တိုေတာင္းလွတ့ဲ ဘဝ ေလးမွာ ----- ( ၁) စိတ္ေကာင္းထားပါ။ စိတ္ေကာင္းရွိသူတိုင္းဟာ လွေနပါတယ္။ ဘာမွမပိုင္ရင္ေတာင္ ဒီတစ္ခုကိုေတာ့ ပိုင္ေအာင္ လုပ္သင့္တယ္……။ (၂) ေဒါသနဲ႔ ေဝးေဝးေနပါ..။ ေဒါသက နာက်င္ မွဳေတြေပးလို႔ပါ။ သင့္ ကိုယ္ တိုင္ ကိုေရာ ပတ္ဝန္းက်င္ ကိုေရာေပါ့။ ၁ မိနစ္ ေဒါသထြက္ ရတိုင္း စကၠန္႔ ၆ဝ စာ ေပ်ွာ္ရႊင္မႈေတြ ဆံုးရွံဳးသြားရတာကို မေမ့ပါနဲ႕။ (၃) ကိုယ္က မွန္ေနတယ္ဆုိရင္ စိတ္ဆုိးေနစရာမလိုပါ……။ တကယ္လို႔ ကိုယ့္ဘက္က မွားေနတယ္ဆုိရင္လည္း ကိုယ္က ဘာမွစိတ္ဆုိးပိုင္ခြင့္မရွိတာကို နားလည္လိုက္ပါ……။ (၄) မိသားစုဝင္ေတြအေပၚ သည္းခံျခင္းဟာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို ေဖာ္ညႊန္းတယ္...။ တျခားသူေတြအေပၚ သည္းခံျခင္းဟာ ေလးစားမႈကို ေဖာ္ညႊန္းတယ္...။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သည္းခံနိုင္ ျခင္းဟာ မိမိကိုယ္ကို ယံုၾကည္မႈ ရွိတာကိုေဖာ္ညႊန္းတယ္...။ အေျခအေနေတြကို အလိုက္သင့္ သည္းခံျခင္းဟာ ကိုယ့္ရဲ႕ ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြး အရည္အခ်င္းကို ေဖာ္ညႊန္းတယ္...။ (၅) အတိတ္အေၾကာင္းကုိ သိပ္မေတြးပါနဲ႔... ။ မ်က္ရည္ေတြပဲ က်လာရင္ ကိုယ္ပဲ ဝမ္းနည္းရမယ္ေလ…။ . အနာဂတ္အေၾကာင္းကို သိပ္မေတြးပါနဲ႔..။ စုိးရိမ္ေၾကာက္ရြ႔ံမႈေတြ အားငယ္မွဳေတြ ကသင့္ကို ႏွိပ္စက္လာလိမ့္မယ္။ ပစၥဳပၸန္ လက္ရွိအခ်ိန္မွာ အေကာင္းဆံုးစိတ္ထား အေကာင္းဆံုးအလုပ္ေတြနဲ႕ ေနထုိင္ပါ... ။ ေကာင္းခ်ီးၾသဘာေတြ ဆိုက္ေရာက္လာပါလိမ့္မယ္...။ ဒါက လက္ေဆာင္မြန္ ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္...။ (၆) ဘဝရဲ႕ စမ္းသပ္ခ်က္တုိင္းက ပိုမိုေကာင္းမြန္လာေစသလို ပုိျပီးခါးသီးသြားေစႏုိင္တာလည္း ရွိတတ္တာကို ေမ့မထားပါနဲဲဲ႕ ။ ႀကံဳေတြ႔ရတဲ့ ျပႆနာတိုင္းဟာ အေတြ႕အၾကံဳေကာင္းကို တည္ေဆာက္ေပးနိုင္ သလို အမွားအျဖစ္လည္း သင့္ ကို ခ်ိဳးဖ်က္ႏုိင္ ပါတယ္...။ ဒူးေထာက္မလား ဆက္ေလ်ွာက္မလား ဆုိတာကေတာ့ သင့္ေရြးခ်ယ္မႈအေပၚမွာပဲ မူတည္ေနပါတယ္...။ (၇) လွေသာတဲ့အရာတုိင္းဟာ အၿမဲတမ္းမေကာင္းနိုင္ေပမယ့္ ေကာင္းတဲ့အရာတိုင္းကေတာ့ အျမဲတမ္းလွေနပါတယ္...။ ေျပာရရင္ လွတာထက္ ေကာင္းတာကို ဦးစားေပးဖို႕ပါ။ (၈) ေပ်ာ္ရႊင္မႈဟာ သင့္ကိုခ်စ္ဖြယ္ေသာ အရာေတြကို ယူေဆာင္ေပးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ .. အၿမဲေပ်ာ္ရႊင္ေနရေအာင္ တတ္ႏုိင္သမွ် ႀကိဳးစားသင့္တယ္...။ အနည္းဆံုးေတာ့…… ျပံဳးလိုက္ပါ။ Credit _ Original uploder.

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2oqjKCN

“ဖိနပ္လွဴရက်ဳိး” •••••••••••••••••••••••• ေရွးအခါက ဒီဗာရာဏသီျပည္ဟာ “ေမာဠိနီ”မည္ခဲ့တယ္။ ေမာဠိနီၿမိဳ႕မွာ ျဗဟၼဒတၱမင္း အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့အခါ “သခၤ”မည္တဲ့ ပုဏၰားဟာ ႂကြယ္ဝတယ္။ စည္းစိမ္ဥစၥာ ေပါမ်ားတယ္။ အသံုးအေဆာင္၊ ဥစၥာ၊စပါး၊ ေရႊေငြ ေပါမ်ားတယ္။ ၿမိဳ႕တံခါး (၄) ခု၊ ၿမိဳ႕လယ္၊ ေနရာအိမ္၊တံခါးဆိုတဲ့ (၆) ေနရာမွာ အလွဴမ႑ပ္ (၆) ခု ေဆာက္လုပ္ခိုင္းတယ္။ ေန႔တိုင္း (၆) သိန္း စြန္႔လႊတ္ကာ ဆင္းရဲသား၊ ခရီးသြားေတြအား အႀကီးအက်ယ္ လွဴတယ္။ သခၤကတစ္ေန႔မွာ “ငါဟာ အိမ္က ဥစၥာကုန္ရင္ မေပးႏုိင္ လတၱံ႕။ဥစၥာမကုန္မီမွာပဲ ေလွနဲ႔ သုဝဏၰဘူမိကို သြားၿပီး ဥစၥာကို ေဆာင္ယူအံ့” လုိ႔ၾကံတယ္။ သခၤ က ေလွကို ဖြဲ႕ေစၿပီး ဘ႑ာနဲ႔ ျပည့္ေစကာ သား၊ သမီး၊ ဇနီးကို ေခၚၿပီး “ငါလာတဲ့အထိ ငါ့ဒါနကို မျဖတ္ေတာက္ဘဲ ဆက္လက္ ျဖစ္ေစၾကပါ” လုိ႔ေျပာတယ္။ ကြၽန္၊ အလုပ္သမားေတြ ျခံရံၿပီး ထီးကို ယူကာ ဖိနပ္စီးၿပီး ေန႔လယ္အခ်ိန္မွာ ပဋနရြာကို ေရွ႕ရွဳၿပီး သြားတယ္။ ❖အဲဒီခဏမွာ ဂႏၶမာဒနေတာင္ကာ ပေစၥကဗုဒၶါတစ္ပါးက ဆင္ျခင္ၿပီး ဥစၥာေဆာင္ယူဖုိ႔သြားတဲ့ အဲဒီသခၤကုိ ျမင္ၿပီး “ေယာက္်ားျမတ္ဟာ ဥစၥာကို ေဆာင္ယူဖုိ႔ သြားတယ္။ သူ႔မွာ သမုဒၵရာထဲ အႏၲရာယ္ျဖစ္ေလမလား၊ မျဖစ္ဘူးလား” လုိ႔ ဆင္ျခင္ၿပီး “ျဖစ္လတၱံ႕” လုိ႔ သိတယ္။ “ဒီေယာက္်ားျမတ္ဟာ ငါ့ကို ျမင္ကာ ထီးနဲ႔ ဖိနပ္ကို ငါ့အား လွဴၿပီး ဖိနပ္လွဴတဲ့အက်ဳိးဆက္ေၾကာင့္ သမုဒၵရာမွာ ေလွကြဲတဲ့အခါ ေထာက္တည္ရာကို ရလိမ့္မယ္။ ငါဟာသူ႔အား ခ်ီးေျမႇာက္မယ္” လုိ႔ ၾကံၿပီး ေကာင္းကင္ခရီးနဲ႔ လာကာ သခၤရဲ႕အနီးမွာ သက္ဆင္းတယ္။ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ ေလ၊ ေနပူမွာ မီးက်ီးခဲအခင္းနဲ႔ တူတဲ့ သဲပူကို နင္းရင္း သခၤဆီကို ေရွ႕ရွဳႂကြလာတယ္။ သခၤ က ပေစၥကဗုဒၶါကို ျမင္တယ္ဆိုရင္ပဲ ငါ့ထံ ေကာင္းမွဳမ်ဳိးေစ့ကို စိုက္ပ်ဳိးႀကဲခ်ရာ လယ္ယာေျမေကာင္းဟာ လာေနတယ္။ ဒီေန႔ ငါ ဟာ ဒီလယ္ယာေျမေကာင္းမွာ ဒါနမ်ဳိးေစ့ကို စိုက္ပ်ဳိးသင့္တယ္”လုိ႔ ေက်နပ္စိတ္နဲ႔ လ်င္ျမန္စြာ ပေစၥကဗုဒၶါထံ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီး ရွိခိုးတယ္။ “အရွင္ဘုရား၊ တပည့္ေတာ္အား ခ်ီးေျမႇာက္ဖုိ႔ရာ အနည္းငယ္ လမ္းမွ ဖဲခြာၿပီး ဒီသစ္ပင္ေအာက္ကို ခ်ဥ္းကပ္ေတာ္မူပါ”လုိ႔ ေလွ်ာက္တယ္။ ပေစၥကဗုဒၶါက သစ္ပင္ေအာက္ကို ခ်ဥ္းကပ္တဲ့အခါ သစ္ပင္ေအာက္မွာ သဲကို ျမင့္တက္ေစၿပီး အေပၚရံုအဝတ္ကို ခင္းကာ ပေစၥကဗုဒၶါကို ထိုင္ေစၿပီး ရွိခိုးတယ္။ အေမႊးအႀကိဳင္ထံုထားတဲ့ ေရစစ္နဲ႔ စစ္ထားတဲ့ေရနဲ႔ ေျခေထာက္ေတြကို ေဆးေပးတယ္။ နံ႔သာဆီနဲ႔ လိမ္းက်ံေပးတယ္။ သူ႔ဖိနပ္ကို ခြၽတ္ၿပီး ခါကာ နံ႔သာဆီနဲ႔ လိမ္းက်ံၿပီး ပေစၥကဗုဒၶါရဲ့ ေျခေတြမွာ စြပ္ေပးတယ္။ “အရွင္ဘုရား၊ ဒီဖိနပ္ေတြကို စီးၿပီး ထီးကို ေခါင္းေပၚ ေဆာင္းကာသြားပါ”လုိ႔ ေလွ်ာက္ၿပီး “ထီး၊ဖိနပ္” ကို လွဴတယ္။ ပေစၥကဗုဒၶါက သခၤအား ခ်ီးေျမႇာက္ဖုိ႔ရာ အဲဒီ ထီး၊ဖိနပ္ကို ယူၿပီး ၾကည္ညိမွဳတုိးပြါးေစဖုိ႔ရာ သခၤၾကည့္ရွဳေနတုန္းမွာပဲ ပ်ံတက္ၿပီး ဂႏၶမာဒနေတာင္ကိုပဲ ျပန္ႂကြသြားပါတယ္။ ဘုရားေလာင္းျဖစ္တဲ့သခၤကလည္း ပေစၥကဗုဒၶါကို ျမင္ၿပီး အလြန္အကဲ ၾကည္ညိဳစိတ္ျဖစ္လုိ႔ ပဋနကို သြားကာ ေလွကို တက္စီးတယ္။ ဘုရားေလာင္းဟာ သမုဒၵရာႀကီးကို သြားတဲ့အခါ (၇) ရက္ေျမာက္မွာ ေလွက ေပါက္တယ္။ ေရကို ခပ္မထုတ္ႏုိင္ၾကေတာ့။ လူအမ်ားက ေသရမွာကို ေၾကာက္ၿပီး မိမိ မိမိရဲ႕နတ္ေတြကို ရွိခိုးၿပီး၊ အႀကီးအက်ယ္ ေအာ္ဟစ္ၾကတယ္။ ဘုရားေလာင္းက အလုပ္အေကြၽးတစ္ေယာက္ကို ေခၚၿပီး တစ္ကိုယ္လံုးကို ဆီနဲ႔ လိမ္းက်ံကာေတာထာပတ္နဲ႔အတူ သၾကားမွဳန္႔ကို အလိုရွိသေလာက္ စားတယ္။ အလုပ္အေကြၽးကိုလည္း အစားခိုင္းၿပီး အလုပ္အေကြၽးနဲ႔အတူ လင္းယဥ္တိုင္ထိပ္ကို တက္တယ္။ “ဒီအရပ္မွာ ငါတုိ႔ရဲ႕ၿမိဳ႕ရွိတယ္”လုိ႔ ေနရာကို သတ္မွတ္ၿပီး ငါး၊ လိပ္ အႏၲရာယ္မွ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလြတ္ေစကာ အလုပ္အေကြၽးနဲ႔အတူ တစ္ဥသဘေလာက္ကို ေက်ာ္လြန္ၿပီး က်တယ္။ လူအမ်ားဟာ ေသေက် ပ်က္စီးၾကတယ္။ ဘုရားေလာင္းကေတာ့ အလုပ္အေကြၽးနဲ႔အတူ သမုဒၵရာကို ကူးခတ္ဖုိ႔ ႀကိဳးစားတယ္။ ဘုရားေလာင္း ကူးခတ္ေနတုန္းမွာပဲ (၇) ရက္ေျမာက္ ေရာက္လာတယ္။ ဘုရားေလာင္းဟာ အဲဒီအခ်ိန္မွာလည္း ဆားငန္ရည္နဲ႔ပါးစပ္ကို ေဆးေၾကာကာ ဥပုသ္ေစာင့္ထိန္းတာပါပဲ။ အဲဒီအခါ ေလာကေစာင့္ နတ္မင္းႀကီး (၄) ေယာက္က “မဏိေမခလာ” မည္တဲ့ နတ္သမီးကို “သမုဒၵရာထဲမွာ ေလွကြဲတဲ့အခါ ရတနာ သံုးပါးကို ဆည္းကပ္ကိုးကြယ္တဲ့ သီလျပည့္စံုတဲ့ လူေတြ၊ မိဘကို လုပ္ေကြၽးတဲ့လူေတြ ဒုကၡေရာက္ရင္ အဲဒီလူေတြကို ေစာင့္ေရွာက္ပါ” လုိ႔ ေျပာကာ သမုဒၵရာမွာ ေစာင့္ေရွာက္ဖုိ႔ ထားေပးတယ္။ မဏိေမခလာက သူ႔အစိုးရမႈနဲ႔ (၇) ရက္ပတ္လံုး ခံစားၿပီး ေမ့ေလ်ာ့ကာ (၇)ရက္ေျမာက္ မွာ သမုဒၵရာကို ၾကည့္တဲ့အခါ သီလအက်င့္နဲ႔ျပည့္စံုတဲ့ သခၤပုဏၰားကို ျမင္တယ္။ “ဒီသခၤပုဏၰား သမုဒၵရာထဲ က်ေနတာ (၇) ရက္ေျမာက္ ေရာက္ေနၿပီ။ သူ ေသခဲ့ရင္ ငါ့မွာ အလြန္ကဲ့ရဲ့စရာ ျဖစ္လိမ့္မယ္” လုိ႔ ေတြးကာ စိတ္တုန္လွဳပ္သြားတယ္။ ေရႊခြက္တစ္ခြက္ကို အရသာေကာင္း အမ်ဳိးမ်ဳိး ပါတဲ့ စားဖြယ္နဲ႔ ျပည့္ေစၿပီး၊ေလလိုအဟုန္နဲ႔ အဲဒီအရပ္ကို သြားကာ သခၤပုဏၰားရဲ႕ ေရွ႕မွာ ေကာင္းကင္ေပၚ ရပ္ၿပီး “ပုဏၰား၊ သင္ ဟာ (၇) ရက္ပတ္လံုး အစာမစားဘဲ ေနတယ္။ ဒီနတ္ ေဘာဇဥ္ကို စားပါ” လုိ႔ေျပာတယ္။ ❖သခၤပုဏၰားက “မဏိေမခလာ” ကို ၾကည့္ၿပီး “သင့္ရဲ႕ထမင္းကို ဖယ္ရွားလိုက္ပါ။ ငါဟာဥပုသ္သည္ ျဖစ္ပါတယ္” လုိ႔ ေျပာတယ္။ အဲဒီအခါ သခၤရဲ႕ အလုပ္အေကြၽးက ေနာက္က လာတဲ့အခါ နတ္သမီးကို မျမင္ရဘဲ အသံကိုသာၾကားရလုိ႔ “ဒီပုဏၰားဟာ ပကတိသိမ္ေမြ႕သူ ျဖစ္တယ္။ (၇) ရက္ပတ္လံုး အစာမစားရတဲ့အတြက္ ဆင္းရဲၿပီး ေသရမွာေၾကာက္လုိ႔ ေယာင္ယမ္း ေျပာပံုရတယ္။ သူ႔ကို ႏွစ္သိမ့္စကား ေျပာမယ္”လုိ႔ ၾကံကာ ေအာက္ပါစကားကို ေျပာပါတယ္။ “သခၤ၊ သင္ဟာ တရားရွိတဲ့ သမဏ၊ ျဗာဟၼဏေတြထံမွ တရားကို လည္း နာထားတယ္။ သင္ဟာသုတမ်ားသူျဖစ္တယ္။ သင္ဟာသမဏ၊ ျဗာဟၼဏေတြကိုလည္း ကိုယ္တိုင္ဖူးေတြ႕သူ ျဖစ္တယ္။ ဒါေပမဲ့စကား ေျပာမယ့္သူတစ္ေယာက္မွ်မရွိလုိ႔ စကားေျပာရမယ့္ေနရာ မဟုတ္ရာမွာ “ငါဟာဥပုသ္သည္ပါ”လုိ႔ ေယာင္ယမ္းေျပာေနတယ္။ ငါမွတစ္ပါး စကား တံု႔ျပန္မယ့္သူ မရွိပါဘဲ ဒီလို ဘာေၾကာင့္ ေယာင္ယမ္းေျပာဆိုေနသလဲ” သခၤက အလုပ္အေကြၽးရဲ႕ စကားကို ၾကားရၿပီး “သခၤမွာ နတ္ထင္ရွားပံုမေပၚဘူး”လုိ႔ ေတြးၿပီး “မိတ္ေဆြ၊ ငါဟာ ေသရမွာမေၾကာက္ပါ။ ငါ့မွာ အျခားသူ စကားတံု႔ျပန္သူ ရွိပါတယ္” လုိ႔ ေျပာၿပီး ေအာက္ပါ စကားကို ေျပာပါတယ္။ “မ်က္ႏွာတင့္တယ္ျပီး ရုပ္ရည္လွပတဲ့ ေရႊအဆင္တန္ဆာ ေတြကို ဝတ္ဆင္ထားတဲ့ သဒၶါ၊ ေက်နပ္စိတ္ရွိတဲ့ နတ္သမီးက ငါ့ကိုထမင္းစားပါလုိ႔ ေျပာတယ္။ အဲဒီနတ္သမီးကို ငါက ဥပုသ္သည္မုိ႔ မစားဘူးလုိ႔ ေျပာတယ္။ ေယာင္ယမ္းေျပာတာ မဟုတ္ပါ။” အလုပ္အေကြၽးက သခၤအား ေအာက္ပါစကားကို ေျပာပါတယ္။ “ပုဏၰား၊ ဒီလိုနတ္သမီးကို ျမင္ၿပီး ကိုယ့္ရဲ႕ ခ်မ္းသာကို ေတာင့္တ တဲ့ပညာရွိေယာက္်ားဟာ “ငါတုိ႔မွာ ခ်မ္းသာျဖစ္မလား၊ မျဖစ္ဘူးလား” လုိ႔ ေမးသင့္ပါတယ္။ သင္ဟာ ေရမွ ထမယ့္ အျခင္းအရာကို ျပပါ။ နတ္သမီးကို လက္အုပ္ခ်ီကာ သင္ဟာ နတ္သမီးလား။ ဒါမွမဟုတ္ တန္ခိုးႀကီးတဲ့ လူမိန္းမလား” လုိ႔ ေမးပါ။” ဘုရားေလာင္း သခၤပုဏၰားက “သူဟာ သင့္တဲ့ စကားကို ေျပာတယ္” လုိ႔ ေတြးၿပီး နတ္သမီးကို ေမးလိုလုိ႔ ေအာက္ပါ စကားကို ေျပာပါတယ္ “တန္ခိုးႀကီးတဲ့ အမ်ဳိးသမီး၊ သင္က ငါ့ကို ခ်စ္မ်က္လံုးေတြနဲ႔ ခ်မ္းသာစြာၾကည့္ေနတယ္။ ငါ့ကို ထမင္းစားပါလုိ႔ ေျပာေနတယ္။ သင့္ ကို ငါေမးပါတယ္။ သင္ဟာ နတ္သမီးလား၊ ဒါမွမဟုတ္တန္ခိုးႀကီးတဲ့ လူမိန္းမလား။" အဲဒီကေနာက္ နတ္သမီးက ေအာက္ပါစကားေတြကို ေျပာပါတယ္။“သခၤ၊ငါဟာ တန္ခိုးႀကီးတဲ့ နတ္သမီးပါ။ ဒီသမုဒၵရာအလယ္ကို လာတဲ့ ငါဟာ သင့္ကို သနားလုိ႔ လာတယ္။ မုန္းလုိ႔ မဟုတ္ဘူး။ သင့္ အက်ဳိးငွာသာ ဒီကို လာျခင္း ျဖစ္တယ္။” “သခၤ၊ ဒီမဟာသမုဒၵရာမွာ ထမင္း အေဖ်ာ္၊ အိပ္ရာ၊ ေနရာ၊ ယာဥ္ အမ်ဳိးေပါင္းမ်ားစြာ ရွိတယ္။ အဲဒီအရာအားလံုးကို ငါက သင့္အား အပိုင္ ေပးပါတယ္။ လိုခ်င္တာ အျခားအရာ အားလံုးကိုလည္း သင့္အား ေပးပါတယ္။” အဲဒီစကားကို ၾကားရၿပီး ဘုရားေလာင္းက “ဒီနတ္သမီးဟာ သမုဒၵရာေရျပင္မွာ ငါ့အား ဒါလည္း ေပးတယ္။ ဒါလည္း ေပးတယ္လုိ႔ ေျပာတယ္။ နတ္သမီးက ငါလုပ္ခဲ့တဲ့ ေကာင္းမႈကံေၾကာင့္ ေပးလိုတာလား၊ ဒါမွမဟုတ္ သူ႔အစြမ္းေၾကာင့္ ေပးလိုတာလား၊သူ႔ကိုေမးဦးမယ္” လုိ႔ ၾကံၿပီး ေမးလိုလုိ႔ ေအာက္ပါစကားကို ေျပာပါတယ္။ “ကိုယ္အေနအထား လွ၊ ေပါင္လကၡဏာ လွ၊ မ်က္ခံုး လွတဲ့ နတ္သမီး၊ သင္ဟာ ငါ့ရဲ႕အလွဴေပးမႈ၊ ဧည့္ဝတ္ေကြၽးေမြးမွဳ ဒီကုသိုလ္ကံရဲ႕ အက်ဳိးကား ဒါပဲ။ ဒီကုသိုလ္ကံရဲ႕အက်ဳိးက ဒါပဲ”လုိ႔ေျပာျပႏုိင္သလား။ ေထာက္တည္ရာ မရွိတဲ့ သမုဒၵရာမွာ ေထာက္တည္ရာ ရေနတာဟာ ငါ့ရဲ႕ဘယ္ကုသိုလ္ကံ အက်ဳိးပါလဲ။” အဲဒီစကားကို ၾကားရၿပီး နတ္သမီးက “ဒီပုဏၰားဟာ သူျပဳခဲ့တဲ့ ကုသိုလ္ကံကို မသိဘူးလုိ႔ ထင္မွတ္ကာ ေမးတယ္ ထင္တယ္။ အခု သူ႔အား ငါ ေျပာျပမယ္”လုိ႔ၾကံၿပီး ေအာက္ပါစကားကို ေျပာပါတယ္။ “သခၤပုဏၰား၊ သင္ဟာ ေနပူပူ လမ္းခရီးမွာ ေျခေထာက္မွာ သဲပူေတြက ပူေလာင္ခံရၿပီး ေရဆာေလာင္ပင္ပန္းေနတဲ့ ပေစၥကဗုဒၶါ တစ္ပါးကို ဖိနပ္ေတြ လွဴခဲ့ပါတယ္။ သင့္ရဲ့ အဲဒီအလွဴက သင့္အလိုအားလံုးကို ေပးေနပါတယ္။” အဲဒီစကားကို ၾကားရၿပီး ဘုရားေလာင္းက “ငါလွဴခဲ့တဲ့ ဖိနပ္အလွဴက ဒီလို ေထာက္တည္ရာ မရွိတဲ့ မဟာသမုဒၵရာမွာေတာင္ ငါ့အလို အားလံုးကို ေပးတယ္။ ငါ့ရဲ့ ပေစၥကဗုဒၶါအား လွဴရတဲ့အလွဴက ဪ ေကာင္းစြာလွဴရာ ေရာက္ပါေပစြ” လုိ႔ အားရဝမ္းသာကာ ေအာက္ပါ စကားကို ေျပာပါတယ္။ “နတ္သမီး၊ ဒီလိုဆိုရင္ ငါ့အတြက္ေလွတစ္စင္း ဖန္ဆင္းေပးပါ။ အဲဒီေလွဟာ ေကာင္းစြာ ခ်ဳပ္စပ္ထားတဲ့ ျပဥ္ျပားမ်ားစြာ ပါပါေစ။ ေရ မယိုပါေစနဲ႔။ေကာင္းစြာ ယူသြားတဲ့ ေလနဲ႔ယွဥ္ပါေစ။နတ္ေလွမွ တစ္ပါး အျခားယာဥ္ သြားစရာေျမ ဒီသမုဒၵရာမွာ မရွိ။ အဲဒီနတ္ေလွနဲ႔ ငါ့ကို ဒီေန႔ပဲ ေမာဠိနီၿမိဳ႕ကို အေရာက္ပုိ႔ပါ။” နတ္သမီးက သခၤရဲ႕စကားကို ၾကားရၿပီး ဝမ္းသာေက်နပ္ကာ ရတနာ (၇) ပါးနဲ႔ ၿပီးတဲ့ ေလွကို ဖန္ဆင္းတယ္။ အဲဒီေလွက အလ်ား (၈) ဥသဘ၊ အနံ (၄) ဥသဘ၊ အနက္တာ (၂၀) ရွိတယ္။ အဲဒီေလွရဲ့ လင္းယဥ္တိုင္ေတြက ပတၱျမားညိဳနဲ႔ ၿပီးတယ္။ ႀကိဳးေတြက ေရႊနဲ႔ ၿပီးတယ္။ ရြက္ေတြက ေငြေတြနဲ႔ၿပီးတယ္။ တက္မထိုးဝါးေတြက ေရႊနဲ႔ ၿပီးတယ္။ နတ္သမီးက အဲဒီေလွကို ရတနာ (၇) ပါးနဲ႔ ျပည့္ေစၿပီး သခၤ ပုဏၰားကို ေပြ႕ဖက္ကာတန္ဆာ ဆင္ထားတဲ့ ေလွေပၚတင္တယ္။ သခၤရဲ႕ အလုပ္အေကြၽးကိုေတာ့ မၾကည့္။ သခၤပုဏၰားက သူလုပ္ခဲ့တဲ့ ေကာင္းမႈ မွ အလုပ္အေကြၽးအား အမွ်ေပးေဝတယ္။ အလုပ္အေကြၽးက သာဓုေခၚတယ္။ အဲဒီအခါ နတ္သမီးက အဲဒီအလုပ္အေကြၽးကိုလည္း ေပြ႕ဖက္ၿပီး ေလွေပၚတင္လိုက္တယ္။ အဲဒီအခါ အဲဒီေလွကို ေမာဠိနီၿမိဳ႕ကို ပုိ႔ၿပီး၊ ပုဏၰားအိမ္မွာ ဥစၥာကို တည္ေစကာ သူ႔ေနရာကိုပဲ ျပန္သြားပါတယ္။ ❖နတ္သမီးက “ဥပၸလဝဏ္အေလာင္း”၊ ❖အလုပ္အေကြၽးက “အာနႏၵာအေလာင္း”၊ ❖သခၤ က “ဘုရားေလာင္း” ျဖစ္ပါတယ္။ (ဇာတ္၊ ႒ ၊ စ၊ ၁၆) ထီး၊ဖိနပ္ လွဴရက်ဳိးက ႀကီးမားလွပါတယ္။ အမွ်ေဝ၊သာဓုေခၚမႈရဲ႕ အက်ဳိးက ခ်က္ခ်င္းပဲ သိသာေပၚလြင္လွပါတယ္။ သူတစ္ပါးေတြရဲ့ ကုသိုလ္လုပ္ငန္းေတြကို ဝမ္းေျမာက္စြာ သာဓုေခၚသင့္ၾကပါတယ္။ ၁။ ဖိနပ္လွဴသူ ၊ ေရနစ္မူ၊ ကူသူ ေတြ႕ရသည္။ ၂။ ေမခလာကား၊ သခၤအား ၊ ေပြ႕ထားေလွတင္သည္။ ၃။ သမုဒၵရာမွာ၊သခၤဟာ၊ဘဃာ ေဝးခဲ့သည္။ ၄။ အမွ်ေဝေသာ္၊သာဓုေခၚ၊ ေလွေပၚတင္လိုက္သည္။ ၅။ သူ႔ကုသိုလ္မႈ၊ ေခၚသာဓု၊ ျပဳကို ျပဳသင့္သည္။ -【စာရုိက္ပူေဇာ္သူ - Admin Team of Young Buddhist Association】 -【သာမေဏေက်ာ္ဆရာေတာ္ ဦးဓမၼိကာလကၤာရာဘိဝံသ- သာမေဏေက်ာ္မဟာဂႏၶာရံုေက်ာင္းတုိက္】 Credit-Young Buddhist Association

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2nBciEw

ေၾကာက္စရာ သံသရာ 🌷🌷🌷🌷🌷🌷 အေျပာက်ယ္လွတဲ့ ပင္လယ္ျပင္ၾကီးကို ေငးၾကည့္ျပီးေတာ့ ဘုရားေဟာ တရားႏွစ္ပုဒ္ကို ေတြးမိျပီး သတိ သံေဝဂ ျဖစ္မိပါတယ္ မ်ားျပားလွတဲ့ ပင္လယ္ၾကီးထဲက ေရေတြဟာ သမုဒၵရာထဲကို ေပါင္းစံုျပီးစီးဝင္တယ္ တဲ့ ဘုရားရွင္ ေဟာထားတဲ့တရားေတာ္ေတြထဲက သမုဒၵရာနဲ ့ဆိုတဲ့စကားလံုးနဲ ့ပါတ္သတ္ျပီး သတိ သံေဝဂ ျဖစ္မိတာပါ တပုဒ္က ခ်စ္သားတို ့ ငါဘုရားရွင္ ဘုရားျဖစ္ဖို ့ ပါရမီျဖည့္တဲ့အခါ လွဴခဲ့တဲ့ အေသြးေတာ္ေတြဟာ သမုဒၵရာ ေလးစင္းထဲက ေရထက္ မ်ားတယ္ တဲ့ အို သံေဝဂ ရစရာ ေကာင္းလိုက္ပါဘိ ဒီေလာက္မ်ားျပားလွတဲ့ အေသြးေတာ္ေတြ လွဴျပီးမွ ဘုရားျဖစ္သတဲ့ ဒါက သမုဒၵရာနဲ ့ပါတ္သတ္တဲ့ တရားတပုဒ္ပါ ေနာက္တပုဒ္က ခ်စ္သားတို ့ ဂဂၤါ ျမစ္တို ့ အစိရ ဝတီ ျမစ္တို ့ စတဲ့ ျမစ္ၾကီးေလးသြယ္ထဲက ေရေတြဟာ သမုဒၵရာထဲမွာ ေပါင္းစံုမိၾကတယ္ ခ်စ္သားတို ့ အဲဒီ ပင္လယ္သမုဒၵရာထဲကို ေပါင္းစံုသြားတဲ့ ေရေတြကို ဒါကေတာ့ ဂဂၤါျမစ္ေရ ဒါကေတာ့ အစိရဝတီ ျမစ္ေရဆိုျပီး ျပန္ခြဲထုတ္ဖို ့ လြယ္ပါ့မလား ဆိုျပီး ရဟန္းေတာ္ေတြကိုေမးတဲ့အခါ ရဟန္းေတာ္မ်ားက အရွင္ဘုရား မလြယ္ကူပါဘူးလို ့ ေလွ်ာက္တယ္ အဲဒီအခါ ဗုဒၶက ခ်စ္သားတို ့ အဲဒီေရေတြကုိ ျပန္ခြဲထုတ္ဖို ့က လြယ္ပါေသးတယ္ သတၲဝါေတြမွာ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ဒါက ေလဘစိတ္ ဒါက ေဒါသစိတ္ ဒါက ေမာဟစိတ္ ဆိုျပီး နာမည္တပ္ေပးဖို ့က အဲဒီေရကို ခြဲထုတ္ရတာထက္ ပိုျပီးခတ္တယ္ ခ်စ္သားတို ့ သမၼာသမၺဳဒၶဘုရားရွင္တို ့ ပြင့္ထြန္း ေပၚေပါက္မွသာ သိရတယ္ ဆိုျပီး မိန္ ့ပါတယ္ ေၾသာ္ - - - - - အခု လက္ရွိ ဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္ခြင့္ရွိေနတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို ့တေတြဟာ ဘုရား ရွင္ နဲ ့ၾကံဳေတြ ့ေနရတာေရာ ဘုရားရွင္ရဲ့တရားေတာ္ေတြထဲက ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟာ ဆိုတဲ့ မိမိမွာျဖစ္ေနတဲ့ဟစိတ္ေတြကို မွန္မွန္ကန္ကန္ သိခြင့္ရတာေရာ အဲဒီအခြင့္အေရးႏွစ္ခုလံုးကို ရ ရွိေနၾကတာဆိုတာ ေပါ့ေသးေသး ပါရမီ မဟုတ္သလို ဒီသာသနာနဲ ့လြဲသြားရင္ ေနာင္ကို ၾကံဳဖို ့ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္နိ ုင္ေတာ့ဘူး ဆိုတာကို ပင္လယ္ျပင္ၾကီးကို ၾကည့္ျပီး သံေဝဂ ရ မိပါေတာ့တယ္ ဦးျမင့္ခိုင္

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2ocxYHh

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2mCLQdL

ေၾကာက္စရာ သံသရာ 🌷🌷🌷🌷🌷🌷 အေျပာက်ယ္လွတဲ့ ပင္လယ္ျပင္ၾကီးကို ေငးၾကည့္ျပီးေတာ့ ဘုရားေဟာ တရားႏွစ္ပုဒ္ကို ေတြးမိျပီး သတိ သံေဝဂ ျဖစ္မိပါတယ္ မ်ားျပားလွတဲ့ ပင္လယ္ၾကီးထဲက ေရေတြဟာ သမုဒၵရာထဲကို ေပါင္းစံုျပီးစီးဝင္တယ္ တဲ့ ဘုရားရွင္ ေဟာထားတဲ့တရားေတာ္ေတြထဲက သမုဒၵရာနဲ ့ဆိုတဲ့စကားလံုးနဲ ့ပါတ္သတ္ျပီး သတိ သံေဝဂ ျဖစ္မိတာပါ တပုဒ္က ခ်စ္သားတို ့ ငါဘုရားရွင္ ဘုရားျဖစ္ဖို ့ ပါရမီျဖည့္တဲ့အခါ လွဴခဲ့တဲ့ အေသြးေတာ္ေတြဟာ သမုဒၵရာ ေလးစင္းထဲက ေရထက္ မ်ားတယ္ တဲ့ အို သံေဝဂ ရစရာ ေကာင္းလိုက္ပါဘိ ဒီေလာက္မ်ားျပားလွတဲ့ အေသြးေတာ္ေတြ လွဴျပီးမွ ဘုရားျဖစ္သတဲ့ ဒါက သမုဒၵရာနဲ ့ပါတ္သတ္တဲ့ တရားတပုဒ္ပါ ေနာက္တပုဒ္က ခ်စ္သားတို ့ ဂဂၤါ ျမစ္တို ့ အစိရ ဝတီ ျမစ္တို ့ စတဲ့ ျမစ္ၾကီးေလးသြယ္ထဲက ေရေတြဟာ သမုဒၵရာထဲမွာ ေပါင္းစံုမိၾကတယ္ ခ်စ္သားတို ့ အဲဒီ ပင္လယ္သမုဒၵရာထဲကို ေပါင္းစံုသြားတဲ့ ေရေတြကို ဒါကေတာ့ ဂဂၤါျမစ္ေရ ဒါကေတာ့ အစိရဝတီ ျမစ္ေရဆိုျပီး ျပန္ခြဲထုတ္ဖို ့ လြယ္ပါ့မလား ဆိုျပီး ရဟန္းေတာ္ေတြကိုေမးတဲ့အခါ ရဟန္းေတာ္မ်ားက အရွင္ဘုရား မလြယ္ကူပါဘူးလို ့ ေလွ်ာက္တယ္ အဲဒီအခါ ဗုဒၶက ခ်စ္သားတို ့ အဲဒီေရေတြကုိ ျပန္ခြဲထုတ္ဖို ့က လြယ္ပါေသးတယ္ သတၲဝါေတြမွာ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ဒါက ေလဘစိတ္ ဒါက ေဒါသစိတ္ ဒါက ေမာဟစိတ္ ဆိုျပီး နာမည္တပ္ေပးဖို ့က အဲဒီေရကို ခြဲထုတ္ရတာထက္ ပိုျပီးခတ္တယ္ ခ်စ္သားတို ့ သမၼာသမၺဳဒၶဘုရားရွင္တို ့ ပြင့္ထြန္း ေပၚေပါက္မွသာ သိရတယ္ ဆိုျပီး မိန္ ့ပါတယ္ ေၾသာ္ - - - - - အခု လက္ရွိ ဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္ခြင့္ရွိေနတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို ့တေတြဟာ ဘုရား ရွင္ နဲ ့ၾကံဳေတြ ့ေနရတာေရာ ဘုရားရွင္ရဲ့တရားေတာ္ေတြထဲက ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟာ ဆိုတဲ့ မိမိမွာျဖစ္ေနတဲ့ဟစိတ္ေတြကို မွန္မွန္ကန္ကန္ သိခြင့္ရတာေရာ အဲဒီအခြင့္အေရးႏွစ္ခုလံုးကို ရ ရွိေနၾကတာဆိုတာ ေပါ့ေသးေသး ပါရမီ မဟုတ္သလို ဒီသာသနာနဲ ့လြဲသြားရင္ ေနာင္ကို ၾကံဳဖို ့ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္နိ ုင္ေတာ့ဘူး ဆိုတာကို ပင္လယ္ျပင္ၾကီးကို ၾကည့္ျပီး သံေဝဂ ရ မိပါေတာ့တယ္ ဦးျမင့္ခိုင္

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2ocxYHh

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2mCLQdL

သုဘလုလင္ေမးေသာေမးခြန္း(၁၄)ခု ************************** သုဘလုလင္အေမး၁။ လူခ်င္းတူပါလ်က္အခ်ိဳ ့မွာ အသက္တိုျပီး ၂။အခ်ိဳ့မွာအသက္ရွည္ရသနည္း။ ျမတ္ဗုဒၶအေျဖ၁။ အခ်ိဳ႕မွာအသက္တိုရျခင္း ဤေလာက၌အခ်ိဳ႕ေသာေယာကၤ်ားမိန္းမတို႔သည္ သတၱ၀ါတို႔ကိုသနားၾကင္နာျခင္းကင္းမဲ့လ်က္ သူတစ္ပါးအသက္ကိုရက္ရက္စက္စက္ သတ္ျဖတ္ေလ့႐ွိသည္။ထိုသူတို႔သည္ေသေသာအခါ ငရဲသို႔က်ေရာက္ရသည္။ေ႐ွးကုသိုလ္ကံတစ္ခုခု ေထာက္မမႈေၾကာင့္လူ႔ျပည္သို႔ေရာက္ျပန္လွ်င္လည္း ၾကာ႐ွည္စြာေနခြင့္မရ၊အသက္တိုေလ့႐ွိသည္။ ၂။အခ်ိဳ႕မွာအသက္႐ွည္ရျခင္းဤေလာက၌ အခ်ိဳ႕ေသာေယာကၤ်ားမိန္းမတို႔သည္သတၱ၀ါတို႔ကို သနားၾကင္နာျခင္းဂ႐ုဏာထားလွ်က္ သူ႕အသက္သတ္ျခင္းမွေ႐ွာင္ၾကဥ္ၾကသည္။ ထိုသူတို႔သည္ေသေသာအခါနတ္ျပည္သို႔ ေရာက္ၾကသည္။လူ႔ျပည္သို႕ ျပန္ေရာက္လာလွ်င္လည္းအသက္႐ွည္စြာ ေနရသည္။ ...................................................................... သုဘလုလင္အေမး၃။လူခ်င္းတူပါလ်က္အခ်ိဳ့မွာ အနာေရာဂါမ်ားျပီး ၄။အခ်ိဳ ့မွာ အနာေရာဂါကင္းရသနည္း။ ျမတ္ဗုဒၶအေျဖ၃။အခ်ိဳ႕မွာအနာေရာဂါမ်ားရျခင္း ဤေလာက၌အခ်ိဳ႕ေသာေယာကၤ်ားမိန္းမတို႔သည္ တစ္စံုတစ္ေယာက္ေသာသတၱ၀ါကို လက္ျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ခဲ,တုတ္,ဓားစေသာ လက္နက္မ်ားျဖင့္ညွင္းဆဲေလ့႐ွိသည္။ ထိုသူတို႔ေသေသာအခါငရဲသို႔ေရာက္ရသည္။ လူ႔ျပည္သို႕ျပန္ေရာက္လာလ်င္လည္းအနာေရာဂါ ထူေျပာေလ့႐ွိသည္။ ၄။အခ်ိဳ႕မွာအနာေရာဂါကင္း႐ွင္းရျခင္းဤေလာက၌ အခ်ိဳ႕ေသာေယာကၤ်ားမိန္းမတို႔သည္ တစ္စံုတစ္ေယာက္ေသာသတၱ၀ါကို လက္ျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ခဲ,တုတ္,ဓားစေသာ လက္နက္မ်ားျဖင့္ညွင္းဆဲႏွိပ္စက္ေလ့မ႐ွိ။ ထိုသူတို႔ေသေသာအခါနတ္ျပည္သို႔ေရာက္ရသည္။ လူ႔ျပည္သို႕ျပန္ေရာက္လာလ်င္လည္းအနာေရာဂါ ကင္း႐ွင္းၾကေပသည္။ ......................................................... သုဘလုလင္ အေမး၅။လူခ်င္းတူပါလ်က္အခ်ိဳ့မွာ ရုပ္ဆိုးျပီး၆။အခ်ိဳ့မွာအဆင္းလွပါသနည္း။ ျမတ္ဗုဒၶအေျဖ၅။အခ်ိဳ႕မွာ႐ုပ္ဆိုးရျခင္းဤေလာက၌ အခ်ိဳ႕ေသာေယာကၤ်ားမိန္းမတို႔သည္ အလြန္ေဒါသၾကီး၏။အနည္းငယ္ေသာစကားကို ေျပာလွ်င္လည္းသူတစ္ပါးကိုေစာ္ကားပုတ္ခတ္၍ ေျပာေလ့႐ွိသည္။ထိုသူတို႔ေသေသာအခါ ငရဲသို႔ေရာက္ရသည္။လူ႔ျပည္သို႕ ျပန္ေရာက္လာလွ်င္လည္းမ်က္ႏွာပုပ္သိုးႏွင့္ အ႐ုပ္ဆိုးတတ္ေလသည္။ ၆။အခ်ိဳ႕မွာအဆင္းလွရျခင္းဤေလာက၌အခ်ိဳ႕ေသာ ေယာကၤ်ားမိန္းမတို႔သည္ေဒါသမထြက္၊သူတစ္ပါးကို အျပစ္ေျပာေလ့မ႐ွိ၊စိတ္ထားႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕သူမ်ား ျဖစ္သည္။ထိုသူတို႔ေသေသာအခါနတ္ျပည္သို႔ ေရာက္ရသည္။လူ႔ျပည္သို႕ျပန္ေရာက္လာလွ်င္လည္း ၾကည္လင္လွပေသာရုပ္အဆင္းအဂၤါႏွင့္ ေခ်ာေမာလွပၾကသည္။ ..........................................သုဘလုလင္အေမး ၇။လူခ်င္းတူပါလ်က္အခ်ိဳ့မွာအေျခြအရံတန္ခိုး အာဏာနည္းပါးျပီး၈။အခ်ိဳ့မွာ အေျခြအရံတန္ခိုးအာဏာၾကီးမားရသနည္း။ ျမတ္ဗုဒၶ၏အေျဖ ၇။အခ်ိဳ႕မွာအေျခြအရံတန္ခိုးအာဏာနည္းပါးရျခင္း ဤေလာက၌အခ်ိဳ႕ေသာေယာကၤ်ားမိန္းမတို႔သည္ ဣသာ(ျငဴစူျခင္း)တရားအားၾကီးၾကသည္။ ထိုသူတို႔ေသသာအခါငရဲသို႔ေရာက္ရသည္။ လူ႔ျပည္သို႕ျပန္ေရာက္လာလွ်င္လည္းအေျခြအရံ တန္ခိုးအာဏာနည္းပါးရေလသည္။ ဣသာ၏အဓိပၸါယ္-သူတစ္ပါးတို႔သည္ကံ,ဉာဏ္, ၀ိရိယအားေလ်ာ္စြာစည္းစိမ္၊ဥစၥာေပါမ်ားျခင္း၊ ရာထူးဂုဏ္သိမ္ၾကီးမားျခင္း၊ထင္႐ွားေက်ာ္ေစာျခင္း၊ တတ္သိလိမၼာျခင္းတို႔ကိုမနာလိုမႈ၊မၾကည္ျဖဴႏို္င္မႈ၊ ေစာင္းေျမာင္းမႈ၊ျငဴစူမႈစသည္တို႔ကိုႏႈတ္ခမ္းစူ၍ ေျပာဆိုမႈမ်ားသညအတြင္းကဣသာတရား၏ အစြမ္းပင္ျဖစ္သည္။ ၈။အခ်ိဳ႕မွာအေျခြအရံတန္ခိုးအာဏာၾကီးမားရျခင္း ဤေလာက၌အခ်ိဳ႕ေသာေယာကၤ်ားမိန္းမတို႔သည္ ဣသာ(ျငဴစူျခင္း)တရားမ႐ွိ၏ၾကေပ။ ထိုသူတို႔ေသသာအခါနတ္ျပည္သို႔ေရာက္ရသည္။ လူ႔ျပည္သို႕ျပန္ေရာက္လာလွ်င္လည္း အေျခြအရံတန္ခိုးအာဏာမ်ားျပားရေလသည္။ .................................................. သုဘလုလင္အေမး၉။လူခ်င္းတူပါလ်က္အခ်ိဳ့မွာ ဥစၥာမဲ့မြဲဆင္းရဲရျပီး ၁၀။အခ်ိဳ့မွာဥစၥပစၥည္းကံုလံု ၾကြယ္၀ရသနည္း။ ျမတ္ဗုဒၶ၏အေျဖ ၉။အခ်ိဳ႕မွာဥစၥာမဲ့မြဲဆင္းရဲရျခင္းဤေလာက၌ အခ်ိဳ႕ေသာေယာကၤ်ားမိန္းမတို႔သည္စြန္႔ၾကဲေပးကမ္း လွဴဒါန္းေလ့မ႐ွိ၊မေစၧရ(၀န္တိုျခင္း)တရား အလြန္အားၾကီးၾကကုန္၏။ထိုသူတို႔ေသသာအခါ ငရဲသို႔ေရာက္ရသည္။လူ႔ျပည္သို႕ ျပန္ေရာက္လာလွ်င္လည္းဥစၥာမြဲလွ်က္ ဆင္းရဲၾကကုန္၏။မေစၧရ၏အဓိပၸါယ္-မိမိ၌႐ွိေသာပစၥည္း၊မိမိႏွင့္ဆိုင္ေသာပစၥည္းမ်ားကို သူတစ္ပါးတို႔ႏွငမပတ္သက္မေပးကမ္းလိုမႈ၊ မလွဴဒါန္းလိုမႈ၊မိမိ၏စည္းစိမ္ဥစၥာမ်ားကို သူတစ္ပါးရသြားမွာစိုးရိမ္ျခင္းတို႔ိကိုမေစၧရ ဟုေခၚသည္။ ၁၀။အခ်ိဳ႕မွာဥစၥာျပည့္စံုကံုလံုၾကြယ္၀ျခင္း ဤေလာက၌အခ်ိဳ႕ေသာေယာကၤ်ားမိန္းမတို႔သည္ စြန္႔ၾကဲေပးကမ္းလွဴဒါန္းေလ့႐ွိျခင္း၊မေစၧရ (၀န္တိုျခင္း)တရားမ႐ွိၾကကုန္။ထိုသူတို႔ေသသာအခါ နတ္ျပည္သို႔ေရာက္ရသည္။လူ႔ျပည္သို႕ ျပန္ေရာက္လာလွ်င္လည္းဥစၥာျပည့္စံု ကံုလံုၾကြယ္၀ျခင္းႏွင့္ျပည့္စံုၾကကုန္၏။ ........................................................................... . သုဘလုလင္အေမး၁၁။လူခ်င္းတူပါလ်က္အခ်ိဳ့မွာ အမ်ိဳးယုတ္ရျပီး ၁၂။အခ်ိဳ့မွာအမ်ိဳးျမတ္ရသနည္း။ ျမတ္ဗုဒၶ၏အေျဖ ၁၁။အခ်ိဳ႕မွာအမ်ိဳးယုတ္ရျခင္း ဤေလာက၌အခ်ိဳ႕ေသာေယာကၤ်ားမိန္းမတို႔သည္ အလြန္မာနၾကီးၾကကုန္၏။သူတစ္ပါးကိုအလြန္ အထင္အျမင္ေသးၾကကုန္၏။ကိုယ့္ကိုယ္ကိုသာ အထင္ၾကီးၾကကုန္၏။႐ိုေသေလးစားထိုက္ေသာ သူတို႕ကို႐ိုေသေလးစားရမွန္းမသိေပ။ထိုသူတို႔ ေသသာအခါငရဲသို႔ေရာက္ရသည္။လူ႔ျပည္သို႕ ျပန္ေရာက္လာလွ်င္လည္းေအာက္က်ေနာက္က်ျပီး ယုတ္ညံ့ေသာအမ်ိဳးတြင္ျဖစ္ရေလသည္။ ၁၂။အခ်ိဳ႕မွာအမ်ိဳးျမတ္ရျခင္းဤေလာက၌ အခ်ိဳ႕ေသာေယာကၤ်ားမိန္းမတို႔သည္ မာန္မာနမ႐ွိၾကကုန္။သူတစ္ပါးကို အထင္အျမင္ေသးျခင္းမ႐ွိၾကကုန္။ ႐ိုေသေလးစားထိုက္ေသာသူတို႕ကို ႐ိုေသေလးစားၾကကုန္၏။ထိုသူတို႔ေသသာအခါ နတ္ျပည္သို႔ေရာက္ရသည္။လူ႔ျပည္သို႕ျပန္ ေရာက္လာလွ်င္လည္းျမင့္ျမတ္ေသာအမ်ိဳးတြင္ ျဖစ္ရေလသည္။ ....................................................................... သုဘလုလင္အေမး၁၃။လူခ်င္းတူပါလ်က္အခ်ိဳ့မွာ အသိဥာဏ္ပညာနည္းပါးျပီး၁၄။အခ်ိဳ့မွာ အသိဥာဏ္ပညာၾကီးမားရသနည္း။ ျမတ္ဗုဒၶ၏အေျဖ၁၃။အခ်ိဳ႕မွာအသိပညာဉာဏ္ နည္းပါးရျခင္းဤေလာက၌အခ်ိဳ႕ေသာ ေယာကၤ်ားမိန္းမတို႔သည္ပညာ႐ွိထံခ်ဥ္းကပ္၍ ကုသိုလ္၊အကုသိုလ္ကို၎၊ အျပစ္႐ွိမ႐ွိကိုလည္းေကာင္း၊မိမိမွီ၀ဲထိုက္၊ မမွီ၀ဲထိုက္ေသာအရာကိုလည္းေကာင္း၊ ေနာင္သံသရာ၀ယ္အက်ိဳးေပးမေပးကိုလည္းေကာင္း ေမးျမန္းေလ့မ႐ွိ။မိမိထင္ရာျမင္ရာျပဳလုပ္ျပီး ဒုစ႐ိုက္မ်ားျဖငေသလြန္သည့္အခါငရဲ၌ ျဖစ္ရေလသည္။လူ႔ျပည္သို႕ ျပန္ေရာက္လာလွ်င္လည္းအသိပညာကင္းမဲ့ေသာ လူဖ်င္း၊လူညံ့၊လူအ၊လူမို္က္ျဖစ္ရေလသည္။ ၁၄။အခ်ိဳ႕မွာအသိပညာဉာဏ္ၾကီးမားရျခင္း ဤေလာက၌အခ်ိဳ႕ေသာေယာကၤ်ားမိန္းမတို႔သည္ ပညာ႐ွိထံခ်ဥ္းကပ္၍ကုသိုလ္၊အကုသိုလ္ကို၎၊ အျပစ္႐ွိမ႐ွိကိုလည္းေကာင္း၊မိမိမွီ၀ဲထိုက္၊ မမွီ၀ဲထိုက္ေသာအရာကိုလည္းေကာင္း၊ ေနာင္သံသရာ၀ယ္အက်ိဳးေပးမေပးကိုလည္း ေကာင္းေမးျမန္းေလ့႐ွိသည္။မိမိထင္ရာျမင္ရာ မျပဳလုပ္ဘဲသုစ႐ိုက္မ်ားျဖင့္ေသလြန္သည့္အခါ နတ္ျပည္၌ျဖစ္ရေလသည္။လူ႔ျပည္သို႕ျပန္ ေရာက္လာလွ်င္လည္းအသိပညာဉာဏ္ၾကိးမ ားရေလသည္။ (ဥပရိပဏၰာသပါ႒ိေတာ္၊၀ိဘဂၤ၀ဂ္၊စူ႒ကမၼ ၀ိဘဂၤသုတ္)

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2nFdRkI

သုဘလုလင္ေမးေသာေမးခြန္း(၁၄)ခု ************************** သုဘလုလင္အေမး၁။ လူခ်င္းတူပါလ်က္အခ်ိဳ ့မွာ အသက္တိုျပီး ၂။အခ်ိဳ့မွာအသက္ရွည္ရသနည္း။ ျမတ္ဗုဒၶအေျဖ၁။ အခ်ိဳ႕မွာအသက္တိုရျခင္း ဤေလာက၌အခ်ိဳ႕ေသာေယာကၤ်ားမိန္းမတို႔သည္ သတၱ၀ါတို႔ကိုသနားၾကင္နာျခင္းကင္းမဲ့လ်က္ သူတစ္ပါးအသက္ကိုရက္ရက္စက္စက္ သတ္ျဖတ္ေလ့႐ွိသည္။ထိုသူတို႔သည္ေသေသာအခါ ငရဲသို႔က်ေရာက္ရသည္။ေ႐ွးကုသိုလ္ကံတစ္ခုခု ေထာက္မမႈေၾကာင့္လူ႔ျပည္သို႔ေရာက္ျပန္လွ်င္လည္း ၾကာ႐ွည္စြာေနခြင့္မရ၊အသက္တိုေလ့႐ွိသည္။ ၂။အခ်ိဳ႕မွာအသက္႐ွည္ရျခင္းဤေလာက၌ အခ်ိဳ႕ေသာေယာကၤ်ားမိန္းမတို႔သည္သတၱ၀ါတို႔ကို သနားၾကင္နာျခင္းဂ႐ုဏာထားလွ်က္ သူ႕အသက္သတ္ျခင္းမွေ႐ွာင္ၾကဥ္ၾကသည္။ ထိုသူတို႔သည္ေသေသာအခါနတ္ျပည္သို႔ ေရာက္ၾကသည္။လူ႔ျပည္သို႕ ျပန္ေရာက္လာလွ်င္လည္းအသက္႐ွည္စြာ ေနရသည္။ ...................................................................... သုဘလုလင္အေမး၃။လူခ်င္းတူပါလ်က္အခ်ိဳ့မွာ အနာေရာဂါမ်ားျပီး ၄။အခ်ိဳ ့မွာ အနာေရာဂါကင္းရသနည္း။ ျမတ္ဗုဒၶအေျဖ၃။အခ်ိဳ႕မွာအနာေရာဂါမ်ားရျခင္း ဤေလာက၌အခ်ိဳ႕ေသာေယာကၤ်ားမိန္းမတို႔သည္ တစ္စံုတစ္ေယာက္ေသာသတၱ၀ါကို လက္ျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ခဲ,တုတ္,ဓားစေသာ လက္နက္မ်ားျဖင့္ညွင္းဆဲေလ့႐ွိသည္။ ထိုသူတို႔ေသေသာအခါငရဲသို႔ေရာက္ရသည္။ လူ႔ျပည္သို႕ျပန္ေရာက္လာလ်င္လည္းအနာေရာဂါ ထူေျပာေလ့႐ွိသည္။ ၄။အခ်ိဳ႕မွာအနာေရာဂါကင္း႐ွင္းရျခင္းဤေလာက၌ အခ်ိဳ႕ေသာေယာကၤ်ားမိန္းမတို႔သည္ တစ္စံုတစ္ေယာက္ေသာသတၱ၀ါကို လက္ျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ခဲ,တုတ္,ဓားစေသာ လက္နက္မ်ားျဖင့္ညွင္းဆဲႏွိပ္စက္ေလ့မ႐ွိ။ ထိုသူတို႔ေသေသာအခါနတ္ျပည္သို႔ေရာက္ရသည္။ လူ႔ျပည္သို႕ျပန္ေရာက္လာလ်င္လည္းအနာေရာဂါ ကင္း႐ွင္းၾကေပသည္။ ......................................................... သုဘလုလင္ အေမး၅။လူခ်င္းတူပါလ်က္အခ်ိဳ့မွာ ရုပ္ဆိုးျပီး၆။အခ်ိဳ့မွာအဆင္းလွပါသနည္း။ ျမတ္ဗုဒၶအေျဖ၅။အခ်ိဳ႕မွာ႐ုပ္ဆိုးရျခင္းဤေလာက၌ အခ်ိဳ႕ေသာေယာကၤ်ားမိန္းမတို႔သည္ အလြန္ေဒါသၾကီး၏။အနည္းငယ္ေသာစကားကို ေျပာလွ်င္လည္းသူတစ္ပါးကိုေစာ္ကားပုတ္ခတ္၍ ေျပာေလ့႐ွိသည္။ထိုသူတို႔ေသေသာအခါ ငရဲသို႔ေရာက္ရသည္။လူ႔ျပည္သို႕ ျပန္ေရာက္လာလွ်င္လည္းမ်က္ႏွာပုပ္သိုးႏွင့္ အ႐ုပ္ဆိုးတတ္ေလသည္။ ၆။အခ်ိဳ႕မွာအဆင္းလွရျခင္းဤေလာက၌အခ်ိဳ႕ေသာ ေယာကၤ်ားမိန္းမတို႔သည္ေဒါသမထြက္၊သူတစ္ပါးကို အျပစ္ေျပာေလ့မ႐ွိ၊စိတ္ထားႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕သူမ်ား ျဖစ္သည္။ထိုသူတို႔ေသေသာအခါနတ္ျပည္သို႔ ေရာက္ရသည္။လူ႔ျပည္သို႕ျပန္ေရာက္လာလွ်င္လည္း ၾကည္လင္လွပေသာရုပ္အဆင္းအဂၤါႏွင့္ ေခ်ာေမာလွပၾကသည္။ ..........................................သုဘလုလင္အေမး ၇။လူခ်င္းတူပါလ်က္အခ်ိဳ့မွာအေျခြအရံတန္ခိုး အာဏာနည္းပါးျပီး၈။အခ်ိဳ့မွာ အေျခြအရံတန္ခိုးအာဏာၾကီးမားရသနည္း။ ျမတ္ဗုဒၶ၏အေျဖ ၇။အခ်ိဳ႕မွာအေျခြအရံတန္ခိုးအာဏာနည္းပါးရျခင္း ဤေလာက၌အခ်ိဳ႕ေသာေယာကၤ်ားမိန္းမတို႔သည္ ဣသာ(ျငဴစူျခင္း)တရားအားၾကီးၾကသည္။ ထိုသူတို႔ေသသာအခါငရဲသို႔ေရာက္ရသည္။ လူ႔ျပည္သို႕ျပန္ေရာက္လာလွ်င္လည္းအေျခြအရံ တန္ခိုးအာဏာနည္းပါးရေလသည္။ ဣသာ၏အဓိပၸါယ္-သူတစ္ပါးတို႔သည္ကံ,ဉာဏ္, ၀ိရိယအားေလ်ာ္စြာစည္းစိမ္၊ဥစၥာေပါမ်ားျခင္း၊ ရာထူးဂုဏ္သိမ္ၾကီးမားျခင္း၊ထင္႐ွားေက်ာ္ေစာျခင္း၊ တတ္သိလိမၼာျခင္းတို႔ကိုမနာလိုမႈ၊မၾကည္ျဖဴႏို္င္မႈ၊ ေစာင္းေျမာင္းမႈ၊ျငဴစူမႈစသည္တို႔ကိုႏႈတ္ခမ္းစူ၍ ေျပာဆိုမႈမ်ားသညအတြင္းကဣသာတရား၏ အစြမ္းပင္ျဖစ္သည္။ ၈။အခ်ိဳ႕မွာအေျခြအရံတန္ခိုးအာဏာၾကီးမားရျခင္း ဤေလာက၌အခ်ိဳ႕ေသာေယာကၤ်ားမိန္းမတို႔သည္ ဣသာ(ျငဴစူျခင္း)တရားမ႐ွိ၏ၾကေပ။ ထိုသူတို႔ေသသာအခါနတ္ျပည္သို႔ေရာက္ရသည္။ လူ႔ျပည္သို႕ျပန္ေရာက္လာလွ်င္လည္း အေျခြအရံတန္ခိုးအာဏာမ်ားျပားရေလသည္။ .................................................. သုဘလုလင္အေမး၉။လူခ်င္းတူပါလ်က္အခ်ိဳ့မွာ ဥစၥာမဲ့မြဲဆင္းရဲရျပီး ၁၀။အခ်ိဳ့မွာဥစၥပစၥည္းကံုလံု ၾကြယ္၀ရသနည္း။ ျမတ္ဗုဒၶ၏အေျဖ ၉။အခ်ိဳ႕မွာဥစၥာမဲ့မြဲဆင္းရဲရျခင္းဤေလာက၌ အခ်ိဳ႕ေသာေယာကၤ်ားမိန္းမတို႔သည္စြန္႔ၾကဲေပးကမ္း လွဴဒါန္းေလ့မ႐ွိ၊မေစၧရ(၀န္တိုျခင္း)တရား အလြန္အားၾကီးၾကကုန္၏။ထိုသူတို႔ေသသာအခါ ငရဲသို႔ေရာက္ရသည္။လူ႔ျပည္သို႕ ျပန္ေရာက္လာလွ်င္လည္းဥစၥာမြဲလွ်က္ ဆင္းရဲၾကကုန္၏။မေစၧရ၏အဓိပၸါယ္-မိမိ၌႐ွိေသာပစၥည္း၊မိမိႏွင့္ဆိုင္ေသာပစၥည္းမ်ားကို သူတစ္ပါးတို႔ႏွငမပတ္သက္မေပးကမ္းလိုမႈ၊ မလွဴဒါန္းလိုမႈ၊မိမိ၏စည္းစိမ္ဥစၥာမ်ားကို သူတစ္ပါးရသြားမွာစိုးရိမ္ျခင္းတို႔ိကိုမေစၧရ ဟုေခၚသည္။ ၁၀။အခ်ိဳ႕မွာဥစၥာျပည့္စံုကံုလံုၾကြယ္၀ျခင္း ဤေလာက၌အခ်ိဳ႕ေသာေယာကၤ်ားမိန္းမတို႔သည္ စြန္႔ၾကဲေပးကမ္းလွဴဒါန္းေလ့႐ွိျခင္း၊မေစၧရ (၀န္တိုျခင္း)တရားမ႐ွိၾကကုန္။ထိုသူတို႔ေသသာအခါ နတ္ျပည္သို႔ေရာက္ရသည္။လူ႔ျပည္သို႕ ျပန္ေရာက္လာလွ်င္လည္းဥစၥာျပည့္စံု ကံုလံုၾကြယ္၀ျခင္းႏွင့္ျပည့္စံုၾကကုန္၏။ ........................................................................... . သုဘလုလင္အေမး၁၁။လူခ်င္းတူပါလ်က္အခ်ိဳ့မွာ အမ်ိဳးယုတ္ရျပီး ၁၂။အခ်ိဳ့မွာအမ်ိဳးျမတ္ရသနည္း။ ျမတ္ဗုဒၶ၏အေျဖ ၁၁။အခ်ိဳ႕မွာအမ်ိဳးယုတ္ရျခင္း ဤေလာက၌အခ်ိဳ႕ေသာေယာကၤ်ားမိန္းမတို႔သည္ အလြန္မာနၾကီးၾကကုန္၏။သူတစ္ပါးကိုအလြန္ အထင္အျမင္ေသးၾကကုန္၏။ကိုယ့္ကိုယ္ကိုသာ အထင္ၾကီးၾကကုန္၏။႐ိုေသေလးစားထိုက္ေသာ သူတို႕ကို႐ိုေသေလးစားရမွန္းမသိေပ။ထိုသူတို႔ ေသသာအခါငရဲသို႔ေရာက္ရသည္။လူ႔ျပည္သို႕ ျပန္ေရာက္လာလွ်င္လည္းေအာက္က်ေနာက္က်ျပီး ယုတ္ညံ့ေသာအမ်ိဳးတြင္ျဖစ္ရေလသည္။ ၁၂။အခ်ိဳ႕မွာအမ်ိဳးျမတ္ရျခင္းဤေလာက၌ အခ်ိဳ႕ေသာေယာကၤ်ားမိန္းမတို႔သည္ မာန္မာနမ႐ွိၾကကုန္။သူတစ္ပါးကို အထင္အျမင္ေသးျခင္းမ႐ွိၾကကုန္။ ႐ိုေသေလးစားထိုက္ေသာသူတို႕ကို ႐ိုေသေလးစားၾကကုန္၏။ထိုသူတို႔ေသသာအခါ နတ္ျပည္သို႔ေရာက္ရသည္။လူ႔ျပည္သို႕ျပန္ ေရာက္လာလွ်င္လည္းျမင့္ျမတ္ေသာအမ်ိဳးတြင္ ျဖစ္ရေလသည္။ ....................................................................... သုဘလုလင္အေမး၁၃။လူခ်င္းတူပါလ်က္အခ်ိဳ့မွာ အသိဥာဏ္ပညာနည္းပါးျပီး၁၄။အခ်ိဳ့မွာ အသိဥာဏ္ပညာၾကီးမားရသနည္း။ ျမတ္ဗုဒၶ၏အေျဖ၁၃။အခ်ိဳ႕မွာအသိပညာဉာဏ္ နည္းပါးရျခင္းဤေလာက၌အခ်ိဳ႕ေသာ ေယာကၤ်ားမိန္းမတို႔သည္ပညာ႐ွိထံခ်ဥ္းကပ္၍ ကုသိုလ္၊အကုသိုလ္ကို၎၊ အျပစ္႐ွိမ႐ွိကိုလည္းေကာင္း၊မိမိမွီ၀ဲထိုက္၊ မမွီ၀ဲထိုက္ေသာအရာကိုလည္းေကာင္း၊ ေနာင္သံသရာ၀ယ္အက်ိဳးေပးမေပးကိုလည္းေကာင္း ေမးျမန္းေလ့မ႐ွိ။မိမိထင္ရာျမင္ရာျပဳလုပ္ျပီး ဒုစ႐ိုက္မ်ားျဖငေသလြန္သည့္အခါငရဲ၌ ျဖစ္ရေလသည္။လူ႔ျပည္သို႕ ျပန္ေရာက္လာလွ်င္လည္းအသိပညာကင္းမဲ့ေသာ လူဖ်င္း၊လူညံ့၊လူအ၊လူမို္က္ျဖစ္ရေလသည္။ ၁၄။အခ်ိဳ႕မွာအသိပညာဉာဏ္ၾကီးမားရျခင္း ဤေလာက၌အခ်ိဳ႕ေသာေယာကၤ်ားမိန္းမတို႔သည္ ပညာ႐ွိထံခ်ဥ္းကပ္၍ကုသိုလ္၊အကုသိုလ္ကို၎၊ အျပစ္႐ွိမ႐ွိကိုလည္းေကာင္း၊မိမိမွီ၀ဲထိုက္၊ မမွီ၀ဲထိုက္ေသာအရာကိုလည္းေကာင္း၊ ေနာင္သံသရာ၀ယ္အက်ိဳးေပးမေပးကိုလည္း ေကာင္းေမးျမန္းေလ့႐ွိသည္။မိမိထင္ရာျမင္ရာ မျပဳလုပ္ဘဲသုစ႐ိုက္မ်ားျဖင့္ေသလြန္သည့္အခါ နတ္ျပည္၌ျဖစ္ရေလသည္။လူ႔ျပည္သို႕ျပန္ ေရာက္လာလွ်င္လည္းအသိပညာဉာဏ္ၾကိးမ ားရေလသည္။ (ဥပရိပဏၰာသပါ႒ိေတာ္၊၀ိဘဂၤ၀ဂ္၊စူ႒ကမၼ ၀ိဘဂၤသုတ္)

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2nFdRkI

""အေပ်ာ္မရွိေလေသာ သာသနာ"" သာသနာမွာ မေပ်ာ္ေတာ့ လို႔ လူထြက္ေတာ့မယ္တဲ့••• သာသနာမွာ အေပ်ာ္ရွိတယ္လို႔ ေဟာၾကားျပသထားတာ တခါမွ မေတြ႕ဖူးပါဘူး အေပ်ာ္ရွာ ဖို႔ သာသနာထဲ ဝင္လာတာလား လို႔ ေမးခ်င္မိပါတယ္••• အေပ်ာ္ရွာဖို႔ဆိုရင္ေတာ့ အေပ်ာ္ရွိတဲ့ ေနရာေနေပါ့ေလ သာသနာထဲ စဝင္တဲ့ အခ်ိန္မွာ သံသာရ ဝဋၬဒုကၡေတာ ေမာစနတၳာယ ဆိုၿပီးေတာ့ သံသရာဝဋ္ဒုကၡမွ အျမန္လြတ္ခ်င္လို႔ ေလာကတၳ စရိယ{ ေလာကအက်ိဳးအတြက္} ဉာတတၳစရိယ{ ေဆြမ်ိဳးဉာတိအက်ိဳးအတြက္ } ဗုဒၶတၳ စရိယ {ဘုရားျဖစ္ဖို႔ မဟုတ္ေတာင္မွ မိမိရဲ႕ ပစၥဳပၸန္ သံသရာ ေကာင္းဖို႔ အတြက္} ျဖစ္ဖို႔ ေကာင္းပါတယ္ ဝင္လာစဉ္က အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ဝင္လာခဲ့တာ ဆိုရင္လည္း သာသနာထဲ ေရာက္ေနၿပီဆိုေတာ့ ဘယ္လို အေၾကာင္းနဲ႔ လာလာ သာသနာအတြက္ စရိယ သံုးပါးကို အဓိက ထား ဖို႔ လိုအပ္ပါၿပီ••• သီရိဓမၼာ အေသာက မင္းရဲ႕ ညီေတာ္တိႆမင္းသားဟာ သာသနာကို မၾကည္ညိဳဘူးတဲ့ ••• တေန႔ေတာ့ ေတာကစားထြက္ရင္း သမင္ေတြ ျမဴးတူးေနတာျမင္ရေတာ့ "ျမက္ စားတဲ့ သမင္ေတြေတာင္ ဒီေလာက္ ျမဴးတူးေနရင္ ငါ့အစ္ကို အေသာက ကိုးကြယ္တဲ့ ဘုန္းႀကီးေတြ ဆြမ္းအဦးအဖ်ား အစားေကာင္းေတြ စားၿပီး ဘယ္ေလာက္ ေပ်ာ္ျမဴးေနလိုက္မလဲ "လို႔ ေတြးၿပီး အေသာကမင္းကို သြားေျပာပါသတဲ့••• အေသာက မင္းက ငါ့ညီေတာ္ဟာ မေတြးသင့္တာ ေတြးမိေနၿပီ ဆံုးမမွ ရမယ္ဆိုၿပီး တေန႔ေတာ့ အေၾကာင္းကိစၥမဟုတ္ပဲ စိတ္ဆိုးေယာင္ေဆာင္ၿပီး "လာခဲ့ ညီေတာ္ မင္းကို ခုႏွစ္ရက္ ထီးနန္းစည္းစိမ္ကို စံစား ေစမယ္ ခုႏွစ္ရက္ျပည့္ၿပီးရင္ သတ္မယ္ လို႔ အမိန္႔ေတာ္ မွတ္သတဲ့ ••• အေသာကမင္းရဲ႕ ညီေတာ္တိႆ ဟာ ခုႏွစ္ရက္ ထီးနန္းစိုးစံရေပမယ့္ တစ္ရက္မွ မေပ်ာ္ဘူး တဲ့ သူဟာ ခုႏွစ္ရက္ၿပီးရင္ ေသရမယ္ဆိုတာ သိေနတာကိုး ••• ခုႏွစ္ရက္ျပည့္တဲ့ ေန႔မွ အေသာက မင္းက ဘယ္လိုလဲေပါ့ ထီးနန္းစည္းစိမ္မွာ ေပ်ာ္ရဲ႕လား လို႔ ေမးေတာ့ မေပ်ာ္ေၾကာင္းပါဘုရား လို႔ ေလွ်ာက္သတဲ့ ဒီေတာ့မွ အေသာကမင္းက" ေအး ညီေတာ္ဘုရားသားေတာ္ ရဟန္းေတြဟာလည္း ဘယ္ေလာက္ေကာင္းတဲ့ အာဟာရကို ဘုဉ္းေပးေနပါေသာ္လည္း ေသျခင္းတရားကို ႏွလံုးသြင္းထားၾကတာမို႔ ညီေတာ္ထင္သလို မဟုတ္ပါဘူး" လို႔ ရွင္းျပလိုက္သတဲ့••• ေျပာလိုတာက သာသနာမွာ မေပ်ာ္လို႔ လူထြက္မယ္ ဆိုတဲ့ ညီေတာ္ေနာင္ေတာင္မ်ား ဘုရား လူ႔ဘဝခဏတာေလးပါ သာသနာေတာ္ဟာ အေပ်ာ္မရိွတဲ႔ေနရာျဖစ္ၿပီး ကုသိုလ္ေတြ နဲ႔သာ ေပ်ာ္ရတဲ့ေနရာျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ေပ်ာ္စရာမရိွဘူးလို႔ မေတြးဘဲ ေကြးေသာလက္မဆန္႔မီ ဆန္႔ေသာလက္ မေကြးမီ ေသႏိုင္တယ္လို႔ ႏွလံုးသြင္းၿပီး ဘာသာ သာသနာ စည္ပင္ဖို႔ ပရိယတ္ ပဋိပတ္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ရင္း ေလာကအက်ိဳး ဉာတိေဆြမ်ိဳးအက်ိဳး မိမိရဲ႕ အက်ိဳး တိုးပြားေအာင္ က်င့္ေဆာင္ေတာ္မူၾကပါလို႔ တိုက္တြန္းႏိုးေဆာ္ပါတယ္ သာသနာ့ ညီေတာ္ေနာင္ေတာ္ ညီမေတာ္ အစ္မေတာ္ တို႔ ဘုရား •••• CR# __________ ဦးဇင္းလျပည့္[ၿမိတ္]

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2nAiYCQ

""အေပ်ာ္မရွိေလေသာ သာသနာ"" သာသနာမွာ မေပ်ာ္ေတာ့ လို႔ လူထြက္ေတာ့မယ္တဲ့••• သာသနာမွာ အေပ်ာ္ရွိတယ္လို႔ ေဟာၾကားျပသထားတာ တခါမွ မေတြ႕ဖူးပါဘူး အေပ်ာ္ရွာ ဖို႔ သာသနာထဲ ဝင္လာတာလား လို႔ ေမးခ်င္မိပါတယ္••• အေပ်ာ္ရွာဖို႔ဆိုရင္ေတာ့ အေပ်ာ္ရွိတဲ့ ေနရာေနေပါ့ေလ သာသနာထဲ စဝင္တဲ့ အခ်ိန္မွာ သံသာရ ဝဋၬဒုကၡေတာ ေမာစနတၳာယ ဆိုၿပီးေတာ့ သံသရာဝဋ္ဒုကၡမွ အျမန္လြတ္ခ်င္လို႔ ေလာကတၳ စရိယ{ ေလာကအက်ိဳးအတြက္} ဉာတတၳစရိယ{ ေဆြမ်ိဳးဉာတိအက်ိဳးအတြက္ } ဗုဒၶတၳ စရိယ {ဘုရားျဖစ္ဖို႔ မဟုတ္ေတာင္မွ မိမိရဲ႕ ပစၥဳပၸန္ သံသရာ ေကာင္းဖို႔ အတြက္} ျဖစ္ဖို႔ ေကာင္းပါတယ္ ဝင္လာစဉ္က အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ဝင္လာခဲ့တာ ဆိုရင္လည္း သာသနာထဲ ေရာက္ေနၿပီဆိုေတာ့ ဘယ္လို အေၾကာင္းနဲ႔ လာလာ သာသနာအတြက္ စရိယ သံုးပါးကို အဓိက ထား ဖို႔ လိုအပ္ပါၿပီ••• သီရိဓမၼာ အေသာက မင္းရဲ႕ ညီေတာ္တိႆမင္းသားဟာ သာသနာကို မၾကည္ညိဳဘူးတဲ့ ••• တေန႔ေတာ့ ေတာကစားထြက္ရင္း သမင္ေတြ ျမဴးတူးေနတာျမင္ရေတာ့ "ျမက္ စားတဲ့ သမင္ေတြေတာင္ ဒီေလာက္ ျမဴးတူးေနရင္ ငါ့အစ္ကို အေသာက ကိုးကြယ္တဲ့ ဘုန္းႀကီးေတြ ဆြမ္းအဦးအဖ်ား အစားေကာင္းေတြ စားၿပီး ဘယ္ေလာက္ ေပ်ာ္ျမဴးေနလိုက္မလဲ "လို႔ ေတြးၿပီး အေသာကမင္းကို သြားေျပာပါသတဲ့••• အေသာက မင္းက ငါ့ညီေတာ္ဟာ မေတြးသင့္တာ ေတြးမိေနၿပီ ဆံုးမမွ ရမယ္ဆိုၿပီး တေန႔ေတာ့ အေၾကာင္းကိစၥမဟုတ္ပဲ စိတ္ဆိုးေယာင္ေဆာင္ၿပီး "လာခဲ့ ညီေတာ္ မင္းကို ခုႏွစ္ရက္ ထီးနန္းစည္းစိမ္ကို စံစား ေစမယ္ ခုႏွစ္ရက္ျပည့္ၿပီးရင္ သတ္မယ္ လို႔ အမိန္႔ေတာ္ မွတ္သတဲ့ ••• အေသာကမင္းရဲ႕ ညီေတာ္တိႆ ဟာ ခုႏွစ္ရက္ ထီးနန္းစိုးစံရေပမယ့္ တစ္ရက္မွ မေပ်ာ္ဘူး တဲ့ သူဟာ ခုႏွစ္ရက္ၿပီးရင္ ေသရမယ္ဆိုတာ သိေနတာကိုး ••• ခုႏွစ္ရက္ျပည့္တဲ့ ေန႔မွ အေသာက မင္းက ဘယ္လိုလဲေပါ့ ထီးနန္းစည္းစိမ္မွာ ေပ်ာ္ရဲ႕လား လို႔ ေမးေတာ့ မေပ်ာ္ေၾကာင္းပါဘုရား လို႔ ေလွ်ာက္သတဲ့ ဒီေတာ့မွ အေသာကမင္းက" ေအး ညီေတာ္ဘုရားသားေတာ္ ရဟန္းေတြဟာလည္း ဘယ္ေလာက္ေကာင္းတဲ့ အာဟာရကို ဘုဉ္းေပးေနပါေသာ္လည္း ေသျခင္းတရားကို ႏွလံုးသြင္းထားၾကတာမို႔ ညီေတာ္ထင္သလို မဟုတ္ပါဘူး" လို႔ ရွင္းျပလိုက္သတဲ့••• ေျပာလိုတာက သာသနာမွာ မေပ်ာ္လို႔ လူထြက္မယ္ ဆိုတဲ့ ညီေတာ္ေနာင္ေတာင္မ်ား ဘုရား လူ႔ဘဝခဏတာေလးပါ သာသနာေတာ္ဟာ အေပ်ာ္မရိွတဲ႔ေနရာျဖစ္ၿပီး ကုသိုလ္ေတြ နဲ႔သာ ေပ်ာ္ရတဲ့ေနရာျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ေပ်ာ္စရာမရိွဘူးလို႔ မေတြးဘဲ ေကြးေသာလက္မဆန္႔မီ ဆန္႔ေသာလက္ မေကြးမီ ေသႏိုင္တယ္လို႔ ႏွလံုးသြင္းၿပီး ဘာသာ သာသနာ စည္ပင္ဖို႔ ပရိယတ္ ပဋိပတ္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ရင္း ေလာကအက်ိဳး ဉာတိေဆြမ်ိဳးအက်ိဳး မိမိရဲ႕ အက်ိဳး တိုးပြားေအာင္ က်င့္ေဆာင္ေတာ္မူၾကပါလို႔ တိုက္တြန္းႏိုးေဆာ္ပါတယ္ သာသနာ့ ညီေတာ္ေနာင္ေတာ္ ညီမေတာ္ အစ္မေတာ္ တို႔ ဘုရား •••• CR# __________ ဦးဇင္းလျပည့္[ၿမိတ္]

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2nAiYCQ

အဆိပ္သင့္ေစတယ္ 🌷🌷🌷🌷🌷 ဒါနမ႐ွိျခင္းသည္ ေမတၱာကို အဆိပ္သင့္ေစတယ္။ သီလမ႐ွိျခင္းသည္ ဂုဏ္သိကၡာကို အဆိပ္သင့္ေစတယ္။ ဘာဝနာမ႐ိွျခင္းသည္ စိတ္ကို အဆိပ္သင့္ေစတယ္။ သဒၶါမ႐ွိျခင္းသည္ ကုသိုလ္ကို အဆိပ္သင့္ေစတယ္။ ဝီရိယမ႐ိွျခင္းသည္ အလုပ္ကို အဆိပ္သင့္ေစတယ္။ သတိမ႐ွိျခင္းသည္ ဘဝကို အဆိပ္သင့္ေစတယ္။ သမာဓိမ႐ွိျခင္းသည္ ဘာဝနာကို အဆိပ္သင့္ေစတယ္။ ပညာမ႐ွိျခင္းသည္ ေလာကကို အဆိပ္သင့္ေစတယ္။ ဆရာေတာ္ အ႐ွင္ေဒဝိႏၵာဘိဝံသ #Via - Paral Lel >>> thank

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2nDIreQ

အဆိပ္သင့္ေစတယ္ 🌷🌷🌷🌷🌷 ဒါနမ႐ွိျခင္းသည္ ေမတၱာကို အဆိပ္သင့္ေစတယ္။ သီလမ႐ွိျခင္းသည္ ဂုဏ္သိကၡာကို အဆိပ္သင့္ေစတယ္။ ဘာဝနာမ႐ိွျခင္းသည္ စိတ္ကို အဆိပ္သင့္ေစတယ္။ သဒၶါမ႐ွိျခင္းသည္ ကုသိုလ္ကို အဆိပ္သင့္ေစတယ္။ ဝီရိယမ႐ိွျခင္းသည္ အလုပ္ကို အဆိပ္သင့္ေစတယ္။ သတိမ႐ွိျခင္းသည္ ဘဝကို အဆိပ္သင့္ေစတယ္။ သမာဓိမ႐ွိျခင္းသည္ ဘာဝနာကို အဆိပ္သင့္ေစတယ္။ ပညာမ႐ွိျခင္းသည္ ေလာကကို အဆိပ္သင့္ေစတယ္။ ဆရာေတာ္ အ႐ွင္ေဒဝိႏၵာဘိဝံသ #Via - Paral Lel >>> thank

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2nDIreQ

တရားအလုပ္ အားထုတ္တယ္ ဆိုတာ က်န္းမာၿပီး သဒၶါတရားရွိတဲ့ အခါ က်င့္ထားရတယ္ … က်န္းမာေပမယ့္ သဒၶါတရားမရွိဘူး ဆိုရင္လည္း ဘဝတန္ဖိုး မရွိဘူးေလ … သဒၶါတရားေတာ့ ရွိပါရဲ႕ မက်န္းမာဘူး ဆိုျပန္ေတာ့ ဘာတစ္ခုမွ ဘဝမွာ တန္ဖိုးမရွိဘူး … ဒါေၾကာင့္မို႔ … က်န္းမာေရးလည္း ေကာင္းတုန္း သဒၶါတရားတင္လို႔ အားရွိတုန္းမွာ တန္ဖိုးမျဖတ္ႏိုင္ေသာ တရားအသိထူး , ဉာဏ္ထူး မေပၚ ေပၚေအာင္ , မရ ရေအာင္ သင့္စိတ္ကို ဆုံးမၿပီး အားထုတ္ထားႏိုင္ပါေစဟု ဆႏၵျပဳလ်က္ … #ေျမာက္ဦး_ဆရာေတာ္_ဘုရား Credit , Original UpLoader

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2m0miXz

တရားအလုပ္ အားထုတ္တယ္ ဆိုတာ က်န္းမာၿပီး သဒၶါတရားရွိတဲ့ အခါ က်င့္ထားရတယ္ … က်န္းမာေပမယ့္ သဒၶါတရားမရွိဘူး ဆိုရင္လည္း ဘဝတန္ဖိုး မရွိဘူးေလ … သဒၶါတရားေတာ့ ရွိပါရဲ႕ မက်န္းမာဘူး ဆိုျပန္ေတာ့ ဘာတစ္ခုမွ ဘဝမွာ တန္ဖိုးမရွိဘူး … ဒါေၾကာင့္မို႔ … က်န္းမာေရးလည္း ေကာင္းတုန္း သဒၶါတရားတင္လို႔ အားရွိတုန္းမွာ တန္ဖိုးမျဖတ္ႏိုင္ေသာ တရားအသိထူး , ဉာဏ္ထူး မေပၚ ေပၚေအာင္ , မရ ရေအာင္ သင့္စိတ္ကို ဆုံးမၿပီး အားထုတ္ထားႏိုင္ပါေစဟု ဆႏၵျပဳလ်က္ … #ေျမာက္ဦး_ဆရာေတာ္_ဘုရား Credit , Original UpLoader

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2m0miXz

ဥပေစၦဒကက ံ နွင့္ေသရတဲ့သူမျဖစ္ဖို႔ မျပစ္မွားထိုက္တာ ေရွာင္က်င္စို႔ 🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷 လူတို႔သည္… တစ္ေန႔ေန႔တြင္ ေသၾကရမည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း သက္တမ္းမကုန္ ေသခ်ိန္မက်ေသးဘဲ ေသရျခင္းမ်ိဳးရွိတတ္ၾကပါ၏။ * အရွင္မဟာေမာဂၢလန္သည္ ေရွးက အမိအဖ ကို သတ္ခဲ့ဖူး၏။ အရွင္ေမာဂၢလန္ဘ၀၌ ထိုကံ အခြင့္ရသျဖင့္ ခိုးသားငါးရာ၏ အသတ္ကို ခံရၿပီးမွ ပရိနိဗၺာန္ စံရေလ၏။ * ဗိဗၼိသာရမင္းသည္ ေရွးက ဘုရားရင္ျပင္ေတာ္၀ယ္ ဖိနပ္စီးခဲ့ဖူး၏။ သံဃာတို႔ ထိုင္ရာအခင္းအား ေျခမံႈ မသုတ္ဘဲနင္းခဲ့ဖူးသည္။ ဗိဗၺိသာရမင္း ဘ၀၌ ထို ကံ အခြင့္ရသျဖင့္ ေျခဖ၀ါးကို ဓားခြဲခံလ်က္ နတ္ရြာစံရေလသည္။ * သာမာ၀တီ အမွဴးရွိေသာ နန္း တြင္းသူတို႔သည္ ေရွးက ပေစၥကဗုဒၶါကို သမာပတ္ ၀င္စားေနစဥ္ သစ္ငုတ္ႀကီး ထင္၍ မီးရွိဳးရာသမာပတ္မွ ထေသာအခါ အသက္ရွိေသးေၾကာင္း သိလ်က္ပင္ မိမိတို႔ အမွဳေပၚမည္စိုး၍ ထပ္မံ မီးတိုက္ခဲ့ဖူး၏။ ထိုကံက အခြင့္ရသျဖင့္ သာမာေဒဝီ ဘဝ၌ ေျမာက္နန္မိဖုရားမီးေလာင္တိုက္သြင္းျခင္း ခံရျပီး ေသၾကရေလသည္။ ဤကား ေရွးဘ၀က ျပဳခဲ့ေသာ အကုသိုလ္ကံ အခြင့္ရသျဖင့္ သတ္ျဖတ္ခံရသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ယခုဘ၀မွာပင္ ဂုဏ္ႀကီးသူမ်ားကို အႀကီးအက်ယ္ ေစာ္ကားမိ၍ ထိုကံက သတ္ျဖတ္ေသာ ၀တၳဳမ်ားလည္း ရွိေသး၏။ *“ဒုႆီ” မည္ေသာ မာန္နတ္သည္ ကႆပဘုရားရွင္၏ လက္ယာေတာ္ရံ အဂၢသာ၀ကအရွင္၏ ဦးေခါင္းေတာ္ကို ေက်ာက္ခဲျဖင့္ ေပါက္ေလသည္။ *“နႏၵက” မည္ေသာ နတ္ဘီလူးကား အရွင္သာရိပုတၱရာ၏ ရိတ္ၿပီးစ ဦးေခါင္းေျပာင္ေျပာင္ကို လက္ျဖင့္ေခါက္၏။ ကလာဗုမင္း မွာ အေလာင္းေတာ္ ခႏၱီ၀ါဒီရေသ့ကို ေသေလာက္ေအာင္ ႏွိပ္စက္ခိုင္း၏။ ထို နတ္ဘီလူးႏွင့္ ထို မင္းတို႔ ထိုဘ၀၌ ျပဳအပ္ေသာကံသည္ ထိုဘ၀ မွာပင္ အခြင့္ရ၍ ေျမမ်ိဳေစလိုသည္။ ထိုသို႔ စသည္ျဖင့္ အမိအဖ ဂုဏ္ႀကီးေသာ ဆရာသမားတို႔ကို ေစာကားသူတို႔သည္ ထိုကံအ တြက္ အသက္တမ္းေစ့ေအာင္ မေနၾကရဘဲ လတ္တေလာ ေသရတတ္ေလသည္။ ဤ ဥပေစၦဒကကံ(အျဖစ္ဆိုးႏွင့္ေသရ ေသာကံ)တစ္ခုခုေၾကာင့္ ေသရျခင္းကိုပင္ တနည္းအားျဖင့္(“ အကာလ မရဏ = ေသဖို႔ရန္ အခ်ိန္မက်ေသးဘဲ ေသရျခင္း) ဟုေခၚပါသည္။ ထိုေၾကာင့္… "ပဥၥာနႏၵိယ ကံ=ကံႀကီးငါးပါး" ၁။အမိသတ္ေသာကံ' ၂။အဖ သတ္ေသာကံ' ၃။ရဟႏၲာသတ္ေသာကံ' ၄။ဘုရားရွင္ ေသြးစိမ္းရွင္ရွင္ထြက္ေအာင္ ျပဳေသာကံ' ၅။သံဃာသင္းခြဲေသာကံ' စသည့္ ကံငါးပါး တတ္အားသ၍ ေရွာင္ရွားနိုင္ၾကပါေစ။ ။ =============== { အမရပူရၿမိဳ႕ မဟာဂႏၶာရံုဆရာေတာ္ အရွင္ဇနကဘိ၀ံသ၏ ကိုယ္က်င့္အဘိဓမၼာမွ ကူးယူ ေရးသားပူေဇာ္ပါသည္။ }

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2ofRQJJ

ဥပေစၦဒကက ံ နွင့္ေသရတဲ့သူမျဖစ္ဖို႔ မျပစ္မွားထိုက္တာ ေရွာင္က်င္စို႔ 🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷 လူတို႔သည္… တစ္ေန႔ေန႔တြင္ ေသၾကရမည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း သက္တမ္းမကုန္ ေသခ်ိန္မက်ေသးဘဲ ေသရျခင္းမ်ိဳးရွိတတ္ၾကပါ၏။ * အရွင္မဟာေမာဂၢလန္သည္ ေရွးက အမိအဖ ကို သတ္ခဲ့ဖူး၏။ အရွင္ေမာဂၢလန္ဘ၀၌ ထိုကံ အခြင့္ရသျဖင့္ ခိုးသားငါးရာ၏ အသတ္ကို ခံရၿပီးမွ ပရိနိဗၺာန္ စံရေလ၏။ * ဗိဗၼိသာရမင္းသည္ ေရွးက ဘုရားရင္ျပင္ေတာ္၀ယ္ ဖိနပ္စီးခဲ့ဖူး၏။ သံဃာတို႔ ထိုင္ရာအခင္းအား ေျခမံႈ မသုတ္ဘဲနင္းခဲ့ဖူးသည္။ ဗိဗၺိသာရမင္း ဘ၀၌ ထို ကံ အခြင့္ရသျဖင့္ ေျခဖ၀ါးကို ဓားခြဲခံလ်က္ နတ္ရြာစံရေလသည္။ * သာမာ၀တီ အမွဴးရွိေသာ နန္း တြင္းသူတို႔သည္ ေရွးက ပေစၥကဗုဒၶါကို သမာပတ္ ၀င္စားေနစဥ္ သစ္ငုတ္ႀကီး ထင္၍ မီးရွိဳးရာသမာပတ္မွ ထေသာအခါ အသက္ရွိေသးေၾကာင္း သိလ်က္ပင္ မိမိတို႔ အမွဳေပၚမည္စိုး၍ ထပ္မံ မီးတိုက္ခဲ့ဖူး၏။ ထိုကံက အခြင့္ရသျဖင့္ သာမာေဒဝီ ဘဝ၌ ေျမာက္နန္မိဖုရားမီးေလာင္တိုက္သြင္းျခင္း ခံရျပီး ေသၾကရေလသည္။ ဤကား ေရွးဘ၀က ျပဳခဲ့ေသာ အကုသိုလ္ကံ အခြင့္ရသျဖင့္ သတ္ျဖတ္ခံရသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ယခုဘ၀မွာပင္ ဂုဏ္ႀကီးသူမ်ားကို အႀကီးအက်ယ္ ေစာ္ကားမိ၍ ထိုကံက သတ္ျဖတ္ေသာ ၀တၳဳမ်ားလည္း ရွိေသး၏။ *“ဒုႆီ” မည္ေသာ မာန္နတ္သည္ ကႆပဘုရားရွင္၏ လက္ယာေတာ္ရံ အဂၢသာ၀ကအရွင္၏ ဦးေခါင္းေတာ္ကို ေက်ာက္ခဲျဖင့္ ေပါက္ေလသည္။ *“နႏၵက” မည္ေသာ နတ္ဘီလူးကား အရွင္သာရိပုတၱရာ၏ ရိတ္ၿပီးစ ဦးေခါင္းေျပာင္ေျပာင္ကို လက္ျဖင့္ေခါက္၏။ ကလာဗုမင္း မွာ အေလာင္းေတာ္ ခႏၱီ၀ါဒီရေသ့ကို ေသေလာက္ေအာင္ ႏွိပ္စက္ခိုင္း၏။ ထို နတ္ဘီလူးႏွင့္ ထို မင္းတို႔ ထိုဘ၀၌ ျပဳအပ္ေသာကံသည္ ထိုဘ၀ မွာပင္ အခြင့္ရ၍ ေျမမ်ိဳေစလိုသည္။ ထိုသို႔ စသည္ျဖင့္ အမိအဖ ဂုဏ္ႀကီးေသာ ဆရာသမားတို႔ကို ေစာကားသူတို႔သည္ ထိုကံအ တြက္ အသက္တမ္းေစ့ေအာင္ မေနၾကရဘဲ လတ္တေလာ ေသရတတ္ေလသည္။ ဤ ဥပေစၦဒကကံ(အျဖစ္ဆိုးႏွင့္ေသရ ေသာကံ)တစ္ခုခုေၾကာင့္ ေသရျခင္းကိုပင္ တနည္းအားျဖင့္(“ အကာလ မရဏ = ေသဖို႔ရန္ အခ်ိန္မက်ေသးဘဲ ေသရျခင္း) ဟုေခၚပါသည္။ ထိုေၾကာင့္… "ပဥၥာနႏၵိယ ကံ=ကံႀကီးငါးပါး" ၁။အမိသတ္ေသာကံ' ၂။အဖ သတ္ေသာကံ' ၃။ရဟႏၲာသတ္ေသာကံ' ၄။ဘုရားရွင္ ေသြးစိမ္းရွင္ရွင္ထြက္ေအာင္ ျပဳေသာကံ' ၅။သံဃာသင္းခြဲေသာကံ' စသည့္ ကံငါးပါး တတ္အားသ၍ ေရွာင္ရွားနိုင္ၾကပါေစ။ ။ =============== { အမရပူရၿမိဳ႕ မဟာဂႏၶာရံုဆရာေတာ္ အရွင္ဇနကဘိ၀ံသ၏ ကိုယ္က်င့္အဘိဓမၼာမွ ကူးယူ ေရးသားပူေဇာ္ပါသည္။ }

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2ofRQJJ

ပရိညာ၃ပါး 🙏🙏🙏 ပရိညာ ဟူသည္ ပိုင္းျခား၍ သိေသာ ဉာဏ္ပညာကို ေခၚ၏။ ပရိ = ပိုင္းျခား၍ ညာ = သိေသာဉာဏ္ ပရိညာ = ပိုင္းျခား၍သိေသာ ဉာဏ္ပညာ။ ( ဝိသုဒၶိမဂ္ ) ယင္း ပရိညာသည္ သုံးပါးရိွေလ၏။ ယင္းတို႔မွာ ... ( ၁ ) ဉာတပရိညာ ( ၂ ) တီရဏပရိညာ ( ၃ ) ပဟာနပရိညာ တို႔ ျဖစ္ၾက၏။ ( ၁ ) ဉာတပရိညာ ဟူသည္ သိအပ္သိထိုက္ေသာ ရုပ္နာမ္တို႔၏ အေၾကာင္းတရားကို ပိုင္းျခား၍ သိေသာ ဉာဏ္ပညာကို ေခၚရ၏။ ဉာတ = သိအပ္ သိထိုက္ေသာ ( ဤေနရာ၌ ရုပ္နာမ္နွင့္၎တို႔၏ အေၾကာင္းတရားပင္ ျဖစ္၏။ ) ပရိညာ = ပိုင္ျခား၍ သိေသာ ဉာဏ္ပညာ။ ( ၂ ) တီရဏပရိညာ ဟူသည္ စုံစမ္းသုံးသပ္လ်ွက္ ပိုင္ျခား၍ သိေသာ ဉာဏ္ပညာကို ေခၚ၏။ တီရဏ = စုံစမ္း သုံးသပ္ ဆင္ျခင္ေသာ ပရိညာ = ပိုင္းျခား၍ သိေသာ ဉာဏ္ပညာ။ ( ၃ ) ပဟာနပရိညာ ဟူသည္ ပယ္သတ္လ်ွက္ ပိုင္းျခား၍ သိေသာ ဉာဏ္ပညာကို ေခၚ၏။ ပဟာန = ပယ္တတ္ေသာ ပရိညာ = ပိုင္းျခား၍ သိေသာ ဉာဏ္ပညာ။ #ဉာတပရိညာ ========== ထိုသုံးပါးေသာ ပရိညာတို႔တြင္ .... ေဖာက္ျပန္ျခင္း လကၡဏာရိွေသာ တရားသည္ ရုပ္ျဖစ္၏။ ခံစားျခင္းလကၡဏာရိွေသာ တရားသည္ ေဝဒနာျဖစ္၏။ မွတ္သားျခင္း လကၡဏာရိွေသာ တရားသည္သညာျဖစ္ ၏ ဟု ဤသို႔ေသာနည္းျဖင့္ ထိုထို ရုပ္နာမ္တရားကို႔၏ သီးသီးေသာ သဘာဝလကၡဏာကို ေကာင္းစြာ မွတ္သည္၏ အစြမ္းအားျဖင့္ ျဖစ္ေသာ ပညာသည္ ``ဉာတပရိညာ´´မည္၏။ ဤ ဉာတပရိညာသည္ ခနၶငါးပါး (ဝါ ) ရုပ္နာမ္နွစ္ပါးကို အေၾကာင္းနွင့္တကြ ပိုင္းျခား၍ သိျခင္းျဖစ္၏။ ခနၶာကို ဉာတပရိညာျဖင့္ သိေသာအခါ သစၥာေလးပါးျဖင့္ ခြဲျခား၍ သိ၏။ ဤေလာက၌ ဝိပႆနာ ရႈပြားရမည့္ တရားမ်ားဟာ ခနၶာငါးပါး ( ဝါ ) ရုပ္နာမ္နွစ္ပါး သာျဖစ္၏။ ဤဉာဏ္သည္လည္း ေလာကုတၱရာသိ အဆင့္သို႔ မေရာက္ေသးမီွ ကာလအထိ သစၥဉာဏ္သည္ စစ္စစ္ဟု မဆိုနိုင္ေသးေခ်။ အမွန္အားျဖင့္ ခနၶာငါးပါး ( ဝါ ) ရုပ္နာမ္နွစ္ပါးနွင့္ ပတ္သက္၍ မည္သို႔ပင္ သိေစကာမူ ေလာကုတၱရာသိ အဆင့္သို႔ေရာက္ၿပီး ``ပစၥေဝကၡဏဉာဏ္´´ျဖင့္ မဆင္ျခင္နိုင္ေသးသမ်ွ ကာလပတ္လုံး ထိုအသိသည္ အတၱ၌ အႏုသယ အေနျဖင့္ ပါဝင္ေနေသးေသာေၾကာင့္ ပုဂၢိဳလ္သိသေဘာသည္ ပါဝင္ေနသည္သာ ျဖစ္၏။ ေလာကုတၱရာအဆင့္သို႔ ေရာက္ပါမွ မဂၢင္ရွစ္ပါးသည္ အတၱေနရာ၌ အစားဝင္ၿပီး ပုဂၢိဳလ္သ္ိအေနျဖင့္ မဟုတ္ဘဲ ဓမၼသိအဆင့္ျဖင့္ သိ၏။ ဓမၼစစ္ဟူသည္ မဂၢင္ရွစ္ပါး၌ ပါဝင္ေသာ သီလမဂၢင္ သုံးပါး ေပါင္း၍သိေသာ အသိျဖစ္၏။ သီလမဂၢင္သုံးပါးသည္ ``ဝိရတီေစတသိတ္´´သေဘာအရ နိဗၺာန္ကို အာရုံျပဳၿပီးမွ တစ္စုတစ္ေပါင္းတည္း ျဖစ္နိုင္၏။ ထိုအခါမွ မဂၢင္ရွစ္ပါးျဖစ္၏။ #တီရဏပရိညာ =========== တီရဏပရိညာဟူသည္ ရုပ္သည္မၿမဲ၊ ေဝဒနာသည္မၿမဲ ဤသို႔ အစရိွေသာနည္းျဖင့္ ( သဘာဝလကၡာဏကို ေကာင္းစြာ ရႈမွတ္သည္၏ အစြမ္းအားျဖင့္ယူၿပီး ရႈသိၿပီး ျဖစ္ကုန္ေသာ ) ထိုရုပ္နာမ္တရားတို႔အားပင္လ်ွင္ ``သာမညလကၡဏာ´´ကို တင္၍ ျဖစ္ေသာ၊ လကၡဏာလ်ွင္ အာရုံရွိေသာ ဝိပႆနာပညာသည္ `` တီရဏပရိညာ´´မည္၏။ ကိစၥဉာဏ္ ကို တီရဏပရိညာျဖင့္ သိျခင္းဟူ၍ ဆိုရ၏။ ကိစၥဉာဏ္တြင္ ပိုင္းျခားသိရမည့္ ဒုကၡသစၥာကိစၥ၊ ပယ္ရမည့္ သမုဒယသစၥာကိစၥ၊ မ်က္ေမွာက္ျပဳရမည့္ နိေရာဓသစၥာကိစၥ၊ ပြားမ်ားရမည့္ မဂၢသစၥာတို႔ ပါဝင္၏။ တီရဏပရိညာဟူသည္ ျဖစ္ပ်က္ကိုျမင္ေသာ ``ဝိပႆနာဉာဏ္´´ပင္ျဖစ္၏။ သို႔ရာတြင္ ထိုဉာဏ္ျဖင့္သိေသာ ကိစၥဉာဏ္ဟူသည္လည္း ေလာကုတၱရာသိ အဆင့္ေရာက္ၿပီး ပစၥေဝကၡဏာဉာဏ္ျဖင့္ ဆင္ျခင္ၿပီးပါမွ ကိစၥဉာဏ္ စစ္စစ္ျဖစ္သည္ဟု ဆိုရမည္။ ဝိပႆနာအဆင့္တြင္ ဆိုင္ရာမဂ္အလိုက္ ပယ္ရမည့္ ကိေလသာမ်ားကို ျမစ္ျပတ္ ပယ္သတ္နိုင္ျခင္း မရိွေသးေသာေၾကာင့္ ဝိပႆနာသိ၌လည္း ပုဂၢိဳလ္သိသည္ အႏုသယအေနျဖင့္ ပါဝင္ေနေသးသည္သာျဖစ္၏။ အတၱအေနျဖင့္သိေသာ အသိဟူ၍ မပါဘဲ မဂၢင္ရွစ္ပါး ဓမၼအေနျဖင့္ သိေသာ ဓမၼသိျဖင့္ သိမွသာ အရိယာသစၥာ၏ ကိစၥဉာဏ္သေဘာသည္ ၿပီးျပည့္စုံ၏။ #ပဟာနပရိညာ =========== ပဟာနပရိညာဟူသည္ သာမညလကၡာ ကို ရႈသည္၏ အစြမ္းအားျဖင့္ ယူၿပီး ရႈသိၿပီးျဖစ္ကုန္ေသာ ထိုရုပ္နာမ္တရားတို႔၌ ပင္လ်ွင္ အာရုံရိွေသာ ``ဝိပႆနာပညာ´´သည္ ပဟာနပရိညာ မည္၏။ ကတဉာဏ္ ကို ပဟာနပရိညာျဖင့္ သိျခင္းဟူ၍ ဆိုရ၏။ ပဟာနပရိညာဟူသည္ ဆိုင္ရာ ဆိုင္ရာမဂ္ျဖင့္ ဆိုင္ရာ ဆိုင္ရာ ကိေလသာမ်ားကို ပယ္ျခင္း ျဖစ္၏။ ထိုပယ္ရာတြင္ ျမစ္ျပတ္ပယ္ျခင္းကို ဆို၏။ ျမစ္ျပတ္ပယ္ျခင္းကို ပါဠိေဝါဟာရအားျဖင့္ ``သမုေစၧဒပဟာန္´´ပင္ျဖစ္၏။ သစၥာေလးပါးတြင္ တစ္ပါးစီ တစ္ပါးစီ၌ သစၥာဉာဏ္၊ ကိစၥဉာဏ္၊ ကတဉာဏ္ဟူ၍ သုံမ်ိဳးစီရေသာေၾကာင့္ ဝိပႆနာတရား ရႈမွတ္သူတို႔သည္ သစၥာေလးပါးကို သိရာ၌ ၁၂ ပါးေသာ အခ်င္းအရာတို႔ျဖင့္ သိၾကရျခင္း ျဖစ္ပါ၏။ credit: Thick Min Jully #PhyoeMayOo

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2lYEWyV

ပရိညာ၃ပါး 🙏🙏🙏 ပရိညာ ဟူသည္ ပိုင္းျခား၍ သိေသာ ဉာဏ္ပညာကို ေခၚ၏။ ပရိ = ပိုင္းျခား၍ ညာ = သိေသာဉာဏ္ ပရိညာ = ပိုင္းျခား၍သိေသာ ဉာဏ္ပညာ။ ( ဝိသုဒၶိမဂ္ ) ယင္း ပရိညာသည္ သုံးပါးရိွေလ၏။ ယင္းတို႔မွာ ... ( ၁ ) ဉာတပရိညာ ( ၂ ) တီရဏပရိညာ ( ၃ ) ပဟာနပရိညာ တို႔ ျဖစ္ၾက၏။ ( ၁ ) ဉာတပရိညာ ဟူသည္ သိအပ္သိထိုက္ေသာ ရုပ္နာမ္တို႔၏ အေၾကာင္းတရားကို ပိုင္းျခား၍ သိေသာ ဉာဏ္ပညာကို ေခၚရ၏။ ဉာတ = သိအပ္ သိထိုက္ေသာ ( ဤေနရာ၌ ရုပ္နာမ္နွင့္၎တို႔၏ အေၾကာင္းတရားပင္ ျဖစ္၏။ ) ပရိညာ = ပိုင္ျခား၍ သိေသာ ဉာဏ္ပညာ။ ( ၂ ) တီရဏပရိညာ ဟူသည္ စုံစမ္းသုံးသပ္လ်ွက္ ပိုင္ျခား၍ သိေသာ ဉာဏ္ပညာကို ေခၚ၏။ တီရဏ = စုံစမ္း သုံးသပ္ ဆင္ျခင္ေသာ ပရိညာ = ပိုင္းျခား၍ သိေသာ ဉာဏ္ပညာ။ ( ၃ ) ပဟာနပရိညာ ဟူသည္ ပယ္သတ္လ်ွက္ ပိုင္းျခား၍ သိေသာ ဉာဏ္ပညာကို ေခၚ၏။ ပဟာန = ပယ္တတ္ေသာ ပရိညာ = ပိုင္းျခား၍ သိေသာ ဉာဏ္ပညာ။ #ဉာတပရိညာ ========== ထိုသုံးပါးေသာ ပရိညာတို႔တြင္ .... ေဖာက္ျပန္ျခင္း လကၡဏာရိွေသာ တရားသည္ ရုပ္ျဖစ္၏။ ခံစားျခင္းလကၡဏာရိွေသာ တရားသည္ ေဝဒနာျဖစ္၏။ မွတ္သားျခင္း လကၡဏာရိွေသာ တရားသည္သညာျဖစ္ ၏ ဟု ဤသို႔ေသာနည္းျဖင့္ ထိုထို ရုပ္နာမ္တရားကို႔၏ သီးသီးေသာ သဘာဝလကၡဏာကို ေကာင္းစြာ မွတ္သည္၏ အစြမ္းအားျဖင့္ ျဖစ္ေသာ ပညာသည္ ``ဉာတပရိညာ´´မည္၏။ ဤ ဉာတပရိညာသည္ ခနၶငါးပါး (ဝါ ) ရုပ္နာမ္နွစ္ပါးကို အေၾကာင္းနွင့္တကြ ပိုင္းျခား၍ သိျခင္းျဖစ္၏။ ခနၶာကို ဉာတပရိညာျဖင့္ သိေသာအခါ သစၥာေလးပါးျဖင့္ ခြဲျခား၍ သိ၏။ ဤေလာက၌ ဝိပႆနာ ရႈပြားရမည့္ တရားမ်ားဟာ ခနၶာငါးပါး ( ဝါ ) ရုပ္နာမ္နွစ္ပါး သာျဖစ္၏။ ဤဉာဏ္သည္လည္း ေလာကုတၱရာသိ အဆင့္သို႔ မေရာက္ေသးမီွ ကာလအထိ သစၥဉာဏ္သည္ စစ္စစ္ဟု မဆိုနိုင္ေသးေခ်။ အမွန္အားျဖင့္ ခနၶာငါးပါး ( ဝါ ) ရုပ္နာမ္နွစ္ပါးနွင့္ ပတ္သက္၍ မည္သို႔ပင္ သိေစကာမူ ေလာကုတၱရာသိ အဆင့္သို႔ေရာက္ၿပီး ``ပစၥေဝကၡဏဉာဏ္´´ျဖင့္ မဆင္ျခင္နိုင္ေသးသမ်ွ ကာလပတ္လုံး ထိုအသိသည္ အတၱ၌ အႏုသယ အေနျဖင့္ ပါဝင္ေနေသးေသာေၾကာင့္ ပုဂၢိဳလ္သိသေဘာသည္ ပါဝင္ေနသည္သာ ျဖစ္၏။ ေလာကုတၱရာအဆင့္သို႔ ေရာက္ပါမွ မဂၢင္ရွစ္ပါးသည္ အတၱေနရာ၌ အစားဝင္ၿပီး ပုဂၢိဳလ္သ္ိအေနျဖင့္ မဟုတ္ဘဲ ဓမၼသိအဆင့္ျဖင့္ သိ၏။ ဓမၼစစ္ဟူသည္ မဂၢင္ရွစ္ပါး၌ ပါဝင္ေသာ သီလမဂၢင္ သုံးပါး ေပါင္း၍သိေသာ အသိျဖစ္၏။ သီလမဂၢင္သုံးပါးသည္ ``ဝိရတီေစတသိတ္´´သေဘာအရ နိဗၺာန္ကို အာရုံျပဳၿပီးမွ တစ္စုတစ္ေပါင္းတည္း ျဖစ္နိုင္၏။ ထိုအခါမွ မဂၢင္ရွစ္ပါးျဖစ္၏။ #တီရဏပရိညာ =========== တီရဏပရိညာဟူသည္ ရုပ္သည္မၿမဲ၊ ေဝဒနာသည္မၿမဲ ဤသို႔ အစရိွေသာနည္းျဖင့္ ( သဘာဝလကၡာဏကို ေကာင္းစြာ ရႈမွတ္သည္၏ အစြမ္းအားျဖင့္ယူၿပီး ရႈသိၿပီး ျဖစ္ကုန္ေသာ ) ထိုရုပ္နာမ္တရားတို႔အားပင္လ်ွင္ ``သာမညလကၡဏာ´´ကို တင္၍ ျဖစ္ေသာ၊ လကၡဏာလ်ွင္ အာရုံရွိေသာ ဝိပႆနာပညာသည္ `` တီရဏပရိညာ´´မည္၏။ ကိစၥဉာဏ္ ကို တီရဏပရိညာျဖင့္ သိျခင္းဟူ၍ ဆိုရ၏။ ကိစၥဉာဏ္တြင္ ပိုင္းျခားသိရမည့္ ဒုကၡသစၥာကိစၥ၊ ပယ္ရမည့္ သမုဒယသစၥာကိစၥ၊ မ်က္ေမွာက္ျပဳရမည့္ နိေရာဓသစၥာကိစၥ၊ ပြားမ်ားရမည့္ မဂၢသစၥာတို႔ ပါဝင္၏။ တီရဏပရိညာဟူသည္ ျဖစ္ပ်က္ကိုျမင္ေသာ ``ဝိပႆနာဉာဏ္´´ပင္ျဖစ္၏။ သို႔ရာတြင္ ထိုဉာဏ္ျဖင့္သိေသာ ကိစၥဉာဏ္ဟူသည္လည္း ေလာကုတၱရာသိ အဆင့္ေရာက္ၿပီး ပစၥေဝကၡဏာဉာဏ္ျဖင့္ ဆင္ျခင္ၿပီးပါမွ ကိစၥဉာဏ္ စစ္စစ္ျဖစ္သည္ဟု ဆိုရမည္။ ဝိပႆနာအဆင့္တြင္ ဆိုင္ရာမဂ္အလိုက္ ပယ္ရမည့္ ကိေလသာမ်ားကို ျမစ္ျပတ္ ပယ္သတ္နိုင္ျခင္း မရိွေသးေသာေၾကာင့္ ဝိပႆနာသိ၌လည္း ပုဂၢိဳလ္သိသည္ အႏုသယအေနျဖင့္ ပါဝင္ေနေသးသည္သာျဖစ္၏။ အတၱအေနျဖင့္သိေသာ အသိဟူ၍ မပါဘဲ မဂၢင္ရွစ္ပါး ဓမၼအေနျဖင့္ သိေသာ ဓမၼသိျဖင့္ သိမွသာ အရိယာသစၥာ၏ ကိစၥဉာဏ္သေဘာသည္ ၿပီးျပည့္စုံ၏။ #ပဟာနပရိညာ =========== ပဟာနပရိညာဟူသည္ သာမညလကၡာ ကို ရႈသည္၏ အစြမ္းအားျဖင့္ ယူၿပီး ရႈသိၿပီးျဖစ္ကုန္ေသာ ထိုရုပ္နာမ္တရားတို႔၌ ပင္လ်ွင္ အာရုံရိွေသာ ``ဝိပႆနာပညာ´´သည္ ပဟာနပရိညာ မည္၏။ ကတဉာဏ္ ကို ပဟာနပရိညာျဖင့္ သိျခင္းဟူ၍ ဆိုရ၏။ ပဟာနပရိညာဟူသည္ ဆိုင္ရာ ဆိုင္ရာမဂ္ျဖင့္ ဆိုင္ရာ ဆိုင္ရာ ကိေလသာမ်ားကို ပယ္ျခင္း ျဖစ္၏။ ထိုပယ္ရာတြင္ ျမစ္ျပတ္ပယ္ျခင္းကို ဆို၏။ ျမစ္ျပတ္ပယ္ျခင္းကို ပါဠိေဝါဟာရအားျဖင့္ ``သမုေစၧဒပဟာန္´´ပင္ျဖစ္၏။ သစၥာေလးပါးတြင္ တစ္ပါးစီ တစ္ပါးစီ၌ သစၥာဉာဏ္၊ ကိစၥဉာဏ္၊ ကတဉာဏ္ဟူ၍ သုံမ်ိဳးစီရေသာေၾကာင့္ ဝိပႆနာတရား ရႈမွတ္သူတို႔သည္ သစၥာေလးပါးကို သိရာ၌ ၁၂ ပါးေသာ အခ်င္းအရာတို႔ျဖင့္ သိၾကရျခင္း ျဖစ္ပါ၏။ credit: Thick Min Jully #PhyoeMayOo

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2lYEWyV

ပရိညာ၃ပါး ••••••••••• ပရိညာ ဟူသည္ ပိုင္းျခား၍ သိေသာ ဉာဏ္ပညာကို ေခၚ၏။ ပရိ = ပိုင္းျခား၍ ညာ = သိေသာဉာဏ္ ပရိညာ = ပိုင္းျခား၍သိေသာ ဉာဏ္ပညာ။ ( ဝိသုဒၶိမဂ္ ) ယင္း ပရိညာသည္ သုံးပါးရိွေလ၏။ ယင္းတို႔မွာ ... ( ၁ ) ဉာတပရိညာ ( ၂ ) တီရဏပရိညာ ( ၃ ) ပဟာနပရိညာ တို႔ ျဖစ္ၾက၏။ ( ၁ ) ဉာတပရိညာ ဟူသည္ သိအပ္သိထိုက္ေသာ ရုပ္နာမ္တို႔၏ အေၾကာင္းတရားကို ပိုင္းျခား၍ သိေသာ ဉာဏ္ပညာကို ေခၚရ၏။ ဉာတ = သိအပ္ သိထိုက္ေသာ ( ဤေနရာ၌ ရုပ္နာမ္နွင့္၎တို႔၏ အေၾကာင္းတရားပင္ ျဖစ္၏။ ) ပရိညာ = ပိုင္ျခား၍ သိေသာ ဉာဏ္ပညာ။ ( ၂ ) တီရဏပရိညာ ဟူသည္ စုံစမ္းသုံးသပ္လ်ွက္ ပိုင္ျခား၍ သိေသာ ဉာဏ္ပညာကို ေခၚ၏။ တီရဏ = စုံစမ္း သုံးသပ္ ဆင္ျခင္ေသာ ပရိညာ = ပိုင္းျခား၍ သိေသာ ဉာဏ္ပညာ။ ( ၃ ) ပဟာနပရိညာ ဟူသည္ ပယ္သတ္လ်ွက္ ပိုင္းျခား၍ သိေသာ ဉာဏ္ပညာကို ေခၚ၏။ ပဟာန = ပယ္တတ္ေသာ ပရိညာ = ပိုင္းျခား၍ သိေသာ ဉာဏ္ပညာ။ #ဉာတပရိညာ ========== ထိုသုံးပါးေသာ ပရိညာတို႔တြင္ .... ေဖာက္ျပန္ျခင္း လကၡဏာရိွေသာ တရားသည္ ရုပ္ျဖစ္၏။ ခံစားျခင္းလကၡဏာရိွေသာ တရားသည္ ေဝဒနာျဖစ္၏။ မွတ္သားျခင္း လကၡဏာရိွေသာ တရားသည္သညာျဖစ္ ၏ ဟု ဤသို႔ေသာနည္းျဖင့္ ထိုထို ရုပ္နာမ္တရားကို႔၏ သီးသီးေသာ သဘာဝလကၡဏာကို ေကာင္းစြာ မွတ္သည္၏ အစြမ္းအားျဖင့္ ျဖစ္ေသာ ပညာသည္ ``ဉာတပရိညာ´´မည္၏။ ဤ ဉာတပရိညာသည္ ခနၶငါးပါး (ဝါ ) ရုပ္နာမ္နွစ္ပါးကို အေၾကာင္းနွင့္တကြ ပိုင္းျခား၍ သိျခင္းျဖစ္၏။ ခနၶာကို ဉာတပရိညာျဖင့္ သိေသာအခါ သစၥာေလးပါးျဖင့္ ခြဲျခား၍ သိ၏။ ဤေလာက၌ ဝိပႆနာ ရႈပြားရမည့္ တရားမ်ားဟာ ခနၶာငါးပါး ( ဝါ ) ရုပ္နာမ္နွစ္ပါး သာျဖစ္၏။ ဤဉာဏ္သည္လည္း ေလာကုတၱရာသိ အဆင့္သို႔ မေရာက္ေသးမီွ ကာလအထိ သစၥဉာဏ္သည္ စစ္စစ္ဟု မဆိုနိုင္ေသးေခ်။ အမွန္အားျဖင့္ ခနၶာငါးပါး ( ဝါ ) ရုပ္နာမ္နွစ္ပါးနွင့္ ပတ္သက္၍ မည္သို႔ပင္ သိေစကာမူ ေလာကုတၱရာသိ အဆင့္သို႔ေရာက္ၿပီး ``ပစၥေဝကၡဏဉာဏ္´´ျဖင့္ မဆင္ျခင္နိုင္ေသးသမ်ွ ကာလပတ္လုံး ထိုအသိသည္ အတၱ၌ အႏုသယ အေနျဖင့္ ပါဝင္ေနေသးေသာေၾကာင့္ ပုဂၢိဳလ္သိသေဘာသည္ ပါဝင္ေနသည္သာ ျဖစ္၏။ ေလာကုတၱရာအဆင့္သို႔ ေရာက္ပါမွ မဂၢင္ရွစ္ပါးသည္ အတၱေနရာ၌ အစားဝင္ၿပီး ပုဂၢိဳလ္သ္ိအေနျဖင့္ မဟုတ္ဘဲ ဓမၼသိအဆင့္ျဖင့္ သိ၏။ ဓမၼစစ္ဟူသည္ မဂၢင္ရွစ္ပါး၌ ပါဝင္ေသာ သီလမဂၢင္ သုံးပါး ေပါင္း၍သိေသာ အသိျဖစ္၏။ သီလမဂၢင္သုံးပါးသည္ ``ဝိရတီေစတသိတ္´´သေဘာအရ နိဗၺာန္ကို အာရုံျပဳၿပီးမွ တစ္စုတစ္ေပါင္းတည္း ျဖစ္နိုင္၏။ ထိုအခါမွ မဂၢင္ရွစ္ပါးျဖစ္၏။ #တီရဏပရိညာ =========== တီရဏပရိညာဟူသည္ ရုပ္သည္မၿမဲ၊ ေဝဒနာသည္မၿမဲ ဤသို႔ အစရိွေသာနည္းျဖင့္ ( သဘာဝလကၡာဏကို ေကာင္းစြာ ရႈမွတ္သည္၏ အစြမ္းအားျဖင့္ယူၿပီး ရႈသိၿပီး ျဖစ္ကုန္ေသာ ) ထိုရုပ္နာမ္တရားတို႔အားပင္လ်ွင္ ``သာမညလကၡဏာ´´ကို တင္၍ ျဖစ္ေသာ၊ လကၡဏာလ်ွင္ အာရုံရွိေသာ ဝိပႆနာပညာသည္ `` တီရဏပရိညာ´´မည္၏။ ကိစၥဉာဏ္ ကို တီရဏပရိညာျဖင့္ သိျခင္းဟူ၍ ဆိုရ၏။ ကိစၥဉာဏ္တြင္ ပိုင္းျခားသိရမည့္ ဒုကၡသစၥာကိစၥ၊ ပယ္ရမည့္ သမုဒယသစၥာကိစၥ၊ မ်က္ေမွာက္ျပဳရမည့္ နိေရာဓသစၥာကိစၥ၊ ပြားမ်ားရမည့္ မဂၢသစၥာတို႔ ပါဝင္၏။ တီရဏပရိညာဟူသည္ ျဖစ္ပ်က္ကိုျမင္ေသာ ``ဝိပႆနာဉာဏ္´´ပင္ျဖစ္၏။ သို႔ရာတြင္ ထိုဉာဏ္ျဖင့္သိေသာ ကိစၥဉာဏ္ဟူသည္လည္း ေလာကုတၱရာသိ အဆင့္ေရာက္ၿပီး ပစၥေဝကၡဏာဉာဏ္ျဖင့္ ဆင္ျခင္ၿပီးပါမွ ကိစၥဉာဏ္ စစ္စစ္ျဖစ္သည္ဟု ဆိုရမည္။ ဝိပႆနာအဆင့္တြင္ ဆိုင္ရာမဂ္အလိုက္ ပယ္ရမည့္ ကိေလသာမ်ားကို ျမစ္ျပတ္ ပယ္သတ္နိုင္ျခင္း မရိွေသးေသာေၾကာင့္ ဝိပႆနာသိ၌လည္း ပုဂၢိဳလ္သိသည္ အႏုသယအေနျဖင့္ ပါဝင္ေနေသးသည္သာျဖစ္၏။ အတၱအေနျဖင့္သိေသာ အသိဟူ၍ မပါဘဲ မဂၢင္ရွစ္ပါး ဓမၼအေနျဖင့္ သိေသာ ဓမၼသိျဖင့္ သိမွသာ အရိယာသစၥာ၏ ကိစၥဉာဏ္သေဘာသည္ ၿပီးျပည့္စုံ၏။ #ပဟာနပရိညာ =========== ပဟာနပရိညာဟူသည္ သာမညလကၡာ ကို ရႈသည္၏ အစြမ္းအားျဖင့္ ယူၿပီး ရႈသိၿပီးျဖစ္ကုန္ေသာ ထိုရုပ္နာမ္တရားတို႔၌ ပင္လ်ွင္ အာရုံရိွေသာ ``ဝိပႆနာပညာ´´သည္ ပဟာနပရိညာ မည္၏။ ကတဉာဏ္ ကို ပဟာနပရိညာျဖင့္ သိျခင္းဟူ၍ ဆိုရ၏။ ပဟာနပရိညာဟူသည္ ဆိုင္ရာ ဆိုင္ရာမဂ္ျဖင့္ ဆိုင္ရာ ဆိုင္ရာ ကိေလသာမ်ားကို ပယ္ျခင္း ျဖစ္၏။ ထိုပယ္ရာတြင္ ျမစ္ျပတ္ပယ္ျခင္းကို ဆို၏။ ျမစ္ျပတ္ပယ္ျခင္းကို ပါဠိေဝါဟာရအားျဖင့္ ``သမုေစၧဒပဟာန္´´ပင္ျဖစ္၏။ သစၥာေလးပါးတြင္ တစ္ပါးစီ တစ္ပါးစီ၌ သစၥာဉာဏ္၊ ကိစၥဉာဏ္၊ ကတဉာဏ္ဟူ၍ သုံမ်ိဳးစီရေသာေၾကာင့္ ဝိပႆနာတရား ရႈမွတ္သူတို႔သည္ သစၥာေလးပါးကို သိရာ၌ ၁၂ ပါးေသာ အခ်င္းအရာတို႔ျဖင့္ သိၾကရျခင္း ျဖစ္ပါ၏။ credit: Thick Min Jully #PhyoeMayOo

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2nyxcEe

ပရိညာ၃ပါး ••••••••••• ပရိညာ ဟူသည္ ပိုင္းျခား၍ သိေသာ ဉာဏ္ပညာကို ေခၚ၏။ ပရိ = ပိုင္းျခား၍ ညာ = သိေသာဉာဏ္ ပရိညာ = ပိုင္းျခား၍သိေသာ ဉာဏ္ပညာ။ ( ဝိသုဒၶိမဂ္ ) ယင္း ပရိညာသည္ သုံးပါးရိွေလ၏။ ယင္းတို႔မွာ ... ( ၁ ) ဉာတပရိညာ ( ၂ ) တီရဏပရိညာ ( ၃ ) ပဟာနပရိညာ တို႔ ျဖစ္ၾက၏။ ( ၁ ) ဉာတပရိညာ ဟူသည္ သိအပ္သိထိုက္ေသာ ရုပ္နာမ္တို႔၏ အေၾကာင္းတရားကို ပိုင္းျခား၍ သိေသာ ဉာဏ္ပညာကို ေခၚရ၏။ ဉာတ = သိအပ္ သိထိုက္ေသာ ( ဤေနရာ၌ ရုပ္နာမ္နွင့္၎တို႔၏ အေၾကာင္းတရားပင္ ျဖစ္၏။ ) ပရိညာ = ပိုင္ျခား၍ သိေသာ ဉာဏ္ပညာ။ ( ၂ ) တီရဏပရိညာ ဟူသည္ စုံစမ္းသုံးသပ္လ်ွက္ ပိုင္ျခား၍ သိေသာ ဉာဏ္ပညာကို ေခၚ၏။ တီရဏ = စုံစမ္း သုံးသပ္ ဆင္ျခင္ေသာ ပရိညာ = ပိုင္းျခား၍ သိေသာ ဉာဏ္ပညာ။ ( ၃ ) ပဟာနပရိညာ ဟူသည္ ပယ္သတ္လ်ွက္ ပိုင္းျခား၍ သိေသာ ဉာဏ္ပညာကို ေခၚ၏။ ပဟာန = ပယ္တတ္ေသာ ပရိညာ = ပိုင္းျခား၍ သိေသာ ဉာဏ္ပညာ။ #ဉာတပရိညာ ========== ထိုသုံးပါးေသာ ပရိညာတို႔တြင္ .... ေဖာက္ျပန္ျခင္း လကၡဏာရိွေသာ တရားသည္ ရုပ္ျဖစ္၏။ ခံစားျခင္းလကၡဏာရိွေသာ တရားသည္ ေဝဒနာျဖစ္၏။ မွတ္သားျခင္း လကၡဏာရိွေသာ တရားသည္သညာျဖစ္ ၏ ဟု ဤသို႔ေသာနည္းျဖင့္ ထိုထို ရုပ္နာမ္တရားကို႔၏ သီးသီးေသာ သဘာဝလကၡဏာကို ေကာင္းစြာ မွတ္သည္၏ အစြမ္းအားျဖင့္ ျဖစ္ေသာ ပညာသည္ ``ဉာတပရိညာ´´မည္၏။ ဤ ဉာတပရိညာသည္ ခနၶငါးပါး (ဝါ ) ရုပ္နာမ္နွစ္ပါးကို အေၾကာင္းနွင့္တကြ ပိုင္းျခား၍ သိျခင္းျဖစ္၏။ ခနၶာကို ဉာတပရိညာျဖင့္ သိေသာအခါ သစၥာေလးပါးျဖင့္ ခြဲျခား၍ သိ၏။ ဤေလာက၌ ဝိပႆနာ ရႈပြားရမည့္ တရားမ်ားဟာ ခနၶာငါးပါး ( ဝါ ) ရုပ္နာမ္နွစ္ပါး သာျဖစ္၏။ ဤဉာဏ္သည္လည္း ေလာကုတၱရာသိ အဆင့္သို႔ မေရာက္ေသးမီွ ကာလအထိ သစၥဉာဏ္သည္ စစ္စစ္ဟု မဆိုနိုင္ေသးေခ်။ အမွန္အားျဖင့္ ခနၶာငါးပါး ( ဝါ ) ရုပ္နာမ္နွစ္ပါးနွင့္ ပတ္သက္၍ မည္သို႔ပင္ သိေစကာမူ ေလာကုတၱရာသိ အဆင့္သို႔ေရာက္ၿပီး ``ပစၥေဝကၡဏဉာဏ္´´ျဖင့္ မဆင္ျခင္နိုင္ေသးသမ်ွ ကာလပတ္လုံး ထိုအသိသည္ အတၱ၌ အႏုသယ အေနျဖင့္ ပါဝင္ေနေသးေသာေၾကာင့္ ပုဂၢိဳလ္သိသေဘာသည္ ပါဝင္ေနသည္သာ ျဖစ္၏။ ေလာကုတၱရာအဆင့္သို႔ ေရာက္ပါမွ မဂၢင္ရွစ္ပါးသည္ အတၱေနရာ၌ အစားဝင္ၿပီး ပုဂၢိဳလ္သ္ိအေနျဖင့္ မဟုတ္ဘဲ ဓမၼသိအဆင့္ျဖင့္ သိ၏။ ဓမၼစစ္ဟူသည္ မဂၢင္ရွစ္ပါး၌ ပါဝင္ေသာ သီလမဂၢင္ သုံးပါး ေပါင္း၍သိေသာ အသိျဖစ္၏။ သီလမဂၢင္သုံးပါးသည္ ``ဝိရတီေစတသိတ္´´သေဘာအရ နိဗၺာန္ကို အာရုံျပဳၿပီးမွ တစ္စုတစ္ေပါင္းတည္း ျဖစ္နိုင္၏။ ထိုအခါမွ မဂၢင္ရွစ္ပါးျဖစ္၏။ #တီရဏပရိညာ =========== တီရဏပရိညာဟူသည္ ရုပ္သည္မၿမဲ၊ ေဝဒနာသည္မၿမဲ ဤသို႔ အစရိွေသာနည္းျဖင့္ ( သဘာဝလကၡာဏကို ေကာင္းစြာ ရႈမွတ္သည္၏ အစြမ္းအားျဖင့္ယူၿပီး ရႈသိၿပီး ျဖစ္ကုန္ေသာ ) ထိုရုပ္နာမ္တရားတို႔အားပင္လ်ွင္ ``သာမညလကၡဏာ´´ကို တင္၍ ျဖစ္ေသာ၊ လကၡဏာလ်ွင္ အာရုံရွိေသာ ဝိပႆနာပညာသည္ `` တီရဏပရိညာ´´မည္၏။ ကိစၥဉာဏ္ ကို တီရဏပရိညာျဖင့္ သိျခင္းဟူ၍ ဆိုရ၏။ ကိစၥဉာဏ္တြင္ ပိုင္းျခားသိရမည့္ ဒုကၡသစၥာကိစၥ၊ ပယ္ရမည့္ သမုဒယသစၥာကိစၥ၊ မ်က္ေမွာက္ျပဳရမည့္ နိေရာဓသစၥာကိစၥ၊ ပြားမ်ားရမည့္ မဂၢသစၥာတို႔ ပါဝင္၏။ တီရဏပရိညာဟူသည္ ျဖစ္ပ်က္ကိုျမင္ေသာ ``ဝိပႆနာဉာဏ္´´ပင္ျဖစ္၏။ သို႔ရာတြင္ ထိုဉာဏ္ျဖင့္သိေသာ ကိစၥဉာဏ္ဟူသည္လည္း ေလာကုတၱရာသိ အဆင့္ေရာက္ၿပီး ပစၥေဝကၡဏာဉာဏ္ျဖင့္ ဆင္ျခင္ၿပီးပါမွ ကိစၥဉာဏ္ စစ္စစ္ျဖစ္သည္ဟု ဆိုရမည္။ ဝိပႆနာအဆင့္တြင္ ဆိုင္ရာမဂ္အလိုက္ ပယ္ရမည့္ ကိေလသာမ်ားကို ျမစ္ျပတ္ ပယ္သတ္နိုင္ျခင္း မရိွေသးေသာေၾကာင့္ ဝိပႆနာသိ၌လည္း ပုဂၢိဳလ္သိသည္ အႏုသယအေနျဖင့္ ပါဝင္ေနေသးသည္သာျဖစ္၏။ အတၱအေနျဖင့္သိေသာ အသိဟူ၍ မပါဘဲ မဂၢင္ရွစ္ပါး ဓမၼအေနျဖင့္ သိေသာ ဓမၼသိျဖင့္ သိမွသာ အရိယာသစၥာ၏ ကိစၥဉာဏ္သေဘာသည္ ၿပီးျပည့္စုံ၏။ #ပဟာနပရိညာ =========== ပဟာနပရိညာဟူသည္ သာမညလကၡာ ကို ရႈသည္၏ အစြမ္းအားျဖင့္ ယူၿပီး ရႈသိၿပီးျဖစ္ကုန္ေသာ ထိုရုပ္နာမ္တရားတို႔၌ ပင္လ်ွင္ အာရုံရိွေသာ ``ဝိပႆနာပညာ´´သည္ ပဟာနပရိညာ မည္၏။ ကတဉာဏ္ ကို ပဟာနပရိညာျဖင့္ သိျခင္းဟူ၍ ဆိုရ၏။ ပဟာနပရိညာဟူသည္ ဆိုင္ရာ ဆိုင္ရာမဂ္ျဖင့္ ဆိုင္ရာ ဆိုင္ရာ ကိေလသာမ်ားကို ပယ္ျခင္း ျဖစ္၏။ ထိုပယ္ရာတြင္ ျမစ္ျပတ္ပယ္ျခင္းကို ဆို၏။ ျမစ္ျပတ္ပယ္ျခင္းကို ပါဠိေဝါဟာရအားျဖင့္ ``သမုေစၧဒပဟာန္´´ပင္ျဖစ္၏။ သစၥာေလးပါးတြင္ တစ္ပါးစီ တစ္ပါးစီ၌ သစၥာဉာဏ္၊ ကိစၥဉာဏ္၊ ကတဉာဏ္ဟူ၍ သုံမ်ိဳးစီရေသာေၾကာင့္ ဝိပႆနာတရား ရႈမွတ္သူတို႔သည္ သစၥာေလးပါးကို သိရာ၌ ၁၂ ပါးေသာ အခ်င္းအရာတို႔ျဖင့္ သိၾကရျခင္း ျဖစ္ပါ၏။ credit: Thick Min Jully #PhyoeMayOo

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2nyxcEe

စၾကာဝဠာကုေဋတစ္သိန္းၾကားေအာင္ ေျပာနိုင္တယ္ • • • • • ******************************** ျမတ္စြာဘုရားက စၾကာဝဠာကုေဋတစ္သိန္း ၾကားေအာင္ ေျပာနိုင္တယ္တဲ့။ ဘယ္လိုၾကားေအာင္ ေျပာသလဲလို႔ဆိုရင္ လုပ္ပံုလုပ္နည္းကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ကို စနစ္က်တယ္။ သတၱဝါေတြဆိုတာ အိပ္ေနတဲ့လူလည္းရွိမွာပဲ၊အမွတ္တမဲ့ေနတဲ့လူေတြလည္း ရွိၾကမွာပဲ။ အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့လူ၊အမွတ္တမဲ့ေနတဲ့လူေတြ ၾကားခ်င္မွၾကားမွာ၊ အဲဒီေတာ့ အိပ္ရာမွနိုးေအာင္၊အမွတ္တမဲ့ မေနေအာင္ နွိုးလိုက္ေသးတယ္။ ဘယ္လိုနႈိးတုန္းဆိုရင္ ျမတ္စြာဘုရားက ေလာကႀကီးတစ္ခုလံုး ေမွာင္သြားေအာင္ ညိဳေသာေရာင္ျခည္ေတာ္ အရင္လႊတ္လိုက္တာ။ စၾကာဝဠာ ကုေဋတစ္သိန္းဟာ ေမွာင္ႀကီးက်သြားတယ္။ လင္းေနရာကေန ရုတ္တရက္ေမွာင္သြားတဲ့အခါ လူေတြဟာ ဘာျဖစ္တာပါလိမ့္ အုတ္အုတ္က်က္က်က္ ျဖစ္တတ္တယ္၊လူ႔ရဲ႕သဘာဝက လန္႔ျဖန္႔ၿပီး အကုန္လံုး အိပ္ေနတဲ့လူေတြပါနိုး၊ အကုန္လံုးအေမွာင္ႀကီးျဖစ္ေနၿပီဆိုတဲ့အခ်ိန္က်ေတာ့မွ ေရာင္ျခည္ေတာ္လႊတ္လိုက္တယ္။ အဲဒီလို အလင္းေရာင္ ေပၚလာၿပီဆိုေတာ့ လူတိုင္းအားလံုးက အလင္းေရာင္ကို အာရံုစိုက္ေနၾကတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ျမတ္စြာဘုရားက တရားတစ္ပုဒ္ ေဟာလိုက္တယ္၊အားလံုးၾကားသြား တယ္။ အဲဒီလိုနည္းနဲ႔ျမတ္စြာဘုရားဟာ ဗုဒၶရဲ႕စြမ္းရည္သတၱိတစ္ခုကို ေဖာ္ျပခဲ့တာရွိတယ္။ ဒါဟာ ဒီၾသကာသေလာကႀကီးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ ေဟာၾကားခ်က္ေတြပဲ။ ပါခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2nCuc9K

စၾကာဝဠာကုေဋတစ္သိန္းၾကားေအာင္ ေျပာနိုင္တယ္ • • • • • ******************************** ျမတ္စြာဘုရားက စၾကာဝဠာကုေဋတစ္သိန္း ၾကားေအာင္ ေျပာနိုင္တယ္တဲ့။ ဘယ္လိုၾကားေအာင္ ေျပာသလဲလို႔ဆိုရင္ လုပ္ပံုလုပ္နည္းကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ကို စနစ္က်တယ္။ သတၱဝါေတြဆိုတာ အိပ္ေနတဲ့လူလည္းရွိမွာပဲ၊အမွတ္တမဲ့ေနတဲ့လူေတြလည္း ရွိၾကမွာပဲ။ အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့လူ၊အမွတ္တမဲ့ေနတဲ့လူေတြ ၾကားခ်င္မွၾကားမွာ၊ အဲဒီေတာ့ အိပ္ရာမွနိုးေအာင္၊အမွတ္တမဲ့ မေနေအာင္ နွိုးလိုက္ေသးတယ္။ ဘယ္လိုနႈိးတုန္းဆိုရင္ ျမတ္စြာဘုရားက ေလာကႀကီးတစ္ခုလံုး ေမွာင္သြားေအာင္ ညိဳေသာေရာင္ျခည္ေတာ္ အရင္လႊတ္လိုက္တာ။ စၾကာဝဠာ ကုေဋတစ္သိန္းဟာ ေမွာင္ႀကီးက်သြားတယ္။ လင္းေနရာကေန ရုတ္တရက္ေမွာင္သြားတဲ့အခါ လူေတြဟာ ဘာျဖစ္တာပါလိမ့္ အုတ္အုတ္က်က္က်က္ ျဖစ္တတ္တယ္၊လူ႔ရဲ႕သဘာဝက လန္႔ျဖန္႔ၿပီး အကုန္လံုး အိပ္ေနတဲ့လူေတြပါနိုး၊ အကုန္လံုးအေမွာင္ႀကီးျဖစ္ေနၿပီဆိုတဲ့အခ်ိန္က်ေတာ့မွ ေရာင္ျခည္ေတာ္လႊတ္လိုက္တယ္။ အဲဒီလို အလင္းေရာင္ ေပၚလာၿပီဆိုေတာ့ လူတိုင္းအားလံုးက အလင္းေရာင္ကို အာရံုစိုက္ေနၾကတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ျမတ္စြာဘုရားက တရားတစ္ပုဒ္ ေဟာလိုက္တယ္၊အားလံုးၾကားသြား တယ္။ အဲဒီလိုနည္းနဲ႔ျမတ္စြာဘုရားဟာ ဗုဒၶရဲ႕စြမ္းရည္သတၱိတစ္ခုကို ေဖာ္ျပခဲ့တာရွိတယ္။ ဒါဟာ ဒီၾသကာသေလာကႀကီးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ ေဟာၾကားခ်က္ေတြပဲ။ ပါခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2nCuc9K

“အထက္ၿမတ္ဆံုးကံ” 🙏🙏🙏🙏🙏🙏 အေရးၾကီး မွတ္ဖို႔က ေရွးကၿပဳခဲ့တဲ့ အကုသိုလ္ကံေတြကို လႊမ္းမိုးေခ်ဖ်က္ႏိုင္စြမ္းရွိတဲ့ အလြန္အင္အားထက္တဲ့ ကုသိုလ္ကံေတြ အမွန္တကယ္ရွိပါတယ္။ အဲဒါကို သတိထားၾကရမယ္။ မိမိလုပ္ခဲ့တဲ့ မေကာင္းမွဳကို ဘယ္ဘုရားမွ ေပါ့သြားေအာင္ လုပ္မေပးႏိုင္ဘူး။ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ လုပ္ယူမွရတယ္။ လုပ္ယူရင္ရတယ္။ အဲဒီကံက ဘာလဲဆိုေတာ့ အခ်ဳပ္အားၿဖင့္ “အပၸနာစ်ာန္” ဆိုက္ေအာင္ ၿမင့္ၿမတ္တဲ့ ေမတၱာဘာဝနာ၊ ဝင္ေလထြက္ေလ အာနာပါန ဘာဝနာေတြဟာ အထက္ဆံုးကံေတြလို႔ မွတ္ၾက။ တဆင့္တက္ၿပီး ဝိပႆနာမဂ္ ကုသိုလ္ကံေတြဟာ ေလာကၾကီးထဲမွာ ေနခ်င္ေန၊ ေလာကထဲက ထြက္ခ်င္ထြက္ အၿမဲတမ္းစိတ္ခ်မ္းသာေစမယ့္ အၿမဲတမ္း လက္ကိုင္ထားရမယ့္ အထက္ၿမတ္ဆံုးကံေတြ အထက္ၿမတ္ဆံုး လက္နက္ၾကီးေတြပဲ။ (ေတာင္တန္းဆရာေတာ္ဘုရာၾကီး၏ “ကမၼနိယာ” တရားေတာ္ စာမ်က္ႏွာ-၈၂၊၈၃မွ)

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2nwhfhS

“အထက္ၿမတ္ဆံုးကံ” 🙏🙏🙏🙏🙏🙏 အေရးၾကီး မွတ္ဖို႔က ေရွးကၿပဳခဲ့တဲ့ အကုသိုလ္ကံေတြကို လႊမ္းမိုးေခ်ဖ်က္ႏိုင္စြမ္းရွိတဲ့ အလြန္အင္အားထက္တဲ့ ကုသိုလ္ကံေတြ အမွန္တကယ္ရွိပါတယ္။ အဲဒါကို သတိထားၾကရမယ္။ မိမိလုပ္ခဲ့တဲ့ မေကာင္းမွဳကို ဘယ္ဘုရားမွ ေပါ့သြားေအာင္ လုပ္မေပးႏိုင္ဘူး။ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ လုပ္ယူမွရတယ္။ လုပ္ယူရင္ရတယ္။ အဲဒီကံက ဘာလဲဆိုေတာ့ အခ်ဳပ္အားၿဖင့္ “အပၸနာစ်ာန္” ဆိုက္ေအာင္ ၿမင့္ၿမတ္တဲ့ ေမတၱာဘာဝနာ၊ ဝင္ေလထြက္ေလ အာနာပါန ဘာဝနာေတြဟာ အထက္ဆံုးကံေတြလို႔ မွတ္ၾက။ တဆင့္တက္ၿပီး ဝိပႆနာမဂ္ ကုသိုလ္ကံေတြဟာ ေလာကၾကီးထဲမွာ ေနခ်င္ေန၊ ေလာကထဲက ထြက္ခ်င္ထြက္ အၿမဲတမ္းစိတ္ခ်မ္းသာေစမယ့္ အၿမဲတမ္း လက္ကိုင္ထားရမယ့္ အထက္ၿမတ္ဆံုးကံေတြ အထက္ၿမတ္ဆံုး လက္နက္ၾကီးေတြပဲ။ (ေတာင္တန္းဆရာေတာ္ဘုရာၾကီး၏ “ကမၼနိယာ” တရားေတာ္ စာမ်က္ႏွာ-၈၂၊၈၃မွ)

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2nwhfhS

ေစတနာက ေလာဘနဲ႔ယွဥ္တြဲရင္ ငါရဖုိ႔ခ်ည္း ျဖစ္လာတတ္တယ္။ ေနာက္ အဲဒီေစတနာပဲ ေဒါသနဲ႔ ယွဥ္တြဲလုိက္ရင္ သတ္ျဖတ္ၫွဥ္းဆဲဖို႔ မနာလိုဝန္တိုဖို႔ျဖစ္လာတတ္တယ္။ ေမာဟနဲ႔ ယွဥ္တြဲလုိက္ျပန္ေတာ့ ပညာမ့ဲလုပ္တာေတြ ျဖစ္လာတယ္။ မေကာင္းတာေတြ ဘာေၾကာင့္ျဖစ္လာလဲ ေမးရင္ ေစတနာနဲ႔ မေကာင္းတဲ႔ အေၾကာင္း သုံးပါးတြဲမိလုိ႔ … ဒါပဲ။ ေလာဘနည္းေအာင္ က်င့္ရင္ သူမ်ား အတြက္ ေဆာင္ရြက္တတ္လာတယ္။ ေဒါသနည္းေအာင္ က်င့္သုံးရင္ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ျဖစ္လာတယ္။ ေမာဟနည္းေအာင္ က်င့္ရင္ေတာ့ ပညာတတ္ေတြ ျဖစ္လာၾကမယ္။ ေကာင္းတာေတြ ဘာေၾကာင့္ျဖစ္ဆုိရင္ ေစတနာနဲ႔ ေကာင္းတ့ဲ အေၾကာင္းသုံးပါး ေပါင္းမိလုိ႔ … ဒါပဲ။ သီတဂူဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး Via - Paral Lel >>> thank Via.ဓမၼေရခ်မ္းစင္

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2nrIfz2