု့မှတျ တတျအောငျနှငျ့ တရားရှု့မှတျရနျ ပူဇောျခိုငျးခွငျး၊ ခှငျ့ပွုခွငျးဖွဈပါတယျ။ ဖယောငျမီးလှူလို့ အသိဉာဏျကောငျးခွငျးစတဲ့ အကြိုးတှရေရှိတာတော့ မှနျပါတယျ။ ဒါပမေဲ့ ထိုအကြိုးမြားဟာ သာမညအရာသာဖွဈပွီး တရားရှု့မှတျဖို့ရနျသာ အဓိကအခကြျဖွဈပါတယျ။ မိမိတို့လူသားမြားက အမှေးတိုငျပူဇောျရခွငျး၊ ပနျးပူဇောျရခွငျး၊ ဆီးမီးပူဇောျရခွငျးမြားရဲ့ အဓိကအဓိပ်ပါယျကို သခြောကနြစှာမသိတဲ့အတှကျ ဖွဈသလိုတှေးကာ ဖွဈသလိုလုပျနကွေတာပါ။ ဘုရားစတေီ၊ ဆငျးတုတောျရှေ့တှငျ ဆီးမီးထှနျးပူဇောျရငျ တခြို့က ဘုရားကို မီးပူတိုကျသလိုဖွဈအောငျ ဘုရားနားကပျကာ ပူဇောျသူမြားကိုလညျး စာရေးသူတှေ့ဖူးပါတယျ။ သို့သောျ စာရေးသူ ပါးစပျနဲ့ပွောရငျ အပွဈတငျခံရမှာမို့ စာနဲ့ပဲ ပွောလိုကျရခွငျးပါ။ ဆီးမီးပူဇောျခွငျး၊ အမှေးတိုငျလှူခွငျးမြားဟာ မိမိအတှကျသာ အဓိကဖွဈပွီး ဘုရားနားကပျထားရနျ မလိုပေ။ ဘုရားရှေ့၀ယျ မိမိမွငျလောကျတဲ့ နရောဆိုရငျ ရပါတယျ။ ယခုခတျေ ဆီးမီးပူဇောျရာ၀ယျ လြှပျစဈမီးမြားနဲ့ ပူဇောျကွတာကို တှေ့ရပါတယျ။ အဲဒီလို လြှပျစဈမီးနဲ့ ပူဇောျခွငျးဟာ မိမိတို့အဓိကလုပျရမဲ့ တရားရှု့မှတျရနျ မဖွဈနိုငျတဲ့အတှကျ အဓိကအကြိုးတော့ ရရှိတော့မှာမဟုတျပေ။ လြှပျစဈမီးပူဇောျတဲ့ အကြိုးသာ ရရှိပါလိမျ့မယျ။ တကယျတော့ မွတျဗုဒ်ဓဟာ ခွောကျပါးသောရောငျခွညျတောျမြားနဲ့ ပွညျ့စုံသူဖွဈတဲ့အတှကျ မညျသညျ့အလငျးရောငျကမြှ မထိုးဖောကျနိုငျပါ။ သို့သောျ သတ်တဝါမြားအတှကျ တရားရှု့မှတျနိုငျရနျ မွတျဗုဒ်ဓက သူ့ရှေ့မှာ ဆီးမီးပူဇောျခှငျ့ ပေးခဲ့ခွငျးဖွဈပါတယျ။ နိဂုံးခြုပျအနနေဲ့ အမှေးတိုငျကဲ့သို့ တဈစတဈစနဲ့ ပကြျစီးနတေဲ့ ခန်ဓာကိုယျကွီးမပကြျစီးခငျ မာနျမာနလောဘစတဲ့ မကောငျးမှုမြားမှရှောငျကွဉျကာ ခန်ဓာကိုယျကွီးကို တရားသဘောနဲ့နေ့စဉျရှု့မှတျပွီး ကောငျးမှုမြားပွုလုပျနိုငျကွပါစလေို့ ဆန်ဒပွုလကြျ..............။ ' Posted By ဆနျနီနမေငျး 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 #ဓမ်မနှဈသကျသူ

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2P9pgF8

သူတော်ကောင်းနှင့်ပေါင်းဖော်ရခြင်း၏အကျိုး **************** သဗ်ဘိရဝေ သမာသထေ သဗ်ဘိကုဗ်ဗထေ သန်ထဝံ သတံသဒ္ဓမ္မ မညာယ သေယျော ဟောတိ နပါစိယော။ သဗ္ဘိရေဝ ပညာရှိသူတော်ကောင်းတို့နှင့်သာလျင် သမာသေထ ပေါင်းဖော်တန်ရာ၏ သဗ္ဘိ သူတော်ကောင်းတို့နှင့် သန္ထဝံပေါင်းဖော်ဆည်းကပ်ခြင်းကို ကုဗ္ဗေထ ပြုကုန်ရာ၏ သတံ ဘုရားအစရှိသောသူတော်ကောင်းတို့၏ သဒ္ဓမ္မံ ငါးပါးသောသီလ လေးပါးသောသတိပဌာန်အစရှိသောချီးမွင်းအပ်သောတရားကို အညာယ သိ၍ သေယျောမြတ်၏ဟောတိဖြစ်၏ ပါပိယော ယုတ်မာသည် နဟောတိမဖြစ်။ ဒေဝတာသံယုတ် အဌကတထာ သဗ္ဘိသုတ်မှ ရှေးလွန်လေပြီးသောအခါကုန်သည်ခုနှစ်ရာတို့သည် သင်္ဘောဖြင့် သမုဒ္ဒရာ၌့သွားကြလေသည် ခုနှစ်ရက်မြောက်သောနေ့တွင်သမုဒ္ဒရာ၌သွားနေစဉ်သင်္ဘောသည်ကွဲ၍ရေဝင်လေသည် ထိုအခါ သင်္ဘောတွင်ပါလာသောကုန်သည်တိုသည်မိမိတိုအားထားရာ အားကိုးနတ်တို့ကိုပူဇော်ပသ ကာ ငိုကြွေးကြကုန်လေ၏ အချို့သူတိုသည်လည်းတောင်ပန်ခြင်း မြည်တမ်းခြင်းဆူညံစွာအော်ဟစ်ကြလေသည် ထိုကုန်သည်တိုအထဲတွင်တစ်ယောက်သော ယောင်္ကျားသည် သင်္ဘောထွက်မည့်နေ့တွင် ရဟန်းသံဃာတို့အားမိမိလှူအပ်သောအလှူ ဆောက်တည်အပ်သော သရဏဂုံသီလကိုဆင်ခြင်နှလုံးသွင်းလျက် ကြောက်ရွံခြင်းကင်းလျက်နေ၏ တခြားကုန်သည်တို့က ထိုမကြောက်သောကုန်သည်ကိုမေးကြကုန်လေ၏ ငါသည်သေရမည့်ခန္ဓာရှိနေသည့်အတွက်အသေပြင်ဆင်မူကိုကြိုတင်၍သာပြု့ခဲ့လေသည် ထိုအခါမေးသောသူတို့က သင်၏အားကိုးရာအာထားရာကို ငါတို့အားလည်းပေးအပ်ပါလေဟုမေးကြတောင်းပန်ကြလေကုန်သည် ပေးလိုလည်းရပါကုန်သလားဟုဆိုလေသည် ထိုတစ်ယောက်သောယောင်္ကျားသည် ခုနှစ်ရာသောကုန်သည်တို့အား တစ်ရာဆီ ခုနှစ်စုဖွဲ့၍ သရဏဂုံနှင့် ငါးပါးသီလကိုပေးလေသည် သင်တိုသည် အခြားတစ်ပါးသောအားထားရာ ကိုးကွယ်ရားသည်မရှိ ဤခံယူဆောက်တည်ထားပြီးသော သရဏဂုံနှင့်သီလကိုသာလျင် ဆင်ခြင်နှလုံးကြကုန်လော့ ထိုကုန်သည်ခုနှစ်ရာတို့သည်သေလွန်သည်ရှိသော် တာဝတိ ံသာနတ်ပြည်၌နတ်ဖြစ်ကြလေသည် အတုလ္လပကာရီ နတ်သားမည်ကြကုန်လေသည် ထိုနတ်သားတို့သည်မိမိပြုခဲ့သောကုသိုလ်ကံကိုဆင်ခြင်လတ်သော် ဆရာကိုအမှီပြု၍ သူတော်ကောင်းကိုအမှီပြု၍နိတ်စည်းစီမ်ကိုရသောအဖြစ်ကိုသိကြလေသတည်း။ ထိုအကြောင်းအရာကိုမြတ်စွာဘုရားအထံနော်၌ဆရာ့ကျေးဇူးကိုလျောက်ထားလိုကာ သန်းကောင်းယံအချိန် ဇေတဝန်ကျောင်းတော်သို့ချဉ်းကပ်၍မြတ်စွားဘုရားအားသင့်တင့်သောအရပ်၌ ရပ်ကာလျောက်ထားလေသော် ဘုရားရှင်က အထက်ပါ ဂါထာဖြင့် * သဗ္ဘိရေဝ သမာသေထ သဗ်ဘိကုဗ်ဗထေ သန်ထဝံ သတံသဒ္ဓမ္မ မညာယ သေယျောဟောတိ နပါစိယော ဟောတော်မူလေသည်။ ဓမ္မမိတ်ဆွေအပေါင်းတို့သည့် သရဏဂုံနှင့်သီလကိုမြဲကြပါလို တိုက်တွန်းရင်း---

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2ofHlGM

" ကုသိုလ်နှင့် အကုသိုလ် " 🌷💫💫💫💫💫💫🌷 စိတ်ကို ပူလောင်စေတဲ့ အရာမှန်သမျှ အကုသိုလ်ပဲ။ လောဘ ဒေါသ မောဟကို အကြောင်းရင်းခံပြီးတော့ လုပ်တယ်။ လုပ်နေဆဲ အခိုက်အတန့်မှာလည်း လောဘ ဒေါသ မောဟတွေ ဖြစ်နေ တယ်ဆိုရင် ဒါက အကုသိုလ်ပေါ့။ အဲဒါနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်က အလောဘ အဒေါသ အမောဟပေါ့။ လောဘကင်း ဒေါသကင်း မောဟ ကင်းတာကို အခြေခံတယ်။ လုပ်နေဆဲ အခိုက်အတန့်မှာလည်း လောဘ ဒေါသ မောဟတွေ ကင်းနေ တယ်ဆိုရင် အဲဒါက ကုသိုလ်ပေါ့။ ဘ၀အကျိုးပေး စိတ်အကျိုးပေး ဆိုပြီး နှစ်မျိုးရှိရာမှာ … ဘ၀အကျိုးပေးအနေနဲ့ ကောင်းကျိုး ဖြစ်နိုင်တဲ့ အလုပ်ဆိုရင် ကုသိုလ်ပေါ့။ ဆိုးကျိုးဖြစ်နိုင်တဲ့ အလုပ်ဆိုရင် အကုသိုလ်ပေါ့။ စိတ်အကျိုးပေးအနေနဲ့လည်း စိတ်ကောင်းစိတ်မြတ်ဖြစ်ပြီး စိတ်ကို ကြည်လင်မှု အေးချမ်းမှုတွေ ဖြစ်စေနိုင်တဲ့ အလုပ်ဆိုရင် ကုသိုလ်ပေါ့။ စိတ်ဆိုးစိတ်ယုတ်ဖြစ်ပြီး စိတ်ပူလောင်မှု စိတ်ညစ်နွမ်းမှု စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုတွေ ဖြစ်စေ နိုင်တဲ့ အလုပ်ဆိုရင် အကုသိုလ်ပေါ့။ ဒါက အလွယ်ကူဆုံးနဲ့ အခြေခံအကျဆုံးပါပဲ။ ကုသိုလ်ဆိုရင် ရတနာသုံးပါးနဲ့ ပတ်သက်တာ လှူဒါန်းတာလုပ်မှ ကုသိုလ်လို့ ထင်နေမှာလေ။ အကုသိုလ်ဆိုရင်လည်း သတ်မှ ဖြတ်မှ ခိုးမှ လိမ်မှ အကုသိုလ်လို့ ထင်နေမှာလေ။ အဲလိုမဟုတ်ဘူး။ စိတ်ကို ပူလောင်စေတဲ့ အရာမှန်သမျှ အကုသိုလ်ပဲ။ ဥပမာ လူတစ်ယောက်ကို မကျေမနပ် ဖြစ်နေတယ်။ သူ့ကို ရိုက်မှ ပုတ်မှ အော်ဟစ်ဆဲဆိုမှ အကုသိုလ်မဟုတ်ဘူး။ လူတစ်ယောက်ကို မကျေမနပ်ဖြစ်ပြီး စိတ်ထဲကနေ ပေါက်ကွဲနေတယ်လို့ဆိုရင် ဒါ အကုသိုလ်ဖြစ်နေတာ။ အကုသိုလ်အလုပ် လုပ်နေတာပဲ။ လူတစ်ယောက်က ကိုယ့်အပေါ်မှာ မကျေမနပ် ဖြစ်ဖွယ်ရာလုပ်ပေမယ့် သူ့အပေါ်မှာ မကျေမနပ် ဖြစ်မနေဘူး။ နားလည်ပေးတယ်။ ခွင့်လွှတ်ပေးတယ်။ ကျေနပ်ပေးတယ်ဆိုရင် အဲဒါကိုက ကုသိုလ်ပဲ။ လူတစ်ယောက်ကိုသွားပြီး လှူဒါန်းလိုက်မှ ကူညီလိုက်မှ ကုသိုလ်ရတာ မဟုတ်ဘူး။ လူတစ်ယောက်က ကိုယ့်အပေါ်မှာ ပြောဆိုတာ ပြုမူတာနဲ့ပတ်သက်လို့ သြော် ဒါက… သူ့ဝါသနာနဲ့သူပဲ။ သူ့သဘာဝ ပါပဲလေဆိုပြီး နားလည်ခွင့်လွှတ်ပေးတယ်။ သူ့အပေါ်မှာ မေတ္တာမပျက်ဘူးဆိုရင် အဲဒီစိတ်ကလေးကိုက ကုသိုလ်ပဲ။ မကျေနပ်တဲ့စိတ် ပေါက်ကွဲတယ်ဆိုတဲ့ စိတ်ကို စွန့်လွှတ်နိုင်တာ အဲဒီစိတ်ကို အဖြစ်မခံတာကိုက ကုသိုလ်ပဲ။ ဟိုလိုကြီးမှ ကုသိုလ်မဟုတ်ဘူး။ ဒီလိုလေးလည်း ကုသိုလ်ပဲပေါ့။ ဟိုလိုကြီးဆိုတာက လူတွေက ကုသိုလ်လို့ပြောထားတဲ့ အလုပ်ကြီးတွေ။ ဆွမ်းလောင်းတာတွေ တရားထိုင်တာတွေ တရားနာတာတွေ လုပ်တာကတော့ ဟိုလိုကြီး ကုသိုလ်ပေါ့။ အဲဒီကုသိုလ်တွေတင်မက ဒီလိုလေး ကုသိုလ်ဆိုတာက ကိုယ့်စိတ်ကလေးကို အမြဲတမ်း သတိထားပြီးတော့ … ဘာတွေနဲ့ပဲကြုံကြုံ စိတ်အေးချမ်းအောင် စိတ်ကြည်လင်အောင် နေတတ်တာ… လူတိုင်းအပေါ်မှာ နားလည်ခွင့်လွှတ်ပေး နိုင်တာ။ လူတိုင်းအပေါ်မှာ မေတ္တာနဲ့ ဆက်ဆံတာ… ဆိုပါတော့။ လူတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့လိုက် တဲ့အချိန်မှာ မျက်နှာကြောတင်းကြီးနဲ့ မိုက်ကြည့် ကြည့်လိုက်တယ်ဆိုရင် အဲဒါ အကုသိုလ်ပဲလေ။ အဲဒီလိုမဟုတ်ဘဲနဲ့ လူတစ်ယောက်ကို တွေ့တာနဲ့ ကြည်ကြည်လင်လင် ပြုံးပြုံး ရွှင်ရွှင်လေးနဲ့ နှုတ်ဆက်လိုက်တယ်ဆိုရင် ဒါ ကုသိုလ်ပဲ။ သူ့ကို မကျေနပ်တဲ့ အချက်တစ်ချက်ကို သူ့မြင် တာနဲ့ ချက်ချင်းတွေးမိပြီး မျက်နှာခပ်တင်းတင်း နဲ့ နေလိုက်တယ်ဆိုရင် အဲဒါ အကုသိုလ်ပဲ။ ကိုယ့်အပေါ်မှာ မကောင်းကြံခဲ့ဖူးတဲ့သူ မကောင်းတာ လုပ်ခဲ့ဖူးတဲ့သူကို ပက်ပင်း တွေ့ပေမယ့် သည်းခံခွင့်လွှတ်ပြီးတော့ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်လေး အေးအေးချမ်းချမ်း လေး နှုတ်ဆက်နိုင်တယ်ဆိုရင် အဲဒါကုသိုလ်ပဲ။ ကုသိုလ် အကုသိုလ်ဆိုတာက အချိန်တိုင်းဖြစ်နေတာပဲ။ ဆရာတော် အရှင်ဆန္ဒာဓိက (ရွှေပါရမီတောရ) 💥💥💥 မေတ္တာဖြင့် #LaWarSo " ကုသိုလ္ႏွင့္ အကုသိုလ္ " 🌷💫💫💫💫💫💫🌷 စိတ္ကို ပူေလာင္ေစတဲ့ အရာမွန္သမွ် အကုသိုလ္ပဲ။ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟကို အေၾကာင္းရင္းခံၿပီးေတာ့ လုပ္တယ္။ လုပ္ေနဆဲ အခိုက္အတန့္မွာလည္း ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟေတြ ျဖစ္ေန တယ္ဆိုရင္ ဒါက အကုသိုလ္ေပါ့။ အဲဒါနဲ႕ ဆန့္က်င္ဘက္က အေလာဘ အေဒါသ အေမာဟေပါ့။ ေလာဘကင္း ေဒါသကင္း ေမာဟ ကင္းတာကို အေျခခံတယ္။ လုပ္ေနဆဲ အခိုက္အတန့္မွာလည္း ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟေတြ ကင္းေန တယ္ဆိုရင္ အဲဒါက ကုသိုလ္ေပါ့။ ဘ၀အက်ိဳးေပး စိတ္အက်ိဳးေပး ဆိုၿပီး ႏွစ္မ်ိဳးရွိရာမွာ … ဘ၀အက်ိဳးေပးအေနနဲ႕ ေကာင္းက်ိဳး ျဖစ္နိုင္တဲ့ အလုပ္ဆိုရင္ ကုသိုလ္ေပါ့။ ဆိုးက်ိဳးျဖစ္နိုင္တဲ့ အလုပ္ဆိုရင္ အကုသိုလ္ေပါ့။ စိတ္အက်ိဳးေပးအေနနဲ႕လည္း စိတ္ေကာင္းစိတ္ျမတ္ျဖစ္ၿပီး စိတ္ကို ၾကည္လင္မႈ ေအးခ်မ္းမႈေတြ ျဖစ္ေစနိုင္တဲ့ အလုပ္ဆိုရင္ ကုသိုလ္ေပါ့။ စိတ္ဆိုးစိတ္ယုတ္ျဖစ္ၿပီး စိတ္ပူေလာင္မႈ စိတ္ညစ္ႏြမ္းမႈ စိတ္ရႈပ္ေထြးမႈေတြ ျဖစ္ေစ နိုင္တဲ့ အလုပ္ဆိုရင္ အကုသိုလ္ေပါ့။ ဒါက အလြယ္ကူဆုံးနဲ႕ အေျခခံအက်ဆဳံးပါပဲ။ ကုသိုလ္ဆိုရင္ ရတနာသုံးပါးနဲ႕ ပတ္သက္တာ လႉဒါန္းတာလုပ္မွ ကုသိုလ္လို႔ ထင္ေနမွာေလ။ အကုသိုလ္ဆိုရင္လည္း သတ္မွ ျဖတ္မွ ခိုးမွ လိမ္မွ အကုသိုလ္လို႔ ထင္ေနမွာေလ။ အဲလိုမဟုတ္ဘူး။ စိတ္ကို ပူေလာင္ေစတဲ့ အရာမွန္သမွ် အကုသိုလ္ပဲ။ ဥပမာ လူတစ္ေယာက္ကို မေက်မနပ္ ျဖစ္ေနတယ္။ သူ႕ကို ရိုက္မွ ပုတ္မွ ေအာ္ဟစ္ဆဲဆိုမွ အကုသိုလ္မဟုတ္ဘူး။ လူတစ္ေယာက္ကို မေက်မနပ္ျဖစ္ၿပီး စိတ္ထဲကေန ေပါက္ကြဲေနတယ္လို႔ဆိုရင္ ဒါ အကုသိုလ္ျဖစ္ေနတာ။ အကုသိုလ္အလုပ္ လုပ္ေနတာပဲ။ လူတစ္ေယာက္က ကိုယ့္အေပၚမွာ မေက်မနပ္ ျဖစ္ဖြယ္ရာလုပ္ေပမယ့္ သူ႕အေပၚမွာ မေက်မနပ္ ျဖစ္မေနဘူး။ နားလည္ေပးတယ္။ ခြင့္လႊတ္ေပးတယ္။ ေက်နပ္ေပးတယ္ဆိုရင္ အဲဒါကိုက ကုသိုလ္ပဲ။ လူတစ္ေယာက္ကိုသြားၿပီး လႉဒါန္းလိုက္မွ ကူညီလိုက္မွ ကုသိုလ္ရတာ မဟုတ္ဘူး။ လူတစ္ေယာက္က ကိုယ့္အေပၚမွာ ေျပာဆိုတာ ျပဳမူတာနဲ႕ပတ္သက္လို႔ ေၾသာ္ ဒါက… သူ႕ဝါသနာနဲ႕သူပဲ။ သူ႕သဘာဝ ပါပဲေလဆိုၿပီး နားလည္ခြင့္လႊတ္ေပးတယ္။ သူ႕အေပၚမွာ ေမတၱာမပ်က္ဘူးဆိုရင္ အဲဒီစိတ္ကေလးကိုက ကုသိုလ္ပဲ။ မေက်နပ္တဲ့စိတ္ ေပါက္ကြဲတယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ကို စြန့္လႊတ္နိုင္တာ အဲဒီစိတ္ကို အျဖစ္မခံတာကိုက ကုသိုလ္ပဲ။ ဟိုလိုႀကီးမွ ကုသိုလ္မဟုတ္ဘူး။ ဒီလိုေလးလည္း ကုသိုလ္ပဲေပါ့။ ဟိုလိုႀကီးဆိုတာက လူေတြက ကုသိုလ္လို႔ေျပာထားတဲ့ အလုပ္ႀကီးေတြ။ ဆြမ္းေလာင္းတာေတြ တရားထိုင္တာေတြ တရားနာတာေတြ လုပ္တာကေတာ့ ဟိုလိုႀကီး ကုသိုလ္ေပါ့။ အဲဒီကုသိုလ္ေတြတင္မက ဒီလိုေလး ကုသိုလ္ဆိုတာက ကိုယ့္စိတ္ကေလးကို အၿမဲတမ္း သတိထားၿပီးေတာ့ … ဘာေတြနဲ႕ပဲႀကဳံႀကဳံ စိတ္ေအးခ်မ္းေအာင္ စိတ္ၾကည္လင္ေအာင္ ေနတတ္တာ… လူတိုင္းအေပၚမွာ နားလည္ခြင့္လႊတ္ေပး နိုင္တာ။ လူတိုင္းအေပၚမွာ ေမတၱာနဲ႕ ဆက္ဆံတာ… ဆိုပါေတာ့။ လူတစ္ေယာက္နဲ႕ ေတြ႕လိုက္ တဲ့အခ်ိန္မွာ မ်က္ႏွာေၾကာတင္းႀကီးနဲ႕ မိုက္ၾကည့္ ၾကည့္လိုက္တယ္ဆိုရင္ အဲဒါ အကုသိုလ္ပဲေလ။ အဲဒီလိုမဟုတ္ဘဲနဲ႕ လူတစ္ေယာက္ကို ေတြ႕တာနဲ႕ ၾကည္ၾကည္လင္လင္ ၿပဳံးၿပဳံး ႐ႊင္႐ႊင္ေလးနဲ႕ ႏႈတ္ဆက္လိုက္တယ္ဆိုရင္ ဒါ ကုသိုလ္ပဲ။ သူ႕ကို မေက်နပ္တဲ့ အခ်က္တစ္ခ်က္ကို သူ႕ျမင္ တာနဲ႕ ခ်က္ခ်င္းေတြးမိၿပီး မ်က္ႏွာခပ္တင္းတင္း နဲ႕ ေနလိုက္တယ္ဆိုရင္ အဲဒါ အကုသိုလ္ပဲ။ ကိုယ့္အေပၚမွာ မေကာင္းႀကံခဲ့ဖူးတဲ့သူ မေကာင္းတာ လုပ္ခဲ့ဖူးတဲ့သူကို ပက္ပင္း ေတြ႕ေပမယ့္ သည္းခံခြင့္လႊတ္ၿပီးေတာ့ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ေလး ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ေလး ႏႈတ္ဆက္နိုင္တယ္ဆိုရင္ အဲဒါကုသိုလ္ပဲ။ ကုသိုလ္ အကုသိုလ္ဆိုတာက အခ်ိန္တိုင္းျဖစ္ေနတာပဲ။ ဆရာေတာ္ အရွင္ဆႏၵာဓိက (ေ႐ႊပါရမီေတာရ) 💥💥💥 ေမတၱာျဖင့္ #LaWarSo

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2MD1Q9y

သူတော်ကောင်းနှင့်ပေါင်းဖော်ရခြင်း၏အကျိုး **************** သဗ်ဘိရဝေ သမာသထေ သဗ်ဘိကုဗ်ဗထေ သန်ထဝံ သတံသဒ္ဓမ္မ မညာယ သေယျော ဟောတိ နပါစိယော။ သဗ္ဘိရေဝ ပညာရှိသူတော်ကောင်းတို့နှင့်သာလျင် သမာသေထ ပေါင်းဖော်တန်ရာ၏ သဗ္ဘိ သူတော်ကောင်းတို့နှင့် သန္ထဝံပေါင်းဖော်ဆည်းကပ်ခြင်းကို ကုဗ္ဗေထ ပြုကုန်ရာ၏ သတံ ဘုရားအစရှိသောသူတော်ကောင်းတို့၏ သဒ္ဓမ္မံ ငါးပါးသောသီလ လေးပါးသောသတိပဌာန်အစရှိသောချီးမွင်းအပ်သောတရားကို အညာယ သိ၍ သေယျောမြတ်၏ဟောတိဖြစ်၏ ပါပိယော ယုတ်မာသည် နဟောတိမဖြစ်။ ဒေဝတာသံယုတ် အဌကတထာ သဗ္ဘိသုတ်မှ ရှေးလွန်လေပြီးသောအခါကုန်သည်ခုနှစ်ရာတို့သည် သင်္ဘောဖြင့် သမုဒ္ဒရာ၌့သွားကြလေသည် ခုနှစ်ရက်မြောက်သောနေ့တွင်သမုဒ္ဒရာ၌သွားနေစဉ်သင်္ဘောသည်ကွဲ၍ရေဝင်လေသည် ထိုအခါ သင်္ဘောတွင်ပါလာသောကုန်သည်တိုသည်မိမိတိုအားထားရာ အားကိုးနတ်တို့ကိုပူဇော်ပသ ကာ ငိုကြွေးကြကုန်လေ၏ အချို့သူတိုသည်လည်းတောင်ပန်ခြင်း မြည်တမ်းခြင်းဆူညံစွာအော်ဟစ်ကြလေသည် ထိုကုန်သည်တိုအထဲတွင်တစ်ယောက်သော ယောင်္ကျားသည် သင်္ဘောထွက်မည့်နေ့တွင် ရဟန်းသံဃာတို့အားမိမိလှူအပ်သောအလှူ ဆောက်တည်အပ်သော သရဏဂုံသီလကိုဆင်ခြင်နှလုံးသွင်းလျက် ကြောက်ရွံခြင်းကင်းလျက်နေ၏ တခြားကုန်သည်တို့က ထိုမကြောက်သောကုန်သည်ကိုမေးကြကုန်လေ၏ ငါသည်သေရမည့်ခန္ဓာရှိနေသည့်အတွက်အသေပြင်ဆင်မူကိုကြိုတင်၍သာပြု့ခဲ့လေသည် ထိုအခါမေးသောသူတို့က သင်၏အားကိုးရာအာထားရာကို ငါတို့အားလည်းပေးအပ်ပါလေဟုမေးကြတောင်းပန်ကြလေကုန်သည် ပေးလိုလည်းရပါကုန်သလားဟုဆိုလေသည် ထိုတစ်ယောက်သောယောင်္ကျားသည် ခုနှစ်ရာသောကုန်သည်တို့အား တစ်ရာဆီ ခုနှစ်စုဖွဲ့၍ သရဏဂုံနှင့် ငါးပါးသီလကိုပေးလေသည် သင်တိုသည် အခြားတစ်ပါးသောအားထားရာ ကိုးကွယ်ရားသည်မရှိ ဤခံယူဆောက်တည်ထားပြီးသော သရဏဂုံနှင့်သီလကိုသာလျင် ဆင်ခြင်နှလုံးကြကုန်လော့ ထိုကုန်သည်ခုနှစ်ရာတို့သည်သေလွန်သည်ရှိသော် တာဝတိ ံသာနတ်ပြည်၌နတ်ဖြစ်ကြလေသည် အတုလ္လပကာရီ နတ်သားမည်ကြကုန်လေသည် ထိုနတ်သားတို့သည်မိမိပြုခဲ့သောကုသိုလ်ကံကိုဆင်ခြင်လတ်သော် ဆရာကိုအမှီပြု၍ သူတော်ကောင်းကိုအမှီပြု၍နိတ်စည်းစီမ်ကိုရသောအဖြစ်ကိုသိကြလေသတည်း။ ထိုအကြောင်းအရာကိုမြတ်စွာဘုရားအထံနော်၌ဆရာ့ကျေးဇူးကိုလျောက်ထားလိုကာ သန်းကောင်းယံအချိန် ဇေတဝန်ကျောင်းတော်သို့ချဉ်းကပ်၍မြတ်စွားဘုရားအားသင့်တင့်သောအရပ်၌ ရပ်ကာလျောက်ထားလေသော် ဘုရားရှင်က အထက်ပါ ဂါထာဖြင့် * သဗ္ဘိရေဝ သမာသေထ သဗ်ဘိကုဗ်ဗထေ သန်ထဝံ သတံသဒ္ဓမ္မ မညာယ သေယျောဟောတိ နပါစိယော ဟောတော်မူလေသည်။ ဓမ္မမိတ်ဆွေအပေါင်းတို့သည့် သရဏဂုံနှင့်သီလကိုမြဲကြပါလို တိုက်တွန်းရင်း---

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2ofHlGM

" ကုသိုလ်နှင့် အကုသိုလ် " 🌷💫💫💫💫💫💫🌷 စိတ်ကို ပူလောင်စေတဲ့ အရာမှန်သမျှ အကုသိုလ်ပဲ။ လောဘ ဒေါသ မောဟကို အကြောင်းရင်းခံပြီးတော့ လုပ်တယ်။ လုပ်နေဆဲ အခိုက်အတန့်မှာလည်း လောဘ ဒေါသ မောဟတွေ ဖြစ်နေ တယ်ဆိုရင် ဒါက အကုသိုလ်ပေါ့။ အဲဒါနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်က အလောဘ အဒေါသ အမောဟပေါ့။ လောဘကင်း ဒေါသကင်း မောဟ ကင်းတာကို အခြေခံတယ်။ လုပ်နေဆဲ အခိုက်အတန့်မှာလည်း လောဘ ဒေါသ မောဟတွေ ကင်းနေ တယ်ဆိုရင် အဲဒါက ကုသိုလ်ပေါ့။ ဘ၀အကျိုးပေး စိတ်အကျိုးပေး ဆိုပြီး နှစ်မျိုးရှိရာမှာ … ဘ၀အကျိုးပေးအနေနဲ့ ကောင်းကျိုး ဖြစ်နိုင်တဲ့ အလုပ်ဆိုရင် ကုသိုလ်ပေါ့။ ဆိုးကျိုးဖြစ်နိုင်တဲ့ အလုပ်ဆိုရင် အကုသိုလ်ပေါ့။ စိတ်အကျိုးပေးအနေနဲ့လည်း စိတ်ကောင်းစိတ်မြတ်ဖြစ်ပြီး စိတ်ကို ကြည်လင်မှု အေးချမ်းမှုတွေ ဖြစ်စေနိုင်တဲ့ အလုပ်ဆိုရင် ကုသိုလ်ပေါ့။ စိတ်ဆိုးစိတ်ယုတ်ဖြစ်ပြီး စိတ်ပူလောင်မှု စိတ်ညစ်နွမ်းမှု စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုတွေ ဖြစ်စေ နိုင်တဲ့ အလုပ်ဆိုရင် အကုသိုလ်ပေါ့။ ဒါက အလွယ်ကူဆုံးနဲ့ အခြေခံအကျဆုံးပါပဲ။ ကုသိုလ်ဆိုရင် ရတနာသုံးပါးနဲ့ ပတ်သက်တာ လှူဒါန်းတာလုပ်မှ ကုသိုလ်လို့ ထင်နေမှာလေ။ အကုသိုလ်ဆိုရင်လည်း သတ်မှ ဖြတ်မှ ခိုးမှ လိမ်မှ အကုသိုလ်လို့ ထင်နေမှာလေ။ အဲလိုမဟုတ်ဘူး။ စိတ်ကို ပူလောင်စေတဲ့ အရာမှန်သမျှ အကုသိုလ်ပဲ။ ဥပမာ လူတစ်ယောက်ကို မကျေမနပ် ဖြစ်နေတယ်။ သူ့ကို ရိုက်မှ ပုတ်မှ အော်ဟစ်ဆဲဆိုမှ အကုသိုလ်မဟုတ်ဘူး။ လူတစ်ယောက်ကို မကျေမနပ်ဖြစ်ပြီး စိတ်ထဲကနေ ပေါက်ကွဲနေတယ်လို့ဆိုရင် ဒါ အကုသိုလ်ဖြစ်နေတာ။ အကုသိုလ်အလုပ် လုပ်နေတာပဲ။ လူတစ်ယောက်က ကိုယ့်အပေါ်မှာ မကျေမနပ် ဖြစ်ဖွယ်ရာလုပ်ပေမယ့် သူ့အပေါ်မှာ မကျေမနပ် ဖြစ်မနေဘူး။ နားလည်ပေးတယ်။ ခွင့်လွှတ်ပေးတယ်။ ကျေနပ်ပေးတယ်ဆိုရင် အဲဒါကိုက ကုသိုလ်ပဲ။ လူတစ်ယောက်ကိုသွားပြီး လှူဒါန်းလိုက်မှ ကူညီလိုက်မှ ကုသိုလ်ရတာ မဟုတ်ဘူး။ လူတစ်ယောက်က ကိုယ့်အပေါ်မှာ ပြောဆိုတာ ပြုမူတာနဲ့ပတ်သက်လို့ သြော် ဒါက… သူ့ဝါသနာနဲ့သူပဲ။ သူ့သဘာဝ ပါပဲလေဆိုပြီး နားလည်ခွင့်လွှတ်ပေးတယ်။ သူ့အပေါ်မှာ မေတ္တာမပျက်ဘူးဆိုရင် အဲဒီစိတ်ကလေးကိုက ကုသိုလ်ပဲ။ မကျေနပ်တဲ့စိတ် ပေါက်ကွဲတယ်ဆိုတဲ့ စိတ်ကို စွန့်လွှတ်နိုင်တာ အဲဒီစိတ်ကို အဖြစ်မခံတာကိုက ကုသိုလ်ပဲ။ ဟိုလိုကြီးမှ ကုသိုလ်မဟုတ်ဘူး။ ဒီလိုလေးလည်း ကုသိုလ်ပဲပေါ့။ ဟိုလိုကြီးဆိုတာက လူတွေက ကုသိုလ်လို့ပြောထားတဲ့ အလုပ်ကြီးတွေ။ ဆွမ်းလောင်းတာတွေ တရားထိုင်တာတွေ တရားနာတာတွေ လုပ်တာကတော့ ဟိုလိုကြီး ကုသိုလ်ပေါ့။ အဲဒီကုသိုလ်တွေတင်မက ဒီလိုလေး ကုသိုလ်ဆိုတာက ကိုယ့်စိတ်ကလေးကို အမြဲတမ်း သတိထားပြီးတော့ … ဘာတွေနဲ့ပဲကြုံကြုံ စိတ်အေးချမ်းအောင် စိတ်ကြည်လင်အောင် နေတတ်တာ… လူတိုင်းအပေါ်မှာ နားလည်ခွင့်လွှတ်ပေး နိုင်တာ။ လူတိုင်းအပေါ်မှာ မေတ္တာနဲ့ ဆက်ဆံတာ… ဆိုပါတော့။ လူတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့လိုက် တဲ့အချိန်မှာ မျက်နှာကြောတင်းကြီးနဲ့ မိုက်ကြည့် ကြည့်လိုက်တယ်ဆိုရင် အဲဒါ အကုသိုလ်ပဲလေ။ အဲဒီလိုမဟုတ်ဘဲနဲ့ လူတစ်ယောက်ကို တွေ့တာနဲ့ ကြည်ကြည်လင်လင် ပြုံးပြုံး ရွှင်ရွှင်လေးနဲ့ နှုတ်ဆက်လိုက်တယ်ဆိုရင် ဒါ ကုသိုလ်ပဲ။ သူ့ကို မကျေနပ်တဲ့ အချက်တစ်ချက်ကို သူ့မြင် တာနဲ့ ချက်ချင်းတွေးမိပြီး မျက်နှာခပ်တင်းတင်း နဲ့ နေလိုက်တယ်ဆိုရင် အဲဒါ အကုသိုလ်ပဲ။ ကိုယ့်အပေါ်မှာ မကောင်းကြံခဲ့ဖူးတဲ့သူ မကောင်းတာ လုပ်ခဲ့ဖူးတဲ့သူကို ပက်ပင်း တွေ့ပေမယ့် သည်းခံခွင့်လွှတ်ပြီးတော့ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်လေး အေးအေးချမ်းချမ်း လေး နှုတ်ဆက်နိုင်တယ်ဆိုရင် အဲဒါကုသိုလ်ပဲ။ ကုသိုလ် အကုသိုလ်ဆိုတာက အချိန်တိုင်းဖြစ်နေတာပဲ။ ဆရာတော် အရှင်ဆန္ဒာဓိက (ရွှေပါရမီတောရ) 💥💥💥 မေတ္တာဖြင့် #LaWarSo " ကုသိုလ္ႏွင့္ အကုသိုလ္ " 🌷💫💫💫💫💫💫🌷 စိတ္ကို ပူေလာင္ေစတဲ့ အရာမွန္သမွ် အကုသိုလ္ပဲ။ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟကို အေၾကာင္းရင္းခံၿပီးေတာ့ လုပ္တယ္။ လုပ္ေနဆဲ အခိုက္အတန့္မွာလည္း ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟေတြ ျဖစ္ေန တယ္ဆိုရင္ ဒါက အကုသိုလ္ေပါ့။ အဲဒါနဲ႕ ဆန့္က်င္ဘက္က အေလာဘ အေဒါသ အေမာဟေပါ့။ ေလာဘကင္း ေဒါသကင္း ေမာဟ ကင္းတာကို အေျခခံတယ္။ လုပ္ေနဆဲ အခိုက္အတန့္မွာလည္း ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟေတြ ကင္းေန တယ္ဆိုရင္ အဲဒါက ကုသိုလ္ေပါ့။ ဘ၀အက်ိဳးေပး စိတ္အက်ိဳးေပး ဆိုၿပီး ႏွစ္မ်ိဳးရွိရာမွာ … ဘ၀အက်ိဳးေပးအေနနဲ႕ ေကာင္းက်ိဳး ျဖစ္နိုင္တဲ့ အလုပ္ဆိုရင္ ကုသိုလ္ေပါ့။ ဆိုးက်ိဳးျဖစ္နိုင္တဲ့ အလုပ္ဆိုရင္ အကုသိုလ္ေပါ့။ စိတ္အက်ိဳးေပးအေနနဲ႕လည္း စိတ္ေကာင္းစိတ္ျမတ္ျဖစ္ၿပီး စိတ္ကို ၾကည္လင္မႈ ေအးခ်မ္းမႈေတြ ျဖစ္ေစနိုင္တဲ့ အလုပ္ဆိုရင္ ကုသိုလ္ေပါ့။ စိတ္ဆိုးစိတ္ယုတ္ျဖစ္ၿပီး စိတ္ပူေလာင္မႈ စိတ္ညစ္ႏြမ္းမႈ စိတ္ရႈပ္ေထြးမႈေတြ ျဖစ္ေစ နိုင္တဲ့ အလုပ္ဆိုရင္ အကုသိုလ္ေပါ့။ ဒါက အလြယ္ကူဆုံးနဲ႕ အေျခခံအက်ဆဳံးပါပဲ။ ကုသိုလ္ဆိုရင္ ရတနာသုံးပါးနဲ႕ ပတ္သက္တာ လႉဒါန္းတာလုပ္မွ ကုသိုလ္လို႔ ထင္ေနမွာေလ။ အကုသိုလ္ဆိုရင္လည္း သတ္မွ ျဖတ္မွ ခိုးမွ လိမ္မွ အကုသိုလ္လို႔ ထင္ေနမွာေလ။ အဲလိုမဟုတ္ဘူး။ စိတ္ကို ပူေလာင္ေစတဲ့ အရာမွန္သမွ် အကုသိုလ္ပဲ။ ဥပမာ လူတစ္ေယာက္ကို မေက်မနပ္ ျဖစ္ေနတယ္။ သူ႕ကို ရိုက္မွ ပုတ္မွ ေအာ္ဟစ္ဆဲဆိုမွ အကုသိုလ္မဟုတ္ဘူး။ လူတစ္ေယာက္ကို မေက်မနပ္ျဖစ္ၿပီး စိတ္ထဲကေန ေပါက္ကြဲေနတယ္လို႔ဆိုရင္ ဒါ အကုသိုလ္ျဖစ္ေနတာ။ အကုသိုလ္အလုပ္ လုပ္ေနတာပဲ။ လူတစ္ေယာက္က ကိုယ့္အေပၚမွာ မေက်မနပ္ ျဖစ္ဖြယ္ရာလုပ္ေပမယ့္ သူ႕အေပၚမွာ မေက်မနပ္ ျဖစ္မေနဘူး။ နားလည္ေပးတယ္။ ခြင့္လႊတ္ေပးတယ္။ ေက်နပ္ေပးတယ္ဆိုရင္ အဲဒါကိုက ကုသိုလ္ပဲ။ လူတစ္ေယာက္ကိုသြားၿပီး လႉဒါန္းလိုက္မွ ကူညီလိုက္မွ ကုသိုလ္ရတာ မဟုတ္ဘူး။ လူတစ္ေယာက္က ကိုယ့္အေပၚမွာ ေျပာဆိုတာ ျပဳမူတာနဲ႕ပတ္သက္လို႔ ေၾသာ္ ဒါက… သူ႕ဝါသနာနဲ႕သူပဲ။ သူ႕သဘာဝ ပါပဲေလဆိုၿပီး နားလည္ခြင့္လႊတ္ေပးတယ္။ သူ႕အေပၚမွာ ေမတၱာမပ်က္ဘူးဆိုရင္ အဲဒီစိတ္ကေလးကိုက ကုသိုလ္ပဲ။ မေက်နပ္တဲ့စိတ္ ေပါက္ကြဲတယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ကို စြန့္လႊတ္နိုင္တာ အဲဒီစိတ္ကို အျဖစ္မခံတာကိုက ကုသိုလ္ပဲ။ ဟိုလိုႀကီးမွ ကုသိုလ္မဟုတ္ဘူး။ ဒီလိုေလးလည္း ကုသိုလ္ပဲေပါ့။ ဟိုလိုႀကီးဆိုတာက လူေတြက ကုသိုလ္လို႔ေျပာထားတဲ့ အလုပ္ႀကီးေတြ။ ဆြမ္းေလာင္းတာေတြ တရားထိုင္တာေတြ တရားနာတာေတြ လုပ္တာကေတာ့ ဟိုလိုႀကီး ကုသိုလ္ေပါ့။ အဲဒီကုသိုလ္ေတြတင္မက ဒီလိုေလး ကုသိုလ္ဆိုတာက ကိုယ့္စိတ္ကေလးကို အၿမဲတမ္း သတိထားၿပီးေတာ့ … ဘာေတြနဲ႕ပဲႀကဳံႀကဳံ စိတ္ေအးခ်မ္းေအာင္ စိတ္ၾကည္လင္ေအာင္ ေနတတ္တာ… လူတိုင္းအေပၚမွာ နားလည္ခြင့္လႊတ္ေပး နိုင္တာ။ လူတိုင္းအေပၚမွာ ေမတၱာနဲ႕ ဆက္ဆံတာ… ဆိုပါေတာ့။ လူတစ္ေယာက္နဲ႕ ေတြ႕လိုက္ တဲ့အခ်ိန္မွာ မ်က္ႏွာေၾကာတင္းႀကီးနဲ႕ မိုက္ၾကည့္ ၾကည့္လိုက္တယ္ဆိုရင္ အဲဒါ အကုသိုလ္ပဲေလ။ အဲဒီလိုမဟုတ္ဘဲနဲ႕ လူတစ္ေယာက္ကို ေတြ႕တာနဲ႕ ၾကည္ၾကည္လင္လင္ ၿပဳံးၿပဳံး ႐ႊင္႐ႊင္ေလးနဲ႕ ႏႈတ္ဆက္လိုက္တယ္ဆိုရင္ ဒါ ကုသိုလ္ပဲ။ သူ႕ကို မေက်နပ္တဲ့ အခ်က္တစ္ခ်က္ကို သူ႕ျမင္ တာနဲ႕ ခ်က္ခ်င္းေတြးမိၿပီး မ်က္ႏွာခပ္တင္းတင္း နဲ႕ ေနလိုက္တယ္ဆိုရင္ အဲဒါ အကုသိုလ္ပဲ။ ကိုယ့္အေပၚမွာ မေကာင္းႀကံခဲ့ဖူးတဲ့သူ မေကာင္းတာ လုပ္ခဲ့ဖူးတဲ့သူကို ပက္ပင္း ေတြ႕ေပမယ့္ သည္းခံခြင့္လႊတ္ၿပီးေတာ့ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ေလး ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ေလး ႏႈတ္ဆက္နိုင္တယ္ဆိုရင္ အဲဒါကုသိုလ္ပဲ။ ကုသိုလ္ အကုသိုလ္ဆိုတာက အခ်ိန္တိုင္းျဖစ္ေနတာပဲ။ ဆရာေတာ္ အရွင္ဆႏၵာဓိက (ေ႐ႊပါရမီေတာရ) 💥💥💥 ေမတၱာျဖင့္ #LaWarSo

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2MD1Q9y

ကံဆိုးတယ် ကံကောင်းတယ်ဆိုတာ သူများက လုပ်ပေးနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ လုပ်ပေးလို့လည်း မရပါဘူး။ ကိုယ့်ကြမ္မာ ကိုယ်တိုင်ဖန်တီးနေကြတာပါ။ ဓမ္မဂုဏ်ရည်ဆရာတော် Cr#ဓမ္မဝန်ဆောင် ကံဆိုးတယ္ ကံေကာင္းတယ္ဆိုတာ သူမ်ားက လုပ္ေပးေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ လုပ္ေပးလို႔လည္း မရပါဘူး။ ကိုယ့္ၾကမၼာ ကိုယ္တိုင္ဖန္တီးေနၾကတာပါ။ ဓမၼဂုဏ္ရည္ဆရာေတာ္ Cr#ဓမၼဝန္ေဆာင္

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2JcAKUC

ကံဆိုးတယ် ကံကောင်းတယ်ဆိုတာ သူများက လုပ်ပေးနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ လုပ်ပေးလို့လည်း မရပါဘူး။ ကိုယ့်ကြမ္မာ ကိုယ်တိုင်ဖန်တီးနေကြတာပါ။ ဓမ္မဂုဏ်ရည်ဆရာတော် Cr#ဓမ္မဝန်ဆောင် ကံဆိုးတယ္ ကံေကာင္းတယ္ဆိုတာ သူမ်ားက လုပ္ေပးေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ လုပ္ေပးလို႔လည္း မရပါဘူး။ ကိုယ့္ၾကမၼာ ကိုယ္တိုင္ဖန္တီးေနၾကတာပါ။ ဓမၼဂုဏ္ရည္ဆရာေတာ္ Cr#ဓမၼဝန္ေဆာင္

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2JcAKUC

ဒီလိုလေးနေစေချင်တယ်

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/33PLjVq

ဒီလိုလေးနေစေချင်တယ်

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/33PLjVq

"နှလုံးလှ ဆုံးမစာ" 🙏🙏🙏🙏🙏 ♦ လုပ်တိုင်းမဖြစ် ၊ စိတ်မညစ်နှင့် ကိုယ်လုပ်တိုင်းသာ ၊ ဖြစ်နေပါက ဘယ်မှာ အနတ္တရှိမည်နည်း ။ ♦ ပြောတိုင်းမရ ၊ ဒေါမထနှင့် ကိုယ်ပြောတိုင်းသာ ၊ ရနေပါက ဘယ်မှာ အနတ္တရှိမည်နည်း ။ ♦ ကြံတိုင်းမမြောက် ၊ စိတ်မဖောက်နှင့် ကြံစည်တိုင်းသာ ၊ ပြီးမြောက်ပါက ဘယ်မှာ အနတ္တရှိမည်နည်း ။ ♦ ဆင်းရဲကြုံမှု ၊ မညည်းညူနှင့် ချမ်းသာချည်းသာ ၊ ကြုံနေပါက ဘယ်မှာ ဒုက္ခရှိမည်နည်း ။ ♦ ပျက်စီးတိုင်းလျှင် ၊ မပူပင်နှင့် မပျက်စီးကာ ၊ ခိုင်မြဲပါက ဘယ်မှာအနိစ္စ ရှိမည်နည်း ။ ♦ အာရုံဟူသမျှ ၊ မတောင့်တနှင့် အာရုံတိုင်းသာ ၊ တောင့်တပါက ဘယ်မှာလောဘ ဆုံးမည်နည်း ။ ♦ အရာရာမျိုး ၊ စိတ်မဆိုးနှင့် နေရာတိုင်းသာ ၊ စိတ်ဆိုးပါက ဘယ်မှာဒေါသ ဆုံးမည်နည်း ။ ♦ သိဉာဏ်မလိုက် ၊ သင်မမိုက်နှင့် အသိဉာဏ်မရ ၊ မိုက်နေပါက ဘယ်မှာမောဟ ဆုံးမည်နည်း ။ ♦ ဗုဒ္ဓတရား ၊ မေ့မထားနှင့် ဆုံးမတိုင်းသာ ၊ ကျင့်ကြံပါက ဘယ်မှာ နိဗ္ဗာန် ေ၀းမည်နည်း ။ ...........မူရင်း........CD..... "ႏွလံုးလွ ဆံုးမစာ" 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 ♦ လုပ္တိုင္းမၿဖစ္ ၊ စိတ္မညစ္ႏွင့္ ကိုယ္လုပ္တိုင္းသာ ၊ ၿဖစ္ေနပါက ဘယ္မွာ အနတၱရွိမည္နည္း ။ ♦ ေၿပာတိုင္းမရ ၊ ေဒါမထႏွင့္ ကိုယ္ေၿပာတိုင္းသာ ၊ ရေနပါက ဘယ္မွာ အနတၱရွိမည္နည္း ။ ♦ ႀကံတိုင္းမေၿမာက္ ၊ စိတ္မေဖာက္ႏွင့္ ႀကံစည္တိုင္းသာ ၊ ၿပီးေၿမာက္ပါက ဘယ္မွာ အနတၱရွိမည္နည္း ။ ♦ ဆင္းရဲႀကံဳမႈ ၊ မညည္းညဴႏွင့္ ခ်မ္းသာခ်ည္းသာ ၊ ႀကံဳေနပါက ဘယ္မွာ ဒုကၡရွိမည္နည္း ။ ♦ ပ်က္စီးတိုင္းလွ်င္ ၊ မပူပင္ႏွင့္ မပ်က္စီးကာ ၊ ခိုင္ၿမဲပါက ဘယ္မွာအနိစၥ ရွိမည္နည္း ။ ♦ အာရံုဟူသမွ် ၊ မေတာင့္တႏွင့္ အာရံုတိုင္းသာ ၊ ေတာင့္တပါက ဘယ္မွာေလာဘ ဆံုးမည္နည္း ။ ♦ အရာရာမ်ိဳး ၊ စိတ္မဆိုးႏွင့္ ေနရာတိုင္းသာ ၊ စိတ္ဆိုးပါက ဘယ္မွာေဒါသ ဆံုးမည္နည္း ။ ♦ သိဥာဏ္မလိုက္ ၊ သင္မမိုက္ႏွင့္ အသိဥာဏ္မရ ၊ မိုက္ေနပါက ဘယ္မွာေမာဟ ဆံုးမည္နည္း ။ ♦ ဗုဒၶတရား ၊ ေမ့မထားႏွင့္ ဆံုးမတိုင္းသာ ၊ က်င့္ႀကံပါက ဘယ္မွာ နိဗၺာန္ ေ၀းမည္နည္း ။ ...........မူရင္း........CD.....

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2By082P

"နှလုံးလှ ဆုံးမစာ" 🙏🙏🙏🙏🙏 ♦ လုပ်တိုင်းမဖြစ် ၊ စိတ်မညစ်နှင့် ကိုယ်လုပ်တိုင်းသာ ၊ ဖြစ်နေပါက ဘယ်မှာ အနတ္တရှိမည်နည်း ။ ♦ ပြောတိုင်းမရ ၊ ဒေါမထနှင့် ကိုယ်ပြောတိုင်းသာ ၊ ရနေပါက ဘယ်မှာ အနတ္တရှိမည်နည်း ။ ♦ ကြံတိုင်းမမြောက် ၊ စိတ်မဖောက်နှင့် ကြံစည်တိုင်းသာ ၊ ပြီးမြောက်ပါက ဘယ်မှာ အနတ္တရှိမည်နည်း ။ ♦ ဆင်းရဲကြုံမှု ၊ မညည်းညူနှင့် ချမ်းသာချည်းသာ ၊ ကြုံနေပါက ဘယ်မှာ ဒုက္ခရှိမည်နည်း ။ ♦ ပျက်စီးတိုင်းလျှင် ၊ မပူပင်နှင့် မပျက်စီးကာ ၊ ခိုင်မြဲပါက ဘယ်မှာအနိစ္စ ရှိမည်နည်း ။ ♦ အာရုံဟူသမျှ ၊ မတောင့်တနှင့် အာရုံတိုင်းသာ ၊ တောင့်တပါက ဘယ်မှာလောဘ ဆုံးမည်နည်း ။ ♦ အရာရာမျိုး ၊ စိတ်မဆိုးနှင့် နေရာတိုင်းသာ ၊ စိတ်ဆိုးပါက ဘယ်မှာဒေါသ ဆုံးမည်နည်း ။ ♦ သိဉာဏ်မလိုက် ၊ သင်မမိုက်နှင့် အသိဉာဏ်မရ ၊ မိုက်နေပါက ဘယ်မှာမောဟ ဆုံးမည်နည်း ။ ♦ ဗုဒ္ဓတရား ၊ မေ့မထားနှင့် ဆုံးမတိုင်းသာ ၊ ကျင့်ကြံပါက ဘယ်မှာ နိဗ္ဗာန် ေ၀းမည်နည်း ။ ...........မူရင်း........CD..... "ႏွလံုးလွ ဆံုးမစာ" 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 ♦ လုပ္တိုင္းမၿဖစ္ ၊ စိတ္မညစ္ႏွင့္ ကိုယ္လုပ္တိုင္းသာ ၊ ၿဖစ္ေနပါက ဘယ္မွာ အနတၱရွိမည္နည္း ။ ♦ ေၿပာတိုင္းမရ ၊ ေဒါမထႏွင့္ ကိုယ္ေၿပာတိုင္းသာ ၊ ရေနပါက ဘယ္မွာ အနတၱရွိမည္နည္း ။ ♦ ႀကံတိုင္းမေၿမာက္ ၊ စိတ္မေဖာက္ႏွင့္ ႀကံစည္တိုင္းသာ ၊ ၿပီးေၿမာက္ပါက ဘယ္မွာ အနတၱရွိမည္နည္း ။ ♦ ဆင္းရဲႀကံဳမႈ ၊ မညည္းညဴႏွင့္ ခ်မ္းသာခ်ည္းသာ ၊ ႀကံဳေနပါက ဘယ္မွာ ဒုကၡရွိမည္နည္း ။ ♦ ပ်က္စီးတိုင္းလွ်င္ ၊ မပူပင္ႏွင့္ မပ်က္စီးကာ ၊ ခိုင္ၿမဲပါက ဘယ္မွာအနိစၥ ရွိမည္နည္း ။ ♦ အာရံုဟူသမွ် ၊ မေတာင့္တႏွင့္ အာရံုတိုင္းသာ ၊ ေတာင့္တပါက ဘယ္မွာေလာဘ ဆံုးမည္နည္း ။ ♦ အရာရာမ်ိဳး ၊ စိတ္မဆိုးႏွင့္ ေနရာတိုင္းသာ ၊ စိတ္ဆိုးပါက ဘယ္မွာေဒါသ ဆံုးမည္နည္း ။ ♦ သိဥာဏ္မလိုက္ ၊ သင္မမိုက္ႏွင့္ အသိဥာဏ္မရ ၊ မိုက္ေနပါက ဘယ္မွာေမာဟ ဆံုးမည္နည္း ။ ♦ ဗုဒၶတရား ၊ ေမ့မထားႏွင့္ ဆံုးမတိုင္းသာ ၊ က်င့္ႀကံပါက ဘယ္မွာ နိဗၺာန္ ေ၀းမည္နည္း ။ ...........မူရင္း........CD.....

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2By082P

သက်ရှိဘုရားကို မပြစ်မှားမိပါစေနဲ့ ************************* ဖတ်ကြည့်နော်… မောင်​​အောင်​ ဘုရား… မင်​း သက်​ရှိဘုရားဆိုတာ သိရဲ့လားကွယ်​့-? တပည့်​်​​တော်​ မသိပါဘူးဘုရား။ အိမ်​း… လောကမှာ သက်​ရှိဘုရားဆိုတာ ​ရှိတယ်​ကွယ်​့။ မင်​းနားလည်​​အောင်​ ဘုန်​းဘုန်​း​ပြောပြမယ်​နော်။ တင်​ပါ့ဘုရား။ လူသားတိုင်​းအတွက်​ သက်​ရှိဘုရား တစ်​ဆူရှိတယ်​ ​မောင်​​အောင်​​ရေ… တင်​ပါဘုရား။ သက်​ရှိဘုရားဆိုတာ… သားသမီးတိုင်​းကို ဝမ်​းနဲ့လွယ်​​မွေး နို့ချိုတိုက်​​ကျွေးခဲ့သည်​့ အ​မေနှင်​့ ဘဝတစ်​​လျှောက်​လုံး ပင်​ပန်​းနွမ်​းနယ်​သည်​ဟု မညည်း မငြူဆူပဲ လုပ်​​ကျွေးပြုစုခဲ့သည့်​ အ​ဖေသည်​ ​သက်​ရှိဘုရား တစ်​ဆူပဲကွယ်​့။ တင်​ပါဘုရား။ မိဘနှစ်​ပါးက သားသ​မီးတို့အတွက်​ အမြဲတမ်​း အဓိကထား ယုယခဲ့သလို၊ သားသမီးတိုင်​းကလည်​း မိဘနှစ်​ပါးကို သက်​ရှိဘုရားတစ်​ဆူလို ရို​သေ ကိုင်​းရှိုင်​းရမယ်​ ဆိ​ုတာ မှတ်​သားထား​ကွယ်​့။ တင်​ပါ့ မှတ်​သားထားပါ့မယ်​ ဘုရား။ မိဘနှစ်​ပါးက… သားသမီးတို့အတွက်​ ငယ်​စဉ်​​တောင်​​ကျေး က​လေးဘဝမှ စ၍ ​နေ​ရေး ထိုင်​​ရေး၊ ဝတ်​​ရေး စား​ရေးမှ ဘဝအဆုံး မျက်​စိဖွင်​့၊ နားစွင်​့၍ ပြုစု​စောင်​့​ရှောက်​ ​ဖေးမကာ အ​ရေးစိုက်ခဲ့သည့် ​​​ မိဘနှစ်ပါ​းမှလွဲ၍ အခြားဘယ်​သူ ရှိနိုင်တုန်​းကွယ်​့။ မှန်​ပါတယ်​ အခြားဘယ်​သူမှ မရှိပါဘုရား။ အေး အဲဒါ​ကြောင်​့… မိဘနှစ်ပါးကို ​သက်​ရှိဘုရားလို့​ပြောတာကွယ်​့။ တင်​ပါ့ဘုရား။ မိဘများသည်​… သားသမီး​တွေ မှားယွင်​းတဲ့ လုပ်​ရပ်​တစ်​ခု ကျူးလွန်​ခဲ့လျှင်​ စိတ်​ဆိုး၍ ဆူပူကြိမ်​း​မောင်​းခြင်​း ရှိခဲ့​သော်​လည်​း ထိုစိတ်​ဆိုးခြင်​းသည်​ မိဘ​တွေရဲ့ ရင်​ထဲမှာ တည်​မြဲ​နေတာ မဟုတ်​ဘူးကွယ်​့။ တင်​ပါ့ဘုရား။ မောင်​​အောင်​​ရေ... အဲဒီလို မိဘ​တွေဟာ သားသမီး​တွေအ​ပေါ် ​အော်​ဟစ်​ ဆူပူကြိမ်​း​မောင်​း​နေလို့ အချစ်​​တွေ ပျက်​ပြယ်​သွားတယ်​လို့ မထင်​လိုက်နဲ့၊ စိတ်​ဆိုးပြီး ​ဒေါသ​တွေ​ဖြစ်​​နေ​သော်​လည်​း သားသမီးကို ချစ်​တဲ့အချစ်​က တစ်​ပဲသားမှ ​လျော့နည်​းမသွားဘူးဆိုတာ မှတ်သားထား ကွယ်​့။ တင်​ပါ့ဘုရား။ အဲဒီလို မေတ္တာတရားကြီးမားတဲ့့ မိဘနှစ်ပါး​ကို ဘုရားနဲ့ တစ်​ကိုင်​းတည်​းထားပြီး ရို​သေ​လေးစား ကိုးကွယ်​ထိုက်​​သော​ကြောင်​့ သက်​ရှိဘုရားတစ်​ဆူလို့ မှတ်​သားထားကွယ်​့။ တင်​ပါ့ မှတ်သားထားမယ် ​​ဘုရား။ မောင်​​အောင်​​ရေ… စကားစပ်​မိလို့ မိဘ​မေတ္တာကဗျာ​လေး ​ဘုန်းကြီး ​ပြောပြဦးမယ်​ ကွယ်​့… တင်​ပါ့ မိန်​့ကြားပါဦးဘုရား။ မိဘ​မေတ္တာ *********** * ​ပြော၍မရ ၊ ​ဒေါသဖြစ်​ခိုက်​ * လက်​ဖြင်​့ရိုက်​မိ ၊ ရိုက်​ပြီးခဏ * မကြာလှပါ ၊ ငါ့သား​လေးများ * နာသွားသလားဟု ၊ မျက်​ရည်​ကျရင်​း * ညင်​သာ​ချော့သိပ်​ ၊ သား​မောင်​အိပ်​မှ * တိတ်​တိတ်​ခ​လေး ၊ နမ်​း၍ ပြုံးသည်​ * မဆုံးအနန္တ မိဘ​မေတ္တာတည်​း…တဲ့။ တင်​ပါ့ ​ကျေးဇူးကြီးမားပါတယ်​ ဘုရား။ အနန္တဂိုဏ်​းဝင်​ မိဘတို့၏ ​မေတ္တာတရားသည်​ အလွန်​ကြီးမား မြင်​့မြတ်​​သော​ကြောင်​့ လောကတွင်​ ​ဂေါတမဘုရားရှင်​နှင်​့ တစ်​ဂိုဏ်​းတည်​းထားလို့ သက်​ရှိဘုရားလို့ တင်​စားခြင်​းဖြစ်​တယ်​ကွယ့်​။ တင်​ပါ့ ဘုရား။ သို့အတွက်​​ကြောင်​့ မိဘကိုများကို စိတ်​ဆင်​းရဲ​အောင်​၊ မျက်​ရည်​ကျ​အောင်​ ပြစ်​မှား​စော်​ကားမိလျှင်​ ဘုရားရှင်​ကို ပြစ်​မှားသလိုရှိသည့် ​အတွက်​​ကြောင်​့ အမျိုးမျိုး​သော ဒါဏ်​တို့ကို ခံစားရမယ်​ဆိုတာ သိပါရဲ့လား-? တင်​ပါ့ ဘယ်​လို ဒါဏ်​မျိုးလဲ အရှင်​ဘုရား-? ဒီလိုကွယ်​့ မောင်​​အောင်​ရဲ့။ * ​သွေးအန်​ဖြစ်​လွယ်​၊ ရောင်​းဝယ်​ရှုံးခြင်​း။ * ခိျု့ယွင်​းအင်္ဂါ၊ နူနာကုဋ္ဌ ။ * ရူးကြ​ဖောက်​ပြန်​၊ မင်​းဒဏ်​သင်​့ခဏ်​း ။ * ကြမ်​းတမ်​းစွတ်​စွဲ၊ သေကွဲသားချင်​း ။ * ပျက်​စီးစည်​းစိမ်​၊ ​နေအိမ်​မီး​လောင်​ ။ * ဒုက္ခ​ကောင်သည်​ လူ့​ဘောင်​ဒိဋ္ဌ ​တေ့ွကြုံရ၍ * ​လောကငရဲ ကမ်ဘာစွဲ၏ ။ အဲဒီလို အကျဉ်​းသ​ဘော မှတ်​သားထားကွယ်​့။ တင်​ပါ့ဘုရား။ တပည်​့​တော်​ အသိတရားနဲ့ သတိထားကာ ဂုဏ်​​ကျေးဇူးကြီးမားတဲ့ မိဘအ​ပေါ် မပြစ်​မှား မ​စော်​ကားမိ​အောင်​ ဆင်​ခြင်​သတိပြု ​နေထိုင်​ပ​ါမည်​ အရှင်​ဘုရား… သာဓု သာဓု သာဓု။ Credit-ဓမ္မနှစ်​သက်​သူ ဦးပုလဲ မေတ္တာဖြင့်… အရှင်ပုည( ဝကုန်း ) သက္ရိွဘုရားကို မျပစ္မွားမိပါေစနဲ႔ ************************* ဖတ္ၾကည့္ေနာ္… ေမာင္​​ေအာင္​ ဘုရား… မင္​း သက္​႐ွိဘုရားဆိုတာ သိရဲ႕လားကြယ္​့-? တပည့္​္​​ေတာ္​ မသိပါဘူးဘုရား။ အိမ္​း… ေလာကမွာ သက္​႐ွိဘုရားဆိုတာ ​႐ွိတယ္​ကြယ္​့။ မင္​းနားလည္​​ေအာင္​ ဘုန္​းဘုန္​း​ေျပာျပမယ္​ေနာ္။ တင္​ပါ့ဘုရား။ လူသားတိုင္​းအတြက္​ သက္​႐ွိဘုရား တစ္​ဆူ႐ွိတယ္​ ​ေမာင္​​ေအာင္​​ေရ… တင္​ပါဘုရား။ သက္​႐ွိဘုရားဆိုတာ… သားသမီးတိုင္​းကို ဝမ္​းနဲ႔လြယ္​​ေမြး ႏို႔ခ်ိဳတိုက္​​ေကြၽးခဲ့သည္​့ အ​ေမႏွင္​့ ဘဝတစ္​​ေလ်ွာက္​လုံး ပင္​ပန္​းႏြမ္​းနယ္​သည္​ဟု မညည္း မျငဴဆူပဲ လုပ္​​ေကြၽးျပဳစုခဲ့သည့္​ အ​ေဖသည္​ ​သက္​႐ွိဘုရား တစ္​ဆူပဲကြယ္​့။ တင္​ပါဘုရား။ မိဘႏွစ္​ပါးက သားသ​မီးတို႔အတြက္​ အၿမဲတမ္​း အဓိကထား ယုယခဲ့သလို၊ သားသမီးတိုင္​းကလည္​း မိဘႏွစ္​ပါးကို သက္​႐ွိဘုရားတစ္​ဆူလို ႐ို​ေသ ကိုင္​း႐ႈိင္​းရမယ္​ ဆိ​ုတာ မွတ္​သားထား​ကြယ္​့။ တင္​ပါ့ မွတ္​သားထားပါ့မယ္​ ဘုရား။ မိဘႏွစ္​ပါးက… သားသမီးတို႔အတြက္​ ငယ္​စဥ္​​ေတာင္​​ေက်း က​ေလးဘဝမွ စ၍ ​ေန​ေရး ထိုင္​​ေရး၊ ဝတ္​​ေရး စား​ေရးမွ ဘဝအဆုံး မ်က္​စိဖြင္​့၊ နားစြင္​့၍ ျပဳစု​ေစာင္​့​ေရွာက္​ ​ေဖးမကာ အ​ေရးစိုက္ခဲ႔သည့္ ​​​ မိဘႏွစ္ပါ​းမွလြဲ၍ အျခားဘယ္​သူ ႐ွိႏိုင္တုန္​းကြယ္​့။ မွန္​ပါတယ္​ အျခားဘယ္​သူမွ မ႐ွိပါဘုရား။ ေအး အဲဒါ​ေၾကာင္​့… မိဘႏွစ္ပါးကို ​သက္​႐ွိဘုရားလို႔​ေျပာတာကြယ္​့။ တင္​ပါ့ဘုရား။ မိဘမ်ားသည္​… သားသမီး​ေတြ မွားယြင္​းတဲ့ လုပ္​ရပ္​တစ္​ခု က်ဴးလြန္​ခဲ့လ်ွင္​ စိတ္​ဆိုး၍ ဆူပူႀကိမ္​း​ေမာင္​းျခင္​း ႐ွိခဲ့​ေသာ္​လည္​း ထိုစိတ္​ဆိုးျခင္​းသည္​ မိဘ​ေတြရဲ႕ ရင္​ထဲမွာ တည္​ၿမဲ​ေနတာ မဟုတ္​ဘူးကြယ္​့။ တင္​ပါ့ဘုရား။ ေမာင္​​ေအာင္​​ေရ... အဲဒီလို မိဘ​ေတြဟာ သားသမီး​ေတြအ​ေပၚ ​ေအာ္​ဟစ္​ ဆူပူႀကိမ္​း​ေမာင္​း​ေနလို႔ အခ်စ္​​ေတြ ပ်က္​ျပယ္​သြားတယ္​လို႔ မထင္​လိုက္နဲ႔၊ စိတ္​ဆိုးၿပီး ​ေဒါသ​ေတြ​ျဖစ္​​ေန​ေသာ္​လည္​း သားသမီးကို ခ်စ္​တဲ့အခ်စ္​က တစ္​ပဲသားမွ ​ေလ်ာ့နည္​းမသြားဘူးဆိုတာ မွတ္သားထား ကြယ္​့။ တင္​ပါ့ဘုရား။ အဲဒီလို ေမတၱာတရားႀကီးမားတဲ့့ မိဘႏွစ္ပါး​ကို ဘုရားနဲ႔ တစ္​ကိုင္​းတည္​းထားၿပီး ႐ို​ေသ​ေလးစား ကိုးကြယ္​ထိုက္​​ေသာ​ေၾကာင္​့ သက္​႐ွိဘုရားတစ္​ဆူလို႔ မွတ္​သားထားကြယ္​့။ တင္​ပါ့ မွတ္သားထားမယ္ ​​ဘုရား။ ေမာင္​​ေအာင္​​ေရ… စကားစပ္​မိလို႔ မိဘ​ေမတၱာကဗ်ာ​ေလး ​ဘုန္းႀကီး ​ေျပာျပဦးမယ္​ ကြယ္​့… တင္​ပါ့ မိန္​႔ၾကားပါဦးဘုရား။ မိဘ​ေမတၱာ *********** * ​ေျပာ၍မရ ၊ ​ေဒါသျဖစ္​ခိုက္​ * လက္​ျဖင္​့႐ိုက္​မိ ၊ ႐ိုက္​ၿပီးခဏ * မၾကာလွပါ ၊ ငါ့သား​ေလးမ်ား * နာသြားသလားဟု ၊ မ်က္​ရည္​က်ရင္​း * ညင္​သာ​ေခ်ာ့သိပ္​ ၊ သား​ေမာင္​အိပ္​မွ * တိတ္​တိတ္​ခ​ေလး ၊ နမ္​း၍ ၿပဳံးသည္​ * မဆုံးအနႏၲ မိဘ​ေမတၱာတည္​း…တဲ႔။ တင္​ပါ့ ​ေက်းဇူးႀကီးမားပါတယ္​ ဘုရား။ အနႏၲဂိုဏ္​းဝင္​ မိဘတို႔၏ ​ေမတၱာတရားသည္​ အလြန္​ႀကီးမား ျမင္​့ျမတ္​​ေသာ​ေၾကာင္​့ ေလာကတြင္​ ​ေဂါတမဘုရား႐ွင္​ႏွင္​့ တစ္​ဂိုဏ္​းတည္​းထားလို႔ သက္​႐ွိဘုရားလို႔ တင္​စားျခင္​းျဖစ္​တယ္​ကြယ့္​။ တင္​ပါ့ ဘုရား။ သို႔အတြက္​​ေၾကာင္​့ မိဘကိုမ်ားကို စိတ္​ဆင္​းရဲ​ေအာင္​၊ မ်က္​ရည္​က်​ေအာင္​ ျပစ္​မွား​ေစာ္​ကားမိလ်ွင္​ ဘုရား႐ွင္​ကို ျပစ္​မွားသလို႐ွိသည့္ ​အတြက္​​ေၾကာင္​့ အမ်ိဳးမ်ိဳး​ေသာ ဒါဏ္​တို႔ကို ခံစားရမယ္​ဆိုတာ သိပါရဲ႕လား-? တင္​ပါ့ ဘယ္​လို ဒါဏ္​မ်ိဳးလဲ အ႐ွင္​ဘုရား-? ဒီလိုကြယ္​့ ေမာင္​​ေအာင္​ရဲ႕။ * ​ေသြးအန္​ျဖစ္​လြယ္​၊ ေရာင္​းဝယ္​႐ႈံးျခင္​း။ * ခိ်ဳ႕ယြင္​းအဂၤါ၊ ႏူနာကု႒ ။ * ႐ူးၾက​ေဖာက္​ျပန္​၊ မင္​းဒဏ္​သင္​့ခဏ္​း ။ * ၾကမ္​းတမ္​းစြတ္​စြဲ၊ ေသကြဲသားခ်င္​း ။ * ပ်က္​စီးစည္​းစိမ္​၊ ​ေနအိမ္​မီး​ေလာင္​ ။ * ဒုကၡ​ေကာင္သည္​ လူ႔​ေဘာင္​ဒိ႒ ​ေတ႔ြႀကံဳရ၍ * ​ေလာကငရဲ ကမ႓ာစြဲ၏ ။ အဲဒီလို အက်ဥ္​းသ​ေဘာ မွတ္​သားထားကြယ္​့။ တင္​ပါ့ဘုရား။ တပည္​့​ေတာ္​ အသိတရားနဲ႔ သတိထားကာ ဂုဏ္​​ေက်းဇူးႀကီးမားတဲ့ မိဘအ​ေပၚ မျပစ္​မွား မ​ေစာ္​ကားမိ​ေအာင္​ ဆင္​ျခင္​သတိျပဳ ​ေနထိုင္​ပ​ါမည္​ အ႐ွင္​ဘုရား… သာဓု သာဓု သာဓု။ Credit-ဓမၼႏွစ္​သက္​သူ ဦးပုလဲ ေမတၱာျဖင့္… အရွင္ပုည( ဝကုန္း )

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/33UOcV2

သက်ရှိဘုရားကို မပြစ်မှားမိပါစေနဲ့ ************************* ဖတ်ကြည့်နော်… မောင်​​အောင်​ ဘုရား… မင်​း သက်​ရှိဘုရားဆိုတာ သိရဲ့လားကွယ်​့-? တပည့်​်​​တော်​ မသိပါဘူးဘုရား။ အိမ်​း… လောကမှာ သက်​ရှိဘုရားဆိုတာ ​ရှိတယ်​ကွယ်​့။ မင်​းနားလည်​​အောင်​ ဘုန်​းဘုန်​း​ပြောပြမယ်​နော်။ တင်​ပါ့ဘုရား။ လူသားတိုင်​းအတွက်​ သက်​ရှိဘုရား တစ်​ဆူရှိတယ်​ ​မောင်​​အောင်​​ရေ… တင်​ပါဘုရား။ သက်​ရှိဘုရားဆိုတာ… သားသမီးတိုင်​းကို ဝမ်​းနဲ့လွယ်​​မွေး နို့ချိုတိုက်​​ကျွေးခဲ့သည်​့ အ​မေနှင်​့ ဘဝတစ်​​လျှောက်​လုံး ပင်​ပန်​းနွမ်​းနယ်​သည်​ဟု မညည်း မငြူဆူပဲ လုပ်​​ကျွေးပြုစုခဲ့သည့်​ အ​ဖေသည်​ ​သက်​ရှိဘုရား တစ်​ဆူပဲကွယ်​့။ တင်​ပါဘုရား။ မိဘနှစ်​ပါးက သားသ​မီးတို့အတွက်​ အမြဲတမ်​း အဓိကထား ယုယခဲ့သလို၊ သားသမီးတိုင်​းကလည်​း မိဘနှစ်​ပါးကို သက်​ရှိဘုရားတစ်​ဆူလို ရို​သေ ကိုင်​းရှိုင်​းရမယ်​ ဆိ​ုတာ မှတ်​သားထား​ကွယ်​့။ တင်​ပါ့ မှတ်​သားထားပါ့မယ်​ ဘုရား။ မိဘနှစ်​ပါးက… သားသမီးတို့အတွက်​ ငယ်​စဉ်​​တောင်​​ကျေး က​လေးဘဝမှ စ၍ ​နေ​ရေး ထိုင်​​ရေး၊ ဝတ်​​ရေး စား​ရေးမှ ဘဝအဆုံး မျက်​စိဖွင်​့၊ နားစွင်​့၍ ပြုစု​စောင်​့​ရှောက်​ ​ဖေးမကာ အ​ရေးစိုက်ခဲ့သည့် ​​​ မိဘနှစ်ပါ​းမှလွဲ၍ အခြားဘယ်​သူ ရှိနိုင်တုန်​းကွယ်​့။ မှန်​ပါတယ်​ အခြားဘယ်​သူမှ မရှိပါဘုရား။ အေး အဲဒါ​ကြောင်​့… မိဘနှစ်ပါးကို ​သက်​ရှိဘုရားလို့​ပြောတာကွယ်​့။ တင်​ပါ့ဘုရား။ မိဘများသည်​… သားသမီး​တွေ မှားယွင်​းတဲ့ လုပ်​ရပ်​တစ်​ခု ကျူးလွန်​ခဲ့လျှင်​ စိတ်​ဆိုး၍ ဆူပူကြိမ်​း​မောင်​းခြင်​း ရှိခဲ့​သော်​လည်​း ထိုစိတ်​ဆိုးခြင်​းသည်​ မိဘ​တွေရဲ့ ရင်​ထဲမှာ တည်​မြဲ​နေတာ မဟုတ်​ဘူးကွယ်​့။ တင်​ပါ့ဘုရား။ မောင်​​အောင်​​ရေ... အဲဒီလို မိဘ​တွေဟာ သားသမီး​တွေအ​ပေါ် ​အော်​ဟစ်​ ဆူပူကြိမ်​း​မောင်​း​နေလို့ အချစ်​​တွေ ပျက်​ပြယ်​သွားတယ်​လို့ မထင်​လိုက်နဲ့၊ စိတ်​ဆိုးပြီး ​ဒေါသ​တွေ​ဖြစ်​​နေ​သော်​လည်​း သားသမီးကို ချစ်​တဲ့အချစ်​က တစ်​ပဲသားမှ ​လျော့နည်​းမသွားဘူးဆိုတာ မှတ်သားထား ကွယ်​့။ တင်​ပါ့ဘုရား။ အဲဒီလို မေတ္တာတရားကြီးမားတဲ့့ မိဘနှစ်ပါး​ကို ဘုရားနဲ့ တစ်​ကိုင်​းတည်​းထားပြီး ရို​သေ​လေးစား ကိုးကွယ်​ထိုက်​​သော​ကြောင်​့ သက်​ရှိဘုရားတစ်​ဆူလို့ မှတ်​သားထားကွယ်​့။ တင်​ပါ့ မှတ်သားထားမယ် ​​ဘုရား။ မောင်​​အောင်​​ရေ… စကားစပ်​မိလို့ မိဘ​မေတ္တာကဗျာ​လေး ​ဘုန်းကြီး ​ပြောပြဦးမယ်​ ကွယ်​့… တင်​ပါ့ မိန်​့ကြားပါဦးဘုရား။ မိဘ​မေတ္တာ *********** * ​ပြော၍မရ ၊ ​ဒေါသဖြစ်​ခိုက်​ * လက်​ဖြင်​့ရိုက်​မိ ၊ ရိုက်​ပြီးခဏ * မကြာလှပါ ၊ ငါ့သား​လေးများ * နာသွားသလားဟု ၊ မျက်​ရည်​ကျရင်​း * ညင်​သာ​ချော့သိပ်​ ၊ သား​မောင်​အိပ်​မှ * တိတ်​တိတ်​ခ​လေး ၊ နမ်​း၍ ပြုံးသည်​ * မဆုံးအနန္တ မိဘ​မေတ္တာတည်​း…တဲ့။ တင်​ပါ့ ​ကျေးဇူးကြီးမားပါတယ်​ ဘုရား။ အနန္တဂိုဏ်​းဝင်​ မိဘတို့၏ ​မေတ္တာတရားသည်​ အလွန်​ကြီးမား မြင်​့မြတ်​​သော​ကြောင်​့ လောကတွင်​ ​ဂေါတမဘုရားရှင်​နှင်​့ တစ်​ဂိုဏ်​းတည်​းထားလို့ သက်​ရှိဘုရားလို့ တင်​စားခြင်​းဖြစ်​တယ်​ကွယ့်​။ တင်​ပါ့ ဘုရား။ သို့အတွက်​​ကြောင်​့ မိဘကိုများကို စိတ်​ဆင်​းရဲ​အောင်​၊ မျက်​ရည်​ကျ​အောင်​ ပြစ်​မှား​စော်​ကားမိလျှင်​ ဘုရားရှင်​ကို ပြစ်​မှားသလိုရှိသည့် ​အတွက်​​ကြောင်​့ အမျိုးမျိုး​သော ဒါဏ်​တို့ကို ခံစားရမယ်​ဆိုတာ သိပါရဲ့လား-? တင်​ပါ့ ဘယ်​လို ဒါဏ်​မျိုးလဲ အရှင်​ဘုရား-? ဒီလိုကွယ်​့ မောင်​​အောင်​ရဲ့။ * ​သွေးအန်​ဖြစ်​လွယ်​၊ ရောင်​းဝယ်​ရှုံးခြင်​း။ * ခိျု့ယွင်​းအင်္ဂါ၊ နူနာကုဋ္ဌ ။ * ရူးကြ​ဖောက်​ပြန်​၊ မင်​းဒဏ်​သင်​့ခဏ်​း ။ * ကြမ်​းတမ်​းစွတ်​စွဲ၊ သေကွဲသားချင်​း ။ * ပျက်​စီးစည်​းစိမ်​၊ ​နေအိမ်​မီး​လောင်​ ။ * ဒုက္ခ​ကောင်သည်​ လူ့​ဘောင်​ဒိဋ္ဌ ​တေ့ွကြုံရ၍ * ​လောကငရဲ ကမ်ဘာစွဲ၏ ။ အဲဒီလို အကျဉ်​းသ​ဘော မှတ်​သားထားကွယ်​့။ တင်​ပါ့ဘုရား။ တပည်​့​တော်​ အသိတရားနဲ့ သတိထားကာ ဂုဏ်​​ကျေးဇူးကြီးမားတဲ့ မိဘအ​ပေါ် မပြစ်​မှား မ​စော်​ကားမိ​အောင်​ ဆင်​ခြင်​သတိပြု ​နေထိုင်​ပ​ါမည်​ အရှင်​ဘုရား… သာဓု သာဓု သာဓု။ Credit-ဓမ္မနှစ်​သက်​သူ ဦးပုလဲ မေတ္တာဖြင့်… အရှင်ပုည( ဝကုန်း ) သက္ရိွဘုရားကို မျပစ္မွားမိပါေစနဲ႔ ************************* ဖတ္ၾကည့္ေနာ္… ေမာင္​​ေအာင္​ ဘုရား… မင္​း သက္​႐ွိဘုရားဆိုတာ သိရဲ႕လားကြယ္​့-? တပည့္​္​​ေတာ္​ မသိပါဘူးဘုရား။ အိမ္​း… ေလာကမွာ သက္​႐ွိဘုရားဆိုတာ ​႐ွိတယ္​ကြယ္​့။ မင္​းနားလည္​​ေအာင္​ ဘုန္​းဘုန္​း​ေျပာျပမယ္​ေနာ္။ တင္​ပါ့ဘုရား။ လူသားတိုင္​းအတြက္​ သက္​႐ွိဘုရား တစ္​ဆူ႐ွိတယ္​ ​ေမာင္​​ေအာင္​​ေရ… တင္​ပါဘုရား။ သက္​႐ွိဘုရားဆိုတာ… သားသမီးတိုင္​းကို ဝမ္​းနဲ႔လြယ္​​ေမြး ႏို႔ခ်ိဳတိုက္​​ေကြၽးခဲ့သည္​့ အ​ေမႏွင္​့ ဘဝတစ္​​ေလ်ွာက္​လုံး ပင္​ပန္​းႏြမ္​းနယ္​သည္​ဟု မညည္း မျငဴဆူပဲ လုပ္​​ေကြၽးျပဳစုခဲ့သည့္​ အ​ေဖသည္​ ​သက္​႐ွိဘုရား တစ္​ဆူပဲကြယ္​့။ တင္​ပါဘုရား။ မိဘႏွစ္​ပါးက သားသ​မီးတို႔အတြက္​ အၿမဲတမ္​း အဓိကထား ယုယခဲ့သလို၊ သားသမီးတိုင္​းကလည္​း မိဘႏွစ္​ပါးကို သက္​႐ွိဘုရားတစ္​ဆူလို ႐ို​ေသ ကိုင္​း႐ႈိင္​းရမယ္​ ဆိ​ုတာ မွတ္​သားထား​ကြယ္​့။ တင္​ပါ့ မွတ္​သားထားပါ့မယ္​ ဘုရား။ မိဘႏွစ္​ပါးက… သားသမီးတို႔အတြက္​ ငယ္​စဥ္​​ေတာင္​​ေက်း က​ေလးဘဝမွ စ၍ ​ေန​ေရး ထိုင္​​ေရး၊ ဝတ္​​ေရး စား​ေရးမွ ဘဝအဆုံး မ်က္​စိဖြင္​့၊ နားစြင္​့၍ ျပဳစု​ေစာင္​့​ေရွာက္​ ​ေဖးမကာ အ​ေရးစိုက္ခဲ႔သည့္ ​​​ မိဘႏွစ္ပါ​းမွလြဲ၍ အျခားဘယ္​သူ ႐ွိႏိုင္တုန္​းကြယ္​့။ မွန္​ပါတယ္​ အျခားဘယ္​သူမွ မ႐ွိပါဘုရား။ ေအး အဲဒါ​ေၾကာင္​့… မိဘႏွစ္ပါးကို ​သက္​႐ွိဘုရားလို႔​ေျပာတာကြယ္​့။ တင္​ပါ့ဘုရား။ မိဘမ်ားသည္​… သားသမီး​ေတြ မွားယြင္​းတဲ့ လုပ္​ရပ္​တစ္​ခု က်ဴးလြန္​ခဲ့လ်ွင္​ စိတ္​ဆိုး၍ ဆူပူႀကိမ္​း​ေမာင္​းျခင္​း ႐ွိခဲ့​ေသာ္​လည္​း ထိုစိတ္​ဆိုးျခင္​းသည္​ မိဘ​ေတြရဲ႕ ရင္​ထဲမွာ တည္​ၿမဲ​ေနတာ မဟုတ္​ဘူးကြယ္​့။ တင္​ပါ့ဘုရား။ ေမာင္​​ေအာင္​​ေရ... အဲဒီလို မိဘ​ေတြဟာ သားသမီး​ေတြအ​ေပၚ ​ေအာ္​ဟစ္​ ဆူပူႀကိမ္​း​ေမာင္​း​ေနလို႔ အခ်စ္​​ေတြ ပ်က္​ျပယ္​သြားတယ္​လို႔ မထင္​လိုက္နဲ႔၊ စိတ္​ဆိုးၿပီး ​ေဒါသ​ေတြ​ျဖစ္​​ေန​ေသာ္​လည္​း သားသမီးကို ခ်စ္​တဲ့အခ်စ္​က တစ္​ပဲသားမွ ​ေလ်ာ့နည္​းမသြားဘူးဆိုတာ မွတ္သားထား ကြယ္​့။ တင္​ပါ့ဘုရား။ အဲဒီလို ေမတၱာတရားႀကီးမားတဲ့့ မိဘႏွစ္ပါး​ကို ဘုရားနဲ႔ တစ္​ကိုင္​းတည္​းထားၿပီး ႐ို​ေသ​ေလးစား ကိုးကြယ္​ထိုက္​​ေသာ​ေၾကာင္​့ သက္​႐ွိဘုရားတစ္​ဆူလို႔ မွတ္​သားထားကြယ္​့။ တင္​ပါ့ မွတ္သားထားမယ္ ​​ဘုရား။ ေမာင္​​ေအာင္​​ေရ… စကားစပ္​မိလို႔ မိဘ​ေမတၱာကဗ်ာ​ေလး ​ဘုန္းႀကီး ​ေျပာျပဦးမယ္​ ကြယ္​့… တင္​ပါ့ မိန္​႔ၾကားပါဦးဘုရား။ မိဘ​ေမတၱာ *********** * ​ေျပာ၍မရ ၊ ​ေဒါသျဖစ္​ခိုက္​ * လက္​ျဖင္​့႐ိုက္​မိ ၊ ႐ိုက္​ၿပီးခဏ * မၾကာလွပါ ၊ ငါ့သား​ေလးမ်ား * နာသြားသလားဟု ၊ မ်က္​ရည္​က်ရင္​း * ညင္​သာ​ေခ်ာ့သိပ္​ ၊ သား​ေမာင္​အိပ္​မွ * တိတ္​တိတ္​ခ​ေလး ၊ နမ္​း၍ ၿပဳံးသည္​ * မဆုံးအနႏၲ မိဘ​ေမတၱာတည္​း…တဲ႔။ တင္​ပါ့ ​ေက်းဇူးႀကီးမားပါတယ္​ ဘုရား။ အနႏၲဂိုဏ္​းဝင္​ မိဘတို႔၏ ​ေမတၱာတရားသည္​ အလြန္​ႀကီးမား ျမင္​့ျမတ္​​ေသာ​ေၾကာင္​့ ေလာကတြင္​ ​ေဂါတမဘုရား႐ွင္​ႏွင္​့ တစ္​ဂိုဏ္​းတည္​းထားလို႔ သက္​႐ွိဘုရားလို႔ တင္​စားျခင္​းျဖစ္​တယ္​ကြယ့္​။ တင္​ပါ့ ဘုရား။ သို႔အတြက္​​ေၾကာင္​့ မိဘကိုမ်ားကို စိတ္​ဆင္​းရဲ​ေအာင္​၊ မ်က္​ရည္​က်​ေအာင္​ ျပစ္​မွား​ေစာ္​ကားမိလ်ွင္​ ဘုရား႐ွင္​ကို ျပစ္​မွားသလို႐ွိသည့္ ​အတြက္​​ေၾကာင္​့ အမ်ိဳးမ်ိဳး​ေသာ ဒါဏ္​တို႔ကို ခံစားရမယ္​ဆိုတာ သိပါရဲ႕လား-? တင္​ပါ့ ဘယ္​လို ဒါဏ္​မ်ိဳးလဲ အ႐ွင္​ဘုရား-? ဒီလိုကြယ္​့ ေမာင္​​ေအာင္​ရဲ႕။ * ​ေသြးအန္​ျဖစ္​လြယ္​၊ ေရာင္​းဝယ္​႐ႈံးျခင္​း။ * ခိ်ဳ႕ယြင္​းအဂၤါ၊ ႏူနာကု႒ ။ * ႐ူးၾက​ေဖာက္​ျပန္​၊ မင္​းဒဏ္​သင္​့ခဏ္​း ။ * ၾကမ္​းတမ္​းစြတ္​စြဲ၊ ေသကြဲသားခ်င္​း ။ * ပ်က္​စီးစည္​းစိမ္​၊ ​ေနအိမ္​မီး​ေလာင္​ ။ * ဒုကၡ​ေကာင္သည္​ လူ႔​ေဘာင္​ဒိ႒ ​ေတ႔ြႀကံဳရ၍ * ​ေလာကငရဲ ကမ႓ာစြဲ၏ ။ အဲဒီလို အက်ဥ္​းသ​ေဘာ မွတ္​သားထားကြယ္​့။ တင္​ပါ့ဘုရား။ တပည္​့​ေတာ္​ အသိတရားနဲ႔ သတိထားကာ ဂုဏ္​​ေက်းဇူးႀကီးမားတဲ့ မိဘအ​ေပၚ မျပစ္​မွား မ​ေစာ္​ကားမိ​ေအာင္​ ဆင္​ျခင္​သတိျပဳ ​ေနထိုင္​ပ​ါမည္​ အ႐ွင္​ဘုရား… သာဓု သာဓု သာဓု။ Credit-ဓမၼႏွစ္​သက္​သူ ဦးပုလဲ ေမတၱာျဖင့္… အရွင္ပုည( ဝကုန္း )

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/33UOcV2

သေနည်းသင်တန်း တက်ထားပါ ************************ ဖတ်ကြည့်နော်… ဘဝသံသရာမှာ မျောပါနေကြတဲ့ သူသူငါငါ သတ္တဝါတွေအတွက် သေနည်းသင်တန်းကို ပြောပြမယ်။ သေနည်းသင်တန်း တက်ထားဖို့ လိုပါတယ်။ ဒါ အရေးကြီးဆုံးပဲ။ လူတိုင်းတစ်နေ့မှာ…မုချ သေရမှာ မလွဲဘူး။ ကြောက်ဖို့ မလိုပါဘူး။ ကြောက်လို့လည်း မရဘူး။ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားလို့ရအောင် သေနည်းသုံးမျိုး ပြောပြမယ်နော်… ၁။ငါတော့…ဒီတောင်က မကျော်တော့ဘူး လို့ ကိုယ့်ဟာကိုယ် သိလာပြီဆိုလျှင် အနားမှာ ဘယ်သူမှ မလာစေနှင့်။ မိမိတစ်သက်တာအတွင်း ပြုလုပ်ဘူးတဲ့ အလှူတွေကို စဉ်းစားကြည့်။ ဒါနကို လူတိုင်း လုပ်ဘူးကြတာချည်းပဲ။ တန်ဖိုး နည်းတာ များတာ လိုရင်း မဟုတ်ဘူး။ ဒုဋ္ဌဂါမဏိ မင်းကြီးလို မိမိစိတ် အကြည်လင်ဆုံး အကျေနပ်ဆုံး အလှူတစ်ခုကိုပဲ ဆင်ခြင်နေ။ ၂။ဒါမှမဟုတ် ကိုယ်ရှုမှတ်နေကျ ဘာဝနာ တစ်ခုခုကို နှလုံးသွင်းနေ။ ဒါမှ မဟုတ်ရင်လဲ (၃)ရောဂါက ပြင်းထန်လို့ ဆေးတွေလွန်နေလို့ သတိမရတစ်ချက် ရတစ်ချက် ကယောင်ကတမ်း ဖြစ်တယ်ပဲ ထား သတိရလာတာနဲ့ ဗုဒ္ဓံ သရဏံ ဂစၧာမိ ဓမ္မံသရဏံ ဂစၧာမိ သံဃံသရဏံ ဂစၧာမိ ရွတ်နေ။ ဒါက လူတိုင်း ရပြီးသားပါ။ ဒီ( ၃ )နည်း တစ်နည်းနည်းနှင့် သေရင် အနည်းဆုံး နတ်ပြည်ရောက်မှာ သေချာပါတယ်။ ကျေးဇူးရှင် နယ်ခြားတောင်တန်း သာသနာပြု ဆရာတော်ဘုရားကြီး အရှင်ဥတ္တမသာရ။ Credit မေတ္တာဖြင့်… အရှင်ပုည( ဝကုန်း) )ေသနည္းသင္တန္း တက္ထားပါ ************************ ဖတ္ၾကည့္ေနာ္… ဘဝသံသရာမွာ ေမ်ာပါေနၾကတဲ႔ သူသူငါငါ သတၱဝါေတြအတြက္ ေသနည္းသင္တန္းကို ေျပာျပမယ္။ ေသနည္းသင္တန္း တက္ထားဖို႔ လိုပါတယ္။ ဒါ အေရးႀကီးဆံုးပဲ။ လူတိုင္းတစ္ေန႔မွာ…မုခ် ေသရမွာ မလြဲဘူး။ ေၾကာက္ဖို႔ မလိုပါဘူး။ ေၾကာက္လို႔လည္း မရဘူး။ ႀကိဳတင္ ျပင္ဆင္ထားလို႔ရေအာင္ ေသနည္းသံုးမ်ိဳး ေျပာျပမယ္ေနာ္… ၁။ငါေတာ့…ဒီေတာင္က မေက်ာ္ေတာ့ဘူး လို႔ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ သိလာၿပီဆိုလွ်င္ အနားမွာ ဘယ္သူမွ မလာေစႏွင့္။ မိမိတစ္သက္တာအတြင္း ျပဳလုပ္ဘူးတဲ႔ အလွဴေတြကို စဥ္းစားၾကည့္။ ဒါနကို လူတိုင္း လုပ္ဘူးၾကတာခ်ည္းပဲ။ တန္ဖိုး နည္းတာ မ်ားတာ လိုရင္း မဟုတ္ဘူး။ ဒု႒ဂါမဏိ မင္းႀကီးလို မိမိစိတ္ အၾကည္လင္ဆံုး အေက်နပ္ဆံုး အလွဴတစ္ခုကိုပဲ ဆင္ျခင္ေန။ ၂။ဒါမွမဟုတ္ ကိုယ္ရႈမွတ္ေနက် ဘာဝနာ တစ္ခုခုကို ႏွလံုးသြင္းေန။ ဒါမွ မဟုတ္ရင္လဲ (၃)ေရာဂါက ျပင္းထန္လို႔ ေဆးေတြလြန္ေနလို႔ သတိမရတစ္ခ်က္ ရတစ္ခ်က္ ကေယာင္ကတမ္း ျဖစ္တယ္ပဲ ထား သတိရလာတာနဲ႔ ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိ ဓမၼံသရဏံ ဂစၧာမိ သံဃံသရဏံ ဂစၧာမိ ရြတ္ေန။ ဒါက လူတိုင္း ရၿပီးသားပါ။ ဒီ( ၃ )နည္း တစ္နည္းနည္းႏွင့္ ေသရင္ အနည္းဆံုး နတ္ျပည္ေရာက္မွာ ေသခ်ာပါတယ္။ ေက်းဇူးရွင္ နယ္ျခားေတာင္တန္း သာသနာျပဳ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး အရွင္ဥတၱမသာရ။ Credit ေမတၱာျဖင့္… အရွင္ပုည( ဝကုန္း )

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/32GzC3l

သေနည်းသင်တန်း တက်ထားပါ ************************ ဖတ်ကြည့်နော်… ဘဝသံသရာမှာ မျောပါနေကြတဲ့ သူသူငါငါ သတ္တဝါတွေအတွက် သေနည်းသင်တန်းကို ပြောပြမယ်။ သေနည်းသင်တန်း တက်ထားဖို့ လိုပါတယ်။ ဒါ အရေးကြီးဆုံးပဲ။ လူတိုင်းတစ်နေ့မှာ…မုချ သေရမှာ မလွဲဘူး။ ကြောက်ဖို့ မလိုပါဘူး။ ကြောက်လို့လည်း မရဘူး။ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားလို့ရအောင် သေနည်းသုံးမျိုး ပြောပြမယ်နော်… ၁။ငါတော့…ဒီတောင်က မကျော်တော့ဘူး လို့ ကိုယ့်ဟာကိုယ် သိလာပြီဆိုလျှင် အနားမှာ ဘယ်သူမှ မလာစေနှင့်။ မိမိတစ်သက်တာအတွင်း ပြုလုပ်ဘူးတဲ့ အလှူတွေကို စဉ်းစားကြည့်။ ဒါနကို လူတိုင်း လုပ်ဘူးကြတာချည်းပဲ။ တန်ဖိုး နည်းတာ များတာ လိုရင်း မဟုတ်ဘူး။ ဒုဋ္ဌဂါမဏိ မင်းကြီးလို မိမိစိတ် အကြည်လင်ဆုံး အကျေနပ်ဆုံး အလှူတစ်ခုကိုပဲ ဆင်ခြင်နေ။ ၂။ဒါမှမဟုတ် ကိုယ်ရှုမှတ်နေကျ ဘာဝနာ တစ်ခုခုကို နှလုံးသွင်းနေ။ ဒါမှ မဟုတ်ရင်လဲ (၃)ရောဂါက ပြင်းထန်လို့ ဆေးတွေလွန်နေလို့ သတိမရတစ်ချက် ရတစ်ချက် ကယောင်ကတမ်း ဖြစ်တယ်ပဲ ထား သတိရလာတာနဲ့ ဗုဒ္ဓံ သရဏံ ဂစၧာမိ ဓမ္မံသရဏံ ဂစၧာမိ သံဃံသရဏံ ဂစၧာမိ ရွတ်နေ။ ဒါက လူတိုင်း ရပြီးသားပါ။ ဒီ( ၃ )နည်း တစ်နည်းနည်းနှင့် သေရင် အနည်းဆုံး နတ်ပြည်ရောက်မှာ သေချာပါတယ်။ ကျေးဇူးရှင် နယ်ခြားတောင်တန်း သာသနာပြု ဆရာတော်ဘုရားကြီး အရှင်ဥတ္တမသာရ။ Credit မေတ္တာဖြင့်… အရှင်ပုည( ဝကုန်း) )ေသနည္းသင္တန္း တက္ထားပါ ************************ ဖတ္ၾကည့္ေနာ္… ဘဝသံသရာမွာ ေမ်ာပါေနၾကတဲ႔ သူသူငါငါ သတၱဝါေတြအတြက္ ေသနည္းသင္တန္းကို ေျပာျပမယ္။ ေသနည္းသင္တန္း တက္ထားဖို႔ လိုပါတယ္။ ဒါ အေရးႀကီးဆံုးပဲ။ လူတိုင္းတစ္ေန႔မွာ…မုခ် ေသရမွာ မလြဲဘူး။ ေၾကာက္ဖို႔ မလိုပါဘူး။ ေၾကာက္လို႔လည္း မရဘူး။ ႀကိဳတင္ ျပင္ဆင္ထားလို႔ရေအာင္ ေသနည္းသံုးမ်ိဳး ေျပာျပမယ္ေနာ္… ၁။ငါေတာ့…ဒီေတာင္က မေက်ာ္ေတာ့ဘူး လို႔ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ သိလာၿပီဆိုလွ်င္ အနားမွာ ဘယ္သူမွ မလာေစႏွင့္။ မိမိတစ္သက္တာအတြင္း ျပဳလုပ္ဘူးတဲ႔ အလွဴေတြကို စဥ္းစားၾကည့္။ ဒါနကို လူတိုင္း လုပ္ဘူးၾကတာခ်ည္းပဲ။ တန္ဖိုး နည္းတာ မ်ားတာ လိုရင္း မဟုတ္ဘူး။ ဒု႒ဂါမဏိ မင္းႀကီးလို မိမိစိတ္ အၾကည္လင္ဆံုး အေက်နပ္ဆံုး အလွဴတစ္ခုကိုပဲ ဆင္ျခင္ေန။ ၂။ဒါမွမဟုတ္ ကိုယ္ရႈမွတ္ေနက် ဘာဝနာ တစ္ခုခုကို ႏွလံုးသြင္းေန။ ဒါမွ မဟုတ္ရင္လဲ (၃)ေရာဂါက ျပင္းထန္လို႔ ေဆးေတြလြန္ေနလို႔ သတိမရတစ္ခ်က္ ရတစ္ခ်က္ ကေယာင္ကတမ္း ျဖစ္တယ္ပဲ ထား သတိရလာတာနဲ႔ ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိ ဓမၼံသရဏံ ဂစၧာမိ သံဃံသရဏံ ဂစၧာမိ ရြတ္ေန။ ဒါက လူတိုင္း ရၿပီးသားပါ။ ဒီ( ၃ )နည္း တစ္နည္းနည္းႏွင့္ ေသရင္ အနည္းဆံုး နတ္ျပည္ေရာက္မွာ ေသခ်ာပါတယ္။ ေက်းဇူးရွင္ နယ္ျခားေတာင္တန္း သာသနာျပဳ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး အရွင္ဥတၱမသာရ။ Credit ေမတၱာျဖင့္… အရွင္ပုည( ဝကုန္း )

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/32GzC3l

" စိတ်ညစ်ရင် အာရုံပြောင်းလိုက်ပါ " ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ #ရဝေနွယ်(အင်းမ) ဘဝမှာ အမြဲတမ်း ပျော်ရွှင်တက်ကြွနေဖို့ဆိုတာ အတော်မလွယ်တဲ့ ကိစ္စပါ ။ တစ်ခါတလေ ပျော်မယ် ၊ တစ်ခါတလေ စိတ်ညစ်မယ် ၊ တစ်ခါတလေ ဘာမှအသုံးမဝင်တဲ့ တောထဲက သစ်ဆွေးတုံးကြီးလို ခံစားချင် ခံစားရမယ် ။ ဒါ ဘာဖြစ်လို့လဲ လို့ မေးရင် . . . အာရုံ ကြောင့်လို့ ယေဘူယျ ဖြေလို့ ရပါတယ် ၊ ဘဝခရီးတလျှောက်မှာ အာရုံမျိုးစုံနဲ့ တွေ့နေရမှာပါ ။ နှစ်သက်တဲ့အာရုံ ၊ မနှစ်သက်တဲ့ အာရုံ တွေ တွေ့ရမယ် ၊ တခါတလေ အာရုံတစ်ခုကြောင့် ကိုယ့်ရဲ့ ဘဝလမ်းကြောင်း ပျောက်နေတတ် တာတောင် ရှိတတ်ပါတယ် ။ ဒါက ကြုံတွေ့ရသူအတွက် အလွန် အန္တရာယ် များလှပါတယ် ။ ဒီတော့ ဘာလုပ်မလဲ ? အာရုံပြောင်းပစ်လိုက်ဖို့ပါပဲ ။ အာရုံပြောင်းလဲမှုရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သီဟိုဠ်ဓမ္မဝတ္ထုလေးတစ်ပုဒ် ပြောပြချင်ပါတယ် ။ ---------------------------------------------- တစ်ခါတုန်းက သီဟိုဠ်ကျွန်းမှာ တိဿဆိုတဲ့ ကိုရင် တစ်ပါး ရှိခဲ့ဖူးတယ် ၊ တစ်နေ့မှာ စိတ်ညစ်စရာ အာရုံနဲ့တွေ့ပြီး လူထွက်ချင်လာပါသတဲ့ ။ ဒါကြောင့် ဆရာဘုန်းကြီးကို သွားလျှောက်ပါတယ် ။ ဒီတော့ ဆရာဘုန်းကြီးက . . "အင်း . . အာရုံကြောင့် ဖြစ်တဲ့စိတ်ဟာ အမြဲတမ်း အဆိုးဘက်ကိုချည်း ယိမ်းမနေဘူး ၊ အာရုံကြောက့် ဖြစ်တဲ့စိတ်ကို အာရုံနဲ့ ပြန်ကုပေးမှပဲ ၊ လူဆိုတာ အာရုံသစ်ကို အခြေတည်ပြီး ပျော်ရွှင်တတ်ကြတယ် ၊ အာရုံသစ် တစ်ခု ပြောင်းပေးမယ် " ဆိုပြီး တွေးမိပုံရတယ် ။ ကောင်းပြီ ငါ့တပည့် ၊ လူထွက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ရင်လည်း မတားလိုဘူး ။ ဒါပေမယ့် ငါတို့နေတဲ့ကျောင်းဟာ ချိုးရေ အလွန် ရှားတယ် ။ လူမထွက်ခင် ငါတို့ကို ရေပေါရာ စိတ္တရတောင်ကို ပို့ပေးခဲ့ပါ" လို့ မိန့်လိုက်ပါတယ် ။ ကိုရင်တိဿကလည်း ဆရာဘုန်းကြီး ပြောတဲ့အတိုင်း သူ့ဆရာကို စိတ္တရတောင်ကို ပို့ပေးရှာတယ် ၊ စိတ္တရတောင်ကို ထပ်ရောက်တော့ ဆရာဘုန်းကြီးက ဘယ်လို ထပ်မိန့်သလဲ ဆိုတော့ . . . "ငါ့တပည့်ရယ်. . ဒီစိတ္တရတောင်တွေမှာရှိတဲ့ ကျောင်းတွေဟာ သံဃာပိုင် သံဃိကကျောင်းတွေ ဆိုတော့ အစစဆင်ခြင် ရတယ် ။ သိပ်လွတ်လပ်မှု မရှိဘူး ၊ ဒါကြောင့် ကိုယ်ပိုင်ကျောင်းလေး လိုချင်တယ် ၊ ဖြစ်နိုင်ရင် စီစဉ်ပေးခဲ့ပါဦးကွယ် ၊ ကိုရင်တိဿလဲ လူထွက်ခါနီး ဆရာသမားကို နောက်ဆုံးပြုစုပေးခြင်း ဆိုတဲ့အသိနဲ့ တက်တက်ကြွကြွ ပြုပေးရှာတယ် ။ ကိုရင်တိဿဟာ ဆရာဘုန်းကြီး ကမ္မဋ္ဌာန်း အားထုတ်ဖို့ အဆင်ပြေမယ့်ကျောင်းပုံစံကို စိတ်ကူးနဲ့ ဦးစွာ သေခြာစဉ်းစား တယ် ၊ ပြီးတော့မှ ဥတုသုံးပါးနဲ့ သင့်လျော်မယ့် တောင်ခြေတစ်ခုမှာ လှိုဏ်ခေါင်း စတူးပါတယ် ။ အံ့သြဖို့ကောင်းတာက ကိုရင်တိဿဟာ နောက်ဆုံး အခွင့်အရေး ဆိုတဲ့ နှလုံးသွင်းနဲ့ အလုပ်သုံးခုကို တပြိုင်နက်ထဲ လုပ်နေတာပဲ ၊ ၁။ကမ္မဋ္ဌာန်းကျောင်းအတွက် လှိုဏ်ဂူတူးတာရယ် ၊ ၂။ဆရာဘုန်းကြီးဆီမှာ သင်ခဲ့တဲ့ သံယုတ္တနိကာယ်ကျမ်းကြီးကို ရွတ်ဖတ်သရဇ္စျယ် နေတာရယ် ၊ ၃။တေဇောကသိုဏ်းကို ရှုမှတ်ပွားများနေတာရယ်ပါ ။ ထပ်ပြီးအံ့သြဖို့ ကောင်းတာက ကျောင်းပြီးစီးတဲ့အချိန် ၊ ကျမ်းရွတ်ဆိုပြီးချိန် မှာ ပွားများနေတဲ့ တေဇောဓာတ်ဟာလည်း အပ္ပနာစျာန်အဆင့်ထိ ရောက်လာခဲ့တာပါပဲ ။ ကိုရင်တိဿလည်း ဝမ်းသာအားရနဲ့ ကျောင်းဆောင်ပြီးသွားကြောင်း ဆရာဘုန်းကြီးကို သွားလျှောက်တဲ့အခါ ဆရာဘုန်းကြီးက လှိုဏ်ဂူကျောင်းကလေးကို ကြည့်ပြီး ဘယ်လို ထပ်မိန့်သလဲ ဆိုတော့ . . . အိုး. . . . ကောင်းလိုက်တဲ့ လှိုဏ်ဂူလေးပါလား ၊ ငါတော်တော် သဘောကျပါတယ် ၊ ငါ့တပည့် ပင်ပင်ပမ်းပမ်း နဲ့ လုပ်ထားတဲ့ လှိုဏ်ဂူလေး ဆိုတော့ ငါ့တပည့်က ဒီနေ့တစ်ရက်တော့ အရင်နေလိုက်ပါဦး ၊ ငါ့တပည့်လူထွက်သွားရင် ရဟန်းတရားနဲ့ ဝေးသွားမှာ ၊ ငါတို့ပေးထားတဲ့ ကမ္မဋ္ဌာန်းနည်းလေးနဲ့ စွမ်းနိုင်သလောက် ရှုပွားလိုက်ပါဦး " . . . . လို့ ဆက်မိန့်ပြန်ပါတယ် ။ ကိုရင်တိဿလည်း ဆရာ့စကားအတိုင်း မိမိပြုလုပ်ထားတဲ့ လှုဏ်ဂူထဲမှာပဲ တရားရှုမှတ်မှုကို စပါတယ် ၊ လှိုဏ်ဂူလေးကလည်း အသစ်လှလှလေး ၊ ရာသီဥတုကလည်း သာယာ ၊ ဒီတော့ ကိုရင်တိဿရဲ့ စိတ်ထဲ ဝမ်းမြောက်မှု ပီတိတွေ ဖြစ်လာပါတယ် ။ ပြီးတော့ တေဇောကသိုင်းပွားပြီး အပ္ပနာစျာဉ်အထိလည်း ရထားတော့ ပီတိနဲ့ရတဲ့အပ္ပနာစျာဉ်ကို အခြေခံပြီး တရား အားထုတ်လိုက်တာ ရဟန္တာ ဖြစ်သွားပါတော့တယ် ။ ဒီတော့မှ ဆရာ့ကျေးဇူးကို သိပြီး ဆရာရှိရာအရပ်ကို မှန်းပြီး ဦးချပြီးတော့ . . . "သြော်. . . စိတ်ဆိုတာ အမြဲတမ်း အဆိုးဘက်ကို ယိမ်းမနေပါလား ၊ အာရုံပြောင်းလိုက်တာနဲ့ ဘဝ တစ်ဆစ်ချိုးပြီး အမြင့်ဆုံးပန်းတိုင် တစ်ခုကို မထင်မှတ်ဘဲ ရောက်သွားတာပါလား" လို့ ဆင်ခြင်မိလိုက်ပါသတဲ့ . . . ။ ကဲ. . . စာဖတ်ညီငယ်, ညီမတို့ရေ ၊ စိတ်ညစ်ရင် စိတ်ညစ်တဲ့အတိုင်း မထားပါနဲ့ ၊ လောကပြစ် ၊ ဓမ္မပြစ် မဖြစ်စေတဲ့ ကိုယ်နှစ်သက်ရာ အာရုံသစ်တစ်ခုခုကို ပြောင်းလိုက်ပါနော်. . .။ ကျမ်းကိုး #မူလပဏ္ဏာသအဋ္ဌကထာ(ပ)တွဲ၊ စာမျက်နှာ (၃၅၉ ) #ရဝေနွယ်(အင်းမ)၏ "ကုသိုလ်ဖြစ်အောင်တွေးမယ်" Credit - #ဓမ္မ နှစ်သက်သူ April 18-10-19 " စိတ္ညစ္ရင္ အာ႐ုံေျပာင္းလိုက္ပါ " ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ #ရေဝႏြယ္(အင္းမ) ဘဝမွာ အၿမဲတမ္း ေပ်ာ္႐ႊင္တက္ႂကြေနဖို႔ဆိုတာ အေတာ္မလြယ္တဲ့ ကိစၥပါ ။ တစ္ခါတေလ ေပ်ာ္မယ္ ၊ တစ္ခါတေလ စိတ္ညစ္မယ္ ၊ တစ္ခါတေလ ဘာမွအသုံးမဝင္တဲ့ ေတာထဲက သစ္ေဆြးတုံးႀကီးလို ခံစားခ်င္ ခံစားရမယ္ ။ ဒါ ဘာျဖစ္လို႔လဲ လို႔ ေမးရင္ . . . အာ႐ုံ ေၾကာင့္လို႔ ေယဘူယ် ေျဖလို႔ ရပါတယ္ ၊ ဘဝခရီးတေလွ်ာက္မွာ အာ႐ုံမ်ိဳးစုံနဲ႕ ေတြ႕ေနရမွာပါ ။ ႏွစ္သက္တဲ့အာ႐ုံ ၊ မႏွစ္သက္တဲ့ အာ႐ုံ ေတြ ေတြ႕ရမယ္ ၊ တခါတေလ အာ႐ုံတစ္ခုေၾကာင့္ ကိုယ့္ရဲ႕ ဘဝလမ္းေၾကာင္း ေပ်ာက္ေနတတ္ တာေတာင္ ရွိတတ္ပါတယ္ ။ ဒါက ႀကဳံေတြ႕ရသူအတြက္ အလြန္ အႏၱရာယ္ မ်ားလွပါတယ္ ။ ဒီေတာ့ ဘာလုပ္မလဲ ? အာ႐ုံေျပာင္းပစ္လိုက္ဖို႔ပါပဲ ။ အာ႐ုံေျပာင္းလဲမႈရဲ႕ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး သီဟိုဠ္ဓမၼဝတၳဳေလးတစ္ပုဒ္ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္ ။ ---------------------------------------------- တစ္ခါတုန္းက သီဟိုဠ္ကြၽန္းမွာ တိႆဆိုတဲ့ ကိုရင္ တစ္ပါး ရွိခဲ့ဖူးတယ္ ၊ တစ္ေန႕မွာ စိတ္ညစ္စရာ အာ႐ုံနဲ႕ေတြ႕ၿပီး လူထြက္ခ်င္လာပါသတဲ့ ။ ဒါေၾကာင့္ ဆရာဘုန္းႀကီးကို သြားေလွ်ာက္ပါတယ္ ။ ဒီေတာ့ ဆရာဘုန္းႀကီးက . . "အင္း . . အာ႐ုံေၾကာင့္ ျဖစ္တဲ့စိတ္ဟာ အၿမဲတမ္း အဆိုးဘက္ကိုခ်ည္း ယိမ္းမေနဘူး ၊ အာ႐ုံေၾကာက့္ ျဖစ္တဲ့စိတ္ကို အာ႐ုံနဲ႕ ျပန္ကုေပးမွပဲ ၊ လူဆိုတာ အာ႐ုံသစ္ကို အေျခတည္ၿပီး ေပ်ာ္႐ႊင္တတ္ၾကတယ္ ၊ အာ႐ုံသစ္ တစ္ခု ေျပာင္းေပးမယ္ " ဆိုၿပီး ေတြးမိပုံရတယ္ ။ ေကာင္းၿပီ ငါ့တပည့္ ၊ လူထြက္ဖို႔ ဆုံးျဖတ္ရင္လည္း မတားလိုဘူး ။ ဒါေပမယ့္ ငါတို႔ေနတဲ့ေက်ာင္းဟာ ခ်ိဳးေရ အလြန္ ရွားတယ္ ။ လူမထြက္ခင္ ငါတို႔ကို ေရေပါရာ စိတၱရေတာင္ကို ပို႔ေပးခဲ့ပါ" လို႔ မိန့္လိုက္ပါတယ္ ။ ကိုရင္တိႆကလည္း ဆရာဘုန္းႀကီး ေျပာတဲ့အတိုင္း သူ႕ဆရာကို စိတၱရေတာင္ကို ပို႔ေပးရွာတယ္ ၊ စိတၱရေတာင္ကို ထပ္ေရာက္ေတာ့ ဆရာဘုန္းႀကီးက ဘယ္လို ထပ္မိန့္သလဲ ဆိုေတာ့ . . . "ငါ့တပည့္ရယ္. . ဒီစိတၱရေတာင္ေတြမွာရွိတဲ့ ေက်ာင္းေတြဟာ သံဃာပိုင္ သံဃိကေက်ာင္းေတြ ဆိုေတာ့ အစစဆင္ျခင္ ရတယ္ ။ သိပ္လြတ္လပ္မႈ မရွိဘူး ၊ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္ပိုင္ေက်ာင္းေလး လိုခ်င္တယ္ ၊ ျဖစ္နိုင္ရင္ စီစဥ္ေပးခဲ့ပါဦးကြယ္ ၊ ကိုရင္တိႆလဲ လူထြက္ခါနီး ဆရာသမားကို ေနာက္ဆုံးျပဳစုေပးျခင္း ဆိုတဲ့အသိနဲ႕ တက္တက္ႂကြႂကြ ျပဳေပးရွာတယ္ ။ ကိုရင္တိႆဟာ ဆရာဘုန္းႀကီး ကမၼ႒ာန္း အားထုတ္ဖို႔ အဆင္ေျပမယ့္ေက်ာင္းပုံစံကို စိတ္ကူးနဲ႕ ဦးစြာ ေသျခာစဥ္းစား တယ္ ၊ ၿပီးေတာ့မွ ဥတုသုံးပါးနဲ႕ သင့္ေလ်ာ္မယ့္ ေတာင္ေျခတစ္ခုမွာ လွိုဏ္ေခါင္း စတူးပါတယ္ ။ အံ့ၾသဖို႔ေကာင္းတာက ကိုရင္တိႆဟာ ေနာက္ဆုံး အခြင့္အေရး ဆိုတဲ့ ႏွလုံးသြင္းနဲ႕ အလုပ္သုံးခုကို တၿပိဳင္နက္ထဲ လုပ္ေနတာပဲ ၊ ၁။ကမၼ႒ာန္းေက်ာင္းအတြက္ လွိုဏ္ဂူတူးတာရယ္ ၊ ၂။ဆရာဘုန္းႀကီးဆီမွာ သင္ခဲ့တဲ့ သံယုတၱနိကာယ္က်မ္းႀကီးကို ႐ြတ္ဖတ္သရဇၥ်ယ္ ေနတာရယ္ ၊ ၃။ေတေဇာကသိုဏ္းကို ရႈမွတ္ပြားမ်ားေနတာရယ္ပါ ။ ထပ္ၿပီးအံ့ၾသဖို႔ ေကာင္းတာက ေက်ာင္းၿပီးစီးတဲ့အခ်ိန္ ၊ က်မ္း႐ြတ္ဆိုၿပီးခ်ိန္ မွာ ပြားမ်ားေနတဲ့ ေတေဇာဓာတ္ဟာလည္း အပၸနာစ်ာန္အဆင့္ထိ ေရာက္လာခဲ့တာပါပဲ ။ ကိုရင္တိႆလည္း ဝမ္းသာအားရနဲ႕ ေက်ာင္းေဆာင္ၿပီးသြားေၾကာင္း ဆရာဘုန္းႀကီးကို သြားေလွ်ာက္တဲ့အခါ ဆရာဘုန္းႀကီးက လွိုဏ္ဂူေက်ာင္းကေလးကို ၾကည့္ၿပီး ဘယ္လို ထပ္မိန့္သလဲ ဆိုေတာ့ . . . အိုး. . . . ေကာင္းလိုက္တဲ့ လွိုဏ္ဂူေလးပါလား ၊ ငါေတာ္ေတာ္ သေဘာက်ပါတယ္ ၊ ငါ့တပည့္ ပင္ပင္ပမ္းပမ္း နဲ႕ လုပ္ထားတဲ့ လွိုဏ္ဂူေလး ဆိုေတာ့ ငါ့တပည့္က ဒီေန႕တစ္ရက္ေတာ့ အရင္ေနလိုက္ပါဦး ၊ ငါ့တပည့္လူထြက္သြားရင္ ရဟန္းတရားနဲ႕ ေဝးသြားမွာ ၊ ငါတို႔ေပးထားတဲ့ ကမၼ႒ာန္းနည္းေလးနဲ႕ စြမ္းနိုင္သေလာက္ ရႈပြားလိုက္ပါဦး " . . . . လို႔ ဆက္မိန့္ျပန္ပါတယ္ ။ ကိုရင္တိႆလည္း ဆရာ့စကားအတိုင္း မိမိျပဳလုပ္ထားတဲ့ လႈဏ္ဂူထဲမွာပဲ တရားရႈမွတ္မႈကို စပါတယ္ ၊ လွိုဏ္ဂူေလးကလည္း အသစ္လွလွေလး ၊ ရာသီဥတုကလည္း သာယာ ၊ ဒီေတာ့ ကိုရင္တိႆရဲ႕ စိတ္ထဲ ဝမ္းေျမာက္မႈ ပီတိေတြ ျဖစ္လာပါတယ္ ။ ၿပီးေတာ့ ေတေဇာကသိုင္းပြားၿပီး အပၸနာစ်ာဥ္အထိလည္း ရထားေတာ့ ပီတိနဲ႕ရတဲ့အပၸနာစ်ာဥ္ကို အေျခခံၿပီး တရား အားထုတ္လိုက္တာ ရဟႏၱာ ျဖစ္သြားပါေတာ့တယ္ ။ ဒီေတာ့မွ ဆရာ့ေက်းဇူးကို သိၿပီး ဆရာရွိရာအရပ္ကို မွန္းၿပီး ဦးခ်ၿပီးေတာ့ . . . "ေၾသာ္. . . စိတ္ဆိုတာ အၿမဲတမ္း အဆိုးဘက္ကို ယိမ္းမေနပါလား ၊ အာ႐ုံေျပာင္းလိုက္တာနဲ႕ ဘဝ တစ္ဆစ္ခ်ိဳးၿပီး အျမင့္ဆုံးပန္းတိုင္ တစ္ခုကို မထင္မွတ္ဘဲ ေရာက္သြားတာပါလား" လို႔ ဆင္ျခင္မိလိုက္ပါသတဲ့ . . . ။ ကဲ. . . စာဖတ္ညီငယ္, ညီမတို႔ေရ ၊ စိတ္ညစ္ရင္ စိတ္ညစ္တဲ့အတိုင္း မထားပါနဲ႕ ၊ ေလာကျပစ္ ၊ ဓမၼျပစ္ မျဖစ္ေစတဲ့ ကိုယ္ႏွစ္သက္ရာ အာ႐ုံသစ္တစ္ခုခုကို ေျပာင္းလိုက္ပါေနာ္. . .။ က်မ္းကိုး #မူလပဏၰာသအ႒ကထာ(ပ)တြဲ၊ စာမ်က္ႏွာ (၃၅၉ ) #ရေဝႏြယ္(အင္းမ)၏ "ကုသိုလ္ျဖစ္ေအာင္ေတြးမယ္" Credit - #ဓမၼ ႏွစ္သက္သူ April

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2WcIBXK

" စိတ်ညစ်ရင် အာရုံပြောင်းလိုက်ပါ " ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ #ရဝေနွယ်(အင်းမ) ဘဝမှာ အမြဲတမ်း ပျော်ရွှင်တက်ကြွနေဖို့ဆိုတာ အတော်မလွယ်တဲ့ ကိစ္စပါ ။ တစ်ခါတလေ ပျော်မယ် ၊ တစ်ခါတလေ စိတ်ညစ်မယ် ၊ တစ်ခါတလေ ဘာမှအသုံးမဝင်တဲ့ တောထဲက သစ်ဆွေးတုံးကြီးလို ခံစားချင် ခံစားရမယ် ။ ဒါ ဘာဖြစ်လို့လဲ လို့ မေးရင် . . . အာရုံ ကြောင့်လို့ ယေဘူယျ ဖြေလို့ ရပါတယ် ၊ ဘဝခရီးတလျှောက်မှာ အာရုံမျိုးစုံနဲ့ တွေ့နေရမှာပါ ။ နှစ်သက်တဲ့အာရုံ ၊ မနှစ်သက်တဲ့ အာရုံ တွေ တွေ့ရမယ် ၊ တခါတလေ အာရုံတစ်ခုကြောင့် ကိုယ့်ရဲ့ ဘဝလမ်းကြောင်း ပျောက်နေတတ် တာတောင် ရှိတတ်ပါတယ် ။ ဒါက ကြုံတွေ့ရသူအတွက် အလွန် အန္တရာယ် များလှပါတယ် ။ ဒီတော့ ဘာလုပ်မလဲ ? အာရုံပြောင်းပစ်လိုက်ဖို့ပါပဲ ။ အာရုံပြောင်းလဲမှုရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သီဟိုဠ်ဓမ္မဝတ္ထုလေးတစ်ပုဒ် ပြောပြချင်ပါတယ် ။ ---------------------------------------------- တစ်ခါတုန်းက သီဟိုဠ်ကျွန်းမှာ တိဿဆိုတဲ့ ကိုရင် တစ်ပါး ရှိခဲ့ဖူးတယ် ၊ တစ်နေ့မှာ စိတ်ညစ်စရာ အာရုံနဲ့တွေ့ပြီး လူထွက်ချင်လာပါသတဲ့ ။ ဒါကြောင့် ဆရာဘုန်းကြီးကို သွားလျှောက်ပါတယ် ။ ဒီတော့ ဆရာဘုန်းကြီးက . . "အင်း . . အာရုံကြောင့် ဖြစ်တဲ့စိတ်ဟာ အမြဲတမ်း အဆိုးဘက်ကိုချည်း ယိမ်းမနေဘူး ၊ အာရုံကြောက့် ဖြစ်တဲ့စိတ်ကို အာရုံနဲ့ ပြန်ကုပေးမှပဲ ၊ လူဆိုတာ အာရုံသစ်ကို အခြေတည်ပြီး ပျော်ရွှင်တတ်ကြတယ် ၊ အာရုံသစ် တစ်ခု ပြောင်းပေးမယ် " ဆိုပြီး တွေးမိပုံရတယ် ။ ကောင်းပြီ ငါ့တပည့် ၊ လူထွက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ရင်လည်း မတားလိုဘူး ။ ဒါပေမယ့် ငါတို့နေတဲ့ကျောင်းဟာ ချိုးရေ အလွန် ရှားတယ် ။ လူမထွက်ခင် ငါတို့ကို ရေပေါရာ စိတ္တရတောင်ကို ပို့ပေးခဲ့ပါ" လို့ မိန့်လိုက်ပါတယ် ။ ကိုရင်တိဿကလည်း ဆရာဘုန်းကြီး ပြောတဲ့အတိုင်း သူ့ဆရာကို စိတ္တရတောင်ကို ပို့ပေးရှာတယ် ၊ စိတ္တရတောင်ကို ထပ်ရောက်တော့ ဆရာဘုန်းကြီးက ဘယ်လို ထပ်မိန့်သလဲ ဆိုတော့ . . . "ငါ့တပည့်ရယ်. . ဒီစိတ္တရတောင်တွေမှာရှိတဲ့ ကျောင်းတွေဟာ သံဃာပိုင် သံဃိကကျောင်းတွေ ဆိုတော့ အစစဆင်ခြင် ရတယ် ။ သိပ်လွတ်လပ်မှု မရှိဘူး ၊ ဒါကြောင့် ကိုယ်ပိုင်ကျောင်းလေး လိုချင်တယ် ၊ ဖြစ်နိုင်ရင် စီစဉ်ပေးခဲ့ပါဦးကွယ် ၊ ကိုရင်တိဿလဲ လူထွက်ခါနီး ဆရာသမားကို နောက်ဆုံးပြုစုပေးခြင်း ဆိုတဲ့အသိနဲ့ တက်တက်ကြွကြွ ပြုပေးရှာတယ် ။ ကိုရင်တိဿဟာ ဆရာဘုန်းကြီး ကမ္မဋ္ဌာန်း အားထုတ်ဖို့ အဆင်ပြေမယ့်ကျောင်းပုံစံကို စိတ်ကူးနဲ့ ဦးစွာ သေခြာစဉ်းစား တယ် ၊ ပြီးတော့မှ ဥတုသုံးပါးနဲ့ သင့်လျော်မယ့် တောင်ခြေတစ်ခုမှာ လှိုဏ်ခေါင်း စတူးပါတယ် ။ အံ့သြဖို့ကောင်းတာက ကိုရင်တိဿဟာ နောက်ဆုံး အခွင့်အရေး ဆိုတဲ့ နှလုံးသွင်းနဲ့ အလုပ်သုံးခုကို တပြိုင်နက်ထဲ လုပ်နေတာပဲ ၊ ၁။ကမ္မဋ္ဌာန်းကျောင်းအတွက် လှိုဏ်ဂူတူးတာရယ် ၊ ၂။ဆရာဘုန်းကြီးဆီမှာ သင်ခဲ့တဲ့ သံယုတ္တနိကာယ်ကျမ်းကြီးကို ရွတ်ဖတ်သရဇ္စျယ် နေတာရယ် ၊ ၃။တေဇောကသိုဏ်းကို ရှုမှတ်ပွားများနေတာရယ်ပါ ။ ထပ်ပြီးအံ့သြဖို့ ကောင်းတာက ကျောင်းပြီးစီးတဲ့အချိန် ၊ ကျမ်းရွတ်ဆိုပြီးချိန် မှာ ပွားများနေတဲ့ တေဇောဓာတ်ဟာလည်း အပ္ပနာစျာန်အဆင့်ထိ ရောက်လာခဲ့တာပါပဲ ။ ကိုရင်တိဿလည်း ဝမ်းသာအားရနဲ့ ကျောင်းဆောင်ပြီးသွားကြောင်း ဆရာဘုန်းကြီးကို သွားလျှောက်တဲ့အခါ ဆရာဘုန်းကြီးက လှိုဏ်ဂူကျောင်းကလေးကို ကြည့်ပြီး ဘယ်လို ထပ်မိန့်သလဲ ဆိုတော့ . . . အိုး. . . . ကောင်းလိုက်တဲ့ လှိုဏ်ဂူလေးပါလား ၊ ငါတော်တော် သဘောကျပါတယ် ၊ ငါ့တပည့် ပင်ပင်ပမ်းပမ်း နဲ့ လုပ်ထားတဲ့ လှိုဏ်ဂူလေး ဆိုတော့ ငါ့တပည့်က ဒီနေ့တစ်ရက်တော့ အရင်နေလိုက်ပါဦး ၊ ငါ့တပည့်လူထွက်သွားရင် ရဟန်းတရားနဲ့ ဝေးသွားမှာ ၊ ငါတို့ပေးထားတဲ့ ကမ္မဋ္ဌာန်းနည်းလေးနဲ့ စွမ်းနိုင်သလောက် ရှုပွားလိုက်ပါဦး " . . . . လို့ ဆက်မိန့်ပြန်ပါတယ် ။ ကိုရင်တိဿလည်း ဆရာ့စကားအတိုင်း မိမိပြုလုပ်ထားတဲ့ လှုဏ်ဂူထဲမှာပဲ တရားရှုမှတ်မှုကို စပါတယ် ၊ လှိုဏ်ဂူလေးကလည်း အသစ်လှလှလေး ၊ ရာသီဥတုကလည်း သာယာ ၊ ဒီတော့ ကိုရင်တိဿရဲ့ စိတ်ထဲ ဝမ်းမြောက်မှု ပီတိတွေ ဖြစ်လာပါတယ် ။ ပြီးတော့ တေဇောကသိုင်းပွားပြီး အပ္ပနာစျာဉ်အထိလည်း ရထားတော့ ပီတိနဲ့ရတဲ့အပ္ပနာစျာဉ်ကို အခြေခံပြီး တရား အားထုတ်လိုက်တာ ရဟန္တာ ဖြစ်သွားပါတော့တယ် ။ ဒီတော့မှ ဆရာ့ကျေးဇူးကို သိပြီး ဆရာရှိရာအရပ်ကို မှန်းပြီး ဦးချပြီးတော့ . . . "သြော်. . . စိတ်ဆိုတာ အမြဲတမ်း အဆိုးဘက်ကို ယိမ်းမနေပါလား ၊ အာရုံပြောင်းလိုက်တာနဲ့ ဘဝ တစ်ဆစ်ချိုးပြီး အမြင့်ဆုံးပန်းတိုင် တစ်ခုကို မထင်မှတ်ဘဲ ရောက်သွားတာပါလား" လို့ ဆင်ခြင်မိလိုက်ပါသတဲ့ . . . ။ ကဲ. . . စာဖတ်ညီငယ်, ညီမတို့ရေ ၊ စိတ်ညစ်ရင် စိတ်ညစ်တဲ့အတိုင်း မထားပါနဲ့ ၊ လောကပြစ် ၊ ဓမ္မပြစ် မဖြစ်စေတဲ့ ကိုယ်နှစ်သက်ရာ အာရုံသစ်တစ်ခုခုကို ပြောင်းလိုက်ပါနော်. . .။ ကျမ်းကိုး #မူလပဏ္ဏာသအဋ္ဌကထာ(ပ)တွဲ၊ စာမျက်နှာ (၃၅၉ ) #ရဝေနွယ်(အင်းမ)၏ "ကုသိုလ်ဖြစ်အောင်တွေးမယ်" Credit - #ဓမ္မ နှစ်သက်သူ April 18-10-19 " စိတ္ညစ္ရင္ အာ႐ုံေျပာင္းလိုက္ပါ " ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ #ရေဝႏြယ္(အင္းမ) ဘဝမွာ အၿမဲတမ္း ေပ်ာ္႐ႊင္တက္ႂကြေနဖို႔ဆိုတာ အေတာ္မလြယ္တဲ့ ကိစၥပါ ။ တစ္ခါတေလ ေပ်ာ္မယ္ ၊ တစ္ခါတေလ စိတ္ညစ္မယ္ ၊ တစ္ခါတေလ ဘာမွအသုံးမဝင္တဲ့ ေတာထဲက သစ္ေဆြးတုံးႀကီးလို ခံစားခ်င္ ခံစားရမယ္ ။ ဒါ ဘာျဖစ္လို႔လဲ လို႔ ေမးရင္ . . . အာ႐ုံ ေၾကာင့္လို႔ ေယဘူယ် ေျဖလို႔ ရပါတယ္ ၊ ဘဝခရီးတေလွ်ာက္မွာ အာ႐ုံမ်ိဳးစုံနဲ႕ ေတြ႕ေနရမွာပါ ။ ႏွစ္သက္တဲ့အာ႐ုံ ၊ မႏွစ္သက္တဲ့ အာ႐ုံ ေတြ ေတြ႕ရမယ္ ၊ တခါတေလ အာ႐ုံတစ္ခုေၾကာင့္ ကိုယ့္ရဲ႕ ဘဝလမ္းေၾကာင္း ေပ်ာက္ေနတတ္ တာေတာင္ ရွိတတ္ပါတယ္ ။ ဒါက ႀကဳံေတြ႕ရသူအတြက္ အလြန္ အႏၱရာယ္ မ်ားလွပါတယ္ ။ ဒီေတာ့ ဘာလုပ္မလဲ ? အာ႐ုံေျပာင္းပစ္လိုက္ဖို႔ပါပဲ ။ အာ႐ုံေျပာင္းလဲမႈရဲ႕ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး သီဟိုဠ္ဓမၼဝတၳဳေလးတစ္ပုဒ္ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္ ။ ---------------------------------------------- တစ္ခါတုန္းက သီဟိုဠ္ကြၽန္းမွာ တိႆဆိုတဲ့ ကိုရင္ တစ္ပါး ရွိခဲ့ဖူးတယ္ ၊ တစ္ေန႕မွာ စိတ္ညစ္စရာ အာ႐ုံနဲ႕ေတြ႕ၿပီး လူထြက္ခ်င္လာပါသတဲ့ ။ ဒါေၾကာင့္ ဆရာဘုန္းႀကီးကို သြားေလွ်ာက္ပါတယ္ ။ ဒီေတာ့ ဆရာဘုန္းႀကီးက . . "အင္း . . အာ႐ုံေၾကာင့္ ျဖစ္တဲ့စိတ္ဟာ အၿမဲတမ္း အဆိုးဘက္ကိုခ်ည္း ယိမ္းမေနဘူး ၊ အာ႐ုံေၾကာက့္ ျဖစ္တဲ့စိတ္ကို အာ႐ုံနဲ႕ ျပန္ကုေပးမွပဲ ၊ လူဆိုတာ အာ႐ုံသစ္ကို အေျခတည္ၿပီး ေပ်ာ္႐ႊင္တတ္ၾကတယ္ ၊ အာ႐ုံသစ္ တစ္ခု ေျပာင္းေပးမယ္ " ဆိုၿပီး ေတြးမိပုံရတယ္ ။ ေကာင္းၿပီ ငါ့တပည့္ ၊ လူထြက္ဖို႔ ဆုံးျဖတ္ရင္လည္း မတားလိုဘူး ။ ဒါေပမယ့္ ငါတို႔ေနတဲ့ေက်ာင္းဟာ ခ်ိဳးေရ အလြန္ ရွားတယ္ ။ လူမထြက္ခင္ ငါတို႔ကို ေရေပါရာ စိတၱရေတာင္ကို ပို႔ေပးခဲ့ပါ" လို႔ မိန့္လိုက္ပါတယ္ ။ ကိုရင္တိႆကလည္း ဆရာဘုန္းႀကီး ေျပာတဲ့အတိုင္း သူ႕ဆရာကို စိတၱရေတာင္ကို ပို႔ေပးရွာတယ္ ၊ စိတၱရေတာင္ကို ထပ္ေရာက္ေတာ့ ဆရာဘုန္းႀကီးက ဘယ္လို ထပ္မိန့္သလဲ ဆိုေတာ့ . . . "ငါ့တပည့္ရယ္. . ဒီစိတၱရေတာင္ေတြမွာရွိတဲ့ ေက်ာင္းေတြဟာ သံဃာပိုင္ သံဃိကေက်ာင္းေတြ ဆိုေတာ့ အစစဆင္ျခင္ ရတယ္ ။ သိပ္လြတ္လပ္မႈ မရွိဘူး ၊ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္ပိုင္ေက်ာင္းေလး လိုခ်င္တယ္ ၊ ျဖစ္နိုင္ရင္ စီစဥ္ေပးခဲ့ပါဦးကြယ္ ၊ ကိုရင္တိႆလဲ လူထြက္ခါနီး ဆရာသမားကို ေနာက္ဆုံးျပဳစုေပးျခင္း ဆိုတဲ့အသိနဲ႕ တက္တက္ႂကြႂကြ ျပဳေပးရွာတယ္ ။ ကိုရင္တိႆဟာ ဆရာဘုန္းႀကီး ကမၼ႒ာန္း အားထုတ္ဖို႔ အဆင္ေျပမယ့္ေက်ာင္းပုံစံကို စိတ္ကူးနဲ႕ ဦးစြာ ေသျခာစဥ္းစား တယ္ ၊ ၿပီးေတာ့မွ ဥတုသုံးပါးနဲ႕ သင့္ေလ်ာ္မယ့္ ေတာင္ေျခတစ္ခုမွာ လွိုဏ္ေခါင္း စတူးပါတယ္ ။ အံ့ၾသဖို႔ေကာင္းတာက ကိုရင္တိႆဟာ ေနာက္ဆုံး အခြင့္အေရး ဆိုတဲ့ ႏွလုံးသြင္းနဲ႕ အလုပ္သုံးခုကို တၿပိဳင္နက္ထဲ လုပ္ေနတာပဲ ၊ ၁။ကမၼ႒ာန္းေက်ာင္းအတြက္ လွိုဏ္ဂူတူးတာရယ္ ၊ ၂။ဆရာဘုန္းႀကီးဆီမွာ သင္ခဲ့တဲ့ သံယုတၱနိကာယ္က်မ္းႀကီးကို ႐ြတ္ဖတ္သရဇၥ်ယ္ ေနတာရယ္ ၊ ၃။ေတေဇာကသိုဏ္းကို ရႈမွတ္ပြားမ်ားေနတာရယ္ပါ ။ ထပ္ၿပီးအံ့ၾသဖို႔ ေကာင္းတာက ေက်ာင္းၿပီးစီးတဲ့အခ်ိန္ ၊ က်မ္း႐ြတ္ဆိုၿပီးခ်ိန္ မွာ ပြားမ်ားေနတဲ့ ေတေဇာဓာတ္ဟာလည္း အပၸနာစ်ာန္အဆင့္ထိ ေရာက္လာခဲ့တာပါပဲ ။ ကိုရင္တိႆလည္း ဝမ္းသာအားရနဲ႕ ေက်ာင္းေဆာင္ၿပီးသြားေၾကာင္း ဆရာဘုန္းႀကီးကို သြားေလွ်ာက္တဲ့အခါ ဆရာဘုန္းႀကီးက လွိုဏ္ဂူေက်ာင္းကေလးကို ၾကည့္ၿပီး ဘယ္လို ထပ္မိန့္သလဲ ဆိုေတာ့ . . . အိုး. . . . ေကာင္းလိုက္တဲ့ လွိုဏ္ဂူေလးပါလား ၊ ငါေတာ္ေတာ္ သေဘာက်ပါတယ္ ၊ ငါ့တပည့္ ပင္ပင္ပမ္းပမ္း နဲ႕ လုပ္ထားတဲ့ လွိုဏ္ဂူေလး ဆိုေတာ့ ငါ့တပည့္က ဒီေန႕တစ္ရက္ေတာ့ အရင္ေနလိုက္ပါဦး ၊ ငါ့တပည့္လူထြက္သြားရင္ ရဟန္းတရားနဲ႕ ေဝးသြားမွာ ၊ ငါတို႔ေပးထားတဲ့ ကမၼ႒ာန္းနည္းေလးနဲ႕ စြမ္းနိုင္သေလာက္ ရႈပြားလိုက္ပါဦး " . . . . လို႔ ဆက္မိန့္ျပန္ပါတယ္ ။ ကိုရင္တိႆလည္း ဆရာ့စကားအတိုင္း မိမိျပဳလုပ္ထားတဲ့ လႈဏ္ဂူထဲမွာပဲ တရားရႈမွတ္မႈကို စပါတယ္ ၊ လွိုဏ္ဂူေလးကလည္း အသစ္လွလွေလး ၊ ရာသီဥတုကလည္း သာယာ ၊ ဒီေတာ့ ကိုရင္တိႆရဲ႕ စိတ္ထဲ ဝမ္းေျမာက္မႈ ပီတိေတြ ျဖစ္လာပါတယ္ ။ ၿပီးေတာ့ ေတေဇာကသိုင္းပြားၿပီး အပၸနာစ်ာဥ္အထိလည္း ရထားေတာ့ ပီတိနဲ႕ရတဲ့အပၸနာစ်ာဥ္ကို အေျခခံၿပီး တရား အားထုတ္လိုက္တာ ရဟႏၱာ ျဖစ္သြားပါေတာ့တယ္ ။ ဒီေတာ့မွ ဆရာ့ေက်းဇူးကို သိၿပီး ဆရာရွိရာအရပ္ကို မွန္းၿပီး ဦးခ်ၿပီးေတာ့ . . . "ေၾသာ္. . . စိတ္ဆိုတာ အၿမဲတမ္း အဆိုးဘက္ကို ယိမ္းမေနပါလား ၊ အာ႐ုံေျပာင္းလိုက္တာနဲ႕ ဘဝ တစ္ဆစ္ခ်ိဳးၿပီး အျမင့္ဆုံးပန္းတိုင္ တစ္ခုကို မထင္မွတ္ဘဲ ေရာက္သြားတာပါလား" လို႔ ဆင္ျခင္မိလိုက္ပါသတဲ့ . . . ။ ကဲ. . . စာဖတ္ညီငယ္, ညီမတို႔ေရ ၊ စိတ္ညစ္ရင္ စိတ္ညစ္တဲ့အတိုင္း မထားပါနဲ႕ ၊ ေလာကျပစ္ ၊ ဓမၼျပစ္ မျဖစ္ေစတဲ့ ကိုယ္ႏွစ္သက္ရာ အာ႐ုံသစ္တစ္ခုခုကို ေျပာင္းလိုက္ပါေနာ္. . .။ က်မ္းကိုး #မူလပဏၰာသအ႒ကထာ(ပ)တြဲ၊ စာမ်က္ႏွာ (၃၅၉ ) #ရေဝႏြယ္(အင္းမ)၏ "ကုသိုလ္ျဖစ္ေအာင္ေတြးမယ္" Credit - #ဓမၼ ႏွစ္သက္သူ April

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2WcIBXK

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2W273Lj

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2P8q1yk