Thursday, October 17, 2019

#မင်္ဂလာပါ ❝ မုဒိတာ ❞ 🙏🙏🙏 ပွားတတ်ရင် အေးချမ်းရတယ်။ မပွားနိုင်ရင် ပူလောင်ရတယ်။ တစ်ချို့ကတော့ ကုသိုလ်ပါရမီအားကောင်း မွေးရာပါ မုဒိတာနှလုံးသားနဲ့ မွေးဖွားလာကြတယ်။ အချို့ အချို့ကတော့ မုဒိတာပွားဖို့ လေ့ကျင့်ယူရင်း တည်ဆောက်ကြရတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုမေးကြည့်။ အတန်းထဲ သူပြိုင်ကိုယ်ပြိုင် အဆင့် (၁) ရဖို့ ကြိုးစားကြတဲ့အခါ - ကစားပွဲတစ်ခုမှာ သူ့ဖက်ကိုယ့်ဖက် အနိုင်ရရေး ကြိုးစားကြတဲ့အခါ - ပရောဂျက်တစ်ခုရဖို့အရေး ကိုယ်နဲ့ ကိုယ့်ပြိုင်ဖက်တွေ ကြိုးစားကြတဲ့အခါ - ကိုယ်မဟုတ်တဲ့ ကိုယ်ပြိုင်ဖက်က အနိုင်ရသွားတဲ့အခါ - ရင်ထဲကလာတဲ့ အပြုံးနဲ့ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက် congratulations လုပ်နိုင်သလား ? အနိုင်ရသွားသူရဲ့ အောင်မြင်မှုအတွက် ဖြူစင်တဲ့မုဒိတာလေး ထားနိုင်သလား ? ကိုယ်နဲ့သိပ်ခင်တဲ့သူငယ်ချင်းက အရမ်းအောင်မြင် ပညာတတ်ချမ်းသာကြွယ်ဝသူနဲ့ လက်ထပ်တော့မယ်ဆိုပါစို့။ အဲဒီ့သူငယ်ချင်းအတွက် ဝမ်းသာစွာ မုဒိတာပွားနိုင်လား ? ကိုယ့်လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ယောက် (သို့မဟုတ်) သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် (သို့မဟုတ်) မိတ်ဆွေတစ်ယောက် ရာထူးတိုးသွားသတဲ့။ သူ့ကောင်ကျိုးချမ်းသာအတွက် မုဒိတာပွားနိုင်သလား ? သူငယ်ချင်းတွေ ဓါတ်ပုံရိုက်ကြတယ်။ ဓါတ်ပုံထဲ ကိုယ်မလှပေမယ့် ကိုယ့်သူငယ်ချင်းလေးတွေလှနေတယ်။ သူတို့လှတဲ့ပုံလေးတွေအတွက် မုဒိတာပွား ကိုယ့်ဝေါ်လ်မှာတင်မိသလား ? အလှူတွေလှူသတဲ့။ ကောင်းမှုကုသိုလ်တွေလုပ်သတဲ့။ သိသူဖြစ်ဖြစ် မသိသူဖြစ်ဖြစ် သူတစ်ပါး အလှူဒါနအတွက် မုဒိတာပွား ရင်ထဲကလာတဲ့သာဓု သုံးကြိမ်ခေါ်ဖြစ်သလား ? မတွေ့ဖြစ်ကြတာကြာပြီဆိုတဲ့ ငယ်သူငယ်ချင်း ပြန်တွေ့ရတော့ လှလို့ ချမ်းသာလို့ အောင်မြင်ကြီးပွားလို့ ပြန်တွေ့ရချိန်မှာ... သူငယ်ချင်းဘဝ ကောင်းမွန်သာယာနေတာအတွက် မုဒိတာပွား ကြည်နူးဝမ်းသာဖြစ်မိသလား ? ကံ ဉာဏ် ဝီရိယ တဲ့။ ဉာဏ်တွေ ဝီရိယတွေတူရင်တောင် ကံတွေမတူကြဘူး။ ကံတွေမတူတာက အတိတ်ဘဝအဆက်ဆက် ပြုခဲ့တဲ့ ကုသိုလ် အကုသိုလ်တွေ၊ ဒီဘဝအကျိုးပေး ဒီဘဝပြုတဲ့ ကုသိုလ် အကုသိုလ်တွေကလည်း နောင်ဘဝမကူး ဒီဘဝတင် အကျိုးပေးချင် ပေးတတ်သေးတာ ...။ တစ်ကျောင်းတည်းကကျောင်းဆင်း၊ သူလည်းဒီဘွဲ့၊ ကိုယ်လည်းဒီဘွဲ့ သူ့အရည်အချင်း နဲ့ ကိုယ့်အရည်အချင်း တူညီသလောက်ပေမယ့်... လုပ်ငန်းခွင်ရောက် အလုပ်တွေရတဲ့အခါ - သူဒီလစာ ဒီရာထူးပေမယ့် ကိုယ်လစာ ရာထူးဟာ သူနဲ့တူချင်မှတူမယ်။ ကျောင်းတုန်းက စာမတော်ပေမယ့် လုပ်ငန်းခွင်မှာ သူဋ္ဌေးဖြစ်နေသူတွေ အပုံအပင် ...။ ကျောင်းတုန်းကစာတော်ပြီး ဘဝကိုအတော်လေးရုန်းကန်နေရသူတွေ ဒုနဲ့ဒေး ...။ ဖြစ်သမျှအတွက် ... ငါ နဲ့ သူ လို့ ယှဉ်နေသမျှ ဘယ်တော့မှ မငြိမ်းချမ်းပါဘူး။ ဉာဏ် ဝီရိယ ရှိသမျှ အစွမ်းကုန်ကြိုးစားပြီး ဖြစ်မလာတာတွေအတွက် စိတ်ဓါတ်ကျဖို့ ဝမ်းနည်းအားငယ်ဖို့မှ မလိုတာ။ ငါ အကောင်းဆုံးကြိုးစားခဲ့တယ်။ ဖြစ်မလာတာ ငါ့ဘဝအကြောင်းတရား။ ဝဋ်ကြွေးတစ်ခုဆပ်ပြီးပြီ၊ ကြေသွားပြီ။ ဒီတစ်ခုမရရင် နောက်တစ်ခုအတွက် ငါကြိုးစားမယ်ပေါ့ ...။ အကုသိုလ်ကံတွေ ပါးလျသွားချိန် ကုသိုလ်ကံအကျိုးပေး ကိုယ့် ဉာဏ် ဝီရိယနဲ့ပေါင်း ကိုယ်အဆင်ပြေရတဲ့တစ်နေ့ ရှိလာမှာပါဘဲ ...။ သူတစ်ပါး လှပချမ်းသာအောင်မြင်ကြီးပွား၊ သူတစ်ပါးကောင်းကျိုး မုဒိတာပွား။ ကိ်ုယ့်ဘဝအတွက် ကိုယ်ကြိုးစား၊ မလျော့တဲ့ ဉာဏ် ဝီရိယနဲ့ အားထုတ်။ ကုသိုလ်ကံတွေအကျိုးပေးတဲ့အချိန် လိုချင်တဲ့ပန်းတိုင်ရောက်မှာပါ။ မုဒိတာလေးပွားတော့... ပွားချိန်တိုင်း ကုသိုလ်တွေရတယ်။ မုဒိတာမပွား၊ ဣဿာ မိစ္ဆျရိယစိတ်တွေဖြစ်ရင် ဖြစ်မိချိန်တိုင်းမှာ အကုသိုလ်တွေရတယ်။ ပြုပြုသမျှ စိတ်ဖြစ်မိသမျှ ကုသိုလ် အကုသိုလ်တွေက အရိပ်လိုလိုက်ပြီး တစ်ချိန်ချိန်တော့ အကျိုးပေးမှာပေါ့။ နေ့စဉ်တိုင်းမှာ မုဒိတာပွား အေးချမ်းကြပါစေ။ 🙏 ပါချူပ်ဆရာတော်ကြီး🙏 မုဒိတာ၏အဓိပ္ပာယ် ရှင်းလင်းဖွင့်ဆိုချက်နှင့် အားငယ်တတ်သူများ၊ စိတ်ဓာတ်ကျနေသူများအတွက် "ခွန်အား"ဖြစ်စေသောစာ ဖြစ်သဖြင့် မျှဝေပူဇော်ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ Creditး . .#မငျ်ဂလာပါ ❝ မုဒိတာ ❞ 🙏🙏🙏 ပှားတတျရငျ အေးခမြျးရတယျ။ မပှားနိုငျရငျ ပူလောငျရတယျ။ တဈခြို့ကတော့ ကုသိုလျပါရမီအားကောငျး မှေးရာပါ မုဒိတာနှလုံးသားနဲ့ မှေးဖှားလာကွတယျ။ အခြို့ အခြို့ကတော့ မုဒိတာပှားဖို့ လေ့ကငြျ့ယူရငျး တညျဆောကျကွရတယျ။ ကိုယျ့ကိုယျကိုမေးကွညျ့။ အတနျးထဲ သူပွိုငျကိုယျပွိုငျ အဆငျ့ (၁) ရဖို့ ကွိုးစားကွတဲ့အခါ - ကစားပှဲတဈခုမှာ သူ့ဖကျကိုယျ့ဖကျ အနိုငျရရေး ကွိုးစားကွတဲ့အခါ - ပရောဂကြျတဈခုရဖို့အရေး ကိုယျနဲ့ ကိုယျ့ပွိုငျဖကျတှေ ကွိုးစားကွတဲ့အခါ - ကိုယျမဟုတျတဲ့ ကိုယျပွိုငျဖကျက အနိုငျရသှားတဲ့အခါ - ရငျထဲကလာတဲ့ အပွုံးနဲ့ လကျဆှဲနှုတျဆကျ congratulations လုပျနိုငျသလား ? အနိုငျရသှားသူရဲ့ အောငျမွငျမှုအတှကျ ဖွူစငျတဲ့မုဒိတာလေး ထားနိုငျသလား ? ကိုယျနဲ့သိပျခငျတဲ့သူငယျခငြျးက အရမျးအောငျမွငျ ပညာတတျခမြျးသာကွှယျဝသူနဲ့ လကျထပျတော့မယျဆိုပါစို့။ အဲဒီ့သူငယျခငြျးအတှကျ ဝမျးသာစှာ မုဒိတာပှားနိုငျလား ? ကိုယျ့လုပျဖောျကိုငျဖကျတဈယောကျ (သို့မဟုတျ) သူငယျခငြျးတဈယောကျ (သို့မဟုတျ) မိတျဆှတေဈယောကျ ရာထူးတိုးသှားသတဲ့။ သူ့ကောငျကြိုးခမြျးသာအတှကျ မုဒိတာပှားနိုငျသလား ? သူငယျခငြျးတှေ ဓါတျပုံရိုကျကွတယျ။ ဓါတျပုံထဲ ကိုယျမလှပမေယျ့ ကိုယျ့သူငယျခငြျးလေးတှလှေနတေယျ။ သူတို့လှတဲ့ပုံလေးတှအေတှကျ မုဒိတာပှား ကိုယျ့ဝေါျလျမှာတငျမိသလား ? အလှူတှလှေူသတဲ့။ ကောငျးမှုကုသိုလျတှလေုပျသတဲ့။ သိသူဖွဈဖွဈ မသိသူဖွဈဖွဈ သူတဈပါး အလှူဒါနအတှကျ မုဒိတာပှား ရငျထဲကလာတဲ့သာဓု သုံးကွိမျခေါျဖွဈသလား ? မတှေ့ဖွဈကွတာကွာပွီဆိုတဲ့ ငယျသူငယျခငြျး ပွနျတှေ့ရတော့ လှလို့ ခမြျးသာလို့ အောငျမွငျကွီးပှားလို့ ပွနျတှေ့ရခြိနျမှာ... သူငယျခငြျးဘဝ ကောငျးမှနျသာယာနတောအတှကျ မုဒိတာပှား ကွညျနူးဝမျးသာဖွဈမိသလား ? ကံ ဉာဏျ ဝီရိယ တဲ့။ ဉာဏျတှေ ဝီရိယတှတေူရငျတောငျ ကံတှမေတူကွဘူး။ ကံတှမေတူတာက အတိတျဘဝအဆကျဆကျ ပွုခဲ့တဲ့ ကုသိုလျ အကုသိုလျတှေ၊ ဒီဘဝအကြိုးပေး ဒီဘဝပွုတဲ့ ကုသိုလျ အကုသိုလျတှကေလညျး နောငျဘဝမကူး ဒီဘဝတငျ အကြိုးပေးခငြျ ပေးတတျသေးတာ ...။ တဈကြောငျးတညျးကကြောငျးဆငျး၊ သူလညျးဒီဘှဲ့၊ ကိုယျလညျးဒီဘှဲ့ သူ့အရညျအခငြျး နဲ့ ကိုယျ့အရညျအခငြျး တူညီသလောကျပမေယျ့... လုပျငနျးခှငျရောကျ အလုပျတှရေတဲ့အခါ - သူဒီလစာ ဒီရာထူးပမေယျ့ ကိုယျလစာ ရာထူးဟာ သူနဲ့တူခငြျမှတူမယျ။ ကြောငျးတုနျးက စာမတောျပမေယျ့ လုပျငနျးခှငျမှာ သူဋ်ဌေးဖွဈနသေူတှေ အပုံအပငျ ...။ ကြောငျးတုနျးကစာတောျပွီး ဘဝကိုအတောျလေးရုနျးကနျနရေသူတှေ ဒုနဲ့ဒေး ...။ ဖွဈသမြှအတှကျ ... ငါ နဲ့ သူ လို့ ယှဉျနသေမြှ ဘယျတော့မှ မငွိမျးခမြျးပါဘူး။ ဉာဏျ ဝီရိယ ရှိသမြှ အစှမျးကုနျကွိုးစားပွီး ဖွဈမလာတာတှအေတှကျ စိတျဓါတျကဖြို့ ဝမျးနညျးအားငယျဖို့မှ မလိုတာ။ ငါ အကောငျးဆုံးကွိုးစားခဲ့တယျ။ ဖွဈမလာတာ ငါ့ဘဝအကွောငျးတရား။ ဝဋျကွှေးတဈခုဆပျပွီးပွီ၊ ကွသှေားပွီ။ ဒီတဈခုမရရငျ နောကျတဈခုအတှကျ ငါကွိုးစားမယျပေါ့ ...။ အကုသိုလျကံတှေ ပါးလသြှားခြိနျ ကုသိုလျကံအကြိုးပေး ကိုယျ့ ဉာဏျ ဝီရိယနဲ့ပေါငျး ကိုယျအဆငျပွရေတဲ့တဈနေ့ ရှိလာမှာပါဘဲ ...။ သူတဈပါး လှပခမြျးသာအောငျမွငျကွီးပှား၊ သူတဈပါးကောငျးကြိုး မုဒိတာပှား။ ကိျုယျ့ဘဝအတှကျ ကိုယျကွိုးစား၊ မလြော့တဲ့ ဉာဏျ ဝီရိယနဲ့ အားထုတျ။ ကုသိုလျကံတှအေကြိုးပေးတဲ့အခြိနျ လိုခငြျတဲ့ပနျးတိုငျရောကျမှာပါ။ မုဒိတာလေးပှားတော့... ပှားခြိနျတိုငျး ကုသိုလျတှရေတယျ။ မုဒိတာမပှား၊ ဣူာ မိစ်ဆရြိယစိတျတှဖွေဈရငျ ဖွဈမိခြိနျတိုငျးမှာ အကုသိုလျတှရေတယျ။ ပွုပွုသမြှ စိတျဖွဈမိသမြှ ကုသိုလျ အကုသိုလျတှကေ အရိပျလိုလိုကျပွီး တဈခြိနျခြိနျတော့ အကြိုးပေးမှာပေါ့။ နေ့စဉျတိုငျးမှာ မုဒိတာပှား အေးခမြျးကွပါစေ။ 🙏 ပါခြူပျဆရာတောျကွီး🙏 မုဒိတာ၏အဓိပ်ပာယျ ရှငျးလငျးဖှငျ့ဆိုခကြျနှငျ့ အားငယျတတျသူမြား၊ စိတျဓာတျကနြသေူမြားအတှကျ "ခှနျအား"ဖွဈစသေောစာ ဖွဈသဖွငျ့ မြှဝပေူဇောျခွငျး ဖွဈပါတယျ။ Creditး . .


via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2oPeppg

#မင်္ဂလာပါ ❝ မုဒိတာ ❞ 🙏🙏🙏 ပွားတတ်ရင် အေးချမ်းရတယ်။ မပွားနိုင်ရင် ပူလောင်ရတယ်။ တစ်ချို့ကတော့ ကုသိုလ်ပါရမီအားကောင်း မွေးရာပါ မုဒိတာနှလုံးသားနဲ့ မွေးဖွားလာကြတယ်။ အချို့ အချို့ကတော့ မုဒိတာပွားဖို့ လေ့ကျင့်ယူရင်း တည်ဆောက်ကြရတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုမေးကြည့်။ အတန်းထဲ သူပြိုင်ကိုယ်ပြိုင် အဆင့် (၁) ရဖို့ ကြိုးစားကြတဲ့အခါ - ကစားပွဲတစ်ခုမှာ သူ့ဖက်ကိုယ့်ဖက် အနိုင်ရရေး ကြိုးစားကြတဲ့အခါ - ပရောဂျက်တစ်ခုရဖို့အရေး ကိုယ်နဲ့ ကိုယ့်ပြိုင်ဖက်တွေ ကြိုးစားကြတဲ့အခါ - ကိုယ်မဟုတ်တဲ့ ကိုယ်ပြိုင်ဖက်က အနိုင်ရသွားတဲ့အခါ - ရင်ထဲကလာတဲ့ အပြုံးနဲ့ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက် congratulations လုပ်နိုင်သလား ? အနိုင်ရသွားသူရဲ့ အောင်မြင်မှုအတွက် ဖြူစင်တဲ့မုဒိတာလေး ထားနိုင်သလား ? ကိုယ်နဲ့သိပ်ခင်တဲ့သူငယ်ချင်းက အရမ်းအောင်မြင် ပညာတတ်ချမ်းသာကြွယ်ဝသူနဲ့ လက်ထပ်တော့မယ်ဆိုပါစို့။ အဲဒီ့သူငယ်ချင်းအတွက် ဝမ်းသာစွာ မုဒိတာပွားနိုင်လား ? ကိုယ့်လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ယောက် (သို့မဟုတ်) သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် (သို့မဟုတ်) မိတ်ဆွေတစ်ယောက် ရာထူးတိုးသွားသတဲ့။ သူ့ကောင်ကျိုးချမ်းသာအတွက် မုဒိတာပွားနိုင်သလား ? သူငယ်ချင်းတွေ ဓါတ်ပုံရိုက်ကြတယ်။ ဓါတ်ပုံထဲ ကိုယ်မလှပေမယ့် ကိုယ့်သူငယ်ချင်းလေးတွေလှနေတယ်။ သူတို့လှတဲ့ပုံလေးတွေအတွက် မုဒိတာပွား ကိုယ့်ဝေါ်လ်မှာတင်မိသလား ? အလှူတွေလှူသတဲ့။ ကောင်းမှုကုသိုလ်တွေလုပ်သတဲ့။ သိသူဖြစ်ဖြစ် မသိသူဖြစ်ဖြစ် သူတစ်ပါး အလှူဒါနအတွက် မုဒိတာပွား ရင်ထဲကလာတဲ့သာဓု သုံးကြိမ်ခေါ်ဖြစ်သလား ? မတွေ့ဖြစ်ကြတာကြာပြီဆိုတဲ့ ငယ်သူငယ်ချင်း ပြန်တွေ့ရတော့ လှလို့ ချမ်းသာလို့ အောင်မြင်ကြီးပွားလို့ ပြန်တွေ့ရချိန်မှာ... သူငယ်ချင်းဘဝ ကောင်းမွန်သာယာနေတာအတွက် မုဒိတာပွား ကြည်နူးဝမ်းသာဖြစ်မိသလား ? ကံ ဉာဏ် ဝီရိယ တဲ့။ ဉာဏ်တွေ ဝီရိယတွေတူရင်တောင် ကံတွေမတူကြဘူး။ ကံတွေမတူတာက အတိတ်ဘဝအဆက်ဆက် ပြုခဲ့တဲ့ ကုသိုလ် အကုသိုလ်တွေ၊ ဒီဘဝအကျိုးပေး ဒီဘဝပြုတဲ့ ကုသိုလ် အကုသိုလ်တွေကလည်း နောင်ဘဝမကူး ဒီဘဝတင် အကျိုးပေးချင် ပေးတတ်သေးတာ ...။ တစ်ကျောင်းတည်းကကျောင်းဆင်း၊ သူလည်းဒီဘွဲ့၊ ကိုယ်လည်းဒီဘွဲ့ သူ့အရည်အချင်း နဲ့ ကိုယ့်အရည်အချင်း တူညီသလောက်ပေမယ့်... လုပ်ငန်းခွင်ရောက် အလုပ်တွေရတဲ့အခါ - သူဒီလစာ ဒီရာထူးပေမယ့် ကိုယ်လစာ ရာထူးဟာ သူနဲ့တူချင်မှတူမယ်။ ကျောင်းတုန်းက စာမတော်ပေမယ့် လုပ်ငန်းခွင်မှာ သူဋ္ဌေးဖြစ်နေသူတွေ အပုံအပင် ...။ ကျောင်းတုန်းကစာတော်ပြီး ဘဝကိုအတော်လေးရုန်းကန်နေရသူတွေ ဒုနဲ့ဒေး ...။ ဖြစ်သမျှအတွက် ... ငါ နဲ့ သူ လို့ ယှဉ်နေသမျှ ဘယ်တော့မှ မငြိမ်းချမ်းပါဘူး။ ဉာဏ် ဝီရိယ ရှိသမျှ အစွမ်းကုန်ကြိုးစားပြီး ဖြစ်မလာတာတွေအတွက် စိတ်ဓါတ်ကျဖို့ ဝမ်းနည်းအားငယ်ဖို့မှ မလိုတာ။ ငါ အကောင်းဆုံးကြိုးစားခဲ့တယ်။ ဖြစ်မလာတာ ငါ့ဘဝအကြောင်းတရား။ ဝဋ်ကြွေးတစ်ခုဆပ်ပြီးပြီ၊ ကြေသွားပြီ။ ဒီတစ်ခုမရရင် နောက်တစ်ခုအတွက် ငါကြိုးစားမယ်ပေါ့ ...။ အကုသိုလ်ကံတွေ ပါးလျသွားချိန် ကုသိုလ်ကံအကျိုးပေး ကိုယ့် ဉာဏ် ဝီရိယနဲ့ပေါင်း ကိုယ်အဆင်ပြေရတဲ့တစ်နေ့ ရှိလာမှာပါဘဲ ...။ သူတစ်ပါး လှပချမ်းသာအောင်မြင်ကြီးပွား၊ သူတစ်ပါးကောင်းကျိုး မုဒိတာပွား။ ကိ်ုယ့်ဘဝအတွက် ကိုယ်ကြိုးစား၊ မလျော့တဲ့ ဉာဏ် ဝီရိယနဲ့ အားထုတ်။ ကုသိုလ်ကံတွေအကျိုးပေးတဲ့အချိန် လိုချင်တဲ့ပန်းတိုင်ရောက်မှာပါ။ မုဒိတာလေးပွားတော့... ပွားချိန်တိုင်း ကုသိုလ်တွေရတယ်။ မုဒိတာမပွား၊ ဣဿာ မိစ္ဆျရိယစိတ်တွေဖြစ်ရင် ဖြစ်မိချိန်တိုင်းမှာ အကုသိုလ်တွေရတယ်။ ပြုပြုသမျှ စိတ်ဖြစ်မိသမျှ ကုသိုလ် အကုသိုလ်တွေက အရိပ်လိုလိုက်ပြီး တစ်ချိန်ချိန်တော့ အကျိုးပေးမှာပေါ့။ နေ့စဉ်တိုင်းမှာ မုဒိတာပွား အေးချမ်းကြပါစေ။ 🙏 ပါချူပ်ဆရာတော်ကြီး🙏 မုဒိတာ၏အဓိပ္ပာယ် ရှင်းလင်းဖွင့်ဆိုချက်နှင့် အားငယ်တတ်သူများ၊ စိတ်ဓာတ်ကျနေသူများအတွက် "ခွန်အား"ဖြစ်စေသောစာ ဖြစ်သဖြင့် မျှဝေပူဇော်ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ Creditး . .#မငျ်ဂလာပါ ❝ မုဒိတာ ❞ 🙏🙏🙏 ပှားတတျရငျ အေးခမြျးရတယျ။ မပှားနိုငျရငျ ပူလောငျရတယျ။ တဈခြို့ကတော့ ကုသိုလျပါရမီအားကောငျး မှေးရာပါ မုဒိတာနှလုံးသားနဲ့ မှေးဖှားလာကွတယျ။ အခြို့ အခြို့ကတော့ မုဒိတာပှားဖို့ လေ့ကငြျ့ယူရငျး တညျဆောကျကွရတယျ။ ကိုယျ့ကိုယျကိုမေးကွညျ့။ အတနျးထဲ သူပွိုငျကိုယျပွိုငျ အဆငျ့ (၁) ရဖို့ ကွိုးစားကွတဲ့အခါ - ကစားပှဲတဈခုမှာ သူ့ဖကျကိုယျ့ဖကျ အနိုငျရရေး ကွိုးစားကွတဲ့အခါ - ပရောဂကြျတဈခုရဖို့အရေး ကိုယျနဲ့ ကိုယျ့ပွိုငျဖကျတှေ ကွိုးစားကွတဲ့အခါ - ကိုယျမဟုတျတဲ့ ကိုယျပွိုငျဖကျက အနိုငျရသှားတဲ့အခါ - ရငျထဲကလာတဲ့ အပွုံးနဲ့ လကျဆှဲနှုတျဆကျ congratulations လုပျနိုငျသလား ? အနိုငျရသှားသူရဲ့ အောငျမွငျမှုအတှကျ ဖွူစငျတဲ့မုဒိတာလေး ထားနိုငျသလား ? ကိုယျနဲ့သိပျခငျတဲ့သူငယျခငြျးက အရမျးအောငျမွငျ ပညာတတျခမြျးသာကွှယျဝသူနဲ့ လကျထပျတော့မယျဆိုပါစို့။ အဲဒီ့သူငယျခငြျးအတှကျ ဝမျးသာစှာ မုဒိတာပှားနိုငျလား ? ကိုယျ့လုပျဖောျကိုငျဖကျတဈယောကျ (သို့မဟုတျ) သူငယျခငြျးတဈယောကျ (သို့မဟုတျ) မိတျဆှတေဈယောကျ ရာထူးတိုးသှားသတဲ့။ သူ့ကောငျကြိုးခမြျးသာအတှကျ မုဒိတာပှားနိုငျသလား ? သူငယျခငြျးတှေ ဓါတျပုံရိုကျကွတယျ။ ဓါတျပုံထဲ ကိုယျမလှပမေယျ့ ကိုယျ့သူငယျခငြျးလေးတှလှေနတေယျ။ သူတို့လှတဲ့ပုံလေးတှအေတှကျ မုဒိတာပှား ကိုယျ့ဝေါျလျမှာတငျမိသလား ? အလှူတှလှေူသတဲ့။ ကောငျးမှုကုသိုလျတှလေုပျသတဲ့။ သိသူဖွဈဖွဈ မသိသူဖွဈဖွဈ သူတဈပါး အလှူဒါနအတှကျ မုဒိတာပှား ရငျထဲကလာတဲ့သာဓု သုံးကွိမျခေါျဖွဈသလား ? မတှေ့ဖွဈကွတာကွာပွီဆိုတဲ့ ငယျသူငယျခငြျး ပွနျတှေ့ရတော့ လှလို့ ခမြျးသာလို့ အောငျမွငျကွီးပှားလို့ ပွနျတှေ့ရခြိနျမှာ... သူငယျခငြျးဘဝ ကောငျးမှနျသာယာနတောအတှကျ မုဒိတာပှား ကွညျနူးဝမျးသာဖွဈမိသလား ? ကံ ဉာဏျ ဝီရိယ တဲ့။ ဉာဏျတှေ ဝီရိယတှတေူရငျတောငျ ကံတှမေတူကွဘူး။ ကံတှမေတူတာက အတိတျဘဝအဆကျဆကျ ပွုခဲ့တဲ့ ကုသိုလျ အကုသိုလျတှေ၊ ဒီဘဝအကြိုးပေး ဒီဘဝပွုတဲ့ ကုသိုလျ အကုသိုလျတှကေလညျး နောငျဘဝမကူး ဒီဘဝတငျ အကြိုးပေးခငြျ ပေးတတျသေးတာ ...။ တဈကြောငျးတညျးကကြောငျးဆငျး၊ သူလညျးဒီဘှဲ့၊ ကိုယျလညျးဒီဘှဲ့ သူ့အရညျအခငြျး နဲ့ ကိုယျ့အရညျအခငြျး တူညီသလောကျပမေယျ့... လုပျငနျးခှငျရောကျ အလုပျတှရေတဲ့အခါ - သူဒီလစာ ဒီရာထူးပမေယျ့ ကိုယျလစာ ရာထူးဟာ သူနဲ့တူခငြျမှတူမယျ။ ကြောငျးတုနျးက စာမတောျပမေယျ့ လုပျငနျးခှငျမှာ သူဋ်ဌေးဖွဈနသေူတှေ အပုံအပငျ ...။ ကြောငျးတုနျးကစာတောျပွီး ဘဝကိုအတောျလေးရုနျးကနျနရေသူတှေ ဒုနဲ့ဒေး ...။ ဖွဈသမြှအတှကျ ... ငါ နဲ့ သူ လို့ ယှဉျနသေမြှ ဘယျတော့မှ မငွိမျးခမြျးပါဘူး။ ဉာဏျ ဝီရိယ ရှိသမြှ အစှမျးကုနျကွိုးစားပွီး ဖွဈမလာတာတှအေတှကျ စိတျဓါတျကဖြို့ ဝမျးနညျးအားငယျဖို့မှ မလိုတာ။ ငါ အကောငျးဆုံးကွိုးစားခဲ့တယျ။ ဖွဈမလာတာ ငါ့ဘဝအကွောငျးတရား။ ဝဋျကွှေးတဈခုဆပျပွီးပွီ၊ ကွသှေားပွီ။ ဒီတဈခုမရရငျ နောကျတဈခုအတှကျ ငါကွိုးစားမယျပေါ့ ...။ အကုသိုလျကံတှေ ပါးလသြှားခြိနျ ကုသိုလျကံအကြိုးပေး ကိုယျ့ ဉာဏျ ဝီရိယနဲ့ပေါငျး ကိုယျအဆငျပွရေတဲ့တဈနေ့ ရှိလာမှာပါဘဲ ...။ သူတဈပါး လှပခမြျးသာအောငျမွငျကွီးပှား၊ သူတဈပါးကောငျးကြိုး မုဒိတာပှား။ ကိျုယျ့ဘဝအတှကျ ကိုယျကွိုးစား၊ မလြော့တဲ့ ဉာဏျ ဝီရိယနဲ့ အားထုတျ။ ကုသိုလျကံတှအေကြိုးပေးတဲ့အခြိနျ လိုခငြျတဲ့ပနျးတိုငျရောကျမှာပါ။ မုဒိတာလေးပှားတော့... ပှားခြိနျတိုငျး ကုသိုလျတှရေတယျ။ မုဒိတာမပှား၊ ဣူာ မိစ်ဆရြိယစိတျတှဖွေဈရငျ ဖွဈမိခြိနျတိုငျးမှာ အကုသိုလျတှရေတယျ။ ပွုပွုသမြှ စိတျဖွဈမိသမြှ ကုသိုလျ အကုသိုလျတှကေ အရိပျလိုလိုကျပွီး တဈခြိနျခြိနျတော့ အကြိုးပေးမှာပေါ့။ နေ့စဉျတိုငျးမှာ မုဒိတာပှား အေးခမြျးကွပါစေ။ 🙏 ပါခြူပျဆရာတောျကွီး🙏 မုဒိတာ၏အဓိပ်ပာယျ ရှငျးလငျးဖှငျ့ဆိုခကြျနှငျ့ အားငယျတတျသူမြား၊ စိတျဓာတျကနြသေူမြားအတှကျ "ခှနျအား"ဖွဈစသေောစာ ဖွဈသဖွငျ့ မြှဝပေူဇောျခွငျး ဖွဈပါတယျ။ Creditး . .


via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2oPeppg

လောကမှာ သတ္တဝါတွေ ပြဿနာဖြစ်နေရတာ ကိုယ်ဖြစ်ချင်တာတွေကို ဦးစားပေးနေလို့ပါ။ သူ့နေရာ ကိုယ်ဝင်ကြည့်ပေးလိုက်ပါ။ ကိုယ်ဖြစ်ချင်တာထက် သူဖြစ်ချင်တာကို ဦးစားပေးလိုက်ရင် အားလုံးငြိမ်းအေးပါတယ်။ ကိုယ်ဖြစ်ချင်တာ ဦးစားမပေးဘဲ ဖြစ်သင့်တာကို ဦးစားပေးတာဟာ နိက္ခမပါရမီ ဖြည့်နေတာပါပဲ။ ပညာရှိရင် နားလည်မှုရှိတယ်။ အားလုံးအပေါ် နားလည်မှုပေးလိုက်ပါ။ နားလည်မှုပေးနိုင်တာဟာလည်း ပညာပါရမီဖြည့်နေတာပါပဲ။ 🙏ဓမ္မဒူတ အရှင်ဆေကိန္ဒ🙏 ေလာကမွာ သတၱဝါေတြ ျပႆနာျဖစ္ေနရတာ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာေတြကို ဦးစားေပးေနလို႔ပါ။ သူ႕ေနရာ ကိုယ္ဝင္ၾကည့္ေပးလိုက္ပါ။ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာထက္ သူျဖစ္ခ်င္တာကို ဦးစားေပးလိုက္ရင္ အားလုံးၿငိမ္းေအးပါတယ္။ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာ ဦးစားမေပးဘဲ ျဖစ္သင့္တာကို ဦးစားေပးတာဟာ နိကၡမပါရမီ ျဖည့္ေနတာပါပဲ။ ပညာရွိရင္ နားလည္မႈရွိတယ္။ အားလုံးအေပၚ နားလည္မႈေပးလိုက္ပါ။ နားလည္မႈေပးနိုင္တာဟာလည္း ပညာပါရမီျဖည့္ေနတာပါပဲ။ 🙏ဓမၼဒူတ အရွင္ေဆကိႏၵ🙏


via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2MqnFt3

လောကမှာ သတ္တဝါတွေ ပြဿနာဖြစ်နေရတာ ကိုယ်ဖြစ်ချင်တာတွေကို ဦးစားပေးနေလို့ပါ။ သူ့နေရာ ကိုယ်ဝင်ကြည့်ပေးလိုက်ပါ။ ကိုယ်ဖြစ်ချင်တာထက် သူဖြစ်ချင်တာကို ဦးစားပေးလိုက်ရင် အားလုံးငြိမ်းအေးပါတယ်။ ကိုယ်ဖြစ်ချင်တာ ဦးစားမပေးဘဲ ဖြစ်သင့်တာကို ဦးစားပေးတာဟာ နိက္ခမပါရမီ ဖြည့်နေတာပါပဲ။ ပညာရှိရင် နားလည်မှုရှိတယ်။ အားလုံးအပေါ် နားလည်မှုပေးလိုက်ပါ။ နားလည်မှုပေးနိုင်တာဟာလည်း ပညာပါရမီဖြည့်နေတာပါပဲ။ 🙏ဓမ္မဒူတ အရှင်ဆေကိန္ဒ🙏 ေလာကမွာ သတၱဝါေတြ ျပႆနာျဖစ္ေနရတာ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာေတြကို ဦးစားေပးေနလို႔ပါ။ သူ႕ေနရာ ကိုယ္ဝင္ၾကည့္ေပးလိုက္ပါ။ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာထက္ သူျဖစ္ခ်င္တာကို ဦးစားေပးလိုက္ရင္ အားလုံးၿငိမ္းေအးပါတယ္။ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာ ဦးစားမေပးဘဲ ျဖစ္သင့္တာကို ဦးစားေပးတာဟာ နိကၡမပါရမီ ျဖည့္ေနတာပါပဲ။ ပညာရွိရင္ နားလည္မႈရွိတယ္။ အားလုံးအေပၚ နားလည္မႈေပးလိုက္ပါ။ နားလည္မႈေပးနိုင္တာဟာလည္း ပညာပါရမီျဖည့္ေနတာပါပဲ။ 🙏ဓမၼဒူတ အရွင္ေဆကိႏၵ🙏


via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2MqnFt3

တရားနှင့် နေပါ <><><><><> လောကကြီးမှာ လူသားတစ်ယောက် အဖြစ် အသက်ရှင်ခွင့် ရလာတာဟာ အင်မတန် ကံကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေးပါ … အခြား သက်ရှိသတ္တဝါတွေနဲ့ နှိုင်းစာလိုက်ရင် 🔸စဉ်းစားသုံးသပ်နိူင် , 🔸တွေးခေါ် မြော်မြင်နိူင် , 🔸ဆုံးဖြတ်နိူင်တဲ့ အသိဥာဏ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြလို့ပါ … ဒါပေမယ့် များသောအားဖြင့် လူအများစုဟာ မစဉ်းမစား အသက်ရှင်နေကြတာသာ များပါတယ် … အမှတ်တမဲ့ နေထိုင်ကြတာသာ များပါတယ် … 🔸ငါဟာ ဘာအတွက် အသက်ရှင်နေသလဲ 🔸ဘယ်လိုအသက်ရှင် နေထိုင်ရင်ကောင်းမလဲ လို့ အချိန်ကုန်ခံ အပင်ပန်းခံပြီး စဉ်းစား မနေပါဘူး …သိချင်စိတ်လည်း မရှိကြပါဘူး … ဒီအတိုင်းပဲ - 🔸စားဝတ်နေရေးအတွက် အချိန်ကုန် 🔸အပျော်အပါးနဲ့ အချိန်ကုန် 🔸သားရေး , သမီးရေး , လူမူရေးတွေနဲ့ပဲ အချိန်ကုန်ပြီး အသက်တွေကြီးကာ သေသွားကြပါတယ် … လူ တစ်ရာမှာ တစ်ယောက် တစ်ထောင်မှာ တစ်ယောက် တရားလမ်းကြောင်းပေါ် ရောက်လာဖို့ ဆိုတာ အင်မတန်ခဲယဉ်းပါတယ်။ ခေတ်အဆက်ဆက်က - 🔸ဘာသာရေး ခေါင်းဆောင်ကြီးတွေ 🔸အတွေးအခေါ် ပညာရှင်ကြီးတွေ 🔸ဒဿန ပညာရှင်ကြီးတွေဟာ … ဘဝမှာ အကောင်းဆုံး နေထိုင်နည်းတွေကို ရှာဖွေကြ , လေ့လာကြ , ဖော်ထုတ်ကြပြီးတော့ ဟောပြော လမ်းညွှန်ခဲ့ကြပါတယ် … ဘီစီ ( ၆ ) ရာစုမြာ ပွင့်ထွန်း ပေါ်ပေါက်တော်မူတဲ့ မြတ်စွာဘုရားရှင် ကိုယ်တော်တိုင်လည်း သက်တော်ထင်ရှား ရှိစဉ် လေးဆယ့်ငါးဝါ အတွင်းမှာ … ပိဋကတ်သုံးပုံ နိကာယ်ငါးရပ် ဓမ္မက္ခန္ဓာပေါင်း ရှစ်သောင်းလေးထောင်လို့ အလွန်တရာ မြောက်မြားလှစွာသော တရားဓမ္မတို့ကို ဟောကြားတော်မူခဲ့ပါတယ် … ထို တရားဓမ္မတွေဟာ အကောင်းဆုံးသော ဘဝနေနည်းတွေပါ … လက်ရှိ ဘဝမှာ ကိုယ်ချမ်းသာ စိတ်ချမ်းသာရှိစေဖို့ မပြီးဆုံးသေးတဲ့ နောင်ဘဝသံသရာ တစ်လျှောက်မှာ ကိုယ် စိတ် ချမ်းမြေ့စွာ နေနိူင်ဖို့အတွက် သာမက… အိုခြင်း , နာခြင်း , သေခြင်းတရားတို့နဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ ဘဝထဲက လွတ်မြောက်ဖို့အတွက်ကိုပါ တရားဓမ္မနဲ့အညီ နေထိုင်ကြရမှာ ဖြစ်ပါတယ် … မြတ်စွာဘုရားရှင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးကို ရဟန်းတော်တစ်ပါးက မေးမြန်းလျှောက်ထားခဲ့ဖူးပါတယ် … ❝ မြတ်စွာဘုရား တရားနဲ့နေသူ တရားနဲ့နေသူ လို့ ပြောပြောနေကြပါတယ် ဘုရား … ဘယ်နည်း ဘယ်ပုံနဲ့ နေတာကို ပြောတာပါလဲ ဘုရား ❞ လို့ မေးလျှောက်ဖူးပါတယ် … လိုရင်းအချုပ်ကို ပြောရရင် - 🔸ကိုယ်တိုင် စာပေကို သင်ယူနေ 🔸တရားတော်ကို နာယူနေရုံနဲ့ 🔸တရားဓမ္မတော်ကို ရွတ်ဆို ကျင့်မှတ်နေရုံ 🔸စိတ်မှာ မှတ်သားကြံစည် စဉ်းစားနေရုံနဲ့ 🔸ပြန်လည်ဟောကြား ပို့ချပေးနေရုံနဲ့လည်း တရားနဲ့နေသူ မဟုတ်သေးဘူး … ❝ သမထ ဝိပဿနာတရားတွေကို အားထုတ် နေမှသာလျှင် တရားနဲ့ နေသူဖြစ်တယ် ❞ လို့ မြတ်စွာဘုရားက ဟောကြားခဲ့ပါတယ် … ဒီစကားတော်အရ တရားအားထုတ် ရှုပွားနေသူသာ တရားနဲ့ နေသူလို့ တိတိကျကျ သတ်မှတ်လို့ရပါပြီ … တရားစာပေတွေ သင်ယူဖို့ တရားနာဖို့ မလိုေတာ့ဘူးလို့ အတွေး မချော်လိုက်ပါနဲ့ … သင်ယူနေ စဉ်းစားနေတာဟာ တရားနဲ့ နေတဲ့ နည်းပညာကို ဆည်းပူးနေတာပါ … တရားနာမှသာလျှင် တရားနဲ့ နေနည်းကို သိပါမယ် လေ့လာမှသာ သိရှိမှာဖြစ်ပါတယ် … ရေကူးတတ်ဖို့ ရေကူးနည်းကို သိထားဖို့ လိုအပ်သလို ထမင်းဟင်း ချက်တတ်ဖို့ ချက်နည်း ပြုတ်နည်းကို သင်ယူရသလို တရားနဲ့နေတတ်ဖို့ အတွက် တရားနဲ့နေနည်း တရားအားထုတ်ဖို့ အတွက် တရားအားထုတ် နည်းကို သင်ယူရမှာပါ … သတိပဋ္ဌာန်တရား <><><><><><> ဝိပဿနာတရားအလုပ် အားထုတ်ကြဖို့အတွက် မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် - သတိပဋ္ဌာန် ( ၄ ) ပါးခွဲခြားပြီး သတိနဲ့ နေနည်း ( ၄ ) မျိုးကို ညွှန်ကြားတော်မူခဲ့ပါတယ် … တရားအားထုတ်တယ် ဆိုတာ သတိပဋ္ဌာန် တရား ( ၄ ) ပါး အနက် တစ်ပါးပါးကို ရှုပွားနေတာ , နှလုံးသွင်းနေတာပါ … ဒါကိုလည်း ဝိပဿနာတရား ရှုပွား အားထုတ်နေတယ်လို့ ပြောကြတာပါ … သတိပဋ္ဌာန်တရား ( ၄ ) ပါး ဆိုတာက - ( ၁ ) ကာယာနုပဿနာ သတိပဋ္ဌာန် ( ၂ ) ဝေဒနာနုပဿနာ သတိပဋ္ဌာန် ( ၃ ) စိတ္တာနုပဿနာ သတိပဋ္ဌာန် ( ၄ ) ဓမ္မာနုပဿနာသတိပဋ္ဌာန်တို့ ဖြစ်ပါတယ် … သတိထားတဲ့ နေရာဌာန အာရုံပြုတဲ့နေရာ ( ၄ ) မျိုး ကွဲပြားလို့ သတိပဋ္ဌာန် ( ၄) ပါးလို့ ပြောရတာပါ … လိုရင်းကတော့ သတိထားပြီး နေတာ သတိတရားနဲ့ နေတာပါ … ကာယာနုပဿနာ သတိပဋ္ဌာန်က ❝ ကိုယ်ကာယ ❞ လို့ခေါ်ကြတဲ့ ရုပ်တရားတွေကို သတိထား ရှုမှတ်ပြီးနေတာပါ … စိတ်ထဲမှာ ခံစားကြရတဲ့ ချမ်းသာ ဆင်းရဲတဲ့ သဘော ဝမ်းသာ ဝမ်းနည်းတဲ့ ခံစားမှု ဝေဒနာတွေကို သတိကပ် ရှုမှတ်နေတာက #ဝေဒနာနုပဿနာပါ … မိမိရဲ့စိတ်ကို ဂရုစိုက် အာရုံပြုပြီးတော့ 🔸လိုချင်စိတ် ဖြစ်နေတယ် 🔸နှစ်သက်စိတ် ဖြစ်နေတယ် 🔸သနားစိတ် ဖြစ်နေတယ် 🔸ချစ်ခင်စိတ် ဖြစ်နေတယ် လို့ စိတ်အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနေပုံကို သေသေချာချာသိအောင် သတိထားနေတာကို #စိတ္တာနုပဿနာ_သတိပဋ္ဌာန်လို့ ခေါ်ပါတယ် … လက်ရှိ ပစ္စုပ္ပန်အချိန်အခါမှာ ဖြစ်ပေါ် ပြောင်းလဲနေတဲ့ ရုပ်ဓမ္မ , နာမ်ဓမ္မတွေကို ပေါ်ရာ ပေါ်ရာ ရုပ်နာမ် တရားအလိုက် သတိထား ရှုပွားနေတာက #ဓမ္မနုပဿနာ_သတိပဋ္ဌာန်ပါ … #ဓမ္မဒူတ_ဒေါက်တာ_အရှင်ပညိဿရ 📌အမှောင်ပျောက်၍ အလင်းရောက်ပါစေ။📌 Credit , Original Uploader တရားနှငျ့ နပေါ <><><><><> လောကကွီးမှာ လူသားတဈယောကျ အဖွဈ အသကျရှငျခှငျ့ ရလာတာဟာ အငျမတနျ ကံကောငျးတဲ့ အခှငျ့အရေးပါ … အခွား သကျရှိသတ်တဝါတှနေဲ့ နှိုငျးစာလိုကျရငျ 🔸စဉျးစားသုံးသပျနိူငျ , 🔸တှေးခေါျ မွောျမွငျနိူငျ , 🔸ဆုံးဖွတျနိူငျတဲ့ အသိဉာဏျကို ပိုငျဆိုငျထားကွလို့ပါ … ဒါပမေယျ့ မြားသောအားဖွငျ့ လူအမြားစုဟာ မစဉျးမစား အသကျရှငျနကွေတာသာ မြားပါတယျ … အမှတျတမဲ့ နထေိုငျကွတာသာ မြားပါတယျ … 🔸ငါဟာ ဘာအတှကျ အသကျရှငျနသေလဲ 🔸ဘယျလိုအသကျရှငျ နထေိုငျရငျကောငျးမလဲ လို့ အခြိနျကုနျခံ အပငျပနျးခံပွီး စဉျးစား မနပေါဘူး …သိခငြျစိတျလညျး မရှိကွပါဘူး … ဒီအတိုငျးပဲ - 🔸စားဝတျနရေေးအတှကျ အခြိနျကုနျ 🔸အပြောျအပါးနဲ့ အခြိနျကုနျ 🔸သားရေး , သမီးရေး , လူမူရေးတှနေဲ့ပဲ အခြိနျကုနျပွီး အသကျတှကွေီးကာ သသှေားကွပါတယျ … လူ တဈရာမှာ တဈယောကျ တဈထောငျမှာ တဈယောကျ တရားလမျးကွောငျးပေါျ ရောကျလာဖို့ ဆိုတာ အငျမတနျခဲယဉျးပါတယျ။ ခတျေအဆကျဆကျက - 🔸ဘာသာရေး ခေါငျးဆောငျကွီးတှေ 🔸အတှေးအခေါျ ပညာရှငျကွီးတှေ 🔸ဒူန ပညာရှငျကွီးတှဟော … ဘဝမှာ အကောငျးဆုံး နထေိုငျနညျးတှကေို ရှာဖှကွေ , လေ့လာကွ , ဖောျထုတျကွပွီးတော့ ဟောပွော လမျးညှှနျခဲ့ကွပါတယျ … ဘီစီ ( ၆ ) ရာစုမွာ ပှငျ့ထှနျး ပေါျပေါကျတောျမူတဲ့ မွတျစှာဘုရားရှငျ ကိုယျတောျတိုငျလညျး သကျတောျထငျရှား ရှိစဉျ လေးဆယျ့ငါးဝါ အတှငျးမှာ … ပိဋကတျသုံးပုံ နိကာယျငါးရပျ ဓမ်မက်ခန်ဓာပေါငျး ရှဈသောငျးလေးထောငျလို့ အလှနျတရာ မွောကျမွားလှစှာသော တရားဓမ်မတို့ကို ဟောကွားတောျမူခဲ့ပါတယျ … ထို တရားဓမ်မတှဟော အကောငျးဆုံးသော ဘဝနနေညျးတှပေါ … လကျရှိ ဘဝမှာ ကိုယျခမြျးသာ စိတျခမြျးသာရှိစဖေို့ မပွီးဆုံးသေးတဲ့ နောငျဘဝသံသရာ တဈလြှောကျမှာ ကိုယျ စိတျ ခမြျးမွေ့စှာ နနေိူငျဖို့အတှကျ သာမက… အိုခွငျး , နာခွငျး , သခွေငျးတရားတို့နဲ့ ဖှဲ့စညျးထားတဲ့ ဘဝထဲက လှတျမွောကျဖို့အတှကျကိုပါ တရားဓမ်မနဲ့အညီ နထေိုငျကွရမှာ ဖွဈပါတယျ … မွတျစှာဘုရားရှငျ ကိုယျတောျမွတျကွီးကို ရဟနျးတောျတဈပါးက မေးမွနျးလြှောကျထားခဲ့ဖူးပါတယျ … ❝ မွတျစှာဘုရား တရားနဲ့နသေူ တရားနဲ့နသေူ လို့ ပွောပွောနကွေပါတယျ ဘုရား … ဘယျနညျး ဘယျပုံနဲ့ နတောကို ပွောတာပါလဲ ဘုရား ❞ လို့ မေးလြှောကျဖူးပါတယျ … လိုရငျးအခြုပျကို ပွောရရငျ - 🔸ကိုယျတိုငျ စာပကေို သငျယူနေ 🔸တရားတောျကို နာယူနရေုံနဲ့ 🔸တရားဓမ်မတောျကို ရှတျဆို ကငြျ့မှတျနရေုံ 🔸စိတျမှာ မှတျသားကွံစညျ စဉျးစားနရေုံနဲ့ 🔸ပွနျလညျဟောကွား ပို့ခပြေးနရေုံနဲ့လညျး တရားနဲ့နသေူ မဟုတျသေးဘူး … ❝ သမထ ဝိပူနာတရားတှကေို အားထုတျ နမှေသာလြှငျ တရားနဲ့ နသေူဖွဈတယျ ❞ လို့ မွတျစှာဘုရားက ဟောကွားခဲ့ပါတယျ … ဒီစကားတောျအရ တရားအားထုတျ ရှုပှားနသေူသာ တရားနဲ့ နသေူလို့ တိတိကကြြ သတျမှတျလို့ရပါပွီ … တရားစာပတှေေ သငျယူဖို့ တရားနာဖို့ မလိုတော့ဘူးလို့ အတှေး မခြောျလိုကျပါနဲ့ … သငျယူနေ စဉျးစားနတောဟာ တရားနဲ့ နတေဲ့ နညျးပညာကို ဆညျးပူးနတောပါ … တရားနာမှသာလြှငျ တရားနဲ့ နနေညျးကို သိပါမယျ လေ့လာမှသာ သိရှိမှာဖွဈပါတယျ … ရကေူးတတျဖို့ ရကေူးနညျးကို သိထားဖို့ လိုအပျသလို ထမငျးဟငျး ခကြျတတျဖို့ ခကြျနညျး ပွုတျနညျးကို သငျယူရသလို တရားနဲ့နတေတျဖို့ အတှကျ တရားနဲ့နနေညျး တရားအားထုတျဖို့ အတှကျ တရားအားထုတျ နညျးကို သငျယူရမှာပါ … သတိပဋ်ဌာနျတရား <><><><><><> ဝိပူနာတရားအလုပျ အားထုတျကွဖို့အတှကျ မွတျစှာဘုရားရှငျသညျ - သတိပဋ်ဌာနျ ( ၄ ) ပါးခှဲခွားပွီး သတိနဲ့ နနေညျး ( ၄ ) မြိုးကို ညှှနျကွားတောျမူခဲ့ပါတယျ … တရားအားထုတျတယျ ဆိုတာ သတိပဋ်ဌာနျ တရား ( ၄ ) ပါး အနကျ တဈပါးပါးကို ရှုပှားနတော , နှလုံးသှငျးနတောပါ … ဒါကိုလညျး ဝိပူနာတရား ရှုပှား အားထုတျနတေယျလို့ ပွောကွတာပါ … သတိပဋ်ဌာနျတရား ( ၄ ) ပါး ဆိုတာက - ( ၁ ) ကာယာနုပူနာ သတိပဋ်ဌာနျ ( ၂ ) ဝဒေနာနုပူနာ သတိပဋ်ဌာနျ ( ၃ ) စိတ်တာနုပူနာ သတိပဋ်ဌာနျ ( ၄ ) ဓမ်မာနုပူနာသတိပဋ်ဌာနျတို့ ဖွဈပါတယျ … သတိထားတဲ့ နရောဌာန အာရုံပွုတဲ့နရော ( ၄ ) မြိုး ကှဲပွားလို့ သတိပဋ်ဌာနျ ( ၄) ပါးလို့ ပွောရတာပါ … လိုရငျးကတော့ သတိထားပွီး နတော သတိတရားနဲ့ နတောပါ … ကာယာနုပူနာ သတိပဋ်ဌာနျက ❝ ကိုယျကာယ ❞ လို့ခေါျကွတဲ့ ရုပျတရားတှကေို သတိထား ရှုမှတျပွီးနတောပါ … စိတျထဲမှာ ခံစားကွရတဲ့ ခမြျးသာ ဆငျးရဲတဲ့ သဘော ဝမျးသာ ဝမျးနညျးတဲ့ ခံစားမှု ဝဒေနာတှကေို သတိကပျ ရှုမှတျနတောက #ဝဒေနာနုပူနာပါ … မိမိရဲ့စိတျကို ဂရုစိုကျ အာရုံပွုပွီးတော့ 🔸လိုခငြျစိတျ ဖွဈနတေယျ 🔸နှဈသကျစိတျ ဖွဈနတေယျ 🔸သနားစိတျ ဖွဈနတေယျ 🔸ခစြျခငျစိတျ ဖွဈနတေယျ လို့ စိတျအမြိုးမြိုး ပွောငျးလဲနပေုံကို သသေခြောခြာသိအောငျ သတိထားနတောကို #စိတ်တာနုပူနာ_သတိပဋ်ဌာနျလို့ ခေါျပါတယျ … လကျရှိ ပစ်စုပ်ပနျအခြိနျအခါမှာ ဖွဈပေါျ ပွောငျးလဲနတေဲ့ ရုပျဓမ်မ , နာမျဓမ်မတှကေို ပေါျရာ ပေါျရာ ရုပျနာမျ တရားအလိုကျ သတိထား ရှုပှားနတောက #ဓမ်မနုပူနာ_သတိပဋ်ဌာနျပါ … #ဓမ်မဒူတ_ဒေါကျတာ_အရှငျပညိူရ 📌အမှောငျပြောကျ၍ အလငျးရောကျပါစေ။📌 Credit , Original Uploader


via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/33FcKBr

တချို့တွေကအသက်သာကြီးလာကြတယ် ... သဘောထားတွေတော့ကြီးမလာကြဘူး။ တချို့တွေကတော့ ရုပ်သာရင့်လာကြတယ်... စိတ်ဓာတ်တွေ‌တော့ရင့်ကျက်မလာကြဘူး။ တချိူ့တွေက ငွေကြေးပဲချမ်းသာနေကြတယ်.. စိတ်တော့မချမ်းသာကြဘူး။ တချို့တွေကဘဝင်တွေပဲမြင့်နေကြတယ်... အတွေးအခေါ်တွေကျတော့ မြင့်မားမလာကြဘူး။ တချို့တွေကျပြန်တော့ကံအကျိုးပေးကြောင့် ကောင်းကောင်းနေ၊ကောင်းကောင်းစားရတယ်.... ကိုယ်ကျင့်တရားကျတော့ ထူးပြီးကောင်းမလာကြဘူး။ လက်လွှတ်ဖို့ခက်သလို၊ခွင့်လွတ်ဖို့လည်းခက်တဲ့ စိတ်ထားဟာအတ္တကြီးစိုးသူတို့ရဲ့စရိုက်လက္ခဏာတွေပါ။ အရာရာတိုင်းကို "ငါပဲပိုင်၊ငါနဲ့ဆိုင်၊ငါသာအနိုင်"လို့ကြွေးကြော်နေသေးသရွှေ့တော့ လူ့တန်ဖိုးအစစ်အမှန်ကပျောက်ကွယ်နေဦးမှာပဲပေါ့။ မနောဖြူ တခ်ိဳ႕ေတြကအသက္သာႀကီးလာၾကတယ္ ... သေဘာထားေတြေတာ့ႀကီးမလာၾကဘူး။ တခ်ိဳ႕ေတြကေတာ့ ႐ုပ္သာရင့္လာၾကတယ္... စိတ္ဓာတ္ေတြ‌ေတာ့ရင့္က်က္မလာၾကဘူး။ တခ်ိဴ႕ေတြက ေငြေၾကးပဲခ်မ္းသာေနၾကတယ္.. စိတ္ေတာ့မခ်မ္းသာၾကဘူး။ တခ်ိဳ႕ေတြကဘဝင္ေတြပဲျမင့္ေနၾကတယ္... အေတြးအေခၚေတြက်ေတာ့ ျမင့္မားမလာၾကဘူး။ တခ်ိဳ႕ေတြက်ျပန္ေတာ့ကံအက်ိဳးေပးေၾကာင့္ ေကာင္းေကာင္းေန၊ေကာင္းေကာင္းစားရတယ္.... ကိုယ္က်င့္တရားက်ေတာ့ ထူးၿပီးေကာင္းမလာၾကဘူး။ လက္လႊတ္ဖို႔ခက္သလို၊ခြင့္လြတ္ဖို႔လည္းခက္တဲ့ စိတ္ထားဟာအတၱႀကီးစိုးသူတို႔ရဲ႕စရိုက္လကၡဏာေတြပါ။ အရာရာတိုင္းကို "ငါပဲပိုင္၊ငါနဲ႕ဆိုင္၊ငါသာအနိုင္"လို႔ေႂကြးေၾကာ္ေနေသးသေ႐ႊ႕ေတာ့ လူ႕တန္ဖိုးအစစ္အမွန္ကေပ်ာက္ကြယ္ေနဦးမွာပဲေပါ့။ မေနာျဖဴ


via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2oENNHD

တရားနှင့် နေပါ <><><><><> လောကကြီးမှာ လူသားတစ်ယောက် အဖြစ် အသက်ရှင်ခွင့် ရလာတာဟာ အင်မတန် ကံကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေးပါ … အခြား သက်ရှိသတ္တဝါတွေနဲ့ နှိုင်းစာလိုက်ရင် 🔸စဉ်းစားသုံးသပ်နိူင် , 🔸တွေးခေါ် မြော်မြင်နိူင် , 🔸ဆုံးဖြတ်နိူင်တဲ့ အသိဥာဏ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြလို့ပါ … ဒါပေမယ့် များသောအားဖြင့် လူအများစုဟာ မစဉ်းမစား အသက်ရှင်နေကြတာသာ များပါတယ် … အမှတ်တမဲ့ နေထိုင်ကြတာသာ များပါတယ် … 🔸ငါဟာ ဘာအတွက် အသက်ရှင်နေသလဲ 🔸ဘယ်လိုအသက်ရှင် နေထိုင်ရင်ကောင်းမလဲ လို့ အချိန်ကုန်ခံ အပင်ပန်းခံပြီး စဉ်းစား မနေပါဘူး …သိချင်စိတ်လည်း မရှိကြပါဘူး … ဒီအတိုင်းပဲ - 🔸စားဝတ်နေရေးအတွက် အချိန်ကုန် 🔸အပျော်အပါးနဲ့ အချိန်ကုန် 🔸သားရေး , သမီးရေး , လူမူရေးတွေနဲ့ပဲ အချိန်ကုန်ပြီး အသက်တွေကြီးကာ သေသွားကြပါတယ် … လူ တစ်ရာမှာ တစ်ယောက် တစ်ထောင်မှာ တစ်ယောက် တရားလမ်းကြောင်းပေါ် ရောက်လာဖို့ ဆိုတာ အင်မတန်ခဲယဉ်းပါတယ်။ ခေတ်အဆက်ဆက်က - 🔸ဘာသာရေး ခေါင်းဆောင်ကြီးတွေ 🔸အတွေးအခေါ် ပညာရှင်ကြီးတွေ 🔸ဒဿန ပညာရှင်ကြီးတွေဟာ … ဘဝမှာ အကောင်းဆုံး နေထိုင်နည်းတွေကို ရှာဖွေကြ , လေ့လာကြ , ဖော်ထုတ်ကြပြီးတော့ ဟောပြော လမ်းညွှန်ခဲ့ကြပါတယ် … ဘီစီ ( ၆ ) ရာစုမြာ ပွင့်ထွန်း ပေါ်ပေါက်တော်မူတဲ့ မြတ်စွာဘုရားရှင် ကိုယ်တော်တိုင်လည်း သက်တော်ထင်ရှား ရှိစဉ် လေးဆယ့်ငါးဝါ အတွင်းမှာ … ပိဋကတ်သုံးပုံ နိကာယ်ငါးရပ် ဓမ္မက္ခန္ဓာပေါင်း ရှစ်သောင်းလေးထောင်လို့ အလွန်တရာ မြောက်မြားလှစွာသော တရားဓမ္မတို့ကို ဟောကြားတော်မူခဲ့ပါတယ် … ထို တရားဓမ္မတွေဟာ အကောင်းဆုံးသော ဘဝနေနည်းတွေပါ … လက်ရှိ ဘဝမှာ ကိုယ်ချမ်းသာ စိတ်ချမ်းသာရှိစေဖို့ မပြီးဆုံးသေးတဲ့ နောင်ဘဝသံသရာ တစ်လျှောက်မှာ ကိုယ် စိတ် ချမ်းမြေ့စွာ နေနိူင်ဖို့အတွက် သာမက… အိုခြင်း , နာခြင်း , သေခြင်းတရားတို့နဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ ဘဝထဲက လွတ်မြောက်ဖို့အတွက်ကိုပါ တရားဓမ္မနဲ့အညီ နေထိုင်ကြရမှာ ဖြစ်ပါတယ် … မြတ်စွာဘုရားရှင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးကို ရဟန်းတော်တစ်ပါးက မေးမြန်းလျှောက်ထားခဲ့ဖူးပါတယ် … ❝ မြတ်စွာဘုရား တရားနဲ့နေသူ တရားနဲ့နေသူ လို့ ပြောပြောနေကြပါတယ် ဘုရား … ဘယ်နည်း ဘယ်ပုံနဲ့ နေတာကို ပြောတာပါလဲ ဘုရား ❞ လို့ မေးလျှောက်ဖူးပါတယ် … လိုရင်းအချုပ်ကို ပြောရရင် - 🔸ကိုယ်တိုင် စာပေကို သင်ယူနေ 🔸တရားတော်ကို နာယူနေရုံနဲ့ 🔸တရားဓမ္မတော်ကို ရွတ်ဆို ကျင့်မှတ်နေရုံ 🔸စိတ်မှာ မှတ်သားကြံစည် စဉ်းစားနေရုံနဲ့ 🔸ပြန်လည်ဟောကြား ပို့ချပေးနေရုံနဲ့လည်း တရားနဲ့နေသူ မဟုတ်သေးဘူး … ❝ သမထ ဝိပဿနာတရားတွေကို အားထုတ် နေမှသာလျှင် တရားနဲ့ နေသူဖြစ်တယ် ❞ လို့ မြတ်စွာဘုရားက ဟောကြားခဲ့ပါတယ် … ဒီစကားတော်အရ တရားအားထုတ် ရှုပွားနေသူသာ တရားနဲ့ နေသူလို့ တိတိကျကျ သတ်မှတ်လို့ရပါပြီ … တရားစာပေတွေ သင်ယူဖို့ တရားနာဖို့ မလိုေတာ့ဘူးလို့ အတွေး မချော်လိုက်ပါနဲ့ … သင်ယူနေ စဉ်းစားနေတာဟာ တရားနဲ့ နေတဲ့ နည်းပညာကို ဆည်းပူးနေတာပါ … တရားနာမှသာလျှင် တရားနဲ့ နေနည်းကို သိပါမယ် လေ့လာမှသာ သိရှိမှာဖြစ်ပါတယ် … ရေကူးတတ်ဖို့ ရေကူးနည်းကို သိထားဖို့ လိုအပ်သလို ထမင်းဟင်း ချက်တတ်ဖို့ ချက်နည်း ပြုတ်နည်းကို သင်ယူရသလို တရားနဲ့နေတတ်ဖို့ အတွက် တရားနဲ့နေနည်း တရားအားထုတ်ဖို့ အတွက် တရားအားထုတ် နည်းကို သင်ယူရမှာပါ … သတိပဋ္ဌာန်တရား <><><><><><> ဝိပဿနာတရားအလုပ် အားထုတ်ကြဖို့အတွက် မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် - သတိပဋ္ဌာန် ( ၄ ) ပါးခွဲခြားပြီး သတိနဲ့ နေနည်း ( ၄ ) မျိုးကို ညွှန်ကြားတော်မူခဲ့ပါတယ် … တရားအားထုတ်တယ် ဆိုတာ သတိပဋ္ဌာန် တရား ( ၄ ) ပါး အနက် တစ်ပါးပါးကို ရှုပွားနေတာ , နှလုံးသွင်းနေတာပါ … ဒါကိုလည်း ဝိပဿနာတရား ရှုပွား အားထုတ်နေတယ်လို့ ပြောကြတာပါ … သတိပဋ္ဌာန်တရား ( ၄ ) ပါး ဆိုတာက - ( ၁ ) ကာယာနုပဿနာ သတိပဋ္ဌာန် ( ၂ ) ဝေဒနာနုပဿနာ သတိပဋ္ဌာန် ( ၃ ) စိတ္တာနုပဿနာ သတိပဋ္ဌာန် ( ၄ ) ဓမ္မာနုပဿနာသတိပဋ္ဌာန်တို့ ဖြစ်ပါတယ် … သတိထားတဲ့ နေရာဌာန အာရုံပြုတဲ့နေရာ ( ၄ ) မျိုး ကွဲပြားလို့ သတိပဋ္ဌာန် ( ၄) ပါးလို့ ပြောရတာပါ … လိုရင်းကတော့ သတိထားပြီး နေတာ သတိတရားနဲ့ နေတာပါ … ကာယာနုပဿနာ သတိပဋ္ဌာန်က ❝ ကိုယ်ကာယ ❞ လို့ခေါ်ကြတဲ့ ရုပ်တရားတွေကို သတိထား ရှုမှတ်ပြီးနေတာပါ … စိတ်ထဲမှာ ခံစားကြရတဲ့ ချမ်းသာ ဆင်းရဲတဲ့ သဘော ဝမ်းသာ ဝမ်းနည်းတဲ့ ခံစားမှု ဝေဒနာတွေကို သတိကပ် ရှုမှတ်နေတာက #ဝေဒနာနုပဿနာပါ … မိမိရဲ့စိတ်ကို ဂရုစိုက် အာရုံပြုပြီးတော့ 🔸လိုချင်စိတ် ဖြစ်နေတယ် 🔸နှစ်သက်စိတ် ဖြစ်နေတယ် 🔸သနားစိတ် ဖြစ်နေတယ် 🔸ချစ်ခင်စိတ် ဖြစ်နေတယ် လို့ စိတ်အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနေပုံကို သေသေချာချာသိအောင် သတိထားနေတာကို #စိတ္တာနုပဿနာ_သတိပဋ္ဌာန်လို့ ခေါ်ပါတယ် … လက်ရှိ ပစ္စုပ္ပန်အချိန်အခါမှာ ဖြစ်ပေါ် ပြောင်းလဲနေတဲ့ ရုပ်ဓမ္မ , နာမ်ဓမ္မတွေကို ပေါ်ရာ ပေါ်ရာ ရုပ်နာမ် တရားအလိုက် သတိထား ရှုပွားနေတာက #ဓမ္မနုပဿနာ_သတိပဋ္ဌာန်ပါ … #ဓမ္မဒူတ_ဒေါက်တာ_အရှင်ပညိဿရ 📌အမှောင်ပျောက်၍ အလင်းရောက်ပါစေ။📌 Credit , Original Uploader တရားနှငျ့ နပေါ <><><><><> လောကကွီးမှာ လူသားတဈယောကျ အဖွဈ အသကျရှငျခှငျ့ ရလာတာဟာ အငျမတနျ ကံကောငျးတဲ့ အခှငျ့အရေးပါ … အခွား သကျရှိသတ်တဝါတှနေဲ့ နှိုငျးစာလိုကျရငျ 🔸စဉျးစားသုံးသပျနိူငျ , 🔸တှေးခေါျ မွောျမွငျနိူငျ , 🔸ဆုံးဖွတျနိူငျတဲ့ အသိဉာဏျကို ပိုငျဆိုငျထားကွလို့ပါ … ဒါပမေယျ့ မြားသောအားဖွငျ့ လူအမြားစုဟာ မစဉျးမစား အသကျရှငျနကွေတာသာ မြားပါတယျ … အမှတျတမဲ့ နထေိုငျကွတာသာ မြားပါတယျ … 🔸ငါဟာ ဘာအတှကျ အသကျရှငျနသေလဲ 🔸ဘယျလိုအသကျရှငျ နထေိုငျရငျကောငျးမလဲ လို့ အခြိနျကုနျခံ အပငျပနျးခံပွီး စဉျးစား မနပေါဘူး …သိခငြျစိတျလညျး မရှိကွပါဘူး … ဒီအတိုငျးပဲ - 🔸စားဝတျနရေေးအတှကျ အခြိနျကုနျ 🔸အပြောျအပါးနဲ့ အခြိနျကုနျ 🔸သားရေး , သမီးရေး , လူမူရေးတှနေဲ့ပဲ အခြိနျကုနျပွီး အသကျတှကွေီးကာ သသှေားကွပါတယျ … လူ တဈရာမှာ တဈယောကျ တဈထောငျမှာ တဈယောကျ တရားလမျးကွောငျးပေါျ ရောကျလာဖို့ ဆိုတာ အငျမတနျခဲယဉျးပါတယျ။ ခတျေအဆကျဆကျက - 🔸ဘာသာရေး ခေါငျးဆောငျကွီးတှေ 🔸အတှေးအခေါျ ပညာရှငျကွီးတှေ 🔸ဒူန ပညာရှငျကွီးတှဟော … ဘဝမှာ အကောငျးဆုံး နထေိုငျနညျးတှကေို ရှာဖှကွေ , လေ့လာကွ , ဖောျထုတျကွပွီးတော့ ဟောပွော လမျးညှှနျခဲ့ကွပါတယျ … ဘီစီ ( ၆ ) ရာစုမွာ ပှငျ့ထှနျး ပေါျပေါကျတောျမူတဲ့ မွတျစှာဘုရားရှငျ ကိုယျတောျတိုငျလညျး သကျတောျထငျရှား ရှိစဉျ လေးဆယျ့ငါးဝါ အတှငျးမှာ … ပိဋကတျသုံးပုံ နိကာယျငါးရပျ ဓမ်မက်ခန်ဓာပေါငျး ရှဈသောငျးလေးထောငျလို့ အလှနျတရာ မွောကျမွားလှစှာသော တရားဓမ်မတို့ကို ဟောကွားတောျမူခဲ့ပါတယျ … ထို တရားဓမ်မတှဟော အကောငျးဆုံးသော ဘဝနနေညျးတှပေါ … လကျရှိ ဘဝမှာ ကိုယျခမြျးသာ စိတျခမြျးသာရှိစဖေို့ မပွီးဆုံးသေးတဲ့ နောငျဘဝသံသရာ တဈလြှောကျမှာ ကိုယျ စိတျ ခမြျးမွေ့စှာ နနေိူငျဖို့အတှကျ သာမက… အိုခွငျး , နာခွငျး , သခွေငျးတရားတို့နဲ့ ဖှဲ့စညျးထားတဲ့ ဘဝထဲက လှတျမွောကျဖို့အတှကျကိုပါ တရားဓမ်မနဲ့အညီ နထေိုငျကွရမှာ ဖွဈပါတယျ … မွတျစှာဘုရားရှငျ ကိုယျတောျမွတျကွီးကို ရဟနျးတောျတဈပါးက မေးမွနျးလြှောကျထားခဲ့ဖူးပါတယျ … ❝ မွတျစှာဘုရား တရားနဲ့နသေူ တရားနဲ့နသေူ လို့ ပွောပွောနကွေပါတယျ ဘုရား … ဘယျနညျး ဘယျပုံနဲ့ နတောကို ပွောတာပါလဲ ဘုရား ❞ လို့ မေးလြှောကျဖူးပါတယျ … လိုရငျးအခြုပျကို ပွောရရငျ - 🔸ကိုယျတိုငျ စာပကေို သငျယူနေ 🔸တရားတောျကို နာယူနရေုံနဲ့ 🔸တရားဓမ်မတောျကို ရှတျဆို ကငြျ့မှတျနရေုံ 🔸စိတျမှာ မှတျသားကွံစညျ စဉျးစားနရေုံနဲ့ 🔸ပွနျလညျဟောကွား ပို့ခပြေးနရေုံနဲ့လညျး တရားနဲ့နသေူ မဟုတျသေးဘူး … ❝ သမထ ဝိပူနာတရားတှကေို အားထုတျ နမှေသာလြှငျ တရားနဲ့ နသေူဖွဈတယျ ❞ လို့ မွတျစှာဘုရားက ဟောကွားခဲ့ပါတယျ … ဒီစကားတောျအရ တရားအားထုတျ ရှုပှားနသေူသာ တရားနဲ့ နသေူလို့ တိတိကကြြ သတျမှတျလို့ရပါပွီ … တရားစာပတှေေ သငျယူဖို့ တရားနာဖို့ မလိုတော့ဘူးလို့ အတှေး မခြောျလိုကျပါနဲ့ … သငျယူနေ စဉျးစားနတောဟာ တရားနဲ့ နတေဲ့ နညျးပညာကို ဆညျးပူးနတောပါ … တရားနာမှသာလြှငျ တရားနဲ့ နနေညျးကို သိပါမယျ လေ့လာမှသာ သိရှိမှာဖွဈပါတယျ … ရကေူးတတျဖို့ ရကေူးနညျးကို သိထားဖို့ လိုအပျသလို ထမငျးဟငျး ခကြျတတျဖို့ ခကြျနညျး ပွုတျနညျးကို သငျယူရသလို တရားနဲ့နတေတျဖို့ အတှကျ တရားနဲ့နနေညျး တရားအားထုတျဖို့ အတှကျ တရားအားထုတျ နညျးကို သငျယူရမှာပါ … သတိပဋ်ဌာနျတရား <><><><><><> ဝိပူနာတရားအလုပျ အားထုတျကွဖို့အတှကျ မွတျစှာဘုရားရှငျသညျ - သတိပဋ်ဌာနျ ( ၄ ) ပါးခှဲခွားပွီး သတိနဲ့ နနေညျး ( ၄ ) မြိုးကို ညှှနျကွားတောျမူခဲ့ပါတယျ … တရားအားထုတျတယျ ဆိုတာ သတိပဋ်ဌာနျ တရား ( ၄ ) ပါး အနကျ တဈပါးပါးကို ရှုပှားနတော , နှလုံးသှငျးနတောပါ … ဒါကိုလညျး ဝိပူနာတရား ရှုပှား အားထုတျနတေယျလို့ ပွောကွတာပါ … သတိပဋ်ဌာနျတရား ( ၄ ) ပါး ဆိုတာက - ( ၁ ) ကာယာနုပူနာ သတိပဋ်ဌာနျ ( ၂ ) ဝဒေနာနုပူနာ သတိပဋ်ဌာနျ ( ၃ ) စိတ်တာနုပူနာ သတိပဋ်ဌာနျ ( ၄ ) ဓမ်မာနုပူနာသတိပဋ်ဌာနျတို့ ဖွဈပါတယျ … သတိထားတဲ့ နရောဌာန အာရုံပွုတဲ့နရော ( ၄ ) မြိုး ကှဲပွားလို့ သတိပဋ်ဌာနျ ( ၄) ပါးလို့ ပွောရတာပါ … လိုရငျးကတော့ သတိထားပွီး နတော သတိတရားနဲ့ နတောပါ … ကာယာနုပူနာ သတိပဋ်ဌာနျက ❝ ကိုယျကာယ ❞ လို့ခေါျကွတဲ့ ရုပျတရားတှကေို သတိထား ရှုမှတျပွီးနတောပါ … စိတျထဲမှာ ခံစားကွရတဲ့ ခမြျးသာ ဆငျးရဲတဲ့ သဘော ဝမျးသာ ဝမျးနညျးတဲ့ ခံစားမှု ဝဒေနာတှကေို သတိကပျ ရှုမှတျနတောက #ဝဒေနာနုပူနာပါ … မိမိရဲ့စိတျကို ဂရုစိုကျ အာရုံပွုပွီးတော့ 🔸လိုခငြျစိတျ ဖွဈနတေယျ 🔸နှဈသကျစိတျ ဖွဈနတေယျ 🔸သနားစိတျ ဖွဈနတေယျ 🔸ခစြျခငျစိတျ ဖွဈနတေယျ လို့ စိတျအမြိုးမြိုး ပွောငျးလဲနပေုံကို သသေခြောခြာသိအောငျ သတိထားနတောကို #စိတ်တာနုပူနာ_သတိပဋ်ဌာနျလို့ ခေါျပါတယျ … လကျရှိ ပစ်စုပ်ပနျအခြိနျအခါမှာ ဖွဈပေါျ ပွောငျးလဲနတေဲ့ ရုပျဓမ်မ , နာမျဓမ်မတှကေို ပေါျရာ ပေါျရာ ရုပျနာမျ တရားအလိုကျ သတိထား ရှုပှားနတောက #ဓမ်မနုပူနာ_သတိပဋ်ဌာနျပါ … #ဓမ်မဒူတ_ဒေါကျတာ_အရှငျပညိူရ 📌အမှောငျပြောကျ၍ အလငျးရောကျပါစေ။📌 Credit , Original Uploader


via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/33FcKBr

တချို့တွေကအသက်သာကြီးလာကြတယ် ... သဘောထားတွေတော့ကြီးမလာကြဘူး။ တချို့တွေကတော့ ရုပ်သာရင့်လာကြတယ်... စိတ်ဓာတ်တွေ‌တော့ရင့်ကျက်မလာကြဘူး။ တချိူ့တွေက ငွေကြေးပဲချမ်းသာနေကြတယ်.. စိတ်တော့မချမ်းသာကြဘူး။ တချို့တွေကဘဝင်တွေပဲမြင့်နေကြတယ်... အတွေးအခေါ်တွေကျတော့ မြင့်မားမလာကြဘူး။ တချို့တွေကျပြန်တော့ကံအကျိုးပေးကြောင့် ကောင်းကောင်းနေ၊ကောင်းကောင်းစားရတယ်.... ကိုယ်ကျင့်တရားကျတော့ ထူးပြီးကောင်းမလာကြဘူး။ လက်လွှတ်ဖို့ခက်သလို၊ခွင့်လွတ်ဖို့လည်းခက်တဲ့ စိတ်ထားဟာအတ္တကြီးစိုးသူတို့ရဲ့စရိုက်လက္ခဏာတွေပါ။ အရာရာတိုင်းကို "ငါပဲပိုင်၊ငါနဲ့ဆိုင်၊ငါသာအနိုင်"လို့ကြွေးကြော်နေသေးသရွှေ့တော့ လူ့တန်ဖိုးအစစ်အမှန်ကပျောက်ကွယ်နေဦးမှာပဲပေါ့။ မနောဖြူ တခ်ိဳ႕ေတြကအသက္သာႀကီးလာၾကတယ္ ... သေဘာထားေတြေတာ့ႀကီးမလာၾကဘူး။ တခ်ိဳ႕ေတြကေတာ့ ႐ုပ္သာရင့္လာၾကတယ္... စိတ္ဓာတ္ေတြ‌ေတာ့ရင့္က်က္မလာၾကဘူး။ တခ်ိဴ႕ေတြက ေငြေၾကးပဲခ်မ္းသာေနၾကတယ္.. စိတ္ေတာ့မခ်မ္းသာၾကဘူး။ တခ်ိဳ႕ေတြကဘဝင္ေတြပဲျမင့္ေနၾကတယ္... အေတြးအေခၚေတြက်ေတာ့ ျမင့္မားမလာၾကဘူး။ တခ်ိဳ႕ေတြက်ျပန္ေတာ့ကံအက်ိဳးေပးေၾကာင့္ ေကာင္းေကာင္းေန၊ေကာင္းေကာင္းစားရတယ္.... ကိုယ္က်င့္တရားက်ေတာ့ ထူးၿပီးေကာင္းမလာၾကဘူး။ လက္လႊတ္ဖို႔ခက္သလို၊ခြင့္လြတ္ဖို႔လည္းခက္တဲ့ စိတ္ထားဟာအတၱႀကီးစိုးသူတို႔ရဲ႕စရိုက္လကၡဏာေတြပါ။ အရာရာတိုင္းကို "ငါပဲပိုင္၊ငါနဲ႕ဆိုင္၊ငါသာအနိုင္"လို႔ေႂကြးေၾကာ္ေနေသးသေ႐ႊ႕ေတာ့ လူ႕တန္ဖိုးအစစ္အမွန္ကေပ်ာက္ကြယ္ေနဦးမွာပဲေပါ့။ မေနာျဖဴ


via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2oENNHD

ကြာသုံးပွင့်မထေရ်အကြောင်း ။ (၁) လွန်ခဲ့သော ကမ္ဘာတစ်သိန်းထက်က ပဒုမုတ္တရမြတ်စွာဘုရား ပွင့်တော်မူချိန် ----။ ပန်းတော်ဆက်တစ်ယောက်ဟာ ရှင်ဘုရင်ကို ဆက်သဖို့ ပန်းတွေ ယူလာပါတယ်။ လမ်းခရီးမှာ ပဒုမုတ္တရမြတ်စွာဘုရားနှင့် သံဃာတော်အပေါင်းကို ဖူးတွေ့ရပါတယ်။ ကိလေသာမြူအညစ်အတွေးတွေ ကင်းဝေးဖြူစင်လို့ ငြိမ်းအေးတဲ့ ယဉ်ကျေးတဲ့ ကျက်သရေမင်္ဂလာအဖြာဖြာနှင့် ပြည့်စုံတော်မူတဲ့ မြတ်ဗုဒ္ဓကို ဖူးမြင်ရတဲ့အခါ ကြည်ညို မြတ်နိုးတဲ့စိတ်တွေ တဖွားဖွားပေါ်ပေါက်လာပါတယ်။ "ငါဟာ ဒီပန်းတွေကို မင်းကြီးကို ဆက်သရင် မြို့စား၊ ရွာစား၊ ရွှေငွေဥစ္စာ ဆုတော်လာဘ်တော်တွေ ရမှာပဲ။ ဒါတွေဟာ တစ်ကယ်တမ်းစဉ်းစားကြည့်ရင် ဘာမှ ထူးခြားတာမဟုတ်ဘူး။ မင်းကြီးကို ဆက်သမယ့်အစား မြတ်ဗုဒ္ဓကို ပန်းတွေနှင့် ပူဇော်ပြီး ငြိမ်းအေးရာ နိဗ္ဗာန်ဆိုတဲ့ မြတ်ဆုမွန်ကိုပဲ ယူတော့မယ်။" ဒီလိုတွေးမိပြီး သဒ္ဓါတရားတွေ၊ ကြည်လင်တဲ့စိတ်တွေ များစွာ ဖြစ်ပေါ်လာပါတယ်။ သူယူလာတဲ့ ပန်းတွေထဲက လှပမွန်မြတ်တဲ့ ပဒုမ္မာကြာပန်းနီသုံးပွင့်ကို မြတ်ဗုဒ္ဓဆီကို ပစ်လွှတ်မြှောက်တင်ပြီး အမြတ်တနိုး ပူဇော်လိုက်ပါတယ်။ အဲဒီကြာပန်းနီကြီး သုံးပွင့်ဟာ မြတ်ဗုဒ္ဓဘက်ကို မျက်နှာမူပြီး မြတ်ဗုဒ္ဓရဲ့ဦးခေါင်းတော်ထက်မှာ (သက်ရှိသဖွယ်)ပျံဝဲတည်နေပါတယ်။ အဲဒါကို မြင်ကြရတဲ့ လူအပေါင်း နတ်အပေါင်းဟာ အံ့သြဝမ်းသာ ချီးကျူးကြွေးကြော်ကြပါတယ်။ တိပဒုမိယမထေရ်လောင်းလျာ ပန်းတော်ဆက်ဟာ အဲ့ဒီကုသိုလ်ကောင်းမှုကို အခြေပြုပြီး ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေ အဆင့်ဆင့် ဆက်လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် အဲဒီအချိန်ကစလို့ ကမ္ဘာတစ်သိန်းကာလပတ်လုံး လူချမ်းသာ၊ နတ်ချမ်းသာတို့ကိုသာ ခံစားခဲ့ရပါတယ်။ အပါယ်လေးပါးကို မကျရောက်ခဲ့ရပါဘူး။ အခု ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားရှင် လက်ထက်တော်မှာတော့ ပဋိသမ္ဘိဒါ(၄)ပါး၊ အဘိညာဉ်(၆)ပါးတို့နှင့် ပြည့်စုံတော်မူတဲ့ ရဟန္တာအရှင်မြတ်ကြီးတစ်ဆူ ဖြစ်တော်မူပါတယ်။ အရှင်မြတ်ဟာ ရှေးဘဝတွေက ကျင့်ကြံအားထုတ် ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးတဲ့ ပါရမီအကျင့်တွေကို ပုဗ္ဗေနိဝါသအဘိညာဉ်နှင့် ဆင်ခြင်ကြည့်ရှုပြီး အတိတ်ဖြစ်စဉ်ကို ပြန်လည်ဟောကြားတော်မူပါတယ်။ "ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ ကမ္ဘာတစ်သိန်းထက်၌ (ပဒုမုတ္တရ) မြတ်စွာဘုရားကို ပူဇော်ခဲ့ရသော အခါမှစ၍ အပါယ်လေးပါး လားရသည်ကို မသိစဖူးပေ။ ဤသို့ ဖြစ်ရခြင်းသည် ပဒုမ္မာကြာသုံးပွင့်ကို လှူဒါန်းရခြင်း၏ အကျိုးပေတည်း။ " တိပဒုမိယတ္ထေရအပဒါန် (တိပဒုမ = သုံးပွင့်သော ပဒုမ္မာကြာပန်း) (၂) မြတ်ဗုဒ္ဓကို ကြာပန်းသုံးပွင့်လှူတာနှင့် ကမ္ဘာတစ်သိန်းကာလပတ်လုံး အပါယ်မကျတာလဲ။ ပန်းလှူရုံနှင့် ဘာလို့ ဘဝများစွာ ကောင်းကျိုးချမ်းသာ ခံစားရတာလဲ။ မြတ်ဗုဒ္ဓကို ဖူးမြင်ရခိုက် သဒ္ဓါတရားဖြစ်ခိုက်မှာ မိမိမှာ တစ်ခြားလှူစရာမရှိတော့ ရရာပန်းကို လှူလိုက်ပါတယ်။ မြတ်ဗုဒ္ဓက အလှူရှင်စေတနာကို စောင့်ရှောက်သောအားဖြင့် ကြည်ညိုဖွယ်ဖြစ်အောင် အသုံးချပြတယ်။ အလှူရှင်မှာ ကြည်ညိုသဒ္ဓါအား ကောင်းသထက်ကောင်း၊ ပွားသသည်ထက် ပွားလာပါတယ်။ အဲဒီအလှူကို တစ်သက်လုံး မမေ့တော့ပါဘူး။ မျက်စိထဲမြင်ယောင်နေပါတယ်၊ စိတ်ကူးတိုင်း ပေါ်နေပါတယ်။ သေခါနီးမှာလည်း ဒီအာရုံနှင့် သေတော့ ကောင်းရာသုဂတိသို့ ရောက်သွားပါတယ် ။ ငါဟာ ဒီလောက်ကြီးကျယ်တဲ့ စည်းစိမ် ချမ်းသာတွေ ဘယ်ကုသိုလ်ကြောင့် ရတာလဲလို့ ပြန်ကြည့်တော့ သူပြုထားတဲ့ကုသိုလ် ပန်းတစ်ပွင့်လှူရတာကို သိမြင်တယ်ဆိုပါတော့။ အနည်းငယ် ပန်းတစ်ပွင့်လေးလှူရတဲ့ ကုသိုလ်ကောင်းမှုကတောင်မှ ဒီလောက်ကြီးကျယ်တဲ့ စည်းစိမ်ချမ်းသာတွေပေးတယ်ဆိုရင် ဒီထက်ကြီးကျယ်တဲ့ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေဆိုရင် အဘယ်ဆိုဖွယ်ရာ ရှိပါ့မလဲလို့ စဉ်းစားမိပြီး အဲဒီသုဂတိဘုံမှာ ကုသိုလ်တွေကို ဆက်လက်လုပ်ပါတယ်။ ပန်းတစ်ပွင့်အလှူကနေပြီး သုဂတိဘုံရောက်၊ သုဂတိဘုံမှာ သူတော်ကောင်းတွေနဲ့တွေ့၊ သူတော်ကောင်းတရား နာကြားအားထုတ်ခြင်းစတဲ့ ကုသိုလ်တွေ အဆက်ဆက်ပြုတော့ ကုသိုလ်အားကောင်းသွားပါတယ်။ ကုသိုလ်အကျိုးပေးခိုက် ဆက်ပြီးတော့ ကုသိုလ်ပြုဖို့ အရေးကြီးလှပါတယ်။ ကုသိုလ်တစ်ခုခုနှင့် သုဂတိဘုံ ရောက်သွားသူဟာ ကုသိုလ်တွေဆက်ပြုတော့၊ ကုသိုလ်တွေ ထပ်ပြုတော့ အပါယ်မကျရတော့ဘဲ ဘဝပေါင်းများစွာ လူနတ်စည်းစိမ်ခံစားပြီး ပါရမီပြည့်တဲ့အခါ နိဗ္ဗာန်ရောက်ရပါတယ်။ အခြားကုသိုလ်တွေ အများကြီးဖြစ်ပေမယ့် အရင်းပြုရာ၊ မျိုးစေ့စကျရာ၊ အဓိက အခြေတည်ရာ ကုသိုလ်ကျေးဇူးက ကြီးမားလွန်းလို့ အဲဒီကုသိုလ် တစ်ခုတည်းကိုပဲ ဖော်ပြတဲ့သဘောပါပဲ။ အဲဒီကုသိုလ်ကို အကြောင်းပြုပြီး နောက်ဖြစ်တဲ့ ဒါန၊ သီလ၊ ဘာဝနာကုသိုလ်တွေကို ဖော်မပြတော့ပါဘူး။ နောက်တစ်ခုက ကုသိုလ်ရှင်ဟာ သူ့အကြောင်းသူ ပြန်ဟောပြောတဲ့အခါ သူအနှစ်သက်ဆုံး၊ အမြတ်နိုးဆုံး၊ အမှတ်တရအဖြစ်ဆုံး ကုသိုလ်တစ်ခုကိုပဲ ပြောပြတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဥပမာ - တိပဒုမိယမထေရ်ဆိုရင် ကျန်တဲ့ကုသိုလ်တွေ ရှိပေမယ့် မြတ်ဗုဒ္ဓကို ကြာသုံးပွင့်လှူတဲ့အကြောင်းပဲ ပြန်ပြောပြခဲ့ပါတယ်။ ဒါကြောင့် တို့တတွေမှာလည်း အနှစ်သက်၊ အမြတ်နိုးဆုံး၊ အမှတ်တရအဖြစ်ဆုံး ကုသိုလ်တစ်ခုခု ရှိထားသင့်ပါတယ်။ အဲဒီကုသိုလ်ကိုလည်း ထပ်ကာထပ်ကာ သတိရပြီး ကုသိုလ်တွေ ဆက်ကာဆက်ကာ ပြုလုပ်နိုင်ဖို့ အရေးကြီးလှပါတယ်။ (၃) ပထမရွှေကျင်ဆရာတော်ကြီးပူဇော်ထားတဲ့ ဝိစိတြဝန္ဒနာဘုရားရှိခိုး ဂါထာအမှတ်(၄၅)မှာပါတာကတော့ - ဧကေနာပိ ဝါ ပုပ္ဖေန၊ အမဟဂ္ဃေန ကေန ဝါ၊ ဧကဝါရမ္ပိ ပူဇေန္တော၊ သုခိတောဝ ဘဝါဘဝေ၊ ဧဒိ ံဇာနံ ဘိသမ္ဗုဒ္ဓံ၊ ကော သက္ကာ န ပူဇေတဝေ။ ရွှေဘုန်းတော်ရှင် - အရှင်မြတ်ဘုရားကို၊ အဖိုးများစွာ မထိုက်တန်သော ပန်းတစ်ပွင့်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ရေတစ်လုံးဖြင့်လည်းကောင်း၊ တစ်ကြိမ်မျှသော်လည်း ပူဇော်မိသူသည်၊ ဘဝများစွာ၌ အလွန်တရာ ချမ်းသာခြင်းသို့ ရောက်သည်သာလျှင်တည်း။ ဤသို့သောသဘာကို၊ ကျိုးကြောင်းထင်ထင် ဟုတ်တိုင်းသိမြင်သည်ရှိသော် သမ္ဗုဒ္ဓသခင် ကိုယ်တော်အရှင်မြတ်ဘုရားကို အဘယ်သူသည် မပူဇော်ဘဲနေခြင်းငှာ တတ်ကောင်းပါတော့အံ့နည်း။ တဲ့။ ဓမ္မဒူတဆရာတော်ကြီးအရှင်ပညာဇောတ ရဲ့ အောက်ပါလင်္ကာလေးကလည်း မှတ်သားဖွယ်ကောင်းလှပါတယ် - ကုသိုလ်တစ်ပါး အကျိုးများ ယုံမှားမရှိရာ။ မျိုးစေ့တစ်မှ ပင်များစွ ပေါက်ရပုံပမာ။ မျိုးမှန်ကန်က ပင်သန်ရ ရကြသီးများစွာ။ မျိုးစေ့မမှန် ပင်မသန် သီးနှံမအောင်ရာ။ (၄) တစ်ချို့က ကုသိုလ်အကျိုးပေးကောင်းခိုက် ဇိမ်ခံနေပြီး ကုသိုလ်ဆက်မပြုပါဘူး၊ မပြုတော့ အဲဒီကုသိုလ် အားနည်းလာခိုက်မှာ အကုသိုလ်အကျိုးပေးခွင့် ရသွားနိုင်ပါတယ်။ အကုသိုလ်အကျိုးပေးခွင့် ရသွားရင်လည်း ကုသိုလ်ဘက် ပြန်လည်ဖို့ မလွယ်တော့ပါဘူး။ အကုသိုလ်ကံကြောင့် တိရိစ္ဆာန်ဖြစ်သွားတဲ့အခါ နိုင်ရာစားဘဝမှာ ကုသိုလ်တွေ ဘယ်လိုလုပ်နိုင်ပါ့မလဲ။ ငရဲကျသွားသူဟာလည်း အဲဒီအကုသိုလ်ကံ ကုန်လို့ ငရဲကလွတ်ပြီး လူဖြစ်တဲ့အခါမှာလည်း ကုသိုလ်လုပ်ဖို့ မလွယ်ကူတဲ့ ဘဝအခြေအနမျိုး ဖြစ်နေတတ်ပြန်ပါတယ်။ မရှိလို့ မလှူ၊ မလှူလို့မရှိ။ အူမ မတောင့်တော့ သီလမစောင့်နိုင်၊ သီလမစောင့်တော့ အူမ မတောင့်နိုင်၊ ဘာဝနာလည်း မပွားနိုင်။ ဒါန၊ သီလ လည်း မရှိတော့ အပါယ်ထပ်ကျပြန်ရော။ အပါယ်က လွတ်လို့ လူပြန်ဖြစ်တော့လည်း ကုသိုလ်လုပ်ဖို့ ခက်နေပြန်ရော။ ဒီလိုနှင့် အကုသိုလ်တွေပဲ ဆက်လုပ်မိပြီး အကုသိုလ်စက်ဝန်းကြီး လည်ပတ်နေပါတော့တယ်။ မကောင်းမှုအကုသိုလ်ကို (တစ်ကြိမ်တစ်ခါ မလိမ္မာလို့) ပြုလုပ်မိသူဟာ ထပ်ခါထပ်ခါ ဆက်မလုပ်သင့်ပါဘူး။ မကောင်းမှုအကုသိုလ် ပြုလုပ်ချင်တဲ့ ဆန္ဒဆိုးကိုလည်း မဖြစ်စေသင့်ပါဘူး။ မကောင်းမှုတွေ တိုးပွားလာတာဟာ ဆင်းရဲခြင်းရဲ့ အကြောင်းရင်းဖြစ်လို့ပါပဲ။ (ဓမၼပဒ - ၁၁၇) အကုသိုလ်စက်ဝန်းကြီးကို ရပ်တန့်ချင်ရင်တော့ မရှိလည်း လှူပါ။ တတ်စွမ်းသမျှပေါ့။ လူ့ဘဝမှာ လှူချင်စိတ်ရှိရင်၊ လှူတတ်ရင် ပိုက်ဆံမရှိလည်း လှူလို့ရပါတယ်။ အဓိကကတော့ သဒ္ဓါ၊ သတိနှင့် မေတ္တာရှိနေရင် လှူတတ်လာပါတယ်။ လှူရင်းနှင့် ရှိလာပါလိမ့်မယ်။ လှူလို့ရှိ၊ ရှိလို့လှူ ဒီလို ကုသိုလ်စက်ဝန်းကြီး လည်ပတ်အောင်လုပ်ရပါမယ်။ သီလအနေနှင့်လည်း အူမ မတောင့်လည်း သီလအရင်စောင့်လိုက်ပါ။ သီလစောင့်ရင်းနှင့်ပဲ အချိန်ကြာလာတဲ့အခါ၊ စမ်းသပ်မှုတွေကို ကျော်ဖြတ်ပြီးတဲ့အခါ အူမ တောင့်လာပါလိမ့်မယ်။ ဟုတ်ပါတယ်။ လူတွေက ကိုယ်ကျင့်သီလ ကောင်းမွန်သူတွေကို လိုက်ရှာနေကြတာပါ။ စိတ်ချလက်ချ ပေါင်းသင်းနိုင်တဲ့သူကို ရှာနေကြတာပါ။ သီလပျက်တဲ့သူတွေ များတဲ့အချိန်မှာ သီလစောင့်သူတွေဟာ ရှားပါးအဖိုးတန်လှပါတယ်။ ကိုယ်ကျင့်သီလ ကောင်းတယ်လို့ ယုံကြည်ရမှု တစ်ခုတည်းနှင့်ပဲ ထမင်းမငတ်တော့တဲ့အခြေအနေမျိုး အနည်းဆုံးတော့ ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။ သီလစောင့်လို့ အူမတောင့်၊ အူမတောင့်လို့ သီလစောင့်၊ ရှိလို့လှူ၊ လှူလို့ ရှိ ဆိုတဲ့ ကုသိုလ်စက်ဝန်းကြီး လည်ပတ်နိုင်ပါတော့တယ်။ အစပိုင်း အရှိန်မရသေးခင်တော့ ခက်ခဲပင်ပန်းနေမှာပါပဲ။ နောက်ပိုင်း ကုသိုလ်စက်ဝန်းကို အရှိန်အဟုန်နှင့် လည်ပတ်နိုင်သွားတဲ့အခါ လွယ်ကူသက်သာသွားမှာပါ။ ကောင်းမှုကုသိုလ်ကို ပြုလုပ်အားထုတ်သူဟာ ထပ်ခါထပ်ခါ ဆက်လုပ်သင့်ပါတယ်။ (စိတ်အစဉ်ကို ကြည်လင်စေတတ်) ကုသိုလ်မြတ် ပြုလုပ်ချင်တဲ့ ဆန္ဒမွန်ကိုလည်း ဖြစ်စေသင့်ပါတယ်။ ကောင်းမှုတွေ တိုးပွားလာတာဟာ ချမ်းသာခြင်းရဲ့ အကြောင်းရင်းဖြစ်လို့ပါပဲ။ (ဓမၼပဒ - ၁၁၈) (၅) ဒါနဘာခက်သလဲကွယ့် --- အလှူဒါနပြုလိုသူများအတွက် လှူစရာတွေက ပေါလှဘိသည်။ ၁၂၆၇-ခုနှစ်၊ ပြာသိုလတွင် ရဟန္တာဟုကျော်ကြားသော ဘုန်းတော်ကြီး ဦးသီလသည် ရွှေကျင်မြို့၌ သိမ်သမုတ် ကြွတော်မူ၏။ ထိုစဉ် တောင်ပေါ်မှ ကရင်ကြီး ငါးယောက် ကန်တော့ပွဲ ကိုယ်စီနှင့် လာရောက်ဖူးမြော်ကြသည်။ ဘုန်းတော်ကြီး။ ။ မင်းတို့တောင်ပေါ်မှာ ချမ်းသာတဲ့လူ ပေါကြရဲ့လား။ ဒကာများ။ ။ မပေါပါ အရှင်ဘုရား။ ဆင်းရဲတဲ့လူတွေပဲ များပါတယ်။ ဘုန်းတော်ကြီး။ ။ ရေမိုးကော ပြည့်စုံကြရဲ့လားကွဲ့။ ဒကာများ။ ။ ပြည့်စုံပါတယ်ဘုရား၊ ရေလည်း အင်မတန်ကောင်းပါတယ်။ ဘုန်းတော်ကြီး။ ။ အိမ်း..ဒါဖြင့် နေရာကျသားပဲ၊ မင်းတို့ဆင်းရဲတဲ့ ကရင်ဒကာတွေ ပိုက်ဆံမကုန်ဘဲနဲ့ ကုသိုလ်ရအောင် ဘုရားကို နေ့တိုင်းရေတစ်ခွက် တစ်ခွက်လှူကြ ကြားလား။ ဒကများ။ ။ မှန်ပါ့ အရှင်ဘုရား။ ဘုန်းတော်ကြီး။ ။ ဒါန ဘာခက်သလဲကွယ့်။ ပန်းမပွင့်တဲ့အခါမျိုး သစ်ခက်သစ်ညွန့်ကလေးတွေ ချိုးပြီးလှူ၊ ဖယောင်းတိုင် မ၀ယ်နိုင်တဲ့အခါ ကောက်ရိုးတွေစည်းပြီး ဘုရားကို မီးပူဇော်ကြ။ ကဲ...ကဲ ငါးပါးသီလ ယူပြီး ပြန်ကြ။ မကြားစဖူး တရားထူးကို ကြားနာရသဖြင့် ဒကာများ ၀မ်းသာမဆုံး ရှိကြလေ၏။ တန်ခိုးအဘိညာဉ်ဖြင့် လက်တွေ့ သိမြင်တော်မူကြသော သူတော်ကောင်းကြီးများက လူတိုင်း ချမ်းသာစေလိုသော စေတနာဖြင့် မလုပ်တတ်စရာလည်း မရှိရအောင် ညွှန်ပြတော်မူခြင်း ဖြစ်သည်။ မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ သာသနာတော်သည် အလွန်ပွင့်လင်း၏။ လိုက်နာကျင့်သုံးရမည့် လမ်းစဉ်ကလည်း လွယ်ကူလွန်းလှသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ရိုးရိုးရှင်းရှင်းကလေးပင်တည်း။ အရိုးခံကြီးပင်တည်း။ တကယ်ယုံကြည်၍ အဟုတ်လုပ်နိုင်မှုသာ အရေးကြီး၏။ ခြံစည်းရိုးတွင် အလေ့ကျ ပေါက်နေသော ပန်းတစ်ပွင့်ဖြင့်လည်း နိဗ္ဗာန်ရောက်စေနိုင်၍ နတ်ပြည်လောက်ကိုမူ အသာကလေးပင်တည်း။ (လိပ်ဆူးရွှေပန်းနတ်သမီး စသည်ကို ထောက်ပါ။) (ဓမ္မစရိယဦးဌေးလှိုင်၏ ရတနာသုံးပါးကျေးဇူး စာအုပ်မှ) (၆) မယဉ်ကျေးသော သူတို့ကို ယဉ်ကျေးအောင် ဆုံးမတော်မူတတ်သော၊ ကြီးသော လုံ့လရှိသော၊ သတ္တဝါအားလုံးတို့၏ ချမ်းသာကို ဆောင်တော်မူတတ်သော မြတ်စွာဘုရားကို ပူဇော်ရသည်ရှိသော် အမြိုက်နိဗ္ဗာန်တည်းဟူသော ဥစ္စာကို ရလတ္တံ့ (ဟု ဤသို့ ကြံ၏)။ ဤသို့ ကြံပြီး၍ ငါသည် မိမိစိတ်ကို ကြည်လင်စေ၏၊ ထိုအခါ သုံးပွင့်သော ကြာနီပန်းတို့ကို ယူ၍ ကောင်းကင်၌ ပစ်လွှင့်မြှောက်တင်၏။ --- တဲ့။ တိပဒုမိယမထေရ်လောင်းလျာ ပန်းတော်ဆက်ဟာ ပဒုမုတ္တရမြတ်စွာဘုရားကို ကြာပန်းလှူတဲ့အခါ တခြားဆုတွေ မတောင်းပါဘူး။ ငြိမ်းအေးရာ အမြိုက်နိဗ္ဗာန်ကိုပဲ ရည်မှန်းပြီး လှူဒါန်းတာပါ။ ငြိမ်းအေးသူကို ကြည်ညိုလေးစားအားကျလို့ ငြိမ်းအေးရာကိုသာ ရည်မှန်းတာပါ။ ဒါပေမယ့် နတ်ချမ်းသာ၊ လူချမ်းသာ၊ သိကြားမင်းစည်းစိမ်၊ စကြဝတေးမင်းစည်းစိမ် တို့ကို မရည်မှန်းလည်း ခံစားရတာပါပဲ။ ကုသိုလ်ကောင်းမှု ပြုလုပ်တဲ့အခါ အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်တဲ့ နိဗ္ဗာန်ကိုသာ ရည်မှန်းနိုင်ရင် ကျန်တဲ့ လောကီစည်းစိမ်ချမ်းသာတွေဟာ ဆုမတောင်းလည်း ဘေးထွက်ကောင်းကျိုးအနေနှင့် ပြည့်စုံမှာပါပဲ။ ဥပမာ - ရှင်ဘုရင်ဆုကိုတောင်းသူဟာ ရွာစားမြို့စားဆုကို တောင်းစရာမလိုတဲ့သဘောပါပဲ။ ပန်းတော်ဆက်ဟာ ပန်းသုံးပွင့်လှူတယ်ဆိုပေမယ့် တကယ်တမ်းကတော့ ရှင်ဘုရင်ဆီ ပန်းဆက်သရင် ရရှိမယ့် ရာထူးနှင့် ရွှေငွေဆုလာဘ်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး လှူတဲ့သဘောဖြစ်ပါတယ်။ ရာထူးစည်းစိမ်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး လှူရဲတဲ့၊ မြတ်ဗုဒ္ဓအပေါ်မှာ ထားရှိတဲ့ သူရဲ့ သဒ္ဓါတရားဟာ အံ့သြချီးကျူးစရာပါ။ ဒီနေရာမှာ ကဗျာဆရာကြီး တဂိုးရေးဖွဲ့တဲ့ "ကြာပန်းအလှူ" ကို အကျဉ်းချုပ်ပြန်ပြောပါရစေ - နှင်းရိုက်တဲ့အတွက် ကြာပန်းတွေ ကြွေပျက်သွားကြပါတယ်။ ဥယျာဉ်မှူးသုဒဟာ သူ့ရေကန်မှာကျန်ရှိနေတဲ့ တစ်ပွင့်တည်းသော ကြာဖြူပန်းကို စျေးကောင်းကောင်းနှင့်ရောင်းဖို့ နန်းတော်ဆီလာခဲ့ပါတယ်။ လမ်းမှာ ကုန်သည် တစ်ယောက်နှင့် တွေ့ပါတယ်။ "သိပ်လှတဲ့ ကြာပန်းကြီးပဲ။ မြတ်ဗုဒ္ဓကို ကပ်လှူပူဇော်မယ်။ အဲ့ကြာပန်းရဲ့ တန်ဖိုးပြောပါ" သုဒက ရွှေဒင်္ဂါးတစ်ပြားတောင်းပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ဘုရင်မင်းမြတ်ဟာ မြတ်ဗုဒ္ဓကို ဖူးမြော်ဖို့ နန်းတော်က ထွက်ခွာလာပါတယ်။ ဘုရင်က ကြာပန်းကို မြင်သွားတဲ့အခါ "မြတ်ဗုဒ္ဓကို ကြာပန်းလှူမယ် ။ ငါဝယ်မယ်။ အဲ့ကြာပန်း ဘယ်လောက်တန်သလဲ။" သုဒက ပြန်ဖြေပါတယ်။ "ကုန်သည်ဆီ ရွှေဒင်္ဂါးတစ်ပြားနှင့် ရောင်းပြီးပါပြီ အရှင်မင်းကြီး" "ငါက ရွှေဒင်္ဂါးဆယ်ပြားပေးမယ်။" ဘုရင်က မိန့်ပါတယ်။ "ကျွန်တော်မျိုး ရွှေဒင်္ဂါး အပြားနှစ်ဆယ်ပေးပြီး ဝယ်ပါရစေ" ကုန်သည်က ဆိုပါတယ်။ ဒီလိုနှင့် ကြာပန်းတန်ဖိုး အဆမတန်မြင့်တက်သွားပါတယ်။ ဒီအခါ ဥယျာဉ်မှူး သုဒက တွေးပါတယ်။ "သူတို့ဟာ မြတ်ဗုဒ္ဓကို ကပ်လှူဖို့ရာ ကြာပန်းတန်ဖိုးကို များများပေးဝယ်ကြတယ်။ တကယ်လို့ မြတ်ဗုဒ္ဓဆီကို ငါကိုယ်တိုင်သွားရင် သူ့တို့ပေးတဲ့ တန်ဖိုးထက် ပိုရနိုင်မှာပဲ။" "ကျွန်တော်မျိုးကို ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ။ ဒီကြာပန်းကို မရောင်းတော့ပါဘူး။" လက်အုပ်ချီတောင်းပန်ရင်း သုဒက ပြောလိုက်ပါတယ်။ ပြီးတော့ မြတ်ဗုဒ္ဓရှိရာဆီ အသားကုန် ပြေးလာခဲ့ပါတော့တယ်။ ကျက်သရေမင်္ဂလာရှိလှတဲ့ မြတ်ဗုဒ္ဓဟာ တည်ကြည်ငြိမ်သက် ငြိမ်းအေးစွာ ထိုင်နေတော်မူပါတယ်။ သုဒဟာ မြတ်ဗုဒ္ဓကို ဖူးမြင်ရတဲ့အခါ အံ့သြလွန်းလို့ ကျောက်ရုပ်လို ရပ်နေမိပါတယ်။ တော်တော်ကြာတဲ့အထိ စကားလည်း မပြောနိုင်၊ လှုပ်လည်း မလှုပ်နိုင်ဖြစ်နေပါတယ်။ ( ဒီလောက် ငြိမ်းချမ်းတဲ့၊ ဒီလို ကျက်သရေရှိတဲ့၊ မေတ္တာကရုဏာပြည့်ဝတဲ့သူကို မမြင်ဖူးသေးဘူးလေ။ ) အဲ့ဒီနောက်မှာတော့ သုဒဟာ မြတ်ဗုဒ္ဓရဲ့ ခြေတော်ရင်းမှာ ဝမ်းလျားမှောက်ရင်း ကြားပန်းကို အမြတ်တနိုး ဆက်ကပ်လှူဒါန်းလိုက်ပါတယ်။ "ချစ်သား၊ လိုတဲ့ဆုတောင်းပါ" မြတ်ဗုဒ္ဓက ပြုံးရင်း မိန့်တော်မူပါတယ်။ အဲဒီအခါ သုဒက အားရဝမ်းသာ လျှောက်ထားတောင်းဆိုလိုက်ပါတယ်။ "တခြား ဘာကိုမျှ မလိုချင်ပါဘုရား။ အရှင်ဘုရားရဲ့ ခြေဖဝါးတော်အောက်က မြူမှုန်တစ်ပွင့်ကိုပဲ ပေးသနားတော်မူပါ ဘုရား" "lotus offering" by Rabindranath Tagore (၇) တိပဒုမိယမထေရ်လောင်းလျာ ပန်းတော်ဆက်ဟာ ပဒုမုတ္တရမြတ်စွာဘုရားကို ကြာပန်းသုံးပွင့် လှူခွင့်ရတာဟာ ရှေးကောင်းမှုရှိလည်းရှိလို့ပါ။ "ပဒုမုတ္တရမြတ်စွာဘုရားသည် ငါ၏ ရှေးကောင်းမှုကို ဟောကြားစဉ် တစ်သိန်းသော သတ္တဝါတို့၏ သစ္စာလေးပါးတရားကို သိခြင်းသည် ဖြစ်၏ "--- တဲ့ ။ ပန်းတော်ဆက်ရဲ့ ကြားပန်းသုံးပွင့် လှူခွင့်ရတဲ့ ရှေးကောင်းမှုနှင့် ပတ်သက်ပြီး ပဒုမုတ္တရမြတ်စွာဘုရားက တရားဟောတော်မူတဲ့အခါ တရားနာပရိသတ် တစ်သိန်းလောက် သစ္စာလေးပါးကို သိမြင်ကြပါတယ်တဲ့။ တစ်ကယ်တော့ တို့တတွေလည်း မြတ်ဗုဒ္ဓကို ပန်းလေးလှူခွင့်ရတာကိုက ကိုယ့်ရဲ့ ကုသိုလ်ကံက ကြီးမားလွန်းလို့ပါ။ ပန်းလှူခွင့်ရတာကို သာမန်လို့ မထင်လိုက်ပါနဲ့။ ဒီလိုပန်းလှူခွင့်ရတယ်ဆိုတာကိုက ရှေးအတိတ်က ကုသိုလ်ကံ၊ ပါရမီတွေ ရှိနေခဲ့လို့ပါပဲ။ ဗုဒ္ဓဆိုတဲ့အသံကို ကမ္ဘာပေါင်းများစွာကြာမှ ကြားရတတ်တာပါ။ ဒါကို သိနားလည်ပြီး ဝမ်းသာပီတိနှင့် ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေ ဆက်လုပ်ဆောင်ကြပါစို့ - သဒ္ဓါ ဗီဇံ - သဒ္ဓါတရားသည် မျိုးစေ့မည်၏။ (သုတ္တ၊ ကသိဘာရဒွါဇသုတ်) သဒ္ဓါ ဗန္ဓတိ ပါထေယျံ - လမ်းစာရိက္ခာကို သဒ္ဓါတရားဖြင့် ထုပ်ဖွဲ့၏။ (ဒေဝတာသံယုတ်၊ ပါထေယျသုတ်) သဒ္ဓီဓ ဝိတ္တံ ပုရိသဿ သေဋ္ဌံ။ သဒ္ဓါယ တရတိ သြဃံ။ ယောက်ျား၏မြတ်သောဥစ္စာဟူသည် သဒ္ဓါတရားပင်တည်း။ သဒ္ဓါတရားဖြင့် သြဃလေးဖြာ သံသရာကို ကူးမြောက်နိုင်၏။ (သုတ္တ၊ အာဠာဝကသုတ်) အရှင်ဉာဏဝရ(ပါရမီ) အောင်သိဒ္ဓိမင်းကျောင်း၊ ကျွဲပွဲမြို့၊ တောင်ငူ စာကိုး ၁။ ထေရာပဒါန်ပါဠိတော်မြန်မာပြန် (ဆဋ္ဌမူ) ၂။ သုတ္တနိပါတ်ပါဠိတော်မြန်မာပြန် (ဆဋ္ဌမူ) ၃။ သဂါထာဝဂ္ဂ သံယုတ်ပါဠိတော်မြန်မာပြန် (ဆဋ္ဌမူ) ၄။ ထေရအပဒါန်ဝတ္ထုတော်ကြီး - အရှင်ဓမ္မဿာမီဘိဝံသ ၅။ ဝိစိကြဝန္ဒနာဘုရားရှိခိုး - ပထမရွှေကျင်ဆရာတော်ကြီး ၆။ ဗုဒ္ဓဓမ္မပြဿနာများ(၄) - ဓမ္မဒူတဆရာတော်ကြီး အရှင်ပညာဇောတ ၇။ ရတနာသုံးပါးကျေးဇူး - ဓမ္မာစရိယဦးဌေးလှိုင် ၈။ "Lotus offering" by Tagore (မောင်ပေါ်ထွန်း ဘာသာပြန်) ၉။ ဓမ္မပဒအဖော်မွန် - အရှင်ဉာဏဝရ(ပါရမီ) ဓမ္မဒူတ ဘာသာရေးမဂ္ဂဇင်း အမှတ်(၇၅) ဇူလိုင်လ၊ ၂၀၁၇ ဓမ္မဒါန ကူးယူ ပူဇော်မျှဝေပါသည် ။ ကွာသုံးပှငျ့မထရျေအကွောငျး ။ (၁) လှနျခဲ့သော ကမ်ဘာတဈသိနျးထကျက ပဒုမုတ်တရမွတျစှာဘုရား ပှငျ့တောျမူခြိနျ ----။ ပနျးတောျဆကျတဈယောကျဟာ ရှငျဘုရငျကို ဆကျသဖို့ ပနျးတှေ ယူလာပါတယျ။ လမျးခရီးမှာ ပဒုမုတ်တရမွတျစှာဘုရားနှငျ့ သံဃာတောျအပေါငျးကို ဖူးတှေ့ရပါတယျ။ ကိလသောမွူအညဈအတှေးတှေ ကငျးဝေးဖွူစငျလို့ ငွိမျးအေးတဲ့ ယဉျကြေးတဲ့ ကကြျသရမေငျ်ဂလာအဖွာဖွာနှငျ့ ပွည့ျစုံတောျမူတဲ့ မွတျဗုဒ်ဓကို ဖူးမွငျရတဲ့အခါ ကွညျညို မွတျနိုးတဲ့စိတျတှေ တဖှားဖှားပေါျပေါကျလာပါတယျ။ "ငါဟာ ဒီပနျးတှကေို မငျးကွီးကို ဆကျသရငျ မွို့စား၊ ရှာစား၊ ရှှငှေေဥစ်စာ ဆုတောျလာဘျတောျတှေ ရမှာပဲ။ ဒါတှဟော တဈကယျတမျးစဉျးစားကွညျ့ရငျ ဘာမှ ထူးခွားတာမဟုတျဘူး။ မငျးကွီးကို ဆကျသမယျ့အစား မွတျဗုဒ်ဓကို ပနျးတှနှေငျ့ ပူဇောျပွီး ငွိမျးအေးရာ နိဗ်ဗာနျဆိုတဲ့ မွတျဆုမှနျကိုပဲ ယူတော့မယျ။" ဒီလိုတှေးမိပွီး သဒ်ဓါတရားတှေ၊ ကွညျလငျတဲ့စိတျတှေ မြားစှာ ဖွဈပေါျလာပါတယျ။ သူယူလာတဲ့ ပနျးတှထေဲက လှပမှနျမွတျတဲ့ ပဒုမ်မာကွာပနျးနီသုံးပှငျ့ကို မွတျဗုဒ်ဓဆီကို ပဈလှှတျမွှောကျတငျပွီး အမွတျတနိုး ပူဇောျလိုကျပါတယျ။ အဲဒီကွာပနျးနီကွီး သုံးပှငျ့ဟာ မွတျဗုဒ်ဓဘကျကို မကြျနှာမူပွီး မွတျဗုဒ်ဓရဲ့ဦးခေါငျးတောျထကျမှာ (သကျရှိသဖှယျ)ပြံဝဲတညျနပေါတယျ။ အဲဒါကို မွငျကွရတဲ့ လူအပေါငျး နတျအပေါငျးဟာ အံ့သွဝမျးသာ ခြီးကြူးကွှေးကွောျကွပါတယျ။ တိပဒုမိယမထရျေလောငျးလြာ ပနျးတောျဆကျဟာ အဲ့ဒီကုသိုလျကောငျးမှုကို အခွပွေုပွီး ကုသိုလျကောငျးမှုတှေ အဆငျ့ဆငျ့ ဆကျလုပျဆောငျနိုငျခဲ့တဲ့အတှကျ အဲဒီအခြိနျကစလို့ ကမ်ဘာတဈသိနျးကာလပတျလုံး လူခမြျးသာ၊ နတျခမြျးသာတို့ကိုသာ ခံစားခဲ့ရပါတယျ။ အပါယျလေးပါးကို မကရြောကျခဲ့ရပါဘူး။ အခု ဂေါတမမွတျစှာဘုရားရှငျ လကျထကျတောျမှာတော့ ပဋိသမ်ဘိဒါ(၄)ပါး၊ အဘိညာဉျ(၆)ပါးတို့နှငျ့ ပွည့ျစုံတောျမူတဲ့ ရဟန်တာအရှငျမွတျကွီးတဈဆူ ဖွဈတောျမူပါတယျ။ အရှငျမွတျဟာ ရှေးဘဝတှကေ ကငြျ့ကွံအားထုတျ ပွုလုပျခဲ့ဖူးတဲ့ ပါရမီအကငြျ့တှကေို ပုဗ်ဗနေိဝါသအဘိညာဉျနှငျ့ ဆငျခွငျကွည့ျရှုပွီး အတိတျဖွဈစဉျကို ပွနျလညျဟောကွားတောျမူပါတယျ။ "ဤဘဒ်ဒကမ်ဘာမှ ကမ်ဘာတဈသိနျးထကျ၌ (ပဒုမုတ်တရ) မွတျစှာဘုရားကို ပူဇောျခဲ့ရသော အခါမှစ၍ အပါယျလေးပါး လားရသညျကို မသိစဖူးပေ။ ဤသို့ ဖွဈရခွငျးသညျ ပဒုမ်မာကွာသုံးပှငျ့ကို လှူဒါနျးရခွငျး၏ အကြိုးပတေညျး။ " တိပဒုမိယတ်ထရေအပဒါနျ (တိပဒုမ = သုံးပှငျ့သော ပဒုမ်မာကွာပနျး) (၂) မွတျဗုဒ်ဓကို ကွာပနျးသုံးပှငျ့လှူတာနှငျ့ ကမ်ဘာတဈသိနျးကာလပတျလုံး အပါယျမကတြာလဲ။ ပနျးလှူရုံနှငျ့ ဘာလို့ ဘဝမြားစှာ ကောငျးကြိုးခမြျးသာ ခံစားရတာလဲ။ မွတျဗုဒ်ဓကို ဖူးမွငျရခိုကျ သဒ်ဓါတရားဖွဈခိုကျမှာ မိမိမှာ တဈခွားလှူစရာမရှိတော့ ရရာပနျးကို လှူလိုကျပါတယျ။ မွတျဗုဒ်ဓက အလှူရှငျစတေနာကို စောငျ့ရှောကျသောအားဖွငျ့ ကွညျညိုဖှယျဖွဈအောငျ အသုံးခပြွတယျ။ အလှူရှငျမှာ ကွညျညိုသဒ်ဓါအား ကောငျးသထကျကောငျး၊ ပှားသသညျထကျ ပှားလာပါတယျ။ အဲဒီအလှူကို တဈသကျလုံး မမေ့တော့ပါဘူး။ မကြျစိထဲမွငျယောငျနပေါတယျ၊ စိတျကူးတိုငျး ပေါျနပေါတယျ။ သခေါနီးမှာလညျး ဒီအာရုံနှငျ့ သတေော့ ကောငျးရာသုဂတိသို့ ရောကျသှားပါတယျ ။ ငါဟာ ဒီလောကျကွီးကယြျတဲ့ စညျးစိမျ ခမြျးသာတှေ ဘယျကုသိုလျကွောငျ့ ရတာလဲလို့ ပွနျကွညျ့တော့ သူပွုထားတဲ့ကုသိုလျ ပနျးတဈပှငျ့လှူရတာကို သိမွငျတယျဆိုပါတော့။ အနညျးငယျ ပနျးတဈပှငျ့လေးလှူရတဲ့ ကုသိုလျကောငျးမှုကတောငျမှ ဒီလောကျကွီးကယြျတဲ့ စညျးစိမျခမြျးသာတှပေေးတယျဆိုရငျ ဒီထကျကွီးကယြျတဲ့ ကုသိုလျကောငျးမှုတှဆေိုရငျ အဘယျဆိုဖှယျရာ ရှိပါ့မလဲလို့ စဉျးစားမိပွီး အဲဒီသုဂတိဘုံမှာ ကုသိုလျတှကေို ဆကျလကျလုပျပါတယျ။ ပနျးတဈပှငျ့အလှူကနပွေီး သုဂတိဘုံရောကျ၊ သုဂတိဘုံမှာ သူတောျကောငျးတှနေဲ့တှေ့၊ သူတောျကောငျးတရား နာကွားအားထုတျခွငျးစတဲ့ ကုသိုလျတှေ အဆကျဆကျပွုတော့ ကုသိုလျအားကောငျးသှားပါတယျ။ ကုသိုလျအကြိုးပေးခိုကျ ဆကျပွီးတော့ ကုသိုလျပွုဖို့ အရေးကွီးလှပါတယျ။ ကုသိုလျတဈခုခုနှငျ့ သုဂတိဘုံ ရောကျသှားသူဟာ ကုသိုလျတှဆေကျပွုတော့၊ ကုသိုလျတှေ ထပျပွုတော့ အပါယျမကရြတော့ဘဲ ဘဝပေါငျးမြားစှာ လူနတျစညျးစိမျခံစားပွီး ပါရမီပွည့ျတဲ့အခါ နိဗ်ဗာနျရောကျရပါတယျ။ အခွားကုသိုလျတှေ အမြားကွီးဖွဈပမေယျ့ အရငျးပွုရာ၊ မြိုးစေ့စကရြာ၊ အဓိက အခွတေညျရာ ကုသိုလျကြေးဇူးက ကွီးမားလှနျးလို့ အဲဒီကုသိုလျ တဈခုတညျးကိုပဲ ဖောျပွတဲ့သဘောပါပဲ။ အဲဒီကုသိုလျကို အကွောငျးပွုပွီး နောကျဖွဈတဲ့ ဒါန၊ သီလ၊ ဘာဝနာကုသိုလျတှကေို ဖောျမပွတော့ပါဘူး။ နောကျတဈခုက ကုသိုလျရှငျဟာ သူ့အကွောငျးသူ ပွနျဟောပွောတဲ့အခါ သူအနှဈသကျဆုံး၊ အမွတျနိုးဆုံး၊ အမှတျတရအဖွဈဆုံး ကုသိုလျတဈခုကိုပဲ ပွောပွတာလညျး ဖွဈနိုငျပါတယျ။ ဥပမာ - တိပဒုမိယမထရျေဆိုရငျ ကနြျတဲ့ကုသိုလျတှေ ရှိပမေယျ့ မွတျဗုဒ်ဓကို ကွာသုံးပှငျ့လှူတဲ့အကွောငျးပဲ ပွနျပွောပွခဲ့ပါတယျ။ ဒါကွောငျ့ တို့တတှမှောလညျး အနှဈသကျ၊ အမွတျနိုးဆုံး၊ အမှတျတရအဖွဈဆုံး ကုသိုလျတဈခုခု ရှိထားသငျ့ပါတယျ။ အဲဒီကုသိုလျကိုလညျး ထပျကာထပျကာ သတိရပွီး ကုသိုလျတှေ ဆကျကာဆကျကာ ပွုလုပျနိုငျဖို့ အရေးကွီးလှပါတယျ။ (၃) ပထမရှှကေငြျဆရာတောျကွီးပူဇောျထားတဲ့ ဝိစိတွဝန်ဒနာဘုရားရှိခိုး ဂါထာအမှတျ(၄၅)မှာပါတာကတော့ - ဧကနောပိ ဝါ ပုပ်ဖနေ၊ အမဟဂ်ဃနေ ကနေ ဝါ၊ ဧကဝါရမ်ပိ ပူဇနေ်တော၊ သုခိတောဝ ဘဝါဘဝေ၊ ဧဒိ ံဇာနံ ဘိသမ်ဗုဒ်ဓံ၊ ကော သက်ကာ န ပူဇတေဝေ။ ရှှဘေုနျးတောျရှငျ - အရှငျမွတျဘုရားကို၊ အဖိုးမြားစှာ မထိုကျတနျသော ပနျးတဈပှငျ့ဖွငျ့လညျးကောငျး၊ ရတေဈလုံးဖွငျ့လညျးကောငျး၊ တဈကွိမျမြှသောျလညျး ပူဇောျမိသူသညျ၊ ဘဝမြားစှာ၌ အလှနျတရာ ခမြျးသာခွငျးသို့ ရောကျသညျသာလြှငျတညျး။ ဤသို့သောသဘာကို၊ ကြိုးကွောငျးထငျထငျ ဟုတျတိုငျးသိမွငျသညျရှိသောျ သမ်ဗုဒ်ဓသခငျ ကိုယျတောျအရှငျမွတျဘုရားကို အဘယျသူသညျ မပူဇောျဘဲနခွေငျးငှာ တတျကောငျးပါတော့အံ့နညျး။ တဲ့။ ဓမ်မဒူတဆရာတောျကွီးအရှငျပညာဇောတ ရဲ့ အောကျပါလငျ်ကာလေးကလညျး မှတျသားဖှယျကောငျးလှပါတယျ - ကုသိုလျတဈပါး အကြိုးမြား ယုံမှားမရှိရာ။ မြိုးစေ့တဈမှ ပငျမြားစှ ပေါကျရပုံပမာ။ မြိုးမှနျကနျက ပငျသနျရ ရကွသီးမြားစှာ။ မြိုးစေ့မမှနျ ပငျမသနျ သီးနှံမအောငျရာ။ (၄) တဈခြို့က ကုသိုလျအကြိုးပေးကောငျးခိုကျ ဇိမျခံနပွေီး ကုသိုလျဆကျမပွုပါဘူး၊ မပွုတော့ အဲဒီကုသိုလျ အားနညျးလာခိုကျမှာ အကုသိုလျအကြိုးပေးခှငျ့ ရသှားနိုငျပါတယျ။ အကုသိုလျအကြိုးပေးခှငျ့ ရသှားရငျလညျး ကုသိုလျဘကျ ပွနျလညျဖို့ မလှယျတော့ပါဘူး။ အကုသိုလျကံကွောငျ့ တိရိစ်ဆာနျဖွဈသှားတဲ့အခါ နိုငျရာစားဘဝမှာ ကုသိုလျတှေ ဘယျလိုလုပျနိုငျပါ့မလဲ။ ငရဲကသြှားသူဟာလညျး အဲဒီအကုသိုလျကံ ကုနျလို့ ငရဲကလှတျပွီး လူဖွဈတဲ့အခါမှာလညျး ကုသိုလျလုပျဖို့ မလှယျကူတဲ့ ဘဝအခွအေနမြိုး ဖွဈနတေတျပွနျပါတယျ။ မရှိလို့ မလှူ၊ မလှူလို့မရှိ။ အူမ မတောငျ့တော့ သီလမစောငျ့နိုငျ၊ သီလမစောငျ့တော့ အူမ မတောငျ့နိုငျ၊ ဘာဝနာလညျး မပှားနိုငျ။ ဒါန၊ သီလ လညျး မရှိတော့ အပါယျထပျကပြွနျရော။ အပါယျက လှတျလို့ လူပွနျဖွဈတော့လညျး ကုသိုလျလုပျဖို့ ခကျနပွေနျရော။ ဒီလိုနှငျ့ အကုသိုလျတှပေဲ ဆကျလုပျမိပွီး အကုသိုလျစကျဝနျးကွီး လညျပတျနပေါတော့တယျ။ မကောငျးမှုအကုသိုလျကို (တဈကွိမျတဈခါ မလိမ်မာလို့) ပွုလုပျမိသူဟာ ထပျခါထပျခါ ဆကျမလုပျသငျ့ပါဘူး။ မကောငျးမှုအကုသိုလျ ပွုလုပျခငြျတဲ့ ဆန်ဒဆိုးကိုလညျး မဖွဈစသေငျ့ပါဘူး။ မကောငျးမှုတှေ တိုးပှားလာတာဟာ ဆငျးရဲခွငျးရဲ့ အကွောငျးရငျးဖွဈလို့ပါပဲ။ (ဓမ္မပဒ - ၁၁၇) အကုသိုလျစကျဝနျးကွီးကို ရပျတနျ့ခငြျရငျတော့ မရှိလညျး လှူပါ။ တတျစှမျးသမြှပေါ့။ လူ့ဘဝမှာ လှူခငြျစိတျရှိရငျ၊ လှူတတျရငျ ပိုကျဆံမရှိလညျး လှူလို့ရပါတယျ။ အဓိကကတော့ သဒ်ဓါ၊ သတိနှငျ့ မတေ်တာရှိနရေငျ လှူတတျလာပါတယျ။ လှူရငျးနှငျ့ ရှိလာပါလိမျ့မယျ။ လှူလို့ရှိ၊ ရှိလို့လှူ ဒီလို ကုသိုလျစကျဝနျးကွီး လညျပတျအောငျလုပျရပါမယျ။ သီလအနနှေငျ့လညျး အူမ မတောငျ့လညျး သီလအရငျစောငျ့လိုကျပါ။ သီလစောငျ့ရငျးနှငျ့ပဲ အခြိနျကွာလာတဲ့အခါ၊ စမျးသပျမှုတှကေို ကြောျဖွတျပွီးတဲ့အခါ အူမ တောငျ့လာပါလိမျ့မယျ။ ဟုတျပါတယျ။ လူတှကေ ကိုယျကငြျ့သီလ ကောငျးမှနျသူတှကေို လိုကျရှာနကွေတာပါ။ စိတျခလြကျခြ ပေါငျးသငျးနိုငျတဲ့သူကို ရှာနကွေတာပါ။ သီလပကြျတဲ့သူတှေ မြားတဲ့အခြိနျမှာ သီလစောငျ့သူတှဟော ရှားပါးအဖိုးတနျလှပါတယျ။ ကိုယျကငြျ့သီလ ကောငျးတယျလို့ ယုံကွညျရမှု တဈခုတညျးနှငျ့ပဲ ထမငျးမငတျတော့တဲ့အခွအေနမြေိုး အနညျးဆုံးတော့ ဖွဈလာပါလိမျ့မယျ။ သီလစောငျ့လို့ အူမတောငျ့၊ အူမတောငျ့လို့ သီလစောငျ့၊ ရှိလို့လှူ၊ လှူလို့ ရှိ ဆိုတဲ့ ကုသိုလျစကျဝနျးကွီး လညျပတျနိုငျပါတော့တယျ။ အစပိုငျး အရှိနျမရသေးခငျတော့ ခကျခဲပငျပနျးနမှောပါပဲ။ နောကျပိုငျး ကုသိုလျစကျဝနျးကို အရှိနျအဟုနျနှငျ့ လညျပတျနိုငျသှားတဲ့အခါ လှယျကူသကျသာသှားမှာပါ။ ကောငျးမှုကုသိုလျကို ပွုလုပျအားထုတျသူဟာ ထပျခါထပျခါ ဆကျလုပျသငျ့ပါတယျ။ (စိတျအစဉျကို ကွညျလငျစတေတျ) ကုသိုလျမွတျ ပွုလုပျခငြျတဲ့ ဆန်ဒမှနျကိုလညျး ဖွဈစသေငျ့ပါတယျ။ ကောငျးမှုတှေ တိုးပှားလာတာဟာ ခမြျးသာခွငျးရဲ့ အကွောငျးရငျးဖွဈလို့ပါပဲ။ (ဓမ္မပဒ - ၁၁၈) (၅) ဒါနဘာခကျသလဲကှယျ့ --- အလှူဒါနပွုလိုသူမြားအတှကျ လှူစရာတှကေ ပေါလှဘိသညျ။ ၁၂၆၇-ခုနှဈ၊ ပွာသိုလတှငျ ရဟန်တာဟုကြောျကွားသော ဘုနျးတောျကွီး ဦးသီလသညျ ရှှကေငြျမွို့၌ သိမျသမုတျ ကွှတောျမူ၏။ ထိုစဉျ တောငျပေါျမှ ကရငျကွီး ငါးယောကျ ကနျတော့ပှဲ ကိုယျစီနှငျ့ လာရောကျဖူးမွောျကွသညျ။ ဘုနျးတောျကွီး။ ။ မငျးတို့တောငျပေါျမှာ ခမြျးသာတဲ့လူ ပေါကွရဲ့လား။ ဒကာမြား။ ။ မပေါပါ အရှငျဘုရား။ ဆငျးရဲတဲ့လူတှပေဲ မြားပါတယျ။ ဘုနျးတောျကွီး။ ။ ရမေိုးကော ပွညျ့စုံကွရဲ့လားကှဲ့။ ဒကာမြား။ ။ ပွညျ့စုံပါတယျဘုရား၊ ရလေညျး အငျမတနျကောငျးပါတယျ။ ဘုနျးတောျကွီး။ ။ အိမျး..ဒါဖွငျ့ နရောကသြားပဲ၊ မငျးတို့ဆငျးရဲတဲ့ ကရငျဒကာတှေ ပိုကျဆံမကုနျဘဲနဲ့ ကုသိုလျရအောငျ ဘုရားကို နေ့တိုငျးရတေဈခှကျ တဈခှကျလှူကွ ကွားလား။ ဒကမြား။ ။ မှနျပါ့ အရှငျဘုရား။ ဘုနျးတောျကွီး။ ။ ဒါန ဘာခကျသလဲကှယျ့။ ပနျးမပှငျ့တဲ့အခါမြိုး သဈခကျသဈညှနျ့ကလေးတှေ ခြိုးပွီးလှူ၊ ဖယောငျးတိုငျ မ၀ယျနိုငျတဲ့အခါ ကောကျရိုးတှစေညျးပွီး ဘုရားကို မီးပူဇောျကွ။ ကဲ...ကဲ ငါးပါးသီလ ယူပွီး ပွနျကွ။ မကွားစဖူး တရားထူးကို ကွားနာရသဖွငျ့ ဒကာမြား ၀မျးသာမဆုံး ရှိကွလေ၏။ တနျခိုးအဘိညာဉျဖွငျ့ လကျတှေ့ သိမွငျတောျမူကွသော သူတောျကောငျးကွီးမြားက လူတိုငျး ခမြျးသာစလေိုသော စတေနာဖွငျ့ မလုပျတတျစရာလညျး မရှိရအောငျ ညှှနျပွတောျမူခွငျး ဖွဈသညျ။ မွတျစှာဘုရားရှငျ၏ သာသနာတောျသညျ အလှနျပှငျ့လငျး၏။ လိုကျနာကငြျ့သုံးရမညျ့ လမျးစဉျကလညျး လှယျကူလှနျးလှသညျ။ တဈနညျးအားဖွငျ့ ရိုးရိုးရှငျးရှငျးကလေးပငျတညျး။ အရိုးခံကွီးပငျတညျး။ တကယျယုံကွညျ၍ အဟုတျလုပျနိုငျမှုသာ အရေးကွီး၏။ ခွံစညျးရိုးတှငျ အလေ့ကြ ပေါကျနသေော ပနျးတဈပှငျ့ဖွငျ့လညျး နိဗ်ဗာနျရောကျစနေိုငျ၍ နတျပွညျလောကျကိုမူ အသာကလေးပငျတညျး။ (လိပျဆူးရှှပေနျးနတျသမီး စသညျကို ထောကျပါ။) (ဓမ်မစရိယဦးဌေးလှိုငျ၏ ရတနာသုံးပါးကြေးဇူး စာအုပျမှ) (၆) မယဉျကြေးသော သူတို့ကို ယဉျကြေးအောငျ ဆုံးမတောျမူတတျသော၊ ကွီးသော လုံ့လရှိသော၊ သတ်တဝါအားလုံးတို့၏ ခမြျးသာကို ဆောငျတောျမူတတျသော မွတျစှာဘုရားကို ပူဇောျရသညျရှိသောျ အမွိုကျနိဗ်ဗာနျတညျးဟူသော ဥစ်စာကို ရလတ်တံ့ (ဟု ဤသို့ ကွံ၏)။ ဤသို့ ကွံပွီး၍ ငါသညျ မိမိစိတျကို ကွညျလငျစေ၏၊ ထိုအခါ သုံးပှငျ့သော ကွာနီပနျးတို့ကို ယူ၍ ကောငျးကငျ၌ ပဈလှှငျ့မွှောကျတငျ၏။ --- တဲ့။ တိပဒုမိယမထရျေလောငျးလြာ ပနျးတောျဆကျဟာ ပဒုမုတ်တရမွတျစှာဘုရားကို ကွာပနျးလှူတဲ့အခါ တခွားဆုတှေ မတောငျးပါဘူး။ ငွိမျးအေးရာ အမွိုကျနိဗ်ဗာနျကိုပဲ ရညျမှနျးပွီး လှူဒါနျးတာပါ။ ငွိမျးအေးသူကို ကွညျညိုလေးစားအားကလြို့ ငွိမျးအေးရာကိုသာ ရညျမှနျးတာပါ။ ဒါပမေယျ့ နတျခမြျးသာ၊ လူခမြျးသာ၊ သိကွားမငျးစညျးစိမျ၊ စကွဝတေးမငျးစညျးစိမျ တို့ကို မရညျမှနျးလညျး ခံစားရတာပါပဲ။ ကုသိုလျကောငျးမှု ပွုလုပျတဲ့အခါ အမွငျ့မွတျဆုံးဖွဈတဲ့ နိဗ်ဗာနျကိုသာ ရညျမှနျးနိုငျရငျ ကနြျတဲ့ လောကီစညျးစိမျခမြျးသာတှဟော ဆုမတောငျးလညျး ဘေးထှကျကောငျးကြိုးအနနှေငျ့ ပွည့ျစုံမှာပါပဲ။ ဥပမာ - ရှငျဘုရငျဆုကိုတောငျးသူဟာ ရှာစားမွို့စားဆုကို တောငျးစရာမလိုတဲ့သဘောပါပဲ။ ပနျးတောျဆကျဟာ ပနျးသုံးပှငျ့လှူတယျဆိုပမေယျ့ တကယျတမျးကတော့ ရှငျဘုရငျဆီ ပနျးဆကျသရငျ ရရှိမယျ့ ရာထူးနှငျ့ ရှှငှေဆေုလာဘျကို စှနျ့လှှတျပွီး လှူတဲ့သဘောဖွဈပါတယျ။ ရာထူးစညျးစိမျကို စှနျ့လှှတျပွီး လှူရဲတဲ့၊ မွတျဗုဒ်ဓအပေါျမှာ ထားရှိတဲ့ သူရဲ့ သဒ်ဓါတရားဟာ အံ့သွခြီးကြူးစရာပါ။ ဒီနရောမှာ ကဗြာဆရာကွီး တဂိုးရေးဖှဲ့တဲ့ "ကွာပနျးအလှူ" ကို အကဉြျးခြုပျပွနျပွောပါရစေ - နှငျးရိုကျတဲ့အတှကျ ကွာပနျးတှေ ကွှပေကြျသှားကွပါတယျ။ ဥယြာဉျမှူးသုဒဟာ သူ့ရကေနျမှာကနြျရှိနတေဲ့ တဈပှငျ့တညျးသော ကွာဖွူပနျးကို စြေးကောငျးကောငျးနှငျ့ရောငျးဖို့ နနျးတောျဆီလာခဲ့ပါတယျ။ လမျးမှာ ကုနျသညျ တဈယောကျနှငျ့ တှေ့ပါတယျ။ "သိပျလှတဲ့ ကွာပနျးကွီးပဲ။ မွတျဗုဒ်ဓကို ကပျလှူပူဇောျမယျ။ အဲ့ကွာပနျးရဲ့ တနျဖိုးပွောပါ" သုဒက ရှှဒေငျ်ဂါးတဈပွားတောငျးပါတယျ။ အဲဒီအခြိနျမှာ ဘုရငျမငျးမွတျဟာ မွတျဗုဒ်ဓကို ဖူးမွောျဖို့ နနျးတောျက ထှကျခှာလာပါတယျ။ ဘုရငျက ကွာပနျးကို မွငျသှားတဲ့အခါ "မွတျဗုဒ်ဓကို ကွာပနျးလှူမယျ ။ ငါဝယျမယျ။ အဲ့ကွာပနျး ဘယျလောကျတနျသလဲ။" သုဒက ပွနျဖွပေါတယျ။ "ကုနျသညျဆီ ရှှဒေငျ်ဂါးတဈပွားနှငျ့ ရောငျးပွီးပါပွီ အရှငျမငျးကွီး" "ငါက ရှှဒေငျ်ဂါးဆယျပွားပေးမယျ။" ဘုရငျက မိနျ့ပါတယျ။ "ကြှနျတောျမြိုး ရှှဒေငျ်ဂါး အပွားနှဈဆယျပေးပွီး ဝယျပါရစေ" ကုနျသညျက ဆိုပါတယျ။ ဒီလိုနှငျ့ ကွာပနျးတနျဖိုး အဆမတနျမွငျ့တကျသှားပါတယျ။ ဒီအခါ ဥယြာဉျမှူး သုဒက တှေးပါတယျ။ "သူတို့ဟာ မွတျဗုဒ်ဓကို ကပျလှူဖို့ရာ ကွာပနျးတနျဖိုးကို မြားမြားပေးဝယျကွတယျ။ တကယျလို့ မွတျဗုဒ်ဓဆီကို ငါကိုယျတိုငျသှားရငျ သူ့တို့ပေးတဲ့ တနျဖိုးထကျ ပိုရနိုငျမှာပဲ။" "ကြှနျတောျမြိုးကို ခှငျ့လှှတျတောျမူပါ။ ဒီကွာပနျးကို မရောငျးတော့ပါဘူး။" လကျအုပျခြီတောငျးပနျရငျး သုဒက ပွောလိုကျပါတယျ။ ပွီးတော့ မွတျဗုဒ်ဓရှိရာဆီ အသားကုနျ ပွေးလာခဲ့ပါတော့တယျ။ ကကြျသရမေငျ်ဂလာရှိလှတဲ့ မွတျဗုဒ်ဓဟာ တညျကွညျငွိမျသကျ ငွိမျးအေးစှာ ထိုငျနတေောျမူပါတယျ။ သုဒဟာ မွတျဗုဒ်ဓကို ဖူးမွငျရတဲ့အခါ အံ့သွလှနျးလို့ ကြောကျရုပျလို ရပျနမေိပါတယျ။ တောျတောျကွာတဲ့အထိ စကားလညျး မပွောနိုငျ၊ လှုပျလညျး မလှုပျနိုငျဖွဈနပေါတယျ။ ( ဒီလောကျ ငွိမျးခမြျးတဲ့၊ ဒီလို ကကြျသရရှေိတဲ့၊ မတေ်တာကရုဏာပွည့ျဝတဲ့သူကို မမွငျဖူးသေးဘူးလေ။ ) အဲ့ဒီနောကျမှာတော့ သုဒဟာ မွတျဗုဒ်ဓရဲ့ ခွတေောျရငျးမှာ ဝမျးလြားမှောကျရငျး ကွားပနျးကို အမွတျတနိုး ဆကျကပျလှူဒါနျးလိုကျပါတယျ။ "ခစြျသား၊ လိုတဲ့ဆုတောငျးပါ" မွတျဗုဒ်ဓက ပွုံးရငျး မိနျ့တောျမူပါတယျ။ အဲဒီအခါ သုဒက အားရဝမျးသာ လြှောကျထားတောငျးဆိုလိုကျပါတယျ။ "တခွား ဘာကိုမြှ မလိုခငြျပါဘုရား။ အရှငျဘုရားရဲ့ ခွဖေဝါးတောျအောကျက မွူမှုနျတဈပှငျ့ကိုပဲ ပေးသနားတောျမူပါ ဘုရား" "lotus offering" by Rabindranath Tagore (၇) တိပဒုမိယမထရျေလောငျးလြာ ပနျးတောျဆကျဟာ ပဒုမုတ်တရမွတျစှာဘုရားကို ကွာပနျးသုံးပှငျ့ လှူခှငျ့ရတာဟာ ရှေးကောငျးမှုရှိလညျးရှိလို့ပါ။ "ပဒုမုတ်တရမွတျစှာဘုရားသညျ ငါ၏ ရှေးကောငျးမှုကို ဟောကွားစဉျ တဈသိနျးသော သတ်တဝါတို့၏ သစ်စာလေးပါးတရားကို သိခွငျးသညျ ဖွဈ၏ "--- တဲ့ ။ ပနျးတောျဆကျရဲ့ ကွားပနျးသုံးပှငျ့ လှူခှငျ့ရတဲ့ ရှေးကောငျးမှုနှငျ့ ပတျသကျပွီး ပဒုမုတ်တရမွတျစှာဘုရားက တရားဟောတောျမူတဲ့အခါ တရားနာပရိသတျ တဈသိနျးလောကျ သစ်စာလေးပါးကို သိမွငျကွပါတယျတဲ့။ တဈကယျတော့ တို့တတှလေညျး မွတျဗုဒ်ဓကို ပနျးလေးလှူခှငျ့ရတာကိုက ကိုယ့ျရဲ့ ကုသိုလျကံက ကွီးမားလှနျးလို့ပါ။ ပနျးလှူခှငျ့ရတာကို သာမနျလို့ မထငျလိုကျပါနဲ့။ ဒီလိုပနျးလှူခှငျ့ရတယျဆိုတာကိုက ရှေးအတိတျက ကုသိုလျကံ၊ ပါရမီတှေ ရှိနခေဲ့လို့ပါပဲ။ ဗုဒ်ဓဆိုတဲ့အသံကို ကမ်ဘာပေါငျးမြားစှာကွာမှ ကွားရတတျတာပါ။ ဒါကို သိနားလညျပွီး ဝမျးသာပီတိနှငျ့ ကုသိုလျကောငျးမှုတှေ ဆကျလုပျဆောငျကွပါစို့ - သဒ်ဓါ ဗီဇံ - သဒ်ဓါတရားသညျ မြိုးစေ့မညျ၏။ (သုတ်တ၊ ကသိဘာရဒှါဇသုတျ) သဒ်ဓါ ဗန်ဓတိ ပါထယြေံ - လမျးစာရိက်ခာကို သဒ်ဓါတရားဖွငျ့ ထုပျဖှဲ့၏။ (ဒဝေတာသံယုတျ၊ ပါထယေသြုတျ) သဒ်ဓီဓ ဝိတ်တံ ပုရိသူ သဋေ်ဌံ။ သဒ်ဓါယ တရတိ သွဃံ။ ယောကျြား၏မွတျသောဥစ်စာဟူသညျ သဒ်ဓါတရားပငျတညျး။ သဒ်ဓါတရားဖွငျ့ သွဃလေးဖွာ သံသရာကို ကူးမွောကျနိုငျ၏။ (သုတ်တ၊ အာဠာဝကသုတျ) အရှငျဉာဏဝရ(ပါရမီ) အောငျသိဒ်ဓိမငျးကြောငျး၊ ကြှဲပှဲမွို့၊ တောငျငူ စာကိုး ၁။ ထရောပဒါနျပါဠိတောျမွနျမာပွနျ (ဆဋ်ဌမူ) ၂။ သုတ်တနိပါတျပါဠိတောျမွနျမာပွနျ (ဆဋ်ဌမူ) ၃။ သဂါထာဝဂ်ဂ သံယုတျပါဠိတောျမွနျမာပွနျ (ဆဋ်ဌမူ) ၄။ ထရေအပဒါနျဝတ်ထုတောျကွီး - အရှငျဓမ်မူာမီဘိဝံသ ၅။ ဝိစိကွဝန်ဒနာဘုရားရှိခိုး - ပထမရှှကေငြျဆရာတောျကွီး ၆။ ဗုဒ်ဓဓမ်မပွူနာမြား(၄) - ဓမ်မဒူတဆရာတောျကွီး အရှငျပညာဇောတ ၇။ ရတနာသုံးပါးကြေးဇူး - ဓမ်မာစရိယဦးဌေးလှိုငျ ၈။ "Lotus offering" by Tagore (မောငျပေါျထှနျး ဘာသာပွနျ) ၉။ ဓမ်မပဒအဖောျမှနျ - အရှငျဉာဏဝရ(ပါရမီ) ဓမ်မဒူတ ဘာသာရေးမဂ်ဂဇငျး အမှတျ(၇၅) ဇူလိုငျလ၊ ၂၀၁၇ ဓမ်မဒါန ကူးယူ ပူဇောျမြှဝပေါသညျ ။


via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/35IMyYe

ကြာသုံးပွင့်မထေရ်အကြောင်း ။ (၁) လွန်ခဲ့သော ကမ္ဘာတစ်သိန်းထက်က ပဒုမုတ္တရမြတ်စွာဘုရား ပွင့်တော်မူချိန် ----။ ပန်းတော်ဆက်တစ်ယောက်ဟာ ရှင်ဘုရင်ကို ဆက်သဖို့ ပန်းတွေ ယူလာပါတယ်။ လမ်းခရီးမှာ ပဒုမုတ္တရမြတ်စွာဘုရားနှင့် သံဃာတော်အပေါင်းကို ဖူးတွေ့ရပါတယ်။ ကိလေသာမြူအညစ်အတွေးတွေ ကင်းဝေးဖြူစင်လို့ ငြိမ်းအေးတဲ့ ယဉ်ကျေးတဲ့ ကျက်သရေမင်္ဂလာအဖြာဖြာနှင့် ပြည့်စုံတော်မူတဲ့ မြတ်ဗုဒ္ဓကို ဖူးမြင်ရတဲ့အခါ ကြည်ညို မြတ်နိုးတဲ့စိတ်တွေ တဖွားဖွားပေါ်ပေါက်လာပါတယ်။ "ငါဟာ ဒီပန်းတွေကို မင်းကြီးကို ဆက်သရင် မြို့စား၊ ရွာစား၊ ရွှေငွေဥစ္စာ ဆုတော်လာဘ်တော်တွေ ရမှာပဲ။ ဒါတွေဟာ တစ်ကယ်တမ်းစဉ်းစားကြည့်ရင် ဘာမှ ထူးခြားတာမဟုတ်ဘူး။ မင်းကြီးကို ဆက်သမယ့်အစား မြတ်ဗုဒ္ဓကို ပန်းတွေနှင့် ပူဇော်ပြီး ငြိမ်းအေးရာ နိဗ္ဗာန်ဆိုတဲ့ မြတ်ဆုမွန်ကိုပဲ ယူတော့မယ်။" ဒီလိုတွေးမိပြီး သဒ္ဓါတရားတွေ၊ ကြည်လင်တဲ့စိတ်တွေ များစွာ ဖြစ်ပေါ်လာပါတယ်။ သူယူလာတဲ့ ပန်းတွေထဲက လှပမွန်မြတ်တဲ့ ပဒုမ္မာကြာပန်းနီသုံးပွင့်ကို မြတ်ဗုဒ္ဓဆီကို ပစ်လွှတ်မြှောက်တင်ပြီး အမြတ်တနိုး ပူဇော်လိုက်ပါတယ်။ အဲဒီကြာပန်းနီကြီး သုံးပွင့်ဟာ မြတ်ဗုဒ္ဓဘက်ကို မျက်နှာမူပြီး မြတ်ဗုဒ္ဓရဲ့ဦးခေါင်းတော်ထက်မှာ (သက်ရှိသဖွယ်)ပျံဝဲတည်နေပါတယ်။ အဲဒါကို မြင်ကြရတဲ့ လူအပေါင်း နတ်အပေါင်းဟာ အံ့သြဝမ်းသာ ချီးကျူးကြွေးကြော်ကြပါတယ်။ တိပဒုမိယမထေရ်လောင်းလျာ ပန်းတော်ဆက်ဟာ အဲ့ဒီကုသိုလ်ကောင်းမှုကို အခြေပြုပြီး ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေ အဆင့်ဆင့် ဆက်လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် အဲဒီအချိန်ကစလို့ ကမ္ဘာတစ်သိန်းကာလပတ်လုံး လူချမ်းသာ၊ နတ်ချမ်းသာတို့ကိုသာ ခံစားခဲ့ရပါတယ်။ အပါယ်လေးပါးကို မကျရောက်ခဲ့ရပါဘူး။ အခု ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားရှင် လက်ထက်တော်မှာတော့ ပဋိသမ္ဘိဒါ(၄)ပါး၊ အဘိညာဉ်(၆)ပါးတို့နှင့် ပြည့်စုံတော်မူတဲ့ ရဟန္တာအရှင်မြတ်ကြီးတစ်ဆူ ဖြစ်တော်မူပါတယ်။ အရှင်မြတ်ဟာ ရှေးဘဝတွေက ကျင့်ကြံအားထုတ် ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးတဲ့ ပါရမီအကျင့်တွေကို ပုဗ္ဗေနိဝါသအဘိညာဉ်နှင့် ဆင်ခြင်ကြည့်ရှုပြီး အတိတ်ဖြစ်စဉ်ကို ပြန်လည်ဟောကြားတော်မူပါတယ်။ "ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ ကမ္ဘာတစ်သိန်းထက်၌ (ပဒုမုတ္တရ) မြတ်စွာဘုရားကို ပူဇော်ခဲ့ရသော အခါမှစ၍ အပါယ်လေးပါး လားရသည်ကို မသိစဖူးပေ။ ဤသို့ ဖြစ်ရခြင်းသည် ပဒုမ္မာကြာသုံးပွင့်ကို လှူဒါန်းရခြင်း၏ အကျိုးပေတည်း။ " တိပဒုမိယတ္ထေရအပဒါန် (တိပဒုမ = သုံးပွင့်သော ပဒုမ္မာကြာပန်း) (၂) မြတ်ဗုဒ္ဓကို ကြာပန်းသုံးပွင့်လှူတာနှင့် ကမ္ဘာတစ်သိန်းကာလပတ်လုံး အပါယ်မကျတာလဲ။ ပန်းလှူရုံနှင့် ဘာလို့ ဘဝများစွာ ကောင်းကျိုးချမ်းသာ ခံစားရတာလဲ။ မြတ်ဗုဒ္ဓကို ဖူးမြင်ရခိုက် သဒ္ဓါတရားဖြစ်ခိုက်မှာ မိမိမှာ တစ်ခြားလှူစရာမရှိတော့ ရရာပန်းကို လှူလိုက်ပါတယ်။ မြတ်ဗုဒ္ဓက အလှူရှင်စေတနာကို စောင့်ရှောက်သောအားဖြင့် ကြည်ညိုဖွယ်ဖြစ်အောင် အသုံးချပြတယ်။ အလှူရှင်မှာ ကြည်ညိုသဒ္ဓါအား ကောင်းသထက်ကောင်း၊ ပွားသသည်ထက် ပွားလာပါတယ်။ အဲဒီအလှူကို တစ်သက်လုံး မမေ့တော့ပါဘူး။ မျက်စိထဲမြင်ယောင်နေပါတယ်၊ စိတ်ကူးတိုင်း ပေါ်နေပါတယ်။ သေခါနီးမှာလည်း ဒီအာရုံနှင့် သေတော့ ကောင်းရာသုဂတိသို့ ရောက်သွားပါတယ် ။ ငါဟာ ဒီလောက်ကြီးကျယ်တဲ့ စည်းစိမ် ချမ်းသာတွေ ဘယ်ကုသိုလ်ကြောင့် ရတာလဲလို့ ပြန်ကြည့်တော့ သူပြုထားတဲ့ကုသိုလ် ပန်းတစ်ပွင့်လှူရတာကို သိမြင်တယ်ဆိုပါတော့။ အနည်းငယ် ပန်းတစ်ပွင့်လေးလှူရတဲ့ ကုသိုလ်ကောင်းမှုကတောင်မှ ဒီလောက်ကြီးကျယ်တဲ့ စည်းစိမ်ချမ်းသာတွေပေးတယ်ဆိုရင် ဒီထက်ကြီးကျယ်တဲ့ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေဆိုရင် အဘယ်ဆိုဖွယ်ရာ ရှိပါ့မလဲလို့ စဉ်းစားမိပြီး အဲဒီသုဂတိဘုံမှာ ကုသိုလ်တွေကို ဆက်လက်လုပ်ပါတယ်။ ပန်းတစ်ပွင့်အလှူကနေပြီး သုဂတိဘုံရောက်၊ သုဂတိဘုံမှာ သူတော်ကောင်းတွေနဲ့တွေ့၊ သူတော်ကောင်းတရား နာကြားအားထုတ်ခြင်းစတဲ့ ကုသိုလ်တွေ အဆက်ဆက်ပြုတော့ ကုသိုလ်အားကောင်းသွားပါတယ်။ ကုသိုလ်အကျိုးပေးခိုက် ဆက်ပြီးတော့ ကုသိုလ်ပြုဖို့ အရေးကြီးလှပါတယ်။ ကုသိုလ်တစ်ခုခုနှင့် သုဂတိဘုံ ရောက်သွားသူဟာ ကုသိုလ်တွေဆက်ပြုတော့၊ ကုသိုလ်တွေ ထပ်ပြုတော့ အပါယ်မကျရတော့ဘဲ ဘဝပေါင်းများစွာ လူနတ်စည်းစိမ်ခံစားပြီး ပါရမီပြည့်တဲ့အခါ နိဗ္ဗာန်ရောက်ရပါတယ်။ အခြားကုသိုလ်တွေ အများကြီးဖြစ်ပေမယ့် အရင်းပြုရာ၊ မျိုးစေ့စကျရာ၊ အဓိက အခြေတည်ရာ ကုသိုလ်ကျေးဇူးက ကြီးမားလွန်းလို့ အဲဒီကုသိုလ် တစ်ခုတည်းကိုပဲ ဖော်ပြတဲ့သဘောပါပဲ။ အဲဒီကုသိုလ်ကို အကြောင်းပြုပြီး နောက်ဖြစ်တဲ့ ဒါန၊ သီလ၊ ဘာဝနာကုသိုလ်တွေကို ဖော်မပြတော့ပါဘူး။ နောက်တစ်ခုက ကုသိုလ်ရှင်ဟာ သူ့အကြောင်းသူ ပြန်ဟောပြောတဲ့အခါ သူအနှစ်သက်ဆုံး၊ အမြတ်နိုးဆုံး၊ အမှတ်တရအဖြစ်ဆုံး ကုသိုလ်တစ်ခုကိုပဲ ပြောပြတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဥပမာ - တိပဒုမိယမထေရ်ဆိုရင် ကျန်တဲ့ကုသိုလ်တွေ ရှိပေမယ့် မြတ်ဗုဒ္ဓကို ကြာသုံးပွင့်လှူတဲ့အကြောင်းပဲ ပြန်ပြောပြခဲ့ပါတယ်။ ဒါကြောင့် တို့တတွေမှာလည်း အနှစ်သက်၊ အမြတ်နိုးဆုံး၊ အမှတ်တရအဖြစ်ဆုံး ကုသိုလ်တစ်ခုခု ရှိထားသင့်ပါတယ်။ အဲဒီကုသိုလ်ကိုလည်း ထပ်ကာထပ်ကာ သတိရပြီး ကုသိုလ်တွေ ဆက်ကာဆက်ကာ ပြုလုပ်နိုင်ဖို့ အရေးကြီးလှပါတယ်။ (၃) ပထမရွှေကျင်ဆရာတော်ကြီးပူဇော်ထားတဲ့ ဝိစိတြဝန္ဒနာဘုရားရှိခိုး ဂါထာအမှတ်(၄၅)မှာပါတာကတော့ - ဧကေနာပိ ဝါ ပုပ္ဖေန၊ အမဟဂ္ဃေန ကေန ဝါ၊ ဧကဝါရမ္ပိ ပူဇေန္တော၊ သုခိတောဝ ဘဝါဘဝေ၊ ဧဒိ ံဇာနံ ဘိသမ္ဗုဒ္ဓံ၊ ကော သက္ကာ န ပူဇေတဝေ။ ရွှေဘုန်းတော်ရှင် - အရှင်မြတ်ဘုရားကို၊ အဖိုးများစွာ မထိုက်တန်သော ပန်းတစ်ပွင့်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ရေတစ်လုံးဖြင့်လည်းကောင်း၊ တစ်ကြိမ်မျှသော်လည်း ပူဇော်မိသူသည်၊ ဘဝများစွာ၌ အလွန်တရာ ချမ်းသာခြင်းသို့ ရောက်သည်သာလျှင်တည်း။ ဤသို့သောသဘာကို၊ ကျိုးကြောင်းထင်ထင် ဟုတ်တိုင်းသိမြင်သည်ရှိသော် သမ္ဗုဒ္ဓသခင် ကိုယ်တော်အရှင်မြတ်ဘုရားကို အဘယ်သူသည် မပူဇော်ဘဲနေခြင်းငှာ တတ်ကောင်းပါတော့အံ့နည်း။ တဲ့။ ဓမ္မဒူတဆရာတော်ကြီးအရှင်ပညာဇောတ ရဲ့ အောက်ပါလင်္ကာလေးကလည်း မှတ်သားဖွယ်ကောင်းလှပါတယ် - ကုသိုလ်တစ်ပါး အကျိုးများ ယုံမှားမရှိရာ။ မျိုးစေ့တစ်မှ ပင်များစွ ပေါက်ရပုံပမာ။ မျိုးမှန်ကန်က ပင်သန်ရ ရကြသီးများစွာ။ မျိုးစေ့မမှန် ပင်မသန် သီးနှံမအောင်ရာ။ (၄) တစ်ချို့က ကုသိုလ်အကျိုးပေးကောင်းခိုက် ဇိမ်ခံနေပြီး ကုသိုလ်ဆက်မပြုပါဘူး၊ မပြုတော့ အဲဒီကုသိုလ် အားနည်းလာခိုက်မှာ အကုသိုလ်အကျိုးပေးခွင့် ရသွားနိုင်ပါတယ်။ အကုသိုလ်အကျိုးပေးခွင့် ရသွားရင်လည်း ကုသိုလ်ဘက် ပြန်လည်ဖို့ မလွယ်တော့ပါဘူး။ အကုသိုလ်ကံကြောင့် တိရိစ္ဆာန်ဖြစ်သွားတဲ့အခါ နိုင်ရာစားဘဝမှာ ကုသိုလ်တွေ ဘယ်လိုလုပ်နိုင်ပါ့မလဲ။ ငရဲကျသွားသူဟာလည်း အဲဒီအကုသိုလ်ကံ ကုန်လို့ ငရဲကလွတ်ပြီး လူဖြစ်တဲ့အခါမှာလည်း ကုသိုလ်လုပ်ဖို့ မလွယ်ကူတဲ့ ဘဝအခြေအနမျိုး ဖြစ်နေတတ်ပြန်ပါတယ်။ မရှိလို့ မလှူ၊ မလှူလို့မရှိ။ အူမ မတောင့်တော့ သီလမစောင့်နိုင်၊ သီလမစောင့်တော့ အူမ မတောင့်နိုင်၊ ဘာဝနာလည်း မပွားနိုင်။ ဒါန၊ သီလ လည်း မရှိတော့ အပါယ်ထပ်ကျပြန်ရော။ အပါယ်က လွတ်လို့ လူပြန်ဖြစ်တော့လည်း ကုသိုလ်လုပ်ဖို့ ခက်နေပြန်ရော။ ဒီလိုနှင့် အကုသိုလ်တွေပဲ ဆက်လုပ်မိပြီး အကုသိုလ်စက်ဝန်းကြီး လည်ပတ်နေပါတော့တယ်။ မကောင်းမှုအကုသိုလ်ကို (တစ်ကြိမ်တစ်ခါ မလိမ္မာလို့) ပြုလုပ်မိသူဟာ ထပ်ခါထပ်ခါ ဆက်မလုပ်သင့်ပါဘူး။ မကောင်းမှုအကုသိုလ် ပြုလုပ်ချင်တဲ့ ဆန္ဒဆိုးကိုလည်း မဖြစ်စေသင့်ပါဘူး။ မကောင်းမှုတွေ တိုးပွားလာတာဟာ ဆင်းရဲခြင်းရဲ့ အကြောင်းရင်းဖြစ်လို့ပါပဲ။ (ဓမၼပဒ - ၁၁၇) အကုသိုလ်စက်ဝန်းကြီးကို ရပ်တန့်ချင်ရင်တော့ မရှိလည်း လှူပါ။ တတ်စွမ်းသမျှပေါ့။ လူ့ဘဝမှာ လှူချင်စိတ်ရှိရင်၊ လှူတတ်ရင် ပိုက်ဆံမရှိလည်း လှူလို့ရပါတယ်။ အဓိကကတော့ သဒ္ဓါ၊ သတိနှင့် မေတ္တာရှိနေရင် လှူတတ်လာပါတယ်။ လှူရင်းနှင့် ရှိလာပါလိမ့်မယ်။ လှူလို့ရှိ၊ ရှိလို့လှူ ဒီလို ကုသိုလ်စက်ဝန်းကြီး လည်ပတ်အောင်လုပ်ရပါမယ်။ သီလအနေနှင့်လည်း အူမ မတောင့်လည်း သီလအရင်စောင့်လိုက်ပါ။ သီလစောင့်ရင်းနှင့်ပဲ အချိန်ကြာလာတဲ့အခါ၊ စမ်းသပ်မှုတွေကို ကျော်ဖြတ်ပြီးတဲ့အခါ အူမ တောင့်လာပါလိမ့်မယ်။ ဟုတ်ပါတယ်။ လူတွေက ကိုယ်ကျင့်သီလ ကောင်းမွန်သူတွေကို လိုက်ရှာနေကြတာပါ။ စိတ်ချလက်ချ ပေါင်းသင်းနိုင်တဲ့သူကို ရှာနေကြတာပါ။ သီလပျက်တဲ့သူတွေ များတဲ့အချိန်မှာ သီလစောင့်သူတွေဟာ ရှားပါးအဖိုးတန်လှပါတယ်။ ကိုယ်ကျင့်သီလ ကောင်းတယ်လို့ ယုံကြည်ရမှု တစ်ခုတည်းနှင့်ပဲ ထမင်းမငတ်တော့တဲ့အခြေအနေမျိုး အနည်းဆုံးတော့ ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။ သီလစောင့်လို့ အူမတောင့်၊ အူမတောင့်လို့ သီလစောင့်၊ ရှိလို့လှူ၊ လှူလို့ ရှိ ဆိုတဲ့ ကုသိုလ်စက်ဝန်းကြီး လည်ပတ်နိုင်ပါတော့တယ်။ အစပိုင်း အရှိန်မရသေးခင်တော့ ခက်ခဲပင်ပန်းနေမှာပါပဲ။ နောက်ပိုင်း ကုသိုလ်စက်ဝန်းကို အရှိန်အဟုန်နှင့် လည်ပတ်နိုင်သွားတဲ့အခါ လွယ်ကူသက်သာသွားမှာပါ။ ကောင်းမှုကုသိုလ်ကို ပြုလုပ်အားထုတ်သူဟာ ထပ်ခါထပ်ခါ ဆက်လုပ်သင့်ပါတယ်။ (စိတ်အစဉ်ကို ကြည်လင်စေတတ်) ကုသိုလ်မြတ် ပြုလုပ်ချင်တဲ့ ဆန္ဒမွန်ကိုလည်း ဖြစ်စေသင့်ပါတယ်။ ကောင်းမှုတွေ တိုးပွားလာတာဟာ ချမ်းသာခြင်းရဲ့ အကြောင်းရင်းဖြစ်လို့ပါပဲ။ (ဓမၼပဒ - ၁၁၈) (၅) ဒါနဘာခက်သလဲကွယ့် --- အလှူဒါနပြုလိုသူများအတွက် လှူစရာတွေက ပေါလှဘိသည်။ ၁၂၆၇-ခုနှစ်၊ ပြာသိုလတွင် ရဟန္တာဟုကျော်ကြားသော ဘုန်းတော်ကြီး ဦးသီလသည် ရွှေကျင်မြို့၌ သိမ်သမုတ် ကြွတော်မူ၏။ ထိုစဉ် တောင်ပေါ်မှ ကရင်ကြီး ငါးယောက် ကန်တော့ပွဲ ကိုယ်စီနှင့် လာရောက်ဖူးမြော်ကြသည်။ ဘုန်းတော်ကြီး။ ။ မင်းတို့တောင်ပေါ်မှာ ချမ်းသာတဲ့လူ ပေါကြရဲ့လား။ ဒကာများ။ ။ မပေါပါ အရှင်ဘုရား။ ဆင်းရဲတဲ့လူတွေပဲ များပါတယ်။ ဘုန်းတော်ကြီး။ ။ ရေမိုးကော ပြည့်စုံကြရဲ့လားကွဲ့။ ဒကာများ။ ။ ပြည့်စုံပါတယ်ဘုရား၊ ရေလည်း အင်မတန်ကောင်းပါတယ်။ ဘုန်းတော်ကြီး။ ။ အိမ်း..ဒါဖြင့် နေရာကျသားပဲ၊ မင်းတို့ဆင်းရဲတဲ့ ကရင်ဒကာတွေ ပိုက်ဆံမကုန်ဘဲနဲ့ ကုသိုလ်ရအောင် ဘုရားကို နေ့တိုင်းရေတစ်ခွက် တစ်ခွက်လှူကြ ကြားလား။ ဒကများ။ ။ မှန်ပါ့ အရှင်ဘုရား။ ဘုန်းတော်ကြီး။ ။ ဒါန ဘာခက်သလဲကွယ့်။ ပန်းမပွင့်တဲ့အခါမျိုး သစ်ခက်သစ်ညွန့်ကလေးတွေ ချိုးပြီးလှူ၊ ဖယောင်းတိုင် မ၀ယ်နိုင်တဲ့အခါ ကောက်ရိုးတွေစည်းပြီး ဘုရားကို မီးပူဇော်ကြ။ ကဲ...ကဲ ငါးပါးသီလ ယူပြီး ပြန်ကြ။ မကြားစဖူး တရားထူးကို ကြားနာရသဖြင့် ဒကာများ ၀မ်းသာမဆုံး ရှိကြလေ၏။ တန်ခိုးအဘိညာဉ်ဖြင့် လက်တွေ့ သိမြင်တော်မူကြသော သူတော်ကောင်းကြီးများက လူတိုင်း ချမ်းသာစေလိုသော စေတနာဖြင့် မလုပ်တတ်စရာလည်း မရှိရအောင် ညွှန်ပြတော်မူခြင်း ဖြစ်သည်။ မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ သာသနာတော်သည် အလွန်ပွင့်လင်း၏။ လိုက်နာကျင့်သုံးရမည့် လမ်းစဉ်ကလည်း လွယ်ကူလွန်းလှသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ရိုးရိုးရှင်းရှင်းကလေးပင်တည်း။ အရိုးခံကြီးပင်တည်း။ တကယ်ယုံကြည်၍ အဟုတ်လုပ်နိုင်မှုသာ အရေးကြီး၏။ ခြံစည်းရိုးတွင် အလေ့ကျ ပေါက်နေသော ပန်းတစ်ပွင့်ဖြင့်လည်း နိဗ္ဗာန်ရောက်စေနိုင်၍ နတ်ပြည်လောက်ကိုမူ အသာကလေးပင်တည်း။ (လိပ်ဆူးရွှေပန်းနတ်သမီး စသည်ကို ထောက်ပါ။) (ဓမ္မစရိယဦးဌေးလှိုင်၏ ရတနာသုံးပါးကျေးဇူး စာအုပ်မှ) (၆) မယဉ်ကျေးသော သူတို့ကို ယဉ်ကျေးအောင် ဆုံးမတော်မူတတ်သော၊ ကြီးသော လုံ့လရှိသော၊ သတ္တဝါအားလုံးတို့၏ ချမ်းသာကို ဆောင်တော်မူတတ်သော မြတ်စွာဘုရားကို ပူဇော်ရသည်ရှိသော် အမြိုက်နိဗ္ဗာန်တည်းဟူသော ဥစ္စာကို ရလတ္တံ့ (ဟု ဤသို့ ကြံ၏)။ ဤသို့ ကြံပြီး၍ ငါသည် မိမိစိတ်ကို ကြည်လင်စေ၏၊ ထိုအခါ သုံးပွင့်သော ကြာနီပန်းတို့ကို ယူ၍ ကောင်းကင်၌ ပစ်လွှင့်မြှောက်တင်၏။ --- တဲ့။ တိပဒုမိယမထေရ်လောင်းလျာ ပန်းတော်ဆက်ဟာ ပဒုမုတ္တရမြတ်စွာဘုရားကို ကြာပန်းလှူတဲ့အခါ တခြားဆုတွေ မတောင်းပါဘူး။ ငြိမ်းအေးရာ အမြိုက်နိဗ္ဗာန်ကိုပဲ ရည်မှန်းပြီး လှူဒါန်းတာပါ။ ငြိမ်းအေးသူကို ကြည်ညိုလေးစားအားကျလို့ ငြိမ်းအေးရာကိုသာ ရည်မှန်းတာပါ။ ဒါပေမယ့် နတ်ချမ်းသာ၊ လူချမ်းသာ၊ သိကြားမင်းစည်းစိမ်၊ စကြဝတေးမင်းစည်းစိမ် တို့ကို မရည်မှန်းလည်း ခံစားရတာပါပဲ။ ကုသိုလ်ကောင်းမှု ပြုလုပ်တဲ့အခါ အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်တဲ့ နိဗ္ဗာန်ကိုသာ ရည်မှန်းနိုင်ရင် ကျန်တဲ့ လောကီစည်းစိမ်ချမ်းသာတွေဟာ ဆုမတောင်းလည်း ဘေးထွက်ကောင်းကျိုးအနေနှင့် ပြည့်စုံမှာပါပဲ။ ဥပမာ - ရှင်ဘုရင်ဆုကိုတောင်းသူဟာ ရွာစားမြို့စားဆုကို တောင်းစရာမလိုတဲ့သဘောပါပဲ။ ပန်းတော်ဆက်ဟာ ပန်းသုံးပွင့်လှူတယ်ဆိုပေမယ့် တကယ်တမ်းကတော့ ရှင်ဘုရင်ဆီ ပန်းဆက်သရင် ရရှိမယ့် ရာထူးနှင့် ရွှေငွေဆုလာဘ်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး လှူတဲ့သဘောဖြစ်ပါတယ်။ ရာထူးစည်းစိမ်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး လှူရဲတဲ့၊ မြတ်ဗုဒ္ဓအပေါ်မှာ ထားရှိတဲ့ သူရဲ့ သဒ္ဓါတရားဟာ အံ့သြချီးကျူးစရာပါ။ ဒီနေရာမှာ ကဗျာဆရာကြီး တဂိုးရေးဖွဲ့တဲ့ "ကြာပန်းအလှူ" ကို အကျဉ်းချုပ်ပြန်ပြောပါရစေ - နှင်းရိုက်တဲ့အတွက် ကြာပန်းတွေ ကြွေပျက်သွားကြပါတယ်။ ဥယျာဉ်မှူးသုဒဟာ သူ့ရေကန်မှာကျန်ရှိနေတဲ့ တစ်ပွင့်တည်းသော ကြာဖြူပန်းကို စျေးကောင်းကောင်းနှင့်ရောင်းဖို့ နန်းတော်ဆီလာခဲ့ပါတယ်။ လမ်းမှာ ကုန်သည် တစ်ယောက်နှင့် တွေ့ပါတယ်။ "သိပ်လှတဲ့ ကြာပန်းကြီးပဲ။ မြတ်ဗုဒ္ဓကို ကပ်လှူပူဇော်မယ်။ အဲ့ကြာပန်းရဲ့ တန်ဖိုးပြောပါ" သုဒက ရွှေဒင်္ဂါးတစ်ပြားတောင်းပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ဘုရင်မင်းမြတ်ဟာ မြတ်ဗုဒ္ဓကို ဖူးမြော်ဖို့ နန်းတော်က ထွက်ခွာလာပါတယ်။ ဘုရင်က ကြာပန်းကို မြင်သွားတဲ့အခါ "မြတ်ဗုဒ္ဓကို ကြာပန်းလှူမယ် ။ ငါဝယ်မယ်။ အဲ့ကြာပန်း ဘယ်လောက်တန်သလဲ။" သုဒက ပြန်ဖြေပါတယ်။ "ကုန်သည်ဆီ ရွှေဒင်္ဂါးတစ်ပြားနှင့် ရောင်းပြီးပါပြီ အရှင်မင်းကြီး" "ငါက ရွှေဒင်္ဂါးဆယ်ပြားပေးမယ်။" ဘုရင်က မိန့်ပါတယ်။ "ကျွန်တော်မျိုး ရွှေဒင်္ဂါး အပြားနှစ်ဆယ်ပေးပြီး ဝယ်ပါရစေ" ကုန်သည်က ဆိုပါတယ်။ ဒီလိုနှင့် ကြာပန်းတန်ဖိုး အဆမတန်မြင့်တက်သွားပါတယ်။ ဒီအခါ ဥယျာဉ်မှူး သုဒက တွေးပါတယ်။ "သူတို့ဟာ မြတ်ဗုဒ္ဓကို ကပ်လှူဖို့ရာ ကြာပန်းတန်ဖိုးကို များများပေးဝယ်ကြတယ်။ တကယ်လို့ မြတ်ဗုဒ္ဓဆီကို ငါကိုယ်တိုင်သွားရင် သူ့တို့ပေးတဲ့ တန်ဖိုးထက် ပိုရနိုင်မှာပဲ။" "ကျွန်တော်မျိုးကို ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ။ ဒီကြာပန်းကို မရောင်းတော့ပါဘူး။" လက်အုပ်ချီတောင်းပန်ရင်း သုဒက ပြောလိုက်ပါတယ်။ ပြီးတော့ မြတ်ဗုဒ္ဓရှိရာဆီ အသားကုန် ပြေးလာခဲ့ပါတော့တယ်။ ကျက်သရေမင်္ဂလာရှိလှတဲ့ မြတ်ဗုဒ္ဓဟာ တည်ကြည်ငြိမ်သက် ငြိမ်းအေးစွာ ထိုင်နေတော်မူပါတယ်။ သုဒဟာ မြတ်ဗုဒ္ဓကို ဖူးမြင်ရတဲ့အခါ အံ့သြလွန်းလို့ ကျောက်ရုပ်လို ရပ်နေမိပါတယ်။ တော်တော်ကြာတဲ့အထိ စကားလည်း မပြောနိုင်၊ လှုပ်လည်း မလှုပ်နိုင်ဖြစ်နေပါတယ်။ ( ဒီလောက် ငြိမ်းချမ်းတဲ့၊ ဒီလို ကျက်သရေရှိတဲ့၊ မေတ္တာကရုဏာပြည့်ဝတဲ့သူကို မမြင်ဖူးသေးဘူးလေ။ ) အဲ့ဒီနောက်မှာတော့ သုဒဟာ မြတ်ဗုဒ္ဓရဲ့ ခြေတော်ရင်းမှာ ဝမ်းလျားမှောက်ရင်း ကြားပန်းကို အမြတ်တနိုး ဆက်ကပ်လှူဒါန်းလိုက်ပါတယ်။ "ချစ်သား၊ လိုတဲ့ဆုတောင်းပါ" မြတ်ဗုဒ္ဓက ပြုံးရင်း မိန့်တော်မူပါတယ်။ အဲဒီအခါ သုဒက အားရဝမ်းသာ လျှောက်ထားတောင်းဆိုလိုက်ပါတယ်။ "တခြား ဘာကိုမျှ မလိုချင်ပါဘုရား။ အရှင်ဘုရားရဲ့ ခြေဖဝါးတော်အောက်က မြူမှုန်တစ်ပွင့်ကိုပဲ ပေးသနားတော်မူပါ ဘုရား" "lotus offering" by Rabindranath Tagore (၇) တိပဒုမိယမထေရ်လောင်းလျာ ပန်းတော်ဆက်ဟာ ပဒုမုတ္တရမြတ်စွာဘုရားကို ကြာပန်းသုံးပွင့် လှူခွင့်ရတာဟာ ရှေးကောင်းမှုရှိလည်းရှိလို့ပါ။ "ပဒုမုတ္တရမြတ်စွာဘုရားသည် ငါ၏ ရှေးကောင်းမှုကို ဟောကြားစဉ် တစ်သိန်းသော သတ္တဝါတို့၏ သစ္စာလေးပါးတရားကို သိခြင်းသည် ဖြစ်၏ "--- တဲ့ ။ ပန်းတော်ဆက်ရဲ့ ကြားပန်းသုံးပွင့် လှူခွင့်ရတဲ့ ရှေးကောင်းမှုနှင့် ပတ်သက်ပြီး ပဒုမုတ္တရမြတ်စွာဘုရားက တရားဟောတော်မူတဲ့အခါ တရားနာပရိသတ် တစ်သိန်းလောက် သစ္စာလေးပါးကို သိမြင်ကြပါတယ်တဲ့။ တစ်ကယ်တော့ တို့တတွေလည်း မြတ်ဗုဒ္ဓကို ပန်းလေးလှူခွင့်ရတာကိုက ကိုယ့်ရဲ့ ကုသိုလ်ကံက ကြီးမားလွန်းလို့ပါ။ ပန်းလှူခွင့်ရတာကို သာမန်လို့ မထင်လိုက်ပါနဲ့။ ဒီလိုပန်းလှူခွင့်ရတယ်ဆိုတာကိုက ရှေးအတိတ်က ကုသိုလ်ကံ၊ ပါရမီတွေ ရှိနေခဲ့လို့ပါပဲ။ ဗုဒ္ဓဆိုတဲ့အသံကို ကမ္ဘာပေါင်းများစွာကြာမှ ကြားရတတ်တာပါ။ ဒါကို သိနားလည်ပြီး ဝမ်းသာပီတိနှင့် ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေ ဆက်လုပ်ဆောင်ကြပါစို့ - သဒ္ဓါ ဗီဇံ - သဒ္ဓါတရားသည် မျိုးစေ့မည်၏။ (သုတ္တ၊ ကသိဘာရဒွါဇသုတ်) သဒ္ဓါ ဗန္ဓတိ ပါထေယျံ - လမ်းစာရိက္ခာကို သဒ္ဓါတရားဖြင့် ထုပ်ဖွဲ့၏။ (ဒေဝတာသံယုတ်၊ ပါထေယျသုတ်) သဒ္ဓီဓ ဝိတ္တံ ပုရိသဿ သေဋ္ဌံ။ သဒ္ဓါယ တရတိ သြဃံ။ ယောက်ျား၏မြတ်သောဥစ္စာဟူသည် သဒ္ဓါတရားပင်တည်း။ သဒ္ဓါတရားဖြင့် သြဃလေးဖြာ သံသရာကို ကူးမြောက်နိုင်၏။ (သုတ္တ၊ အာဠာဝကသုတ်) အရှင်ဉာဏဝရ(ပါရမီ) အောင်သိဒ္ဓိမင်းကျောင်း၊ ကျွဲပွဲမြို့၊ တောင်ငူ စာကိုး ၁။ ထေရာပဒါန်ပါဠိတော်မြန်မာပြန် (ဆဋ္ဌမူ) ၂။ သုတ္တနိပါတ်ပါဠိတော်မြန်မာပြန် (ဆဋ္ဌမူ) ၃။ သဂါထာဝဂ္ဂ သံယုတ်ပါဠိတော်မြန်မာပြန် (ဆဋ္ဌမူ) ၄။ ထေရအပဒါန်ဝတ္ထုတော်ကြီး - အရှင်ဓမ္မဿာမီဘိဝံသ ၅။ ဝိစိကြဝန္ဒနာဘုရားရှိခိုး - ပထမရွှေကျင်ဆရာတော်ကြီး ၆။ ဗုဒ္ဓဓမ္မပြဿနာများ(၄) - ဓမ္မဒူတဆရာတော်ကြီး အရှင်ပညာဇောတ ၇။ ရတနာသုံးပါးကျေးဇူး - ဓမ္မာစရိယဦးဌေးလှိုင် ၈။ "Lotus offering" by Tagore (မောင်ပေါ်ထွန်း ဘာသာပြန်) ၉။ ဓမ္မပဒအဖော်မွန် - အရှင်ဉာဏဝရ(ပါရမီ) ဓမ္မဒူတ ဘာသာရေးမဂ္ဂဇင်း အမှတ်(၇၅) ဇူလိုင်လ၊ ၂၀၁၇ ဓမ္မဒါန ကူးယူ ပူဇော်မျှဝေပါသည် ။ ကွာသုံးပှငျ့မထရျေအကွောငျး ။ (၁) လှနျခဲ့သော ကမ်ဘာတဈသိနျးထကျက ပဒုမုတ်တရမွတျစှာဘုရား ပှငျ့တောျမူခြိနျ ----။ ပနျးတောျဆကျတဈယောကျဟာ ရှငျဘုရငျကို ဆကျသဖို့ ပနျးတှေ ယူလာပါတယျ။ လမျးခရီးမှာ ပဒုမုတ်တရမွတျစှာဘုရားနှငျ့ သံဃာတောျအပေါငျးကို ဖူးတှေ့ရပါတယျ။ ကိလသောမွူအညဈအတှေးတှေ ကငျးဝေးဖွူစငျလို့ ငွိမျးအေးတဲ့ ယဉျကြေးတဲ့ ကကြျသရမေငျ်ဂလာအဖွာဖွာနှငျ့ ပွည့ျစုံတောျမူတဲ့ မွတျဗုဒ်ဓကို ဖူးမွငျရတဲ့အခါ ကွညျညို မွတျနိုးတဲ့စိတျတှေ တဖှားဖှားပေါျပေါကျလာပါတယျ။ "ငါဟာ ဒီပနျးတှကေို မငျးကွီးကို ဆကျသရငျ မွို့စား၊ ရှာစား၊ ရှှငှေေဥစ်စာ ဆုတောျလာဘျတောျတှေ ရမှာပဲ။ ဒါတှဟော တဈကယျတမျးစဉျးစားကွညျ့ရငျ ဘာမှ ထူးခွားတာမဟုတျဘူး။ မငျးကွီးကို ဆကျသမယျ့အစား မွတျဗုဒ်ဓကို ပနျးတှနှေငျ့ ပူဇောျပွီး ငွိမျးအေးရာ နိဗ်ဗာနျဆိုတဲ့ မွတျဆုမှနျကိုပဲ ယူတော့မယျ။" ဒီလိုတှေးမိပွီး သဒ်ဓါတရားတှေ၊ ကွညျလငျတဲ့စိတျတှေ မြားစှာ ဖွဈပေါျလာပါတယျ။ သူယူလာတဲ့ ပနျးတှထေဲက လှပမှနျမွတျတဲ့ ပဒုမ်မာကွာပနျးနီသုံးပှငျ့ကို မွတျဗုဒ်ဓဆီကို ပဈလှှတျမွှောကျတငျပွီး အမွတျတနိုး ပူဇောျလိုကျပါတယျ။ အဲဒီကွာပနျးနီကွီး သုံးပှငျ့ဟာ မွတျဗုဒ်ဓဘကျကို မကြျနှာမူပွီး မွတျဗုဒ်ဓရဲ့ဦးခေါငျးတောျထကျမှာ (သကျရှိသဖှယျ)ပြံဝဲတညျနပေါတယျ။ အဲဒါကို မွငျကွရတဲ့ လူအပေါငျး နတျအပေါငျးဟာ အံ့သွဝမျးသာ ခြီးကြူးကွှေးကွောျကွပါတယျ။ တိပဒုမိယမထရျေလောငျးလြာ ပနျးတောျဆကျဟာ အဲ့ဒီကုသိုလျကောငျးမှုကို အခွပွေုပွီး ကုသိုလျကောငျးမှုတှေ အဆငျ့ဆငျ့ ဆကျလုပျဆောငျနိုငျခဲ့တဲ့အတှကျ အဲဒီအခြိနျကစလို့ ကမ်ဘာတဈသိနျးကာလပတျလုံး လူခမြျးသာ၊ နတျခမြျးသာတို့ကိုသာ ခံစားခဲ့ရပါတယျ။ အပါယျလေးပါးကို မကရြောကျခဲ့ရပါဘူး။ အခု ဂေါတမမွတျစှာဘုရားရှငျ လကျထကျတောျမှာတော့ ပဋိသမ်ဘိဒါ(၄)ပါး၊ အဘိညာဉျ(၆)ပါးတို့နှငျ့ ပွည့ျစုံတောျမူတဲ့ ရဟန်တာအရှငျမွတျကွီးတဈဆူ ဖွဈတောျမူပါတယျ။ အရှငျမွတျဟာ ရှေးဘဝတှကေ ကငြျ့ကွံအားထုတျ ပွုလုပျခဲ့ဖူးတဲ့ ပါရမီအကငြျ့တှကေို ပုဗ်ဗနေိဝါသအဘိညာဉျနှငျ့ ဆငျခွငျကွည့ျရှုပွီး အတိတျဖွဈစဉျကို ပွနျလညျဟောကွားတောျမူပါတယျ။ "ဤဘဒ်ဒကမ်ဘာမှ ကမ်ဘာတဈသိနျးထကျ၌ (ပဒုမုတ်တရ) မွတျစှာဘုရားကို ပူဇောျခဲ့ရသော အခါမှစ၍ အပါယျလေးပါး လားရသညျကို မသိစဖူးပေ။ ဤသို့ ဖွဈရခွငျးသညျ ပဒုမ်မာကွာသုံးပှငျ့ကို လှူဒါနျးရခွငျး၏ အကြိုးပတေညျး။ " တိပဒုမိယတ်ထရေအပဒါနျ (တိပဒုမ = သုံးပှငျ့သော ပဒုမ်မာကွာပနျး) (၂) မွတျဗုဒ်ဓကို ကွာပနျးသုံးပှငျ့လှူတာနှငျ့ ကမ်ဘာတဈသိနျးကာလပတျလုံး အပါယျမကတြာလဲ။ ပနျးလှူရုံနှငျ့ ဘာလို့ ဘဝမြားစှာ ကောငျးကြိုးခမြျးသာ ခံစားရတာလဲ။ မွတျဗုဒ်ဓကို ဖူးမွငျရခိုကျ သဒ်ဓါတရားဖွဈခိုကျမှာ မိမိမှာ တဈခွားလှူစရာမရှိတော့ ရရာပနျးကို လှူလိုကျပါတယျ။ မွတျဗုဒ်ဓက အလှူရှငျစတေနာကို စောငျ့ရှောကျသောအားဖွငျ့ ကွညျညိုဖှယျဖွဈအောငျ အသုံးခပြွတယျ။ အလှူရှငျမှာ ကွညျညိုသဒ်ဓါအား ကောငျးသထကျကောငျး၊ ပှားသသညျထကျ ပှားလာပါတယျ။ အဲဒီအလှူကို တဈသကျလုံး မမေ့တော့ပါဘူး။ မကြျစိထဲမွငျယောငျနပေါတယျ၊ စိတျကူးတိုငျး ပေါျနပေါတယျ။ သခေါနီးမှာလညျး ဒီအာရုံနှငျ့ သတေော့ ကောငျးရာသုဂတိသို့ ရောကျသှားပါတယျ ။ ငါဟာ ဒီလောကျကွီးကယြျတဲ့ စညျးစိမျ ခမြျးသာတှေ ဘယျကုသိုလျကွောငျ့ ရတာလဲလို့ ပွနျကွညျ့တော့ သူပွုထားတဲ့ကုသိုလျ ပနျးတဈပှငျ့လှူရတာကို သိမွငျတယျဆိုပါတော့။ အနညျးငယျ ပနျးတဈပှငျ့လေးလှူရတဲ့ ကုသိုလျကောငျးမှုကတောငျမှ ဒီလောကျကွီးကယြျတဲ့ စညျးစိမျခမြျးသာတှပေေးတယျဆိုရငျ ဒီထကျကွီးကယြျတဲ့ ကုသိုလျကောငျးမှုတှဆေိုရငျ အဘယျဆိုဖှယျရာ ရှိပါ့မလဲလို့ စဉျးစားမိပွီး အဲဒီသုဂတိဘုံမှာ ကုသိုလျတှကေို ဆကျလကျလုပျပါတယျ။ ပနျးတဈပှငျ့အလှူကနပွေီး သုဂတိဘုံရောကျ၊ သုဂတိဘုံမှာ သူတောျကောငျးတှနေဲ့တှေ့၊ သူတောျကောငျးတရား နာကွားအားထုတျခွငျးစတဲ့ ကုသိုလျတှေ အဆကျဆကျပွုတော့ ကုသိုလျအားကောငျးသှားပါတယျ။ ကုသိုလျအကြိုးပေးခိုကျ ဆကျပွီးတော့ ကုသိုလျပွုဖို့ အရေးကွီးလှပါတယျ။ ကုသိုလျတဈခုခုနှငျ့ သုဂတိဘုံ ရောကျသှားသူဟာ ကုသိုလျတှဆေကျပွုတော့၊ ကုသိုလျတှေ ထပျပွုတော့ အပါယျမကရြတော့ဘဲ ဘဝပေါငျးမြားစှာ လူနတျစညျးစိမျခံစားပွီး ပါရမီပွည့ျတဲ့အခါ နိဗ်ဗာနျရောကျရပါတယျ။ အခွားကုသိုလျတှေ အမြားကွီးဖွဈပမေယျ့ အရငျးပွုရာ၊ မြိုးစေ့စကရြာ၊ အဓိက အခွတေညျရာ ကုသိုလျကြေးဇူးက ကွီးမားလှနျးလို့ အဲဒီကုသိုလျ တဈခုတညျးကိုပဲ ဖောျပွတဲ့သဘောပါပဲ။ အဲဒီကုသိုလျကို အကွောငျးပွုပွီး နောကျဖွဈတဲ့ ဒါန၊ သီလ၊ ဘာဝနာကုသိုလျတှကေို ဖောျမပွတော့ပါဘူး။ နောကျတဈခုက ကုသိုလျရှငျဟာ သူ့အကွောငျးသူ ပွနျဟောပွောတဲ့အခါ သူအနှဈသကျဆုံး၊ အမွတျနိုးဆုံး၊ အမှတျတရအဖွဈဆုံး ကုသိုလျတဈခုကိုပဲ ပွောပွတာလညျး ဖွဈနိုငျပါတယျ။ ဥပမာ - တိပဒုမိယမထရျေဆိုရငျ ကနြျတဲ့ကုသိုလျတှေ ရှိပမေယျ့ မွတျဗုဒ်ဓကို ကွာသုံးပှငျ့လှူတဲ့အကွောငျးပဲ ပွနျပွောပွခဲ့ပါတယျ။ ဒါကွောငျ့ တို့တတှမှောလညျး အနှဈသကျ၊ အမွတျနိုးဆုံး၊ အမှတျတရအဖွဈဆုံး ကုသိုလျတဈခုခု ရှိထားသငျ့ပါတယျ။ အဲဒီကုသိုလျကိုလညျး ထပျကာထပျကာ သတိရပွီး ကုသိုလျတှေ ဆကျကာဆကျကာ ပွုလုပျနိုငျဖို့ အရေးကွီးလှပါတယျ။ (၃) ပထမရှှကေငြျဆရာတောျကွီးပူဇောျထားတဲ့ ဝိစိတွဝန်ဒနာဘုရားရှိခိုး ဂါထာအမှတျ(၄၅)မှာပါတာကတော့ - ဧကနောပိ ဝါ ပုပ်ဖနေ၊ အမဟဂ်ဃနေ ကနေ ဝါ၊ ဧကဝါရမ်ပိ ပူဇနေ်တော၊ သုခိတောဝ ဘဝါဘဝေ၊ ဧဒိ ံဇာနံ ဘိသမ်ဗုဒ်ဓံ၊ ကော သက်ကာ န ပူဇတေဝေ။ ရှှဘေုနျးတောျရှငျ - အရှငျမွတျဘုရားကို၊ အဖိုးမြားစှာ မထိုကျတနျသော ပနျးတဈပှငျ့ဖွငျ့လညျးကောငျး၊ ရတေဈလုံးဖွငျ့လညျးကောငျး၊ တဈကွိမျမြှသောျလညျး ပူဇောျမိသူသညျ၊ ဘဝမြားစှာ၌ အလှနျတရာ ခမြျးသာခွငျးသို့ ရောကျသညျသာလြှငျတညျး။ ဤသို့သောသဘာကို၊ ကြိုးကွောငျးထငျထငျ ဟုတျတိုငျးသိမွငျသညျရှိသောျ သမ်ဗုဒ်ဓသခငျ ကိုယျတောျအရှငျမွတျဘုရားကို အဘယျသူသညျ မပူဇောျဘဲနခွေငျးငှာ တတျကောငျးပါတော့အံ့နညျး။ တဲ့။ ဓမ်မဒူတဆရာတောျကွီးအရှငျပညာဇောတ ရဲ့ အောကျပါလငျ်ကာလေးကလညျး မှတျသားဖှယျကောငျးလှပါတယျ - ကုသိုလျတဈပါး အကြိုးမြား ယုံမှားမရှိရာ။ မြိုးစေ့တဈမှ ပငျမြားစှ ပေါကျရပုံပမာ။ မြိုးမှနျကနျက ပငျသနျရ ရကွသီးမြားစှာ။ မြိုးစေ့မမှနျ ပငျမသနျ သီးနှံမအောငျရာ။ (၄) တဈခြို့က ကုသိုလျအကြိုးပေးကောငျးခိုကျ ဇိမျခံနပွေီး ကုသိုလျဆကျမပွုပါဘူး၊ မပွုတော့ အဲဒီကုသိုလျ အားနညျးလာခိုကျမှာ အကုသိုလျအကြိုးပေးခှငျ့ ရသှားနိုငျပါတယျ။ အကုသိုလျအကြိုးပေးခှငျ့ ရသှားရငျလညျး ကုသိုလျဘကျ ပွနျလညျဖို့ မလှယျတော့ပါဘူး။ အကုသိုလျကံကွောငျ့ တိရိစ်ဆာနျဖွဈသှားတဲ့အခါ နိုငျရာစားဘဝမှာ ကုသိုလျတှေ ဘယျလိုလုပျနိုငျပါ့မလဲ။ ငရဲကသြှားသူဟာလညျး အဲဒီအကုသိုလျကံ ကုနျလို့ ငရဲကလှတျပွီး လူဖွဈတဲ့အခါမှာလညျး ကုသိုလျလုပျဖို့ မလှယျကူတဲ့ ဘဝအခွအေနမြိုး ဖွဈနတေတျပွနျပါတယျ။ မရှိလို့ မလှူ၊ မလှူလို့မရှိ။ အူမ မတောငျ့တော့ သီလမစောငျ့နိုငျ၊ သီလမစောငျ့တော့ အူမ မတောငျ့နိုငျ၊ ဘာဝနာလညျး မပှားနိုငျ။ ဒါန၊ သီလ လညျး မရှိတော့ အပါယျထပျကပြွနျရော။ အပါယျက လှတျလို့ လူပွနျဖွဈတော့လညျး ကုသိုလျလုပျဖို့ ခကျနပွေနျရော။ ဒီလိုနှငျ့ အကုသိုလျတှပေဲ ဆကျလုပျမိပွီး အကုသိုလျစကျဝနျးကွီး လညျပတျနပေါတော့တယျ။ မကောငျးမှုအကုသိုလျကို (တဈကွိမျတဈခါ မလိမ်မာလို့) ပွုလုပျမိသူဟာ ထပျခါထပျခါ ဆကျမလုပျသငျ့ပါဘူး။ မကောငျးမှုအကုသိုလျ ပွုလုပျခငြျတဲ့ ဆန်ဒဆိုးကိုလညျး မဖွဈစသေငျ့ပါဘူး။ မကောငျးမှုတှေ တိုးပှားလာတာဟာ ဆငျးရဲခွငျးရဲ့ အကွောငျးရငျးဖွဈလို့ပါပဲ။ (ဓမ္မပဒ - ၁၁၇) အကုသိုလျစကျဝနျးကွီးကို ရပျတနျ့ခငြျရငျတော့ မရှိလညျး လှူပါ။ တတျစှမျးသမြှပေါ့။ လူ့ဘဝမှာ လှူခငြျစိတျရှိရငျ၊ လှူတတျရငျ ပိုကျဆံမရှိလညျး လှူလို့ရပါတယျ။ အဓိကကတော့ သဒ်ဓါ၊ သတိနှငျ့ မတေ်တာရှိနရေငျ လှူတတျလာပါတယျ။ လှူရငျးနှငျ့ ရှိလာပါလိမျ့မယျ။ လှူလို့ရှိ၊ ရှိလို့လှူ ဒီလို ကုသိုလျစကျဝနျးကွီး လညျပတျအောငျလုပျရပါမယျ။ သီလအနနှေငျ့လညျး အူမ မတောငျ့လညျး သီလအရငျစောငျ့လိုကျပါ။ သီလစောငျ့ရငျးနှငျ့ပဲ အခြိနျကွာလာတဲ့အခါ၊ စမျးသပျမှုတှကေို ကြောျဖွတျပွီးတဲ့အခါ အူမ တောငျ့လာပါလိမျ့မယျ။ ဟုတျပါတယျ။ လူတှကေ ကိုယျကငြျ့သီလ ကောငျးမှနျသူတှကေို လိုကျရှာနကွေတာပါ။ စိတျခလြကျခြ ပေါငျးသငျးနိုငျတဲ့သူကို ရှာနကွေတာပါ။ သီလပကြျတဲ့သူတှေ မြားတဲ့အခြိနျမှာ သီလစောငျ့သူတှဟော ရှားပါးအဖိုးတနျလှပါတယျ။ ကိုယျကငြျ့သီလ ကောငျးတယျလို့ ယုံကွညျရမှု တဈခုတညျးနှငျ့ပဲ ထမငျးမငတျတော့တဲ့အခွအေနမြေိုး အနညျးဆုံးတော့ ဖွဈလာပါလိမျ့မယျ။ သီလစောငျ့လို့ အူမတောငျ့၊ အူမတောငျ့လို့ သီလစောငျ့၊ ရှိလို့လှူ၊ လှူလို့ ရှိ ဆိုတဲ့ ကုသိုလျစကျဝနျးကွီး လညျပတျနိုငျပါတော့တယျ။ အစပိုငျး အရှိနျမရသေးခငျတော့ ခကျခဲပငျပနျးနမှောပါပဲ။ နောကျပိုငျး ကုသိုလျစကျဝနျးကို အရှိနျအဟုနျနှငျ့ လညျပတျနိုငျသှားတဲ့အခါ လှယျကူသကျသာသှားမှာပါ။ ကောငျးမှုကုသိုလျကို ပွုလုပျအားထုတျသူဟာ ထပျခါထပျခါ ဆကျလုပျသငျ့ပါတယျ။ (စိတျအစဉျကို ကွညျလငျစတေတျ) ကုသိုလျမွတျ ပွုလုပျခငြျတဲ့ ဆန်ဒမှနျကိုလညျး ဖွဈစသေငျ့ပါတယျ။ ကောငျးမှုတှေ တိုးပှားလာတာဟာ ခမြျးသာခွငျးရဲ့ အကွောငျးရငျးဖွဈလို့ပါပဲ။ (ဓမ္မပဒ - ၁၁၈) (၅) ဒါနဘာခကျသလဲကှယျ့ --- အလှူဒါနပွုလိုသူမြားအတှကျ လှူစရာတှကေ ပေါလှဘိသညျ။ ၁၂၆၇-ခုနှဈ၊ ပွာသိုလတှငျ ရဟန်တာဟုကြောျကွားသော ဘုနျးတောျကွီး ဦးသီလသညျ ရှှကေငြျမွို့၌ သိမျသမုတျ ကွှတောျမူ၏။ ထိုစဉျ တောငျပေါျမှ ကရငျကွီး ငါးယောကျ ကနျတော့ပှဲ ကိုယျစီနှငျ့ လာရောကျဖူးမွောျကွသညျ။ ဘုနျးတောျကွီး။ ။ မငျးတို့တောငျပေါျမှာ ခမြျးသာတဲ့လူ ပေါကွရဲ့လား။ ဒကာမြား။ ။ မပေါပါ အရှငျဘုရား။ ဆငျးရဲတဲ့လူတှပေဲ မြားပါတယျ။ ဘုနျးတောျကွီး။ ။ ရမေိုးကော ပွညျ့စုံကွရဲ့လားကှဲ့။ ဒကာမြား။ ။ ပွညျ့စုံပါတယျဘုရား၊ ရလေညျး အငျမတနျကောငျးပါတယျ။ ဘုနျးတောျကွီး။ ။ အိမျး..ဒါဖွငျ့ နရောကသြားပဲ၊ မငျးတို့ဆငျးရဲတဲ့ ကရငျဒကာတှေ ပိုကျဆံမကုနျဘဲနဲ့ ကုသိုလျရအောငျ ဘုရားကို နေ့တိုငျးရတေဈခှကျ တဈခှကျလှူကွ ကွားလား။ ဒကမြား။ ။ မှနျပါ့ အရှငျဘုရား။ ဘုနျးတောျကွီး။ ။ ဒါန ဘာခကျသလဲကှယျ့။ ပနျးမပှငျ့တဲ့အခါမြိုး သဈခကျသဈညှနျ့ကလေးတှေ ခြိုးပွီးလှူ၊ ဖယောငျးတိုငျ မ၀ယျနိုငျတဲ့အခါ ကောကျရိုးတှစေညျးပွီး ဘုရားကို မီးပူဇောျကွ။ ကဲ...ကဲ ငါးပါးသီလ ယူပွီး ပွနျကွ။ မကွားစဖူး တရားထူးကို ကွားနာရသဖွငျ့ ဒကာမြား ၀မျးသာမဆုံး ရှိကွလေ၏။ တနျခိုးအဘိညာဉျဖွငျ့ လကျတှေ့ သိမွငျတောျမူကွသော သူတောျကောငျးကွီးမြားက လူတိုငျး ခမြျးသာစလေိုသော စတေနာဖွငျ့ မလုပျတတျစရာလညျး မရှိရအောငျ ညှှနျပွတောျမူခွငျး ဖွဈသညျ။ မွတျစှာဘုရားရှငျ၏ သာသနာတောျသညျ အလှနျပှငျ့လငျး၏။ လိုကျနာကငြျ့သုံးရမညျ့ လမျးစဉျကလညျး လှယျကူလှနျးလှသညျ။ တဈနညျးအားဖွငျ့ ရိုးရိုးရှငျးရှငျးကလေးပငျတညျး။ အရိုးခံကွီးပငျတညျး။ တကယျယုံကွညျ၍ အဟုတျလုပျနိုငျမှုသာ အရေးကွီး၏။ ခွံစညျးရိုးတှငျ အလေ့ကြ ပေါကျနသေော ပနျးတဈပှငျ့ဖွငျ့လညျး နိဗ်ဗာနျရောကျစနေိုငျ၍ နတျပွညျလောကျကိုမူ အသာကလေးပငျတညျး။ (လိပျဆူးရှှပေနျးနတျသမီး စသညျကို ထောကျပါ။) (ဓမ်မစရိယဦးဌေးလှိုငျ၏ ရတနာသုံးပါးကြေးဇူး စာအုပျမှ) (၆) မယဉျကြေးသော သူတို့ကို ယဉျကြေးအောငျ ဆုံးမတောျမူတတျသော၊ ကွီးသော လုံ့လရှိသော၊ သတ်တဝါအားလုံးတို့၏ ခမြျးသာကို ဆောငျတောျမူတတျသော မွတျစှာဘုရားကို ပူဇောျရသညျရှိသောျ အမွိုကျနိဗ်ဗာနျတညျးဟူသော ဥစ်စာကို ရလတ်တံ့ (ဟု ဤသို့ ကွံ၏)။ ဤသို့ ကွံပွီး၍ ငါသညျ မိမိစိတျကို ကွညျလငျစေ၏၊ ထိုအခါ သုံးပှငျ့သော ကွာနီပနျးတို့ကို ယူ၍ ကောငျးကငျ၌ ပဈလှှငျ့မွှောကျတငျ၏။ --- တဲ့။ တိပဒုမိယမထရျေလောငျးလြာ ပနျးတောျဆကျဟာ ပဒုမုတ်တရမွတျစှာဘုရားကို ကွာပနျးလှူတဲ့အခါ တခွားဆုတှေ မတောငျးပါဘူး။ ငွိမျးအေးရာ အမွိုကျနိဗ်ဗာနျကိုပဲ ရညျမှနျးပွီး လှူဒါနျးတာပါ။ ငွိမျးအေးသူကို ကွညျညိုလေးစားအားကလြို့ ငွိမျးအေးရာကိုသာ ရညျမှနျးတာပါ။ ဒါပမေယျ့ နတျခမြျးသာ၊ လူခမြျးသာ၊ သိကွားမငျးစညျးစိမျ၊ စကွဝတေးမငျးစညျးစိမျ တို့ကို မရညျမှနျးလညျး ခံစားရတာပါပဲ။ ကုသိုလျကောငျးမှု ပွုလုပျတဲ့အခါ အမွငျ့မွတျဆုံးဖွဈတဲ့ နိဗ်ဗာနျကိုသာ ရညျမှနျးနိုငျရငျ ကနြျတဲ့ လောကီစညျးစိမျခမြျးသာတှဟော ဆုမတောငျးလညျး ဘေးထှကျကောငျးကြိုးအနနှေငျ့ ပွည့ျစုံမှာပါပဲ။ ဥပမာ - ရှငျဘုရငျဆုကိုတောငျးသူဟာ ရှာစားမွို့စားဆုကို တောငျးစရာမလိုတဲ့သဘောပါပဲ။ ပနျးတောျဆကျဟာ ပနျးသုံးပှငျ့လှူတယျဆိုပမေယျ့ တကယျတမျးကတော့ ရှငျဘုရငျဆီ ပနျးဆကျသရငျ ရရှိမယျ့ ရာထူးနှငျ့ ရှှငှေဆေုလာဘျကို စှနျ့လှှတျပွီး လှူတဲ့သဘောဖွဈပါတယျ။ ရာထူးစညျးစိမျကို စှနျ့လှှတျပွီး လှူရဲတဲ့၊ မွတျဗုဒ်ဓအပေါျမှာ ထားရှိတဲ့ သူရဲ့ သဒ်ဓါတရားဟာ အံ့သွခြီးကြူးစရာပါ။ ဒီနရောမှာ ကဗြာဆရာကွီး တဂိုးရေးဖှဲ့တဲ့ "ကွာပနျးအလှူ" ကို အကဉြျးခြုပျပွနျပွောပါရစေ - နှငျးရိုကျတဲ့အတှကျ ကွာပနျးတှေ ကွှပေကြျသှားကွပါတယျ။ ဥယြာဉျမှူးသုဒဟာ သူ့ရကေနျမှာကနြျရှိနတေဲ့ တဈပှငျ့တညျးသော ကွာဖွူပနျးကို စြေးကောငျးကောငျးနှငျ့ရောငျးဖို့ နနျးတောျဆီလာခဲ့ပါတယျ။ လမျးမှာ ကုနျသညျ တဈယောကျနှငျ့ တှေ့ပါတယျ။ "သိပျလှတဲ့ ကွာပနျးကွီးပဲ။ မွတျဗုဒ်ဓကို ကပျလှူပူဇောျမယျ။ အဲ့ကွာပနျးရဲ့ တနျဖိုးပွောပါ" သုဒက ရှှဒေငျ်ဂါးတဈပွားတောငျးပါတယျ။ အဲဒီအခြိနျမှာ ဘုရငျမငျးမွတျဟာ မွတျဗုဒ်ဓကို ဖူးမွောျဖို့ နနျးတောျက ထှကျခှာလာပါတယျ။ ဘုရငျက ကွာပနျးကို မွငျသှားတဲ့အခါ "မွတျဗုဒ်ဓကို ကွာပနျးလှူမယျ ။ ငါဝယျမယျ။ အဲ့ကွာပနျး ဘယျလောကျတနျသလဲ။" သုဒက ပွနျဖွပေါတယျ။ "ကုနျသညျဆီ ရှှဒေငျ်ဂါးတဈပွားနှငျ့ ရောငျးပွီးပါပွီ အရှငျမငျးကွီး" "ငါက ရှှဒေငျ်ဂါးဆယျပွားပေးမယျ။" ဘုရငျက မိနျ့ပါတယျ။ "ကြှနျတောျမြိုး ရှှဒေငျ်ဂါး အပွားနှဈဆယျပေးပွီး ဝယျပါရစေ" ကုနျသညျက ဆိုပါတယျ။ ဒီလိုနှငျ့ ကွာပနျးတနျဖိုး အဆမတနျမွငျ့တကျသှားပါတယျ။ ဒီအခါ ဥယြာဉျမှူး သုဒက တှေးပါတယျ။ "သူတို့ဟာ မွတျဗုဒ်ဓကို ကပျလှူဖို့ရာ ကွာပနျးတနျဖိုးကို မြားမြားပေးဝယျကွတယျ။ တကယျလို့ မွတျဗုဒ်ဓဆီကို ငါကိုယျတိုငျသှားရငျ သူ့တို့ပေးတဲ့ တနျဖိုးထကျ ပိုရနိုငျမှာပဲ။" "ကြှနျတောျမြိုးကို ခှငျ့လှှတျတောျမူပါ။ ဒီကွာပနျးကို မရောငျးတော့ပါဘူး။" လကျအုပျခြီတောငျးပနျရငျး သုဒက ပွောလိုကျပါတယျ။ ပွီးတော့ မွတျဗုဒ်ဓရှိရာဆီ အသားကုနျ ပွေးလာခဲ့ပါတော့တယျ။ ကကြျသရမေငျ်ဂလာရှိလှတဲ့ မွတျဗုဒ်ဓဟာ တညျကွညျငွိမျသကျ ငွိမျးအေးစှာ ထိုငျနတေောျမူပါတယျ။ သုဒဟာ မွတျဗုဒ်ဓကို ဖူးမွငျရတဲ့အခါ အံ့သွလှနျးလို့ ကြောကျရုပျလို ရပျနမေိပါတယျ။ တောျတောျကွာတဲ့အထိ စကားလညျး မပွောနိုငျ၊ လှုပျလညျး မလှုပျနိုငျဖွဈနပေါတယျ။ ( ဒီလောကျ ငွိမျးခမြျးတဲ့၊ ဒီလို ကကြျသရရှေိတဲ့၊ မတေ်တာကရုဏာပွည့ျဝတဲ့သူကို မမွငျဖူးသေးဘူးလေ။ ) အဲ့ဒီနောကျမှာတော့ သုဒဟာ မွတျဗုဒ်ဓရဲ့ ခွတေောျရငျးမှာ ဝမျးလြားမှောကျရငျး ကွားပနျးကို အမွတျတနိုး ဆကျကပျလှူဒါနျးလိုကျပါတယျ။ "ခစြျသား၊ လိုတဲ့ဆုတောငျးပါ" မွတျဗုဒ်ဓက ပွုံးရငျး မိနျ့တောျမူပါတယျ။ အဲဒီအခါ သုဒက အားရဝမျးသာ လြှောကျထားတောငျးဆိုလိုကျပါတယျ။ "တခွား ဘာကိုမြှ မလိုခငြျပါဘုရား။ အရှငျဘုရားရဲ့ ခွဖေဝါးတောျအောကျက မွူမှုနျတဈပှငျ့ကိုပဲ ပေးသနားတောျမူပါ ဘုရား" "lotus offering" by Rabindranath Tagore (၇) တိပဒုမိယမထရျေလောငျးလြာ ပနျးတောျဆကျဟာ ပဒုမုတ်တရမွတျစှာဘုရားကို ကွာပနျးသုံးပှငျ့ လှူခှငျ့ရတာဟာ ရှေးကောငျးမှုရှိလညျးရှိလို့ပါ။ "ပဒုမုတ်တရမွတျစှာဘုရားသညျ ငါ၏ ရှေးကောငျးမှုကို ဟောကွားစဉျ တဈသိနျးသော သတ်တဝါတို့၏ သစ်စာလေးပါးတရားကို သိခွငျးသညျ ဖွဈ၏ "--- တဲ့ ။ ပနျးတောျဆကျရဲ့ ကွားပနျးသုံးပှငျ့ လှူခှငျ့ရတဲ့ ရှေးကောငျးမှုနှငျ့ ပတျသကျပွီး ပဒုမုတ်တရမွတျစှာဘုရားက တရားဟောတောျမူတဲ့အခါ တရားနာပရိသတျ တဈသိနျးလောကျ သစ်စာလေးပါးကို သိမွငျကွပါတယျတဲ့။ တဈကယျတော့ တို့တတှလေညျး မွတျဗုဒ်ဓကို ပနျးလေးလှူခှငျ့ရတာကိုက ကိုယ့ျရဲ့ ကုသိုလျကံက ကွီးမားလှနျးလို့ပါ။ ပနျးလှူခှငျ့ရတာကို သာမနျလို့ မထငျလိုကျပါနဲ့။ ဒီလိုပနျးလှူခှငျ့ရတယျဆိုတာကိုက ရှေးအတိတျက ကုသိုလျကံ၊ ပါရမီတှေ ရှိနခေဲ့လို့ပါပဲ။ ဗုဒ်ဓဆိုတဲ့အသံကို ကမ်ဘာပေါငျးမြားစှာကွာမှ ကွားရတတျတာပါ။ ဒါကို သိနားလညျပွီး ဝမျးသာပီတိနှငျ့ ကုသိုလျကောငျးမှုတှေ ဆကျလုပျဆောငျကွပါစို့ - သဒ်ဓါ ဗီဇံ - သဒ်ဓါတရားသညျ မြိုးစေ့မညျ၏။ (သုတ်တ၊ ကသိဘာရဒှါဇသုတျ) သဒ်ဓါ ဗန်ဓတိ ပါထယြေံ - လမျးစာရိက်ခာကို သဒ်ဓါတရားဖွငျ့ ထုပျဖှဲ့၏။ (ဒဝေတာသံယုတျ၊ ပါထယေသြုတျ) သဒ်ဓီဓ ဝိတ်တံ ပုရိသူ သဋေ်ဌံ။ သဒ်ဓါယ တရတိ သွဃံ။ ယောကျြား၏မွတျသောဥစ်စာဟူသညျ သဒ်ဓါတရားပငျတညျး။ သဒ်ဓါတရားဖွငျ့ သွဃလေးဖွာ သံသရာကို ကူးမွောကျနိုငျ၏။ (သုတ်တ၊ အာဠာဝကသုတျ) အရှငျဉာဏဝရ(ပါရမီ) အောငျသိဒ်ဓိမငျးကြောငျး၊ ကြှဲပှဲမွို့၊ တောငျငူ စာကိုး ၁။ ထရောပဒါနျပါဠိတောျမွနျမာပွနျ (ဆဋ်ဌမူ) ၂။ သုတ်တနိပါတျပါဠိတောျမွနျမာပွနျ (ဆဋ်ဌမူ) ၃။ သဂါထာဝဂ်ဂ သံယုတျပါဠိတောျမွနျမာပွနျ (ဆဋ်ဌမူ) ၄။ ထရေအပဒါနျဝတ်ထုတောျကွီး - အရှငျဓမ်မူာမီဘိဝံသ ၅။ ဝိစိကွဝန်ဒနာဘုရားရှိခိုး - ပထမရှှကေငြျဆရာတောျကွီး ၆။ ဗုဒ်ဓဓမ်မပွူနာမြား(၄) - ဓမ်မဒူတဆရာတောျကွီး အရှငျပညာဇောတ ၇။ ရတနာသုံးပါးကြေးဇူး - ဓမ်မာစရိယဦးဌေးလှိုငျ ၈။ "Lotus offering" by Tagore (မောငျပေါျထှနျး ဘာသာပွနျ) ၉။ ဓမ်မပဒအဖောျမှနျ - အရှငျဉာဏဝရ(ပါရမီ) ဓမ်မဒူတ ဘာသာရေးမဂ်ဂဇငျး အမှတျ(၇၅) ဇူလိုငျလ၊ ၂၀၁၇ ဓမ်မဒါန ကူးယူ ပူဇောျမြှဝပေါသညျ ။


via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/35IMyYe

ဗုဒ္ဓဝါဒ နှင့် ဗြဟ္မဏဝါဒ ခွဲခြားပုံ...!! 🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁 ( ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တိုင်း ဖတ်ပေးပါ ... မှားယွင်းနေကြလို့ပါ....) ကိုယ့်ကိုယ်ကို ..ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်ပါလို့ခံယူ ထားရင် ..တကယ့်ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်ဟုတ ်ရဲ့လားလို့ ဆန်းစစ်ကြည့်ကြပြီး တကယ် မဖြစ်သေးရင် ဖြစ်အောင်ကြိုးစားနိုင်ကြ ပါစေ။ မြွေဝင် ပျားစွဲခြင်းကြောင့် ချမ်းသာတယ်လို့ ယူဆရင် ဗြဟ္မဏဝါဒ၊ (ဟိန္ဒူဝါဒ) အလုပ်ကြိုးစားခြင်း၊ ကုသိုလ်ရှိခြင်းကြောင့် ချမ်းသာတယ်လို့ ယူဆရင် ဗုဒ္ဓဝါဒ။ ဖွတ်တက်လို့၊ ဠင်းတနားလို့ ဆင်းရဲတယ် ခိုက်တယ်လို့ ယူဆရင် ဗြဟ္မဏဝါဒ၊ အလုပ်မလုပ်လို့ နှစ်လုံး သုံးလုံး လောင်းကစားလုပ်လို့ အကုသိုလ်ရှိလို့ ဆင်းရဲတယ်လို့ ယူဆမှ ဗုဒ္ဓဝါဒ။ လက်ယပ်ခေါ်တဲ့ အရုပ်ကလေးရှိလို့၊ ပုလင်းအစိမ်းထဲမှာ နှင်းဆီပွင့် စိုက်ထားလို့ ပိုက်ဆံနဲ့ ပုံဖော်ထားတဲ့ ဇီးကွက်ရုပ်(လာဘ်ခေါ်အဆောင်ကဒ်ပြား) ရှိလို့ ဈေးရောင်းကောင်းတာလို့ ယူဆရင် ဗြဟ္မဏဝါဒ၊ ဝီရိယဉာဏ်ယှဉ် စေတနာမေတ္တာထားပြီး ရောင်းလို့ ဈေးရောင်းကောင်းတယ်လို့ ယူဆမှ ဗုဒ္ဓဝါဒ၊ ရက်ရာဇာမှ ကောင်းကျိုးပေးပြီး ပြဿ ဒါး မကောင်းကျိုးပေးတယ်လို့ ယူဆရင် ဗြဟ္မဏဝါဒ၊ ကုသိုလ်က ကောင်းကျိုးပေးပြီး၊ အကုသိုလ်က မကောင်းကျိုးပေးတယ်လို့ ယူဆမှ ဗုဒ္ဓဝါဒ၊ စနေ တနင်္ဂနွေအစရှိသော ဂြိုလ်တွေက ကောင်းကျိုး မကောင်းကျိုးပေးတယ်လို့ ယူဆရင် ဗြဟ္မဏဝါဒ၊ ကုသိုလ် အကုသိုလ်က ကောင်းကျိုး ဆိုးကျိုးပေးတယ်လို့ ယူဆမှ ဗုဒ္ဓဝါဒ။ ခရီးသွားတဲ့အခါ နဂါးလှည့်သင့်မှု၊ မသင့်မှုကြောင့် ကောင်းကျိုး ဆိုးကျိုးပေးတယ်လို့ ယူဆရင် ဗြဟ္မဏဝါဒ၊ ကုသိုလ် အကုသိုလ်က ကောင်းကျိုး ဆိုးကျိုးပေးတယ်လို့ ယူဆမှ ဗုဒ္ဓဝါဒ။ စုံဂဏန်း၊ မဂဏန်း(၁၃)ဂဏန်း၊ ကိုးဂဏန်းတွေက ကောင်းကျိုး ဆိုးကျိုးပေးတယ်လို့ ယူဆရင် ဗြဟ္မဏဝါဒ၊ ကုသိုလ် အကုသိုလ်က ကောင်းကျိုးဆိုးကျိုးပေးတယ်လို့ ယူဆမှ ဗုဒ္ဓဝါဒ၊ အသုဘယာဉ်ကို ကျောင်းဝိုင်းထဲ အိမ်ဝိုင်းထဲထားရင် မြို့ပြင်ရွာပြင်မှာ ဆုံးတဲ့ ရုပ်အလောင်းကို မြို့ထဲရွာထဲပြန်သွင်းရင် မြို့ခိုက်တယ်၊ ရွာခိုက်တယ်လို့ ယူဆရင် ဗြဟ္မဏဝါဒ၊ ထိုအကြောင်းများကြောင့် မြို့ရွာကိုမခိုက် အကုသိုလ်ကြောင့်သာ မြို့ရွာကို ခိုက်တယ်လို့ ယူဆမှ ဗုဒ္ဓဝါဒ၊ အလောင်းကိုင်တာချင်းတူပါလျက် သုဘရာဇာကို အဝေးမှရှောင်ပြီးဆရာဝန် ဖြစ်မည့်သူကို သမက်ဖမ်းခြင်းသည် ဗြဟ္မဏဝါဒ၊ အယူအစွဲမရှိဘဲ နှစ်ဦးစလုံးကို တန်းတူဆက်ဆံခြင်းသည် ဗုဒ္ဓဝါဒ၊ ဒက္ခိဏသာခါရုပ်ပွားကို ကိုးကွယ်လျှင် မီးကွင်းသည် ဆင်စီးမြင်းရံဘုရားကို ကိုးကွယ်လျှင် စီးပွားတက်သည် ဇမ္ဗုပတိချွတ်ခန်း (မကိုဋ်စလွယ်ဆင်) ဘုရားကို ကိုးကွယ်လျှင် ရာထူးတက်သည်ဟု ယူဆ၍ ကိုးကွယ်လျှင် ဗြဟ္မဏဝါဒ၊ ဒက္ခိဏသာခါပုံကို ထုလုပ်လျှင် ဗုဒ္ဓ၏သပ္ပါယ်သော ရုပ်လက္ခဏာတော်ကို ဖျက်ဆီးရာရောက်သည်။ ဆင်စီး မြင်းရံဘုရားကို ထုလုပ်လျှင် ဘုရားရှင်၏ မဟာကရုဏာတော်ကို ပြက်ရယ်ပြုရာရောက်သည်။ မကိုဋ်စလွယ်ဆင် ရုပ်ပွားကို ထုလုပ်လျှင် ရဟန်းတစ်ပါးကို ယုတ်နိမ့်သော လူအဝတ်အစာ းများဖြင့် ဝတ်ဆင်ပေးရာရောက်သည်ဟု တွေးခေါ်မြော်မြင်ပြီး ထိုပုံမျိုးကို မကိုးကွယ်ဘဲ ရဟန်းနှင့်တူသော ရုပ်ပွားတော်ကိုသာ ကိုးကွယ်ခြင်းသည် ဗုဒ္ဓဝါဒ။ တန်ခိုးရှိသော ရုပ်ပွားစေတီကို ရှိခိုးပူဇော်လျှင် ကောင်းကျိုး များများရသည် တန်ခိုးမရှိသော ရုပ်ပွားစေတီကို ရှိခိုးပူဇော်လျှင် ကောင်းကျိုးနည်းနည်းသာ ရသည်ဟု ယူဆလျှင် ဗြဟ္မဏဝါဒ၊ ရုပ်ပွားစေတီက အဓိကမဟုတ် မိမိစေတနာ ကသာ အဓိကဖြစ်သည်။ စေတနာ အကြီးအသေးက ကောင်းကျိုး အကြီးအသေးကို ဖြစ်စေသည်ဟု ယူဆလျှင် ဗုဒ္ဓဝါဒ။ လူသေပြီး ခုနှစ်ရက်လည်မှ အိမ်မှထွက်သည်ဟု ယူဆလျှင် ဗြဟ္မဏဝါဒ၊ စုတိနောင် ပဋိသန္ဓေ ဖြစ်သည် သို့မဟုတ် သေပြီး စက္ကန့်မခြားဘဲ နောက်ဘဝသစ်၌ ချက်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ယူဆလျှင် ဗုဒ္ဓဝါဒ။ မိမိကောင်းစားချမ်းသာဖို့ အဓိကထားပြီးလှူလျှင် ဗြဟ္မဏဝါဒ၊ အလှူခံပုဂ္ဂိုလ် ချမ်းသာဖို့ အဓိကထားပြီး လှူလျှင် ဗုဒ္ဓဝါဒ၊ ဝါတွင်းကာလ၌ အိမ်မပြောင်းကောင်းဟု ယူဆလျှင် ဗြဟ္မဏဝါဒ၊ အဆင်ပြေသည့် အချိန်တွင် ပြောင်းကောင်းသည်ဟု ယူဆလျှင်ဗုဒ္ဓဝါဒ။ လက္ခဏာတွင် အာယုလမ်းကြောင်း ရှည်သောကြောင့် အသက်ရှည်သည်၊ အာယုလမ်းကြောင်း တိုသောကြောင့် အသက်တိုသည်ဟု ယူဆလျှင် ဗြဟ္မဏဝါဒ၊ သူ့အသက်ကို မသတ်ခြင်း သူတစ်ပါး အသက်ရှည်ခွင့်ရအောင် ဆေးဝါးလှူဒါန်းခြင်းဟူသော ကုသိုလ်တို့ကြောင့် အသက်ရှည်သည် သူတစ်ပါးအသက်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော အကုသိုလ်ကြောင့် အသက်တိုသည်ဟု ယူဆလျှင် ဗုဒ္ဓဝါဒ၊ အာယုလမ်းကြောင်းသည် သင်္ကေတနိမိတ်သာဖြစ်သည်။ ဒေါက်တာအရှင်ဝိမလဝံသ(နာလန္ဒာတက္ကသိုလ်) ဗုဒ်ဓဝါဒ နှင့ျ ဗွဟ်မဏဝါဒ ခှဲခွားပုံ...!! 🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁 ( ဗုဒ်ဓဘာသာဝငျတိုငျး ဖတျပေးပါ ... မှားယှငျးနကွေလို့ပါ....) ကိုယ့ျကိုယျကို ..ဗုဒ်ဓဘာသာဝငျပါလို့ခံယ ူထားရငျ ..တကယ့ျဗုဒ်ဓဘာသာဝငျဟုတ ျရဲ့လားလို့ ဆနျးစဈကွည့ျကွပွီး တကယျ မဖွဈသေးရငျ ဖွဈအောငျကွိုးစားနိုငျကွ ပါစေ။ မွှဝေငျ ပြားစှဲခွငျးကွောင့ျ ခမြျးသာတယျလို့ ယူဆရငျ ဗွဟ်မဏဝါဒ၊ (ဟိန်ဒူဝါဒ) အလုပျကွိုးစားခွငျး၊ ကုသိုလျရှိခွငျးကွောင့ျ ခမြျးသာတယျလို့ ယူဆရငျ ဗုဒ်ဓဝါဒ။ ဖှတျတကျလို့၊ ဠငျးတနားလို့ ဆငျးရဲတယျ ခိုကျတယျလို့ ယူဆရငျ ဗွဟ်မဏဝါဒ၊ အလုပျမလုပျလို့ နှဈလုံး သုံးလုံး လောငျးကစားလုပျလို့ အကုသိုလျရှိလို့ ဆငျးရဲတယျလို့ ယူဆမှ ဗုဒ်ဓဝါဒ။ လကျယပျခေါျတဲ့ အရုပျကလေးရှိလို့၊ ပုလငျးအစိမျးထဲမှာ နှငျးဆီပှင့ျ စိုကျထားလို့ ပိုကျဆံနဲ့ ပုံဖောျထားတဲ့ ဇီးကှကျရုပျ(လာဘျခေါျအဆောငျကဒျပွား) ရှိလို့ ဈေးရောငျးကောငျးတာလို့ ယူဆရငျ ဗွဟ်မဏဝါဒ၊ ဝီရိယဉာဏျယှဉျ စတေနာမတေ်တာထားပွီး ရောငျးလို့ ဈေးရောငျးကောငျးတယျလို့ ယူဆမှ ဗုဒ်ဓဝါဒ၊ ရကျရာဇာမှ ကောငျးကြိုးပေးပွီး ပွူ ဒါး မကောငျးကြိုးပေးတယျလို့ ယူဆရငျ ဗွဟ်မဏဝါဒ၊ ကုသိုလျက ကောငျးကြိုးပေးပွီး၊ အကုသိုလျက မကောငျးကြိုးပေးတယျလို့ ယူဆမှ ဗုဒ်ဓဝါဒ၊ စနေ တနငျ်ဂနှအေစရှိသော ဂွိုလျတှကေ ကောငျးကြိုး မကောငျးကြိုးပေးတယျလို့ ယူဆရငျ ဗွဟ်မဏဝါဒ၊ ကုသိုလျ အကုသိုလျက ကောငျးကြိုး ဆိုးကြိုးပေးတယျလို့ ယူဆမှ ဗုဒ်ဓဝါဒ။ ခရီးသှားတဲ့အခါ နဂါးလှည့ျသင့ျမှု၊ မသင့ျမှုကွောင့ျ ကောငျးကြိုး ဆိုးကြိုးပေးတယျလို့ ယူဆရငျ ဗွဟ်မဏဝါဒ၊ ကုသိုလျ အကုသိုလျက ကောငျးကြိုး ဆိုးကြိုးပေးတယျလို့ ယူဆမှ ဗုဒ်ဓဝါဒ။ စုံဂဏနျး၊ မဂဏနျး(၁၃)ဂဏနျး၊ ကိုးဂဏနျးတှကေ ကောငျးကြိုး ဆိုးကြိုးပေးတယျလို့ ယူဆရငျ ဗွဟ်မဏဝါဒ၊ ကုသိုလျ အကုသိုလျက ကောငျးကြိုးဆိုးကြိုးပေးတယျလို့ ယူဆမှ ဗုဒ်ဓဝါဒ၊ အသုဘယာဉျကို ကြောငျးဝိုငျးထဲ အိမျဝိုငျးထဲထားရငျ မွို့ပွငျရှာပွငျမှာ ဆုံးတဲ့ ရုပျအလောငျးကို မွို့ထဲရှာထဲပွနျသှငျးရငျ မွို့ခိုကျတယျ၊ ရှာခိုကျတယျလို့ ယူဆရငျ ဗွဟ်မဏဝါဒ၊ ထိုအကွောငျးမြားကွောင့ျ မွို့ရှာကိုမခိုကျ အကုသိုလျကွောင့ျသာ မွို့ရှာကို ခိုကျတယျလို့ ယူဆမှ ဗုဒ်ဓဝါဒ၊ အလောငျးကိုငျတာခငြျးတူပါလကြျ သုဘရာဇာကို အဝေးမှရှောငျပွီးဆရာဝနျ ဖွဈမည့ျသူကို သမကျဖမျးခွငျးသညျ ဗွဟ်မဏဝါဒ၊ အယူအစှဲမရှိဘဲ နှဈဦးစလုံးကို တနျးတူဆကျဆံခွငျးသညျ ဗုဒ်ဓဝါဒ၊ ဒက်ခိဏသာခါရုပျပှားကို ကိုးကှယျလြှငျ မီးကှငျးသညျ ဆငျစီးမွငျးရံဘုရားကို ကိုးကှယျလြှငျ စီးပှားတကျသညျ ဇမ်ဗုပတိခြှတျခနျး (မကိုဋျစလှယျဆငျ) ဘုရားကို ကိုးကှယျလြှငျ ရာထူးတကျသညျဟု ယူဆ၍ ကိုးကှယျလြှငျ ဗွဟ်မဏဝါဒ၊ ဒက်ခိဏသာခါပုံကို ထုလုပျလြှငျ ဗုဒ်ဓ၏သပ်ပါယျသော ရုပျလက်ခဏာတောျကို ဖကြျဆီးရာရောကျသညျ။ ဆငျစီး မွငျးရံဘုရားကို ထုလုပျလြှငျ ဘုရားရှငျ၏ မဟာကရုဏာတောျကို ပွကျရယျပွုရာရောကျသညျ။ မကိုဋျစလှယျဆငျ ရုပျပှားကို ထုလုပျလြှငျ ရဟနျးတဈပါးကို ယုတျနိမ့ျသော လူအဝတျအစာ းမြားဖွင့ျ ဝတျဆငျပေးရာရောကျသညျဟု တှေးခေါျမွောျမွငျပွီး ထိုပုံမြိုးကို မကိုးကှယျဘဲ ရဟနျးနှင့ျတူသော ရုပျပှားတောျကိုသာ ကိုးကှယျခွငျးသညျ ဗုဒ်ဓဝါဒ။ တနျခိုးရှိသော ရုပျပှားစတေီကို ရှိခိုးပူဇောျလြှငျ ကောငျးကြိုး မြားမြားရသညျ တနျခိုးမရှိသော ရုပျပှားစတေီကို ရှိခိုးပူဇောျလြှငျ ကောငျးကြိုးနညျးနညျးသာ ရသညျဟု ယူဆလြှငျ ဗွဟ်မဏဝါဒ၊ ရုပျပှားစတေီက အဓိကမဟုတျ မိမိစတေနာ ကသာ အဓိကဖွဈသညျ။ စတေနာ အကွီးအသေးက ကောငျးကြိုး အကွီးအသေးကို ဖွဈစသေညျဟု ယူဆလြှငျ ဗုဒ်ဓဝါဒ။ လူသပွေီး ခုနှဈရကျလညျမှ အိမျမှထှကျသညျဟု ယူဆလြှငျ ဗွဟ်မဏဝါဒ၊ စုတိနောငျ ပဋိသန်ဓေ ဖွဈသညျ သို့မဟုတျ သပွေီး စက်ကန့ျမခွားဘဲ နောကျဘဝသဈ၌ ခကြျခွငျးဖွဈသညျဟု ယူဆလြှငျ ဗုဒ်ဓဝါဒ။ မိမိကောငျးစားခမြျးသာဖို့ အဓိကထားပွီးလှူလြှငျ ဗွဟ်မဏဝါဒ၊ အလှူခံပုဂ်ဂိုလျ ခမြျးသာဖို့ အဓိကထားပွီး လှူလြှငျ ဗုဒ်ဓဝါဒ၊ ဝါတှငျးကာလ၌ အိမျမပွောငျးကောငျးဟု ယူဆလြှငျ ဗွဟ်မဏဝါဒ၊ အဆငျပွသေည့ျ အခြိနျတှငျ ပွောငျးကောငျးသညျဟု ယူဆလြှငျဗုဒ်ဓဝါဒ။ လက်ခဏာတှငျ အာယုလမျးကွောငျး ရှညျသောကွောင့ျ အသကျရှညျသညျ၊ အာယုလမျးကွောငျး တိုသောကွောင့ျ အသကျတိုသညျဟု ယူဆလြှငျ ဗွဟ်မဏဝါဒ၊ သူ့အသကျကို မသတျခွငျး သူတဈပါး အသကျရှညျခှင့ျရအောငျ ဆေးဝါးလှူဒါနျးခွငျးဟူသော ကုသိုလျတို့ကွောင့ျ အသကျရှညျသညျ သူတဈပါးအသကျကို သတျဖွတျခဲ့သော အကုသိုလျကွောင့ျ အသကျတိုသညျဟု ယူဆလြှငျ ဗုဒ်ဓဝါဒ၊ အာယုလမျးကွောငျးသညျ သငျ်ကတေနိမိတျသာဖွဈသညျ။ ဒေါကျတာအရှငျဝိမလဝံသ(နာလန်ဒာတက်ကသိုလျ)


via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2MkavO6

ဗုဒ္ဓဝါဒ နှင့် ဗြဟ္မဏဝါဒ ခွဲခြားပုံ...!! 🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁 ( ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တိုင်း ဖတ်ပေးပါ ... မှားယွင်းနေကြလို့ပါ....) ကိုယ့်ကိုယ်ကို ..ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်ပါလို့ခံယူ ထားရင် ..တကယ့်ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်ဟုတ ်ရဲ့လားလို့ ဆန်းစစ်ကြည့်ကြပြီး တကယ် မဖြစ်သေးရင် ဖြစ်အောင်ကြိုးစားနိုင်ကြ ပါစေ။ မြွေဝင် ပျားစွဲခြင်းကြောင့် ချမ်းသာတယ်လို့ ယူဆရင် ဗြဟ္မဏဝါဒ၊ (ဟိန္ဒူဝါဒ) အလုပ်ကြိုးစားခြင်း၊ ကုသိုလ်ရှိခြင်းကြောင့် ချမ်းသာတယ်လို့ ယူဆရင် ဗုဒ္ဓဝါဒ။ ဖွတ်တက်လို့၊ ဠင်းတနားလို့ ဆင်းရဲတယ် ခိုက်တယ်လို့ ယူဆရင် ဗြဟ္မဏဝါဒ၊ အလုပ်မလုပ်လို့ နှစ်လုံး သုံးလုံး လောင်းကစားလုပ်လို့ အကုသိုလ်ရှိလို့ ဆင်းရဲတယ်လို့ ယူဆမှ ဗုဒ္ဓဝါဒ။ လက်ယပ်ခေါ်တဲ့ အရုပ်ကလေးရှိလို့၊ ပုလင်းအစိမ်းထဲမှာ နှင်းဆီပွင့် စိုက်ထားလို့ ပိုက်ဆံနဲ့ ပုံဖော်ထားတဲ့ ဇီးကွက်ရုပ်(လာဘ်ခေါ်အဆောင်ကဒ်ပြား) ရှိလို့ ဈေးရောင်းကောင်းတာလို့ ယူဆရင် ဗြဟ္မဏဝါဒ၊ ဝီရိယဉာဏ်ယှဉ် စေတနာမေတ္တာထားပြီး ရောင်းလို့ ဈေးရောင်းကောင်းတယ်လို့ ယူဆမှ ဗုဒ္ဓဝါဒ၊ ရက်ရာဇာမှ ကောင်းကျိုးပေးပြီး ပြဿ ဒါး မကောင်းကျိုးပေးတယ်လို့ ယူဆရင် ဗြဟ္မဏဝါဒ၊ ကုသိုလ်က ကောင်းကျိုးပေးပြီး၊ အကုသိုလ်က မကောင်းကျိုးပေးတယ်လို့ ယူဆမှ ဗုဒ္ဓဝါဒ၊ စနေ တနင်္ဂနွေအစရှိသော ဂြိုလ်တွေက ကောင်းကျိုး မကောင်းကျိုးပေးတယ်လို့ ယူဆရင် ဗြဟ္မဏဝါဒ၊ ကုသိုလ် အကုသိုလ်က ကောင်းကျိုး ဆိုးကျိုးပေးတယ်လို့ ယူဆမှ ဗုဒ္ဓဝါဒ။ ခရီးသွားတဲ့အခါ နဂါးလှည့်သင့်မှု၊ မသင့်မှုကြောင့် ကောင်းကျိုး ဆိုးကျိုးပေးတယ်လို့ ယူဆရင် ဗြဟ္မဏဝါဒ၊ ကုသိုလ် အကုသိုလ်က ကောင်းကျိုး ဆိုးကျိုးပေးတယ်လို့ ယူဆမှ ဗုဒ္ဓဝါဒ။ စုံဂဏန်း၊ မဂဏန်း(၁၃)ဂဏန်း၊ ကိုးဂဏန်းတွေက ကောင်းကျိုး ဆိုးကျိုးပေးတယ်လို့ ယူဆရင် ဗြဟ္မဏဝါဒ၊ ကုသိုလ် အကုသိုလ်က ကောင်းကျိုးဆိုးကျိုးပေးတယ်လို့ ယူဆမှ ဗုဒ္ဓဝါဒ၊ အသုဘယာဉ်ကို ကျောင်းဝိုင်းထဲ အိမ်ဝိုင်းထဲထားရင် မြို့ပြင်ရွာပြင်မှာ ဆုံးတဲ့ ရုပ်အလောင်းကို မြို့ထဲရွာထဲပြန်သွင်းရင် မြို့ခိုက်တယ်၊ ရွာခိုက်တယ်လို့ ယူဆရင် ဗြဟ္မဏဝါဒ၊ ထိုအကြောင်းများကြောင့် မြို့ရွာကိုမခိုက် အကုသိုလ်ကြောင့်သာ မြို့ရွာကို ခိုက်တယ်လို့ ယူဆမှ ဗုဒ္ဓဝါဒ၊ အလောင်းကိုင်တာချင်းတူပါလျက် သုဘရာဇာကို အဝေးမှရှောင်ပြီးဆရာဝန် ဖြစ်မည့်သူကို သမက်ဖမ်းခြင်းသည် ဗြဟ္မဏဝါဒ၊ အယူအစွဲမရှိဘဲ နှစ်ဦးစလုံးကို တန်းတူဆက်ဆံခြင်းသည် ဗုဒ္ဓဝါဒ၊ ဒက္ခိဏသာခါရုပ်ပွားကို ကိုးကွယ်လျှင် မီးကွင်းသည် ဆင်စီးမြင်းရံဘုရားကို ကိုးကွယ်လျှင် စီးပွားတက်သည် ဇမ္ဗုပတိချွတ်ခန်း (မကိုဋ်စလွယ်ဆင်) ဘုရားကို ကိုးကွယ်လျှင် ရာထူးတက်သည်ဟု ယူဆ၍ ကိုးကွယ်လျှင် ဗြဟ္မဏဝါဒ၊ ဒက္ခိဏသာခါပုံကို ထုလုပ်လျှင် ဗုဒ္ဓ၏သပ္ပါယ်သော ရုပ်လက္ခဏာတော်ကို ဖျက်ဆီးရာရောက်သည်။ ဆင်စီး မြင်းရံဘုရားကို ထုလုပ်လျှင် ဘုရားရှင်၏ မဟာကရုဏာတော်ကို ပြက်ရယ်ပြုရာရောက်သည်။ မကိုဋ်စလွယ်ဆင် ရုပ်ပွားကို ထုလုပ်လျှင် ရဟန်းတစ်ပါးကို ယုတ်နိမ့်သော လူအဝတ်အစာ းများဖြင့် ဝတ်ဆင်ပေးရာရောက်သည်ဟု တွေးခေါ်မြော်မြင်ပြီး ထိုပုံမျိုးကို မကိုးကွယ်ဘဲ ရဟန်းနှင့်တူသော ရုပ်ပွားတော်ကိုသာ ကိုးကွယ်ခြင်းသည် ဗုဒ္ဓဝါဒ။ တန်ခိုးရှိသော ရုပ်ပွားစေတီကို ရှိခိုးပူဇော်လျှင် ကောင်းကျိုး များများရသည် တန်ခိုးမရှိသော ရုပ်ပွားစေတီကို ရှိခိုးပူဇော်လျှင် ကောင်းကျိုးနည်းနည်းသာ ရသည်ဟု ယူဆလျှင် ဗြဟ္မဏဝါဒ၊ ရုပ်ပွားစေတီက အဓိကမဟုတ် မိမိစေတနာ ကသာ အဓိကဖြစ်သည်။ စေတနာ အကြီးအသေးက ကောင်းကျိုး အကြီးအသေးကို ဖြစ်စေသည်ဟု ယူဆလျှင် ဗုဒ္ဓဝါဒ။ လူသေပြီး ခုနှစ်ရက်လည်မှ အိမ်မှထွက်သည်ဟု ယူဆလျှင် ဗြဟ္မဏဝါဒ၊ စုတိနောင် ပဋိသန္ဓေ ဖြစ်သည် သို့မဟုတ် သေပြီး စက္ကန့်မခြားဘဲ နောက်ဘဝသစ်၌ ချက်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ယူဆလျှင် ဗုဒ္ဓဝါဒ။ မိမိကောင်းစားချမ်းသာဖို့ အဓိကထားပြီးလှူလျှင် ဗြဟ္မဏဝါဒ၊ အလှူခံပုဂ္ဂိုလ် ချမ်းသာဖို့ အဓိကထားပြီး လှူလျှင် ဗုဒ္ဓဝါဒ၊ ဝါတွင်းကာလ၌ အိမ်မပြောင်းကောင်းဟု ယူဆလျှင် ဗြဟ္မဏဝါဒ၊ အဆင်ပြေသည့် အချိန်တွင် ပြောင်းကောင်းသည်ဟု ယူဆလျှင်ဗုဒ္ဓဝါဒ။ လက္ခဏာတွင် အာယုလမ်းကြောင်း ရှည်သောကြောင့် အသက်ရှည်သည်၊ အာယုလမ်းကြောင်း တိုသောကြောင့် အသက်တိုသည်ဟု ယူဆလျှင် ဗြဟ္မဏဝါဒ၊ သူ့အသက်ကို မသတ်ခြင်း သူတစ်ပါး အသက်ရှည်ခွင့်ရအောင် ဆေးဝါးလှူဒါန်းခြင်းဟူသော ကုသိုလ်တို့ကြောင့် အသက်ရှည်သည် သူတစ်ပါးအသက်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော အကုသိုလ်ကြောင့် အသက်တိုသည်ဟု ယူဆလျှင် ဗုဒ္ဓဝါဒ၊ အာယုလမ်းကြောင်းသည် သင်္ကေတနိမိတ်သာဖြစ်သည်။ ဒေါက်တာအရှင်ဝိမလဝံသ(နာလန္ဒာတက္ကသိုလ်) ဗုဒ်ဓဝါဒ နှင့ျ ဗွဟ်မဏဝါဒ ခှဲခွားပုံ...!! 🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁 ( ဗုဒ်ဓဘာသာဝငျတိုငျး ဖတျပေးပါ ... မှားယှငျးနကွေလို့ပါ....) ကိုယ့ျကိုယျကို ..ဗုဒ်ဓဘာသာဝငျပါလို့ခံယ ူထားရငျ ..တကယ့ျဗုဒ်ဓဘာသာဝငျဟုတ ျရဲ့လားလို့ ဆနျးစဈကွည့ျကွပွီး တကယျ မဖွဈသေးရငျ ဖွဈအောငျကွိုးစားနိုငျကွ ပါစေ။ မွှဝေငျ ပြားစှဲခွငျးကွောင့ျ ခမြျးသာတယျလို့ ယူဆရငျ ဗွဟ်မဏဝါဒ၊ (ဟိန်ဒူဝါဒ) အလုပျကွိုးစားခွငျး၊ ကုသိုလျရှိခွငျးကွောင့ျ ခမြျးသာတယျလို့ ယူဆရငျ ဗုဒ်ဓဝါဒ။ ဖှတျတကျလို့၊ ဠငျးတနားလို့ ဆငျးရဲတယျ ခိုကျတယျလို့ ယူဆရငျ ဗွဟ်မဏဝါဒ၊ အလုပျမလုပျလို့ နှဈလုံး သုံးလုံး လောငျးကစားလုပျလို့ အကုသိုလျရှိလို့ ဆငျးရဲတယျလို့ ယူဆမှ ဗုဒ်ဓဝါဒ။ လကျယပျခေါျတဲ့ အရုပျကလေးရှိလို့၊ ပုလငျးအစိမျးထဲမှာ နှငျးဆီပှင့ျ စိုကျထားလို့ ပိုကျဆံနဲ့ ပုံဖောျထားတဲ့ ဇီးကှကျရုပျ(လာဘျခေါျအဆောငျကဒျပွား) ရှိလို့ ဈေးရောငျးကောငျးတာလို့ ယူဆရငျ ဗွဟ်မဏဝါဒ၊ ဝီရိယဉာဏျယှဉျ စတေနာမတေ်တာထားပွီး ရောငျးလို့ ဈေးရောငျးကောငျးတယျလို့ ယူဆမှ ဗုဒ်ဓဝါဒ၊ ရကျရာဇာမှ ကောငျးကြိုးပေးပွီး ပွူ ဒါး မကောငျးကြိုးပေးတယျလို့ ယူဆရငျ ဗွဟ်မဏဝါဒ၊ ကုသိုလျက ကောငျးကြိုးပေးပွီး၊ အကုသိုလျက မကောငျးကြိုးပေးတယျလို့ ယူဆမှ ဗုဒ်ဓဝါဒ၊ စနေ တနငျ်ဂနှအေစရှိသော ဂွိုလျတှကေ ကောငျးကြိုး မကောငျးကြိုးပေးတယျလို့ ယူဆရငျ ဗွဟ်မဏဝါဒ၊ ကုသိုလျ အကုသိုလျက ကောငျးကြိုး ဆိုးကြိုးပေးတယျလို့ ယူဆမှ ဗုဒ်ဓဝါဒ။ ခရီးသှားတဲ့အခါ နဂါးလှည့ျသင့ျမှု၊ မသင့ျမှုကွောင့ျ ကောငျးကြိုး ဆိုးကြိုးပေးတယျလို့ ယူဆရငျ ဗွဟ်မဏဝါဒ၊ ကုသိုလျ အကုသိုလျက ကောငျးကြိုး ဆိုးကြိုးပေးတယျလို့ ယူဆမှ ဗုဒ်ဓဝါဒ။ စုံဂဏနျး၊ မဂဏနျး(၁၃)ဂဏနျး၊ ကိုးဂဏနျးတှကေ ကောငျးကြိုး ဆိုးကြိုးပေးတယျလို့ ယူဆရငျ ဗွဟ်မဏဝါဒ၊ ကုသိုလျ အကုသိုလျက ကောငျးကြိုးဆိုးကြိုးပေးတယျလို့ ယူဆမှ ဗုဒ်ဓဝါဒ၊ အသုဘယာဉျကို ကြောငျးဝိုငျးထဲ အိမျဝိုငျးထဲထားရငျ မွို့ပွငျရှာပွငျမှာ ဆုံးတဲ့ ရုပျအလောငျးကို မွို့ထဲရှာထဲပွနျသှငျးရငျ မွို့ခိုကျတယျ၊ ရှာခိုကျတယျလို့ ယူဆရငျ ဗွဟ်မဏဝါဒ၊ ထိုအကွောငျးမြားကွောင့ျ မွို့ရှာကိုမခိုကျ အကုသိုလျကွောင့ျသာ မွို့ရှာကို ခိုကျတယျလို့ ယူဆမှ ဗုဒ်ဓဝါဒ၊ အလောငျးကိုငျတာခငြျးတူပါလကြျ သုဘရာဇာကို အဝေးမှရှောငျပွီးဆရာဝနျ ဖွဈမည့ျသူကို သမကျဖမျးခွငျးသညျ ဗွဟ်မဏဝါဒ၊ အယူအစှဲမရှိဘဲ နှဈဦးစလုံးကို တနျးတူဆကျဆံခွငျးသညျ ဗုဒ်ဓဝါဒ၊ ဒက်ခိဏသာခါရုပျပှားကို ကိုးကှယျလြှငျ မီးကှငျးသညျ ဆငျစီးမွငျးရံဘုရားကို ကိုးကှယျလြှငျ စီးပှားတကျသညျ ဇမ်ဗုပတိခြှတျခနျး (မကိုဋျစလှယျဆငျ) ဘုရားကို ကိုးကှယျလြှငျ ရာထူးတကျသညျဟု ယူဆ၍ ကိုးကှယျလြှငျ ဗွဟ်မဏဝါဒ၊ ဒက်ခိဏသာခါပုံကို ထုလုပျလြှငျ ဗုဒ်ဓ၏သပ်ပါယျသော ရုပျလက်ခဏာတောျကို ဖကြျဆီးရာရောကျသညျ။ ဆငျစီး မွငျးရံဘုရားကို ထုလုပျလြှငျ ဘုရားရှငျ၏ မဟာကရုဏာတောျကို ပွကျရယျပွုရာရောကျသညျ။ မကိုဋျစလှယျဆငျ ရုပျပှားကို ထုလုပျလြှငျ ရဟနျးတဈပါးကို ယုတျနိမ့ျသော လူအဝတျအစာ းမြားဖွင့ျ ဝတျဆငျပေးရာရောကျသညျဟု တှေးခေါျမွောျမွငျပွီး ထိုပုံမြိုးကို မကိုးကှယျဘဲ ရဟနျးနှင့ျတူသော ရုပျပှားတောျကိုသာ ကိုးကှယျခွငျးသညျ ဗုဒ်ဓဝါဒ။ တနျခိုးရှိသော ရုပျပှားစတေီကို ရှိခိုးပူဇောျလြှငျ ကောငျးကြိုး မြားမြားရသညျ တနျခိုးမရှိသော ရုပျပှားစတေီကို ရှိခိုးပူဇောျလြှငျ ကောငျးကြိုးနညျးနညျးသာ ရသညျဟု ယူဆလြှငျ ဗွဟ်မဏဝါဒ၊ ရုပျပှားစတေီက အဓိကမဟုတျ မိမိစတေနာ ကသာ အဓိကဖွဈသညျ။ စတေနာ အကွီးအသေးက ကောငျးကြိုး အကွီးအသေးကို ဖွဈစသေညျဟု ယူဆလြှငျ ဗုဒ်ဓဝါဒ။ လူသပွေီး ခုနှဈရကျလညျမှ အိမျမှထှကျသညျဟု ယူဆလြှငျ ဗွဟ်မဏဝါဒ၊ စုတိနောငျ ပဋိသန်ဓေ ဖွဈသညျ သို့မဟုတျ သပွေီး စက်ကန့ျမခွားဘဲ နောကျဘဝသဈ၌ ခကြျခွငျးဖွဈသညျဟု ယူဆလြှငျ ဗုဒ်ဓဝါဒ။ မိမိကောငျးစားခမြျးသာဖို့ အဓိကထားပွီးလှူလြှငျ ဗွဟ်မဏဝါဒ၊ အလှူခံပုဂ်ဂိုလျ ခမြျးသာဖို့ အဓိကထားပွီး လှူလြှငျ ဗုဒ်ဓဝါဒ၊ ဝါတှငျးကာလ၌ အိမျမပွောငျးကောငျးဟု ယူဆလြှငျ ဗွဟ်မဏဝါဒ၊ အဆငျပွသေည့ျ အခြိနျတှငျ ပွောငျးကောငျးသညျဟု ယူဆလြှငျဗုဒ်ဓဝါဒ။ လက်ခဏာတှငျ အာယုလမျးကွောငျး ရှညျသောကွောင့ျ အသကျရှညျသညျ၊ အာယုလမျးကွောငျး တိုသောကွောင့ျ အသကျတိုသညျဟု ယူဆလြှငျ ဗွဟ်မဏဝါဒ၊ သူ့အသကျကို မသတျခွငျး သူတဈပါး အသကျရှညျခှင့ျရအောငျ ဆေးဝါးလှူဒါနျးခွငျးဟူသော ကုသိုလျတို့ကွောင့ျ အသကျရှညျသညျ သူတဈပါးအသကျကို သတျဖွတျခဲ့သော အကုသိုလျကွောင့ျ အသကျတိုသညျဟု ယူဆလြှငျ ဗုဒ်ဓဝါဒ၊ အာယုလမျးကွောငျးသညျ သငျ်ကတေနိမိတျသာဖွဈသညျ။ ဒေါကျတာအရှငျဝိမလဝံသ(နာလန်ဒာတက်ကသိုလျ)


via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2MkavO6

Wednesday, October 16, 2019

❀ မာနမရှိသော ရှင်သာရိပုတ္တရာ • • • ❀ လောကလူတွေဟာ ကိုယ့်မာနကို ကိုယ်မချိုးနိုင်ကြဘူး။ ရှင်သာရိပုတ္တရာလို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးတွေကျတော့ မာနဆိုတာ လုံးဝမရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးတွေ။ တောင်းပန်စရာရှိရင် သူက အရင်စပြီးတောင်းပန်တယ်။ ❀ ရှင်သာရိပုတ္တရာမထေရ်မြတ်ဟာ (၇)နှစ်အရွယ် ကိုရင်လေးတစ်ပါးက ရှင်သာရိပုတ္တရာရဲ့ သင်္ကန်းစလေး နောက်မှာ လျှောကျပြီး မညီမညာဖြစ်နေတာကို `အရှင်ဘုရား သင်္ကန်းလျှောကျနေပါတယ်´ လို့ ပြောတဲ့အခါ တရိုတသေ တလေးတစား သင်္ကန်းကို ပြင်ဆင်ဝတ်ပြီးတော့မှ ရှင်သာရိပုတ္တရာက `သင့်လျော်ပါပြီလား´လို့ တလေးတစားပြောတယ်။ အခုချိန်မှာ ဆိုလို့ရှိရင် ပြောလိုက်မယ်။ ခဏခဏ ကြားရတဲ့စကားက `လျှာမရှည်နဲ့´ ဆိုတဲ့ စကားပဲ။ လျှာမရှည်နဲ့ ဆိုတဲ့ စကားကတော့ တွင်တွင်သုံးတာ။ အဲဒီမှာ ရှင်သာရိပုတ္တရာကျတော့ အဲဒီလိုစကားမျိုး မပြောတဲ့အပြင် `တဒဟုပဗ္ဗဇိတောသန္တော၊ ဇာတိယာ သတ္တ ဝဿိကော´ မွေးဖွားလို့ (၇)နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်။ ကိုရင်ဝတ်တာလည်း ဒီနေ့မှဝတ်တာ။ အဲဒီကိုရင်လေးက အပြစ်ကို ထောက်ပြပြီး ပြောတယ်ဆိုရင် ဦးထိပ်ရွက် ပန်ဆင်ပါမယ် လို့ ပြောတယ်။ ဒါကလည်း အင်မတန် ပညာကြီးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်၊ ဘာမာနမှမရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်သူမြတ်ကြီးတွေရဲ့ စိတ်နေသဘောထားဟာ ကြီးမြတ်လှပါတယ်။ ဘုန်းကြီးတို့တစ်တွေ အတုယူကြရမှာ ဖြစ်တယ်။ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ပညာရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်မြတ်ကြီးတောင်မှပဲ အခုလိုစိတ်နေသဘောထားတွေ ထားနိုင်တယ်ဆိုရင် ငါတို့က ဘာမို့လို့ မထားနိုင်ရမှာလဲ။ ဒို့ကြိုးစားပြီးထားကြရမယ် လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဆုံးမကြရမှာဖြစ်တယ်။ ဒေါက်တာနန္ဒမာလာဘိဝံသဆရာတော် ❀ မြတ်ဗုဒ္ဓ၏တရားတော်များကို လူတိုင်းရင်ထဲတွင် ကိန်းဝပ်စေချင်သော ဆရာတော်၏ဆန္ဒမွန်ကို ပါရမ်ီဖြည့်ဆည်းခြင်း၊ တရားအသိဉာဏ်ပေးလှူခြင်း သက်သက်ဖြစ်ပါ၍ တရားဓမ္မကို လိုလားသော, တရားဓမ္မကို ဖြန့်ဝေလိုသော မည်သူမဆို လွတ်လပ်စွာ ဓမ္မဒါနပြုနိုင်ပါသည်။ ❀ ဤဓမ္မဒါနကုသိုလ်သည် ပညာပါရမီ၏ အားကြီးသောအထောက်အပံ့ဖြစ်ပါစေသား အရှင်မြတ်ဘုရား။ Unicode Version ########## ❀ မာနမရှိသော ရှင်သာရိပုတ္တရာ • • • ❀ လောကလူတွေဟာ ကိုယ့်မာနကို ကိုယ်မချိုးနိုင်ကြဘူး။ ရှင်သာရိပုတ္တရာလို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးတွေကျတော့ မာနဆိုတာ လုံးဝမရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးတွေ။ တောင်းပန်စရာရှိရင် သူက အရင်စပြီးတောင်းပန်တယ်။ ❀ ရှင်သာရိပုတ္တရာမထေရ်မြတ်ဟာ (၇)နှစ်အရွယ် ကိုရင်လေးတစ်ပါးက ရှင်သာရိပုတ္တရာရဲ့ သင်္ကန်းစလေး နောက်မှာ လျှောကျပြီး မညီမညာဖြစ်နေတာကို `အရှင်ဘုရား သင်္ကန်းလျှောကျနေပါတယ်´ လို့ ပြောတဲ့အခါ တရိုတသေ တလေးတစား သင်္ကန်းကို ပြင်ဆင်ဝတ်ပြီးတော့မှ ရှင်သာရိပုတ္တရာက `သင့်လျော်ပါပြီလား´လို့ တလေးတစားပြောတယ်။ အခုချိန်မှာ ဆိုလို့ရှိရင် ပြောလိုက်မယ်။ ခဏခဏ ကြားရတဲ့စကားက `လျှာမရှည်နဲ့´ ဆိုတဲ့ စကားပဲ။ လျှာမရှည်နဲ့ ဆိုတဲ့ စကားကတော့ တွင်တွင်သုံးတာ။ အဲဒီမှာ ရှင်သာရိပုတ္တရာကျတော့ အဲဒီလိုစကားမျိုး မပြောတဲ့အပြင် `တဒဟုပဗ္ဗဇိတောသန္တော၊ ဇာတိယာ သတ္တ ဝဿိကော´ မွေးဖွားလို့ (၇)နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်။ ကိုရင်ဝတ်တာလည်း ဒီနေ့မှဝတ်တာ။ အဲဒီကိုရင်လေးက အပြစ်ကို ထောက်ပြပြီး ပြောတယ်ဆိုရင် ဦးထိပ်ရွက် ပန်ဆင်ပါမယ် လို့ ပြောတယ်။ ဒါကလည်း အင်မတန် ပညာကြီးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်၊ ဘာမာနမှမရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်သူမြတ်ကြီးတွေရဲ့ စိတ်နေသဘောထားဟာ ကြီးမြတ်လှပါတယ်။ ဘုန်းကြီးတို့တစ်တွေ အတုယူကြရမှာ ဖြစ်တယ်။ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ပညာရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်မြတ်ကြီးတောင်မှပဲ အခုလိုစိတ်နေသဘောထားတွေ ထားနိုင်တယ်ဆိုရင် ငါတို့က ဘာမို့လို့ မထားနိုင်ရမှာလဲ။ ဒို့ကြိုးစားပြီးထားကြရမယ် လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဆုံးမကြရမှာဖြစ်တယ်။ ဒေါက်တာနန္ဒမာလာဘိဝံသဆရာတော် ❀ မြတ်ဗုဒ္ဓ၏တရားတော်များကို လူတိုင်းရင်ထဲတွင် ကိန်းဝပ်စေချင်သော ဆရာတော်၏ဆန္ဒမွန်ကို ပါရမ်ီဖြည့်ဆည်းခြင်း၊ တရားအသိဉာဏ်ပေးလှူခြင်း သက်သက်ဖြစ်ပါ၍ တရားဓမ္မကို လိုလားသော, တရားဓမ္မကို ဖြန့်ဝေလိုသော မည်သူမဆို လွတ်လပ်စွာ ဓမ္မဒါနပြုနိုင်ပါသည်။ ❀ ဤဓမ္မဒါနကုသိုလ်သည် ပညာပါရမီ၏ အားကြီးသောအထောက်အပံ့ဖြစ်ပါစေသား အရှင်မြတ်ဘုရား။


via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2Bd655n

ဘဝက မရရောပါဘူး ကြိုမှန်းထားသလောက် မသေချာပါဘူးလို့ အတွေးမလွန် လိုက်ပါနဲ့။ ကြိုမမြင်နိူင်တဲ့ အနာဂတ်မှာ အောင်မြင်ခြင်းတွေက အလုအရက်စောင့်နေတတ်တယ်။ အတိတ်မှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့ပါစေ သင်ခန်းစာမယူတတ်ရင်တော့ ဘဝဆိုတာက လေထဲဆောက်နေတဲ့ အိမ်လိုပဲ ခဏခဏပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်။ ဝေဖန်မှုတွေကို မကြောက်လိုက်ပါနဲ့ တချို့ဝေဖန်မှုတွေက အဆိုးတွေကိုမြင်လို့ ဝေဖန်နေတာလဲ ဖြစ်နိူင်တာကြောင့် ကိုယ့်အတွက် အကောင်းဆုံးပြောင်းလဲပြစ်နိူင်အောင် အမှန်ပြင်ပေးလိုက်ခြင်းပါ။ ဒုက္ခတွေ တွေ့နေပြီလား? ပြဿနာတွေ ကြုံလာပြီလား? အခက်အခဲတွေ ရင်ဆိုင်နေရပြီလား? ရဲရဲဖြေရှင်းလိုက်ပါ။ လူရယ်လို့ဖြစ်လာရင် ဒီလိုဒုက္ခ အခက်အခဲကြားက ရုန်းထွက်လို့ မရနိူင်သလို ရှောင်ပြေးလို့လဲ မလွတ်နိူင်ပါဘူး။ ကိုယ်တိုင်ကြိုးစာ းကျော်ဖြတ်မှသာ ဒုက္ခက ပေးတဲ့ သခန်းစာတွေကို ယူရင်း နောင်တချိန် ကြုံလာတဲ့အခါ ဖြေရှင်းနိူင်ဖို့အတွက် နည်းလမ်းတွေကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိူင်မှာပါ။ ကိုယ်လိုချင်တဲ့ အရာတစ်ခုကို မလုပ်ရင် မဖြစ်ဘူးဆိုတာသိလျှင် ဖြစ်အောင်လုပ်မယ် ဆိုတဲ့စိတ်နဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေ ရှင်သန်နိူးကြား တက်ကြွနေဖို့လိုအပ်ပါတယ်။ အညံ့စား အားထုတ်မှုမျိုးနဲ့ အကောင်းဆုံး အောင်မြင်မှုကိုတော့ လိုချင်လို့ဘယ်ရနိူင်ပါ့မလဲ။ ကြိုးစားမှသာ ရမယ့်အရာအားလုံးအတွက် လဲကျမှာ မကြောက်နဲ့ ကျရှုံးမှာ မကြောက်နဲ့ အရှုံးကနေသင်ခန်းစာယူရင်း ဘဝပန်းတိုင်ဆီကိုရောက်အောင် အများနည်းတူ သင်လဲကြိုးစားဆက်ပြေးနိူင်ပါတယ်။ လေးစားစွာဖြင့် ✍✍✍ MayHsu (ရာမညမြေ) ဘဝက မရေရာပါဘူး ႀကိဳမွန္းထားသေလာက္ မေသခ်ာပါဘူးလို႔ အေတြးမလြန္ လိုက္ပါနဲ႕။ ႀကိဳမျမင္နိူင္တဲ့ အနာဂတ္မွာ ေအာင္ျမင္ျခင္းေတြက အလုအရက္ေစာင့္ေနတတ္တယ္။ အတိတ္မွာ ဘာေတြျဖစ္ခဲ့ပါေစ သင္ခန္းစာမယူတတ္ရင္ေတာ့ ဘဝဆိုတာက ေလထဲေဆာက္ေနတဲ့ အိမ္လိုပဲ ခဏခဏေပ်ာက္ကြယ္သြားလိမ့္မယ္။ ေဝဖန္မႈေတြကို မေၾကာက္လိုက္ပါနဲ႕ တခ်ိဳ႕ေဝဖန္မႈေတြက အဆိုးေတြကိုျမင္လို႔ ေဝဖန္ေနတာလဲ ျဖစ္နိူင္တာေၾကာင့္ ကိုယ့္အတြက္ အေကာင္းဆုံးေျပာင္းလဲျပစ္နိူင္ေအာင္ အမွန္ျပင္ေပးလိုက္ျခင္းပါ။ ဒုကၡေတြ ေတြ႕ေနၿပီလား? ျပႆနာေတြ ႀကဳံလာၿပီလား? အခက္အခဲေတြ ရင္ဆိုင္ေနရၿပီလား? ရဲရဲေျဖရွင္းလိုက္ပါ။ လူရယ္လို႔ျဖစ္လာရင္ ဒီလိုဒုကၡ အခက္အခဲၾကားက ႐ုန္းထြက္လို႔ မရနိူင္သလို ေရွာင္ေျပးလို႔လဲ မလြတ္နိူင္ပါဘူး။ ကိုယ္တိုင္ႀကိဳးစာ းေက်ာ္ျဖတ္မွသာ ဒုကၡက ေပးတဲ့ သခန္းစာေတြကို ယူရင္း ေနာင္တခ်ိန္ ႀကဳံလာတဲ့အခါ ေျဖရွင္းနိူင္ဖို႔အတြက္ နည္းလမ္းေတြကို ရွာေဖြေတြ႕ရွိနိူင္မွာပါ။ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ အရာတစ္ခုကို မလုပ္ရင္ မျဖစ္ဘူးဆိုတာသိလွ်င္ ျဖစ္ေအာင္လုပ္မယ္ ဆိုတဲ့စိတ္နဲ႕ ရည္မွန္းခ်က္ေတြ ရွင္သန္နိူးၾကား တက္ႂကြေနဖို႔လိုအပ္ပါတယ္။ အညံ့စား အားထုတ္မႈမ်ိဳးနဲ႕ အေကာင္းဆုံး ေအာင္ျမင္မႈကိုေတာ့ လိုခ်င္လို႔ဘယ္ရနိူင္ပါ့မလဲ။ ႀကိဳးစားမွသာ ရမယ့္အရာအားလုံးအတြက္ လဲက်မွာ မေၾကာက္နဲ႕ က်ရႈံးမွာ မေၾကာက္နဲ႕ အရႈံးကေနသင္ခန္းစာယူရင္း ဘဝပန္းတိုင္ဆီကိုေရာက္ေအာင္ အမ်ားနည္းတူ သင္လဲႀကိဳးစားဆက္ေျပးနိူင္ပါတယ္။ ေလးစားစြာျဖင့္ ✍✍✍ MayHsu (ရာမညေျမ)


via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2MlpRBW

ဘဝက မရရောပါဘူး ကြိုမှန်းထားသလောက် မသေချာပါဘူးလို့ အတွေးမလွန် လိုက်ပါနဲ့။ ကြိုမမြင်နိူင်တဲ့ အနာဂတ်မှာ အောင်မြင်ခြင်းတွေက အလုအရက်စောင့်နေတတ်တယ်။ အတိတ်မှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့ပါစေ သင်ခန်းစာမယူတတ်ရင်တော့ ဘဝဆိုတာက လေထဲဆောက်နေတဲ့ အိမ်လိုပဲ ခဏခဏပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်။ ဝေဖန်မှုတွေကို မကြောက်လိုက်ပါနဲ့ တချို့ဝေဖန်မှုတွေက အဆိုးတွေကိုမြင်လို့ ဝေဖန်နေတာလဲ ဖြစ်နိူင်တာကြောင့် ကိုယ့်အတွက် အကောင်းဆုံးပြောင်းလဲပြစ်နိူင်အောင် အမှန်ပြင်ပေးလိုက်ခြင်းပါ။ ဒုက္ခတွေ တွေ့နေပြီလား? ပြဿနာတွေ ကြုံလာပြီလား? အခက်အခဲတွေ ရင်ဆိုင်နေရပြီလား? ရဲရဲဖြေရှင်းလိုက်ပါ။ လူရယ်လို့ဖြစ်လာရင် ဒီလိုဒုက္ခ အခက်အခဲကြားက ရုန်းထွက်လို့ မရနိူင်သလို ရှောင်ပြေးလို့လဲ မလွတ်နိူင်ပါဘူး။ ကိုယ်တိုင်ကြိုးစာ းကျော်ဖြတ်မှသာ ဒုက္ခက ပေးတဲ့ သခန်းစာတွေကို ယူရင်း နောင်တချိန် ကြုံလာတဲ့အခါ ဖြေရှင်းနိူင်ဖို့အတွက် နည်းလမ်းတွေကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိူင်မှာပါ။ ကိုယ်လိုချင်တဲ့ အရာတစ်ခုကို မလုပ်ရင် မဖြစ်ဘူးဆိုတာသိလျှင် ဖြစ်အောင်လုပ်မယ် ဆိုတဲ့စိတ်နဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေ ရှင်သန်နိူးကြား တက်ကြွနေဖို့လိုအပ်ပါတယ်။ အညံ့စား အားထုတ်မှုမျိုးနဲ့ အကောင်းဆုံး အောင်မြင်မှုကိုတော့ လိုချင်လို့ဘယ်ရနိူင်ပါ့မလဲ။ ကြိုးစားမှသာ ရမယ့်အရာအားလုံးအတွက် လဲကျမှာ မကြောက်နဲ့ ကျရှုံးမှာ မကြောက်နဲ့ အရှုံးကနေသင်ခန်းစာယူရင်း ဘဝပန်းတိုင်ဆီကိုရောက်အောင် အများနည်းတူ သင်လဲကြိုးစားဆက်ပြေးနိူင်ပါတယ်။ လေးစားစွာဖြင့် ✍✍✍ MayHsu (ရာမညမြေ) ဘဝက မရေရာပါဘူး ႀကိဳမွန္းထားသေလာက္ မေသခ်ာပါဘူးလို႔ အေတြးမလြန္ လိုက္ပါနဲ႕။ ႀကိဳမျမင္နိူင္တဲ့ အနာဂတ္မွာ ေအာင္ျမင္ျခင္းေတြက အလုအရက္ေစာင့္ေနတတ္တယ္။ အတိတ္မွာ ဘာေတြျဖစ္ခဲ့ပါေစ သင္ခန္းစာမယူတတ္ရင္ေတာ့ ဘဝဆိုတာက ေလထဲေဆာက္ေနတဲ့ အိမ္လိုပဲ ခဏခဏေပ်ာက္ကြယ္သြားလိမ့္မယ္။ ေဝဖန္မႈေတြကို မေၾကာက္လိုက္ပါနဲ႕ တခ်ိဳ႕ေဝဖန္မႈေတြက အဆိုးေတြကိုျမင္လို႔ ေဝဖန္ေနတာလဲ ျဖစ္နိူင္တာေၾကာင့္ ကိုယ့္အတြက္ အေကာင္းဆုံးေျပာင္းလဲျပစ္နိူင္ေအာင္ အမွန္ျပင္ေပးလိုက္ျခင္းပါ။ ဒုကၡေတြ ေတြ႕ေနၿပီလား? ျပႆနာေတြ ႀကဳံလာၿပီလား? အခက္အခဲေတြ ရင္ဆိုင္ေနရၿပီလား? ရဲရဲေျဖရွင္းလိုက္ပါ။ လူရယ္လို႔ျဖစ္လာရင္ ဒီလိုဒုကၡ အခက္အခဲၾကားက ႐ုန္းထြက္လို႔ မရနိူင္သလို ေရွာင္ေျပးလို႔လဲ မလြတ္နိူင္ပါဘူး။ ကိုယ္တိုင္ႀကိဳးစာ းေက်ာ္ျဖတ္မွသာ ဒုကၡက ေပးတဲ့ သခန္းစာေတြကို ယူရင္း ေနာင္တခ်ိန္ ႀကဳံလာတဲ့အခါ ေျဖရွင္းနိူင္ဖို႔အတြက္ နည္းလမ္းေတြကို ရွာေဖြေတြ႕ရွိနိူင္မွာပါ။ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ အရာတစ္ခုကို မလုပ္ရင္ မျဖစ္ဘူးဆိုတာသိလွ်င္ ျဖစ္ေအာင္လုပ္မယ္ ဆိုတဲ့စိတ္နဲ႕ ရည္မွန္းခ်က္ေတြ ရွင္သန္နိူးၾကား တက္ႂကြေနဖို႔လိုအပ္ပါတယ္။ အညံ့စား အားထုတ္မႈမ်ိဳးနဲ႕ အေကာင္းဆုံး ေအာင္ျမင္မႈကိုေတာ့ လိုခ်င္လို႔ဘယ္ရနိူင္ပါ့မလဲ။ ႀကိဳးစားမွသာ ရမယ့္အရာအားလုံးအတြက္ လဲက်မွာ မေၾကာက္နဲ႕ က်ရႈံးမွာ မေၾကာက္နဲ႕ အရႈံးကေနသင္ခန္းစာယူရင္း ဘဝပန္းတိုင္ဆီကိုေရာက္ေအာင္ အမ်ားနည္းတူ သင္လဲႀကိဳးစားဆက္ေျပးနိူင္ပါတယ္။ ေလးစားစြာျဖင့္ ✍✍✍ MayHsu (ရာမညေျမ)


via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2MlpRBW

* အလှူခံက အရေးကြီးသလား... အလှူရှင်က အရေးကြီးသလား.* ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော်ကြီး ဟောတရား တိုတိုလေးနဲ့ ထိပါတယ်။ ( သီလမလုံတဲ့ဘုန်းကြီး မလှူချင်ဆိုသူများအတွက်...) ❀ မြတ်စွာဘုရားအလောင်းတော်ဝေဿန ္တရာမင်း လက်ထက်တုန်းက ဇူဇကာပုဏ္ဏားကြီးကို သားတော်နဲ့ သမီးတော်တွေ လှူလိုက်တုန်းက ဇူဇကာပုဏ္ဏားဟာ ဘယ် သီလရှိတဲ့ပုဂ္ဂိုလ် ဟုတ်မှာလဲ၊ မိန်းမကြောက်လို့ ကလေးတွေကို အဝေးကြီးက လာပြီးတော့ တောင်းတာ၊ သီလ လုံးဝမရှိဘူး။ ❀ အဲဒီ သီလမရှိတဲ့ ပုဏ္ဏားကို မြတ်စွာဘုရားလောင်းက သားတော် သမီးတော်တွေကို ရက်ရက်ရောရော လှူလိုက်တယ်။ ❀ အဲဒီအလှူဒါနဟာ ဇူဇကာဆိုတဲ့ အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်ကြောင့် အကျိုးကြီးတာ မဟုတ်ဘူး။ ဝေဿန ္တရာမင်းဆိုတဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားကောင်းတဲ့ ဘုရားလောင်းဘက်က အကျိုးကျေးဇူးဟာ အများကြီးရတာ။ အများကြီးရရုံတင် မဟုတ်ဘူး၊ သူ့ရဲ့ စေတနာစွမ်းအားကြောင့် သားသမီးတွေကို လှူလိုက်တဲ့အခါ မြေငလျင်တောင် တုန်ဟီးသွားတယ်လို့ ပြောတယ်။ ❀ လှူတဲ့ အခါမှာ အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်က ပိုပြီးတော့ အရေးကြီးသလား၊ အလှူဒါယကာက ပိုပြီးတော့ အရေးကြီးသလားဆိုတော့ နှစ်ဖက်စလုံး အရေးကြီးတယ်လို့တော့ ပြောရမယ်။ သို့သော် တကယ် ပြင်ရဆင်ရမှာက လှူတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်က ပိုပြီးတော့ ပြင်ရဆင်ရမယ်။ အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်ဆိုတာ ကိုယ်သိနိုင်တာ မဟုတ်ဘူး။ ကိုယ်ကျင့်သီလ ရှိသလား မရှိဘူးလား မသိနိုင်ဘူး။ ❀ မြတ်စွာဘုရားဟောထားတာ လောကမှာ `အပေါ်ယံ ရွှေမှုန်ကြဲ၊ အထဲက နောက်ချေးခံ´ ဆိုတာလို ကိုယ်ကျင့်တရားမရှိပေမယ့် ကိုယ်ကျင့့်တရားရှိတဲ့ အသွင်သဏ္ဍာန်ပေါ်အောင်နေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တွေ အများကြီးရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် အလှူခံပုဂ္ဂိုလ် သီလရှိမရှိ အတိအကျ မသိနိုင်ဘူးပေါ့။ ❀ ဒါယကာ တစ်ယောက်က မြတ်စွာဘုရားကို လာပြီးတော့ ဖူးစဉ် မြတ်စွာဘုရားက မေးတယ်၊ ဒါနကောင်းမှုတွေပြုသလားဆိုတော့ `ပြုပါတယ်၊ တပည့်တော်ရဲ့ အလှူကိုကြွတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေဟာ အကုန်လုံး ရဟန ္တာတွေချည်းပဲ ဘုရား၊ တပည့်တော်က ရဟန ္တာတွေမှ ရွေးလှူတာ´ လို့ ပြောတယ်။ အဲဒီတော့ မြတ်စွာဘုရားက သတိပေးတယ်။ `ဒါယကာ၊ သင်လို လူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီပုဂ္ဂိုလ်ဟာ ရဟန ္တာလား၊ ဒီပုဂ္ဂိုလ်ဟာ ရဟန ္တာ မဟုတ်ဘူးလားဆိုတာ မသိနိုင်ဘူးတဲ့ ။ သံဃာကိုသာ ရည်စူးပြီးတော့ လှူပါ´ လို့ မြတ်စွာဘုရားက ဆုံးမဖူးတယ်။ ရဟန ္တာပုဂ္ဂိုလ်ဆိုပြီးတော့ ရွေးလှူတာမျိုး မလုပ်ပါနဲ့တဲ့။ သံဃာကိုသာ ရည်စူးပြီးတော လှူပါတဲ့။.. ဒီစာလေးကို ဖတ်ပြီး သံဃာကိုလှူတဲ့အခါမှာ ပုဂ္ဂိုလ်ကိုမရည်ညွှန်းဘဲ သံဃာတော်အများကို ရည်ညွှန်းပြီးလှူနိုင်ကြပါစေ... Credit - ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော် ဒေါက်တာနန္ဒမာလာဘိဝံသ * အလႉခံက အေရးႀကီးသလား... အလႉရွင္က အေရးႀကီးသလား.* ပါေမာကၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ႀကီး ေဟာတရား တိုတိုေလးနဲ႕ ထိပါတယ္။ ( သီလမလုံတဲ့ဘုန္းႀကီး မလႉခ်င္ဆိုသူမ်ားအတြက္...) ❀ ျမတ္စြာဘုရားအေလာင္းေတာ္ေဝႆန ၱရာမင္း လက္ထက္တုန္းက ဇူဇကာပုဏၰားႀကီးကို သားေတာ္နဲ႕ သမီးေတာ္ေတြ လႉလိုက္တုန္းက ဇူဇကာပုဏၰားဟာ ဘယ္ သီလရွိတဲ့ပုဂၢိုလ္ ဟုတ္မွာလဲ၊ မိန္းမေၾကာက္လို႔ ကေလးေတြကို အေဝးႀကီးက လာၿပီးေတာ့ ေတာင္းတာ၊ သီလ လုံးဝမရွိဘူး။ ❀ အဲဒီ သီလမရွိတဲ့ ပုဏၰားကို ျမတ္စြာဘုရားေလာင္းက သားေတာ္ သမီးေတာ္ေတြကို ရက္ရက္ေရာေရာ လႉလိုက္တယ္။ ❀ အဲဒီအလႉဒါနဟာ ဇူဇကာဆိုတဲ့ အလႉခံပုဂၢိုလ္ေၾကာင့္ အက်ိဳးႀကီးတာ မဟုတ္ဘူး။ ေဝႆန ၱရာမင္းဆိုတဲ့ ကိုယ္က်င့္တရားေကာင္းတဲ့ ဘုရားေလာင္းဘက္က အက်ိဳးေက်းဇူးဟာ အမ်ားႀကီးရတာ။ အမ်ားႀကီးရ႐ုံတင္ မဟုတ္ဘူး၊ သူ႕ရဲ႕ ေစတနာစြမ္းအားေၾကာင့္ သားသမီးေတြကို လႉလိုက္တဲ့အခါ ေျမငလ်င္ေတာင္ တုန္ဟီးသြားတယ္လို႔ ေျပာတယ္။ ❀ လႉတဲ့ အခါမွာ အလႉခံပုဂၢိုလ္က ပိုၿပီးေတာ့ အေရးႀကီးသလား၊ အလႉဒါယကာက ပိုၿပီးေတာ့ အေရးႀကီးသလားဆိုေတာ့ ႏွစ္ဖက္စလုံး အေရးႀကီးတယ္လို႔ေတာ့ ေျပာရမယ္။ သို႔ေသာ္ တကယ္ ျပင္ရဆင္ရမွာက လႉတဲ့ ပုဂၢိုလ္က ပိုၿပီးေတာ့ ျပင္ရဆင္ရမယ္။ အလႉခံပုဂၢိုလ္ဆိုတာ ကိုယ္သိနိုင္တာ မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ္က်င့္သီလ ရွိသလား မရွိဘူးလား မသိနိုင္ဘူး။ ❀ ျမတ္စြာဘုရားေဟာထားတာ ေလာကမွာ `အေပၚယံ ေ႐ႊမႈန္ႀကဲ၊ အထဲက ေနာက္ေခ်းခံ´ ဆိုတာလို ကိုယ္က်င့္တရားမရွိေပမယ့္ ကိုယ္က်င့့္တရားရွိတဲ့ အသြင္သ႑ာန္ေပၚေအာင္ေနတဲ့ပုဂၢိုလ္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ အလႉခံပုဂၢိုလ္ သီလရွိမရွိ အတိအက် မသိနိုင္ဘူးေပါ့။ ❀ ဒါယကာ တစ္ေယာက္က ျမတ္စြာဘုရားကို လာၿပီးေတာ့ ဖူးစဥ္ ျမတ္စြာဘုရားက ေမးတယ္၊ ဒါနေကာင္းမႈေတြျပဳသလားဆိုေတာ့ `ျပဳပါတယ္၊ တပည့္ေတာ္ရဲ႕ အလႉကိုႂကြတဲ့ ပုဂၢိုလ္ေတြဟာ အကုန္လုံး ရဟန ၱာေတြခ်ည္းပဲ ဘုရား၊ တပည့္ေတာ္က ရဟန ၱာေတြမွ ေ႐ြးလႉတာ´ လို႔ ေျပာတယ္။ အဲဒီေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားက သတိေပးတယ္။ `ဒါယကာ၊ သင္လို လူတစ္ေယာက္အေနနဲ႕ ဒီပုဂၢိုလ္ဟာ ရဟန ၱာလား၊ ဒီပုဂၢိုလ္ဟာ ရဟန ၱာ မဟုတ္ဘူးလားဆိုတာ မသိနိုင္ဘူးတဲ့ ။ သံဃာကိုသာ ရည္စူးၿပီးေတာ့ လႉပါ´ လို႔ ျမတ္စြာဘုရားက ဆုံးမဖူးတယ္။ ရဟန ၱာပုဂၢိုလ္ဆိုၿပီးေတာ့ ေ႐ြးလႉတာမ်ိဳး မလုပ္ပါနဲ႕တဲ့။ သံဃာကိုသာ ရည္စူးၿပီးေတာ လႉပါတဲ့။.. ဒီစာေလးကို ဖတ္ၿပီး သံဃာကိုလႉတဲ့အခါမွာ ပုဂၢိုလ္ကိုမရည္ၫႊန္းဘဲ သံဃာေတာ္အမ်ားကို ရည္ၫႊန္းၿပီးလႉနိုင္ၾကပါေစ... Credit - ပါေမာကၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာနႏၵမာလာဘိဝံသ


via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2OTH3QC

* အလှူခံက အရေးကြီးသလား... အလှူရှင်က အရေးကြီးသလား.* ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော်ကြီး ဟောတရား တိုတိုလေးနဲ့ ထိပါတယ်။ ( သီလမလုံတဲ့ဘုန်းကြီး မလှူချင်ဆိုသူများအတွက်...) ❀ မြတ်စွာဘုရားအလောင်းတော်ဝေဿန ္တရာမင်း လက်ထက်တုန်းက ဇူဇကာပုဏ္ဏားကြီးကို သားတော်နဲ့ သမီးတော်တွေ လှူလိုက်တုန်းက ဇူဇကာပုဏ္ဏားဟာ ဘယ် သီလရှိတဲ့ပုဂ္ဂိုလ် ဟုတ်မှာလဲ၊ မိန်းမကြောက်လို့ ကလေးတွေကို အဝေးကြီးက လာပြီးတော့ တောင်းတာ၊ သီလ လုံးဝမရှိဘူး။ ❀ အဲဒီ သီလမရှိတဲ့ ပုဏ္ဏားကို မြတ်စွာဘုရားလောင်းက သားတော် သမီးတော်တွေကို ရက်ရက်ရောရော လှူလိုက်တယ်။ ❀ အဲဒီအလှူဒါနဟာ ဇူဇကာဆိုတဲ့ အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်ကြောင့် အကျိုးကြီးတာ မဟုတ်ဘူး။ ဝေဿန ္တရာမင်းဆိုတဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားကောင်းတဲ့ ဘုရားလောင်းဘက်က အကျိုးကျေးဇူးဟာ အများကြီးရတာ။ အများကြီးရရုံတင် မဟုတ်ဘူး၊ သူ့ရဲ့ စေတနာစွမ်းအားကြောင့် သားသမီးတွေကို လှူလိုက်တဲ့အခါ မြေငလျင်တောင် တုန်ဟီးသွားတယ်လို့ ပြောတယ်။ ❀ လှူတဲ့ အခါမှာ အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်က ပိုပြီးတော့ အရေးကြီးသလား၊ အလှူဒါယကာက ပိုပြီးတော့ အရေးကြီးသလားဆိုတော့ နှစ်ဖက်စလုံး အရေးကြီးတယ်လို့တော့ ပြောရမယ်။ သို့သော် တကယ် ပြင်ရဆင်ရမှာက လှူတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်က ပိုပြီးတော့ ပြင်ရဆင်ရမယ်။ အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်ဆိုတာ ကိုယ်သိနိုင်တာ မဟုတ်ဘူး။ ကိုယ်ကျင့်သီလ ရှိသလား မရှိဘူးလား မသိနိုင်ဘူး။ ❀ မြတ်စွာဘုရားဟောထားတာ လောကမှာ `အပေါ်ယံ ရွှေမှုန်ကြဲ၊ အထဲက နောက်ချေးခံ´ ဆိုတာလို ကိုယ်ကျင့်တရားမရှိပေမယ့် ကိုယ်ကျင့့်တရားရှိတဲ့ အသွင်သဏ္ဍာန်ပေါ်အောင်နေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တွေ အများကြီးရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် အလှူခံပုဂ္ဂိုလ် သီလရှိမရှိ အတိအကျ မသိနိုင်ဘူးပေါ့။ ❀ ဒါယကာ တစ်ယောက်က မြတ်စွာဘုရားကို လာပြီးတော့ ဖူးစဉ် မြတ်စွာဘုရားက မေးတယ်၊ ဒါနကောင်းမှုတွေပြုသလားဆိုတော့ `ပြုပါတယ်၊ တပည့်တော်ရဲ့ အလှူကိုကြွတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေဟာ အကုန်လုံး ရဟန ္တာတွေချည်းပဲ ဘုရား၊ တပည့်တော်က ရဟန ္တာတွေမှ ရွေးလှူတာ´ လို့ ပြောတယ်။ အဲဒီတော့ မြတ်စွာဘုရားက သတိပေးတယ်။ `ဒါယကာ၊ သင်လို လူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီပုဂ္ဂိုလ်ဟာ ရဟန ္တာလား၊ ဒီပုဂ္ဂိုလ်ဟာ ရဟန ္တာ မဟုတ်ဘူးလားဆိုတာ မသိနိုင်ဘူးတဲ့ ။ သံဃာကိုသာ ရည်စူးပြီးတော့ လှူပါ´ လို့ မြတ်စွာဘုရားက ဆုံးမဖူးတယ်။ ရဟန ္တာပုဂ္ဂိုလ်ဆိုပြီးတော့ ရွေးလှူတာမျိုး မလုပ်ပါနဲ့တဲ့။ သံဃာကိုသာ ရည်စူးပြီးတော လှူပါတဲ့။.. ဒီစာလေးကို ဖတ်ပြီး သံဃာကိုလှူတဲ့အခါမှာ ပုဂ္ဂိုလ်ကိုမရည်ညွှန်းဘဲ သံဃာတော်အများကို ရည်ညွှန်းပြီးလှူနိုင်ကြပါစေ... Credit - ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော် ဒေါက်တာနန္ဒမာလာဘိဝံသ * အလႉခံက အေရးႀကီးသလား... အလႉရွင္က အေရးႀကီးသလား.* ပါေမာကၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ႀကီး ေဟာတရား တိုတိုေလးနဲ႕ ထိပါတယ္။ ( သီလမလုံတဲ့ဘုန္းႀကီး မလႉခ်င္ဆိုသူမ်ားအတြက္...) ❀ ျမတ္စြာဘုရားအေလာင္းေတာ္ေဝႆန ၱရာမင္း လက္ထက္တုန္းက ဇူဇကာပုဏၰားႀကီးကို သားေတာ္နဲ႕ သမီးေတာ္ေတြ လႉလိုက္တုန္းက ဇူဇကာပုဏၰားဟာ ဘယ္ သီလရွိတဲ့ပုဂၢိုလ္ ဟုတ္မွာလဲ၊ မိန္းမေၾကာက္လို႔ ကေလးေတြကို အေဝးႀကီးက လာၿပီးေတာ့ ေတာင္းတာ၊ သီလ လုံးဝမရွိဘူး။ ❀ အဲဒီ သီလမရွိတဲ့ ပုဏၰားကို ျမတ္စြာဘုရားေလာင္းက သားေတာ္ သမီးေတာ္ေတြကို ရက္ရက္ေရာေရာ လႉလိုက္တယ္။ ❀ အဲဒီအလႉဒါနဟာ ဇူဇကာဆိုတဲ့ အလႉခံပုဂၢိုလ္ေၾကာင့္ အက်ိဳးႀကီးတာ မဟုတ္ဘူး။ ေဝႆန ၱရာမင္းဆိုတဲ့ ကိုယ္က်င့္တရားေကာင္းတဲ့ ဘုရားေလာင္းဘက္က အက်ိဳးေက်းဇူးဟာ အမ်ားႀကီးရတာ။ အမ်ားႀကီးရ႐ုံတင္ မဟုတ္ဘူး၊ သူ႕ရဲ႕ ေစတနာစြမ္းအားေၾကာင့္ သားသမီးေတြကို လႉလိုက္တဲ့အခါ ေျမငလ်င္ေတာင္ တုန္ဟီးသြားတယ္လို႔ ေျပာတယ္။ ❀ လႉတဲ့ အခါမွာ အလႉခံပုဂၢိုလ္က ပိုၿပီးေတာ့ အေရးႀကီးသလား၊ အလႉဒါယကာက ပိုၿပီးေတာ့ အေရးႀကီးသလားဆိုေတာ့ ႏွစ္ဖက္စလုံး အေရးႀကီးတယ္လို႔ေတာ့ ေျပာရမယ္။ သို႔ေသာ္ တကယ္ ျပင္ရဆင္ရမွာက လႉတဲ့ ပုဂၢိုလ္က ပိုၿပီးေတာ့ ျပင္ရဆင္ရမယ္။ အလႉခံပုဂၢိုလ္ဆိုတာ ကိုယ္သိနိုင္တာ မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ္က်င့္သီလ ရွိသလား မရွိဘူးလား မသိနိုင္ဘူး။ ❀ ျမတ္စြာဘုရားေဟာထားတာ ေလာကမွာ `အေပၚယံ ေ႐ႊမႈန္ႀကဲ၊ အထဲက ေနာက္ေခ်းခံ´ ဆိုတာလို ကိုယ္က်င့္တရားမရွိေပမယ့္ ကိုယ္က်င့့္တရားရွိတဲ့ အသြင္သ႑ာန္ေပၚေအာင္ေနတဲ့ပုဂၢိုလ္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ အလႉခံပုဂၢိုလ္ သီလရွိမရွိ အတိအက် မသိနိုင္ဘူးေပါ့။ ❀ ဒါယကာ တစ္ေယာက္က ျမတ္စြာဘုရားကို လာၿပီးေတာ့ ဖူးစဥ္ ျမတ္စြာဘုရားက ေမးတယ္၊ ဒါနေကာင္းမႈေတြျပဳသလားဆိုေတာ့ `ျပဳပါတယ္၊ တပည့္ေတာ္ရဲ႕ အလႉကိုႂကြတဲ့ ပုဂၢိုလ္ေတြဟာ အကုန္လုံး ရဟန ၱာေတြခ်ည္းပဲ ဘုရား၊ တပည့္ေတာ္က ရဟန ၱာေတြမွ ေ႐ြးလႉတာ´ လို႔ ေျပာတယ္။ အဲဒီေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားက သတိေပးတယ္။ `ဒါယကာ၊ သင္လို လူတစ္ေယာက္အေနနဲ႕ ဒီပုဂၢိုလ္ဟာ ရဟန ၱာလား၊ ဒီပုဂၢိုလ္ဟာ ရဟန ၱာ မဟုတ္ဘူးလားဆိုတာ မသိနိုင္ဘူးတဲ့ ။ သံဃာကိုသာ ရည္စူးၿပီးေတာ့ လႉပါ´ လို႔ ျမတ္စြာဘုရားက ဆုံးမဖူးတယ္။ ရဟန ၱာပုဂၢိုလ္ဆိုၿပီးေတာ့ ေ႐ြးလႉတာမ်ိဳး မလုပ္ပါနဲ႕တဲ့။ သံဃာကိုသာ ရည္စူးၿပီးေတာ လႉပါတဲ့။.. ဒီစာေလးကို ဖတ္ၿပီး သံဃာကိုလႉတဲ့အခါမွာ ပုဂၢိုလ္ကိုမရည္ၫႊန္းဘဲ သံဃာေတာ္အမ်ားကို ရည္ၫႊန္းၿပီးလႉနိုင္ၾကပါေစ... Credit - ပါေမာကၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာနႏၵမာလာဘိဝံသ


via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2OTH3QC

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2MLM6zV

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/31if7IW

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2Bck1MX

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2ORBiD3

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2MhVFaT

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2Mkljfi

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2MLXV9q

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2VMMMJx