အလှူပေးခြင်းထက် သီလဆောင့်ခြင်းကပိုအရေးကြီး 🌲🌲🌲🌲🌲🌲 နေမိဇာတ်တော် 🌷🌷🌷🌷 တစ်ရံရောအခါ ဝိဒေဟရာဇ်တိုင်း၊ မိထီလာပြည်၌ မဃဒေဝမင်း စိုးစံသည်။ ထိုမင်းသည် တရားတော်၌ မွေ့လျော်သည်။ အသက်ကြီးရင့်၍ ဆံပင်ဖြူလာလျှင် ရဟန်းပြု၍ တောထွက်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ ဆံပင်၊ မုတ်ဆိတ်တို့ကို ပြုပြင်ပေးသော ဆတ္တာသည်အား မိမိ၏ ဆံပင်ဖြူလာလျှင် လျှောက်ထားရန် မှာကြားထားသည်။ တစ်နေ့သောအခါ ဆတ္တာသည် သည် မင်းကြီး၏ ဦးခေါင်း၌ ဆံပင်ဖြူ တစ်ပင်ကို တွေ့မြင်သည်။ ထိုအခါ “အရှင်မင်းကြီး- ဦးခေါင်းတော်၌ ဆံပင်ဖြူ တစ်ပင် တွေ့မြင်ပါသည်” ဟူ၍ လျှောက်ထားသည်။ မင်းကြီးလည်း သားတော် အိမ်ရှေ့မင်းသားကို ထီးနန်းပေးအပ်လိုက်သည်။ မိမိနည်းတူ “ဆံပင်ဖြူကို မြင်တွေ့လျှင် တောထွက်ပါ” ဟူ၍ မှာကြားသည်။ ထို့နောက် ထီးနန်းကို စွန့်သည်။ ရဟန်းပြု၍ တောထွက်သွားလေသည်။ ဤသို့လျှင် သား၊ မြေး၊ မြစ် အဆက်ဆက်တို့သည် ထီးနန်းကို စိုးစံကြသည်။ ဆံပင်ဖြူသောအခါ တောထွက်ကြသည်။ ထိုမဃဒေဝမင်းမှ ရှစ်သိန်း သုံးသောင်း တစ်ထောင် ကိုးရာ ကိုးဆယ်မြောက်သော မင်းသည် မိထိလာပြည်၌ ဆက်လက် စိုးစံသည်။ ထိုမင်းတွင် နေမိကုမာရ အမည်ရှိသော သားတော် တစ်ပါးရှိသည်။ ထိုနေမိ မင်းသားသည် ငယ်ရွယ်စဉ်မှစ၍ အလှူပေးသည်။ သီလ ဆောက်တည်သည်။ ရှေးအစဉ်အလာအတိုင်း ခမည်းတော်သည် ဆံပင်ဖြူသောအခါ တောထွက်သည်။ ထိုအခါ နေမိမင်းသားသည် ထီးနန်းကို ဆက်ခံရသည်။ နေမိမင်းသည် တိုင်းပြည်ကို မင်းကျင့်တရားနှင့် အညီ အုပ်ချုပ်သည်။ ထို့အပြင် မြို့တံခါးလေးခုနှင့် မြို့လယ်တို့၌ အလှူမဏ္ဍပ် ငါးခု ဆောက်သည်။ အလှူမဏ္ဍပ် တစ်ခုစီတွင် အသပြာ တစ်သိန်းကျစီဖြင့် နေ့စဉ်ပေးလှူသည်။ ငါးပါးသီလကို အမြဲ စောင့်ထိန်းသည်။ ဥပုသ်ကို လပြည့် လကွယ်နေ့တိုင်း ဆောက်တည်သည်။ တိုင်းသူပြည်သားတို့ကို ကုသိုလ် ကောင်းမှုပြုရန် တိုက်တွန်းသည်။ နေမိမင်း၏ အဆုံးအမကို နာယူကြသူတို့သည် ကွယ်လွန်သောအခါ နတ်ပြည်သို့ ရောက်ကြလေသည်။ ဤတွင် နတ်ပြည်မှာ နတ်ဦးရေ တိုးပွားစည်ကားနေ၏။ ငရဲပြည်ကား ခြောက်ကပ်နေသည်။ တစ်နေ့တွင် နေမိမင်းကြီးသည် အလှူပေးခြင်းနှင့် သီလ ဆောက်တည်ခြင်းတွင် မည်သည်က ပို၍ အကျိုးကြီးကြောင်း စဉ်းစားတွေးတောကာ ဆုံးဖြတ်မရနိုင်အောင် ရှိလေသည်။ ဤသို့ တွေးကြံသည်ကို သိကြားမင်း သိရှိသောအခါ လူ့ပြည်သို့ ဆင်းသက်လာသည်။ နေမိမင်းကြီးရှေ့၌ ကိုယ်ထင်ပြလျက် “အရှင်မင်းကြီး အလှူပေးခြင်းထက် သီလ စောင့်ခြင်းက ပို၍ အကျိုးကြီးပါသည်” ဟု ဟောပြောသည်။ ထို့နောက် တာဝတိံသာ နတ်ပြည်သို့ ပြန်ကြွသွားလေသည်။ ထိုအကြောင်းကို တာဝတိံသာနတ်ပြည်ရှိ နတ်များ သိရှိကြသောအခါ နေမိမင်းကြီးကို ဖူးတွေ့လိုသော ဆန္ဒများ ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။ သို့ဖြင့် နေမိမင်းကြီးကို နတ်ပြည်သို့ ပင့်ဆောင် ပြသပါရန် သိကြားမင်းအား တောင်းပန်ကြသည်။ သိကြားမင်းလည်း နတ်တို့ အလိုကို လိုက်လျောသည်။ မာတလိနတ်သားအား “နေမိမင်းကြီးကို ပင့်ဆောင်လော့” ဟူ၍ စေခိုင်းသည်။ မာတလိနတ်သားသည် သိန္ဓောမြင်း တစ်ထောင်ကသော ဝေဇယန္တာ ရထားဖြင့် နေမိမင်းကြီးကို လာရောက်ခေါ်သည်။ မိထိလာ ပြည်သူတို့ အံ့သြကာ ရင်သပ်ရှုမော ကြည့်ရှုကြသည်။ မာတလိသည် နေမိမင်းကြီးကို ပင့်ဖိတ်သည်။ မင်းကြီးလည်း နတ်ပြည်ကို မရောက်ဖူးသဖြင့် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံလိုက်သည်။ ပြည်သူတို့နှင့် နန်းတွင်းသူ နန်းတွင်းသားတို့အား “မကြာမီ ငါ ပြန်လာခဲ့မည်။ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့ကိုသာ မမေ့မလျော့ဘဲ ပြုကြပါ” ဟူ၍ မှာကြားသည်။ မာတလိနတ်သားသည် နေမိမင်းကြီးအား ငရဲပြည်မှ ဖြတ်သန်းခေါ်ဆောင်ရာ ကြိမ်ပိုက်ချောင်းငရဲ၊ ခွေး၊ ကျားကြီး ငရဲ၊ မီးတောက် ငရဲ၊ မီးကျီးတွင်းငရဲ၊ သံဘိုးငရဲ၊ ပြာပူမြတ်ငရဲ၊ လက်နက်ငရဲ၊ ဦးစောက်ကျငရဲနှင့် လက်ပံတောငရဲဘုံများကို ဖြတ်သန်းသွားရလေသည်။ ငရဲသားတို့ မည်သည့်အပြစ်ကို ပြုခဲ့၍ မည်သို့ ခံစားရပုံများကို နေမိမင်းကြီးအား မာတလိနတ်သားက ရှင်းပြလေသည်။ ထို့နောက် ရထားကိုလှည့်ကာ ကောင်းကင်ခရီးဖြင့် နှင်လေရာ မြင်းမိုရ်တောင်စဉ် ခုနစ်ထပ်သို့ မရောက်မီ ဗိရဏီနတ်သမီးဗိမာန်၊ သောနဒိနနတ်သားဗိမာန်၊ ဖန်သားဖြင့်ပြီးသော ဖလိကဝိမာနဗိမာန်၊ ဝေဠုရိယဝိမာန ဗိမာန်၊ ဒုတိယ၊ တတိယ ဖလိကဝိမာန ဗိမာန်၊ ဒုတိယ ဝေဠုရိယဝိမာန ဗိမာန်၊ ကဉ္စနဝိမာန ဗိမာန်၊ အာကာသဋ္ဌဝိမာနဗိမာန်တို့ကို ဖြတ်သန်းရ၍ မည်သည့် ကောင်းမှုကို ပြုခဲ့၍ မည်သို့ ခံစားရပုံများကို မာတလိနတ်သားက ရှင်းပြလေသည်။ ထို့နောက် သိကြားမင်းက ကြာမြင့်သဖြင့် အမြန်လာရန် မာတလိနတ်သားကို ခေါ်ယူသဖြင့် စတုမဟာရာဇ် နတ်ဘုံကို ဖြတ်ကာ တာ၀တိ ံသာ နတ်ဘုံသ သိကြားမင်းထံ ရောက်ရှိလေသည်။ ထို့နောက် နတ်ပရိသတ်အား ဒါန၊ သီလ အကျိုးများကို ဟောပြောကာ လူ့ပြည်သို့ ဆင်းသက်ခဲ့ပြီး လူအများကို ပြန်ပြောင်း ပြောပြလေသည်။ တတိယအရွယ်ရောက်၍ ဆံဖြူတစ်ချောင်းမြင်လျှင်ပင် တောထွက်တော်မူခဲ့လေသည်။ ။ (ငရဲခန်းနှင့်၊ ဘုံခန်းထွေထွေ၊ ရှုမြင်လေ၍၊ သံဝေဂစိတ်၊ နေက္ခမပါရမီ ဖြည့်ခဲ့ပြီ။ ) ဇာတ်ပေါင်း။ ။ သိကြားမင်း - အနုရုဒ္ဓါ၊ မာတလိနတ်သား - အရှင်အာနန္ဒာ၊ မယ်တော် - မဟာမာယာဒေဝီ၊ နေမိမင်း - ဗုဒ္ဓ။ အလှူပေးခွငျးထကျ သီလဆောငျ့ခွငျးကပိုအရေးကွီး 🌲🌲🌲🌲🌲🌲 နမေိဇာတျတောျ 🌷🌷🌷🌷 တဈရံရောအခါ ဝိဒဟေရာဇျတိုငျး၊ မိထီလာပွညျ၌ မဃဒဝေမငျး စိုးစံသညျ။ ထိုမငျးသညျ တရားတောျ၌ မှေ့လြောျသညျ။ အသကျကွီးရင့ျ၍ ဆံပငျဖွူလာလြှငျ ရဟနျးပွု၍ တောထှကျမညျဟု ဆုံးဖွတျထားသညျ။ ဆံပငျ၊ မုတျဆိတျတို့ကို ပွုပွငျပေးသော ဆတ်တာသညျအား မိမိ၏ ဆံပငျဖွူလာလြှငျ လြှောကျထားရနျ မှာကွားထားသညျ။ တဈနေ့သောအခါ ဆတ်တာသညျ သညျ မငျးကွီး၏ ဦးခေါငျး၌ ဆံပငျဖွူ တဈပငျကို တှေ့မွငျသညျ။ ထိုအခါ “အရှငျမငျးကွီး- ဦးခေါငျးတောျ၌ ဆံပငျဖွူ တဈပငျ တှေ့မွငျပါသညျ” ဟူ၍ လြှောကျထားသညျ။ မငျးကွီးလညျး သားတောျ အိမျရှေ့မငျးသားကို ထီးနနျးပေးအပျလိုကျသညျ။ မိမိနညျးတူ “ဆံပငျဖွူကို မွငျတှေ့လြှငျ တောထှကျပါ” ဟူ၍ မှာကွားသညျ။ ထို့နောကျ ထီးနနျးကို စှနျ့သညျ။ ရဟနျးပွု၍ တောထှကျသှားလသေညျ။ ဤသို့လြှငျ သား၊ မွေး၊ မွဈ အဆကျဆကျတို့သညျ ထီးနနျးကို စိုးစံကွသညျ။ ဆံပငျဖွူသောအခါ တောထှကျကွသညျ။ ထိုမဃဒဝေမငျးမှ ရှဈသိနျး သုံးသောငျး တဈထောငျ ကိုးရာ ကိုးဆယျမွောကျသော မငျးသညျ မိထိလာပွညျ၌ ဆကျလကျ စိုးစံသညျ။ ထိုမငျးတှငျ နမေိကုမာရ အမညျရှိသော သားတောျ တဈပါးရှိသညျ။ ထိုနမေိ မငျးသားသညျ ငယျရှယျစဉျမှစ၍ အလှူပေးသညျ။ သီလ ဆောကျတညျသညျ။ ရှေးအစဉျအလာအတိုငျး ခမညျးတောျသညျ ဆံပငျဖွူသောအခါ တောထှကျသညျ။ ထိုအခါ နမေိမငျးသားသညျ ထီးနနျးကို ဆကျခံရသညျ။ နမေိမငျးသညျ တိုငျးပွညျကို မငျးကငြ့ျတရားနှင့ျ အညီ အုပျခြုပျသညျ။ ထို့အပွငျ မွို့တံခါးလေးခုနှင့ျ မွို့လယျတို့၌ အလှူမဏ်ဍပျ ငါးခု ဆောကျသညျ။ အလှူမဏ်ဍပျ တဈခုစီတှငျ အသပွာ တဈသိနျးကစြီဖွင့ျ နေ့စဉျပေးလှူသညျ။ ငါးပါးသီလကို အမွဲ စောင့ျထိနျးသညျ။ ဥပုသျကို လပွည့ျ လကှယျနေ့တိုငျး ဆောကျတညျသညျ။ တိုငျးသူပွညျသားတို့ကို ကုသိုလျ ကောငျးမှုပွုရနျ တိုကျတှနျးသညျ။ နမေိမငျး၏ အဆုံးအမကို နာယူကွသူတို့သညျ ကှယျလှနျသောအခါ နတျပွညျသို့ ရောကျကွလသေညျ။ ဤတှငျ နတျပွညျမှာ နတျဦးရေ တိုးပှားစညျကားနေ၏။ ငရဲပွညျကား ခွောကျကပျနသေညျ။ တဈနေ့တှငျ နမေိမငျးကွီးသညျ အလှူပေးခွငျးနှင့ျ သီလ ဆောကျတညျခွငျးတှငျ မညျသညျက ပို၍ အကြိုးကွီးကွောငျး စဉျးစားတှေးတောကာ ဆုံးဖွတျမရနိုငျအောငျ ရှိလသေညျ။ ဤသို့ တှေးကွံသညျကို သိကွားမငျး သိရှိသောအခါ လူ့ပွညျသို့ ဆငျးသကျလာသညျ။ နမေိမငျးကွီးရှေ့၌ ကိုယျထငျပွလကြျ “အရှငျမငျးကွီး အလှူပေးခွငျးထကျ သီလ စောင့ျခွငျးက ပို၍ အကြိုးကွီးပါသညျ” ဟု ဟောပွောသညျ။ ထို့နောကျ တာဝတိံသာ နတျပွညျသို့ ပွနျကွှသှားလသေညျ။ ထိုအကွောငျးကို တာဝတိံသာနတျပွညျရှိ နတျမြား သိရှိကွသောအခါ နမေိမငျးကွီးကို ဖူးတှေ့လိုသော ဆန်ဒမြား ဖွဈပေါျလာကွသညျ။ သို့ဖွင့ျ နမေိမငျးကွီးကို နတျပွညျသို့ ပင့ျဆောငျ ပွသပါရနျ သိကွားမငျးအား တောငျးပနျကွသညျ။ သိကွားမငျးလညျး နတျတို့ အလိုကို လိုကျလြောသညျ။ မာတလိနတျသားအား “နမေိမငျးကွီးကို ပင့ျဆောငျလော့” ဟူ၍ စခေိုငျးသညျ။ မာတလိနတျသားသညျ သိန်ဓောမွငျး တဈထောငျကသော ဝဇေယန်တာ ရထားဖွင့ျ နမေိမငျးကွီးကို လာရောကျခေါျသညျ။ မိထိလာ ပွညျသူတို့ အံ့သွကာ ရငျသပျရှုမော ကွည့ျရှုကွသညျ။ မာတလိသညျ နမေိမငျးကွီးကို ပင့ျဖိတျသညျ။ မငျးကွီးလညျး နတျပွညျကို မရောကျဖူးသဖွင့ျ ဝမျးမွောကျဝမျးသာ လကျခံလိုကျသညျ။ ပွညျသူတို့နှင့ျ နနျးတှငျးသူ နနျးတှငျးသားတို့အား “မကွာမီ ငါ ပွနျလာခဲ့မညျ။ ကုသိုလျကောငျးမှုတို့ကိုသာ မမေ့မလြော့ဘဲ ပွုကွပါ” ဟူ၍ မှာကွားသညျ။ မာတလိနတျသားသညျ နမေိမငျးကွီးအား ငရဲပွညျမှ ဖွတျသနျးခေါျဆောငျရာ ကွိမျပိုကျခြောငျးငရဲ၊ ခှေး၊ ကြားကွီး ငရဲ၊ မီးတောကျ ငရဲ၊ မီးကြီးတှငျးငရဲ၊ သံဘိုးငရဲ၊ ပွာပူမွတျငရဲ၊ လကျနကျငရဲ၊ ဦးစောကျကငြရဲနှငျ့ လကျပံတောငရဲဘုံမြားကို ဖွတျသနျးသှားရလသေညျ။ ငရဲသားတို့ မညျသညျ့အပွဈကို ပွုခဲ့၍ မညျသို့ ခံစားရပုံမြားကို နမေိမငျးကွီးအား မာတလိနတျသားက ရှငျးပွလသေညျ။ ထို့နောကျ ရထားကိုလှည့ျကာ ကောငျးကငျခရီးဖွငျ့ နှငျလရော မွငျးမိုရျတောငျစဉျ ခုနဈထပျသို့ မရောကျမီ ဗိရဏီနတျသမီးဗိမာနျ၊ သောနဒိနနတျသားဗိမာနျ၊ ဖနျသားဖွငျ့ပွီးသော ဖလိကဝိမာနဗိမာနျ၊ ဝဠေုရိယဝိမာန ဗိမာနျ၊ ဒုတိယ၊ တတိယ ဖလိကဝိမာန ဗိမာနျ၊ ဒုတိယ ဝဠေုရိယဝိမာန ဗိမာနျ၊ ကဉ်စနဝိမာန ဗိမာနျ၊ အာကာသဋ်ဌဝိမာနဗိမာနျတို့ကို ဖွတျသနျးရ၍ မညျသညျ့ ကောငျးမှုကို ပွုခဲ့၍ မညျသို့ ခံစားရပုံမြားကို မာတလိနတျသားက ရှငျးပွလသေညျ။ ထို့နောကျ သိကွားမငျးက ကွာမွငျ့သဖွငျ့ အမွနျလာရနျ မာတလိနတျသားကို ခေါျယူသဖွငျ့ စတုမဟာရာဇျ နတျဘုံကို ဖွတျကာ တာ၀တိ ံသာ နတျဘုံသ သိကွားမငျးထံ ရောကျရှိလသေညျ။ ထို့နောကျ နတျပရိသတျအား ဒါန၊ သီလ အကြိုးမြားကို ဟောပွောကာ လူ့ပွညျသို့ ဆငျးသကျခဲ့ပွီး လူအမြားကို ပွနျပွောငျး ပွောပွလသေညျ။ တတိယအရှယျရောကျ၍ ဆံဖွူတဈခြောငျးမွငျလြှငျပငျ တောထှကျတောျမူခဲ့လသေညျ။ ။ (ငရဲခနျးနှငျ့၊ ဘုံခနျးထှထှေေ၊ ရှုမွငျလေ၍၊ သံဝဂေစိတျ၊ နကေ်ခမပါရမီ ဖွညျ့ခဲ့ပွီ။ ) ဇာတျပေါငျး။ ။ သိကွားမငျး - အနုရုဒ်ဓါ၊ မာတလိနတျသား - အရှငျအာနန်ဒာ၊ မယျတောျ - မဟာမာယာဒဝေီ၊ နမေိမငျး - ဗုဒ်ဓ။

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2rAWtzS

အလှူပေးခြင်းထက် သီလဆောင့်ခြင်းကပိုအရေးကြီး 🌲🌲🌲🌲🌲🌲 နေမိဇာတ်တော် 🌷🌷🌷🌷 တစ်ရံရောအခါ ဝိဒေဟရာဇ်တိုင်း၊ မိထီလာပြည်၌ မဃဒေဝမင်း စိုးစံသည်။ ထိုမင်းသည် တရားတော်၌ မွေ့လျော်သည်။ အသက်ကြီးရင့်၍ ဆံပင်ဖြူလာလျှင် ရဟန်းပြု၍ တောထွက်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ ဆံပင်၊ မုတ်ဆိတ်တို့ကို ပြုပြင်ပေးသော ဆတ္တာသည်အား မိမိ၏ ဆံပင်ဖြူလာလျှင် လျှောက်ထားရန် မှာကြားထားသည်။ တစ်နေ့သောအခါ ဆတ္တာသည် သည် မင်းကြီး၏ ဦးခေါင်း၌ ဆံပင်ဖြူ တစ်ပင်ကို တွေ့မြင်သည်။ ထိုအခါ “အရှင်မင်းကြီး- ဦးခေါင်းတော်၌ ဆံပင်ဖြူ တစ်ပင် တွေ့မြင်ပါသည်” ဟူ၍ လျှောက်ထားသည်။ မင်းကြီးလည်း သားတော် အိမ်ရှေ့မင်းသားကို ထီးနန်းပေးအပ်လိုက်သည်။ မိမိနည်းတူ “ဆံပင်ဖြူကို မြင်တွေ့လျှင် တောထွက်ပါ” ဟူ၍ မှာကြားသည်။ ထို့နောက် ထီးနန်းကို စွန့်သည်။ ရဟန်းပြု၍ တောထွက်သွားလေသည်။ ဤသို့လျှင် သား၊ မြေး၊ မြစ် အဆက်ဆက်တို့သည် ထီးနန်းကို စိုးစံကြသည်။ ဆံပင်ဖြူသောအခါ တောထွက်ကြသည်။ ထိုမဃဒေဝမင်းမှ ရှစ်သိန်း သုံးသောင်း တစ်ထောင် ကိုးရာ ကိုးဆယ်မြောက်သော မင်းသည် မိထိလာပြည်၌ ဆက်လက် စိုးစံသည်။ ထိုမင်းတွင် နေမိကုမာရ အမည်ရှိသော သားတော် တစ်ပါးရှိသည်။ ထိုနေမိ မင်းသားသည် ငယ်ရွယ်စဉ်မှစ၍ အလှူပေးသည်။ သီလ ဆောက်တည်သည်။ ရှေးအစဉ်အလာအတိုင်း ခမည်းတော်သည် ဆံပင်ဖြူသောအခါ တောထွက်သည်။ ထိုအခါ နေမိမင်းသားသည် ထီးနန်းကို ဆက်ခံရသည်။ နေမိမင်းသည် တိုင်းပြည်ကို မင်းကျင့်တရားနှင့် အညီ အုပ်ချုပ်သည်။ ထို့အပြင် မြို့တံခါးလေးခုနှင့် မြို့လယ်တို့၌ အလှူမဏ္ဍပ် ငါးခု ဆောက်သည်။ အလှူမဏ္ဍပ် တစ်ခုစီတွင် အသပြာ တစ်သိန်းကျစီဖြင့် နေ့စဉ်ပေးလှူသည်။ ငါးပါးသီလကို အမြဲ စောင့်ထိန်းသည်။ ဥပုသ်ကို လပြည့် လကွယ်နေ့တိုင်း ဆောက်တည်သည်။ တိုင်းသူပြည်သားတို့ကို ကုသိုလ် ကောင်းမှုပြုရန် တိုက်တွန်းသည်။ နေမိမင်း၏ အဆုံးအမကို နာယူကြသူတို့သည် ကွယ်လွန်သောအခါ နတ်ပြည်သို့ ရောက်ကြလေသည်။ ဤတွင် နတ်ပြည်မှာ နတ်ဦးရေ တိုးပွားစည်ကားနေ၏။ ငရဲပြည်ကား ခြောက်ကပ်နေသည်။ တစ်နေ့တွင် နေမိမင်းကြီးသည် အလှူပေးခြင်းနှင့် သီလ ဆောက်တည်ခြင်းတွင် မည်သည်က ပို၍ အကျိုးကြီးကြောင်း စဉ်းစားတွေးတောကာ ဆုံးဖြတ်မရနိုင်အောင် ရှိလေသည်။ ဤသို့ တွေးကြံသည်ကို သိကြားမင်း သိရှိသောအခါ လူ့ပြည်သို့ ဆင်းသက်လာသည်။ နေမိမင်းကြီးရှေ့၌ ကိုယ်ထင်ပြလျက် “အရှင်မင်းကြီး အလှူပေးခြင်းထက် သီလ စောင့်ခြင်းက ပို၍ အကျိုးကြီးပါသည်” ဟု ဟောပြောသည်။ ထို့နောက် တာဝတိံသာ နတ်ပြည်သို့ ပြန်ကြွသွားလေသည်။ ထိုအကြောင်းကို တာဝတိံသာနတ်ပြည်ရှိ နတ်များ သိရှိကြသောအခါ နေမိမင်းကြီးကို ဖူးတွေ့လိုသော ဆန္ဒများ ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။ သို့ဖြင့် နေမိမင်းကြီးကို နတ်ပြည်သို့ ပင့်ဆောင် ပြသပါရန် သိကြားမင်းအား တောင်းပန်ကြသည်။ သိကြားမင်းလည်း နတ်တို့ အလိုကို လိုက်လျောသည်။ မာတလိနတ်သားအား “နေမိမင်းကြီးကို ပင့်ဆောင်လော့” ဟူ၍ စေခိုင်းသည်။ မာတလိနတ်သားသည် သိန္ဓောမြင်း တစ်ထောင်ကသော ဝေဇယန္တာ ရထားဖြင့် နေမိမင်းကြီးကို လာရောက်ခေါ်သည်။ မိထိလာ ပြည်သူတို့ အံ့သြကာ ရင်သပ်ရှုမော ကြည့်ရှုကြသည်။ မာတလိသည် နေမိမင်းကြီးကို ပင့်ဖိတ်သည်။ မင်းကြီးလည်း နတ်ပြည်ကို မရောက်ဖူးသဖြင့် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံလိုက်သည်။ ပြည်သူတို့နှင့် နန်းတွင်းသူ နန်းတွင်းသားတို့အား “မကြာမီ ငါ ပြန်လာခဲ့မည်။ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့ကိုသာ မမေ့မလျော့ဘဲ ပြုကြပါ” ဟူ၍ မှာကြားသည်။ မာတလိနတ်သားသည် နေမိမင်းကြီးအား ငရဲပြည်မှ ဖြတ်သန်းခေါ်ဆောင်ရာ ကြိမ်ပိုက်ချောင်းငရဲ၊ ခွေး၊ ကျားကြီး ငရဲ၊ မီးတောက် ငရဲ၊ မီးကျီးတွင်းငရဲ၊ သံဘိုးငရဲ၊ ပြာပူမြတ်ငရဲ၊ လက်နက်ငရဲ၊ ဦးစောက်ကျငရဲနှင့် လက်ပံတောငရဲဘုံများကို ဖြတ်သန်းသွားရလေသည်။ ငရဲသားတို့ မည်သည့်အပြစ်ကို ပြုခဲ့၍ မည်သို့ ခံစားရပုံများကို နေမိမင်းကြီးအား မာတလိနတ်သားက ရှင်းပြလေသည်။ ထို့နောက် ရထားကိုလှည့်ကာ ကောင်းကင်ခရီးဖြင့် နှင်လေရာ မြင်းမိုရ်တောင်စဉ် ခုနစ်ထပ်သို့ မရောက်မီ ဗိရဏီနတ်သမီးဗိမာန်၊ သောနဒိနနတ်သားဗိမာန်၊ ဖန်သားဖြင့်ပြီးသော ဖလိကဝိမာနဗိမာန်၊ ဝေဠုရိယဝိမာန ဗိမာန်၊ ဒုတိယ၊ တတိယ ဖလိကဝိမာန ဗိမာန်၊ ဒုတိယ ဝေဠုရိယဝိမာန ဗိမာန်၊ ကဉ္စနဝိမာန ဗိမာန်၊ အာကာသဋ္ဌဝိမာနဗိမာန်တို့ကို ဖြတ်သန်းရ၍ မည်သည့် ကောင်းမှုကို ပြုခဲ့၍ မည်သို့ ခံစားရပုံများကို မာတလိနတ်သားက ရှင်းပြလေသည်။ ထို့နောက် သိကြားမင်းက ကြာမြင့်သဖြင့် အမြန်လာရန် မာတလိနတ်သားကို ခေါ်ယူသဖြင့် စတုမဟာရာဇ် နတ်ဘုံကို ဖြတ်ကာ တာ၀တိ ံသာ နတ်ဘုံသ သိကြားမင်းထံ ရောက်ရှိလေသည်။ ထို့နောက် နတ်ပရိသတ်အား ဒါန၊ သီလ အကျိုးများကို ဟောပြောကာ လူ့ပြည်သို့ ဆင်းသက်ခဲ့ပြီး လူအများကို ပြန်ပြောင်း ပြောပြလေသည်။ တတိယအရွယ်ရောက်၍ ဆံဖြူတစ်ချောင်းမြင်လျှင်ပင် တောထွက်တော်မူခဲ့လေသည်။ ။ (ငရဲခန်းနှင့်၊ ဘုံခန်းထွေထွေ၊ ရှုမြင်လေ၍၊ သံဝေဂစိတ်၊ နေက္ခမပါရမီ ဖြည့်ခဲ့ပြီ။ ) ဇာတ်ပေါင်း။ ။ သိကြားမင်း - အနုရုဒ္ဓါ၊ မာတလိနတ်သား - အရှင်အာနန္ဒာ၊ မယ်တော် - မဟာမာယာဒေဝီ၊ နေမိမင်း - ဗုဒ္ဓ။ အလှူပေးခွငျးထကျ သီလဆောငျ့ခွငျးကပိုအရေးကွီး 🌲🌲🌲🌲🌲🌲 နမေိဇာတျတောျ 🌷🌷🌷🌷 တဈရံရောအခါ ဝိဒဟေရာဇျတိုငျး၊ မိထီလာပွညျ၌ မဃဒဝေမငျး စိုးစံသညျ။ ထိုမငျးသညျ တရားတောျ၌ မှေ့လြောျသညျ။ အသကျကွီးရင့ျ၍ ဆံပငျဖွူလာလြှငျ ရဟနျးပွု၍ တောထှကျမညျဟု ဆုံးဖွတျထားသညျ။ ဆံပငျ၊ မုတျဆိတျတို့ကို ပွုပွငျပေးသော ဆတ်တာသညျအား မိမိ၏ ဆံပငျဖွူလာလြှငျ လြှောကျထားရနျ မှာကွားထားသညျ။ တဈနေ့သောအခါ ဆတ်တာသညျ သညျ မငျးကွီး၏ ဦးခေါငျး၌ ဆံပငျဖွူ တဈပငျကို တှေ့မွငျသညျ။ ထိုအခါ “အရှငျမငျးကွီး- ဦးခေါငျးတောျ၌ ဆံပငျဖွူ တဈပငျ တှေ့မွငျပါသညျ” ဟူ၍ လြှောကျထားသညျ။ မငျးကွီးလညျး သားတောျ အိမျရှေ့မငျးသားကို ထီးနနျးပေးအပျလိုကျသညျ။ မိမိနညျးတူ “ဆံပငျဖွူကို မွငျတှေ့လြှငျ တောထှကျပါ” ဟူ၍ မှာကွားသညျ။ ထို့နောကျ ထီးနနျးကို စှနျ့သညျ။ ရဟနျးပွု၍ တောထှကျသှားလသေညျ။ ဤသို့လြှငျ သား၊ မွေး၊ မွဈ အဆကျဆကျတို့သညျ ထီးနနျးကို စိုးစံကွသညျ။ ဆံပငျဖွူသောအခါ တောထှကျကွသညျ။ ထိုမဃဒဝေမငျးမှ ရှဈသိနျး သုံးသောငျး တဈထောငျ ကိုးရာ ကိုးဆယျမွောကျသော မငျးသညျ မိထိလာပွညျ၌ ဆကျလကျ စိုးစံသညျ။ ထိုမငျးတှငျ နမေိကုမာရ အမညျရှိသော သားတောျ တဈပါးရှိသညျ။ ထိုနမေိ မငျးသားသညျ ငယျရှယျစဉျမှစ၍ အလှူပေးသညျ။ သီလ ဆောကျတညျသညျ။ ရှေးအစဉျအလာအတိုငျး ခမညျးတောျသညျ ဆံပငျဖွူသောအခါ တောထှကျသညျ။ ထိုအခါ နမေိမငျးသားသညျ ထီးနနျးကို ဆကျခံရသညျ။ နမေိမငျးသညျ တိုငျးပွညျကို မငျးကငြ့ျတရားနှင့ျ အညီ အုပျခြုပျသညျ။ ထို့အပွငျ မွို့တံခါးလေးခုနှင့ျ မွို့လယျတို့၌ အလှူမဏ်ဍပျ ငါးခု ဆောကျသညျ။ အလှူမဏ်ဍပျ တဈခုစီတှငျ အသပွာ တဈသိနျးကစြီဖွင့ျ နေ့စဉျပေးလှူသညျ။ ငါးပါးသီလကို အမွဲ စောင့ျထိနျးသညျ။ ဥပုသျကို လပွည့ျ လကှယျနေ့တိုငျး ဆောကျတညျသညျ။ တိုငျးသူပွညျသားတို့ကို ကုသိုလျ ကောငျးမှုပွုရနျ တိုကျတှနျးသညျ။ နမေိမငျး၏ အဆုံးအမကို နာယူကွသူတို့သညျ ကှယျလှနျသောအခါ နတျပွညျသို့ ရောကျကွလသေညျ။ ဤတှငျ နတျပွညျမှာ နတျဦးရေ တိုးပှားစညျကားနေ၏။ ငရဲပွညျကား ခွောကျကပျနသေညျ။ တဈနေ့တှငျ နမေိမငျးကွီးသညျ အလှူပေးခွငျးနှင့ျ သီလ ဆောကျတညျခွငျးတှငျ မညျသညျက ပို၍ အကြိုးကွီးကွောငျး စဉျးစားတှေးတောကာ ဆုံးဖွတျမရနိုငျအောငျ ရှိလသေညျ။ ဤသို့ တှေးကွံသညျကို သိကွားမငျး သိရှိသောအခါ လူ့ပွညျသို့ ဆငျးသကျလာသညျ။ နမေိမငျးကွီးရှေ့၌ ကိုယျထငျပွလကြျ “အရှငျမငျးကွီး အလှူပေးခွငျးထကျ သီလ စောင့ျခွငျးက ပို၍ အကြိုးကွီးပါသညျ” ဟု ဟောပွောသညျ။ ထို့နောကျ တာဝတိံသာ နတျပွညျသို့ ပွနျကွှသှားလသေညျ။ ထိုအကွောငျးကို တာဝတိံသာနတျပွညျရှိ နတျမြား သိရှိကွသောအခါ နမေိမငျးကွီးကို ဖူးတှေ့လိုသော ဆန်ဒမြား ဖွဈပေါျလာကွသညျ။ သို့ဖွင့ျ နမေိမငျးကွီးကို နတျပွညျသို့ ပင့ျဆောငျ ပွသပါရနျ သိကွားမငျးအား တောငျးပနျကွသညျ။ သိကွားမငျးလညျး နတျတို့ အလိုကို လိုကျလြောသညျ။ မာတလိနတျသားအား “နမေိမငျးကွီးကို ပင့ျဆောငျလော့” ဟူ၍ စခေိုငျးသညျ။ မာတလိနတျသားသညျ သိန်ဓောမွငျး တဈထောငျကသော ဝဇေယန်တာ ရထားဖွင့ျ နမေိမငျးကွီးကို လာရောကျခေါျသညျ။ မိထိလာ ပွညျသူတို့ အံ့သွကာ ရငျသပျရှုမော ကွည့ျရှုကွသညျ။ မာတလိသညျ နမေိမငျးကွီးကို ပင့ျဖိတျသညျ။ မငျးကွီးလညျး နတျပွညျကို မရောကျဖူးသဖွင့ျ ဝမျးမွောကျဝမျးသာ လကျခံလိုကျသညျ။ ပွညျသူတို့နှင့ျ နနျးတှငျးသူ နနျးတှငျးသားတို့အား “မကွာမီ ငါ ပွနျလာခဲ့မညျ။ ကုသိုလျကောငျးမှုတို့ကိုသာ မမေ့မလြော့ဘဲ ပွုကွပါ” ဟူ၍ မှာကွားသညျ။ မာတလိနတျသားသညျ နမေိမငျးကွီးအား ငရဲပွညျမှ ဖွတျသနျးခေါျဆောငျရာ ကွိမျပိုကျခြောငျးငရဲ၊ ခှေး၊ ကြားကွီး ငရဲ၊ မီးတောကျ ငရဲ၊ မီးကြီးတှငျးငရဲ၊ သံဘိုးငရဲ၊ ပွာပူမွတျငရဲ၊ လကျနကျငရဲ၊ ဦးစောကျကငြရဲနှငျ့ လကျပံတောငရဲဘုံမြားကို ဖွတျသနျးသှားရလသေညျ။ ငရဲသားတို့ မညျသညျ့အပွဈကို ပွုခဲ့၍ မညျသို့ ခံစားရပုံမြားကို နမေိမငျးကွီးအား မာတလိနတျသားက ရှငျးပွလသေညျ။ ထို့နောကျ ရထားကိုလှည့ျကာ ကောငျးကငျခရီးဖွငျ့ နှငျလရော မွငျးမိုရျတောငျစဉျ ခုနဈထပျသို့ မရောကျမီ ဗိရဏီနတျသမီးဗိမာနျ၊ သောနဒိနနတျသားဗိမာနျ၊ ဖနျသားဖွငျ့ပွီးသော ဖလိကဝိမာနဗိမာနျ၊ ဝဠေုရိယဝိမာန ဗိမာနျ၊ ဒုတိယ၊ တတိယ ဖလိကဝိမာန ဗိမာနျ၊ ဒုတိယ ဝဠေုရိယဝိမာန ဗိမာနျ၊ ကဉ်စနဝိမာန ဗိမာနျ၊ အာကာသဋ်ဌဝိမာနဗိမာနျတို့ကို ဖွတျသနျးရ၍ မညျသညျ့ ကောငျးမှုကို ပွုခဲ့၍ မညျသို့ ခံစားရပုံမြားကို မာတလိနတျသားက ရှငျးပွလသေညျ။ ထို့နောကျ သိကွားမငျးက ကွာမွငျ့သဖွငျ့ အမွနျလာရနျ မာတလိနတျသားကို ခေါျယူသဖွငျ့ စတုမဟာရာဇျ နတျဘုံကို ဖွတျကာ တာ၀တိ ံသာ နတျဘုံသ သိကွားမငျးထံ ရောကျရှိလသေညျ။ ထို့နောကျ နတျပရိသတျအား ဒါန၊ သီလ အကြိုးမြားကို ဟောပွောကာ လူ့ပွညျသို့ ဆငျးသကျခဲ့ပွီး လူအမြားကို ပွနျပွောငျး ပွောပွလသေညျ။ တတိယအရှယျရောကျ၍ ဆံဖွူတဈခြောငျးမွငျလြှငျပငျ တောထှကျတောျမူခဲ့လသေညျ။ ။ (ငရဲခနျးနှငျ့၊ ဘုံခနျးထှထှေေ၊ ရှုမွငျလေ၍၊ သံဝဂေစိတျ၊ နကေ်ခမပါရမီ ဖွညျ့ခဲ့ပွီ။ ) ဇာတျပေါငျး။ ။ သိကွားမငျး - အနုရုဒ်ဓါ၊ မာတလိနတျသား - အရှငျအာနန်ဒာ၊ မယျတောျ - မဟာမာယာဒဝေီ၊ နမေိမငျး - ဗုဒ်ဓ။

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2rAWtzS

မဂ်လာနံနက်ခင်းပါ ဓမ္မမိတ်ဆွေအပေါင်း သက်ရှည်ကျန်းမာ စိတ်ချမ်းသာ လိုရာဆန္ဒပြည့်ကြပါစေ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/34qzNAB

မဂ်လာနံနက်ခင်းပါ ဓမ္မမိတ်ဆွေအပေါင်း သက်ရှည်ကျန်းမာ စိတ်ချမ်းသာ လိုရာဆန္ဒပြည့်ကြပါစေ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/34qzNAB

ကိုယ့်စိတ် ကောင်းခဲ့ရင် အကျိုးပေးကောင်းမယ်။ ကိုယ့်စိတ် ဆိုးခဲ့ရင် အကျိုးပေးဆိုးမယ်။ ငါအဆင်မပြေတာ စိတ်ညစ်ရတာ ဘယ်သူ့ကြောင့်ဆိုပြီး ဘယ်သူ့ကိုမှ အပြစ်ပုံချမနေပါနဲ့။ ငါအခုကောင်းနေတာပဲ ငါ့ကျမှ ဘာလို့ အဆင်မပြေဖြစ်ရတာလဲ ဒုက္ခတွေ့ရတာလဲလို့ ညည်းမနေပါနဲ့။ ဘဝဆိုတာ ဒီတစ်ဘဝတည်း ဖြစ်တည်နေတာမဟုတ်ဘူး။ အကြောင်းတရားမဲ့ပြီး ဘယ်အကျိုးတရားမှမဖြစ်ဘူး ကိုယ့်ကြောင့်ချည်းပဲဆိုတာ သိပါ။ (ဓမ္မဒူတ ဒေါက်တာအရှင်ဆေကိန္ဒ) ကိုယ့္စိတ္ ေကာင္းခဲ့ရင္ အက်ိဳးေပးေကာင္းမယ္။ ကိုယ့္စိတ္ ဆိုးခဲ့ရင္ အက်ိဳးေပးဆိုးမယ္။ ငါအဆင္မေျပတာ စိတ္ညစ္ရတာ ဘယ္သူ႕ေၾကာင့္ဆိုၿပီး ဘယ္သူ႕ကိုမွ အျပစ္ပုံခ်မေနပါနဲ႕။ ငါအခုေကာင္းေနတာပဲ ငါ့က်မွ ဘာလို႔ အဆင္မေျပျဖစ္ရတာလဲ ဒုကၡေတြ႕ရတာလဲလို႔ ညည္းမေနပါနဲ႕။ ဘဝဆိုတာ ဒီတစ္ဘဝတည္း ျဖစ္တည္ေနတာမဟုတ္ဘူး။ အေၾကာင္းတရားမဲ့ၿပီး ဘယ္အက်ိဳးတရားမွမျဖစ္ဘူး ကိုယ့္ေၾကာင့္ခ်ည္းပဲဆိုတာ သိပါ။ (ဓမၼဒူတ ေဒါက္တာအရွင္ေဆကိႏၵ)

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/34tQDi0

ကိုယ့်စိတ် ကောင်းခဲ့ရင် အကျိုးပေးကောင်းမယ်။ ကိုယ့်စိတ် ဆိုးခဲ့ရင် အကျိုးပေးဆိုးမယ်။ ငါအဆင်မပြေတာ စိတ်ညစ်ရတာ ဘယ်သူ့ကြောင့်ဆိုပြီး ဘယ်သူ့ကိုမှ အပြစ်ပုံချမနေပါနဲ့။ ငါအခုကောင်းနေတာပဲ ငါ့ကျမှ ဘာလို့ အဆင်မပြေဖြစ်ရတာလဲ ဒုက္ခတွေ့ရတာလဲလို့ ညည်းမနေပါနဲ့။ ဘဝဆိုတာ ဒီတစ်ဘဝတည်း ဖြစ်တည်နေတာမဟုတ်ဘူး။ အကြောင်းတရားမဲ့ပြီး ဘယ်အကျိုးတရားမှမဖြစ်ဘူး ကိုယ့်ကြောင့်ချည်းပဲဆိုတာ သိပါ။ (ဓမ္မဒူတ ဒေါက်တာအရှင်ဆေကိန္ဒ) ကိုယ့္စိတ္ ေကာင္းခဲ့ရင္ အက်ိဳးေပးေကာင္းမယ္။ ကိုယ့္စိတ္ ဆိုးခဲ့ရင္ အက်ိဳးေပးဆိုးမယ္။ ငါအဆင္မေျပတာ စိတ္ညစ္ရတာ ဘယ္သူ႕ေၾကာင့္ဆိုၿပီး ဘယ္သူ႕ကိုမွ အျပစ္ပုံခ်မေနပါနဲ႕။ ငါအခုေကာင္းေနတာပဲ ငါ့က်မွ ဘာလို႔ အဆင္မေျပျဖစ္ရတာလဲ ဒုကၡေတြ႕ရတာလဲလို႔ ညည္းမေနပါနဲ႕။ ဘဝဆိုတာ ဒီတစ္ဘဝတည္း ျဖစ္တည္ေနတာမဟုတ္ဘူး။ အေၾကာင္းတရားမဲ့ၿပီး ဘယ္အက်ိဳးတရားမွမျဖစ္ဘူး ကိုယ့္ေၾကာင့္ခ်ည္းပဲဆိုတာ သိပါ။ (ဓမၼဒူတ ေဒါက္တာအရွင္ေဆကိႏၵ)

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/34tQDi0

" ကုသိုလ်ကိုမမေ့ရဘူး " ကုသိုလ်ကိုမမေ့ရဘူး။ “ကုသိုလ်ကောင်းမှု” ကို အမြဲ ကြိုးစားအားထုတ်ရမယ်။ “အပ္ပမာဒတရား”သည် ဘာကြောင့် အရေးပါသလဲဆိုရင် ကုသိုလ်ကို ပြုမိအောင် တိုက်တွန်းနှိုးဆော်ပေးတတ်တဲ့သဘာဝတရား ဖြစ်လို့ပါပဲ။ တချို့က ပြောကြတယ်မဟုတ်လား။ တရားအားထုတ်လိုက်တာ ရောဂါပျောက်သွားတယ်။ ကံကောင်းအောင် လုပ်ပေးလိုက်တာ ဖြစ်တယ်။ ရောဂါဝေဒနာကို ဖြစ်စေတတ်တဲ့ “အကုသိုလ်ကံ”တွေကိုရှင်းသွားစေပြီးတော့ “ကုသိုလ်ကံတွေ” ဖြစ်လာတယ်။ ပစ္စုပ္ပန်မှာဖြစ်တဲ့ မိမိစိတ်မှာလည်းပဲ “လောဘ၊ ဒေါသ” စတဲ့အကုသိုလ်အညစ်အကြေးတွေ ကင်းစင်သွားပြီး၊ အလောဘ ၊အဒေါသ စတဲ့ ငြိမ်းအေးတဲ့ ကုသိုလ်တရားတွေက ထုတ်လုပ်ပေးတဲ့ ရုပ်တရားဟာ သန့်စင်လာတယ်။ကျန်းမာလာတယ်။ “ကုသိုလ်တရား”ဟာ ကျန်းမာမှု ကို ဖြစ်စေတယ်။ လောဘ ၊ဒေါသ၊မောဟတရားတွေ ဖြစ်လာပြီဆိုရင် အားလုံးဟာ အလွဲလွဲ အချော်အချော်နဲ့ စိတ်ကို ပူလောင်စေတယ်။ ထိုစိတ်ပူလောင်မှုကြောင့် ကိုယ့်ရဲ့ ရုပ်ကိုလည်း ပူလောင်စေတာပါပဲ။ စိတ်ပူရင် ရုပ်ပူသွားတာပေါ့။ ကုသိုလ်စိတ်ဓာတ်တွေ ဖြစ်လာပြီဆိုရင် စိတ်နှလုံး ဖြူစင်အေးချမ်းလာသည့်အတွက် ကျန်းမာမှု က ပိုကောင်းလာတာ ဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့် “ကုသိုလ်ကောင်းမှု မမေ့နဲ့” လို့ မြတ်စွာဘုရားက ဟောတာဖြစ်တယ်။ မြတ်စွာဘုရားက သံသရာတွင်း အကျိုးတွေကို ဆုတောင်းခိုင်းတာ မဟုတ်ပါဘူး။ သို့သော် “ဒါလုပ်ရင်ဒါရမယ်”ဆိုတာကိုတော့ဟောရတာဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် အသက်ရှည်ဖို့ ၊ ကျန်းမာဖို့ ၊ အသားအရေစိုပြေဖို့ ၊ကောင်းတာတွေနဲ့ချည်းပဲ ကြုံဖို့ ၊လူ့လောကမှာ အဆင့်အတန်းမြင့်ဖို့ ဆိုတဲ့ နှစ်သက်ပျော်မွေ့စရာ ကောင်းတဲ့လူတိုင်းကြိုက်တဲ့ ဒီအကျိုးတရားတွေ ရချင်ပြီဆိုရင် ပညာရှိတွေက “ကုသိုလ်ကောင်းမှု၌ မမေ့မလျော့ခြင်း” ဆိုတဲ့ “အပ္ပမာဒတရား” ကို ထောက်ပြကြတယ်။ အဲဒါကိုပဲ ချီးမွမ်းကြတယ်။ ချီးမွမ်းတယ်ဆိုတာ အပ္ပမာဒ ရှိအောင် လုပ်ရမယ်လို့ ပြောတာပဲ။ ပါမောက္ခချုပ် ဆရာတော် ဒေါက်တာအရှင် နန္ဒမာလာဘိဝံသ Credit>>>>>>>> " ကုသိုလ္ကိုမေမ့ရဘူး " ကုသိုလ္ကိုမေမ့ရဘူး။ “ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ” ကို အၿမဲ ႀကိဳးစားအားထုတ္ရမယ္။ “အပၸမာဒတရား”သည္ ဘာေၾကာင့္ အေရးပါသလဲဆိုရင္ ကုသိုလ္ကို ျပဳမိေအာင္ တိုက္တြန္းႏွိုးေဆာ္ေပးတတ္တဲ့သဘာဝတရား ျဖစ္လို႔ပါပဲ။ တခ်ိဳ႕က ေျပာၾကတယ္မဟုတ္လား။ တရားအားထုတ္လိုက္တာ ေရာဂါေပ်ာက္သြားတယ္။ ကံေကာင္းေအာင္ လုပ္ေပးလိုက္တာ ျဖစ္တယ္။ ေရာဂါေဝဒနာကို ျဖစ္ေစတတ္တဲ့ “အကုသိုလ္ကံ”ေတြကိုရွင္းသြားေစၿပီးေတာ့ “ကုသိုလ္ကံေတြ” ျဖစ္လာတယ္။ ပစၥဳပၸန္မွာျဖစ္တဲ့ မိမိစိတ္မွာလည္းပဲ “ေလာဘ၊ ေဒါသ” စတဲ့အကုသိုလ္အညစ္အေၾကးေတြ ကင္းစင္သြားၿပီး၊ အေလာဘ ၊အေဒါသ စတဲ့ ၿငိမ္းေအးတဲ့ ကုသိုလ္တရားေတြက ထုတ္လုပ္ေပးတဲ့ ႐ုပ္တရားဟာ သန့္စင္လာတယ္။က်န္းမာလာတယ္။ “ကုသိုလ္တရား”ဟာ က်န္းမာမႈ ကို ျဖစ္ေစတယ္။ ေလာဘ ၊ေဒါသ၊ေမာဟတရားေတြ ျဖစ္လာၿပီဆိုရင္ အားလုံးဟာ အလြဲလြဲ အေခ်ာ္အေခ်ာ္နဲ႕ စိတ္ကို ပူေလာင္ေစတယ္။ ထိုစိတ္ပူေလာင္မႈေၾကာင့္ ကိုယ့္ရဲ႕ ႐ုပ္ကိုလည္း ပူေလာင္ေစတာပါပဲ။ စိတ္ပူရင္ ႐ုပ္ပူသြားတာေပါ့။ ကုသိုလ္စိတ္ဓာတ္ေတြ ျဖစ္လာၿပီဆိုရင္ စိတ္ႏွလုံး ျဖဴစင္ေအးခ်မ္းလာသည့္အတြက္ က်န္းမာမႈ က ပိုေကာင္းလာတာ ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ “ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ မေမ့နဲ႕” လို႔ ျမတ္စြာဘုရားက ေဟာတာျဖစ္တယ္။ ျမတ္စြာဘုရားက သံသရာတြင္း အက်ိဳးေတြကို ဆုေတာင္းခိုင္းတာ မဟုတ္ပါဘူး။ သို႔ေသာ္ “ဒါလုပ္ရင္ဒါရမယ္”ဆိုတာကိုေတာ့ေဟာရတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အသက္ရွည္ဖို႔ ၊ က်န္းမာဖို႔ ၊ အသားအေရစိုေျပဖို႔ ၊ေကာင္းတာေတြနဲ႕ခ်ည္းပဲ ႀကဳံဖို႔ ၊လူ႕ေလာကမွာ အဆင့္အတန္းျမင့္ဖို႔ ဆိုတဲ့ ႏွစ္သက္ေပ်ာ္ေမြ႕စရာ ေကာင္းတဲ့လူတိုင္းႀကိဳက္တဲ့ ဒီအက်ိဳးတရားေတြ ရခ်င္ၿပီဆိုရင္ ပညာရွိေတြက “ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ မေမ့မေလ်ာ့ျခင္း” ဆိုတဲ့ “အပၸမာဒတရား” ကို ေထာက္ျပၾကတယ္။ အဲဒါကိုပဲ ခ်ီးမြမ္းၾကတယ္။ ခ်ီးမြမ္းတယ္ဆိုတာ အပၸမာဒ ရွိေအာင္ လုပ္ရမယ္လို႔ ေျပာတာပဲ။ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာအရွင္ နႏၵမာလာဘိဝံသ Credit>>>>>>>>

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/33o7fXj

" ကုသိုလ်ကိုမမေ့ရဘူး " ကုသိုလ်ကိုမမေ့ရဘူး။ “ကုသိုလ်ကောင်းမှု” ကို အမြဲ ကြိုးစားအားထုတ်ရမယ်။ “အပ္ပမာဒတရား”သည် ဘာကြောင့် အရေးပါသလဲဆိုရင် ကုသိုလ်ကို ပြုမိအောင် တိုက်တွန်းနှိုးဆော်ပေးတတ်တဲ့သဘာဝတရား ဖြစ်လို့ပါပဲ။ တချို့က ပြောကြတယ်မဟုတ်လား။ တရားအားထုတ်လိုက်တာ ရောဂါပျောက်သွားတယ်။ ကံကောင်းအောင် လုပ်ပေးလိုက်တာ ဖြစ်တယ်။ ရောဂါဝေဒနာကို ဖြစ်စေတတ်တဲ့ “အကုသိုလ်ကံ”တွေကိုရှင်းသွားစေပြီးတော့ “ကုသိုလ်ကံတွေ” ဖြစ်လာတယ်။ ပစ္စုပ္ပန်မှာဖြစ်တဲ့ မိမိစိတ်မှာလည်းပဲ “လောဘ၊ ဒေါသ” စတဲ့အကုသိုလ်အညစ်အကြေးတွေ ကင်းစင်သွားပြီး၊ အလောဘ ၊အဒေါသ စတဲ့ ငြိမ်းအေးတဲ့ ကုသိုလ်တရားတွေက ထုတ်လုပ်ပေးတဲ့ ရုပ်တရားဟာ သန့်စင်လာတယ်။ကျန်းမာလာတယ်။ “ကုသိုလ်တရား”ဟာ ကျန်းမာမှု ကို ဖြစ်စေတယ်။ လောဘ ၊ဒေါသ၊မောဟတရားတွေ ဖြစ်လာပြီဆိုရင် အားလုံးဟာ အလွဲလွဲ အချော်အချော်နဲ့ စိတ်ကို ပူလောင်စေတယ်။ ထိုစိတ်ပူလောင်မှုကြောင့် ကိုယ့်ရဲ့ ရုပ်ကိုလည်း ပူလောင်စေတာပါပဲ။ စိတ်ပူရင် ရုပ်ပူသွားတာပေါ့။ ကုသိုလ်စိတ်ဓာတ်တွေ ဖြစ်လာပြီဆိုရင် စိတ်နှလုံး ဖြူစင်အေးချမ်းလာသည့်အတွက် ကျန်းမာမှု က ပိုကောင်းလာတာ ဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့် “ကုသိုလ်ကောင်းမှု မမေ့နဲ့” လို့ မြတ်စွာဘုရားက ဟောတာဖြစ်တယ်။ မြတ်စွာဘုရားက သံသရာတွင်း အကျိုးတွေကို ဆုတောင်းခိုင်းတာ မဟုတ်ပါဘူး။ သို့သော် “ဒါလုပ်ရင်ဒါရမယ်”ဆိုတာကိုတော့ဟောရတာဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် အသက်ရှည်ဖို့ ၊ ကျန်းမာဖို့ ၊ အသားအရေစိုပြေဖို့ ၊ကောင်းတာတွေနဲ့ချည်းပဲ ကြုံဖို့ ၊လူ့လောကမှာ အဆင့်အတန်းမြင့်ဖို့ ဆိုတဲ့ နှစ်သက်ပျော်မွေ့စရာ ကောင်းတဲ့လူတိုင်းကြိုက်တဲ့ ဒီအကျိုးတရားတွေ ရချင်ပြီဆိုရင် ပညာရှိတွေက “ကုသိုလ်ကောင်းမှု၌ မမေ့မလျော့ခြင်း” ဆိုတဲ့ “အပ္ပမာဒတရား” ကို ထောက်ပြကြတယ်။ အဲဒါကိုပဲ ချီးမွမ်းကြတယ်။ ချီးမွမ်းတယ်ဆိုတာ အပ္ပမာဒ ရှိအောင် လုပ်ရမယ်လို့ ပြောတာပဲ။ ပါမောက္ခချုပ် ဆရာတော် ဒေါက်တာအရှင် နန္ဒမာလာဘိဝံသ Credit>>>>>>>> " ကုသိုလ္ကိုမေမ့ရဘူး " ကုသိုလ္ကိုမေမ့ရဘူး။ “ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ” ကို အၿမဲ ႀကိဳးစားအားထုတ္ရမယ္။ “အပၸမာဒတရား”သည္ ဘာေၾကာင့္ အေရးပါသလဲဆိုရင္ ကုသိုလ္ကို ျပဳမိေအာင္ တိုက္တြန္းႏွိုးေဆာ္ေပးတတ္တဲ့သဘာဝတရား ျဖစ္လို႔ပါပဲ။ တခ်ိဳ႕က ေျပာၾကတယ္မဟုတ္လား။ တရားအားထုတ္လိုက္တာ ေရာဂါေပ်ာက္သြားတယ္။ ကံေကာင္းေအာင္ လုပ္ေပးလိုက္တာ ျဖစ္တယ္။ ေရာဂါေဝဒနာကို ျဖစ္ေစတတ္တဲ့ “အကုသိုလ္ကံ”ေတြကိုရွင္းသြားေစၿပီးေတာ့ “ကုသိုလ္ကံေတြ” ျဖစ္လာတယ္။ ပစၥဳပၸန္မွာျဖစ္တဲ့ မိမိစိတ္မွာလည္းပဲ “ေလာဘ၊ ေဒါသ” စတဲ့အကုသိုလ္အညစ္အေၾကးေတြ ကင္းစင္သြားၿပီး၊ အေလာဘ ၊အေဒါသ စတဲ့ ၿငိမ္းေအးတဲ့ ကုသိုလ္တရားေတြက ထုတ္လုပ္ေပးတဲ့ ႐ုပ္တရားဟာ သန့္စင္လာတယ္။က်န္းမာလာတယ္။ “ကုသိုလ္တရား”ဟာ က်န္းမာမႈ ကို ျဖစ္ေစတယ္။ ေလာဘ ၊ေဒါသ၊ေမာဟတရားေတြ ျဖစ္လာၿပီဆိုရင္ အားလုံးဟာ အလြဲလြဲ အေခ်ာ္အေခ်ာ္နဲ႕ စိတ္ကို ပူေလာင္ေစတယ္။ ထိုစိတ္ပူေလာင္မႈေၾကာင့္ ကိုယ့္ရဲ႕ ႐ုပ္ကိုလည္း ပူေလာင္ေစတာပါပဲ။ စိတ္ပူရင္ ႐ုပ္ပူသြားတာေပါ့။ ကုသိုလ္စိတ္ဓာတ္ေတြ ျဖစ္လာၿပီဆိုရင္ စိတ္ႏွလုံး ျဖဴစင္ေအးခ်မ္းလာသည့္အတြက္ က်န္းမာမႈ က ပိုေကာင္းလာတာ ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ “ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ မေမ့နဲ႕” လို႔ ျမတ္စြာဘုရားက ေဟာတာျဖစ္တယ္။ ျမတ္စြာဘုရားက သံသရာတြင္း အက်ိဳးေတြကို ဆုေတာင္းခိုင္းတာ မဟုတ္ပါဘူး။ သို႔ေသာ္ “ဒါလုပ္ရင္ဒါရမယ္”ဆိုတာကိုေတာ့ေဟာရတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အသက္ရွည္ဖို႔ ၊ က်န္းမာဖို႔ ၊ အသားအေရစိုေျပဖို႔ ၊ေကာင္းတာေတြနဲ႕ခ်ည္းပဲ ႀကဳံဖို႔ ၊လူ႕ေလာကမွာ အဆင့္အတန္းျမင့္ဖို႔ ဆိုတဲ့ ႏွစ္သက္ေပ်ာ္ေမြ႕စရာ ေကာင္းတဲ့လူတိုင္းႀကိဳက္တဲ့ ဒီအက်ိဳးတရားေတြ ရခ်င္ၿပီဆိုရင္ ပညာရွိေတြက “ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ မေမ့မေလ်ာ့ျခင္း” ဆိုတဲ့ “အပၸမာဒတရား” ကို ေထာက္ျပၾကတယ္။ အဲဒါကိုပဲ ခ်ီးမြမ္းၾကတယ္။ ခ်ီးမြမ္းတယ္ဆိုတာ အပၸမာဒ ရွိေအာင္ လုပ္ရမယ္လို႔ ေျပာတာပဲ။ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာအရွင္ နႏၵမာလာဘိဝံသ Credit>>>>>>>>

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/33o7fXj

✔ ကြည်ညိုခြင်း ကြည်ညိုခြင်းသည် သုံးမျိုးရှိ၏။ ၁။ မိမိကိုယ်မိမိ ကြည်ညိုခြင်း ၂။ အတူနေများက ကြည်ညိုခြင်း ၃။ အဝေးနေပုဂ္ဂိုလ်များက ကြည်ညိုခြင်း တို့ပင် ဖြစ်၏။ ထိုသုံးမျိုးတွင် မိမိကိုယ်မိမိ ကြည်ညိုဖို့သည် နံပတ်တစ် အရေးကြီးဆုံးဖြစ်၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အရင်းလဲ အဖျား ထင်းဖြစ် ဟူသော စကားအတိုင်း မိမိကိုယ်မိမိ တကယ် ကြည်ညိုအောင်နေလျှင် … အတူနေများက ကြည်ညိုခြင်း အဝေးနေများက ကြည်ညိုခြင်းတို့သည် အလိုလိုပါသွားသောကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။ မိမိကိုယ်မိမိ အကြည်ညိုပျက်မည့်အလုပ်ကို သူတစ်ပါးသိသည် ဖြစ်စေ မသိသည်ဖြစ်စေ ဘယ်သောအခါမှ မလုပ်သင့်ပေ။ မိမိကိုယ်ကို တစ်ကြိမ်လောက် မေးကြည့်ပါ။ ငါ့ကိုယ်ငါ တကယ်ကြည်ညိုရဲ့လား။ မလိမ်တမ်း မညာတန်း အဖြေထုတ် လိုက်တဲ့အခါ… ကြည်ညိုပါတယ် ဆိုတဲ့အဖြေထွက်လာရင် ဘဝကူးကောင်းဖို့တော့ သေချာပါပြီ။ မကြည်ညိုဘူးဆိုရင်တော့ မကောင်းရာရောက်ဖို့ သေချာနေပါပြီ။ ဗေဒင်မေးစရာ မလိုတော့ပါဘူး။ မိမိကို ဘေးက လာကယ်လို့မရပါဘူး။ မိမိကိုယ်တိုင်ကယ်မှ ရမှာပါ။ ဒါကြောင့် မကြည်ညိုသေးဘူးဆိုရင် ကြည်ညိုလာအောင် ကြိုးစားသင့်ပါတယ်။ မိမိကိုယ်ကို မိမိပြန်ပြီး ကြည်ညိုဖို့က အရေးကြီးဆုံးပဲ။ သံသရာမှာ ကောင်းချင်တဲ့ သူတွေ အလေးအနက်ထားရမယ့် အချက်ပဲ။ ဒါနကုသိုလ်တွေ အများကြီးရှိရက်နဲ့ မလ္လိကာဒေဝီ ငရဲကျတယ်ဆိုတာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်စွပ်စွဲတဲ့ အတ္တာနုဝါဒဘေး ဆိုက်လို့ပါ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို တကယ်မကြည်ညိုလို့ပါ။ ရဟန်းဖြစ်စေ လူဖြစ်စေ သူတစ်ပါးကို မကြည်ညိုလျှင် ကုသိုလ်မရရုံသာ ရှိမည်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မကြည်ညိုလျှင် တရားထူးမရ သည့်အပြင် အပါယ်ပါ ကျတတ်သည်။ အကြောင်းကား သူတစ်ပါးကို လိမ်၍ရသော်လည်း မိမိကိုယ်ကိုမိမိ လိမ်၍မရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ရဟန်းဘဝတွင် လူအများက ကြည်ညိုဖို့ ခဲယဉ်း၏။ လူအများက ကြည်ညိုရာတွင်လည်း အမျိုးသမီး များထက် အမျိုးသားများ ကြည်ညိုဖို့ ပို၍ ခဲယဉ်း၏။ အမျိုးသားများက ကြည်ညိုဖို့ထက် ရဟန်းအချင်းချင်း ကြည်ညိုဖို့ ပို၍ခဲယဉ်း၏။ ရဟန်းအချင်းချင်း ကြည်ညိုဖို့ထက် မိမိကိုယ်မိမိ ကြည်ညိုဖို့က ပို၍ခဲယဉ်း၏။ လူဖြစ်စေ ရဟန်းဖြစ်စေ မိမိကိုယ်မိမိ တကယ် ကြည်ညိုမှသာလျှင် မဂ်ဖိုလ်တရားထူးကိုလည်း ရနိုင်တယ်။ ဘဝကူးလည်း ကောင်းနိုင်တယ်။ ရေး/ မေတ္တာရှင် (ရွှေပြည်သာ) Parallel Copy > V Nandaw Batha -acc ===================== ✔ ကြည်ညိုခြင်း ကြည်ညိုခြင်းသည် သုံးမျိုးရှိ၏။ ၁။ မိမိကိုယ်မိမိ ကြည်ညိုခြင်း ၂။ အတူနေများက ကြည်ညိုခြင်း ၃။ အဝေးနေပုဂ္ဂိုလ်များက ကြည်ညိုခြင်း တို့ပင် ဖြစ်၏။ ထိုသုံးမျိုးတွင် မိမိကိုယ်မိမိ ကြည်ညိုဖို့သည် နံပတ်တစ် အရေးကြီးဆုံးဖြစ်၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အရင်းလဲ အဖျား ထင်းဖြစ် ဟူသော စကားအတိုင်း မိမိကိုယ်မိမိ တကယ် ကြည်ညိုအောင်နေလျှင် … အတူနေများက ကြည်ညိုခြင်း အဝေးနေများက ကြည်ညိုခြင်းတို့သည် အလိုလိုပါသွားသောကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။ မိမိကိုယ်မိမိ အကြည်ညိုပျက်မည့်အလုပ်ကို သူတစ်ပါးသိသည် ဖြစ်စေ မသိသည်ဖြစ်စေ ဘယ်သောအခါမှ မလုပ်သင့်ပေ။ မိမိကိုယ်ကို တစ်ကြိမ်လောက် မေးကြည့်ပါ။ ငါ့ကိုယ်ငါ တကယ်ကြည်ညိုရဲ့လား။ မလိမ်တမ်း မညာတန်း အဖြေထုတ် လိုက်တဲ့အခါ… ကြည်ညိုပါတယ် ဆိုတဲ့အဖြေထွက်လာရင် ဘဝကူးကောင်းဖို့တော့ သေချာပါပြီ။ မကြည်ညိုဘူးဆိုရင်တော့ မကောင်းရာရောက်ဖို့ သေချာနေပါပြီ။ ဗေဒင်မေးစရာ မလိုတော့ပါဘူး။ မိမိကို ဘေးက လာကယ်လို့မရပါဘူး။ မိမိကိုယ်တိုင်ကယ်မှ ရမှာပါ။ ဒါကြောင့် မကြည်ညိုသေးဘူးဆိုရင် ကြည်ညိုလာအောင် ကြိုးစားသင့်ပါတယ်။ မိမိကိုယ်ကို မိမိပြန်ပြီး ကြည်ညိုဖို့က အရေးကြီးဆုံးပဲ။ သံသရာမှာ ကောင်းချင်တဲ့ သူတွေ အလေးအနက်ထားရမယ့် အချက်ပဲ။ ဒါနကုသိုလ်တွေ အများကြီးရှိရက်နဲ့ မလ္လိကာဒေဝီ ငရဲကျတယ်ဆိုတာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်စွပ်စွဲတဲ့ အတ္တာနုဝါဒဘေး ဆိုက်လို့ပါ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို တကယ်မကြည်ညိုလို့ပါ။ ရဟန်းဖြစ်စေ လူဖြစ်စေ သူတစ်ပါးကို မကြည်ညိုလျှင် ကုသိုလ်မရရုံသာ ရှိမည်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မကြည်ညိုလျှင် တရားထူးမရ သည့်အပြင် အပါယ်ပါ ကျတတ်သည်။ အကြောင်းကား သူတစ်ပါးကို လိမ်၍ရသော်လည်း မိမိကိုယ်ကိုမိမိ လိမ်၍မရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ရဟန်းဘဝတွင် လူအများက ကြည်ညိုဖို့ ခဲယဉ်း၏။ လူအများက ကြည်ညိုရာတွင်လည်း အမျိုးသမီး များထက် အမျိုးသားများ ကြည်ညိုဖို့ ပို၍ ခဲယဉ်း၏။ အမျိုးသားများက ကြည်ညိုဖို့ထက် ရဟန်းအချင်းချင်း ကြည်ညိုဖို့ ပို၍ခဲယဉ်း၏။ ရဟန်းအချင်းချင်း ကြည်ညိုဖို့ထက် မိမိကိုယ်မိမိ ကြည်ညိုဖို့က ပို၍ခဲယဉ်း၏။ လူဖြစ်စေ ရဟန်းဖြစ်စေ မိမိကိုယ်မိမိ တကယ် ကြည်ညိုမှသာလျှင် မဂ်ဖိုလ်တရားထူးကိုလည်း ရနိုင်တယ်။ ဘဝကူးလည်း ကောင်းနိုင်တယ်။ ရေး/ မေတ္တာရှင် (ရွှေပြည်သာ) Parallel Copy > V Nandaw Batha -acc ✔ ၾကည္ညိုျခင္း ၾကည္ညိုျခင္းသည္ သုံးမ်ိဳးရွိ၏။ ၁။ မိမိကိုယ္မိမိ ၾကည္ညိုျခင္း ၂။ အတူေနမ်ားက ၾကည္ညိုျခင္း ၃။ အေဝးေနပုဂၢိုလ္မ်ားက ၾကည္ညိုျခင္း တို႔ပင္ ျဖစ္၏။ ထိုသုံးမ်ိဳးတြင္ မိမိကိုယ္မိမိ ၾကည္ညိုဖို႔သည္ နံပတ္တစ္ အေရးႀကီးဆုံးျဖစ္၏။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ အရင္းလဲ အဖ်ား ထင္းျဖစ္ ဟူေသာ စကားအတိုင္း မိမိကိုယ္မိမိ တကယ္ ၾကည္ညိုေအာင္ေနလွ်င္ … အတူေနမ်ားက ၾကည္ညိုျခင္း အေဝးေနမ်ားက ၾကည္ညိုျခင္းတို႔သည္ အလိုလိုပါသြားေသာေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္၏။ မိမိကိုယ္မိမိ အၾကည္ညိုပ်က္မည့္အလုပ္ကို သူတစ္ပါးသိသည္ ျဖစ္ေစ မသိသည္ျဖစ္ေစ ဘယ္ေသာအခါမွ မလုပ္သင့္ေပ။ မိမိကိုယ္ကို တစ္ႀကိမ္ေလာက္ ေမးၾကည့္ပါ။ ငါ့ကိုယ္ငါ တကယ္ၾကည္ညိုရဲ႕လား။ မလိမ္တမ္း မညာတန္း အေျဖထုတ္ လိုက္တဲ့အခါ… ၾကည္ညိုပါတယ္ ဆိုတဲ့အေျဖထြက္လာရင္ ဘဝကူးေကာင္းဖို႔ေတာ့ ေသခ်ာပါၿပီ။ မၾကည္ညိုဘူးဆိုရင္ေတာ့ မေကာင္းရာေရာက္ဖို႔ ေသခ်ာေနပါၿပီ။ ေဗဒင္ေမးစရာ မလိုေတာ့ပါဘူး။ မိမိကို ေဘးက လာကယ္လို႔မရပါဘူး။ မိမိကိုယ္တိုင္ကယ္မွ ရမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ မၾကည္ညိုေသးဘူးဆိုရင္ ၾကည္ညိုလာေအာင္ ႀကိဳးစားသင့္ပါတယ္။ မိမိကိုယ္ကို မိမိျပန္ၿပီး ၾကည္ညိုဖို႔က အေရးႀကီးဆုံးပဲ။ သံသရာမွာ ေကာင္းခ်င္တဲ့ သူေတြ အေလးအနက္ထားရမယ့္ အခ်က္ပဲ။ ဒါနကုသိုလ္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိရက္နဲ႕ မလႅိကာေဒဝီ ငရဲက်တယ္ဆိုတာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္စြပ္စြဲတဲ့ အတၱာႏုဝါဒေဘး ဆိုက္လို႔ပါ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို တကယ္မၾကည္ညိုလို႔ပါ။ ရဟန္းျဖစ္ေစ လူျဖစ္ေစ သူတစ္ပါးကို မၾကည္ညိုလွ်င္ ကုသိုလ္မရ႐ုံသာ ရွိမည္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို မၾကည္ညိုလွ်င္ တရားထူးမရ သည့္အျပင္ အပါယ္ပါ က်တတ္သည္။ အေၾကာင္းကား သူတစ္ပါးကို လိမ္၍ရေသာ္လည္း မိမိကိုယ္ကိုမိမိ လိမ္၍မရေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ရဟန္းဘဝတြင္ လူအမ်ားက ၾကည္ညိုဖို႔ ခဲယဥ္း၏။ လူအမ်ားက ၾကည္ညိုရာတြင္လည္း အမ်ိဳးသမီး မ်ားထက္ အမ်ိဳးသားမ်ား ၾကည္ညိုဖို႔ ပို၍ ခဲယဥ္း၏။ အမ်ိဳးသားမ်ားက ၾကည္ညိုဖို႔ထက္ ရဟန္းအခ်င္းခ်င္း ၾကည္ညိုဖို႔ ပို၍ခဲယဥ္း၏။ ရဟန္းအခ်င္းခ်င္း ၾကည္ညိုဖို႔ထက္ မိမိကိုယ္မိမိ ၾကည္ညိုဖို႔က ပို၍ခဲယဥ္း၏။ လူျဖစ္ေစ ရဟန္းျဖစ္ေစ မိမိကိုယ္မိမိ တကယ္ ၾကည္ညိုမွသာလွ်င္ မဂ္ဖိုလ္တရားထူးကိုလည္း ရနိုင္တယ္။ ဘဝကူးလည္း ေကာင္းနိုင္တယ္။ ေရး/ ေမတၱာရွင္ (ေ႐ႊျပည္သာ) Parallel Copy > V Nandaw Batha -acc ===================== ✔ ၾကည္ညိုျခင္း ၾကည္ညိုျခင္းသည္ သုံးမ်ိဳးရွိ၏။ ၁။ မိမိကိုယ္မိမိ ၾကည္ညိုျခင္း ၂။ အတူေနမ်ားက ၾကည္ညိုျခင္း ၃။ အေဝးေနပုဂၢိုလ္မ်ားက ၾကည္ညိုျခင္း တို႔ပင္ ျဖစ္၏။ ထိုသုံးမ်ိဳးတြင္ မိမိကိုယ္မိမိ ၾကည္ညိုဖို႔သည္ နံပတ္တစ္ အေရးႀကီးဆုံးျဖစ္၏။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ အရင္းလဲ အဖ်ား ထင္းျဖစ္ ဟူေသာ စကားအတိုင္း မိမိကိုယ္မိမိ တကယ္ ၾကည္ညိုေအာင္ေနလွ်င္ … အတူေနမ်ားက ၾကည္ညိုျခင္း အေဝးေနမ်ားက ၾကည္ညိုျခင္းတို႔သည္ အလိုလိုပါသြားေသာေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္၏။ မိမိကိုယ္မိမိ အၾကည္ညိုပ်က္မည့္အလုပ္ကို သူတစ္ပါးသိသည္ ျဖစ္ေစ မသိသည္ျဖစ္ေစ ဘယ္ေသာအခါမွ မလုပ္သင့္ေပ။ မိမိကိုယ္ကို တစ္ႀကိမ္ေလာက္ ေမးၾကည့္ပါ။ ငါ့ကိုယ္ငါ တကယ္ၾကည္ညိုရဲ႕လား။ မလိမ္တမ္း မညာတန္း အေျဖထုတ္ လိုက္တဲ့အခါ… ၾကည္ညိုပါတယ္ ဆိုတဲ့အေျဖထြက္လာရင္ ဘဝကူးေကာင္းဖို႔ေတာ့ ေသခ်ာပါၿပီ။ မၾကည္ညိုဘူးဆိုရင္ေတာ့ မေကာင္းရာေရာက္ဖို႔ ေသခ်ာေနပါၿပီ။ ေဗဒင္ေမးစရာ မလိုေတာ့ပါဘူး။ မိမိကို ေဘးက လာကယ္လို႔မရပါဘူး။ မိမိကိုယ္တိုင္ကယ္မွ ရမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ မၾကည္ညိုေသးဘူးဆိုရင္ ၾကည္ညိုလာေအာင္ ႀကိဳးစားသင့္ပါတယ္။ မိမိကိုယ္ကို မိမိျပန္ၿပီး ၾကည္ညိုဖို႔က အေရးႀကီးဆုံးပဲ။ သံသရာမွာ ေကာင္းခ်င္တဲ့ သူေတြ အေလးအနက္ထားရမယ့္ အခ်က္ပဲ။ ဒါနကုသိုလ္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိရက္နဲ႕ မလႅိကာေဒဝီ ငရဲက်တယ္ဆိုတာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္စြပ္စြဲတဲ့ အတၱာႏုဝါဒေဘး ဆိုက္လို႔ပါ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို တကယ္မၾကည္ညိုလို႔ပါ။ ရဟန္းျဖစ္ေစ လူျဖစ္ေစ သူတစ္ပါးကို မၾကည္ညိုလွ်င္ ကုသိုလ္မရ႐ုံသာ ရွိမည္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို မၾကည္ညိုလွ်င္ တရားထူးမရ သည့္အျပင္ အပါယ္ပါ က်တတ္သည္။ အေၾကာင္းကား သူတစ္ပါးကို လိမ္၍ရေသာ္လည္း မိမိကိုယ္ကိုမိမိ လိမ္၍မရေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ရဟန္းဘဝတြင္ လူအမ်ားက ၾကည္ညိုဖို႔ ခဲယဥ္း၏။ လူအမ်ားက ၾကည္ညိုရာတြင္လည္း အမ်ိဳးသမီး မ်ားထက္ အမ်ိဳးသားမ်ား ၾကည္ညိုဖို႔ ပို၍ ခဲယဥ္း၏။ အမ်ိဳးသားမ်ားက ၾကည္ညိုဖို႔ထက္ ရဟန္းအခ်င္းခ်င္း ၾကည္ညိုဖို႔ ပို၍ခဲယဥ္း၏။ ရဟန္းအခ်င္းခ်င္း ၾကည္ညိုဖို႔ထက္ မိမိကိုယ္မိမိ ၾကည္ညိုဖို႔က ပို၍ခဲယဥ္း၏။ လူျဖစ္ေစ ရဟန္းျဖစ္ေစ မိမိကိုယ္မိမိ တကယ္ ၾကည္ညိုမွသာလွ်င္ မဂ္ဖိုလ္တရားထူးကိုလည္း ရနိုင္တယ္။ ဘဝကူးလည္း ေကာင္းနိုင္တယ္။ ေရး/ ေမတၱာရွင္ (ေ႐ႊျပည္သာ) Parallel Copy > V Nandaw Batha -acc

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2XRxxQH

✔ ကြည်ညိုခြင်း ကြည်ညိုခြင်းသည် သုံးမျိုးရှိ၏။ ၁။ မိမိကိုယ်မိမိ ကြည်ညိုခြင်း ၂။ အတူနေများက ကြည်ညိုခြင်း ၃။ အဝေးနေပုဂ္ဂိုလ်များက ကြည်ညိုခြင်း တို့ပင် ဖြစ်၏။ ထိုသုံးမျိုးတွင် မိမိကိုယ်မိမိ ကြည်ညိုဖို့သည် နံပတ်တစ် အရေးကြီးဆုံးဖြစ်၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အရင်းလဲ အဖျား ထင်းဖြစ် ဟူသော စကားအတိုင်း မိမိကိုယ်မိမိ တကယ် ကြည်ညိုအောင်နေလျှင် … အတူနေများက ကြည်ညိုခြင်း အဝေးနေများက ကြည်ညိုခြင်းတို့သည် အလိုလိုပါသွားသောကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။ မိမိကိုယ်မိမိ အကြည်ညိုပျက်မည့်အလုပ်ကို သူတစ်ပါးသိသည် ဖြစ်စေ မသိသည်ဖြစ်စေ ဘယ်သောအခါမှ မလုပ်သင့်ပေ။ မိမိကိုယ်ကို တစ်ကြိမ်လောက် မေးကြည့်ပါ။ ငါ့ကိုယ်ငါ တကယ်ကြည်ညိုရဲ့လား။ မလိမ်တမ်း မညာတန်း အဖြေထုတ် လိုက်တဲ့အခါ… ကြည်ညိုပါတယ် ဆိုတဲ့အဖြေထွက်လာရင် ဘဝကူးကောင်းဖို့တော့ သေချာပါပြီ။ မကြည်ညိုဘူးဆိုရင်တော့ မကောင်းရာရောက်ဖို့ သေချာနေပါပြီ။ ဗေဒင်မေးစရာ မလိုတော့ပါဘူး။ မိမိကို ဘေးက လာကယ်လို့မရပါဘူး။ မိမိကိုယ်တိုင်ကယ်မှ ရမှာပါ။ ဒါကြောင့် မကြည်ညိုသေးဘူးဆိုရင် ကြည်ညိုလာအောင် ကြိုးစားသင့်ပါတယ်။ မိမိကိုယ်ကို မိမိပြန်ပြီး ကြည်ညိုဖို့က အရေးကြီးဆုံးပဲ။ သံသရာမှာ ကောင်းချင်တဲ့ သူတွေ အလေးအနက်ထားရမယ့် အချက်ပဲ။ ဒါနကုသိုလ်တွေ အများကြီးရှိရက်နဲ့ မလ္လိကာဒေဝီ ငရဲကျတယ်ဆိုတာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်စွပ်စွဲတဲ့ အတ္တာနုဝါဒဘေး ဆိုက်လို့ပါ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို တကယ်မကြည်ညိုလို့ပါ။ ရဟန်းဖြစ်စေ လူဖြစ်စေ သူတစ်ပါးကို မကြည်ညိုလျှင် ကုသိုလ်မရရုံသာ ရှိမည်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မကြည်ညိုလျှင် တရားထူးမရ သည့်အပြင် အပါယ်ပါ ကျတတ်သည်။ အကြောင်းကား သူတစ်ပါးကို လိမ်၍ရသော်လည်း မိမိကိုယ်ကိုမိမိ လိမ်၍မရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ရဟန်းဘဝတွင် လူအများက ကြည်ညိုဖို့ ခဲယဉ်း၏။ လူအများက ကြည်ညိုရာတွင်လည်း အမျိုးသမီး များထက် အမျိုးသားများ ကြည်ညိုဖို့ ပို၍ ခဲယဉ်း၏။ အမျိုးသားများက ကြည်ညိုဖို့ထက် ရဟန်းအချင်းချင်း ကြည်ညိုဖို့ ပို၍ခဲယဉ်း၏။ ရဟန်းအချင်းချင်း ကြည်ညိုဖို့ထက် မိမိကိုယ်မိမိ ကြည်ညိုဖို့က ပို၍ခဲယဉ်း၏။ လူဖြစ်စေ ရဟန်းဖြစ်စေ မိမိကိုယ်မိမိ တကယ် ကြည်ညိုမှသာလျှင် မဂ်ဖိုလ်တရားထူးကိုလည်း ရနိုင်တယ်။ ဘဝကူးလည်း ကောင်းနိုင်တယ်။ ရေး/ မေတ္တာရှင် (ရွှေပြည်သာ) Parallel Copy > V Nandaw Batha -acc ===================== ✔ ကြည်ညိုခြင်း ကြည်ညိုခြင်းသည် သုံးမျိုးရှိ၏။ ၁။ မိမိကိုယ်မိမိ ကြည်ညိုခြင်း ၂။ အတူနေများက ကြည်ညိုခြင်း ၃။ အဝေးနေပုဂ္ဂိုလ်များက ကြည်ညိုခြင်း တို့ပင် ဖြစ်၏။ ထိုသုံးမျိုးတွင် မိမိကိုယ်မိမိ ကြည်ညိုဖို့သည် နံပတ်တစ် အရေးကြီးဆုံးဖြစ်၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အရင်းလဲ အဖျား ထင်းဖြစ် ဟူသော စကားအတိုင်း မိမိကိုယ်မိမိ တကယ် ကြည်ညိုအောင်နေလျှင် … အတူနေများက ကြည်ညိုခြင်း အဝေးနေများက ကြည်ညိုခြင်းတို့သည် အလိုလိုပါသွားသောကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။ မိမိကိုယ်မိမိ အကြည်ညိုပျက်မည့်အလုပ်ကို သူတစ်ပါးသိသည် ဖြစ်စေ မသိသည်ဖြစ်စေ ဘယ်သောအခါမှ မလုပ်သင့်ပေ။ မိမိကိုယ်ကို တစ်ကြိမ်လောက် မေးကြည့်ပါ။ ငါ့ကိုယ်ငါ တကယ်ကြည်ညိုရဲ့လား။ မလိမ်တမ်း မညာတန်း အဖြေထုတ် လိုက်တဲ့အခါ… ကြည်ညိုပါတယ် ဆိုတဲ့အဖြေထွက်လာရင် ဘဝကူးကောင်းဖို့တော့ သေချာပါပြီ။ မကြည်ညိုဘူးဆိုရင်တော့ မကောင်းရာရောက်ဖို့ သေချာနေပါပြီ။ ဗေဒင်မေးစရာ မလိုတော့ပါဘူး။ မိမိကို ဘေးက လာကယ်လို့မရပါဘူး။ မိမိကိုယ်တိုင်ကယ်မှ ရမှာပါ။ ဒါကြောင့် မကြည်ညိုသေးဘူးဆိုရင် ကြည်ညိုလာအောင် ကြိုးစားသင့်ပါတယ်။ မိမိကိုယ်ကို မိမိပြန်ပြီး ကြည်ညိုဖို့က အရေးကြီးဆုံးပဲ။ သံသရာမှာ ကောင်းချင်တဲ့ သူတွေ အလေးအနက်ထားရမယ့် အချက်ပဲ။ ဒါနကုသိုလ်တွေ အများကြီးရှိရက်နဲ့ မလ္လိကာဒေဝီ ငရဲကျတယ်ဆိုတာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်စွပ်စွဲတဲ့ အတ္တာနုဝါဒဘေး ဆိုက်လို့ပါ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို တကယ်မကြည်ညိုလို့ပါ။ ရဟန်းဖြစ်စေ လူဖြစ်စေ သူတစ်ပါးကို မကြည်ညိုလျှင် ကုသိုလ်မရရုံသာ ရှိမည်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မကြည်ညိုလျှင် တရားထူးမရ သည့်အပြင် အပါယ်ပါ ကျတတ်သည်။ အကြောင်းကား သူတစ်ပါးကို လိမ်၍ရသော်လည်း မိမိကိုယ်ကိုမိမိ လိမ်၍မရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ရဟန်းဘဝတွင် လူအများက ကြည်ညိုဖို့ ခဲယဉ်း၏။ လူအများက ကြည်ညိုရာတွင်လည်း အမျိုးသမီး များထက် အမျိုးသားများ ကြည်ညိုဖို့ ပို၍ ခဲယဉ်း၏။ အမျိုးသားများက ကြည်ညိုဖို့ထက် ရဟန်းအချင်းချင်း ကြည်ညိုဖို့ ပို၍ခဲယဉ်း၏။ ရဟန်းအချင်းချင်း ကြည်ညိုဖို့ထက် မိမိကိုယ်မိမိ ကြည်ညိုဖို့က ပို၍ခဲယဉ်း၏။ လူဖြစ်စေ ရဟန်းဖြစ်စေ မိမိကိုယ်မိမိ တကယ် ကြည်ညိုမှသာလျှင် မဂ်ဖိုလ်တရားထူးကိုလည်း ရနိုင်တယ်။ ဘဝကူးလည်း ကောင်းနိုင်တယ်။ ရေး/ မေတ္တာရှင် (ရွှေပြည်သာ) Parallel Copy > V Nandaw Batha -acc ✔ ၾကည္ညိုျခင္း ၾကည္ညိုျခင္းသည္ သုံးမ်ိဳးရွိ၏။ ၁။ မိမိကိုယ္မိမိ ၾကည္ညိုျခင္း ၂။ အတူေနမ်ားက ၾကည္ညိုျခင္း ၃။ အေဝးေနပုဂၢိုလ္မ်ားက ၾကည္ညိုျခင္း တို႔ပင္ ျဖစ္၏။ ထိုသုံးမ်ိဳးတြင္ မိမိကိုယ္မိမိ ၾကည္ညိုဖို႔သည္ နံပတ္တစ္ အေရးႀကီးဆုံးျဖစ္၏။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ အရင္းလဲ အဖ်ား ထင္းျဖစ္ ဟူေသာ စကားအတိုင္း မိမိကိုယ္မိမိ တကယ္ ၾကည္ညိုေအာင္ေနလွ်င္ … အတူေနမ်ားက ၾကည္ညိုျခင္း အေဝးေနမ်ားက ၾကည္ညိုျခင္းတို႔သည္ အလိုလိုပါသြားေသာေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္၏။ မိမိကိုယ္မိမိ အၾကည္ညိုပ်က္မည့္အလုပ္ကို သူတစ္ပါးသိသည္ ျဖစ္ေစ မသိသည္ျဖစ္ေစ ဘယ္ေသာအခါမွ မလုပ္သင့္ေပ။ မိမိကိုယ္ကို တစ္ႀကိမ္ေလာက္ ေမးၾကည့္ပါ။ ငါ့ကိုယ္ငါ တကယ္ၾကည္ညိုရဲ႕လား။ မလိမ္တမ္း မညာတန္း အေျဖထုတ္ လိုက္တဲ့အခါ… ၾကည္ညိုပါတယ္ ဆိုတဲ့အေျဖထြက္လာရင္ ဘဝကူးေကာင္းဖို႔ေတာ့ ေသခ်ာပါၿပီ။ မၾကည္ညိုဘူးဆိုရင္ေတာ့ မေကာင္းရာေရာက္ဖို႔ ေသခ်ာေနပါၿပီ။ ေဗဒင္ေမးစရာ မလိုေတာ့ပါဘူး။ မိမိကို ေဘးက လာကယ္လို႔မရပါဘူး။ မိမိကိုယ္တိုင္ကယ္မွ ရမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ မၾကည္ညိုေသးဘူးဆိုရင္ ၾကည္ညိုလာေအာင္ ႀကိဳးစားသင့္ပါတယ္။ မိမိကိုယ္ကို မိမိျပန္ၿပီး ၾကည္ညိုဖို႔က အေရးႀကီးဆုံးပဲ။ သံသရာမွာ ေကာင္းခ်င္တဲ့ သူေတြ အေလးအနက္ထားရမယ့္ အခ်က္ပဲ။ ဒါနကုသိုလ္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိရက္နဲ႕ မလႅိကာေဒဝီ ငရဲက်တယ္ဆိုတာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္စြပ္စြဲတဲ့ အတၱာႏုဝါဒေဘး ဆိုက္လို႔ပါ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို တကယ္မၾကည္ညိုလို႔ပါ။ ရဟန္းျဖစ္ေစ လူျဖစ္ေစ သူတစ္ပါးကို မၾကည္ညိုလွ်င္ ကုသိုလ္မရ႐ုံသာ ရွိမည္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို မၾကည္ညိုလွ်င္ တရားထူးမရ သည့္အျပင္ အပါယ္ပါ က်တတ္သည္။ အေၾကာင္းကား သူတစ္ပါးကို လိမ္၍ရေသာ္လည္း မိမိကိုယ္ကိုမိမိ လိမ္၍မရေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ရဟန္းဘဝတြင္ လူအမ်ားက ၾကည္ညိုဖို႔ ခဲယဥ္း၏။ လူအမ်ားက ၾကည္ညိုရာတြင္လည္း အမ်ိဳးသမီး မ်ားထက္ အမ်ိဳးသားမ်ား ၾကည္ညိုဖို႔ ပို၍ ခဲယဥ္း၏။ အမ်ိဳးသားမ်ားက ၾကည္ညိုဖို႔ထက္ ရဟန္းအခ်င္းခ်င္း ၾကည္ညိုဖို႔ ပို၍ခဲယဥ္း၏။ ရဟန္းအခ်င္းခ်င္း ၾကည္ညိုဖို႔ထက္ မိမိကိုယ္မိမိ ၾကည္ညိုဖို႔က ပို၍ခဲယဥ္း၏။ လူျဖစ္ေစ ရဟန္းျဖစ္ေစ မိမိကိုယ္မိမိ တကယ္ ၾကည္ညိုမွသာလွ်င္ မဂ္ဖိုလ္တရားထူးကိုလည္း ရနိုင္တယ္။ ဘဝကူးလည္း ေကာင္းနိုင္တယ္။ ေရး/ ေမတၱာရွင္ (ေ႐ႊျပည္သာ) Parallel Copy > V Nandaw Batha -acc ===================== ✔ ၾကည္ညိုျခင္း ၾကည္ညိုျခင္းသည္ သုံးမ်ိဳးရွိ၏။ ၁။ မိမိကိုယ္မိမိ ၾကည္ညိုျခင္း ၂။ အတူေနမ်ားက ၾကည္ညိုျခင္း ၃။ အေဝးေနပုဂၢိုလ္မ်ားက ၾကည္ညိုျခင္း တို႔ပင္ ျဖစ္၏။ ထိုသုံးမ်ိဳးတြင္ မိမိကိုယ္မိမိ ၾကည္ညိုဖို႔သည္ နံပတ္တစ္ အေရးႀကီးဆုံးျဖစ္၏။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ အရင္းလဲ အဖ်ား ထင္းျဖစ္ ဟူေသာ စကားအတိုင္း မိမိကိုယ္မိမိ တကယ္ ၾကည္ညိုေအာင္ေနလွ်င္ … အတူေနမ်ားက ၾကည္ညိုျခင္း အေဝးေနမ်ားက ၾကည္ညိုျခင္းတို႔သည္ အလိုလိုပါသြားေသာေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္၏။ မိမိကိုယ္မိမိ အၾကည္ညိုပ်က္မည့္အလုပ္ကို သူတစ္ပါးသိသည္ ျဖစ္ေစ မသိသည္ျဖစ္ေစ ဘယ္ေသာအခါမွ မလုပ္သင့္ေပ။ မိမိကိုယ္ကို တစ္ႀကိမ္ေလာက္ ေမးၾကည့္ပါ။ ငါ့ကိုယ္ငါ တကယ္ၾကည္ညိုရဲ႕လား။ မလိမ္တမ္း မညာတန္း အေျဖထုတ္ လိုက္တဲ့အခါ… ၾကည္ညိုပါတယ္ ဆိုတဲ့အေျဖထြက္လာရင္ ဘဝကူးေကာင္းဖို႔ေတာ့ ေသခ်ာပါၿပီ။ မၾကည္ညိုဘူးဆိုရင္ေတာ့ မေကာင္းရာေရာက္ဖို႔ ေသခ်ာေနပါၿပီ။ ေဗဒင္ေမးစရာ မလိုေတာ့ပါဘူး။ မိမိကို ေဘးက လာကယ္လို႔မရပါဘူး။ မိမိကိုယ္တိုင္ကယ္မွ ရမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ မၾကည္ညိုေသးဘူးဆိုရင္ ၾကည္ညိုလာေအာင္ ႀကိဳးစားသင့္ပါတယ္။ မိမိကိုယ္ကို မိမိျပန္ၿပီး ၾကည္ညိုဖို႔က အေရးႀကီးဆုံးပဲ။ သံသရာမွာ ေကာင္းခ်င္တဲ့ သူေတြ အေလးအနက္ထားရမယ့္ အခ်က္ပဲ။ ဒါနကုသိုလ္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိရက္နဲ႕ မလႅိကာေဒဝီ ငရဲက်တယ္ဆိုတာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္စြပ္စြဲတဲ့ အတၱာႏုဝါဒေဘး ဆိုက္လို႔ပါ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို တကယ္မၾကည္ညိုလို႔ပါ။ ရဟန္းျဖစ္ေစ လူျဖစ္ေစ သူတစ္ပါးကို မၾကည္ညိုလွ်င္ ကုသိုလ္မရ႐ုံသာ ရွိမည္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို မၾကည္ညိုလွ်င္ တရားထူးမရ သည့္အျပင္ အပါယ္ပါ က်တတ္သည္။ အေၾကာင္းကား သူတစ္ပါးကို လိမ္၍ရေသာ္လည္း မိမိကိုယ္ကိုမိမိ လိမ္၍မရေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ရဟန္းဘဝတြင္ လူအမ်ားက ၾကည္ညိုဖို႔ ခဲယဥ္း၏။ လူအမ်ားက ၾကည္ညိုရာတြင္လည္း အမ်ိဳးသမီး မ်ားထက္ အမ်ိဳးသားမ်ား ၾကည္ညိုဖို႔ ပို၍ ခဲယဥ္း၏။ အမ်ိဳးသားမ်ားက ၾကည္ညိုဖို႔ထက္ ရဟန္းအခ်င္းခ်င္း ၾကည္ညိုဖို႔ ပို၍ခဲယဥ္း၏။ ရဟန္းအခ်င္းခ်င္း ၾကည္ညိုဖို႔ထက္ မိမိကိုယ္မိမိ ၾကည္ညိုဖို႔က ပို၍ခဲယဥ္း၏။ လူျဖစ္ေစ ရဟန္းျဖစ္ေစ မိမိကိုယ္မိမိ တကယ္ ၾကည္ညိုမွသာလွ်င္ မဂ္ဖိုလ္တရားထူးကိုလည္း ရနိုင္တယ္။ ဘဝကူးလည္း ေကာင္းနိုင္တယ္။ ေရး/ ေမတၱာရွင္ (ေ႐ႊျပည္သာ) Parallel Copy > V Nandaw Batha -acc

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2XRxxQH

ဒါနကောင်းမူ၏ အကျိုးပေးပုံ (၅)မျိုး ------------------------------------------------- ဒါနငါးမျိုးမှာ အသီးအသီး အကျိုးပေးလေးတွေက သူ့ကဏ္ဍလေး နဲ့သူ ရှိနေတယ်။ အဲဒါလေးကတော့ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ ၁။ သဒ္ဓါတရားနဲ့ လှူမယ် ,ယုံကြည်မူနဲ့ လှူမယ်ဆိုလို့ ရှိရင် ဖြစ်လေရာ ဘဝမှာ ရုပ်ရည်လှပတဲ့ အကျိုးရလာဒ်ကို အထူးပြုပြီးတော့ ရရှိလိမ့်မယ်တဲ့။ သဒ္ဓါတရားက ကြည်လင်တဲ့ သဘောလေး ရှိတာကိုး။ ယုံကြည်မူမှာ ကြည်လင်တဲ့ သဘောလေး ရှိတယ်။ အဲဒီ ကြည်လင်မူ သဘောလေးက ဦးစီးနေတဲ့ အတွက်ကြောင့် အဲဒီ ဒါနရဲ့ အကျိုးပေး ရလာတဲ့ အခါမှာ မြင်ရတဲ့လူက ကြည်လင်သွားစေတယ်။ ကိုယ့်ရဲ့ ရုပ်ရည်လေးက။ လှတဲ့လူကို မြင်ရတာနဲ့ အိုတဲ့လူကို မြင်ရတာနဲ့ စိတ်ခံစားချက်ခြင်း တူသလား၊ (မတူပါဘူးဘုရား)။ ဘယ်တူမတုန်း၊ အများကြီး ပြောင်းလဲမူ ရှိတယ်။ အဲဒီ အလှအပနဲ့ ပတ်သတ်ပြီး တော့လည်းပဲ တွေးစရာတော့ အရမ်းကောင်းတာပဲ နော်။ လှတဲ့လူကို မြင်လိုက်ရတာနဲ့ ဘာမှ သူတို့ အကြောင်းကို ဘာမှ မသိသေးဘူး။ လှတဲ့ လူက လည်း စိတ်ဓာတ်က ဘယ်လို၊ အိုတဲ့ လူကလည်း စိတ်ဓာတ်က ဘယ်လို၊ ဘာမှ မသိသေးဘူး။ ရုပ်ကလေး နှစ်ခုပဲ သန့်သန့်လေး ချပြီးတော့ မြင်လိုက်မယ်ဆိုရင် ဘယ်အရာက စိတ်နှလုံးကို ပိုပြီးတော့ ကြည်နူးစေသလဲ၊ လှတဲ့လူက မြတ်တယ်နော်။ စဉ်းစားကြည့်၊ဟုတ်လား။ အဲတော့ ကြည်လင်တဲ့စိတ် သဒ္ဓါတရားလေးနဲ့ လှူရတာဟာ ကြည့်ရတဲ့လူရဲ့ စိတ်ကို ကြည်လင် သွားစေလောက်အောင်ကိုပဲ လှပတဲ့ ရုပ်ရည်ကို ဖြစ်စေတယ်ဆိုတာ အရမ်းမှ သဘာဝကျတယ်လို့ မဆိုနိုင်ဘူးလား၊ ဆိုနိုင်တယ်နော်။ ဒါကြောင့် "သဒ္ဓါကြည်လင် လှူဒါန်းလျှင် ရုပ်သွင် အဆင်းလှ"တဲ့။ အဲလိုလေး ရေးတယ် ဆရာတော်ကြီး က။ ၂။ နောက် ဦးဇင်းတို့ သက္ကစ္စံ ဒါနံ ဒေတိ၊ ရိုရိုသေသေ ဂရုတစိုက် တလေးတစား တန်ဖိုးထားပြီးတော့ လှူမယ်ဆိုလို့ရှိရင်တော့ ဘယ်လို အကျိုးကျေးဇူးမျိုး ရမတုန်းတဲ့။ "ရိုသေလှူငြား သူ့စကား အများ နာယူရ"-တဲ့။ ကိုယ့်အသိုင်းအဝိုင်းထဲမှာ ကိုယ်ဟာ သြဇာရှိတယ်။ ကိုယ်ပြောလို့ရှိရင် ပြီးတယ်။ တချို့ ပစ္စည်းဥစ္စာသာ ပေါးသာ။အဲဒီ သြဇာ ကင်းနေတဲ့ လူတွေ ရှိတယ်နော်။ သူ ပြောရင် နားမထောင်ဘူး။ နားမထောင်တဲ့ သား သမီးမျိုးပဲ ရတယ်။ နားမထောင်တဲ့ ကိုယ့်စကားကို နားမထောင်တဲ့, ကိုယ့်ကို မလေးစားတဲ့,ကိုယ့်ကို တန်ဖိုးမထားတဲ့ , ကိုယ့်ကို ဂရုမစိုက်တဲ့ အသိုင်းအဝိုင်းပဲ ရတယ်။ အဲဒါလည်း တော်တော် ခံရ ခက်စေမှာပဲနော်၊ဟုတ်လား။ ဒါကြောင့် အဲသလိုမျိုး မဖြစ်ရလေအောင် လှူတဲ့တန်းတဲ့အခါမှာ ဘာလုပ် ရမတုန်း။ လှူတဲ့တန်းတဲ့အခါမှာ ရိုသေတဲ့စိတ် ရှိရမယ်နော်။ "ရိုသေလှူငြား သူ့စကား အများ နာယူရ"တဲ့။ ၃။ နောက် ဦးဇင်းတို့ ကာလဒါန၊ အချိန်အခါလေးကို ကြည့်ပြီးတော့ လိုအပ်တာလေးကို ရွေးချယ်ပြီးတော့ လှူတတ်တယ်။ အဲဒီလို အလှူမျိုးက ရရှိစေတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးက ဘာပြောတုန်းဆိုတော့- "အခါ သိသဖြင့် လှူတုံလင့် ချိန်သင့် ကောင်းကျိုးရ"တဲ့။ ကိုယ်လိုအပ်တဲ့အချိန်မှာ လိုအပ်တာလေးတွေဟာ တကယ်ကိုပဲ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ရရ လာတတ်တယ်တဲ့။ သိပ်ပြီးတော့ တောင့်တစရာ မလိုဘူးပေါ့။ ဘယ်အချိန် ဘာလိုသလဲ၊ လိုအပ်တာလေးဟာ သူ့ အချိန်နဲ့သူ အံဝင်ခွင်ကျ အကျိုးပေးတတ်တယ်တဲ့။ ဟုတ်လား။ ကိုယ်ကလည်း သူများရဲ့ လိုအပ်ချက် ကလေးကို ဖြည်းဆည်းတာဆိုတော့ ကိုယ့်ရဲ့ လိုအပ်ချက်ကိုလည်းပဲ ကိုယ့်စေတနာပဲ ပြန်ပြီးတော့ ဖြည်းဆည်းသွားတယ်ဆိုတဲ့ သဘော။ သဘာဝတော့ ကျတယ်နော်။ တချို့ အရွယ်လွန်မှ ပစ္စည်းဥစ္စာတွေ အများကြီး ရှိတာ။ ဟာ လူက အဲတော့ ဘာတုန်း၊ ခံစားဖို့အတွက် ဘာမှ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးဟာ ကောင်းတာ မရှိတော့ဘူး။ မျက်စိတွေက မွဲနေပြီ။ မျက်စိတွေက မမြင်ရတော့ဘူးဆိုတဲ့ အနေအထား မျိုးမှာ ကြည့်စရာကောင်းတာတွေ ဘယ်လောက်ရှိရှိ အဲဒါက သူ့အတွက် ဘာတန်ဖိုး ရှိတုန်း၊ ဘာမှ တန်ဖိုး မရှိဘူး။ မြင်နိုင်တုန်း, ကြည့်နိုင်တုန်းလေး ကြည့်စရာ ကောင်းတာလေး ရမှ ကောင်းမှာပေါ့၊ဟုတ်လား။ ဒါ လောကီလိုလေးတွေ နားလည်ဖို့ လိုတယ် ဟုတ်လား။ အေး ဒါကြောင့် ကာလဒါနဟာ ကိုယ်လိုအပ်တဲ့ အချိန်မှာ လိုအပ်တဲ့ အရာလေးကို ရစေတတ်တဲ့ အကျိုးကျေးဇူးမျိုးကို ဖြစ်ထွန်းစေတယ်။ ၄။ နောက် ဦးဇင်းတို့ အနုဂ္ဂဟိတဒါန၊ မကပ်ငြိဘဲနဲ့ လွတ်လွတ် စွန့်ကြဲပြီးတော့ လှူနိုင်တဲ့ ဒါနမျိုး။ သူက ဘယ်လို အကျိုးကျေးဇူး ရှိတုန်းတဲ့။ "မစွန်းငြိတောင်း၊လှူတုံရှောင်း၊အကောင်းသုံးဆောင်ရ"။ ကောင်းတာကို သုံးစွဲ ရှိတယ်, ကောင်းတာကို သုံးစွဲနိုင်တဲ့ အနေအထားလည်း ရှိတယ်။ တစ်ခါတလေ ဒီကံတရားတွေရဲ့ ဆန်းကြယ်မူက စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းတယ်။ တချို့ ပစ္စည်းဥစ္စာ ချမ်းသာတယ်။ ဒါပေမယ့် အကောင်း သိပ်ပြီးတော့ မသုံးရတဲ့ လူတွေ ရှိတယ်။ ဟုတ်လား။ ကြံကြံဖန်ဖန် လွဲနေကြတာပေါ့လေ၊ နားလည်ဖို့ လိုတယ်နော်။ ဒါကြောင့် ငြိကပ်တွယ်တာမူ ကင်းကင်းရှင်းရှင်းနဲ့ လှူနိုင်တန်းနိုင်ဖို့ အရေးကြီးတယ်၊ဟုတ်လား။ ၅။ "မထိမပါး လှူတုံငြား ငါးပါး ရန်မခ"တဲ့။ နောက်ဆုံး-အတ္တာနဉ္စ ပရဉ္စ အနုပဟစ္စ၊ ဘယ်သူ့ကိုမှ မထိခိုက်စေဘဲနဲ့ အပြိုင်အဆိုင် သဘောမပါဘဲနဲ့ ရိုရိုလေး ဖြူဖြူလေး သန့်သန့်လေး လှူတဲ့အလှူ။ အဲဒီလို အလှူမျိုးက ဘာဖြစ်စေတုန်း၊ဖြစ်လေရာ ဘဝမှာ ကိုယ့်ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်ကို ရန်သူမျိုးငါးပါးက မနှောက်ယှက် မဖျက်ဆီးနိုင်ဘူးတဲ့။ ခိုင်မြဲတယ်၊ဟုတ်လား။ ဒါက မြတ်စွာဘုရားက သဗ္ဗညုတဉာဏ်နဲ့ စေတနာ တွေဟာ သူ့အပိုင်းကဏ္ဍလေးနဲ့သူ အကျိုးပေးလေးတွေ အဲသလိုမျိုး ကွဲပြားနေတယ်ဆိုတာလေးတွေကို သီးသန့် ဟောပြထားတာပေါ့နော်။ ဒါက ဦးဇင်းတို့ ပရိသတ်အပေါင်းသူတော်ကောင်းတို့ ဒါနကောင်းမူနဲ့ မကင်းနိုင်ကြတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တိုင်း ပုဂ္ဂိုလ်တိုင်း ဒါနကောင်းမူကို သူတော်ကောင်း ဒါနမျိုးလေးတွေ ဖြစ်အောင် ဘယ်လို ပြုရမလဲဆိုတာလေးကို ပိုင်ပိုင် နိုင်နိုင် သိထားဖို့ အကျိုးကျေးဇူးလေးနဲ့ တွဲပြီးတော့ မြတ်စွာဘုရား ဟောတာလေးကို ဦးဇင်းတို့ တစ်ဆင့် ပြန်ပြောပြတာ ဟုတ်လား။ သစ္စာရွှေစည်ဆရာတော် ၂၇-၂-၂၀၁၉ "သပ္ပုရိသဒါနသုတ္တန်"တရားတော်မှ ကူးယူ ပူဇော်သည်။ ပြန်လည်ကူးယူမျှဝေပါသည်🙏🙏🙏 🙏ခရီး သည် များအားလုံးပဲ့ မင်္ဂလာပါ ခင်ဗျာ 🙏 🙏ပြန်လည်မျှဝေသူ ခရီး သည် 🙏 ဒါနကောငျးမူ၏ အကြိုးပေးပုံ (၅)မြိုး ------------------------------------------------- ဒါနငါးမြိုးမှာ အသီးအသီး အကြိုးပေးလေးတှကေ သူ့ကဏ်ဍလေး နဲ့သူ ရှိနတေယျ။ အဲဒါလေးကတော့ စိတျဝငျစားစရာပဲ။ ၁။ သဒ်ဓါတရားနဲ့ လှူမယျ ,ယုံကွညျမူနဲ့ လှူမယျဆိုလို့ ရှိရငျ ဖွဈလရော ဘဝမှာ ရုပျရညျလှပတဲ့ အကြိုးရလာဒျကို အထူးပွုပွီးတော့ ရရှိလိမျ့မယျတဲ့။ သဒ်ဓါတရားက ကွညျလငျတဲ့ သဘောလေး ရှိတာကိုး။ ယုံကွညျမူမှာ ကွညျလငျတဲ့ သဘောလေး ရှိတယျ။ အဲဒီ ကွညျလငျမူ သဘောလေးက ဦးစီးနတေဲ့ အတှကျကွောငျ့ အဲဒီ ဒါနရဲ့ အကြိုးပေး ရလာတဲ့ အခါမှာ မွငျရတဲ့လူက ကွညျလငျသှားစတေယျ။ ကိုယျ့ရဲ့ ရုပျရညျလေးက။ လှတဲ့လူကို မွငျရတာနဲ့ အိုတဲ့လူကို မွငျရတာနဲ့ စိတျခံစားခကြျခွငျး တူသလား၊ (မတူပါဘူးဘုရား)။ ဘယျတူမတုနျး၊ အမြားကွီး ပွောငျးလဲမူ ရှိတယျ။ အဲဒီ အလှအပနဲ့ ပတျသတျပွီး တော့လညျးပဲ တှေးစရာတော့ အရမျးကောငျးတာပဲ နောျ။ လှတဲ့လူကို မွငျလိုကျရတာနဲ့ ဘာမှ သူတို့ အကွောငျးကို ဘာမှ မသိသေးဘူး။ လှတဲ့ လူက လညျး စိတျဓာတျက ဘယျလို၊ အိုတဲ့ လူကလညျး စိတျဓာတျက ဘယျလို၊ ဘာမှ မသိသေးဘူး။ ရုပျကလေး နှဈခုပဲ သနျ့သနျ့လေး ခပြွီးတော့ မွငျလိုကျမယျဆိုရငျ ဘယျအရာက စိတျနှလုံးကို ပိုပွီးတော့ ကွညျနူးစသေလဲ၊ လှတဲ့လူက မွတျတယျနောျ။ စဉျးစားကွညျ့၊ဟုတျလား။ အဲတော့ ကွညျလငျတဲ့စိတျ သဒ်ဓါတရားလေးနဲ့ လှူရတာဟာ ကွညျ့ရတဲ့လူရဲ့ စိတျကို ကွညျလငျ သှားစလေောကျအောငျကိုပဲ လှပတဲ့ ရုပျရညျကို ဖွဈစတေယျဆိုတာ အရမျးမှ သဘာဝကတြယျလို့ မဆိုနိုငျဘူးလား၊ ဆိုနိုငျတယျနောျ။ ဒါကွောငျ့ "သဒ်ဓါကွညျလငျ လှူဒါနျးလြှငျ ရုပျသှငျ အဆငျးလှ"တဲ့။ အဲလိုလေး ရေးတယျ ဆရာတောျကွီး က။ ၂။ နောကျ ဦးဇငျးတို့ သက်ကစ်စံ ဒါနံ ဒတေိ၊ ရိုရိုသသေေ ဂရုတစိုကျ တလေးတစား တနျဖိုးထားပွီးတော့ လှူမယျဆိုလို့ရှိရငျတော့ ဘယျလို အကြိုးကြေးဇူးမြိုး ရမတုနျးတဲ့။ "ရိုသလှေူငွား သူ့စကား အမြား နာယူရ"-တဲ့။ ကိုယျ့အသိုငျးအဝိုငျးထဲမှာ ကိုယျဟာ သွဇာရှိတယျ။ ကိုယျပွောလို့ရှိရငျ ပွီးတယျ။ တခြို့ ပစ်စညျးဥစ်စာသာ ပေါးသာ။အဲဒီ သွဇာ ကငျးနတေဲ့ လူတှေ ရှိတယျနောျ။ သူ ပွောရငျ နားမထောငျဘူး။ နားမထောငျတဲ့ သား သမီးမြိုးပဲ ရတယျ။ နားမထောငျတဲ့ ကိုယျ့စကားကို နားမထောငျတဲ့, ကိုယျ့ကို မလေးစားတဲ့,ကိုယျ့ကို တနျဖိုးမထားတဲ့ , ကိုယျ့ကို ဂရုမစိုကျတဲ့ အသိုငျးအဝိုငျးပဲ ရတယျ။ အဲဒါလညျး တောျတောျ ခံရ ခကျစမှောပဲနောျ၊ဟုတျလား။ ဒါကွောငျ့ အဲသလိုမြိုး မဖွဈရလအေောငျ လှူတဲ့တနျးတဲ့အခါမှာ ဘာလုပျ ရမတုနျး။ လှူတဲ့တနျးတဲ့အခါမှာ ရိုသတေဲ့စိတျ ရှိရမယျနောျ။ "ရိုသလှေူငွား သူ့စကား အမြား နာယူရ"တဲ့။ ၃။ နောကျ ဦးဇငျးတို့ ကာလဒါန၊ အခြိနျအခါလေးကို ကွညျ့ပွီးတော့ လိုအပျတာလေးကို ရှေးခယြျပွီးတော့ လှူတတျတယျ။ အဲဒီလို အလှူမြိုးက ရရှိစတေဲ့ အကြိုးကြေးဇူးက ဘာပွောတုနျးဆိုတော့- "အခါ သိသဖွငျ့ လှူတုံလငျ့ ခြိနျသငျ့ ကောငျးကြိုးရ"တဲ့။ ကိုယျလိုအပျတဲ့အခြိနျမှာ လိုအပျတာလေးတှဟော တကယျကိုပဲ တိုကျတိုကျဆိုငျဆိုငျ ရရ လာတတျတယျတဲ့။ သိပျပွီးတော့ တောငျ့တစရာ မလိုဘူးပေါ့။ ဘယျအခြိနျ ဘာလိုသလဲ၊ လိုအပျတာလေးဟာ သူ့ အခြိနျနဲ့သူ အံဝငျခှငျကြ အကြိုးပေးတတျတယျတဲ့။ ဟုတျလား။ ကိုယျကလညျး သူမြားရဲ့ လိုအပျခကြျ ကလေးကို ဖွညျးဆညျးတာဆိုတော့ ကိုယျ့ရဲ့ လိုအပျခကြျကိုလညျးပဲ ကိုယျ့စတေနာပဲ ပွနျပွီးတော့ ဖွညျးဆညျးသှားတယျဆိုတဲ့ သဘော။ သဘာဝတော့ ကတြယျနောျ။ တခြို့ အရှယျလှနျမှ ပစ်စညျးဥစ်စာတှေ အမြားကွီး ရှိတာ။ ဟာ လူက အဲတော့ ဘာတုနျး၊ ခံစားဖို့အတှကျ ဘာမှ ခန်ဓာကိုယျကွီးဟာ ကောငျးတာ မရှိတော့ဘူး။ မကြျစိတှကေ မှဲနပွေီ။ မကြျစိတှကေ မမွငျရတော့ဘူးဆိုတဲ့ အနအေထား မြိုးမှာ ကွညျ့စရာကောငျးတာတှေ ဘယျလောကျရှိရှိ အဲဒါက သူ့အတှကျ ဘာတနျဖိုး ရှိတုနျး၊ ဘာမှ တနျဖိုး မရှိဘူး။ မွငျနိုငျတုနျး, ကွညျ့နိုငျတုနျးလေး ကွညျ့စရာ ကောငျးတာလေး ရမှ ကောငျးမှာပေါ့၊ဟုတျလား။ ဒါ လောကီလိုလေးတှေ နားလညျဖို့ လိုတယျ ဟုတျလား။ အေး ဒါကွောငျ့ ကာလဒါနဟာ ကိုယျလိုအပျတဲ့ အခြိနျမှာ လိုအပျတဲ့ အရာလေးကို ရစတေတျတဲ့ အကြိုးကြေးဇူးမြိုးကို ဖွဈထှနျးစတေယျ။ ၄။ နောကျ ဦးဇငျးတို့ အနုဂ်ဂဟိတဒါန၊ မကပျငွိဘဲနဲ့ လှတျလှတျ စှနျ့ကွဲပွီးတော့ လှူနိုငျတဲ့ ဒါနမြိုး။ သူက ဘယျလို အကြိုးကြေးဇူး ရှိတုနျးတဲ့။ "မစှနျးငွိတောငျး၊လှူတုံရှောငျး၊အကောငျးသုံးဆောငျရ"။ ကောငျးတာကို သုံးစှဲ ရှိတယျ, ကောငျးတာကို သုံးစှဲနိုငျတဲ့ အနအေထားလညျး ရှိတယျ။ တဈခါတလေ ဒီကံတရားတှရေဲ့ ဆနျးကွယျမူက စိတျဝငျစားစရာ ကောငျးတယျ။ တခြို့ ပစ်စညျးဥစ်စာ ခမြျးသာတယျ။ ဒါပမေယျ့ အကောငျး သိပျပွီးတော့ မသုံးရတဲ့ လူတှေ ရှိတယျ။ ဟုတျလား။ ကွံကွံဖနျဖနျ လှဲနကွေတာပေါ့လေ၊ နားလညျဖို့ လိုတယျနောျ။ ဒါကွောငျ့ ငွိကပျတှယျတာမူ ကငျးကငျးရှငျးရှငျးနဲ့ လှူနိုငျတနျးနိုငျဖို့ အရေးကွီးတယျ၊ဟုတျလား။ ၅။ "မထိမပါး လှူတုံငွား ငါးပါး ရနျမခ"တဲ့။ နောကျဆုံး-အတ်တာနဉ်စ ပရဉ်စ အနုပဟစ်စ၊ ဘယျသူ့ကိုမှ မထိခိုကျစဘေဲနဲ့ အပွိုငျအဆိုငျ သဘောမပါဘဲနဲ့ ရိုရိုလေး ဖွူဖွူလေး သနျ့သနျ့လေး လှူတဲ့အလှူ။ အဲဒီလို အလှူမြိုးက ဘာဖွဈစတေုနျး၊ဖွဈလရော ဘဝမှာ ကိုယျ့ရဲ့ ပိုငျဆိုငျကို ရနျသူမြိုးငါးပါးက မနှောကျယှကျ မဖကြျဆီးနိုငျဘူးတဲ့။ ခိုငျမွဲတယျ၊ဟုတျလား။ ဒါက မွတျစှာဘုရားက သဗ်ဗညုတဉာဏျနဲ့ စတေနာ တှဟော သူ့အပိုငျးကဏ်ဍလေးနဲ့သူ အကြိုးပေးလေးတှေ အဲသလိုမြိုး ကှဲပွားနတေယျဆိုတာလေးတှကေို သီးသနျ့ ဟောပွထားတာပေါ့နောျ။ ဒါက ဦးဇငျးတို့ ပရိသတျအပေါငျးသူတောျကောငျးတို့ ဒါနကောငျးမူနဲ့ မကငျးနိုငျကွတဲ့ ပုဂ်ဂိုလျတိုငျး ပုဂ်ဂိုလျတိုငျး ဒါနကောငျးမူကို သူတောျကောငျး ဒါနမြိုးလေးတှေ ဖွဈအောငျ ဘယျလို ပွုရမလဲဆိုတာလေးကို ပိုငျပိုငျ နိုငျနိုငျ သိထားဖို့ အကြိုးကြေးဇူးလေးနဲ့ တှဲပွီးတော့ မွတျစှာဘုရား ဟောတာလေးကို ဦးဇငျးတို့ တဈဆငျ့ ပွနျပွောပွတာ ဟုတျလား။ သစ်စာရှှစေညျဆရာတောျ ၂၇-၂-၂၀၁၉ "သပ်ပုရိသဒါနသုတ်တနျ"တရားတောျမှ ကူးယူ ပူဇောျသညျ။ ပွနျလညျကူးယူမြှဝပေါသညျ🙏🙏🙏 🙏ခရီး သညျ မြားအားလုံးပဲ့ မငျ်ဂလာပါ ခငျဗြာ 🙏 🙏ပွနျလညျမြှဝသေူ ခရီး သညျ 🙏

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2KW87Mv

ဒါနကောင်းမူ၏ အကျိုးပေးပုံ (၅)မျိုး ------------------------------------------------- ဒါနငါးမျိုးမှာ အသီးအသီး အကျိုးပေးလေးတွေက သူ့ကဏ္ဍလေး နဲ့သူ ရှိနေတယ်။ အဲဒါလေးကတော့ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ ၁။ သဒ္ဓါတရားနဲ့ လှူမယ် ,ယုံကြည်မူနဲ့ လှူမယ်ဆိုလို့ ရှိရင် ဖြစ်လေရာ ဘဝမှာ ရုပ်ရည်လှပတဲ့ အကျိုးရလာဒ်ကို အထူးပြုပြီးတော့ ရရှိလိမ့်မယ်တဲ့။ သဒ္ဓါတရားက ကြည်လင်တဲ့ သဘောလေး ရှိတာကိုး။ ယုံကြည်မူမှာ ကြည်လင်တဲ့ သဘောလေး ရှိတယ်။ အဲဒီ ကြည်လင်မူ သဘောလေးက ဦးစီးနေတဲ့ အတွက်ကြောင့် အဲဒီ ဒါနရဲ့ အကျိုးပေး ရလာတဲ့ အခါမှာ မြင်ရတဲ့လူက ကြည်လင်သွားစေတယ်။ ကိုယ့်ရဲ့ ရုပ်ရည်လေးက။ လှတဲ့လူကို မြင်ရတာနဲ့ အိုတဲ့လူကို မြင်ရတာနဲ့ စိတ်ခံစားချက်ခြင်း တူသလား၊ (မတူပါဘူးဘုရား)။ ဘယ်တူမတုန်း၊ အများကြီး ပြောင်းလဲမူ ရှိတယ်။ အဲဒီ အလှအပနဲ့ ပတ်သတ်ပြီး တော့လည်းပဲ တွေးစရာတော့ အရမ်းကောင်းတာပဲ နော်။ လှတဲ့လူကို မြင်လိုက်ရတာနဲ့ ဘာမှ သူတို့ အကြောင်းကို ဘာမှ မသိသေးဘူး။ လှတဲ့ လူက လည်း စိတ်ဓာတ်က ဘယ်လို၊ အိုတဲ့ လူကလည်း စိတ်ဓာတ်က ဘယ်လို၊ ဘာမှ မသိသေးဘူး။ ရုပ်ကလေး နှစ်ခုပဲ သန့်သန့်လေး ချပြီးတော့ မြင်လိုက်မယ်ဆိုရင် ဘယ်အရာက စိတ်နှလုံးကို ပိုပြီးတော့ ကြည်နူးစေသလဲ၊ လှတဲ့လူက မြတ်တယ်နော်။ စဉ်းစားကြည့်၊ဟုတ်လား။ အဲတော့ ကြည်လင်တဲ့စိတ် သဒ္ဓါတရားလေးနဲ့ လှူရတာဟာ ကြည့်ရတဲ့လူရဲ့ စိတ်ကို ကြည်လင် သွားစေလောက်အောင်ကိုပဲ လှပတဲ့ ရုပ်ရည်ကို ဖြစ်စေတယ်ဆိုတာ အရမ်းမှ သဘာဝကျတယ်လို့ မဆိုနိုင်ဘူးလား၊ ဆိုနိုင်တယ်နော်။ ဒါကြောင့် "သဒ္ဓါကြည်လင် လှူဒါန်းလျှင် ရုပ်သွင် အဆင်းလှ"တဲ့။ အဲလိုလေး ရေးတယ် ဆရာတော်ကြီး က။ ၂။ နောက် ဦးဇင်းတို့ သက္ကစ္စံ ဒါနံ ဒေတိ၊ ရိုရိုသေသေ ဂရုတစိုက် တလေးတစား တန်ဖိုးထားပြီးတော့ လှူမယ်ဆိုလို့ရှိရင်တော့ ဘယ်လို အကျိုးကျေးဇူးမျိုး ရမတုန်းတဲ့။ "ရိုသေလှူငြား သူ့စကား အများ နာယူရ"-တဲ့။ ကိုယ့်အသိုင်းအဝိုင်းထဲမှာ ကိုယ်ဟာ သြဇာရှိတယ်။ ကိုယ်ပြောလို့ရှိရင် ပြီးတယ်။ တချို့ ပစ္စည်းဥစ္စာသာ ပေါးသာ။အဲဒီ သြဇာ ကင်းနေတဲ့ လူတွေ ရှိတယ်နော်။ သူ ပြောရင် နားမထောင်ဘူး။ နားမထောင်တဲ့ သား သမီးမျိုးပဲ ရတယ်။ နားမထောင်တဲ့ ကိုယ့်စကားကို နားမထောင်တဲ့, ကိုယ့်ကို မလေးစားတဲ့,ကိုယ့်ကို တန်ဖိုးမထားတဲ့ , ကိုယ့်ကို ဂရုမစိုက်တဲ့ အသိုင်းအဝိုင်းပဲ ရတယ်။ အဲဒါလည်း တော်တော် ခံရ ခက်စေမှာပဲနော်၊ဟုတ်လား။ ဒါကြောင့် အဲသလိုမျိုး မဖြစ်ရလေအောင် လှူတဲ့တန်းတဲ့အခါမှာ ဘာလုပ် ရမတုန်း။ လှူတဲ့တန်းတဲ့အခါမှာ ရိုသေတဲ့စိတ် ရှိရမယ်နော်။ "ရိုသေလှူငြား သူ့စကား အများ နာယူရ"တဲ့။ ၃။ နောက် ဦးဇင်းတို့ ကာလဒါန၊ အချိန်အခါလေးကို ကြည့်ပြီးတော့ လိုအပ်တာလေးကို ရွေးချယ်ပြီးတော့ လှူတတ်တယ်။ အဲဒီလို အလှူမျိုးက ရရှိစေတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးက ဘာပြောတုန်းဆိုတော့- "အခါ သိသဖြင့် လှူတုံလင့် ချိန်သင့် ကောင်းကျိုးရ"တဲ့။ ကိုယ်လိုအပ်တဲ့အချိန်မှာ လိုအပ်တာလေးတွေဟာ တကယ်ကိုပဲ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ရရ လာတတ်တယ်တဲ့။ သိပ်ပြီးတော့ တောင့်တစရာ မလိုဘူးပေါ့။ ဘယ်အချိန် ဘာလိုသလဲ၊ လိုအပ်တာလေးဟာ သူ့ အချိန်နဲ့သူ အံဝင်ခွင်ကျ အကျိုးပေးတတ်တယ်တဲ့။ ဟုတ်လား။ ကိုယ်ကလည်း သူများရဲ့ လိုအပ်ချက် ကလေးကို ဖြည်းဆည်းတာဆိုတော့ ကိုယ့်ရဲ့ လိုအပ်ချက်ကိုလည်းပဲ ကိုယ့်စေတနာပဲ ပြန်ပြီးတော့ ဖြည်းဆည်းသွားတယ်ဆိုတဲ့ သဘော။ သဘာဝတော့ ကျတယ်နော်။ တချို့ အရွယ်လွန်မှ ပစ္စည်းဥစ္စာတွေ အများကြီး ရှိတာ။ ဟာ လူက အဲတော့ ဘာတုန်း၊ ခံစားဖို့အတွက် ဘာမှ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးဟာ ကောင်းတာ မရှိတော့ဘူး။ မျက်စိတွေက မွဲနေပြီ။ မျက်စိတွေက မမြင်ရတော့ဘူးဆိုတဲ့ အနေအထား မျိုးမှာ ကြည့်စရာကောင်းတာတွေ ဘယ်လောက်ရှိရှိ အဲဒါက သူ့အတွက် ဘာတန်ဖိုး ရှိတုန်း၊ ဘာမှ တန်ဖိုး မရှိဘူး။ မြင်နိုင်တုန်း, ကြည့်နိုင်တုန်းလေး ကြည့်စရာ ကောင်းတာလေး ရမှ ကောင်းမှာပေါ့၊ဟုတ်လား။ ဒါ လောကီလိုလေးတွေ နားလည်ဖို့ လိုတယ် ဟုတ်လား။ အေး ဒါကြောင့် ကာလဒါနဟာ ကိုယ်လိုအပ်တဲ့ အချိန်မှာ လိုအပ်တဲ့ အရာလေးကို ရစေတတ်တဲ့ အကျိုးကျေးဇူးမျိုးကို ဖြစ်ထွန်းစေတယ်။ ၄။ နောက် ဦးဇင်းတို့ အနုဂ္ဂဟိတဒါန၊ မကပ်ငြိဘဲနဲ့ လွတ်လွတ် စွန့်ကြဲပြီးတော့ လှူနိုင်တဲ့ ဒါနမျိုး။ သူက ဘယ်လို အကျိုးကျေးဇူး ရှိတုန်းတဲ့။ "မစွန်းငြိတောင်း၊လှူတုံရှောင်း၊အကောင်းသုံးဆောင်ရ"။ ကောင်းတာကို သုံးစွဲ ရှိတယ်, ကောင်းတာကို သုံးစွဲနိုင်တဲ့ အနေအထားလည်း ရှိတယ်။ တစ်ခါတလေ ဒီကံတရားတွေရဲ့ ဆန်းကြယ်မူက စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းတယ်။ တချို့ ပစ္စည်းဥစ္စာ ချမ်းသာတယ်။ ဒါပေမယ့် အကောင်း သိပ်ပြီးတော့ မသုံးရတဲ့ လူတွေ ရှိတယ်။ ဟုတ်လား။ ကြံကြံဖန်ဖန် လွဲနေကြတာပေါ့လေ၊ နားလည်ဖို့ လိုတယ်နော်။ ဒါကြောင့် ငြိကပ်တွယ်တာမူ ကင်းကင်းရှင်းရှင်းနဲ့ လှူနိုင်တန်းနိုင်ဖို့ အရေးကြီးတယ်၊ဟုတ်လား။ ၅။ "မထိမပါး လှူတုံငြား ငါးပါး ရန်မခ"တဲ့။ နောက်ဆုံး-အတ္တာနဉ္စ ပရဉ္စ အနုပဟစ္စ၊ ဘယ်သူ့ကိုမှ မထိခိုက်စေဘဲနဲ့ အပြိုင်အဆိုင် သဘောမပါဘဲနဲ့ ရိုရိုလေး ဖြူဖြူလေး သန့်သန့်လေး လှူတဲ့အလှူ။ အဲဒီလို အလှူမျိုးက ဘာဖြစ်စေတုန်း၊ဖြစ်လေရာ ဘဝမှာ ကိုယ့်ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်ကို ရန်သူမျိုးငါးပါးက မနှောက်ယှက် မဖျက်ဆီးနိုင်ဘူးတဲ့။ ခိုင်မြဲတယ်၊ဟုတ်လား။ ဒါက မြတ်စွာဘုရားက သဗ္ဗညုတဉာဏ်နဲ့ စေတနာ တွေဟာ သူ့အပိုင်းကဏ္ဍလေးနဲ့သူ အကျိုးပေးလေးတွေ အဲသလိုမျိုး ကွဲပြားနေတယ်ဆိုတာလေးတွေကို သီးသန့် ဟောပြထားတာပေါ့နော်။ ဒါက ဦးဇင်းတို့ ပရိသတ်အပေါင်းသူတော်ကောင်းတို့ ဒါနကောင်းမူနဲ့ မကင်းနိုင်ကြတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တိုင်း ပုဂ္ဂိုလ်တိုင်း ဒါနကောင်းမူကို သူတော်ကောင်း ဒါနမျိုးလေးတွေ ဖြစ်အောင် ဘယ်လို ပြုရမလဲဆိုတာလေးကို ပိုင်ပိုင် နိုင်နိုင် သိထားဖို့ အကျိုးကျေးဇူးလေးနဲ့ တွဲပြီးတော့ မြတ်စွာဘုရား ဟောတာလေးကို ဦးဇင်းတို့ တစ်ဆင့် ပြန်ပြောပြတာ ဟုတ်လား။ သစ္စာရွှေစည်ဆရာတော် ၂၇-၂-၂၀၁၉ "သပ္ပုရိသဒါနသုတ္တန်"တရားတော်မှ ကူးယူ ပူဇော်သည်။ ပြန်လည်ကူးယူမျှဝေပါသည်🙏🙏🙏 🙏ခရီး သည် များအားလုံးပဲ့ မင်္ဂလာပါ ခင်ဗျာ 🙏 🙏ပြန်လည်မျှဝေသူ ခရီး သည် 🙏 ဒါနကောငျးမူ၏ အကြိုးပေးပုံ (၅)မြိုး ------------------------------------------------- ဒါနငါးမြိုးမှာ အသီးအသီး အကြိုးပေးလေးတှကေ သူ့ကဏ်ဍလေး နဲ့သူ ရှိနတေယျ။ အဲဒါလေးကတော့ စိတျဝငျစားစရာပဲ။ ၁။ သဒ်ဓါတရားနဲ့ လှူမယျ ,ယုံကွညျမူနဲ့ လှူမယျဆိုလို့ ရှိရငျ ဖွဈလရော ဘဝမှာ ရုပျရညျလှပတဲ့ အကြိုးရလာဒျကို အထူးပွုပွီးတော့ ရရှိလိမျ့မယျတဲ့။ သဒ်ဓါတရားက ကွညျလငျတဲ့ သဘောလေး ရှိတာကိုး။ ယုံကွညျမူမှာ ကွညျလငျတဲ့ သဘောလေး ရှိတယျ။ အဲဒီ ကွညျလငျမူ သဘောလေးက ဦးစီးနတေဲ့ အတှကျကွောငျ့ အဲဒီ ဒါနရဲ့ အကြိုးပေး ရလာတဲ့ အခါမှာ မွငျရတဲ့လူက ကွညျလငျသှားစတေယျ။ ကိုယျ့ရဲ့ ရုပျရညျလေးက။ လှတဲ့လူကို မွငျရတာနဲ့ အိုတဲ့လူကို မွငျရတာနဲ့ စိတျခံစားခကြျခွငျး တူသလား၊ (မတူပါဘူးဘုရား)။ ဘယျတူမတုနျး၊ အမြားကွီး ပွောငျးလဲမူ ရှိတယျ။ အဲဒီ အလှအပနဲ့ ပတျသတျပွီး တော့လညျးပဲ တှေးစရာတော့ အရမျးကောငျးတာပဲ နောျ။ လှတဲ့လူကို မွငျလိုကျရတာနဲ့ ဘာမှ သူတို့ အကွောငျးကို ဘာမှ မသိသေးဘူး။ လှတဲ့ လူက လညျး စိတျဓာတျက ဘယျလို၊ အိုတဲ့ လူကလညျး စိတျဓာတျက ဘယျလို၊ ဘာမှ မသိသေးဘူး။ ရုပျကလေး နှဈခုပဲ သနျ့သနျ့လေး ခပြွီးတော့ မွငျလိုကျမယျဆိုရငျ ဘယျအရာက စိတျနှလုံးကို ပိုပွီးတော့ ကွညျနူးစသေလဲ၊ လှတဲ့လူက မွတျတယျနောျ။ စဉျးစားကွညျ့၊ဟုတျလား။ အဲတော့ ကွညျလငျတဲ့စိတျ သဒ်ဓါတရားလေးနဲ့ လှူရတာဟာ ကွညျ့ရတဲ့လူရဲ့ စိတျကို ကွညျလငျ သှားစလေောကျအောငျကိုပဲ လှပတဲ့ ရုပျရညျကို ဖွဈစတေယျဆိုတာ အရမျးမှ သဘာဝကတြယျလို့ မဆိုနိုငျဘူးလား၊ ဆိုနိုငျတယျနောျ။ ဒါကွောငျ့ "သဒ်ဓါကွညျလငျ လှူဒါနျးလြှငျ ရုပျသှငျ အဆငျးလှ"တဲ့။ အဲလိုလေး ရေးတယျ ဆရာတောျကွီး က။ ၂။ နောကျ ဦးဇငျးတို့ သက်ကစ်စံ ဒါနံ ဒတေိ၊ ရိုရိုသသေေ ဂရုတစိုကျ တလေးတစား တနျဖိုးထားပွီးတော့ လှူမယျဆိုလို့ရှိရငျတော့ ဘယျလို အကြိုးကြေးဇူးမြိုး ရမတုနျးတဲ့။ "ရိုသလှေူငွား သူ့စကား အမြား နာယူရ"-တဲ့။ ကိုယျ့အသိုငျးအဝိုငျးထဲမှာ ကိုယျဟာ သွဇာရှိတယျ။ ကိုယျပွောလို့ရှိရငျ ပွီးတယျ။ တခြို့ ပစ်စညျးဥစ်စာသာ ပေါးသာ။အဲဒီ သွဇာ ကငျးနတေဲ့ လူတှေ ရှိတယျနောျ။ သူ ပွောရငျ နားမထောငျဘူး။ နားမထောငျတဲ့ သား သမီးမြိုးပဲ ရတယျ။ နားမထောငျတဲ့ ကိုယျ့စကားကို နားမထောငျတဲ့, ကိုယျ့ကို မလေးစားတဲ့,ကိုယျ့ကို တနျဖိုးမထားတဲ့ , ကိုယျ့ကို ဂရုမစိုကျတဲ့ အသိုငျးအဝိုငျးပဲ ရတယျ။ အဲဒါလညျး တောျတောျ ခံရ ခကျစမှောပဲနောျ၊ဟုတျလား။ ဒါကွောငျ့ အဲသလိုမြိုး မဖွဈရလအေောငျ လှူတဲ့တနျးတဲ့အခါမှာ ဘာလုပျ ရမတုနျး။ လှူတဲ့တနျးတဲ့အခါမှာ ရိုသတေဲ့စိတျ ရှိရမယျနောျ။ "ရိုသလှေူငွား သူ့စကား အမြား နာယူရ"တဲ့။ ၃။ နောကျ ဦးဇငျးတို့ ကာလဒါန၊ အခြိနျအခါလေးကို ကွညျ့ပွီးတော့ လိုအပျတာလေးကို ရှေးခယြျပွီးတော့ လှူတတျတယျ။ အဲဒီလို အလှူမြိုးက ရရှိစတေဲ့ အကြိုးကြေးဇူးက ဘာပွောတုနျးဆိုတော့- "အခါ သိသဖွငျ့ လှူတုံလငျ့ ခြိနျသငျ့ ကောငျးကြိုးရ"တဲ့။ ကိုယျလိုအပျတဲ့အခြိနျမှာ လိုအပျတာလေးတှဟော တကယျကိုပဲ တိုကျတိုကျဆိုငျဆိုငျ ရရ လာတတျတယျတဲ့။ သိပျပွီးတော့ တောငျ့တစရာ မလိုဘူးပေါ့။ ဘယျအခြိနျ ဘာလိုသလဲ၊ လိုအပျတာလေးဟာ သူ့ အခြိနျနဲ့သူ အံဝငျခှငျကြ အကြိုးပေးတတျတယျတဲ့။ ဟုတျလား။ ကိုယျကလညျး သူမြားရဲ့ လိုအပျခကြျ ကလေးကို ဖွညျးဆညျးတာဆိုတော့ ကိုယျ့ရဲ့ လိုအပျခကြျကိုလညျးပဲ ကိုယျ့စတေနာပဲ ပွနျပွီးတော့ ဖွညျးဆညျးသှားတယျဆိုတဲ့ သဘော။ သဘာဝတော့ ကတြယျနောျ။ တခြို့ အရှယျလှနျမှ ပစ်စညျးဥစ်စာတှေ အမြားကွီး ရှိတာ။ ဟာ လူက အဲတော့ ဘာတုနျး၊ ခံစားဖို့အတှကျ ဘာမှ ခန်ဓာကိုယျကွီးဟာ ကောငျးတာ မရှိတော့ဘူး။ မကြျစိတှကေ မှဲနပွေီ။ မကြျစိတှကေ မမွငျရတော့ဘူးဆိုတဲ့ အနအေထား မြိုးမှာ ကွညျ့စရာကောငျးတာတှေ ဘယျလောကျရှိရှိ အဲဒါက သူ့အတှကျ ဘာတနျဖိုး ရှိတုနျး၊ ဘာမှ တနျဖိုး မရှိဘူး။ မွငျနိုငျတုနျး, ကွညျ့နိုငျတုနျးလေး ကွညျ့စရာ ကောငျးတာလေး ရမှ ကောငျးမှာပေါ့၊ဟုတျလား။ ဒါ လောကီလိုလေးတှေ နားလညျဖို့ လိုတယျ ဟုတျလား။ အေး ဒါကွောငျ့ ကာလဒါနဟာ ကိုယျလိုအပျတဲ့ အခြိနျမှာ လိုအပျတဲ့ အရာလေးကို ရစတေတျတဲ့ အကြိုးကြေးဇူးမြိုးကို ဖွဈထှနျးစတေယျ။ ၄။ နောကျ ဦးဇငျးတို့ အနုဂ်ဂဟိတဒါန၊ မကပျငွိဘဲနဲ့ လှတျလှတျ စှနျ့ကွဲပွီးတော့ လှူနိုငျတဲ့ ဒါနမြိုး။ သူက ဘယျလို အကြိုးကြေးဇူး ရှိတုနျးတဲ့။ "မစှနျးငွိတောငျး၊လှူတုံရှောငျး၊အကောငျးသုံးဆောငျရ"။ ကောငျးတာကို သုံးစှဲ ရှိတယျ, ကောငျးတာကို သုံးစှဲနိုငျတဲ့ အနအေထားလညျး ရှိတယျ။ တဈခါတလေ ဒီကံတရားတှရေဲ့ ဆနျးကွယျမူက စိတျဝငျစားစရာ ကောငျးတယျ။ တခြို့ ပစ်စညျးဥစ်စာ ခမြျးသာတယျ။ ဒါပမေယျ့ အကောငျး သိပျပွီးတော့ မသုံးရတဲ့ လူတှေ ရှိတယျ။ ဟုတျလား။ ကွံကွံဖနျဖနျ လှဲနကွေတာပေါ့လေ၊ နားလညျဖို့ လိုတယျနောျ။ ဒါကွောငျ့ ငွိကပျတှယျတာမူ ကငျးကငျးရှငျးရှငျးနဲ့ လှူနိုငျတနျးနိုငျဖို့ အရေးကွီးတယျ၊ဟုတျလား။ ၅။ "မထိမပါး လှူတုံငွား ငါးပါး ရနျမခ"တဲ့။ နောကျဆုံး-အတ်တာနဉ်စ ပရဉ်စ အနုပဟစ်စ၊ ဘယျသူ့ကိုမှ မထိခိုကျစဘေဲနဲ့ အပွိုငျအဆိုငျ သဘောမပါဘဲနဲ့ ရိုရိုလေး ဖွူဖွူလေး သနျ့သနျ့လေး လှူတဲ့အလှူ။ အဲဒီလို အလှူမြိုးက ဘာဖွဈစတေုနျး၊ဖွဈလရော ဘဝမှာ ကိုယျ့ရဲ့ ပိုငျဆိုငျကို ရနျသူမြိုးငါးပါးက မနှောကျယှကျ မဖကြျဆီးနိုငျဘူးတဲ့။ ခိုငျမွဲတယျ၊ဟုတျလား။ ဒါက မွတျစှာဘုရားက သဗ်ဗညုတဉာဏျနဲ့ စတေနာ တှဟော သူ့အပိုငျးကဏ်ဍလေးနဲ့သူ အကြိုးပေးလေးတှေ အဲသလိုမြိုး ကှဲပွားနတေယျဆိုတာလေးတှကေို သီးသနျ့ ဟောပွထားတာပေါ့နောျ။ ဒါက ဦးဇငျးတို့ ပရိသတျအပေါငျးသူတောျကောငျးတို့ ဒါနကောငျးမူနဲ့ မကငျးနိုငျကွတဲ့ ပုဂ်ဂိုလျတိုငျး ပုဂ်ဂိုလျတိုငျး ဒါနကောငျးမူကို သူတောျကောငျး ဒါနမြိုးလေးတှေ ဖွဈအောငျ ဘယျလို ပွုရမလဲဆိုတာလေးကို ပိုငျပိုငျ နိုငျနိုငျ သိထားဖို့ အကြိုးကြေးဇူးလေးနဲ့ တှဲပွီးတော့ မွတျစှာဘုရား ဟောတာလေးကို ဦးဇငျးတို့ တဈဆငျ့ ပွနျပွောပွတာ ဟုတျလား။ သစ်စာရှှစေညျဆရာတောျ ၂၇-၂-၂၀၁၉ "သပ်ပုရိသဒါနသုတ်တနျ"တရားတောျမှ ကူးယူ ပူဇောျသညျ။ ပွနျလညျကူးယူမြှဝပေါသညျ🙏🙏🙏 🙏ခရီး သညျ မြားအားလုံးပဲ့ မငျ်ဂလာပါ ခငျဗြာ 🙏 🙏ပွနျလညျမြှဝသေူ ခရီး သညျ 🙏

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2KW87Mv

ကိုယ်ကျင့် သီလ အရေးကြီးပုံ 🌸🌿*•~~•*🌸🌿*•~~•*🌸🌿 သမထပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဝိပဿနာပဲဖြစ်ဖြစ် ကမ္မဋ္ဌာန်း အားထုတ်တော့မယ်ဆိုရင် ပထမဆုံး ကိုယ်ကျင့် တရား ဖြူစင်အောင်သီလဆောက်တည်သင့်တယ်။ ကိုယ်ကျင့်သီလ မရှိတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်မှာ စိတ်ကိုကမ္မဋ္ဌာန်း အာရုံ ထဲထားဖို့ကြိုးစားတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် အတိတ် က အာရုံ ပုံရိပ်တွေ စိတ်ထဲတိုးဝင်လာတတ်တယ်။ အဲဒီအာရုံ ပုံရိပ်အနှောင့်အယှက်တွေ မဝင်လာရ အောင် ကိုယ်ကျင့်သီလကို ဆောက်တည်ပြီး ၊ ကိုယ်ကျင့်သီလကို ဆင်ခြင်ပြီး ဝမ်းမြောက်မှု၊ စိတ်ကြည်နူးမှုကို ဖြစ်စေရမယ်။ သီလံ အဓိပ္ပဋိသာရာယ တဲ့ သီလဆိုတာ 🌱 စိတ်နှလုံး ရွှင်ကြည်မှုကို ဖြစ်စေရန် အတွက်ဖြစ်တယ်။ 🌱 စိတ်နှလုံးရွှင်ကြည်မှ ပါမောဇ္ဇဆိုတဲ့ ဝမ်းမြောက်မှုဖြစ် တယ်။ 🌱 ဝမ်းမြောက်မှုဖြစ်မှ နှစ်သက်ကြည်နူးမှု ပီတိဖြစ်နိုင်တယ်။ 🌱 ပီတိဖြစ်မှ ကိုယ်စိတ်ငြိမ်းချမ်းမှုပဿဒ္ဓိ ဖြစ်နိုင်တယ်။ 🌱 ပသဒ္ဓိဖြစ်မှ ကိုယ်ချမ်းသာမှုစိတ်ချမ်းသာမှု သုခဖြစ်နိုင် တယ်။ 🌱 သုခဖြစ်မှ စိတ်တည်ငြိမ်မှု သမာဓိဖြစ်နိုင်မယ်။ 🌱 သမာဓိ ဖြစ်မှ ယထာဘူတဉာဏခေါ် အမှန်အတိုင်း သိတဲ့ ဉာဏ်ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် ကိုယ်ကျင့်သီလကိုရှေးဦးစွာ စင်ကြယ်အောင် ဆောက်တည်ရခြင်းဖြစ်တယ်။လူဝတ်ကြောင်ဖြစ်လျှင် ငါးပါးသီလကို ထပ်မံဆောက်တည်ရမယ်။ ပြီးရင်ကိုယ် ကျင့်သီလကို ဆင်ခြင်လိုက်။ 🌳 အခုအချိန်ကစပြီး ဘယ်သတ္တဝါကိုမှ ငါမသတ်ဘူး သူတစ်ပါးအသက်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ် တယ်။ဒီသီလနဲ့ ပြည့်စုံနေတယ်လို့စဉ်းစားလိုက် ။ စိတ်ကြည်နူးမှု ရလာန်ိုင်တယ်။ 🌳 သူတစ်ပါးဥစ္စာကို ငါမခိုးဘူး ။ ငါ့မှာဒီသီလလည်းစင် ကြယ်တယ်။ 🌳 သူတစ်ပါး သားမယားအပေါ်မပြစ်မှားဘူး ။ 🌳 လိမ်လည်လှည့်ဖျား မုသားစကားကိုလည်းငါမပြောဘူး။ မှန်တာကိုသာ ပြောတယ်။ 🌳 သေရည်၊ သေရက်ဘီယာကအစ ငါမသောက်ဘူး ရှောင်တယ်။ ဒီလို ကိုယ်ကျင့်တရားနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကိုယ့်သီလကို တွေးလိုက်ရင် စိတ်ထဲကြည်နူးမှုတွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ အဲဒီကြည်နူးတဲ့ စိတ်လေးကို သမာဓိတင်ပေးလိုက်ရင် သမာဓိမြန်မြန် ရလာန်ိုင်တယ်။ ဒီလိုမှ မဟုတ်ဘဲ ..... ကိုယ်ကျင့်သီလ မစင်ကြယ်ဘဲ... ကမ္မဋ္ဌာန်း အားထုတ်ဖို့ ကြိုးစားရင် ၊ ကိုယ်ကျင့်သီလပျက်ပြားမှု ကိုအခြေခံပြီး ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ အတိတ်ကပုံရိပ်ကြီးတွေ တိုးဝင်လာလို့ စိတ်တွေဟာ ဂဏှာမငြိမ်ဖြစ်တတ်တယ်။ စိတ်ဂဏှာ မငြိမ်သက်ခြင်းဆိုတဲ့ ဥဒ္ဓစ္စတရားလွှမ်းမိုးလာလို့ ရှိရင် သမာဓိတရား ဘယ်လိုမှ မရနိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့် မြတ်စွာဘုရားက`` သီလံ အဝိပ္ပဋိ သာရာယ´´ ကိုယ်ကျင့်တရားဟာ စိတ်နှလုံးသာယာဖို့အတွက်လုပ် ရတယ်တဲ့။ စိတ်နှလုံးကြည်သာဖို့ဆိုတာ သိပ်အရေး ကြီးတယ်ပေါ့။ မြတ်စွာဘုရားက သမထကျင့်စဉ်ဖြစ် ဖြစ် ၊ ဝိပဿနာ ကျင့်စဉ်ဖြစ်ဖြစ် ကျင့်တော့မယ်ဆိုရင် ကိုယ်ကျင့်တရားပေါ်မှာ ရပ်တည်နိုင်အောင်ကြိုးစားပါတဲ့။ ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော် ဒေါက်တာနန္ဒမာလာဘိဝံသ၏ `` သမထ နှင့်ဝိပဿနာ ´´ စာမျက်နှာ ၁၁ - ၁၅ credit ; org writer credit ; photo 🙏🙏🙏 မှတ်သားနာယူ ပူဇော်ပါသည် အရှင်ဘုရား ...🌸...စိတ်အစဉ်မှာ သီလပန်းများ မွှေးပျံ့ပါစေ ကိုယျကငြျ့ သီလ အရေးကွီးပုံ 🌸🌿*•~~•*🌸🌿*•~~•*🌸🌿 သမထပဲဖွဈဖွဈ၊ ဝိပူနာပဲဖွဈဖွဈ ကမ်မဋ်ဌာနျး အားထုတျတော့မယျဆိုရငျ ပထမဆုံး ကိုယျကငြျ့ တရား ဖွူစငျအောငျသီလဆောကျတညျသငျ့တယျ။ ကိုယျကငြျ့သီလ မရှိတဲ့ပုဂ်ဂိုလျမှာ စိတျကိုကမ်မဋ်ဌာနျး အာရုံ ထဲထားဖို့ကွိုးစားတာနဲ့ တဈပွိုငျနကျ အတိတျ က အာရုံ ပုံရိပျတှေ စိတျထဲတိုးဝငျလာတတျတယျ။ အဲဒီအာရုံ ပုံရိပျအနှောငျ့အယှကျတှေ မဝငျလာရ အောငျ ကိုယျကငြျ့သီလကို ဆောကျတညျပွီး ၊ ကိုယျကငြျ့သီလကို ဆငျခွငျပွီး ဝမျးမွောကျမှု၊ စိတျကွညျနူးမှုကို ဖွဈစရေမယျ။ သီလံ အဓိပ်ပဋိသာရာယ တဲ့ သီလဆိုတာ 🌱 စိတျနှလုံး ရှှငျကွညျမှုကို ဖွဈစရေနျ အတှကျဖွဈတယျ။ 🌱 စိတျနှလုံးရှှငျကွညျမှ ပါမောဇ်ဇဆိုတဲ့ ဝမျးမွောကျမှုဖွဈ တယျ။ 🌱 ဝမျးမွောကျမှုဖွဈမှ နှဈသကျကွညျနူးမှု ပီတိဖွဈနိုငျတယျ။ 🌱 ပီတိဖွဈမှ ကိုယျစိတျငွိမျးခမြျးမှုပူဒ်ဓိ ဖွဈနိုငျတယျ။ 🌱 ပသဒ်ဓိဖွဈမှ ကိုယျခမြျးသာမှုစိတျခမြျးသာမှု သုခဖွဈနိုငျ တယျ။ 🌱 သုခဖွဈမှ စိတျတညျငွိမျမှု သမာဓိဖွဈနိုငျမယျ။ 🌱 သမာဓိ ဖွဈမှ ယထာဘူတဉာဏခေါျ အမှနျအတိုငျး သိတဲ့ ဉာဏျဖွဈနိုငျတယျ။ ဒါကွောငျ့ ကိုယျကငြျ့သီလကိုရှေးဦးစှာ စငျကွယျအောငျ ဆောကျတညျရခွငျးဖွဈတယျ။လူဝတျကွောငျဖွဈလြှငျ ငါးပါးသီလကို ထပျမံဆောကျတညျရမယျ။ ပွီးရငျကိုယျ ကငြျ့သီလကို ဆငျခွငျလိုကျ။ 🌳 အခုအခြိနျကစပွီး ဘယျသတ်တဝါကိုမှ ငါမသတျဘူး သူတဈပါးအသကျကို သတျဖွတျခွငျးမှ ရှောငျကွဉျ တယျ။ဒီသီလနဲ့ ပွညျ့စုံနတေယျလို့စဉျးစားလိုကျ ။ စိတျကွညျနူးမှု ရလာနျိုငျတယျ။ 🌳 သူတဈပါးဥစ်စာကို ငါမခိုးဘူး ။ ငါ့မှာဒီသီလလညျးစငျ ကွယျတယျ။ 🌳 သူတဈပါး သားမယားအပေါျမပွဈမှားဘူး ။ 🌳 လိမျလညျလှညျ့ဖြား မုသားစကားကိုလညျးငါမပွောဘူး။ မှနျတာကိုသာ ပွောတယျ။ 🌳 သရေညျ၊ သရေကျဘီယာကအစ ငါမသောကျဘူး ရှောငျတယျ။ ဒီလို ကိုယျကငြျ့တရားနဲ့ပတျသကျပွီး ကိုယျ့သီလကို တှေးလိုကျရငျ စိတျထဲကွညျနူးမှုတှေ ဖွဈလာနိုငျတယျ။ အဲဒီကွညျနူးတဲ့ စိတျလေးကို သမာဓိတငျပေးလိုကျရငျ သမာဓိမွနျမွနျ ရလာနျိုငျတယျ။ ဒီလိုမှ မဟုတျဘဲ ..... ကိုယျကငြျ့သီလ မစငျကွယျဘဲ... ကမ်မဋ်ဌာနျး အားထုတျဖို့ ကွိုးစားရငျ ၊ ကိုယျကငြျ့သီလပကြျပွားမှု ကိုအခွခေံပွီး ဖွဈပေါျလာတဲ့ အတိတျကပုံရိပျကွီးတှေ တိုးဝငျလာလို့ စိတျတှဟော ဂဏှာမငွိမျဖွဈတတျတယျ။ စိတျဂဏှာ မငွိမျသကျခွငျးဆိုတဲ့ ဥဒ်ဓစ်စတရားလှှမျးမိုးလာလို့ ရှိရငျ သမာဓိတရား ဘယျလိုမှ မရနိုငျဘူး။ ဒါကွောငျ့ မွတျစှာဘုရားက`` သီလံ အဝိပ်ပဋိ သာရာယ´´ ကိုယျကငြျ့တရားဟာ စိတျနှလုံးသာယာဖို့အတှကျလုပျ ရတယျတဲ့။ စိတျနှလုံးကွညျသာဖို့ဆိုတာ သိပျအရေး ကွီးတယျပေါ့။ မွတျစှာဘုရားက သမထကငြျ့စဉျဖွဈ ဖွဈ ၊ ဝိပူနာ ကငြျ့စဉျဖွဈဖွဈ ကငြျ့တော့မယျဆိုရငျ ကိုယျကငြျ့တရားပေါျမှာ ရပျတညျနိုငျအောငျကွိုးစားပါတဲ့။ ပါမောက်ခခြုပျဆရာတောျ ဒေါကျတာနန်ဒမာလာဘိဝံသ၏ `` သမထ နှငျ့ဝိပူနာ ´´ စာမကြျနှာ ၁၁ - ၁၅ credit ; org writer credit ; photo 🙏🙏🙏 မှတျသားနာယူ ပူဇောျပါသညျ အရှငျဘုရား ...🌸...စိတျအစဉျမှာ သီလပနျးမြား မှှေးပြံ့ပါစရှေငျ ...🌿..

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2R0OKpr

ကိုယ်ကျင့် သီလ အရေးကြီးပုံ 🌸🌿*•~~•*🌸🌿*•~~•*🌸🌿 သမထပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဝိပဿနာပဲဖြစ်ဖြစ် ကမ္မဋ္ဌာန်း အားထုတ်တော့မယ်ဆိုရင် ပထမဆုံး ကိုယ်ကျင့် တရား ဖြူစင်အောင်သီလဆောက်တည်သင့်တယ်။ ကိုယ်ကျင့်သီလ မရှိတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်မှာ စိတ်ကိုကမ္မဋ္ဌာန်း အာရုံ ထဲထားဖို့ကြိုးစားတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် အတိတ် က အာရုံ ပုံရိပ်တွေ စိတ်ထဲတိုးဝင်လာတတ်တယ်။ အဲဒီအာရုံ ပုံရိပ်အနှောင့်အယှက်တွေ မဝင်လာရ အောင် ကိုယ်ကျင့်သီလကို ဆောက်တည်ပြီး ၊ ကိုယ်ကျင့်သီလကို ဆင်ခြင်ပြီး ဝမ်းမြောက်မှု၊ စိတ်ကြည်နူးမှုကို ဖြစ်စေရမယ်။ သီလံ အဓိပ္ပဋိသာရာယ တဲ့ သီလဆိုတာ 🌱 စိတ်နှလုံး ရွှင်ကြည်မှုကို ဖြစ်စေရန် အတွက်ဖြစ်တယ်။ 🌱 စိတ်နှလုံးရွှင်ကြည်မှ ပါမောဇ္ဇဆိုတဲ့ ဝမ်းမြောက်မှုဖြစ် တယ်။ 🌱 ဝမ်းမြောက်မှုဖြစ်မှ နှစ်သက်ကြည်နူးမှု ပီတိဖြစ်နိုင်တယ်။ 🌱 ပီတိဖြစ်မှ ကိုယ်စိတ်ငြိမ်းချမ်းမှုပဿဒ္ဓိ ဖြစ်နိုင်တယ်။ 🌱 ပသဒ္ဓိဖြစ်မှ ကိုယ်ချမ်းသာမှုစိတ်ချမ်းသာမှု သုခဖြစ်နိုင် တယ်။ 🌱 သုခဖြစ်မှ စိတ်တည်ငြိမ်မှု သမာဓိဖြစ်နိုင်မယ်။ 🌱 သမာဓိ ဖြစ်မှ ယထာဘူတဉာဏခေါ် အမှန်အတိုင်း သိတဲ့ ဉာဏ်ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် ကိုယ်ကျင့်သီလကိုရှေးဦးစွာ စင်ကြယ်အောင် ဆောက်တည်ရခြင်းဖြစ်တယ်။လူဝတ်ကြောင်ဖြစ်လျှင် ငါးပါးသီလကို ထပ်မံဆောက်တည်ရမယ်။ ပြီးရင်ကိုယ် ကျင့်သီလကို ဆင်ခြင်လိုက်။ 🌳 အခုအချိန်ကစပြီး ဘယ်သတ္တဝါကိုမှ ငါမသတ်ဘူး သူတစ်ပါးအသက်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ် တယ်။ဒီသီလနဲ့ ပြည့်စုံနေတယ်လို့စဉ်းစားလိုက် ။ စိတ်ကြည်နူးမှု ရလာန်ိုင်တယ်။ 🌳 သူတစ်ပါးဥစ္စာကို ငါမခိုးဘူး ။ ငါ့မှာဒီသီလလည်းစင် ကြယ်တယ်။ 🌳 သူတစ်ပါး သားမယားအပေါ်မပြစ်မှားဘူး ။ 🌳 လိမ်လည်လှည့်ဖျား မုသားစကားကိုလည်းငါမပြောဘူး။ မှန်တာကိုသာ ပြောတယ်။ 🌳 သေရည်၊ သေရက်ဘီယာကအစ ငါမသောက်ဘူး ရှောင်တယ်။ ဒီလို ကိုယ်ကျင့်တရားနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကိုယ့်သီလကို တွေးလိုက်ရင် စိတ်ထဲကြည်နူးမှုတွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ အဲဒီကြည်နူးတဲ့ စိတ်လေးကို သမာဓိတင်ပေးလိုက်ရင် သမာဓိမြန်မြန် ရလာန်ိုင်တယ်။ ဒီလိုမှ မဟုတ်ဘဲ ..... ကိုယ်ကျင့်သီလ မစင်ကြယ်ဘဲ... ကမ္မဋ္ဌာန်း အားထုတ်ဖို့ ကြိုးစားရင် ၊ ကိုယ်ကျင့်သီလပျက်ပြားမှု ကိုအခြေခံပြီး ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ အတိတ်ကပုံရိပ်ကြီးတွေ တိုးဝင်လာလို့ စိတ်တွေဟာ ဂဏှာမငြိမ်ဖြစ်တတ်တယ်။ စိတ်ဂဏှာ မငြိမ်သက်ခြင်းဆိုတဲ့ ဥဒ္ဓစ္စတရားလွှမ်းမိုးလာလို့ ရှိရင် သမာဓိတရား ဘယ်လိုမှ မရနိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့် မြတ်စွာဘုရားက`` သီလံ အဝိပ္ပဋိ သာရာယ´´ ကိုယ်ကျင့်တရားဟာ စိတ်နှလုံးသာယာဖို့အတွက်လုပ် ရတယ်တဲ့။ စိတ်နှလုံးကြည်သာဖို့ဆိုတာ သိပ်အရေး ကြီးတယ်ပေါ့။ မြတ်စွာဘုရားက သမထကျင့်စဉ်ဖြစ် ဖြစ် ၊ ဝိပဿနာ ကျင့်စဉ်ဖြစ်ဖြစ် ကျင့်တော့မယ်ဆိုရင် ကိုယ်ကျင့်တရားပေါ်မှာ ရပ်တည်နိုင်အောင်ကြိုးစားပါတဲ့။ ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော် ဒေါက်တာနန္ဒမာလာဘိဝံသ၏ `` သမထ နှင့်ဝိပဿနာ ´´ စာမျက်နှာ ၁၁ - ၁၅ credit ; org writer credit ; photo 🙏🙏🙏 မှတ်သားနာယူ ပူဇော်ပါသည် အရှင်ဘုရား ...🌸...စိတ်အစဉ်မှာ သီလပန်းများ မွှေးပျံ့ပါစေ ကိုယျကငြျ့ သီလ အရေးကွီးပုံ 🌸🌿*•~~•*🌸🌿*•~~•*🌸🌿 သမထပဲဖွဈဖွဈ၊ ဝိပူနာပဲဖွဈဖွဈ ကမ်မဋ်ဌာနျး အားထုတျတော့မယျဆိုရငျ ပထမဆုံး ကိုယျကငြျ့ တရား ဖွူစငျအောငျသီလဆောကျတညျသငျ့တယျ။ ကိုယျကငြျ့သီလ မရှိတဲ့ပုဂ်ဂိုလျမှာ စိတျကိုကမ်မဋ်ဌာနျး အာရုံ ထဲထားဖို့ကွိုးစားတာနဲ့ တဈပွိုငျနကျ အတိတျ က အာရုံ ပုံရိပျတှေ စိတျထဲတိုးဝငျလာတတျတယျ။ အဲဒီအာရုံ ပုံရိပျအနှောငျ့အယှကျတှေ မဝငျလာရ အောငျ ကိုယျကငြျ့သီလကို ဆောကျတညျပွီး ၊ ကိုယျကငြျ့သီလကို ဆငျခွငျပွီး ဝမျးမွောကျမှု၊ စိတျကွညျနူးမှုကို ဖွဈစရေမယျ။ သီလံ အဓိပ်ပဋိသာရာယ တဲ့ သီလဆိုတာ 🌱 စိတျနှလုံး ရှှငျကွညျမှုကို ဖွဈစရေနျ အတှကျဖွဈတယျ။ 🌱 စိတျနှလုံးရှှငျကွညျမှ ပါမောဇ်ဇဆိုတဲ့ ဝမျးမွောကျမှုဖွဈ တယျ။ 🌱 ဝမျးမွောကျမှုဖွဈမှ နှဈသကျကွညျနူးမှု ပီတိဖွဈနိုငျတယျ။ 🌱 ပီတိဖွဈမှ ကိုယျစိတျငွိမျးခမြျးမှုပူဒ်ဓိ ဖွဈနိုငျတယျ။ 🌱 ပသဒ်ဓိဖွဈမှ ကိုယျခမြျးသာမှုစိတျခမြျးသာမှု သုခဖွဈနိုငျ တယျ။ 🌱 သုခဖွဈမှ စိတျတညျငွိမျမှု သမာဓိဖွဈနိုငျမယျ။ 🌱 သမာဓိ ဖွဈမှ ယထာဘူတဉာဏခေါျ အမှနျအတိုငျး သိတဲ့ ဉာဏျဖွဈနိုငျတယျ။ ဒါကွောငျ့ ကိုယျကငြျ့သီလကိုရှေးဦးစှာ စငျကွယျအောငျ ဆောကျတညျရခွငျးဖွဈတယျ။လူဝတျကွောငျဖွဈလြှငျ ငါးပါးသီလကို ထပျမံဆောကျတညျရမယျ။ ပွီးရငျကိုယျ ကငြျ့သီလကို ဆငျခွငျလိုကျ။ 🌳 အခုအခြိနျကစပွီး ဘယျသတ်တဝါကိုမှ ငါမသတျဘူး သူတဈပါးအသကျကို သတျဖွတျခွငျးမှ ရှောငျကွဉျ တယျ။ဒီသီလနဲ့ ပွညျ့စုံနတေယျလို့စဉျးစားလိုကျ ။ စိတျကွညျနူးမှု ရလာနျိုငျတယျ။ 🌳 သူတဈပါးဥစ်စာကို ငါမခိုးဘူး ။ ငါ့မှာဒီသီလလညျးစငျ ကွယျတယျ။ 🌳 သူတဈပါး သားမယားအပေါျမပွဈမှားဘူး ။ 🌳 လိမျလညျလှညျ့ဖြား မုသားစကားကိုလညျးငါမပွောဘူး။ မှနျတာကိုသာ ပွောတယျ။ 🌳 သရေညျ၊ သရေကျဘီယာကအစ ငါမသောကျဘူး ရှောငျတယျ။ ဒီလို ကိုယျကငြျ့တရားနဲ့ပတျသကျပွီး ကိုယျ့သီလကို တှေးလိုကျရငျ စိတျထဲကွညျနူးမှုတှေ ဖွဈလာနိုငျတယျ။ အဲဒီကွညျနူးတဲ့ စိတျလေးကို သမာဓိတငျပေးလိုကျရငျ သမာဓိမွနျမွနျ ရလာနျိုငျတယျ။ ဒီလိုမှ မဟုတျဘဲ ..... ကိုယျကငြျ့သီလ မစငျကွယျဘဲ... ကမ်မဋ်ဌာနျး အားထုတျဖို့ ကွိုးစားရငျ ၊ ကိုယျကငြျ့သီလပကြျပွားမှု ကိုအခွခေံပွီး ဖွဈပေါျလာတဲ့ အတိတျကပုံရိပျကွီးတှေ တိုးဝငျလာလို့ စိတျတှဟော ဂဏှာမငွိမျဖွဈတတျတယျ။ စိတျဂဏှာ မငွိမျသကျခွငျးဆိုတဲ့ ဥဒ်ဓစ်စတရားလှှမျးမိုးလာလို့ ရှိရငျ သမာဓိတရား ဘယျလိုမှ မရနိုငျဘူး။ ဒါကွောငျ့ မွတျစှာဘုရားက`` သီလံ အဝိပ်ပဋိ သာရာယ´´ ကိုယျကငြျ့တရားဟာ စိတျနှလုံးသာယာဖို့အတှကျလုပျ ရတယျတဲ့။ စိတျနှလုံးကွညျသာဖို့ဆိုတာ သိပျအရေး ကွီးတယျပေါ့။ မွတျစှာဘုရားက သမထကငြျ့စဉျဖွဈ ဖွဈ ၊ ဝိပူနာ ကငြျ့စဉျဖွဈဖွဈ ကငြျ့တော့မယျဆိုရငျ ကိုယျကငြျ့တရားပေါျမှာ ရပျတညျနိုငျအောငျကွိုးစားပါတဲ့။ ပါမောက်ခခြုပျဆရာတောျ ဒေါကျတာနန်ဒမာလာဘိဝံသ၏ `` သမထ နှငျ့ဝိပူနာ ´´ စာမကြျနှာ ၁၁ - ၁၅ credit ; org writer credit ; photo 🙏🙏🙏 မှတျသားနာယူ ပူဇောျပါသညျ အရှငျဘုရား ...🌸...စိတျအစဉျမှာ သီလပနျးမြား မှှေးပြံ့ပါစရှေငျ ...🌿..

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2R0OKpr

တင်းတိမ်ရောင့်ရဲမှုနှင့် မျှဝေမှု 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/34qHxCD

တင်းတိမ်ရောင့်ရဲမှုနှင့် မျှဝေမှု 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/34qHxCD

သီလ ၄-မျိုး __________ သီလဆိုတာ ကိုယ်နှင့်နှုတ်ကို စောင့်စည်းတဲ့ ကျင့်စဉ်ပါပဲ။ သို့သော် သီလစင်ကြယ်ဖို့အတွက် စိတ်ကိုလည်း စောင့်စည်းနိုင်ရမယ်။ ဒါမှ ပိုပြီးတော့ စင်ကြယ်သွားတယ်။ ဒီနေရာမှာ သီလ ၄- မျိုးကို မှတ်ထားရမယ်။ ဆုတ်ယုတ်တဲ့သီလ ---------------- ၁။ ဟာနဘာဂိယ- ဆုတ်ယုတ်သောသီလ။ သီလခံယူပြီး စားချင်ရာစား၊ ပြောချင်ရာ ပြော၊ ဘာဣနြေ္ဒမှ မစောင့်ဘူးဆိုရင် ဆုတ်ယုတ်တဲ့ သီလပဲ။ စာထဲမှာတော့ ပြောတယ်။ နွားကျောင်းသားဥပုသ်တဲ့။ နွားကျောင်းသားဆိုတာ ဘာမှ မစောင့်စည်းဘူး။ ပြောချင်ရာ ပြောတယ်။ လုပ်ချင်ရာ လုပ်တယ်။ ဒီတိုင်းပဲ၊ တချို့ဥပုသ်သည်တွေဟာ ဥပုသ်သီလလေး ယူပြီးရင် ပြောချင်ရာ ပြောပြီး အချိန်ကုန်သွားတယ်။ ဒါ နွားကျောင်းသားဥပုသ်ပဲ။ အဲဒါကို ဆုတ်ယုတ်တဲ့သီလလို့ ခေါ်ပါတယ်။ ရပ်တန့်နေတဲ့သီလ ---------------- ၂။ ဌိတိဘာဂိယ- ရပ်တန့်နေသော သီလတဲ့။ သီလစောင့်ပြီး ဘာတရားမှ နှလုံးမသွင်းဘူး၊ ဘာကုသိုလ်မှ မလုပ်ဘူးဆိုရင် အဲဒါ ရပ်နေတဲ့သီလပဲ။ တိုးတက်မှု မရှိဘူးပေါ့။ သီလ ခံယူပြီးရင် တရားနာရမယ်၊ စာဖတ်ရမယ်။ ပုတီးစိပ်ရမယ်။ တရားဆွေးနွေးရမယ်။ ဒါမှမဟုတ်၊ ဗုဒ္ဓဝေယျာဝေစ္စ ဓမ္မဝေယျာဝေစ္စ သံဃဝေယျာဝေစ္စ မိဘဝေယျာဝေစ္စ၊ တစ်ခုခု လုပ်သင့်တယ်။ ဒါမှ သီလဟာ ပိုပြီး စင်ကြယ်သွားတယ်။ ထူးကဲတဲ့သီလ ------------- ၃။ ဝိသေသ ဘာဂိယ- ထူးကဲသောသီလတဲ့။ ထူးကဲသော သီလဖြစ်ဖို့အတွက် သီလစောင့်ပြီး သမထအားထုတ်ရမယ်။ သမထဆိုတာ သမာဓိထူထောင်တဲ့ အလုပ်ပါပဲ။ ကောင်းတဲ့အာရုံတစ်ခုထဲမှာ စိတ်ကို နှစ်ပြီးတော့ ပွားများရင် သမထ။ မေတ္တာပို့တာတို့၊ ဂုဏ်တော်ပွားများတာတို့ ဒါ သမထပဲ။ သီလကို သမထ၀န်းရံလိုက်ရင် ထူးကဲတဲ့သီလ ဖြစ်သွားတယ်။ ကိလေသာသတ်တဲ့သီလ ------------------- ၄။ နောက်ဆုံးသီလကတော့ နိဗ္ဗေဓဘာဂိယ- ကိလေသာကို ပယ်သတ်နိုင်တဲ့ သီလတဲ့။ သီလခံယူပြီးရင် ဝိပဿနာ အားထုတ် ရမယ်။ ဝိပဿနာဆိုတာ ခန္ဓာဉာဏ်ရောက်တရား။ ခန္ဓာထဲ ဉာဏ်ရောက်မှတော့ ဘာကိလေသာမှ ဖြစ်ခွင့် မရှိတော့ဘူးပေါ့။ ဝိပဿနာအားထုတ်တဲ့အခါ နာရီ၀က်တတ်နိုင်ရင် နာရီ၀က်၊ တစ်နာရီတတ်နိုင်ရင် တစ်နာရီပေါ့။ ကိုယ်တတ်နိုင်သလောက် အားထုတ်ပါ။ အဲဒီလို အားထုတ်မှ မဂ်ဉာဏ် ဖိုလ်ဉာဏ် ရမယ်။ မဂ်ဉာဏ်ဖိုလ်ဉာဏ်ရမှ ကိလေသာကို ပယ်သတ်နိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် သီလကို ဝိပဿနာ၀န်းရံလိုက်ရင် အမြတ်ဆုံးသီလ ဖြစ်သွားတယ်။ ဒီတော့ မိမိတို့ စောင့်စည်းတဲ့ သီလ ပို၍ ပို၍ စင်ကြယ်ဖို့အတွက် စိတ်ကိုလည်း စောင့်စည်းသင့်လှပါတယ်။ ________________________ သီတဂူ အရှင်ဒေဝိန္ဒာဘိဝံသ သီလ ၄-မ်ိဳး __________ သီလဆိုတာ ကိုယ္ႏွင့္ႏႈတ္ကို ေစာင့္စည္းတဲ့ က်င့္စဥ္ပါပဲ။ သို႔ေသာ္ သီလစင္ၾကယ္ဖို႔အတြက္ စိတ္ကိုလည္း ေစာင့္စည္းနိုင္ရမယ္။ ဒါမွ ပိုၿပီးေတာ့ စင္ၾကယ္သြားတယ္။ ဒီေနရာမွာ သီလ ၄- မ်ိဳးကို မွတ္ထားရမယ္။ ဆုတ္ယုတ္တဲ့သီလ ---------------- ၁။ ဟာနဘာဂိယ- ဆုတ္ယုတ္ေသာသီလ။ သီလခံယူၿပီး စားခ်င္ရာစား၊ ေျပာခ်င္ရာ ေျပာ၊ ဘာဣေျနၵမွ မေစာင့္ဘူးဆိုရင္ ဆုတ္ယုတ္တဲ့ သီလပဲ။ စာထဲမွာေတာ့ ေျပာတယ္။ ႏြားေက်ာင္းသားဥပုသ္တဲ့။ ႏြားေက်ာင္းသားဆိုတာ ဘာမွ မေစာင့္စည္းဘူး။ ေျပာခ်င္ရာ ေျပာတယ္။ လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္တယ္။ ဒီတိုင္းပဲ၊ တခ်ိဳ႕ဥပုသ္သည္ေတြဟာ ဥပုသ္သီလေလး ယူၿပီးရင္ ေျပာခ်င္ရာ ေျပာၿပီး အခ်ိန္ကုန္သြားတယ္။ ဒါ ႏြားေက်ာင္းသားဥပုသ္ပဲ။ အဲဒါကို ဆုတ္ယုတ္တဲ့သီလလို႔ ေခၚပါတယ္။ ရပ္တန့္ေနတဲ့သီလ ---------------- ၂။ ဌိတိဘာဂိယ- ရပ္တန့္ေနေသာ သီလတဲ့။ သီလေစာင့္ၿပီး ဘာတရားမွ ႏွလုံးမသြင္းဘူး၊ ဘာကုသိုလ္မွ မလုပ္ဘူးဆိုရင္ အဲဒါ ရပ္ေနတဲ့သီလပဲ။ တိုးတက္မႈ မရွိဘူးေပါ့။ သီလ ခံယူၿပီးရင္ တရားနာရမယ္၊ စာဖတ္ရမယ္။ ပုတီးစိပ္ရမယ္။ တရားေဆြးႏြေးရမယ္။ ဒါမွမဟုတ္၊ ဗုဒၶေဝယ်ာေဝစၥ ဓမၼေဝယ်ာေဝစၥ သံဃေဝယ်ာေဝစၥ မိဘေဝယ်ာေဝစၥ၊ တစ္ခုခု လုပ္သင့္တယ္။ ဒါမွ သီလဟာ ပိုၿပီး စင္ၾကယ္သြားတယ္။ ထူးကဲတဲ့သီလ ------------- ၃။ ဝိေသသ ဘာဂိယ- ထူးကဲေသာသီလတဲ့။ ထူးကဲေသာ သီလျဖစ္ဖို႔အတြက္ သီလေစာင့္ၿပီး သမထအားထုတ္ရမယ္။ သမထဆိုတာ သမာဓိထူေထာင္တဲ့ အလုပ္ပါပဲ။ ေကာင္းတဲ့အာ႐ုံတစ္ခုထဲမွာ စိတ္ကို ႏွစ္ၿပီးေတာ့ ပြားမ်ားရင္ သမထ။ ေမတၱာပို႔တာတို႔၊ ဂုဏ္ေတာ္ပြားမ်ားတာတို႔ ဒါ သမထပဲ။ သီလကို သမထ၀န္းရံလိုက္ရင္ ထူးကဲတဲ့သီလ ျဖစ္သြားတယ္။ ကိေလသာသတ္တဲ့သီလ ------------------- ၄။ ေနာက္ဆုံးသီလကေတာ့ နိေဗၺဓဘာဂိယ- ကိေလသာကို ပယ္သတ္နိုင္တဲ့ သီလတဲ့။ သီလခံယူၿပီးရင္ ဝိပႆနာ အားထုတ္ ရမယ္။ ဝိပႆနာဆိုတာ ခႏၶာဉာဏ္ေရာက္တရား။ ခႏၶာထဲ ဉာဏ္ေရာက္မွေတာ့ ဘာကိေလသာမွ ျဖစ္ခြင့္ မရွိေတာ့ဘူးေပါ့။ ဝိပႆနာအားထုတ္တဲ့အခါ နာရီ၀က္တတ္နိုင္ရင္ နာရီ၀က္၊ တစ္နာရီတတ္နိုင္ရင္ တစ္နာရီေပါ့။ ကိုယ္တတ္နိုင္သေလာက္ အားထုတ္ပါ။ အဲဒီလို အားထုတ္မွ မဂ္ဉာဏ္ ဖိုလ္ဉာဏ္ ရမယ္။ မဂ္ဉာဏ္ဖိုလ္ဉာဏ္ရမွ ကိေလသာကို ပယ္သတ္နိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သီလကို ဝိပႆနာ၀န္းရံလိုက္ရင္ အျမတ္ဆုံးသီလ ျဖစ္သြားတယ္။ ဒီေတာ့ မိမိတို႔ ေစာင့္စည္းတဲ့ သီလ ပို၍ ပို၍ စင္ၾကယ္ဖို႔အတြက္ စိတ္ကိုလည္း ေစာင့္စည္းသင့္လွပါတယ္။ ________________________ သီတဂူ အရွင္ေဒဝိႏၵာဘိဝံသ

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2OMzV79

သီလ ၄-မျိုး __________ သီလဆိုတာ ကိုယ်နှင့်နှုတ်ကို စောင့်စည်းတဲ့ ကျင့်စဉ်ပါပဲ။ သို့သော် သီလစင်ကြယ်ဖို့အတွက် စိတ်ကိုလည်း စောင့်စည်းနိုင်ရမယ်။ ဒါမှ ပိုပြီးတော့ စင်ကြယ်သွားတယ်။ ဒီနေရာမှာ သီလ ၄- မျိုးကို မှတ်ထားရမယ်။ ဆုတ်ယုတ်တဲ့သီလ ---------------- ၁။ ဟာနဘာဂိယ- ဆုတ်ယုတ်သောသီလ။ သီလခံယူပြီး စားချင်ရာစား၊ ပြောချင်ရာ ပြော၊ ဘာဣနြေ္ဒမှ မစောင့်ဘူးဆိုရင် ဆုတ်ယုတ်တဲ့ သီလပဲ။ စာထဲမှာတော့ ပြောတယ်။ နွားကျောင်းသားဥပုသ်တဲ့။ နွားကျောင်းသားဆိုတာ ဘာမှ မစောင့်စည်းဘူး။ ပြောချင်ရာ ပြောတယ်။ လုပ်ချင်ရာ လုပ်တယ်။ ဒီတိုင်းပဲ၊ တချို့ဥပုသ်သည်တွေဟာ ဥပုသ်သီလလေး ယူပြီးရင် ပြောချင်ရာ ပြောပြီး အချိန်ကုန်သွားတယ်။ ဒါ နွားကျောင်းသားဥပုသ်ပဲ။ အဲဒါကို ဆုတ်ယုတ်တဲ့သီလလို့ ခေါ်ပါတယ်။ ရပ်တန့်နေတဲ့သီလ ---------------- ၂။ ဌိတိဘာဂိယ- ရပ်တန့်နေသော သီလတဲ့။ သီလစောင့်ပြီး ဘာတရားမှ နှလုံးမသွင်းဘူး၊ ဘာကုသိုလ်မှ မလုပ်ဘူးဆိုရင် အဲဒါ ရပ်နေတဲ့သီလပဲ။ တိုးတက်မှု မရှိဘူးပေါ့။ သီလ ခံယူပြီးရင် တရားနာရမယ်၊ စာဖတ်ရမယ်။ ပုတီးစိပ်ရမယ်။ တရားဆွေးနွေးရမယ်။ ဒါမှမဟုတ်၊ ဗုဒ္ဓဝေယျာဝေစ္စ ဓမ္မဝေယျာဝေစ္စ သံဃဝေယျာဝေစ္စ မိဘဝေယျာဝေစ္စ၊ တစ်ခုခု လုပ်သင့်တယ်။ ဒါမှ သီလဟာ ပိုပြီး စင်ကြယ်သွားတယ်။ ထူးကဲတဲ့သီလ ------------- ၃။ ဝိသေသ ဘာဂိယ- ထူးကဲသောသီလတဲ့။ ထူးကဲသော သီလဖြစ်ဖို့အတွက် သီလစောင့်ပြီး သမထအားထုတ်ရမယ်။ သမထဆိုတာ သမာဓိထူထောင်တဲ့ အလုပ်ပါပဲ။ ကောင်းတဲ့အာရုံတစ်ခုထဲမှာ စိတ်ကို နှစ်ပြီးတော့ ပွားများရင် သမထ။ မေတ္တာပို့တာတို့၊ ဂုဏ်တော်ပွားများတာတို့ ဒါ သမထပဲ။ သီလကို သမထ၀န်းရံလိုက်ရင် ထူးကဲတဲ့သီလ ဖြစ်သွားတယ်။ ကိလေသာသတ်တဲ့သီလ ------------------- ၄။ နောက်ဆုံးသီလကတော့ နိဗ္ဗေဓဘာဂိယ- ကိလေသာကို ပယ်သတ်နိုင်တဲ့ သီလတဲ့။ သီလခံယူပြီးရင် ဝိပဿနာ အားထုတ် ရမယ်။ ဝိပဿနာဆိုတာ ခန္ဓာဉာဏ်ရောက်တရား။ ခန္ဓာထဲ ဉာဏ်ရောက်မှတော့ ဘာကိလေသာမှ ဖြစ်ခွင့် မရှိတော့ဘူးပေါ့။ ဝိပဿနာအားထုတ်တဲ့အခါ နာရီ၀က်တတ်နိုင်ရင် နာရီ၀က်၊ တစ်နာရီတတ်နိုင်ရင် တစ်နာရီပေါ့။ ကိုယ်တတ်နိုင်သလောက် အားထုတ်ပါ။ အဲဒီလို အားထုတ်မှ မဂ်ဉာဏ် ဖိုလ်ဉာဏ် ရမယ်။ မဂ်ဉာဏ်ဖိုလ်ဉာဏ်ရမှ ကိလေသာကို ပယ်သတ်နိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် သီလကို ဝိပဿနာ၀န်းရံလိုက်ရင် အမြတ်ဆုံးသီလ ဖြစ်သွားတယ်။ ဒီတော့ မိမိတို့ စောင့်စည်းတဲ့ သီလ ပို၍ ပို၍ စင်ကြယ်ဖို့အတွက် စိတ်ကိုလည်း စောင့်စည်းသင့်လှပါတယ်။ ________________________ သီတဂူ အရှင်ဒေဝိန္ဒာဘိဝံသ သီလ ၄-မ်ိဳး __________ သီလဆိုတာ ကိုယ္ႏွင့္ႏႈတ္ကို ေစာင့္စည္းတဲ့ က်င့္စဥ္ပါပဲ။ သို႔ေသာ္ သီလစင္ၾကယ္ဖို႔အတြက္ စိတ္ကိုလည္း ေစာင့္စည္းနိုင္ရမယ္။ ဒါမွ ပိုၿပီးေတာ့ စင္ၾကယ္သြားတယ္။ ဒီေနရာမွာ သီလ ၄- မ်ိဳးကို မွတ္ထားရမယ္။ ဆုတ္ယုတ္တဲ့သီလ ---------------- ၁။ ဟာနဘာဂိယ- ဆုတ္ယုတ္ေသာသီလ။ သီလခံယူၿပီး စားခ်င္ရာစား၊ ေျပာခ်င္ရာ ေျပာ၊ ဘာဣေျနၵမွ မေစာင့္ဘူးဆိုရင္ ဆုတ္ယုတ္တဲ့ သီလပဲ။ စာထဲမွာေတာ့ ေျပာတယ္။ ႏြားေက်ာင္းသားဥပုသ္တဲ့။ ႏြားေက်ာင္းသားဆိုတာ ဘာမွ မေစာင့္စည္းဘူး။ ေျပာခ်င္ရာ ေျပာတယ္။ လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္တယ္။ ဒီတိုင္းပဲ၊ တခ်ိဳ႕ဥပုသ္သည္ေတြဟာ ဥပုသ္သီလေလး ယူၿပီးရင္ ေျပာခ်င္ရာ ေျပာၿပီး အခ်ိန္ကုန္သြားတယ္။ ဒါ ႏြားေက်ာင္းသားဥပုသ္ပဲ။ အဲဒါကို ဆုတ္ယုတ္တဲ့သီလလို႔ ေခၚပါတယ္။ ရပ္တန့္ေနတဲ့သီလ ---------------- ၂။ ဌိတိဘာဂိယ- ရပ္တန့္ေနေသာ သီလတဲ့။ သီလေစာင့္ၿပီး ဘာတရားမွ ႏွလုံးမသြင္းဘူး၊ ဘာကုသိုလ္မွ မလုပ္ဘူးဆိုရင္ အဲဒါ ရပ္ေနတဲ့သီလပဲ။ တိုးတက္မႈ မရွိဘူးေပါ့။ သီလ ခံယူၿပီးရင္ တရားနာရမယ္၊ စာဖတ္ရမယ္။ ပုတီးစိပ္ရမယ္။ တရားေဆြးႏြေးရမယ္။ ဒါမွမဟုတ္၊ ဗုဒၶေဝယ်ာေဝစၥ ဓမၼေဝယ်ာေဝစၥ သံဃေဝယ်ာေဝစၥ မိဘေဝယ်ာေဝစၥ၊ တစ္ခုခု လုပ္သင့္တယ္။ ဒါမွ သီလဟာ ပိုၿပီး စင္ၾကယ္သြားတယ္။ ထူးကဲတဲ့သီလ ------------- ၃။ ဝိေသသ ဘာဂိယ- ထူးကဲေသာသီလတဲ့။ ထူးကဲေသာ သီလျဖစ္ဖို႔အတြက္ သီလေစာင့္ၿပီး သမထအားထုတ္ရမယ္။ သမထဆိုတာ သမာဓိထူေထာင္တဲ့ အလုပ္ပါပဲ။ ေကာင္းတဲ့အာ႐ုံတစ္ခုထဲမွာ စိတ္ကို ႏွစ္ၿပီးေတာ့ ပြားမ်ားရင္ သမထ။ ေမတၱာပို႔တာတို႔၊ ဂုဏ္ေတာ္ပြားမ်ားတာတို႔ ဒါ သမထပဲ။ သီလကို သမထ၀န္းရံလိုက္ရင္ ထူးကဲတဲ့သီလ ျဖစ္သြားတယ္။ ကိေလသာသတ္တဲ့သီလ ------------------- ၄။ ေနာက္ဆုံးသီလကေတာ့ နိေဗၺဓဘာဂိယ- ကိေလသာကို ပယ္သတ္နိုင္တဲ့ သီလတဲ့။ သီလခံယူၿပီးရင္ ဝိပႆနာ အားထုတ္ ရမယ္။ ဝိပႆနာဆိုတာ ခႏၶာဉာဏ္ေရာက္တရား။ ခႏၶာထဲ ဉာဏ္ေရာက္မွေတာ့ ဘာကိေလသာမွ ျဖစ္ခြင့္ မရွိေတာ့ဘူးေပါ့။ ဝိပႆနာအားထုတ္တဲ့အခါ နာရီ၀က္တတ္နိုင္ရင္ နာရီ၀က္၊ တစ္နာရီတတ္နိုင္ရင္ တစ္နာရီေပါ့။ ကိုယ္တတ္နိုင္သေလာက္ အားထုတ္ပါ။ အဲဒီလို အားထုတ္မွ မဂ္ဉာဏ္ ဖိုလ္ဉာဏ္ ရမယ္။ မဂ္ဉာဏ္ဖိုလ္ဉာဏ္ရမွ ကိေလသာကို ပယ္သတ္နိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သီလကို ဝိပႆနာ၀န္းရံလိုက္ရင္ အျမတ္ဆုံးသီလ ျဖစ္သြားတယ္။ ဒီေတာ့ မိမိတို႔ ေစာင့္စည္းတဲ့ သီလ ပို၍ ပို၍ စင္ၾကယ္ဖို႔အတြက္ စိတ္ကိုလည္း ေစာင့္စည္းသင့္လွပါတယ္။ ________________________ သီတဂူ အရွင္ေဒဝိႏၵာဘိဝံသ

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2OMzV79

မဂ်လာနံနက်ခင်းပါ ဓမ္မမိတ်ဆွေအပေါင်း သက်ရှည်ကျန်းမာစိတ်ချမ်းသာ လိုရာဆန္ဒပြည့်ကြပါစေ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2qFdSr0

မဂ်လာနံနက်ခင်းပါ ဓမ္မမိတ်ဆွေအပေါင်း သက်ရှည်ကျန်းမာစိတ်ချမ်းသာ လိုရာဆန္ဒပြည့်ကြပါစေ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2qFdSr0

ဘယ်လမ်းက ပြန်ကြမှာလဲ-? ********************** ဖတ်ကြည့်နော်… အားလုံးဟာ… အချိန်တန်ရင် တမလွန်ခရီးကို ပြန်ကြရမှာပါ။ ပြန်ကြရမယ့် လမ်းက လမ်းနှစ်သွယ်သာ ရှိပါတယ်။ ပမာဒလမ်း နှင့် အပ္ပမာဒလမ်းတဲ့။ ဒီတမလွန်လမ်းနှစ်သွယ်ကို မသေခင်လေးမှာသာ ရွေးချယ်ပိုင်ခွင့် ရှိကြတာပါ။ မိမိသည် ဘယ်လမ်းက သွားမှာလဲဆိုတာကိုပေါ့။ ပမာဒလမ်းကနေ တမလွန်ခရီးကို ပြန်ကြမယ့်သူများဟာ ဒါန သီလ ဘာဝနာ ကုသိုလ်အလုပ်တွေကို ပြုလုပ်ကြရမှာ မေ့နေကြတယ်။ မိမိကိုယ်ကို မိမိ မသေတော့ဘူး အထင်နဲ့ လူ့ဘဝရရှိလာတဲ့ အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာ အိပ်မယ် စားမယ် ကာမဂုဏ်မှုတို့မှာ ပျော်ပါးနေကြမယ် ဆိုပြီး တန်းဖိုးရှိလှတဲ့ လူ့ဘဝရဲ့အချိန်တွေကို တန်ဖိုးမဲ့စွာ ဖြုန်းတီးနေကြတယ်။ အပ္ပမာဒလမ်းကနေ တမလွန်ခရီးကို ပြန်ကြမယ့်သူများဟာ ဒါန သီလ ဘာဝနာ ကုသိုလ်အလုပ်တွေကို မေ့မထားကြဘူး။ အခါအခွင့်သင့်ရင် သင့်သလို မိမိစွမ်းနိုင်သမျှ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့ကို မမေ့မလျော့ ပြုလုပ်ကြတယ်။ တန်ဖိုးရှိလှတဲ့ လူ့ဘဝရဲ့လက်ကျန်အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာ ကုသိုလ်အမှုတို့ဖြင့် တန်ဖိုးရှိစွာ ဖြတ်သန်းသွားကြတယ်။ ပမာဒလမ်း နှင့် အပ္ပမာဒလမ်းကနေ တမလွန်ကို ခရီးနှင်ကြသူများဟာ ရောက်ရာဌာနကတော့ မတူ ကွဲပြား ခြားနားလို့နေပါလိမ့်မယ်။ ပမာဒလမ်းမှ တမလွန်ခရီးပြန်ကြသူများရဲ့ ရောက်ရှိရာ ဌာနတွေကတော့… ဆင်းရဲမှုအပေါင်း သရဖူဆောင်ထားသော ရက်စက်မှုအပေါင်း သရဖူဆောင်ထားသော ဆာလောင်မှုအပေါင်း သရဖူဆောင်ထားသော ကြမ်းတမ်းမှုအပေါင်း သရဖူဆောင်ထားသော ငရဲဌာန-ငရဲသားဘဝ၊ တိရစ္ဆာန်ဌာန-တိရစ္ဆာန်ဘဝ၊ ပြိတ္တာဌာန-ပြိတ္တာဘဝ၊ အသူရကာယ်ဌာန-အသူရကာယ်ဘဝ တို့ကို များသောအားဖြင့် ရောက်ရှိကြပြီး ထိုထိုအပါယ်ဘဝတို့မှာ ပင်ပန်း ဆင်းရဲကြီးစွာ ခံကြရမှာပါ။ ဤအပါယ်လေးဘုံသည် ပမာဒ-ကုသိုလ်အလုပ်မှာ မေ့လျော့နေသူများရဲ့ အမြဲနေအိမ်ဖြစ်ပါတယ်။ ထိုအိမ်မှာ ချမ်းသာကင်းပြီးတော့ ဆင်းရဲခြင်းတွေသာ ပြည့်နှက်နေပါတယ်။ အပ္ပမာဒလမ်းမှ တမလွန်လမ်း ပြန်ကြသူများရဲ့ ရောက်ရှိရာ ဌာနတွေကတော့… ဆင်းရဲနည်းသော လူ့ဘဝ ဆင်းရဲနည်းသော နတ်ဘဝ ဆင်းရဲနည်းသော ဗြဟ္မာဘဝ-တို့ကို ရောက်ကြရမှာဖြစ်ပြီး လုံးဝ ဆင်းရဲခြင်းကင်းသော ဆင်းရဲမရှိသော အေးငြိမ်းခြင်းချမ်းသာ တစ်ခုတည်းသာရှိသော နိဗ္ဗာန်ကိုရောက်ကြရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဦးဇင်းရဲ့ ဓမ္မမိတ်ဆွေ သူတော်ကောင်း အပေါင်းတို့လည်း… တမလွန်ခရီးကို ရွေးချယ်ပြန်ကြရမယ့် လမ်းနှစ်သွယ်အနက် ဘယ်လမ်းကနေ ဘယ်လို ပြန်ကြမှာလဲ-? ဘယ်လမ်းကို ရွေးချယ်ထားပြီးပြီလဲ-? ပမာဒလမ်းကိုလား… အပ္ပမာဒလမ်းကိုလား… Credit မေတ္တာဖြင့်… အရှင်ပုည( ဝကုန်း )

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/34n4QNT

ဘယ်လမ်းက ပြန်ကြမှာလဲ-? ********************** ဖတ်ကြည့်နော်… အားလုံးဟာ… အချိန်တန်ရင် တမလွန်ခရီးကို ပြန်ကြရမှာပါ။ ပြန်ကြရမယ့် လမ်းက လမ်းနှစ်သွယ်သာ ရှိပါတယ်။ ပမာဒလမ်း နှင့် အပ္ပမာဒလမ်းတဲ့။ ဒီတမလွန်လမ်းနှစ်သွယ်ကို မသေခင်လေးမှာသာ ရွေးချယ်ပိုင်ခွင့် ရှိကြတာပါ။ မိမိသည် ဘယ်လမ်းက သွားမှာလဲဆိုတာကိုပေါ့။ ပမာဒလမ်းကနေ တမလွန်ခရီးကို ပြန်ကြမယ့်သူများဟာ ဒါန သီလ ဘာဝနာ ကုသိုလ်အလုပ်တွေကို ပြုလုပ်ကြရမှာ မေ့နေကြတယ်။ မိမိကိုယ်ကို မိမိ မသေတော့ဘူး အထင်နဲ့ လူ့ဘဝရရှိလာတဲ့ အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာ အိပ်မယ် စားမယ် ကာမဂုဏ်မှုတို့မှာ ပျော်ပါးနေကြမယ် ဆိုပြီး တန်းဖိုးရှိလှတဲ့ လူ့ဘဝရဲ့အချိန်တွေကို တန်ဖိုးမဲ့စွာ ဖြုန်းတီးနေကြတယ်။ အပ္ပမာဒလမ်းကနေ တမလွန်ခရီးကို ပြန်ကြမယ့်သူများဟာ ဒါန သီလ ဘာဝနာ ကုသိုလ်အလုပ်တွေကို မေ့မထားကြဘူး။ အခါအခွင့်သင့်ရင် သင့်သလို မိမိစွမ်းနိုင်သမျှ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့ကို မမေ့မလျော့ ပြုလုပ်ကြတယ်။ တန်ဖိုးရှိလှတဲ့ လူ့ဘဝရဲ့လက်ကျန်အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာ ကုသိုလ်အမှုတို့ဖြင့် တန်ဖိုးရှိစွာ ဖြတ်သန်းသွားကြတယ်။ ပမာဒလမ်း နှင့် အပ္ပမာဒလမ်းကနေ တမလွန်ကို ခရီးနှင်ကြသူများဟာ ရောက်ရာဌာနကတော့ မတူ ကွဲပြား ခြားနားလို့နေပါလိမ့်မယ်။ ပမာဒလမ်းမှ တမလွန်ခရီးပြန်ကြသူများရဲ့ ရောက်ရှိရာ ဌာနတွေကတော့… ဆင်းရဲမှုအပေါင်း သရဖူဆောင်ထားသော ရက်စက်မှုအပေါင်း သရဖူဆောင်ထားသော ဆာလောင်မှုအပေါင်း သရဖူဆောင်ထားသော ကြမ်းတမ်းမှုအပေါင်း သရဖူဆောင်ထားသော ငရဲဌာန-ငရဲသားဘဝ၊ တိရစ္ဆာန်ဌာန-တိရစ္ဆာန်ဘဝ၊ ပြိတ္တာဌာန-ပြိတ္တာဘဝ၊ အသူရကာယ်ဌာန-အသူရကာယ်ဘဝ တို့ကို များသောအားဖြင့် ရောက်ရှိကြပြီး ထိုထိုအပါယ်ဘဝတို့မှာ ပင်ပန်း ဆင်းရဲကြီးစွာ ခံကြရမှာပါ။ ဤအပါယ်လေးဘုံသည် ပမာဒ-ကုသိုလ်အလုပ်မှာ မေ့လျော့နေသူများရဲ့ အမြဲနေအိမ်ဖြစ်ပါတယ်။ ထိုအိမ်မှာ ချမ်းသာကင်းပြီးတော့ ဆင်းရဲခြင်းတွေသာ ပြည့်နှက်နေပါတယ်။ အပ္ပမာဒလမ်းမှ တမလွန်လမ်း ပြန်ကြသူများရဲ့ ရောက်ရှိရာ ဌာနတွေကတော့… ဆင်းရဲနည်းသော လူ့ဘဝ ဆင်းရဲနည်းသော နတ်ဘဝ ဆင်းရဲနည်းသော ဗြဟ္မာဘဝ-တို့ကို ရောက်ကြရမှာဖြစ်ပြီး လုံးဝ ဆင်းရဲခြင်းကင်းသော ဆင်းရဲမရှိသော အေးငြိမ်းခြင်းချမ်းသာ တစ်ခုတည်းသာရှိသော နိဗ္ဗာန်ကိုရောက်ကြရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဦးဇင်းရဲ့ ဓမ္မမိတ်ဆွေ သူတော်ကောင်း အပေါင်းတို့လည်း… တမလွန်ခရီးကို ရွေးချယ်ပြန်ကြရမယ့် လမ်းနှစ်သွယ်အနက် ဘယ်လမ်းကနေ ဘယ်လို ပြန်ကြမှာလဲ-? ဘယ်လမ်းကို ရွေးချယ်ထားပြီးပြီလဲ-? ပမာဒလမ်းကိုလား… အပ္ပမာဒလမ်းကိုလား… Credit မေတ္တာဖြင့်… အရှင်ပုည( ဝကုန်း )

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/34n4QNT

မဂ်လာညချမ်းပါ ဓမ္မမိတ်ဆွေအပေါင်း သက်ရှည်ကျန်းမာစိတ်ချမ်းသာ လိုရာဆန္ဒပြည့်ကြပါစေ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2sgUYqF

မဂ်လာညချမ်းပါ ဓမ္မမိတ်ဆွေအပေါင်း သက်ရှည်ကျန်းမာစိတ်ချမ်းသာ လိုရာဆန္ဒပြည့်ကြပါစေ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2sgUYqF

ခဏဆိုတဲ့အချိန်လေးမှာ ကုသိုလ်ပြုသွားဖို့မမေ့နဲ့

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2XM7WIN