အလင်းရောင် ဓမ္မ
"ဗုဒ္ဓ၏တရားများဖြင့် လောကကို အလင်းရောင်ပေးကြရန်"
Monday, July 29, 2019
သီလႏွစ္မ်ိဳး ••••••••••••• သီလ ဟူသည္ ေစာင့္စည္းရေသာအက်င့္ ဆိုသည္ကို သေဘာေပါက္ၿပီ ထင္၏။ • အတြင္းမွစိတ္ ျပင္ပအာ႐ုံတို႔သို႔ မလိုက္သာေအာင္ • ျပင္ပအာ႐ုံတို႔မွ ကပ္ပါလာေသာ ကိေလသာ မ်ား အတြင္းစိတ္သို႔ ဝင္ေရာက္မခိုေလေအာင္ ထိုႏွစ္ခ်က္သည္ သင္ေဆာက္တည္ထားေသာ သီလ၏အစြမ္းသတၱိဟူ၍လည္းသေဘာေပါက္ သင့္ၿပီထင္၏။ သီလသည္ အတြင္းစိတ္ကို ေစာင့္စည္း၍ ျပင္ပကိေလသာကို ပိတ္ဆို႔ေပးျခင္း။ ထိုသီလသည္လည္း (က) ႐ိုး႐ိုးသီလ မိ႐ိုးဖလာ ဓေလ့ထုံးစံအတိုင္းသာ အာမဘေႏၱျဖင့္ ခံယူထားျခင္း။ (ခ) ပါရမီသီလ မိမိေစတနာကံ ဆင္ျခင္ဉာဏ္ျဖင့္ သူေတာ္ေကာင္းဓေလ့သို႔ ကူးဝင္လာျခင္း။ ထိုသို္ႏွစ္မ်ိဳးရိွေခ်ရာ ယေန႔ဥပုသ္ေန႔ျဖစ္သျဖင့္ ေက်ာင္းကန္ဘုရားသို႔ တက္ကာ ဒါနျပဳျခင္း သီလေဆာက္တည္ျခင္းမ်ိဳးတို႔သည္ အကယ္တိ "အပၸမာဒသတိ" မေမ့မေလ်ာ့ ၂၄နာရီ လုံးလုံး သတိလက္မလႊတ္ျဖင့္ • သရဏဂုံသုံးပါး တစ္ပါးပါးကို ကမၼဌာန္းအျဖစ္ မပြားတုံပဲ "အာမဘေႏၲ" ခံ႐ုံမ်ွျဖင့္ အခ်ိန္ကုန္ေသာ္ … • စားေသာက္ရာတို႔၌ အရသာခံၿပီး စားသုံးဦးမည္ဆိုေသာ္… • အိပ္ျခင္း ထေသာ္ စကားေျပာျခင္း မ်ားျဖင့္ အခ်ိန္ကုန္လြန္ေခ်ေသာ္ … သင္ကား "သီလယူသည္" ဆိုေသာ အမည္ပင္ မခံထိုက္ၿပီ။ သင့္အက်င့္ကား ေစာင့္စည္းျခင္း ပိတ္ဆုိ႔ျခင္း အလ်ဥ္းကင္းေနေသာေၾကာင့္တည္း။ ထိုသီလမ်ိဳးသည္ မိဘတို႔၏ ဓေလ့လိုက္၍ တုေနျခင္းသာျဖစ္သျဖင့္ သီလစစ္လည္း မျဖစ္ႏိုင္။ မည္သည့္ကိေလသာတို႔မ်ွ ပယ္သတ္ႏိုင္မႈ မရိွျခင္း။ သီလေဆာက္တည္ရင္းမွ မည္သည့္ ဉာဏ္မ်ွ မေပၚလာျခင္းမ်ားေၾကာင့့္လည္း သီလမွ ပါရမီသို႔ မတက္ႏိုင္။ သီလကိုမွီ၍ ပယ္သင့္ေသာ အယုတ္စုတရားမ်ား ပယ္ခဲ့ျခင္း ဆယ္သင့္ေသာ အျမတ္စုတရားမ်ားကိုလည္း ဆယ္ယူျခင္းဟူသည့္ အမွန္ျမင္ အမွားစင္မ်ိဳး မျဖစ္ေသးသမ်ွ … သင္ကား ပါရမီျဖင့္ ေဆာက္တည္ေသာ သီလမ်ိဳးမျဖစ္ႏိုင္။ သိကၡာ႐ွင္မ်ားက သင့္အားသိကၡာတင္ေပး ေသာ္ျငားလည္း သင္ကား အာမဘေႏၱျဖင့္သာ လ်ွာဖ်ား၌ပင္ ခရီးဆုံးေနခဲ့သည္ မဟုတ္ပါ ေလာ။ ၁။ သိကၡာ႐ွင္က သရဏဂုံေပးၿပီးစဥ္ခဏ "တိသရဏ ဂမနံ မဟာပရိပုဏၰံ" သင္ယူထားေသာ သရဏဂုံမ်ားကို မ်ားမ်ားပြားေလာ့ဟူ၍ သတိေပးစဥ္ ကလည္း "အာမဘေႏၲ" ၂။ တဖန္ သီလေပးၿပီးေနာက္ "ဓမၼံအပၸမာေဒန သမၸာေဒထ" တရားကို မေမ့ေသာသတိႏွင့္ အားထုတ္ေလာ့ သတိေပးျပန္ေတာ့လည္း "အာမဘေႏၲ" သင္သည္ ထိုသို႔အာမဘေႏၱခံၿပီးေနာက္ သင္တာဝန္ယူထားေသာ သရဏဂံုပြားမ်ား ျခင္းတရားကို ေအာက္ေမ့ဆင္ျခင္ျခင္းျဖင့္ ကာမဂုံအာ႐ုံတို႔၏ ဆန္႔က်င္ဘက္ ဓမၼ အာ႐ုံသို႔ သင့္စိတ္ ေျပာင္းငဲ့မေပးေသာ္ သင့္စိတ္ အာ႐ုံမွမလုံႏိုင္။ သင့္စိတ္ အာ႐ုံမလုံေသာ္ ကိုယ္၏အရံ ျဖစ္ေသာ မ်က္စိတံခါး နားတံခါး ႏွာေခါင္း တံခါး လ်ွာတံခါးတို႔က အေစာင့္မဲ့ တံခါးခ်ည္း ျဖစ္ေခ်ရာ၏။ သင့့္ကိုယ္ထည္ႀကီးကား အခ်ဳပ္ခံထား ရေသာ ရာဇဝတ္သားပမာ ရိွေခ်ရာ၏။ ထိုသီလမ်ိဳးကား ခ်ဳပ္တည္းရေသာ အခ်ဳပ္သား သီလမ်ိဳးသာ ျဖစ္သျဖင့္ … ေနာက္တစ္ရက္သို႔မဟုတ္ မိမိအဓိဌာန္ ျပည့္သည္ႏွင့္ တစ္ၿပိဳင္နက္ … ရန္ဘက္ ကိေလသာတို႔က အၿငိဳးႀကီးႀကီးျဖင့္ တန္ျပန္ဖိစီးလာၾကေလရာ သင္ကား သုံ႔ပန္း ဘဝျဖင့္သာ အသက္ကုန္ရာ၏။ မဟာေဗာဓိၿမိဳင္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး "ပါရမီ ပရိစယကထာ"မွ Via : Paral lel.
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2yhNdAG
စ႐ုိက္ႏွင့္ ကမၼ႒ာန္း ••••••••••••••••••••• အမ်ားျဖစ္ေနက် ပုံစံမ်ား၊ အရာမ်ားထက္ ပုိမုိလြန္ကဲၿပီး အျဖစ္မ်ားတတ္တဲ့ သေဘာကုိ "စ႐ုိက္"လုိ႔ ေခၚပါတယ္။ ပါဠိစရိတဆုိတဲ့ စကားလုံးကုိ စ႐ုိက္လုိ႔ ျမန္မာမႈ ျပဳထားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစ႐ုိက္ကုိပဲ "အထုံ၀ါသနာ"လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ လူေတြမွာ စိတ္ေကာင္းစိတ္ဆုိး အမ်ိဳးမ်ိဳး ျဖစ္ေနတာဟာ ဒီဘဝနဲ႔ပဲသက္ဆုိင္ေနတာ မဟုတ္ဘဲ ေရွးေရွးဘဝက အထုံ၀ါသနာနဲ႔လည္း သက္ဆုိင္ပါတယ္။ ေရွးေရွးအတိတ္ဘ၀မ်ားက အထုံ၀ါသနာေကာင္း ပါလာတဲ့သူေတြဟာ စိတ္ေကာင္း ေစတနာေကာင္း ရွိတတ္ၿပီး အထုံ၀ါသနာဆုိးပါလာတဲ့ သူေတြကေတာ့ စိတ္ေစတနာ ဆုိးတတ္ပါတယ္။ ဒီလုိမေကာင္းတဲ့ ၀ါသနာအထုံ စ႐ုိက္ေတြ အားေကာင္းတဲ့ သူေတြအတြက္ စိတ္ေကာင္းရွိေအာင္ ျပဳျပင္ဖုိ႔ ခက္ခဲတတ္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လည္း ဆုိေတာ့ အထုံ၀ါသနာက အားႀကီးေနလုိ႔ပါ။ ေလာကမွာ လူအမ်ိဳးမ်ိဳး စ႐ုိက္အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိၾကတယ္လုိ႔ ဆုိၾကေပမယ့္ ဗုဒၶစာေပနဲ႔ ခဲြျခားၾကည့္လုိက္ရင္ စ႐ုိက္ (၆)မ်ိဳးပဲ ရွိပါတယ္။ အဲဒီ (၆)မ်ိဳးက… ၁။ ရာဂစ႐ုိက္ ၂။ ေဒါသစ႐ုိက္ ၃။ ေမာဟစရုိက္ ၄။ သဒၶါစ႐ုိက္ ၅။ ဗုဒၶိ (ပညာ) စရုိက္နဲ႔ ၆။ ဝိတက္ စရုိက္တုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ လူတုိင္းလူတုိင္းမွာ မတူညီတဲ့စ႐ုိက္တစ္မ်ိဳးစီ ဒါမွမဟုတ္ ႏွစ္မ်ိဳး သုံးမ်ိဳးစသည္ ရွိတတ္ပါတယ္။ ကုိယ္ဘာစ႐ုိက္အားႀကီးတယ္ ဆုိတာကုိေတာ့ ဒီစ႐ုိက္ေျခာက္ပါးနဲ႔ ညွိၾကည့္ႏုိင္ပါတယ္။ စ႐ုိက္ေျခာက္ပါးမွာ ရာဂစ႐ုိက္ရွိသူနဲ႔ သဒၶါစ႐ုိက္ရွိသူဟာ သြားလာေနထုိင္ လုပ္ကုိင္စားေသာက္ပုံခ်င္း တူညီတတ္ၿပီး … ေဒါသစ႐ုိက္ရွိသူနဲ႔ ဗုဒၶိ(ပညာ)စ႐ုိက္ရွိသူ ဟာလည္း အေနအထုိင္ အေျပာအဆုိ အစားအေသာက္ တူညီတတ္ကာ… ေမာဟစ႐ုိက္ရွိသူနဲ႔ ၀ိတက္စ႐ုိက္ ရွိသူမွာ လည္း အလုပ္အကုိင္ အေျပာအဆုိ အစား အေသာက္မွအစ တူညီေနတတ္တာကုိ ေတြ႔ရတတ္ပါတယ္။ ရာဂစ႐ုိက္ရွိသူနဲ႔ သဒၶါစရုိက္ရွိသူ ႏွစ္ဦးလုံးဟာ … အသြားအလာ အေနအထုိင္ အေျပာအဆုိ ယဥ္ေက်းတတ္ သန္႔သန္႔ရွင္းရွင္း သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ေနတတ္ထုိင္တတ္ လုပ္ကုိင္တတ္ အနံ႔အသက္ေကာင္းေကာင္း အစားအေသာက္ ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ႏူးည့ံသိမ္ေမြ႕မႈမ်ားကုိ ႏွစ္သက္တတ္ပါတယ္။ ထူးျခားမႈက ရာဂစ႐ုိက္ရွိသူဟာ … ကာမဂုဏ္ အာ႐ုံမ်ားကုိ မခဲြႏုိင္မခြါရက္ေအာင္ စဲြမက္တတ္ ပရိယာယ္မာယာမ်ားတတ္ စဥ္းလဲ ေကာက္က်စ္တတ္ ေလာဘမာန အားႀကီးတတ္ ၿပီး … သဒၶါစ႐ုိက္ အားႀကီးသူကေတာ့… ပရိယာယ္မာယာႏွင့္ ေလာဘမာနမ်ား အလြန္မႀကီးမားဘဲ စြန္႔ႀကဲေပးကမ္း လွဴဒါန္းမႈမွာ ေပ်ာ္ေမြ႔တတ္ ဘုရားေက်ာင္းကန္မ်ားတြင္ ဝပ္တြား ဆည္းကပ္တတ္ ရတနာသုံးပါးအေပၚမွာ ယုံၾကည္မႈ အားေကာင္းတတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ခါတစ္ေလ သဒၶါစ႐ုိက္အားႀကီးၿပီး ပညာအားနည္းတဲ့အတြက္ အလဲြကုိးကြယ္မိတာေတြလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။ ------------------------------- ေဒါသစ႐ိုက္ရွိသူနဲ႔ ဗုဒၶိေခၚ ပညာစ႐ုိက္ရွိသူ ႏွစ္ဦးလုံးဟာ … အသြားအလာ အေနအထုိင္ အေျပာအဆုိ ႐ုန္႔ရင္းၾကမ္းတမ္းတတ္ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ေနထုိင္လုပ္ကုိင္မႈ မရွိဘဲ ျဖစ္သလုိ ဖ႐ုိဖရဲ လုပ္တတ္ကုိင္တတ္ အခ်ဥ္အငန္ အစပ္အခါး စတဲ့ စူးစူးရွရွ အရသာေတြမွာ ႏွစ္သက္တတ္ မေကာင္းတဲ့ အဆင္းအသံ စတာေတြနဲ႔ ေတြ႔ၾကဳံတဲ့အခါ သည္းခံ ေအာင္အည္း ခ်ဳပ္တည္းျခင္းမရွိဘဲ … ခ်က္ခ်င္းဆဲဆုိ ေငါက္ငမ္းကာ စိတ္ၾကမ္း စိတ္တုိ လြယ္တတ္ပါတယ္။ ကဲြျပားတာက ေဒါသစ႐ုိက္ရွိသူဟာ… ရန္ၿငိဳးဖဲြ႕ျခင္း အာဃာတ၊ မနာလုိျခင္း ဣႆာ၊ ၀န္တုိျခင္း မစၧရိယ သူတစ္ပါးဂုဏ္ကုိ ဖ်က္ဆီးလုိျခင္း မကၡ ဂုဏ္တူဂုဏ္ၿပိဳင္ျပဳျခင္း ပဠာသ အဆုံးအမခက္ျခင္း ဒုဗၺစတရားမ်ား ျဖစ္ပြားေလ့ရွိတတ္ၿပီး ဗုဒၶိစ႐ုိက္ရွိသူကေတာ့ … ရန္ၿငိဳးဖဲြ႕ျခင္း မနာလုိျခင္း ၀န္တုိျခင္း စတဲ့ တရားမ်ားမရွိဘဲ ဆုိဆုံးမ လြယ္တတ္ စားေသာက္ဖြယ္မွန္သမွ်မွာ ႏႈိင္းႏိႈင္းခ်ိန္ခ်ိန္ ျပဳတတ္ ေနာင္သံသရာအတြက္ သတိပညာျဖင့္ ေကာင္းစြာ ေျမာ္ျမင္ကာ ပါရမီကုသုိလ္မ်ားကုိ ႀကိဳးစား ျပဳလုပ္တတ္ပါတယ္။ -------------------------------------- ေမာဟစ႐ုိက္ရွိသူနဲ႔ ၀ိတက္စ႐ုိက္ရွိသူ ႏွစ္ဦးလုံးရဲ႕ သေဘာလကၡဏာဟာလည္း တူညီေနတတ္ပါတယ္။ အသြားအလာ၊ အေျပာအဆုိ အေနအထုိင္က အစေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ထူးျခားခ်က္က ေမာဟစ႐ုိက္ရွိသူဟာ … ေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ေပါ့ေပါ့ဆဆ ရွိတတ္ ကိစၥအေထြေထြ ေပြလိမ္႐ႈတ္ေထြးတတ္ အစားအေသာက္မွာလည္း တစ္သမွတ္ တည္းမရွိ။ ဟုိလုိလုိ ဒီလုိလုိ ႏွစ္သက္တတ္။ အေၾကာင္းအက်ိဳး အေကာင္းအဆုိးကုိ ခဲြျခားသိျမင္မႈ မရွိတတ္ဘဲ … သူမ်ားခ်ီးမြန္းရင္ လုိက္ခ်ီးမြန္းတတ္ကာ သူမ်ားကဲ့ရဲ႕ရင္လည္း လုိက္ကဲ့ရဲ႕တတ္ သတိပညာကင္းၿပီး ထုိင္းမႈိင္းျခင္း ထိနမိဒၶ ပ်ံ႕လြင့္ျခင္း ဥဒၶစၥတုိ႔ႏွင့္ အခ်ိန္ကုန္တတ္ၿပီး ၀ိတက္စ႐ုိက္ ရွိသူကေတာ့ … ဟုိဟုိဒီဒီ ကိစၥမ်ားမ်ားမွာ အက်ိဳးမၿပီး အခ်ည္းႏွီးျဖစ္ေနတတ္ စကားေပါကာ ကိစၥမေခ်ာဘဲ ေမ်ာေနတတ္ ေကာင္းတဲ့လုပ္ငန္းမ်ားမွာ အစြမ္းအစမရွိဘဲ ပ်င္းရိေနတတ္ ကုိယ္လုိေပါ့ေပါ့တန္တန္ လူမ်ားနဲ႔ေပ်ာ္ေမြ႔ကာ ေထြရာေလးပါး အႀကံမ်ားၿပီး လူအား လူပုိသာ ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ -------------------------------------- ဒါေတြကေတာ့ သတၱ၀ါမ်ား ရွိတတ္တဲ့ အက်င့္စ႐ုိက္ရဲ႕ သေဘာတရားအခ်ိဳ႕ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ လူတုိင္းလူတုိင္း စ႐ုိက္တစ္ခုခုကေတာ့ အားေကာင္းေနတတ္ပါတယ္။ ေကာင္းတဲ့စ႐ုိက္ အားေကာင္းေနတာ ရွိတတ္သလုိ မေကာင္းတဲ့စ႐ုိက္ အားေကာင္းေနတာလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။ ေကာင္းတဲ့စ႐ုိက္ အားေကာင္းေနရင္လည္း ဒီစ႐ုိက္ကုိ ဆက္လက္တုိးပြားေအာင္ ႀကိဳးစားဖုိ႔ လုိအပ္သလုိ … မေကာင္းတဲ့စ႐ုိက္ အားေကာင္းေနရင္လည္း တတ္ႏုိင္သမွ် ျပဳျပင္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားရပါမယ္။ မေကာင္းတဲ့အရာေတြမွာ ေပ်ာ္ေမြ႔တတ္တဲ့ ၀ါသနာစ႐ုိက္ဟာ ကိေလသာမ်ားရဲ႕အားအစြမ္း ျဖစ္ေနတတ္ၿပီး ေကာင္းတဲ့အရာေတြမွာ ေပ်ာ္ေမြ႕တတ္တဲ့ ၀ါသနာစ႐ုိက္ကေတာ့ ေကာင္းတဲ့အလုိ သမၼာဆႏၵ ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ ------------------------------ ေကာင္းတဲ့စ႐ုိက္ကုိ မွန္ကန္တ့ဲ နည္းနဲ႔ အသုံးခ်ႏုိင္ရင္ နိဗၺာန္အထိ ေရာက္ႏုိင္သလုိ မေကာင္းတဲ့ စ႐ုိက္ကုိလည္း တတ္ႏုိင္သမွ် ျပဳျပင္ႏုိင္လွ်င္ ေနာင္သံသရာအတြက္ ဒီစ႐ုိက္မ်ား လုိက္မလာႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။ မျပဳျပင္ရင္ေတာ့ ေကာင္းတဲ့စ႐ုိက္လည္း မေကာင္းတဲ့ဘက္ ပါသြားတတ္ၿပီး မေကာင္းတဲ့စ႐ုိက္ကေတာ့ အပါယ္အထိ လားကာ ဘ၀အဆက္ဆက္ နိမ့္က်မႈ သက္သက္ကုိပဲ ျဖစ္ေစပါလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကုိယ့္မွာ ဘယ္လုိစ႐ုိက္မ်ိဳး ရွိတယ္ ဘယ္လုိစ႐ုိက္ အားေကာင္းတယ္ဆုိတာကုိ ဆင္ျခင္ၿပီး ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္း ၾကည့္ၾကဖုိ႔ လုိပါတယ္။ ------------------------ ဗုဒၶအဘိဓမၼာမွာေတာ့ စ႐ုိက္ေတြကုိ * ကမၼ႒ာန္းနဲ႔ ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းတာဟာ အေကာင္းဆုံးလုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဒီစ႐ုိက္ေျခာက္ပါးနဲ႔ တဲြစပ္ပြားမ်ားရမယ့္ ကမၼ႒ာန္းေတြကုိလည္း ေဖာ္ျပေပးထားပါတယ္။ #အဲဒီေဖာ္ျပခ်က္က.. ၁။ ရာဂစ႐ုိက္အားႀကီးသူဟာ စက္ဆုတ္ဖြယ္ အေကာင္ပုတ္လုိ႔ ႐ႈရတဲ့ အသုဘ ကမၼ႒ာန္း ၁၀ပါးနဲ႔ ဆံပင္အေမြး ေျခသည္းလက္သည္း စတဲ့ ၃၂ေကာ႒ာသကုိ ႐ႈဆင္ျခင္ရတဲ့ ကာယဂတာသတိ ကမၼ႒ာန္းကုိ ပြားမ်ားျခင္းျဖင့္ ရာဂစ႐ုိက္ကုိ ျပဳျပင္ႏုိင္ပါတယ္။ ဒီကမၼ႒ာန္းဆယ့္တစ္ပါးထဲက သင့္ေလ်ာ္ရာ တစ္ပါးပါးကုိ ပြားမ်ားပါးမ်ားလာရင္ ရာဂမီးကုိ ၿငိမ္းေအးေစႏုိင္ပါတယ္။ ၂။ ေဒါသစ႐ုိက္ အားႀကီးသူဟာ ေမတၱာ၊ က႐ုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥေပကၡာ ကမၼ႒ာန္းမ်ားနဲ႔ နီလကသုိဏ္း (အညိဳေရာင္အဆင္း) ပီတကသုိဏ္း (ေရႊေရာင္အဆင္း) ေလာဟိတကသုိဏ္း (အနီေရာင္အဆင္း) ၾသဒါတကသုိဏ္း (အျဖဴေရာင္အဆင္း) ဆုိတဲ့ ကမၼ႒ာန္း ၈ပါးကုိ ပြားမ်ားျခင္းျဖင့္ ေဒါသစ႐ုိက္ကုိ ျပဳျပင္ႏုိင္ပါတယ္။ ဒီကမၼ႒ာန္းမ်ားဟာ သန္႔ရွင္းၾကည္လင္ တဲ့အတြက္ အာ႐ုံျပဳပြားမ်ားသူမ်ားကုိ စိတ္ရႊင္လန္းၿပီး ႏူးညံ့မႈကုိ ျဖစ္ေစပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေဒါသစ႐ုိက္အားႀကီးတဲ့သူဟာ ဒီကမၼ႒ာန္း ၈ပါးထဲက တစ္ပါးပါးကုိ ပြားမ်ား သင့္ပါတယ္။ ၃/၄။ ေမာဟစ႐ုိက္နဲ႔ ၀ိတက္စ႐ုိက္ ရွိသူမ်ားဟာ အာနာပါနႆတိ ကမၼ႒ာန္းကုိ ပြားမ်ားၿပီး ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ျပဳျပင္ေပးႏုိင္ပါတယ္။ ေမာဟစ႐ုိက္ရွိသူဟာ သံသယနဲ႔ ပ်ံ႕လြင့္ျခင္းတုိ႔ အျဖစ္မ်ားတဲ့အတြက္ အလြယ္တကူ စိတ္ပ်ံ႕လြင့္ တုန္လႈပ္တတ္ၿပီး ၀ိတက္စ႐ုိက္ရွိသူဟာလည္း စိတ္ကူးအႀကံ အစည္မ်ားတဲ့အတြက္ စိတ္ပ်ံ႕လြင့္လြယ္ တတ္ပါတယ္။ အာနာပါနႆတိ ကမၼ႒ာန္းဟာ ထြက္သက္ ၀င္သက္တုိ႔ကုိ အခ်က္က်က် လုိက္၍ ႐ႈမွတ္ ေပးရတဲ့အတြက္ … တုန္လႈပ္ပ်ံ႕လြင့္တဲ့စိတ္ကုိ ခ်ဳပ္ထိန္းေပးထားႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီေမာဟစ႐ုိက္နဲ႔ ၀ိတက္စ႐ုိက္ ရွိသူဟာ အာနာပါနကမၼ႒ာန္းကုိ အထူးျပဳ ပြားမ်ားသင့္ပါတယ္။ ၅။ သဒၶါစ႐ုိက္ရွိသူဟာ ဗုဒၶါႏုႆတိ ဓမၼာႏုႆတိ သံဃာႏုႆတိ သီလာႏုႆတိ၊ စာဂါႏုႆတိ ေဒ၀တာႏုႆတိ ဆုိတဲ့ ကမၼ႒ာန္း ေျခာက္ပါးကုိ ပြားမ်ားေပးရ ပါတယ္။ ပင္ကုိက ေကာင္းေနတဲ့ သဒၶါတရားဟာ ဘုရားတရားသံဃာ စတဲ့အာ႐ုံမ်ားနဲ႔ ႀကဳံေတြ႕ရပါက ပုိ၍ဖြင့္ၿဖိဳး တုိးတက္လာၿပီး အက်ိဳးတရား တုိးပြားေစပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေကာင္းၿပီးသားစ႐ုိက္ကုိ ပုိေကာင္းလာေအာင္ ဒီသဒၶါစ႐ုိက္ရွိတဲ့သူဟာ ဗုဒၶါႏုႆတိစတဲ့ ကမၼ႒ာန္း ေျခာက္ပါးထဲက တစ္ပါးပါးကုိ ပြားမ်ားသင့္ပါတယ္။ ၆။ ပညာစ႐ုိက္ရွိသူဟာ သိမ္ေမြ႕နက္နဲတဲ့ ေသျခင္းတရားကုိ ဆင္ျခင္တဲ့ မရဏာႏုႆတိကမၼ႒ာန္း နိဗၺာန္ကုိ ဆင္ျခင္တဲ့ ဥပသမာႏုႆတိ ကမၼ႒ာန္း အစာအဟာရမွာ စက္ဆုတ္ဖြယ္လုိ႔ ထင္ျမင္ေအာင္ ပြားမ်ားတဲ့ အာဟာေရ ပဋိကူလသညာ ကမၼ႒ာန္းနဲ႔ ပထ၀ီ၊ အာေပါ၊ ေတေဇာ၊ ၀ါေယာလုိ႔ေခၚတဲ့ ဓာတ္ႀကီးေလးပါးကုိ ပုိင္းျခားဆင္ျခင္တဲ့ စတုဓာတု၀၀တၳာန ကမၼ႒ာန္းကုိ ပြားမ်ား ေပးရပါတယ္။ ပင္ကုိက စဥ္းစားခ်င့္ခ်ိန္တတ္တဲ့ ပညာဟာ သိမ္ေမြ႕နက္နဲတဲ့ အာ႐ုံနဲ႔ ႀကဳံေတြ႔တဲ့အခါ ပုိၿပီးနက္နက္နဲနဲ စဥ္းစားဆင္ျခင္တဲ့အတြက္ ဉာဏ္ပညာတုိးပြား ထက္ျမက္လာတတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ပညာစ႐ုိက္အားႀကီးတဲ့သူဟာ မရဏာႏုႆတိ စတဲ့ ကမၼ႒ာန္းမ်ားကုိ ပြားမ်ားၿပီး ဉာဏ္အဆင့္တုိးပြားေအာင္ ႀကိဳးစားသင့္ပါတယ္။ ------------------------------- ဒီေဖာ္ျပခ်က္ကေတာ့ ဗုဒၶအဘိဓမၼာမွာ ပါရွိတဲ့ စ႐ုိက္နဲ႔ကမၼ႒ာန္း တဲြစပ္ပြားမ်ားသင့္တာေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ စာဖတ္သူမ်ားအေနနဲ႔ ဒီစ႐ုိက္ေျခာက္ပါးနဲ႔ ကုိယ့္သႏၲာန္မွာ ရွိေနတဲ့ စ႐ုိက္ေတြကုိ ခ်ိန္ထုိးၿပီး ကုိယ္နဲ႔သင့္ေလ်ာ္မယ့္ ကမၼ႒ာန္းကုိ ပြားမ်ားသင့္ပါတယ္။ ကုိယ့္သႏၲာန္မွာ ေကာင္းတဲ့စ႐ုိက္ရွိရင္လည္း ဒီစ႐ုိက္ကုိ ပုိၿပီးတုိးတက္ ဖြံ႕ၿဖိဳးလာေအာင္ မေကာင္းတဲ့စ႐ုိက္ရွိရင္ ဒီမေကာင္းတဲ့စ႐ုိက္ကုိ ေနာက္သံသရာအထိ မပါေစရန္္ အခ်ိန္မီ ျပဳျပဳႏုိင္ေအာင္ လုိအပ္သင့္ေလ်ာ္မယ့္ ကမၼ႒ာန္းတစ္ခုခုကုိ ပြားမ်ားသင့္ပါတယ္။ ၀ိပႆနာအလုပ္ဟာ ကိေလသာကုန္ခမ္း နိဗၺာန္ရေရးအတြက္ အဓိကက်တဲ့ အလုပ္ ျဖစ္ေပမယ့္ … ဒီဘ၀မွာလုိအပ္တဲ့ ခ်မ္းသာနဲ႔ နိဗၺာန္မရခင္ က်င္လည္ရမယ့္ ဘ၀ခ်မ္းသာအတြက္… တစ္ဘက္ကလည္း ကုိယ့္စ႐ုိက္နဲ႔ သင့္မယ့္ ကမၼ႒ာန္း တစ္ခုခုကုိ ပြားမ်ားေပးဖုိ႔ လုိပါတယ္။ အရိယာမဂ္နဲ႔ ကိေလသာမ်ားနဲ႔ စ႐ုိက္မ်ားကုိ အၾကြင္းမဲ့ မပယ္သတ္ႏုိင္ေသးေပမယ့္… အခုိက္အတန္႔ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာၾကာ ခြာထားႏုိင္ေအာင္ ကမၼ႒ာန္းကုိ ပြားမ်ား ေပးဖုိ႔လည္း လုိအပ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ မေကာင္းတဲ့ စ႐ုိက္မ်ားကုိ ေကာင္းေအာင္ ကမၼ႒ာန္းနဲ႔ ျပဳျပင္ၿပီး… ကုိယ့္ရဲ႕ကုိယ္အမူအရာ ႏႈတ္အမူအရာ စိတ္အႀကံအစည္ မ်ားကုိ ႏူးည့ံ သိမ္ေမြ႔လာေအာင္ ႀကိဳးစားသင့္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီေနရာမွာ သိေစခ်င္တာက … လူအမ်ိဳးမ်ိဳး စ႐ုိက္အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိတတ္တဲ့ ေလာကႀကီးမွာ ကုိယ္လည္း စ႐ုိက္တစ္မ်ိဳးမ်ိဳးကုိ ပုိင္ဆုိင္ ထားသူထဲမွာ ပါေနတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေကာင္းတဲ့စ႐ုိက္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ မေကာင္းတဲ့ စ႐ုိက္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္လုိစ႐ုိက္မ်ိဳးကုိမဆုိ ကုိယ္နဲ႔သင့္ေလ်ာ္မယ့္ ကမၼ႒ာန္းတစ္ခုခုကုိ ပြားမ်ားရင္း ေကာင္းတဲ့ စ႐ုိက္ကုိလည္း ပုိၿပီးတုိးပြားေအာင္ … မေကာင္းတဲ့စ႐ုိက္ဆုိရင္လည္း ပုိၿပီးဆုိး မလာေအာင္ ျပဳျပင္ၾကည့္ၾကဖုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ျပဳျပင္လုိက္မယ္ဆုိရင္ အထုံပါေနတဲ့စ႐ုိက္ လည္း အထုိက္အေလ်ာက္ ေျပာင္းလဲလာ ႏုိင္တဲ့အတြက္ လက္ေတြ႔ပြားမ်ားကာ ေလ့က်င့္ၾကည့္ၾကဖုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ကုိယ့္စ႐ုိက္နဲ႔ သင့္ေလ်ာ္မယ့္ ကမၼ႒ာန္းတစ္ခုခုကုိ အခ်ိန္ယူၿပီး ပြားမ်ားျပဳျပင္ ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ ကုိယ့္ရဲ႕ကုိယ္အမူအရာ စတာေတြဟာ ေျပာင္းလဲႏူးည့ံလာမယ္ဆုိတာ ေသခ်ာပါ ေၾကာင္း…။ မနာပဒါယီဆရာေတာ္ အရွင္ဝိစိတၱ (ဒုိက္ဦး) မွတ္ခ်က္။ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ၏ ကုိယ္က်င့္ အဘိဓမၼာ၊ အေျချပဳသၿဂႌဳဟ္ႏွင့္ ေဒါက္တာ မင္းတင္မြန္၏ ဗုဒၶအဘိဓမၼာ အႏွစ္ခ်ဳပ္တုိ႔ကုိ ကုိးကားၿပီး ေရးသားတင္ျပပါသည္။ Via : Paral lel.
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2KbyoFc
စ႐ုိက္ႏွင့္ ကမၼ႒ာန္း ••••••••••••••••••••• အမ်ားျဖစ္ေနက် ပုံစံမ်ား၊ အရာမ်ားထက္ ပုိမုိလြန္ကဲၿပီး အျဖစ္မ်ားတတ္တဲ့ သေဘာကုိ "စ႐ုိက္"လုိ႔ ေခၚပါတယ္။ ပါဠိစရိတဆုိတဲ့ စကားလုံးကုိ စ႐ုိက္လုိ႔ ျမန္မာမႈ ျပဳထားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစ႐ုိက္ကုိပဲ "အထုံ၀ါသနာ"လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ လူေတြမွာ စိတ္ေကာင္းစိတ္ဆုိး အမ်ိဳးမ်ိဳး ျဖစ္ေနတာဟာ ဒီဘဝနဲ႔ပဲသက္ဆုိင္ေနတာ မဟုတ္ဘဲ ေရွးေရွးဘဝက အထုံ၀ါသနာနဲ႔လည္း သက္ဆုိင္ပါတယ္။ ေရွးေရွးအတိတ္ဘ၀မ်ားက အထုံ၀ါသနာေကာင္း ပါလာတဲ့သူေတြဟာ စိတ္ေကာင္း ေစတနာေကာင္း ရွိတတ္ၿပီး အထုံ၀ါသနာဆုိးပါလာတဲ့ သူေတြကေတာ့ စိတ္ေစတနာ ဆုိးတတ္ပါတယ္။ ဒီလုိမေကာင္းတဲ့ ၀ါသနာအထုံ စ႐ုိက္ေတြ အားေကာင္းတဲ့ သူေတြအတြက္ စိတ္ေကာင္းရွိေအာင္ ျပဳျပင္ဖုိ႔ ခက္ခဲတတ္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လည္း ဆုိေတာ့ အထုံ၀ါသနာက အားႀကီးေနလုိ႔ပါ။ ေလာကမွာ လူအမ်ိဳးမ်ိဳး စ႐ုိက္အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိၾကတယ္လုိ႔ ဆုိၾကေပမယ့္ ဗုဒၶစာေပနဲ႔ ခဲြျခားၾကည့္လုိက္ရင္ စ႐ုိက္ (၆)မ်ိဳးပဲ ရွိပါတယ္။ အဲဒီ (၆)မ်ိဳးက… ၁။ ရာဂစ႐ုိက္ ၂။ ေဒါသစ႐ုိက္ ၃။ ေမာဟစရုိက္ ၄။ သဒၶါစ႐ုိက္ ၅။ ဗုဒၶိ (ပညာ) စရုိက္နဲ႔ ၆။ ဝိတက္ စရုိက္တုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ လူတုိင္းလူတုိင္းမွာ မတူညီတဲ့စ႐ုိက္တစ္မ်ိဳးစီ ဒါမွမဟုတ္ ႏွစ္မ်ိဳး သုံးမ်ိဳးစသည္ ရွိတတ္ပါတယ္။ ကုိယ္ဘာစ႐ုိက္အားႀကီးတယ္ ဆုိတာကုိေတာ့ ဒီစ႐ုိက္ေျခာက္ပါးနဲ႔ ညွိၾကည့္ႏုိင္ပါတယ္။ စ႐ုိက္ေျခာက္ပါးမွာ ရာဂစ႐ုိက္ရွိသူနဲ႔ သဒၶါစ႐ုိက္ရွိသူဟာ သြားလာေနထုိင္ လုပ္ကုိင္စားေသာက္ပုံခ်င္း တူညီတတ္ၿပီး … ေဒါသစ႐ုိက္ရွိသူနဲ႔ ဗုဒၶိ(ပညာ)စ႐ုိက္ရွိသူ ဟာလည္း အေနအထုိင္ အေျပာအဆုိ အစားအေသာက္ တူညီတတ္ကာ… ေမာဟစ႐ုိက္ရွိသူနဲ႔ ၀ိတက္စ႐ုိက္ ရွိသူမွာ လည္း အလုပ္အကုိင္ အေျပာအဆုိ အစား အေသာက္မွအစ တူညီေနတတ္တာကုိ ေတြ႔ရတတ္ပါတယ္။ ရာဂစ႐ုိက္ရွိသူနဲ႔ သဒၶါစရုိက္ရွိသူ ႏွစ္ဦးလုံးဟာ … အသြားအလာ အေနအထုိင္ အေျပာအဆုိ ယဥ္ေက်းတတ္ သန္႔သန္႔ရွင္းရွင္း သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ေနတတ္ထုိင္တတ္ လုပ္ကုိင္တတ္ အနံ႔အသက္ေကာင္းေကာင္း အစားအေသာက္ ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ႏူးည့ံသိမ္ေမြ႕မႈမ်ားကုိ ႏွစ္သက္တတ္ပါတယ္။ ထူးျခားမႈက ရာဂစ႐ုိက္ရွိသူဟာ … ကာမဂုဏ္ အာ႐ုံမ်ားကုိ မခဲြႏုိင္မခြါရက္ေအာင္ စဲြမက္တတ္ ပရိယာယ္မာယာမ်ားတတ္ စဥ္းလဲ ေကာက္က်စ္တတ္ ေလာဘမာန အားႀကီးတတ္ ၿပီး … သဒၶါစ႐ုိက္ အားႀကီးသူကေတာ့… ပရိယာယ္မာယာႏွင့္ ေလာဘမာနမ်ား အလြန္မႀကီးမားဘဲ စြန္႔ႀကဲေပးကမ္း လွဴဒါန္းမႈမွာ ေပ်ာ္ေမြ႔တတ္ ဘုရားေက်ာင္းကန္မ်ားတြင္ ဝပ္တြား ဆည္းကပ္တတ္ ရတနာသုံးပါးအေပၚမွာ ယုံၾကည္မႈ အားေကာင္းတတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ခါတစ္ေလ သဒၶါစ႐ုိက္အားႀကီးၿပီး ပညာအားနည္းတဲ့အတြက္ အလဲြကုိးကြယ္မိတာေတြလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။ ------------------------------- ေဒါသစ႐ိုက္ရွိသူနဲ႔ ဗုဒၶိေခၚ ပညာစ႐ုိက္ရွိသူ ႏွစ္ဦးလုံးဟာ … အသြားအလာ အေနအထုိင္ အေျပာအဆုိ ႐ုန္႔ရင္းၾကမ္းတမ္းတတ္ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ေနထုိင္လုပ္ကုိင္မႈ မရွိဘဲ ျဖစ္သလုိ ဖ႐ုိဖရဲ လုပ္တတ္ကုိင္တတ္ အခ်ဥ္အငန္ အစပ္အခါး စတဲ့ စူးစူးရွရွ အရသာေတြမွာ ႏွစ္သက္တတ္ မေကာင္းတဲ့ အဆင္းအသံ စတာေတြနဲ႔ ေတြ႔ၾကဳံတဲ့အခါ သည္းခံ ေအာင္အည္း ခ်ဳပ္တည္းျခင္းမရွိဘဲ … ခ်က္ခ်င္းဆဲဆုိ ေငါက္ငမ္းကာ စိတ္ၾကမ္း စိတ္တုိ လြယ္တတ္ပါတယ္။ ကဲြျပားတာက ေဒါသစ႐ုိက္ရွိသူဟာ… ရန္ၿငိဳးဖဲြ႕ျခင္း အာဃာတ၊ မနာလုိျခင္း ဣႆာ၊ ၀န္တုိျခင္း မစၧရိယ သူတစ္ပါးဂုဏ္ကုိ ဖ်က္ဆီးလုိျခင္း မကၡ ဂုဏ္တူဂုဏ္ၿပိဳင္ျပဳျခင္း ပဠာသ အဆုံးအမခက္ျခင္း ဒုဗၺစတရားမ်ား ျဖစ္ပြားေလ့ရွိတတ္ၿပီး ဗုဒၶိစ႐ုိက္ရွိသူကေတာ့ … ရန္ၿငိဳးဖဲြ႕ျခင္း မနာလုိျခင္း ၀န္တုိျခင္း စတဲ့ တရားမ်ားမရွိဘဲ ဆုိဆုံးမ လြယ္တတ္ စားေသာက္ဖြယ္မွန္သမွ်မွာ ႏႈိင္းႏိႈင္းခ်ိန္ခ်ိန္ ျပဳတတ္ ေနာင္သံသရာအတြက္ သတိပညာျဖင့္ ေကာင္းစြာ ေျမာ္ျမင္ကာ ပါရမီကုသုိလ္မ်ားကုိ ႀကိဳးစား ျပဳလုပ္တတ္ပါတယ္။ -------------------------------------- ေမာဟစ႐ုိက္ရွိသူနဲ႔ ၀ိတက္စ႐ုိက္ရွိသူ ႏွစ္ဦးလုံးရဲ႕ သေဘာလကၡဏာဟာလည္း တူညီေနတတ္ပါတယ္။ အသြားအလာ၊ အေျပာအဆုိ အေနအထုိင္က အစေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ထူးျခားခ်က္က ေမာဟစ႐ုိက္ရွိသူဟာ … ေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ေပါ့ေပါ့ဆဆ ရွိတတ္ ကိစၥအေထြေထြ ေပြလိမ္႐ႈတ္ေထြးတတ္ အစားအေသာက္မွာလည္း တစ္သမွတ္ တည္းမရွိ။ ဟုိလုိလုိ ဒီလုိလုိ ႏွစ္သက္တတ္။ အေၾကာင္းအက်ိဳး အေကာင္းအဆုိးကုိ ခဲြျခားသိျမင္မႈ မရွိတတ္ဘဲ … သူမ်ားခ်ီးမြန္းရင္ လုိက္ခ်ီးမြန္းတတ္ကာ သူမ်ားကဲ့ရဲ႕ရင္လည္း လုိက္ကဲ့ရဲ႕တတ္ သတိပညာကင္းၿပီး ထုိင္းမႈိင္းျခင္း ထိနမိဒၶ ပ်ံ႕လြင့္ျခင္း ဥဒၶစၥတုိ႔ႏွင့္ အခ်ိန္ကုန္တတ္ၿပီး ၀ိတက္စ႐ုိက္ ရွိသူကေတာ့ … ဟုိဟုိဒီဒီ ကိစၥမ်ားမ်ားမွာ အက်ိဳးမၿပီး အခ်ည္းႏွီးျဖစ္ေနတတ္ စကားေပါကာ ကိစၥမေခ်ာဘဲ ေမ်ာေနတတ္ ေကာင္းတဲ့လုပ္ငန္းမ်ားမွာ အစြမ္းအစမရွိဘဲ ပ်င္းရိေနတတ္ ကုိယ္လုိေပါ့ေပါ့တန္တန္ လူမ်ားနဲ႔ေပ်ာ္ေမြ႔ကာ ေထြရာေလးပါး အႀကံမ်ားၿပီး လူအား လူပုိသာ ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ -------------------------------------- ဒါေတြကေတာ့ သတၱ၀ါမ်ား ရွိတတ္တဲ့ အက်င့္စ႐ုိက္ရဲ႕ သေဘာတရားအခ်ိဳ႕ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ လူတုိင္းလူတုိင္း စ႐ုိက္တစ္ခုခုကေတာ့ အားေကာင္းေနတတ္ပါတယ္။ ေကာင္းတဲ့စ႐ုိက္ အားေကာင္းေနတာ ရွိတတ္သလုိ မေကာင္းတဲ့စ႐ုိက္ အားေကာင္းေနတာလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။ ေကာင္းတဲ့စ႐ုိက္ အားေကာင္းေနရင္လည္း ဒီစ႐ုိက္ကုိ ဆက္လက္တုိးပြားေအာင္ ႀကိဳးစားဖုိ႔ လုိအပ္သလုိ … မေကာင္းတဲ့စ႐ုိက္ အားေကာင္းေနရင္လည္း တတ္ႏုိင္သမွ် ျပဳျပင္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားရပါမယ္။ မေကာင္းတဲ့အရာေတြမွာ ေပ်ာ္ေမြ႔တတ္တဲ့ ၀ါသနာစ႐ုိက္ဟာ ကိေလသာမ်ားရဲ႕အားအစြမ္း ျဖစ္ေနတတ္ၿပီး ေကာင္းတဲ့အရာေတြမွာ ေပ်ာ္ေမြ႕တတ္တဲ့ ၀ါသနာစ႐ုိက္ကေတာ့ ေကာင္းတဲ့အလုိ သမၼာဆႏၵ ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ ------------------------------ ေကာင္းတဲ့စ႐ုိက္ကုိ မွန္ကန္တ့ဲ နည္းနဲ႔ အသုံးခ်ႏုိင္ရင္ နိဗၺာန္အထိ ေရာက္ႏုိင္သလုိ မေကာင္းတဲ့ စ႐ုိက္ကုိလည္း တတ္ႏုိင္သမွ် ျပဳျပင္ႏုိင္လွ်င္ ေနာင္သံသရာအတြက္ ဒီစ႐ုိက္မ်ား လုိက္မလာႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။ မျပဳျပင္ရင္ေတာ့ ေကာင္းတဲ့စ႐ုိက္လည္း မေကာင္းတဲ့ဘက္ ပါသြားတတ္ၿပီး မေကာင္းတဲ့စ႐ုိက္ကေတာ့ အပါယ္အထိ လားကာ ဘ၀အဆက္ဆက္ နိမ့္က်မႈ သက္သက္ကုိပဲ ျဖစ္ေစပါလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကုိယ့္မွာ ဘယ္လုိစ႐ုိက္မ်ိဳး ရွိတယ္ ဘယ္လုိစ႐ုိက္ အားေကာင္းတယ္ဆုိတာကုိ ဆင္ျခင္ၿပီး ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္း ၾကည့္ၾကဖုိ႔ လုိပါတယ္။ ------------------------ ဗုဒၶအဘိဓမၼာမွာေတာ့ စ႐ုိက္ေတြကုိ * ကမၼ႒ာန္းနဲ႔ ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းတာဟာ အေကာင္းဆုံးလုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဒီစ႐ုိက္ေျခာက္ပါးနဲ႔ တဲြစပ္ပြားမ်ားရမယ့္ ကမၼ႒ာန္းေတြကုိလည္း ေဖာ္ျပေပးထားပါတယ္။ #အဲဒီေဖာ္ျပခ်က္က.. ၁။ ရာဂစ႐ုိက္အားႀကီးသူဟာ စက္ဆုတ္ဖြယ္ အေကာင္ပုတ္လုိ႔ ႐ႈရတဲ့ အသုဘ ကမၼ႒ာန္း ၁၀ပါးနဲ႔ ဆံပင္အေမြး ေျခသည္းလက္သည္း စတဲ့ ၃၂ေကာ႒ာသကုိ ႐ႈဆင္ျခင္ရတဲ့ ကာယဂတာသတိ ကမၼ႒ာန္းကုိ ပြားမ်ားျခင္းျဖင့္ ရာဂစ႐ုိက္ကုိ ျပဳျပင္ႏုိင္ပါတယ္။ ဒီကမၼ႒ာန္းဆယ့္တစ္ပါးထဲက သင့္ေလ်ာ္ရာ တစ္ပါးပါးကုိ ပြားမ်ားပါးမ်ားလာရင္ ရာဂမီးကုိ ၿငိမ္းေအးေစႏုိင္ပါတယ္။ ၂။ ေဒါသစ႐ုိက္ အားႀကီးသူဟာ ေမတၱာ၊ က႐ုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥေပကၡာ ကမၼ႒ာန္းမ်ားနဲ႔ နီလကသုိဏ္း (အညိဳေရာင္အဆင္း) ပီတကသုိဏ္း (ေရႊေရာင္အဆင္း) ေလာဟိတကသုိဏ္း (အနီေရာင္အဆင္း) ၾသဒါတကသုိဏ္း (အျဖဴေရာင္အဆင္း) ဆုိတဲ့ ကမၼ႒ာန္း ၈ပါးကုိ ပြားမ်ားျခင္းျဖင့္ ေဒါသစ႐ုိက္ကုိ ျပဳျပင္ႏုိင္ပါတယ္။ ဒီကမၼ႒ာန္းမ်ားဟာ သန္႔ရွင္းၾကည္လင္ တဲ့အတြက္ အာ႐ုံျပဳပြားမ်ားသူမ်ားကုိ စိတ္ရႊင္လန္းၿပီး ႏူးညံ့မႈကုိ ျဖစ္ေစပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေဒါသစ႐ုိက္အားႀကီးတဲ့သူဟာ ဒီကမၼ႒ာန္း ၈ပါးထဲက တစ္ပါးပါးကုိ ပြားမ်ား သင့္ပါတယ္။ ၃/၄။ ေမာဟစ႐ုိက္နဲ႔ ၀ိတက္စ႐ုိက္ ရွိသူမ်ားဟာ အာနာပါနႆတိ ကမၼ႒ာန္းကုိ ပြားမ်ားၿပီး ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ျပဳျပင္ေပးႏုိင္ပါတယ္။ ေမာဟစ႐ုိက္ရွိသူဟာ သံသယနဲ႔ ပ်ံ႕လြင့္ျခင္းတုိ႔ အျဖစ္မ်ားတဲ့အတြက္ အလြယ္တကူ စိတ္ပ်ံ႕လြင့္ တုန္လႈပ္တတ္ၿပီး ၀ိတက္စ႐ုိက္ရွိသူဟာလည္း စိတ္ကူးအႀကံ အစည္မ်ားတဲ့အတြက္ စိတ္ပ်ံ႕လြင့္လြယ္ တတ္ပါတယ္။ အာနာပါနႆတိ ကမၼ႒ာန္းဟာ ထြက္သက္ ၀င္သက္တုိ႔ကုိ အခ်က္က်က် လုိက္၍ ႐ႈမွတ္ ေပးရတဲ့အတြက္ … တုန္လႈပ္ပ်ံ႕လြင့္တဲ့စိတ္ကုိ ခ်ဳပ္ထိန္းေပးထားႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီေမာဟစ႐ုိက္နဲ႔ ၀ိတက္စ႐ုိက္ ရွိသူဟာ အာနာပါနကမၼ႒ာန္းကုိ အထူးျပဳ ပြားမ်ားသင့္ပါတယ္။ ၅။ သဒၶါစ႐ုိက္ရွိသူဟာ ဗုဒၶါႏုႆတိ ဓမၼာႏုႆတိ သံဃာႏုႆတိ သီလာႏုႆတိ၊ စာဂါႏုႆတိ ေဒ၀တာႏုႆတိ ဆုိတဲ့ ကမၼ႒ာန္း ေျခာက္ပါးကုိ ပြားမ်ားေပးရ ပါတယ္။ ပင္ကုိက ေကာင္းေနတဲ့ သဒၶါတရားဟာ ဘုရားတရားသံဃာ စတဲ့အာ႐ုံမ်ားနဲ႔ ႀကဳံေတြ႕ရပါက ပုိ၍ဖြင့္ၿဖိဳး တုိးတက္လာၿပီး အက်ိဳးတရား တုိးပြားေစပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေကာင္းၿပီးသားစ႐ုိက္ကုိ ပုိေကာင္းလာေအာင္ ဒီသဒၶါစ႐ုိက္ရွိတဲ့သူဟာ ဗုဒၶါႏုႆတိစတဲ့ ကမၼ႒ာန္း ေျခာက္ပါးထဲက တစ္ပါးပါးကုိ ပြားမ်ားသင့္ပါတယ္။ ၆။ ပညာစ႐ုိက္ရွိသူဟာ သိမ္ေမြ႕နက္နဲတဲ့ ေသျခင္းတရားကုိ ဆင္ျခင္တဲ့ မရဏာႏုႆတိကမၼ႒ာန္း နိဗၺာန္ကုိ ဆင္ျခင္တဲ့ ဥပသမာႏုႆတိ ကမၼ႒ာန္း အစာအဟာရမွာ စက္ဆုတ္ဖြယ္လုိ႔ ထင္ျမင္ေအာင္ ပြားမ်ားတဲ့ အာဟာေရ ပဋိကူလသညာ ကမၼ႒ာန္းနဲ႔ ပထ၀ီ၊ အာေပါ၊ ေတေဇာ၊ ၀ါေယာလုိ႔ေခၚတဲ့ ဓာတ္ႀကီးေလးပါးကုိ ပုိင္းျခားဆင္ျခင္တဲ့ စတုဓာတု၀၀တၳာန ကမၼ႒ာန္းကုိ ပြားမ်ား ေပးရပါတယ္။ ပင္ကုိက စဥ္းစားခ်င့္ခ်ိန္တတ္တဲ့ ပညာဟာ သိမ္ေမြ႕နက္နဲတဲ့ အာ႐ုံနဲ႔ ႀကဳံေတြ႔တဲ့အခါ ပုိၿပီးနက္နက္နဲနဲ စဥ္းစားဆင္ျခင္တဲ့အတြက္ ဉာဏ္ပညာတုိးပြား ထက္ျမက္လာတတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ပညာစ႐ုိက္အားႀကီးတဲ့သူဟာ မရဏာႏုႆတိ စတဲ့ ကမၼ႒ာန္းမ်ားကုိ ပြားမ်ားၿပီး ဉာဏ္အဆင့္တုိးပြားေအာင္ ႀကိဳးစားသင့္ပါတယ္။ ------------------------------- ဒီေဖာ္ျပခ်က္ကေတာ့ ဗုဒၶအဘိဓမၼာမွာ ပါရွိတဲ့ စ႐ုိက္နဲ႔ကမၼ႒ာန္း တဲြစပ္ပြားမ်ားသင့္တာေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ စာဖတ္သူမ်ားအေနနဲ႔ ဒီစ႐ုိက္ေျခာက္ပါးနဲ႔ ကုိယ့္သႏၲာန္မွာ ရွိေနတဲ့ စ႐ုိက္ေတြကုိ ခ်ိန္ထုိးၿပီး ကုိယ္နဲ႔သင့္ေလ်ာ္မယ့္ ကမၼ႒ာန္းကုိ ပြားမ်ားသင့္ပါတယ္။ ကုိယ့္သႏၲာန္မွာ ေကာင္းတဲ့စ႐ုိက္ရွိရင္လည္း ဒီစ႐ုိက္ကုိ ပုိၿပီးတုိးတက္ ဖြံ႕ၿဖိဳးလာေအာင္ မေကာင္းတဲ့စ႐ုိက္ရွိရင္ ဒီမေကာင္းတဲ့စ႐ုိက္ကုိ ေနာက္သံသရာအထိ မပါေစရန္္ အခ်ိန္မီ ျပဳျပဳႏုိင္ေအာင္ လုိအပ္သင့္ေလ်ာ္မယ့္ ကမၼ႒ာန္းတစ္ခုခုကုိ ပြားမ်ားသင့္ပါတယ္။ ၀ိပႆနာအလုပ္ဟာ ကိေလသာကုန္ခမ္း နိဗၺာန္ရေရးအတြက္ အဓိကက်တဲ့ အလုပ္ ျဖစ္ေပမယ့္ … ဒီဘ၀မွာလုိအပ္တဲ့ ခ်မ္းသာနဲ႔ နိဗၺာန္မရခင္ က်င္လည္ရမယ့္ ဘ၀ခ်မ္းသာအတြက္… တစ္ဘက္ကလည္း ကုိယ့္စ႐ုိက္နဲ႔ သင့္မယ့္ ကမၼ႒ာန္း တစ္ခုခုကုိ ပြားမ်ားေပးဖုိ႔ လုိပါတယ္။ အရိယာမဂ္နဲ႔ ကိေလသာမ်ားနဲ႔ စ႐ုိက္မ်ားကုိ အၾကြင္းမဲ့ မပယ္သတ္ႏုိင္ေသးေပမယ့္… အခုိက္အတန္႔ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာၾကာ ခြာထားႏုိင္ေအာင္ ကမၼ႒ာန္းကုိ ပြားမ်ား ေပးဖုိ႔လည္း လုိအပ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ မေကာင္းတဲ့ စ႐ုိက္မ်ားကုိ ေကာင္းေအာင္ ကမၼ႒ာန္းနဲ႔ ျပဳျပင္ၿပီး… ကုိယ့္ရဲ႕ကုိယ္အမူအရာ ႏႈတ္အမူအရာ စိတ္အႀကံအစည္ မ်ားကုိ ႏူးည့ံ သိမ္ေမြ႔လာေအာင္ ႀကိဳးစားသင့္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီေနရာမွာ သိေစခ်င္တာက … လူအမ်ိဳးမ်ိဳး စ႐ုိက္အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိတတ္တဲ့ ေလာကႀကီးမွာ ကုိယ္လည္း စ႐ုိက္တစ္မ်ိဳးမ်ိဳးကုိ ပုိင္ဆုိင္ ထားသူထဲမွာ ပါေနတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေကာင္းတဲ့စ႐ုိက္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ မေကာင္းတဲ့ စ႐ုိက္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္လုိစ႐ုိက္မ်ိဳးကုိမဆုိ ကုိယ္နဲ႔သင့္ေလ်ာ္မယ့္ ကမၼ႒ာန္းတစ္ခုခုကုိ ပြားမ်ားရင္း ေကာင္းတဲ့ စ႐ုိက္ကုိလည္း ပုိၿပီးတုိးပြားေအာင္ … မေကာင္းတဲ့စ႐ုိက္ဆုိရင္လည္း ပုိၿပီးဆုိး မလာေအာင္ ျပဳျပင္ၾကည့္ၾကဖုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ျပဳျပင္လုိက္မယ္ဆုိရင္ အထုံပါေနတဲ့စ႐ုိက္ လည္း အထုိက္အေလ်ာက္ ေျပာင္းလဲလာ ႏုိင္တဲ့အတြက္ လက္ေတြ႔ပြားမ်ားကာ ေလ့က်င့္ၾကည့္ၾကဖုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ကုိယ့္စ႐ုိက္နဲ႔ သင့္ေလ်ာ္မယ့္ ကမၼ႒ာန္းတစ္ခုခုကုိ အခ်ိန္ယူၿပီး ပြားမ်ားျပဳျပင္ ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ ကုိယ့္ရဲ႕ကုိယ္အမူအရာ စတာေတြဟာ ေျပာင္းလဲႏူးည့ံလာမယ္ဆုိတာ ေသခ်ာပါ ေၾကာင္း…။ မနာပဒါယီဆရာေတာ္ အရွင္ဝိစိတၱ (ဒုိက္ဦး) မွတ္ခ်က္။ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ၏ ကုိယ္က်င့္ အဘိဓမၼာ၊ အေျချပဳသၿဂႌဳဟ္ႏွင့္ ေဒါက္တာ မင္းတင္မြန္၏ ဗုဒၶအဘိဓမၼာ အႏွစ္ခ်ဳပ္တုိ႔ကုိ ကုိးကားၿပီး ေရးသားတင္ျပပါသည္။ Via : Paral lel.
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2KbyoFc
" ဘုရားရွင္မကယ္ႏိုင္တဲ႔ မိသားစု " 💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫 အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္ကုိယ္ေတာ္ျမတ္ ဂိဇၥ်ကုဋ္ေတာင္ဘက္ ၾကြေနစဥ္ လမ္းမွာျပိတၱာေလးေယာက္ကုိ ေတြ႕လုိက္ေတာ့ တအံ့တၾသနဲ႔ ေမးလုိက္မိတယ္။ “ျပိတၱာမ၊ ျမင္ရတာ စိတ္မခ်မ္းသာလုိက္တာ။ တစ္ေယာက္က ရဲရဲေတာက္ေနတဲ့ သေလးစပါး ဖ်င္းေတြကုိ ေခါင္းေပၚ မွာ ျဖန္႔ၾကဲၿပီး ပူေလာင္တဲ့ဒဏ္ကုိ မျပတ္ခံစားေနရတယ္။ တစ္ေယာက္ကေတာ့ တင္းပုတ္နဲ႔ ကုိယ့္ေခါင္း ကုိ ျပန္ရုိက္ခဲြေနတယ္။ တစ္ေယာက္ကေတာ့ ကုိယ့္အသားအေသြးကုိ ျပန္ဖဲ့စားေနတယ္။ နင္ကေတာ့ ညစ္ပတ္တဲ့ မစင္ေတြကို စားေနတယ္။ ဘယ္လုိ အကုသုိလ္ေၾကာင့္ ခုလုိ ခံစားရတာလဲ ေျပာပါဦး” မွန္ပါဘုရား။ ဒါ တပည့္ေတာ္တုိ႕ အရင္က မိသားစုေတြပါ။ ရဲရဲေတာက္ေလာင္ေနတဲ့ သေလးစပါးဖ်င္းေတြ ၾကဲေနတဲ့ သူက သားပါဘုရား။ လူ႔ဘ၀တုန္းက အေမကုိ ညဥ္းဆဲခဲ့လုိ႔ပါ။ တင္းပုတ္နဲ႔ျပန္ထုေနတဲ့ ေကာင္က လင္ပါ။ ေကာက္က်စ္စင္းလဲတဲ့ ကုန္သည္ေပါ့ဘုရား။ ကုိယ့္အသားကုိ ဖဲ့စားေနတာက ေခြ်းမပါဘုရား။ သူမကေတာ့ အိမ္မွာ အသားခ်က္ေတာ့ မသိေအာင္ အသားေတြ ခုိးစားခဲ့တယ္။ ေမးေတာ့ မစားဘူးလုိ႕လိမ္တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ခုလုိျဖစ္ေနတာပါ။ တပည့္ေတာ္မကေတာ့ အဲတုန္းက တစ္အိမ္လုံးကုိ ဦးစီးတဲ့ အိမ္ရွင္မပါ။ အရမ္းကပ္ေစးနဲခဲ့တယ္။ ဥစၥာရွိသားနဲ႔ မရွိဘူးလုိ႕ လိမ္ခဲ့တယ္။ ၀ွက္ခဲ့တယ္။ သူမ်ားကို ေပးကမ္းကူညီခ်င္းမရွိခဲ့ဘူး။ “ငါ့အိမ္မွာ ဘာပစၥည္းမွ မရွိဘူး။ ရွိရဲ႕သားနဲ႔ လွဴိ႕၀ွက္ခဲ့ရင္ မစင္စားရပါေစသား” လုိ႔လိမ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီမေကာင္းတဲ့ ကံေတြေၾကာင့္ တပည့္ေတာ္မ ခုလုိ ပုိးေလာက္ျပည့္ေနတဲ့ မစင္ေတြ စားေနရပါတယ္ဘုရား။ “အုိး.. တယ္လည္း အျပစ္ၾကီးလွေပတယ္။” မွန္ပါဘုရား၊ ဒါေၾကာင့္ ကုသုိလ္ကံ၊ အကုသုိလ္ကံဆုိတာ အခ်ည္းအႏွီးမျဖစ္ပါဘူး။ အက်ိဳး ေပးျမဲပါပဲဘုရား။ အက်ိဳးမေပးပဲနဲ႔ မေနပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္လဲ မေကာင္းတဲ့ ပုိးေလာက္ေတြ ျပည့္ေနတဲ့ မစင္ေတြစားေနရတာ၊ ေသာက္လည္းေသာက္ေနရ တာပါဘုရား။ အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္ကုိယ္ေတာ္ျမတ္လည္း သက္ျပင္းရွည္ခ်ကာ ၿပိတၱာမိသားစုႏွင့္ ကံ၊ ကံရဲ႕အက်ိဳး၏ ဆန္းၾကယ္မူကုိ သံေ၀ဂျဖစ္ၿပီး စိတ္မေကာင္းစြာနဲ႔ပဲ ျပန္ၾကြလာပါေတာ့တယ္။ မေကာင္းတာလုပ္မိသူကုိ ဘုရားေတာင္မကယ္ႏုိင္ပါဘူး။ သူလုပ္ရပ္ကို သူကုိယ္တုိင္ပဲ ေပးဆပ္ရျမဲပါပဲ။ ကုိယ္ေတာ္ျမတ္ လည္း စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရုံကလဲြလုိ႔ ဘာမွမတက္ႏုိင္။ ဘုရားရွင္ကုိ အသိေပးေလွ်ာက္ထားၿပီးေတာ့ လက္ရွိလူ႔ဘ၀ရရွိေန တဲ့ ေနာင္လာေနာက္သားမ်ားကုိ ဒီျပိတၱာမိသားစုကုိ ဥပမာျပၿပီး မေကာင္းတာမလုပ္မိေအာင္ ႏိုးေဆာ္ဖုိ႔ပဲ ရွိပါတယ္။ “ပုညံ၀ သုခံ ဇေနတိ၊ အပုညံ ဒုကၡံ ဇေနတိ။ တသၼာ ပုညံ၀ ကာတဗၺံ၊ အပုညံ န စ ကာတဗၺံ။” “ ေကာင္းကံဟာ ေကာင္းက်ိဳးကို ျဖစ္ေစတယ္။ မေကာင္းကံဟာ မေကာင္းက်ိဳးကုိ ျဖစ္ေစတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေကာင္းကံကုိ ျပဳရမယ္။ မေကာင္းကံကုိ မျပဳအပ္ပါဘူး။” ဒါေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ားအားလုံးလည္း ဒီၿပိတၱာမိသားစုကုိ ဆင္ျခင္ သတိ၀င္ၿပီး မေကာင္းက်ိဳးကုိ ျဖစ္ေစတဲ့ကံမ်ားကို အတက္ႏုိင္ဆုံးေရွာင္ပါ။ ေကာင္းက်ိဳးကုိ ျဖစ္ေစမယ့္ ေကာင္းကံေတြကို တက္ႏုိင္သမွ်ဆည္းပူးပါလုိ႔ တုိက္တြန္းလုိက္ရပါတယ္။ ေရႊစမ္းေျမ အရွင္က၀ိဓဇသာရ 💥💥💥 ေမတၱာျဖင့္ La WarSo
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2K9GWwl
" ဘုရားရွင္မကယ္ႏိုင္တဲ႔ မိသားစု " 💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫 အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္ကုိယ္ေတာ္ျမတ္ ဂိဇၥ်ကုဋ္ေတာင္ဘက္ ၾကြေနစဥ္ လမ္းမွာျပိတၱာေလးေယာက္ကုိ ေတြ႕လုိက္ေတာ့ တအံ့တၾသနဲ႔ ေမးလုိက္မိတယ္။ “ျပိတၱာမ၊ ျမင္ရတာ စိတ္မခ်မ္းသာလုိက္တာ။ တစ္ေယာက္က ရဲရဲေတာက္ေနတဲ့ သေလးစပါး ဖ်င္းေတြကုိ ေခါင္းေပၚ မွာ ျဖန္႔ၾကဲၿပီး ပူေလာင္တဲ့ဒဏ္ကုိ မျပတ္ခံစားေနရတယ္။ တစ္ေယာက္ကေတာ့ တင္းပုတ္နဲ႔ ကုိယ့္ေခါင္း ကုိ ျပန္ရုိက္ခဲြေနတယ္။ တစ္ေယာက္ကေတာ့ ကုိယ့္အသားအေသြးကုိ ျပန္ဖဲ့စားေနတယ္။ နင္ကေတာ့ ညစ္ပတ္တဲ့ မစင္ေတြကို စားေနတယ္။ ဘယ္လုိ အကုသုိလ္ေၾကာင့္ ခုလုိ ခံစားရတာလဲ ေျပာပါဦး” မွန္ပါဘုရား။ ဒါ တပည့္ေတာ္တုိ႕ အရင္က မိသားစုေတြပါ။ ရဲရဲေတာက္ေလာင္ေနတဲ့ သေလးစပါးဖ်င္းေတြ ၾကဲေနတဲ့ သူက သားပါဘုရား။ လူ႔ဘ၀တုန္းက အေမကုိ ညဥ္းဆဲခဲ့လုိ႔ပါ။ တင္းပုတ္နဲ႔ျပန္ထုေနတဲ့ ေကာင္က လင္ပါ။ ေကာက္က်စ္စင္းလဲတဲ့ ကုန္သည္ေပါ့ဘုရား။ ကုိယ့္အသားကုိ ဖဲ့စားေနတာက ေခြ်းမပါဘုရား။ သူမကေတာ့ အိမ္မွာ အသားခ်က္ေတာ့ မသိေအာင္ အသားေတြ ခုိးစားခဲ့တယ္။ ေမးေတာ့ မစားဘူးလုိ႕လိမ္တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ခုလုိျဖစ္ေနတာပါ။ တပည့္ေတာ္မကေတာ့ အဲတုန္းက တစ္အိမ္လုံးကုိ ဦးစီးတဲ့ အိမ္ရွင္မပါ။ အရမ္းကပ္ေစးနဲခဲ့တယ္။ ဥစၥာရွိသားနဲ႔ မရွိဘူးလုိ႕ လိမ္ခဲ့တယ္။ ၀ွက္ခဲ့တယ္။ သူမ်ားကို ေပးကမ္းကူညီခ်င္းမရွိခဲ့ဘူး။ “ငါ့အိမ္မွာ ဘာပစၥည္းမွ မရွိဘူး။ ရွိရဲ႕သားနဲ႔ လွဴိ႕၀ွက္ခဲ့ရင္ မစင္စားရပါေစသား” လုိ႔လိမ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီမေကာင္းတဲ့ ကံေတြေၾကာင့္ တပည့္ေတာ္မ ခုလုိ ပုိးေလာက္ျပည့္ေနတဲ့ မစင္ေတြ စားေနရပါတယ္ဘုရား။ “အုိး.. တယ္လည္း အျပစ္ၾကီးလွေပတယ္။” မွန္ပါဘုရား၊ ဒါေၾကာင့္ ကုသုိလ္ကံ၊ အကုသုိလ္ကံဆုိတာ အခ်ည္းအႏွီးမျဖစ္ပါဘူး။ အက်ိဳး ေပးျမဲပါပဲဘုရား။ အက်ိဳးမေပးပဲနဲ႔ မေနပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္လဲ မေကာင္းတဲ့ ပုိးေလာက္ေတြ ျပည့္ေနတဲ့ မစင္ေတြစားေနရတာ၊ ေသာက္လည္းေသာက္ေနရ တာပါဘုရား။ အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္ကုိယ္ေတာ္ျမတ္လည္း သက္ျပင္းရွည္ခ်ကာ ၿပိတၱာမိသားစုႏွင့္ ကံ၊ ကံရဲ႕အက်ိဳး၏ ဆန္းၾကယ္မူကုိ သံေ၀ဂျဖစ္ၿပီး စိတ္မေကာင္းစြာနဲ႔ပဲ ျပန္ၾကြလာပါေတာ့တယ္။ မေကာင္းတာလုပ္မိသူကုိ ဘုရားေတာင္မကယ္ႏုိင္ပါဘူး။ သူလုပ္ရပ္ကို သူကုိယ္တုိင္ပဲ ေပးဆပ္ရျမဲပါပဲ။ ကုိယ္ေတာ္ျမတ္ လည္း စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရုံကလဲြလုိ႔ ဘာမွမတက္ႏုိင္။ ဘုရားရွင္ကုိ အသိေပးေလွ်ာက္ထားၿပီးေတာ့ လက္ရွိလူ႔ဘ၀ရရွိေန တဲ့ ေနာင္လာေနာက္သားမ်ားကုိ ဒီျပိတၱာမိသားစုကုိ ဥပမာျပၿပီး မေကာင္းတာမလုပ္မိေအာင္ ႏိုးေဆာ္ဖုိ႔ပဲ ရွိပါတယ္။ “ပုညံ၀ သုခံ ဇေနတိ၊ အပုညံ ဒုကၡံ ဇေနတိ။ တသၼာ ပုညံ၀ ကာတဗၺံ၊ အပုညံ န စ ကာတဗၺံ။” “ ေကာင္းကံဟာ ေကာင္းက်ိဳးကို ျဖစ္ေစတယ္။ မေကာင္းကံဟာ မေကာင္းက်ိဳးကုိ ျဖစ္ေစတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေကာင္းကံကုိ ျပဳရမယ္။ မေကာင္းကံကုိ မျပဳအပ္ပါဘူး။” ဒါေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ားအားလုံးလည္း ဒီၿပိတၱာမိသားစုကုိ ဆင္ျခင္ သတိ၀င္ၿပီး မေကာင္းက်ိဳးကုိ ျဖစ္ေစတဲ့ကံမ်ားကို အတက္ႏုိင္ဆုံးေရွာင္ပါ။ ေကာင္းက်ိဳးကုိ ျဖစ္ေစမယ့္ ေကာင္းကံေတြကို တက္ႏုိင္သမွ်ဆည္းပူးပါလုိ႔ တုိက္တြန္းလုိက္ရပါတယ္။ ေရႊစမ္းေျမ အရွင္က၀ိဓဇသာရ 💥💥💥 ေမတၱာျဖင့္ La WarSo
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2K9GWwl
Sunday, July 28, 2019
ေသရမွာကို ဘယ္အခ်ိန္ေၾကာက္လဲ-? 🌷💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫🌷 "ၾကည့္ခ်င္လိုက္တာ နားေထာင္ခ်င္လိုက္တာ နမ္းခ်င္ စားခ်င္ ထိခ်င္ ေတြးခ်င္လိုက္တာ"ဆိုတဲ့ အဲဒီစိတ္ေတြက ထိုးဆြေနလို႕ ဒီခႏၶာကိုယ္ႀကီးဟာ လွဳပ္လက္ခတ္ေနတယ္။ ဒီျမင္ခ်င္စိတ္ေတြေၾကာင့္ပဲ ေသတတ္တဲ့ခႏၶာႀကီးကိုရခဲ့တာ။ ဒီၾကားခ်င္စိတ္ေတြေၾကာင့္ ပဲ ဒီနမ္းခ်င္ စားခ်င္ ထိခ်င္ ေတြးခ်င္စိတ္ေတြေၾကာင့္ပဲ ေသတတ္တဲ့ခႏၶာႀကီးကို ရခဲ့တာ။ ေသတတ္တဲ့ခႏၶာႀကီးကိုရထားလို႕ မခ်ိမဆန္႕ ေသရဦးမယ္။ ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ ပ်က္စီးရဦးမယ္။ ဒီလိုနဲ႕ပဲ ေသခဲ့ေပါင္းလည္းမ်ားလွျပီ။ ပ်က္စီးခဲ့ေပါင္းလည္းမ်ားလွျပီ။ ဒါကို မမွတ္ေသးဘဲနဲ႕ အခုလည္း ျမင္ခ်င္ေနျပန္တယ္။ ၾကားခ်င္ နမ္းခ်င္ စားခ်င္ ထိခ်င္ ေတြးခ်င္ ေနျပန္တယ္။ ဒါဟာ ေသဖို႕ ႀကိဳးစားေနတာမဟုတ္လား။ ဒါဟာ ပ်က္စီးဖို႕ ႀကိဳးစားေနတာမဟုတ္လား။ ျမင္ရတာက ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလို႕လဲ။ ၾကားရတာက နမ္းရ စားရ ထိရ ေတြးရတာေတြကေရာ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလို႕လဲ။ သူတို႕က အေသခံရေလာက္ေအာင္ ေကာင္းလို႕လား။ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းတယ္ ဘယ္ေလာက္မေကာင္းဘူး ဆိုတာကို ပိုင္ျခားသိနိုင္ဖို႕အတြက္ ျမင္ရတိုင္း ျမင္ရတဲ့သေဘာကို သတိထားပါ။ ေဝဖန္စီစစ္ပါ။ ၾကားရတိုင္း နမ္းရတိုင္း စားရ ထိရ ေတြးရတိုင္း သူတို့ရဲ့သေဘာေတြကို သတိထားပါ။ေဝဖန္စီစစ္ပါ။ ဒီေျခာက္မ်ိဳး ျဖစ္ေပၚလာတိုင္း ျဖစ္ေပၚလာတိုင္း သတိထားပါ။ သူတို႕ကိုအမွန္အတိုင္းသိပါ။ သူတို႕ကိုေဝဖန္စီစစ္ပါ။ သူတို႕ကိုျဖစ္ေနတဲ့အတိုင္း သိ သိေနပါ။ သူတို႕ကို သာ သတိထားေဝဖန္စီစစ္ေနမယ္ဆိုရင္ သူတို႕ဟာ "ျဖစ္ျပီးရင္ မရွိေတာ့တဲ့သေဘာ"ေတြပဲ လို႕အမွန္အတိုင္္းသိလိမ့္မယ္။ "ျဖစ္စရာအေၾကာင္းရွိေနလို႕ ထပ္ထပ္ျဖစ္တယ္ ျဖစ္တိုင္း ျဖစ္တိုင္းလည္း ၿပီးဆံုးေပ်ာက္ကြယ္ သြားတဲ့သေဘာေတြ"ပဲ လို႕ အမွန္သိလိမ့္မယ္။ ဒီအသိကို ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေနမယ္ဆိုရင္ ဒါဟာ အေသလြတ္ဖို႕ ႀကိဳးစားေနတာ။ အဲသလို အေသလြတ္ဖို႕ ႀကိဳးစားတယ္ဆိုတာကလည္း "အေသကို တကယ္ေၾကာက္မွ" ႀကိဳးစားျဖစ္မွာ။ အေသကို တကယ္မေၾကာက္ရင္ အေသလြတ္ဖို႕ တကယ္ႀကိဳးစားမွာ မဟုတ္ဘူး။ လူေတြဟာ အေသကိုေတာ့ေၾကာက္ၾကပါတယ္။ ေၾကာက္တာမွ ေတာ္ေတာ့္ကို ေၾကာက္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဘယ္အခ်ိန္မွ ေၾကာက္ၾကလည္းဆိုေတာ့ ေသခါနီးမွပဲ ေၾကာက္ၾကတယ္။ ေသခါနီးမွ ေၾကာက္တဲ့အေၾကာက္ကေတာ့ "အပါယ္ ေရာက္မယ့္အေၾကာက္" ပဲ ျဖစ္မယ္။ အေသကို မေသခင္ အေစာႀကီးထဲက ေၾကာက္ရမွာ။ ဒါမွ အေသလြတ္ေအာင္ နည္းလမ္းရွာခ်ိန္ ႀကိဳးစားခ်ိန္ ရမွာ။ (သစၥာေရႊစည္) ၂၇-၇-၂၀၁၇ 💥💥💥#LaWarSo
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2yk3O6S
ေသရမွာကို ဘယ္အခ်ိန္ေၾကာက္လဲ-? 🌷💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫🌷 "ၾကည့္ခ်င္လိုက္တာ နားေထာင္ခ်င္လိုက္တာ နမ္းခ်င္ စားခ်င္ ထိခ်င္ ေတြးခ်င္လိုက္တာ"ဆိုတဲ့ အဲဒီစိတ္ေတြက ထိုးဆြေနလို႕ ဒီခႏၶာကိုယ္ႀကီးဟာ လွဳပ္လက္ခတ္ေနတယ္။ ဒီျမင္ခ်င္စိတ္ေတြေၾကာင့္ပဲ ေသတတ္တဲ့ခႏၶာႀကီးကိုရခဲ့တာ။ ဒီၾကားခ်င္စိတ္ေတြေၾကာင့္ ပဲ ဒီနမ္းခ်င္ စားခ်င္ ထိခ်င္ ေတြးခ်င္စိတ္ေတြေၾကာင့္ပဲ ေသတတ္တဲ့ခႏၶာႀကီးကို ရခဲ့တာ။ ေသတတ္တဲ့ခႏၶာႀကီးကိုရထားလို႕ မခ်ိမဆန္႕ ေသရဦးမယ္။ ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ ပ်က္စီးရဦးမယ္။ ဒီလိုနဲ႕ပဲ ေသခဲ့ေပါင္းလည္းမ်ားလွျပီ။ ပ်က္စီးခဲ့ေပါင္းလည္းမ်ားလွျပီ။ ဒါကို မမွတ္ေသးဘဲနဲ႕ အခုလည္း ျမင္ခ်င္ေနျပန္တယ္။ ၾကားခ်င္ နမ္းခ်င္ စားခ်င္ ထိခ်င္ ေတြးခ်င္ ေနျပန္တယ္။ ဒါဟာ ေသဖို႕ ႀကိဳးစားေနတာမဟုတ္လား။ ဒါဟာ ပ်က္စီးဖို႕ ႀကိဳးစားေနတာမဟုတ္လား။ ျမင္ရတာက ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလို႕လဲ။ ၾကားရတာက နမ္းရ စားရ ထိရ ေတြးရတာေတြကေရာ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလို႕လဲ။ သူတို႕က အေသခံရေလာက္ေအာင္ ေကာင္းလို႕လား။ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းတယ္ ဘယ္ေလာက္မေကာင္းဘူး ဆိုတာကို ပိုင္ျခားသိနိုင္ဖို႕အတြက္ ျမင္ရတိုင္း ျမင္ရတဲ့သေဘာကို သတိထားပါ။ ေဝဖန္စီစစ္ပါ။ ၾကားရတိုင္း နမ္းရတိုင္း စားရ ထိရ ေတြးရတိုင္း သူတို့ရဲ့သေဘာေတြကို သတိထားပါ။ေဝဖန္စီစစ္ပါ။ ဒီေျခာက္မ်ိဳး ျဖစ္ေပၚလာတိုင္း ျဖစ္ေပၚလာတိုင္း သတိထားပါ။ သူတို႕ကိုအမွန္အတိုင္းသိပါ။ သူတို႕ကိုေဝဖန္စီစစ္ပါ။ သူတို႕ကိုျဖစ္ေနတဲ့အတိုင္း သိ သိေနပါ။ သူတို႕ကို သာ သတိထားေဝဖန္စီစစ္ေနမယ္ဆိုရင္ သူတို႕ဟာ "ျဖစ္ျပီးရင္ မရွိေတာ့တဲ့သေဘာ"ေတြပဲ လို႕အမွန္အတိုင္္းသိလိမ့္မယ္။ "ျဖစ္စရာအေၾကာင္းရွိေနလို႕ ထပ္ထပ္ျဖစ္တယ္ ျဖစ္တိုင္း ျဖစ္တိုင္းလည္း ၿပီးဆံုးေပ်ာက္ကြယ္ သြားတဲ့သေဘာေတြ"ပဲ လို႕ အမွန္သိလိမ့္မယ္။ ဒီအသိကို ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေနမယ္ဆိုရင္ ဒါဟာ အေသလြတ္ဖို႕ ႀကိဳးစားေနတာ။ အဲသလို အေသလြတ္ဖို႕ ႀကိဳးစားတယ္ဆိုတာကလည္း "အေသကို တကယ္ေၾကာက္မွ" ႀကိဳးစားျဖစ္မွာ။ အေသကို တကယ္မေၾကာက္ရင္ အေသလြတ္ဖို႕ တကယ္ႀကိဳးစားမွာ မဟုတ္ဘူး။ လူေတြဟာ အေသကိုေတာ့ေၾကာက္ၾကပါတယ္။ ေၾကာက္တာမွ ေတာ္ေတာ့္ကို ေၾကာက္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဘယ္အခ်ိန္မွ ေၾကာက္ၾကလည္းဆိုေတာ့ ေသခါနီးမွပဲ ေၾကာက္ၾကတယ္။ ေသခါနီးမွ ေၾကာက္တဲ့အေၾကာက္ကေတာ့ "အပါယ္ ေရာက္မယ့္အေၾကာက္" ပဲ ျဖစ္မယ္။ အေသကို မေသခင္ အေစာႀကီးထဲက ေၾကာက္ရမွာ။ ဒါမွ အေသလြတ္ေအာင္ နည္းလမ္းရွာခ်ိန္ ႀကိဳးစားခ်ိန္ ရမွာ။ (သစၥာေရႊစည္) ၂၇-၇-၂၀၁၇ 💥💥💥#LaWarSo
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2yk3O6S
ဘဝမွာ႐ႈပ္တယ္ဆိုတာ 🙏🙏🙏🙏🙏 "သီလ" ယုိယြင္းလာသည္ႏွင့္အမွ် ဘဝဟာ အရႈပ္ေတြႏွင့္ ပတ္သက္လာရေလ ျဖစ္တယ္။ ဘဝကုိ အရႈပ္မ်ားႏွင့္ေဝး ရုိးရွင္းစြာ ေနထုိင္လုိပါက သီလႏွင့္ ေနထုိင္ရပါမည္။ သီလခုိင္မာလွ်င္ အျပင္မွအရႈပ္မ်ားႏွင့္ ေဝးစင္ေပမည္။ စိတ္ထဲအေတြးထဲက အရႈပ္မ်ားကုိေတာ့ သမထ "သမာဓိ"အက်င့္ျဖင့္ ရွင္းလင္းႏုိင္ေပသည္။ ႏွလံုးသားထဲက အရႈပ္ကုိေတာ့ "ဝိပႆ နာ"အက်င့္ျဖင့္သာ ရွင္းလင္းမွ ရမည္။ သီတဂူဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး credit : Paral Lel
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2GvY4eA
ဘဝမွာ႐ႈပ္တယ္ဆိုတာ 🙏🙏🙏🙏🙏 "သီလ" ယုိယြင္းလာသည္ႏွင့္အမွ် ဘဝဟာ အရႈပ္ေတြႏွင့္ ပတ္သက္လာရေလ ျဖစ္တယ္။ ဘဝကုိ အရႈပ္မ်ားႏွင့္ေဝး ရုိးရွင္းစြာ ေနထုိင္လုိပါက သီလႏွင့္ ေနထုိင္ရပါမည္။ သီလခုိင္မာလွ်င္ အျပင္မွအရႈပ္မ်ားႏွင့္ ေဝးစင္ေပမည္။ စိတ္ထဲအေတြးထဲက အရႈပ္မ်ားကုိေတာ့ သမထ "သမာဓိ"အက်င့္ျဖင့္ ရွင္းလင္းႏုိင္ေပသည္။ ႏွလံုးသားထဲက အရႈပ္ကုိေတာ့ "ဝိပႆ နာ"အက်င့္ျဖင့္သာ ရွင္းလင္းမွ ရမည္။ သီတဂူဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး credit : Paral Lel
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2GvY4eA
သက္ရိွဘုရားကို မျပစ္မွားမိပါေစနဲ႔ ************************* ဖတ္ၾကည့္ေနာ္… ေမာင္ေအာင္ ဘုရား… မင္း သက္႐ွိဘုရားဆိုတာ သိရဲ႕လားကြယ့္-? တပည့္္ေတာ္ မသိပါဘူးဘုရား။ အိမ္း… ေလာကမွာ သက္႐ွိဘုရားဆိုတာ ႐ွိတယ္ကြယ့္။ မင္းနားလည္ေအာင္ ဘုန္းဘုန္းေျပာျပမယ္ေနာ္။ တင္ပါ့ဘုရား။ လူသားတိုင္းအတြက္ သက္႐ွိဘုရား တစ္ဆူ႐ွိတယ္ ေမာင္ေအာင္ေရ… တင္ပါဘုရား။ သက္႐ွိဘုရားဆိုတာ… သားသမီးတိုင္းကို ဝမ္းနဲ႔လြယ္ေမြး ႏို႔ခ်ိဳတိုက္ေကြၽးခဲ့သည့္ အေမႏွင့္ ဘဝတစ္ေလ်ွာက္လုံး ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္သည္ဟု မညည္း မျငဴဆူပဲ လုပ္ေကြၽးျပဳစုခဲ့သည့္ အေဖသည္ သက္႐ွိဘုရား တစ္ဆူပဲကြယ့္။ တင္ပါဘုရား။ မိဘႏွစ္ပါးက သားသမီးတို႔အတြက္ အၿမဲတမ္း အဓိကထား ယုယခဲ့သလို၊ သားသမီးတိုင္းကလည္း မိဘႏွစ္ပါးကို သက္႐ွိဘုရားတစ္ဆူလို ႐ိုေသ ကိုင္း႐ႈိင္းရမယ္ ဆိုတာ မွတ္သားထားကြယ့္။ တင္ပါ့ မွတ္သားထားပါ့မယ္ ဘုရား။ မိဘႏွစ္ပါးက… သားသမီးတို႔အတြက္ ငယ္စဥ္ေတာင္ေက်း ကေလးဘဝမွ စ၍ ေနေရး ထိုင္ေရး၊ ဝတ္ေရး စားေရးမွ ဘဝအဆုံး မ်က္စိဖြင့္၊ နားစြင့္၍ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ ေဖးမကာ အေရးစိုက္ခဲ႔သည့္ မိဘႏွစ္ပါးမွလြဲ၍ အျခားဘယ္သူ ႐ွိႏိုင္တုန္းကြယ့္။ မွန္ပါတယ္ အျခားဘယ္သူမွ မ႐ွိပါဘုရား။ ေအး အဲဒါေၾကာင့္… မိဘႏွစ္ပါးကို သက္႐ွိဘုရားလို႔ေျပာတာကြယ့္။ တင္ပါ့ဘုရား။ မိဘမ်ားသည္… သားသမီးေတြ မွားယြင္းတဲ့ လုပ္ရပ္တစ္ခု က်ဴးလြန္ခဲ့လ်ွင္ စိတ္ဆိုး၍ ဆူပူႀကိမ္းေမာင္းျခင္း ႐ွိခဲ့ေသာ္လည္း ထိုစိတ္ဆိုးျခင္းသည္ မိဘေတြရဲ႕ ရင္ထဲမွာ တည္ၿမဲေနတာ မဟုတ္ဘူးကြယ့္။ တင္ပါ့ဘုရား။ ေမာင္ေအာင္ေရ... အဲဒီလို မိဘေတြဟာ သားသမီးေတြအေပၚ ေအာ္ဟစ္ ဆူပူႀကိမ္းေမာင္းေနလို႔ အခ်စ္ေတြ ပ်က္ျပယ္သြားတယ္လို႔ မထင္လိုက္နဲ႔၊ စိတ္ဆိုးၿပီး ေဒါသေတြျဖစ္ေနေသာ္လည္း သားသမီးကို ခ်စ္တဲ့အခ်စ္က တစ္ပဲသားမွ ေလ်ာ့နည္းမသြားဘူးဆိုတာ မွတ္သားထား ကြယ့္။ တင္ပါ့ဘုရား။ အဲဒီလို ေမတၱာတရားႀကီးမားတဲ့့ မိဘႏွစ္ပါးကို ဘုရားနဲ႔ တစ္ကိုင္းတည္းထားၿပီး ႐ိုေသေလးစား ကိုးကြယ္ထိုက္ေသာေၾကာင့္ သက္႐ွိဘုရားတစ္ဆူလို႔ မွတ္သားထားကြယ့္။ တင္ပါ့ မွတ္သားထားမယ္ ဘုရား။ ေမာင္ေအာင္ေရ… စကားစပ္မိလို႔ မိဘေမတၱာကဗ်ာေလး ဘုန္းႀကီး ေျပာျပဦးမယ္ ကြယ့္… တင္ပါ့ မိန္႔ၾကားပါဦးဘုရား။ မိဘေမတၱာ *********** * ေျပာ၍မရ ၊ ေဒါသျဖစ္ခိုက္ * လက္ျဖင့္႐ိုက္မိ ၊ ႐ိုက္ၿပီးခဏ * မၾကာလွပါ ၊ ငါ့သားေလးမ်ား * နာသြားသလားဟု ၊ မ်က္ရည္က်ရင္း * ညင္သာေခ်ာ့သိပ္ ၊ သားေမာင္အိပ္မွ * တိတ္တိတ္ခေလး ၊ နမ္း၍ ၿပဳံးသည္ * မဆုံးအနႏၲ မိဘေမတၱာတည္း…တဲ႔။ တင္ပါ့ ေက်းဇူးႀကီးမားပါတယ္ ဘုရား။ အနႏၲဂိုဏ္းဝင္ မိဘတို႔၏ ေမတၱာတရားသည္ အလြန္ႀကီးမား ျမင့္ျမတ္ေသာေၾကာင့္ ေလာကတြင္ ေဂါတမဘုရား႐ွင္ႏွင့္ တစ္ဂိုဏ္းတည္းထားလို႔ သက္႐ွိဘုရားလို႔ တင္စားျခင္းျဖစ္တယ္ကြယ့္။ တင္ပါ့ ဘုရား။ သို႔အတြက္ေၾကာင့္ မိဘကိုမ်ားကို စိတ္ဆင္းရဲေအာင္၊ မ်က္ရည္က်ေအာင္ ျပစ္မွားေစာ္ကားမိလ်ွင္ ဘုရား႐ွင္ကို ျပစ္မွားသလို႐ွိသည့္ အတြက္ေၾကာင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ဒါဏ္တို႔ကို ခံစားရမယ္ဆိုတာ သိပါရဲ႕လား-? တင္ပါ့ ဘယ္လို ဒါဏ္မ်ိဳးလဲ အ႐ွင္ဘုရား-? ဒီလိုကြယ့္ ေမာင္ေအာင္ရဲ႕။ * ေသြးအန္ျဖစ္လြယ္၊ ေရာင္းဝယ္႐ႈံးျခင္း။ * ခိ်ဳ႕ယြင္းအဂၤါ၊ ႏူနာကု႒ ။ * ႐ူးၾကေဖာက္ျပန္၊ မင္းဒဏ္သင့္ခဏ္း ။ * ၾကမ္းတမ္းစြတ္စြဲ၊ ေသကြဲသားခ်င္း ။ * ပ်က္စီးစည္းစိမ္၊ ေနအိမ္မီးေလာင္ ။ * ဒုကၡေကာင္သည္ လူ႔ေဘာင္ဒိ႒ ေတ႔ြႀကံဳရ၍ * ေလာကငရဲ ကမ႓ာစြဲ၏ ။ အဲဒီလို အက်ဥ္းသေဘာ မွတ္သားထားကြယ့္။ တင္ပါ့ဘုရား။ တပည့္ေတာ္ အသိတရားနဲ႔ သတိထားကာ ဂုဏ္ေက်းဇူးႀကီးမားတဲ့ မိဘအေပၚ မျပစ္မွား မေစာ္ကားမိေအာင္ ဆင္ျခင္သတိျပဳ ေနထိုင္ပါမည္ အ႐ွင္ဘုရား… သာဓု သာဓု သာဓု။ Credit-ဓမၼႏွစ္သက္သူ ဦးပုလဲ ေမတၱာျဖင့္… အရွင္ပုည( ဝကုန္း )
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2ygjQyA
သက္ရိွဘုရားကို မျပစ္မွားမိပါေစနဲ႔ ************************* ဖတ္ၾကည့္ေနာ္… ေမာင္ေအာင္ ဘုရား… မင္း သက္႐ွိဘုရားဆိုတာ သိရဲ႕လားကြယ့္-? တပည့္္ေတာ္ မသိပါဘူးဘုရား။ အိမ္း… ေလာကမွာ သက္႐ွိဘုရားဆိုတာ ႐ွိတယ္ကြယ့္။ မင္းနားလည္ေအာင္ ဘုန္းဘုန္းေျပာျပမယ္ေနာ္။ တင္ပါ့ဘုရား။ လူသားတိုင္းအတြက္ သက္႐ွိဘုရား တစ္ဆူ႐ွိတယ္ ေမာင္ေအာင္ေရ… တင္ပါဘုရား။ သက္႐ွိဘုရားဆိုတာ… သားသမီးတိုင္းကို ဝမ္းနဲ႔လြယ္ေမြး ႏို႔ခ်ိဳတိုက္ေကြၽးခဲ့သည့္ အေမႏွင့္ ဘဝတစ္ေလ်ွာက္လုံး ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္သည္ဟု မညည္း မျငဴဆူပဲ လုပ္ေကြၽးျပဳစုခဲ့သည့္ အေဖသည္ သက္႐ွိဘုရား တစ္ဆူပဲကြယ့္။ တင္ပါဘုရား။ မိဘႏွစ္ပါးက သားသမီးတို႔အတြက္ အၿမဲတမ္း အဓိကထား ယုယခဲ့သလို၊ သားသမီးတိုင္းကလည္း မိဘႏွစ္ပါးကို သက္႐ွိဘုရားတစ္ဆူလို ႐ိုေသ ကိုင္း႐ႈိင္းရမယ္ ဆိုတာ မွတ္သားထားကြယ့္။ တင္ပါ့ မွတ္သားထားပါ့မယ္ ဘုရား။ မိဘႏွစ္ပါးက… သားသမီးတို႔အတြက္ ငယ္စဥ္ေတာင္ေက်း ကေလးဘဝမွ စ၍ ေနေရး ထိုင္ေရး၊ ဝတ္ေရး စားေရးမွ ဘဝအဆုံး မ်က္စိဖြင့္၊ နားစြင့္၍ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ ေဖးမကာ အေရးစိုက္ခဲ႔သည့္ မိဘႏွစ္ပါးမွလြဲ၍ အျခားဘယ္သူ ႐ွိႏိုင္တုန္းကြယ့္။ မွန္ပါတယ္ အျခားဘယ္သူမွ မ႐ွိပါဘုရား။ ေအး အဲဒါေၾကာင့္… မိဘႏွစ္ပါးကို သက္႐ွိဘုရားလို႔ေျပာတာကြယ့္။ တင္ပါ့ဘုရား။ မိဘမ်ားသည္… သားသမီးေတြ မွားယြင္းတဲ့ လုပ္ရပ္တစ္ခု က်ဴးလြန္ခဲ့လ်ွင္ စိတ္ဆိုး၍ ဆူပူႀကိမ္းေမာင္းျခင္း ႐ွိခဲ့ေသာ္လည္း ထိုစိတ္ဆိုးျခင္းသည္ မိဘေတြရဲ႕ ရင္ထဲမွာ တည္ၿမဲေနတာ မဟုတ္ဘူးကြယ့္။ တင္ပါ့ဘုရား။ ေမာင္ေအာင္ေရ... အဲဒီလို မိဘေတြဟာ သားသမီးေတြအေပၚ ေအာ္ဟစ္ ဆူပူႀကိမ္းေမာင္းေနလို႔ အခ်စ္ေတြ ပ်က္ျပယ္သြားတယ္လို႔ မထင္လိုက္နဲ႔၊ စိတ္ဆိုးၿပီး ေဒါသေတြျဖစ္ေနေသာ္လည္း သားသမီးကို ခ်စ္တဲ့အခ်စ္က တစ္ပဲသားမွ ေလ်ာ့နည္းမသြားဘူးဆိုတာ မွတ္သားထား ကြယ့္။ တင္ပါ့ဘုရား။ အဲဒီလို ေမတၱာတရားႀကီးမားတဲ့့ မိဘႏွစ္ပါးကို ဘုရားနဲ႔ တစ္ကိုင္းတည္းထားၿပီး ႐ိုေသေလးစား ကိုးကြယ္ထိုက္ေသာေၾကာင့္ သက္႐ွိဘုရားတစ္ဆူလို႔ မွတ္သားထားကြယ့္။ တင္ပါ့ မွတ္သားထားမယ္ ဘုရား။ ေမာင္ေအာင္ေရ… စကားစပ္မိလို႔ မိဘေမတၱာကဗ်ာေလး ဘုန္းႀကီး ေျပာျပဦးမယ္ ကြယ့္… တင္ပါ့ မိန္႔ၾကားပါဦးဘုရား။ မိဘေမတၱာ *********** * ေျပာ၍မရ ၊ ေဒါသျဖစ္ခိုက္ * လက္ျဖင့္႐ိုက္မိ ၊ ႐ိုက္ၿပီးခဏ * မၾကာလွပါ ၊ ငါ့သားေလးမ်ား * နာသြားသလားဟု ၊ မ်က္ရည္က်ရင္း * ညင္သာေခ်ာ့သိပ္ ၊ သားေမာင္အိပ္မွ * တိတ္တိတ္ခေလး ၊ နမ္း၍ ၿပဳံးသည္ * မဆုံးအနႏၲ မိဘေမတၱာတည္း…တဲ႔။ တင္ပါ့ ေက်းဇူးႀကီးမားပါတယ္ ဘုရား။ အနႏၲဂိုဏ္းဝင္ မိဘတို႔၏ ေမတၱာတရားသည္ အလြန္ႀကီးမား ျမင့္ျမတ္ေသာေၾကာင့္ ေလာကတြင္ ေဂါတမဘုရား႐ွင္ႏွင့္ တစ္ဂိုဏ္းတည္းထားလို႔ သက္႐ွိဘုရားလို႔ တင္စားျခင္းျဖစ္တယ္ကြယ့္။ တင္ပါ့ ဘုရား။ သို႔အတြက္ေၾကာင့္ မိဘကိုမ်ားကို စိတ္ဆင္းရဲေအာင္၊ မ်က္ရည္က်ေအာင္ ျပစ္မွားေစာ္ကားမိလ်ွင္ ဘုရား႐ွင္ကို ျပစ္မွားသလို႐ွိသည့္ အတြက္ေၾကာင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ဒါဏ္တို႔ကို ခံစားရမယ္ဆိုတာ သိပါရဲ႕လား-? တင္ပါ့ ဘယ္လို ဒါဏ္မ်ိဳးလဲ အ႐ွင္ဘုရား-? ဒီလိုကြယ့္ ေမာင္ေအာင္ရဲ႕။ * ေသြးအန္ျဖစ္လြယ္၊ ေရာင္းဝယ္႐ႈံးျခင္း။ * ခိ်ဳ႕ယြင္းအဂၤါ၊ ႏူနာကု႒ ။ * ႐ူးၾကေဖာက္ျပန္၊ မင္းဒဏ္သင့္ခဏ္း ။ * ၾကမ္းတမ္းစြတ္စြဲ၊ ေသကြဲသားခ်င္း ။ * ပ်က္စီးစည္းစိမ္၊ ေနအိမ္မီးေလာင္ ။ * ဒုကၡေကာင္သည္ လူ႔ေဘာင္ဒိ႒ ေတ႔ြႀကံဳရ၍ * ေလာကငရဲ ကမ႓ာစြဲ၏ ။ အဲဒီလို အက်ဥ္းသေဘာ မွတ္သားထားကြယ့္။ တင္ပါ့ဘုရား။ တပည့္ေတာ္ အသိတရားနဲ႔ သတိထားကာ ဂုဏ္ေက်းဇူးႀကီးမားတဲ့ မိဘအေပၚ မျပစ္မွား မေစာ္ကားမိေအာင္ ဆင္ျခင္သတိျပဳ ေနထိုင္ပါမည္ အ႐ွင္ဘုရား… သာဓု သာဓု သာဓု။ Credit-ဓမၼႏွစ္သက္သူ ဦးပုလဲ ေမတၱာျဖင့္… အရွင္ပုည( ဝကုန္း )
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2ygjQyA
ေတာဘဲအုပ္ၾကီးေက်ာင္းရသလို လူ႔ဘဝ 🔶🔶🔶🔶🔶🔶🔶🔶🔶🔶 မနက္က ဒကာတစ္ေယာက္က ေလွ်ာက္တယ္။ သူက မိသားစုနဲ႔ ခြဲရႏိုင္တဲ့ အေျခအေနမ်ိဳး ၾကံဳေနရတယ္လို႔ ဆိုတယ္။ ေဆးရံုတက္ေနခ်ိန္မွာဆို ရွင္ကြဲ ကြဲေနရတယ္။ ေဆးရံုက ျပန္မလာႏိုင္ေတာ့ရင္ ေသကြဲ ကြဲရေတာ့မယ့္ အေျခအေန လို႔ ဆိုတယ္။ သံုးႏွစ္အရြယ္ သမီးငယ္ေလးက သူ ေဆးရံုေဆးခန္း သြားရခါနီးတိုင္း ငိုတယ္တဲ့။ ဒါေၾကာင့္ သူ႔ကို စိတ္အားရွိေစမယ့္ တရားဓမၼ ေဟာၾကားေပးပါလို႔ ေလွ်ာက္တယ္။ * ဟိုတုန္းက … အ႐ူးတစ္ေယာက္က ေရအိုင္စပ္ထိုင္ေနတုန္း ေရအိုင္ထဲကို ေတာဘဲအုပ္ႀကီး က်လာတယ္။ သူ႔က ေတာဘဲအုပ္ႀကီးကို သူ႔ဘဲေတြလို႔ သတ္မွတ္ၿပီး တုတ္တေခ်ာင္းကိုင္ၿပီး ဘဲေက်ာင္းေနတယ္။ ငါ့ဘဲေတြလို႔ စိတ္ကူးယဥ္ေကာင္းေနတုန္း ညေနအခ်ိန္ေရာက္လာတယ္။ ညေနေရာက္ေတာ့ ဘဲေတြက ေကာင္းကင္ပ်ံတက္ၿပီး အိပ္တန္းဆီျပန္ၾကတယ္။ အဲဒီအခါမွာ သူက တုတ္တေခ်ာင္းကိုင္ၿပီး “ငါ့ဘဲေတြ ငါ့ဘဲေတြ ဘယ္သြားၾကတာလဲ” လို႔ ေအာ္ရင္းနဲ႔ ဘဲအုပ္ႀကီးေနာက္ကို ေျပးလိုက္သြားတယ္။ တကယ္က သူ႔ဘဲေတြမွ မဟုတ္ဘဲ။ လူေကာင္းဆိုရင္လည္း ေတာဘဲအုပ္ကို ကိုယ့္ဘဲအုပ္လို႔ ထင္ပါ့မလား…? မထင္ပါဘူးေနာ္။ * ဘဝတစ္ခုမွာ ေတြ႕ဆံုၾကံဳႀကိဳက္ရတဲ့ သားသမီးဇနီးခင္ပြန္း ကို လူေတြက ကိုယ့္အပိုင္လို႔ ထင္ေနၾကတယ္။ တကယ္က ဘယ္သူကမွ ဘယ္သူ႔ကိုမွ မပိုင္ပါဘူး။ ကိုယ့္ခႏၶာကိုယ္ေတာင္ ကိုယ္မပိုင္ပါဘူးေနာ္။ အေၾကာင္းသင့္တုန္းေလးမို႔ ေပါင္းဆံုေနၾကရတာျဖစ္တယ္။ အေၾကာင္းမသင့္တဲ့တေန႔ ခြဲၾကရမွာဘဲ။ ဒါက ကိုယ့္တေယာက္ထဲဘဲ ျဖစ္ေနတာလားဆိုေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ သံုးဆယ့္တစ္ဘံုလံုး ျဖစ္ေနၾကတာ။ ကိုယ့္တေယာက္ထဲ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါက သတၱဝါေတြအတြက္ ျဖစ္႐ိုးျဖစ္စဥ္တစ္ခုမွ်သာ ျဖစ္တယ္။ သို႔ေသာ္လည္း ကိုယ့္ဘဲအုပ္ႀကီးလို႔ စိတ္ကူးယဥ္ေကာင္းေနတုန္းမွာ ႐ုတ္တရက္ခြဲရေတာ့ အေတာ္ခံစားၾကရတယ္ေနာ္။ သတင္းစာေနာက္ေက်ာဘက္ကို ဖတ္မိတဲ့အခါ ဘာခံစားရလဲ? ဘာမွမခံစားရဘူး။ ကိုယ္ဆိုင္တယ္ ကိုယ္ပိုင္တယ္လို႔ သတ္မွတ္မထားလို႔ေနာ္။ ကိုယ္ပိုင္တယ္ ကိုယ္ဆိုင္တယ္လို႔ သတ္မွတ္ထားရင္ ခံစားၾကရတယ္။ ဒီေတာ့ သားသမီးဇနီးခင္ပြန္းေတြကို ကိုယ္ပိုင္တယ္ ကိုယ္ဆိုင္တယ္ဆိုတဲ့ အထင္အျမင္မွားမႈကို သတိေလးနဲ႔ ေလ်ာ့ခ်ရမယ္။ ကိုယ္မထားခဲ့လဲ သူတို႔က ကိုယ့္ကို ထားခဲ့မွာဘဲ။ ဒီသဘာဝကို နားလည္လက္ခံႏိုင္ရမယ္။ ကိုယ္တကယ္ပိုင္တာ ကိုယ္တကယ္ဆိုင္တာက ကိုယ္ျပဳထားတဲ့ ကုသိုလ္ကံ အကုသိုလ္ကံေတြပဲျဖစ္တယ္။ ကိုယ့္ဘဝရဲ႕ အေဖာ္အမြန္အစစ္ဆိုတာ ကိုယ္ျပဳထားတဲ့ ကုသိုလ္ကံ အကုသိုလ္ကံေတြသာ ျဖစ္တယ္။ သားသမီးဇနီးခင္ပြန္းဆိုတာက သုႆန္ဟိုဘက္အထိ လိုက္လို႔မရဘူး။ ကိုယ္ျပဳထားတဲ့ကံေတြကေတာ့ ကိုယ္သြားရာကို နိဗၺာန္မရမခ်င္း အရိပ္လို လိုက္ပါေနၾကမွာျဖစ္တယ္။ လူဆိုတာ အေၾကာင္းဆံုလို႔ ေပါင္းဆံုရတဲ့အခါမွာ အေကာင္းဆံုး ေပါင္းဆံုခဲ့ၾကသလို … အေၾကာင္းမဆံုေတာ့လို႔ ခြဲၾကရေတာ့မယ္ဆိုရင္လည္း အေကာင္းဆံုး ခြဲႏိုင္ဖို႔လိုတယ္။ ကိုယ္က သားသမီးဇနီးခင္ပြန္းကို စြဲလမ္းတပ္မက္စိတ္နဲ႔ ေသတယ္ဆိုရင္ မေကာင္းတဲ့ဘံုဘဝကို လားေရာက္ရမယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕စြဲလမ္းတပ္မက္စိတ္က … သူတို႔ကို ေကာင္းက်ိဳးတစံုတရာ ျပဳႏိုင္သလား ဆိုေတာ့ မျပဳႏိုင္ဘူး။ ကိုယ့္အတြက္ ေကာင္းက်ိဳးျပဳသလားဆိုေတာ့လည္း မျပဳပါဘူး။ ႏွစ္ဖက္ရံႈး၊ ရံႈးေစတယ္ေနာ္။ ဒါေၾကာင့္ ႏွစ္ဖက္ရံႈး၊ မရံႈးရေအာင္ … ဒီအခ်ိန္ကစလို႔ မိသားစုကို "ငါတကယ္မပိုင္ ,ငါတကယ္မဆိုင္ဘူး" လို႔ နားလည္လက္ခံပါ။ "ဒီအေျခအေနက ငါ့တေယာက္ထဲ ၾကံဳေနရတာ မဟုတ္ဘူး" ဆိုတာကိုလည္း နားလည္လက္ခံပါ။ "မိသားစုကို ခ်စ္သလို ငါ့ကိုယ္ငါလည္း ခ်စ္မွေတာ္မယ္" လို႔ ေတြးၿပီး ဒါန သီလ ဘာဝနာအမႈတို႔ကို စြမ္းအားရွိသေလာက္ ျပဳလုပ္အားထုတ္ပါ။ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ေတာ့ ကိုယ္မခြဲရင္ သူတို႔က ခြဲခဲ့မွာဘဲေနာ္။ ေက်းဇူးရွင္ ပါခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာနႏၵမာလာဘိဝံသ
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2OnbpfE
ေတာဘဲအုပ္ၾကီးေက်ာင္းရသလို လူ႔ဘဝ 🔶🔶🔶🔶🔶🔶🔶🔶🔶🔶 မနက္က ဒကာတစ္ေယာက္က ေလွ်ာက္တယ္။ သူက မိသားစုနဲ႔ ခြဲရႏိုင္တဲ့ အေျခအေနမ်ိဳး ၾကံဳေနရတယ္လို႔ ဆိုတယ္။ ေဆးရံုတက္ေနခ်ိန္မွာဆို ရွင္ကြဲ ကြဲေနရတယ္။ ေဆးရံုက ျပန္မလာႏိုင္ေတာ့ရင္ ေသကြဲ ကြဲရေတာ့မယ့္ အေျခအေန လို႔ ဆိုတယ္။ သံုးႏွစ္အရြယ္ သမီးငယ္ေလးက သူ ေဆးရံုေဆးခန္း သြားရခါနီးတိုင္း ငိုတယ္တဲ့။ ဒါေၾကာင့္ သူ႔ကို စိတ္အားရွိေစမယ့္ တရားဓမၼ ေဟာၾကားေပးပါလို႔ ေလွ်ာက္တယ္။ * ဟိုတုန္းက … အ႐ူးတစ္ေယာက္က ေရအိုင္စပ္ထိုင္ေနတုန္း ေရအိုင္ထဲကို ေတာဘဲအုပ္ႀကီး က်လာတယ္။ သူ႔က ေတာဘဲအုပ္ႀကီးကို သူ႔ဘဲေတြလို႔ သတ္မွတ္ၿပီး တုတ္တေခ်ာင္းကိုင္ၿပီး ဘဲေက်ာင္းေနတယ္။ ငါ့ဘဲေတြလို႔ စိတ္ကူးယဥ္ေကာင္းေနတုန္း ညေနအခ်ိန္ေရာက္လာတယ္။ ညေနေရာက္ေတာ့ ဘဲေတြက ေကာင္းကင္ပ်ံတက္ၿပီး အိပ္တန္းဆီျပန္ၾကတယ္။ အဲဒီအခါမွာ သူက တုတ္တေခ်ာင္းကိုင္ၿပီး “ငါ့ဘဲေတြ ငါ့ဘဲေတြ ဘယ္သြားၾကတာလဲ” လို႔ ေအာ္ရင္းနဲ႔ ဘဲအုပ္ႀကီးေနာက္ကို ေျပးလိုက္သြားတယ္။ တကယ္က သူ႔ဘဲေတြမွ မဟုတ္ဘဲ။ လူေကာင္းဆိုရင္လည္း ေတာဘဲအုပ္ကို ကိုယ့္ဘဲအုပ္လို႔ ထင္ပါ့မလား…? မထင္ပါဘူးေနာ္။ * ဘဝတစ္ခုမွာ ေတြ႕ဆံုၾကံဳႀကိဳက္ရတဲ့ သားသမီးဇနီးခင္ပြန္း ကို လူေတြက ကိုယ့္အပိုင္လို႔ ထင္ေနၾကတယ္။ တကယ္က ဘယ္သူကမွ ဘယ္သူ႔ကိုမွ မပိုင္ပါဘူး။ ကိုယ့္ခႏၶာကိုယ္ေတာင္ ကိုယ္မပိုင္ပါဘူးေနာ္။ အေၾကာင္းသင့္တုန္းေလးမို႔ ေပါင္းဆံုေနၾကရတာျဖစ္တယ္။ အေၾကာင္းမသင့္တဲ့တေန႔ ခြဲၾကရမွာဘဲ။ ဒါက ကိုယ့္တေယာက္ထဲဘဲ ျဖစ္ေနတာလားဆိုေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ သံုးဆယ့္တစ္ဘံုလံုး ျဖစ္ေနၾကတာ။ ကိုယ့္တေယာက္ထဲ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါက သတၱဝါေတြအတြက္ ျဖစ္႐ိုးျဖစ္စဥ္တစ္ခုမွ်သာ ျဖစ္တယ္။ သို႔ေသာ္လည္း ကိုယ့္ဘဲအုပ္ႀကီးလို႔ စိတ္ကူးယဥ္ေကာင္းေနတုန္းမွာ ႐ုတ္တရက္ခြဲရေတာ့ အေတာ္ခံစားၾကရတယ္ေနာ္။ သတင္းစာေနာက္ေက်ာဘက္ကို ဖတ္မိတဲ့အခါ ဘာခံစားရလဲ? ဘာမွမခံစားရဘူး။ ကိုယ္ဆိုင္တယ္ ကိုယ္ပိုင္တယ္လို႔ သတ္မွတ္မထားလို႔ေနာ္။ ကိုယ္ပိုင္တယ္ ကိုယ္ဆိုင္တယ္လို႔ သတ္မွတ္ထားရင္ ခံစားၾကရတယ္။ ဒီေတာ့ သားသမီးဇနီးခင္ပြန္းေတြကို ကိုယ္ပိုင္တယ္ ကိုယ္ဆိုင္တယ္ဆိုတဲ့ အထင္အျမင္မွားမႈကို သတိေလးနဲ႔ ေလ်ာ့ခ်ရမယ္။ ကိုယ္မထားခဲ့လဲ သူတို႔က ကိုယ့္ကို ထားခဲ့မွာဘဲ။ ဒီသဘာဝကို နားလည္လက္ခံႏိုင္ရမယ္။ ကိုယ္တကယ္ပိုင္တာ ကိုယ္တကယ္ဆိုင္တာက ကိုယ္ျပဳထားတဲ့ ကုသိုလ္ကံ အကုသိုလ္ကံေတြပဲျဖစ္တယ္။ ကိုယ့္ဘဝရဲ႕ အေဖာ္အမြန္အစစ္ဆိုတာ ကိုယ္ျပဳထားတဲ့ ကုသိုလ္ကံ အကုသိုလ္ကံေတြသာ ျဖစ္တယ္။ သားသမီးဇနီးခင္ပြန္းဆိုတာက သုႆန္ဟိုဘက္အထိ လိုက္လို႔မရဘူး။ ကိုယ္ျပဳထားတဲ့ကံေတြကေတာ့ ကိုယ္သြားရာကို နိဗၺာန္မရမခ်င္း အရိပ္လို လိုက္ပါေနၾကမွာျဖစ္တယ္။ လူဆိုတာ အေၾကာင္းဆံုလို႔ ေပါင္းဆံုရတဲ့အခါမွာ အေကာင္းဆံုး ေပါင္းဆံုခဲ့ၾကသလို … အေၾကာင္းမဆံုေတာ့လို႔ ခြဲၾကရေတာ့မယ္ဆိုရင္လည္း အေကာင္းဆံုး ခြဲႏိုင္ဖို႔လိုတယ္။ ကိုယ္က သားသမီးဇနီးခင္ပြန္းကို စြဲလမ္းတပ္မက္စိတ္နဲ႔ ေသတယ္ဆိုရင္ မေကာင္းတဲ့ဘံုဘဝကို လားေရာက္ရမယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕စြဲလမ္းတပ္မက္စိတ္က … သူတို႔ကို ေကာင္းက်ိဳးတစံုတရာ ျပဳႏိုင္သလား ဆိုေတာ့ မျပဳႏိုင္ဘူး။ ကိုယ့္အတြက္ ေကာင္းက်ိဳးျပဳသလားဆိုေတာ့လည္း မျပဳပါဘူး။ ႏွစ္ဖက္ရံႈး၊ ရံႈးေစတယ္ေနာ္။ ဒါေၾကာင့္ ႏွစ္ဖက္ရံႈး၊ မရံႈးရေအာင္ … ဒီအခ်ိန္ကစလို႔ မိသားစုကို "ငါတကယ္မပိုင္ ,ငါတကယ္မဆိုင္ဘူး" လို႔ နားလည္လက္ခံပါ။ "ဒီအေျခအေနက ငါ့တေယာက္ထဲ ၾကံဳေနရတာ မဟုတ္ဘူး" ဆိုတာကိုလည္း နားလည္လက္ခံပါ။ "မိသားစုကို ခ်စ္သလို ငါ့ကိုယ္ငါလည္း ခ်စ္မွေတာ္မယ္" လို႔ ေတြးၿပီး ဒါန သီလ ဘာဝနာအမႈတို႔ကို စြမ္းအားရွိသေလာက္ ျပဳလုပ္အားထုတ္ပါ။ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ေတာ့ ကိုယ္မခြဲရင္ သူတို႔က ခြဲခဲ့မွာဘဲေနာ္။ ေက်းဇူးရွင္ ပါခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာနႏၵမာလာဘိဝံသ
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2OnbpfE
ဘာအတြက္ ပူေနတာလဲ ဘာအတြက္ ပူေနတာလဲ .... ျဖစ္မွာစိုးလို႔ ပူေနတာလား ။ မ ျဖစ္မွာစိုးလို႔ ပူေနတာလား ။ ျဖစ္မွာစိုးလို႔ လဲ မပူနဲ႔။ မျဖစ္မွာစိုးလို႔ လဲ မပူနဲ႔။ ပူခ်င္ရင္ အမွန္အတိုင္း မသိမွာပဲပူ " အသိဉာဏ္ "ကလြဲလို႔ က်န္တာ ဘာေတြပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘာေတြပဲ မျဖစ္ျဖစ္ ပူေလာက္ေအာင္ အေရးမႀကီးဘူး။ ေလာကႀကီးမွာ " အသိဉာဏ္ "က လြဲလို႔ ပူေလာက္ေအာင္ အေရးႀကီးတာ ဘာမွ မ႐ွိဘူး။ ေလာကႀကီးမွာ အသိဉာဏ္က လြဲလို႔ က်န္တာ ဘာေတြပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဘာေတြပဲ မျဖစ္ျဖစ္ ေျပာေလာက္ေအာင္ ဘာမွ မထူးဘူး ။ ေနာက္တစ္ခု႐ွိတာက ပူေနလဲ .... ျဖစ္စရာ အေၾကာင္း႐ွိရင္ ျဖစ္မွာပဲ၊ ျဖစ္စရာ အေၾကာင္းမ႐ွိရင္ မျဖစ္ဘူး။ ျဖစ္စရာ အေၾကာင္း႐ွိေနရင္ေတာ့ ဘယ္ေလာက္ပဲ မျဖစ္ခ်င္ မျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္မွာပဲ ။ ျဖစ္စရာ အေၾကာင္း မ႐ွိရင္ေတာ့ ဘယ္ေလာက္ပဲ ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္မွာမဟုတ္ဘူး။ "စိတ္ပူေနျခင္း ... အေၾကာင္းေၾကာင့္ေတာ့ ကိုယ့္ဆႏၵေတြက ျပည့္သြားမွာမဟုတ္ဘူး" ။ တကယ္ေတာ့ .... စိတ္ပူတယ္ဆိုတာ "ေဒါသ" ပါ။ ေဒါသေၾကာင့္ ဘာေကာင္းက်ိဳးမွ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ ဆင္းရဲ ရတာပဲ႐ွိမယ္။ ကိုယ္ ျဖစ္ခ်င္ေနတဲ့ ခ်မ္းသာမႈေတြကိုလည္း "အသိဥာဏ္ "က ပဲ ပံုေဖာ္ေပးမယ္။ ကိုယ္ မျဖစ္ခ်င္ေနတဲ့ ဆင္းရဲမႈေတြကို "အသိဥာဏ္ "ကပဲ တားဆီးေပးမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ျဖစ္မွာကိုလည္း မပူနဲ႔ မျဖစ္မွာကိုလည္း မပူနဲ႔ ပူခ်င္ရင္ .... "အသိဥာဏ္ " မ႐ွိမွာကိုသာ ပူပါ။ [သစၥာေရႊစည္ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမ]
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2Yq4fa8
ဘာအတြက္ ပူေနတာလဲ ဘာအတြက္ ပူေနတာလဲ .... ျဖစ္မွာစိုးလို႔ ပူေနတာလား ။ မ ျဖစ္မွာစိုးလို႔ ပူေနတာလား ။ ျဖစ္မွာစိုးလို႔ လဲ မပူနဲ႔။ မျဖစ္မွာစိုးလို႔ လဲ မပူနဲ႔။ ပူခ်င္ရင္ အမွန္အတိုင္း မသိမွာပဲပူ " အသိဉာဏ္ "ကလြဲလို႔ က်န္တာ ဘာေတြပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘာေတြပဲ မျဖစ္ျဖစ္ ပူေလာက္ေအာင္ အေရးမႀကီးဘူး။ ေလာကႀကီးမွာ " အသိဉာဏ္ "က လြဲလို႔ ပူေလာက္ေအာင္ အေရးႀကီးတာ ဘာမွ မ႐ွိဘူး။ ေလာကႀကီးမွာ အသိဉာဏ္က လြဲလို႔ က်န္တာ ဘာေတြပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဘာေတြပဲ မျဖစ္ျဖစ္ ေျပာေလာက္ေအာင္ ဘာမွ မထူးဘူး ။ ေနာက္တစ္ခု႐ွိတာက ပူေနလဲ .... ျဖစ္စရာ အေၾကာင္း႐ွိရင္ ျဖစ္မွာပဲ၊ ျဖစ္စရာ အေၾကာင္းမ႐ွိရင္ မျဖစ္ဘူး။ ျဖစ္စရာ အေၾကာင္း႐ွိေနရင္ေတာ့ ဘယ္ေလာက္ပဲ မျဖစ္ခ်င္ မျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္မွာပဲ ။ ျဖစ္စရာ အေၾကာင္း မ႐ွိရင္ေတာ့ ဘယ္ေလာက္ပဲ ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္မွာမဟုတ္ဘူး။ "စိတ္ပူေနျခင္း ... အေၾကာင္းေၾကာင့္ေတာ့ ကိုယ့္ဆႏၵေတြက ျပည့္သြားမွာမဟုတ္ဘူး" ။ တကယ္ေတာ့ .... စိတ္ပူတယ္ဆိုတာ "ေဒါသ" ပါ။ ေဒါသေၾကာင့္ ဘာေကာင္းက်ိဳးမွ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ ဆင္းရဲ ရတာပဲ႐ွိမယ္။ ကိုယ္ ျဖစ္ခ်င္ေနတဲ့ ခ်မ္းသာမႈေတြကိုလည္း "အသိဥာဏ္ "က ပဲ ပံုေဖာ္ေပးမယ္။ ကိုယ္ မျဖစ္ခ်င္ေနတဲ့ ဆင္းရဲမႈေတြကို "အသိဥာဏ္ "ကပဲ တားဆီးေပးမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ျဖစ္မွာကိုလည္း မပူနဲ႔ မျဖစ္မွာကိုလည္း မပူနဲ႔ ပူခ်င္ရင္ .... "အသိဥာဏ္ " မ႐ွိမွာကိုသာ ပူပါ။ [သစၥာေရႊစည္ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမ]
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2Yq4fa8
ကာဠေဒဝိလရေသ့ႀကီး၏ ျပံဳးရယ္ျခင္းႏွင့္ ငိုေႀကြးျခင္းအေႀကာင္း __________________________________ ကာဠေဒဝိလရေသ့သည္ အဘိညာဏ္ငါးပါး သမာပတ္ရွစ္ပါးတို့ကို ရေသာရေသ့ျမတ္ျဖစ္၍ ေရွးလြန္ေလျပီးေသာ အတိတ္၌ ကမ႓ာေလးဆယ္ ေနာက္လာလတၱံ႔ေသာအနာဂတ္၌ကမ႓ာ ၄၀ ဤသို့ေရွ့ေနာက္ကမ႓ာ ၈၀ တို့ကို ေအာက္ေမ့ ဆင္ျခင္ သိျမင္နိုင္ေပ၏ ကာဠေဒဝိလရေသ့သည္ အေလာင္းေတာ္မင္းသား၏ ျပည့္စံုေသာ လကၡဏာႀကီးငယ္ကို ႀကည့္ရွဳလ်က္ "ဘုရားစင္စစ္ျဖစ္အံ႔ေလာ မျဖစ္အံ႔ေလာ"ဟု စိစစ္ဆင္ျခင္ေတာ္မူလတ္ေသာ္ "ဤ မင္းသားသူငယ္ကား ယံုမွားဖြယ္မရွိ ဧကန္ စင္စစ္ဘုရားျဖစ္လတၱံ႔"ဟု အနာဂတံသဉာဏ္ျဖင့္ သိျမင္ေလ၍ "ဤ မင္းသားကား အံ႔ႀသဖြယ္ရာ ထူးျမတ္စြာေသာ ေယာက်္ားေပတကား"ဟု အားရဝမ္းသာ ရွိလွစြာ၍ ျပံဳးရယ္ေတာ္မူေလသည္ ထို့ေနာက္တစ္ဖန္ "ငါသည္ ဤမင္းသား ဘုရားျဖစ္သည္ကို ဖူးေျမာ္ခြင့္ ရပါအံ႔ေလာ မရအံ႔ေလာ"ဟု ဆင္ျခင္ျပန္ေလေသာ္ "ဖူးေျမာ္ခြင့္ ရေတာ့မည္မဟုတ္ေခ် ငါသည္ ဤအေလာင္းေတာ္မင္းသား ဘုရားမျဖစ္မီပင္ ေသလြန္၍ ဘုရားအရာအေထာင္တို့ပင္ ႀကြေရာက္ခ်ဥ္းကပ္၍ အျမိဳက္တရား ေဟာႀကားသိျမင္ေစျခင္းငွာ မတတ္နိုင္သည့္ အရူပဘံု၌ ငါျဖစ္ရေပအံ႔"ဟု အနာဂတံသ ဉာဏ္ျဖင့္ပင္ သိျမင္ေလ၍ "ငါသည္ ဤသို့ ပါရမီေက်းဇူး ဂုဏ္အထူးတို့ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ အံ႔ဖြယ္ေကာင္းလွသည့္ေယာက်္ား ဘုရားျဖစ္သည္ကို ဖူးေျမာ္ျခင္းငွာ ရေတာ့မည္မဟုတ္ေခ် ဤသို့ဘုရားျဖစ္သည္ကို မဖူးေျမာ္ရျခင္းသည္ ငါ့အတြက္တာ ႀကီးစြာေသာဆံုးရွံဳးျခင္းေပတကား"ဟု သည္းထန္ျပင္းျပေသာ ႏွလံုးမသာယာ ျဖစ္ျခင္းႏွင့္ ငိုေႀကြးေလ၏။ လူတို႔ကေမးေလ်ွာက္ႀကျခင္း ထိုသို႔ ကာဠေဒဝိရေသ့ႀကီး ရယ္လိုက္ငိုလိုက္ ျပဳလုပ္သည္ကို ျမင္ႀကရ၍ နန္းတြင္းသူ နန္းတြင္းသား လူအမ်ားတို့က "ငါတို့၏အရွင္ ရေသ့ႀကီးသည္ ယခုပင္ရယ္၍ တစ္ဖန္ ငိုျပန္သည္ ထူးဆန္းစြတကား"ဟု စဥ္းစားႀကျပီးလ်ွင္ "အရွင္ရေသ့ျမတ္ ...အက်ြႏု္ပ္တို့၏ အရွင့္သားအတြက္ အႏၲရာယ္တစ္စံုတစ္ရာ ရွိပါသေလာ" ဟု ေမးေလ်ွာက္ႀကကုန္၏ ထိုအခါ ေဒဝိလရေသ့ႀကီးက "ဤမင္းသားအတြက္ အႏၲရာယ္တစ္စံုတစ္ရာမရွိေပ ဤမင္းသားသည္ ဧကန္စင္စစ္ ဘုရားျဖစ္လိမ့္မည္" ဟု ေျဖဆိုေလ၏ "ထိုသို့ျဖစ္ပါလ်က္ အဘယ့္ေႀကာင့္ အရွင္ ရေသ့သည္ ငိုေႀကြးေတာ္မူပါသနည္း" ဟု လူအေပါင္းတို့ကေမးေသာအခါ ေဒဝိလ ရွင္ရေသ့က "ဤသို့ေသာ ဂုဏ္ေက်းဇူးႏွင့္ ျပည့္စံုသည့္ ေယာက်္ားျမတ္ဘုရားျဖစ္သည္ကို ငါဖူးေျမာ္ခြင့္ ရေတာ့မည္မဟုတ္ ငါ့အား ႀကီးစြာေသာဆံုးရွံဳးမႈႀကီး နစ္နာမႈႀကီး ျဖစ္စြတကားဟု ကိုယ္ေရးကိုယ္တာအတြက္ စိုးရိမ္ပူေဆြး ငိုေႀကြးျခင္းျဖစ္သည္" ဟု ေျဖဆိုေလ၏။ နာလကလုလင္ ရဟန္းျပဳျခင္း ဤသို႔ေျဖႀကားမိန္႔ဆိုျပီးေနာက္ ကာဠေဒဝိလ ရွင္ရေသ့သည္ "အေလာင္းေတာ္မင္းသား ဘုရားျဖစ္ေသာအခါ ငါပင္ မဖူးမေတြ႔ရေသာ္ လည္း ငါ၏ေဆြမ်ိဳးထဲမွ တစ္စံုတစ္ေယာက္ ေသာသူသည္ ဤမင္းသား ဘုရားျဖစ္သည္ကို ဖူးေတြ႔ျခင္းငွာ ရနိုင္ဦးမည္ေလာ" ဟု ဆင္ျခင္ႀကည့္ရွဳျပန္ေလေသာ္ မိမိႏွမငယ္၏သား နာလကလုလင္ကို "ငါ့တူ နာလကသည္ကား ဤအေလာင္းေတာ္မင္းသား ဘုရားျဖစ္သည္ကို ဖူးေတြ႔နိုင္ေပလိမ့္မည္"ဟု ျမင္ေတာ္မူကာ မိမိ၏ႏွမအိမ္သို့ ႀကြေရာက္ျပီး လ်ွင္ နာလကလုလင္ကို ေခၚေစျပီးေသာ္ မိမိထံေမွာက္ ေရာက္လာေသာနာလကကို "ငါ့တူ အေမာင္နာလက...သုုေဒၶါဒနမင္းႀကီး၏ နန္းေတာ္မွာ သားေတာ္တစ္ပါး ဖြားခဲ႔ေလျပီ ထိုသားေတာ္သည္ ဘုရားညြန့္လ်ာျဖစ္သည္ ထိုသားေတာ္အသက္ ၃၅ နွစ္လြန္ေလလ်ွင္ လူတြင္ထင္ရွား ဘုရားျဖစ္လိမ့္မည္ ငါ့တူသည္ ထိုဘုရားကို ဖူးျမင္ထိုက္သူ ျဖစ္ေပသည္ ထို့ေႀကာင့္ ငါ့တူ ယေန့ပင္ ရဟန္းျပဳေလာ့ " ဟု မိန့္ဆိုတိုက္တြန္းေလသည္ ထိုနာလကလုလင္သည္ ၈၇ ကုေဋ ႀကြယ္ဝေသာ မိဘအိမ္၌ျဖစ္ရေသာသူငယ္ပင္ ျဖစ္လင့္ကစား "ငါ၏ ဦးႀကီးေတာ္(အေမ့ေမာင္)သည္ ငါ့ကို အက်ိဳးမရွိေသာအရာ၌ တိုက္တြန္းလိမ့္မည္မဟုတ္ အမွန္စင္စစ္ အက်ိဳးရွိမည့္အရာျဖစ္၍သာ ဤသို့ တိုက္တြန္းေပသည္ " ဟု ယံုႀကည္ႀကံစည္ ဆံုးျဖတ္ျပီးလ်ွင္ ထိုခဏ၌ပင္ ေစ်းတြင္းမွ သကၤန္းသပိတ္တို့ကို ဝယ္ယူေစ၍ ဆံမုတ္ဆိတ္တို့ကို ရိတ္ပယ္ျပီးလ်ွင္ သကၤန္းတို့ကို ဝတ္ရံုလ်က္ "ေလာက၌ အျမတ္ဆံုးေသာ ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္သည့္ ျမတ္စြာဘုရားကို ရည္ညြွန္း၍ ငါ၏ ရဟန္းျပဳျခင္းသည္ ျဖစ္ေပ၏"ဟု ႏႈတ္မွ ျမြတ္ဆိုကာ ျမတ္စြာဘုရား အေလာင္းေတာ္ ရွိရာ ကပိလဝတ္နန္းေတာ္ဘက္သို့ မ်က္ႏွာေရွ႔တည္ လက္အုပ္ခ်ီလ်က္ တည္ျခင္းငါးပါးျဖင့္ ရွိခိုးျပီးမွ သပိတ္ကို အိတ္၌ထည့္၍ ပခံုးစြန္း၌လြယ္ျပီးေသာ္ ဟိမဝႏၲာေတာသို့ဝင္၍ ျမတ္စြာဘုရားကို ေစာင့္ႀကိဳကာ ရဟန္းတရား ပြားမ်ားႀကိဳးကုတ္ အားထုတ္ေနေလ၏။ ကာဠေဒဝီလရေသ့ႀကီး ငိုရတာက ဘုရားအဆူဆူႏွင့္ လြဲမွာျဖစ္တဲ့အတြက္ သူအတြက္ စိတ္မေကာင္းလို႔ ငိုရျခင္းျဖစ္သည္။ ကာဠေဒဝီလရေသ့ႀကီး ရီရတာကေတာ့ ကြၽတ္တန္းဝင္မည့္ လူ နတ္ ျဗဟၼာေတြ အတြက္ ဝမ္သာလြန္းလို႔ ရယ္ရျခင္းျဖစ္သည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ တစ္ေတြဟာ ဗုဒၶဘာသာျဖစ္ခြင့္ရၿပီး တစ္ကယ္အားထုပ္ရင္ တစ္ကယ္ျဖစ္တယ္ ဆိုတာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္ပါ။ #အျပစ္႐ွိတဲ့ခဏ_႐ွစ္ဌာနနဲ႔လြဲခိုက္ႀကိဳးစားလိုက္ပါ။ ဗုဒၶဝင္မွတည္းျဖတ္ပူေဇာ္ပါသည္။ 🙏ခရီး သည္ မ်ားအားလံုးပဲ့ မဂၤလာပါ ခင္ဗ်ာ 🙏 🙏ျပန္လည္မ်ွေဝသူ ခရီး သည္ 🙏
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/32VNZS4
ကာဠေဒဝိလရေသ့ႀကီး၏ ျပံဳးရယ္ျခင္းႏွင့္ ငိုေႀကြးျခင္းအေႀကာင္း __________________________________ ကာဠေဒဝိလရေသ့သည္ အဘိညာဏ္ငါးပါး သမာပတ္ရွစ္ပါးတို့ကို ရေသာရေသ့ျမတ္ျဖစ္၍ ေရွးလြန္ေလျပီးေသာ အတိတ္၌ ကမ႓ာေလးဆယ္ ေနာက္လာလတၱံ႔ေသာအနာဂတ္၌ကမ႓ာ ၄၀ ဤသို့ေရွ့ေနာက္ကမ႓ာ ၈၀ တို့ကို ေအာက္ေမ့ ဆင္ျခင္ သိျမင္နိုင္ေပ၏ ကာဠေဒဝိလရေသ့သည္ အေလာင္းေတာ္မင္းသား၏ ျပည့္စံုေသာ လကၡဏာႀကီးငယ္ကို ႀကည့္ရွဳလ်က္ "ဘုရားစင္စစ္ျဖစ္အံ႔ေလာ မျဖစ္အံ႔ေလာ"ဟု စိစစ္ဆင္ျခင္ေတာ္မူလတ္ေသာ္ "ဤ မင္းသားသူငယ္ကား ယံုမွားဖြယ္မရွိ ဧကန္ စင္စစ္ဘုရားျဖစ္လတၱံ႔"ဟု အနာဂတံသဉာဏ္ျဖင့္ သိျမင္ေလ၍ "ဤ မင္းသားကား အံ႔ႀသဖြယ္ရာ ထူးျမတ္စြာေသာ ေယာက်္ားေပတကား"ဟု အားရဝမ္းသာ ရွိလွစြာ၍ ျပံဳးရယ္ေတာ္မူေလသည္ ထို့ေနာက္တစ္ဖန္ "ငါသည္ ဤမင္းသား ဘုရားျဖစ္သည္ကို ဖူးေျမာ္ခြင့္ ရပါအံ႔ေလာ မရအံ႔ေလာ"ဟု ဆင္ျခင္ျပန္ေလေသာ္ "ဖူးေျမာ္ခြင့္ ရေတာ့မည္မဟုတ္ေခ် ငါသည္ ဤအေလာင္းေတာ္မင္းသား ဘုရားမျဖစ္မီပင္ ေသလြန္၍ ဘုရားအရာအေထာင္တို့ပင္ ႀကြေရာက္ခ်ဥ္းကပ္၍ အျမိဳက္တရား ေဟာႀကားသိျမင္ေစျခင္းငွာ မတတ္နိုင္သည့္ အရူပဘံု၌ ငါျဖစ္ရေပအံ႔"ဟု အနာဂတံသ ဉာဏ္ျဖင့္ပင္ သိျမင္ေလ၍ "ငါသည္ ဤသို့ ပါရမီေက်းဇူး ဂုဏ္အထူးတို့ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ အံ႔ဖြယ္ေကာင္းလွသည့္ေယာက်္ား ဘုရားျဖစ္သည္ကို ဖူးေျမာ္ျခင္းငွာ ရေတာ့မည္မဟုတ္ေခ် ဤသို့ဘုရားျဖစ္သည္ကို မဖူးေျမာ္ရျခင္းသည္ ငါ့အတြက္တာ ႀကီးစြာေသာဆံုးရွံဳးျခင္းေပတကား"ဟု သည္းထန္ျပင္းျပေသာ ႏွလံုးမသာယာ ျဖစ္ျခင္းႏွင့္ ငိုေႀကြးေလ၏။ လူတို႔ကေမးေလ်ွာက္ႀကျခင္း ထိုသို႔ ကာဠေဒဝိရေသ့ႀကီး ရယ္လိုက္ငိုလိုက္ ျပဳလုပ္သည္ကို ျမင္ႀကရ၍ နန္းတြင္းသူ နန္းတြင္းသား လူအမ်ားတို့က "ငါတို့၏အရွင္ ရေသ့ႀကီးသည္ ယခုပင္ရယ္၍ တစ္ဖန္ ငိုျပန္သည္ ထူးဆန္းစြတကား"ဟု စဥ္းစားႀကျပီးလ်ွင္ "အရွင္ရေသ့ျမတ္ ...အက်ြႏု္ပ္တို့၏ အရွင့္သားအတြက္ အႏၲရာယ္တစ္စံုတစ္ရာ ရွိပါသေလာ" ဟု ေမးေလ်ွာက္ႀကကုန္၏ ထိုအခါ ေဒဝိလရေသ့ႀကီးက "ဤမင္းသားအတြက္ အႏၲရာယ္တစ္စံုတစ္ရာမရွိေပ ဤမင္းသားသည္ ဧကန္စင္စစ္ ဘုရားျဖစ္လိမ့္မည္" ဟု ေျဖဆိုေလ၏ "ထိုသို့ျဖစ္ပါလ်က္ အဘယ့္ေႀကာင့္ အရွင္ ရေသ့သည္ ငိုေႀကြးေတာ္မူပါသနည္း" ဟု လူအေပါင္းတို့ကေမးေသာအခါ ေဒဝိလ ရွင္ရေသ့က "ဤသို့ေသာ ဂုဏ္ေက်းဇူးႏွင့္ ျပည့္စံုသည့္ ေယာက်္ားျမတ္ဘုရားျဖစ္သည္ကို ငါဖူးေျမာ္ခြင့္ ရေတာ့မည္မဟုတ္ ငါ့အား ႀကီးစြာေသာဆံုးရွံဳးမႈႀကီး နစ္နာမႈႀကီး ျဖစ္စြတကားဟု ကိုယ္ေရးကိုယ္တာအတြက္ စိုးရိမ္ပူေဆြး ငိုေႀကြးျခင္းျဖစ္သည္" ဟု ေျဖဆိုေလ၏။ နာလကလုလင္ ရဟန္းျပဳျခင္း ဤသို႔ေျဖႀကားမိန္႔ဆိုျပီးေနာက္ ကာဠေဒဝိလ ရွင္ရေသ့သည္ "အေလာင္းေတာ္မင္းသား ဘုရားျဖစ္ေသာအခါ ငါပင္ မဖူးမေတြ႔ရေသာ္ လည္း ငါ၏ေဆြမ်ိဳးထဲမွ တစ္စံုတစ္ေယာက္ ေသာသူသည္ ဤမင္းသား ဘုရားျဖစ္သည္ကို ဖူးေတြ႔ျခင္းငွာ ရနိုင္ဦးမည္ေလာ" ဟု ဆင္ျခင္ႀကည့္ရွဳျပန္ေလေသာ္ မိမိႏွမငယ္၏သား နာလကလုလင္ကို "ငါ့တူ နာလကသည္ကား ဤအေလာင္းေတာ္မင္းသား ဘုရားျဖစ္သည္ကို ဖူးေတြ႔နိုင္ေပလိမ့္မည္"ဟု ျမင္ေတာ္မူကာ မိမိ၏ႏွမအိမ္သို့ ႀကြေရာက္ျပီး လ်ွင္ နာလကလုလင္ကို ေခၚေစျပီးေသာ္ မိမိထံေမွာက္ ေရာက္လာေသာနာလကကို "ငါ့တူ အေမာင္နာလက...သုုေဒၶါဒနမင္းႀကီး၏ နန္းေတာ္မွာ သားေတာ္တစ္ပါး ဖြားခဲ႔ေလျပီ ထိုသားေတာ္သည္ ဘုရားညြန့္လ်ာျဖစ္သည္ ထိုသားေတာ္အသက္ ၃၅ နွစ္လြန္ေလလ်ွင္ လူတြင္ထင္ရွား ဘုရားျဖစ္လိမ့္မည္ ငါ့တူသည္ ထိုဘုရားကို ဖူးျမင္ထိုက္သူ ျဖစ္ေပသည္ ထို့ေႀကာင့္ ငါ့တူ ယေန့ပင္ ရဟန္းျပဳေလာ့ " ဟု မိန့္ဆိုတိုက္တြန္းေလသည္ ထိုနာလကလုလင္သည္ ၈၇ ကုေဋ ႀကြယ္ဝေသာ မိဘအိမ္၌ျဖစ္ရေသာသူငယ္ပင္ ျဖစ္လင့္ကစား "ငါ၏ ဦးႀကီးေတာ္(အေမ့ေမာင္)သည္ ငါ့ကို အက်ိဳးမရွိေသာအရာ၌ တိုက္တြန္းလိမ့္မည္မဟုတ္ အမွန္စင္စစ္ အက်ိဳးရွိမည့္အရာျဖစ္၍သာ ဤသို့ တိုက္တြန္းေပသည္ " ဟု ယံုႀကည္ႀကံစည္ ဆံုးျဖတ္ျပီးလ်ွင္ ထိုခဏ၌ပင္ ေစ်းတြင္းမွ သကၤန္းသပိတ္တို့ကို ဝယ္ယူေစ၍ ဆံမုတ္ဆိတ္တို့ကို ရိတ္ပယ္ျပီးလ်ွင္ သကၤန္းတို့ကို ဝတ္ရံုလ်က္ "ေလာက၌ အျမတ္ဆံုးေသာ ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္သည့္ ျမတ္စြာဘုရားကို ရည္ညြွန္း၍ ငါ၏ ရဟန္းျပဳျခင္းသည္ ျဖစ္ေပ၏"ဟု ႏႈတ္မွ ျမြတ္ဆိုကာ ျမတ္စြာဘုရား အေလာင္းေတာ္ ရွိရာ ကပိလဝတ္နန္းေတာ္ဘက္သို့ မ်က္ႏွာေရွ႔တည္ လက္အုပ္ခ်ီလ်က္ တည္ျခင္းငါးပါးျဖင့္ ရွိခိုးျပီးမွ သပိတ္ကို အိတ္၌ထည့္၍ ပခံုးစြန္း၌လြယ္ျပီးေသာ္ ဟိမဝႏၲာေတာသို့ဝင္၍ ျမတ္စြာဘုရားကို ေစာင့္ႀကိဳကာ ရဟန္းတရား ပြားမ်ားႀကိဳးကုတ္ အားထုတ္ေနေလ၏။ ကာဠေဒဝီလရေသ့ႀကီး ငိုရတာက ဘုရားအဆူဆူႏွင့္ လြဲမွာျဖစ္တဲ့အတြက္ သူအတြက္ စိတ္မေကာင္းလို႔ ငိုရျခင္းျဖစ္သည္။ ကာဠေဒဝီလရေသ့ႀကီး ရီရတာကေတာ့ ကြၽတ္တန္းဝင္မည့္ လူ နတ္ ျဗဟၼာေတြ အတြက္ ဝမ္သာလြန္းလို႔ ရယ္ရျခင္းျဖစ္သည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ တစ္ေတြဟာ ဗုဒၶဘာသာျဖစ္ခြင့္ရၿပီး တစ္ကယ္အားထုပ္ရင္ တစ္ကယ္ျဖစ္တယ္ ဆိုတာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္ပါ။ #အျပစ္႐ွိတဲ့ခဏ_႐ွစ္ဌာနနဲ႔လြဲခိုက္ႀကိဳးစားလိုက္ပါ။ ဗုဒၶဝင္မွတည္းျဖတ္ပူေဇာ္ပါသည္။ 🙏ခရီး သည္ မ်ားအားလံုးပဲ့ မဂၤလာပါ ခင္ဗ်ာ 🙏 🙏ျပန္လည္မ်ွေဝသူ ခရီး သည္ 🙏
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/32VNZS4
ဖတ္ၾကၫ့္ ဗဟုသုတရမယ္ =============== ဆြမ္းဘုန္းေပးခါနီး အုန္းေမာင္းေခါက္တာ ဘာေၾကာင့္လဲ ? 🔶🔶🔶🔶🔶🔶🔶🔶🔶🔶🔶🔶🔶🔶 သိခ်င္လို ့လိုက္ရွာေနတာ ၾကာျပီဗ်ာ ခုမွသိရေတာ့တယ္။ ဂ်ပန္ေခတ္က ျဖစ္သည္စစ္ကိုင္းေတာင္ရိုး မဂၤလာေစတီေခ်ာင္သို႔ဂ်ပန္အရာရွိတစ္ဦးႏွင့္ စကားျပန္တစ္ဦးေရာက္လာ၏ဆြမ္းစားခ်ိန္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေၾကးေမာင္းထိုးတံုးေခါက္ရာ ဂ်ပန္အရာရွိက ဘာလုပ္တာလဲ ဟုေမး၏။ စကားျပန္က ဆြမ္းစားမွာမို႔ ေၾကးေမာင္းထိုးတံုးေခါက္ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း ရွင္းျပရာဂ်ပန္အရာရွိႀကီးက ” ဒီဘုန္းႀကီးေတြ သူမ်ားလွဴတဲ့ဆြမ္းစားတာေတာင္ ဒီလို ေၾကးေမာင္းေတြတံုးေတြေခါက္ၿပီးစားရင္ ကိုယ့္ဖာသာရွာစားရင္ေတာ့ အေျမာက္ေဖာက္ၿပီးမ်ား စားမလား မသိဘူး” ဟု မွတ္ခ်က္ျပဳသတဲ့။ ထိုမွတ္ခ်က္ကို စကားျပန္က မဂၤလာေစတီဆရာေတာ္ႀကီးအား ေလွ်ာက္ထားရာဆရာေတာ္ႀကီးက ” ဘုန္းႀကီးတို႔ ဒီလိုေၾကးေမာင္းထိုး တံုးေတြ ေခါက္ၿပီး စားတာဟာ ၾကြားခ်င္လို႔ မဟုတ္ဘူးဒီအနီးအနားမွာ ဘုရားဖူး ခရီးသြားသံဃာေတာ္ေတြ ဆြမ္းမျပည့္စံုေသးရင္ ဒီေနရာမွာ ဆြမ္း ဆြမ္းဟင္းအျပည့္အစံု ရွိပါတယ္ ဆြမ္းစားၾကြေတာ္မူၾကပါလို႔ အသိေပးဖိတ္ၾကားတာ ျဖစ္တဲ့အျပင္ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ႐ြာေတြက ဆြမ္း ဆြမ္းဟင္း ေလာင္းလွဴၾကေသာ ဆြမ္ဒါယိကာ ဆြမ္းဒါယိကာမမ်ား အေနျဖင့့္မိမိတို႔လွဴလိုက္တဲ့ ဆြမ္း ခဲဘြယ္တို႔ကို ဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္မ်ား ဘုန္းေပးသံုးေဆာင္ ေတာ့မွာျဖစ္တဲ့အတြက္အလွဴရွင္မ်ားအေနျဖင့္ ေကာင္းမႈကုသိုလ္ အစုစုအတြက္ သာဓုအႏုေမာဒနာ ေခၚဆိုနိုင္ဘို႔ျဖစ္တယ္ တကာဟု ရွင္းျပ၏။ ဆရာေတာ္ႀကီး ရွင္းျပတာကို နားေထာင္၍ ဂ်ပန္အရာရွိႀကီးက နားလည္သေဘာက်သည့္အေနျဖင့္ အႀကိမ္ႀကိမ္ အေလးျပဳသြားသည္ဟူ၏။ ေပးလိုသည့္ မွတ္ခ်က္မွာ ခရီးသြား ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္တို႔အေနျဖင့္ ဆြမ္းဘုဥ္းခ်ိန္ ေရာက္လွ်င္စားေသာက္ဆိုင္မ်ားဝင္၍ အကုန္အက်ခံဘုဥ္းေပးေတာ္မမူၾကပါႏွင့္သိသိ မသိသိ ဆြမ္းစားခ်ိန္ ေၾကးေမာင္းထိုးတံုးေခါက္ေသာ ေက်ာင္းတိုက္မ်ားသို႔သာဝင္ေရာက္ ဘုဥ္းေပးေတာ္မူၾကပါ၎ေၾကးေမာင္းသံတံုးေခါက္သံတို႔သည္ အရွင္ဘုရားတို႔အား ဆြမ္းစားပင့္ျခင္းပင္ျဖစ္ပါေပ၏။ မူရင္းေရးတဲ့သူကုိ ေလးစားဦးထိပ္တင္လ်က္။ Credit _ ေမာင္ၾကည္သာ(ဆားက်င္း)
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2ZhV2ly
ဖတ္ၾကၫ့္ ဗဟုသုတရမယ္ =============== ဆြမ္းဘုန္းေပးခါနီး အုန္းေမာင္းေခါက္တာ ဘာေၾကာင့္လဲ ? 🔶🔶🔶🔶🔶🔶🔶🔶🔶🔶🔶🔶🔶🔶 သိခ်င္လို ့လိုက္ရွာေနတာ ၾကာျပီဗ်ာ ခုမွသိရေတာ့တယ္။ ဂ်ပန္ေခတ္က ျဖစ္သည္စစ္ကိုင္းေတာင္ရိုး မဂၤလာေစတီေခ်ာင္သို႔ဂ်ပန္အရာရွိတစ္ဦးႏွင့္ စကားျပန္တစ္ဦးေရာက္လာ၏ဆြမ္းစားခ်ိန္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေၾကးေမာင္းထိုးတံုးေခါက္ရာ ဂ်ပန္အရာရွိက ဘာလုပ္တာလဲ ဟုေမး၏။ စကားျပန္က ဆြမ္းစားမွာမို႔ ေၾကးေမာင္းထိုးတံုးေခါက္ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း ရွင္းျပရာဂ်ပန္အရာရွိႀကီးက ” ဒီဘုန္းႀကီးေတြ သူမ်ားလွဴတဲ့ဆြမ္းစားတာေတာင္ ဒီလို ေၾကးေမာင္းေတြတံုးေတြေခါက္ၿပီးစားရင္ ကိုယ့္ဖာသာရွာစားရင္ေတာ့ အေျမာက္ေဖာက္ၿပီးမ်ား စားမလား မသိဘူး” ဟု မွတ္ခ်က္ျပဳသတဲ့။ ထိုမွတ္ခ်က္ကို စကားျပန္က မဂၤလာေစတီဆရာေတာ္ႀကီးအား ေလွ်ာက္ထားရာဆရာေတာ္ႀကီးက ” ဘုန္းႀကီးတို႔ ဒီလိုေၾကးေမာင္းထိုး တံုးေတြ ေခါက္ၿပီး စားတာဟာ ၾကြားခ်င္လို႔ မဟုတ္ဘူးဒီအနီးအနားမွာ ဘုရားဖူး ခရီးသြားသံဃာေတာ္ေတြ ဆြမ္းမျပည့္စံုေသးရင္ ဒီေနရာမွာ ဆြမ္း ဆြမ္းဟင္းအျပည့္အစံု ရွိပါတယ္ ဆြမ္းစားၾကြေတာ္မူၾကပါလို႔ အသိေပးဖိတ္ၾကားတာ ျဖစ္တဲ့အျပင္ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ႐ြာေတြက ဆြမ္း ဆြမ္းဟင္း ေလာင္းလွဴၾကေသာ ဆြမ္ဒါယိကာ ဆြမ္းဒါယိကာမမ်ား အေနျဖင့့္မိမိတို႔လွဴလိုက္တဲ့ ဆြမ္း ခဲဘြယ္တို႔ကို ဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္မ်ား ဘုန္းေပးသံုးေဆာင္ ေတာ့မွာျဖစ္တဲ့အတြက္အလွဴရွင္မ်ားအေနျဖင့္ ေကာင္းမႈကုသိုလ္ အစုစုအတြက္ သာဓုအႏုေမာဒနာ ေခၚဆိုနိုင္ဘို႔ျဖစ္တယ္ တကာဟု ရွင္းျပ၏။ ဆရာေတာ္ႀကီး ရွင္းျပတာကို နားေထာင္၍ ဂ်ပန္အရာရွိႀကီးက နားလည္သေဘာက်သည့္အေနျဖင့္ အႀကိမ္ႀကိမ္ အေလးျပဳသြားသည္ဟူ၏။ ေပးလိုသည့္ မွတ္ခ်က္မွာ ခရီးသြား ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္တို႔အေနျဖင့္ ဆြမ္းဘုဥ္းခ်ိန္ ေရာက္လွ်င္စားေသာက္ဆိုင္မ်ားဝင္၍ အကုန္အက်ခံဘုဥ္းေပးေတာ္မမူၾကပါႏွင့္သိသိ မသိသိ ဆြမ္းစားခ်ိန္ ေၾကးေမာင္းထိုးတံုးေခါက္ေသာ ေက်ာင္းတိုက္မ်ားသို႔သာဝင္ေရာက္ ဘုဥ္းေပးေတာ္မူၾကပါ၎ေၾကးေမာင္းသံတံုးေခါက္သံတို႔သည္ အရွင္ဘုရားတို႔အား ဆြမ္းစားပင့္ျခင္းပင္ျဖစ္ပါေပ၏။ မူရင္းေရးတဲ့သူကုိ ေလးစားဦးထိပ္တင္လ်က္။ Credit _ ေမာင္ၾကည္သာ(ဆားက်င္း)
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2ZhV2ly
ဝိစာရအေၾကာင္းအထူးသိလိုသူမ်ားအတြက္ တင္ေပးလိုက္ပါၿပီ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 #ဝိစာရ #ဝိစာရဆိုတာ ဘာလဲ၊ ဝိတက္က ၾကံစည္တာ၊ စိတ္ကူးတာ၊ဝိစာရဆိုတဲ့သေဘာက သုံးသပ္တယ္လို႔ အဓိပၸါယ္ရတယ္။ သုံးသပ္တယ္ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္က မထင္႐ွားျပန္ဘူး။ ဝိစာရကဘာလုပ္တာတုန္းဆိုေတာ့ ဝိတက္က စိတ္ကို အာ႐ုံေပၚ တင္ေပးတာ၊ တင္ေပးထားတဲ့အတိုင္း စိတ္နဲ႔အာ႐ုံ ကြာမသြားေအာင္ ဝိစာရက ထိန္းေပးတာလို႔ ေျပာရမယ္။ သို႔ေသာ္ စိတ္က အာ႐ုံနဲ႔ကြာထြက္သြား တတ္တယ္၊ အဲဒီလို ကြာမသြားေအာင္ စိတ္ကို အာ႐ုံနဲ႔ ယွဥ္တဲြၿပီစေတာ့ သူကရစ္ဝဲေပးေနတာတဲ့၊အဲဒါ ''ဝိစာရ''ပဲ၊သူကလည္း ဝိတက္လိုပဲ အသုံးဝင္တဲ့အရာတစ္ခု ျဖစ္တယ္ေပါ့။ #ဝိတက္ႏွင့္ဝိစာရအထူး ဝိတက္က်ေတာ့ စနစ္တက်ေလ့လာလိုက္ရင္ စ်ာန္အဂၤါလည္းျဖစ္တယ္၊ သမၼာသကၤပၸဆိုတဲ့ မဂၢင္လည္းျဖစ္တယ္၊ မဂၢင္႐ွစ္ပါးထဲမွ နိဗၺာန္ေရာက္ဖို႔ရာအတြက္ ဝိပႆ နာက်င့္စဥ္ကို က်င့္တဲ့အခါမွာ သမၼာသကၤပၸျဖစ္တယ္။ ဝိစာရက်ေတာ့ တစ္ခါတစ္ရံ ဝိတက္နဲ႔အလားသႏၲာန္တူတယ္၊ သူတို႔ႏွစ္ခုက ပူးတဲြၿပီး အလုပ္လုပ္တာမ်ိဳးရိွတယ္၊ ဝိတက္က ပထမအဆင့္၊ ဝိစာရက ဒုတိယအဆင့္၊ သူတို႔ႏွစ္ခုပူးတဲြၿပီးေတာ့ အလုပ္လုပ္ေလ့ရိွတယ္၊ သို႔ေသာ္ သဘာဝခ်င္း မတူဘူး၊ ဝိတက္က စိတ္ကို အာ႐ုံေပၚ တင္ေပးတယ္၊ ဝိစာရက အာ႐ုံနဲ႔စိတ္ ကဲြမသြား ေအာင္ ထိန္းေပးထားတယ္၊ အဲဒီ ဝိစာရကလည္း စနစ္တက် ေလ့လာလိုက္လို႔ရိွရင္ စ်ာန္အဂၤါျဖစ္တယ္။ #သမထက်င့္စဥ္ျဖစ္ရင္ သူက ႐ွင္သန္လာမယ္၊ တိုးတက္လာမယ္ဆိုရင္ စ်ာန္အဂၤါထဲမွာပါတယ္ေပါ့။ #ပီတိ #ပီတိဆိုတာကေတာ့ အထူးေျပာစရာမလိုဘူးေနာ္၊ ပီတိျဖစ္ရင္ စိတ္က အာ႐ုံေပၚမွာ ေက်နပ္ႏွစ္ၿခိဳက္ေနတာ၊ ပီတိကလည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးရိွတယ္။ ေလာဘနဲ႔ျဖစ္တဲ့ ပီတိက်ေတာ့ သိပ္ၿပီးတန္ဖိုးမရိွ လွဘူး၊ ေလာဘက လႊမ္းသြားတယ္၊ ဓမၼနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ပီတိလည္းရိွတယ္၊ ဥပမာ။ ။ တရားနာရလို႔၊ အသိဉာဏ္ေတြတိုးလာတယ္၊ပီတိျဖစ္တယ္၊ နားမလည္တာ နားလည္ရတယ္ဆိုေတာ့ ပီတိျဖစ္တယ္၊ အဲဒီ ပီတိကေတာ့ အသိဉာဏ္ကို အားေပးတဲ့ပီတိမို႔ တန္ဖိုးရိွတဲ့ပီတိျဖစ္တယ္။ ပီ တိ ရဲ႕ စြမ္း ေဆာင္ မႈ °°°°°•••••°°°°°••••• အဲဒီ ပီတိကလည္း စ်ာန္အဂၤါထဲမွာ ပါတယ္၊ စနစ္တက်ေလ့က်င့္လိုက္လို႔ ပီတိက ထက္သန္လာလို႔ရိွရင္ စ်ာန္ရဲ႕စြမ္းအားတစ္ခုျဖစ္လာႏိုင္တယ္။ ေဗာဇၥ်င္ေခၚတဲ့ အသိဉာဏ္ကို ရရိွေစႏိုင္တဲ့ အေၾကာင္းတရား ၇-မ်ိဳးထဲမွာလည္းပဲ ပီတိသေမၺာဇၥ်င္ဆိုတာ ပါတယ္။ ဒီပီတိကလည္း အသိဉာဏ္ကို ျဖစ္ေစႏိုင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ဒီပီတိကလည္း လိုအပ္တယ္၊ ပီတိဟာ စ်ာန္အဂၤါျဖစ္တယ္။ ေဗာဇၥ်င္ ၇-ပါးထဲမွာပါတယ္၊ အသိဉာဏ္ကို ျဖစ္ပြားေစတယ္၊ သို႔ေသာ္ မဂၢင္ ၈-ပါးထဲမွာေတာ့ မပါဘူးလို႔ မွတ္ရမယ္။ ဒီ ပီတိကိုလည္း စနစ္တက်ေလ့က်င့္ၿပီး ေကာင္းတဲ့ ေနရာမွာ ရိွသင့္တယ္၊ ဘာျဖစ္လို႔တုန္းဆိုေတာ့ ပီတိမရိွရင္ စိတ္မဝင္စားဘူးေလ၊ စိတ္မဝင္စားေတာ့ စိတ္က အားတက္သေရာ မရိွဘဲနဲ႔ ဆုတ္နစ္မႈေတြ ျဖစ္တတ္တယ္၊ ပီတိေလးနဲ႔ ဆြတ္ဖ်န္းေပးလိုက္တဲ့အခါက်ေတာ့ စိတ္ကေလး ရႊင္လန္းလာတယ္။ သစ္ပင္ေလးလိုပဲေရေလးဖ်န္းလိုက္တဲ့အခါ လန္း မလာဘူးလား၊ ေအး စိတ္ကေလးကလည္း ပီတိေလး နဲ႔ တဲြလိုက္တဲ့အခါမွာ သူဟာ စြမ္းေဆာင္မႈေတြ ပိုလာတယ္ေပါ့၊ ဒါေၾကာင့္ ပီတိေလးနဲ႔ဆြတ္ဖ်န္းေပးရတယ္တဲ့။ သို႔ေသာ္ လြန္သြားရင္လည္း မျဖစ္ဘူး၊ ပီတိေတြ လြန္ကဲလို႔ မရဘူး၊ လြန္ကဲရင္ လဲြေခ်ာ္ကုန္ေရာ၊ ပီတိေတြ လြန္ရင္ ဘာေျပာတုန္း? အရပ္ထဲမွာ ဝမ္းသာလုံးဆို႔တယ္ဆိုတာ ေသေတာင္ေသတတ္ေသးတယ္ေနာ္၊ အဲဒီေတာ့ သူကလည္း သူ႔အတိုင္းအတာနဲ႔ သူမွ၊ လြန္သြားရင္ ဒုကၡေရာက္ေသးတယ္။ အ ဓိ ေမာ ကၡ °°°•••°°°••• ေနာက္တစ္ခုက #အဓိေမာကၡ၊ စိတ္ရဲ႕ ဆုံးျဖတ္ႏိုင္တဲ့သေဘာ၊ ဆုံးျဖတ္တယ္ဆိုတာ အာ႐ုံေပၚမွာ သို႔ေလာ သို႔ေလာျဖစ္မေနဘဲနဲ႔ အာ႐ုံနဲ႔စိတ္ဟာ အံဝင္ခြင္က် စြပ္ဝင္သြားတဲ့သေဘာကို ေျပာတာ၊ အဓိေမာကၡက အာ႐ုံနဲ႔စိတ္ တည့္သြားတဲ့သေဘာ၊ ဝိတက္က တင္ထားတဲ့အာ႐ုံေပၚမွာ စိတ္က စြပ္ဝင္သြားတယ္၊ အဲဒါကိုပဲ ဆုံးျဖတ္တယ္လို႔ေျပာတာ၊ စိတ္ကေလးက အာ႐ုံမွာ တည့္သြားတယ္၊ စြပ္ဝင္သြားတယ္၊ အဓိေမာကၡကလည္း သူ႔သေဘာပဲ သူေဆာင္တယ္၊ သူ႔ကိုတိုးတက္ေအာင္ လုပ္ဖို႔မလိုဘူး။ ဝီ ရိ ယ °•°•°•° #ဝီရိယဆိုတာ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈ၊ အဲဒီ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈကေတာ့ ေကာင္းတဲ့ႀကိဳးပမ္း အားထုတ္မႈ၊ မေကာင္းတဲ့ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈ လို႔ ႏွစ္ခုရိွျပန္တယ္၊ ေလာဘေၾကာင့္ ႀကိဳးပမ္းတာရယ္၊ ေဒါသေၾကာင့္ ႀကိဳးပမ္းတာရယ္ရိွတယ္ေပါ့။ အမုန္းကို အေျခခံၿပီးႀကိဳးပမ္းတယ္၊ လိုခ်င္တာကို အေျခခံၿပီးေတာ့ ႀကိဳးပမ္းတာရယ္၊မွားယြင္းတဲ့ ႀကိဳးပမ္းခ်က္ေတြ။ မွန္ကန္တဲ့ ႀကိဳးပမ္းခ်က္ဆိုတာ အကုသိုလ္စိတ္ေတြ မဝင္ရေအာင္ ဆို႔ပိတ္မႈ၊ ဆို႔ပိတ္ဖို႔ ႀကိဳးပမ္းရမယ္၊ ကိုယ့္သႏၲာန္ထဲမွာ စိတ္ယုတ္ေတြ မေကာင္းတာေတြ မျဖစ္ႏိုင္ေအာင္ ဆို႔ပိတ္တဲ့ ႀကိဳးပမ္းမႈက နံပါတ္(၁)၊ ဆို႔ပိတ္လို႔မရဘူး၊ အကုသိုလ္စိတ္ ဝင္လာရင္ တြန္းထုတ္ဖို႔ရာ ႀကိဳးပမ္းရမယ္၊ နံပါတ္(၁)က- ဆို႔ပိတ္တယ္၊ နံပါတ္(၂)က- တြန္းထုတ္တယ္၊ ဝင္လာရင္ တြန္းထုတ္ရမယ္၊ ဥပမာ- ေဒါသမထြက္ေအာင္ ဆို႔ပိတ္ထားရမယ္၊ စိတ္ကို မထိန္းႏိုင္လို႔ ေဒါသထြက္လာလို႔ရိွရင္ ထုတ္ပစ္ရမယ္၊ ဒါေျပာတာေနာ္၊ မျဖစ္ေသးတဲ့ ေဒါသကို မျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳတင္ၿပီး တားဆီးရမယ္၊ မီးေဘးေ႐ွာင္ မေလာင္ခင္တား ဆိုတယ္မဟုတ္လား၊ မေတာ္တဆ ေလာင္သြားရင္လည္း ျမန္ျမန္ၿငိမ္းေပါ့၊ ဒါေျပာတာ၊ ဒါ လုပ္ရမယ့္ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈ ႏွစ္ခုပဲ။ ေကာင္းတာနဲ႔ ပတ္သက္လာတဲ့အခါ (၃)ေကာင္းတဲ့စိတ္ေတြ မျဖစ္ဘူးဆိုရင္ ျဖစ္ေအာင္ႀကိဳးစား၊ (၄)ျဖစ္လာၿပီဆိုရင္ တိုးပြားေအာင္ ႀကိဳးစားတဲ့၊ ပိုက္ဆံ မရေသးရင္ ရေအာင္႐ွာ၊ ရလာရင္ မ်ားေအာင္လုပ္ေပါ့၊ ဒီလိုပဲ တရားနဲ႔ပတ္သက္ရင္ မျဖစ္ေသးတဲ့ ကုသိုလ္ေတြ ျဖစ္လာေအာင္လုပ္ရမယ္ေလ၊ ျဖစ္လာတဲ့ ကုသိုလ္ေတြ တိုးပြားလာေအာင္ လုပ္ရမယ္။ ကိုယ့္မွာ သမာဓိမရိွေသးရင္ထူေထာင္၊ ရိွလာၿပီဆိုရင္ သမာဓိ ရင့္သန္ေအာင္ႀကိဳးစား၊ ဒါကို ဆိုလိုတာေနာ္၊ အဲဒီလို ႀကိဳးပမ္းမႈကို 'သမၼာဝါယာမ' လို႔ ေခၚတယ္။ မွန္ကန္တဲ့ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈ၊ ဒီဝီရိယက မွန္ကန္တဲ့ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈနဲ႔က်ေတာ့ သမၼာဝါယာမျဖစ္ၿပီးေတာ့ #မဂၢင္႐ွစ္ပါးထဲမွာလည္းပါတယ္၊ အသိဉာဏ္ရဖို႔ရာ စြမ္းေဆာင္တဲ့ ေဗာဇၥ်င္ ၇-ပါးထဲမွာလည္း ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္မို႔ စနစ္တက် သူ႔ကို ေလ့က်င့္ေပးရမယ္တဲ့၊ ဝီရိယဆိုတာ လိုအပ္တယ္လ ို႔ေျပာတာေနာ္။ ဝိတကၠ၊ ဝိစာရ၊ အဓိေမာကၡ၊ ဝီရိယ၊ပီတိတဲ့ ငါးခုရိွသြားၿပီ။ ဆ ႏၵ °°••°° #ဆႏၵဆိုတာ ျပဳလုပ္ခ်င္တဲ့သေဘာ၊ တဏွာက်ေတာ့ ျပဳလုပ္ခ်င္႐ုံ မကဘူး၊ တြယ္တာတယ္ဆိုတဲ့ သေဘာပါတယ္၊ ဆႏၵက ျပဳလုပ္႐ုံသက္သက္၊ ဥပမာ။ ။ ဥပုသ္ေစာင့္ သြားခ်င္တယ္၊ ဥပုသ္ေစာင့္ သြားခ်င္တယ္ဆိုတာနဲ႔ ႐ုပ္႐ွင္သြားၾကည့္ခ်င္တယ္ဆိုတာနဲ႔ ဒီ ''ခ်င္''ႏွစ္ခု တူလား?၊ မတူဘူးေနာ္။ အလွဴ လွဴ ခ်င္တယ္ဆိုတာနဲ႔ ပိုက္ဆံရခ်င္တယ္ဆိုတဲ့ ဒီ ''ခ်င္''ႏွစ္ခုေရာ တူလား?၊ အလွဴ လွဴ ခ်င္တယ္ဆိုတာက်ေတာ့ ''ဆႏၵ''လို႔ ေျပာတာ။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ဆႏၵရဲ႕သေဘာနဲ႔ ေလာဘရဲ႕သေဘာက ခပ္ဆင္ဆင္ပဲ၊ ဆင္ေပမယ့္လို႔ ဆႏၵဆိုတာ ျပဳလုပ္႐ုံ သက္သက္ပဲ၊ ေလာဘက်ေတာ့ ျပဳလုပ္ခ်င္႐ုံ မကဘူး၊ တြယ္တာတဲ့သေဘာေလး ကာတယ္၊ တြယ္တာတယ္၊ ကပ္ၿငိတယ္ ဒီသေဘာေလးရိွတယ္၊ ဆႏၵနဲ႔ေလာဘ ဒီလို ထူးျခားမႈရိွတယ္ေပါ့။ ဆႏၵဆိုတဲ့တရား စြမ္းအားထက္လာၿပီဆိုရင္ #ဆႏၵာဓိပတိတဲ့၊ အဓိပတိတပ္လာၿပီ၊ ဒီဆႏၵက ျပင္းထန္လာၿပီဆိုလို႔ရိွရင္ သူက ေအာင္ျမင္မႈကို သရဖူေဆာင္းႏိုင္တဲ့ ဆႏၵိဒၶိပၸါဒ္၊ ဒါေၾကာင့္မို႔ သူ႔ရဲ႕စြမ္းေဆာင္မႈေတြဟာ ႀကီးထြားလာလို႔ရိွရင္ ေလာဘကိုလည္း ဖယ္႐ွား ႏိုင္တယ္။ ေဒါသကိုလည္း ဖယ္႐ွားႏိုင္တယ္။ စိတ္ဆႏၵက ကုသိုလ္လုပ္ခ်င္တဲ့ စိတ္ဆႏၵ ရိွေနတဲ့အတြက္သိန္းေလးဆယ္၊ ငါးဆယ္လည္း လွဴ ပစ္လိုက္တာပဲ၊ ဆႏၵျဖစ္တာၾကည့္၊ ေလာဘကို မႏိုင္လိုက္ဘူးလား၊ ႏိုင္တယ္၊ လုပ္ခ်င္တဲ့ဆႏၵကို *ဆႏၵဝေတာ ကႎ နာမ ကမၼံ န သိဇၥ်တိ* ဆႏၵရိွရင္ ဘယ္အရာမဆို ၿပီးတယ္တဲ့။ ဒါေၾကာင့္မို႔ #ဆႏၵကို ဣဒၶိပၸါဒ္လို႔ေခၚတယ္။ ႀကီးပြားျခင္းရဲ႕ အေၾကာင္းတရား၊ အဓိပတိ စြမ္းေဆာင္မႈ ႀကီးကဲမႈ သဘာဝတရားလို႔ ျမတ္စြာဘုရားက ေဟာတယ္။ အဲဒီ ေစတသိက္ေျခာက္ခုကေတာ့ တခ်ိဳ႕စိတ္ေတြမွာ ပါတယ္၊တခ်ိဳ႕စိတ္ေတြမွာ မပါဘူး၊ ပါေတာင္မွ စိတ္ခ်င္း မတူဘူး၊ တခ်ိဳ႕စိတ္ေတြမွာ အင္အား သိပ္မရိွဘူး၊ တခ်ိဳ႕စိတ္က် အင္အား ပိုေကာင္းတယ္ေပါ့။ ဒါက စိတ္ကိုအမွီျပဳၿပီးေတာ့ျဖစ္တဲ့ အင္အားစု ''ေစ တ သိက္''ေတြပဲ၊ စိတ္ကိုမီွျငား စိတ္စြမ္းအားမ်ားပါပဲ၊ '""စိတ္ ကို မွီ ျငား စိတ္ စြမ္း အား မ်ား "'"ဆိုတာ.... ေဟာဒီ #အညသမာန္း၁၃-ပါးကိုေျပာနာပါ။ ဒီ သေဘာတရားေတြဟာ စိတ္ကိုမွီၿပီးေတာ့ ျဖစ္ၾကတဲ့ သဘာဝတရားေတြျဖစ္လို႔ သူတို႔ဟာ သူတို႔သေဘာ သူတို႔ေဆာင္ေနၾကတာ။ ငါဆိုတာလည္း မဟုတ္ဘူး၊ ငါ့ဥစၥာဆိုတာလည္း မဟုတ္ဘူး၊ ဆိုင္ရာ ဆိုင္ရာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ျဖစ္ေနတဲ့ သဘာဝတရားေတြပါလားလို႔ ကိုယ္စီ ကိုယ္စီ အျမင္မွန္ရၿပီးေတာ့အသိဉာဏ္ေတြ ႀကီးထြားႏိုင္ၾကပါေစကုန္သတည္း။ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာေထရဝါဒဗုဒၶတကၠသိုလ္ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ေဒါက္တာအ႐ွင္နႏၷမာလာဘိဝံသ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ ''အ ဘိ ဓ မၼာ ျမတ္ ေဒ သ နာ'' စာအုပ္မွ ကူးယူေရးသား ပူေဇာ္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ လြတ္ လပ္ စြာ Share copy ယူ ႏိုင္ပါသည္ရွင္။
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2OoUFVp
ဝိစာရအေၾကာင္းအထူးသိလိုသူမ်ားအတြက္ တင္ေပးလိုက္ပါၿပီ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 #ဝိစာရ #ဝိစာရဆိုတာ ဘာလဲ၊ ဝိတက္က ၾကံစည္တာ၊ စိတ္ကူးတာ၊ဝိစာရဆိုတဲ့သေဘာက သုံးသပ္တယ္လို႔ အဓိပၸါယ္ရတယ္။ သုံးသပ္တယ္ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္က မထင္႐ွားျပန္ဘူး။ ဝိစာရကဘာလုပ္တာတုန္းဆိုေတာ့ ဝိတက္က စိတ္ကို အာ႐ုံေပၚ တင္ေပးတာ၊ တင္ေပးထားတဲ့အတိုင္း စိတ္နဲ႔အာ႐ုံ ကြာမသြားေအာင္ ဝိစာရက ထိန္းေပးတာလို႔ ေျပာရမယ္။ သို႔ေသာ္ စိတ္က အာ႐ုံနဲ႔ကြာထြက္သြား တတ္တယ္၊ အဲဒီလို ကြာမသြားေအာင္ စိတ္ကို အာ႐ုံနဲ႔ ယွဥ္တဲြၿပီစေတာ့ သူကရစ္ဝဲေပးေနတာတဲ့၊အဲဒါ ''ဝိစာရ''ပဲ၊သူကလည္း ဝိတက္လိုပဲ အသုံးဝင္တဲ့အရာတစ္ခု ျဖစ္တယ္ေပါ့။ #ဝိတက္ႏွင့္ဝိစာရအထူး ဝိတက္က်ေတာ့ စနစ္တက်ေလ့လာလိုက္ရင္ စ်ာန္အဂၤါလည္းျဖစ္တယ္၊ သမၼာသကၤပၸဆိုတဲ့ မဂၢင္လည္းျဖစ္တယ္၊ မဂၢင္႐ွစ္ပါးထဲမွ နိဗၺာန္ေရာက္ဖို႔ရာအတြက္ ဝိပႆ နာက်င့္စဥ္ကို က်င့္တဲ့အခါမွာ သမၼာသကၤပၸျဖစ္တယ္။ ဝိစာရက်ေတာ့ တစ္ခါတစ္ရံ ဝိတက္နဲ႔အလားသႏၲာန္တူတယ္၊ သူတို႔ႏွစ္ခုက ပူးတဲြၿပီး အလုပ္လုပ္တာမ်ိဳးရိွတယ္၊ ဝိတက္က ပထမအဆင့္၊ ဝိစာရက ဒုတိယအဆင့္၊ သူတို႔ႏွစ္ခုပူးတဲြၿပီးေတာ့ အလုပ္လုပ္ေလ့ရိွတယ္၊ သို႔ေသာ္ သဘာဝခ်င္း မတူဘူး၊ ဝိတက္က စိတ္ကို အာ႐ုံေပၚ တင္ေပးတယ္၊ ဝိစာရက အာ႐ုံနဲ႔စိတ္ ကဲြမသြား ေအာင္ ထိန္းေပးထားတယ္၊ အဲဒီ ဝိစာရကလည္း စနစ္တက် ေလ့လာလိုက္လို႔ရိွရင္ စ်ာန္အဂၤါျဖစ္တယ္။ #သမထက်င့္စဥ္ျဖစ္ရင္ သူက ႐ွင္သန္လာမယ္၊ တိုးတက္လာမယ္ဆိုရင္ စ်ာန္အဂၤါထဲမွာပါတယ္ေပါ့။ #ပီတိ #ပီတိဆိုတာကေတာ့ အထူးေျပာစရာမလိုဘူးေနာ္၊ ပီတိျဖစ္ရင္ စိတ္က အာ႐ုံေပၚမွာ ေက်နပ္ႏွစ္ၿခိဳက္ေနတာ၊ ပီတိကလည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးရိွတယ္။ ေလာဘနဲ႔ျဖစ္တဲ့ ပီတိက်ေတာ့ သိပ္ၿပီးတန္ဖိုးမရိွ လွဘူး၊ ေလာဘက လႊမ္းသြားတယ္၊ ဓမၼနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ပီတိလည္းရိွတယ္၊ ဥပမာ။ ။ တရားနာရလို႔၊ အသိဉာဏ္ေတြတိုးလာတယ္၊ပီတိျဖစ္တယ္၊ နားမလည္တာ နားလည္ရတယ္ဆိုေတာ့ ပီတိျဖစ္တယ္၊ အဲဒီ ပီတိကေတာ့ အသိဉာဏ္ကို အားေပးတဲ့ပီတိမို႔ တန္ဖိုးရိွတဲ့ပီတိျဖစ္တယ္။ ပီ တိ ရဲ႕ စြမ္း ေဆာင္ မႈ °°°°°•••••°°°°°••••• အဲဒီ ပီတိကလည္း စ်ာန္အဂၤါထဲမွာ ပါတယ္၊ စနစ္တက်ေလ့က်င့္လိုက္လို႔ ပီတိက ထက္သန္လာလို႔ရိွရင္ စ်ာန္ရဲ႕စြမ္းအားတစ္ခုျဖစ္လာႏိုင္တယ္။ ေဗာဇၥ်င္ေခၚတဲ့ အသိဉာဏ္ကို ရရိွေစႏိုင္တဲ့ အေၾကာင္းတရား ၇-မ်ိဳးထဲမွာလည္းပဲ ပီတိသေမၺာဇၥ်င္ဆိုတာ ပါတယ္။ ဒီပီတိကလည္း အသိဉာဏ္ကို ျဖစ္ေစႏိုင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ဒီပီတိကလည္း လိုအပ္တယ္၊ ပီတိဟာ စ်ာန္အဂၤါျဖစ္တယ္။ ေဗာဇၥ်င္ ၇-ပါးထဲမွာပါတယ္၊ အသိဉာဏ္ကို ျဖစ္ပြားေစတယ္၊ သို႔ေသာ္ မဂၢင္ ၈-ပါးထဲမွာေတာ့ မပါဘူးလို႔ မွတ္ရမယ္။ ဒီ ပီတိကိုလည္း စနစ္တက်ေလ့က်င့္ၿပီး ေကာင္းတဲ့ ေနရာမွာ ရိွသင့္တယ္၊ ဘာျဖစ္လို႔တုန္းဆိုေတာ့ ပီတိမရိွရင္ စိတ္မဝင္စားဘူးေလ၊ စိတ္မဝင္စားေတာ့ စိတ္က အားတက္သေရာ မရိွဘဲနဲ႔ ဆုတ္နစ္မႈေတြ ျဖစ္တတ္တယ္၊ ပီတိေလးနဲ႔ ဆြတ္ဖ်န္းေပးလိုက္တဲ့အခါက်ေတာ့ စိတ္ကေလး ရႊင္လန္းလာတယ္။ သစ္ပင္ေလးလိုပဲေရေလးဖ်န္းလိုက္တဲ့အခါ လန္း မလာဘူးလား၊ ေအး စိတ္ကေလးကလည္း ပီတိေလး နဲ႔ တဲြလိုက္တဲ့အခါမွာ သူဟာ စြမ္းေဆာင္မႈေတြ ပိုလာတယ္ေပါ့၊ ဒါေၾကာင့္ ပီတိေလးနဲ႔ဆြတ္ဖ်န္းေပးရတယ္တဲ့။ သို႔ေသာ္ လြန္သြားရင္လည္း မျဖစ္ဘူး၊ ပီတိေတြ လြန္ကဲလို႔ မရဘူး၊ လြန္ကဲရင္ လဲြေခ်ာ္ကုန္ေရာ၊ ပီတိေတြ လြန္ရင္ ဘာေျပာတုန္း? အရပ္ထဲမွာ ဝမ္းသာလုံးဆို႔တယ္ဆိုတာ ေသေတာင္ေသတတ္ေသးတယ္ေနာ္၊ အဲဒီေတာ့ သူကလည္း သူ႔အတိုင္းအတာနဲ႔ သူမွ၊ လြန္သြားရင္ ဒုကၡေရာက္ေသးတယ္။ အ ဓိ ေမာ ကၡ °°°•••°°°••• ေနာက္တစ္ခုက #အဓိေမာကၡ၊ စိတ္ရဲ႕ ဆုံးျဖတ္ႏိုင္တဲ့သေဘာ၊ ဆုံးျဖတ္တယ္ဆိုတာ အာ႐ုံေပၚမွာ သို႔ေလာ သို႔ေလာျဖစ္မေနဘဲနဲ႔ အာ႐ုံနဲ႔စိတ္ဟာ အံဝင္ခြင္က် စြပ္ဝင္သြားတဲ့သေဘာကို ေျပာတာ၊ အဓိေမာကၡက အာ႐ုံနဲ႔စိတ္ တည့္သြားတဲ့သေဘာ၊ ဝိတက္က တင္ထားတဲ့အာ႐ုံေပၚမွာ စိတ္က စြပ္ဝင္သြားတယ္၊ အဲဒါကိုပဲ ဆုံးျဖတ္တယ္လို႔ေျပာတာ၊ စိတ္ကေလးက အာ႐ုံမွာ တည့္သြားတယ္၊ စြပ္ဝင္သြားတယ္၊ အဓိေမာကၡကလည္း သူ႔သေဘာပဲ သူေဆာင္တယ္၊ သူ႔ကိုတိုးတက္ေအာင္ လုပ္ဖို႔မလိုဘူး။ ဝီ ရိ ယ °•°•°•° #ဝီရိယဆိုတာ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈ၊ အဲဒီ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈကေတာ့ ေကာင္းတဲ့ႀကိဳးပမ္း အားထုတ္မႈ၊ မေကာင္းတဲ့ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈ လို႔ ႏွစ္ခုရိွျပန္တယ္၊ ေလာဘေၾကာင့္ ႀကိဳးပမ္းတာရယ္၊ ေဒါသေၾကာင့္ ႀကိဳးပမ္းတာရယ္ရိွတယ္ေပါ့။ အမုန္းကို အေျခခံၿပီးႀကိဳးပမ္းတယ္၊ လိုခ်င္တာကို အေျခခံၿပီးေတာ့ ႀကိဳးပမ္းတာရယ္၊မွားယြင္းတဲ့ ႀကိဳးပမ္းခ်က္ေတြ။ မွန္ကန္တဲ့ ႀကိဳးပမ္းခ်က္ဆိုတာ အကုသိုလ္စိတ္ေတြ မဝင္ရေအာင္ ဆို႔ပိတ္မႈ၊ ဆို႔ပိတ္ဖို႔ ႀကိဳးပမ္းရမယ္၊ ကိုယ့္သႏၲာန္ထဲမွာ စိတ္ယုတ္ေတြ မေကာင္းတာေတြ မျဖစ္ႏိုင္ေအာင္ ဆို႔ပိတ္တဲ့ ႀကိဳးပမ္းမႈက နံပါတ္(၁)၊ ဆို႔ပိတ္လို႔မရဘူး၊ အကုသိုလ္စိတ္ ဝင္လာရင္ တြန္းထုတ္ဖို႔ရာ ႀကိဳးပမ္းရမယ္၊ နံပါတ္(၁)က- ဆို႔ပိတ္တယ္၊ နံပါတ္(၂)က- တြန္းထုတ္တယ္၊ ဝင္လာရင္ တြန္းထုတ္ရမယ္၊ ဥပမာ- ေဒါသမထြက္ေအာင္ ဆို႔ပိတ္ထားရမယ္၊ စိတ္ကို မထိန္းႏိုင္လို႔ ေဒါသထြက္လာလို႔ရိွရင္ ထုတ္ပစ္ရမယ္၊ ဒါေျပာတာေနာ္၊ မျဖစ္ေသးတဲ့ ေဒါသကို မျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳတင္ၿပီး တားဆီးရမယ္၊ မီးေဘးေ႐ွာင္ မေလာင္ခင္တား ဆိုတယ္မဟုတ္လား၊ မေတာ္တဆ ေလာင္သြားရင္လည္း ျမန္ျမန္ၿငိမ္းေပါ့၊ ဒါေျပာတာ၊ ဒါ လုပ္ရမယ့္ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈ ႏွစ္ခုပဲ။ ေကာင္းတာနဲ႔ ပတ္သက္လာတဲ့အခါ (၃)ေကာင္းတဲ့စိတ္ေတြ မျဖစ္ဘူးဆိုရင္ ျဖစ္ေအာင္ႀကိဳးစား၊ (၄)ျဖစ္လာၿပီဆိုရင္ တိုးပြားေအာင္ ႀကိဳးစားတဲ့၊ ပိုက္ဆံ မရေသးရင္ ရေအာင္႐ွာ၊ ရလာရင္ မ်ားေအာင္လုပ္ေပါ့၊ ဒီလိုပဲ တရားနဲ႔ပတ္သက္ရင္ မျဖစ္ေသးတဲ့ ကုသိုလ္ေတြ ျဖစ္လာေအာင္လုပ္ရမယ္ေလ၊ ျဖစ္လာတဲ့ ကုသိုလ္ေတြ တိုးပြားလာေအာင္ လုပ္ရမယ္။ ကိုယ့္မွာ သမာဓိမရိွေသးရင္ထူေထာင္၊ ရိွလာၿပီဆိုရင္ သမာဓိ ရင့္သန္ေအာင္ႀကိဳးစား၊ ဒါကို ဆိုလိုတာေနာ္၊ အဲဒီလို ႀကိဳးပမ္းမႈကို 'သမၼာဝါယာမ' လို႔ ေခၚတယ္။ မွန္ကန္တဲ့ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈ၊ ဒီဝီရိယက မွန္ကန္တဲ့ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈနဲ႔က်ေတာ့ သမၼာဝါယာမျဖစ္ၿပီးေတာ့ #မဂၢင္႐ွစ္ပါးထဲမွာလည္းပါတယ္၊ အသိဉာဏ္ရဖို႔ရာ စြမ္းေဆာင္တဲ့ ေဗာဇၥ်င္ ၇-ပါးထဲမွာလည္း ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္မို႔ စနစ္တက် သူ႔ကို ေလ့က်င့္ေပးရမယ္တဲ့၊ ဝီရိယဆိုတာ လိုအပ္တယ္လ ို႔ေျပာတာေနာ္။ ဝိတကၠ၊ ဝိစာရ၊ အဓိေမာကၡ၊ ဝီရိယ၊ပီတိတဲ့ ငါးခုရိွသြားၿပီ။ ဆ ႏၵ °°••°° #ဆႏၵဆိုတာ ျပဳလုပ္ခ်င္တဲ့သေဘာ၊ တဏွာက်ေတာ့ ျပဳလုပ္ခ်င္႐ုံ မကဘူး၊ တြယ္တာတယ္ဆိုတဲ့ သေဘာပါတယ္၊ ဆႏၵက ျပဳလုပ္႐ုံသက္သက္၊ ဥပမာ။ ။ ဥပုသ္ေစာင့္ သြားခ်င္တယ္၊ ဥပုသ္ေစာင့္ သြားခ်င္တယ္ဆိုတာနဲ႔ ႐ုပ္႐ွင္သြားၾကည့္ခ်င္တယ္ဆိုတာနဲ႔ ဒီ ''ခ်င္''ႏွစ္ခု တူလား?၊ မတူဘူးေနာ္။ အလွဴ လွဴ ခ်င္တယ္ဆိုတာနဲ႔ ပိုက္ဆံရခ်င္တယ္ဆိုတဲ့ ဒီ ''ခ်င္''ႏွစ္ခုေရာ တူလား?၊ အလွဴ လွဴ ခ်င္တယ္ဆိုတာက်ေတာ့ ''ဆႏၵ''လို႔ ေျပာတာ။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ဆႏၵရဲ႕သေဘာနဲ႔ ေလာဘရဲ႕သေဘာက ခပ္ဆင္ဆင္ပဲ၊ ဆင္ေပမယ့္လို႔ ဆႏၵဆိုတာ ျပဳလုပ္႐ုံ သက္သက္ပဲ၊ ေလာဘက်ေတာ့ ျပဳလုပ္ခ်င္႐ုံ မကဘူး၊ တြယ္တာတဲ့သေဘာေလး ကာတယ္၊ တြယ္တာတယ္၊ ကပ္ၿငိတယ္ ဒီသေဘာေလးရိွတယ္၊ ဆႏၵနဲ႔ေလာဘ ဒီလို ထူးျခားမႈရိွတယ္ေပါ့။ ဆႏၵဆိုတဲ့တရား စြမ္းအားထက္လာၿပီဆိုရင္ #ဆႏၵာဓိပတိတဲ့၊ အဓိပတိတပ္လာၿပီ၊ ဒီဆႏၵက ျပင္းထန္လာၿပီဆိုလို႔ရိွရင္ သူက ေအာင္ျမင္မႈကို သရဖူေဆာင္းႏိုင္တဲ့ ဆႏၵိဒၶိပၸါဒ္၊ ဒါေၾကာင့္မို႔ သူ႔ရဲ႕စြမ္းေဆာင္မႈေတြဟာ ႀကီးထြားလာလို႔ရိွရင္ ေလာဘကိုလည္း ဖယ္႐ွား ႏိုင္တယ္။ ေဒါသကိုလည္း ဖယ္႐ွားႏိုင္တယ္။ စိတ္ဆႏၵက ကုသိုလ္လုပ္ခ်င္တဲ့ စိတ္ဆႏၵ ရိွေနတဲ့အတြက္သိန္းေလးဆယ္၊ ငါးဆယ္လည္း လွဴ ပစ္လိုက္တာပဲ၊ ဆႏၵျဖစ္တာၾကည့္၊ ေလာဘကို မႏိုင္လိုက္ဘူးလား၊ ႏိုင္တယ္၊ လုပ္ခ်င္တဲ့ဆႏၵကို *ဆႏၵဝေတာ ကႎ နာမ ကမၼံ န သိဇၥ်တိ* ဆႏၵရိွရင္ ဘယ္အရာမဆို ၿပီးတယ္တဲ့။ ဒါေၾကာင့္မို႔ #ဆႏၵကို ဣဒၶိပၸါဒ္လို႔ေခၚတယ္။ ႀကီးပြားျခင္းရဲ႕ အေၾကာင္းတရား၊ အဓိပတိ စြမ္းေဆာင္မႈ ႀကီးကဲမႈ သဘာဝတရားလို႔ ျမတ္စြာဘုရားက ေဟာတယ္။ အဲဒီ ေစတသိက္ေျခာက္ခုကေတာ့ တခ်ိဳ႕စိတ္ေတြမွာ ပါတယ္၊တခ်ိဳ႕စိတ္ေတြမွာ မပါဘူး၊ ပါေတာင္မွ စိတ္ခ်င္း မတူဘူး၊ တခ်ိဳ႕စိတ္ေတြမွာ အင္အား သိပ္မရိွဘူး၊ တခ်ိဳ႕စိတ္က် အင္အား ပိုေကာင္းတယ္ေပါ့။ ဒါက စိတ္ကိုအမွီျပဳၿပီးေတာ့ျဖစ္တဲ့ အင္အားစု ''ေစ တ သိက္''ေတြပဲ၊ စိတ္ကိုမီွျငား စိတ္စြမ္းအားမ်ားပါပဲ၊ '""စိတ္ ကို မွီ ျငား စိတ္ စြမ္း အား မ်ား "'"ဆိုတာ.... ေဟာဒီ #အညသမာန္း၁၃-ပါးကိုေျပာနာပါ။ ဒီ သေဘာတရားေတြဟာ စိတ္ကိုမွီၿပီးေတာ့ ျဖစ္ၾကတဲ့ သဘာဝတရားေတြျဖစ္လို႔ သူတို႔ဟာ သူတို႔သေဘာ သူတို႔ေဆာင္ေနၾကတာ။ ငါဆိုတာလည္း မဟုတ္ဘူး၊ ငါ့ဥစၥာဆိုတာလည္း မဟုတ္ဘူး၊ ဆိုင္ရာ ဆိုင္ရာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ျဖစ္ေနတဲ့ သဘာဝတရားေတြပါလားလို႔ ကိုယ္စီ ကိုယ္စီ အျမင္မွန္ရၿပီးေတာ့အသိဉာဏ္ေတြ ႀကီးထြားႏိုင္ၾကပါေစကုန္သတည္း။ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာေထရဝါဒဗုဒၶတကၠသိုလ္ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ေဒါက္တာအ႐ွင္နႏၷမာလာဘိဝံသ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ ''အ ဘိ ဓ မၼာ ျမတ္ ေဒ သ နာ'' စာအုပ္မွ ကူးယူေရးသား ပူေဇာ္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ လြတ္ လပ္ စြာ Share copy ယူ ႏိုင္ပါသည္ရွင္။
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2OoUFVp
ဘုန္းဘုန္းမ်ားနဲ႔စကားေျပာတတ္ဖို႔ ☺☺☺☺☺☺☺☺ ဦးဇင္းတို႔ ဒီေခတ္ဗုဒၶဘာသာလူငယ္အမ်ားစုေတြ ခဏခဏေတြ႕ႀကဳံေနရတဲ့ျပႆနာဟာ " ရဟန္းသံဃာဘုန္းဘုန္းမ်ား သီလရွင္ဆရာႀကီး/ဆရာေလးမ်ားနဲ႔ စကားမေျပာတတ္ၾကတာပဲ " တစ္ခ်ိဳ႕မိဘေတြဆိုရင္ ဦးဇင္းကိုမၾကာခဏေလွ်ာက္ထားၾကတယ္ ဘာလဲဆိုေတာ့ "တပည့္ေတာ္သားသမီးေတြက ဘုန္းဘုန္းေတြနဲ႔စကားမေျပာတတ္ဘူးဘုရား " ဆိုတဲ့စကားပါ ။ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြျဖစ္ၿပီး အဲဒီလိုစကားေတြၾကားရတာ အင္မတန္ ဝမ္းနည္းမိပါတယ္ ၿပီးေတာ့ ဆုံးမၾသဝါဒေပးရမယ့္ ဦးဇင္းတို႔ တာဝန္မေက်သလိုလည္းခံစားရတယ္ ။ ဒါဟာ တကယ္တန္းအရမ္းခက္ခဲတဲ့အရာမဟုတ္ပါ အေလ့အက်င့္ နဲ႔ ဘာသာေရးလိုက္စားမႈ အားနည္းမႈေၾကာင့္ပါ ဒါေၾကာင့္ ဦးဇင္းက ဒီေန႔ " ရဟန္းသံဃာဘုန္းဘုန္းမ်ားနဲ႔ စကားေျပာတတ္ဖို႔ "ဆုိတဲ့ ေခါင္းစဉ္နဲ႔တတ္စြမ္းသမွ်ဓမၼဒါန အျဖစ္ေရးေပးလိုုက္ပါတယ္ ။ ကဗ်ာေလးနဲ႔အရင္ေျပာျပမယ္ေနာ္ " ထူးတတ္ ေလ်ွာက္တတ္ ေနတတ္ " ••••••••••••••••••••••••••••••••• ❆ ဘုန္းဘုန္းေခၚ ဘယ္လိုထူး ❆ အ႐ွင္ဘုရားလို႔ သာယာထူး။ ❆ ေလ်ွာက္ထားပါဦး ဘုရားတပည့္ေတာ္ ❆ သံုးႏႈန္းတတ္ေစေနာ္။ ❆ ေမးေသာ္ ျမန္းေသာ္ "ဘူး တယ္"မ်ား.... ❆ မေျပာမိေအာင္ သတိထား ❆ "ပါ....အ႐ွင္ဘုရား"ေလ်ွာက္တတ္ေစ ❆ ၿငိမ္ၿငိမ္တိတ္တိတ္ ေနတတ္ေလ ❆ လက္ခ်ိဳး ေဆာ့ေတြ ျပဳမထား ❆ ဆရာ့ေ႐ွ႕နား ေနတတ္သား၊ ❆ ဆရာ့ေ႐ွ႕နား ေနတတ္သား ေ႐ႊသုဝဏၰ(ကေလးကဗ်ာ ) သားသားမီးမီးတို႔ အားလုံးဟာ ဗုဒၶဘာသာဝင္ပီပီ ရဟန္းသံဃာမ်ားနဲ႔မၾကာခဏ ေတြ႔ၾကရ ဆုံၾကရ ေနၾကရမွာ ျဖစ္တယ္ ။ ဒါေၾကာင့္... ရဟန္းသံဃာဘုန္းဘုန္းမ်ားနဲ႔ ေျပာတတ္ ဆိုတတ္ ထူးတတ္ ေနတတ္ေအာင္ ဒီယဥ္ေက်းမႈ ကဗ်ာေလးမ်ားကိုလဲ အရက်က္ၿပီး ေလ့က်င့္ေပးၾကရမယ္ ။ အရင္ဦးဆုံး ဘုန္းဘုန္းကေခၚရင္ "အ႐ွင္ဘုရား"လို႔ ထူးရမယ္ေနာ္ "ဘုရား"လို႔ လြယ္လြယ္မထူးပါနဲ႔ ။ ဘုန္းဘုန္းမ်ားက "သားတို႔သမီးတို႔ရဲ႕နာမည္ဘယ္လိုေခၚလဲ " လို႔ေမးၿပီးဆိုရင္ ျပန္ေလ်ွာက္ထားတဲ့အခါမွာ သားသားဆိုရင္ "ဘုရားတပည့္ေတာ္" နာမည္" ထြန္းထြန္း "ပါဘုရား " လို႔ေျဖရမယ္ ။ သမီးဆိုရင္ " ဘုရား တပည့္ေတာ္မရဲ႕နာမည္က စုစုပါဘုရား " လို႔ေလွ်ာက္ထားရမယ္ေနာ္ ။ ဘုန္းဘုန္းမ်ားထံ ခြင့္ေတာင္းတဲ့အခါမွာလည္း "ဘုရားတပည့္ေတာ္ သြားပါရေစအ႐ွင္ဘုရား" "ဘုရားတပည့္ေတာ္ ေရာက္ပါၿပီ အ႐ွင္ဘုရား" စသည္ျဖင့္ "ဘုရားတပည့္ေတာ္" လို႔ ထည့္ေလ်ွာက္တတ္ရမယ္ေနာ္ ။ ဘုန္းဘုန္းေတြကိုေခၚတဲ့အခါမွာလည္း "ဘုန္းဘုန္းဘုရား " လု႔ိေရွ႕ကထားၿပီးသံုးနႈန္းရမယ္ ။ ဥပမာ =ဘုန္းဘုန္းဘုရား ဆြမ္းေပးႂကြလို႔ရပါၿပီဘုရား " ဘုန္းဘုန္းဘုရား က်န္းမာရဲ႕လားဘုရား " ဘုန္းဘုန္းဘုရား မသိတာေလးေမးလို႔ရမလားဘုရား " စသည္ျဖင့္ေမးေလွ်ာက္တတ္ရမယ္ေနာ္ ဒါမွမဟုတ္ရင္ " အရွင္ဘုရားက်န္းမာရဲ႕လားဘုရား " စသည္ျဖင့္ေလွ်ာက္ထားရမယ္ေနာ္ ။ ေမးတဲ့ျမန္းတဲ့အခါမွာလည္း မသိဘူးဘုရား,သိတယ္ဘုရား၊ မဟုတ္ဘူးဘုရား၊ ဟုတ္တယ္ဘုရား"ဆိုတဲ့ "ဘူး, တယ္"လို႔ မေျပာမိေစနဲ႔ ။ "မသိပါအ႐ွင္ဘုရား၊ သိပါအ႐ွင္ဘုရား၊ မဟုတ္ပါအ႐ွင္ဘုရား၊ ဟုတ္ပါအ႐ွင္ဘုရား မွန္ပါအ႐ွင္ဘုရား" စသည္ျဖင့္ ေျပာတတ္ရတယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ အခ်ဳပ္အေနနဲ႔ေျပာရရင္ ဘယ္စကားမ်ိဳးမဆို " ပါ "အ႐ွင္ဘုရား"ထည့္ၿပီး ေလ်ွာက္လိုက္ရင္အားလံုးေျပျပစ္ ေခ်ာေမြ႔ပါတယ္။ အကယ္၍ ဘုန္းဘုန္းကခိုင္းတဲ့အခါမွလည္း "မွန္ပါဘုရား တပည့္ေတာ္လုပ္လိုက္ပါမယ္ဘုရား"လုိ႔ေရွ႕ကထားၿပီးေလ်ွာက္ထားရမယ္ ။ ဘုန္းဘုန္းေတြနဲ႔စကားေျပာလို႔ၿပီးသြားတဲ့ အခါမွာလည္း မတ္တတ္ကိုတန္း မရပ္ေသးဘဲ လက္အုပ္ေလးခ်ီၿပီး ေရွ႕ကိုမ်က္နွာမူၿပီး ေနာက္ကိုေျခ ၃ / ၄/၅ လွမ္းေလာက္ဆုတ္ၿပီးမွ ထြက္ခြာ သြားရမယ္ ။ ဆရာသမားေတြရဲ႕ေ႐ွ႕ အသက္/ဂုဏ္ဝါႀကီးတဲ့သူေတြေရွ႕ ျငိမ္ၿငိမ္သက္သက္ တိတ္တိတ္ ဆိတ္ဆိတ္ ေနတတ္ရမယ္ လက္ခ်ိဳးျခင္း ေဆာ့ျခင္း, လႈပ္႐ွားျခင္း, မျပဳမိေအာင္ သတိထားၿပီး ေနတတ္ရမယ္ ။ ဒီလိုအျပဳအမူ/အေျပာအဆိုေလးေတြကို သတိထားၿပီး လုပ္ပါ ေျပာပါ အေလ့အက်င့္မ်ားသြားရင္ မခက္ခဲေတာ့ပါဘူး ။ ဒါဆိုရင္ ရဟန္းသံဃာ/ကိုရင္မ်ား/သီလရွင္ဆရာႀကီး ဆရာေလးမ်ားနဲ႔စကားေျပာတတ္ ေနတတ္/ထိုင္တတ္လာမွာပါ ။ ေနာက္ဆုံးဆုေတာင္းစကားအေနနဲ႔ ဘုန္းဘုန္းဘုရားရဟန္းသံဃာမ်ားနဲ႔ စကားေျပာတတ္ၿပီး ယဉ္ေက်းလိမၼာတဲ့သားေကာင္းသမီးလိမၼာမ်ား ျဖစ္ၾကပါေစ ။ " ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ားအတြက္ ျပန္၍ မွ်ေဝရွယ္ေပးပါ " #မ်ိဳးဆက္သစ္အရွင္(ဖိုေလးလုံး) ျပန္လည္မ်ွေဝပူေဇာ္ပါသည္။ © April
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/30XfSqU
ဘုန္းဘုန္းမ်ားနဲ႔စကားေျပာတတ္ဖို႔ ☺☺☺☺☺☺☺☺ ဦးဇင္းတို႔ ဒီေခတ္ဗုဒၶဘာသာလူငယ္အမ်ားစုေတြ ခဏခဏေတြ႕ႀကဳံေနရတဲ့ျပႆနာဟာ " ရဟန္းသံဃာဘုန္းဘုန္းမ်ား သီလရွင္ဆရာႀကီး/ဆရာေလးမ်ားနဲ႔ စကားမေျပာတတ္ၾကတာပဲ " တစ္ခ်ိဳ႕မိဘေတြဆိုရင္ ဦးဇင္းကိုမၾကာခဏေလွ်ာက္ထားၾကတယ္ ဘာလဲဆိုေတာ့ "တပည့္ေတာ္သားသမီးေတြက ဘုန္းဘုန္းေတြနဲ႔စကားမေျပာတတ္ဘူးဘုရား " ဆိုတဲ့စကားပါ ။ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြျဖစ္ၿပီး အဲဒီလိုစကားေတြၾကားရတာ အင္မတန္ ဝမ္းနည္းမိပါတယ္ ၿပီးေတာ့ ဆုံးမၾသဝါဒေပးရမယ့္ ဦးဇင္းတို႔ တာဝန္မေက်သလိုလည္းခံစားရတယ္ ။ ဒါဟာ တကယ္တန္းအရမ္းခက္ခဲတဲ့အရာမဟုတ္ပါ အေလ့အက်င့္ နဲ႔ ဘာသာေရးလိုက္စားမႈ အားနည္းမႈေၾကာင့္ပါ ဒါေၾကာင့္ ဦးဇင္းက ဒီေန႔ " ရဟန္းသံဃာဘုန္းဘုန္းမ်ားနဲ႔ စကားေျပာတတ္ဖို႔ "ဆုိတဲ့ ေခါင္းစဉ္နဲ႔တတ္စြမ္းသမွ်ဓမၼဒါန အျဖစ္ေရးေပးလိုုက္ပါတယ္ ။ ကဗ်ာေလးနဲ႔အရင္ေျပာျပမယ္ေနာ္ " ထူးတတ္ ေလ်ွာက္တတ္ ေနတတ္ " ••••••••••••••••••••••••••••••••• ❆ ဘုန္းဘုန္းေခၚ ဘယ္လိုထူး ❆ အ႐ွင္ဘုရားလို႔ သာယာထူး။ ❆ ေလ်ွာက္ထားပါဦး ဘုရားတပည့္ေတာ္ ❆ သံုးႏႈန္းတတ္ေစေနာ္။ ❆ ေမးေသာ္ ျမန္းေသာ္ "ဘူး တယ္"မ်ား.... ❆ မေျပာမိေအာင္ သတိထား ❆ "ပါ....အ႐ွင္ဘုရား"ေလ်ွာက္တတ္ေစ ❆ ၿငိမ္ၿငိမ္တိတ္တိတ္ ေနတတ္ေလ ❆ လက္ခ်ိဳး ေဆာ့ေတြ ျပဳမထား ❆ ဆရာ့ေ႐ွ႕နား ေနတတ္သား၊ ❆ ဆရာ့ေ႐ွ႕နား ေနတတ္သား ေ႐ႊသုဝဏၰ(ကေလးကဗ်ာ ) သားသားမီးမီးတို႔ အားလုံးဟာ ဗုဒၶဘာသာဝင္ပီပီ ရဟန္းသံဃာမ်ားနဲ႔မၾကာခဏ ေတြ႔ၾကရ ဆုံၾကရ ေနၾကရမွာ ျဖစ္တယ္ ။ ဒါေၾကာင့္... ရဟန္းသံဃာဘုန္းဘုန္းမ်ားနဲ႔ ေျပာတတ္ ဆိုတတ္ ထူးတတ္ ေနတတ္ေအာင္ ဒီယဥ္ေက်းမႈ ကဗ်ာေလးမ်ားကိုလဲ အရက်က္ၿပီး ေလ့က်င့္ေပးၾကရမယ္ ။ အရင္ဦးဆုံး ဘုန္းဘုန္းကေခၚရင္ "အ႐ွင္ဘုရား"လို႔ ထူးရမယ္ေနာ္ "ဘုရား"လို႔ လြယ္လြယ္မထူးပါနဲ႔ ။ ဘုန္းဘုန္းမ်ားက "သားတို႔သမီးတို႔ရဲ႕နာမည္ဘယ္လိုေခၚလဲ " လို႔ေမးၿပီးဆိုရင္ ျပန္ေလ်ွာက္ထားတဲ့အခါမွာ သားသားဆိုရင္ "ဘုရားတပည့္ေတာ္" နာမည္" ထြန္းထြန္း "ပါဘုရား " လို႔ေျဖရမယ္ ။ သမီးဆိုရင္ " ဘုရား တပည့္ေတာ္မရဲ႕နာမည္က စုစုပါဘုရား " လို႔ေလွ်ာက္ထားရမယ္ေနာ္ ။ ဘုန္းဘုန္းမ်ားထံ ခြင့္ေတာင္းတဲ့အခါမွာလည္း "ဘုရားတပည့္ေတာ္ သြားပါရေစအ႐ွင္ဘုရား" "ဘုရားတပည့္ေတာ္ ေရာက္ပါၿပီ အ႐ွင္ဘုရား" စသည္ျဖင့္ "ဘုရားတပည့္ေတာ္" လို႔ ထည့္ေလ်ွာက္တတ္ရမယ္ေနာ္ ။ ဘုန္းဘုန္းေတြကိုေခၚတဲ့အခါမွာလည္း "ဘုန္းဘုန္းဘုရား " လု႔ိေရွ႕ကထားၿပီးသံုးနႈန္းရမယ္ ။ ဥပမာ =ဘုန္းဘုန္းဘုရား ဆြမ္းေပးႂကြလို႔ရပါၿပီဘုရား " ဘုန္းဘုန္းဘုရား က်န္းမာရဲ႕လားဘုရား " ဘုန္းဘုန္းဘုရား မသိတာေလးေမးလို႔ရမလားဘုရား " စသည္ျဖင့္ေမးေလွ်ာက္တတ္ရမယ္ေနာ္ ဒါမွမဟုတ္ရင္ " အရွင္ဘုရားက်န္းမာရဲ႕လားဘုရား " စသည္ျဖင့္ေလွ်ာက္ထားရမယ္ေနာ္ ။ ေမးတဲ့ျမန္းတဲ့အခါမွာလည္း မသိဘူးဘုရား,သိတယ္ဘုရား၊ မဟုတ္ဘူးဘုရား၊ ဟုတ္တယ္ဘုရား"ဆိုတဲ့ "ဘူး, တယ္"လို႔ မေျပာမိေစနဲ႔ ။ "မသိပါအ႐ွင္ဘုရား၊ သိပါအ႐ွင္ဘုရား၊ မဟုတ္ပါအ႐ွင္ဘုရား၊ ဟုတ္ပါအ႐ွင္ဘုရား မွန္ပါအ႐ွင္ဘုရား" စသည္ျဖင့္ ေျပာတတ္ရတယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ အခ်ဳပ္အေနနဲ႔ေျပာရရင္ ဘယ္စကားမ်ိဳးမဆို " ပါ "အ႐ွင္ဘုရား"ထည့္ၿပီး ေလ်ွာက္လိုက္ရင္အားလံုးေျပျပစ္ ေခ်ာေမြ႔ပါတယ္။ အကယ္၍ ဘုန္းဘုန္းကခိုင္းတဲ့အခါမွလည္း "မွန္ပါဘုရား တပည့္ေတာ္လုပ္လိုက္ပါမယ္ဘုရား"လုိ႔ေရွ႕ကထားၿပီးေလ်ွာက္ထားရမယ္ ။ ဘုန္းဘုန္းေတြနဲ႔စကားေျပာလို႔ၿပီးသြားတဲ့ အခါမွာလည္း မတ္တတ္ကိုတန္း မရပ္ေသးဘဲ လက္အုပ္ေလးခ်ီၿပီး ေရွ႕ကိုမ်က္နွာမူၿပီး ေနာက္ကိုေျခ ၃ / ၄/၅ လွမ္းေလာက္ဆုတ္ၿပီးမွ ထြက္ခြာ သြားရမယ္ ။ ဆရာသမားေတြရဲ႕ေ႐ွ႕ အသက္/ဂုဏ္ဝါႀကီးတဲ့သူေတြေရွ႕ ျငိမ္ၿငိမ္သက္သက္ တိတ္တိတ္ ဆိတ္ဆိတ္ ေနတတ္ရမယ္ လက္ခ်ိဳးျခင္း ေဆာ့ျခင္း, လႈပ္႐ွားျခင္း, မျပဳမိေအာင္ သတိထားၿပီး ေနတတ္ရမယ္ ။ ဒီလိုအျပဳအမူ/အေျပာအဆိုေလးေတြကို သတိထားၿပီး လုပ္ပါ ေျပာပါ အေလ့အက်င့္မ်ားသြားရင္ မခက္ခဲေတာ့ပါဘူး ။ ဒါဆိုရင္ ရဟန္းသံဃာ/ကိုရင္မ်ား/သီလရွင္ဆရာႀကီး ဆရာေလးမ်ားနဲ႔စကားေျပာတတ္ ေနတတ္/ထိုင္တတ္လာမွာပါ ။ ေနာက္ဆုံးဆုေတာင္းစကားအေနနဲ႔ ဘုန္းဘုန္းဘုရားရဟန္းသံဃာမ်ားနဲ႔ စကားေျပာတတ္ၿပီး ယဉ္ေက်းလိမၼာတဲ့သားေကာင္းသမီးလိမၼာမ်ား ျဖစ္ၾကပါေစ ။ " ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ားအတြက္ ျပန္၍ မွ်ေဝရွယ္ေပးပါ " #မ်ိဳးဆက္သစ္အရွင္(ဖိုေလးလုံး) ျပန္လည္မ်ွေဝပူေဇာ္ပါသည္။ © April
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/30XfSqU
#တန္ဖိုးထားတတ္သူျဖစ္ၾကပါေစ စိတ္ဓာတ္ ယုတ္မာသူ အတြက္ ပညာတတ္ျခင္းဟာ အလကားပဲ...။ ေမၽွာ္လင့္ခ်က္ မရွိသူအတြက္ မနက္ျဖန္ဆိုတာ အလကားပဲ...။ သင္ခန္းစာ မယူတတ္သူအတြက္ အေတြ႕ၾကံဳ ဆိုတာ အလကားပဲ...။ ေက်းဇူး မသိ ေက်းဇူးကမ္းသူအတြက္ ကူညီေပးမူ႔ဟာ အလကားပဲ...။ အတၱဆန္ၿပီး တကိုယ္ေကာင္းဆန္သူအတြက္ ေခါင္ေဆာင္ဆိုတာ အလကားပဲ...။ ခံစားခ်က္ မရွိသူအတြက္ ႏွလံုးသား တစံုဟာ အလကားပဲ...။ မႀကိဳးစား သူအတြက္ အခြင့္ေရး ဆိုတာ အလကားပဲ...။ ႏွေမ်ာ တြန္႔တို တတ္သူအတြက္ ခ်မ္းသာျခင္းဟာ အလကားပဲ...။ စိတ္ထား ယုတ္သူအတြက္ ရုပ္ လွ ျခင္းဟာ အလကားပဲ...။ မိုက္မဲၿပီး ဆင္ျခင္တံု တရားမရွိတဲ့ တျပည့္အတြက္ ဆရာေကာင္းဟာ အလကားပဲ...။ ေပးကမ္း စြန္႔ၾကဲမူ႔ မရွိသူအတြက္ ေပါမ်ားျခင္းဟာ အလကားပဲ...။ ကုသုိလ္မျပဳသူ အတြက္ ဘဝျဖစ္တည္ျခင္းဟာ အလကားပဲ...။ Credit - Original Wiriter.
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2Zf2tu3
#တန္ဖိုးထားတတ္သူျဖစ္ၾကပါေစ စိတ္ဓာတ္ ယုတ္မာသူ အတြက္ ပညာတတ္ျခင္းဟာ အလကားပဲ...။ ေမၽွာ္လင့္ခ်က္ မရွိသူအတြက္ မနက္ျဖန္ဆိုတာ အလကားပဲ...။ သင္ခန္းစာ မယူတတ္သူအတြက္ အေတြ႕ၾကံဳ ဆိုတာ အလကားပဲ...။ ေက်းဇူး မသိ ေက်းဇူးကမ္းသူအတြက္ ကူညီေပးမူ႔ဟာ အလကားပဲ...။ အတၱဆန္ၿပီး တကိုယ္ေကာင္းဆန္သူအတြက္ ေခါင္ေဆာင္ဆိုတာ အလကားပဲ...။ ခံစားခ်က္ မရွိသူအတြက္ ႏွလံုးသား တစံုဟာ အလကားပဲ...။ မႀကိဳးစား သူအတြက္ အခြင့္ေရး ဆိုတာ အလကားပဲ...။ ႏွေမ်ာ တြန္႔တို တတ္သူအတြက္ ခ်မ္းသာျခင္းဟာ အလကားပဲ...။ စိတ္ထား ယုတ္သူအတြက္ ရုပ္ လွ ျခင္းဟာ အလကားပဲ...။ မိုက္မဲၿပီး ဆင္ျခင္တံု တရားမရွိတဲ့ တျပည့္အတြက္ ဆရာေကာင္းဟာ အလကားပဲ...။ ေပးကမ္း စြန္႔ၾကဲမူ႔ မရွိသူအတြက္ ေပါမ်ားျခင္းဟာ အလကားပဲ...။ ကုသုိလ္မျပဳသူ အတြက္ ဘဝျဖစ္တည္ျခင္းဟာ အလကားပဲ...။ Credit - Original Wiriter.
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2Zf2tu3
Newer Posts
Older Posts
Home
Subscribe to:
Posts (Atom)