via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2OGX5eZ

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2DctPHB

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2XJjvAf

🌼 ချမ်းသာအစစ် 🌼 ••••••••••••••••••••••• ဘုရားရှင်က သတ္တဝါအပေါင်းရဲ့ ချမ်းသာအစစ်ဖြစ်တဲ့ ချမ်းသာရာချမ်းသာကြောင်း အစစ်အမှန်ကိုလိုချင်ရင်-ဗောဇ္ဈင်(၇)ပါး (သို့မဟုတ်) မဂ္ဂင်ရှစ်ပါးအကျင့်မြတ်တရားဟုခေါ်တဲ့ သတိပဋ္ဌာန်လေးပါတရားကို စနစ်တကျကျင့်ရမယ်တဲ့။ နောက်တစ်ခုက ကိလေသာတို့ခေါင်းပါးအောင်ကျင့်တဲ့ သီလ, ဓုတင်စတဲ့အကျင့်တွေကို ကျင့်ရမယ်တဲ့။ တစ်ဖက်ကလည်း ကိလေသာတွေကို မွေးမြူရေးလုပ်နေတယ် တစ်ဖက်ကလည်းကိလေသာခေါင်းပါအောင်လုပ်တယ်၊ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား? မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ကိလေသာကို ဆေးကြောသုတ်သင်ပါမှ ဒီချမ်းသာအစစ်ကရမှာ တစ်ဖက်ကကိလေသာမွေးမြူတယ် တစ်ဖက်ကကိလေသာကင်းအောင်လုပ်နေရင်... ဒကာကြီးဖြစ်နိုင်ပါ့မလား?။ ဆိုလိုတာက တစ်ဖက်ကိလေသာမွေးမြူရေးလုပ်တယ် ရိပ်သာလာပြီဆို မနက်ဖြန်တော့ပြန်ဦးမယ် ၊လုပ်ပြီ၊ တစ်ဖက်ကလည်း ကိလေသာစင်ကြယ်ကြောင်း ကျင့်ဝတ်ကလေးတွေပြန်ကျင့်လိုက်၊ မီးများရင်မီးနိုင် ရေများရင်ရေနိုင်ဆိုတဲ့ပုံစံအရ ကျင့်နေရင် အောင်မြင်မှုဆိုတာနည်းပြီး မသွားနိုင်ဘူးလား?၊နည်းသွားမယ်။ နောက်ဥပမာတစ်ခုနဲ့ နားလည်လွယ်အောင်ပြောမယ်။ လူတစ်ယောက် ခရီးတစ်ခုကို သွားပြီဆိုကြစို့၊ အရှေ့ကိုဖြောင့်ဖြောင့်သွားမယ်ဆို လိုလားတောင့်တနေတဲ့ ခရီးကတစ်ချိန်ရောက်သွားမှာပါ။ အဲ့ဒီလိုမဟုတ်ဘူး အရှေ့သွားလိုက် နောက်ကိစ္စလေးတစ်ခုရှိတော့ အနောက်ပြန်လှည့်လိုက်၊ တစ်ခါစိတ်ပါလို့ အရှေ့သွားလိုက် တော်ကြာနောက်ပြန်လှည့်လိုက်နဲ့တဲ့ အဲ့ဒီလို ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန်လုပ်နေရင် လိုလားတောင့်တတဲ့ ခရီးပန်းတိုင်ရောက်ပါတော့မလား?၊ ဟုတ်ကဲ့လား...။ အဲ့ဒါကြောင့် လုပ်ငန်းခွင်က ကိလေသာတွေကို ခေါင်းပါးအောင်ကျင့်တဲ့ ကျင့်စဉ်တွေတော့ ရိုရိုသေသေကျင့်ဖို့လိုအပ်ပါတယ်။ သီလကိုလုံခြုံအောင်စောင့်ထိန်းမယ်။ သမာဓိကိုထူထောင်ပြီး ဝိပဿနာတရားကို ရိုရိုသေသေကျင့်ရမယ်။ နောက်တစ်ခုက ဣနြ္ဒိယသံဝရသီလလို့ခေါ်တဲ့ ဣနြေ္ဒခြောက်ပါးမှ ကိလေသာတွေမဝင်ရောက်နိုင်အောင် ပိတ်ဆို့တားဆီိးနိုင်ရမယ်။ ဣနြေ္ဒခြောက်ပါးကို လုံခြုံအောင်စောင့်စည်းရင် ချမ်းသာအစစ်ကို ရလိမ့်မယ်တဲ့။ နောက်တစ်ခုက ရှေ့ကကျင်စဉ်တွေဖြစ်တဲ့ ဗောဇ္ဈင်(၇)ပါး (သို့မဟုတ်) မဂ္ဂင်ရှစ်ပါးအကျင့်မြတ်တရားဟုခေါ်တဲ့ သတိပဋ္ဌာန်လေးပါတရားတွေကို ကျင့်တယ်၊ ကိလေသာခေါင်းပါးစေတတ်တဲ့ ဓုတင် သီလကျင့်စဉ်တွေလည်းအမြဲမပြတ်ကျင့်တယ်၊ ဣနြေ္ဒခြောက်ပါးလည်းလုံခြုံအောင် စောင့်ထိန်းပြီးနေပေမယ့်လို့ နိဗ္ဗာန်မျက်မှောက်မပြုသေးဘူးဆိုရင် တကယ်ချမ်းသားအစစ်ကို ရနေတယ်ခေါ်ပါ့မလား?၊ မခေါ်နိုင်းဘူး။ ဒါကြောင့် မိမိတို့ရဲ့ ပန်းတိုင်းဖြစ်တဲ့ မဂ်ဉာဏ်ဖိုလ်ဉာဏ်မြတ်နိဗ္ဗာန်ကိုလည်း ရအောင်ကြိုးစားထားပါမှ တကယ်ချမ်းသာအစစ်ကိုရတယ် မည်ပါတယ်လို့ ဘုရားရှင်ကဟောကြားထားပါတယ်။ "ဖားအောက်တောရဆရာတော် " တရားတော်များ ကြည်ညို နာယူရန် Linkပါ👇 Bhikkhu's Dhamma https://ift.tt/2Ob0JwM https://ift.tt/2NCtwZN 🍀 သတိရှိဖို့လိုတယ် 🍀 ••••••••••••••••••••••• မှန်ကန်နေတဲ့အကြောင်းတရားတွေ ဟုတ်မှန်နေတဲ့အကြောင်းတရားတွေ ရှိကြတယ်။ မှန်ကန်နေတဲ့ ဓမ္မသဘောတရားတွေ စိတ်မှာကိန်းအောင်းနေဖို့ သတိရှိဖို့လိုပါတယ်။ မှန်ကန်နေတဲ့အကြောင်းတရားတွေကို မစွန့်မိဖို့ အတွက်လည်း သတိရှိမှဖြစ်မယ်။ သတိလက်လွတ်နေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်နေခဲ့မယ်ဆိုရင် အကြောင်းမှန်တွေကို မစွန့်မိဖို့ရန်အတွက် မစွမ်းနိုင်ဘူးတဲ့၊ မမှန်ကန်တဲ့ အကြောင်းသဘောတရားတွေဘက်သာ ပါသွားတယ်။ ဒီဟုတ်မှန်နေတဲ့ အကြောင်းတရားတွေကို ဘာဝနာလုပ်ငန်းလုပ်နေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်က သတိနဲ့ စောင့်ထိန်းထားရမယ်။ မှန်နေတဲ့ ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို စွန့်လွတ်ပြီး သတိလက်လွတ် ဘေးဖယ်ထားတယ်၊ မှားနေတဲ့ ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို သတိမမူပဲ လက်ခံခဲ့ရင် ဒီပုဂ္ဂိုလ်အတွက် နိဗ္ဗာန်သွားရာသည် ဖြောင့်တန်းနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါကြောင့် မှန်ကန်နေတဲ့အကြောင်းတရားတွေ ဟုတ်မှန်နေတဲ့အကြောင်းတရားတွေကို သတိရှေ့သွားပြုပြီး ကြိုးစားလိုက်နာရပါမယ်။ သတိပဋ္ဌာန်ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်မယ့်သူသည် သတိလက်လွတ်လို့ မရှိစေရပါဘူး။ "ဖားအောက်တောရဆရာတော် " တရားတော်များ ကြည်ညို နာယူရန် Linkပါ👇 Bhikkhu's Dhamma https://ift.tt/2Ob0JwM https://ift.tt/2NCtwZN ...🙏🙏🙏... Share & Credit 🌼 ခမြျးသာအစဈ 🌼 ••••••••••••••••••••••• ဘုရားရှငျက သတ်တဝါအပေါငျးရဲ့ ခမြျးသာအစဈဖွဈတဲ့ ခမြျးသာရာခမြျးသာကွောငျး အစဈအမှနျကိုလိုခငြျရငျ-ဗောဇ်ဈငျ(၇)ပါး (သို့မဟုတျ) မဂ်ဂငျရှဈပါးအကငြျ့မွတျတရားဟုခေါျတဲ့ သတိပဋ်ဌာနျလေးပါတရားကို စနဈတကကြငြျ့ရမယျတဲ့။ နောကျတဈခုက ကိလသောတို့ခေါငျးပါးအောငျကငြျ့တဲ့ သီလ, ဓုတငျစတဲ့အကငြျ့တှကေို ကငြျ့ရမယျတဲ့။ တဈဖကျကလညျး ကိလသောတှကေို မှေးမွူရေးလုပျနတေယျ တဈဖကျကလညျးကိလသောခေါငျးပါအောငျလုပျတယျ၊ ဖွဈနိုငျပါ့မလား? မဖွဈနိုငျဘူး။ ကိလသောကို ဆေးကွောသုတျသငျပါမှ ဒီခမြျးသာအစဈကရမှာ တဈဖကျကကိလသောမှေးမွူတယျ တဈဖကျကကိလသောကငျးအောငျလုပျနရေငျ... ဒကာကွီးဖွဈနိုငျပါ့မလား?။ ဆိုလိုတာက တဈဖကျကိလသောမှေးမွူရေးလုပျတယျ ရိပျသာလာပွီဆို မနကျဖွနျတော့ပွနျဦးမယျ ၊လုပျပွီ၊ တဈဖကျကလညျး ကိလသောစငျကွယျကွောငျး ကငြျ့ဝတျကလေးတှပွေနျကငြျ့လိုကျ၊ မီးမြားရငျမီးနိုငျ ရမြေားရငျရနေိုငျဆိုတဲ့ပုံစံအရ ကငြျ့နရေငျ အောငျမွငျမှုဆိုတာနညျးပွီး မသှားနိုငျဘူးလား?၊နညျးသှားမယျ။ နောကျဥပမာတဈခုနဲ့ နားလညျလှယျအောငျပွောမယျ။ လူတဈယောကျ ခရီးတဈခုကို သှားပွီဆိုကွစို့၊ အရှေ့ကိုဖွောငျ့ဖွောငျ့သှားမယျဆို လိုလားတောငျ့တနတေဲ့ ခရီးကတဈခြိနျရောကျသှားမှာပါ။ အဲ့ဒီလိုမဟုတျဘူး အရှေ့သှားလိုကျ နောကျကိစ်စလေးတဈခုရှိတော့ အနောကျပွနျလှညျ့လိုကျ၊ တဈခါစိတျပါလို့ အရှေ့သှားလိုကျ တောျကွာနောကျပွနျလှညျ့လိုကျနဲ့တဲ့ အဲ့ဒီလို ခေါကျတုံ့ခေါကျပွနျလုပျနရေငျ လိုလားတောငျ့တတဲ့ ခရီးပနျးတိုငျရောကျပါတော့မလား?၊ ဟုတျကဲ့လား...။ အဲ့ဒါကွောငျ့ လုပျငနျးခှငျက ကိလသောတှကေို ခေါငျးပါးအောငျကငြျ့တဲ့ ကငြျ့စဉျတှတေော့ ရိုရိုသသေကေငြျ့ဖို့လိုအပျပါတယျ။ သီလကိုလုံခွုံအောငျစောငျ့ထိနျးမယျ။ သမာဓိကိုထူထောငျပွီး ဝိပူနာတရားကို ရိုရိုသသေကေငြျ့ရမယျ။ နောကျတဈခုက ဣနွ်ဒိယသံဝရသီလလို့ခေါျတဲ့ ဣနွေ်ဒခွောကျပါးမှ ကိလသောတှမေဝငျရောကျနိုငျအောငျ ပိတျဆို့တားဆီိးနိုငျရမယျ။ ဣနွေ်ဒခွောကျပါးကို လုံခွုံအောငျစောငျ့စညျးရငျ ခမြျးသာအစဈကို ရလိမျ့မယျတဲ့။ နောကျတဈခုက ရှေ့ကကငြျစဉျတှဖွေဈတဲ့ ဗောဇ်ဈငျ(၇)ပါး (သို့မဟုတျ) မဂ်ဂငျရှဈပါးအကငြျ့မွတျတရားဟုခေါျတဲ့ သတိပဋ်ဌာနျလေးပါတရားတှကေို ကငြျ့တယျ၊ ကိလသောခေါငျးပါးစတေတျတဲ့ ဓုတငျ သီလကငြျ့စဉျတှလေညျးအမွဲမပွတျကငြျ့တယျ၊ ဣနွေ်ဒခွောကျပါးလညျးလုံခွုံအောငျ စောငျ့ထိနျးပွီးနပေမေယျ့လို့ နိဗ်ဗာနျမကြျမှောကျမပွုသေးဘူးဆိုရငျ တကယျခမြျးသားအစဈကို ရနတေယျခေါျပါ့မလား?၊ မခေါျနိုငျးဘူး။ ဒါကွောငျ့ မိမိတို့ရဲ့ ပနျးတိုငျးဖွဈတဲ့ မဂျဉာဏျဖိုလျဉာဏျမွတျနိဗ်ဗာနျကိုလညျး ရအောငျကွိုးစားထားပါမှ တကယျခမြျးသာအစဈကိုရတယျ မညျပါတယျလို့ ဘုရားရှငျကဟောကွားထားပါတယျ။ "ဖားအောကျတောရဆရာတောျ " တရားတောျမြား ကွညျညို နာယူရနျ Linkပါ👇 Bhikkhu's Dhamma https://ift.tt/2Ob0JwM https://ift.tt/2NCtwZN 🍀 သတိရှိဖို့လိုတယျ 🍀 ••••••••••••••••••••••• မှနျကနျနတေဲ့အကွောငျးတရားတှေ ဟုတျမှနျနတေဲ့အကွောငျးတရားတှေ ရှိကွတယျ။ မှနျကနျနတေဲ့ ဓမ်မသဘောတရားတှေ စိတျမှာကိနျးအောငျးနဖေို့ သတိရှိဖို့လိုပါတယျ။ မှနျကနျနတေဲ့အကွောငျးတရားတှကေို မစှန့ျမိဖို့ အတှကျလညျး သတိရှိမှဖွဈမယျ။ သတိလကျလှတျနတေဲ့ ပုဂ်ဂိုလျတဈဦး ဖွဈနခေဲ့မယျဆိုရငျ အကွောငျးမှနျတှကေို မစှန့ျမိဖို့ရနျအတှကျ မစှမျးနိုငျဘူးတဲ့၊ မမှနျကနျတဲ့ အကွောငျးသဘောတရားတှဘေကျသာ ပါသှားတယျ။ ဒီဟုတျမှနျနတေဲ့ အကွောငျးတရားတှကေို ဘာဝနာလုပျငနျးလုပျနတေဲ့ ပုဂ်ဂိုလျက သတိနဲ့ စောင့ျထိနျးထားရမယျ။ မှနျနတေဲ့ ကငြ့ျစဉျတဈခုကို စှန့ျလှတျပွီး သတိလကျလှတျ ဘေးဖယျထားတယျ၊ မှားနတေဲ့ ကငြ့ျစဉျတဈခုကို သတိမမူပဲ လကျခံခဲ့ရငျ ဒီပုဂ်ဂိုလျအတှကျ နိဗ်ဗာနျသှားရာသညျ ဖွောင့ျတနျးနမှော မဟုတျပါဘူး။ ဒါကွောင့ျ မှနျကနျနတေဲ့အကွောငျးတရားတှေ ဟုတျမှနျနတေဲ့အကွောငျးတရားတှကေို သတိရှေ့သှားပွုပွီး ကွိုးစားလိုကျနာရပါမယျ။ သတိပဋ်ဌာနျကငြ့ျစဉျကို ကငြ့ျမယ့ျသူသညျ သတိလကျလှတျလို့ မရှိစရေပါဘူး။ "ဖားအောကျတောရဆရာတောျ " တရားတောျမြား ကွညျညို နာယူရနျ Linkပါ👇 Bhikkhu's Dhamma https://ift.tt/2Ob0JwM https://ift.tt/2NCtwZN ...🙏🙏🙏... Share & Credit

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2rm3N1Z

🌼 ချမ်းသာအစစ် 🌼 ••••••••••••••••••••••• ဘုရားရှင်က သတ္တဝါအပေါင်းရဲ့ ချမ်းသာအစစ်ဖြစ်တဲ့ ချမ်းသာရာချမ်းသာကြောင်း အစစ်အမှန်ကိုလိုချင်ရင်-ဗောဇ္ဈင်(၇)ပါး (သို့မဟုတ်) မဂ္ဂင်ရှစ်ပါးအကျင့်မြတ်တရားဟုခေါ်တဲ့ သတိပဋ္ဌာန်လေးပါတရားကို စနစ်တကျကျင့်ရမယ်တဲ့။ နောက်တစ်ခုက ကိလေသာတို့ခေါင်းပါးအောင်ကျင့်တဲ့ သီလ, ဓုတင်စတဲ့အကျင့်တွေကို ကျင့်ရမယ်တဲ့။ တစ်ဖက်ကလည်း ကိလေသာတွေကို မွေးမြူရေးလုပ်နေတယ် တစ်ဖက်ကလည်းကိလေသာခေါင်းပါအောင်လုပ်တယ်၊ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား? မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ကိလေသာကို ဆေးကြောသုတ်သင်ပါမှ ဒီချမ်းသာအစစ်ကရမှာ တစ်ဖက်ကကိလေသာမွေးမြူတယ် တစ်ဖက်ကကိလေသာကင်းအောင်လုပ်နေရင်... ဒကာကြီးဖြစ်နိုင်ပါ့မလား?။ ဆိုလိုတာက တစ်ဖက်ကိလေသာမွေးမြူရေးလုပ်တယ် ရိပ်သာလာပြီဆို မနက်ဖြန်တော့ပြန်ဦးမယ် ၊လုပ်ပြီ၊ တစ်ဖက်ကလည်း ကိလေသာစင်ကြယ်ကြောင်း ကျင့်ဝတ်ကလေးတွေပြန်ကျင့်လိုက်၊ မီးများရင်မီးနိုင် ရေများရင်ရေနိုင်ဆိုတဲ့ပုံစံအရ ကျင့်နေရင် အောင်မြင်မှုဆိုတာနည်းပြီး မသွားနိုင်ဘူးလား?၊နည်းသွားမယ်။ နောက်ဥပမာတစ်ခုနဲ့ နားလည်လွယ်အောင်ပြောမယ်။ လူတစ်ယောက် ခရီးတစ်ခုကို သွားပြီဆိုကြစို့၊ အရှေ့ကိုဖြောင့်ဖြောင့်သွားမယ်ဆို လိုလားတောင့်တနေတဲ့ ခရီးကတစ်ချိန်ရောက်သွားမှာပါ။ အဲ့ဒီလိုမဟုတ်ဘူး အရှေ့သွားလိုက် နောက်ကိစ္စလေးတစ်ခုရှိတော့ အနောက်ပြန်လှည့်လိုက်၊ တစ်ခါစိတ်ပါလို့ အရှေ့သွားလိုက် တော်ကြာနောက်ပြန်လှည့်လိုက်နဲ့တဲ့ အဲ့ဒီလို ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန်လုပ်နေရင် လိုလားတောင့်တတဲ့ ခရီးပန်းတိုင်ရောက်ပါတော့မလား?၊ ဟုတ်ကဲ့လား...။ အဲ့ဒါကြောင့် လုပ်ငန်းခွင်က ကိလေသာတွေကို ခေါင်းပါးအောင်ကျင့်တဲ့ ကျင့်စဉ်တွေတော့ ရိုရိုသေသေကျင့်ဖို့လိုအပ်ပါတယ်။ သီလကိုလုံခြုံအောင်စောင့်ထိန်းမယ်။ သမာဓိကိုထူထောင်ပြီး ဝိပဿနာတရားကို ရိုရိုသေသေကျင့်ရမယ်။ နောက်တစ်ခုက ဣနြ္ဒိယသံဝရသီလလို့ခေါ်တဲ့ ဣနြေ္ဒခြောက်ပါးမှ ကိလေသာတွေမဝင်ရောက်နိုင်အောင် ပိတ်ဆို့တားဆီိးနိုင်ရမယ်။ ဣနြေ္ဒခြောက်ပါးကို လုံခြုံအောင်စောင့်စည်းရင် ချမ်းသာအစစ်ကို ရလိမ့်မယ်တဲ့။ နောက်တစ်ခုက ရှေ့ကကျင်စဉ်တွေဖြစ်တဲ့ ဗောဇ္ဈင်(၇)ပါး (သို့မဟုတ်) မဂ္ဂင်ရှစ်ပါးအကျင့်မြတ်တရားဟုခေါ်တဲ့ သတိပဋ္ဌာန်လေးပါတရားတွေကို ကျင့်တယ်၊ ကိလေသာခေါင်းပါးစေတတ်တဲ့ ဓုတင် သီလကျင့်စဉ်တွေလည်းအမြဲမပြတ်ကျင့်တယ်၊ ဣနြေ္ဒခြောက်ပါးလည်းလုံခြုံအောင် စောင့်ထိန်းပြီးနေပေမယ့်လို့ နိဗ္ဗာန်မျက်မှောက်မပြုသေးဘူးဆိုရင် တကယ်ချမ်းသားအစစ်ကို ရနေတယ်ခေါ်ပါ့မလား?၊ မခေါ်နိုင်းဘူး။ ဒါကြောင့် မိမိတို့ရဲ့ ပန်းတိုင်းဖြစ်တဲ့ မဂ်ဉာဏ်ဖိုလ်ဉာဏ်မြတ်နိဗ္ဗာန်ကိုလည်း ရအောင်ကြိုးစားထားပါမှ တကယ်ချမ်းသာအစစ်ကိုရတယ် မည်ပါတယ်လို့ ဘုရားရှင်ကဟောကြားထားပါတယ်။ "ဖားအောက်တောရဆရာတော် " တရားတော်များ ကြည်ညို နာယူရန် Linkပါ👇 Bhikkhu's Dhamma https://ift.tt/2Ob0JwM https://ift.tt/2NCtwZN 🍀 သတိရှိဖို့လိုတယ် 🍀 ••••••••••••••••••••••• မှန်ကန်နေတဲ့အကြောင်းတရားတွေ ဟုတ်မှန်နေတဲ့အကြောင်းတရားတွေ ရှိကြတယ်။ မှန်ကန်နေတဲ့ ဓမ္မသဘောတရားတွေ စိတ်မှာကိန်းအောင်းနေဖို့ သတိရှိဖို့လိုပါတယ်။ မှန်ကန်နေတဲ့အကြောင်းတရားတွေကို မစွန့်မိဖို့ အတွက်လည်း သတိရှိမှဖြစ်မယ်။ သတိလက်လွတ်နေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်နေခဲ့မယ်ဆိုရင် အကြောင်းမှန်တွေကို မစွန့်မိဖို့ရန်အတွက် မစွမ်းနိုင်ဘူးတဲ့၊ မမှန်ကန်တဲ့ အကြောင်းသဘောတရားတွေဘက်သာ ပါသွားတယ်။ ဒီဟုတ်မှန်နေတဲ့ အကြောင်းတရားတွေကို ဘာဝနာလုပ်ငန်းလုပ်နေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်က သတိနဲ့ စောင့်ထိန်းထားရမယ်။ မှန်နေတဲ့ ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို စွန့်လွတ်ပြီး သတိလက်လွတ် ဘေးဖယ်ထားတယ်၊ မှားနေတဲ့ ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို သတိမမူပဲ လက်ခံခဲ့ရင် ဒီပုဂ္ဂိုလ်အတွက် နိဗ္ဗာန်သွားရာသည် ဖြောင့်တန်းနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါကြောင့် မှန်ကန်နေတဲ့အကြောင်းတရားတွေ ဟုတ်မှန်နေတဲ့အကြောင်းတရားတွေကို သတိရှေ့သွားပြုပြီး ကြိုးစားလိုက်နာရပါမယ်။ သတိပဋ္ဌာန်ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်မယ့်သူသည် သတိလက်လွတ်လို့ မရှိစေရပါဘူး။ "ဖားအောက်တောရဆရာတော် " တရားတော်များ ကြည်ညို နာယူရန် Linkပါ👇 Bhikkhu's Dhamma https://ift.tt/2Ob0JwM https://ift.tt/2NCtwZN ...🙏🙏🙏... Share & Credit 🌼 ခမြျးသာအစဈ 🌼 ••••••••••••••••••••••• ဘုရားရှငျက သတ်တဝါအပေါငျးရဲ့ ခမြျးသာအစဈဖွဈတဲ့ ခမြျးသာရာခမြျးသာကွောငျး အစဈအမှနျကိုလိုခငြျရငျ-ဗောဇ်ဈငျ(၇)ပါး (သို့မဟုတျ) မဂ်ဂငျရှဈပါးအကငြျ့မွတျတရားဟုခေါျတဲ့ သတိပဋ်ဌာနျလေးပါတရားကို စနဈတကကြငြျ့ရမယျတဲ့။ နောကျတဈခုက ကိလသောတို့ခေါငျးပါးအောငျကငြျ့တဲ့ သီလ, ဓုတငျစတဲ့အကငြျ့တှကေို ကငြျ့ရမယျတဲ့။ တဈဖကျကလညျး ကိလသောတှကေို မှေးမွူရေးလုပျနတေယျ တဈဖကျကလညျးကိလသောခေါငျးပါအောငျလုပျတယျ၊ ဖွဈနိုငျပါ့မလား? မဖွဈနိုငျဘူး။ ကိလသောကို ဆေးကွောသုတျသငျပါမှ ဒီခမြျးသာအစဈကရမှာ တဈဖကျကကိလသောမှေးမွူတယျ တဈဖကျကကိလသောကငျးအောငျလုပျနရေငျ... ဒကာကွီးဖွဈနိုငျပါ့မလား?။ ဆိုလိုတာက တဈဖကျကိလသောမှေးမွူရေးလုပျတယျ ရိပျသာလာပွီဆို မနကျဖွနျတော့ပွနျဦးမယျ ၊လုပျပွီ၊ တဈဖကျကလညျး ကိလသောစငျကွယျကွောငျး ကငြျ့ဝတျကလေးတှပွေနျကငြျ့လိုကျ၊ မီးမြားရငျမီးနိုငျ ရမြေားရငျရနေိုငျဆိုတဲ့ပုံစံအရ ကငြျ့နရေငျ အောငျမွငျမှုဆိုတာနညျးပွီး မသှားနိုငျဘူးလား?၊နညျးသှားမယျ။ နောကျဥပမာတဈခုနဲ့ နားလညျလှယျအောငျပွောမယျ။ လူတဈယောကျ ခရီးတဈခုကို သှားပွီဆိုကွစို့၊ အရှေ့ကိုဖွောငျ့ဖွောငျ့သှားမယျဆို လိုလားတောငျ့တနတေဲ့ ခရီးကတဈခြိနျရောကျသှားမှာပါ။ အဲ့ဒီလိုမဟုတျဘူး အရှေ့သှားလိုကျ နောကျကိစ်စလေးတဈခုရှိတော့ အနောကျပွနျလှညျ့လိုကျ၊ တဈခါစိတျပါလို့ အရှေ့သှားလိုကျ တောျကွာနောကျပွနျလှညျ့လိုကျနဲ့တဲ့ အဲ့ဒီလို ခေါကျတုံ့ခေါကျပွနျလုပျနရေငျ လိုလားတောငျ့တတဲ့ ခရီးပနျးတိုငျရောကျပါတော့မလား?၊ ဟုတျကဲ့လား...။ အဲ့ဒါကွောငျ့ လုပျငနျးခှငျက ကိလသောတှကေို ခေါငျးပါးအောငျကငြျ့တဲ့ ကငြျ့စဉျတှတေော့ ရိုရိုသသေကေငြျ့ဖို့လိုအပျပါတယျ။ သီလကိုလုံခွုံအောငျစောငျ့ထိနျးမယျ။ သမာဓိကိုထူထောငျပွီး ဝိပူနာတရားကို ရိုရိုသသေကေငြျ့ရမယျ။ နောကျတဈခုက ဣနွ်ဒိယသံဝရသီလလို့ခေါျတဲ့ ဣနွေ်ဒခွောကျပါးမှ ကိလသောတှမေဝငျရောကျနိုငျအောငျ ပိတျဆို့တားဆီိးနိုငျရမယျ။ ဣနွေ်ဒခွောကျပါးကို လုံခွုံအောငျစောငျ့စညျးရငျ ခမြျးသာအစဈကို ရလိမျ့မယျတဲ့။ နောကျတဈခုက ရှေ့ကကငြျစဉျတှဖွေဈတဲ့ ဗောဇ်ဈငျ(၇)ပါး (သို့မဟုတျ) မဂ်ဂငျရှဈပါးအကငြျ့မွတျတရားဟုခေါျတဲ့ သတိပဋ်ဌာနျလေးပါတရားတှကေို ကငြျ့တယျ၊ ကိလသောခေါငျးပါးစတေတျတဲ့ ဓုတငျ သီလကငြျ့စဉျတှလေညျးအမွဲမပွတျကငြျ့တယျ၊ ဣနွေ်ဒခွောကျပါးလညျးလုံခွုံအောငျ စောငျ့ထိနျးပွီးနပေမေယျ့လို့ နိဗ်ဗာနျမကြျမှောကျမပွုသေးဘူးဆိုရငျ တကယျခမြျးသားအစဈကို ရနတေယျခေါျပါ့မလား?၊ မခေါျနိုငျးဘူး။ ဒါကွောငျ့ မိမိတို့ရဲ့ ပနျးတိုငျးဖွဈတဲ့ မဂျဉာဏျဖိုလျဉာဏျမွတျနိဗ်ဗာနျကိုလညျး ရအောငျကွိုးစားထားပါမှ တကယျခမြျးသာအစဈကိုရတယျ မညျပါတယျလို့ ဘုရားရှငျကဟောကွားထားပါတယျ။ "ဖားအောကျတောရဆရာတောျ " တရားတောျမြား ကွညျညို နာယူရနျ Linkပါ👇 Bhikkhu's Dhamma https://ift.tt/2Ob0JwM https://ift.tt/2NCtwZN 🍀 သတိရှိဖို့လိုတယျ 🍀 ••••••••••••••••••••••• မှနျကနျနတေဲ့အကွောငျးတရားတှေ ဟုတျမှနျနတေဲ့အကွောငျးတရားတှေ ရှိကွတယျ။ မှနျကနျနတေဲ့ ဓမ်မသဘောတရားတှေ စိတျမှာကိနျးအောငျးနဖေို့ သတိရှိဖို့လိုပါတယျ။ မှနျကနျနတေဲ့အကွောငျးတရားတှကေို မစှန့ျမိဖို့ အတှကျလညျး သတိရှိမှဖွဈမယျ။ သတိလကျလှတျနတေဲ့ ပုဂ်ဂိုလျတဈဦး ဖွဈနခေဲ့မယျဆိုရငျ အကွောငျးမှနျတှကေို မစှန့ျမိဖို့ရနျအတှကျ မစှမျးနိုငျဘူးတဲ့၊ မမှနျကနျတဲ့ အကွောငျးသဘောတရားတှဘေကျသာ ပါသှားတယျ။ ဒီဟုတျမှနျနတေဲ့ အကွောငျးတရားတှကေို ဘာဝနာလုပျငနျးလုပျနတေဲ့ ပုဂ်ဂိုလျက သတိနဲ့ စောင့ျထိနျးထားရမယျ။ မှနျနတေဲ့ ကငြ့ျစဉျတဈခုကို စှန့ျလှတျပွီး သတိလကျလှတျ ဘေးဖယျထားတယျ၊ မှားနတေဲ့ ကငြ့ျစဉျတဈခုကို သတိမမူပဲ လကျခံခဲ့ရငျ ဒီပုဂ်ဂိုလျအတှကျ နိဗ်ဗာနျသှားရာသညျ ဖွောင့ျတနျးနမှော မဟုတျပါဘူး။ ဒါကွောင့ျ မှနျကနျနတေဲ့အကွောငျးတရားတှေ ဟုတျမှနျနတေဲ့အကွောငျးတရားတှကေို သတိရှေ့သှားပွုပွီး ကွိုးစားလိုကျနာရပါမယျ။ သတိပဋ်ဌာနျကငြ့ျစဉျကို ကငြ့ျမယ့ျသူသညျ သတိလကျလှတျလို့ မရှိစရေပါဘူး။ "ဖားအောကျတောရဆရာတောျ " တရားတောျမြား ကွညျညို နာယူရနျ Linkပါ👇 Bhikkhu's Dhamma https://ift.tt/2Ob0JwM https://ift.tt/2NCtwZN ...🙏🙏🙏... Share & Credit

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2rm3N1Z

ဆုံးရှုံးသွားတဲ့နေ့တွေမရှိအောင် ဒါန သီလ ဘာဝနာ ကိုနေ့စဥ်ဆောင်

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2QPSvOe

ဆုံးရှုံးသွားတဲ့နေ့တွေမရှိအောင် ဒါန သီလ ဘာဝနာ ကိုနေ့စဥ်ဆောင်

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2QPSvOe

အတူရှိနေတဲ့အခါတန်ဖိုးထားလိုက်တာပါ ❤ မာနမထားတတ်တာ မဟုတ်ဖူး မထားသင့်တဲ့သူတွေမို့ မထားခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလူတွေကပဲ စိတ်ဒဏ်ရာတွေပေးသွားကြတယ် ။ ❤ သူတို့ ပြုမှု သမျှ လုပ်သမျှ အကုန်သိပါတယ် အားနာတတ်တဲ့ စိတ်ရယ် ! သနားတတ်တဲ့ နှလုံးသားရယ် ! စာနာ နားလည်ပေးတတ်တဲ့ အမူကျင့်တွေရယ် တဖက်သားအပေါ် နစ်နစ်နာနာ ခွန်းတုန့့်မပြန်တတ်တဲ့အကျင့်ရယ် ! ယုတ်ရင့်ကြမ်းကျုတ်တဲ့ စကားလုံးမထွက်တတ်တဲ့ နှုတ်ခမ်း တစ်စုံရယ်ကြောင့် အရာရာကို လိုက်လျောပြီး ဆက်ဆံပေးခဲ့တာ ။ ❤တခါတလေတော့ ဝမ်းနည်းမိတာတွေရှိတယ် ကိုယ့်ဖက်က အလျော့ပေးနေပါရက်နဲ့ရတာထက် ပိုပြီး ဘာလို့ လိုချင်တပ်မက်စိတ်တွေ နဲ့ရသထက် ရအောင် လုပ်နေတာလည်းဆိုပြီးလည်းတွေးမိတယ် ။ အတတ်နိုင်ဆုံး သည်းခံပြီး ဆက်ဆံနေတာတောင် အကောင်းမြင်မခံရတဲ့အခါ ငါ့ စေတနာ မေတ္တာတွေကို မမြင်နိုင်တာလားလို့လည်း စဉ်းစားခဲ့မိပါတယ် ။ ❤ တကယ်တော့ လူတစ်ဦးနဲ့ တစ်ဦး ဆုံတွေ့ရတဲ့ ကံတရားကို ကျေးဇူးတင်ဖို့ ကောင်းပါတယ် ။ ရှေးဘဝရဲ့ ရေစက်တွေရယ်၊ အတိတ်ဘဝက ဆုတောင်းတွေကြောင့်သာလူသန်းပေါင်းများစွာထဲကမှ ရွေးပြီး ဒီဘဝမှာပြန်ဆုံတွေ့ခွင့် ရခဲ့ကြတာ ။ ဒါကို တချို ့က မသိရှာကြဘူး တန်ဖိုး မထားတတ်ကြဘူး သာမှ ပေါင်းမယ်ဆိုတဲ့ အတွေးတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားကြတယ် ။ ❤ ဒီဘဝမှာဆုတောင်းတွေပြည့်လို့ ဆုံခဲ့ကြပြီ လူတိုင်းမှာ ပြည့်စုံမှုဆိုတာ မရှိနိုင်ဘူးလေ ၊ သူ့ဖက် ကိုယ့်ဖက်အခက်ခဲတွေကြည့်ပြီး ဆက်ဆံရမှာပဲ ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုလည်း အမြဲအပြစ်ကင်းသူလို့ သတ်မှတ်ထားလို့ မရပါဘူး ။ လူတိုင်းမှာ ဘဝကိုယ်စီ အတွေးကိုယ်စီ ခံစားချက်ကိုယ်စီရှိနေကြတာမို့ ကိုယ့်စိတ်နဲ့ တစ်ထပ်ထဲကျမှ ပေါင်းသင်းမယ်လို့ ယူဆထားရင် မှားပါတယ် ။ ❤ တွေဆုံခင်မင်လာပြီးရင် ဘယ်သူ့ကိုမှလည်း အမုန်းနဲ့လည်း လမ်းမခွဲချင်ဘူး၊ အသာရမှလည်း မပေါင်းခဲ့ဘူး အပျော်သဘောလည်း မတွဲခဲ့ဖူးဘူး ကိုယ့်ကြောင့်လည်း တဖက်သားကို မပင်ပန်းစေချင်ဘူး ကိုယ့်အတွက်လည်း ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမဖြစ်စေလိုဘူး စိတ်ဆင်းရဲစရာလည်း မပေးချင်ဘူး ❤ ဘာကြောင့်လည်း ဆိုရင် " ကွေးသောလက် မဆန့်မှီ ဆန့်သောလက်မကွေးမှီ " ဆိုတဲ့စကားပုံလိုပဲ လူ့အသက်ဆိုတာ ကိုယ်ပိုင်အရာ မဟုတ်လို့ ရှိနေချိန်လေးကို တန်ဖိုးထားခြင်းမျှသာပါ ။ ❤ ဒါပေမဲ့ ကိုယ်လည်းတရားပေါက်နေတဲ့ သူတော်ကောင်း မဟုတ်တော့တခါတလေ ကိုယ်ယုံကြည်ရသူတွေ !ကိုယ်အချစ်ဆုံးဆိုသူတွေရဲ့ ဆန့်ကျင်ဖက်တုန့့်ပြန်မှုတွေကိုအတော်လေး ခံစားခဲ့ရတယ် ။ " သူမှ မသိတတ်တာလေ နေပါစေ" လို့ပဲ ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်တယ် စိတ်ထဲတော့ မကောင်းဘူး ။ ❤ လူတွေအပေါ် ရိုးသားစွာခင်မင်နိုင်ပေမဲ့ အပြည့်ဝမယုံရဲတော့ဘူး ဖြူစင်စွာ ဆက်ဆံနိုင်ပေမဲ့ အများကြီးမလိုက်လျောရဲတော့ဘူး အသက်မက ချစ်ပေမဲ့ တစ်ဘဝစာအဖြင့်လည်း မမျှော်လင့်ရဲတော့ဘူး ကိုယ်ထင်သလို ဖြစ်မလာရင် အရင်ဆုံးခံစားရတာကကိုယ်လေ ။ ❤ သူစိမ်းတရံစာတွေရဲ့ ဥပေက္ခာထက် ကိုယ်ချစ်ရသူတွေပေးတဲ့ ဥပေက္ခာက ပိုခံစားရခက်တယ် သူစိမ်းတွေမုန်းတာထက် ကိုယ်တန်ဖိုးထားရသူတွေ မုန်းသွားတာက ပိုနာကျင်ရတယ် ။ ❤ ဒါကြောင့် အတိတ်ဘဝကံကြောင့် ဆုံလာသူတိုင်းကို အမုန်းနဲ့ မဆုံးမသတ်ချင်သလို နာကျင်စွာလည်း လမ်းမခွဲချင်လို့့ သူတို့ပြုသမျှ သိနေပေမဲ့ မသိသလိုဟန်ဆောင်ပြီး တချို ့လူတွေရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို နာကျင်နေလည်း ပြုံးပြုံးလေးနဲ့ နေလိုက်ပါတယ် ။ ↔ မနာတတ်တာလည်း မဟုတ်ဘူး ↔ အမှတ်မထားတတ်တာလည်း မဟုတ်ဘူး ↔ မာန မရှိတာလည်း မဟုတ်ဘူး ↔ အတူရှိနေကြချိန်တွေကို တန်ဖိုးထားလိုက်တာပါ .. ↔ တန်ဖိုးသိသူကသာတန်ဖိုးထားတတ်ကြစမြဲ မဟုတ်လား ?? ။ Credit to MayNoe

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2QK8Zrb

အတူရှိနေတဲ့အခါတန်ဖိုးထားလိုက်တာပါ ❤ မာနမထားတတ်တာ မဟုတ်ဖူး မထားသင့်တဲ့သူတွေမို့ မထားခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလူတွေကပဲ စိတ်ဒဏ်ရာတွေပေးသွားကြတယ် ။ ❤ သူတို့ ပြုမှု သမျှ လုပ်သမျှ အကုန်သိပါတယ် အားနာတတ်တဲ့ စိတ်ရယ် ! သနားတတ်တဲ့ နှလုံးသားရယ် ! စာနာ နားလည်ပေးတတ်တဲ့ အမူကျင့်တွေရယ် တဖက်သားအပေါ် နစ်နစ်နာနာ ခွန်းတုန့့်မပြန်တတ်တဲ့အကျင့်ရယ် ! ယုတ်ရင့်ကြမ်းကျုတ်တဲ့ စကားလုံးမထွက်တတ်တဲ့ နှုတ်ခမ်း တစ်စုံရယ်ကြောင့် အရာရာကို လိုက်လျောပြီး ဆက်ဆံပေးခဲ့တာ ။ ❤တခါတလေတော့ ဝမ်းနည်းမိတာတွေရှိတယ် ကိုယ့်ဖက်က အလျော့ပေးနေပါရက်နဲ့ရတာထက် ပိုပြီး ဘာလို့ လိုချင်တပ်မက်စိတ်တွေ နဲ့ရသထက် ရအောင် လုပ်နေတာလည်းဆိုပြီးလည်းတွေးမိတယ် ။ အတတ်နိုင်ဆုံး သည်းခံပြီး ဆက်ဆံနေတာတောင် အကောင်းမြင်မခံရတဲ့အခါ ငါ့ စေတနာ မေတ္တာတွေကို မမြင်နိုင်တာလားလို့လည်း စဉ်းစားခဲ့မိပါတယ် ။ ❤ တကယ်တော့ လူတစ်ဦးနဲ့ တစ်ဦး ဆုံတွေ့ရတဲ့ ကံတရားကို ကျေးဇူးတင်ဖို့ ကောင်းပါတယ် ။ ရှေးဘဝရဲ့ ရေစက်တွေရယ်၊ အတိတ်ဘဝက ဆုတောင်းတွေကြောင့်သာလူသန်းပေါင်းများစွာထဲကမှ ရွေးပြီး ဒီဘဝမှာပြန်ဆုံတွေ့ခွင့် ရခဲ့ကြတာ ။ ဒါကို တချို ့က မသိရှာကြဘူး တန်ဖိုး မထားတတ်ကြဘူး သာမှ ပေါင်းမယ်ဆိုတဲ့ အတွေးတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားကြတယ် ။ ❤ ဒီဘဝမှာဆုတောင်းတွေပြည့်လို့ ဆုံခဲ့ကြပြီ လူတိုင်းမှာ ပြည့်စုံမှုဆိုတာ မရှိနိုင်ဘူးလေ ၊ သူ့ဖက် ကိုယ့်ဖက်အခက်ခဲတွေကြည့်ပြီး ဆက်ဆံရမှာပဲ ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုလည်း အမြဲအပြစ်ကင်းသူလို့ သတ်မှတ်ထားလို့ မရပါဘူး ။ လူတိုင်းမှာ ဘဝကိုယ်စီ အတွေးကိုယ်စီ ခံစားချက်ကိုယ်စီရှိနေကြတာမို့ ကိုယ့်စိတ်နဲ့ တစ်ထပ်ထဲကျမှ ပေါင်းသင်းမယ်လို့ ယူဆထားရင် မှားပါတယ် ။ ❤ တွေဆုံခင်မင်လာပြီးရင် ဘယ်သူ့ကိုမှလည်း အမုန်းနဲ့လည်း လမ်းမခွဲချင်ဘူး၊ အသာရမှလည်း မပေါင်းခဲ့ဘူး အပျော်သဘောလည်း မတွဲခဲ့ဖူးဘူး ကိုယ့်ကြောင့်လည်း တဖက်သားကို မပင်ပန်းစေချင်ဘူး ကိုယ့်အတွက်လည်း ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမဖြစ်စေလိုဘူး စိတ်ဆင်းရဲစရာလည်း မပေးချင်ဘူး ❤ ဘာကြောင့်လည်း ဆိုရင် " ကွေးသောလက် မဆန့်မှီ ဆန့်သောလက်မကွေးမှီ " ဆိုတဲ့စကားပုံလိုပဲ လူ့အသက်ဆိုတာ ကိုယ်ပိုင်အရာ မဟုတ်လို့ ရှိနေချိန်လေးကို တန်ဖိုးထားခြင်းမျှသာပါ ။ ❤ ဒါပေမဲ့ ကိုယ်လည်းတရားပေါက်နေတဲ့ သူတော်ကောင်း မဟုတ်တော့တခါတလေ ကိုယ်ယုံကြည်ရသူတွေ !ကိုယ်အချစ်ဆုံးဆိုသူတွေရဲ့ ဆန့်ကျင်ဖက်တုန့့်ပြန်မှုတွေကိုအတော်လေး ခံစားခဲ့ရတယ် ။ " သူမှ မသိတတ်တာလေ နေပါစေ" လို့ပဲ ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်တယ် စိတ်ထဲတော့ မကောင်းဘူး ။ ❤ လူတွေအပေါ် ရိုးသားစွာခင်မင်နိုင်ပေမဲ့ အပြည့်ဝမယုံရဲတော့ဘူး ဖြူစင်စွာ ဆက်ဆံနိုင်ပေမဲ့ အများကြီးမလိုက်လျောရဲတော့ဘူး အသက်မက ချစ်ပေမဲ့ တစ်ဘဝစာအဖြင့်လည်း မမျှော်လင့်ရဲတော့ဘူး ကိုယ်ထင်သလို ဖြစ်မလာရင် အရင်ဆုံးခံစားရတာကကိုယ်လေ ။ ❤ သူစိမ်းတရံစာတွေရဲ့ ဥပေက္ခာထက် ကိုယ်ချစ်ရသူတွေပေးတဲ့ ဥပေက္ခာက ပိုခံစားရခက်တယ် သူစိမ်းတွေမုန်းတာထက် ကိုယ်တန်ဖိုးထားရသူတွေ မုန်းသွားတာက ပိုနာကျင်ရတယ် ။ ❤ ဒါကြောင့် အတိတ်ဘဝကံကြောင့် ဆုံလာသူတိုင်းကို အမုန်းနဲ့ မဆုံးမသတ်ချင်သလို နာကျင်စွာလည်း လမ်းမခွဲချင်လို့့ သူတို့ပြုသမျှ သိနေပေမဲ့ မသိသလိုဟန်ဆောင်ပြီး တချို ့လူတွေရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို နာကျင်နေလည်း ပြုံးပြုံးလေးနဲ့ နေလိုက်ပါတယ် ။ ↔ မနာတတ်တာလည်း မဟုတ်ဘူး ↔ အမှတ်မထားတတ်တာလည်း မဟုတ်ဘူး ↔ မာန မရှိတာလည်း မဟုတ်ဘူး ↔ အတူရှိနေကြချိန်တွေကို တန်ဖိုးထားလိုက်တာပါ .. ↔ တန်ဖိုးသိသူကသာတန်ဖိုးထားတတ်ကြစမြဲ မဟုတ်လား ?? ။ Credit to MayNoe

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2QK8Zrb

သစ္စာဆို၍ မေတ္တာပွားနည်း 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 လောကမှာ သစ္စာဟာ အစွမ်းတန်ခိုး အင်မတန်မှ ထက်တယ်။ လူတွေက သစ္စာဆိုမှု အင်မတန်မှ နည်းကြတယ်။ တကယ် ကိုယ့်ဟာကိုယ် သစ္စာဆိုပြီးတော့ ကိုယ်လိုချင်တဲ့ အရာတစ်ခုကို တောင်းလို့ရှိရင် သစ္စာရဲ့စွမ်းအားဟာ ရှိတယ်။ မယုံရင်တော့ လုပ်ကြည့်ပေါ့။ တစ်ခါတည်းနဲ့တော့ ရချင်မှ ရမှာပေါ့။ ဘာဖြစ်လို့တုန်းဆိုတော့ သစ္စာစကားဟာ မှန်ကန်ဖို့လဲ လိုအပ်တယ်။ မှန်မှန်ကန်ကန်လည်း ဆိုရမယ်။ စိတ်စွမ်းအားတွေအားလုံး အသုံးချပြီးတော့ လုပ်ဖို့ လိုအပ်တယ်။ သစ္စာဆိုတာ မှန်တာကိုပြောတာ။ ကိုယ့်ဟာကိုယ်လည်း သစ္စာဆိုလို့ရတယ်။ ကိုယ့်ဟာကိုယ်ဆိုရင် အမှားရှိချင်ရှိနေမယ်။ ဒါကြောင့်မို့ ... ရတနာသုံးပါးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သစ္စာဆိုပုံကို ရတန သုတ်ကနေယူပြီး နံနက်ခင်းမှာ သစ္စာဆိုနိုင်အောင် လို့ ဒီမှာထည့်သွင်းထားတာ။ ဒါ မနက်မိုးသောက် အိပ်ရာက ထလာလို့ရှိရင် လုပ်ရမယ့် အလုပ်ကလေးတွေပဲ။ အလုပ်သွားပြီ၊ တစ်ခုခု လုပ်ငန်းကိုင်တာတွေလုပ်ပြီ ဆိုလို့ရှိရင် အခုလို သစ္စာလေးဆိုပေါ့။ သစ္စာဆိုတာ ကိုယ့်အတွက် တင်မဟုတ်ဘူး၊ ကိုယ့်ရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်အတွက်ပါ အကုန်ပါတယ်။ ကြည့်လေ...။ ____________________ “ယံ ကိဉ်စိ ဝိတ်တံ ဣဓ ဝါ ဟုရံ ဝါ၊ သဂ္ဂေသု ဝါ ယံ ရတနံ ပဏီတံ၊ န နော သမံ အတ္ထိ တထာဂတေန၊ ဣဒမ္ပိ ဗုဒ္ဓေ ရတနံ ပဏီတံ၊ ဧတေန သစ္စေန သုဝတ္ထိ ဟောတု။ ဣဒမ်ပိ ဓမ်မေ ရတနံ ပဏီတံ၊ ဧတေန သစ္စေန သုဝတ္ထိ ဟောတု။ ဣဒမ်ပိ သံဃေ ရတနံ ပဏီတံ၊ ဧတေန သစ္စေန သုဝတ္ထိ ဟောတု။” ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာနဲ့ ပါတ်သက်ပြီး သစ္စာဆိုပုံကိုကြည့်။ ဗမာလို အဓိပ္ပာယ်ကလည်း ရှင်းရှင်းပဲ။ “ယံ ကိဉ်စိ ဝိတ်တံ ဣဓ ဝါ ဟုရံ ဝါ၊ သဂ်ဂသေု ဝါ ယံ ရတနံ ပဏီတံ” ဒီလိုဆိုလိုတယ်။ အဲဒီတော့ “ယံ ကိဉ်စိ ဝိတ်တံ”- လောကမှာ နှစ်သက်စရာကောင်းလှတဲ့ ပစ္စည်းဥစ္စာ၊ ဒီလူ့ပြည်မှာ ရှိတဲ့ဟာရော၊ တခြားလောကမှာ ရှိတာတွေရော၊ နတ်ပြည်မှာရှိတာတွေရော၊ လောကမှာ ရတနာတွေဟာ ကမ္ဘာမှာ ရှိတယ်။ “ယံ ကိဉ္စိ”- ရှိသမျှ ရတနာတွေအားလုံး၊ “န နော သမံ အတ္ထိ တထာဂတေန”- မြတ်စွာဘုရားဆိုတဲ့ရတနာနဲ့ တူတဲ့ ရတနာ မရှိပါဘူး။ လူတွေပိုင်ဆိုင်ကြတဲ့ စိန်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ရွှေပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငွေပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျောက်သံပတ္တမြားတွေပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒီ ရတနာတွေ မြောက်များစွာ ရှိတယ်။ ကမ္ဘာမှာရှိတဲ့ ဒီရတနာတွေရဲ့ တန်ဖိုးဟာ မြတ်စွာဘုရား တည်းဟူသော ရတနာကို မမီပါဘူး။ ဒီလို ဆိုလိုတယ်။ အဲဒါဟာ မှန်ကန်သောစကားတစ်ခုဖြစ်တယ်။ “ဣဒမ်ပိ ဗုဒ်ဓေ ရတနံ”- လောကမှာရှိတဲ့ ရတနာတွေထက် .. ပိုပြီးတော့ ထူးမြတ်တဲ့ရတနာ၊ နှစ်သက်စရာကောင်းတဲ့ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ ဆိုတဲ့ ဒီ ထူးခြားတဲ့ တန်ဖိုးရှိလှတဲ့ တရားတွေ မြတ်စွာဘုရားရဲ့ သန္တာန်မှာ ရှိတယ်။ တရားမှာ ရှိတယ်၊ သံဃာမှာ ရှိတယ်။ အဲဒီမှန်သောစကားကို ဆိုရသောကြောင့် ... သတ္တဝါတွေ ချမ်းသာကြပါစေ။ ဒါ “သစ္စာဆိုပြီးတော့ မေတ္တာပွားတဲ့နည်း” ပဲ။ ___________________ အဲဒီတော့ နံနက်မိုးသောက် အလင်းရောက်တဲ့အခါ ကိုယ့်အတွက်တင်မကဘူး၊ အများသတ္တဝါတွေအတွက်ပါ သစ္စာဆိုပြီးတော့ မေတ္တာပွားတာဟာ အလွန်ကောင်းတဲ့ အလုပ်တစ်ခုပေါ့။ အဲဒီတော့ အလွန်ကောင်းတဲ့ အလုပ်တစ်ခုကို မှန်မှန်ကန်ကန် လုပ်သွား မယ်ဆိုလို့ရှိရင် ကောင်းကျိုးချမ်းသာတွေ ရမှာပဲ။ နံနက်ပိုင်းမှာ ဒီလိုလုပ်ဖို့အတွက် ရှေးဆရာတော်ကြီးတွေက ထိုထိုပါဠိတော်တွေကနေ ထုတ်နှုတ်ပြီးတော့ ဒီလိုရေးသားခဲ့ကြတာ ဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့်မို့လို့ နေ့စဉ်နဲ့အမျှ ကောင်းကျိုးချမ်းသာတွေကို လိုချင်တယ်၊ တစ်နေ့တာ ဖြတ်သန်းတဲ့အခါမှာ နံနက်ပိုင်းမှာ ကောင်းကျိုးချမ်းသာတွေ ရချင်တယ်၊ နေ့လယ်ပိုင်းမှာ ကောင်းကျိုးချမ်းသာတွေ ရချင်တယ်၊ ညနေပိုင်းမှာ ကောင်းကျိုးချမ်းသာတွေ ရချင်တယ် ဆိုလို့ရှိရင် ဒီအတိုင်း လိုက်နာကြရမယ်။ 🙏🙏🙏 ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော်ဘုရားကြီး {ဒေါက်တာအရှင်နန္ဒမာလာဘိဝံသ} Credit: Young Buddha Association. ဓမ်မ ဒါန #mawthi . {ပဋ္ဌာန်းပူဇော်ကြသူများ} . . https://ift.tt/30yjhw5 https://ift.tt/2vV1p2i .

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2KRpa21

သစ္စာဆို၍ မေတ္တာပွားနည်း 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 လောကမှာ သစ္စာဟာ အစွမ်းတန်ခိုး အင်မတန်မှ ထက်တယ်။ လူတွေက သစ္စာဆိုမှု အင်မတန်မှ နည်းကြတယ်။ တကယ် ကိုယ့်ဟာကိုယ် သစ္စာဆိုပြီးတော့ ကိုယ်လိုချင်တဲ့ အရာတစ်ခုကို တောင်းလို့ရှိရင် သစ္စာရဲ့စွမ်းအားဟာ ရှိတယ်။ မယုံရင်တော့ လုပ်ကြည့်ပေါ့။ တစ်ခါတည်းနဲ့တော့ ရချင်မှ ရမှာပေါ့။ ဘာဖြစ်လို့တုန်းဆိုတော့ သစ္စာစကားဟာ မှန်ကန်ဖို့လဲ လိုအပ်တယ်။ မှန်မှန်ကန်ကန်လည်း ဆိုရမယ်။ စိတ်စွမ်းအားတွေအားလုံး အသုံးချပြီးတော့ လုပ်ဖို့ လိုအပ်တယ်။ သစ္စာဆိုတာ မှန်တာကိုပြောတာ။ ကိုယ့်ဟာကိုယ်လည်း သစ္စာဆိုလို့ရတယ်။ ကိုယ့်ဟာကိုယ်ဆိုရင် အမှားရှိချင်ရှိနေမယ်။ ဒါကြောင့်မို့ ... ရတနာသုံးပါးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သစ္စာဆိုပုံကို ရတန သုတ်ကနေယူပြီး နံနက်ခင်းမှာ သစ္စာဆိုနိုင်အောင် လို့ ဒီမှာထည့်သွင်းထားတာ။ ဒါ မနက်မိုးသောက် အိပ်ရာက ထလာလို့ရှိရင် လုပ်ရမယ့် အလုပ်ကလေးတွေပဲ။ အလုပ်သွားပြီ၊ တစ်ခုခု လုပ်ငန်းကိုင်တာတွေလုပ်ပြီ ဆိုလို့ရှိရင် အခုလို သစ္စာလေးဆိုပေါ့။ သစ္စာဆိုတာ ကိုယ့်အတွက် တင်မဟုတ်ဘူး၊ ကိုယ့်ရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်အတွက်ပါ အကုန်ပါတယ်။ ကြည့်လေ...။ ____________________ “ယံ ကိဉ်စိ ဝိတ်တံ ဣဓ ဝါ ဟုရံ ဝါ၊ သဂ္ဂေသု ဝါ ယံ ရတနံ ပဏီတံ၊ န နော သမံ အတ္ထိ တထာဂတေန၊ ဣဒမ္ပိ ဗုဒ္ဓေ ရတနံ ပဏီတံ၊ ဧတေန သစ္စေန သုဝတ္ထိ ဟောတု။ ဣဒမ်ပိ ဓမ်မေ ရတနံ ပဏီတံ၊ ဧတေန သစ္စေန သုဝတ္ထိ ဟောတု။ ဣဒမ်ပိ သံဃေ ရတနံ ပဏီတံ၊ ဧတေန သစ္စေန သုဝတ္ထိ ဟောတု။” ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာနဲ့ ပါတ်သက်ပြီး သစ္စာဆိုပုံကိုကြည့်။ ဗမာလို အဓိပ္ပာယ်ကလည်း ရှင်းရှင်းပဲ။ “ယံ ကိဉ်စိ ဝိတ်တံ ဣဓ ဝါ ဟုရံ ဝါ၊ သဂ်ဂသေု ဝါ ယံ ရတနံ ပဏီတံ” ဒီလိုဆိုလိုတယ်။ အဲဒီတော့ “ယံ ကိဉ်စိ ဝိတ်တံ”- လောကမှာ နှစ်သက်စရာကောင်းလှတဲ့ ပစ္စည်းဥစ္စာ၊ ဒီလူ့ပြည်မှာ ရှိတဲ့ဟာရော၊ တခြားလောကမှာ ရှိတာတွေရော၊ နတ်ပြည်မှာရှိတာတွေရော၊ လောကမှာ ရတနာတွေဟာ ကမ္ဘာမှာ ရှိတယ်။ “ယံ ကိဉ္စိ”- ရှိသမျှ ရတနာတွေအားလုံး၊ “န နော သမံ အတ္ထိ တထာဂတေန”- မြတ်စွာဘုရားဆိုတဲ့ရတနာနဲ့ တူတဲ့ ရတနာ မရှိပါဘူး။ လူတွေပိုင်ဆိုင်ကြတဲ့ စိန်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ရွှေပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငွေပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျောက်သံပတ္တမြားတွေပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒီ ရတနာတွေ မြောက်များစွာ ရှိတယ်။ ကမ္ဘာမှာရှိတဲ့ ဒီရတနာတွေရဲ့ တန်ဖိုးဟာ မြတ်စွာဘုရား တည်းဟူသော ရတနာကို မမီပါဘူး။ ဒီလို ဆိုလိုတယ်။ အဲဒါဟာ မှန်ကန်သောစကားတစ်ခုဖြစ်တယ်။ “ဣဒမ်ပိ ဗုဒ်ဓေ ရတနံ”- လောကမှာရှိတဲ့ ရတနာတွေထက် .. ပိုပြီးတော့ ထူးမြတ်တဲ့ရတနာ၊ နှစ်သက်စရာကောင်းတဲ့ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ ဆိုတဲ့ ဒီ ထူးခြားတဲ့ တန်ဖိုးရှိလှတဲ့ တရားတွေ မြတ်စွာဘုရားရဲ့ သန္တာန်မှာ ရှိတယ်။ တရားမှာ ရှိတယ်၊ သံဃာမှာ ရှိတယ်။ အဲဒီမှန်သောစကားကို ဆိုရသောကြောင့် ... သတ္တဝါတွေ ချမ်းသာကြပါစေ။ ဒါ “သစ္စာဆိုပြီးတော့ မေတ္တာပွားတဲ့နည်း” ပဲ။ ___________________ အဲဒီတော့ နံနက်မိုးသောက် အလင်းရောက်တဲ့အခါ ကိုယ့်အတွက်တင်မကဘူး၊ အများသတ္တဝါတွေအတွက်ပါ သစ္စာဆိုပြီးတော့ မေတ္တာပွားတာဟာ အလွန်ကောင်းတဲ့ အလုပ်တစ်ခုပေါ့။ အဲဒီတော့ အလွန်ကောင်းတဲ့ အလုပ်တစ်ခုကို မှန်မှန်ကန်ကန် လုပ်သွား မယ်ဆိုလို့ရှိရင် ကောင်းကျိုးချမ်းသာတွေ ရမှာပဲ။ နံနက်ပိုင်းမှာ ဒီလိုလုပ်ဖို့အတွက် ရှေးဆရာတော်ကြီးတွေက ထိုထိုပါဠိတော်တွေကနေ ထုတ်နှုတ်ပြီးတော့ ဒီလိုရေးသားခဲ့ကြတာ ဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့်မို့လို့ နေ့စဉ်နဲ့အမျှ ကောင်းကျိုးချမ်းသာတွေကို လိုချင်တယ်၊ တစ်နေ့တာ ဖြတ်သန်းတဲ့အခါမှာ နံနက်ပိုင်းမှာ ကောင်းကျိုးချမ်းသာတွေ ရချင်တယ်၊ နေ့လယ်ပိုင်းမှာ ကောင်းကျိုးချမ်းသာတွေ ရချင်တယ်၊ ညနေပိုင်းမှာ ကောင်းကျိုးချမ်းသာတွေ ရချင်တယ် ဆိုလို့ရှိရင် ဒီအတိုင်း လိုက်နာကြရမယ်။ 🙏🙏🙏 ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော်ဘုရားကြီး {ဒေါက်တာအရှင်နန္ဒမာလာဘိဝံသ} Credit: Young Buddha Association. ဓမ်မ ဒါန #mawthi . {ပဋ္ဌာန်းပူဇော်ကြသူများ} . . https://ift.tt/30yjhw5 https://ift.tt/2vV1p2i .

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2KRpa21

အဟောင်းစားသူ ~~~~~~~~~~ ဘုရားရှင်လက်ထက်တော်အခါက သာ၀တ္ထိပြည် မိဂါရသူဌေးကြီးထံမှာ ပုဏ္ဏ၀ဍ္ဎနအမည်ရှိတဲ့ သားတယောက်ရှိပါတယ် ။ အဲဒီသူဌေးသားကလေး အရွယ်ရောက်တဲ့အခါမှာတော့ မိဘတွေက အိမ်ထောင်ရက်သားချပေးဖို့ သတို့သမီး အလိုရှိခဲ့ကြပါသတဲ့။ မိဘတွေဟာ လက္ခဏာဗေဒင်တတ်တဲ့ ပုဏ္ဏား ရှစ်ယောက်ကို သူတို့ကိုယ်စား အနယ်နယ်အရပ်ရပ်ကိုလွှတ်ပြီး ကောင်းခြင်းငါးဖြာနဲ့ ပြည့်စုံတဲ့ သတို့သမီး အရှာခိုင်းခဲ့ပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ ပုဏ္ဏားရှစ်ယောက်ဟာ သာကေတမြို့ကို ရောက်ရှိလာကြပါတယ်။ တမန်တော် ပုဏ္ဏားတွေဟာ ရေဆိပ်မှာထိုင်ပြီး သာကေတသူ ပျိုပျိုရွယ်ရွယ်တွေကို ကြည့်လို့ ဘယ်သူများ သူတို့သူဌေးသားလေးနဲ့ သင့်တော်မလဲလို့ ရှာဖွေခဲ့ကြတာပေါ့။ သာကေတမြို့သူ ဝိသာခါနဲ့ အဖွဲ့ဟာလည်း ရေဆိပ်မှာ ရောက်နေချိန်မို့ ပုဏ္ဏားတွေရဲ့ မျက်စိထဲမှာ ဝိသာခါရဲ့ အလှဟာ ထင်းခနဲ မြင်သာနေခဲ့တာပေါ့။ ဖြစ်ချင်တော့ ဒီအချိန်မှာ မိုးတွေ လေတွေ ဝုန်းခနဲ ရွာချပါတယ်။ အားလုံး ပြေးကြ လွှားကြ ဖြစ်ကုန်ကြပေမယ့် ဣနြေ္ဒကြီးတဲ့ ဝိသာခါကတော့ ဣနြေ္ဒအပျက်မခံဘဲ မိုးခိုဇရပ်ရှိရာကို အေးအေးဆေးဆေး လှမ်းလာခဲ့ပါတယ်။ ပုဏ္ဏားတွေဟာ ကောင်းခြင်းငါးဖြာနဲ့ ပြည်စုံတဲ့ ဝိသာခါကို သူတို့သူဌေးသားရဲ့ ဇနီးလောင်းအဖြစ် ရွေးချယ်ကမ်းလှမ်းခဲ့ရာမှ ဝိသာခါကလည်း မျိုးရိုးအဆင့်အတန်းကို ပြန်လည်မေးမြန်းပြီး လက်ခံခဲ့ပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ သာကေတမြို့က ဓနဉ္စယ သူဌေးကြီးရဲ့ သမီး ဝိသာခါနဲ့ သာ၀တ္ထိပြည်က မိဂါရသူဌေးကြီးရဲ့ သားတို့ ဖူးစာဆုံဖြစ်ခဲ့ကြတာပေါ့။ နှစ်ပြည်ထောင် သူဌေးကြီးတွေရဲ့ မိတ်ဆွေတွေ၊ ဓနအင်အားတွေနဲ့ မင်္ဂလာပွဲဟာ ခြိမ့်ခြိမ့်သဲသဲ ဖြစ်ခဲ့ပြီး ကောသလမင်းကြီးကိုယ်တိုင် တက်ရောက်ချီးမြှင့်ပေးခဲ့ပါတယ်။ ဓနဉ္စယ သူဌေးကြီးဟာ ယောက္ခမအိမ် ပါမယ့်သမီးအတွက် အိမ်ထောင်ရှင် အမျိုးသမီးတွေ လိုက်နာရမယ့် အချက်တွေကို သေချာသင်ကြား လေ့ကျင့်ပေးခဲ့ပါတယ်။ ပြီးတော့ သာ၀တ္ထိပြည်ကနေ မင်္ဂလာပွဲကျင်းပရာကို လိုက်လာတဲ့ သူဌေးကြီးရှစ်ယောက်ကိုလည်း သမီးကို ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်ဖို့ အပ်နှံလိုက်ပါတယ်။ မိဂါရသူဌေးအိမ်ကို ရောက်တဲ့ ချွေးမ ဝိသာခါဟာ ရောက်တဲ့နေ့ကစပြီး ချွေးမ၀တ္တရားကို ကျွေးပွန်အောင် ဆောင်ရွက်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဘယ်လိုပဲ တာ၀န်ကျေကျေ ဘာသာတရားနဲ့ ပတ်သက်လာတဲ့အခါမှာ တော့ ခုနစ်နှစ်သမီး အရွယ်ကတည်းက သောတာပန်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ဝိသာခါဟာ ယောက္ခမကြီးတွေရဲ့ တိတ္တိကိုးကွယ်မှုအပေါ်မှာတော့ ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင်တောင် တာ၀န်မကျေနိုင်ခဲ့ပါဘူး။ အိမ်ကိုကြွလာ ကြတဲ့ အရှက်မရှိတဲ့ မလုံမခြုံ ပုံစံတွေနဲ့ တိတ္ထိတွေကို အမြင် ဝိသာခါဟာ ချာခနဲ အိမ်ထဲလှည့်၀င် သွားခဲ့ပါတယ်။ ဒီအမူအရာကို တိတ္တိရော ယောက္ခမကြီးတွေရောက သေချာမြင်ခဲ့တာမို့ ဒေါသထွက်ကုန် ကြတော့တာပေါ့။ ဒါပေမယ့်လည်း သမီးယောက္ခမဖြစ်တာ မကြာသေးဘူးဆိုတော့ ယောက္ခမကြီးတွေဟာ သူတို့အမျက်ဒေါသကို ချုပ်ထိန်းထားခဲ့ပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ နောက်တနေ့အရောက်မှာ ဝိသာခါတို့အိမ်ရှေ့ကို ရဟန်းတပါး ဆွမ်းခံရပ်လာခဲ့ပါတယ်။ ဒါကို ဝိသာခါရဲ့ ယောက္ခမကြီးက ထမင်းစားနေရင်းနဲ့ လှမ်းမြင်နေသော်လည်း မမြင်ယောင်ပြုနေခဲ့ပါသတဲ့၊ ဝိသာခါက ဒီအဖြစ်ကို မြင်ပြီးလက်အုပ်ချီလို့-- ၀ိသာခါ။ ။ ခွင့်လွှတ်ပါ အရှင်ဘုရား၊ တပည့်တော်ရဲ့ ဖခင်ဟာ အဟောင်းကိုသာ စားသုံးသူတယောက်မို့ ကန်တော့ဆွမ်းပါဘုရား။ ယောက္ခမ။ ။ ဟယ်--ယုတ်မာလိုက်တဲ့ ချွေးမ၊ မင့် အသက်အရွယ်ကလေးနဲ့ ငါ့ကို အဟောင်းစားသူလို့ ပြောတာ အစွမ်းကုန် စော်ကားလိုက်တာပဲ၊ နင် ခုချက်ချင်း အိမ်ပေါ်က ဆင်းသွားစမ်း။ ၀ိသာခါ။ ။ ကျွန်မမှာ အပြစ်မရှိပါ အဖေ၊ အဖေ မကျေနပ်ရင် ကျွန်မဖခင် အပ်လိုက်တဲ့ သူကြွယ် ရှစ်ယောက်ရှေ့မှာ ကျွန်မကို စစ်မေးနိုင်ပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ ချွေးမနဲ့ ယောက္ခမ အခြေအတင်ဖြစ်ပြီး သူကြွယ်ရှစ်ယောက်ပါ ကြား၀င်ရတဲ့အနေအထား ဖြစ်ကုန်တာပေါ့။ သူကြွယ်ရှစ်ယောက်က ဝိသာခါကို အကျိုးအကြောင်းမေးကြတဲ့ အခါမှာ ဝိသာခါ ဒီလိုဖြေရှင်းခဲ့ပါတယ်။ ၀ိသာခါ။ ။ ဦးကြီးတို့၊ အဟောင်းစားသူဆိုတဲ့ အဓိပ္ပါယ်ဟာ မိုက်ရိုင်းတဲ့သဘောနဲ့ ပြောခြင်းမဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်မယောက္ခမဟာ ဒီဘ၀မှာ သူကြွယ်တဦး ဖြစ်နေပါလျက်နဲ့ ဘုရား ရဟန်းတို့ကို ဆွမ်းတလုတ်တောင် မကြည်ဖြူနိုင်ပါဘူး။ သူဟာ ဘဝဟောင်းက ကောင်းမှုအကျိုးကိုပဲ ခံစားပြီး၊ ခုဘ၀မှာ ဘာကောင်းကျိုးမှ မလုပ်သူမို့ အဟောင်းစားသူလို့ တင်စားပြောဆိုခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ၀ိသာခါရဲ့ ဖြေရှင်းချက်ဟာ ရဲရင့်မှန်ကန်နေတဲ့အတွက် သူကြွယ်ရှစ်ယောက်က မိဂါရသူဌေးကို အမျက်ပြေဖို့ ဝိုင်း၀န်းနားချကြပါတယ်။ ဝိသာခါကလည်း သူမ ဒီအိမ်မှာ ဆက်နေရမယ်ဆိုရင် ဗုဒ္ဓရှင်တော်ကို အတိအလင်း ကိုးကွယ်ခွင့်ရမှ နေမယ်လို့ ပြန်တောင်းဆိုတဲ့အတွက် ဒေါသဖြစ်မိတဲ့ ယောက္ခမကြီးလည်း လိုက်လျောဖို့ ဖြစ်ရတော့တာပေါ့။ ဒီလိုနဲ့ နောက်တနေ့မှာ ဝိသာခါဟာ ဘုရားရှင်ရနဲ့ သံဃာတော်တွေကိ်ု အိမ်ကိုပင့်ပြီး ဆွမ်းကပ်ခဲ့ပါသတဲ့။ ဘုရားရှင်နဲ့ သံဃာတော်တွေ ကြွလာတဲ့အခါမှာ ဝိသာခါက ယောက္ခမကြီးကို တရားထွက်နာဖို့ အလိမ္မာနဲ့ ခေါ်ခဲ့ပါသတဲ့။ အများရှေ့မှာဆိုတော့ ယောက္ခမကြီးဟာ ငြင်းလို့လည်း မကောင်းတာနဲ့ ကန့်လန့်ကာနောက်ကွယ်မှာ ခပ်ကွယ်ကွယ်လေးထိုင်ပြီး ဘုရားရှင်ကို မကြည့်ဘဲ တရားနာခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကန့်လန့်ကာနောက်ကွယ်က မိဂါရသူဌေးဟာ ဘုရားရှင်ရဲ့ တရားကို နာရင်းနာရင်းနဲ့ သစ္စာလေးပါး တရားမြတ်ကို သိမြင်နားလည်ပြီး သောတာပန်တည်ခဲ့ပါတယ်။ ဒီတော့မှ သူဟာ ကန့်လန့်ကာနောက်ကွယ်က ထွက်လာပြီး ဘုရားရှင်ကို ရိုသေစွာ ကန်တော့လို့ ဗုဒ္ဓဘာသာ၀င် တယောက်အဖြစ် စိတ်ရောကိုယ်ပါ ခံယူခဲ့ပါသတဲ့။ ဒါတွေအားလုံးဟာ ချွေးမအလိမ္မာ ဝိသာခါရဲ့ စွမ်းဆောင်ချက်လို့ ပြောရမှာပါပဲ။ . #Thanks: BuddhismBeams ၊ Dhamma ပီတိ၊ ပဋ္ဌာန်းပူဇော်ကြသူများ၊ Credit - သုတဂဝေသီ ဗန်းမော် April Thin အဟောငျးစားသူ ~~~~~~~~~~ ဘုရားရှငျလကျထကျတောျအခါက သာ၀တ်ထိပွညျ မိဂါရသူဌေးကွီးထံမှာ ပုဏ်ဏ၀ဍ်ဎနအမညျရှိတဲ့ သားတယောကျရှိပါတယျ ။ အဲဒီသူဌေးသားကလေး အရှယျရောကျတဲ့အခါမှာတော့ မိဘတှကေ အိမျထောငျရကျသားခပြေးဖို့ သတို့သမီး အလိုရှိခဲ့ကွပါသတဲ့။ မိဘတှဟော လက်ခဏာဗဒေငျတတျတဲ့ ပုဏ်ဏား ရှဈယောကျကို သူတို့ကိုယျစား အနယျနယျအရပျရပျကိုလှှတျပွီး ကောငျးခွငျးငါးဖွာနဲ့ ပွညျ့စုံတဲ့ သတို့သမီး အရှာခိုငျးခဲ့ပါတယျ။ ဒီလိုနဲ့ ပုဏ်ဏားရှဈယောကျဟာ သာကတေမွို့ကို ရောကျရှိလာကွပါတယျ။ တမနျတောျ ပုဏ်ဏားတှဟော ရဆေိပျမှာထိုငျပွီး သာကတေသူ ပြိုပြိုရှယျရှယျတှကေို ကွညျ့လို့ ဘယျသူမြား သူတို့သူဌေးသားလေးနဲ့ သငျ့တောျမလဲလို့ ရှာဖှခေဲ့ကွတာပေါ့။ သာကတေမွို့သူ ဝိသာခါနဲ့ အဖှဲ့ဟာလညျး ရဆေိပျမှာ ရောကျနခြေိနျမို့ ပုဏ်ဏားတှရေဲ့ မကြျစိထဲမှာ ဝိသာခါရဲ့ အလှဟာ ထငျးခနဲ မွငျသာနခေဲ့တာပေါ့။ ဖွဈခငြျတော့ ဒီအခြိနျမှာ မိုးတှေ လတှေေ ဝုနျးခနဲ ရှာခပြါတယျ။ အားလုံး ပွေးကွ လှှားကွ ဖွဈကုနျကွပမေယျ့ ဣနွေ်ဒကွီးတဲ့ ဝိသာခါကတော့ ဣနွေ်ဒအပကြျမခံဘဲ မိုးခိုဇရပျရှိရာကို အေးအေးဆေးဆေး လှမျးလာခဲ့ပါတယျ။ ပုဏ်ဏားတှဟော ကောငျးခွငျးငါးဖွာနဲ့ ပွညျစုံတဲ့ ဝိသာခါကို သူတို့သူဌေးသားရဲ့ ဇနီးလောငျးအဖွဈ ရှေးခယြျကမျးလှမျးခဲ့ရာမှ ဝိသာခါကလညျး မြိုးရိုးအဆငျ့အတနျးကို ပွနျလညျမေးမွနျးပွီး လကျခံခဲ့ပါတယျ။ ဒီလိုနဲ့ သာကတေမွို့က ဓနဉ်စယ သူဌေးကွီးရဲ့ သမီး ဝိသာခါနဲ့ သာ၀တ်ထိပွညျက မိဂါရသူဌေးကွီးရဲ့ သားတို့ ဖူးစာဆုံဖွဈခဲ့ကွတာပေါ့။ နှဈပွညျထောငျ သူဌေးကွီးတှရေဲ့ မိတျဆှတှေေ၊ ဓနအငျအားတှနေဲ့ မငျ်ဂလာပှဲဟာ ခွိမျ့ခွိမျ့သဲသဲ ဖွဈခဲ့ပွီး ကောသလမငျးကွီးကိုယျတိုငျ တကျရောကျခြီးမွှငျ့ပေးခဲ့ပါတယျ။ ဓနဉ်စယ သူဌေးကွီးဟာ ယောက်ခမအိမျ ပါမယျ့သမီးအတှကျ အိမျထောငျရှငျ အမြိုးသမီးတှေ လိုကျနာရမယျ့ အခကြျတှကေို သခြောသငျကွား လေ့ကငြျ့ပေးခဲ့ပါတယျ။ ပွီးတော့ သာ၀တ်ထိပွညျကနေ မငျ်ဂလာပှဲကငြျးပရာကို လိုကျလာတဲ့ သူဌေးကွီးရှဈယောကျကိုလညျး သမီးကို ကွညျ့ရှုစောငျ့ရှောကျဖို့ အပျနှံလိုကျပါတယျ။ မိဂါရသူဌေးအိမျကို ရောကျတဲ့ ခြှေးမ ဝိသာခါဟာ ရောကျတဲ့နေ့ကစပွီး ခြှေးမ၀တ်တရားကို ကြှေးပှနျအောငျ ဆောငျရှကျခဲ့ပါတယျ။ ဒါပမေယျ့ ဘယျလိုပဲ တာ၀နျကြကြေေ ဘာသာတရားနဲ့ ပတျသကျလာတဲ့အခါမှာ တော့ ခုနဈနှဈသမီး အရှယျကတညျးက သောတာပနျဖွဈခဲ့တဲ့ ဝိသာခါဟာ ယောက်ခမကွီးတှရေဲ့ တိတ်တိကိုးကှယျမှုအပေါျမှာတော့ ဟနျဆောငျပနျဆောငျတောငျ တာ၀နျမကြနေိုငျခဲ့ပါဘူး။ အိမျကိုကွှလာ ကွတဲ့ အရှကျမရှိတဲ့ မလုံမခွုံ ပုံစံတှနေဲ့ တိတ်ထိတှကေို အမွငျ ဝိသာခါဟာ ခြာခနဲ အိမျထဲလှညျ့၀ငျ သှားခဲ့ပါတယျ။ ဒီအမူအရာကို တိတ်တိရော ယောက်ခမကွီးတှရေောက သခြောမွငျခဲ့တာမို့ ဒေါသထှကျကုနျ ကွတော့တာပေါ့။ ဒါပမေယျ့လညျး သမီးယောက်ခမဖွဈတာ မကွာသေးဘူးဆိုတော့ ယောက်ခမကွီးတှဟော သူတို့အမကြျဒေါသကို ခြုပျထိနျးထားခဲ့ပါတယျ။ ဒီလိုနဲ့ နောကျတနေ့အရောကျမှာ ဝိသာခါတို့အိမျရှေ့ကို ရဟနျးတပါး ဆှမျးခံရပျလာခဲ့ပါတယျ။ ဒါကို ဝိသာခါရဲ့ ယောက်ခမကွီးက ထမငျးစားနရေငျးနဲ့ လှမျးမွငျနသေောျလညျး မမွငျယောငျပွုနခေဲ့ပါသတဲ့၊ ဝိသာခါက ဒီအဖွဈကို မွငျပွီးလကျအုပျခြီလို့-- ၀ိသာခါ။ ။ ခှငျ့လှှတျပါ အရှငျဘုရား၊ တပညျ့တောျရဲ့ ဖခငျဟာ အဟောငျးကိုသာ စားသုံးသူတယောကျမို့ ကနျတော့ဆှမျးပါဘုရား။ ယောက်ခမ။ ။ ဟယျ--ယုတျမာလိုကျတဲ့ ခြှေးမ၊ မငျ့ အသကျအရှယျကလေးနဲ့ ငါ့ကို အဟောငျးစားသူလို့ ပွောတာ အစှမျးကုနျ စောျကားလိုကျတာပဲ၊ နငျ ခုခကြျခငြျး အိမျပေါျက ဆငျးသှားစမျး။ ၀ိသာခါ။ ။ ကြှနျမမှာ အပွဈမရှိပါ အဖေ၊ အဖေ မကြနေပျရငျ ကြှနျမဖခငျ အပျလိုကျတဲ့ သူကွှယျ ရှဈယောကျရှေ့မှာ ကြှနျမကို စဈမေးနိုငျပါတယျ။ ဒီလိုနဲ့ ခြှေးမနဲ့ ယောက်ခမ အခွအေတငျဖွဈပွီး သူကွှယျရှဈယောကျပါ ကွား၀ငျရတဲ့အနအေထား ဖွဈကုနျတာပေါ့။ သူကွှယျရှဈယောကျက ဝိသာခါကို အကြိုးအကွောငျးမေးကွတဲ့ အခါမှာ ဝိသာခါ ဒီလိုဖွရှေငျးခဲ့ပါတယျ။ ၀ိသာခါ။ ။ ဦးကွီးတို့၊ အဟောငျးစားသူဆိုတဲ့ အဓိပ်ပါယျဟာ မိုကျရိုငျးတဲ့သဘောနဲ့ ပွောခွငျးမဟုတျပါဘူး။ ကြှနျမယောက်ခမဟာ ဒီဘ၀မှာ သူကွှယျတဦး ဖွဈနပေါလကြျနဲ့ ဘုရား ရဟနျးတို့ကို ဆှမျးတလုတျတောငျ မကွညျဖွူနိုငျပါဘူး။ သူဟာ ဘဝဟောငျးက ကောငျးမှုအကြိုးကိုပဲ ခံစားပွီး၊ ခုဘ၀မှာ ဘာကောငျးကြိုးမှ မလုပျသူမို့ အဟောငျးစားသူလို့ တငျစားပွောဆိုခွငျး ဖွဈပါတယျ။ ၀ိသာခါရဲ့ ဖွရှေငျးခကြျဟာ ရဲရငျ့မှနျကနျနတေဲ့အတှကျ သူကွှယျရှဈယောကျက မိဂါရသူဌေးကို အမကြျပွဖေို့ ဝိုငျး၀နျးနားခကြွပါတယျ။ ဝိသာခါကလညျး သူမ ဒီအိမျမှာ ဆကျနရေမယျဆိုရငျ ဗုဒ်ဓရှငျတောျကို အတိအလငျး ကိုးကှယျခှငျ့ရမှ နမေယျလို့ ပွနျတောငျးဆိုတဲ့အတှကျ ဒေါသဖွဈမိတဲ့ ယောက်ခမကွီးလညျး လိုကျလြောဖို့ ဖွဈရတော့တာပေါ့။ ဒီလိုနဲ့ နောကျတနေ့မှာ ဝိသာခါဟာ ဘုရားရှငျရနဲ့ သံဃာတောျတှကေိျု အိမျကိုပငျ့ပွီး ဆှမျးကပျခဲ့ပါသတဲ့။ ဘုရားရှငျနဲ့ သံဃာတောျတှေ ကွှလာတဲ့အခါမှာ ဝိသာခါက ယောက်ခမကွီးကို တရားထှကျနာဖို့ အလိမ်မာနဲ့ ခေါျခဲ့ပါသတဲ့။ အမြားရှေ့မှာဆိုတော့ ယောက်ခမကွီးဟာ ငွငျးလို့လညျး မကောငျးတာနဲ့ ကနျ့လနျ့ကာနောကျကှယျမှာ ခပျကှယျကှယျလေးထိုငျပွီး ဘုရားရှငျကို မကွညျ့ဘဲ တရားနာခဲ့ပါတယျ။ ဒါပမေယျ့ ကနျ့လနျ့ကာနောကျကှယျက မိဂါရသူဌေးဟာ ဘုရားရှငျရဲ့ တရားကို နာရငျးနာရငျးနဲ့ သစ်စာလေးပါး တရားမွတျကို သိမွငျနားလညျပွီး သောတာပနျတညျခဲ့ပါတယျ။ ဒီတော့မှ သူဟာ ကနျ့လနျ့ကာနောကျကှယျက ထှကျလာပွီး ဘုရားရှငျကို ရိုသစှော ကနျတော့လို့ ဗုဒ်ဓဘာသာ၀ငျ တယောကျအဖွဈ စိတျရောကိုယျပါ ခံယူခဲ့ပါသတဲ့။ ဒါတှအေားလုံးဟာ ခြှေးမအလိမ်မာ ဝိသာခါရဲ့ စှမျးဆောငျခကြျလို့ ပွောရမှာပါပဲ။ . #Thanks: BuddhismBeams ၊ Dhamma ပီတိ၊ ပဋ်ဌာနျးပူဇောျကွသူမြား၊ Credit - သုတဂဝသေီ ဗနျးမောျ April Thin

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2QNKQjo

အဟောင်းစားသူ ~~~~~~~~~~ ဘုရားရှင်လက်ထက်တော်အခါက သာ၀တ္ထိပြည် မိဂါရသူဌေးကြီးထံမှာ ပုဏ္ဏ၀ဍ္ဎနအမည်ရှိတဲ့ သားတယောက်ရှိပါတယ် ။ အဲဒီသူဌေးသားကလေး အရွယ်ရောက်တဲ့အခါမှာတော့ မိဘတွေက အိမ်ထောင်ရက်သားချပေးဖို့ သတို့သမီး အလိုရှိခဲ့ကြပါသတဲ့။ မိဘတွေဟာ လက္ခဏာဗေဒင်တတ်တဲ့ ပုဏ္ဏား ရှစ်ယောက်ကို သူတို့ကိုယ်စား အနယ်နယ်အရပ်ရပ်ကိုလွှတ်ပြီး ကောင်းခြင်းငါးဖြာနဲ့ ပြည့်စုံတဲ့ သတို့သမီး အရှာခိုင်းခဲ့ပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ ပုဏ္ဏားရှစ်ယောက်ဟာ သာကေတမြို့ကို ရောက်ရှိလာကြပါတယ်။ တမန်တော် ပုဏ္ဏားတွေဟာ ရေဆိပ်မှာထိုင်ပြီး သာကေတသူ ပျိုပျိုရွယ်ရွယ်တွေကို ကြည့်လို့ ဘယ်သူများ သူတို့သူဌေးသားလေးနဲ့ သင့်တော်မလဲလို့ ရှာဖွေခဲ့ကြတာပေါ့။ သာကေတမြို့သူ ဝိသာခါနဲ့ အဖွဲ့ဟာလည်း ရေဆိပ်မှာ ရောက်နေချိန်မို့ ပုဏ္ဏားတွေရဲ့ မျက်စိထဲမှာ ဝိသာခါရဲ့ အလှဟာ ထင်းခနဲ မြင်သာနေခဲ့တာပေါ့။ ဖြစ်ချင်တော့ ဒီအချိန်မှာ မိုးတွေ လေတွေ ဝုန်းခနဲ ရွာချပါတယ်။ အားလုံး ပြေးကြ လွှားကြ ဖြစ်ကုန်ကြပေမယ့် ဣနြေ္ဒကြီးတဲ့ ဝိသာခါကတော့ ဣနြေ္ဒအပျက်မခံဘဲ မိုးခိုဇရပ်ရှိရာကို အေးအေးဆေးဆေး လှမ်းလာခဲ့ပါတယ်။ ပုဏ္ဏားတွေဟာ ကောင်းခြင်းငါးဖြာနဲ့ ပြည်စုံတဲ့ ဝိသာခါကို သူတို့သူဌေးသားရဲ့ ဇနီးလောင်းအဖြစ် ရွေးချယ်ကမ်းလှမ်းခဲ့ရာမှ ဝိသာခါကလည်း မျိုးရိုးအဆင့်အတန်းကို ပြန်လည်မေးမြန်းပြီး လက်ခံခဲ့ပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ သာကေတမြို့က ဓနဉ္စယ သူဌေးကြီးရဲ့ သမီး ဝိသာခါနဲ့ သာ၀တ္ထိပြည်က မိဂါရသူဌေးကြီးရဲ့ သားတို့ ဖူးစာဆုံဖြစ်ခဲ့ကြတာပေါ့။ နှစ်ပြည်ထောင် သူဌေးကြီးတွေရဲ့ မိတ်ဆွေတွေ၊ ဓနအင်အားတွေနဲ့ မင်္ဂလာပွဲဟာ ခြိမ့်ခြိမ့်သဲသဲ ဖြစ်ခဲ့ပြီး ကောသလမင်းကြီးကိုယ်တိုင် တက်ရောက်ချီးမြှင့်ပေးခဲ့ပါတယ်။ ဓနဉ္စယ သူဌေးကြီးဟာ ယောက္ခမအိမ် ပါမယ့်သမီးအတွက် အိမ်ထောင်ရှင် အမျိုးသမီးတွေ လိုက်နာရမယ့် အချက်တွေကို သေချာသင်ကြား လေ့ကျင့်ပေးခဲ့ပါတယ်။ ပြီးတော့ သာ၀တ္ထိပြည်ကနေ မင်္ဂလာပွဲကျင်းပရာကို လိုက်လာတဲ့ သူဌေးကြီးရှစ်ယောက်ကိုလည်း သမီးကို ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်ဖို့ အပ်နှံလိုက်ပါတယ်။ မိဂါရသူဌေးအိမ်ကို ရောက်တဲ့ ချွေးမ ဝိသာခါဟာ ရောက်တဲ့နေ့ကစပြီး ချွေးမ၀တ္တရားကို ကျွေးပွန်အောင် ဆောင်ရွက်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဘယ်လိုပဲ တာ၀န်ကျေကျေ ဘာသာတရားနဲ့ ပတ်သက်လာတဲ့အခါမှာ တော့ ခုနစ်နှစ်သမီး အရွယ်ကတည်းက သောတာပန်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ဝိသာခါဟာ ယောက္ခမကြီးတွေရဲ့ တိတ္တိကိုးကွယ်မှုအပေါ်မှာတော့ ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင်တောင် တာ၀န်မကျေနိုင်ခဲ့ပါဘူး။ အိမ်ကိုကြွလာ ကြတဲ့ အရှက်မရှိတဲ့ မလုံမခြုံ ပုံစံတွေနဲ့ တိတ္ထိတွေကို အမြင် ဝိသာခါဟာ ချာခနဲ အိမ်ထဲလှည့်၀င် သွားခဲ့ပါတယ်။ ဒီအမူအရာကို တိတ္တိရော ယောက္ခမကြီးတွေရောက သေချာမြင်ခဲ့တာမို့ ဒေါသထွက်ကုန် ကြတော့တာပေါ့။ ဒါပေမယ့်လည်း သမီးယောက္ခမဖြစ်တာ မကြာသေးဘူးဆိုတော့ ယောက္ခမကြီးတွေဟာ သူတို့အမျက်ဒေါသကို ချုပ်ထိန်းထားခဲ့ပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ နောက်တနေ့အရောက်မှာ ဝိသာခါတို့အိမ်ရှေ့ကို ရဟန်းတပါး ဆွမ်းခံရပ်လာခဲ့ပါတယ်။ ဒါကို ဝိသာခါရဲ့ ယောက္ခမကြီးက ထမင်းစားနေရင်းနဲ့ လှမ်းမြင်နေသော်လည်း မမြင်ယောင်ပြုနေခဲ့ပါသတဲ့၊ ဝိသာခါက ဒီအဖြစ်ကို မြင်ပြီးလက်အုပ်ချီလို့-- ၀ိသာခါ။ ။ ခွင့်လွှတ်ပါ အရှင်ဘုရား၊ တပည့်တော်ရဲ့ ဖခင်ဟာ အဟောင်းကိုသာ စားသုံးသူတယောက်မို့ ကန်တော့ဆွမ်းပါဘုရား။ ယောက္ခမ။ ။ ဟယ်--ယုတ်မာလိုက်တဲ့ ချွေးမ၊ မင့် အသက်အရွယ်ကလေးနဲ့ ငါ့ကို အဟောင်းစားသူလို့ ပြောတာ အစွမ်းကုန် စော်ကားလိုက်တာပဲ၊ နင် ခုချက်ချင်း အိမ်ပေါ်က ဆင်းသွားစမ်း။ ၀ိသာခါ။ ။ ကျွန်မမှာ အပြစ်မရှိပါ အဖေ၊ အဖေ မကျေနပ်ရင် ကျွန်မဖခင် အပ်လိုက်တဲ့ သူကြွယ် ရှစ်ယောက်ရှေ့မှာ ကျွန်မကို စစ်မေးနိုင်ပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ ချွေးမနဲ့ ယောက္ခမ အခြေအတင်ဖြစ်ပြီး သူကြွယ်ရှစ်ယောက်ပါ ကြား၀င်ရတဲ့အနေအထား ဖြစ်ကုန်တာပေါ့။ သူကြွယ်ရှစ်ယောက်က ဝိသာခါကို အကျိုးအကြောင်းမေးကြတဲ့ အခါမှာ ဝိသာခါ ဒီလိုဖြေရှင်းခဲ့ပါတယ်။ ၀ိသာခါ။ ။ ဦးကြီးတို့၊ အဟောင်းစားသူဆိုတဲ့ အဓိပ္ပါယ်ဟာ မိုက်ရိုင်းတဲ့သဘောနဲ့ ပြောခြင်းမဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်မယောက္ခမဟာ ဒီဘ၀မှာ သူကြွယ်တဦး ဖြစ်နေပါလျက်နဲ့ ဘုရား ရဟန်းတို့ကို ဆွမ်းတလုတ်တောင် မကြည်ဖြူနိုင်ပါဘူး။ သူဟာ ဘဝဟောင်းက ကောင်းမှုအကျိုးကိုပဲ ခံစားပြီး၊ ခုဘ၀မှာ ဘာကောင်းကျိုးမှ မလုပ်သူမို့ အဟောင်းစားသူလို့ တင်စားပြောဆိုခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ၀ိသာခါရဲ့ ဖြေရှင်းချက်ဟာ ရဲရင့်မှန်ကန်နေတဲ့အတွက် သူကြွယ်ရှစ်ယောက်က မိဂါရသူဌေးကို အမျက်ပြေဖို့ ဝိုင်း၀န်းနားချကြပါတယ်။ ဝိသာခါကလည်း သူမ ဒီအိမ်မှာ ဆက်နေရမယ်ဆိုရင် ဗုဒ္ဓရှင်တော်ကို အတိအလင်း ကိုးကွယ်ခွင့်ရမှ နေမယ်လို့ ပြန်တောင်းဆိုတဲ့အတွက် ဒေါသဖြစ်မိတဲ့ ယောက္ခမကြီးလည်း လိုက်လျောဖို့ ဖြစ်ရတော့တာပေါ့။ ဒီလိုနဲ့ နောက်တနေ့မှာ ဝိသာခါဟာ ဘုရားရှင်ရနဲ့ သံဃာတော်တွေကိ်ု အိမ်ကိုပင့်ပြီး ဆွမ်းကပ်ခဲ့ပါသတဲ့။ ဘုရားရှင်နဲ့ သံဃာတော်တွေ ကြွလာတဲ့အခါမှာ ဝိသာခါက ယောက္ခမကြီးကို တရားထွက်နာဖို့ အလိမ္မာနဲ့ ခေါ်ခဲ့ပါသတဲ့။ အများရှေ့မှာဆိုတော့ ယောက္ခမကြီးဟာ ငြင်းလို့လည်း မကောင်းတာနဲ့ ကန့်လန့်ကာနောက်ကွယ်မှာ ခပ်ကွယ်ကွယ်လေးထိုင်ပြီး ဘုရားရှင်ကို မကြည့်ဘဲ တရားနာခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကန့်လန့်ကာနောက်ကွယ်က မိဂါရသူဌေးဟာ ဘုရားရှင်ရဲ့ တရားကို နာရင်းနာရင်းနဲ့ သစ္စာလေးပါး တရားမြတ်ကို သိမြင်နားလည်ပြီး သောတာပန်တည်ခဲ့ပါတယ်။ ဒီတော့မှ သူဟာ ကန့်လန့်ကာနောက်ကွယ်က ထွက်လာပြီး ဘုရားရှင်ကို ရိုသေစွာ ကန်တော့လို့ ဗုဒ္ဓဘာသာ၀င် တယောက်အဖြစ် စိတ်ရောကိုယ်ပါ ခံယူခဲ့ပါသတဲ့။ ဒါတွေအားလုံးဟာ ချွေးမအလိမ္မာ ဝိသာခါရဲ့ စွမ်းဆောင်ချက်လို့ ပြောရမှာပါပဲ။ . #Thanks: BuddhismBeams ၊ Dhamma ပီတိ၊ ပဋ္ဌာန်းပူဇော်ကြသူများ၊ Credit - သုတဂဝေသီ ဗန်းမော် April Thin အဟောငျးစားသူ ~~~~~~~~~~ ဘုရားရှငျလကျထကျတောျအခါက သာ၀တ်ထိပွညျ မိဂါရသူဌေးကွီးထံမှာ ပုဏ်ဏ၀ဍ်ဎနအမညျရှိတဲ့ သားတယောကျရှိပါတယျ ။ အဲဒီသူဌေးသားကလေး အရှယျရောကျတဲ့အခါမှာတော့ မိဘတှကေ အိမျထောငျရကျသားခပြေးဖို့ သတို့သမီး အလိုရှိခဲ့ကွပါသတဲ့။ မိဘတှဟော လက်ခဏာဗဒေငျတတျတဲ့ ပုဏ်ဏား ရှဈယောကျကို သူတို့ကိုယျစား အနယျနယျအရပျရပျကိုလှှတျပွီး ကောငျးခွငျးငါးဖွာနဲ့ ပွညျ့စုံတဲ့ သတို့သမီး အရှာခိုငျးခဲ့ပါတယျ။ ဒီလိုနဲ့ ပုဏ်ဏားရှဈယောကျဟာ သာကတေမွို့ကို ရောကျရှိလာကွပါတယျ။ တမနျတောျ ပုဏ်ဏားတှဟော ရဆေိပျမှာထိုငျပွီး သာကတေသူ ပြိုပြိုရှယျရှယျတှကေို ကွညျ့လို့ ဘယျသူမြား သူတို့သူဌေးသားလေးနဲ့ သငျ့တောျမလဲလို့ ရှာဖှခေဲ့ကွတာပေါ့။ သာကတေမွို့သူ ဝိသာခါနဲ့ အဖှဲ့ဟာလညျး ရဆေိပျမှာ ရောကျနခြေိနျမို့ ပုဏ်ဏားတှရေဲ့ မကြျစိထဲမှာ ဝိသာခါရဲ့ အလှဟာ ထငျးခနဲ မွငျသာနခေဲ့တာပေါ့။ ဖွဈခငြျတော့ ဒီအခြိနျမှာ မိုးတှေ လတှေေ ဝုနျးခနဲ ရှာခပြါတယျ။ အားလုံး ပွေးကွ လှှားကွ ဖွဈကုနျကွပမေယျ့ ဣနွေ်ဒကွီးတဲ့ ဝိသာခါကတော့ ဣနွေ်ဒအပကြျမခံဘဲ မိုးခိုဇရပျရှိရာကို အေးအေးဆေးဆေး လှမျးလာခဲ့ပါတယျ။ ပုဏ်ဏားတှဟော ကောငျးခွငျးငါးဖွာနဲ့ ပွညျစုံတဲ့ ဝိသာခါကို သူတို့သူဌေးသားရဲ့ ဇနီးလောငျးအဖွဈ ရှေးခယြျကမျးလှမျးခဲ့ရာမှ ဝိသာခါကလညျး မြိုးရိုးအဆငျ့အတနျးကို ပွနျလညျမေးမွနျးပွီး လကျခံခဲ့ပါတယျ။ ဒီလိုနဲ့ သာကတေမွို့က ဓနဉ်စယ သူဌေးကွီးရဲ့ သမီး ဝိသာခါနဲ့ သာ၀တ်ထိပွညျက မိဂါရသူဌေးကွီးရဲ့ သားတို့ ဖူးစာဆုံဖွဈခဲ့ကွတာပေါ့။ နှဈပွညျထောငျ သူဌေးကွီးတှရေဲ့ မိတျဆှတှေေ၊ ဓနအငျအားတှနေဲ့ မငျ်ဂလာပှဲဟာ ခွိမျ့ခွိမျ့သဲသဲ ဖွဈခဲ့ပွီး ကောသလမငျးကွီးကိုယျတိုငျ တကျရောကျခြီးမွှငျ့ပေးခဲ့ပါတယျ။ ဓနဉ်စယ သူဌေးကွီးဟာ ယောက်ခမအိမျ ပါမယျ့သမီးအတှကျ အိမျထောငျရှငျ အမြိုးသမီးတှေ လိုကျနာရမယျ့ အခကြျတှကေို သခြောသငျကွား လေ့ကငြျ့ပေးခဲ့ပါတယျ။ ပွီးတော့ သာ၀တ်ထိပွညျကနေ မငျ်ဂလာပှဲကငြျးပရာကို လိုကျလာတဲ့ သူဌေးကွီးရှဈယောကျကိုလညျး သမီးကို ကွညျ့ရှုစောငျ့ရှောကျဖို့ အပျနှံလိုကျပါတယျ။ မိဂါရသူဌေးအိမျကို ရောကျတဲ့ ခြှေးမ ဝိသာခါဟာ ရောကျတဲ့နေ့ကစပွီး ခြှေးမ၀တ်တရားကို ကြှေးပှနျအောငျ ဆောငျရှကျခဲ့ပါတယျ။ ဒါပမေယျ့ ဘယျလိုပဲ တာ၀နျကြကြေေ ဘာသာတရားနဲ့ ပတျသကျလာတဲ့အခါမှာ တော့ ခုနဈနှဈသမီး အရှယျကတညျးက သောတာပနျဖွဈခဲ့တဲ့ ဝိသာခါဟာ ယောက်ခမကွီးတှရေဲ့ တိတ်တိကိုးကှယျမှုအပေါျမှာတော့ ဟနျဆောငျပနျဆောငျတောငျ တာ၀နျမကြနေိုငျခဲ့ပါဘူး။ အိမျကိုကွှလာ ကွတဲ့ အရှကျမရှိတဲ့ မလုံမခွုံ ပုံစံတှနေဲ့ တိတ်ထိတှကေို အမွငျ ဝိသာခါဟာ ခြာခနဲ အိမျထဲလှညျ့၀ငျ သှားခဲ့ပါတယျ။ ဒီအမူအရာကို တိတ်တိရော ယောက်ခမကွီးတှရေောက သခြောမွငျခဲ့တာမို့ ဒေါသထှကျကုနျ ကွတော့တာပေါ့။ ဒါပမေယျ့လညျး သမီးယောက်ခမဖွဈတာ မကွာသေးဘူးဆိုတော့ ယောက်ခမကွီးတှဟော သူတို့အမကြျဒေါသကို ခြုပျထိနျးထားခဲ့ပါတယျ။ ဒီလိုနဲ့ နောကျတနေ့အရောကျမှာ ဝိသာခါတို့အိမျရှေ့ကို ရဟနျးတပါး ဆှမျးခံရပျလာခဲ့ပါတယျ။ ဒါကို ဝိသာခါရဲ့ ယောက်ခမကွီးက ထမငျးစားနရေငျးနဲ့ လှမျးမွငျနသေောျလညျး မမွငျယောငျပွုနခေဲ့ပါသတဲ့၊ ဝိသာခါက ဒီအဖွဈကို မွငျပွီးလကျအုပျခြီလို့-- ၀ိသာခါ။ ။ ခှငျ့လှှတျပါ အရှငျဘုရား၊ တပညျ့တောျရဲ့ ဖခငျဟာ အဟောငျးကိုသာ စားသုံးသူတယောကျမို့ ကနျတော့ဆှမျးပါဘုရား။ ယောက်ခမ။ ။ ဟယျ--ယုတျမာလိုကျတဲ့ ခြှေးမ၊ မငျ့ အသကျအရှယျကလေးနဲ့ ငါ့ကို အဟောငျးစားသူလို့ ပွောတာ အစှမျးကုနျ စောျကားလိုကျတာပဲ၊ နငျ ခုခကြျခငြျး အိမျပေါျက ဆငျးသှားစမျး။ ၀ိသာခါ။ ။ ကြှနျမမှာ အပွဈမရှိပါ အဖေ၊ အဖေ မကြနေပျရငျ ကြှနျမဖခငျ အပျလိုကျတဲ့ သူကွှယျ ရှဈယောကျရှေ့မှာ ကြှနျမကို စဈမေးနိုငျပါတယျ။ ဒီလိုနဲ့ ခြှေးမနဲ့ ယောက်ခမ အခွအေတငျဖွဈပွီး သူကွှယျရှဈယောကျပါ ကွား၀ငျရတဲ့အနအေထား ဖွဈကုနျတာပေါ့။ သူကွှယျရှဈယောကျက ဝိသာခါကို အကြိုးအကွောငျးမေးကွတဲ့ အခါမှာ ဝိသာခါ ဒီလိုဖွရှေငျးခဲ့ပါတယျ။ ၀ိသာခါ။ ။ ဦးကွီးတို့၊ အဟောငျးစားသူဆိုတဲ့ အဓိပ်ပါယျဟာ မိုကျရိုငျးတဲ့သဘောနဲ့ ပွောခွငျးမဟုတျပါဘူး။ ကြှနျမယောက်ခမဟာ ဒီဘ၀မှာ သူကွှယျတဦး ဖွဈနပေါလကြျနဲ့ ဘုရား ရဟနျးတို့ကို ဆှမျးတလုတျတောငျ မကွညျဖွူနိုငျပါဘူး။ သူဟာ ဘဝဟောငျးက ကောငျးမှုအကြိုးကိုပဲ ခံစားပွီး၊ ခုဘ၀မှာ ဘာကောငျးကြိုးမှ မလုပျသူမို့ အဟောငျးစားသူလို့ တငျစားပွောဆိုခွငျး ဖွဈပါတယျ။ ၀ိသာခါရဲ့ ဖွရှေငျးခကြျဟာ ရဲရငျ့မှနျကနျနတေဲ့အတှကျ သူကွှယျရှဈယောကျက မိဂါရသူဌေးကို အမကြျပွဖေို့ ဝိုငျး၀နျးနားခကြွပါတယျ။ ဝိသာခါကလညျး သူမ ဒီအိမျမှာ ဆကျနရေမယျဆိုရငျ ဗုဒ်ဓရှငျတောျကို အတိအလငျး ကိုးကှယျခှငျ့ရမှ နမေယျလို့ ပွနျတောငျးဆိုတဲ့အတှကျ ဒေါသဖွဈမိတဲ့ ယောက်ခမကွီးလညျး လိုကျလြောဖို့ ဖွဈရတော့တာပေါ့။ ဒီလိုနဲ့ နောကျတနေ့မှာ ဝိသာခါဟာ ဘုရားရှငျရနဲ့ သံဃာတောျတှကေိျု အိမျကိုပငျ့ပွီး ဆှမျးကပျခဲ့ပါသတဲ့။ ဘုရားရှငျနဲ့ သံဃာတောျတှေ ကွှလာတဲ့အခါမှာ ဝိသာခါက ယောက်ခမကွီးကို တရားထှကျနာဖို့ အလိမ်မာနဲ့ ခေါျခဲ့ပါသတဲ့။ အမြားရှေ့မှာဆိုတော့ ယောက်ခမကွီးဟာ ငွငျးလို့လညျး မကောငျးတာနဲ့ ကနျ့လနျ့ကာနောကျကှယျမှာ ခပျကှယျကှယျလေးထိုငျပွီး ဘုရားရှငျကို မကွညျ့ဘဲ တရားနာခဲ့ပါတယျ။ ဒါပမေယျ့ ကနျ့လနျ့ကာနောကျကှယျက မိဂါရသူဌေးဟာ ဘုရားရှငျရဲ့ တရားကို နာရငျးနာရငျးနဲ့ သစ်စာလေးပါး တရားမွတျကို သိမွငျနားလညျပွီး သောတာပနျတညျခဲ့ပါတယျ။ ဒီတော့မှ သူဟာ ကနျ့လနျ့ကာနောကျကှယျက ထှကျလာပွီး ဘုရားရှငျကို ရိုသစှော ကနျတော့လို့ ဗုဒ်ဓဘာသာ၀ငျ တယောကျအဖွဈ စိတျရောကိုယျပါ ခံယူခဲ့ပါသတဲ့။ ဒါတှအေားလုံးဟာ ခြှေးမအလိမ်မာ ဝိသာခါရဲ့ စှမျးဆောငျခကြျလို့ ပွောရမှာပါပဲ။ . #Thanks: BuddhismBeams ၊ Dhamma ပီတိ၊ ပဋ်ဌာနျးပူဇောျကွသူမြား၊ Credit - သုတဂဝသေီ ဗနျးမောျ April Thin

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2QNKQjo

မဂ်လာညချမ်းပါ ဓမ္မမိတ်ဆွေအားလုံး ကျမ္မာကြပါစေ ချမ်းသာကြပါစေ လိုရာဆန္ဒပြည့်ဝကြပါစေ ဘေးအန္တရာယ်များလည်းကင်းရှင်းကြပါစေ အချင်းချင်းချစ်ခင်ကြပါစေ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2pQBDfi

မဂ်လာညချမ်းပါ ဓမ္မမိတ်ဆွေအားလုံး ကျမ္မာကြပါစေ ချမ်းသာကြပါစေ လိုရာဆန္ဒပြည့်ဝကြပါစေ ဘေးအန္တရာယ်များလည်းကင်းရှင်းကြပါစေ အချင်းချင်းချစ်ခင်ကြပါစေ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2pQBDfi

အဆုံးအမကို လိုက်နာသော တပည့်ကောင်း 🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷 ဆရာသမားက ဆိုဆုံးမတဲ့အခါ " မလိုက်နာဘူးဘာဖြစ်လဲ "တဲ့။ အဲ့ဒီအကြောင်းနဲ့ ပတ်သတ်လို့ " ဂန္ဓာရ ဇာတ် " လေးကိုဟောဖို့ရှိပါတယ်။ ဒီဇာတ်လေးက မြတ်စွာဘုရားရှင် ဇေတဝန်ကျောင်းမှာ သီတင်းသုံးနေစဉ်က ရဟန်းတော်တွေ ဘေသဇ္ဇ လို့ခေါ်တဲ့ ဆေးပစ္စည်းတွေကို သိုမှီးသိမ်းဆည်းကို အကြောင်းကိုပြုပြီး ဆိုဆုံးမခဲ့ပါတယ်။ ဂန္ဓာရတိုင်းကို အုပ်စိုးနေသော ဂန္ဓာရမင်းနဲ့ ဝိဒေဟတိုင်းကို အစိုးရသော ဝိဒေဟမင်းတို့ဟာ လူခြင်းမတွေ့ပေမယ့် အဆွေခင်ပွန်းများဖြစ်ကြပါတယ်။ ဂန္ဓာရမင်း သည် တစ်နေ့ သံဝေဂရစရာအကြောင်း ပေါ်လာ၍ မင်းစည်းစိမ်ကို စွန့်ကာ ရသေ့ရဟန်းပြု၍ ဟိမဝန္တာသို့ဝင်ကာ တောထွက်လေသည်။ ဒီအကြောင်းကိုကြားတော့ ဝိဒေဟမင်းလည်း လိုက်၍ ရသေ့ရဟန်းပြုကာ တောထွက်လေသည်။ ရသေ့နှစ်ပါးသည် တောထဲ၌ သစ်သီးသစ်ဥကိုသာစားပြီးနေထိုင်လာရာက နှစ်ကာလကြာလာသောအခါ အချဉ် ဆားကို မှီဝဲရန် အလို့ငှာ ဟိမဝန္တာ မှထွက်ကာ နယ်စွန်ရွာလေးတစ်ရွာသို့ ချဉ်းကပ်၍ ဆွမ်းခံကြ၏။ ရွာသူရွာသားတို့သည် တစ်ခါတရံ ဆားမပါသော ဆွမ်းကိုလောင်းလှူတတ် ကြသဖြင့် ဆားခပ်များများရသော တစ်နေ့မှာ ဝိဒေဟရသေ့သည် ဆားအနည်ကို ဖက်နှင့်ထုပ်၍ သက်ငယ်အမိုးကြား၌ ထိုးညှပ်ထားသည်။ ဆားမရသော တစ်နေ့တွင် ဝိဒေဟရသေ့သည် ခေါင်မိုးကြားကဆားထုပ်ကိုယူကာ ဂန္ဓာရရသေ့အားကပ်လိုက်၏။ ထိုအခါ ဂန္ဓာရရသေ့က " ဒီနေ့ဆားမရပါဘူးကွယ် သင်ဘယ်ကရသလဲ " လို့မေးမြန်း၏။ ဝိဒေဟရသေ့က အကြောင်းကိုပြောပြလိုက်တယ်။ ဂန္ဓာရရသေ့က " မဂ်ဖိုလ်မှ အချည်းအနှီးဖြစ်သော ယောက်ျား ၊ သင်သည် ယူဇာနာသုံးရာရှိသော ဝိဒေဟတိုင်းကို စွန့်ထားခဲ့ပြီးမှ ရသေ့ရဟန်းပြုလာသူဖြစ်ပါလျက် ယခု ဤဆားလေးတစ်ပွင့် နှစ်ပွင့်ကို တပ်စွန်းနေဘိသည် " ဟု ဆုံးမ စကားဆိုလေသည်။ ဝိဒေဟရသေ့က " အရှင်ဘုရားသည် မိမိအပြစ်ကို မမြင်ဘဲ တပည့်တော်၏ အပြစ်သာ အရှင်ဘုရားသည်မြင်၏။ "ကဲ...သီလရှင်တွေ ပြောတာနဲ့ တူမနေဘူးလား ?။ နောက်သူကထပ်ပြောတယ်... " ဆရာသည် သူတစ်ပါးကို မဆုံးမလို၍ ဂန္ဓာရတိုင်းကို စွန့်ပြီး ရသေ့ရဟန်းပြုလာသူဖြစ်ပါလျက် ယခု ဤတောထဲသို့ ရောက်လာပြီးခါမှ အဘယ်ကြောင့် ကျွန်ုပ်ကို ဆုံးမချင် နေပါသနည်း " ဟု ဂန္ဓာရရသေ့ကို ပြန်ပြောတယ်။ ဒီလိုဆုံးမတာကို ဝိဒေဟရသေ့ကသည်းခံနိုင်တဲ့ စိတ်ထားမရှိဘူးတဲ့။ ငြိမ်နေလိုက်ရင်ကော မကောင်းဘူးလား?။ ဒီလိုမဟုတ်ဘူး သူကဆန့်ကျင်ဘက် ရပ်တည်လိုက်တယ်။ ဒါဘာပြောတာလဲ? ။ ဆရာကဆိုဆုံးမရင် လက်မခံနိုင်တဲ့ စိတ်ထားဘဲ။ " လာမပြောနဲ့ ၊မလိုက်နာတော့ဘာဖြစ်လဲ " သူတော်ကောင်းဆိုတာ ဒီလိုစိတ်ထားမျိုးရှိသင့်သလား?။ မရှိသင့်ဘူးနော်။ ရိုးရိုးသားသား ဆိုဆုံးမတာကိုတော့ သြဝါဒ ၊ အပြစ်ပြပြီး ဆိုဆုံးမတာကိုတော့ အနုသာသနေ လို့ခေါ်ပါတယ်။ ငါ့ကို ဆိုဆုံးမကောင်းလား ဆိုပြီးအခဲမကြေဖြစ်နေပြီ။ ဒီလိုဆို ဒီပုဂ္ဂိုလ်သည် သူတော်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပါတော့မလား?။ သတိရှိကြ။ ဂန္ဓာရရသေ့က " အဆုံအမပေးတယ်ဆိုတာ သမ္မာသံဗုဒ္ဓဘုရားရှင်တွေ၊ ပစ္စေကဗောဓိဘုရားရှင်တွေ ဗုဒ္ဓသားသာဝကတွေ၊ ဘုရားလောင်းလျာတွေရဲ့ အစဉ်အလာတစ်ခုလည်းဖြစ်တယ်။ ထိုအဆုံအမကို လူမိုက်တို့သည် မလိုက်နာကြကုန်။ ထိုသို့ ဆိုဆုံးမသူမှာတော့ မည်သည့်မကောင်းမှုမှ မကျရောက်နိုင်ပေ " တဲ့။ ဒီလိုဆိုဆုံးမနေတာကို င့ါအားမြုပ်နှံထားတဲ့ရွှေအိုးကို တူးဖော်ပေးနေတာ မမည်ဘူးလား?။မည်ပါတယ်။ ဝိဒေဟရသေ့ကထပ်ပြီးပြောပြန်တယ် ... " ဆရာ ဂန္ဓာရရသေ့ အကျိုးစီပွားတစ်ကို ဆက်စပ်၍ ပြောတယ်ဆိုရင်လဲ သူတစ်ပါးကို ဆိုဆုံးမတဲ့ သူဟာ၊ သူတစ်ပါးကို ထိပါးပုတ်ခက်၍ ချုပ်ချယ်စောင်းမြောင်းတဲ့ စကားကို မပြောသင့်ပါဘူး " လို့ပြန်ပြောတယ်။ ဒီတော့ သူဘက်ကပြင်ပေးတာကို လက်ခံနိုင်တဲ့ စိတ်ထားရှိလား?။ မရှိဘူးနော်။ ဒီလိုဆို ဒီပုဂ္ဂိုလ်အတွက် ကြီးပွားတိုးတက်မှုကော ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား?။ မဖြစ်န်ိုင်ဘူး။ ဒီလိုနှုတ်လှံထိုးနေတယ်။ ဒီနေရာမှာ ဘုရားရှင်က အရှင်အာနန္ဒာကို ဟောကြားထားတာလေးရှိတယ်။ ဘယ်လိုလဲ?။ " ချစ်သား အာနန္ဒာ...... ငါဘုရားသည် အိုးထိန်းကဲ့သို့ အိုးတို့ကို ကျက်၏ မကျက်၏တို့ကို ငါဘုရား ကြောင့်ကြမှုမရှိသည်သာ..။" အိုးထိန်းသည် ဆိုတာ အိုးလေးတွေပြုလုပ်ပြီး သူကရောင်းရန် အလို့ငှာ ဒီအိုးကကျက်တဲ့အိုး ဒီအိုးကမကျက်တဲ့အိုး ဒီအိုးကမကျက်တကျက်အိုး ခေါက်ပြီး စမ်းစစ်မှုဆိုတာပြုရတယ်။ ဒီလိုဘဲ ငါဘုရားက ချစ်သားတို့အပေါ်ကြောင့်ကြစိုက်မှု မရှိပါဘူးတဲ့ ။ ဒီတပည့်က ဣနြေ္ဒရင့်ကျင့်တယ်။ ဒီသာဝကက ဣနြေ္ဒ မရင့်ကျက်တယ် ဆိုပြီး သာဝကတွေကိုခွဲတန်းချပြီး ကြောင့်ကြစိုက်ကာမနေပါဘူးတဲ့။ ကြောင့်ကြမစိုက်ဘူးဆိုတာဘာပြောတာလည်းဆိုတော့ ခုလိုတရားဟောပြီ တရားနာတဲ့ ပရိတ်သတ်ထဲမှာ ပုဂ္ဂိုလ်အမျိုးမျိုးရှိတယ်။ ဣနြေ္ဒရင့်သူလည်းပါမယ်၊ မရင့်သူလဲပါမယ် အဲ့ဒိပုဂ္ဂိုလ်နဲ့ လျော်ညီအောင်တရားအမျိုးမျိုးကိုကြောင့်ကျစိုက်ပြီး ဟောနေရင်တရားတွေက အစီအစဉ်ကျဖို့ရာမဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ " ငါဘုရားသည် တရားတော်အားဟောကြားရာ၌ ချီးမြောက်သင့်သော ပုဂ္ဂိုလ်အားချီးမြောက်၍လည်းကောင်း ၊ နှိပ်ကွက်သင့်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်အား နှိပ်ကွက်၍ တရားတော်အား ဟောတော်မူတယ်။ " စဉ်စားကြည့်ပါ နှိပ်ကွက်ပြီးဟောရမယ့် ပုဂ္ဂိုလ်ကို ချီးမြောက်ပြီးဟောရင် ဒီပုဂ္ဂိုလ်က မကောင်းတာတွေဘဲ ဆက်၍လုပ်နေမယ်။ အကျိုးမယုတ်နိုင်ဘူးလား?။ ချီးမြောက်သင့် ချီးမြောက်ထိုက်သူကို နှိပ်ကွက်လိုက်တဲ့အတွက် ဒီပုဂ္ဂိုလ်မှာ တိုးတက်မှုတွေ ရပ်တန့်ပြီးမသွားနိုင်ဘူးလား?။ ရပ်တန့်သွားနိုင်တယ်။ " ငါဘုရားသည် တစ်ခါတလေ နှိပ်ကွက်၍ ဟောတယ်။ တစ်ခါတလေ ချီးမြောက်၍ ဟောတယ် ။ အဲ့ဒီလိုဟောတယ်ဆိုပေမယ့် မဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်၏ အနှစ်သာရမှာ ရပ်တည်နေတဲ့ သူတော်ကောင်းကတော့ ငါဘုရားရှင်၏ သာသနာတော်မှာ တည်တန့်နေပေလိမ့်မည်။ " ဘယ်လိုနှိပ်ကွက်ပေမယ့် သာသနာတော်ရဲ့ မဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်အနှစ်သာရကို သိနေရင် သာသနာတော်ကခွဲဦးမလား?။ မခွဲတော့ဘူး။ ဘယ်လိုပင် ချီးမြောက်ပေမယ့် သာသနာတော်ရဲ့ မဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်အနှစ်သာရကို သိနေရင် သာသနာတော်ကခွဲဦးမလား?။ မခွဲတော့ဘူး။ ဒီလိုဘဲ ဆရာသမားတွေက သင့်လျော်လျောက်ပတ်တဲ့ ဆိုဆုံးမမှုတွေကို လိုက်နာတဲ့သူက တိုးတက်မသွားနိုင်ဘူးလား။ မလိုက်နာတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ကို ဆရာသမားတွေက ဆိုဆုံးမချင်တဲ့ စိတ်ထားရှိချင်သေးလား ?။ မရှိတော့ဘူး။ တစ်ခါဆုံးမလည်း မလိုက်နာဘူး ၊နှစ်ခါဆုံးမလည်း မလိုက်နာဘူး ၊ သုံးခါဆုံးမတော့လည်း မလိုက်နာဘူး ။ ကြာတော့ ဆရာသမားဘက်က စိတ်ကုန်မသွားဘူးလား?။ စိတ်ကုန်သွားတယ်။ ဆိုဆုံးမလို့ လိုက်နာ ပြုကျင့်မယ်ဆို ဆရာသမားဘက်က ထပ်ကာ ထပ်ကာ သင်ပေးချင်တဲ့ ဆန္ဒဓာတ်တွေပေါ်လာပါတယ်။ ဆိုဆုံးမလို့ လိုက်နာ ပြုကျင့်တဲ့သူဟာ ကောင်းမွန်စွာဆိုဆုံးမထားအပ်ပြီး ကျင့်ဝတ်တွေနဲ့ ပြည့်စုံတဲ့ သူတော်ကောင်းတစ်ဦးဖြစ်သွားမယ်။ ကောင်းမွန်စွာဆိုဆုံးမထားအပ်ပြီး ကျင့်ဝတ်တွေနဲ့ ပြည့်စုံတဲ့ သူတော်ကောင်းတစ်ဦး၏ စိတ်သည် တဖြည်းဖြည်း တည်ကြည်လာတယ်တဲ့။ ဂန္ဓာရရသေ့က ပြန်ပြောတယ် " မြတ်စွာဘုရားရှင်တို့၏ အဆုံးအမတို့မည်သည် အိုးထိန်းသည်ကဲ့သို့ အိုးတို့အား ခေါက်၍ ခေါက်၍ ကြည့်၏။ ကျက်သောအိုးကိုသာယူတယ်" တဲ့ ကျက်တဲ့အိုးဆိုတာဘာလဲ?။ မြတ်စွာဘုရားရှင်က သာသနာတော်မှာ မဂ်ဖိုလ်၌ရပ်တည်နိုင်တဲ့ သူတော်ကောင်းတွေသာ အလေးဂရုပြုပြီး တရားဟောတယ်၊ ဆိုဆုံးမပါတယ်။ဘုရားရှင်ရဲ့ ဆိုဆုံးမမှုကို အလေးဂရုပြုပြီး လိုက်နာမှုမရှိသူတွေကို မြတ်စွာဘုရားတရားမဟောပါဘူး။ ဒီတော့ ဝိဒေဟရသေ့ဟာ ကျက်နေတဲ့အိုးကဲ့သို့ သူတော်ကောင်းဖြစ်တာကြောင့် ဂန္ဓာရ ရသေ့က ဆိုဆုံးမနေတာပါ။ ဝိဒေဟရသေ့ဟာ အခြားမဟုတ်ပါဘူး အရှင်အာနန္ဒာအလောင်းလျာပါ၊ ဂန္ဓာရသေ့ကတော့ ဘုရားအလောင်းလျာပါ။ ဂန္ဓာရရသေ့က ထပ်ပြောပါတယ် " တောထဲမှာ မျက်စိကန်းပြီး လှည့်လည်ကျက်စားနေရသော ကျွှဲကန်းကြီးကဲ့သို့သော သတ္တဝါတစ်ဦးက မိမိမှာ ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်လည်း မရှိဘူး ဤကကုသိုလ်တရား ဤကားအကုသိုလ်တရား ခွဲခြားသိနိုင်တဲ့ ဉာဏ်မရှိဘူး။ အပြစ်ရှိတဲ့တရား အပြစ်မရှိတဲ့ တရားလို့လည်း ခွဲခြားနိုင်တဲ့ ဆင်ခြင်ဉာဏ်မရှိဘူး။ ယုတ်ညံ့တဲ့တရား မွန်မြတ်တဲ့တရားလို့လည်း ခွဲခြားစိတ်ဖြာပြီး မသိဘူး။ ဤကဖြူစင်တဲ့တရား ဤကမည်းညစ်တဲ့တရား ခွဲခြားနိုင်တဲ့ဉာဏ်ပညာလည်း မရှိဘူး ။ ရှိရင်လဲမကျင့်ဘူး။ ဝိနည်းတရားတော်လည်း မရှိဘူး၊ရှိသော်လည်းမကျင့်ဘူး။" ပြောတယ်။ ဂန္ဓာရရသေ့က " ဝိဒေဟ ....လူများသည် ကိုယ်တိုင်လည်း ပညာရှိရမည် (သို့ ) ဆုံးမတတ်သော ပညာရှိကိုလည်း ဆည်းကပ်ရမည်။ သို့မဟုတ် ကိုယ်ကျင့်တရား ကောင်းမွန်သော သူတော်ကောင်းလည်းဖြစ်ရမည်။ ဤသုံးချက်တွင် တစ်ချက်မျှမရှိသူသည် ကျွှဲကန်းကြီးနှင့် မည်သို့မျှ ခြားနားလိမ့်မည် မဟုတ် " ဆိုဆုံးမလေ၏။ ထိုအခါမှ သူတော်ကောင်း ဓာတ်ခံရှိတဲ့ ဝိဒေဟရသေ့က " ဆရာ ... ဆရာသည် တပည့်တော်ကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါလည်း ဆိုဆုံးမတော်မူပါ၊ ကြိမ်ဖန်များစွာလည်း ထပ်ကာထပ်ကာ ဆိုဆုံးမပါကုန်။ တပည့်တော်သည်ကား သည်းခံခြင်း အလေ့အထမရှိခဲ့ ခြင်းကြောင့် အရှင်ကို ပြန်ပြောမိခဲ့လေပြီ။ ဘုရားတော်တပည့်တော်အား သနားသောအားဖြင့် သည်းခံပေးတော်မူပါဘုရား။ "ဟူ၍ ကန်တော့လေသည်။ ဒီလိုရှိခိုးပြီး ဝန်ချတောင်းပန်ပါတယ်။ ဒီလိုတောင်းပန်လိုက်ခြင်းကြောင့် အကျိုးတရားတွေသူ့မှာ ရရှိသွားပါတယ်။ ဘယ်လို အကျိုးတရားတွေလဲ ဂန္ဓာရရသေ့က ဝိဒေဟရသေ့ကို စျာန်ကသိုဏ်းတို့ကို သင်ကြားပေးရာ ဝိဒေဟရသေ့သည် လောကီစျာန်သမာပတ်ရှစ်ပါး ၊ လောကီ အဘိညာဉ် ငါးပါးကိုရရှိသွားတယ်။ သာသနာပါ့ ကာလမို့ ဝိပဿနာတရားတော် မထွန်းပသေးပါဘူး။ ဒီလို ဆိုဆုံးမမှုကို နားခံမှုကြောင့် ဆရာသမားရဲ့ လျှို့ဝှက်နက်နဲတဲ့ အဆင့်မြင့်တဲ့ ပညာတွေ ရမသွားဘူးလား?။ ရသွားတယ်။ ရသေ့နှစ်ပါးတို့သည် ဟိမဝန္တာ၌ ညီညီညွတ်ညွတ်နေထိုင်ကာ ကွယ်လွန်သော ဗြဟ္မပြည်သို့ လားရောက်ရလေတယ်။ ( ၅၅ဝ နိပါတ်တော်- ဂန္ဓာရဇာတ်, ဘိက္ခုဝိနည်းမှ) "ဖားအောက်တောရဆရာတော်" Bhikkhu's Dhamma https://ift.tt/2Ob0JwM https://ift.tt/2NCtwZN အဆုံးအမကို လိုကျနာသော တပညျ့ကောငျး 🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷 ဆရာသမားက ဆိုဆုံးမတဲ့အခါ " မလိုကျနာဘူးဘာဖွဈလဲ "တဲ့။ အဲ့ဒီအကွောငျးနဲ့ ပတျသတျလို့ " ဂန်ဓာရ ဇာတျ " လေးကိုဟောဖို့ရှိပါတယျ။ ဒီဇာတျလေးက မွတျစှာဘုရားရှငျ ဇတေဝနျကြောငျးမှာ သီတငျးသုံးနစေဉျက ရဟနျးတောျတှေ ဘသေဇ်ဇ လို့ခေါျတဲ့ ဆေးပစ်စညျးတှကေို သိုမှီးသိမျးဆညျးကို အကွောငျးကိုပွုပွီး ဆိုဆုံးမခဲ့ပါတယျ။ ဂန်ဓာရတိုငျးကို အုပျစိုးနသေော ဂန်ဓာရမငျးနဲ့ ဝိဒဟေတိုငျးကို အစိုးရသော ဝိဒဟေမငျးတို့ဟာ လူခွငျးမတှေ့ပမေယျ့ အဆှခေငျပှနျးမြားဖွဈကွပါတယျ။ ဂန်ဓာရမငျး သညျ တဈနေ့ သံဝဂေရစရာအကွောငျး ပေါျလာ၍ မငျးစညျးစိမျကို စှနျ့ကာ ရသေ့ရဟနျးပွု၍ ဟိမဝန်တာသို့ဝငျကာ တောထှကျလသေညျ။ ဒီအကွောငျးကိုကွားတော့ ဝိဒဟေမငျးလညျး လိုကျ၍ ရသေ့ရဟနျးပွုကာ တောထှကျလသေညျ။ ရသေ့နှဈပါးသညျ တောထဲ၌ သဈသီးသဈဥကိုသာစားပွီးနထေိုငျလာရာက နှဈကာလကွာလာသောအခါ အခဉြျ ဆားကို မှီဝဲရနျ အလို့ငှာ ဟိမဝန်တာ မှထှကျကာ နယျစှနျရှာလေးတဈရှာသို့ ခဉြျးကပျ၍ ဆှမျးခံကွ၏။ ရှာသူရှာသားတို့သညျ တဈခါတရံ ဆားမပါသော ဆှမျးကိုလောငျးလှူတတျ ကွသဖွငျ့ ဆားခပျမြားမြားရသော တဈနေ့မှာ ဝိဒဟေရသေ့သညျ ဆားအနညျကို ဖကျနှငျ့ထုပျ၍ သကျငယျအမိုးကွား၌ ထိုးညှပျထားသညျ။ ဆားမရသော တဈနေ့တှငျ ဝိဒဟေရသေ့သညျ ခေါငျမိုးကွားကဆားထုပျကိုယူကာ ဂန်ဓာရရသေ့အားကပျလိုကျ၏။ ထိုအခါ ဂန်ဓာရရသေ့က " ဒီနေ့ဆားမရပါဘူးကှယျ သငျဘယျကရသလဲ " လို့မေးမွနျး၏။ ဝိဒဟေရသေ့က အကွောငျးကိုပွောပွလိုကျတယျ။ ဂန်ဓာရရသေ့က " မဂျဖိုလျမှ အခညြျးအနှီးဖွဈသော ယောကျြား ၊ သငျသညျ ယူဇာနာသုံးရာရှိသော ဝိဒဟေတိုငျးကို စှနျ့ထားခဲ့ပွီးမှ ရသေ့ရဟနျးပွုလာသူဖွဈပါလကြျ ယခု ဤဆားလေးတဈပှငျ့ နှဈပှငျ့ကို တပျစှနျးနဘေိသညျ " ဟု ဆုံးမ စကားဆိုလသေညျ။ ဝိဒဟေရသေ့က " အရှငျဘုရားသညျ မိမိအပွဈကို မမွငျဘဲ တပညျ့တောျ၏ အပွဈသာ အရှငျဘုရားသညျမွငျ၏။ "ကဲ...သီလရှငျတှေ ပွောတာနဲ့ တူမနဘေူးလား ?။ နောကျသူကထပျပွောတယျ... " ဆရာသညျ သူတဈပါးကို မဆုံးမလို၍ ဂန်ဓာရတိုငျးကို စှနျ့ပွီး ရသေ့ရဟနျးပွုလာသူဖွဈပါလကြျ ယခု ဤတောထဲသို့ ရောကျလာပွီးခါမှ အဘယျကွောငျ့ ကြှနျုပျကို ဆုံးမခငြျ နပေါသနညျး " ဟု ဂန်ဓာရရသေ့ကို ပွနျပွောတယျ။ ဒီလိုဆုံးမတာကို ဝိဒဟေရသေ့ကသညျးခံနိုငျတဲ့ စိတျထားမရှိဘူးတဲ့။ ငွိမျနလေိုကျရငျကော မကောငျးဘူးလား?။ ဒီလိုမဟုတျဘူး သူကဆနျ့ကငြျဘကျ ရပျတညျလိုကျတယျ။ ဒါဘာပွောတာလဲ? ။ ဆရာကဆိုဆုံးမရငျ လကျမခံနိုငျတဲ့ စိတျထားဘဲ။ " လာမပွောနဲ့ ၊မလိုကျနာတော့ဘာဖွဈလဲ " သူတောျကောငျးဆိုတာ ဒီလိုစိတျထားမြိုးရှိသငျ့သလား?။ မရှိသငျ့ဘူးနောျ။ ရိုးရိုးသားသား ဆိုဆုံးမတာကိုတော့ သွဝါဒ ၊ အပွဈပွပွီး ဆိုဆုံးမတာကိုတော့ အနုသာသနေ လို့ခေါျပါတယျ။ ငါ့ကို ဆိုဆုံးမကောငျးလား ဆိုပွီးအခဲမကွဖွေဈနပွေီ။ ဒီလိုဆို ဒီပုဂ်ဂိုလျသညျ သူတောျကောငျးဖွဈနိုငျပါတော့မလား?။ သတိရှိကွ။ ဂန်ဓာရရသေ့က " အဆုံအမပေးတယျဆိုတာ သမ်မာသံဗုဒ်ဓဘုရားရှငျတှေ၊ ပစ်စကေဗောဓိဘုရားရှငျတှေ ဗုဒ်ဓသားသာဝကတှေ၊ ဘုရားလောငျးလြာတှရေဲ့ အစဉျအလာတဈခုလညျးဖွဈတယျ။ ထိုအဆုံအမကို လူမိုကျတို့သညျ မလိုကျနာကွကုနျ။ ထိုသို့ ဆိုဆုံးမသူမှာတော့ မညျသညျ့မကောငျးမှုမှ မကရြောကျနိုငျပေ " တဲ့။ ဒီလိုဆိုဆုံးမနတောကို င့ါအားမွုပျနှံထားတဲ့ရှှအေိုးကို တူးဖောျပေးနတော မမညျဘူးလား?။မညျပါတယျ။ ဝိဒဟေရသေ့ကထပျပွီးပွောပွနျတယျ ... " ဆရာ ဂန်ဓာရရသေ့ အကြိုးစီပှားတဈကို ဆကျစပျ၍ ပွောတယျဆိုရငျလဲ သူတဈပါးကို ဆိုဆုံးမတဲ့ သူဟာ၊ သူတဈပါးကို ထိပါးပုတျခကျ၍ ခြုပျခယြျစောငျးမွောငျးတဲ့ စကားကို မပွောသငျ့ပါဘူး " လို့ပွနျပွောတယျ။ ဒီတော့ သူဘကျကပွငျပေးတာကို လကျခံနိုငျတဲ့ စိတျထားရှိလား?။ မရှိဘူးနောျ။ ဒီလိုဆို ဒီပုဂ်ဂိုလျအတှကျ ကွီးပှားတိုးတကျမှုကော ဖွဈနိုငျပါ့မလား?။ မဖွဈနျိုငျဘူး။ ဒီလိုနှုတျလှံထိုးနတေယျ။ ဒီနရောမှာ ဘုရားရှငျက အရှငျအာနန်ဒာကို ဟောကွားထားတာလေးရှိတယျ။ ဘယျလိုလဲ?။ " ခစြျသား အာနန်ဒာ...... ငါဘုရားသညျ အိုးထိနျးကဲ့သို့ အိုးတို့ကို ကကြျ၏ မကကြျ၏တို့ကို ငါဘုရား ကွောငျ့ကွမှုမရှိသညျသာ..။" အိုးထိနျးသညျ ဆိုတာ အိုးလေးတှပွေုလုပျပွီး သူကရောငျးရနျ အလို့ငှာ ဒီအိုးကကကြျတဲ့အိုး ဒီအိုးကမကကြျတဲ့အိုး ဒီအိုးကမကကြျတကကြျအိုး ခေါကျပွီး စမျးစဈမှုဆိုတာပွုရတယျ။ ဒီလိုဘဲ ငါဘုရားက ခစြျသားတို့အပေါျကွောငျ့ကွစိုကျမှု မရှိပါဘူးတဲ့ ။ ဒီတပညျ့က ဣနွေ်ဒရငျ့ကငြျ့တယျ။ ဒီသာဝကက ဣနွေ်ဒ မရငျ့ကကြျတယျ ဆိုပွီး သာဝကတှကေိုခှဲတနျးခပြွီး ကွောငျ့ကွစိုကျကာမနပေါဘူးတဲ့။ ကွောငျ့ကွမစိုကျဘူးဆိုတာဘာပွောတာလညျးဆိုတော့ ခုလိုတရားဟောပွီ တရားနာတဲ့ ပရိတျသတျထဲမှာ ပုဂ်ဂိုလျအမြိုးမြိုးရှိတယျ။ ဣနွေ်ဒရငျ့သူလညျးပါမယျ၊ မရငျ့သူလဲပါမယျ အဲ့ဒိပုဂ်ဂိုလျနဲ့ လြောျညီအောငျတရားအမြိုးမြိုးကိုကွောငျ့ကစြိုကျပွီး ဟောနရေငျတရားတှကေ အစီအစဉျကဖြို့ရာမဖွဈနိုငျပါဘူး။ " ငါဘုရားသညျ တရားတောျအားဟောကွားရာ၌ ခြီးမွောကျသငျ့သော ပုဂ်ဂိုလျအားခြီးမွောကျ၍လညျးကောငျး ၊ နှိပျကှကျသငျ့တဲ့ ပုဂ်ဂိုလျအား နှိပျကှကျ၍ တရားတောျအား ဟောတောျမူတယျ။ " စဉျစားကွညျ့ပါ နှိပျကှကျပွီးဟောရမယျ့ ပုဂ်ဂိုလျကို ခြီးမွောကျပွီးဟောရငျ ဒီပုဂ်ဂိုလျက မကောငျးတာတှဘေဲ ဆကျ၍လုပျနမေယျ။ အကြိုးမယုတျနိုငျဘူးလား?။ ခြီးမွောကျသငျ့ ခြီးမွောကျထိုကျသူကို နှိပျကှကျလိုကျတဲ့အတှကျ ဒီပုဂ်ဂိုလျမှာ တိုးတကျမှုတှေ ရပျတနျ့ပွီးမသှားနိုငျဘူးလား?။ ရပျတနျ့သှားနိုငျတယျ။ " ငါဘုရားသညျ တဈခါတလေ နှိပျကှကျ၍ ဟောတယျ။ တဈခါတလေ ခြီးမွောကျ၍ ဟောတယျ ။ အဲ့ဒီလိုဟောတယျဆိုပမေယျ့ မဂျဖိုလျနိဗ်ဗာနျ၏ အနှဈသာရမှာ ရပျတညျနတေဲ့ သူတောျကောငျးကတော့ ငါဘုရားရှငျ၏ သာသနာတောျမှာ တညျတနျ့နပေလေိမျ့မညျ။ " ဘယျလိုနှိပျကှကျပမေယျ့ သာသနာတောျရဲ့ မဂျဖိုလျနိဗ်ဗာနျအနှဈသာရကို သိနရေငျ သာသနာတောျကခှဲဦးမလား?။ မခှဲတော့ဘူး။ ဘယျလိုပငျ ခြီးမွောကျပမေယျ့ သာသနာတောျရဲ့ မဂျဖိုလျနိဗ်ဗာနျအနှဈသာရကို သိနရေငျ သာသနာတောျကခှဲဦးမလား?။ မခှဲတော့ဘူး။ ဒီလိုဘဲ ဆရာသမားတှကေ သငျ့လြောျလြောကျပတျတဲ့ ဆိုဆုံးမမှုတှကေို လိုကျနာတဲ့သူက တိုးတကျမသှားနိုငျဘူးလား။ မလိုကျနာတဲ့ပုဂ်ဂိုလျကို ဆရာသမားတှကေ ဆိုဆုံးမခငြျတဲ့ စိတျထားရှိခငြျသေးလား ?။ မရှိတော့ဘူး။ တဈခါဆုံးမလညျး မလိုကျနာဘူး ၊နှဈခါဆုံးမလညျး မလိုကျနာဘူး ၊ သုံးခါဆုံးမတော့လညျး မလိုကျနာဘူး ။ ကွာတော့ ဆရာသမားဘကျက စိတျကုနျမသှားဘူးလား?။ စိတျကုနျသှားတယျ။ ဆိုဆုံးမလို့ လိုကျနာ ပွုကငြျ့မယျဆို ဆရာသမားဘကျက ထပျကာ ထပျကာ သငျပေးခငြျတဲ့ ဆန်ဒဓာတျတှပေေါျလာပါတယျ။ ဆိုဆုံးမလို့ လိုကျနာ ပွုကငြျ့တဲ့သူဟာ ကောငျးမှနျစှာဆိုဆုံးမထားအပျပွီး ကငြျ့ဝတျတှနေဲ့ ပွညျ့စုံတဲ့ သူတောျကောငျးတဈဦးဖွဈသှားမယျ။ ကောငျးမှနျစှာဆိုဆုံးမထားအပျပွီး ကငြျ့ဝတျတှနေဲ့ ပွညျ့စုံတဲ့ သူတောျကောငျးတဈဦး၏ စိတျသညျ တဖွညျးဖွညျး တညျကွညျလာတယျတဲ့။ ဂန်ဓာရရသေ့က ပွနျပွောတယျ " မွတျစှာဘုရားရှငျတို့၏ အဆုံးအမတို့မညျသညျ အိုးထိနျးသညျကဲ့သို့ အိုးတို့အား ခေါကျ၍ ခေါကျ၍ ကွညျ့၏။ ကကြျသောအိုးကိုသာယူတယျ" တဲ့ ကကြျတဲ့အိုးဆိုတာဘာလဲ?။ မွတျစှာဘုရားရှငျက သာသနာတောျမှာ မဂျဖိုလျ၌ရပျတညျနိုငျတဲ့ သူတောျကောငျးတှသော အလေးဂရုပွုပွီး တရားဟောတယျ၊ ဆိုဆုံးမပါတယျ။ဘုရားရှငျရဲ့ ဆိုဆုံးမမှုကို အလေးဂရုပွုပွီး လိုကျနာမှုမရှိသူတှကေို မွတျစှာဘုရားတရားမဟောပါဘူး။ ဒီတော့ ဝိဒဟေရသေ့ဟာ ကကြျနတေဲ့အိုးကဲ့သို့ သူတောျကောငျးဖွဈတာကွောငျ့ ဂန်ဓာရ ရသေ့က ဆိုဆုံးမနတောပါ။ ဝိဒဟေရသေ့ဟာ အခွားမဟုတျပါဘူး အရှငျအာနန်ဒာအလောငျးလြာပါ၊ ဂန်ဓာရသေ့ကတော့ ဘုရားအလောငျးလြာပါ။ ဂန်ဓာရရသေ့က ထပျပွောပါတယျ " တောထဲမှာ မကြျစိကနျးပွီး လှညျ့လညျကကြျစားနရေသော ကြှှဲကနျးကွီးကဲ့သို့သော သတ်တဝါတဈဦးက မိမိမှာ ကိုယျပိုငျဉာဏျလညျး မရှိဘူး ဤကကုသိုလျတရား ဤကားအကုသိုလျတရား ခှဲခွားသိနိုငျတဲ့ ဉာဏျမရှိဘူး။ အပွဈရှိတဲ့တရား အပွဈမရှိတဲ့ တရားလို့လညျး ခှဲခွားနိုငျတဲ့ ဆငျခွငျဉာဏျမရှိဘူး။ ယုတျညံ့တဲ့တရား မှနျမွတျတဲ့တရားလို့လညျး ခှဲခွားစိတျဖွာပွီး မသိဘူး။ ဤကဖွူစငျတဲ့တရား ဤကမညျးညဈတဲ့တရား ခှဲခွားနိုငျတဲ့ဉာဏျပညာလညျး မရှိဘူး ။ ရှိရငျလဲမကငြျ့ဘူး။ ဝိနညျးတရားတောျလညျး မရှိဘူး၊ရှိသောျလညျးမကငြျ့ဘူး။" ပွောတယျ။ ဂန်ဓာရရသေ့က " ဝိဒဟေ ....လူမြားသညျ ကိုယျတိုငျလညျး ပညာရှိရမညျ (သို့ ) ဆုံးမတတျသော ပညာရှိကိုလညျး ဆညျးကပျရမညျ။ သို့မဟုတျ ကိုယျကငြျ့တရား ကောငျးမှနျသော သူတောျကောငျးလညျးဖွဈရမညျ။ ဤသုံးခကြျတှငျ တဈခကြျမြှမရှိသူသညျ ကြှှဲကနျးကွီးနှငျ့ မညျသို့မြှ ခွားနားလိမျ့မညျ မဟုတျ " ဆိုဆုံးမလေ၏။ ထိုအခါမှ သူတောျကောငျး ဓာတျခံရှိတဲ့ ဝိဒဟေရသေ့က " ဆရာ ... ဆရာသညျ တပညျ့တောျကို တဈကွိမျတဈခါလညျး ဆိုဆုံးမတောျမူပါ၊ ကွိမျဖနျမြားစှာလညျး ထပျကာထပျကာ ဆိုဆုံးမပါကုနျ။ တပညျ့တောျသညျကား သညျးခံခွငျး အလေ့အထမရှိခဲ့ ခွငျးကွောငျ့ အရှငျကို ပွနျပွောမိခဲ့လပွေီ။ ဘုရားတောျတပညျ့တောျအား သနားသောအားဖွငျ့ သညျးခံပေးတောျမူပါဘုရား။ "ဟူ၍ ကနျတော့လသေညျ။ ဒီလိုရှိခိုးပွီး ဝနျခတြောငျးပနျပါတယျ။ ဒီလိုတောငျးပနျလိုကျခွငျးကွောငျ့ အကြိုးတရားတှသေူ့မှာ ရရှိသှားပါတယျ။ ဘယျလို အကြိုးတရားတှလေဲ ဂန်ဓာရရသေ့က ဝိဒဟေရသေ့ကို စြာနျကသိုဏျးတို့ကို သငျကွားပေးရာ ဝိဒဟေရသေ့သညျ လောကီစြာနျသမာပတျရှဈပါး ၊ လောကီ အဘိညာဉျ ငါးပါးကိုရရှိသှားတယျ။ သာသနာပါ့ ကာလမို့ ဝိပူနာတရားတောျ မထှနျးပသေးပါဘူး။ ဒီလို ဆိုဆုံးမမှုကို နားခံမှုကွောငျ့ ဆရာသမားရဲ့ လြှို့ဝှကျနကျနဲတဲ့ အဆငျ့မွငျ့တဲ့ ပညာတှေ ရမသှားဘူးလား?။ ရသှားတယျ။ ရသေ့နှဈပါးတို့သညျ ဟိမဝန်တာ၌ ညီညီညှတျညှတျနထေိုငျကာ ကှယျလှနျသော ဗွဟ်မပွညျသို့ လားရောကျရလတေယျ။ ( ၅၅ဝ နိပါတျတောျ- ဂန်ဓာရဇာတျ, ဘိက်ခုဝိနညျးမှ) "ဖားအောကျတောရဆရာတောျ" Bhikkhu's Dhamma https://ift.tt/2Ob0JwM https://ift.tt/2NCtwZN

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2rj9HRu

အဆုံးအမကို လိုက်နာသော တပည့်ကောင်း 🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷 ဆရာသမားက ဆိုဆုံးမတဲ့အခါ " မလိုက်နာဘူးဘာဖြစ်လဲ "တဲ့။ အဲ့ဒီအကြောင်းနဲ့ ပတ်သတ်လို့ " ဂန္ဓာရ ဇာတ် " လေးကိုဟောဖို့ရှိပါတယ်။ ဒီဇာတ်လေးက မြတ်စွာဘုရားရှင် ဇေတဝန်ကျောင်းမှာ သီတင်းသုံးနေစဉ်က ရဟန်းတော်တွေ ဘေသဇ္ဇ လို့ခေါ်တဲ့ ဆေးပစ္စည်းတွေကို သိုမှီးသိမ်းဆည်းကို အကြောင်းကိုပြုပြီး ဆိုဆုံးမခဲ့ပါတယ်။ ဂန္ဓာရတိုင်းကို အုပ်စိုးနေသော ဂန္ဓာရမင်းနဲ့ ဝိဒေဟတိုင်းကို အစိုးရသော ဝိဒေဟမင်းတို့ဟာ လူခြင်းမတွေ့ပေမယ့် အဆွေခင်ပွန်းများဖြစ်ကြပါတယ်။ ဂန္ဓာရမင်း သည် တစ်နေ့ သံဝေဂရစရာအကြောင်း ပေါ်လာ၍ မင်းစည်းစိမ်ကို စွန့်ကာ ရသေ့ရဟန်းပြု၍ ဟိမဝန္တာသို့ဝင်ကာ တောထွက်လေသည်။ ဒီအကြောင်းကိုကြားတော့ ဝိဒေဟမင်းလည်း လိုက်၍ ရသေ့ရဟန်းပြုကာ တောထွက်လေသည်။ ရသေ့နှစ်ပါးသည် တောထဲ၌ သစ်သီးသစ်ဥကိုသာစားပြီးနေထိုင်လာရာက နှစ်ကာလကြာလာသောအခါ အချဉ် ဆားကို မှီဝဲရန် အလို့ငှာ ဟိမဝန္တာ မှထွက်ကာ နယ်စွန်ရွာလေးတစ်ရွာသို့ ချဉ်းကပ်၍ ဆွမ်းခံကြ၏။ ရွာသူရွာသားတို့သည် တစ်ခါတရံ ဆားမပါသော ဆွမ်းကိုလောင်းလှူတတ် ကြသဖြင့် ဆားခပ်များများရသော တစ်နေ့မှာ ဝိဒေဟရသေ့သည် ဆားအနည်ကို ဖက်နှင့်ထုပ်၍ သက်ငယ်အမိုးကြား၌ ထိုးညှပ်ထားသည်။ ဆားမရသော တစ်နေ့တွင် ဝိဒေဟရသေ့သည် ခေါင်မိုးကြားကဆားထုပ်ကိုယူကာ ဂန္ဓာရရသေ့အားကပ်လိုက်၏။ ထိုအခါ ဂန္ဓာရရသေ့က " ဒီနေ့ဆားမရပါဘူးကွယ် သင်ဘယ်ကရသလဲ " လို့မေးမြန်း၏။ ဝိဒေဟရသေ့က အကြောင်းကိုပြောပြလိုက်တယ်။ ဂန္ဓာရရသေ့က " မဂ်ဖိုလ်မှ အချည်းအနှီးဖြစ်သော ယောက်ျား ၊ သင်သည် ယူဇာနာသုံးရာရှိသော ဝိဒေဟတိုင်းကို စွန့်ထားခဲ့ပြီးမှ ရသေ့ရဟန်းပြုလာသူဖြစ်ပါလျက် ယခု ဤဆားလေးတစ်ပွင့် နှစ်ပွင့်ကို တပ်စွန်းနေဘိသည် " ဟု ဆုံးမ စကားဆိုလေသည်။ ဝိဒေဟရသေ့က " အရှင်ဘုရားသည် မိမိအပြစ်ကို မမြင်ဘဲ တပည့်တော်၏ အပြစ်သာ အရှင်ဘုရားသည်မြင်၏။ "ကဲ...သီလရှင်တွေ ပြောတာနဲ့ တူမနေဘူးလား ?။ နောက်သူကထပ်ပြောတယ်... " ဆရာသည် သူတစ်ပါးကို မဆုံးမလို၍ ဂန္ဓာရတိုင်းကို စွန့်ပြီး ရသေ့ရဟန်းပြုလာသူဖြစ်ပါလျက် ယခု ဤတောထဲသို့ ရောက်လာပြီးခါမှ အဘယ်ကြောင့် ကျွန်ုပ်ကို ဆုံးမချင် နေပါသနည်း " ဟု ဂန္ဓာရရသေ့ကို ပြန်ပြောတယ်။ ဒီလိုဆုံးမတာကို ဝိဒေဟရသေ့ကသည်းခံနိုင်တဲ့ စိတ်ထားမရှိဘူးတဲ့။ ငြိမ်နေလိုက်ရင်ကော မကောင်းဘူးလား?။ ဒီလိုမဟုတ်ဘူး သူကဆန့်ကျင်ဘက် ရပ်တည်လိုက်တယ်။ ဒါဘာပြောတာလဲ? ။ ဆရာကဆိုဆုံးမရင် လက်မခံနိုင်တဲ့ စိတ်ထားဘဲ။ " လာမပြောနဲ့ ၊မလိုက်နာတော့ဘာဖြစ်လဲ " သူတော်ကောင်းဆိုတာ ဒီလိုစိတ်ထားမျိုးရှိသင့်သလား?။ မရှိသင့်ဘူးနော်။ ရိုးရိုးသားသား ဆိုဆုံးမတာကိုတော့ သြဝါဒ ၊ အပြစ်ပြပြီး ဆိုဆုံးမတာကိုတော့ အနုသာသနေ လို့ခေါ်ပါတယ်။ ငါ့ကို ဆိုဆုံးမကောင်းလား ဆိုပြီးအခဲမကြေဖြစ်နေပြီ။ ဒီလိုဆို ဒီပုဂ္ဂိုလ်သည် သူတော်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပါတော့မလား?။ သတိရှိကြ။ ဂန္ဓာရရသေ့က " အဆုံအမပေးတယ်ဆိုတာ သမ္မာသံဗုဒ္ဓဘုရားရှင်တွေ၊ ပစ္စေကဗောဓိဘုရားရှင်တွေ ဗုဒ္ဓသားသာဝကတွေ၊ ဘုရားလောင်းလျာတွေရဲ့ အစဉ်အလာတစ်ခုလည်းဖြစ်တယ်။ ထိုအဆုံအမကို လူမိုက်တို့သည် မလိုက်နာကြကုန်။ ထိုသို့ ဆိုဆုံးမသူမှာတော့ မည်သည့်မကောင်းမှုမှ မကျရောက်နိုင်ပေ " တဲ့။ ဒီလိုဆိုဆုံးမနေတာကို င့ါအားမြုပ်နှံထားတဲ့ရွှေအိုးကို တူးဖော်ပေးနေတာ မမည်ဘူးလား?။မည်ပါတယ်။ ဝိဒေဟရသေ့ကထပ်ပြီးပြောပြန်တယ် ... " ဆရာ ဂန္ဓာရရသေ့ အကျိုးစီပွားတစ်ကို ဆက်စပ်၍ ပြောတယ်ဆိုရင်လဲ သူတစ်ပါးကို ဆိုဆုံးမတဲ့ သူဟာ၊ သူတစ်ပါးကို ထိပါးပုတ်ခက်၍ ချုပ်ချယ်စောင်းမြောင်းတဲ့ စကားကို မပြောသင့်ပါဘူး " လို့ပြန်ပြောတယ်။ ဒီတော့ သူဘက်ကပြင်ပေးတာကို လက်ခံနိုင်တဲ့ စိတ်ထားရှိလား?။ မရှိဘူးနော်။ ဒီလိုဆို ဒီပုဂ္ဂိုလ်အတွက် ကြီးပွားတိုးတက်မှုကော ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား?။ မဖြစ်န်ိုင်ဘူး။ ဒီလိုနှုတ်လှံထိုးနေတယ်။ ဒီနေရာမှာ ဘုရားရှင်က အရှင်အာနန္ဒာကို ဟောကြားထားတာလေးရှိတယ်။ ဘယ်လိုလဲ?။ " ချစ်သား အာနန္ဒာ...... ငါဘုရားသည် အိုးထိန်းကဲ့သို့ အိုးတို့ကို ကျက်၏ မကျက်၏တို့ကို ငါဘုရား ကြောင့်ကြမှုမရှိသည်သာ..။" အိုးထိန်းသည် ဆိုတာ အိုးလေးတွေပြုလုပ်ပြီး သူကရောင်းရန် အလို့ငှာ ဒီအိုးကကျက်တဲ့အိုး ဒီအိုးကမကျက်တဲ့အိုး ဒီအိုးကမကျက်တကျက်အိုး ခေါက်ပြီး စမ်းစစ်မှုဆိုတာပြုရတယ်။ ဒီလိုဘဲ ငါဘုရားက ချစ်သားတို့အပေါ်ကြောင့်ကြစိုက်မှု မရှိပါဘူးတဲ့ ။ ဒီတပည့်က ဣနြေ္ဒရင့်ကျင့်တယ်။ ဒီသာဝကက ဣနြေ္ဒ မရင့်ကျက်တယ် ဆိုပြီး သာဝကတွေကိုခွဲတန်းချပြီး ကြောင့်ကြစိုက်ကာမနေပါဘူးတဲ့။ ကြောင့်ကြမစိုက်ဘူးဆိုတာဘာပြောတာလည်းဆိုတော့ ခုလိုတရားဟောပြီ တရားနာတဲ့ ပရိတ်သတ်ထဲမှာ ပုဂ္ဂိုလ်အမျိုးမျိုးရှိတယ်။ ဣနြေ္ဒရင့်သူလည်းပါမယ်၊ မရင့်သူလဲပါမယ် အဲ့ဒိပုဂ္ဂိုလ်နဲ့ လျော်ညီအောင်တရားအမျိုးမျိုးကိုကြောင့်ကျစိုက်ပြီး ဟောနေရင်တရားတွေက အစီအစဉ်ကျဖို့ရာမဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ " ငါဘုရားသည် တရားတော်အားဟောကြားရာ၌ ချီးမြောက်သင့်သော ပုဂ္ဂိုလ်အားချီးမြောက်၍လည်းကောင်း ၊ နှိပ်ကွက်သင့်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်အား နှိပ်ကွက်၍ တရားတော်အား ဟောတော်မူတယ်။ " စဉ်စားကြည့်ပါ နှိပ်ကွက်ပြီးဟောရမယ့် ပုဂ္ဂိုလ်ကို ချီးမြောက်ပြီးဟောရင် ဒီပုဂ္ဂိုလ်က မကောင်းတာတွေဘဲ ဆက်၍လုပ်နေမယ်။ အကျိုးမယုတ်နိုင်ဘူးလား?။ ချီးမြောက်သင့် ချီးမြောက်ထိုက်သူကို နှိပ်ကွက်လိုက်တဲ့အတွက် ဒီပုဂ္ဂိုလ်မှာ တိုးတက်မှုတွေ ရပ်တန့်ပြီးမသွားနိုင်ဘူးလား?။ ရပ်တန့်သွားနိုင်တယ်။ " ငါဘုရားသည် တစ်ခါတလေ နှိပ်ကွက်၍ ဟောတယ်။ တစ်ခါတလေ ချီးမြောက်၍ ဟောတယ် ။ အဲ့ဒီလိုဟောတယ်ဆိုပေမယ့် မဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်၏ အနှစ်သာရမှာ ရပ်တည်နေတဲ့ သူတော်ကောင်းကတော့ ငါဘုရားရှင်၏ သာသနာတော်မှာ တည်တန့်နေပေလိမ့်မည်။ " ဘယ်လိုနှိပ်ကွက်ပေမယ့် သာသနာတော်ရဲ့ မဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်အနှစ်သာရကို သိနေရင် သာသနာတော်ကခွဲဦးမလား?။ မခွဲတော့ဘူး။ ဘယ်လိုပင် ချီးမြောက်ပေမယ့် သာသနာတော်ရဲ့ မဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်အနှစ်သာရကို သိနေရင် သာသနာတော်ကခွဲဦးမလား?။ မခွဲတော့ဘူး။ ဒီလိုဘဲ ဆရာသမားတွေက သင့်လျော်လျောက်ပတ်တဲ့ ဆိုဆုံးမမှုတွေကို လိုက်နာတဲ့သူက တိုးတက်မသွားနိုင်ဘူးလား။ မလိုက်နာတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ကို ဆရာသမားတွေက ဆိုဆုံးမချင်တဲ့ စိတ်ထားရှိချင်သေးလား ?။ မရှိတော့ဘူး။ တစ်ခါဆုံးမလည်း မလိုက်နာဘူး ၊နှစ်ခါဆုံးမလည်း မလိုက်နာဘူး ၊ သုံးခါဆုံးမတော့လည်း မလိုက်နာဘူး ။ ကြာတော့ ဆရာသမားဘက်က စိတ်ကုန်မသွားဘူးလား?။ စိတ်ကုန်သွားတယ်။ ဆိုဆုံးမလို့ လိုက်နာ ပြုကျင့်မယ်ဆို ဆရာသမားဘက်က ထပ်ကာ ထပ်ကာ သင်ပေးချင်တဲ့ ဆန္ဒဓာတ်တွေပေါ်လာပါတယ်။ ဆိုဆုံးမလို့ လိုက်နာ ပြုကျင့်တဲ့သူဟာ ကောင်းမွန်စွာဆိုဆုံးမထားအပ်ပြီး ကျင့်ဝတ်တွေနဲ့ ပြည့်စုံတဲ့ သူတော်ကောင်းတစ်ဦးဖြစ်သွားမယ်။ ကောင်းမွန်စွာဆိုဆုံးမထားအပ်ပြီး ကျင့်ဝတ်တွေနဲ့ ပြည့်စုံတဲ့ သူတော်ကောင်းတစ်ဦး၏ စိတ်သည် တဖြည်းဖြည်း တည်ကြည်လာတယ်တဲ့။ ဂန္ဓာရရသေ့က ပြန်ပြောတယ် " မြတ်စွာဘုရားရှင်တို့၏ အဆုံးအမတို့မည်သည် အိုးထိန်းသည်ကဲ့သို့ အိုးတို့အား ခေါက်၍ ခေါက်၍ ကြည့်၏။ ကျက်သောအိုးကိုသာယူတယ်" တဲ့ ကျက်တဲ့အိုးဆိုတာဘာလဲ?။ မြတ်စွာဘုရားရှင်က သာသနာတော်မှာ မဂ်ဖိုလ်၌ရပ်တည်နိုင်တဲ့ သူတော်ကောင်းတွေသာ အလေးဂရုပြုပြီး တရားဟောတယ်၊ ဆိုဆုံးမပါတယ်။ဘုရားရှင်ရဲ့ ဆိုဆုံးမမှုကို အလေးဂရုပြုပြီး လိုက်နာမှုမရှိသူတွေကို မြတ်စွာဘုရားတရားမဟောပါဘူး။ ဒီတော့ ဝိဒေဟရသေ့ဟာ ကျက်နေတဲ့အိုးကဲ့သို့ သူတော်ကောင်းဖြစ်တာကြောင့် ဂန္ဓာရ ရသေ့က ဆိုဆုံးမနေတာပါ။ ဝိဒေဟရသေ့ဟာ အခြားမဟုတ်ပါဘူး အရှင်အာနန္ဒာအလောင်းလျာပါ၊ ဂန္ဓာရသေ့ကတော့ ဘုရားအလောင်းလျာပါ။ ဂန္ဓာရရသေ့က ထပ်ပြောပါတယ် " တောထဲမှာ မျက်စိကန်းပြီး လှည့်လည်ကျက်စားနေရသော ကျွှဲကန်းကြီးကဲ့သို့သော သတ္တဝါတစ်ဦးက မိမိမှာ ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်လည်း မရှိဘူး ဤကကုသိုလ်တရား ဤကားအကုသိုလ်တရား ခွဲခြားသိနိုင်တဲ့ ဉာဏ်မရှိဘူး။ အပြစ်ရှိတဲ့တရား အပြစ်မရှိတဲ့ တရားလို့လည်း ခွဲခြားနိုင်တဲ့ ဆင်ခြင်ဉာဏ်မရှိဘူး။ ယုတ်ညံ့တဲ့တရား မွန်မြတ်တဲ့တရားလို့လည်း ခွဲခြားစိတ်ဖြာပြီး မသိဘူး။ ဤကဖြူစင်တဲ့တရား ဤကမည်းညစ်တဲ့တရား ခွဲခြားနိုင်တဲ့ဉာဏ်ပညာလည်း မရှိဘူး ။ ရှိရင်လဲမကျင့်ဘူး။ ဝိနည်းတရားတော်လည်း မရှိဘူး၊ရှိသော်လည်းမကျင့်ဘူး။" ပြောတယ်။ ဂန္ဓာရရသေ့က " ဝိဒေဟ ....လူများသည် ကိုယ်တိုင်လည်း ပညာရှိရမည် (သို့ ) ဆုံးမတတ်သော ပညာရှိကိုလည်း ဆည်းကပ်ရမည်။ သို့မဟုတ် ကိုယ်ကျင့်တရား ကောင်းမွန်သော သူတော်ကောင်းလည်းဖြစ်ရမည်။ ဤသုံးချက်တွင် တစ်ချက်မျှမရှိသူသည် ကျွှဲကန်းကြီးနှင့် မည်သို့မျှ ခြားနားလိမ့်မည် မဟုတ် " ဆိုဆုံးမလေ၏။ ထိုအခါမှ သူတော်ကောင်း ဓာတ်ခံရှိတဲ့ ဝိဒေဟရသေ့က " ဆရာ ... ဆရာသည် တပည့်တော်ကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါလည်း ဆိုဆုံးမတော်မူပါ၊ ကြိမ်ဖန်များစွာလည်း ထပ်ကာထပ်ကာ ဆိုဆုံးမပါကုန်။ တပည့်တော်သည်ကား သည်းခံခြင်း အလေ့အထမရှိခဲ့ ခြင်းကြောင့် အရှင်ကို ပြန်ပြောမိခဲ့လေပြီ။ ဘုရားတော်တပည့်တော်အား သနားသောအားဖြင့် သည်းခံပေးတော်မူပါဘုရား။ "ဟူ၍ ကန်တော့လေသည်။ ဒီလိုရှိခိုးပြီး ဝန်ချတောင်းပန်ပါတယ်။ ဒီလိုတောင်းပန်လိုက်ခြင်းကြောင့် အကျိုးတရားတွေသူ့မှာ ရရှိသွားပါတယ်။ ဘယ်လို အကျိုးတရားတွေလဲ ဂန္ဓာရရသေ့က ဝိဒေဟရသေ့ကို စျာန်ကသိုဏ်းတို့ကို သင်ကြားပေးရာ ဝိဒေဟရသေ့သည် လောကီစျာန်သမာပတ်ရှစ်ပါး ၊ လောကီ အဘိညာဉ် ငါးပါးကိုရရှိသွားတယ်။ သာသနာပါ့ ကာလမို့ ဝိပဿနာတရားတော် မထွန်းပသေးပါဘူး။ ဒီလို ဆိုဆုံးမမှုကို နားခံမှုကြောင့် ဆရာသမားရဲ့ လျှို့ဝှက်နက်နဲတဲ့ အဆင့်မြင့်တဲ့ ပညာတွေ ရမသွားဘူးလား?။ ရသွားတယ်။ ရသေ့နှစ်ပါးတို့သည် ဟိမဝန္တာ၌ ညီညီညွတ်ညွတ်နေထိုင်ကာ ကွယ်လွန်သော ဗြဟ္မပြည်သို့ လားရောက်ရလေတယ်။ ( ၅၅ဝ နိပါတ်တော်- ဂန္ဓာရဇာတ်, ဘိက္ခုဝိနည်းမှ) "ဖားအောက်တောရဆရာတော်" Bhikkhu's Dhamma https://ift.tt/2Ob0JwM https://ift.tt/2NCtwZN အဆုံးအမကို လိုကျနာသော တပညျ့ကောငျး 🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷 ဆရာသမားက ဆိုဆုံးမတဲ့အခါ " မလိုကျနာဘူးဘာဖွဈလဲ "တဲ့။ အဲ့ဒီအကွောငျးနဲ့ ပတျသတျလို့ " ဂန်ဓာရ ဇာတျ " လေးကိုဟောဖို့ရှိပါတယျ။ ဒီဇာတျလေးက မွတျစှာဘုရားရှငျ ဇတေဝနျကြောငျးမှာ သီတငျးသုံးနစေဉျက ရဟနျးတောျတှေ ဘသေဇ်ဇ လို့ခေါျတဲ့ ဆေးပစ်စညျးတှကေို သိုမှီးသိမျးဆညျးကို အကွောငျးကိုပွုပွီး ဆိုဆုံးမခဲ့ပါတယျ။ ဂန်ဓာရတိုငျးကို အုပျစိုးနသေော ဂန်ဓာရမငျးနဲ့ ဝိဒဟေတိုငျးကို အစိုးရသော ဝိဒဟေမငျးတို့ဟာ လူခွငျးမတှေ့ပမေယျ့ အဆှခေငျပှနျးမြားဖွဈကွပါတယျ။ ဂန်ဓာရမငျး သညျ တဈနေ့ သံဝဂေရစရာအကွောငျး ပေါျလာ၍ မငျးစညျးစိမျကို စှနျ့ကာ ရသေ့ရဟနျးပွု၍ ဟိမဝန်တာသို့ဝငျကာ တောထှကျလသေညျ။ ဒီအကွောငျးကိုကွားတော့ ဝိဒဟေမငျးလညျး လိုကျ၍ ရသေ့ရဟနျးပွုကာ တောထှကျလသေညျ။ ရသေ့နှဈပါးသညျ တောထဲ၌ သဈသီးသဈဥကိုသာစားပွီးနထေိုငျလာရာက နှဈကာလကွာလာသောအခါ အခဉြျ ဆားကို မှီဝဲရနျ အလို့ငှာ ဟိမဝန်တာ မှထှကျကာ နယျစှနျရှာလေးတဈရှာသို့ ခဉြျးကပျ၍ ဆှမျးခံကွ၏။ ရှာသူရှာသားတို့သညျ တဈခါတရံ ဆားမပါသော ဆှမျးကိုလောငျးလှူတတျ ကွသဖွငျ့ ဆားခပျမြားမြားရသော တဈနေ့မှာ ဝိဒဟေရသေ့သညျ ဆားအနညျကို ဖကျနှငျ့ထုပျ၍ သကျငယျအမိုးကွား၌ ထိုးညှပျထားသညျ။ ဆားမရသော တဈနေ့တှငျ ဝိဒဟေရသေ့သညျ ခေါငျမိုးကွားကဆားထုပျကိုယူကာ ဂန်ဓာရရသေ့အားကပျလိုကျ၏။ ထိုအခါ ဂန်ဓာရရသေ့က " ဒီနေ့ဆားမရပါဘူးကှယျ သငျဘယျကရသလဲ " လို့မေးမွနျး၏။ ဝိဒဟေရသေ့က အကွောငျးကိုပွောပွလိုကျတယျ။ ဂန်ဓာရရသေ့က " မဂျဖိုလျမှ အခညြျးအနှီးဖွဈသော ယောကျြား ၊ သငျသညျ ယူဇာနာသုံးရာရှိသော ဝိဒဟေတိုငျးကို စှနျ့ထားခဲ့ပွီးမှ ရသေ့ရဟနျးပွုလာသူဖွဈပါလကြျ ယခု ဤဆားလေးတဈပှငျ့ နှဈပှငျ့ကို တပျစှနျးနဘေိသညျ " ဟု ဆုံးမ စကားဆိုလသေညျ။ ဝိဒဟေရသေ့က " အရှငျဘုရားသညျ မိမိအပွဈကို မမွငျဘဲ တပညျ့တောျ၏ အပွဈသာ အရှငျဘုရားသညျမွငျ၏။ "ကဲ...သီလရှငျတှေ ပွောတာနဲ့ တူမနဘေူးလား ?။ နောကျသူကထပျပွောတယျ... " ဆရာသညျ သူတဈပါးကို မဆုံးမလို၍ ဂန်ဓာရတိုငျးကို စှနျ့ပွီး ရသေ့ရဟနျးပွုလာသူဖွဈပါလကြျ ယခု ဤတောထဲသို့ ရောကျလာပွီးခါမှ အဘယျကွောငျ့ ကြှနျုပျကို ဆုံးမခငြျ နပေါသနညျး " ဟု ဂန်ဓာရရသေ့ကို ပွနျပွောတယျ။ ဒီလိုဆုံးမတာကို ဝိဒဟေရသေ့ကသညျးခံနိုငျတဲ့ စိတျထားမရှိဘူးတဲ့။ ငွိမျနလေိုကျရငျကော မကောငျးဘူးလား?။ ဒီလိုမဟုတျဘူး သူကဆနျ့ကငြျဘကျ ရပျတညျလိုကျတယျ။ ဒါဘာပွောတာလဲ? ။ ဆရာကဆိုဆုံးမရငျ လကျမခံနိုငျတဲ့ စိတျထားဘဲ။ " လာမပွောနဲ့ ၊မလိုကျနာတော့ဘာဖွဈလဲ " သူတောျကောငျးဆိုတာ ဒီလိုစိတျထားမြိုးရှိသငျ့သလား?။ မရှိသငျ့ဘူးနောျ။ ရိုးရိုးသားသား ဆိုဆုံးမတာကိုတော့ သွဝါဒ ၊ အပွဈပွပွီး ဆိုဆုံးမတာကိုတော့ အနုသာသနေ လို့ခေါျပါတယျ။ ငါ့ကို ဆိုဆုံးမကောငျးလား ဆိုပွီးအခဲမကွဖွေဈနပွေီ။ ဒီလိုဆို ဒီပုဂ်ဂိုလျသညျ သူတောျကောငျးဖွဈနိုငျပါတော့မလား?။ သတိရှိကွ။ ဂန်ဓာရရသေ့က " အဆုံအမပေးတယျဆိုတာ သမ်မာသံဗုဒ်ဓဘုရားရှငျတှေ၊ ပစ်စကေဗောဓိဘုရားရှငျတှေ ဗုဒ်ဓသားသာဝကတှေ၊ ဘုရားလောငျးလြာတှရေဲ့ အစဉျအလာတဈခုလညျးဖွဈတယျ။ ထိုအဆုံအမကို လူမိုကျတို့သညျ မလိုကျနာကွကုနျ။ ထိုသို့ ဆိုဆုံးမသူမှာတော့ မညျသညျ့မကောငျးမှုမှ မကရြောကျနိုငျပေ " တဲ့။ ဒီလိုဆိုဆုံးမနတောကို င့ါအားမွုပျနှံထားတဲ့ရှှအေိုးကို တူးဖောျပေးနတော မမညျဘူးလား?။မညျပါတယျ။ ဝိဒဟေရသေ့ကထပျပွီးပွောပွနျတယျ ... " ဆရာ ဂန်ဓာရရသေ့ အကြိုးစီပှားတဈကို ဆကျစပျ၍ ပွောတယျဆိုရငျလဲ သူတဈပါးကို ဆိုဆုံးမတဲ့ သူဟာ၊ သူတဈပါးကို ထိပါးပုတျခကျ၍ ခြုပျခယြျစောငျးမွောငျးတဲ့ စကားကို မပွောသငျ့ပါဘူး " လို့ပွနျပွောတယျ။ ဒီတော့ သူဘကျကပွငျပေးတာကို လကျခံနိုငျတဲ့ စိတျထားရှိလား?။ မရှိဘူးနောျ။ ဒီလိုဆို ဒီပုဂ်ဂိုလျအတှကျ ကွီးပှားတိုးတကျမှုကော ဖွဈနိုငျပါ့မလား?။ မဖွဈနျိုငျဘူး။ ဒီလိုနှုတျလှံထိုးနတေယျ။ ဒီနရောမှာ ဘုရားရှငျက အရှငျအာနန်ဒာကို ဟောကွားထားတာလေးရှိတယျ။ ဘယျလိုလဲ?။ " ခစြျသား အာနန်ဒာ...... ငါဘုရားသညျ အိုးထိနျးကဲ့သို့ အိုးတို့ကို ကကြျ၏ မကကြျ၏တို့ကို ငါဘုရား ကွောငျ့ကွမှုမရှိသညျသာ..။" အိုးထိနျးသညျ ဆိုတာ အိုးလေးတှပွေုလုပျပွီး သူကရောငျးရနျ အလို့ငှာ ဒီအိုးကကကြျတဲ့အိုး ဒီအိုးကမကကြျတဲ့အိုး ဒီအိုးကမကကြျတကကြျအိုး ခေါကျပွီး စမျးစဈမှုဆိုတာပွုရတယျ။ ဒီလိုဘဲ ငါဘုရားက ခစြျသားတို့အပေါျကွောငျ့ကွစိုကျမှု မရှိပါဘူးတဲ့ ။ ဒီတပညျ့က ဣနွေ်ဒရငျ့ကငြျ့တယျ။ ဒီသာဝကက ဣနွေ်ဒ မရငျ့ကကြျတယျ ဆိုပွီး သာဝကတှကေိုခှဲတနျးခပြွီး ကွောငျ့ကွစိုကျကာမနပေါဘူးတဲ့။ ကွောငျ့ကွမစိုကျဘူးဆိုတာဘာပွောတာလညျးဆိုတော့ ခုလိုတရားဟောပွီ တရားနာတဲ့ ပရိတျသတျထဲမှာ ပုဂ်ဂိုလျအမြိုးမြိုးရှိတယျ။ ဣနွေ်ဒရငျ့သူလညျးပါမယျ၊ မရငျ့သူလဲပါမယျ အဲ့ဒိပုဂ်ဂိုလျနဲ့ လြောျညီအောငျတရားအမြိုးမြိုးကိုကွောငျ့ကစြိုကျပွီး ဟောနရေငျတရားတှကေ အစီအစဉျကဖြို့ရာမဖွဈနိုငျပါဘူး။ " ငါဘုရားသညျ တရားတောျအားဟောကွားရာ၌ ခြီးမွောကျသငျ့သော ပုဂ်ဂိုလျအားခြီးမွောကျ၍လညျးကောငျး ၊ နှိပျကှကျသငျ့တဲ့ ပုဂ်ဂိုလျအား နှိပျကှကျ၍ တရားတောျအား ဟောတောျမူတယျ။ " စဉျစားကွညျ့ပါ နှိပျကှကျပွီးဟောရမယျ့ ပုဂ်ဂိုလျကို ခြီးမွောကျပွီးဟောရငျ ဒီပုဂ်ဂိုလျက မကောငျးတာတှဘေဲ ဆကျ၍လုပျနမေယျ။ အကြိုးမယုတျနိုငျဘူးလား?။ ခြီးမွောကျသငျ့ ခြီးမွောကျထိုကျသူကို နှိပျကှကျလိုကျတဲ့အတှကျ ဒီပုဂ်ဂိုလျမှာ တိုးတကျမှုတှေ ရပျတနျ့ပွီးမသှားနိုငျဘူးလား?။ ရပျတနျ့သှားနိုငျတယျ။ " ငါဘုရားသညျ တဈခါတလေ နှိပျကှကျ၍ ဟောတယျ။ တဈခါတလေ ခြီးမွောကျ၍ ဟောတယျ ။ အဲ့ဒီလိုဟောတယျဆိုပမေယျ့ မဂျဖိုလျနိဗ်ဗာနျ၏ အနှဈသာရမှာ ရပျတညျနတေဲ့ သူတောျကောငျးကတော့ ငါဘုရားရှငျ၏ သာသနာတောျမှာ တညျတနျ့နပေလေိမျ့မညျ။ " ဘယျလိုနှိပျကှကျပမေယျ့ သာသနာတောျရဲ့ မဂျဖိုလျနိဗ်ဗာနျအနှဈသာရကို သိနရေငျ သာသနာတောျကခှဲဦးမလား?။ မခှဲတော့ဘူး။ ဘယျလိုပငျ ခြီးမွောကျပမေယျ့ သာသနာတောျရဲ့ မဂျဖိုလျနိဗ်ဗာနျအနှဈသာရကို သိနရေငျ သာသနာတောျကခှဲဦးမလား?။ မခှဲတော့ဘူး။ ဒီလိုဘဲ ဆရာသမားတှကေ သငျ့လြောျလြောကျပတျတဲ့ ဆိုဆုံးမမှုတှကေို လိုကျနာတဲ့သူက တိုးတကျမသှားနိုငျဘူးလား။ မလိုကျနာတဲ့ပုဂ်ဂိုလျကို ဆရာသမားတှကေ ဆိုဆုံးမခငြျတဲ့ စိတျထားရှိခငြျသေးလား ?။ မရှိတော့ဘူး။ တဈခါဆုံးမလညျး မလိုကျနာဘူး ၊နှဈခါဆုံးမလညျး မလိုကျနာဘူး ၊ သုံးခါဆုံးမတော့လညျး မလိုကျနာဘူး ။ ကွာတော့ ဆရာသမားဘကျက စိတျကုနျမသှားဘူးလား?။ စိတျကုနျသှားတယျ။ ဆိုဆုံးမလို့ လိုကျနာ ပွုကငြျ့မယျဆို ဆရာသမားဘကျက ထပျကာ ထပျကာ သငျပေးခငြျတဲ့ ဆန်ဒဓာတျတှပေေါျလာပါတယျ။ ဆိုဆုံးမလို့ လိုကျနာ ပွုကငြျ့တဲ့သူဟာ ကောငျးမှနျစှာဆိုဆုံးမထားအပျပွီး ကငြျ့ဝတျတှနေဲ့ ပွညျ့စုံတဲ့ သူတောျကောငျးတဈဦးဖွဈသှားမယျ။ ကောငျးမှနျစှာဆိုဆုံးမထားအပျပွီး ကငြျ့ဝတျတှနေဲ့ ပွညျ့စုံတဲ့ သူတောျကောငျးတဈဦး၏ စိတျသညျ တဖွညျးဖွညျး တညျကွညျလာတယျတဲ့။ ဂန်ဓာရရသေ့က ပွနျပွောတယျ " မွတျစှာဘုရားရှငျတို့၏ အဆုံးအမတို့မညျသညျ အိုးထိနျးသညျကဲ့သို့ အိုးတို့အား ခေါကျ၍ ခေါကျ၍ ကွညျ့၏။ ကကြျသောအိုးကိုသာယူတယျ" တဲ့ ကကြျတဲ့အိုးဆိုတာဘာလဲ?။ မွတျစှာဘုရားရှငျက သာသနာတောျမှာ မဂျဖိုလျ၌ရပျတညျနိုငျတဲ့ သူတောျကောငျးတှသော အလေးဂရုပွုပွီး တရားဟောတယျ၊ ဆိုဆုံးမပါတယျ။ဘုရားရှငျရဲ့ ဆိုဆုံးမမှုကို အလေးဂရုပွုပွီး လိုကျနာမှုမရှိသူတှကေို မွတျစှာဘုရားတရားမဟောပါဘူး။ ဒီတော့ ဝိဒဟေရသေ့ဟာ ကကြျနတေဲ့အိုးကဲ့သို့ သူတောျကောငျးဖွဈတာကွောငျ့ ဂန်ဓာရ ရသေ့က ဆိုဆုံးမနတောပါ။ ဝိဒဟေရသေ့ဟာ အခွားမဟုတျပါဘူး အရှငျအာနန်ဒာအလောငျးလြာပါ၊ ဂန်ဓာရသေ့ကတော့ ဘုရားအလောငျးလြာပါ။ ဂန်ဓာရရသေ့က ထပျပွောပါတယျ " တောထဲမှာ မကြျစိကနျးပွီး လှညျ့လညျကကြျစားနရေသော ကြှှဲကနျးကွီးကဲ့သို့သော သတ်တဝါတဈဦးက မိမိမှာ ကိုယျပိုငျဉာဏျလညျး မရှိဘူး ဤကကုသိုလျတရား ဤကားအကုသိုလျတရား ခှဲခွားသိနိုငျတဲ့ ဉာဏျမရှိဘူး။ အပွဈရှိတဲ့တရား အပွဈမရှိတဲ့ တရားလို့လညျး ခှဲခွားနိုငျတဲ့ ဆငျခွငျဉာဏျမရှိဘူး။ ယုတျညံ့တဲ့တရား မှနျမွတျတဲ့တရားလို့လညျး ခှဲခွားစိတျဖွာပွီး မသိဘူး။ ဤကဖွူစငျတဲ့တရား ဤကမညျးညဈတဲ့တရား ခှဲခွားနိုငျတဲ့ဉာဏျပညာလညျး မရှိဘူး ။ ရှိရငျလဲမကငြျ့ဘူး။ ဝိနညျးတရားတောျလညျး မရှိဘူး၊ရှိသောျလညျးမကငြျ့ဘူး။" ပွောတယျ။ ဂန်ဓာရရသေ့က " ဝိဒဟေ ....လူမြားသညျ ကိုယျတိုငျလညျး ပညာရှိရမညျ (သို့ ) ဆုံးမတတျသော ပညာရှိကိုလညျး ဆညျးကပျရမညျ။ သို့မဟုတျ ကိုယျကငြျ့တရား ကောငျးမှနျသော သူတောျကောငျးလညျးဖွဈရမညျ။ ဤသုံးခကြျတှငျ တဈခကြျမြှမရှိသူသညျ ကြှှဲကနျးကွီးနှငျ့ မညျသို့မြှ ခွားနားလိမျ့မညျ မဟုတျ " ဆိုဆုံးမလေ၏။ ထိုအခါမှ သူတောျကောငျး ဓာတျခံရှိတဲ့ ဝိဒဟေရသေ့က " ဆရာ ... ဆရာသညျ တပညျ့တောျကို တဈကွိမျတဈခါလညျး ဆိုဆုံးမတောျမူပါ၊ ကွိမျဖနျမြားစှာလညျး ထပျကာထပျကာ ဆိုဆုံးမပါကုနျ။ တပညျ့တောျသညျကား သညျးခံခွငျး အလေ့အထမရှိခဲ့ ခွငျးကွောငျ့ အရှငျကို ပွနျပွောမိခဲ့လပွေီ။ ဘုရားတောျတပညျ့တောျအား သနားသောအားဖွငျ့ သညျးခံပေးတောျမူပါဘုရား။ "ဟူ၍ ကနျတော့လသေညျ။ ဒီလိုရှိခိုးပွီး ဝနျခတြောငျးပနျပါတယျ။ ဒီလိုတောငျးပနျလိုကျခွငျးကွောငျ့ အကြိုးတရားတှသေူ့မှာ ရရှိသှားပါတယျ။ ဘယျလို အကြိုးတရားတှလေဲ ဂန်ဓာရရသေ့က ဝိဒဟေရသေ့ကို စြာနျကသိုဏျးတို့ကို သငျကွားပေးရာ ဝိဒဟေရသေ့သညျ လောကီစြာနျသမာပတျရှဈပါး ၊ လောကီ အဘိညာဉျ ငါးပါးကိုရရှိသှားတယျ။ သာသနာပါ့ ကာလမို့ ဝိပူနာတရားတောျ မထှနျးပသေးပါဘူး။ ဒီလို ဆိုဆုံးမမှုကို နားခံမှုကွောငျ့ ဆရာသမားရဲ့ လြှို့ဝှကျနကျနဲတဲ့ အဆငျ့မွငျ့တဲ့ ပညာတှေ ရမသှားဘူးလား?။ ရသှားတယျ။ ရသေ့နှဈပါးတို့သညျ ဟိမဝန်တာ၌ ညီညီညှတျညှတျနထေိုငျကာ ကှယျလှနျသော ဗွဟ်မပွညျသို့ လားရောကျရလတေယျ။ ( ၅၅ဝ နိပါတျတောျ- ဂန်ဓာရဇာတျ, ဘိက်ခုဝိနညျးမှ) "ဖားအောကျတောရဆရာတောျ" Bhikkhu's Dhamma https://ift.tt/2Ob0JwM https://ift.tt/2NCtwZN

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2rj9HRu

#အမျှရသောဘုံနှင့် မရနိုင်သောဘုံ ━━━━━━━━━✦࿄✦━━━━━━━━ ကွယ်လွန်သူအတွက် အမျှရနိုင်သောဘုံနှင့် မရနိုင်သောဘုံ ဟူ၍ နှစ်မျိုးရှိ၏။ ထိုတွင် ငရဲဘုံ တိရစ္ဆာန်ဘုံ လူ့ဘုံ နတ်ဘုံတို့သို့ ရောက်သွားလျှင် ဤဘဝကပေးသော အမျှကို သာဓုမခေါ်နိုင်တော့ပေ။ သို့သော် မိမိရည်စူးသူ မရသော်လည်း ဘဝအဆက်ဆက်က ဆွေမျိုးတော်စပ်ခဲ့ဖူးသည့် မကျွတ်မလွတ်သေးသော ဆွေဟောင်းမျိုးဟောင်းများ သာဓုခေါ်နိုင်သည့်အတွက် ကောင်းကျိုးရှိသည်သာ။ သာဓုခေါ်နိုင်သောဘုံကား ပြိတ္တာဘုံသာဖြစ်၏။ အသူရကာယ်သည် ပြိတ္တာအကြီးအစားပင်ဖြစ်၍ ပြိတ္တာဘုံထဲ အကြုံးဝင်သည်ဟု သိနိုင်၏။ ပြိတ္တာလေးမျိုးရှိ၏။ ယင်းတို့ကား ----- ၁။ ပရဒတ္တူပဇီဝိကပြိတ္တာ ၂။ ခုပ္ပိပါသိကပြိတ္တာ ၃။ နိဇ္ဈာမတဏှိကပြိတ္တာ ၄။ ကာလကဉ္စိကပြိတ္တာ တို့ဖြစ်သည်။ သူတစ်ပါးတို့ ပေးအပ်သောအစာကို အမှီပြု၍ အသက်ရှင်ရသော ပြိတ္တာကို ပရဒတ္တူပဇီဝိကပြိတ္တာ ဟုခေါ်သည်။ ထမင်းငတ်ခြင်း ရေမွတ်သိပ်ခြင်းဖြင့် မပြတ်အနှိပ်စက်ခံနေရသော ပြိတ္တာမျိုးကို ခုပ္ပိပါသိကပြိတ္တာ ဟုခေါ်၏။ အမြဲတမ်း အလောင်ကျွမ်းခံနေရသဖြင့် ပူပန်ခြင်းရှိသော ပြိတ္တာကို နိဇ္ဈာမတဏှိကပြိတ္တာ ဟုခေါ်၏။ အသူရကာယ်ဟု အသီးအခြား ခေါ်ဝေါ်အပ်သော ပြိတ္တာအသူရကာယ်ကို ကာလကိဉ္စိကပြိတ္တာ ဟုခေါ်၏။ ကာလကဉ္စိကအသူရကာယ်၏ ပုံသဏ္ဍာန်အကျယ်ကို အဋ္ဌကထာတွင် ယခုလိုဖွင့်ပြထား၏။ ။ ထိုကာလကိဉ္စိက အသူရကာယ်တို့၌ အတ္တဘောသည် သုံးဂါဝုတ် (၆)မိုင်မျှ ပမာဏရှိသောဟူ၏။ နည်းသော အသားအသွေးရှိ၏။ အရိုးအရေမျှသာ ရှိသည်အဖြစ်ကြောင့် ဖက်ရွက်ခြောက်ကဲ့သို့သော ကိုယ်ရှိ၏။ ပုဇွန်တို့ကဲ့သို့ မျက်စိတို့သည် ထွက်၍ ဦးခေါင်း၌ တည်ကုန်၏။ ခံတွင်းသည် အပ်နဖားပေါက်နှင့်တူ၏။ ထိုခံတွင်းသည် ဦးခေါင်းပေါ်၌ တည်၏။ ထို့ကြောင့် ကာလကိဉ္စိက အသူရကာယ်တို့သည် အောက်သို့ညွတ်ကုန်း၍ အစာကို ယူစားရ၏။ (ဒီ ဋ္ဌ ၃-၅) မှတ်ချက်။ ။ နိယတဗျာဒိတ်ခံယူပြီးသော ဘုရားအလောင်းတော်တို့သည် ခုပ္ပိပါသိကပြိတ္တာ နိဇ္ဈာမတဏှိကပြိတ္တာ ကာလကိဉ္စိကပြိတ္တာမျိုး၌ မဖြစ်ဟု အပါဒါန်သုတ္တနိပါတ် ဗုဒ္ဓဝင်နှင့် စရိယာပိဋက အဋ္ဌကထာတို့၌ အဆိုရှိရာ ပရဒတ္တူပဇီဝိက ပြိတ္တာမျိုးကား ဖြစ်နိုင်သေး၏။ (အပါဒါန ဋ္ဌ- ၁/၁၅၇/ သုတ္တနိပါတ ဋ္ဌ-၁/၄၅/ ဗုဒ္ဓဝံသ ဋ္ဌ-၃၁၆/ စရိယာပိဋက ဋ္ဌ-၃၂၁) ပြခဲ့ပြီး ပြိတ္တာလေးမျိုးတို့တွင်လည်း သေချာပေါက် အမျှရနိုင်သော ပြိတ္တာမျိုးသည် ပရဒတ္တူပဇီဝိကပြိတ္တာမျိုးပင် ဖြစ်သည်။ ရိုးရိုးပေးလှူရာ၌ အလှူခံပုဂ္ဂိုလ် ရွေးစရာမလိုသော်လည်း တမလွန်က လူအတွက် လှူရာ၌ကား အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်ကို ရွေးရ၏။ အမျှရအောင်ဝေနည်း အဆင့်ဆင့် ----------------------------------- ၁။ အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်သည် သီလစင်ကြယ်သောသူ ဖြစ်ရမည်။ ၂။ သေသူကို နာမည်ခေါ်၍ ကြိုတင်ဖိတ်ကြားထားရမည်။ ၃။ အမျှပေးသောအခါ သေသူ၏နာမည်ကို ထုတ်ဖော်ရမည်။ ၄။ အပ်စပ်သော လှူဖွယ် ဝတ္တူများကိုသာ လှူရမည်။ (ဆွမ်း သင်္ကန်း ကျောင်း ဆေးစသည့် ဖြစ်ရမည် အလှူခံရဟန်း၌ ကပ္ပိယမပါလျှင် ငွေများမလှူသင့်)။ ထိုလေးချက်တွင် အလှူခံပုဂ္ဂိုလ် သီလစင်ကြယ်ဖို့ အရေးကြီးပုံနှင့် ပတ်သက်၍ ပေတဝတ္ထုပါဠိတော်လာ စူလသေဋ္ဌိပေတ္တဝတ္ထုကို အကျဉ်းချုပ်ပြဦးအံ့။ အခါတစ်ပါး၌ အဇာတသတ်ဘုရင်သည် နန်းတော်အထက်ကောင်းကင်မှ ဖြတ်သွားနေသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ကို ထူးဆန်းစွာ မြင်လိုက်ရ၏။ ရဟန်းတစ်ပါးထင်ပြီး လိုအပ်ချက်ကို လှူဒါန်းရန် လှမ်းပင့်လိုက်၍ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် အဇာတသတ်မင်းရှေ့သို့ ရောက်လာလေ၏။ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏ တစ်ကိုယ်လုံး အဝတ်အစားမပါသကဲ့သို့ အသားစိုင် အသားခဲဟူ၍လည်း တစ်ခုမှမပါပေ။ အရိုးပေါ် အကြောပတ်ပြီး အရေပြားလေး ဖုံးရုံသာ ဖုံးထား၏။ ဦးခေါင်းမှာလည်း ဆံပင်မရှိပဲ ပြောင်နေသည်ကို တွေ့ရ၏။ အဇာတသတ်မင်းသည် အံ့သြထိန့်လန့်စွာဖြင့် ယခုလိုမေးမြန်း၏။ "သင့်ကို ရဟန်းတစ်ပါးဟု ထင်မိ၏။ ဟုတ်ပါသလား" " မဟုတ်ပါ ပြိတ္တာတစ်ဦးသာ ဖြစ်ပါသည် " " အဘယ်ကြောင့် ပြိတ္တာဘဝရောက်ရပါသနည်း ပြောပြနိုင်လျှင် ပြောပြစေချင်ပါသည်" " ပြောပြနိုင်ပါသည် ကျွန်ုပ်သည် အရင်ဘဝက ဗာရဏသီပြည်တွင် လူဖြစ်ခဲ့သည် မည်သည့်ဒါနကုသိုလ်မှ မလုပ်ခဲ့သလို မည်သည့်သီလမှ မစောင့်ထိန်းပဲ အကုသိုလ်နှင့်နေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သေသောအခါ ယခုလို ပြိတ္တာဘဝသို့ ရောက်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပါသည်။" " ယခုဘယ်အရပ်သို့ သွားမည်နည်း" " ကျွန်ုပ်၏ သမီးတစ်ယောက်သည် မိဘဘိုးဘွားများအတွက် အလှူလုပ်ပေးမည်ဟု ကြားသိရသောကြောင့် စားသောက်ခွင့်ရရန် သာဓုခေါ်ခွင့်ရရန် အန္ဓကဝိန္ဒမြို့သို့ သွားရောက်ပါမည်" " ထိုအလှူမှ အပြန်ဝင်ခဲ့ပါဦး လိုအပ်ချက်ရှိနေလျှင် ကူညီလှူဒါန်းပြီး အမျှပေးဝေပါမည်" "ကောင်းပါပြီ" ဟုဝန်ခံ၍ ပြိတ္တာသည် ဆက်လက် ထွက်ခွာသွားလေသည်။ အလှူကိစ္စပြီးသောအခါ ထိုပြိတ္တာသည် ကတိအတိုင်း အဇာတသတ်ဘုရင်ထံသို့ ဝင်လာ၏။ ထိုအခါ အဇာတသတ်ဘုရင်က ယခုလို မေးမြန်း၏။ " ကုသိုလ်၏ အကျိုးကို ခံစားခဲ့ရပါ၏လော" " မခံစားခဲ့ရပါ" " အဘယ်ကြောင့် မခံစားခဲ့ရပါသနည်း" " အလှူခံများသည် သီလမရှိသော ပုဏ္ဏားများဖြစ်၍ မခံစားရခြင်း ဖြစ်ပါသည်" မှတ်ချက်။ ။ သူ့သမီးသည် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်မဟုတ် ဗြဟ္မာကိုကိုးကွယ်သော ဗြဟ္မဏဘာသာဝင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပုဏ္ဏားများကိုသာ ဆွမ်းကျွေးခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအခါ အဇာတသတ်မင်းသည် သံဃာတော်များကို ပင့်ဖိတ်၍ ကျွေးမွေးလှူဒါန်းပြီး အမျှပေးရာ ပြိတ္တာဘဝမှ လွတ်မြောက်ပြီး နတ်စည်းစိမ်ချမ်းသာကို ခံစားသွားရလေသည်။ ------------------------------- တမလွန်ဘဝက ပုဂ္ဂိုလ်ကို စည်းစိမ်ချမ်းသာ ပေးလို့ရတာဆိုလို့ ဗုဒ္ဓဘာသာ တစ်ဘာသာပဲရှိတယ်။ (ဘာသာခြားတစ်ဦး၏ ဓမ္မဓိဋ္ဌာန် ကြွေးကြော်သံ) (မေတ္တာရှင် ရွှေပြည်သာ) 👉 post လေးကို စ/ ဆုံး ဖတ်စေချင်ပါတယ်ရှင်..👏👏 ❤ ဓမ္မ အသိမျှဝေသူ ✿ မချိုနွယ်ဝင်း ✿ဒေါ်ခေမာသိဂီ #အမြှရသောဘုံနှငျ့ မရနိုငျသောဘုံ ━━━━━━━━━✦࿄✦━━━━━━━━ ကှယျလှနျသူအတှကျ အမြှရနိုငျသောဘုံနှငျ့ မရနိုငျသောဘုံ ဟူ၍ နှဈမြိုးရှိ၏။ ထိုတှငျ ငရဲဘုံ တိရစ်ဆာနျဘုံ လူ့ဘုံ နတျဘုံတို့သို့ ရောကျသှားလြှငျ ဤဘဝကပေးသော အမြှကို သာဓုမခေါျနိုငျတော့ပေ။ သို့သောျ မိမိရညျစူးသူ မရသောျလညျး ဘဝအဆကျဆကျက ဆှမြေိုးတောျစပျခဲ့ဖူးသညျ့ မကြှတျမလှတျသေးသော ဆှဟေောငျးမြိုးဟောငျးမြား သာဓုခေါျနိုငျသညျ့အတှကျ ကောငျးကြိုးရှိသညျသာ။ သာဓုခေါျနိုငျသောဘုံကား ပွိတ်တာဘုံသာဖွဈ၏။ အသူရကာယျသညျ ပွိတ်တာအကွီးအစားပငျဖွဈ၍ ပွိတ်တာဘုံထဲ အကွုံးဝငျသညျဟု သိနိုငျ၏။ ပွိတ်တာလေးမြိုးရှိ၏။ ယငျးတို့ကား ----- ၁။ ပရဒတ်တူပဇီဝိကပွိတ်တာ ၂။ ခုပ်ပိပါသိကပွိတ်တာ ၃။ နိဇ်ဈာမတဏှိကပွိတ်တာ ၄။ ကာလကဉ်စိကပွိတ်တာ တို့ဖွဈသညျ။ သူတဈပါးတို့ ပေးအပျသောအစာကို အမှီပွု၍ အသကျရှငျရသော ပွိတ်တာကို ပရဒတ်တူပဇီဝိကပွိတ်တာ ဟုခေါျသညျ။ ထမငျးငတျခွငျး ရမှေတျသိပျခွငျးဖွငျ့ မပွတျအနှိပျစကျခံနရေသော ပွိတ်တာမြိုးကို ခုပ်ပိပါသိကပွိတ်တာ ဟုခေါျ၏။ အမွဲတမျး အလောငျကြှမျးခံနရေသဖွငျ့ ပူပနျခွငျးရှိသော ပွိတ်တာကို နိဇ်ဈာမတဏှိကပွိတ်တာ ဟုခေါျ၏။ အသူရကာယျဟု အသီးအခွား ခေါျဝေါျအပျသော ပွိတ်တာအသူရကာယျကို ကာလကိဉ်စိကပွိတ်တာ ဟုခေါျ၏။ ကာလကဉ်စိကအသူရကာယျ၏ ပုံသဏ်ဍာနျအကယြျကို အဋ်ဌကထာတှငျ ယခုလိုဖှငျ့ပွထား၏။ ။ ထိုကာလကိဉ်စိက အသူရကာယျတို့၌ အတ်တဘောသညျ သုံးဂါဝုတျ (၆)မိုငျမြှ ပမာဏရှိသောဟူ၏။ နညျးသော အသားအသှေးရှိ၏။ အရိုးအရမြှေသာ ရှိသညျအဖွဈကွောငျ့ ဖကျရှကျခွောကျကဲ့သို့သော ကိုယျရှိ၏။ ပုဇှနျတို့ကဲ့သို့ မကြျစိတို့သညျ ထှကျ၍ ဦးခေါငျး၌ တညျကုနျ၏။ ခံတှငျးသညျ အပျနဖားပေါကျနှငျ့တူ၏။ ထိုခံတှငျးသညျ ဦးခေါငျးပေါျ၌ တညျ၏။ ထို့ကွောငျ့ ကာလကိဉ်စိက အသူရကာယျတို့သညျ အောကျသို့ညှတျကုနျး၍ အစာကို ယူစားရ၏။ (ဒီ ဋ်ဌ ၃-၅) မှတျခကြျ။ ။ နိယတဗြာဒိတျခံယူပွီးသော ဘုရားအလောငျးတောျတို့သညျ ခုပ်ပိပါသိကပွိတ်တာ နိဇ်ဈာမတဏှိကပွိတ်တာ ကာလကိဉ်စိကပွိတ်တာမြိုး၌ မဖွဈဟု အပါဒါနျသုတ်တနိပါတျ ဗုဒ်ဓဝငျနှငျ့ စရိယာပိဋက အဋ်ဌကထာတို့၌ အဆိုရှိရာ ပရဒတ်တူပဇီဝိက ပွိတ်တာမြိုးကား ဖွဈနိုငျသေး၏။ (အပါဒါန ဋ်ဌ- ၁/၁၅၇/ သုတ်တနိပါတ ဋ်ဌ-၁/၄၅/ ဗုဒ်ဓဝံသ ဋ်ဌ-၃၁၆/ စရိယာပိဋက ဋ်ဌ-၃၂၁) ပွခဲ့ပွီး ပွိတ်တာလေးမြိုးတို့တှငျလညျး သခြောပေါကျ အမြှရနိုငျသော ပွိတ်တာမြိုးသညျ ပရဒတ်တူပဇီဝိကပွိတ်တာမြိုးပငျ ဖွဈသညျ။ ရိုးရိုးပေးလှူရာ၌ အလှူခံပုဂ်ဂိုလျ ရှေးစရာမလိုသောျလညျး တမလှနျက လူအတှကျ လှူရာ၌ကား အလှူခံပုဂ်ဂိုလျကို ရှေးရ၏။ အမြှရအောငျဝနေညျး အဆငျ့ဆငျ့ ----------------------------------- ၁။ အလှူခံပုဂ်ဂိုလျသညျ သီလစငျကွယျသောသူ ဖွဈရမညျ။ ၂။ သသေူကို နာမညျခေါျ၍ ကွိုတငျဖိတျကွားထားရမညျ။ ၃။ အမြှပေးသောအခါ သသေူ၏နာမညျကို ထုတျဖောျရမညျ။ ၄။ အပျစပျသော လှူဖှယျ ဝတ်တူမြားကိုသာ လှူရမညျ။ (ဆှမျး သငျ်ကနျး ကြောငျး ဆေးစသညျ့ ဖွဈရမညျ အလှူခံရဟနျး၌ ကပ်ပိယမပါလြှငျ ငှမြေားမလှူသငျ့)။ ထိုလေးခကြျတှငျ အလှူခံပုဂ်ဂိုလျ သီလစငျကွယျဖို့ အရေးကွီးပုံနှငျ့ ပတျသကျ၍ ပတေဝတ်ထုပါဠိတောျလာ စူလသဋေ်ဌိပတေ်တဝတ်ထုကို အကဉြျးခြုပျပွဦးအံ့။ အခါတဈပါး၌ အဇာတသတျဘုရငျသညျ နနျးတောျအထကျကောငျးကငျမှ ဖွတျသှားနသေော ပုဂ်ဂိုလျတဈယောကျကို ထူးဆနျးစှာ မွငျလိုကျရ၏။ ရဟနျးတဈပါးထငျပွီး လိုအပျခကြျကို လှူဒါနျးရနျ လှမျးပငျ့လိုကျ၍ ထိုပုဂ်ဂိုလျသညျ အဇာတသတျမငျးရှေ့သို့ ရောကျလာလေ၏။ ထိုပုဂ်ဂိုလျ၏ တဈကိုယျလုံး အဝတျအစားမပါသကဲ့သို့ အသားစိုငျ အသားခဲဟူ၍လညျး တဈခုမှမပါပေ။ အရိုးပေါျ အကွောပတျပွီး အရပွေားလေး ဖုံးရုံသာ ဖုံးထား၏။ ဦးခေါငျးမှာလညျး ဆံပငျမရှိပဲ ပွောငျနသေညျကို တှေ့ရ၏။ အဇာတသတျမငျးသညျ အံ့သွထိနျ့လနျ့စှာဖွငျ့ ယခုလိုမေးမွနျး၏။ "သငျ့ကို ရဟနျးတဈပါးဟု ထငျမိ၏။ ဟုတျပါသလား" " မဟုတျပါ ပွိတ်တာတဈဦးသာ ဖွဈပါသညျ " " အဘယျကွောငျ့ ပွိတ်တာဘဝရောကျရပါသနညျး ပွောပွနိုငျလြှငျ ပွောပွစခေငြျပါသညျ" " ပွောပွနိုငျပါသညျ ကြှနျုပျသညျ အရငျဘဝက ဗာရဏသီပွညျတှငျ လူဖွဈခဲ့သညျ မညျသညျ့ဒါနကုသိုလျမှ မလုပျခဲ့သလို မညျသညျ့သီလမှ မစောငျ့ထိနျးပဲ အကုသိုလျနှငျ့နခေဲ့သညျ။ ထို့ကွောငျ့ သသေောအခါ ယခုလို ပွိတ်တာဘဝသို့ ရောကျခဲ့ရခွငျး ဖွဈပါသညျ။" " ယခုဘယျအရပျသို့ သှားမညျနညျး" " ကြှနျုပျ၏ သမီးတဈယောကျသညျ မိဘဘိုးဘှားမြားအတှကျ အလှူလုပျပေးမညျဟု ကွားသိရသောကွောငျ့ စားသောကျခှငျ့ရရနျ သာဓုခေါျခှငျ့ရရနျ အန်ဓကဝိန်ဒမွို့သို့ သှားရောကျပါမညျ" " ထိုအလှူမှ အပွနျဝငျခဲ့ပါဦး လိုအပျခကြျရှိနလြှေငျ ကူညီလှူဒါနျးပွီး အမြှပေးဝပေါမညျ" "ကောငျးပါပွီ" ဟုဝနျခံ၍ ပွိတ်တာသညျ ဆကျလကျ ထှကျခှာသှားလသေညျ။ အလှူကိစ်စပွီးသောအခါ ထိုပွိတ်တာသညျ ကတိအတိုငျး အဇာတသတျဘုရငျထံသို့ ဝငျလာ၏။ ထိုအခါ အဇာတသတျဘုရငျက ယခုလို မေးမွနျး၏။ " ကုသိုလျ၏ အကြိုးကို ခံစားခဲ့ရပါ၏လော" " မခံစားခဲ့ရပါ" " အဘယျကွောငျ့ မခံစားခဲ့ရပါသနညျး" " အလှူခံမြားသညျ သီလမရှိသော ပုဏ်ဏားမြားဖွဈ၍ မခံစားရခွငျး ဖွဈပါသညျ" မှတျခကြျ။ ။ သူ့သမီးသညျ ဗုဒ်ဓဘာသာဝငျမဟုတျ ဗွဟ်မာကိုကိုးကှယျသော ဗွဟ်မဏဘာသာဝငျ ဖွဈသညျ။ ထို့ကွောငျ့ ပုဏ်ဏားမြားကိုသာ ဆှမျးကြှေးခွငျးဖွဈသညျ။ ထိုအခါ အဇာတသတျမငျးသညျ သံဃာတောျမြားကို ပငျ့ဖိတျ၍ ကြှေးမှေးလှူဒါနျးပွီး အမြှပေးရာ ပွိတ်တာဘဝမှ လှတျမွောကျပွီး နတျစညျးစိမျခမြျးသာကို ခံစားသှားရလသေညျ။ ------------------------------- တမလှနျဘဝက ပုဂ်ဂိုလျကို စညျးစိမျခမြျးသာ ပေးလို့ရတာဆိုလို့ ဗုဒ်ဓဘာသာ တဈဘာသာပဲရှိတယျ။ (ဘာသာခွားတဈဦး၏ ဓမ်မဓိဋ်ဌာနျ ကွှေးကွောျသံ) (မတေ်တာရှငျ ရှှပွေညျသာ) 👉 post လေးကို စ/ ဆုံး ဖတျစခေငြျပါတယျရှငျ..👏👏 ❤ ဓမ်မ အသိမြှဝသေူ ✿ မခြိုနှယျဝငျး ✿ဒေါျခမောသိဂီ

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2QMW1ci

#အမျှရသောဘုံနှင့် မရနိုင်သောဘုံ ━━━━━━━━━✦࿄✦━━━━━━━━ ကွယ်လွန်သူအတွက် အမျှရနိုင်သောဘုံနှင့် မရနိုင်သောဘုံ ဟူ၍ နှစ်မျိုးရှိ၏။ ထိုတွင် ငရဲဘုံ တိရစ္ဆာန်ဘုံ လူ့ဘုံ နတ်ဘုံတို့သို့ ရောက်သွားလျှင် ဤဘဝကပေးသော အမျှကို သာဓုမခေါ်နိုင်တော့ပေ။ သို့သော် မိမိရည်စူးသူ မရသော်လည်း ဘဝအဆက်ဆက်က ဆွေမျိုးတော်စပ်ခဲ့ဖူးသည့် မကျွတ်မလွတ်သေးသော ဆွေဟောင်းမျိုးဟောင်းများ သာဓုခေါ်နိုင်သည့်အတွက် ကောင်းကျိုးရှိသည်သာ။ သာဓုခေါ်နိုင်သောဘုံကား ပြိတ္တာဘုံသာဖြစ်၏။ အသူရကာယ်သည် ပြိတ္တာအကြီးအစားပင်ဖြစ်၍ ပြိတ္တာဘုံထဲ အကြုံးဝင်သည်ဟု သိနိုင်၏။ ပြိတ္တာလေးမျိုးရှိ၏။ ယင်းတို့ကား ----- ၁။ ပရဒတ္တူပဇီဝိကပြိတ္တာ ၂။ ခုပ္ပိပါသိကပြိတ္တာ ၃။ နိဇ္ဈာမတဏှိကပြိတ္တာ ၄။ ကာလကဉ္စိကပြိတ္တာ တို့ဖြစ်သည်။ သူတစ်ပါးတို့ ပေးအပ်သောအစာကို အမှီပြု၍ အသက်ရှင်ရသော ပြိတ္တာကို ပရဒတ္တူပဇီဝိကပြိတ္တာ ဟုခေါ်သည်။ ထမင်းငတ်ခြင်း ရေမွတ်သိပ်ခြင်းဖြင့် မပြတ်အနှိပ်စက်ခံနေရသော ပြိတ္တာမျိုးကို ခုပ္ပိပါသိကပြိတ္တာ ဟုခေါ်၏။ အမြဲတမ်း အလောင်ကျွမ်းခံနေရသဖြင့် ပူပန်ခြင်းရှိသော ပြိတ္တာကို နိဇ္ဈာမတဏှိကပြိတ္တာ ဟုခေါ်၏။ အသူရကာယ်ဟု အသီးအခြား ခေါ်ဝေါ်အပ်သော ပြိတ္တာအသူရကာယ်ကို ကာလကိဉ္စိကပြိတ္တာ ဟုခေါ်၏။ ကာလကဉ္စိကအသူရကာယ်၏ ပုံသဏ္ဍာန်အကျယ်ကို အဋ္ဌကထာတွင် ယခုလိုဖွင့်ပြထား၏။ ။ ထိုကာလကိဉ္စိက အသူရကာယ်တို့၌ အတ္တဘောသည် သုံးဂါဝုတ် (၆)မိုင်မျှ ပမာဏရှိသောဟူ၏။ နည်းသော အသားအသွေးရှိ၏။ အရိုးအရေမျှသာ ရှိသည်အဖြစ်ကြောင့် ဖက်ရွက်ခြောက်ကဲ့သို့သော ကိုယ်ရှိ၏။ ပုဇွန်တို့ကဲ့သို့ မျက်စိတို့သည် ထွက်၍ ဦးခေါင်း၌ တည်ကုန်၏။ ခံတွင်းသည် အပ်နဖားပေါက်နှင့်တူ၏။ ထိုခံတွင်းသည် ဦးခေါင်းပေါ်၌ တည်၏။ ထို့ကြောင့် ကာလကိဉ္စိက အသူရကာယ်တို့သည် အောက်သို့ညွတ်ကုန်း၍ အစာကို ယူစားရ၏။ (ဒီ ဋ္ဌ ၃-၅) မှတ်ချက်။ ။ နိယတဗျာဒိတ်ခံယူပြီးသော ဘုရားအလောင်းတော်တို့သည် ခုပ္ပိပါသိကပြိတ္တာ နိဇ္ဈာမတဏှိကပြိတ္တာ ကာလကိဉ္စိကပြိတ္တာမျိုး၌ မဖြစ်ဟု အပါဒါန်သုတ္တနိပါတ် ဗုဒ္ဓဝင်နှင့် စရိယာပိဋက အဋ္ဌကထာတို့၌ အဆိုရှိရာ ပရဒတ္တူပဇီဝိက ပြိတ္တာမျိုးကား ဖြစ်နိုင်သေး၏။ (အပါဒါန ဋ္ဌ- ၁/၁၅၇/ သုတ္တနိပါတ ဋ္ဌ-၁/၄၅/ ဗုဒ္ဓဝံသ ဋ္ဌ-၃၁၆/ စရိယာပိဋက ဋ္ဌ-၃၂၁) ပြခဲ့ပြီး ပြိတ္တာလေးမျိုးတို့တွင်လည်း သေချာပေါက် အမျှရနိုင်သော ပြိတ္တာမျိုးသည် ပရဒတ္တူပဇီဝိကပြိတ္တာမျိုးပင် ဖြစ်သည်။ ရိုးရိုးပေးလှူရာ၌ အလှူခံပုဂ္ဂိုလ် ရွေးစရာမလိုသော်လည်း တမလွန်က လူအတွက် လှူရာ၌ကား အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်ကို ရွေးရ၏။ အမျှရအောင်ဝေနည်း အဆင့်ဆင့် ----------------------------------- ၁။ အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်သည် သီလစင်ကြယ်သောသူ ဖြစ်ရမည်။ ၂။ သေသူကို နာမည်ခေါ်၍ ကြိုတင်ဖိတ်ကြားထားရမည်။ ၃။ အမျှပေးသောအခါ သေသူ၏နာမည်ကို ထုတ်ဖော်ရမည်။ ၄။ အပ်စပ်သော လှူဖွယ် ဝတ္တူများကိုသာ လှူရမည်။ (ဆွမ်း သင်္ကန်း ကျောင်း ဆေးစသည့် ဖြစ်ရမည် အလှူခံရဟန်း၌ ကပ္ပိယမပါလျှင် ငွေများမလှူသင့်)။ ထိုလေးချက်တွင် အလှူခံပုဂ္ဂိုလ် သီလစင်ကြယ်ဖို့ အရေးကြီးပုံနှင့် ပတ်သက်၍ ပေတဝတ္ထုပါဠိတော်လာ စူလသေဋ္ဌိပေတ္တဝတ္ထုကို အကျဉ်းချုပ်ပြဦးအံ့။ အခါတစ်ပါး၌ အဇာတသတ်ဘုရင်သည် နန်းတော်အထက်ကောင်းကင်မှ ဖြတ်သွားနေသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ကို ထူးဆန်းစွာ မြင်လိုက်ရ၏။ ရဟန်းတစ်ပါးထင်ပြီး လိုအပ်ချက်ကို လှူဒါန်းရန် လှမ်းပင့်လိုက်၍ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် အဇာတသတ်မင်းရှေ့သို့ ရောက်လာလေ၏။ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏ တစ်ကိုယ်လုံး အဝတ်အစားမပါသကဲ့သို့ အသားစိုင် အသားခဲဟူ၍လည်း တစ်ခုမှမပါပေ။ အရိုးပေါ် အကြောပတ်ပြီး အရေပြားလေး ဖုံးရုံသာ ဖုံးထား၏။ ဦးခေါင်းမှာလည်း ဆံပင်မရှိပဲ ပြောင်နေသည်ကို တွေ့ရ၏။ အဇာတသတ်မင်းသည် အံ့သြထိန့်လန့်စွာဖြင့် ယခုလိုမေးမြန်း၏။ "သင့်ကို ရဟန်းတစ်ပါးဟု ထင်မိ၏။ ဟုတ်ပါသလား" " မဟုတ်ပါ ပြိတ္တာတစ်ဦးသာ ဖြစ်ပါသည် " " အဘယ်ကြောင့် ပြိတ္တာဘဝရောက်ရပါသနည်း ပြောပြနိုင်လျှင် ပြောပြစေချင်ပါသည်" " ပြောပြနိုင်ပါသည် ကျွန်ုပ်သည် အရင်ဘဝက ဗာရဏသီပြည်တွင် လူဖြစ်ခဲ့သည် မည်သည့်ဒါနကုသိုလ်မှ မလုပ်ခဲ့သလို မည်သည့်သီလမှ မစောင့်ထိန်းပဲ အကုသိုလ်နှင့်နေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သေသောအခါ ယခုလို ပြိတ္တာဘဝသို့ ရောက်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပါသည်။" " ယခုဘယ်အရပ်သို့ သွားမည်နည်း" " ကျွန်ုပ်၏ သမီးတစ်ယောက်သည် မိဘဘိုးဘွားများအတွက် အလှူလုပ်ပေးမည်ဟု ကြားသိရသောကြောင့် စားသောက်ခွင့်ရရန် သာဓုခေါ်ခွင့်ရရန် အန္ဓကဝိန္ဒမြို့သို့ သွားရောက်ပါမည်" " ထိုအလှူမှ အပြန်ဝင်ခဲ့ပါဦး လိုအပ်ချက်ရှိနေလျှင် ကူညီလှူဒါန်းပြီး အမျှပေးဝေပါမည်" "ကောင်းပါပြီ" ဟုဝန်ခံ၍ ပြိတ္တာသည် ဆက်လက် ထွက်ခွာသွားလေသည်။ အလှူကိစ္စပြီးသောအခါ ထိုပြိတ္တာသည် ကတိအတိုင်း အဇာတသတ်ဘုရင်ထံသို့ ဝင်လာ၏။ ထိုအခါ အဇာတသတ်ဘုရင်က ယခုလို မေးမြန်း၏။ " ကုသိုလ်၏ အကျိုးကို ခံစားခဲ့ရပါ၏လော" " မခံစားခဲ့ရပါ" " အဘယ်ကြောင့် မခံစားခဲ့ရပါသနည်း" " အလှူခံများသည် သီလမရှိသော ပုဏ္ဏားများဖြစ်၍ မခံစားရခြင်း ဖြစ်ပါသည်" မှတ်ချက်။ ။ သူ့သမီးသည် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်မဟုတ် ဗြဟ္မာကိုကိုးကွယ်သော ဗြဟ္မဏဘာသာဝင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပုဏ္ဏားများကိုသာ ဆွမ်းကျွေးခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအခါ အဇာတသတ်မင်းသည် သံဃာတော်များကို ပင့်ဖိတ်၍ ကျွေးမွေးလှူဒါန်းပြီး အမျှပေးရာ ပြိတ္တာဘဝမှ လွတ်မြောက်ပြီး နတ်စည်းစိမ်ချမ်းသာကို ခံစားသွားရလေသည်။ ------------------------------- တမလွန်ဘဝက ပုဂ္ဂိုလ်ကို စည်းစိမ်ချမ်းသာ ပေးလို့ရတာဆိုလို့ ဗုဒ္ဓဘာသာ တစ်ဘာသာပဲရှိတယ်။ (ဘာသာခြားတစ်ဦး၏ ဓမ္မဓိဋ္ဌာန် ကြွေးကြော်သံ) (မေတ္တာရှင် ရွှေပြည်သာ) 👉 post လေးကို စ/ ဆုံး ဖတ်စေချင်ပါတယ်ရှင်..👏👏 ❤ ဓမ္မ အသိမျှဝေသူ ✿ မချိုနွယ်ဝင်း ✿ဒေါ်ခေမာသိဂီ #အမြှရသောဘုံနှငျ့ မရနိုငျသောဘုံ ━━━━━━━━━✦࿄✦━━━━━━━━ ကှယျလှနျသူအတှကျ အမြှရနိုငျသောဘုံနှငျ့ မရနိုငျသောဘုံ ဟူ၍ နှဈမြိုးရှိ၏။ ထိုတှငျ ငရဲဘုံ တိရစ်ဆာနျဘုံ လူ့ဘုံ နတျဘုံတို့သို့ ရောကျသှားလြှငျ ဤဘဝကပေးသော အမြှကို သာဓုမခေါျနိုငျတော့ပေ။ သို့သောျ မိမိရညျစူးသူ မရသောျလညျး ဘဝအဆကျဆကျက ဆှမြေိုးတောျစပျခဲ့ဖူးသညျ့ မကြှတျမလှတျသေးသော ဆှဟေောငျးမြိုးဟောငျးမြား သာဓုခေါျနိုငျသညျ့အတှကျ ကောငျးကြိုးရှိသညျသာ။ သာဓုခေါျနိုငျသောဘုံကား ပွိတ်တာဘုံသာဖွဈ၏။ အသူရကာယျသညျ ပွိတ်တာအကွီးအစားပငျဖွဈ၍ ပွိတ်တာဘုံထဲ အကွုံးဝငျသညျဟု သိနိုငျ၏။ ပွိတ်တာလေးမြိုးရှိ၏။ ယငျးတို့ကား ----- ၁။ ပရဒတ်တူပဇီဝိကပွိတ်တာ ၂။ ခုပ်ပိပါသိကပွိတ်တာ ၃။ နိဇ်ဈာမတဏှိကပွိတ်တာ ၄။ ကာလကဉ်စိကပွိတ်တာ တို့ဖွဈသညျ။ သူတဈပါးတို့ ပေးအပျသောအစာကို အမှီပွု၍ အသကျရှငျရသော ပွိတ်တာကို ပရဒတ်တူပဇီဝိကပွိတ်တာ ဟုခေါျသညျ။ ထမငျးငတျခွငျး ရမှေတျသိပျခွငျးဖွငျ့ မပွတျအနှိပျစကျခံနရေသော ပွိတ်တာမြိုးကို ခုပ်ပိပါသိကပွိတ်တာ ဟုခေါျ၏။ အမွဲတမျး အလောငျကြှမျးခံနရေသဖွငျ့ ပူပနျခွငျးရှိသော ပွိတ်တာကို နိဇ်ဈာမတဏှိကပွိတ်တာ ဟုခေါျ၏။ အသူရကာယျဟု အသီးအခွား ခေါျဝေါျအပျသော ပွိတ်တာအသူရကာယျကို ကာလကိဉ်စိကပွိတ်တာ ဟုခေါျ၏။ ကာလကဉ်စိကအသူရကာယျ၏ ပုံသဏ်ဍာနျအကယြျကို အဋ်ဌကထာတှငျ ယခုလိုဖှငျ့ပွထား၏။ ။ ထိုကာလကိဉ်စိက အသူရကာယျတို့၌ အတ်တဘောသညျ သုံးဂါဝုတျ (၆)မိုငျမြှ ပမာဏရှိသောဟူ၏။ နညျးသော အသားအသှေးရှိ၏။ အရိုးအရမြှေသာ ရှိသညျအဖွဈကွောငျ့ ဖကျရှကျခွောကျကဲ့သို့သော ကိုယျရှိ၏။ ပုဇှနျတို့ကဲ့သို့ မကြျစိတို့သညျ ထှကျ၍ ဦးခေါငျး၌ တညျကုနျ၏။ ခံတှငျးသညျ အပျနဖားပေါကျနှငျ့တူ၏။ ထိုခံတှငျးသညျ ဦးခေါငျးပေါျ၌ တညျ၏။ ထို့ကွောငျ့ ကာလကိဉ်စိက အသူရကာယျတို့သညျ အောကျသို့ညှတျကုနျး၍ အစာကို ယူစားရ၏။ (ဒီ ဋ်ဌ ၃-၅) မှတျခကြျ။ ။ နိယတဗြာဒိတျခံယူပွီးသော ဘုရားအလောငျးတောျတို့သညျ ခုပ်ပိပါသိကပွိတ်တာ နိဇ်ဈာမတဏှိကပွိတ်တာ ကာလကိဉ်စိကပွိတ်တာမြိုး၌ မဖွဈဟု အပါဒါနျသုတ်တနိပါတျ ဗုဒ်ဓဝငျနှငျ့ စရိယာပိဋက အဋ်ဌကထာတို့၌ အဆိုရှိရာ ပရဒတ်တူပဇီဝိက ပွိတ်တာမြိုးကား ဖွဈနိုငျသေး၏။ (အပါဒါန ဋ်ဌ- ၁/၁၅၇/ သုတ်တနိပါတ ဋ်ဌ-၁/၄၅/ ဗုဒ်ဓဝံသ ဋ်ဌ-၃၁၆/ စရိယာပိဋက ဋ်ဌ-၃၂၁) ပွခဲ့ပွီး ပွိတ်တာလေးမြိုးတို့တှငျလညျး သခြောပေါကျ အမြှရနိုငျသော ပွိတ်တာမြိုးသညျ ပရဒတ်တူပဇီဝိကပွိတ်တာမြိုးပငျ ဖွဈသညျ။ ရိုးရိုးပေးလှူရာ၌ အလှူခံပုဂ်ဂိုလျ ရှေးစရာမလိုသောျလညျး တမလှနျက လူအတှကျ လှူရာ၌ကား အလှူခံပုဂ်ဂိုလျကို ရှေးရ၏။ အမြှရအောငျဝနေညျး အဆငျ့ဆငျ့ ----------------------------------- ၁။ အလှူခံပုဂ်ဂိုလျသညျ သီလစငျကွယျသောသူ ဖွဈရမညျ။ ၂။ သသေူကို နာမညျခေါျ၍ ကွိုတငျဖိတျကွားထားရမညျ။ ၃။ အမြှပေးသောအခါ သသေူ၏နာမညျကို ထုတျဖောျရမညျ။ ၄။ အပျစပျသော လှူဖှယျ ဝတ်တူမြားကိုသာ လှူရမညျ။ (ဆှမျး သငျ်ကနျး ကြောငျး ဆေးစသညျ့ ဖွဈရမညျ အလှူခံရဟနျး၌ ကပ်ပိယမပါလြှငျ ငှမြေားမလှူသငျ့)။ ထိုလေးခကြျတှငျ အလှူခံပုဂ်ဂိုလျ သီလစငျကွယျဖို့ အရေးကွီးပုံနှငျ့ ပတျသကျ၍ ပတေဝတ်ထုပါဠိတောျလာ စူလသဋေ်ဌိပတေ်တဝတ်ထုကို အကဉြျးခြုပျပွဦးအံ့။ အခါတဈပါး၌ အဇာတသတျဘုရငျသညျ နနျးတောျအထကျကောငျးကငျမှ ဖွတျသှားနသေော ပုဂ်ဂိုလျတဈယောကျကို ထူးဆနျးစှာ မွငျလိုကျရ၏။ ရဟနျးတဈပါးထငျပွီး လိုအပျခကြျကို လှူဒါနျးရနျ လှမျးပငျ့လိုကျ၍ ထိုပုဂ်ဂိုလျသညျ အဇာတသတျမငျးရှေ့သို့ ရောကျလာလေ၏။ ထိုပုဂ်ဂိုလျ၏ တဈကိုယျလုံး အဝတျအစားမပါသကဲ့သို့ အသားစိုငျ အသားခဲဟူ၍လညျး တဈခုမှမပါပေ။ အရိုးပေါျ အကွောပတျပွီး အရပွေားလေး ဖုံးရုံသာ ဖုံးထား၏။ ဦးခေါငျးမှာလညျး ဆံပငျမရှိပဲ ပွောငျနသေညျကို တှေ့ရ၏။ အဇာတသတျမငျးသညျ အံ့သွထိနျ့လနျ့စှာဖွငျ့ ယခုလိုမေးမွနျး၏။ "သငျ့ကို ရဟနျးတဈပါးဟု ထငျမိ၏။ ဟုတျပါသလား" " မဟုတျပါ ပွိတ်တာတဈဦးသာ ဖွဈပါသညျ " " အဘယျကွောငျ့ ပွိတ်တာဘဝရောကျရပါသနညျး ပွောပွနိုငျလြှငျ ပွောပွစခေငြျပါသညျ" " ပွောပွနိုငျပါသညျ ကြှနျုပျသညျ အရငျဘဝက ဗာရဏသီပွညျတှငျ လူဖွဈခဲ့သညျ မညျသညျ့ဒါနကုသိုလျမှ မလုပျခဲ့သလို မညျသညျ့သီလမှ မစောငျ့ထိနျးပဲ အကုသိုလျနှငျ့နခေဲ့သညျ။ ထို့ကွောငျ့ သသေောအခါ ယခုလို ပွိတ်တာဘဝသို့ ရောကျခဲ့ရခွငျး ဖွဈပါသညျ။" " ယခုဘယျအရပျသို့ သှားမညျနညျး" " ကြှနျုပျ၏ သမီးတဈယောကျသညျ မိဘဘိုးဘှားမြားအတှကျ အလှူလုပျပေးမညျဟု ကွားသိရသောကွောငျ့ စားသောကျခှငျ့ရရနျ သာဓုခေါျခှငျ့ရရနျ အန်ဓကဝိန်ဒမွို့သို့ သှားရောကျပါမညျ" " ထိုအလှူမှ အပွနျဝငျခဲ့ပါဦး လိုအပျခကြျရှိနလြှေငျ ကူညီလှူဒါနျးပွီး အမြှပေးဝပေါမညျ" "ကောငျးပါပွီ" ဟုဝနျခံ၍ ပွိတ်တာသညျ ဆကျလကျ ထှကျခှာသှားလသေညျ။ အလှူကိစ်စပွီးသောအခါ ထိုပွိတ်တာသညျ ကတိအတိုငျး အဇာတသတျဘုရငျထံသို့ ဝငျလာ၏။ ထိုအခါ အဇာတသတျဘုရငျက ယခုလို မေးမွနျး၏။ " ကုသိုလျ၏ အကြိုးကို ခံစားခဲ့ရပါ၏လော" " မခံစားခဲ့ရပါ" " အဘယျကွောငျ့ မခံစားခဲ့ရပါသနညျး" " အလှူခံမြားသညျ သီလမရှိသော ပုဏ်ဏားမြားဖွဈ၍ မခံစားရခွငျး ဖွဈပါသညျ" မှတျခကြျ။ ။ သူ့သမီးသညျ ဗုဒ်ဓဘာသာဝငျမဟုတျ ဗွဟ်မာကိုကိုးကှယျသော ဗွဟ်မဏဘာသာဝငျ ဖွဈသညျ။ ထို့ကွောငျ့ ပုဏ်ဏားမြားကိုသာ ဆှမျးကြှေးခွငျးဖွဈသညျ။ ထိုအခါ အဇာတသတျမငျးသညျ သံဃာတောျမြားကို ပငျ့ဖိတျ၍ ကြှေးမှေးလှူဒါနျးပွီး အမြှပေးရာ ပွိတ်တာဘဝမှ လှတျမွောကျပွီး နတျစညျးစိမျခမြျးသာကို ခံစားသှားရလသေညျ။ ------------------------------- တမလှနျဘဝက ပုဂ်ဂိုလျကို စညျးစိမျခမြျးသာ ပေးလို့ရတာဆိုလို့ ဗုဒ်ဓဘာသာ တဈဘာသာပဲရှိတယျ။ (ဘာသာခွားတဈဦး၏ ဓမ်မဓိဋ်ဌာနျ ကွှေးကွောျသံ) (မတေ်တာရှငျ ရှှပွေညျသာ) 👉 post လေးကို စ/ ဆုံး ဖတျစခေငြျပါတယျရှငျ..👏👏 ❤ ဓမ်မ အသိမြှဝသေူ ✿ မခြိုနှယျဝငျး ✿ဒေါျခမောသိဂီ

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2QMW1ci

သိလေမစွဲလန်းလေ ➖➖➖➖➖➖➖ လူအများစုဟာ အာရုံတွေနဲ့ အပန်းဖြေလေ့ ရှိပါတယ်။ အမြင်, အကြား, အနံ့ , အရသာ, အတွေ့အထိ ဆိုတဲ့ အာရုံတွေက လူတွေကို ဒုက္ခ မပေးပါဘူး။ အပြင် အာရုံတွေနဲ့ မိမိတို့ရဲ့ အာရုံခံ အင်္ဂါတွေ တိုက်လိုက်တိုင်း တိုက်လိုက်တိုင်း စိတ်တွေဖြစ်ကြတယ်။ စိတ်ဖြစ်တာနဲ့ ကုသိုလ်စိတ်နဲ့ အကုသိုလ်စိတ်ကတော့ ဖြစ်တာပါပဲ။ စိတ်တွေ ဖြစ်လိုက်တာနဲ့ အကျိုးပေမယ့် သတ္တိတွေပါ တစ်ပါတည်း တွဲဖြစ်ပါတယ်။ ဒီသတ္တိတွေက အခု ဘဝမှာဖြစ်စေ, နောင်ဘဝမှာဖြစ်စေ ဆိုင်ရာအကျိုးတွေ ပေးဦးမှာပါ။ အာရုံကိုသိတဲ့ သိစိတ် ဖြစ်လိုက်တာနဲ့ နှစ်သက်ခြင်း၊ မနှစ်သက်ခြင်း ဆိုတဲ့ ခံစားမှုက ချက်ချင်း ဖြစ်ပါတယ်။ မှတ်သားမှု အလိုလို ဖြစ်လာပါတယ်။ တစ်စုံတစ်ခု တုန့်ပြန်မှု ဖြစ်ချင်လာပါတယ်။ ခံစားမှု, မှတ်သားမှု ပြင်းထန်ရင် ပြင်းထန်သလောက် စွဲသွားတော့တာပါပဲ။ ဒီအစွဲက တော်တော်နဲ့ ဖျောက်လို့ မရပါဘူး။ အကြောင်း တိုက်ဆိုင်လာတိုင်း အဲဒီ အစွဲက ခံစားမှု ဝေဒနာအဖြစ် ပြန်ပြီး ခံစားပြန်ပါတယ်။ ခံစားလိုက် စွဲလိုက်။ စွဲလိုက် ခံစားလိုက်နဲ့ အာရုံကို ရှောင်လွှဲဖို့ နေနေသာသာ အာရုံမှာ စိတ်က နှစ်နေပါတော့တယ်။ ဘုရားက မစွဲဖို့ ပြောတယ်။ လူအများစုက မစွဲပါဘူးလို့ ပြောပေမယ့် စိတ်က အလိုအလျောက် စွဲနေပြီး ဖြစ်နေတယ်။ အာရုံတွေကို စိတ်က သိတယ်၊ စွဲတယ်။ အာရုံကို သိလိုက်တာနဲ့ နဲနဲလေးဖြစ်ဖြစ် စွဲတာကတော့ စွဲတာပါပဲ။ အာရုံ တံခါးပေါက်တွေကို ပိတ်ထားလို့ မရပါဘူး။ အာရုံကို သိတဲ့စိတ်နဲ့ စွဲတဲ့စိတ်ကို လေ့လာကြမယ်။ စိတ်က သိမ်မွေ့လွန်း, မြန်ဆန်လွန်းလို့ ချက်ချင်း မကြည့်နိူင်သေးရင် ကြမ်းတမ်းတဲ့ ကိုယ်ကာယကြီးကို ကြည့်ပါ။ ကိုယ်ကာယကြီးရဲ့ တစ်နေရာရာကို သတိလေးကပ်ပြီး ကြည့်လိုက်ပါ။ လှုပ်နေတာ, တိုးနေတာ, ပူနေတာ, အေးနေတာ စတဲ့ သဘာဝ တရားတွေ အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲ၊ ပျောက်ပျက်၊ ဖောက်ပြန်နေတာ တွေ့ပါမယ်။ ဒီသဘောတွေကို စဉ်ဆက်မပြတ် ကြည့်နေမယ် ဆိုရင် ပေါ်လိုက် ပျောက်လိုက်၊ ဖြစ်လိုက် ပျက်လိုက်ကလွဲလို့ ဘာမှ မရှိပါဘူး။ ဘာမှ မထူးဆန်းတဲ့ ဒီသဘာဝတွေကို ဘာမှ မခံစားတော့ဘူး ဆိုရင် ဘာမှ မစွဲလန်းတော့ပါဘူး။ ဒါက ကာယကိုကြည့်ပြီး မစွဲလန်းဖို့ လေ့ကျင့်ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ စိတ်ကို ကြည့်ပါ။ အာရုံကို သိတယ်၊ ခံစားတယ်၊ မှတ်သားတယ်၊ တုန့်ပြန်တယ်။ ဒါတွေဘဲ တစ်ချိန်လုံးလိုလို ဖြစ်နေတယ်။ အခိုက်အတန့် တစ်ခုမှာ ဖျတ်ကနဲပေါ်ပြီး ဖျတ်ကနဲ ပျောက်သွားပါတယ်။ ဘာမှ မထူးဆန်းပါဘူး။ သေသေချာချာ သိလေ မစွဲလန်းလေပါပဲ။ ဒီလို ကိုယ်နဲ့စိတ်မှာ သဘာဝအတိုင်း ပေါ်နေတာတွေကို သတိ ဉာဏ်နဲ့ သိနေတာဟာ သတိပဋ္ဌာန် ဖြစ်ပါတယ်။ ဝိပဿနာလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ အခုလို ပွားများပေးရင် ကိုယ်နဲ့စိတ်ကို အမှန်အတိုင်း သိသွားပါတယ်။ ဒါဆို မစွဲလန်းတော့ပါဘူး။ အပြင် အာရုံတွေကိုလည်း မစွဲလန်းတော့ပါဘူး။ ရှောင်လွှဲလို့ မရတဲ့ အာရုံတွေကို မစွဲနဲ့ဆိုတဲ့ ဘုရား အဆုံးအမကို ကိုယ်တွေ့ လိုက်နာ ကျင့်သုံးချင်တယ် ဆိုရင် အခုလိုဘဲ ပွားများပေးရပါမယ်။ ဒေါက်တာသစ်လွင် Credit သိေလမစြဲလန္းေလ ➖➖➖➖➖➖➖ လူအမ်ားစုဟာ အာ႐ုံေတြနဲ႕ အပန္းေျဖေလ့ ရွိပါတယ္။ အျမင္, အၾကား, အနံ႕ , အရသာ, အေတြ႕အထိ ဆိုတဲ့ အာ႐ုံေတြက လူေတြကို ဒုကၡ မေပးပါဘူး။ အျပင္ အာ႐ုံေတြနဲ႕ မိမိတို႔ရဲ႕ အာ႐ုံခံ အဂၤါေတြ တိုက္လိုက္တိုင္း တိုက္လိုက္တိုင္း စိတ္ေတြျဖစ္ၾကတယ္။ စိတ္ျဖစ္တာနဲ႕ ကုသိုလ္စိတ္နဲ႕ အကုသိုလ္စိတ္ကေတာ့ ျဖစ္တာပါပဲ။ စိတ္ေတြ ျဖစ္လိုက္တာနဲ႕ အက်ိဳးေပမယ့္ သတၱိေတြပါ တစ္ပါတည္း တြဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီသတၱိေတြက အခု ဘဝမွာျဖစ္ေစ, ေနာင္ဘဝမွာျဖစ္ေစ ဆိုင္ရာအက်ိဳးေတြ ေပးဦးမွာပါ။ အာ႐ုံကိုသိတဲ့ သိစိတ္ ျဖစ္လိုက္တာနဲ႕ ႏွစ္သက္ျခင္း၊ မႏွစ္သက္ျခင္း ဆိုတဲ့ ခံစားမႈက ခ်က္ခ်င္း ျဖစ္ပါတယ္။ မွတ္သားမႈ အလိုလို ျဖစ္လာပါတယ္။ တစ္စုံတစ္ခု တုန့္ျပန္မႈ ျဖစ္ခ်င္လာပါတယ္။ ခံစားမႈ, မွတ္သားမႈ ျပင္းထန္ရင္ ျပင္းထန္သေလာက္ စြဲသြားေတာ့တာပါပဲ။ ဒီအစြဲက ေတာ္ေတာ္နဲ႕ ေဖ်ာက္လို႔ မရပါဘူး။ အေၾကာင္း တိုက္ဆိုင္လာတိုင္း အဲဒီ အစြဲက ခံစားမႈ ေဝဒနာအျဖစ္ ျပန္ၿပီး ခံစားျပန္ပါတယ္။ ခံစားလိုက္ စြဲလိုက္။ စြဲလိုက္ ခံစားလိုက္နဲ႕ အာ႐ုံကို ေရွာင္လႊဲဖို႔ ေနေနသာသာ အာ႐ုံမွာ စိတ္က ႏွစ္ေနပါေတာ့တယ္။ ဘုရားက မစြဲဖို႔ ေျပာတယ္။ လူအမ်ားစုက မစြဲပါဘူးလို႔ ေျပာေပမယ့္ စိတ္က အလိုအေလ်ာက္ စြဲေနၿပီး ျဖစ္ေနတယ္။ အာ႐ုံေတြကို စိတ္က သိတယ္၊ စြဲတယ္။ အာ႐ုံကို သိလိုက္တာနဲ႕ နဲနဲေလးျဖစ္ျဖစ္ စြဲတာကေတာ့ စြဲတာပါပဲ။ အာ႐ုံ တံခါးေပါက္ေတြကို ပိတ္ထားလို႔ မရပါဘူး။ အာ႐ုံကို သိတဲ့စိတ္နဲ႕ စြဲတဲ့စိတ္ကို ေလ့လာၾကမယ္။ စိတ္က သိမ္ေမြ႕လြန္း, ျမန္ဆန္လြန္းလို႔ ခ်က္ခ်င္း မၾကည့္နိူင္ေသးရင္ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ ကိုယ္ကာယႀကီးကို ၾကည့္ပါ။ ကိုယ္ကာယႀကီးရဲ႕ တစ္ေနရာရာကို သတိေလးကပ္ၿပီး ၾကည့္လိုက္ပါ။ လႈပ္ေနတာ, တိုးေနတာ, ပူေနတာ, ေအးေနတာ စတဲ့ သဘာဝ တရားေတြ အဆက္မျပတ္ ေျပာင္းလဲ၊ ေပ်ာက္ပ်က္၊ ေဖာက္ျပန္ေနတာ ေတြ႕ပါမယ္။ ဒီသေဘာေတြကို စဥ္ဆက္မျပတ္ ၾကည့္ေနမယ္ ဆိုရင္ ေပၚလိုက္ ေပ်ာက္လိုက္၊ ျဖစ္လိုက္ ပ်က္လိုက္ကလြဲလို႔ ဘာမွ မရွိပါဘူး။ ဘာမွ မထူးဆန္းတဲ့ ဒီသဘာဝေတြကို ဘာမွ မခံစားေတာ့ဘူး ဆိုရင္ ဘာမွ မစြဲလန္းေတာ့ပါဘူး။ ဒါက ကာယကိုၾကည့္ၿပီး မစြဲလန္းဖို႔ ေလ့က်င့္ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ စိတ္ကို ၾကည့္ပါ။ အာ႐ုံကို သိတယ္၊ ခံစားတယ္၊ မွတ္သားတယ္၊ တုန့္ျပန္တယ္။ ဒါေတြဘဲ တစ္ခ်ိန္လုံးလိုလို ျဖစ္ေနတယ္။ အခိုက္အတန့္ တစ္ခုမွာ ဖ်တ္ကနဲေပၚၿပီး ဖ်တ္ကနဲ ေပ်ာက္သြားပါတယ္။ ဘာမွ မထူးဆန္းပါဘူး။ ေသေသခ်ာခ်ာ သိေလ မစြဲလန္းေလပါပဲ။ ဒီလို ကိုယ္နဲ႕စိတ္မွာ သဘာဝအတိုင္း ေပၚေနတာေတြကို သတိ ဉာဏ္နဲ႕ သိေနတာဟာ သတိပ႒ာန္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဝိပႆနာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ အခုလို ပြားမ်ားေပးရင္ ကိုယ္နဲ႕စိတ္ကို အမွန္အတိုင္း သိသြားပါတယ္။ ဒါဆို မစြဲလန္းေတာ့ပါဘူး။ အျပင္ အာ႐ုံေတြကိုလည္း မစြဲလန္းေတာ့ပါဘူး။ ေရွာင္လႊဲလို႔ မရတဲ့ အာ႐ုံေတြကို မစြဲနဲ႕ဆိုတဲ့ ဘုရား အဆုံးအမကို ကိုယ္ေတြ႕ လိုက္နာ က်င့္သုံးခ်င္တယ္ ဆိုရင္ အခုလိုဘဲ ပြားမ်ားေပးရပါမယ္။ ေဒါက္တာသစ္လြင္ Credit

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2DdEulA

သိလေမစွဲလန်းလေ ➖➖➖➖➖➖➖ လူအများစုဟာ အာရုံတွေနဲ့ အပန်းဖြေလေ့ ရှိပါတယ်။ အမြင်, အကြား, အနံ့ , အရသာ, အတွေ့အထိ ဆိုတဲ့ အာရုံတွေက လူတွေကို ဒုက္ခ မပေးပါဘူး။ အပြင် အာရုံတွေနဲ့ မိမိတို့ရဲ့ အာရုံခံ အင်္ဂါတွေ တိုက်လိုက်တိုင်း တိုက်လိုက်တိုင်း စိတ်တွေဖြစ်ကြတယ်။ စိတ်ဖြစ်တာနဲ့ ကုသိုလ်စိတ်နဲ့ အကုသိုလ်စိတ်ကတော့ ဖြစ်တာပါပဲ။ စိတ်တွေ ဖြစ်လိုက်တာနဲ့ အကျိုးပေမယ့် သတ္တိတွေပါ တစ်ပါတည်း တွဲဖြစ်ပါတယ်။ ဒီသတ္တိတွေက အခု ဘဝမှာဖြစ်စေ, နောင်ဘဝမှာဖြစ်စေ ဆိုင်ရာအကျိုးတွေ ပေးဦးမှာပါ။ အာရုံကိုသိတဲ့ သိစိတ် ဖြစ်လိုက်တာနဲ့ နှစ်သက်ခြင်း၊ မနှစ်သက်ခြင်း ဆိုတဲ့ ခံစားမှုက ချက်ချင်း ဖြစ်ပါတယ်။ မှတ်သားမှု အလိုလို ဖြစ်လာပါတယ်။ တစ်စုံတစ်ခု တုန့်ပြန်မှု ဖြစ်ချင်လာပါတယ်။ ခံစားမှု, မှတ်သားမှု ပြင်းထန်ရင် ပြင်းထန်သလောက် စွဲသွားတော့တာပါပဲ။ ဒီအစွဲက တော်တော်နဲ့ ဖျောက်လို့ မရပါဘူး။ အကြောင်း တိုက်ဆိုင်လာတိုင်း အဲဒီ အစွဲက ခံစားမှု ဝေဒနာအဖြစ် ပြန်ပြီး ခံစားပြန်ပါတယ်။ ခံစားလိုက် စွဲလိုက်။ စွဲလိုက် ခံစားလိုက်နဲ့ အာရုံကို ရှောင်လွှဲဖို့ နေနေသာသာ အာရုံမှာ စိတ်က နှစ်နေပါတော့တယ်။ ဘုရားက မစွဲဖို့ ပြောတယ်။ လူအများစုက မစွဲပါဘူးလို့ ပြောပေမယ့် စိတ်က အလိုအလျောက် စွဲနေပြီး ဖြစ်နေတယ်။ အာရုံတွေကို စိတ်က သိတယ်၊ စွဲတယ်။ အာရုံကို သိလိုက်တာနဲ့ နဲနဲလေးဖြစ်ဖြစ် စွဲတာကတော့ စွဲတာပါပဲ။ အာရုံ တံခါးပေါက်တွေကို ပိတ်ထားလို့ မရပါဘူး။ အာရုံကို သိတဲ့စိတ်နဲ့ စွဲတဲ့စိတ်ကို လေ့လာကြမယ်။ စိတ်က သိမ်မွေ့လွန်း, မြန်ဆန်လွန်းလို့ ချက်ချင်း မကြည့်နိူင်သေးရင် ကြမ်းတမ်းတဲ့ ကိုယ်ကာယကြီးကို ကြည့်ပါ။ ကိုယ်ကာယကြီးရဲ့ တစ်နေရာရာကို သတိလေးကပ်ပြီး ကြည့်လိုက်ပါ။ လှုပ်နေတာ, တိုးနေတာ, ပူနေတာ, အေးနေတာ စတဲ့ သဘာဝ တရားတွေ အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲ၊ ပျောက်ပျက်၊ ဖောက်ပြန်နေတာ တွေ့ပါမယ်။ ဒီသဘောတွေကို စဉ်ဆက်မပြတ် ကြည့်နေမယ် ဆိုရင် ပေါ်လိုက် ပျောက်လိုက်၊ ဖြစ်လိုက် ပျက်လိုက်ကလွဲလို့ ဘာမှ မရှိပါဘူး။ ဘာမှ မထူးဆန်းတဲ့ ဒီသဘာဝတွေကို ဘာမှ မခံစားတော့ဘူး ဆိုရင် ဘာမှ မစွဲလန်းတော့ပါဘူး။ ဒါက ကာယကိုကြည့်ပြီး မစွဲလန်းဖို့ လေ့ကျင့်ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ စိတ်ကို ကြည့်ပါ။ အာရုံကို သိတယ်၊ ခံစားတယ်၊ မှတ်သားတယ်၊ တုန့်ပြန်တယ်။ ဒါတွေဘဲ တစ်ချိန်လုံးလိုလို ဖြစ်နေတယ်။ အခိုက်အတန့် တစ်ခုမှာ ဖျတ်ကနဲပေါ်ပြီး ဖျတ်ကနဲ ပျောက်သွားပါတယ်။ ဘာမှ မထူးဆန်းပါဘူး။ သေသေချာချာ သိလေ မစွဲလန်းလေပါပဲ။ ဒီလို ကိုယ်နဲ့စိတ်မှာ သဘာဝအတိုင်း ပေါ်နေတာတွေကို သတိ ဉာဏ်နဲ့ သိနေတာဟာ သတိပဋ္ဌာန် ဖြစ်ပါတယ်။ ဝိပဿနာလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ အခုလို ပွားများပေးရင် ကိုယ်နဲ့စိတ်ကို အမှန်အတိုင်း သိသွားပါတယ်။ ဒါဆို မစွဲလန်းတော့ပါဘူး။ အပြင် အာရုံတွေကိုလည်း မစွဲလန်းတော့ပါဘူး။ ရှောင်လွှဲလို့ မရတဲ့ အာရုံတွေကို မစွဲနဲ့ဆိုတဲ့ ဘုရား အဆုံးအမကို ကိုယ်တွေ့ လိုက်နာ ကျင့်သုံးချင်တယ် ဆိုရင် အခုလိုဘဲ ပွားများပေးရပါမယ်။ ဒေါက်တာသစ်လွင် Credit သိေလမစြဲလန္းေလ ➖➖➖➖➖➖➖ လူအမ်ားစုဟာ အာ႐ုံေတြနဲ႕ အပန္းေျဖေလ့ ရွိပါတယ္။ အျမင္, အၾကား, အနံ႕ , အရသာ, အေတြ႕အထိ ဆိုတဲ့ အာ႐ုံေတြက လူေတြကို ဒုကၡ မေပးပါဘူး။ အျပင္ အာ႐ုံေတြနဲ႕ မိမိတို႔ရဲ႕ အာ႐ုံခံ အဂၤါေတြ တိုက္လိုက္တိုင္း တိုက္လိုက္တိုင္း စိတ္ေတြျဖစ္ၾကတယ္။ စိတ္ျဖစ္တာနဲ႕ ကုသိုလ္စိတ္နဲ႕ အကုသိုလ္စိတ္ကေတာ့ ျဖစ္တာပါပဲ။ စိတ္ေတြ ျဖစ္လိုက္တာနဲ႕ အက်ိဳးေပမယ့္ သတၱိေတြပါ တစ္ပါတည္း တြဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီသတၱိေတြက အခု ဘဝမွာျဖစ္ေစ, ေနာင္ဘဝမွာျဖစ္ေစ ဆိုင္ရာအက်ိဳးေတြ ေပးဦးမွာပါ။ အာ႐ုံကိုသိတဲ့ သိစိတ္ ျဖစ္လိုက္တာနဲ႕ ႏွစ္သက္ျခင္း၊ မႏွစ္သက္ျခင္း ဆိုတဲ့ ခံစားမႈက ခ်က္ခ်င္း ျဖစ္ပါတယ္။ မွတ္သားမႈ အလိုလို ျဖစ္လာပါတယ္။ တစ္စုံတစ္ခု တုန့္ျပန္မႈ ျဖစ္ခ်င္လာပါတယ္။ ခံစားမႈ, မွတ္သားမႈ ျပင္းထန္ရင္ ျပင္းထန္သေလာက္ စြဲသြားေတာ့တာပါပဲ။ ဒီအစြဲက ေတာ္ေတာ္နဲ႕ ေဖ်ာက္လို႔ မရပါဘူး။ အေၾကာင္း တိုက္ဆိုင္လာတိုင္း အဲဒီ အစြဲက ခံစားမႈ ေဝဒနာအျဖစ္ ျပန္ၿပီး ခံစားျပန္ပါတယ္။ ခံစားလိုက္ စြဲလိုက္။ စြဲလိုက္ ခံစားလိုက္နဲ႕ အာ႐ုံကို ေရွာင္လႊဲဖို႔ ေနေနသာသာ အာ႐ုံမွာ စိတ္က ႏွစ္ေနပါေတာ့တယ္။ ဘုရားက မစြဲဖို႔ ေျပာတယ္။ လူအမ်ားစုက မစြဲပါဘူးလို႔ ေျပာေပမယ့္ စိတ္က အလိုအေလ်ာက္ စြဲေနၿပီး ျဖစ္ေနတယ္။ အာ႐ုံေတြကို စိတ္က သိတယ္၊ စြဲတယ္။ အာ႐ုံကို သိလိုက္တာနဲ႕ နဲနဲေလးျဖစ္ျဖစ္ စြဲတာကေတာ့ စြဲတာပါပဲ။ အာ႐ုံ တံခါးေပါက္ေတြကို ပိတ္ထားလို႔ မရပါဘူး။ အာ႐ုံကို သိတဲ့စိတ္နဲ႕ စြဲတဲ့စိတ္ကို ေလ့လာၾကမယ္။ စိတ္က သိမ္ေမြ႕လြန္း, ျမန္ဆန္လြန္းလို႔ ခ်က္ခ်င္း မၾကည့္နိူင္ေသးရင္ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ ကိုယ္ကာယႀကီးကို ၾကည့္ပါ။ ကိုယ္ကာယႀကီးရဲ႕ တစ္ေနရာရာကို သတိေလးကပ္ၿပီး ၾကည့္လိုက္ပါ။ လႈပ္ေနတာ, တိုးေနတာ, ပူေနတာ, ေအးေနတာ စတဲ့ သဘာဝ တရားေတြ အဆက္မျပတ္ ေျပာင္းလဲ၊ ေပ်ာက္ပ်က္၊ ေဖာက္ျပန္ေနတာ ေတြ႕ပါမယ္။ ဒီသေဘာေတြကို စဥ္ဆက္မျပတ္ ၾကည့္ေနမယ္ ဆိုရင္ ေပၚလိုက္ ေပ်ာက္လိုက္၊ ျဖစ္လိုက္ ပ်က္လိုက္ကလြဲလို႔ ဘာမွ မရွိပါဘူး။ ဘာမွ မထူးဆန္းတဲ့ ဒီသဘာဝေတြကို ဘာမွ မခံစားေတာ့ဘူး ဆိုရင္ ဘာမွ မစြဲလန္းေတာ့ပါဘူး။ ဒါက ကာယကိုၾကည့္ၿပီး မစြဲလန္းဖို႔ ေလ့က်င့္ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ စိတ္ကို ၾကည့္ပါ။ အာ႐ုံကို သိတယ္၊ ခံစားတယ္၊ မွတ္သားတယ္၊ တုန့္ျပန္တယ္။ ဒါေတြဘဲ တစ္ခ်ိန္လုံးလိုလို ျဖစ္ေနတယ္။ အခိုက္အတန့္ တစ္ခုမွာ ဖ်တ္ကနဲေပၚၿပီး ဖ်တ္ကနဲ ေပ်ာက္သြားပါတယ္။ ဘာမွ မထူးဆန္းပါဘူး။ ေသေသခ်ာခ်ာ သိေလ မစြဲလန္းေလပါပဲ။ ဒီလို ကိုယ္နဲ႕စိတ္မွာ သဘာဝအတိုင္း ေပၚေနတာေတြကို သတိ ဉာဏ္နဲ႕ သိေနတာဟာ သတိပ႒ာန္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဝိပႆနာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ အခုလို ပြားမ်ားေပးရင္ ကိုယ္နဲ႕စိတ္ကို အမွန္အတိုင္း သိသြားပါတယ္။ ဒါဆို မစြဲလန္းေတာ့ပါဘူး။ အျပင္ အာ႐ုံေတြကိုလည္း မစြဲလန္းေတာ့ပါဘူး။ ေရွာင္လႊဲလို႔ မရတဲ့ အာ႐ုံေတြကို မစြဲနဲ႕ဆိုတဲ့ ဘုရား အဆုံးအမကို ကိုယ္ေတြ႕ လိုက္နာ က်င့္သုံးခ်င္တယ္ ဆိုရင္ အခုလိုဘဲ ပြားမ်ားေပးရပါမယ္။ ေဒါက္တာသစ္လြင္ Credit

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2DdEulA

မဂ်လာနံနက်ခင်းပါ ဓမ္မမိတ်ဆွေအပေါင်း သက်ရှည်ကျန်းမာ စိတ်ချမ်းသာ လိုရာဆန္ဒပြည့်ကြပါစေ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2D8UBAz

မဂ်လာနံနက်ခင်းပါ ဓမ္မမိတ်ဆွေအပေါင်း သက်ရှည်ကျန်းမာ စိတ်ချမ်းသာ လိုရာဆန္ဒပြည့်ကြပါစေ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2D8UBAz

#ဆုံရတဲ့ခါ…… ဘယ်ဘဝ ဘယ်အထုံတွေကြောင့် ခရီးတလျောက်မှာ ဆုံရတဲ့ခါ အမုန်းတွေ မဖတ်ကြလေနဲ့ အဆုံးရှိသောကြောင့် ဘဝမှာ အမုန်းမကျန်တာကောင်းတယ်။ အမုန်းဆိုတာ အသုံးပြုရန်လည်းမကောင်း အဆုံးတွက်လည်း မကောင်းရှာဘူး အပြုံးတွေနဲ့ ဆုံဆည်းကြပေါ့။ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အမှီသဟေးပြုပြီး လောကအတွက်ရော ကို့တွက်ရော လင်လတ်စေတဲ့ ကြယ်စင်ပမာ စစ်မှန်တဲ့ မေတ္တာမှန်တွေနဲ့ ခရီးလျောက်ကြပေါ့။ မကြင်သူတစ်ယောက်တွက် ရင်မှာပူဆူကာ နေရသမျှတော့ သံသရာခရီးမှာ အမုန်းတွေနဲ့ရှင်သန်နေရအုံးမယ်။ အရှင်အာစာရ ချာထီး မဟာနွယ် 2019-11-20 #ဆုံရတဲ့ခါ…… ဘယ္ဘဝ ဘယ္အထုံေတြေၾကာင့္ ခရီးတေလ်ာက္မွာ ဆုံရတဲ့ခါ အမုန္းေတြ မဖတ္ၾကေလနဲ႕ အဆုံးရွိေသာေၾကာင့္ ဘဝမွာ အမုန္းမက်န္တာေကာင္းတယ္။ အမုန္းဆိုတာ အသုံးျပဳရန္လည္းမေကာင္း အဆုံးတြက္လည္း မေကာင္းရွာဘူး အၿပဳံးေတြနဲ႕ ဆုံဆည္းၾကေပါ့။ တစ္ဦးကိုတစ္ဦး အမွီသေဟးျပဳၿပီး ေလာကအတြက္ေရာ ကို႔တြက္ေရာ လင္လတ္ေစတဲ့ ၾကယ္စင္ပမာ စစ္မွန္တဲ့ ေမတၱာမွန္ေတြနဲ႕ ခရီးေလ်ာက္ၾကေပါ့။ မၾကင္သူတစ္ေယာက္တြက္ ရင္မွာပူဆူကာ ေနရသမွ်ေတာ့ သံသရာခရီးမွာ အမုန္းေတြနဲ႕ရွင္သန္ေနရအုံးမယ္။ အရွင္အာစာရ ခ်ာထီး မဟာႏြယ္ 2019-11-20

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2quQdJN

#ဆုံရတဲ့ခါ…… ဘယ်ဘဝ ဘယ်အထုံတွေကြောင့် ခရီးတလျောက်မှာ ဆုံရတဲ့ခါ အမုန်းတွေ မဖတ်ကြလေနဲ့ အဆုံးရှိသောကြောင့် ဘဝမှာ အမုန်းမကျန်တာကောင်းတယ်။ အမုန်းဆိုတာ အသုံးပြုရန်လည်းမကောင်း အဆုံးတွက်လည်း မကောင်းရှာဘူး အပြုံးတွေနဲ့ ဆုံဆည်းကြပေါ့။ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အမှီသဟေးပြုပြီး လောကအတွက်ရော ကို့တွက်ရော လင်လတ်စေတဲ့ ကြယ်စင်ပမာ စစ်မှန်တဲ့ မေတ္တာမှန်တွေနဲ့ ခရီးလျောက်ကြပေါ့။ မကြင်သူတစ်ယောက်တွက် ရင်မှာပူဆူကာ နေရသမျှတော့ သံသရာခရီးမှာ အမုန်းတွေနဲ့ရှင်သန်နေရအုံးမယ်။ အရှင်အာစာရ ချာထီး မဟာနွယ် 2019-11-20 #ဆုံရတဲ့ခါ…… ဘယ္ဘဝ ဘယ္အထုံေတြေၾကာင့္ ခရီးတေလ်ာက္မွာ ဆုံရတဲ့ခါ အမုန္းေတြ မဖတ္ၾကေလနဲ႕ အဆုံးရွိေသာေၾကာင့္ ဘဝမွာ အမုန္းမက်န္တာေကာင္းတယ္။ အမုန္းဆိုတာ အသုံးျပဳရန္လည္းမေကာင္း အဆုံးတြက္လည္း မေကာင္းရွာဘူး အၿပဳံးေတြနဲ႕ ဆုံဆည္းၾကေပါ့။ တစ္ဦးကိုတစ္ဦး အမွီသေဟးျပဳၿပီး ေလာကအတြက္ေရာ ကို႔တြက္ေရာ လင္လတ္ေစတဲ့ ၾကယ္စင္ပမာ စစ္မွန္တဲ့ ေမတၱာမွန္ေတြနဲ႕ ခရီးေလ်ာက္ၾကေပါ့။ မၾကင္သူတစ္ေယာက္တြက္ ရင္မွာပူဆူကာ ေနရသမွ်ေတာ့ သံသရာခရီးမွာ အမုန္းေတြနဲ႕ရွင္သန္ေနရအုံးမယ္။ အရွင္အာစာရ ခ်ာထီး မဟာႏြယ္ 2019-11-20

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2quQdJN