အလင်းရောင် ဓမ္မ
"ဗုဒ္ဓ၏တရားများဖြင့် လောကကို အလင်းရောင်ပေးကြရန်"
Thursday, July 25, 2019
❄နိဗၺာန္ေရာက္ၿပီးျပန္လာနိုင္သလား❄ . 💫💫💫💫💫💫💫💫💫 ⏩ယခုတစ္ေလာ လိုင္းေပၚ၌ ေတြ႕ျမင္ရေသာေမးခြန္းတစ္ခု။ ေတာ္ေတာ္ေလးလဲ ဂယက္ထေနပါ၏ ယင္းေမးခြန္းက 🔯နိဗၺာန္ကို အမွတ္တမဲ့ေရာက္သြားခဲ့ေသာ္ ဘယ္လိုျပန္ထြက္ရမလဲဟူ၏။ 🔯ေမးခြန္းက သႆ တဒိဌိအယူနဲ႔ေမးတာပါ နိဗၺာန္ကို ဘာမွမရိွတဲ့ဘံုတစ္ခုလိုယူၿပီး ဆင္းရဲ ခ်မ္းသာ ခံစားစရာ ဘာမွမရိွေသာ ဘံုဗိမၺာန္ႀကီးတစ္ခုလို႔ထင္မွတ္ၿပီး ေမးထားတဲ့ေမးခြန္းပါ။ နိဗၺာန္အားဘံုတစ္ခုအျဖစ္ တည္ရိွေနတယ္လို႔ ယူရင္ အၿမဲရိွေနတဲ့သေဘာ ခိုင္တယ္ၿမဲတယ္ လို႔ယူတဲ့သႆ တဒိဌိ အယူသာျဖစ္ပါ၏။ နိဗၺာန္ဟာမရိွဘူးလို႔ယူျပန္ရင္လဲ ဥေစၦဒ ဒိဌိအယူသာျဖစ္ပါတယ္။ 🔜တစ္ကယ္ေတာ့ နိဗၺာန္ဆိုသည္မွာ ဘာမွမရိွတဲ့ဘံုတစ္ခုမဟုတ္ပါ။ ဘံုဗိမၺာန္ႀကီးအျဖစ္နွင့္လူနတ္ျဗဟၼာ ခႏၶာတို႔ျဖင့္သြားၾကည့္၍ (သို႔)ေရာက္သြားျခင္၍ ရေကာင္းေသာအရာမဟုတ္ပါေပ။ အၿမဲတမ္းတည္ရိွေနတဲ့ဘံုလည္းမဟုတ္ပါေခ်။ 🔯ဒုကၡခပ္သိမ္း ခ်ဳပ္ၿငိမ္းၿပီး ၊ သံသရာမွာ ခႏၶာဝဋ္ကေန ရုပ္သိမ္းသြားေအာင္ တရားျဖင့္မိမိကိုယ္ကိုယ္ျပဳျပင္အားထုတ္၍ ရအပ္ေသာအက်ိဳးဖလသာျဖစ္ပါ၏။ နိဗၺာန္ဟူသည္ အတိတ္ ၊ ပစၥဳပၸန္ ၊အနာဂါတ္ စသည့္ ကာလ သံုးျဖာလံုးတြင္ တည္ရိွေနေသာ အရာလည္း မဟုတ္ပါေခ်။ 🔜နိဗၺာန္ဟူသည္ အတိတ္ ၊ ပစၥဳပၸန္ ၊အနာဂါတ္ ကာလသံုးျဖာ လံုးတြင္ ရိွမေနသည္ကိုလည္း မိလိႏၵမင္းႀကီး အေမးကို အရွင္နာဂသိန္မွေျဖၾကားေတာ္မူခဲ့ ဘူးပါ၏။ မိလိႏၵမင္းႀကီးမွ ကာလသံုးျဖာတြင္ နိဗၺာန္ မရိွဘူးဆိုပါက နိဗၺာန္ဆိုတာမရိွဘူးလားဟု ေမးရာတြင္ နိဗၺာန္ ရိွေနပံုကို အရွင္နာဂသိန္မွ မီးဖြတ္ေသာေယာက်ၤား ဥပမာျဖင့္ေၾကလည္ ေအာင္ေအာက္ပါအတိုင္း ရွင္းျပေတာ္မူခဲ့ပါ၏။ 🔜အသင္မင္းႀကီး သစ္သားေျခာက္ နွစ္ေခ်ာင္းကိုယူခဲ့ပါ တစ္ေခ်ာင္းကို မ်က္နွာျပင္ရေအာင္နဲနဲပါးပုတ္ ၿပီးရင္ေအာက္ကတံုးလံုးခံထား(မွန္ပါ) က်န္တစ္ေခ်ာင္းကို အဲ့ဒီေအာက္ခံသစ္သား ေပၚတင္ၿပီး လက္ပြတ္ဆူးလွည့္သလိုလွည့္ပါ။ အျမန္နႈန္းနဲ႔လွည့္ေပး။( မွန္ပါ) အေပၚကေထာင္ၿပီးပြတ္တဲ့သစ္သားေခ်ာင္း ထဲမွာေရာပါသလား (မပါပါဘူးဘုရား ) ဒါေပမဲ့ပြတ္ဖန္းမ်ားေတာ့ပူၿပီးမီးျဖစ္လာတယ္ (မွန္လွပါဘုရား) အကယ္၍ ဒီသစ္သားနွစ္ေခါင္းကို မပါတ္ပဲထားရင္ မီးရပါ့မလား (မရနိုင္ပါဘုရား) ၾကာေတာ့သစ္သားမႈန္႔ေလးေတြထြက္လာမယ္ မရပ္နဲ႔ ။ဆက္ၿပီးျမန္ျမန္ေလးပြတ္ေပးပါ။ ၾကာေတာ့ပူလာမယ္။ ပူလာၿပီးရင္ အမွဒန္႔ေလးေတြကို မီးစြဲလာမယ္။ ပြတ္ဖန္မ်ားေတာ့ ပူလာမယ္။ပူဖန္မ်ားေတာ့ မီးရလာမယ္။ (မွန္ပါဘုရား) အဲ့ဒီမွာ စစ္ေမးၾကမယ္ဒကာေတာ္မင္းျမတ္။ ▶ပြတ္လို႔ရလာတဲ့မီးက ေအာက္ခံသစ္သားထဲမွာပါသလား (မပါပါဘုရား ) ▶ဒါျဖင့္ပြတ္တဲ့လူအဖို႔ မီးရတယ္ မပြတ္တဲ့လူအဖို႔မီးမရနိုင္ဘူး ဒီသေဘာပါပဲ ဒကာေတာ္မင္းျမတ္ အလုပ္လုပ္သူအတြက္ နိဗၺာန္ဟာရိွတယ္ အလုပ္မလုပ္သူအဖို႔ေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ နိဗၺာန္ဟာ မရိွဘူး၊(မွန္ပါ) ▶ကာလသံုးပါးမွာလဲ နိဗၺာန္မရိွဘူး အလုပ္လုပ္တဲ့သူအဖို႔ေတာ့ နိဗၺာန္ဟာ ေပၚလာမယ္။လုပ္ေနသူအတြက္ ပစၥဳပၸန္မွာပဲ ေပၚလာမယ္ ။(မွန္လွပါဘုရား) ⏩ဘုရားရွင္ေဟာတဲ့ပါဠိအလိုအရ ▶"နိဗၺာနံ မဂၢႆ ၊ နိဗၺာနံဖလႆ အာရမၼဏ ပစၥေယန ပစၥေယာ " တဲ့ နိဗၺာန္ႀကီးက မဂ္ညာဏ္ ဖိုလ္ညာဏ္အား အၾကည့္ခံ အာရံုအျဖစ္နဲ႔ ေက်းဇူးျပဳမယ္" မွန္လွပါဘုရား။ (မိုးတစ္ဘ၀သာသနာစာ ၅၂၈) ⏩ဤသို႔ဆိုလွ်င္ နိဗၺာန္ဟူသည္ နဂိုကတည္းကႀကိဳတင္ ရိွနွင့္ေနေသာဘံုမဟုတ္။ အတိတ္ကလည္း ရိွခဲ့ဘူးသည္မဟုတ္ ။ အနာဂါတ္တြင္လည္း ဘံုဗိမၺာန္သဖြယ္ ရိွမေနပါေခ်။ ကာလသံုးပါးလံုးတြင္ နိဗၺာန္သည္ တည္ရိွေနေသာ ဘံုတစ္ခုမဟုတ္ပါေခ်။ ▶ထို႔ေၾကာင့္ နိဗၺာန္သည္ အလိုအေလ်ာက္(သို႔) မေတာ္တဆ ေရာက္နိုင္စရာ လံုး၀ မရိွပါေခ်။ မေတာ္တစ္ဆရမည္ ဆိုျခင္းမွာလဲ ဖိုးလမင္းကို လိုျခင္ေသာ ကေလးပမာ သာ ညာဏ္ပညာ မိုက္မဲျခင္းသာလွ်င္ျဖစ္၏။ ၎အျပင္ နိဗၺာန္ကို ဘာမွမရိွေသာ ဘံုဗိမၺာန္ႀကီးသဖြယ္ ဒိဌိအယူနွင့္ေမးေသာ ေမးခြန္းအတြက္ အေျဖကားမရိွပါေခ်။ 🔜အားထုတ္ေနသူအတြက္ပင္ ပစၥဳပၸုန္ကာလ၌ အာရမၼဏ ပစၥေယန ပစၥေယာ ဟူေသာ ပါဠိေတာ္နွင့္ အညီဆိုရပါက နိဗၺာန္ဟူသည္ အၾကည့္ခံသေဘာျဖင့္ အာရမၼဏိကအေနျဖင့္ သာ ေပၚေပးျခင္းျဖစ္ၿပီး ၊ဘံုဗိမၼာန္ႀကီး ေပၚလာၿပီး ၊ 🔯ယင္းဘံုႀကီးထဲသို႔ ခဏ၀င္ေရာက္ သြားၿပီး ျပန္ထြက္လာရျခင္းမ်ိဳးလဲမဟုတ္ပါေခ်။ ယင္းသို႔ တည္ရိွေနေသာဘံုႀကီးကို မဂ္ညာဏ္ ဖိုလ္ညာဏ္အစြမ္းျဖင့္ (သို႔) ဖလသမာပတ္ အစြမ္းျဖင့္ ခဏသြားၿပီး ျပန္လာၾကသည္ဟု ယူျပန္ကလည္း သႆ တဒိဌိအယူပင္ျဖစ္ပါ၏။ ဖလသမာပတ္အစြမ္းျဖင့္ ခႏၶာေလာင္စာသိမ္းၿပီး ကိေလသာမီးတို႔ ၿငိမ္းေအးေနသည့္ ပရမတၲတရားကို ညာဏ္ျဖင့္ ၾကည့္ျမင္ ျခင္းသာျဖစ္ပါ၏။ ခႏၶာရုပ္တံုး ရုပ္ခဲႀကီးျဖင့္ ဗိမၺာန္ႀကီးထဲ ၀င္သြားျခင္းမ်ိဳးကား မဟုတ္ပါေခ်။ 🔯နိဗၺာန္ေရာက္သြားသည္ဟု ဆိုလွ်င္ပင္ ဒိဌိအယူ၀င္ေနၿပီျဖစ္၏။ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္တိုင္ကပင္ ရဟႏၲာေသလွ်င္ နိဗၺာန္ေရာက္သည္ဟူ၍ အယူလြဲေနသည့္ ရဟန္းေတာ္အား မီးပံုနွင့္ဥပမာျပ၍ ေလာင္စာသိမ္း၍ မီးၿငိမ္းျခင္းသာျဖစ္သည္ကို ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ပါ၏။ 🔜မီးေလာင္ေနေသာေလာင္စာတို႔၏ သေဘာကို ဥပမာျပ၍။ ေလာင္စာကုန္ေသာအခါမီးသည္အလိုလို ၿငိမ္းေအးသြားရသကဲ့သို႔။ ၿငိမ္းသြားေသာမီးသည္လည္း ေတာင္ ေျမာက္ အေရွ႕အေနာက္ ထက္ေအာက္ ၀န္းက်င္ အရပ္ေလးမ်က္နွာ ၊ အရပ္ရွစ္မ်က္နွာ အရပ္ ၁၀ မ်က္နွာ တို႔သို႔ ေရာက္သြားျခင္းမဟုတ္။ ေရ၊ေျမ ၊ ေတာ၊ ေတာင္ ၊ သစ္ပင္ ၊ ေကာင္းကင္ စသည္တို႔သို႔ ေရာက္သြားျခင္းလည္းမဟုတ္ေခ်။ ေလာင္စာသိမ္း၍ အလိုလိုမီးၿငိမ္းသြားျခင္း သာပင္ ျဖစ္ပါ၏။ 🔜ထို႔အတူပင္ ခႏၶာတည္းဟူေသာ ေလာင္စာနွင့္ ကိေလသာတည္းဟူေသာ မီးတို႔ေပါင္းစံုမိ၍ ေလာင္ကြၽမ္းေနေသာ သံသရာမီး ၊ ကိေလသာမီး အပါယ္မီး ၊ ၃၁ ဘံု ခႏၶာမီးတို႔၏ ၊ ၿငိမ္းေအးသြားျခင္းကို အဘယ္အရပ္သို႔ ေရာက္သြားသည္ဟု ဆိုနိုင္ပါသနည္း။ ယင္းသို႔ ခႏၶာခ်ဳပ္ၿငိမ္း၍ ေနာက္ဒုကၡသိမ္းကာ ကိေလသာအပူတို႔ၿငိမ္းေအးသြားျခင္းကို နိဗၺာန္သို႔ေရာက္သြားသည္ဟုမဆိုထိုက္။ ပူေလာင္ေသာေဘးကုိ ေၾကာက္႐ြံ႕ေသာေၾကာင့္ ခႏၶာဒုကၡသစၥာ ခ်ဳပ္ရာၿငိမ္းရာအက်င့္ျမတ္ မဂၢသစၥာေၾကာင့္ ခႏၶာဒုကၡသစၥာ၏အဆံုး၌ ၊ ကိေလသာမီးတို႔ၿငိမ္းေအးသြားျခင္းကိုသာ နိေရာဓသစၥာ နိဗၺာန္ဟု ဆိုလိုျခင္းသာ ျဖစ္ပါ၏။ 🔜မိမိခႏၶာ၏ခ်ဳပ္ဆံုးမႈနိေရာဓသစၥာေၾကာင့္ ကိေလသာအပူဓာတ္တို႔ၿငိမ္း၍ ထာ၀ရေအးခ်မ္းသြားမႈ(သႏၲိသုခ)သေဘာကိုသာ နိဗၺာန္ဟုဆိုလိုျခင္းျဖစ္ပါ၏။ 🔜ဤသို႔ၿငိမ္းေအးသြားျခင္းသေဘာကို ဘံုတစ္ခုသို႔ေရာက္သြားသည့္အလား ထင္မွတ္မွားျခင္းသည္ မိစၦာဒိဌိအယူသာျဖစ္၏။ တည္တန္႔ေနေသာ ဘံုတစ္ခုဟုယူျခင္းသည္လည္း သႆ တဒိဌိအယူျဖစ္ပါ၏။ မရိွတရားဟုယူျပန္ကလည္း ဥေစၦဒိဌိ (ျပတ္သည္ဟုယူေသာအယူဝါဒ)ျဖစ္ပါ၏။ 🔯ထို႔ေၾကာင့္နိဗၺာန္ဟူသည္ အရိွတရားျဖစ္ေသာ္လည္း ဝိပႆ နာတရား က်င့္ႀကံအားထုတ္သူတို႔အတြက္သာ ျဖစ္ပါ၏။ 🔜ဗုဒၶဘာသာမွန္ျငားေသာ္လည္း က်င့္ႀကံအားထုတ္မႈ မရိွေသာ္ နိဗၺာန္သည္မရိွ။ 🔜က်င္ႀကံအားထုတ္ပါေသာ္လည္း မီးဖြပ္ေသာေယာက်ၤားကဲ့သို႔ မရမေန မရမျခင္း မီးမေတာက္မျခင္း ပြတ္သကဲ့သို႔ ၿပီးဆံုးေအာင္ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈ မရိွျပန္ေသာ္ မရနိုင္။ 🔯မီးမေတာက္မျခင္း လံု႔လမေလ်ာ့ေသာသူတို႔သာ တရားသာျဖစ္ပါ၏။ 🔯နိဗၺာန္ဟူသည္ အားထုတ္သူအတြက္ ပစၥဳပၸန္တည့္တည့္တြင္ ဘံုဗိမၺာန္ႀကီးသဖြယ္ ဘြားကနဲေပၚလာျခင္းမဟုတ္ပါ။ 🔜ညာဏ္အျမင္၌ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း သိျမင္အပ္ေသာ ဒႆ နေဌာဂုဏ္နွင့္အညီ အၾကည့္ခံ အာရမၼဏိကအျဖစ္သာ သိျမင္လိုက္ရျခင္းျဖစ္ပါ၏။ 🔜ထို႔ေၾကာင့္ နိဗၺာန္သို႔ ေရာက္သြားစရာ အေၾကာင္းမရိွပါေခ်။ ႀကိဳးစားအားထုတ္သူ၏ညာဏ္၌ ဒိဌဓမၼ သိျမင္လိုက္ရျခင္းသာျဖစ္ပါ၏။ 🔯ထို႔ေၾကာင့္ နိဗၺာန္ဟူသည္ အၿပီးေရာက္သြားစရာဘံုလည္းမဟုတ္ ခဏသြားၿပီးျပန္လာ၍ရေသာ ဘံုလည္းမဟုတ္ပါေခ်။ 🔯ခႏၶာေလာင္စာသိမ္း၍ ကိေလသာမီးတို႔ ၿငိမ္းေအးၿပီး ၊ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းသြားေသာ သေဘာ နိေရာဓသစၥာသာျဖစ္ပါေတာ့၏။ #ဒိဌိအယူစင္ၾကယ္၍ သစၥာညာဏ္အျမင္၊ ညာဏ္တြင္ကိန္းၾကပါေစ ⏪သာယာခ်မ္းေျမ႕ၾကပါေစ⏩ 🔯သစၥာနီ🔯
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2YqEs62
❄နိဗၺာန္ေရာက္ၿပီးျပန္လာနိုင္သလား❄ . 💫💫💫💫💫💫💫💫💫 ⏩ယခုတစ္ေလာ လိုင္းေပၚ၌ ေတြ႕ျမင္ရေသာေမးခြန္းတစ္ခု။ ေတာ္ေတာ္ေလးလဲ ဂယက္ထေနပါ၏ ယင္းေမးခြန္းက 🔯နိဗၺာန္ကို အမွတ္တမဲ့ေရာက္သြားခဲ့ေသာ္ ဘယ္လိုျပန္ထြက္ရမလဲဟူ၏။ 🔯ေမးခြန္းက သႆ တဒိဌိအယူနဲ႔ေမးတာပါ နိဗၺာန္ကို ဘာမွမရိွတဲ့ဘံုတစ္ခုလိုယူၿပီး ဆင္းရဲ ခ်မ္းသာ ခံစားစရာ ဘာမွမရိွေသာ ဘံုဗိမၺာန္ႀကီးတစ္ခုလို႔ထင္မွတ္ၿပီး ေမးထားတဲ့ေမးခြန္းပါ။ နိဗၺာန္အားဘံုတစ္ခုအျဖစ္ တည္ရိွေနတယ္လို႔ ယူရင္ အၿမဲရိွေနတဲ့သေဘာ ခိုင္တယ္ၿမဲတယ္ လို႔ယူတဲ့သႆ တဒိဌိ အယူသာျဖစ္ပါ၏။ နိဗၺာန္ဟာမရိွဘူးလို႔ယူျပန္ရင္လဲ ဥေစၦဒ ဒိဌိအယူသာျဖစ္ပါတယ္။ 🔜တစ္ကယ္ေတာ့ နိဗၺာန္ဆိုသည္မွာ ဘာမွမရိွတဲ့ဘံုတစ္ခုမဟုတ္ပါ။ ဘံုဗိမၺာန္ႀကီးအျဖစ္နွင့္လူနတ္ျဗဟၼာ ခႏၶာတို႔ျဖင့္သြားၾကည့္၍ (သို႔)ေရာက္သြားျခင္၍ ရေကာင္းေသာအရာမဟုတ္ပါေပ။ အၿမဲတမ္းတည္ရိွေနတဲ့ဘံုလည္းမဟုတ္ပါေခ်။ 🔯ဒုကၡခပ္သိမ္း ခ်ဳပ္ၿငိမ္းၿပီး ၊ သံသရာမွာ ခႏၶာဝဋ္ကေန ရုပ္သိမ္းသြားေအာင္ တရားျဖင့္မိမိကိုယ္ကိုယ္ျပဳျပင္အားထုတ္၍ ရအပ္ေသာအက်ိဳးဖလသာျဖစ္ပါ၏။ နိဗၺာန္ဟူသည္ အတိတ္ ၊ ပစၥဳပၸန္ ၊အနာဂါတ္ စသည့္ ကာလ သံုးျဖာလံုးတြင္ တည္ရိွေနေသာ အရာလည္း မဟုတ္ပါေခ်။ 🔜နိဗၺာန္ဟူသည္ အတိတ္ ၊ ပစၥဳပၸန္ ၊အနာဂါတ္ ကာလသံုးျဖာ လံုးတြင္ ရိွမေနသည္ကိုလည္း မိလိႏၵမင္းႀကီး အေမးကို အရွင္နာဂသိန္မွေျဖၾကားေတာ္မူခဲ့ ဘူးပါ၏။ မိလိႏၵမင္းႀကီးမွ ကာလသံုးျဖာတြင္ နိဗၺာန္ မရိွဘူးဆိုပါက နိဗၺာန္ဆိုတာမရိွဘူးလားဟု ေမးရာတြင္ နိဗၺာန္ ရိွေနပံုကို အရွင္နာဂသိန္မွ မီးဖြတ္ေသာေယာက်ၤား ဥပမာျဖင့္ေၾကလည္ ေအာင္ေအာက္ပါအတိုင္း ရွင္းျပေတာ္မူခဲ့ပါ၏။ 🔜အသင္မင္းႀကီး သစ္သားေျခာက္ နွစ္ေခ်ာင္းကိုယူခဲ့ပါ တစ္ေခ်ာင္းကို မ်က္နွာျပင္ရေအာင္နဲနဲပါးပုတ္ ၿပီးရင္ေအာက္ကတံုးလံုးခံထား(မွန္ပါ) က်န္တစ္ေခ်ာင္းကို အဲ့ဒီေအာက္ခံသစ္သား ေပၚတင္ၿပီး လက္ပြတ္ဆူးလွည့္သလိုလွည့္ပါ။ အျမန္နႈန္းနဲ႔လွည့္ေပး။( မွန္ပါ) အေပၚကေထာင္ၿပီးပြတ္တဲ့သစ္သားေခ်ာင္း ထဲမွာေရာပါသလား (မပါပါဘူးဘုရား ) ဒါေပမဲ့ပြတ္ဖန္းမ်ားေတာ့ပူၿပီးမီးျဖစ္လာတယ္ (မွန္လွပါဘုရား) အကယ္၍ ဒီသစ္သားနွစ္ေခါင္းကို မပါတ္ပဲထားရင္ မီးရပါ့မလား (မရနိုင္ပါဘုရား) ၾကာေတာ့သစ္သားမႈန္႔ေလးေတြထြက္လာမယ္ မရပ္နဲ႔ ။ဆက္ၿပီးျမန္ျမန္ေလးပြတ္ေပးပါ။ ၾကာေတာ့ပူလာမယ္။ ပူလာၿပီးရင္ အမွဒန္႔ေလးေတြကို မီးစြဲလာမယ္။ ပြတ္ဖန္မ်ားေတာ့ ပူလာမယ္။ပူဖန္မ်ားေတာ့ မီးရလာမယ္။ (မွန္ပါဘုရား) အဲ့ဒီမွာ စစ္ေမးၾကမယ္ဒကာေတာ္မင္းျမတ္။ ▶ပြတ္လို႔ရလာတဲ့မီးက ေအာက္ခံသစ္သားထဲမွာပါသလား (မပါပါဘုရား ) ▶ဒါျဖင့္ပြတ္တဲ့လူအဖို႔ မီးရတယ္ မပြတ္တဲ့လူအဖို႔မီးမရနိုင္ဘူး ဒီသေဘာပါပဲ ဒကာေတာ္မင္းျမတ္ အလုပ္လုပ္သူအတြက္ နိဗၺာန္ဟာရိွတယ္ အလုပ္မလုပ္သူအဖို႔ေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ နိဗၺာန္ဟာ မရိွဘူး၊(မွန္ပါ) ▶ကာလသံုးပါးမွာလဲ နိဗၺာန္မရိွဘူး အလုပ္လုပ္တဲ့သူအဖို႔ေတာ့ နိဗၺာန္ဟာ ေပၚလာမယ္။လုပ္ေနသူအတြက္ ပစၥဳပၸန္မွာပဲ ေပၚလာမယ္ ။(မွန္လွပါဘုရား) ⏩ဘုရားရွင္ေဟာတဲ့ပါဠိအလိုအရ ▶"နိဗၺာနံ မဂၢႆ ၊ နိဗၺာနံဖလႆ အာရမၼဏ ပစၥေယန ပစၥေယာ " တဲ့ နိဗၺာန္ႀကီးက မဂ္ညာဏ္ ဖိုလ္ညာဏ္အား အၾကည့္ခံ အာရံုအျဖစ္နဲ႔ ေက်းဇူးျပဳမယ္" မွန္လွပါဘုရား။ (မိုးတစ္ဘ၀သာသနာစာ ၅၂၈) ⏩ဤသို႔ဆိုလွ်င္ နိဗၺာန္ဟူသည္ နဂိုကတည္းကႀကိဳတင္ ရိွနွင့္ေနေသာဘံုမဟုတ္။ အတိတ္ကလည္း ရိွခဲ့ဘူးသည္မဟုတ္ ။ အနာဂါတ္တြင္လည္း ဘံုဗိမၺာန္သဖြယ္ ရိွမေနပါေခ်။ ကာလသံုးပါးလံုးတြင္ နိဗၺာန္သည္ တည္ရိွေနေသာ ဘံုတစ္ခုမဟုတ္ပါေခ်။ ▶ထို႔ေၾကာင့္ နိဗၺာန္သည္ အလိုအေလ်ာက္(သို႔) မေတာ္တဆ ေရာက္နိုင္စရာ လံုး၀ မရိွပါေခ်။ မေတာ္တစ္ဆရမည္ ဆိုျခင္းမွာလဲ ဖိုးလမင္းကို လိုျခင္ေသာ ကေလးပမာ သာ ညာဏ္ပညာ မိုက္မဲျခင္းသာလွ်င္ျဖစ္၏။ ၎အျပင္ နိဗၺာန္ကို ဘာမွမရိွေသာ ဘံုဗိမၺာန္ႀကီးသဖြယ္ ဒိဌိအယူနွင့္ေမးေသာ ေမးခြန္းအတြက္ အေျဖကားမရိွပါေခ်။ 🔜အားထုတ္ေနသူအတြက္ပင္ ပစၥဳပၸုန္ကာလ၌ အာရမၼဏ ပစၥေယန ပစၥေယာ ဟူေသာ ပါဠိေတာ္နွင့္ အညီဆိုရပါက နိဗၺာန္ဟူသည္ အၾကည့္ခံသေဘာျဖင့္ အာရမၼဏိကအေနျဖင့္ သာ ေပၚေပးျခင္းျဖစ္ၿပီး ၊ဘံုဗိမၼာန္ႀကီး ေပၚလာၿပီး ၊ 🔯ယင္းဘံုႀကီးထဲသို႔ ခဏ၀င္ေရာက္ သြားၿပီး ျပန္ထြက္လာရျခင္းမ်ိဳးလဲမဟုတ္ပါေခ်။ ယင္းသို႔ တည္ရိွေနေသာဘံုႀကီးကို မဂ္ညာဏ္ ဖိုလ္ညာဏ္အစြမ္းျဖင့္ (သို႔) ဖလသမာပတ္ အစြမ္းျဖင့္ ခဏသြားၿပီး ျပန္လာၾကသည္ဟု ယူျပန္ကလည္း သႆ တဒိဌိအယူပင္ျဖစ္ပါ၏။ ဖလသမာပတ္အစြမ္းျဖင့္ ခႏၶာေလာင္စာသိမ္းၿပီး ကိေလသာမီးတို႔ ၿငိမ္းေအးေနသည့္ ပရမတၲတရားကို ညာဏ္ျဖင့္ ၾကည့္ျမင္ ျခင္းသာျဖစ္ပါ၏။ ခႏၶာရုပ္တံုး ရုပ္ခဲႀကီးျဖင့္ ဗိမၺာန္ႀကီးထဲ ၀င္သြားျခင္းမ်ိဳးကား မဟုတ္ပါေခ်။ 🔯နိဗၺာန္ေရာက္သြားသည္ဟု ဆိုလွ်င္ပင္ ဒိဌိအယူ၀င္ေနၿပီျဖစ္၏။ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္တိုင္ကပင္ ရဟႏၲာေသလွ်င္ နိဗၺာန္ေရာက္သည္ဟူ၍ အယူလြဲေနသည့္ ရဟန္းေတာ္အား မီးပံုနွင့္ဥပမာျပ၍ ေလာင္စာသိမ္း၍ မီးၿငိမ္းျခင္းသာျဖစ္သည္ကို ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ပါ၏။ 🔜မီးေလာင္ေနေသာေလာင္စာတို႔၏ သေဘာကို ဥပမာျပ၍။ ေလာင္စာကုန္ေသာအခါမီးသည္အလိုလို ၿငိမ္းေအးသြားရသကဲ့သို႔။ ၿငိမ္းသြားေသာမီးသည္လည္း ေတာင္ ေျမာက္ အေရွ႕အေနာက္ ထက္ေအာက္ ၀န္းက်င္ အရပ္ေလးမ်က္နွာ ၊ အရပ္ရွစ္မ်က္နွာ အရပ္ ၁၀ မ်က္နွာ တို႔သို႔ ေရာက္သြားျခင္းမဟုတ္။ ေရ၊ေျမ ၊ ေတာ၊ ေတာင္ ၊ သစ္ပင္ ၊ ေကာင္းကင္ စသည္တို႔သို႔ ေရာက္သြားျခင္းလည္းမဟုတ္ေခ်။ ေလာင္စာသိမ္း၍ အလိုလိုမီးၿငိမ္းသြားျခင္း သာပင္ ျဖစ္ပါ၏။ 🔜ထို႔အတူပင္ ခႏၶာတည္းဟူေသာ ေလာင္စာနွင့္ ကိေလသာတည္းဟူေသာ မီးတို႔ေပါင္းစံုမိ၍ ေလာင္ကြၽမ္းေနေသာ သံသရာမီး ၊ ကိေလသာမီး အပါယ္မီး ၊ ၃၁ ဘံု ခႏၶာမီးတို႔၏ ၊ ၿငိမ္းေအးသြားျခင္းကို အဘယ္အရပ္သို႔ ေရာက္သြားသည္ဟု ဆိုနိုင္ပါသနည္း။ ယင္းသို႔ ခႏၶာခ်ဳပ္ၿငိမ္း၍ ေနာက္ဒုကၡသိမ္းကာ ကိေလသာအပူတို႔ၿငိမ္းေအးသြားျခင္းကို နိဗၺာန္သို႔ေရာက္သြားသည္ဟုမဆိုထိုက္။ ပူေလာင္ေသာေဘးကုိ ေၾကာက္႐ြံ႕ေသာေၾကာင့္ ခႏၶာဒုကၡသစၥာ ခ်ဳပ္ရာၿငိမ္းရာအက်င့္ျမတ္ မဂၢသစၥာေၾကာင့္ ခႏၶာဒုကၡသစၥာ၏အဆံုး၌ ၊ ကိေလသာမီးတို႔ၿငိမ္းေအးသြားျခင္းကိုသာ နိေရာဓသစၥာ နိဗၺာန္ဟု ဆိုလိုျခင္းသာ ျဖစ္ပါ၏။ 🔜မိမိခႏၶာ၏ခ်ဳပ္ဆံုးမႈနိေရာဓသစၥာေၾကာင့္ ကိေလသာအပူဓာတ္တို႔ၿငိမ္း၍ ထာ၀ရေအးခ်မ္းသြားမႈ(သႏၲိသုခ)သေဘာကိုသာ နိဗၺာန္ဟုဆိုလိုျခင္းျဖစ္ပါ၏။ 🔜ဤသို႔ၿငိမ္းေအးသြားျခင္းသေဘာကို ဘံုတစ္ခုသို႔ေရာက္သြားသည့္အလား ထင္မွတ္မွားျခင္းသည္ မိစၦာဒိဌိအယူသာျဖစ္၏။ တည္တန္႔ေနေသာ ဘံုတစ္ခုဟုယူျခင္းသည္လည္း သႆ တဒိဌိအယူျဖစ္ပါ၏။ မရိွတရားဟုယူျပန္ကလည္း ဥေစၦဒိဌိ (ျပတ္သည္ဟုယူေသာအယူဝါဒ)ျဖစ္ပါ၏။ 🔯ထို႔ေၾကာင့္နိဗၺာန္ဟူသည္ အရိွတရားျဖစ္ေသာ္လည္း ဝိပႆ နာတရား က်င့္ႀကံအားထုတ္သူတို႔အတြက္သာ ျဖစ္ပါ၏။ 🔜ဗုဒၶဘာသာမွန္ျငားေသာ္လည္း က်င့္ႀကံအားထုတ္မႈ မရိွေသာ္ နိဗၺာန္သည္မရိွ။ 🔜က်င္ႀကံအားထုတ္ပါေသာ္လည္း မီးဖြပ္ေသာေယာက်ၤားကဲ့သို႔ မရမေန မရမျခင္း မီးမေတာက္မျခင္း ပြတ္သကဲ့သို႔ ၿပီးဆံုးေအာင္ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈ မရိွျပန္ေသာ္ မရနိုင္။ 🔯မီးမေတာက္မျခင္း လံု႔လမေလ်ာ့ေသာသူတို႔သာ တရားသာျဖစ္ပါ၏။ 🔯နိဗၺာန္ဟူသည္ အားထုတ္သူအတြက္ ပစၥဳပၸန္တည့္တည့္တြင္ ဘံုဗိမၺာန္ႀကီးသဖြယ္ ဘြားကနဲေပၚလာျခင္းမဟုတ္ပါ။ 🔜ညာဏ္အျမင္၌ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း သိျမင္အပ္ေသာ ဒႆ နေဌာဂုဏ္နွင့္အညီ အၾကည့္ခံ အာရမၼဏိကအျဖစ္သာ သိျမင္လိုက္ရျခင္းျဖစ္ပါ၏။ 🔜ထို႔ေၾကာင့္ နိဗၺာန္သို႔ ေရာက္သြားစရာ အေၾကာင္းမရိွပါေခ်။ ႀကိဳးစားအားထုတ္သူ၏ညာဏ္၌ ဒိဌဓမၼ သိျမင္လိုက္ရျခင္းသာျဖစ္ပါ၏။ 🔯ထို႔ေၾကာင့္ နိဗၺာန္ဟူသည္ အၿပီးေရာက္သြားစရာဘံုလည္းမဟုတ္ ခဏသြားၿပီးျပန္လာ၍ရေသာ ဘံုလည္းမဟုတ္ပါေခ်။ 🔯ခႏၶာေလာင္စာသိမ္း၍ ကိေလသာမီးတို႔ ၿငိမ္းေအးၿပီး ၊ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းသြားေသာ သေဘာ နိေရာဓသစၥာသာျဖစ္ပါေတာ့၏။ #ဒိဌိအယူစင္ၾကယ္၍ သစၥာညာဏ္အျမင္၊ ညာဏ္တြင္ကိန္းၾကပါေစ ⏪သာယာခ်မ္းေျမ႕ၾကပါေစ⏩ 🔯သစၥာနီ🔯
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2YqEs62
စိတ္ဓာတ္ခိုင္မာလာေအာင္ ဘယ္လိုေလ့က်င့္ရမလဲ? ❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤ 🌟 တြယ္တာမႈေတြ မရိွေအာင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုဆင္ျခင္ သံုးသပ္ဖို႔ စိတ္ဓာတ္အေနအထားေတြ ခိုင္မာဖို႔ဆိုျပီး ေတာ့ ကိုယ့္စိတ္ကိုဘာနဲ႔ ေလ့က်င့္ရမလဲဆိုျပီး ျမတ္စြာဘုရားက ရာဟုလာကိုေျပာတယ္။ "ရာဟုလာ တဲ့၊ မင္းရဲ႕ စိတ္ကေလးကို ေျမၾကီး နဲ႔ အလားတူေအာင္၊ ေျမၾကီးကဲ့သို႔ ခိုင္မာရင့္က်က္ေအာင္ စိတ္ကေလးကိုေလ့က်င့္ပါ" တဲ့။ ေျမ ~~~~~ 🌟 ေျမၾကီးက ဘာလုိ႔လဲဆိုရင္ ဘုန္းၾကီးတို႔တစ္ေတြ ေျမၾကီးေပၚမွာ ေကာင္းတာလည္းခ်ၾကတယ္၊ မေကာင္းတာလည္း ခ်တယ္၊ သန္႔ရွင္းတာလည္း ခ်တယ္၊ ရြံစရာေတြလည္းခ်တယ္။ သန္႔ရွင္းတာပဲလာလာ ရြံစရာပဲလာလာေျမၾကီးကေျပာင္းလဲမႈမရိွဘူးတည္ျငိမ္တယ္ေပါ့။ ထို႔အတူပဲ မင္းရဲ႕စိတ္ကေလးကို တည္ျငိမ္ေအာင္ လုပ္လို႔ေျပာတာ။ 🌟မ်က္စိက အဆင္းအာ႐ုံကို ျမင္တဲ့အခါမွာ ေကာင္းတာ ေလးေတြ႔ရင္ ၾကိဳက္လိုက္တာ၊မေကာင္းတာေလးေတြ႔ရင္ မုန္းလုိက္တာဆိုေတာ့ မျဖစ္ေစရဘူးလို႔ ဒီလိုေျပာတယ္။ အဲဒီလိုမျဖစ္ဘူးဆိုရင္ စိတ္က တည္ျငိမ္သြားတယ္။ ေကာင္းမေကာင္းၾကိဳက္မၾကိဳက္အေပၚမွာေလာဘလည္းမျဖစ္နဲ႔ေဒါသလဲမျဖစ္နဲ႔ေျမၾကီးလိုစိတ္ဓာတ္ၾကံ့ခိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားအားထုတ္ရမယ္၊ ေဟာ ဒါ ေလ့က်င့္မႈတစ္ခု ျမတ္စြာဘုရားေပးတာ။ ေရ ~~~~~~~ 🌟 ေနာက္တစ္ခုက ဘာတုန္းဆိုရင္ ေရ နဲ႔ အလားတူ ေအာင္ ကိုယ့္စိတ္ကိုလည္းပဲ ေလ့က်င့္ေပးတဲ့။ ေရဆိုတာ အညစ္အေၾကးေတြးလည္း ေဆးေၾကာတာပဲ၊ စိန္တို႔ ေက်ာက္တုိ႔လည္း ေဆးတာပဲ၊ အေကာင္းလည္း ေဆးတာပဲ၊ လွပတဲ့ပန္းကေလးေတြလည္းေရနဲ႔ ေဆးတာပဲ။ 🌟ေရက အညစ္အေၾကးေတြ ေဆးရလို႔ သူက စိတ္ပ်က္တာမရိွဘူးအေကာင္းေဆးရလို႔လဲ၀မ္းမသာနဲ႔၊ မေကာင္းတာေတြ႔လို႔လည္း၀မ္းမနည္းနဲ႔၊ ေလာဘမျဖစ္နဲ႔ေဒါသမျဖစ္နဲ႔။ ေလာဘေဒါသမျဖစ္ေအာင္ေရလို အလားတူ ခိုင္မာသြားေအာင္စိတ္ကိုေလ့က်င့္ေပးပါတဲ့။ မီး ~~~~~ 🌟 ေနာက္တစ္ခုက ဘာတုန္းဆိုရင္ မီး၊ မီးဆိုတာလည္း အတူတူပဲ၊ ေကာင္းတာလည္း ေလာင္လိုက္တာပဲ၊ မေကာင္းတာလည္း ေလာင္တာပဲ။ ေကာင္းတာက်ေတာ့ ေလာင္ခ်င္တယ္၊ မေကာင္းတာက်ေတာ့ မေလာင္ခ်င္ဘူး လို႔ မီးက ေခ်းမ်ားတာ မရိွဘူး။ 🌟 အဲဒါလိုပဲ ကိုယ့္စိတ္ကေလးကိုမီးနဲ႔အလားသ႑ာန္တူေအာင္ ၾကံ့ခိုင္ေအာင္ေလ့က်င့္ပါတဲ့။ အာ႐ုံေတြေတြ႔လာတဲ့အခါမွာႏွစ္သက္စရာေတြ႔လုိ႔လညး္ေလာဘမျဖစ္နဲ႔မႏွစ္သက္စရာအာ႐ုံေတြ႔လို႔လညးေဒါသမျဖစ္နဲ႔ စိတ္ကေလးကိုမီးကဲ့သို႔တည္ျငိမ္မႈရေအာင္၊ ေတေဇာဓာတ္ကဲ့သို႔တည္ျငိမ္မႈရေအာင္ၾကိဳးစားအားထုတ္ပါတဲ့။ ေလ ~~~~~~ 🌟 ေနာက္တစ္ခုက်ေတာ့ ေလ လို တည္ျငိမ္ေအာင္ ၾကိဳးစား၊ ေလက ဘယ္လို တည္ျငိမ္တာတုန္းဆိုရင္ ေလဟာလည္းပဲ ေကာင္းတာကိုလည္း တိုက္ခတ္တယ္၊ မေကာင္းတာကိုလည္း တိုက္ခတ္တယ္။ ဘယ္ဟာလဲျဖစ္ျဖစ္ ေလဟာ မေကာင္းတဲ့အနံ႔ကိုလည္း သယ္လာတာပဲ၊ ေကာင္းတာကိုလည္း သယ္တာပဲ၊ ဟာ အပုပ္နံ႔ၾကီး ငါမတိုက္ခ်င္ဘူး ေလကမျငင္းဘူး၊ ပန္းနံ႔ကေလးက်ေတာ့ ငါေမႊးလို႔ ငါတိုက္ခ်င္တယ္ လို႔လည္း မေျပာဘူးတဲ့။ 🌟 ေလရဲ႕သေဘာဟာအဆိုးအေကာင္းမေရြးဘူးတဲ့၊ တည္ျငိမ္မႈရိွတယ္၊ အဲဒီလို ကိုယ့္စိတ္ေလးဟာေကာင္းတာနဲ႔ေတြ႔ရင္ႏွစ္သက္တယ္၊ မေကာင္းတာနဲ႔ေတြ႔ရင္မုန္းတီးတယ္ရြံရွာတယ္ဆိုတာမ်ိဳးမျဖစ္ေစနဲ႔တဲ့။ စိတ္ကိုတည္ျငိမ္ေအာင္ေလ့က်င့္ရမယ္ ေဟာဒီလိုေဟာတာ။ 🌟ေနာက္တစ္ခုက ကိုယ့္စိတ္ကေလးကို အာကာသဟင္းလင္းျပင္ လို ျဖစ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ရမယ္။ အာကာသဟင္းလင္းျပင္ ဆိုတာ ဘယ္အရာကိုမွအမီွျပဳေနတာမ်ိဳးမရိွဘူး။ အာကာသဆိုတာ ဘာမွမရိွတဲ့ ကြက္လပ္ေလးေတြကို ေျပာတာေနာ္။ 🌟 အဲဒီ ကြက္လပ္ေလးေတြထဲမွာ အေကာင္းအဆိုးဆိုတာေျပာလို႔မရသလုိပဲ ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာလည္းပဲေကာင္းတာေတြ႔ရင္ေလာဘမျဖစ္ဖို႔မေကာင္းတာေတြ႔ရင္လည္းေဒါသမျဖစ္ဖို႔စိတ္ဓာတ္ကေလးကို တည္ျငိမ္ေအာင္ၾကိဳးစားအားထုတ္ရမယ္လို႔ ျမတ္စြာဘုရားက ရာဟုလာကိုဒီလိုေဟာတယ္။ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္... ပါေမာကၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး 🙏🙏🙏 ‘ရာဟုလာ၏ဘ၀ႏွင့္ ျမတ္ဗုဒၶ၏အဆံုးအမ အပိုင္း(၂)’ တရားေတာ္မွ ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္ျဖစ္ပါသည္။ credit::original uploader © April
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2JSbTGs
စိတ္ဓာတ္ခိုင္မာလာေအာင္ ဘယ္လိုေလ့က်င့္ရမလဲ? ❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤ 🌟 တြယ္တာမႈေတြ မရိွေအာင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုဆင္ျခင္ သံုးသပ္ဖို႔ စိတ္ဓာတ္အေနအထားေတြ ခိုင္မာဖို႔ဆိုျပီး ေတာ့ ကိုယ့္စိတ္ကိုဘာနဲ႔ ေလ့က်င့္ရမလဲဆိုျပီး ျမတ္စြာဘုရားက ရာဟုလာကိုေျပာတယ္။ "ရာဟုလာ တဲ့၊ မင္းရဲ႕ စိတ္ကေလးကို ေျမၾကီး နဲ႔ အလားတူေအာင္၊ ေျမၾကီးကဲ့သို႔ ခိုင္မာရင့္က်က္ေအာင္ စိတ္ကေလးကိုေလ့က်င့္ပါ" တဲ့။ ေျမ ~~~~~ 🌟 ေျမၾကီးက ဘာလုိ႔လဲဆိုရင္ ဘုန္းၾကီးတို႔တစ္ေတြ ေျမၾကီးေပၚမွာ ေကာင္းတာလည္းခ်ၾကတယ္၊ မေကာင္းတာလည္း ခ်တယ္၊ သန္႔ရွင္းတာလည္း ခ်တယ္၊ ရြံစရာေတြလည္းခ်တယ္။ သန္႔ရွင္းတာပဲလာလာ ရြံစရာပဲလာလာေျမၾကီးကေျပာင္းလဲမႈမရိွဘူးတည္ျငိမ္တယ္ေပါ့။ ထို႔အတူပဲ မင္းရဲ႕စိတ္ကေလးကို တည္ျငိမ္ေအာင္ လုပ္လို႔ေျပာတာ။ 🌟မ်က္စိက အဆင္းအာ႐ုံကို ျမင္တဲ့အခါမွာ ေကာင္းတာ ေလးေတြ႔ရင္ ၾကိဳက္လိုက္တာ၊မေကာင္းတာေလးေတြ႔ရင္ မုန္းလုိက္တာဆိုေတာ့ မျဖစ္ေစရဘူးလို႔ ဒီလိုေျပာတယ္။ အဲဒီလိုမျဖစ္ဘူးဆိုရင္ စိတ္က တည္ျငိမ္သြားတယ္။ ေကာင္းမေကာင္းၾကိဳက္မၾကိဳက္အေပၚမွာေလာဘလည္းမျဖစ္နဲ႔ေဒါသလဲမျဖစ္နဲ႔ေျမၾကီးလိုစိတ္ဓာတ္ၾကံ့ခိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားအားထုတ္ရမယ္၊ ေဟာ ဒါ ေလ့က်င့္မႈတစ္ခု ျမတ္စြာဘုရားေပးတာ။ ေရ ~~~~~~~ 🌟 ေနာက္တစ္ခုက ဘာတုန္းဆိုရင္ ေရ နဲ႔ အလားတူ ေအာင္ ကိုယ့္စိတ္ကိုလည္းပဲ ေလ့က်င့္ေပးတဲ့။ ေရဆိုတာ အညစ္အေၾကးေတြးလည္း ေဆးေၾကာတာပဲ၊ စိန္တို႔ ေက်ာက္တုိ႔လည္း ေဆးတာပဲ၊ အေကာင္းလည္း ေဆးတာပဲ၊ လွပတဲ့ပန္းကေလးေတြလည္းေရနဲ႔ ေဆးတာပဲ။ 🌟ေရက အညစ္အေၾကးေတြ ေဆးရလို႔ သူက စိတ္ပ်က္တာမရိွဘူးအေကာင္းေဆးရလို႔လဲ၀မ္းမသာနဲ႔၊ မေကာင္းတာေတြ႔လို႔လည္း၀မ္းမနည္းနဲ႔၊ ေလာဘမျဖစ္နဲ႔ေဒါသမျဖစ္နဲ႔။ ေလာဘေဒါသမျဖစ္ေအာင္ေရလို အလားတူ ခိုင္မာသြားေအာင္စိတ္ကိုေလ့က်င့္ေပးပါတဲ့။ မီး ~~~~~ 🌟 ေနာက္တစ္ခုက ဘာတုန္းဆိုရင္ မီး၊ မီးဆိုတာလည္း အတူတူပဲ၊ ေကာင္းတာလည္း ေလာင္လိုက္တာပဲ၊ မေကာင္းတာလည္း ေလာင္တာပဲ။ ေကာင္းတာက်ေတာ့ ေလာင္ခ်င္တယ္၊ မေကာင္းတာက်ေတာ့ မေလာင္ခ်င္ဘူး လို႔ မီးက ေခ်းမ်ားတာ မရိွဘူး။ 🌟 အဲဒါလိုပဲ ကိုယ့္စိတ္ကေလးကိုမီးနဲ႔အလားသ႑ာန္တူေအာင္ ၾကံ့ခိုင္ေအာင္ေလ့က်င့္ပါတဲ့။ အာ႐ုံေတြေတြ႔လာတဲ့အခါမွာႏွစ္သက္စရာေတြ႔လုိ႔လညး္ေလာဘမျဖစ္နဲ႔မႏွစ္သက္စရာအာ႐ုံေတြ႔လို႔လညးေဒါသမျဖစ္နဲ႔ စိတ္ကေလးကိုမီးကဲ့သို႔တည္ျငိမ္မႈရေအာင္၊ ေတေဇာဓာတ္ကဲ့သို႔တည္ျငိမ္မႈရေအာင္ၾကိဳးစားအားထုတ္ပါတဲ့။ ေလ ~~~~~~ 🌟 ေနာက္တစ္ခုက်ေတာ့ ေလ လို တည္ျငိမ္ေအာင္ ၾကိဳးစား၊ ေလက ဘယ္လို တည္ျငိမ္တာတုန္းဆိုရင္ ေလဟာလည္းပဲ ေကာင္းတာကိုလည္း တိုက္ခတ္တယ္၊ မေကာင္းတာကိုလည္း တိုက္ခတ္တယ္။ ဘယ္ဟာလဲျဖစ္ျဖစ္ ေလဟာ မေကာင္းတဲ့အနံ႔ကိုလည္း သယ္လာတာပဲ၊ ေကာင္းတာကိုလည္း သယ္တာပဲ၊ ဟာ အပုပ္နံ႔ၾကီး ငါမတိုက္ခ်င္ဘူး ေလကမျငင္းဘူး၊ ပန္းနံ႔ကေလးက်ေတာ့ ငါေမႊးလို႔ ငါတိုက္ခ်င္တယ္ လို႔လည္း မေျပာဘူးတဲ့။ 🌟 ေလရဲ႕သေဘာဟာအဆိုးအေကာင္းမေရြးဘူးတဲ့၊ တည္ျငိမ္မႈရိွတယ္၊ အဲဒီလို ကိုယ့္စိတ္ေလးဟာေကာင္းတာနဲ႔ေတြ႔ရင္ႏွစ္သက္တယ္၊ မေကာင္းတာနဲ႔ေတြ႔ရင္မုန္းတီးတယ္ရြံရွာတယ္ဆိုတာမ်ိဳးမျဖစ္ေစနဲ႔တဲ့။ စိတ္ကိုတည္ျငိမ္ေအာင္ေလ့က်င့္ရမယ္ ေဟာဒီလိုေဟာတာ။ 🌟ေနာက္တစ္ခုက ကိုယ့္စိတ္ကေလးကို အာကာသဟင္းလင္းျပင္ လို ျဖစ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ရမယ္။ အာကာသဟင္းလင္းျပင္ ဆိုတာ ဘယ္အရာကိုမွအမီွျပဳေနတာမ်ိဳးမရိွဘူး။ အာကာသဆိုတာ ဘာမွမရိွတဲ့ ကြက္လပ္ေလးေတြကို ေျပာတာေနာ္။ 🌟 အဲဒီ ကြက္လပ္ေလးေတြထဲမွာ အေကာင္းအဆိုးဆိုတာေျပာလို႔မရသလုိပဲ ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာလည္းပဲေကာင္းတာေတြ႔ရင္ေလာဘမျဖစ္ဖို႔မေကာင္းတာေတြ႔ရင္လည္းေဒါသမျဖစ္ဖို႔စိတ္ဓာတ္ကေလးကို တည္ျငိမ္ေအာင္ၾကိဳးစားအားထုတ္ရမယ္လို႔ ျမတ္စြာဘုရားက ရာဟုလာကိုဒီလိုေဟာတယ္။ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္... ပါေမာကၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး 🙏🙏🙏 ‘ရာဟုလာ၏ဘ၀ႏွင့္ ျမတ္ဗုဒၶ၏အဆံုးအမ အပိုင္း(၂)’ တရားေတာ္မွ ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္ျဖစ္ပါသည္။ credit::original uploader © April
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2JSbTGs
ငါမႀကိဳက္ရင္ ငါမလုပ္နဲ႔ႏွင့္ မိမိကုိယ္ကုိ ဆင္ျခင္နည္း 🙏🙏🙏🙏🙏🙏 (၁) ပါပိစၧာ အလိုဆိုးရွိေသာသူကို ငါသည္ မခ်စ္မႏွစ္သက္။ “ငါလည္း အလိုဆိုးရွိသူျဖစ္လွ်င္ ငါ့ကိုလည္း သူတပါးတို႔ ခ်စ္ခင္ ႏွစ္သက္ၾကမည္မဟုတ္” ဟု ႐ႈဆင္ျခင္၍ အလိုဆိုးရွိသူ မျဖစ္ ရေအာင္ စိတ္ကို ျဖစ္ေစရမည္။ (၂) အတၱဳကၠံသန ပရဝမၻန မိမိကိုယ္ကို ျမႇင့္တင္ သူတစ္ပါးကို ႐ႈတ္ခ် တတ္ေသာသူကို ငါသည္ မခ်စ္မႏွစ္သက္။ “ငါလည္း မိမိကိုယ္ကို ျမႇင့္တင္ သူတစ္ပါးကို ႐ႈတ္ခ်တတ္သူျဖစ္လွ်င္ ငါ့ကိုလည္း သူတပါး တို႔ ခ်စ္ခင္ ႏွစ္သက္ၾကမည္မဟုတ္” ဟု ႐ႈ ဆင္ျခင္၍ … မိမိကိုယ္ကို ျမႇင့္တင္ သူတပါးကို ႐ႈတ္ခ်သူ မျဖစ္ရေအာင္ စိတ္ကိုျဖစ္ေစရမည္။ (၃) ေကာဓန အမ်က္ထြက္သူကို ငါသည္ မခ်စ္မႏွစ္သက္။ “ငါလည္း အမ်က္ထြက္သူျဖစ္လွ်င္ ငါ့ကို လည္း သူတပါးတို႔ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္ၾကမည္ မဟုတ္” ဟု ႐ႈဆင္ျခင္၍ … အမ်က္ထြက္သူ မျဖစ္ရေအာင္ စိတ္ကို ျဖစ္ေစရမည္။ (၄) ဥပနာဟီ အမ်က္ထြက္ျခင္းဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ ရန္ၿငိဳးဖြဲ႔သူကို ငါသည္ မခ်စ္မႏွစ္သက္။ “ငါလည္း ရန္ၿငိဳးဖြဲ႔တတ္သူျဖစ္လွ်င္ ငါ့ကို လည္း သူတပါးတို႔ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္ၾကမည္ မဟုတ္” ဟု ႐ႈဆင္ျခင္၍ ရန္ၿငိဳးဖြဲ႔တတ္သူ မျဖစ္ရေအာင္ စိတ္ကို ျဖစ္ေစရမည္။ (၅) အဘိသဂႋ အမ်က္ထြက္ျခင္းဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ အစြဲႀကီးသူကို ငါသည္ မခ်စ္မႏွစ္သက္။ “ငါလည္း အစြဲႀကီးသူျဖစ္လွ်င္ ငါ့ကိုလည္း သူတပါးတို႔ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္ၾကမည္ မဟုတ္” ဟု ႐ႈဆင္ျခင္၍ … အစြဲႀကီးသူ မျဖစ္ရေအာင္ စိတ္ကို ျဖစ္ေစရမည္။ (၆) ေကာဓေနာ ေကာဓသာ မႏၲဝါစံ နိစၧာေရတာ ရန္စကားေျပာသူကို ငါသည္ မခ်စ္မႏွစ္သက္။ “ငါလည္း ရန္စကားေျပာသူျဖစ္လွ်င္ ငါ့ကို လည္း သူတပါးတုိ႔ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္ၾကမည္ မဟုတ္” ဟု ႐ႈဆင္ျခင္၍ … ရန္စကားေျပာသူ မျဖစ္ရေအာင္ စိတ္ကို ျဖစ္ေစရမည္။ (၇) ပရိပၹရတိ ေစာဒက-က ေစာဒနာေသာ္ ေစာဒကကို ဆန္႔က်င္ဘက္ျပဳသူကို ငါသည္ မခ်စ္မႏွစ္သက္။ “ငါလည္း ေစာဒက-က ေစာဒနာေသာ္ ေစာဒကကို ဆန္႔က်င္ဘက္ျပဳသူျဖစ္လွ်င္ ငါ့ကိုလည္း သူတပါးတို႔ ခ်စ္ခင္ ႏွစ္သက္ ၾကမည္ မဟုတ္”ဟု ႐ႈဆင္ျခင္၍ … ေစာဒက-က ေစာဒနာေသာ္ ေစာဒကကို ဆန္႔က်င္ဘက္ျပဳသူ မျဖစ္ရေအာင္ စိတ္ကို ျဖစ္ေစရမည္။ (၈) အပသာေဒတိ ေစာဒက-က ေစာဒနာေသာ္ ေစာဒကကို ႀကိမ္းေမာင္းေသာသူကို ငါသည္ မခ်စ္ မႏွစ္သက္။ “ငါလည္း ေစာဒက-က ေစာဒနာေသာ္ ေစာဒကကို ႀကိမ္းေမာင္သူျဖစ္လွ်င္ ငါ့ကို လည္း သူတပါးတို႔ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္ၾကမည္ မဟုတ္” ဟု ႐ႈဆင္ျခင္၍ … ေစာဒက-က ေစာဒနာေသာ္ ေစာဒကကို ႀကိမ္းေမာင္းသူ မျဖစ္ရေအာင္ စိတ္ကို ျဖစ္ေစရမည္။ (၉) ပစၥာေရာေပတိ ေစာဒက-က ေစာဒနာေသာ္ ေစာဒကကို အျပစ္ျပန္တင္ေသာသူကို ငါသည္ မခ်စ္ မႏွစ္သက္။ “ငါလည္း ေစာဒက-က ေစာဒနာေသာ္ ေစာဒကကို အျပစ္ျပန္တင္သူျဖစ္လွ်င္ ငါ့ကိုလည္း သူတပါးတို႔ ခ်စ္ခင္ ႏွစ္သက္ ၾကမည္ မဟုတ္” ဟု ႐ႈဆင္ျခင္၍ … ေစာဒက-က ေစာဒနာေသာ္ ေစာဒကကို အျပစ္ျပန္တင္သူ မျဖစ္ရေအာင္ စိတ္ကို ျဖစ္ေစရမည္။ (၁၀) အေညနညံ ပဋိစရတိ ဗဟိဒၶါ ကထံ အပနာေမတိ ေကာပၪၥ ေဒါသၪၥ အပၸစၥယၪၥ ပါတုကေရာတိ ေစာဒက-က ေစာဒနာေသာ္ စကားတစ္မ်ိဳးျဖင့္ စကားတစ္မ်ိဳးကို ဖံုးလႊမ္းတတ္ေသာ စကားကို အပသို႔ လႊဲဖယ္တတ္ေသာ အမ်က္ထြက္ျခင္း ျပစ္မွားျခင္း စိတ္ဆိုးျခင္းကို ထင္ရွားျပဳတတ္ေသာသူကို ငါသည္ မခ်စ္ မႏွစ္သက္။ “ငါလည္း ေစာဒကက ေစာဒနာေသာ္ စကားတစ္မ်ိဳးျဖင့္ စကားတစ္မ်ိဳးကို ဖံုးလႊမ္းတတ္ေသာ စကားကို အပသို႔ လႊဲဖယ္တတ္ေသာ… အမ်က္ထြက္ျခင္း ျပစ္မွားျခင္း စိတ္ဆိုးျခင္းကို ထင္ရွားျပဳတတ္ေသာသူျဖစ္လွ်င္ ငါ့ကိုလည္း သူတပါးတို႔ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္ၾကမည္ မဟုတ္” ဟု ႐ႈဆင္ျခင္၍ … ေစာဒက-က ေစာဒနာေသာ္ စကားတစ္မ်ိဳးျဖင့္ စကားတစ္မ်ိဳးကို ဖံုးလႊမ္းတတ္ေသာ စကားကို အပသို႔ လႊဲဖယ္တတ္ေသာ… အမ်က္ထြက္ျခင္း ျပစ္မွားျခင္း စိတ္ဆိုးျခင္းကို ထင္ရွားျပဳတတ္ေသာသူ မျဖစ္ရေအာင္ စိတ္ကို ျဖစ္ေစရမည္။ (၁၁) အပဒါေန န သမၸာယတိ ေစာဒကက ေစာဒနာေသာ္ မိမိ၏ ျဖစ္စဥ္ အတၳဳပၸတၱိကို ေျပလည္ေအာင္ မေျဖဆို ႏိုင္ေသာသူကို ငါသည္ မခ်စ္မႏွစ္သက္။ “ငါလည္း ေစာဒကက ေစာဒနာေသာ္ မိမိ၏ျဖစ္စဥ္ အတၳဳပၸတၱိကို ေျပလည္ေအာင္ မေျဖဆိုႏိုင္ေသာသူျဖစ္လွ်င္ … ငါ့ကိုလည္း သူတပါးတို႔ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္ ၾကမည္ မဟုတ္” ဟု ႐ႈဆင္ျခင္၍ … ေစာဒကက ေစာဒနာေသာ္ မိမိ၏ ျဖစ္စဥ္ အတၳဳပၸတၱိကို ေျပလည္ေအာင္ ေျဖဆိုတတ္သူ ျဖစ္ရေအာင္ စိတ္ကို ျဖစ္ေစရမည္။ (၁၂) မကၡီ ပဠာသီ ဂုဏ္ေက်းဇူး ေခ်ဖ်က္သူ ဂုဏ္ၿပိဳင္သူကို ငါသည္ မခ်စ္မႏွစ္သက္။ “ငါလည္း ဂုဏ္ေက်းဇူး ေခ်ဖ်က္သူ ဂုဏ္ၿပိဳင္ သူျဖစ္လွ်င္ ငါ့ကိုလည္း သူတပါးတို႔ ခ်စ္ခင္ ႏွစ္သက္ၾကမည္ မဟုတ္” ဟု ႐ႈဆင္ျခင္၍ … ဂုဏ္ေက်းဇူး ေခ်ဖ်က္သူ ဂုဏ္ၿပိဳင္သူ မျဖစ္ရေအာင္ စိတ္ကို ျဖစ္ေစရမည္။ (၁၃) ဣႆုကီ မစၧရီ မနာလိုဝန္တိုသူကို ငါသည္ မခ်စ္ မႏွစ္သက္။ “ငါလည္း မနာလို ဝန္တိုသူျဖစ္လွ်င္ ငါ့ကို လည္း သူတပါးတို႔ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္ၾကမည္ မဟုတ္” ဟု ႐ႈဆင္ျခင္၍ … မနာလို ဝန္တိုသူမျဖစ္ရေအာင္ စိတ္ကို ျဖစ္ေစရမည္။ (၁၄) သေဌာ မာယာဝီ ဟန္ေဆာင္သူ လွည့္ပတ္သူကို ငါသည္ မခ်စ္မႏွစ္သက္။ “ငါလည္း ဟန္ေဆာင္သူ လွည့္ပတ္သူ ျဖစ္လွ်င္ ငါ့ကိုလည္း သူတပါးတို႔ ခ်စ္ခင္ ႏွစ္သက္ၾကမည္ မဟုတ္” ဟု ႐ႈဆင္ျခင္၍ ဟန္ေဆာင္သူ လွည့္ပတ္သူ မျဖစ္ရေအာင္ စိတ္ကို ျဖစ္ေစရမည္။ (၁၅) ထေဒၶါ အတိမာနီ ခက္ထန္ ေမာက္မာေသာသူကို ငါသည္ မခ်စ္မႏွစ္သက္။ “ငါလည္း ခက္ထန္ ေမာက္မာေသာသူ ျဖစ္လွ်င္ ငါ့ကိုလည္း သူတပါးတုိ႔ ခ်စ္ခင္ ႏွစ္သက္ၾကမည္ မဟုတ္” ဟု ႐ႈဆင္ျခင္၍ ခက္ထန္ ေမာက္မာေသာသူ မျဖစ္ရေအာင္ စိတ္ကို ျဖစ္ေစရမည္။ (၁၆) သႏၵိ႒ိ ပရာမာသီ အာဒါနဂၢါဟီ ဒုပၸဋိနိႆဂၢီ မိမိအယူကို စြဲလမ္းတတ္ေသာ ၿမဲၿမံစြာ ယူတတ္ေသာ မစြန္႔လႊတ္ႏိုင္ေသာသူကို ငါသည္ မခ်စ္မႏွစ္သက္။ “ငါလည္း မိမိအယူကို စြဲလမ္းတတ္ေသာ ျမဲၿမံစြာ ယူတတ္ေသာ မစြန္႔လႊတ္ႏိုင္ေသာ သူျဖစ္လွ်င္ ငါ့ကိုလည္း သူတပါးတို႔ ခ်စ္ခင္ ႏွစ္သက္ၾကမည္ မဟုတ္” ဟု ႐ႈဆင္ျခင္၍ မိမိအယူကို စြဲလမ္းတတ္ေသာ ၿမဲၿမံစြာ ယူတတ္ေသာ မစြန္႔လႊတ္ႏိုင္ေသာသူ မျဖစ္ရေအာင္ စိတ္ကို ျဖစ္ေစရမည္။ ဤသို႔ ေန႔ေရာ ညပါ အခါမလပ္ ႐ႈဆင္ျခင္ ပါက “ပီတိ ပါေမာဇၨ” တရား တေန႔တျခား တိုးပြားလာသည့္အျပင္ … ေၾကးမံုမွန္ျပင္ကို ၾကည့္႐ႈေသာသူသည္ မိမိမ်က္ႏွာရိပ္ကို ထင္ရွားစြာ ေတြ႔ျမင္ရ ဘိသကဲ့သို႔ … “အပါယဂမနီယ အကုသိုလ္ ပါပဓမၼမ်ား” ကို မိမိလက္ကို အတင္းအၾကပ္ ဆြဲေခၚေနေသာ သူသတ္သမားအသြင္ ထင္ျမင္လာပါေတာ့ သည္။ ထိုအခါ အကုသိုလ္တရားမ်ားကို ပယ္ရွား ရန္အတြက္ ကသိုဏ္း ပရိကံအလုပ္ကို အားထုတ္လ်က္ … ဝိပႆနာတရား ထပ္ဆင့္ပြားမ်ားၿပီးလွ်င္ “သႏၲိသုခ အမတနန္း” သို႔ တက္လွမ္းႏိုင္ မည္သာ ျဖစ္ပါေတာ့သည္။ မစိုးရိမ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ဘဒၵႏၲသီရိႏၵာဘိဝံသ Credit : Paral lel.
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2y9bQPI
ငါမႀကိဳက္ရင္ ငါမလုပ္နဲ႔ႏွင့္ မိမိကုိယ္ကုိ ဆင္ျခင္နည္း 🙏🙏🙏🙏🙏🙏 (၁) ပါပိစၧာ အလိုဆိုးရွိေသာသူကို ငါသည္ မခ်စ္မႏွစ္သက္။ “ငါလည္း အလိုဆိုးရွိသူျဖစ္လွ်င္ ငါ့ကိုလည္း သူတပါးတို႔ ခ်စ္ခင္ ႏွစ္သက္ၾကမည္မဟုတ္” ဟု ႐ႈဆင္ျခင္၍ အလိုဆိုးရွိသူ မျဖစ္ ရေအာင္ စိတ္ကို ျဖစ္ေစရမည္။ (၂) အတၱဳကၠံသန ပရဝမၻန မိမိကိုယ္ကို ျမႇင့္တင္ သူတစ္ပါးကို ႐ႈတ္ခ် တတ္ေသာသူကို ငါသည္ မခ်စ္မႏွစ္သက္။ “ငါလည္း မိမိကိုယ္ကို ျမႇင့္တင္ သူတစ္ပါးကို ႐ႈတ္ခ်တတ္သူျဖစ္လွ်င္ ငါ့ကိုလည္း သူတပါး တို႔ ခ်စ္ခင္ ႏွစ္သက္ၾကမည္မဟုတ္” ဟု ႐ႈ ဆင္ျခင္၍ … မိမိကိုယ္ကို ျမႇင့္တင္ သူတပါးကို ႐ႈတ္ခ်သူ မျဖစ္ရေအာင္ စိတ္ကိုျဖစ္ေစရမည္။ (၃) ေကာဓန အမ်က္ထြက္သူကို ငါသည္ မခ်စ္မႏွစ္သက္။ “ငါလည္း အမ်က္ထြက္သူျဖစ္လွ်င္ ငါ့ကို လည္း သူတပါးတို႔ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္ၾကမည္ မဟုတ္” ဟု ႐ႈဆင္ျခင္၍ … အမ်က္ထြက္သူ မျဖစ္ရေအာင္ စိတ္ကို ျဖစ္ေစရမည္။ (၄) ဥပနာဟီ အမ်က္ထြက္ျခင္းဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ ရန္ၿငိဳးဖြဲ႔သူကို ငါသည္ မခ်စ္မႏွစ္သက္။ “ငါလည္း ရန္ၿငိဳးဖြဲ႔တတ္သူျဖစ္လွ်င္ ငါ့ကို လည္း သူတပါးတို႔ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္ၾကမည္ မဟုတ္” ဟု ႐ႈဆင္ျခင္၍ ရန္ၿငိဳးဖြဲ႔တတ္သူ မျဖစ္ရေအာင္ စိတ္ကို ျဖစ္ေစရမည္။ (၅) အဘိသဂႋ အမ်က္ထြက္ျခင္းဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ အစြဲႀကီးသူကို ငါသည္ မခ်စ္မႏွစ္သက္။ “ငါလည္း အစြဲႀကီးသူျဖစ္လွ်င္ ငါ့ကိုလည္း သူတပါးတို႔ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္ၾကမည္ မဟုတ္” ဟု ႐ႈဆင္ျခင္၍ … အစြဲႀကီးသူ မျဖစ္ရေအာင္ စိတ္ကို ျဖစ္ေစရမည္။ (၆) ေကာဓေနာ ေကာဓသာ မႏၲဝါစံ နိစၧာေရတာ ရန္စကားေျပာသူကို ငါသည္ မခ်စ္မႏွစ္သက္။ “ငါလည္း ရန္စကားေျပာသူျဖစ္လွ်င္ ငါ့ကို လည္း သူတပါးတုိ႔ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္ၾကမည္ မဟုတ္” ဟု ႐ႈဆင္ျခင္၍ … ရန္စကားေျပာသူ မျဖစ္ရေအာင္ စိတ္ကို ျဖစ္ေစရမည္။ (၇) ပရိပၹရတိ ေစာဒက-က ေစာဒနာေသာ္ ေစာဒကကို ဆန္႔က်င္ဘက္ျပဳသူကို ငါသည္ မခ်စ္မႏွစ္သက္။ “ငါလည္း ေစာဒက-က ေစာဒနာေသာ္ ေစာဒကကို ဆန္႔က်င္ဘက္ျပဳသူျဖစ္လွ်င္ ငါ့ကိုလည္း သူတပါးတို႔ ခ်စ္ခင္ ႏွစ္သက္ ၾကမည္ မဟုတ္”ဟု ႐ႈဆင္ျခင္၍ … ေစာဒက-က ေစာဒနာေသာ္ ေစာဒကကို ဆန္႔က်င္ဘက္ျပဳသူ မျဖစ္ရေအာင္ စိတ္ကို ျဖစ္ေစရမည္။ (၈) အပသာေဒတိ ေစာဒက-က ေစာဒနာေသာ္ ေစာဒကကို ႀကိမ္းေမာင္းေသာသူကို ငါသည္ မခ်စ္ မႏွစ္သက္။ “ငါလည္း ေစာဒက-က ေစာဒနာေသာ္ ေစာဒကကို ႀကိမ္းေမာင္သူျဖစ္လွ်င္ ငါ့ကို လည္း သူတပါးတို႔ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္ၾကမည္ မဟုတ္” ဟု ႐ႈဆင္ျခင္၍ … ေစာဒက-က ေစာဒနာေသာ္ ေစာဒကကို ႀကိမ္းေမာင္းသူ မျဖစ္ရေအာင္ စိတ္ကို ျဖစ္ေစရမည္။ (၉) ပစၥာေရာေပတိ ေစာဒက-က ေစာဒနာေသာ္ ေစာဒကကို အျပစ္ျပန္တင္ေသာသူကို ငါသည္ မခ်စ္ မႏွစ္သက္။ “ငါလည္း ေစာဒက-က ေစာဒနာေသာ္ ေစာဒကကို အျပစ္ျပန္တင္သူျဖစ္လွ်င္ ငါ့ကိုလည္း သူတပါးတို႔ ခ်စ္ခင္ ႏွစ္သက္ ၾကမည္ မဟုတ္” ဟု ႐ႈဆင္ျခင္၍ … ေစာဒက-က ေစာဒနာေသာ္ ေစာဒကကို အျပစ္ျပန္တင္သူ မျဖစ္ရေအာင္ စိတ္ကို ျဖစ္ေစရမည္။ (၁၀) အေညနညံ ပဋိစရတိ ဗဟိဒၶါ ကထံ အပနာေမတိ ေကာပၪၥ ေဒါသၪၥ အပၸစၥယၪၥ ပါတုကေရာတိ ေစာဒက-က ေစာဒနာေသာ္ စကားတစ္မ်ိဳးျဖင့္ စကားတစ္မ်ိဳးကို ဖံုးလႊမ္းတတ္ေသာ စကားကို အပသို႔ လႊဲဖယ္တတ္ေသာ အမ်က္ထြက္ျခင္း ျပစ္မွားျခင္း စိတ္ဆိုးျခင္းကို ထင္ရွားျပဳတတ္ေသာသူကို ငါသည္ မခ်စ္ မႏွစ္သက္။ “ငါလည္း ေစာဒကက ေစာဒနာေသာ္ စကားတစ္မ်ိဳးျဖင့္ စကားတစ္မ်ိဳးကို ဖံုးလႊမ္းတတ္ေသာ စကားကို အပသို႔ လႊဲဖယ္တတ္ေသာ… အမ်က္ထြက္ျခင္း ျပစ္မွားျခင္း စိတ္ဆိုးျခင္းကို ထင္ရွားျပဳတတ္ေသာသူျဖစ္လွ်င္ ငါ့ကိုလည္း သူတပါးတို႔ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္ၾကမည္ မဟုတ္” ဟု ႐ႈဆင္ျခင္၍ … ေစာဒက-က ေစာဒနာေသာ္ စကားတစ္မ်ိဳးျဖင့္ စကားတစ္မ်ိဳးကို ဖံုးလႊမ္းတတ္ေသာ စကားကို အပသို႔ လႊဲဖယ္တတ္ေသာ… အမ်က္ထြက္ျခင္း ျပစ္မွားျခင္း စိတ္ဆိုးျခင္းကို ထင္ရွားျပဳတတ္ေသာသူ မျဖစ္ရေအာင္ စိတ္ကို ျဖစ္ေစရမည္။ (၁၁) အပဒါေန န သမၸာယတိ ေစာဒကက ေစာဒနာေသာ္ မိမိ၏ ျဖစ္စဥ္ အတၳဳပၸတၱိကို ေျပလည္ေအာင္ မေျဖဆို ႏိုင္ေသာသူကို ငါသည္ မခ်စ္မႏွစ္သက္။ “ငါလည္း ေစာဒကက ေစာဒနာေသာ္ မိမိ၏ျဖစ္စဥ္ အတၳဳပၸတၱိကို ေျပလည္ေအာင္ မေျဖဆိုႏိုင္ေသာသူျဖစ္လွ်င္ … ငါ့ကိုလည္း သူတပါးတို႔ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္ ၾကမည္ မဟုတ္” ဟု ႐ႈဆင္ျခင္၍ … ေစာဒကက ေစာဒနာေသာ္ မိမိ၏ ျဖစ္စဥ္ အတၳဳပၸတၱိကို ေျပလည္ေအာင္ ေျဖဆိုတတ္သူ ျဖစ္ရေအာင္ စိတ္ကို ျဖစ္ေစရမည္။ (၁၂) မကၡီ ပဠာသီ ဂုဏ္ေက်းဇူး ေခ်ဖ်က္သူ ဂုဏ္ၿပိဳင္သူကို ငါသည္ မခ်စ္မႏွစ္သက္။ “ငါလည္း ဂုဏ္ေက်းဇူး ေခ်ဖ်က္သူ ဂုဏ္ၿပိဳင္ သူျဖစ္လွ်င္ ငါ့ကိုလည္း သူတပါးတို႔ ခ်စ္ခင္ ႏွစ္သက္ၾကမည္ မဟုတ္” ဟု ႐ႈဆင္ျခင္၍ … ဂုဏ္ေက်းဇူး ေခ်ဖ်က္သူ ဂုဏ္ၿပိဳင္သူ မျဖစ္ရေအာင္ စိတ္ကို ျဖစ္ေစရမည္။ (၁၃) ဣႆုကီ မစၧရီ မနာလိုဝန္တိုသူကို ငါသည္ မခ်စ္ မႏွစ္သက္။ “ငါလည္း မနာလို ဝန္တိုသူျဖစ္လွ်င္ ငါ့ကို လည္း သူတပါးတို႔ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္ၾကမည္ မဟုတ္” ဟု ႐ႈဆင္ျခင္၍ … မနာလို ဝန္တိုသူမျဖစ္ရေအာင္ စိတ္ကို ျဖစ္ေစရမည္။ (၁၄) သေဌာ မာယာဝီ ဟန္ေဆာင္သူ လွည့္ပတ္သူကို ငါသည္ မခ်စ္မႏွစ္သက္။ “ငါလည္း ဟန္ေဆာင္သူ လွည့္ပတ္သူ ျဖစ္လွ်င္ ငါ့ကိုလည္း သူတပါးတို႔ ခ်စ္ခင္ ႏွစ္သက္ၾကမည္ မဟုတ္” ဟု ႐ႈဆင္ျခင္၍ ဟန္ေဆာင္သူ လွည့္ပတ္သူ မျဖစ္ရေအာင္ စိတ္ကို ျဖစ္ေစရမည္။ (၁၅) ထေဒၶါ အတိမာနီ ခက္ထန္ ေမာက္မာေသာသူကို ငါသည္ မခ်စ္မႏွစ္သက္။ “ငါလည္း ခက္ထန္ ေမာက္မာေသာသူ ျဖစ္လွ်င္ ငါ့ကိုလည္း သူတပါးတုိ႔ ခ်စ္ခင္ ႏွစ္သက္ၾကမည္ မဟုတ္” ဟု ႐ႈဆင္ျခင္၍ ခက္ထန္ ေမာက္မာေသာသူ မျဖစ္ရေအာင္ စိတ္ကို ျဖစ္ေစရမည္။ (၁၆) သႏၵိ႒ိ ပရာမာသီ အာဒါနဂၢါဟီ ဒုပၸဋိနိႆဂၢီ မိမိအယူကို စြဲလမ္းတတ္ေသာ ၿမဲၿမံစြာ ယူတတ္ေသာ မစြန္႔လႊတ္ႏိုင္ေသာသူကို ငါသည္ မခ်စ္မႏွစ္သက္။ “ငါလည္း မိမိအယူကို စြဲလမ္းတတ္ေသာ ျမဲၿမံစြာ ယူတတ္ေသာ မစြန္႔လႊတ္ႏိုင္ေသာ သူျဖစ္လွ်င္ ငါ့ကိုလည္း သူတပါးတို႔ ခ်စ္ခင္ ႏွစ္သက္ၾကမည္ မဟုတ္” ဟု ႐ႈဆင္ျခင္၍ မိမိအယူကို စြဲလမ္းတတ္ေသာ ၿမဲၿမံစြာ ယူတတ္ေသာ မစြန္႔လႊတ္ႏိုင္ေသာသူ မျဖစ္ရေအာင္ စိတ္ကို ျဖစ္ေစရမည္။ ဤသို႔ ေန႔ေရာ ညပါ အခါမလပ္ ႐ႈဆင္ျခင္ ပါက “ပီတိ ပါေမာဇၨ” တရား တေန႔တျခား တိုးပြားလာသည့္အျပင္ … ေၾကးမံုမွန္ျပင္ကို ၾကည့္႐ႈေသာသူသည္ မိမိမ်က္ႏွာရိပ္ကို ထင္ရွားစြာ ေတြ႔ျမင္ရ ဘိသကဲ့သို႔ … “အပါယဂမနီယ အကုသိုလ္ ပါပဓမၼမ်ား” ကို မိမိလက္ကို အတင္းအၾကပ္ ဆြဲေခၚေနေသာ သူသတ္သမားအသြင္ ထင္ျမင္လာပါေတာ့ သည္။ ထိုအခါ အကုသိုလ္တရားမ်ားကို ပယ္ရွား ရန္အတြက္ ကသိုဏ္း ပရိကံအလုပ္ကို အားထုတ္လ်က္ … ဝိပႆနာတရား ထပ္ဆင့္ပြားမ်ားၿပီးလွ်င္ “သႏၲိသုခ အမတနန္း” သို႔ တက္လွမ္းႏိုင္ မည္သာ ျဖစ္ပါေတာ့သည္။ မစိုးရိမ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ဘဒၵႏၲသီရိႏၵာဘိဝံသ Credit : Paral lel.
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2y9bQPI
စိတ္ေကာင္းထားက မိတ္ေကာင္းရ •••••••••••••••••••••••••••••••••• (၁) အက်ိဳးလိုကာ ခ်စ္တတ္ပါ။ မွန္စြာ မိတ္ေဆြစစ္။ (၂) ဆင္းရဲကင္းေပ်ာက္ မက်ေရာက္ေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ကာကြယ္ စြမ္းရည္ႀကြယ္ ခ်စ္ဖြယ္ မိတ္ေဆြစစ္။ (၃) ကိုယ္နဲ႔တန္းတူ မိတ္ဖြဲ႔ယူ ခ်စ္မူ မိတ္ေဆြစစ္။ (၄) အတြင္းေရးမွာ ထည့္သြင္းကာ ထားတာ မိတ္ေဆြစစ္။ (၅) လ်ွိဳ႕ဝွက္ခ်က္မ်ား ထည့္သြင္းထားကာ ယုံအပ္ပါ သစၥာရွိတာ မိတ္ေဆြစစ္။ (၆) ကိုယ္တိုင္ျပဳျငား ေကာင္းမႈမ်ား စြမ္းအားျပည့္တဲ႔ မိတ္ေဆြစစ္။ (၇) ေနာက္ေနာင္ဘဝ နိဗၺာန္က်ေအာင္ မုခ်ပိုင္ပိုင္ ပို႔ေဆာင္နိုင္ ႀကံ့ခိုင္မိတ္ေဆြစစ္။ (၈) သစၥာမေဖာက္၊ေကာင္းရာေရာက္ေအာင္၊ ပို႔ေဆာင္နိုင္ေႀကာင္း၊မိတ္ေဆြေကာင္း၊ စုေပါင္းအားအစစ္။ (၉) ကိုယ္ကခ်စ္မွ သူကတစ္ဖန္၊ ကိုယ့္ကိုျပန္၊အမွန္ေကာင္းစြာခ်စ္။ ေလာကဆိုတာ အဝိဇၨာ တဏွာ ဦးေဆာင္ တာျဖစ္လို႔ အဆိုးေတြသိပ္ေပါတယ္။ အဆိုးကို နိုင္သေလာက္သာ ကိုယ့္ဆီကို အေကာင္းေတြ ေရာက္လာနိုင္ႀကမွာ ျဖစ္တယ္။ အဆိုးေတြကင္းဖို႔ အေကာင္းေတြ ျဖည့္သြင္း နိုင္ဖို႔ ကူညီေပးနိုင္မယ့္္ မိတ္ေဆြကို အထူးပဲ လိုအပ္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြေကာင္းရဖို႔ အရင္းႏွီးဆုံးေပါင္းသင္း ရမယ့္ ပုဂၢိဳလ္ကေတာ့ မိမိပဲျဖစ္တယ္။ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ေပါင္းတတ္မွ ကံေကာင္းလာမယ္။ ကံေကာင္းမွပဲ မိတ္ေဆြေကာင္း ေတြ႔ရမယ္။ အဇၩတၱ မိတ္ေဆြေကာင္းမွ ဗဟိတၱ မိတ္ေဆြေကာင္းေတြ ျပည့္လာမယ္။ အတြင္းမွာေရာ အျပင္မွာေရာ မိတ္ေဆြေကာင္းဆိုတာ ရွိေနရမယ္။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ စိတ္ပါလက္ပါ ျပဳလုပ္ထားတဲ႔ ေကာင္းမႈတရားကမွ တကယ့္မိတ္ေဆြအစစ္ပါ။ (၁) အက်ိဳးကို လိုလားတဲ႔အေနနဲ႔ ခ်စ္တတ္လို႔ မိတ္ေဆြ ေခၚပါတယ္။ ေသြးသားစပ္သည္ျဖစ္ေစ မစပ္သည္ျဖစ္ေစ အက်ိဳးကို တကယ္ လိုလိုလားလားခ်စ္မွ မိတ္ေဆြပါ။ ကိုယ့္ေကာင္းမႈကေတာ့ ကိုယ္က သူ႔ကိုခ်စ္လို႔ စိတ္ပါလက္ပါ ျပဳလုပ္ထားတာျဖစ္တာေႀကာင့္ သူကလဲ ကိုယ္ခ်စ္သေလာက္ ကိုယ့္ကို တုန္႔ျပန္ျပီးသားပါ။ ဗဟိတၱမိတ္ေဆြ ေဆြမ်ိဳးက ေဆာင္ရြက္မေပး နိုင္တာကိုေတာင္ ကုသုိလ္မိတ္ေဆြက ေဆာင္ ရြက္ေပးနိုင္တာကိုး။ (၂) အက်ိဳးမဲ႔ ဆင္းရဲေတြ မက်မေရာက္ ကင္းေပ်ာက္ေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ကာကြယ္ ေပးတတ္လို႔လဲ မိတ္ေဆြေခၚရတယ္။ ကိုယ့္ကုသုိလ္ကမွ အက်ိဳးမဲ႔ ဆင္းရဲမေရာက္ ေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ကာကြယ္ေပးတဲ႔ တကယ့္ မိတ္ေဆြစစ္ပါ။ ဗဟိတၱ မိတ္ေဆြက တစ္ခါတစ္ရံ ကိေလသာ ေႀကာင့္ စိတ္ေဖာက္ျပန္ျပီး အက်ိဳးမဲ႔ေအာင္ ဆင္းရဲေအာင္ လုပ္မိတတ္ေသးတယ္။ တစ္ျခားမႀကည့္နဲ႔ေလ။ မိဘကေတာင္ သားသမီးအက်ိဳးမဲ႔သြားေအာင္ သားသမီး ကေတာင္ မိဘအက်ိဳးမဲ႔ဆင္းရဲ သြားေအာင္ လုပ္မိတတ္ႀကတာေတြ ရွိေနတတ္ေသးတာပဲ။ (၃) သူတစ္ပါးကို ကိုယ့္အေပၚ ညြတ္လာ ေအာင္ မိတ္ဖြဲ႔ ဆြဲေဆာင္ယူတတ္လို႔လည္း မိတ္ေဆြေခၚတာပါ။ ကိုယ္နဲ႔တန္းတူထားျပီး မိတ္ဖြဲ႔ယူတတ္တယ္။ ကိုယ့္ကုသုိလ္ကမွ အ့ံဖြယ္စြမ္းေဆာင္ခ်က္ ေကာင္းက်ိဳးျပဳျပီး ကုသုိလ္မလုပ္ဘဲ မေနနိုင္ ေအာင္ မိတ္ဖြဲ႔ ဆြဲေဆာင္တတ္တဲ႔ မိတ္ေဆြ စစ္ပါ။ ကုသုိလ္ကို လက္ခံနိုင္တဲ႔ သဒၶါတရားေပၚဖို႔ ကုသုိလ္ႏွင့္ လူေပါင္းမိဖို႔ လူက ကုသုိလ္ရွင္ ျဖစ္သြားဖို႔ ကုသုိလ္မိတ္ေဆြက မိတ္ေဆြက မိတ္ဖြဲ႔ ဆြဲေဆာင္ေနပါတယ္။ (၄) သူ႔အတြင္းေရးမွာ ထည့္သြင္းထား တတ္လို႔လည္း မိတ္ေဆြ ေခၚရတယ္။ သူက ကိုယ့္ကို ယုံႀကည္စိတ္ခ်စြာနဲ႔ အတြင္းက်က် ခ်စ္တတ္တယ္ေပါ့။ ကိုယ့္ကို အစစအရာရာ တိုင္ပင္ရမယ့္ အတြင္းေနပုဂၢိဳလ္လို႔ သေဘာထားနိုင္တယ္ေပါ့။ ကုသုိလ္ကမွ သူႏွင့္ လူတစ္ထပ္တည္း ျဖစ္ ေအာင္ လူကို ကုသုိလ္အတြင္း ဝင္ေရာက္နိုင္ ေအာင္ ထည့္သြင္းေပးတတ္လို႔ တကယ့္ မိတ္ေဆြစစ္ပါ။ ကုသုိလ္ရဲ႕အ့ံဖြယ္ထူးဆန္း အက်ိဳးေပးနိုင္တဲ႔ အစြမ္းကို ျမင္သာေအာင္ ထင္ထင္ရွားရွား ေဖာ္ျပေပးေနတာကပဲ လူကို ကုသုိလ္အတြင္း သားျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေပးနိုင္တဲ႔သေဘာပါ။ (၅) ကိုယ့္ရဲ႕လ်ွိဳ႕ဝွက္ထားရမယ့္ အတြင္းေရး ကိစၥေတြမွာ စိတ္ခ်လက္ခ် ထည့္သြင္းထား ထိုက္တယ္။ ယုံၾကည္စိတ္ခ်ရေလာက္ေအာင္ သစၥာရွိတယ္။ ဒါ့ေႀကာင့္လည္း မိတ္ေဆြလို႔ ေခၚတယ္။ ကုသုိလ္ကမွ အတြင္းက်က် ယုံႀကည္စိတ္ခ်စြာ ထည့္သြင္းထားထိုက္တဲ႔ မိတ္ေဆြစစ္ပါ။ မိဘေဆြမ်ိဳး မိတ္ေဆြအရင္းေတာင္ မစြမ္းေဆာင္ နိုင္တဲ႔ အရာအားလုံးကို ကုသုိလ္က စြမ္းေဆာင္ ေပးနိုင္တာကိုး။ ကုသုိလ္မိတ္ေဆြဟာ တမလြန္ဘဝ နိဗၺာန္က် ေအာင္ မုခ်အက်ိဳးေဆာင္ေပးနိုင္တဲ႔ ကိုယ့္ရဲ႕ အက်ိဳးေဆာင္ အတြင္းေရးမွဴး အစစ္လည္း ျဖစ္တယ္။ ဘယ္ေတာ့မွ မလိုတစ္မ်ိဳး လိုတစ္မ်ိဳးမလုပ္ပဲ အစ အလယ္ အဆုံး အေကာင္းဖက္ကခ်ည္း ေနျပီး ကိုယ့္ကို အျမဲကူညီေစာင့္ေရွာက္ တတ္တာ ေႀကာင့္ သစၥာအရွိဆုံး မိတ္ေဆြလည္း ျဖစ္ ပါတယ္။ ကုသုိလ္ဆိုတာ ကိုယ္ခ်စ္တတ္သေလာက္ သူက ျပန္ခ်စ္တတ္တဲ႔ ျမတ္ႏိုးဖြယ္ အေကာင္းဆုံး မိတ္ေဆြပါ။ ကိုယ္ခ်စ္တာထက္ သူကပိုခ်စ္တတ္ပါတယ္ လို႔ေတာင္ ေျပာရင္ျဖစ္နိုင္ပါတယ္။ ကုသုိလ္က ေပးတာေလာက္ေတာ့ ဘယ္သူမွမွီေအာင္ လုပ္မေပးနိုင္ပါဘူး။ စိတ္ေကာင္းထားတတ္သေလာက္ ကုသုိလ္ မိတ္ေကာင္းႏွင့္ ေတြ႔ခြင့္ရွိတယ္။ ကုသုိလ္မိတ္ေကာင္းရွိရင္ တစ္ေယာက္တည္း ေနရဲ ေသရဲျပီေပါ့။ ေယာဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး အရွင္သိရိႏၵာဘိဝံသ
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2SzDwqo
စိတ္ေကာင္းထားက မိတ္ေကာင္းရ •••••••••••••••••••••••••••••••••• (၁) အက်ိဳးလိုကာ ခ်စ္တတ္ပါ။ မွန္စြာ မိတ္ေဆြစစ္။ (၂) ဆင္းရဲကင္းေပ်ာက္ မက်ေရာက္ေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ကာကြယ္ စြမ္းရည္ႀကြယ္ ခ်စ္ဖြယ္ မိတ္ေဆြစစ္။ (၃) ကိုယ္နဲ႔တန္းတူ မိတ္ဖြဲ႔ယူ ခ်စ္မူ မိတ္ေဆြစစ္။ (၄) အတြင္းေရးမွာ ထည့္သြင္းကာ ထားတာ မိတ္ေဆြစစ္။ (၅) လ်ွိဳ႕ဝွက္ခ်က္မ်ား ထည့္သြင္းထားကာ ယုံအပ္ပါ သစၥာရွိတာ မိတ္ေဆြစစ္။ (၆) ကိုယ္တိုင္ျပဳျငား ေကာင္းမႈမ်ား စြမ္းအားျပည့္တဲ႔ မိတ္ေဆြစစ္။ (၇) ေနာက္ေနာင္ဘဝ နိဗၺာန္က်ေအာင္ မုခ်ပိုင္ပိုင္ ပို႔ေဆာင္နိုင္ ႀကံ့ခိုင္မိတ္ေဆြစစ္။ (၈) သစၥာမေဖာက္၊ေကာင္းရာေရာက္ေအာင္၊ ပို႔ေဆာင္နိုင္ေႀကာင္း၊မိတ္ေဆြေကာင္း၊ စုေပါင္းအားအစစ္။ (၉) ကိုယ္ကခ်စ္မွ သူကတစ္ဖန္၊ ကိုယ့္ကိုျပန္၊အမွန္ေကာင္းစြာခ်စ္။ ေလာကဆိုတာ အဝိဇၨာ တဏွာ ဦးေဆာင္ တာျဖစ္လို႔ အဆိုးေတြသိပ္ေပါတယ္။ အဆိုးကို နိုင္သေလာက္သာ ကိုယ့္ဆီကို အေကာင္းေတြ ေရာက္လာနိုင္ႀကမွာ ျဖစ္တယ္။ အဆိုးေတြကင္းဖို႔ အေကာင္းေတြ ျဖည့္သြင္း နိုင္ဖို႔ ကူညီေပးနိုင္မယ့္္ မိတ္ေဆြကို အထူးပဲ လိုအပ္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြေကာင္းရဖို႔ အရင္းႏွီးဆုံးေပါင္းသင္း ရမယ့္ ပုဂၢိဳလ္ကေတာ့ မိမိပဲျဖစ္တယ္။ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ေပါင္းတတ္မွ ကံေကာင္းလာမယ္။ ကံေကာင္းမွပဲ မိတ္ေဆြေကာင္း ေတြ႔ရမယ္။ အဇၩတၱ မိတ္ေဆြေကာင္းမွ ဗဟိတၱ မိတ္ေဆြေကာင္းေတြ ျပည့္လာမယ္။ အတြင္းမွာေရာ အျပင္မွာေရာ မိတ္ေဆြေကာင္းဆိုတာ ရွိေနရမယ္။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ စိတ္ပါလက္ပါ ျပဳလုပ္ထားတဲ႔ ေကာင္းမႈတရားကမွ တကယ့္မိတ္ေဆြအစစ္ပါ။ (၁) အက်ိဳးကို လိုလားတဲ႔အေနနဲ႔ ခ်စ္တတ္လို႔ မိတ္ေဆြ ေခၚပါတယ္။ ေသြးသားစပ္သည္ျဖစ္ေစ မစပ္သည္ျဖစ္ေစ အက်ိဳးကို တကယ္ လိုလိုလားလားခ်စ္မွ မိတ္ေဆြပါ။ ကိုယ့္ေကာင္းမႈကေတာ့ ကိုယ္က သူ႔ကိုခ်စ္လို႔ စိတ္ပါလက္ပါ ျပဳလုပ္ထားတာျဖစ္တာေႀကာင့္ သူကလဲ ကိုယ္ခ်စ္သေလာက္ ကိုယ့္ကို တုန္႔ျပန္ျပီးသားပါ။ ဗဟိတၱမိတ္ေဆြ ေဆြမ်ိဳးက ေဆာင္ရြက္မေပး နိုင္တာကိုေတာင္ ကုသုိလ္မိတ္ေဆြက ေဆာင္ ရြက္ေပးနိုင္တာကိုး။ (၂) အက်ိဳးမဲ႔ ဆင္းရဲေတြ မက်မေရာက္ ကင္းေပ်ာက္ေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ကာကြယ္ ေပးတတ္လို႔လဲ မိတ္ေဆြေခၚရတယ္။ ကိုယ့္ကုသုိလ္ကမွ အက်ိဳးမဲ႔ ဆင္းရဲမေရာက္ ေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ကာကြယ္ေပးတဲ႔ တကယ့္ မိတ္ေဆြစစ္ပါ။ ဗဟိတၱ မိတ္ေဆြက တစ္ခါတစ္ရံ ကိေလသာ ေႀကာင့္ စိတ္ေဖာက္ျပန္ျပီး အက်ိဳးမဲ႔ေအာင္ ဆင္းရဲေအာင္ လုပ္မိတတ္ေသးတယ္။ တစ္ျခားမႀကည့္နဲ႔ေလ။ မိဘကေတာင္ သားသမီးအက်ိဳးမဲ႔သြားေအာင္ သားသမီး ကေတာင္ မိဘအက်ိဳးမဲ႔ဆင္းရဲ သြားေအာင္ လုပ္မိတတ္ႀကတာေတြ ရွိေနတတ္ေသးတာပဲ။ (၃) သူတစ္ပါးကို ကိုယ့္အေပၚ ညြတ္လာ ေအာင္ မိတ္ဖြဲ႔ ဆြဲေဆာင္ယူတတ္လို႔လည္း မိတ္ေဆြေခၚတာပါ။ ကိုယ္နဲ႔တန္းတူထားျပီး မိတ္ဖြဲ႔ယူတတ္တယ္။ ကိုယ့္ကုသုိလ္ကမွ အ့ံဖြယ္စြမ္းေဆာင္ခ်က္ ေကာင္းက်ိဳးျပဳျပီး ကုသုိလ္မလုပ္ဘဲ မေနနိုင္ ေအာင္ မိတ္ဖြဲ႔ ဆြဲေဆာင္တတ္တဲ႔ မိတ္ေဆြ စစ္ပါ။ ကုသုိလ္ကို လက္ခံနိုင္တဲ႔ သဒၶါတရားေပၚဖို႔ ကုသုိလ္ႏွင့္ လူေပါင္းမိဖို႔ လူက ကုသုိလ္ရွင္ ျဖစ္သြားဖို႔ ကုသုိလ္မိတ္ေဆြက မိတ္ေဆြက မိတ္ဖြဲ႔ ဆြဲေဆာင္ေနပါတယ္။ (၄) သူ႔အတြင္းေရးမွာ ထည့္သြင္းထား တတ္လို႔လည္း မိတ္ေဆြ ေခၚရတယ္။ သူက ကိုယ့္ကို ယုံႀကည္စိတ္ခ်စြာနဲ႔ အတြင္းက်က် ခ်စ္တတ္တယ္ေပါ့။ ကိုယ့္ကို အစစအရာရာ တိုင္ပင္ရမယ့္ အတြင္းေနပုဂၢိဳလ္လို႔ သေဘာထားနိုင္တယ္ေပါ့။ ကုသုိလ္ကမွ သူႏွင့္ လူတစ္ထပ္တည္း ျဖစ္ ေအာင္ လူကို ကုသုိလ္အတြင္း ဝင္ေရာက္နိုင္ ေအာင္ ထည့္သြင္းေပးတတ္လို႔ တကယ့္ မိတ္ေဆြစစ္ပါ။ ကုသုိလ္ရဲ႕အ့ံဖြယ္ထူးဆန္း အက်ိဳးေပးနိုင္တဲ႔ အစြမ္းကို ျမင္သာေအာင္ ထင္ထင္ရွားရွား ေဖာ္ျပေပးေနတာကပဲ လူကို ကုသုိလ္အတြင္း သားျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေပးနိုင္တဲ႔သေဘာပါ။ (၅) ကိုယ့္ရဲ႕လ်ွိဳ႕ဝွက္ထားရမယ့္ အတြင္းေရး ကိစၥေတြမွာ စိတ္ခ်လက္ခ် ထည့္သြင္းထား ထိုက္တယ္။ ယုံၾကည္စိတ္ခ်ရေလာက္ေအာင္ သစၥာရွိတယ္။ ဒါ့ေႀကာင့္လည္း မိတ္ေဆြလို႔ ေခၚတယ္။ ကုသုိလ္ကမွ အတြင္းက်က် ယုံႀကည္စိတ္ခ်စြာ ထည့္သြင္းထားထိုက္တဲ႔ မိတ္ေဆြစစ္ပါ။ မိဘေဆြမ်ိဳး မိတ္ေဆြအရင္းေတာင္ မစြမ္းေဆာင္ နိုင္တဲ႔ အရာအားလုံးကို ကုသုိလ္က စြမ္းေဆာင္ ေပးနိုင္တာကိုး။ ကုသုိလ္မိတ္ေဆြဟာ တမလြန္ဘဝ နိဗၺာန္က် ေအာင္ မုခ်အက်ိဳးေဆာင္ေပးနိုင္တဲ႔ ကိုယ့္ရဲ႕ အက်ိဳးေဆာင္ အတြင္းေရးမွဴး အစစ္လည္း ျဖစ္တယ္။ ဘယ္ေတာ့မွ မလိုတစ္မ်ိဳး လိုတစ္မ်ိဳးမလုပ္ပဲ အစ အလယ္ အဆုံး အေကာင္းဖက္ကခ်ည္း ေနျပီး ကိုယ့္ကို အျမဲကူညီေစာင့္ေရွာက္ တတ္တာ ေႀကာင့္ သစၥာအရွိဆုံး မိတ္ေဆြလည္း ျဖစ္ ပါတယ္။ ကုသုိလ္ဆိုတာ ကိုယ္ခ်စ္တတ္သေလာက္ သူက ျပန္ခ်စ္တတ္တဲ႔ ျမတ္ႏိုးဖြယ္ အေကာင္းဆုံး မိတ္ေဆြပါ။ ကိုယ္ခ်စ္တာထက္ သူကပိုခ်စ္တတ္ပါတယ္ လို႔ေတာင္ ေျပာရင္ျဖစ္နိုင္ပါတယ္။ ကုသုိလ္က ေပးတာေလာက္ေတာ့ ဘယ္သူမွမွီေအာင္ လုပ္မေပးနိုင္ပါဘူး။ စိတ္ေကာင္းထားတတ္သေလာက္ ကုသုိလ္ မိတ္ေကာင္းႏွင့္ ေတြ႔ခြင့္ရွိတယ္။ ကုသုိလ္မိတ္ေကာင္းရွိရင္ တစ္ေယာက္တည္း ေနရဲ ေသရဲျပီေပါ့။ ေယာဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး အရွင္သိရိႏၵာဘိဝံသ
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2SzDwqo
မသိေသးသူမ်ားရွယ္ထားပါ °°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°° သီလ႐ွင္ဝတ္ရျခင္းအက်ိဳး ****************** သီလရွင္ ဝတ္ျခင္းသည္ ဗုဒၶစာေပတြင္ ၁။ဥပသမၸဒ ပဗၺဇၨ ၂။သာမေဏရပဗၺဇၨ ၃။ဣသိပဗၺဇၨႏွင့္ ၄။ပရိဗၺာဇက ပဗၺဇၨ ဟူ၍ ပဗၺဇၨ ေလးမ်ိဳးရိွပါသည္။ ရဟန္းျပဳျခင္း၊ သာမေဏျပဳျခင္း၊ ရေသ့ ျခင္းႏွင့္ သီလရွင္ျပဳျခင္းဟု ဆိုရပါမည္။ သီလရွင္မွာ အမွတ္ (၄) ပရိဗၺာဇက ပဗၺဇၨ ျဖစ္၍ အမ်ိဳးသမီးမ်ားအေနျဖင့္ ဝမ္းေျမာက္ ဂုဏ္ယူဖြယ္ေကာင္းလွပါသည္။ အမွန္အားျဖင့္ မိန္းကေလးတစ္ဦးအေနႏွင့္ မိမိ၏ အလွအပ ဗန္းတင္ ပစၥည္းျဖစ္ေသာ ဆံပင္ကို ရိတ္ပယ္လိုက္ႏိုင္ျခင္းပင္ အလြန္ခဲယဥ္းေသာကိစၥျဖစ္၍ ပစၥည္းဥစၥာ ရတနာေရႊေငြတို႔ကို စြန္႔လႊတ္သကဲ့သို႔ ေနကၡမၼပါရမီတစ္မ်ိဳးပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ထို႔ေနာက္လူဝတ္ေၾကာင္ကို ပယ္၍ သီလရွင္ ဝတ္ ဖန္ရည္ဆိုးဝတ္ကို ဝတ္ကာ လူတို႔ ေဆာက္တည္ႏိုင္ ခဲေသာ ၈ပါး၊ ၉ပါး၊ ၁၀ပါး သီလမ်ားကို နိစၥေဆာက္တည္ ေနႏိုင္ျခင္း စာေပက်မ္းဂန္ သင္ အံႏိုင္ျခင္း တရားစာေပ ေလ့လာျခင္း သမထ ဝိပႆနာဘာဝနာမ်ားကို ပြားမ်ားေနထိုင္းျခင္း စသည္ျဖင့္ ဘုရားသာသနာကို ခ်ီးေျမႇာက္ႏိုင္ျခင္းမွာ မိန္းမဘဝပင္ ျဖစ္ေသာ္လည္း ျမင့္ျမတ္လွပါသည္။ ဘဝေပါင္းမ်ားစြာက လင္ယူသားေမြး ေလာကီေရးကိစၥမ်ားျဖင့္သာ အကုသိုလ္နယ္ပယ္ ဒုဂၢတိ နယ္ပယ္တြင္ က်င္လည္ရာ က်င္လည္ေၾကာင္း က်င့္ၾကံေနခဲ့ရာမွ ယခုဘုရားသာသနာ၌ ေတြ႕ခိုက္တြင္ မဂ္ဖိုလ္ ရေရး အသက္ေပး အားထုတ္ရျခင္း သာသနာ့ႏြယ္ဝင္ ျဖစ္ခြင့္ရျခင္းတို႔မွာ ဘဝ၏အႏွစ္သာရ အစစ္ပင္ျဖစ္ပါသည္။ သမီးကို မိမိတို႔ကိုယ္တိုင္ သာသနာ့ႏြယ္ဝင္ အျဖစ္သို႔ ပို႔ေဆာင္ေပးၾကေသာ မိဘမ်ားမွာလည္း သာသနႏုဂၢဟ ကုသိုလ္ထူးကို ဆည္းပူးၾကသူမ်ားပင္ ျဖစ္၍ လြန္စြာ အက်ိဳးႀကီးလွပါသည္။ ဒါ့ေၾကာင့္ သီလရွင္ဝတ္ျခင္းမွာ အက်ိဳးေက်းဇူး မ်ားလွပါသည္။ ၿပီးေတာ့ မိန္းကေလးတစ္ဦးအေနျဖင့္မိမိ၏ အလွအပအေနအားျဖင့္ဗန္းတင္ပစၥည္းျဖစ္ေသာ ဆံပင္ကိုရိတ္ပယ္လိုက္ျခင္းသည္ပင္ အလြန္ခဲယဥ္းေသာကိစၥျဖစ္၍ ပစၥည္းဥစၥာရတနာေတြကိုစြန္႔ပစ္ရသကဲ႔သို႔ နိကၡမပါရမီ တစ္မ်ိဳးပင္ျဖစ္သည္ ။ ထို႕ေနာက္မွာေတာ့ ဖန္ရည္သကၤန္းဆင္ျမန္းျပီး လူတို႕ေစာင့္ထိန္းနိုင္ခဲေသာ ၈ ပါး ၉ပါး စတဲ႕သီလေတြကို ေစာင့္ထိန္းရေတာ့မွာပင္ျဖစ္သည္ ဗုဒၶရဲ႕စာေပပရိယတ္ေတြကို သင္အံပို႔ခ်နိုင္မည္လည္းျဖစ္သည္ ဘဝေပါင္းမ်ားစြာက လင္ယူ သားေမြးကိစၥေတြနွင့္ အခ်ိန္ကုန္ခဲ႔သမွ် ဘုရားသာသနာေတာ္ေရာက္မွ တရားဘာဝနာေတြနွင့္ေတြ႕ခိုက္ မဂ္ေရး ဖိုလ္ေရး နိဗၺာန္အေရးကို ေတြးနိုင္မည္လည္းျဖစ္သည္ ။ တခ်ိဳ႕က သီလရွင္ဆရားေလး ဆရာႀကီးမ်ားကို လူတို႕နွင့္တန္းတူပုံစံမ်ိဳးအေနထားနွင့္ဆက္ဆံႀကသည္ ကန္ေတာ့စရာမလိုဘူးဟုပင္ေတြးထားသူမ်ားလည္း ေတြ႕ဖူး ျမင္ဖူး ႀကံဳဖူးေသး၏ ။ အမ်ိဳးသမီး တစ္ဦးဟာ သီလရွင္ဝတ္ေတာ့မည္ဆိုရင္ ရဟန္း (သို႔မဟုတ္ ) သီလရွင္ ဆရာႀကီးဆီမွာ ၈ ပါး ၉ ပါးစတဲ႕သီလေတြကိုအရင္ေဆာက္တည္ျပီးမွ အရင္သီလယူျပီးမွသာလွ်င္ ဝတ္နိုင္သည္ ။ သီလရွင္ျဖစ္သြားျပီဆိုတာနွင့္ လိင္ဆယ္ပါး ဒဏ္ဆယ္ပါး ေသခိယ ၇၅ ပုဒ္စတဲ႔ စာေပေတြကို ေစာင့္ထိန္းျပီးစတင္သင္အံရေတာ့မည္ျဖစ္သည္ ။ တခ်ိဳ႕ေယာက်ာ္းသားမ်ားကေျပာေသးသည္ သီလရွင္ဆိုတာကလည္းမိန္းမထဲကမိန္းမပါပဲ ငါတို႕ကေယာက္်ားေလးပဲ ရွိခိုးစရာမလိုပါဘူး အရိုေသေပးစရာမလိုပါဘူးဟုဆိုႀကသည္ ။ မိန္းကေလးရွိခိုးရင္ ဘုန္းကံနိမ့္တယ္ဟုပင္ တခ်ိဳ႕ေသာသူမ်ားထင္ႀကေလသည္ ကိုယ္ေစာင့္ထိန္းတာကငါးပါးသီလေလာက္နဲ႕ ၈ ပါး ၉ ပါး ေစာင့္ထိန္းေနေသာသူမ်ားကို မေလးမစားျပဳမူစရာမလိုေပ ။ အထက္မွာေဖာ္ျပခဲ႔တဲ႕အေႀကာင္းအရာ ထိုဂုဏ္ရည္ေတြနွင့္ပင္ သီလရွင္ဆရာေလး ဆရာႀကီးမ်ားကို ရွိခိုးသင့္ / မသင့္ ဆိုတာနွင့္ တန္းတူထားခြင့္ရွိ /မရွိဆိုတာကို သိနိုင္ေပမည္ ။ ထို႕ေႀကာင့္ သီလရွင္ဆရာေလး ဆရာႀကီးမ်ားကို တန္းတူထာျခင္း မရိုမေသျပဳျခင္း မရွိခိုးျခင္းမ်ား မျပဳလုပ္မိပါေစနွင့္ တခိ်ဳ႕လူေတြမေလးမစားနဲ႕ ျပဳမူဆက္ဆံတာမ်ားကိုျမင္ေတြ႕ရေတာ့ မ်ားစြာစိတ္ပ်က္စရာျဖစ္ရသည္ ။ သီလရွင္ဆရာေလး ဆရာႀကီးမ်ားကို ႀကည္ညိဳေလးစားနုိင္ႀကသူမ်ားျဖစ္ႀကပါေစ……။ ျပန္လည္ေဝမွ်သူ မ်ိဳးဆက္သစ္အရွင္(ဖိုေလးလုံး)။ Credit by. အညတရ အ႐ွင္ေသာပါကၿမိဳင္
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2Ylu5Ad
မသိေသးသူမ်ားရွယ္ထားပါ °°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°° သီလ႐ွင္ဝတ္ရျခင္းအက်ိဳး ****************** သီလရွင္ ဝတ္ျခင္းသည္ ဗုဒၶစာေပတြင္ ၁။ဥပသမၸဒ ပဗၺဇၨ ၂။သာမေဏရပဗၺဇၨ ၃။ဣသိပဗၺဇၨႏွင့္ ၄။ပရိဗၺာဇက ပဗၺဇၨ ဟူ၍ ပဗၺဇၨ ေလးမ်ိဳးရိွပါသည္။ ရဟန္းျပဳျခင္း၊ သာမေဏျပဳျခင္း၊ ရေသ့ ျခင္းႏွင့္ သီလရွင္ျပဳျခင္းဟု ဆိုရပါမည္။ သီလရွင္မွာ အမွတ္ (၄) ပရိဗၺာဇက ပဗၺဇၨ ျဖစ္၍ အမ်ိဳးသမီးမ်ားအေနျဖင့္ ဝမ္းေျမာက္ ဂုဏ္ယူဖြယ္ေကာင္းလွပါသည္။ အမွန္အားျဖင့္ မိန္းကေလးတစ္ဦးအေနႏွင့္ မိမိ၏ အလွအပ ဗန္းတင္ ပစၥည္းျဖစ္ေသာ ဆံပင္ကို ရိတ္ပယ္လိုက္ႏိုင္ျခင္းပင္ အလြန္ခဲယဥ္းေသာကိစၥျဖစ္၍ ပစၥည္းဥစၥာ ရတနာေရႊေငြတို႔ကို စြန္႔လႊတ္သကဲ့သို႔ ေနကၡမၼပါရမီတစ္မ်ိဳးပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ထို႔ေနာက္လူဝတ္ေၾကာင္ကို ပယ္၍ သီလရွင္ ဝတ္ ဖန္ရည္ဆိုးဝတ္ကို ဝတ္ကာ လူတို႔ ေဆာက္တည္ႏိုင္ ခဲေသာ ၈ပါး၊ ၉ပါး၊ ၁၀ပါး သီလမ်ားကို နိစၥေဆာက္တည္ ေနႏိုင္ျခင္း စာေပက်မ္းဂန္ သင္ အံႏိုင္ျခင္း တရားစာေပ ေလ့လာျခင္း သမထ ဝိပႆနာဘာဝနာမ်ားကို ပြားမ်ားေနထိုင္းျခင္း စသည္ျဖင့္ ဘုရားသာသနာကို ခ်ီးေျမႇာက္ႏိုင္ျခင္းမွာ မိန္းမဘဝပင္ ျဖစ္ေသာ္လည္း ျမင့္ျမတ္လွပါသည္။ ဘဝေပါင္းမ်ားစြာက လင္ယူသားေမြး ေလာကီေရးကိစၥမ်ားျဖင့္သာ အကုသိုလ္နယ္ပယ္ ဒုဂၢတိ နယ္ပယ္တြင္ က်င္လည္ရာ က်င္လည္ေၾကာင္း က်င့္ၾကံေနခဲ့ရာမွ ယခုဘုရားသာသနာ၌ ေတြ႕ခိုက္တြင္ မဂ္ဖိုလ္ ရေရး အသက္ေပး အားထုတ္ရျခင္း သာသနာ့ႏြယ္ဝင္ ျဖစ္ခြင့္ရျခင္းတို႔မွာ ဘဝ၏အႏွစ္သာရ အစစ္ပင္ျဖစ္ပါသည္။ သမီးကို မိမိတို႔ကိုယ္တိုင္ သာသနာ့ႏြယ္ဝင္ အျဖစ္သို႔ ပို႔ေဆာင္ေပးၾကေသာ မိဘမ်ားမွာလည္း သာသနႏုဂၢဟ ကုသိုလ္ထူးကို ဆည္းပူးၾကသူမ်ားပင္ ျဖစ္၍ လြန္စြာ အက်ိဳးႀကီးလွပါသည္။ ဒါ့ေၾကာင့္ သီလရွင္ဝတ္ျခင္းမွာ အက်ိဳးေက်းဇူး မ်ားလွပါသည္။ ၿပီးေတာ့ မိန္းကေလးတစ္ဦးအေနျဖင့္မိမိ၏ အလွအပအေနအားျဖင့္ဗန္းတင္ပစၥည္းျဖစ္ေသာ ဆံပင္ကိုရိတ္ပယ္လိုက္ျခင္းသည္ပင္ အလြန္ခဲယဥ္းေသာကိစၥျဖစ္၍ ပစၥည္းဥစၥာရတနာေတြကိုစြန္႔ပစ္ရသကဲ႔သို႔ နိကၡမပါရမီ တစ္မ်ိဳးပင္ျဖစ္သည္ ။ ထို႕ေနာက္မွာေတာ့ ဖန္ရည္သကၤန္းဆင္ျမန္းျပီး လူတို႕ေစာင့္ထိန္းနိုင္ခဲေသာ ၈ ပါး ၉ပါး စတဲ႕သီလေတြကို ေစာင့္ထိန္းရေတာ့မွာပင္ျဖစ္သည္ ဗုဒၶရဲ႕စာေပပရိယတ္ေတြကို သင္အံပို႔ခ်နိုင္မည္လည္းျဖစ္သည္ ဘဝေပါင္းမ်ားစြာက လင္ယူ သားေမြးကိစၥေတြနွင့္ အခ်ိန္ကုန္ခဲ႔သမွ် ဘုရားသာသနာေတာ္ေရာက္မွ တရားဘာဝနာေတြနွင့္ေတြ႕ခိုက္ မဂ္ေရး ဖိုလ္ေရး နိဗၺာန္အေရးကို ေတြးနိုင္မည္လည္းျဖစ္သည္ ။ တခ်ိဳ႕က သီလရွင္ဆရားေလး ဆရာႀကီးမ်ားကို လူတို႕နွင့္တန္းတူပုံစံမ်ိဳးအေနထားနွင့္ဆက္ဆံႀကသည္ ကန္ေတာ့စရာမလိုဘူးဟုပင္ေတြးထားသူမ်ားလည္း ေတြ႕ဖူး ျမင္ဖူး ႀကံဳဖူးေသး၏ ။ အမ်ိဳးသမီး တစ္ဦးဟာ သီလရွင္ဝတ္ေတာ့မည္ဆိုရင္ ရဟန္း (သို႔မဟုတ္ ) သီလရွင္ ဆရာႀကီးဆီမွာ ၈ ပါး ၉ ပါးစတဲ႕သီလေတြကိုအရင္ေဆာက္တည္ျပီးမွ အရင္သီလယူျပီးမွသာလွ်င္ ဝတ္နိုင္သည္ ။ သီလရွင္ျဖစ္သြားျပီဆိုတာနွင့္ လိင္ဆယ္ပါး ဒဏ္ဆယ္ပါး ေသခိယ ၇၅ ပုဒ္စတဲ႔ စာေပေတြကို ေစာင့္ထိန္းျပီးစတင္သင္အံရေတာ့မည္ျဖစ္သည္ ။ တခ်ိဳ႕ေယာက်ာ္းသားမ်ားကေျပာေသးသည္ သီလရွင္ဆိုတာကလည္းမိန္းမထဲကမိန္းမပါပဲ ငါတို႕ကေယာက္်ားေလးပဲ ရွိခိုးစရာမလိုပါဘူး အရိုေသေပးစရာမလိုပါဘူးဟုဆိုႀကသည္ ။ မိန္းကေလးရွိခိုးရင္ ဘုန္းကံနိမ့္တယ္ဟုပင္ တခ်ိဳ႕ေသာသူမ်ားထင္ႀကေလသည္ ကိုယ္ေစာင့္ထိန္းတာကငါးပါးသီလေလာက္နဲ႕ ၈ ပါး ၉ ပါး ေစာင့္ထိန္းေနေသာသူမ်ားကို မေလးမစားျပဳမူစရာမလိုေပ ။ အထက္မွာေဖာ္ျပခဲ႔တဲ႕အေႀကာင္းအရာ ထိုဂုဏ္ရည္ေတြနွင့္ပင္ သီလရွင္ဆရာေလး ဆရာႀကီးမ်ားကို ရွိခိုးသင့္ / မသင့္ ဆိုတာနွင့္ တန္းတူထားခြင့္ရွိ /မရွိဆိုတာကို သိနိုင္ေပမည္ ။ ထို႕ေႀကာင့္ သီလရွင္ဆရာေလး ဆရာႀကီးမ်ားကို တန္းတူထာျခင္း မရိုမေသျပဳျခင္း မရွိခိုးျခင္းမ်ား မျပဳလုပ္မိပါေစနွင့္ တခိ်ဳ႕လူေတြမေလးမစားနဲ႕ ျပဳမူဆက္ဆံတာမ်ားကိုျမင္ေတြ႕ရေတာ့ မ်ားစြာစိတ္ပ်က္စရာျဖစ္ရသည္ ။ သီလရွင္ဆရာေလး ဆရာႀကီးမ်ားကို ႀကည္ညိဳေလးစားနုိင္ႀကသူမ်ားျဖစ္ႀကပါေစ……။ ျပန္လည္ေဝမွ်သူ မ်ိဳးဆက္သစ္အရွင္(ဖိုေလးလုံး)။ Credit by. အညတရ အ႐ွင္ေသာပါကၿမိဳင္
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2Ylu5Ad
မသိေသးသူမ်ားရွယ္ထားပါ °°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°° သီလ႐ွင္ဝတ္ရျခင္းအက်ိဳး ****************** သီလရွင္ ဝတ္ျခင္းသည္ ဗုဒၶစာေပတြင္ ၁။ဥပသမၸဒ ပဗၺဇၨ ၂။သာမေဏရပဗၺဇၨ ၃။ဣသိပဗၺဇၨႏွင့္ ၄။ပရိဗၺာဇက ပဗၺဇၨ ဟူ၍ ပဗၺဇၨ ေလးမ်ိဳးရိွပါသည္။ ရဟန္းျပဳျခင္း၊ သာမေဏျပဳျခင္း၊ ရေသ့ ျခင္းႏွင့္ သီလရွင္ျပဳျခင္းဟု ဆိုရပါမည္။ သီလရွင္မွာ အမွတ္ (၄) ပရိဗၺာဇက ပဗၺဇၨ ျဖစ္၍ အမ်ိဳးသမီးမ်ားအေနျဖင့္ ဝမ္းေျမာက္ ဂုဏ္ယူဖြယ္ေကာင္းလွပါသည္။ အမွန္အားျဖင့္ မိန္းကေလးတစ္ဦးအေနႏွင့္ မိမိ၏ အလွအပ ဗန္းတင္ ပစၥည္းျဖစ္ေသာ ဆံပင္ကို ရိတ္ပယ္လိုက္ႏိုင္ျခင္းပင္ အလြန္ခဲယဥ္းေသာကိစၥျဖစ္၍ ပစၥည္းဥစၥာ ရတနာေရႊေငြတို႔ကို စြန္႔လႊတ္သကဲ့သို႔ ေနကၡမၼပါရမီတစ္မ်ိဳးပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ထို႔ေနာက္လူဝတ္ေၾကာင္ကို ပယ္၍ သီလရွင္ ဝတ္ ဖန္ရည္ဆိုးဝတ္ကို ဝတ္ကာ လူတို႔ ေဆာက္တည္ႏိုင္ ခဲေသာ ၈ပါး၊ ၉ပါး၊ ၁၀ပါး သီလမ်ားကို နိစၥေဆာက္တည္ ေနႏိုင္ျခင္း စာေပက်မ္းဂန္ သင္ အံႏိုင္ျခင္း တရားစာေပ ေလ့လာျခင္း သမထ ဝိပႆနာဘာဝနာမ်ားကို ပြားမ်ားေနထိုင္းျခင္း စသည္ျဖင့္ ဘုရားသာသနာကို ခ်ီးေျမႇာက္ႏိုင္ျခင္းမွာ မိန္းမဘဝပင္ ျဖစ္ေသာ္လည္း ျမင့္ျမတ္လွပါသည္။ ဘဝေပါင္းမ်ားစြာက လင္ယူသားေမြး ေလာကီေရးကိစၥမ်ားျဖင့္သာ အကုသိုလ္နယ္ပယ္ ဒုဂၢတိ နယ္ပယ္တြင္ က်င္လည္ရာ က်င္လည္ေၾကာင္း က်င့္ၾကံေနခဲ့ရာမွ ယခုဘုရားသာသနာ၌ ေတြ႕ခိုက္တြင္ မဂ္ဖိုလ္ ရေရး အသက္ေပး အားထုတ္ရျခင္း သာသနာ့ႏြယ္ဝင္ ျဖစ္ခြင့္ရျခင္းတို႔မွာ ဘဝ၏အႏွစ္သာရ အစစ္ပင္ျဖစ္ပါသည္။ သမီးကို မိမိတို႔ကိုယ္တိုင္ သာသနာ့ႏြယ္ဝင္ အျဖစ္သို႔ ပို႔ေဆာင္ေပးၾကေသာ မိဘမ်ားမွာလည္း သာသနႏုဂၢဟ ကုသိုလ္ထူးကို ဆည္းပူးၾကသူမ်ားပင္ ျဖစ္၍ လြန္စြာ အက်ိဳးႀကီးလွပါသည္။ ဒါ့ေၾကာင့္ သီလရွင္ဝတ္ျခင္းမွာ အက်ိဳးေက်းဇူး မ်ားလွပါသည္။ ၿပီးေတာ့ မိန္းကေလးတစ္ဦးအေနျဖင့္မိမိ၏ အလွအပအေနအားျဖင့္ဗန္းတင္ပစၥည္းျဖစ္ေသာ ဆံပင္ကိုရိတ္ပယ္လိုက္ျခင္းသည္ပင္ အလြန္ခဲယဥ္းေသာကိစၥျဖစ္၍ ပစၥည္းဥစၥာရတနာေတြကိုစြန္႔ပစ္ရသကဲ႔သို႔ နိကၡမပါရမီ တစ္မ်ိဳးပင္ျဖစ္သည္ ။ ထို႕ေနာက္မွာေတာ့ ဖန္ရည္သကၤန္းဆင္ျမန္းျပီး လူတို႕ေစာင့္ထိန္းနိုင္ခဲေသာ ၈ ပါး ၉ပါး စတဲ႕သီလေတြကို ေစာင့္ထိန္းရေတာ့မွာပင္ျဖစ္သည္ ဗုဒၶရဲ႕စာေပပရိယတ္ေတြကို သင္အံပို႔ခ်နိုင္မည္လည္းျဖစ္သည္ ဘဝေပါင္းမ်ားစြာက လင္ယူ သားေမြးကိစၥေတြနွင့္ အခ်ိန္ကုန္ခဲ႔သမွ် ဘုရားသာသနာေတာ္ေရာက္မွ တရားဘာဝနာေတြနွင့္ေတြ႕ခိုက္ မဂ္ေရး ဖိုလ္ေရး နိဗၺာန္အေရးကို ေတြးနိုင္မည္လည္းျဖစ္သည္ ။ တခ်ိဳ႕က သီလရွင္ဆရားေလး ဆရာႀကီးမ်ားကို လူတို႕နွင့္တန္းတူပုံစံမ်ိဳးအေနထားနွင့္ဆက္ဆံႀကသည္ ကန္ေတာ့စရာမလိုဘူးဟုပင္ေတြးထားသူမ်ားလည္း ေတြ႕ဖူး ျမင္ဖူး ႀကံဳဖူးေသး၏ ။ အမ်ိဳးသမီး တစ္ဦးဟာ သီလရွင္ဝတ္ေတာ့မည္ဆိုရင္ ရဟန္း (သို႔မဟုတ္ ) သီလရွင္ ဆရာႀကီးဆီမွာ ၈ ပါး ၉ ပါးစတဲ႕သီလေတြကိုအရင္ေဆာက္တည္ျပီးမွ အရင္သီလယူျပီးမွသာလွ်င္ ဝတ္နိုင္သည္ ။ သီလရွင္ျဖစ္သြားျပီဆိုတာနွင့္ လိင္ဆယ္ပါး ဒဏ္ဆယ္ပါး ေသခိယ ၇၅ ပုဒ္စတဲ႔ စာေပေတြကို ေစာင့္ထိန္းျပီးစတင္သင္အံရေတာ့မည္ျဖစ္သည္ ။ တခ်ိဳ႕ေယာက်ာ္းသားမ်ားကေျပာေသးသည္ သီလရွင္ဆိုတာကလည္းမိန္းမထဲကမိန္းမပါပဲ ငါတို႕ကေယာက္်ားေလးပဲ ရွိခိုးစရာမလိုပါဘူး အရိုေသေပးစရာမလိုပါဘူးဟုဆိုႀကသည္ ။ မိန္းကေလးရွိခိုးရင္ ဘုန္းကံနိမ့္တယ္ဟုပင္ တခ်ိဳ႕ေသာသူမ်ားထင္ႀကေလသည္ ကိုယ္ေစာင့္ထိန္းတာကငါးပါးသီလေလာက္နဲ႕ ၈ ပါး ၉ ပါး ေစာင့္ထိန္းေနေသာသူမ်ားကို မေလးမစားျပဳမူစရာမလိုေပ ။ အထက္မွာေဖာ္ျပခဲ႔တဲ႕အေႀကာင္းအရာ ထိုဂုဏ္ရည္ေတြနွင့္ပင္ သီလရွင္ဆရာေလး ဆရာႀကီးမ်ားကို ရွိခိုးသင့္ / မသင့္ ဆိုတာနွင့္ တန္းတူထားခြင့္ရွိ /မရွိဆိုတာကို သိနိုင္ေပမည္ ။ ထို႕ေႀကာင့္ သီလရွင္ဆရာေလး ဆရာႀကီးမ်ားကို တန္းတူထာျခင္း မရိုမေသျပဳျခင္း မရွိခိုးျခင္းမ်ား မျပဳလုပ္မိပါေစနွင့္ တခိ်ဳ႕လူေတြမေလးမစားနဲ႕ ျပဳမူဆက္ဆံတာမ်ားကိုျမင္ေတြ႕ရေတာ့ မ်ားစြာစိတ္ပ်က္စရာျဖစ္ရသည္ ။ သီလရွင္ဆရာေလး ဆရာႀကီးမ်ားကို ႀကည္ညိဳေလးစားနုိင္ႀကသူမ်ားျဖစ္ႀကပါေစ……။ ျပန္လည္ေဝမွ်သူ မ်ိဳးဆက္သစ္အရွင္(ဖိုေလးလုံး)။ Credit by. အညတရ အ႐ွင္ေသာပါကၿမိဳင္
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2ycqrde
မသိေသးသူမ်ားရွယ္ထားပါ °°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°° သီလ႐ွင္ဝတ္ရျခင္းအက်ိဳး ****************** သီလရွင္ ဝတ္ျခင္းသည္ ဗုဒၶစာေပတြင္ ၁။ဥပသမၸဒ ပဗၺဇၨ ၂။သာမေဏရပဗၺဇၨ ၃။ဣသိပဗၺဇၨႏွင့္ ၄။ပရိဗၺာဇက ပဗၺဇၨ ဟူ၍ ပဗၺဇၨ ေလးမ်ိဳးရိွပါသည္။ ရဟန္းျပဳျခင္း၊ သာမေဏျပဳျခင္း၊ ရေသ့ ျခင္းႏွင့္ သီလရွင္ျပဳျခင္းဟု ဆိုရပါမည္။ သီလရွင္မွာ အမွတ္ (၄) ပရိဗၺာဇက ပဗၺဇၨ ျဖစ္၍ အမ်ိဳးသမီးမ်ားအေနျဖင့္ ဝမ္းေျမာက္ ဂုဏ္ယူဖြယ္ေကာင္းလွပါသည္။ အမွန္အားျဖင့္ မိန္းကေလးတစ္ဦးအေနႏွင့္ မိမိ၏ အလွအပ ဗန္းတင္ ပစၥည္းျဖစ္ေသာ ဆံပင္ကို ရိတ္ပယ္လိုက္ႏိုင္ျခင္းပင္ အလြန္ခဲယဥ္းေသာကိစၥျဖစ္၍ ပစၥည္းဥစၥာ ရတနာေရႊေငြတို႔ကို စြန္႔လႊတ္သကဲ့သို႔ ေနကၡမၼပါရမီတစ္မ်ိဳးပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ထို႔ေနာက္လူဝတ္ေၾကာင္ကို ပယ္၍ သီလရွင္ ဝတ္ ဖန္ရည္ဆိုးဝတ္ကို ဝတ္ကာ လူတို႔ ေဆာက္တည္ႏိုင္ ခဲေသာ ၈ပါး၊ ၉ပါး၊ ၁၀ပါး သီလမ်ားကို နိစၥေဆာက္တည္ ေနႏိုင္ျခင္း စာေပက်မ္းဂန္ သင္ အံႏိုင္ျခင္း တရားစာေပ ေလ့လာျခင္း သမထ ဝိပႆနာဘာဝနာမ်ားကို ပြားမ်ားေနထိုင္းျခင္း စသည္ျဖင့္ ဘုရားသာသနာကို ခ်ီးေျမႇာက္ႏိုင္ျခင္းမွာ မိန္းမဘဝပင္ ျဖစ္ေသာ္လည္း ျမင့္ျမတ္လွပါသည္။ ဘဝေပါင္းမ်ားစြာက လင္ယူသားေမြး ေလာကီေရးကိစၥမ်ားျဖင့္သာ အကုသိုလ္နယ္ပယ္ ဒုဂၢတိ နယ္ပယ္တြင္ က်င္လည္ရာ က်င္လည္ေၾကာင္း က်င့္ၾကံေနခဲ့ရာမွ ယခုဘုရားသာသနာ၌ ေတြ႕ခိုက္တြင္ မဂ္ဖိုလ္ ရေရး အသက္ေပး အားထုတ္ရျခင္း သာသနာ့ႏြယ္ဝင္ ျဖစ္ခြင့္ရျခင္းတို႔မွာ ဘဝ၏အႏွစ္သာရ အစစ္ပင္ျဖစ္ပါသည္။ သမီးကို မိမိတို႔ကိုယ္တိုင္ သာသနာ့ႏြယ္ဝင္ အျဖစ္သို႔ ပို႔ေဆာင္ေပးၾကေသာ မိဘမ်ားမွာလည္း သာသနႏုဂၢဟ ကုသိုလ္ထူးကို ဆည္းပူးၾကသူမ်ားပင္ ျဖစ္၍ လြန္စြာ အက်ိဳးႀကီးလွပါသည္။ ဒါ့ေၾကာင့္ သီလရွင္ဝတ္ျခင္းမွာ အက်ိဳးေက်းဇူး မ်ားလွပါသည္။ ၿပီးေတာ့ မိန္းကေလးတစ္ဦးအေနျဖင့္မိမိ၏ အလွအပအေနအားျဖင့္ဗန္းတင္ပစၥည္းျဖစ္ေသာ ဆံပင္ကိုရိတ္ပယ္လိုက္ျခင္းသည္ပင္ အလြန္ခဲယဥ္းေသာကိစၥျဖစ္၍ ပစၥည္းဥစၥာရတနာေတြကိုစြန္႔ပစ္ရသကဲ႔သို႔ နိကၡမပါရမီ တစ္မ်ိဳးပင္ျဖစ္သည္ ။ ထို႕ေနာက္မွာေတာ့ ဖန္ရည္သကၤန္းဆင္ျမန္းျပီး လူတို႕ေစာင့္ထိန္းနိုင္ခဲေသာ ၈ ပါး ၉ပါး စတဲ႕သီလေတြကို ေစာင့္ထိန္းရေတာ့မွာပင္ျဖစ္သည္ ဗုဒၶရဲ႕စာေပပရိယတ္ေတြကို သင္အံပို႔ခ်နိုင္မည္လည္းျဖစ္သည္ ဘဝေပါင္းမ်ားစြာက လင္ယူ သားေမြးကိစၥေတြနွင့္ အခ်ိန္ကုန္ခဲ႔သမွ် ဘုရားသာသနာေတာ္ေရာက္မွ တရားဘာဝနာေတြနွင့္ေတြ႕ခိုက္ မဂ္ေရး ဖိုလ္ေရး နိဗၺာန္အေရးကို ေတြးနိုင္မည္လည္းျဖစ္သည္ ။ တခ်ိဳ႕က သီလရွင္ဆရားေလး ဆရာႀကီးမ်ားကို လူတို႕နွင့္တန္းတူပုံစံမ်ိဳးအေနထားနွင့္ဆက္ဆံႀကသည္ ကန္ေတာ့စရာမလိုဘူးဟုပင္ေတြးထားသူမ်ားလည္း ေတြ႕ဖူး ျမင္ဖူး ႀကံဳဖူးေသး၏ ။ အမ်ိဳးသမီး တစ္ဦးဟာ သီလရွင္ဝတ္ေတာ့မည္ဆိုရင္ ရဟန္း (သို႔မဟုတ္ ) သီလရွင္ ဆရာႀကီးဆီမွာ ၈ ပါး ၉ ပါးစတဲ႕သီလေတြကိုအရင္ေဆာက္တည္ျပီးမွ အရင္သီလယူျပီးမွသာလွ်င္ ဝတ္နိုင္သည္ ။ သီလရွင္ျဖစ္သြားျပီဆိုတာနွင့္ လိင္ဆယ္ပါး ဒဏ္ဆယ္ပါး ေသခိယ ၇၅ ပုဒ္စတဲ႔ စာေပေတြကို ေစာင့္ထိန္းျပီးစတင္သင္အံရေတာ့မည္ျဖစ္သည္ ။ တခ်ိဳ႕ေယာက်ာ္းသားမ်ားကေျပာေသးသည္ သီလရွင္ဆိုတာကလည္းမိန္းမထဲကမိန္းမပါပဲ ငါတို႕ကေယာက္်ားေလးပဲ ရွိခိုးစရာမလိုပါဘူး အရိုေသေပးစရာမလိုပါဘူးဟုဆိုႀကသည္ ။ မိန္းကေလးရွိခိုးရင္ ဘုန္းကံနိမ့္တယ္ဟုပင္ တခ်ိဳ႕ေသာသူမ်ားထင္ႀကေလသည္ ကိုယ္ေစာင့္ထိန္းတာကငါးပါးသီလေလာက္နဲ႕ ၈ ပါး ၉ ပါး ေစာင့္ထိန္းေနေသာသူမ်ားကို မေလးမစားျပဳမူစရာမလိုေပ ။ အထက္မွာေဖာ္ျပခဲ႔တဲ႕အေႀကာင္းအရာ ထိုဂုဏ္ရည္ေတြနွင့္ပင္ သီလရွင္ဆရာေလး ဆရာႀကီးမ်ားကို ရွိခိုးသင့္ / မသင့္ ဆိုတာနွင့္ တန္းတူထားခြင့္ရွိ /မရွိဆိုတာကို သိနိုင္ေပမည္ ။ ထို႕ေႀကာင့္ သီလရွင္ဆရာေလး ဆရာႀကီးမ်ားကို တန္းတူထာျခင္း မရိုမေသျပဳျခင္း မရွိခိုးျခင္းမ်ား မျပဳလုပ္မိပါေစနွင့္ တခိ်ဳ႕လူေတြမေလးမစားနဲ႕ ျပဳမူဆက္ဆံတာမ်ားကိုျမင္ေတြ႕ရေတာ့ မ်ားစြာစိတ္ပ်က္စရာျဖစ္ရသည္ ။ သီလရွင္ဆရာေလး ဆရာႀကီးမ်ားကို ႀကည္ညိဳေလးစားနုိင္ႀကသူမ်ားျဖစ္ႀကပါေစ……။ ျပန္လည္ေဝမွ်သူ မ်ိဳးဆက္သစ္အရွင္(ဖိုေလးလုံး)။ Credit by. အညတရ အ႐ွင္ေသာပါကၿမိဳင္
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2ycqrde
ေၾကာက္မက္ဖြယ္ မီး (၁၁) မ်ဳိး 🔥 ▬▬▬▬▬▬▬🔥 •ရာဂ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ •ဇာတိ၊ ဇရာ၊ မရဏ •ေသာက၊ ပရိေဒဝ၊ ဒုကၡ၊ ေဒါမနႆ၊ ဥပါယာသ အထက္ပါမီး (၁၁) ပါးသည္ ပကတိမီးအစစ္မဟုတ္ေသာ္လည္း မီးကဲ့သို႔ေလာင္ေစတတ္ေသာေၾကာင့္ လည္းေကာင္း၊ ပကတိမီိးသည္ မိမိ၏ ျဖစ္ပြားမွီေနရာ ထင္းကိုေလာင္ကြ်မ္းဖ်က္စီးသကဲ့သို႔ ရာဂစေသာ (၁၁) ပါးေသာ တရားတို႔သည္ မိမိ၏ ျဖစ္ပြားရာ သတၱဝါတို႔ကို ေလာင္ကြ်မ္း ဖ်က္ဆီီးတတ္ေသာေၾကာင့္္လည္ေကာင္း၊ ပကတိမီးႏွင့္တူ၍ မီးဟုေခၚသည္။ ပကတိမီးထက္ျပင္း ပကတိမီိးကိုေရျဖင့္ျငိမ္းသတ္ႏုိင္၏၊ ရာဂစေသာ (၁၁) ပါးေသာမီးကို ျမစ္ၾကီးငါးသြယ္ ျမစ္ငယ္ငါးရာ သမုဒၵရာေလးစင္းမွ ေရေတြႏွင့္ ပက္ျဖန္းေသာ္လည္း ျငိမ္းႏႈိင္ဖြယ္ရာမရွိ၊ ၄င္းေရထဲမွာ ဆင္း၍စိမ္ေနေသာ္လည္း မျငိမ္းႏိုင္။ ရာဂစေသာ (၁၁) ပါးေသာမီးေလာင္၍ ေသသျဖင့္ အဝီစိငရဲသို႔ ေရာက္ခဲ့ရာ ထိုအဝီစိမီိးကလည္း ရာဂစေသာ (၁၁) မီးကို ျပာက်သြားေအာင္ မတတ္ႏိုင္ေပ။ သာဓက-(၁) သီဟိုကြ်န္း၌ ဘိကၡဴူနီမငယ္တစ္ပါးသည္ စိတၱပဗၺတေက်ာင္းတြင္ ဥပုသ္ျပဳဖို႕ရန္ ေရာက္လာေသာအခါ သိမ္တံခါးဝ၌ ထုလုပ္ထားေသာ လုလင္ပ်ဳိ ရုပ္လံုးရုပ္ၾကြကို ေတြ႔ျမင္လိုက္ရာ တပ္မက္ခ်စ္ခင္ေသာရာဂစိတ္ျဖစ္္၍ ရာဂမီး အသည္းႏွလံုးကို ေလာင္ကြ်မ္းကာ မတ္တတ္ရပ္လ်က္ ေသသြားခဲ့ရသည္။ သာဓက -(၂) သီဟိုကြ်န္း ရြာတစ္ရြာတြင္ ရဟႏၱာဆရာေတာ္ၾကီးတစ္ပါး ေက်ာင္းထိုင္၍ စာသင္သားတပည္႔မ်ားကို စာသင္ေပးယင္း ဒကာ၊ ဒကာမ်ားအား တရားျပသကာ ပရိယတ္၊ ပဋိပတ္ သာသနာ့ တာဝန္နွစ္ရပ္လံုးကို ထမ္္းေဆာင္ကာ သာသနာျပဳ၍ ခ်မ္းသာစြာ သီတင္းသံုးေန၏။ မိုးဦးက်၍ ဝါဆိုခါနီးအခိ်န္တြင္ ရုပ္ေခ်ာေခ်ာ ရဟန္းပ်ဳိေလးတစ္ပါး ဆရာေတာ္ၾကီး၏ ေက်ာင္းတြင္ စာသင္ၾကား၍ ေနလိုပါေၾကာင္း လာေရာက္ေလ်ာက္ထားေလသည္။ ဆရာေတာ္ၾကီးသည္ ထိုရဟန္းကေလးအား ဆင္ျခင္၍ ၾကည့္လိုက္ရာ အသက္အႏၱရာယ္ ထိခိုက္မည္ကို ျမင္သျဖင့္ ေနခြင့္မျပဳေပ၊ သို႔ရာတြြင္ ထိုရဟန္းပ်ဳိမွ ေနခြင့္ရလိုေၾကာင္း အၾကိမ္ၾကိမ္အဖန္ဖန္ ထပ္မံ၍ ေလ်ာက္ထားေလသည္။ ဆရာေတာ္ၾကီးမွ ထိုရဟန္ေတာ္ေလးအား ဝန္ခံကတိတစ္ခုကို လိုက္နာရန္ မိန္႔ၾကားေလသည္။ထိုကတိမွာ - ထိုေက်ာင္း၌ စာသင္၍ေနထိုင္စဥ္ ရြာတြင္းသို႔ မည္သည္႔အခါမွ် မဝင္ရ ဟူ၍ျဖစ္သည္။ ရဟန္းပ်ဳိသည္လည္း ဝန္ခံကတိစကားကို ေလးစားစြာလိုက္နာလ်က္ စာေပတတ္ေျမာက္ေအာင္သင္ၾကားေလသည္။ စာသင္၍ ျပီးဆံုးေသာအခါ ထိုရဟန္းပ်ဳိကေလးသည္ ထိုေက်ာင္းမွထြက္ခြာခြင့္ေပးရန္ ဆရာေတာ္ၾကီးအား ေလ်ာက္ထား၍ေက်ာင္းတိုက္မွ ထြက္ခြာလာခဲ့ရာ ရြာတြင္းသို႔ ဆြမ္းခံၾကြလိုေသာ မိမိ၏ဆႏၵအတိုင္း ဆြမ္းခံၾကြဝင္ေလ၏၊ စိတ္ထဲမွလည္းရြာတြင္းသို႔ ဆြမ္းခံၾကြသျဖင့္ ဘာျဖစ္လာလိမ့္မည္လဲဟု ေတြးေနမိသည္။ တစ္အိမ္ေက်ာ္ျဖတ္ တစ္အိမ္ရပ္ရင္း အစဥ္အတိုင္းဆြမ္းခံၾကြလာရာ တစ္ေနရာအေရာက္တြင္ “ဘုန္းဘုန္းဘုရား ရပ္ေတာ္မူပါအံုးဘုရား”…ဟု အသံခ်ဳိခ်ဳိေလးတစ္သံ ရဟန္းပ်ဳိေလး၏ နားထဲသို႔တိုးဝင္လာ၏။ သြားေနေသာေျခလွမ္းမ်ားလည္း အလိုလိုရပ္တန္႔သြား၏။ ခဏအၾကာတြင္ ႏႊဲ ႕ေႏွာင္းသြယ္ေပ်ာင္းေသာ ကိုယ္ဟန္အေနအထားျဖင့္ အဝါေရာင္ ဝမ္းဆက္၊ အဝါေရာင္တံဘက္ ဆင္ျမန္းထားေသာ ေရႊဝါမယ္ကေလးတစ္ဦးသည္ ရဟန္းပ်ဳိကေလးအား ဆြမ္းေလာင္းရန္ ခ်ဥ္းကပ္လာ၏။ ထိုေရႊဝါမယ္ကေလးသည္ ဆြမ္းေလာင္ရင္း ရဟန္းပ်ဳိကေလးအား စိုက္္ၾကည့္ေန၏။ ရဟန္းပ်ဳိကလည္း ထိုေရႊဝါမယ္ကေလးအား စိုက္ၾကည့္ျပန္၏။ ႏွစ္ဦးသား အၾကည့္ခ်င္းဆံုကာ မခုန္စဖူး ရင္ခုန္ေနၾက၏။ ခဏၾကာမွ အသိတရားျဖင့္ ထိန္းခ်ဳပ္ကာ မ်က္နွာလႊဲ၍ ခြဲခြါခဲ့ၾက၏။ ထိုႏွစ္ဦးတို႔၏ ႏွလံုးသားထဲတြင္ တစ္ဦး၏ ရုပ္ပံုလႊာကို တစ္ဦးက အလိုအေလွ်ာက္သိမ္းဆည္းထားျပီးျဖစ္ေနၾက၏။ ရဟန္းပ်ဳိကေလးကား စာေပသမားပီပီ စြဲလန္းစိတ္ကို စာေပျဖင့္အစားထိုးကာ ေျဖသိမ့္ႏႈိင္ေပမယ့္၊ ေရႊဝါမယ္ကေလးကေတာ့ အစားထိုးစရာ မရွိ၍ ဆြမ္းေလာင္းျပီးသည္နွင့္အိမ္ခန္းထဲဝင္ကာ မ်က္ရည္ကိုအေဖာ္ျပဳယင္းလြမ္းေဆြးေန၏။ သမီး၏အရိပ္အကဲကို အလြန္နားလည္ေသာ သူမ၏ မိခင္ၾကီးသည္ အခန္းထဲသိို႔ဝင္လာကာ သူမအားေခ်ာ့၍ ေမးေလ၏။ အေၾကာင္းစံုကိုသိရေသာအခါ သူမ၏ဖခင္အား တိုက္တြန္းကာ ရဟန္းပ်ဳိေလးအား ေလွ်ာက္ထားေစ၏။ ရဟန္းပ်ဳိေလးသည္ သာမန္ေတြးကာ ခပ္ေပါ့ေပါ့ပင္ လူမထြက္လိုပါေၾကာင္းႏွင့္ သကၤန္းဝတ္ႏွင့္ တစ္သက္လံုးေနသြားရန္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ထားေၾကာင္း အခိုင္အမာ ေျပာဆို၏။ အရွင္ဘုရားကိုမွမရလွ်င္ တပည့္ေတာ္၏ သမီးေလးသည္ ဆံုးပါးသြားႏိႈင္ေၾကာင္းျဖင့္ အၾကိမ္ၾကိမ္အဖန္ဖန္ ေလွ်ာက္ထားေတာင္းပန္၏။ ရဟန္းပ်ဳိေလးကလည္း အခိုင္အမာ ျငင္းဆို၏။ ဤသို႔ျဖင့္ ကာလအတန္ၾကာေသာအခ်ိန္တြင္ ရဟန္းပ်ဳိေလးသည္ ခရီးသြားဦးဇင္းအိုၾကီးတစ္ပါးႏွင့္ ေက်ာင္းတိုက္တစ္ခုတြင္ဆံုေတြ႔ၾကေလ၏။ ဦးဇင္းအိုၾကီးသည္ ရဟန္းပ်ဳိအား အဝါေရာင္ပိတ္စအပိုင္းတစ္ခုကို ေပးအပ္ကာ ေရစစ္ခ်ဳပ္ေပးရန္ ေတာင္းပန္၏။ ရဟန္းပ်ဳိက ေရစစ္ခ်ဳပ္ေပးယင္း အဝါေရာင္ပိတ္စကို စိတ္္ဝင္စားသျဖင့္ ေမးမိ၏။ ဤမည္ေသာရြာက အမ်ဳိးသမီးငယ္တစ္ဦးသည္ ရဟန္းပ်ဳိေလးတစ္ပါးကို စြဲလန္းကာ ေသဆံုးသြားရာမွ လွဴဒါန္းလိုက္ေသာ ပိတ္စျဖစ္ေၾကာင္းေၾကြကဲြစရာဇာတ္လမ္းကို ေျပာျပေလ၏။ အေၾကာင္းစံုသိရေသာအခါ ထိုေနရာမွခ်က္ခ်င္းထသြားကာ ေရႊဝါမယ္ကေလးေသဆံုးရာ သုႆာန္ေျမပံုတြင္ငိုေၾကြးယင္း ႏွလံုးကြဲ၍ ေသဆံုးသြားေလ၏ ။ ဤသာဓက (၂) မွာ ရာဂမီးေလာင္၍ ပ်က္စီးဆံုးရႈံးၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ပကတိမီးသည္ ျပင္ပပစၥည္းမ်ားကို ေလာင္ကြ်မ္းရာတြင္ ျပင္းထန္သေလာက္ တပ္မက္စိတ္ ရာဂမီးသည္ နည္းလွ်င္နည္းသေလာက္ မ်ားလွ်င္မ်ားသေလာက္ ကိုယ္တြင္းမွာ ေလာင္ကြ်မ္း၍ ဒုကၡေရာက္ရ၏။ ေလာင္အားျပင္ထန္ပါက မခံမရပ္ႏႈိင္ေအာင္ျဖစ္လ်က္ အခုဘဝမွာပင္ ေသဆံုးပ်က္စီးျခင္းသို႔ေရာက္ရ၏။ ပဒိုင္းသီးကိုကိုင္လွ်င္ ကိုင္သူကိုစူးရွေစ၏၊ နမ္းလွ်င္နမ္းသူကိုမူူးသြားေစ၏၊ စားလွ်င္စားသူကိုရူးသြပ္ေစ၏။ တပ္မက္မႈ ရာဂ ကိေလသာသည္လည္း စိတ္ကူၾကံစည္မိသည္ႏွင့္ ႏွလံုးသားတြင္းသို႔စူးဝင္ ထိုးဆြ ေလာက္ကိုက္ခံရသည့္ေခြးနာလို မေနသာမထိိုင္သာရွိ၏၊ အလြန္စိတ္ဝင္စား၍ စိတ္ကူးမိလွ်င္ကား မိုးမျမင္ေလမျမင္ ေတြေဝလိုက္စား အလြန္မိုက္မွားတတ္၏။ ရာဂအလိုဆိုး၏ ေစခို္င္းသည့္အတိုင္း လံုးလံုးလ်ားလ်ား လိုက္စားသြားမိပါက သြပ္သြပ္ခါေအာင္ ရူးႏွမ္း၍ အမွန္တရားကိုလံုးဝနားလည္မႈလြဲကာ လူမွုန္းမသိျဖစ္တတ္၏။ ေဒါသမီး လမင္း၏က်က္သေရကို မၾကည့္လိုတဲ့အတြက္ မစင္ကိုပါးစပ္နဲ႔ငံုကာ အေပၚသို႔ေမာ္၍ ေထြးေသာသူသည္ လမင္းကိုမထိ မိမိမ်က္ႏွာကိုသာ ရစရာမရွိေအာင္ မစင္ထိသကဲ့သို႔ ေဒါသသည္ ေဒါသျဖစ္သူကိုယ္တိုင္ကို မီးေလာင္သကဲ့သို႔ေလာင္ကြ်မ္းဖ်က္ဆီးသည္။ ေဒါသျဖစ္ေၾကာင္းတရား (၉) ပါး (က) မိမိကို အေၾကာင္းျပဳ၍ (၃) ပါး—– ၁။ ဤသူသည္ ငါ၏အက်ဳိးစီးပြားကိုပ်က္စီးေအာင္ ျပဳလုပ္ဖူးသည္၊ ၂။ ဤသူသည္ ငါ၏အက်ဳိးစီးပြားကိုပ်က္စီးေအာင္ယခုလည္း ျပဳလုပ္ေနဆဲျဖစ္သည္၊ ၃။ ဤသူသည္ ငါ၏အက်ဳိးစီးပြားကို ပ်က္စီးေအာင္ေနာင္အခါလည္း ျပဳလုပ္ေနလိမ့္မည္။ (ခ) မိမိ၏ ခ်စ္ရသူကိုအေၾကာင္းျပဳ၍ (၃) ပါး —- ၁။ ဤသူသည္ငါ့ခ်စ္သူ၏ အက်ဳိးစီးပြားကိုပ်က္စီးေအာင္ ျပဳလုပ္ဖူးသည္၊ ၂။ ဤသူသည္ ငါ့ခ်စ္သူ၏ အက်ဳိးစီးပြားကိုပ်က္စီးေအာင္ယခုလည္း ျပဳလုပ္ေနဆဲျဖစ္သည္၊ ၃။ ဤသူသည္ ငါ့ခ်စ္သည္၏ အက်ဳိးစီးပြားကို ပ်က္စီးေအာင္ေနာင္လည္း ျပဳလုပ္ေနလိမ့္မည္။ (ဂ) မိမိ၏ ရန္သူကိုအေၾကာင္းျပဳ၍ (၃) ပါး —- ၁။ ဤသူသည္ငါ့ရန္သူ၏ အက်ဳိးစီးပြားကို တိုးတက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ဖူးသည္၊ ၂။ ဤသူသည္ငါ့ရန္သူ၏ အက်ဳိးစီးပြားကို တိုးတက္းေအာင္ယခုလည္း ေဆာင္ရြက္ေနဆဲျဖစ္သည္၊ ၃။ ဤသူသည္ငါ့ရန္သူ၏ အက်ဳိးစီးပြားကို တိုးတက္ေအာင္ ေနာင္လည္းေဆာင္ရြက္ေနလိမ့္မည္။ မိမိအလိုမက်၍ စိတ္မဆိုးသင့္သည္ကို စိတ္ဆိုးမႈ (ဥပမာ-ခလုတ္တိုက္မိ၍၊ မိုးၾကီး၍၊ ေနပူ၍၊ ေဒါသျဖစ္ကာ ဆဲဆိုမႈ) ကိုပါထည့္၍ ေဒါသျဖစ္စရာအေၾကာင္း (၁၀) မ်ဳိးရွိသည္။ သာဓက– ေသရိိဝါဏိဇၨဇာတ္၌ ေဒဝဒတ္အေလာင္း ရြဲကုန္သည္သည္ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ရြဲကုန္သည္ကို စိတ္ဆိုး၍ ေဒါသမီးေလာင္ကြ်မ္းကာ ေသပြဲဝင္ခဲ့ရသည္။ နတ္ေဒါသမီး – - နတ္ျပည္၌ မေနာပေဒါသိကနတ္မ်ားသည္ ေဒါသျဖစ္လွ်င္ ေဒါသမီးေလာင္ကြ်မ္းကာ ေသဆံုးၾကယင္း ဗိမာန္ပါကြယ္ေပ်ာက္ၾကသည္။ ေမာဟမီး နတ္ျပည္၌ ေမာဟဖိစီး အေပ်ာ္ၾကီးၾကေသာ နတ္မ်ားလည္းရွိသည္။ ထိုနတ္မ်ားသည္ စားခ်ိန္ေသာက္ခ်ိန္ သတိမထား ေပ်ာ္ပါးးမႈမ်ားကာ ေမ့ေလ်ာ့ၾကသျဖင့္ “ ေမာဟ မီး” ေလာင္ကြ်မ္း၍ ေသၾကရသည္။ ဇာတိမီး ဘဝစျဖစ္သည္ႏွင့္ ဇာတိမီး စ၍ေလာင္ေတာ့သည္။္ လူ႔ဘဝတြင္ အေမ့ဝမ္းဗိုက္ထဲ၌ ကိုးလ ဆယ္လ ေနခဲ့ရျခင္းသည္ ဇာတိမီးေလာင္ခံရသည္ကို ညြန္ျပေနျခင္းျဖစ္သည္။ ဇရာမီး အရြယ္ၾကီးရင့္၍ ဆံပင္ျဖဴ၊ သြားက်ိဳး၊ ခါးကုန္း၊ အေရတြန္႔ျပီး ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ျဖစ္္ကာ ေမ်ာက္အိုႏွင့္တူရျခင္းသည္ ရင့္ေရာ္၍ ဇရာမီးေလာင္ကြ်မ္းျခင္းတည္း။ မရဏမီး အိပ္ရာထဲလဲေနျပီးလွ်င္ မိမိကိုယ္တိုင္ ေစာင္းျခင္း လွဲျခင္း မျပဳႏုိင္ေလာက္ေအာင္ အားအင္မ်ားကုန္ခန္္္းသျဖင့္ သတိမရတစ္ခ်က္ ရတစ္ခ်က္ႏွင့္ အိပ္ရာဖ်ာကပ္ ဒုကၡျဖစ္လ်က္၊ ထြက္သက္ဝင္သက္ျပတ္စဲကာ သားသမီးကိုစြန္႔ မိဘေဆြမ်ဳိးကိုစြန္႔ တစ္သက္လံုးရွာေဖြစုေဆာင္းလာခဲ့ေသာ ဓနေငြေၾကးကို စြန္႔၍ ေသဆံုးရျခင္းသည္ မရဏမီးေလာင္ခံရျခင္းသေဘာတည္း။ ေသာကမီး ေသခါနီးကာလ သားသမီးေဆြမ်ဳိး ဓနေငြးေၾကးမ်ားကို အျပီးစြန႔္ရမည္ျဖစ္၍ အထီးက်န္တစ္ေကာင္ၾကြက္ ေသဆံုးရမည့္ေဘးကို ေတြးေၾကာက္ကာ ၾကီးစြာေသာ စိုးရိမ္မႈ ႏွလံုးအိမ္္အတြင္း၌ တအံုးေႏြးေႏြး အတြင္းပူေဆြးျခင္းေသာကမီး။ ပရိေဒဝမီး မ်က္ရည္က်၍ ငိုေၾကြးရျခင္း။ ဒုကၡမီး ကိုယ္ဆင္းရဲရျခင္း ။ ေဒါမနႆမီး စိတ္ဆင္းရဲရျခင္း။ ဥပါယာသမီး ပူေဆြးရသျဖင့္ အသည္းႏွလံုး ပြင့္ကြဲမတတ္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ႏွလံုးသားအတြင္း ေလာင္ကြ်မ္းရျခင္းသေဘာတည္း။ သာဓက— ငါးရာ့ငါးဆယ္ဇာတ္ေတာ္တြင္ ဘုးရားအေလာင္းေတာ္၏ မိခင္ဘီလူးမသည္ လင္နွင့္သားက မိမိကို စြန္႔ခြာကာ ထြက္သြားသည္ကို ျမစ္ေခ်ာင္းတစ္ဖက္ကမ္းမွ ျမင္ရ၍ ေသာကစေသာ မီးေလာင္ကြ်မ္းကာ ေသခဲ့ရသည္။ ဓမၼပါလဇာတ္ေတာ္၌လည္း ဘုရားအေလာင္းေတာ္၏ မိခင္စႏၵာေဒဝီမိဖုရားၾကီးသည္ သားေတာ္ကေလး ဘုရားအေလာင္းေတာ္ ေသသည္ကိုျမင္သျဖင့္ ဝါးရုံေတာကိုမီးေလာင္သကဲ့သို႔ ေသာကစေသာမီးေလာင္ကာ ေသခဲ့ရသည္။ ဘူရိဒတ္ဇာတ္ေတာ္လာ နတ္မိဘုရားေလးဦးတို႔ေမးၾကေသာ ပုစၦာ(၁၆) ခ်က္ နတ္ျပည္ကိုအစိုးရေသာ နတ္တို႔၏ အရွင္သိၾကားမင္းသည္ နတ္မိဖုရားေလးေယာက္ေမးေသာ ေမးခြန္း(၁၆) ခ်က္ကို သူႏွင့္တကြ နတ္ျပည္ရွိနတ္မ်ားအားလံုး မေျဖဆိုႏုိင္သျဖင့္ ႏွလံုးမသာယာ ျဖစ္ကာ ေျဖဆိုႏုိင္မည့္သူကို ရွာေဖြေနခဲ့သည္။ တစ္ေန႔တြင္ အေလာင္းေတာ္ ဘူရိဒတ္နဂါးမင္းသည္ သူ၏ခမည္းေတာ္ ဓတရ႒နဂါးမင္းႏွင့္အတူ ဆည္းကပ္ခစားရန္ သိၾကားမင္းထံသို႔ လာေသာအခါ သိၾကားမင္းက အေလာင္းေတာ္အား ျပႆနာ(၁၆)ခ်က္ကို ေျဖဆိုႏုိင္မလားဟု ေမးေလသည္။ တာဝန္ယူေျဖရွင္းေပးႏိုင္ေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားသျဖင့္ ဘုရားအေလာင္ေတာ္ကို ရတနာပလႅင္ထက္၌ ေနေစကာ သုဓမၼာနတ္မိဖုရား၏ေမးခြန္းကို ပထမဦးစြာ ေမးေလသည္။ သုဓမၼာနတ္မိဖုရား ေမးခြန္း (၄) ခ်က္ ေမး။ (၁) – ခ်စ္သားဒတၱ မရိတ္ပဲႏွင့္ ျပတ္သည့္အရာကားအဘယ္နည္း။ ေျဖ။ အရဟတၱမဂ္ဥာဏ္သည္ ကိေလသာမ်ားကို တစ္ခုမက်န္ ျဖတ္ေတာက္နႈိင္၍ မရိတ္ပဲႏွင့္ ျပတ္သည္ႏွင့္တူပါသည္။ ေမး။ (၂)- ေဆာက္တူလည္းမဟုတ္ မရုိက္မထုပဲ ကြဲသည့္အရာကား အဘယ္နည္း။ ေျဖ။ အဂတိေလးပါးမလိုက္စားပဲ ဥပေဒတရားနွင့္အညီ တရားဆံုးျဖတ္မႈျဖစ္သည္။ ေမး။ (၃) ေရမဟုတ္ပဲဆူ၍ မီးမဟုတ္ပဲပူသည့္အရာကားအဘယ္နည္း။ ေျဖ။ မီး(၁၁) ျဖစ္သည္။ ေမး။ (၄) မစိုက္မပ်ဳိးရပဲ သီးပြင့္ေသာအရာကား အဘယ္နည္း။ ေျဖ။ ဘုရား၊ ပေစၥကဗုဒၶါ သာဝကတို႔၏ပါရမီကား ျဖည့္က်င့္သျဖင့္ အထြဋ္အထိပ္သို႔ ေရာက္လွ်င္ မဂ္ေရစင္ျဖန္းလိုက္သည္ႏွင့္ သစၥာေလးပါး အသီးအပြင့္ ပြင့္ဖူးရသည္။ သုဇာတာနတ္္မိဖုရား ေမးခြန္း(၄) ခ်က္ ေမး။(၁) ခ်စ္သားဒတၱ – ေလမဟုတ္ပဲ ၾကာဝက္ဆံရနံ႔ကို ဘုံသံုးပါးသို႔ တိုက္ခတ္ေဆာင္ယူႏုိင္သည့္အရာကား အဘယ္နည္း။ ေျဖ။ ဒါန၊ သီလ၊ ဘာဝနာတို႔ျဖစ္သည္။ ေမး။ (၂) လြင္ျပင္မဟုတ္ပဲ အတိုင္းအဆမရွိ က်ယ္ျပန္႔သည့္ ျမိဳ႕ရပ္ရြာကား အဘယ္နည္း။ ေျဖ။ နိဗၺာန္ျဖစ္သည္။ (နိဗၺာန္သည္ ဘုရားအဆူဆူႏွင့္ မေရမတြက္ႏုိင္ေသာ တပည့္သာဝက အသီးသီးတို႔ ဝင္စံၾကြေရာက္ေစကာမူ ျပည့္သြားသည္ဟူ၍မရွိ။) ေမး။ (၃) ေတာေတာင္၊ ျခံစည္းရုိးတံတိုင္း အကာအရံမရွိပဲ လံုျခဳံသည့္ျမိဳ႕ရြာကား အဘယ္နည္း။ ေျဖ။ သူေတာ္ေကာင္းတရားရွိေသာသူသည္ ေရာက္ရာအရပ္၌ ရန္သူမရွိသျဖင့္ ေအးျငိမ္းခ်မ္းသာစြာေနထိုင္ရသည္။ ေမး။(၄) ေရမဟုတ္ပဲေခ်းေညွာ္ အညစ္အေၾကးတို႔ကို ေဆးႏႈိင္သည္ကား အဘယ္နည္း။ ေျဖ။ မဂ္ေလးပါးျဖစ္္သည္။ သုစိတၱာနတ္မိဖုရား ေမးခြန္း (၄) ခ်က္ ေမး။ ( ၁) ခ်စ္သားဒတၱ ညဥ့္မဟုတ္ပဲ ေမွာင္မိုက္ေနသည့္အရာသည္ အဘယ္နည္း။ ေျဖ။ ေမာဟအုပ္စိုးေနေသာ လူမိုက္ၾကီးကိုဆိုသည္။ (ပကတိအမိုက္ေမွာင္ထက္ ေမာဟအမိုက္အေမွာင္ကပို၍ ေမွာင္သည္။ ေလာကအေမွာင္ေလးမ်ဳိးရွိသည္ လကြယ္ေန႔ျဖစ္ျခင္း၊ သန္းေခါင္ယံအခ်ိန္ျဖစ္ျခင္း၊ ေတာအုပ္ၾကီးအတြင္းျဖစ္ေနျခင္း၊ မိုးသားတိ္မ္တိုက္မ်ားဖံုးအုပ္ေနျခင္း ဤအဂၤါေလးပါးႏွင့္ျပည့္စံုေသာ အမိုက္ေမွာင္သည္ အလြန္သိပ္သည္းလွေသာ အေမွာင္ျဖစ္သည္။ ထိုအဂၤါေလးပါးအေမွာင္ထက္ အေၾကာင္းအက်ဳိး၊ အေကာင္းအဆိုးႏွင့္ သစၥာေလးပါး အမွန္တရားကိုမသိေသာ အဝိဇၨာျဖစ္သည့္ ေမာဟက ပို၍ေမွာင္သည္။ ေလာကအေမွာင္က အပါယ္ကိုမက်ေစႏုိင္၊ ကုသိုလ္အကုသိုလ္ကို ခြဲျခားမသိႏုိင္ေသာ ေမာဟအေမွာင္ေၾကာင့္ အကုသိုလ္ဒုစရိုက္ကို ျပဳရဲသျဖင့္ ငရဲက်၍ ဒုကၡခံရသည္။ ငရဲမွလြတ္လာျပန္ေသာအခါ ျပိတၱာ၊အသူရကာယ္၊ ေခြး၊ ႏြား၊ ၾကက္၊ ဝက္၊ ငွက္၊ တိရိစၦာန္ဘဝ ျဖစ္ရကာ အပါယ္ေလးပါး၌ ဒုကၡမ်ားကို ေျပာင္းလဲခံစားရန္ မိမိကပင္ ေမာဟဖံုးလြမ္းသျဖင့္ အကုသိုလ္ကို ၾကိဳးစား၍ စုေဆာင္းခဲ့ေသာေၾကာင့္ ထိုလူမိုက္ကိုသာ ဆိုးဝါးေသာ အမိုက္တိုက္ဟုဆိုရမည္ျဖစ္သည္။) ေမး။ (၂) မခ်က္မျပဳတ္ရပဲ ပကတိမီးထက္ပူသည့္အရာသည္ အဘယ္နည္း။ ေျဖ။ ေလာဘရမက္အားၾကီးသျဖင့္ အရာရာတိုင္း၌ စိုးရိမ္အားၾကီးေသာသူျဖစ္သည္။ ေမး။ (၃) မတက္ပဲႏွင့္ျမင့္သည့္အရာကား အဘယ္နည္း။ ေျဖ။ မာနျဖစ္သည္။ ေမး (၄) ေနလမဟုတ္ပဲ ေနေရာင္လေရာင္ထက္ လင္းသည့္အရာသည္ အဘယ္နည္း။ ေျဖ။ ေကာင္းမႈကံႏွင္ျပည့္စံုေသာပညာရွိသည္ နိဗၺာန္အထိ လင္းႏုိင္သည္။ သုနႏၵာနတ္မိဖုရား ေမးခြန္း (၄) ခ်က္ ေမး။ (၁) ခ်စ္သားဒတၱ- က်ား ဘီလူးမဟုတ္္ပဲ အသားအေသြးကိုစားသည့္အရာသည္ အဘယ္နည္း။ ေျဖ။ ဇရာ၊ မရဏ တို႔ျဖစ္သည္။ ေမး။ (၂) မိဘႏွစ္ပါး မစပ္ယွက္ပါပဲ သားသမီးအစဥ္အဆက္ ေပါက္ဖြားလာျခင္းအရာသည္ အဘယ္နည္း။ ေျဖ။ ကုသိုလ္ကံ အကုသိုလ္ကံ ႏွစ္ပါးျဖစ္သည္ ။ ေမး။(၃) ခိုးသူမဟုတ္ပဲ ညဥ့္ ေန႔ နွစ္ပါးကုိ ခိုးယူစားတတ္သည့္အရာကား အဘယ္နည္း။ ေျဖ။ ဇရာ၊ ဗ်ာဓိ၊ မရဏတို႔ျဖစ္သည္။ (ခိုးသူကို လက္နက္အား၊ ပစၥည္းအား၊ စြမ္းရည္အား၊ သတၱိအားနွင့္ တားဆီး၍ရသည္ ဇရာ၊ ဗ်ာဓိ၊ မရဏကိုကား ထိုအရာတို႔ျဖင့္တားဆီး၍မရႏုိင္ပါ။) ေမး။ (၄) ေလမုန္တိုင္းမဟုတ္ပဲ သစ္ပင္၊ တိုက္တာ၊ အိုးအိမ္ စသည္တို႔ကို ခ်ဳိးဖ်က္တတ္သည္ကား အဘယ္အရာနည္း။ ေျဖ။ ဇရာ၊ ဗ်ာဓိ၊ မရဏတို့ျဖစ္သည္။ ထိုကဲ့သို႔ေျဖၾကားေလေသာအခါ နတ္အေပါင္းတို႔က ေကာင္းခ်ီးႏုေမာ္ သာဓုေခၚၾကျပီးလွ်င္ ရတနာခုနစ္ပါးတို႔ျဖင့္ ပူေဇာ္ၾကေလ၏။ သိၾကားမင္းၾကီးက-ခက္ခဲ နက္နဲ သိမ္ေမြ႔ ႏူးညံ့လွသည့္ ေမးခြန္း(၁၆) ခ်က္ကို ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္း ေျဖဆိုႏုိင္၍ “ေျမၾကီးအထုႏွင့္တူေသာ ပညာရွိ၏” ဟု ေကာင္းခ်ီးေပးျပီးလွ်င္ ဒတၱအား ငယ္နာမည္ေရွ႕မွ “ဘူရိ” ဂုဏ္ပုဒ္ကိုထည့္သြင္းလ်က္ ဘူရိ-ဒတၱ ဘြဲ႕တံဆိပ္ခပ္ႏွိပ္ကာ ခ်ီးေျမွာက္ေလေတာ့သတည္း။ ——- သစၥာပါရမီဓမၼရာဇာ မွ ကူးယူ တင္ျပပါသည္။ ——— သတၱဝါခပ္သိမ္း၊ တရားကိန္း၊ ေအးၿငိမ္းခ်မ္းသာရွိပါေစ။ ║▌│█║▌│ █║▌│█│║▌║█│║▌║ ۩۞۩ သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ ۩۞۩ ❁ အပၸမာေဒန သမၸာေဒထ ❁ ✿ ရႊင္လန္း ✿ ခ်မ္းေၿမ့ ✿ ပါေစ ✿ ❦ ⊰❂⊱ ❦ Mg Shwe Oo ❦ ⊰❂⊱ ❦ ❦ ༺۵༻ Ngaoh ༺۵༻ ❦ ║▌│█║▌│ █║▌│█│║▌║█│║▌║
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2XZLi2Z
ေၾကာက္မက္ဖြယ္ မီး (၁၁) မ်ဳိး 🔥 ▬▬▬▬▬▬▬🔥 •ရာဂ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ •ဇာတိ၊ ဇရာ၊ မရဏ •ေသာက၊ ပရိေဒဝ၊ ဒုကၡ၊ ေဒါမနႆ၊ ဥပါယာသ အထက္ပါမီး (၁၁) ပါးသည္ ပကတိမီးအစစ္မဟုတ္ေသာ္လည္း မီးကဲ့သို႔ေလာင္ေစတတ္ေသာေၾကာင့္ လည္းေကာင္း၊ ပကတိမီိးသည္ မိမိ၏ ျဖစ္ပြားမွီေနရာ ထင္းကိုေလာင္ကြ်မ္းဖ်က္စီးသကဲ့သို႔ ရာဂစေသာ (၁၁) ပါးေသာ တရားတို႔သည္ မိမိ၏ ျဖစ္ပြားရာ သတၱဝါတို႔ကို ေလာင္ကြ်မ္း ဖ်က္ဆီီးတတ္ေသာေၾကာင့္္လည္ေကာင္း၊ ပကတိမီးႏွင့္တူ၍ မီးဟုေခၚသည္။ ပကတိမီးထက္ျပင္း ပကတိမီိးကိုေရျဖင့္ျငိမ္းသတ္ႏုိင္၏၊ ရာဂစေသာ (၁၁) ပါးေသာမီးကို ျမစ္ၾကီးငါးသြယ္ ျမစ္ငယ္ငါးရာ သမုဒၵရာေလးစင္းမွ ေရေတြႏွင့္ ပက္ျဖန္းေသာ္လည္း ျငိမ္းႏႈိင္ဖြယ္ရာမရွိ၊ ၄င္းေရထဲမွာ ဆင္း၍စိမ္ေနေသာ္လည္း မျငိမ္းႏိုင္။ ရာဂစေသာ (၁၁) ပါးေသာမီးေလာင္၍ ေသသျဖင့္ အဝီစိငရဲသို႔ ေရာက္ခဲ့ရာ ထိုအဝီစိမီိးကလည္း ရာဂစေသာ (၁၁) မီးကို ျပာက်သြားေအာင္ မတတ္ႏိုင္ေပ။ သာဓက-(၁) သီဟိုကြ်န္း၌ ဘိကၡဴူနီမငယ္တစ္ပါးသည္ စိတၱပဗၺတေက်ာင္းတြင္ ဥပုသ္ျပဳဖို႕ရန္ ေရာက္လာေသာအခါ သိမ္တံခါးဝ၌ ထုလုပ္ထားေသာ လုလင္ပ်ဳိ ရုပ္လံုးရုပ္ၾကြကို ေတြ႔ျမင္လိုက္ရာ တပ္မက္ခ်စ္ခင္ေသာရာဂစိတ္ျဖစ္္၍ ရာဂမီး အသည္းႏွလံုးကို ေလာင္ကြ်မ္းကာ မတ္တတ္ရပ္လ်က္ ေသသြားခဲ့ရသည္။ သာဓက -(၂) သီဟိုကြ်န္း ရြာတစ္ရြာတြင္ ရဟႏၱာဆရာေတာ္ၾကီးတစ္ပါး ေက်ာင္းထိုင္၍ စာသင္သားတပည္႔မ်ားကို စာသင္ေပးယင္း ဒကာ၊ ဒကာမ်ားအား တရားျပသကာ ပရိယတ္၊ ပဋိပတ္ သာသနာ့ တာဝန္နွစ္ရပ္လံုးကို ထမ္္းေဆာင္ကာ သာသနာျပဳ၍ ခ်မ္းသာစြာ သီတင္းသံုးေန၏။ မိုးဦးက်၍ ဝါဆိုခါနီးအခိ်န္တြင္ ရုပ္ေခ်ာေခ်ာ ရဟန္းပ်ဳိေလးတစ္ပါး ဆရာေတာ္ၾကီး၏ ေက်ာင္းတြင္ စာသင္ၾကား၍ ေနလိုပါေၾကာင္း လာေရာက္ေလ်ာက္ထားေလသည္။ ဆရာေတာ္ၾကီးသည္ ထိုရဟန္းကေလးအား ဆင္ျခင္၍ ၾကည့္လိုက္ရာ အသက္အႏၱရာယ္ ထိခိုက္မည္ကို ျမင္သျဖင့္ ေနခြင့္မျပဳေပ၊ သို႔ရာတြြင္ ထိုရဟန္းပ်ဳိမွ ေနခြင့္ရလိုေၾကာင္း အၾကိမ္ၾကိမ္အဖန္ဖန္ ထပ္မံ၍ ေလ်ာက္ထားေလသည္။ ဆရာေတာ္ၾကီးမွ ထိုရဟန္ေတာ္ေလးအား ဝန္ခံကတိတစ္ခုကို လိုက္နာရန္ မိန္႔ၾကားေလသည္။ထိုကတိမွာ - ထိုေက်ာင္း၌ စာသင္၍ေနထိုင္စဥ္ ရြာတြင္းသို႔ မည္သည္႔အခါမွ် မဝင္ရ ဟူ၍ျဖစ္သည္။ ရဟန္းပ်ဳိသည္လည္း ဝန္ခံကတိစကားကို ေလးစားစြာလိုက္နာလ်က္ စာေပတတ္ေျမာက္ေအာင္သင္ၾကားေလသည္။ စာသင္၍ ျပီးဆံုးေသာအခါ ထိုရဟန္းပ်ဳိကေလးသည္ ထိုေက်ာင္းမွထြက္ခြာခြင့္ေပးရန္ ဆရာေတာ္ၾကီးအား ေလ်ာက္ထား၍ေက်ာင္းတိုက္မွ ထြက္ခြာလာခဲ့ရာ ရြာတြင္းသို႔ ဆြမ္းခံၾကြလိုေသာ မိမိ၏ဆႏၵအတိုင္း ဆြမ္းခံၾကြဝင္ေလ၏၊ စိတ္ထဲမွလည္းရြာတြင္းသို႔ ဆြမ္းခံၾကြသျဖင့္ ဘာျဖစ္လာလိမ့္မည္လဲဟု ေတြးေနမိသည္။ တစ္အိမ္ေက်ာ္ျဖတ္ တစ္အိမ္ရပ္ရင္း အစဥ္အတိုင္းဆြမ္းခံၾကြလာရာ တစ္ေနရာအေရာက္တြင္ “ဘုန္းဘုန္းဘုရား ရပ္ေတာ္မူပါအံုးဘုရား”…ဟု အသံခ်ဳိခ်ဳိေလးတစ္သံ ရဟန္းပ်ဳိေလး၏ နားထဲသို႔တိုးဝင္လာ၏။ သြားေနေသာေျခလွမ္းမ်ားလည္း အလိုလိုရပ္တန္႔သြား၏။ ခဏအၾကာတြင္ ႏႊဲ ႕ေႏွာင္းသြယ္ေပ်ာင္းေသာ ကိုယ္ဟန္အေနအထားျဖင့္ အဝါေရာင္ ဝမ္းဆက္၊ အဝါေရာင္တံဘက္ ဆင္ျမန္းထားေသာ ေရႊဝါမယ္ကေလးတစ္ဦးသည္ ရဟန္းပ်ဳိကေလးအား ဆြမ္းေလာင္းရန္ ခ်ဥ္းကပ္လာ၏။ ထိုေရႊဝါမယ္ကေလးသည္ ဆြမ္းေလာင္ရင္း ရဟန္းပ်ဳိကေလးအား စိုက္္ၾကည့္ေန၏။ ရဟန္းပ်ဳိကလည္း ထိုေရႊဝါမယ္ကေလးအား စိုက္ၾကည့္ျပန္၏။ ႏွစ္ဦးသား အၾကည့္ခ်င္းဆံုကာ မခုန္စဖူး ရင္ခုန္ေနၾက၏။ ခဏၾကာမွ အသိတရားျဖင့္ ထိန္းခ်ဳပ္ကာ မ်က္နွာလႊဲ၍ ခြဲခြါခဲ့ၾက၏။ ထိုႏွစ္ဦးတို႔၏ ႏွလံုးသားထဲတြင္ တစ္ဦး၏ ရုပ္ပံုလႊာကို တစ္ဦးက အလိုအေလွ်ာက္သိမ္းဆည္းထားျပီးျဖစ္ေနၾက၏။ ရဟန္းပ်ဳိကေလးကား စာေပသမားပီပီ စြဲလန္းစိတ္ကို စာေပျဖင့္အစားထိုးကာ ေျဖသိမ့္ႏႈိင္ေပမယ့္၊ ေရႊဝါမယ္ကေလးကေတာ့ အစားထိုးစရာ မရွိ၍ ဆြမ္းေလာင္းျပီးသည္နွင့္အိမ္ခန္းထဲဝင္ကာ မ်က္ရည္ကိုအေဖာ္ျပဳယင္းလြမ္းေဆြးေန၏။ သမီး၏အရိပ္အကဲကို အလြန္နားလည္ေသာ သူမ၏ မိခင္ၾကီးသည္ အခန္းထဲသိို႔ဝင္လာကာ သူမအားေခ်ာ့၍ ေမးေလ၏။ အေၾကာင္းစံုကိုသိရေသာအခါ သူမ၏ဖခင္အား တိုက္တြန္းကာ ရဟန္းပ်ဳိေလးအား ေလွ်ာက္ထားေစ၏။ ရဟန္းပ်ဳိေလးသည္ သာမန္ေတြးကာ ခပ္ေပါ့ေပါ့ပင္ လူမထြက္လိုပါေၾကာင္းႏွင့္ သကၤန္းဝတ္ႏွင့္ တစ္သက္လံုးေနသြားရန္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ထားေၾကာင္း အခိုင္အမာ ေျပာဆို၏။ အရွင္ဘုရားကိုမွမရလွ်င္ တပည့္ေတာ္၏ သမီးေလးသည္ ဆံုးပါးသြားႏိႈင္ေၾကာင္းျဖင့္ အၾကိမ္ၾကိမ္အဖန္ဖန္ ေလွ်ာက္ထားေတာင္းပန္၏။ ရဟန္းပ်ဳိေလးကလည္း အခိုင္အမာ ျငင္းဆို၏။ ဤသို႔ျဖင့္ ကာလအတန္ၾကာေသာအခ်ိန္တြင္ ရဟန္းပ်ဳိေလးသည္ ခရီးသြားဦးဇင္းအိုၾကီးတစ္ပါးႏွင့္ ေက်ာင္းတိုက္တစ္ခုတြင္ဆံုေတြ႔ၾကေလ၏။ ဦးဇင္းအိုၾကီးသည္ ရဟန္းပ်ဳိအား အဝါေရာင္ပိတ္စအပိုင္းတစ္ခုကို ေပးအပ္ကာ ေရစစ္ခ်ဳပ္ေပးရန္ ေတာင္းပန္၏။ ရဟန္းပ်ဳိက ေရစစ္ခ်ဳပ္ေပးယင္း အဝါေရာင္ပိတ္စကို စိတ္္ဝင္စားသျဖင့္ ေမးမိ၏။ ဤမည္ေသာရြာက အမ်ဳိးသမီးငယ္တစ္ဦးသည္ ရဟန္းပ်ဳိေလးတစ္ပါးကို စြဲလန္းကာ ေသဆံုးသြားရာမွ လွဴဒါန္းလိုက္ေသာ ပိတ္စျဖစ္ေၾကာင္းေၾကြကဲြစရာဇာတ္လမ္းကို ေျပာျပေလ၏။ အေၾကာင္းစံုသိရေသာအခါ ထိုေနရာမွခ်က္ခ်င္းထသြားကာ ေရႊဝါမယ္ကေလးေသဆံုးရာ သုႆာန္ေျမပံုတြင္ငိုေၾကြးယင္း ႏွလံုးကြဲ၍ ေသဆံုးသြားေလ၏ ။ ဤသာဓက (၂) မွာ ရာဂမီးေလာင္၍ ပ်က္စီးဆံုးရႈံးၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ပကတိမီးသည္ ျပင္ပပစၥည္းမ်ားကို ေလာင္ကြ်မ္းရာတြင္ ျပင္းထန္သေလာက္ တပ္မက္စိတ္ ရာဂမီးသည္ နည္းလွ်င္နည္းသေလာက္ မ်ားလွ်င္မ်ားသေလာက္ ကိုယ္တြင္းမွာ ေလာင္ကြ်မ္း၍ ဒုကၡေရာက္ရ၏။ ေလာင္အားျပင္ထန္ပါက မခံမရပ္ႏႈိင္ေအာင္ျဖစ္လ်က္ အခုဘဝမွာပင္ ေသဆံုးပ်က္စီးျခင္းသို႔ေရာက္ရ၏။ ပဒိုင္းသီးကိုကိုင္လွ်င္ ကိုင္သူကိုစူးရွေစ၏၊ နမ္းလွ်င္နမ္းသူကိုမူူးသြားေစ၏၊ စားလွ်င္စားသူကိုရူးသြပ္ေစ၏။ တပ္မက္မႈ ရာဂ ကိေလသာသည္လည္း စိတ္ကူၾကံစည္မိသည္ႏွင့္ ႏွလံုးသားတြင္းသို႔စူးဝင္ ထိုးဆြ ေလာက္ကိုက္ခံရသည့္ေခြးနာလို မေနသာမထိိုင္သာရွိ၏၊ အလြန္စိတ္ဝင္စား၍ စိတ္ကူးမိလွ်င္ကား မိုးမျမင္ေလမျမင္ ေတြေဝလိုက္စား အလြန္မိုက္မွားတတ္၏။ ရာဂအလိုဆိုး၏ ေစခို္င္းသည့္အတိုင္း လံုးလံုးလ်ားလ်ား လိုက္စားသြားမိပါက သြပ္သြပ္ခါေအာင္ ရူးႏွမ္း၍ အမွန္တရားကိုလံုးဝနားလည္မႈလြဲကာ လူမွုန္းမသိျဖစ္တတ္၏။ ေဒါသမီး လမင္း၏က်က္သေရကို မၾကည့္လိုတဲ့အတြက္ မစင္ကိုပါးစပ္နဲ႔ငံုကာ အေပၚသို႔ေမာ္၍ ေထြးေသာသူသည္ လမင္းကိုမထိ မိမိမ်က္ႏွာကိုသာ ရစရာမရွိေအာင္ မစင္ထိသကဲ့သို႔ ေဒါသသည္ ေဒါသျဖစ္သူကိုယ္တိုင္ကို မီးေလာင္သကဲ့သို႔ေလာင္ကြ်မ္းဖ်က္ဆီးသည္။ ေဒါသျဖစ္ေၾကာင္းတရား (၉) ပါး (က) မိမိကို အေၾကာင္းျပဳ၍ (၃) ပါး—– ၁။ ဤသူသည္ ငါ၏အက်ဳိးစီးပြားကိုပ်က္စီးေအာင္ ျပဳလုပ္ဖူးသည္၊ ၂။ ဤသူသည္ ငါ၏အက်ဳိးစီးပြားကိုပ်က္စီးေအာင္ယခုလည္း ျပဳလုပ္ေနဆဲျဖစ္သည္၊ ၃။ ဤသူသည္ ငါ၏အက်ဳိးစီးပြားကို ပ်က္စီးေအာင္ေနာင္အခါလည္း ျပဳလုပ္ေနလိမ့္မည္။ (ခ) မိမိ၏ ခ်စ္ရသူကိုအေၾကာင္းျပဳ၍ (၃) ပါး —- ၁။ ဤသူသည္ငါ့ခ်စ္သူ၏ အက်ဳိးစီးပြားကိုပ်က္စီးေအာင္ ျပဳလုပ္ဖူးသည္၊ ၂။ ဤသူသည္ ငါ့ခ်စ္သူ၏ အက်ဳိးစီးပြားကိုပ်က္စီးေအာင္ယခုလည္း ျပဳလုပ္ေနဆဲျဖစ္သည္၊ ၃။ ဤသူသည္ ငါ့ခ်စ္သည္၏ အက်ဳိးစီးပြားကို ပ်က္စီးေအာင္ေနာင္လည္း ျပဳလုပ္ေနလိမ့္မည္။ (ဂ) မိမိ၏ ရန္သူကိုအေၾကာင္းျပဳ၍ (၃) ပါး —- ၁။ ဤသူသည္ငါ့ရန္သူ၏ အက်ဳိးစီးပြားကို တိုးတက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ဖူးသည္၊ ၂။ ဤသူသည္ငါ့ရန္သူ၏ အက်ဳိးစီးပြားကို တိုးတက္းေအာင္ယခုလည္း ေဆာင္ရြက္ေနဆဲျဖစ္သည္၊ ၃။ ဤသူသည္ငါ့ရန္သူ၏ အက်ဳိးစီးပြားကို တိုးတက္ေအာင္ ေနာင္လည္းေဆာင္ရြက္ေနလိမ့္မည္။ မိမိအလိုမက်၍ စိတ္မဆိုးသင့္သည္ကို စိတ္ဆိုးမႈ (ဥပမာ-ခလုတ္တိုက္မိ၍၊ မိုးၾကီး၍၊ ေနပူ၍၊ ေဒါသျဖစ္ကာ ဆဲဆိုမႈ) ကိုပါထည့္၍ ေဒါသျဖစ္စရာအေၾကာင္း (၁၀) မ်ဳိးရွိသည္။ သာဓက– ေသရိိဝါဏိဇၨဇာတ္၌ ေဒဝဒတ္အေလာင္း ရြဲကုန္သည္သည္ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ရြဲကုန္သည္ကို စိတ္ဆိုး၍ ေဒါသမီးေလာင္ကြ်မ္းကာ ေသပြဲဝင္ခဲ့ရသည္။ နတ္ေဒါသမီး – - နတ္ျပည္၌ မေနာပေဒါသိကနတ္မ်ားသည္ ေဒါသျဖစ္လွ်င္ ေဒါသမီးေလာင္ကြ်မ္းကာ ေသဆံုးၾကယင္း ဗိမာန္ပါကြယ္ေပ်ာက္ၾကသည္။ ေမာဟမီး နတ္ျပည္၌ ေမာဟဖိစီး အေပ်ာ္ၾကီးၾကေသာ နတ္မ်ားလည္းရွိသည္။ ထိုနတ္မ်ားသည္ စားခ်ိန္ေသာက္ခ်ိန္ သတိမထား ေပ်ာ္ပါးးမႈမ်ားကာ ေမ့ေလ်ာ့ၾကသျဖင့္ “ ေမာဟ မီး” ေလာင္ကြ်မ္း၍ ေသၾကရသည္။ ဇာတိမီး ဘဝစျဖစ္သည္ႏွင့္ ဇာတိမီး စ၍ေလာင္ေတာ့သည္။္ လူ႔ဘဝတြင္ အေမ့ဝမ္းဗိုက္ထဲ၌ ကိုးလ ဆယ္လ ေနခဲ့ရျခင္းသည္ ဇာတိမီးေလာင္ခံရသည္ကို ညြန္ျပေနျခင္းျဖစ္သည္။ ဇရာမီး အရြယ္ၾကီးရင့္၍ ဆံပင္ျဖဴ၊ သြားက်ိဳး၊ ခါးကုန္း၊ အေရတြန္႔ျပီး ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ျဖစ္္ကာ ေမ်ာက္အိုႏွင့္တူရျခင္းသည္ ရင့္ေရာ္၍ ဇရာမီးေလာင္ကြ်မ္းျခင္းတည္း။ မရဏမီး အိပ္ရာထဲလဲေနျပီးလွ်င္ မိမိကိုယ္တိုင္ ေစာင္းျခင္း လွဲျခင္း မျပဳႏုိင္ေလာက္ေအာင္ အားအင္မ်ားကုန္ခန္္္းသျဖင့္ သတိမရတစ္ခ်က္ ရတစ္ခ်က္ႏွင့္ အိပ္ရာဖ်ာကပ္ ဒုကၡျဖစ္လ်က္၊ ထြက္သက္ဝင္သက္ျပတ္စဲကာ သားသမီးကိုစြန္႔ မိဘေဆြမ်ဳိးကိုစြန္႔ တစ္သက္လံုးရွာေဖြစုေဆာင္းလာခဲ့ေသာ ဓနေငြေၾကးကို စြန္႔၍ ေသဆံုးရျခင္းသည္ မရဏမီးေလာင္ခံရျခင္းသေဘာတည္း။ ေသာကမီး ေသခါနီးကာလ သားသမီးေဆြမ်ဳိး ဓနေငြးေၾကးမ်ားကို အျပီးစြန႔္ရမည္ျဖစ္၍ အထီးက်န္တစ္ေကာင္ၾကြက္ ေသဆံုးရမည့္ေဘးကို ေတြးေၾကာက္ကာ ၾကီးစြာေသာ စိုးရိမ္မႈ ႏွလံုးအိမ္္အတြင္း၌ တအံုးေႏြးေႏြး အတြင္းပူေဆြးျခင္းေသာကမီး။ ပရိေဒဝမီး မ်က္ရည္က်၍ ငိုေၾကြးရျခင္း။ ဒုကၡမီး ကိုယ္ဆင္းရဲရျခင္း ။ ေဒါမနႆမီး စိတ္ဆင္းရဲရျခင္း။ ဥပါယာသမီး ပူေဆြးရသျဖင့္ အသည္းႏွလံုး ပြင့္ကြဲမတတ္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ႏွလံုးသားအတြင္း ေလာင္ကြ်မ္းရျခင္းသေဘာတည္း။ သာဓက— ငါးရာ့ငါးဆယ္ဇာတ္ေတာ္တြင္ ဘုးရားအေလာင္းေတာ္၏ မိခင္ဘီလူးမသည္ လင္နွင့္သားက မိမိကို စြန္႔ခြာကာ ထြက္သြားသည္ကို ျမစ္ေခ်ာင္းတစ္ဖက္ကမ္းမွ ျမင္ရ၍ ေသာကစေသာ မီးေလာင္ကြ်မ္းကာ ေသခဲ့ရသည္။ ဓမၼပါလဇာတ္ေတာ္၌လည္း ဘုရားအေလာင္းေတာ္၏ မိခင္စႏၵာေဒဝီမိဖုရားၾကီးသည္ သားေတာ္ကေလး ဘုရားအေလာင္းေတာ္ ေသသည္ကိုျမင္သျဖင့္ ဝါးရုံေတာကိုမီးေလာင္သကဲ့သို႔ ေသာကစေသာမီးေလာင္ကာ ေသခဲ့ရသည္။ ဘူရိဒတ္ဇာတ္ေတာ္လာ နတ္မိဘုရားေလးဦးတို႔ေမးၾကေသာ ပုစၦာ(၁၆) ခ်က္ နတ္ျပည္ကိုအစိုးရေသာ နတ္တို႔၏ အရွင္သိၾကားမင္းသည္ နတ္မိဖုရားေလးေယာက္ေမးေသာ ေမးခြန္း(၁၆) ခ်က္ကို သူႏွင့္တကြ နတ္ျပည္ရွိနတ္မ်ားအားလံုး မေျဖဆိုႏုိင္သျဖင့္ ႏွလံုးမသာယာ ျဖစ္ကာ ေျဖဆိုႏုိင္မည့္သူကို ရွာေဖြေနခဲ့သည္။ တစ္ေန႔တြင္ အေလာင္းေတာ္ ဘူရိဒတ္နဂါးမင္းသည္ သူ၏ခမည္းေတာ္ ဓတရ႒နဂါးမင္းႏွင့္အတူ ဆည္းကပ္ခစားရန္ သိၾကားမင္းထံသို႔ လာေသာအခါ သိၾကားမင္းက အေလာင္းေတာ္အား ျပႆနာ(၁၆)ခ်က္ကို ေျဖဆိုႏုိင္မလားဟု ေမးေလသည္။ တာဝန္ယူေျဖရွင္းေပးႏိုင္ေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားသျဖင့္ ဘုရားအေလာင္ေတာ္ကို ရတနာပလႅင္ထက္၌ ေနေစကာ သုဓမၼာနတ္မိဖုရား၏ေမးခြန္းကို ပထမဦးစြာ ေမးေလသည္။ သုဓမၼာနတ္မိဖုရား ေမးခြန္း (၄) ခ်က္ ေမး။ (၁) – ခ်စ္သားဒတၱ မရိတ္ပဲႏွင့္ ျပတ္သည့္အရာကားအဘယ္နည္း။ ေျဖ။ အရဟတၱမဂ္ဥာဏ္သည္ ကိေလသာမ်ားကို တစ္ခုမက်န္ ျဖတ္ေတာက္နႈိင္၍ မရိတ္ပဲႏွင့္ ျပတ္သည္ႏွင့္တူပါသည္။ ေမး။ (၂)- ေဆာက္တူလည္းမဟုတ္ မရုိက္မထုပဲ ကြဲသည့္အရာကား အဘယ္နည္း။ ေျဖ။ အဂတိေလးပါးမလိုက္စားပဲ ဥပေဒတရားနွင့္အညီ တရားဆံုးျဖတ္မႈျဖစ္သည္။ ေမး။ (၃) ေရမဟုတ္ပဲဆူ၍ မီးမဟုတ္ပဲပူသည့္အရာကားအဘယ္နည္း။ ေျဖ။ မီး(၁၁) ျဖစ္သည္။ ေမး။ (၄) မစိုက္မပ်ဳိးရပဲ သီးပြင့္ေသာအရာကား အဘယ္နည္း။ ေျဖ။ ဘုရား၊ ပေစၥကဗုဒၶါ သာဝကတို႔၏ပါရမီကား ျဖည့္က်င့္သျဖင့္ အထြဋ္အထိပ္သို႔ ေရာက္လွ်င္ မဂ္ေရစင္ျဖန္းလိုက္သည္ႏွင့္ သစၥာေလးပါး အသီးအပြင့္ ပြင့္ဖူးရသည္။ သုဇာတာနတ္္မိဖုရား ေမးခြန္း(၄) ခ်က္ ေမး။(၁) ခ်စ္သားဒတၱ – ေလမဟုတ္ပဲ ၾကာဝက္ဆံရနံ႔ကို ဘုံသံုးပါးသို႔ တိုက္ခတ္ေဆာင္ယူႏုိင္သည့္အရာကား အဘယ္နည္း။ ေျဖ။ ဒါန၊ သီလ၊ ဘာဝနာတို႔ျဖစ္သည္။ ေမး။ (၂) လြင္ျပင္မဟုတ္ပဲ အတိုင္းအဆမရွိ က်ယ္ျပန္႔သည့္ ျမိဳ႕ရပ္ရြာကား အဘယ္နည္း။ ေျဖ။ နိဗၺာန္ျဖစ္သည္။ (နိဗၺာန္သည္ ဘုရားအဆူဆူႏွင့္ မေရမတြက္ႏုိင္ေသာ တပည့္သာဝက အသီးသီးတို႔ ဝင္စံၾကြေရာက္ေစကာမူ ျပည့္သြားသည္ဟူ၍မရွိ။) ေမး။ (၃) ေတာေတာင္၊ ျခံစည္းရုိးတံတိုင္း အကာအရံမရွိပဲ လံုျခဳံသည့္ျမိဳ႕ရြာကား အဘယ္နည္း။ ေျဖ။ သူေတာ္ေကာင္းတရားရွိေသာသူသည္ ေရာက္ရာအရပ္၌ ရန္သူမရွိသျဖင့္ ေအးျငိမ္းခ်မ္းသာစြာေနထိုင္ရသည္။ ေမး။(၄) ေရမဟုတ္ပဲေခ်းေညွာ္ အညစ္အေၾကးတို႔ကို ေဆးႏႈိင္သည္ကား အဘယ္နည္း။ ေျဖ။ မဂ္ေလးပါးျဖစ္္သည္။ သုစိတၱာနတ္မိဖုရား ေမးခြန္း (၄) ခ်က္ ေမး။ ( ၁) ခ်စ္သားဒတၱ ညဥ့္မဟုတ္ပဲ ေမွာင္မိုက္ေနသည့္အရာသည္ အဘယ္နည္း။ ေျဖ။ ေမာဟအုပ္စိုးေနေသာ လူမိုက္ၾကီးကိုဆိုသည္။ (ပကတိအမိုက္ေမွာင္ထက္ ေမာဟအမိုက္အေမွာင္ကပို၍ ေမွာင္သည္။ ေလာကအေမွာင္ေလးမ်ဳိးရွိသည္ လကြယ္ေန႔ျဖစ္ျခင္း၊ သန္းေခါင္ယံအခ်ိန္ျဖစ္ျခင္း၊ ေတာအုပ္ၾကီးအတြင္းျဖစ္ေနျခင္း၊ မိုးသားတိ္မ္တိုက္မ်ားဖံုးအုပ္ေနျခင္း ဤအဂၤါေလးပါးႏွင့္ျပည့္စံုေသာ အမိုက္ေမွာင္သည္ အလြန္သိပ္သည္းလွေသာ အေမွာင္ျဖစ္သည္။ ထိုအဂၤါေလးပါးအေမွာင္ထက္ အေၾကာင္းအက်ဳိး၊ အေကာင္းအဆိုးႏွင့္ သစၥာေလးပါး အမွန္တရားကိုမသိေသာ အဝိဇၨာျဖစ္သည့္ ေမာဟက ပို၍ေမွာင္သည္။ ေလာကအေမွာင္က အပါယ္ကိုမက်ေစႏုိင္၊ ကုသိုလ္အကုသိုလ္ကို ခြဲျခားမသိႏုိင္ေသာ ေမာဟအေမွာင္ေၾကာင့္ အကုသိုလ္ဒုစရိုက္ကို ျပဳရဲသျဖင့္ ငရဲက်၍ ဒုကၡခံရသည္။ ငရဲမွလြတ္လာျပန္ေသာအခါ ျပိတၱာ၊အသူရကာယ္၊ ေခြး၊ ႏြား၊ ၾကက္၊ ဝက္၊ ငွက္၊ တိရိစၦာန္ဘဝ ျဖစ္ရကာ အပါယ္ေလးပါး၌ ဒုကၡမ်ားကို ေျပာင္းလဲခံစားရန္ မိမိကပင္ ေမာဟဖံုးလြမ္းသျဖင့္ အကုသိုလ္ကို ၾကိဳးစား၍ စုေဆာင္းခဲ့ေသာေၾကာင့္ ထိုလူမိုက္ကိုသာ ဆိုးဝါးေသာ အမိုက္တိုက္ဟုဆိုရမည္ျဖစ္သည္။) ေမး။ (၂) မခ်က္မျပဳတ္ရပဲ ပကတိမီးထက္ပူသည့္အရာသည္ အဘယ္နည္း။ ေျဖ။ ေလာဘရမက္အားၾကီးသျဖင့္ အရာရာတိုင္း၌ စိုးရိမ္အားၾကီးေသာသူျဖစ္သည္။ ေမး။ (၃) မတက္ပဲႏွင့္ျမင့္သည့္အရာကား အဘယ္နည္း။ ေျဖ။ မာနျဖစ္သည္။ ေမး (၄) ေနလမဟုတ္ပဲ ေနေရာင္လေရာင္ထက္ လင္းသည့္အရာသည္ အဘယ္နည္း။ ေျဖ။ ေကာင္းမႈကံႏွင္ျပည့္စံုေသာပညာရွိသည္ နိဗၺာန္အထိ လင္းႏုိင္သည္။ သုနႏၵာနတ္မိဖုရား ေမးခြန္း (၄) ခ်က္ ေမး။ (၁) ခ်စ္သားဒတၱ- က်ား ဘီလူးမဟုတ္္ပဲ အသားအေသြးကိုစားသည့္အရာသည္ အဘယ္နည္း။ ေျဖ။ ဇရာ၊ မရဏ တို႔ျဖစ္သည္။ ေမး။ (၂) မိဘႏွစ္ပါး မစပ္ယွက္ပါပဲ သားသမီးအစဥ္အဆက္ ေပါက္ဖြားလာျခင္းအရာသည္ အဘယ္နည္း။ ေျဖ။ ကုသိုလ္ကံ အကုသိုလ္ကံ ႏွစ္ပါးျဖစ္သည္ ။ ေမး။(၃) ခိုးသူမဟုတ္ပဲ ညဥ့္ ေန႔ နွစ္ပါးကုိ ခိုးယူစားတတ္သည့္အရာကား အဘယ္နည္း။ ေျဖ။ ဇရာ၊ ဗ်ာဓိ၊ မရဏတို႔ျဖစ္သည္။ (ခိုးသူကို လက္နက္အား၊ ပစၥည္းအား၊ စြမ္းရည္အား၊ သတၱိအားနွင့္ တားဆီး၍ရသည္ ဇရာ၊ ဗ်ာဓိ၊ မရဏကိုကား ထိုအရာတို႔ျဖင့္တားဆီး၍မရႏုိင္ပါ။) ေမး။ (၄) ေလမုန္တိုင္းမဟုတ္ပဲ သစ္ပင္၊ တိုက္တာ၊ အိုးအိမ္ စသည္တို႔ကို ခ်ဳိးဖ်က္တတ္သည္ကား အဘယ္အရာနည္း။ ေျဖ။ ဇရာ၊ ဗ်ာဓိ၊ မရဏတို့ျဖစ္သည္။ ထိုကဲ့သို႔ေျဖၾကားေလေသာအခါ နတ္အေပါင္းတို႔က ေကာင္းခ်ီးႏုေမာ္ သာဓုေခၚၾကျပီးလွ်င္ ရတနာခုနစ္ပါးတို႔ျဖင့္ ပူေဇာ္ၾကေလ၏။ သိၾကားမင္းၾကီးက-ခက္ခဲ နက္နဲ သိမ္ေမြ႔ ႏူးညံ့လွသည့္ ေမးခြန္း(၁၆) ခ်က္ကို ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္း ေျဖဆိုႏုိင္၍ “ေျမၾကီးအထုႏွင့္တူေသာ ပညာရွိ၏” ဟု ေကာင္းခ်ီးေပးျပီးလွ်င္ ဒတၱအား ငယ္နာမည္ေရွ႕မွ “ဘူရိ” ဂုဏ္ပုဒ္ကိုထည့္သြင္းလ်က္ ဘူရိ-ဒတၱ ဘြဲ႕တံဆိပ္ခပ္ႏွိပ္ကာ ခ်ီးေျမွာက္ေလေတာ့သတည္း။ ——- သစၥာပါရမီဓမၼရာဇာ မွ ကူးယူ တင္ျပပါသည္။ ——— သတၱဝါခပ္သိမ္း၊ တရားကိန္း၊ ေအးၿငိမ္းခ်မ္းသာရွိပါေစ။ ║▌│█║▌│ █║▌│█│║▌║█│║▌║ ۩۞۩ သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ ۩۞۩ ❁ အပၸမာေဒန သမၸာေဒထ ❁ ✿ ရႊင္လန္း ✿ ခ်မ္းေၿမ့ ✿ ပါေစ ✿ ❦ ⊰❂⊱ ❦ Mg Shwe Oo ❦ ⊰❂⊱ ❦ ❦ ༺۵༻ Ngaoh ༺۵༻ ❦ ║▌│█║▌│ █║▌│█│║▌║█│║▌║
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2XZLi2Z
မဂၤလာနံနက္ခင္းပါ ဓမၼမိတ္ေဆြအားလံုး သက္ရွည္က်န္းမာစိတ္ခ်မ္းသာ လိုရာဆႏၵျပည့္ၾကပါေစ 🙏🙏🙏
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2Yi5msH
မဂၤလာနံနက္ခင္းပါ ဓမၼမိတ္ေဆြအားလံုး သက္ရွည္က်န္းမာစိတ္ခ်မ္းသာ လိုရာဆႏၵျပည့္ၾကပါေစ 🙏🙏🙏
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2Yi5msH
Wednesday, July 24, 2019
" ထူးဆန္းေသာကံ " 🙏🙏🙏🙏🙏🙏 ❖ ေမတၱာ ထားေပမယ့္ ေမတၱာ ျပန္မရမႈေတြ ေစတနာ ထားေပမယ့္ အသိအမွတ္ျပဳ မခံရတာေတြ အႀကိမ္ႀကိမ္ၾကံဳေတြ႕လာရၿပီဆိုရင္ သတိထားရေတာ့မယ္။ ❖ ဒါဟာ… သူ႔ေၾကာင့္မဟုတ္ပဲ ကိုယ့္ေၾကာင့္ျဖစ္တယ္ ဆိုတာကိုေပါ့။ ❖ ကိုယ္ျပဳခဲ့တဲ့ကံက ည့ံဖ်င္းေတာ့ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေစတနာထားထား ဘယ္ေလာက္ပဲ ေမတၱာပြားပြား ကံမကုန္ေသးသ၍ အမုန္းေတြ အျမင္ မၾကည္လင္မႈေတြ အျပစ္တင္ ခံရမႈေတြကို အေဝးကေရာ အနီးကပါ တနင့္တစ္ပိုးႀကီး ရေနတတ္တယ္။ ❖ အဲဒီအခါမ်ိဳးမွာ ငါေကာင္းသလို ငါ့အေပၚ မေကာင္းရေကာင္းလားလို႔ စိတ္မဆိုးလိုက္ပါနဲ႔။ ❖ တစ္ဘက္က ေမွ်ာ္လင့္မထားတဲ့ ဆန္႔က်င္မႈေတြကိုပဲ တုန္႔ျပန္ေနတယ္ဆိုတာ ကိုယ့္ျပဳခဲ့တဲ့ ကံေၾကာင့္ပါပဲ။ ❖ တုန္႔ျပန္မႈေတြေႀကာင့္ စိတ္ဆင္းရဲေနမယ့္အစား အဲဒီကံမ်ိဳး ေနာက္မၾကံဳရေလေအာင္ ဂ႐ုစိုက္ဖို႔လိုပါတယ္။ ❖ ေစတနာထားေပမယ့္ ျပန္လာခ်င္မွလာမွာပါ။ ❖ ေမတၱာထားေပမယ့္ ျပန္ရခ်င္မွရမွာပါ။ ❖ အနစ္နာ ခံခဲ့ေပမယ့္ အသိအမွတ္ျပဳခ်င္မွျပဳမွာပါ။ ❖ အရာအားလုံးဟာ ေမွ်ာ္လင့္တဲ့အတိုင္း ျဖစ္ခ်င္မွျဖစ္တာပါ။ ❖ ဒါေၾကာင့္… ဘယ္သူ႔ကိုမွ စိတ္မဆိုးလိုက္ပါနဲ႔ Credit : Original https://ift.tt/2SAFyGI [သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ-အလွဴအားလံုးတို႔တြင္ တရားအလွဴသည္ အျမတ္ဆံုးျဖစ္၏]
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2LDqS9i
ဗုဒၶကို ယံုသူ မယံုသူ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 🌷ဤကမၻာေလာကအတြင္းမွာ ဘုရားပြင့္တယ္ဆိုေသာ္လည္း ေလးကၽြန္း တစ္ျမင့္မိုရ္ တစ္ကမၻာလံုးမွာပြင့္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ မဇၥ်ိမေဒသအရပ္ ဟာ ေလးကၽြန္း တစ္ျမင့္မိုရ္ႏွင ့္ႏႈိင္းစာခဲ့လွ်င္ အလြန္ပင္ ေသးငယ္လွပါတယ္။ ဘုရားပြင့္ရာ မဇၥ်ိမတိုက္မွာေသာ္ပင္လည္း ဗုဒၶဘုရားရွင္ႏွင့္ ၿပိဳင္ဘက္ တိတၳိဘုရားရဲ႕ ဘက္ေတာ္သား အ ေျမာက္အမ်ားရွိေနၾကတယ္။ အဲဒီတိတၳိဘက္ေတာ္သားမ်ားဟာ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ဘုရား အဆံုးအမေတာ္ကို ယံုၾကည္သူေတြမဟုတ္ၾကဘူး။ 🌷ေလာကမွာ ပုဂၢဳိလ္ခင္မွ တရားမင္တယ္ဆိုတဲ့အတိုင္း တတၳိ ဘက္ေတာ္သားေတြဟာ ဘုရားရွင္ကိုမခင္ၾကဘူး။ ဘုရားရွင္ကို မခင္ေလေတာ့ ဘုရားရွင္ရဲ႕အဆံုးအမေတာ္ကိုလည္း ဘယ္မွာ ယံုၾကည္ၾကပါမလဲ။ ဒါေၾကာင့္ ဘယ္ေလာက္ တိက်မွန္ကန္တဲ့ တရားကို ဘုရားရွင္က ေဟာေပမယ့္ သူတို႔ကေတာ့ ဟားတိုက္ၿပီး ျပက္ရယ္ ျပဳၾကေပလိမ့္မယ္...။ ယံုၾကည္ လိုက္နာၾကမွာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ထိုသူတို႕အတြက္ဘုရားရွင္ရဲ႕အဆံုးအမ တရားေတာ္ဟာ ဘာမွ်တန္ဖိုးမရွိဘူး။ မရွိလို႔ ထိုသာသနာပပုဂၢဳိလ္ေတြကိုလည္း ဘုရားရွင္ကရည္ရြယ္ၿပီးတရားမေဟာခဲ့ပါဘူး။ ဒီေနရာမွာ အဂၤုတၱနိကာယ္ စတုကၠနိပါတ္ကလာတဲ့ ေကသီသုတ္ကို ထုတ္ႏႈတ္တင္ျပပါမယ္။ 🌷ေကသီဆိုတာ ျမင္း႐ုိင္းမ်ားကိုယဥ္ေက်းေအာင္ ဆံုးမတတ္တဲ့ ျမင္းဆရာ ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ေန႔ေသာအခါ ျမင္းဆရာ ေကသီဟာ ဘုရားရွင္ထံ အဖူးအေျမာ္ ေရာက္ခဲ့တယ္။ ဘုရားရွင္ကို ဖူးေျမာ္ၿပီး သင့္တယ္တဲ့ေနရာမွာ ထိုင္ေနတဲ့ ျမင္းဆရာေကသီကို ဘုရားရွင္က ေကသီသင္ဟာ ျမင္းဆရာလို႔ ထင္ရွားသူ ျဖစ္တယ္။ ျမင္း႐ိုင္းမ်ားကို ယဥ္ေက်းေအာင္ဘယ္လိုဆံုးမသလဲ။ အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္ဟာ ျမင္း႐ုိင္းမ်ားကို အႏုနည္းနဲ႔လဲ ဆံုးမပါတယ္။ အၾကမ္းနည္းနဲ႔လဲ ဆံုးမပါတယ္. ..အႏုအၾကမ္းနည္းနဲ႔လဲ ဆံုးမပါတယ္ဘုရား။ ေကသီ အကယ္လို႔ သင့္ရဲ႕ ျမင္း႐ုိင္းဟာ အႏုနည္းနဲ႔လည္းအဆံုးအမမခံ၊ အၾကမ္းနည္းနဲ႔လည္း အဆံုးမ မခံ၊ အႏု အၾကမ္းနည္းႏွင့္လည္း အဆံုးမ မခံလွ်င္အဲဒီျမင္း႐ိုင္းကုိ ဘယ္လိုလုပ္ေသးသလဲ.။ မွန္ပါ..။ အဆံုးအမကို ဘယ္လုိမွ နားမေထာင္တဲ့ ျမင္း႐ိုင္းကိုေတာ့ တပည့္ေတာ္ သတ္ၿပစ္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ နာမည္ပ်က္ မခံခ်င္လို႔ပါပဲ ဘုရား၊ အရွင္ဘုရားကိုလည္း ေလွ်ာက္ထားပါရေစ။ အရွင္ဘုရားဟာ ဆံုးမထိုက္သူကို ဆံုးမတတ္တဲ့ အတုမဲ့ပုဂၢဳိလ္ ဲျဖစ္ပါတယ္။ ဆံုးမထိုက္သူမ်ားကို ယဥ္ေက်းေအာင္ ဘယ္လိုမ်ား ဆံုးမေတာ္မူတယ္ ဆိုတာ မိန္႔ေတာ္မူေစခ်င္ပါတယ္ အရွင္ဘုရား။ ေကသီ . .... ငါလည္း အသင္ျမင္း႐ုိင္းကို ဆံုးမသလို အႏုနညး္ အၾကမ္းနည္း အႏုအၾကမ္းနည္းတို႔ႏွင့္ဆံုးမထိုက္သူကို ဆံုးမေတာ္မူတယ္။ ေကသီငါ့ရဲ႕ အႏုနည္းဆံုးမပံုက ေဟာဒါက ကာယသုစ႐ုိက္၊ ေဟာဒါက ကာယသုစ႐ုိက္ရဲ႕ အက်ဳိး၊ ေဟာဒါက ၀စီသုစ႐ုိက္၊ ၀စီသုစ႐ုိက္ရဲ႕ အက်ဳိး၊ ေဟာဒါက မေနာသုစ႐ုိက္၊ မေနာသုစ႐ုိက္ရဲ႕အက်ဳိးျဖစ္တယ္။ ေဟာဒါက လူျဖစ္တယ္။နတ္ျဖစ္တယ္လို႔ အႏုနည္းနဲ႔ ဆံုးမေတာ္မူတယ္။ အၾကမ္းနည္းနဲ႔ဆံုးမပံုက ေဟာဒါက ကာယဒုစ႐ုိက္၊ ေဟာဒါက ကာယဒုစ႐ုိက္ရဲ႕အက်ဳိး၊ ေဟာဒါက ၀စီဒုစ႐ုိက္၊ ၀စီဒုစ႐ုိက္ရဲ႕အက်ဳိး၊ ေဟာဒါက မေန ဒုစ႐ုိက္၊ မေနာဒုစ႐ုိက္ရဲ႕ အက်ဳိးျဖစ္တယ္။ ေဟာဒါက ငရဲ၊ေဟာဒါက တိရစၧာန္ျဖစ္တယ္လို႔အၾကမ္းနည္းနဲ႔ ဆံုးမေတာ္မူတယ္။ အႏု အၾကမ္းနည္းနဲ႔ ဆံုးမပံုက ေဟာဒါက ကာယသုစ႐ုိက္၊ ေဟာဒါက ကာယသုစ႐ုိက္ရဲ႕ အက်ဳိး၊ ေဟာဒါကကာယဒုစ႐ုိက္၊ ေဟာဒါက ကာယ ဒုစ႐ုိက္ရဲ႕အက်ဳိး ၊ ေဟာဒါက ၀စီ သုစ႐ုိက္၊ ၀စီ သုစ႐ုိက္ရဲ႕ အက်ဳိး၊ ေဟာဒါက ၀စီဒုစ႐ုိက္၊ ေဟာဒါက ၀စီဒုစ႐ုိက္ရဲ႕ အက်ဳိး၊ ေဟာဒါက မေနာ သုစ႐ုိက္၊ ေဟာဒါက မေနာ သုစ႐ုိက္ရဲ႕ အက်ဳိး၊ ေဟာဒါက မေနာဒုုစ႐ုိက္၊ ေဟာဒါက မေနာဒုစ႐ုိက္ရဲ႕အက်ဳိး၊ ေဟာဒါက လူ၊ ေဟာဒါက နတ္၊ ေဟာဒါက ငရဲ၊ ေဟာဒါက တိရ စၧာန္၊ ေဟာဒါက ၿပိတၱာလို႔အႏု အၾကမ္းနည္းနဲ႔ ဆံုးမေတာ္မူတယ္။ မွန္ပါ.......။ ေလွ်ာက္ထားပါရေစဦး အရွင္ဘုရား၊ အကယ္လို႔ အရွင္ဘုရားရဲ႕ ဆံုးမထိုက္သူဟာ အႏုနည္းနဲ႔ဆံုးမတာကိုလည္းမခံ၊ အၾကမ္းနညး္နဲ႔ ဆံုးမလည္း မခံ၊ အႏုအၾကမ္းနည္းနဲ႔ ဆံုးမတာကိုလည္း မခံယူခဲ့လွ်င္ ဘယ္လိုမ်ားျပဳလုပ္ပါေသးသလဲအရွင္ဘုရား။ ေကသီ ငါဆံုးမထိုက္သူဟာ အကယ္၍အႏုနည္းနဲ႔ ဆံုးမလည္း မရ၊ အၾကမ္းနည္းနဲ႔ ဆံုးမလို႔လည္းမရ၊ အႏုအၾကမ္းနည္းနဲ႔ ဆံုးမလို႔လည္း မရခဲ့လွ်င္ သင္သည္ျမင္းကိုသတ္ျပစ္သလို ငါလည္း ထိုသူ႐ိုင္းကို သတ္ပစ္ေတာ္မူတယ္။ အရွင္ဘုရား သူ႔အသက္ သတ္ျခင္းအမႈကို ရွင္ပင္ ဘုရားဟာ ျပဳေတာ္မမူဘူး မဟုတ္ပါလား။ သို႔ပါလ်က္ အဘယ္ကိုရည္ရြယ္ၿပီး ထိုသူ႐ိုင္းကို သတ္ပစ္ေတာ္မူတယ္လို႔ မိန္႔ေတာ္မူပါသလဲဘုရား။ ေကသီ ငါဘုရားဟာ သူ႔အသက္သတ္ျခင္းကို မျပဳလုပ္တာမွန္တယ္။ အမွန္ကေတာ့ ဆံုးမလို႔မရမည့္သူကို ဆံုးမထိုက္သူလို႔ ငါဘုရား အသိအမွတ္မျပဳေတာ့ဘူး။ ထိုသူအတြက္ငါဘုရားတရားေဟာေတာ္ မမူဘူး။ ဤသည္ကိုပင္ သတ္ပစ္တယ္လို႔ ေခၚဆိုရတယ္။ မွန္လွပါ ဆံုးမလို႔ မရမည့္သူကို အသိအမွတ္မျပဳ၊ လ်စ္လ်ဴ႐ႈျခင္းဟာ ထိုသူရဲ႕အတြက္ တိုးတက္မႈေသေသာေၾကာင့္ သတ္ပစ္သည္ဟု ဆိုထိုက္လွပါေပတယ္။ အရွင္ဘုရား ဤဓမၼ ေဒသနာေတာ္ဟာ အလြန္ႏွစ္သက္စရာေကာင္းလွတယ္။ ဤယေန႔မွ စၿပီး တပည့္ေတာ္ကို ရတနာသံုးပါးအား ယံုၾကည္ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္တဲ့ ဥပါသကာ ဒါယကာလို႔ မွတ္ယူေတာ္မူပါအရွင္ဘုရား။ 🌷အခု တင္ျပခဲ့တဲ့ ေကသီသုတ္ရဲ႕ဆိုလိုရင္းက ဘုရားရွင္ရဲ႔ တရားေတာ္ဟာ လူတုိင္းအတြက္မဟုတ္ဘူး။ သာသနာကို သက္၀င္ ယံုၾကည္တဲ့ အမ်ဳိးေကာင္းသား သမီးတို႔အတြက္သာျဖစ္တယ္။ သာသနာေတာ္ကို မယံုၾကည္တဲ့ သူတို႔ကိုေတာ့ ဘုရားရွင္က ေစာ ေစာ တုန္းကပင္လွ်င္လ်စ္လ်ဴ႐ႈထားၿပီး ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုလိုရင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သာသနာေတာ္ကို သက္၀င္ ယံုၾကည္သူတို႔အတြက္ အားႀကီးေသာ မီွခိုအားထားရာ ဘာရွိသလဲဆိုလွ်င္ သီလသာရွိတယ္။. သီလမွတစ္ပါး ဘာမွ်အားထားမီွခိုစရာ မရွိပါဘူးလိူ႔ ထိုဂါထာကျပဆိုပါတယ္.။ ထီးခ်ဳိင့္ၿမိဳ႔ တည္ေတာဆရာေတာ္ သီလဟူသည္မွ ဥတၱရအလင္း
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/30R16BZ
ဗုဒၶကို ယံုသူ မယံုသူ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 🌷ဤကမၻာေလာကအတြင္းမွာ ဘုရားပြင့္တယ္ဆိုေသာ္လည္း ေလးကၽြန္း တစ္ျမင့္မိုရ္ တစ္ကမၻာလံုးမွာပြင့္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ မဇၥ်ိမေဒသအရပ္ ဟာ ေလးကၽြန္း တစ္ျမင့္မိုရ္ႏွင ့္ႏႈိင္းစာခဲ့လွ်င္ အလြန္ပင္ ေသးငယ္လွပါတယ္။ ဘုရားပြင့္ရာ မဇၥ်ိမတိုက္မွာေသာ္ပင္လည္း ဗုဒၶဘုရားရွင္ႏွင့္ ၿပိဳင္ဘက္ တိတၳိဘုရားရဲ႕ ဘက္ေတာ္သား အ ေျမာက္အမ်ားရွိေနၾကတယ္။ အဲဒီတိတၳိဘက္ေတာ္သားမ်ားဟာ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ဘုရား အဆံုးအမေတာ္ကို ယံုၾကည္သူေတြမဟုတ္ၾကဘူး။ 🌷ေလာကမွာ ပုဂၢဳိလ္ခင္မွ တရားမင္တယ္ဆိုတဲ့အတိုင္း တတၳိ ဘက္ေတာ္သားေတြဟာ ဘုရားရွင္ကိုမခင္ၾကဘူး။ ဘုရားရွင္ကို မခင္ေလေတာ့ ဘုရားရွင္ရဲ႕အဆံုးအမေတာ္ကိုလည္း ဘယ္မွာ ယံုၾကည္ၾကပါမလဲ။ ဒါေၾကာင့္ ဘယ္ေလာက္ တိက်မွန္ကန္တဲ့ တရားကို ဘုရားရွင္က ေဟာေပမယ့္ သူတို႔ကေတာ့ ဟားတိုက္ၿပီး ျပက္ရယ္ ျပဳၾကေပလိမ့္မယ္...။ ယံုၾကည္ လိုက္နာၾကမွာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ထိုသူတို႕အတြက္ဘုရားရွင္ရဲ႕အဆံုးအမ တရားေတာ္ဟာ ဘာမွ်တန္ဖိုးမရွိဘူး။ မရွိလို႔ ထိုသာသနာပပုဂၢဳိလ္ေတြကိုလည္း ဘုရားရွင္ကရည္ရြယ္ၿပီးတရားမေဟာခဲ့ပါဘူး။ ဒီေနရာမွာ အဂၤုတၱနိကာယ္ စတုကၠနိပါတ္ကလာတဲ့ ေကသီသုတ္ကို ထုတ္ႏႈတ္တင္ျပပါမယ္။ 🌷ေကသီဆိုတာ ျမင္း႐ုိင္းမ်ားကိုယဥ္ေက်းေအာင္ ဆံုးမတတ္တဲ့ ျမင္းဆရာ ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ေန႔ေသာအခါ ျမင္းဆရာ ေကသီဟာ ဘုရားရွင္ထံ အဖူးအေျမာ္ ေရာက္ခဲ့တယ္။ ဘုရားရွင္ကို ဖူးေျမာ္ၿပီး သင့္တယ္တဲ့ေနရာမွာ ထိုင္ေနတဲ့ ျမင္းဆရာေကသီကို ဘုရားရွင္က ေကသီသင္ဟာ ျမင္းဆရာလို႔ ထင္ရွားသူ ျဖစ္တယ္။ ျမင္း႐ိုင္းမ်ားကို ယဥ္ေက်းေအာင္ဘယ္လိုဆံုးမသလဲ။ အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္ဟာ ျမင္း႐ုိင္းမ်ားကို အႏုနည္းနဲ႔လဲ ဆံုးမပါတယ္။ အၾကမ္းနည္းနဲ႔လဲ ဆံုးမပါတယ္. ..အႏုအၾကမ္းနည္းနဲ႔လဲ ဆံုးမပါတယ္ဘုရား။ ေကသီ အကယ္လို႔ သင့္ရဲ႕ ျမင္း႐ုိင္းဟာ အႏုနည္းနဲ႔လည္းအဆံုးအမမခံ၊ အၾကမ္းနည္းနဲ႔လည္း အဆံုးမ မခံ၊ အႏု အၾကမ္းနည္းႏွင့္လည္း အဆံုးမ မခံလွ်င္အဲဒီျမင္း႐ိုင္းကုိ ဘယ္လိုလုပ္ေသးသလဲ.။ မွန္ပါ..။ အဆံုးအမကို ဘယ္လုိမွ နားမေထာင္တဲ့ ျမင္း႐ိုင္းကိုေတာ့ တပည့္ေတာ္ သတ္ၿပစ္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ နာမည္ပ်က္ မခံခ်င္လို႔ပါပဲ ဘုရား၊ အရွင္ဘုရားကိုလည္း ေလွ်ာက္ထားပါရေစ။ အရွင္ဘုရားဟာ ဆံုးမထိုက္သူကို ဆံုးမတတ္တဲ့ အတုမဲ့ပုဂၢဳိလ္ ဲျဖစ္ပါတယ္။ ဆံုးမထိုက္သူမ်ားကို ယဥ္ေက်းေအာင္ ဘယ္လိုမ်ား ဆံုးမေတာ္မူတယ္ ဆိုတာ မိန္႔ေတာ္မူေစခ်င္ပါတယ္ အရွင္ဘုရား။ ေကသီ . .... ငါလည္း အသင္ျမင္း႐ုိင္းကို ဆံုးမသလို အႏုနညး္ အၾကမ္းနည္း အႏုအၾကမ္းနည္းတို႔ႏွင့္ဆံုးမထိုက္သူကို ဆံုးမေတာ္မူတယ္။ ေကသီငါ့ရဲ႕ အႏုနည္းဆံုးမပံုက ေဟာဒါက ကာယသုစ႐ုိက္၊ ေဟာဒါက ကာယသုစ႐ုိက္ရဲ႕ အက်ဳိး၊ ေဟာဒါက ၀စီသုစ႐ုိက္၊ ၀စီသုစ႐ုိက္ရဲ႕ အက်ဳိး၊ ေဟာဒါက မေနာသုစ႐ုိက္၊ မေနာသုစ႐ုိက္ရဲ႕အက်ဳိးျဖစ္တယ္။ ေဟာဒါက လူျဖစ္တယ္။နတ္ျဖစ္တယ္လို႔ အႏုနည္းနဲ႔ ဆံုးမေတာ္မူတယ္။ အၾကမ္းနည္းနဲ႔ဆံုးမပံုက ေဟာဒါက ကာယဒုစ႐ုိက္၊ ေဟာဒါက ကာယဒုစ႐ုိက္ရဲ႕အက်ဳိး၊ ေဟာဒါက ၀စီဒုစ႐ုိက္၊ ၀စီဒုစ႐ုိက္ရဲ႕အက်ဳိး၊ ေဟာဒါက မေန ဒုစ႐ုိက္၊ မေနာဒုစ႐ုိက္ရဲ႕ အက်ဳိးျဖစ္တယ္။ ေဟာဒါက ငရဲ၊ေဟာဒါက တိရစၧာန္ျဖစ္တယ္လို႔အၾကမ္းနည္းနဲ႔ ဆံုးမေတာ္မူတယ္။ အႏု အၾကမ္းနည္းနဲ႔ ဆံုးမပံုက ေဟာဒါက ကာယသုစ႐ုိက္၊ ေဟာဒါက ကာယသုစ႐ုိက္ရဲ႕ အက်ဳိး၊ ေဟာဒါကကာယဒုစ႐ုိက္၊ ေဟာဒါက ကာယ ဒုစ႐ုိက္ရဲ႕အက်ဳိး ၊ ေဟာဒါက ၀စီ သုစ႐ုိက္၊ ၀စီ သုစ႐ုိက္ရဲ႕ အက်ဳိး၊ ေဟာဒါက ၀စီဒုစ႐ုိက္၊ ေဟာဒါက ၀စီဒုစ႐ုိက္ရဲ႕ အက်ဳိး၊ ေဟာဒါက မေနာ သုစ႐ုိက္၊ ေဟာဒါက မေနာ သုစ႐ုိက္ရဲ႕ အက်ဳိး၊ ေဟာဒါက မေနာဒုုစ႐ုိက္၊ ေဟာဒါက မေနာဒုစ႐ုိက္ရဲ႕အက်ဳိး၊ ေဟာဒါက လူ၊ ေဟာဒါက နတ္၊ ေဟာဒါက ငရဲ၊ ေဟာဒါက တိရ စၧာန္၊ ေဟာဒါက ၿပိတၱာလို႔အႏု အၾကမ္းနည္းနဲ႔ ဆံုးမေတာ္မူတယ္။ မွန္ပါ.......။ ေလွ်ာက္ထားပါရေစဦး အရွင္ဘုရား၊ အကယ္လို႔ အရွင္ဘုရားရဲ႕ ဆံုးမထိုက္သူဟာ အႏုနည္းနဲ႔ဆံုးမတာကိုလည္းမခံ၊ အၾကမ္းနညး္နဲ႔ ဆံုးမလည္း မခံ၊ အႏုအၾကမ္းနည္းနဲ႔ ဆံုးမတာကိုလည္း မခံယူခဲ့လွ်င္ ဘယ္လိုမ်ားျပဳလုပ္ပါေသးသလဲအရွင္ဘုရား။ ေကသီ ငါဆံုးမထိုက္သူဟာ အကယ္၍အႏုနည္းနဲ႔ ဆံုးမလည္း မရ၊ အၾကမ္းနည္းနဲ႔ ဆံုးမလို႔လည္းမရ၊ အႏုအၾကမ္းနည္းနဲ႔ ဆံုးမလို႔လည္း မရခဲ့လွ်င္ သင္သည္ျမင္းကိုသတ္ျပစ္သလို ငါလည္း ထိုသူ႐ိုင္းကို သတ္ပစ္ေတာ္မူတယ္။ အရွင္ဘုရား သူ႔အသက္ သတ္ျခင္းအမႈကို ရွင္ပင္ ဘုရားဟာ ျပဳေတာ္မမူဘူး မဟုတ္ပါလား။ သို႔ပါလ်က္ အဘယ္ကိုရည္ရြယ္ၿပီး ထိုသူ႐ိုင္းကို သတ္ပစ္ေတာ္မူတယ္လို႔ မိန္႔ေတာ္မူပါသလဲဘုရား။ ေကသီ ငါဘုရားဟာ သူ႔အသက္သတ္ျခင္းကို မျပဳလုပ္တာမွန္တယ္။ အမွန္ကေတာ့ ဆံုးမလို႔မရမည့္သူကို ဆံုးမထိုက္သူလို႔ ငါဘုရား အသိအမွတ္မျပဳေတာ့ဘူး။ ထိုသူအတြက္ငါဘုရားတရားေဟာေတာ္ မမူဘူး။ ဤသည္ကိုပင္ သတ္ပစ္တယ္လို႔ ေခၚဆိုရတယ္။ မွန္လွပါ ဆံုးမလို႔ မရမည့္သူကို အသိအမွတ္မျပဳ၊ လ်စ္လ်ဴ႐ႈျခင္းဟာ ထိုသူရဲ႕အတြက္ တိုးတက္မႈေသေသာေၾကာင့္ သတ္ပစ္သည္ဟု ဆိုထိုက္လွပါေပတယ္။ အရွင္ဘုရား ဤဓမၼ ေဒသနာေတာ္ဟာ အလြန္ႏွစ္သက္စရာေကာင္းလွတယ္။ ဤယေန႔မွ စၿပီး တပည့္ေတာ္ကို ရတနာသံုးပါးအား ယံုၾကည္ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္တဲ့ ဥပါသကာ ဒါယကာလို႔ မွတ္ယူေတာ္မူပါအရွင္ဘုရား။ 🌷အခု တင္ျပခဲ့တဲ့ ေကသီသုတ္ရဲ႕ဆိုလိုရင္းက ဘုရားရွင္ရဲ႔ တရားေတာ္ဟာ လူတုိင္းအတြက္မဟုတ္ဘူး။ သာသနာကို သက္၀င္ ယံုၾကည္တဲ့ အမ်ဳိးေကာင္းသား သမီးတို႔အတြက္သာျဖစ္တယ္။ သာသနာေတာ္ကို မယံုၾကည္တဲ့ သူတို႔ကိုေတာ့ ဘုရားရွင္က ေစာ ေစာ တုန္းကပင္လွ်င္လ်စ္လ်ဴ႐ႈထားၿပီး ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုလိုရင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သာသနာေတာ္ကို သက္၀င္ ယံုၾကည္သူတို႔အတြက္ အားႀကီးေသာ မီွခိုအားထားရာ ဘာရွိသလဲဆိုလွ်င္ သီလသာရွိတယ္။. သီလမွတစ္ပါး ဘာမွ်အားထားမီွခိုစရာ မရွိပါဘူးလိူ႔ ထိုဂါထာကျပဆိုပါတယ္.။ ထီးခ်ဳိင့္ၿမိဳ႔ တည္ေတာဆရာေတာ္ သီလဟူသည္မွ ဥတၱရအလင္း
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/30R16BZ
ေမးျမန္းလာသူမ်ားအတြက္႐ွာေဖြတင္ျပလိုက္ပါတယ္ "#ဘုရားကအရင္လား #တရားကအရင္လား" ➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖ တခ်ဳိ႕က ေမးတတ္ၾကေသးတယ္။ ဘုရားနဲ႔ တရား ဘယ္သူက အရင္ေပၚလာတာလဲတဲ့။ ★ ဒီေမးခြန္းကို ေမးတတ္ၾကတယ္၊ ဘာျဖစ္လို႔ ေမးလဲလို႔ဆိုရင္ တရားက်င့္လို႔ ဘုရားျဖစ္တယ္၊ အဲဒီေတာ့ တရားက်င့္လို႔ ဘုရားျဖစ္တယ္ဆိုရင္ ဘုရားမျဖစ္ခင္က တရားရွိတယ္ဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္ရတယ္။ ဘုရားမျဖစ္ေသးခင္ ဒီတရားကို က်င့္ရတယ္၊ အဲဒီေတာ့ တရားက အရင္ေပၚတယ္လို႔ တစ္ဖက္ကၾကည့္ၿပီး ေျပာစရာရွိတယ္။ ★ သဘာ၀တရားက ရွိေနတာမွန္တယ္၊ သို႔ေသာ္ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ ရတနာသံုးပါးလို႔ ဆိုတဲ့အထဲမယ္ ဘုရားပြင့္တာက အရင္၊ ဘုရားကက်င့္လို႔ က်င့္တဲ့တရားက ဘုရားမျဖစ္ခင္ကတရား မွန္တယ္။ သို႔ေသာ္ ဒီေနရာမွာ တရားရတနာဆိုတာ ဘုရားမျဖစ္ခင္က က်င့္တဲ့တရားကို ေျပာတာမဟုတ္ဘူး၊ ျမတ္စြာဘုရား ဘုရားျဖစ္ၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ သိလို႔ေဟာတဲ့ တရားေဒသနာေတြကို ေျပာတာ။ ★ အဲဒီေတာ့ ဘုရားပြင့္မွ တရားဆိုတာ ေပၚတာေလ၊ ျမတ္စြာဘုရားေဟာျပမွ ဒီတရားေတာ္ေတြက ထြက္ေပၚလာတာ။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ဘုရားေပၚလာၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ တရားေပၚလာတယ္၊ ၾကည့္ေလ ျမတ္စြာဘုရားနဲ႔ ဓမၼစၾကာတရား ဘယ္သူက အရင္ေပၚလဲ။ဘုရားက အရင္ေပၚတာေလ။ ဓမၼစၾကာတရားက ေနာက္မွေပၚတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ဘုရားရတနာၿပီးမွ တရားရတနာ။ ★ တပုႆတို႔ ဘလႅိကတို႔ ျမတ္စြာဘုရားနဲ႔ ေတြ႕တဲ့အခါမွာ ပထမဆံုး သရဏဂံုတည္တာ အဲဒီတုန္းက သံဃာဆိုတာ မေပၚေသးသည့္အတြက္ေၾကာင့္ ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၦာမိ၊ ဓမၼံ သရဏံ ဂစၦာမိ လို႔ ဆိုၾကရတယ္။ ေဒြ၀ါစိက သရဏဂံု လို႔ ေခၚတယ္၊ ဗုဒၶ နဲ႔ ဓမၼ ဒီႏွစ္ခုပဲ ကိုးကြယ္လို႔ရေသးတယ္၊ သံဃာမရွိေသးဘူးေပါ့။ ★ အဲဒီလို ေဒြ၀ါစိက သရဏဂံုနဲ႔ တပုႆ၊ ဘလႅိက တို႔ဟာ ပထမဆံုး ဗုဒၶဘာသာ၀င္ျဖစ္ၾကတဲ့ ပုဂိၢဳလ္ေတြပဲေပါ့။ ျမတ္စြာဘုရားေပၚၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ တရား ေပၚလာတယ္၊ ျမတ္စြာဘုရားေဟာတဲ့တရားကို အႏွစ္ခ်ဳပ္လိုက္ရင္ မဂၢင္ရွစ္ပါးပဲ။ အဲဒီမဂၢင္ရွစ္ပါး အက်င့္တရားကို ဒီထက္ ထပ္ၿပီးေတာ့ ခ်ံဳ႕လိုက္လို႔ရွိရင္ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ သိကၡာသံုးပါး အက်င့္တရားပဲ။ ★ အဲဒီ သိကၡာသံုးပါး အက်င့္တရားျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းထားတဲ့ မဂၢင္ရွစ္ပါး အက်င့္တရားသည္ မည္မွ်ထိေအာင္ စြမ္းေဆာင္မႈ ေပးႏိုင္သလဲဆိုရင္ နိဗၺာန္ထိေအာင္ စြမ္းေဆာင္မႈ ေပးႏိုင္တယ္။ သံသရာ၀ဋ္က လြတ္ေစဖို႔အတြက္ ျမတ္စြာဘုရားက ဒီလမ္းစဥ္ကို ခ်မွတ္ ေဟာၾကားတာ ျဖစ္တယ္။ ★ ဆိုပါစို႔၊ ေဆးဆရာေပၚလာတဲ့အခါမွာ ေဆးဆရာက ေဖာ္စပ္လိုက္သည့္ေဆးသည္ ေရာဂါကို ေပ်ာက္ေစႏိုင္တယ္၊ ေဆးဆရာက ေဆးကုတယ္လို႔ေျပာေပမယ့္ တကယ္က ေရာဂါေပ်ာက္ေအာင္ လုပ္တာ ဆရာက လုပ္တာမဟုတ္ဘူး၊ ေရာဂါကို တကယ္ကုတာ ဘယ္သူလဲလို႔ဆိုရင္ ေဆးပဲ။ ေဆးမစားဘဲနဲ႔ ေရာဂါဆိုတာ ဘယ္လိုမွ မေပ်ာက္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ဥပမာအားျဖင့္ ေျပာမယ္ဆိုရင္ ျမတ္စြာဘုရားက ေဆးဆရာနဲ႔တူတယ္၊ ဘုရားေဟာလိုက္တဲ့တရားက ေဖာ္စပ္လိုက္တဲ့ေဆးနဲ႔ အလားတူတယ္။ဒီလိုဆိုတာ။ ★ ျမတ္စြာဘုရားသည္ မွန္ကန္တဲ့ေဆးကို ညႊန္လိုက္တာကို လူနာျဖစ္တဲ့ ပုဂိၢဳလ္က မေသာက္ဘူး၊ သတၱဝါေတြက မက်င့္သံုးဘူး ဆိုလို႔ရွိရင္ ဒီအက်ိဳးေက်းဇူးကို ခံစားရမွာ မဟုတ္ဘူး။ ေဆးမေသာက္တဲ့လူ ေရာဂါမေပ်ာက္သလိုပဲ တရား မက်င့္လို႔ရွိရင္လည္း နိဗၺာန္ခ်မ္းသာကို ရမွာမဟုတ္ဘူး၊ ဒါက ရွင္းေနတာပဲ၊ အဲဒီလို ဆိုလိုတာ။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားထားတဲ့ ဓမၼစၾကာစတဲ့ ဓမၼေဒသနာေတြဟာ ဓမၼရတနာပဲလို႔... အဂၢမဟာပ႑ိတ အရွင္နႏၵမာလာဘိ၀ံသ(Ph. D) CR#မခင္စီ
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2SDtcOj
ေမးျမန္းလာသူမ်ားအတြက္႐ွာေဖြတင္ျပလိုက္ပါတယ္ "#ဘုရားကအရင္လား #တရားကအရင္လား" ➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖ တခ်ဳိ႕က ေမးတတ္ၾကေသးတယ္။ ဘုရားနဲ႔ တရား ဘယ္သူက အရင္ေပၚလာတာလဲတဲ့။ ★ ဒီေမးခြန္းကို ေမးတတ္ၾကတယ္၊ ဘာျဖစ္လို႔ ေမးလဲလို႔ဆိုရင္ တရားက်င့္လို႔ ဘုရားျဖစ္တယ္၊ အဲဒီေတာ့ တရားက်င့္လို႔ ဘုရားျဖစ္တယ္ဆိုရင္ ဘုရားမျဖစ္ခင္က တရားရွိတယ္ဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္ရတယ္။ ဘုရားမျဖစ္ေသးခင္ ဒီတရားကို က်င့္ရတယ္၊ အဲဒီေတာ့ တရားက အရင္ေပၚတယ္လို႔ တစ္ဖက္ကၾကည့္ၿပီး ေျပာစရာရွိတယ္။ ★ သဘာ၀တရားက ရွိေနတာမွန္တယ္၊ သို႔ေသာ္ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ ရတနာသံုးပါးလို႔ ဆိုတဲ့အထဲမယ္ ဘုရားပြင့္တာက အရင္၊ ဘုရားကက်င့္လို႔ က်င့္တဲ့တရားက ဘုရားမျဖစ္ခင္ကတရား မွန္တယ္။ သို႔ေသာ္ ဒီေနရာမွာ တရားရတနာဆိုတာ ဘုရားမျဖစ္ခင္က က်င့္တဲ့တရားကို ေျပာတာမဟုတ္ဘူး၊ ျမတ္စြာဘုရား ဘုရားျဖစ္ၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ သိလို႔ေဟာတဲ့ တရားေဒသနာေတြကို ေျပာတာ။ ★ အဲဒီေတာ့ ဘုရားပြင့္မွ တရားဆိုတာ ေပၚတာေလ၊ ျမတ္စြာဘုရားေဟာျပမွ ဒီတရားေတာ္ေတြက ထြက္ေပၚလာတာ။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ဘုရားေပၚလာၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ တရားေပၚလာတယ္၊ ၾကည့္ေလ ျမတ္စြာဘုရားနဲ႔ ဓမၼစၾကာတရား ဘယ္သူက အရင္ေပၚလဲ။ဘုရားက အရင္ေပၚတာေလ။ ဓမၼစၾကာတရားက ေနာက္မွေပၚတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ဘုရားရတနာၿပီးမွ တရားရတနာ။ ★ တပုႆတို႔ ဘလႅိကတို႔ ျမတ္စြာဘုရားနဲ႔ ေတြ႕တဲ့အခါမွာ ပထမဆံုး သရဏဂံုတည္တာ အဲဒီတုန္းက သံဃာဆိုတာ မေပၚေသးသည့္အတြက္ေၾကာင့္ ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၦာမိ၊ ဓမၼံ သရဏံ ဂစၦာမိ လို႔ ဆိုၾကရတယ္။ ေဒြ၀ါစိက သရဏဂံု လို႔ ေခၚတယ္၊ ဗုဒၶ နဲ႔ ဓမၼ ဒီႏွစ္ခုပဲ ကိုးကြယ္လို႔ရေသးတယ္၊ သံဃာမရွိေသးဘူးေပါ့။ ★ အဲဒီလို ေဒြ၀ါစိက သရဏဂံုနဲ႔ တပုႆ၊ ဘလႅိက တို႔ဟာ ပထမဆံုး ဗုဒၶဘာသာ၀င္ျဖစ္ၾကတဲ့ ပုဂိၢဳလ္ေတြပဲေပါ့။ ျမတ္စြာဘုရားေပၚၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ တရား ေပၚလာတယ္၊ ျမတ္စြာဘုရားေဟာတဲ့တရားကို အႏွစ္ခ်ဳပ္လိုက္ရင္ မဂၢင္ရွစ္ပါးပဲ။ အဲဒီမဂၢင္ရွစ္ပါး အက်င့္တရားကို ဒီထက္ ထပ္ၿပီးေတာ့ ခ်ံဳ႕လိုက္လို႔ရွိရင္ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ သိကၡာသံုးပါး အက်င့္တရားပဲ။ ★ အဲဒီ သိကၡာသံုးပါး အက်င့္တရားျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းထားတဲ့ မဂၢင္ရွစ္ပါး အက်င့္တရားသည္ မည္မွ်ထိေအာင္ စြမ္းေဆာင္မႈ ေပးႏိုင္သလဲဆိုရင္ နိဗၺာန္ထိေအာင္ စြမ္းေဆာင္မႈ ေပးႏိုင္တယ္။ သံသရာ၀ဋ္က လြတ္ေစဖို႔အတြက္ ျမတ္စြာဘုရားက ဒီလမ္းစဥ္ကို ခ်မွတ္ ေဟာၾကားတာ ျဖစ္တယ္။ ★ ဆိုပါစို႔၊ ေဆးဆရာေပၚလာတဲ့အခါမွာ ေဆးဆရာက ေဖာ္စပ္လိုက္သည့္ေဆးသည္ ေရာဂါကို ေပ်ာက္ေစႏိုင္တယ္၊ ေဆးဆရာက ေဆးကုတယ္လို႔ေျပာေပမယ့္ တကယ္က ေရာဂါေပ်ာက္ေအာင္ လုပ္တာ ဆရာက လုပ္တာမဟုတ္ဘူး၊ ေရာဂါကို တကယ္ကုတာ ဘယ္သူလဲလို႔ဆိုရင္ ေဆးပဲ။ ေဆးမစားဘဲနဲ႔ ေရာဂါဆိုတာ ဘယ္လိုမွ မေပ်ာက္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ဥပမာအားျဖင့္ ေျပာမယ္ဆိုရင္ ျမတ္စြာဘုရားက ေဆးဆရာနဲ႔တူတယ္၊ ဘုရားေဟာလိုက္တဲ့တရားက ေဖာ္စပ္လိုက္တဲ့ေဆးနဲ႔ အလားတူတယ္။ဒီလိုဆိုတာ။ ★ ျမတ္စြာဘုရားသည္ မွန္ကန္တဲ့ေဆးကို ညႊန္လိုက္တာကို လူနာျဖစ္တဲ့ ပုဂိၢဳလ္က မေသာက္ဘူး၊ သတၱဝါေတြက မက်င့္သံုးဘူး ဆိုလို႔ရွိရင္ ဒီအက်ိဳးေက်းဇူးကို ခံစားရမွာ မဟုတ္ဘူး။ ေဆးမေသာက္တဲ့လူ ေရာဂါမေပ်ာက္သလိုပဲ တရား မက်င့္လို႔ရွိရင္လည္း နိဗၺာန္ခ်မ္းသာကို ရမွာမဟုတ္ဘူး၊ ဒါက ရွင္းေနတာပဲ၊ အဲဒီလို ဆိုလိုတာ။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားထားတဲ့ ဓမၼစၾကာစတဲ့ ဓမၼေဒသနာေတြဟာ ဓမၼရတနာပဲလို႔... အဂၢမဟာပ႑ိတ အရွင္နႏၵမာလာဘိ၀ံသ(Ph. D) CR#မခင္စီ
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2SDtcOj
ဂတိျမဲေသာ ပုဂၢိဳလ္ ၁၅ေယာက္ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 ၁။ သုဒၶါဝါသဘုံသို႔ ေရာက္ၿပီးေနာက္ အသက္ထက္ဝက္ မလြန္မီ အရဟတၱဖိုလ္-ရဟႏၲာအျဖစ္သို႔ ေရာက္ေသာ အနာဂါမ္ပုဂၢိဳလ္- အႏၲရာပရိနိဗၺာယီပုဂၢိဳလ္၊ ၂။ လြန္ကဲစြာ အားမထုတ္ရဘဲ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ လြယ္လြယ္ကူကူျဖင့္ အရဟတၱဖိုလ္သို႔ ေရာက္ေသာ အနာဂါမ္ပုဂၢိဳလ္- အသခၤါရပရိနိဗၺာယီပုဂၢိဳလ္၊၊ ၃။ လြန္ကဲစြာ အားထုတ္ျပီး ပင္ပန္းစြာ အရဟတၱဖိုလ္သို႔ ေရာက္ေသာ အနာဂါမ္ပုဂၢိဳလ္- သသခၤါရပရိနိဗၺာယီပုဂၢိဳလ္၊ ၄။ အဝိဟာ စေသာ သုဒၶါဝါသငါးဘုံသို႔ ေရာက္၍ ထိုဘုံ၌ သက္တန္းထက္ဝက္ကို ေက်ာ္လြန္ ၿပီးလွ်င္ ေနာက္ဆုံး အသက္အပိုင္းအျခားသို႔ မေရာက္ဘဲ ပရိနိဗၺာန္ ဝင္စံ လတၱံ႕ေသာ အနာဂါမ္- ဥပဟစၥပရိနိဗၺာယီပုဂၢိဳလ္၊၊ ၅။ ဤကာမဘုံ၌ အနာဂါမိဖုိလ္ကုိ ရ၍ စုေတ ေသလြန္ျပီးလွ်င္ အဝိဟာဘုံမွ စ၍ ေအာက္သုဒၶါဝါသ ေလးဘုံတုိ႔၌ အစဥ္အတုိင္း ျဖစ္ကာ စုေတျပီးေနာက္ အကနိ႒ဘုံ၌ အရဟတၱဖိုလ္-ရဟႏၲာအျဖစ္သို႔ ေရာက္ေသာ အနာဂါမ္ပုဂၢိဳလ္- ဥဒၶံေသာတအကနိ႒ဂါမီပုဂၢိဳလ္၊ ၆။ သကဒါဂါမ္ပုဂၢိဳလ္၊၊ ၇။ ဧကဗီဇီ ေသာတာပန္ပုဂၢိဳလ္၊ ၈။ ေကာလံေကာလ ေသာတာပန္ပုဂၢိဳလ္၊၊ ၉။ သတၱကၡတၱဳပရမ ေသာတာပန္ပုဂၢိဳလ္၊ ၁၀။ သရဏဂုံသုံးပါးႏွင့္ ငါးပါးသီလျမဲေသာ ပုဂၢိဳလ္၊ ၁၁။ သလာကဘတ္ ျမဲေသာ ပုဂၢိဳလ္၊ ၁၂။ ပကၡိကဘတ္ ျမဲေသာ ပုဂၢိဳလ္၊ ၁၃။ ဝါဆိုသကၤန္း အျမဲလွဴဒါန္းေသာ ပုဂၢိဳလ္။ ၁၄။ ေရတြင္း ေရကန္ လွဴဒါန္းေသာ ပုဂၢိဳလ္၊ ၁၅။ ေက်ာင္းလွဴဒါန္းေသာ ပုဂၢိဳလ္။ (အံ၊႒၊၃။၂၆၅။)
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2JNjeqF
ဂတိျမဲေသာ ပုဂၢိဳလ္ ၁၅ေယာက္ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 ၁။ သုဒၶါဝါသဘုံသို႔ ေရာက္ၿပီးေနာက္ အသက္ထက္ဝက္ မလြန္မီ အရဟတၱဖိုလ္-ရဟႏၲာအျဖစ္သို႔ ေရာက္ေသာ အနာဂါမ္ပုဂၢိဳလ္- အႏၲရာပရိနိဗၺာယီပုဂၢိဳလ္၊ ၂။ လြန္ကဲစြာ အားမထုတ္ရဘဲ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ လြယ္လြယ္ကူကူျဖင့္ အရဟတၱဖိုလ္သို႔ ေရာက္ေသာ အနာဂါမ္ပုဂၢိဳလ္- အသခၤါရပရိနိဗၺာယီပုဂၢိဳလ္၊၊ ၃။ လြန္ကဲစြာ အားထုတ္ျပီး ပင္ပန္းစြာ အရဟတၱဖိုလ္သို႔ ေရာက္ေသာ အနာဂါမ္ပုဂၢိဳလ္- သသခၤါရပရိနိဗၺာယီပုဂၢိဳလ္၊ ၄။ အဝိဟာ စေသာ သုဒၶါဝါသငါးဘုံသို႔ ေရာက္၍ ထိုဘုံ၌ သက္တန္းထက္ဝက္ကို ေက်ာ္လြန္ ၿပီးလွ်င္ ေနာက္ဆုံး အသက္အပိုင္းအျခားသို႔ မေရာက္ဘဲ ပရိနိဗၺာန္ ဝင္စံ လတၱံ႕ေသာ အနာဂါမ္- ဥပဟစၥပရိနိဗၺာယီပုဂၢိဳလ္၊၊ ၅။ ဤကာမဘုံ၌ အနာဂါမိဖုိလ္ကုိ ရ၍ စုေတ ေသလြန္ျပီးလွ်င္ အဝိဟာဘုံမွ စ၍ ေအာက္သုဒၶါဝါသ ေလးဘုံတုိ႔၌ အစဥ္အတုိင္း ျဖစ္ကာ စုေတျပီးေနာက္ အကနိ႒ဘုံ၌ အရဟတၱဖိုလ္-ရဟႏၲာအျဖစ္သို႔ ေရာက္ေသာ အနာဂါမ္ပုဂၢိဳလ္- ဥဒၶံေသာတအကနိ႒ဂါမီပုဂၢိဳလ္၊ ၆။ သကဒါဂါမ္ပုဂၢိဳလ္၊၊ ၇။ ဧကဗီဇီ ေသာတာပန္ပုဂၢိဳလ္၊ ၈။ ေကာလံေကာလ ေသာတာပန္ပုဂၢိဳလ္၊၊ ၉။ သတၱကၡတၱဳပရမ ေသာတာပန္ပုဂၢိဳလ္၊ ၁၀။ သရဏဂုံသုံးပါးႏွင့္ ငါးပါးသီလျမဲေသာ ပုဂၢိဳလ္၊ ၁၁။ သလာကဘတ္ ျမဲေသာ ပုဂၢိဳလ္၊ ၁၂။ ပကၡိကဘတ္ ျမဲေသာ ပုဂၢိဳလ္၊ ၁၃။ ဝါဆိုသကၤန္း အျမဲလွဴဒါန္းေသာ ပုဂၢိဳလ္။ ၁၄။ ေရတြင္း ေရကန္ လွဴဒါန္းေသာ ပုဂၢိဳလ္၊ ၁၅။ ေက်ာင္းလွဴဒါန္းေသာ ပုဂၢိဳလ္။ (အံ၊႒၊၃။၂၆၅။)
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2JNjeqF
လွဴသင့္မလွဴသင့္ႏွင့္ ဂုဏ္ကိုေမွ်ာ္၍ မလႉပါႏွင့္ 🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀 ဗုဒၶျမတ္စြာသည္ မိမိတို႔စားဖို႔အတြက္ ခ်က္ထားေသာ အစာကို လႉမႈေၾကာင့္ ( စားဦးစားဖ်ား ကို လႉမႈေၾကာင့္ ) မမြဲႏိုင္ဟုသာ မိန္႔ေတာ္မူခဲ႕သည္။ မိမိမွာ အပိုမရွိပဲ ေႂကြးယူ၍ လႉရျခင္း၊ ဂုဏ္ပကာသနကို ေမွ်ာ္၍ ရွိသမွ်အရင္းေလးပါကုန္ေအာင္ လႉျခင္း စသည္မ်ားကိုကား မမြဲႏိုင္ဟု မိန္႔ေတာ္မမူပါ။ #အရွင္ဇနကာဘိဝံသေရာေတာ္ဘုရားႀကီး #Posted_by_Words_of_Buddha
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2GoYCDi
လွဴသင့္မလွဴသင့္ႏွင့္ ဂုဏ္ကိုေမွ်ာ္၍ မလႉပါႏွင့္ 🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀 ဗုဒၶျမတ္စြာသည္ မိမိတို႔စားဖို႔အတြက္ ခ်က္ထားေသာ အစာကို လႉမႈေၾကာင့္ ( စားဦးစားဖ်ား ကို လႉမႈေၾကာင့္ ) မမြဲႏိုင္ဟုသာ မိန္႔ေတာ္မူခဲ႕သည္။ မိမိမွာ အပိုမရွိပဲ ေႂကြးယူ၍ လႉရျခင္း၊ ဂုဏ္ပကာသနကို ေမွ်ာ္၍ ရွိသမွ်အရင္းေလးပါကုန္ေအာင္ လႉျခင္း စသည္မ်ားကိုကား မမြဲႏိုင္ဟု မိန္႔ေတာ္မမူပါ။ #အရွင္ဇနကာဘိဝံသေရာေတာ္ဘုရားႀကီး #Posted_by_Words_of_Buddha
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2GoYCDi
Newer Posts
Older Posts
Home
Subscribe to:
Posts (Atom)