ေလာကမွာ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာရဖို႔ အခ်က္ ေလးခ်က္ လိုအပ္တယ္။ ၁။ မိမိသႏၲာန္မွာ ကုသိုလ္စိတ္ေတြ မ်ားမ်ား ------------------------------------------ ျဖစ္ေစရမယ္။ ----------------- ကုသလ - ကုသိုလ္ ကု ဆိုတာ အဆိုးတရားေတြကို သလ ဖယ္ရွားေပးနိုင္တဲ႔ စြမ္းအားရွိတဲ႔ သဘာဝတရားမ်ိဳးကို ေခၚတယ္။ အဲဒီသဘာဝစြမ္းအားေတြဟာ ဘာကို ေျပာသလဲဆိုရင္ အေလာဘ အေဒါသ အေမာဟတို႔ကို ေခၚတယ္။ အေလာဘဆိုတာ ကိုယ့္ရဲ႕ပစၥည္းကိုအမ်ားနဲ႔ မွ်ေဝခံစားနိုင္ဖို႔၊ စြန္႔လႊတ္နိုင္တဲ႔ စိတ္မ်ိဳး၊ အေလာဘစိတ္ကို ထားနိုင္ရမယ္။ အေဒါသဆိုတာ အမ်ားရဲ႕အက်ိဳးကိုလိုလားတဲ႔ ေမတၱာျဖစ္တယ္။ အေမာဟဆိုတာ ဘာကိုလုပ္သင့္သလဲ၊ မလုပ္သင့္ဘူးလဲ ဆိုတာကို သိတဲ႔ အသိပညာမ်ိဳး ျဖစ္တယ္။ အဲဒီ သဘာဝတရားေတြဟာ အဆိုးတရားေတြကို ဖယ္ရွားနိုင္တာမို႔ ကုသိုလ္လို႔ ေခၚတယ္။ အဲဒီကုသိုလ္တရားေတြ ကိုယ့္ရဲ႕သႏၲာမွာ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ရမယ္တဲ႔။ သဒၶါတရားေတြ၊ သီလတရားေတြျဖစ္ေစရမယ္။ သမာဓိစြမ္းအားေတြ ျဖစ္ေစရမယ္။ အေကာင္းအဆိုး အေၾကာင္းအက်ိဳးကို ခြဲျခားသိနိုင္တဲ႔ အသိဥာဏ္ အသိပညာစြမ္းအားေတြ ငါ႔သႏၲာန္မွာ ျဖစ္ေစရမယ္လို႔ စိတ္ထဲမွာ သႏၷိ႒ာန္ခ်ထားလိုက္ရမယ္။ ၂။ ကုသိုလ္စိတ္ျဖစ္ဖို႔အတြက္ သမုဒါစာရ -------------------------------------------- အေလ႔အက်င့္ လိုအပ္တယ္။ ----------------------------- ဆိုပါစို႔။ မနက္အိပ္ရာထရင္ မ်က္နွာသစ္မယ္။ ဘုရားရွိခိုးမယ္။ ဘုရာရွိခိုးလို႔ ၿပီးမွ မနက္စာစားမယ္။ ဘုရားမရွိခိုးဘဲနဲ႔ မနက္စာ မစားဘူး။ ေနာက္ေမတၱာပို႔ မယ္ေပါ႔။ ကုသိုလ္စိတ္ျဖစ္ေအာင္ အေလ႔အက်င့္ဆိုတာ လုပ္ေပးရတယ္။ ဥပမာ အိမ္ရွင္မေတြဆိုလည္း ထမင္းခ်က္ရင္းနဲ႔ ငါခ်က္ထားတဲ႔ ထမင္းဟင္းေတြ စားရင္း ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ ျဖစ္ၾကပါေစ။ အားလံုးခ်မ္းသာသုခေတြ ျပည္႔ဝၾကပါေစ ဆိုၿပီးေတာ႔ ေမတၱာထားၾကရမယ္။ ေမတၱာပြားမယ္ဆိုလည္း ဘယ္အခ်ိန္မွာမဆို ပြားလို႔ရတယ္။ ကာယကံေမတၱာ ဝစီကံေမတၱာ မေနာကံေမတၱာေတြျဖစ္ေအာင္ လမ္းသြားရင္း ဆူးေတြ႕လို႔ ဖယ္ရွားေပးတာမ်ိဳးက ကာယကံေမတၱာ၊ ေကာင္းတဲ႔အႀကံဥာဏ္ေပးတာမ်ိဳး ဝစီကံေမတၱာ၊ စိတ္ထဲကေန သတၱဝါေတြ က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစလို႔ ပြားမ်ားေပးတာမ်ိဳး မေနာကံေမတၱာ၊ အဲဒီလို ကာယကံေမတၱာ၊ ဝစီကံေမတၱာ၊ မေနာကံေမတၱာနဲ႔ ေနထိုင္တဲ႔အတြက္ အကုသိုလ္မျဖစ္ပဲ ကုသိုလ္နဲ႔ ေနတယ္လို႔ ေခၚတယ္ေနာ္။ ငါ႔ရဲ႕ သႏၲာန္မွာ ကုသိုလ္စိတ္ေတြ မ်ားမ်ားျဖစ္ေစရမယ္။ ျမင္ျမင္သမွ် အေပၚမွာ ေမတၱာစိတ္နဲ႔ပဲ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ ေျပာဆိုဆက္ဆံရမယ္ဆိုၿပီးေတာ႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ထားလိုက္ပါတဲ႔။ ၃။ အၿမဲတမ္း ကိုယ့္ရဲ႕စိတ္ကေလးကို --------------------------------------- အေကာင္းဘက္ကိုပဲ ညြတ္ေနေအာင္ ထားေပးရမယ္။ -------------------------------------------------- တစ္ေယာက္တည္း ေအးေဆးစြာ ေနမိရင္ ဘာကိုေတြးမိလည္းဆိုတာ ျပန္ဆန္းစစ္ၾကည့္။ ကိုယ့္စိတ္ကေလးဟာ ေကာင္းတဲ႔ဘက္ကို ညြတ္ေနရမယ္။ မေကာင္းတဲ႔ဘက္ကို ညြတ္ေနမိရင္ ေကာင္းတဲ႔ဘက္ကို သတိထားၿပီး ညြတ္မိေအာင္ ထိန္းသိမ္းေလ႔က်င့္ေပးရမယ္။ ဒါ ေလ႔က်င့္ရင္ ရနိုင္တယ္။ ၄။အာဘုဇိတ - နွလံုးသြင္းတရား၊ --------------------------------- ေယာနိေသာမနသိကာရ၊ -------------------------- ဘယ္ကိစၥမဆို မွန္မွန္ကန္ကန္ စဥ္းစားတာ၊ အသိဥာဏ္နဲ႔ စဥ္းစားတာ၊ နွလံုးသြင္းမႈ မွန္ကန္တာ၊ ကုသိုလ္မွန္သမွ်တို႔သည္ ေယာနိေသာမနသိကာရေပၚ အေျခခံသည္လို႔ ျမတ္စြာဘုရားက ေဟာထားတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ကုသိုလ္ျဖစ္ဖို႔ရာ ေဟာဒီအခ်က္ေလးခ်က္နဲ႔ ျပည့္စံုရမယ္တဲ႔။ ကုသိုလ္ေတြ မ်ားလာျခင္းျဖင့္ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာေတြ ရရွိလာမယ္။ ဒီဘဝမွာလည္း ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာေတြ ရရွိမယ္။ ေနာင္ဘဝမွာလည္း ေကာင္းတဲ႔အက်ိဳး ခံစားရမယ္။ နွစ္ဘက္လံုး ေကာင္းမြန္တဲ႔ တရားျဖစ္လို႔ ီဒီလိုကုသိုလ္မ်ိဳး မ်ားမ်ားရေအာင္ ေလ႔က်င့္ယူရမယ္။ ဆရာေတာ္ေဒါက္တာအရွင္နႏၵမာလာဘိဝံသ Posted by Words of Buddha

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2l1tdPQ

ညီေတာ္ အာနႏၵာရဲ႕ေလးစားဖြယ္စိတ္ဓါတ္ ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ ညီအစ္ကုိ (၇) ေယာက္ ၁။ သုေဒၶါဒန ၂။ ဓေတာဒန ၃။ သေကၠာဒန ၄။ သုေကၠာဒန ၅။ အမိေတာဒန ၆။ အမိတ ၇။ ပမိတာ နံပါတ္ (၁) အစ္ကုိအႀကီးဆုံး သုေဒၶါဒန ဆုိတာက ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ အေဖ။ နံပါတ္ (၅) အမိေတာဒန ဆုိတာက ႐ွင္အာနႏၵာရဲ႕ အေဖ။ ဆုိေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားနဲ႔ ႐ွင္အာနႏၵာ တုိ႔က ညီအစ္ကုိ တစ္၀မ္းကြဲ။ ျမတ္စြာဘုရားနဲ႔ ရွင္အာနႏၵာတုိ႔က သက္တူရြယ္တူေတြ။ ဖြားဖက္ေတာ္လုိ႔ စာေပကဆုိပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရား ဘုရားအျဖစ္ကို ေရာက္ၿပီး (၂) ႏွစ္ေျမာက္မွာ ႐ွင္အာနႏၵာ သာသနာေဘာင္၀င္ေရာက္လာတယ္။ ဘုန္းႀကီး၀တ္လာတယ္ေပါ့။ ျမတ္စြာဘုရား ဘုရားအျဖစ္သုိ႔ေရာက္ရွိတာက အသက္ (၃၅) ႏွစ္အရြယ္ဆုိေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားအသက္ (၃၆) ႏွစ္ျဖစ္တဲ့ ဘုရားျဖစ္ၿပီး (၂) ႏွစ္ေျမာက္မွာ သက္တူရြယ္တူ (ဖြားဖက္ေတာ္) ရွင္အာနႏၵာ သာသနာ့ေဘာင္၀တ္ေရာက္လာတယ္လုိ႔ ဆုိရမယ္။ လူလည္း လူ႔အေလွ်ာက္၊ ဘုန္းႀကီးလည္း ဘုန္းႀကီးအေလွ်ာက္ ျမတ္စြာဘုရားလည္း ျမတ္စြာဘုရားအေလွ်ာက္ အသက္အရြယ္ရလာရင္ အနီးကပ္ သတ္သတ္မွတ္မွတ္ ျပဳစုလုပ္ေကၽြးမဲ့သူ လုိအပ္တာ အမွန္ပဲ။ ျမတ္စြာဘုရား ငယ္စဥ္တုန္းကေတာ့ သြားလုိတဲ့ေနရာကုိ သြားၿပီး ေဟာလုိတဲ့တရားကုိ ေအးေအးေဆးေဆးေဟာႀကားကာ ေရာက္တဲ့အရပ္က ဒကာ ဒကာမေတြ၊ ရဟန္းသံဃာေတြ ျပဳစုလုပ္ေကၽြးတာနဲ႔ အဆင္ေျပေနတာပဲ။ ျမတ္စြာဘုရားကုိ အနီးကပ္ ျပဳစုလုပ္ေကၽြးတဲ့ ရဟန္းေတာ္အခ်ဳိ႔ ရွိခဲ့ပါရဲ႕။ ခဏပဲ။ ၾကာလာေတာ့ ျမတ္စြာဘုရား ေျပာစကားနားမေထာင္ဘူး။ ျမတ္စြာဘုရားကို အလုပ္အေကၽြးျပဳဘူးတဲ့ရဟန္းတစ္ပါးဆုိ အဲဒီအရပ္ကုိ မသြားပါနဲ႔လုိ႔ တားေနတဲ့ၾကားက ထြက္သြားၿပီး ျပႆနာတက္ကာ ျမတ္စြာဘုရားထံမွ လစ္ထြက္သြားတယ္။ ဆုိေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားကုိ အနီးကပ္အလုပ္အေကၽြးျပဳစုဘူးတဲ့ရဟန္းေတာ္ ခပ္မ်ားမ်ားဟာ ေခတ္စကားနဲ႔ေျပာရရင္ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ အထာကုိ မနပ္ၾကဘူး။ ဒီလုိနဲ႔ သက္ေတာ္ (၅၅) ႏွစ္ ၀ါေတာ္ (၂၀) ရသည့္တုိင္ေအာင္ ျမတ္စြာဘုရားမွာ သတ္သတ္မွတ္မွတ္ အနီးကပ္ အၿမဲတမ္း ျပဳစုလုပ္ေကၽြးမဲ့သူ မ႐ွိခဲ့ပါဘူး။ သက္ေတာ္ ၅၅ ႏွစ္ ၀ါေတာ္ (၂၀) အရြယ္ေရာက္ေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားက ရဟန္းေတြကုိ စုေ၀းေစၿပီး ရဟန္းတုိ႔၊ ငါ အရြယ္ရလာၿပီ။ ငါ့ကုိယ္ အနီးကပ္ အၿမဲတမ္း ျပဳစုေစာင့္ေ႐ွာက္လုပ္ေကၽြးႏုိင္မဲ့ ရဟန္းေတာ္တစ္ပါးလုိအပ္တယ္။` ငါ့အထာကုိ သိတဲ့ ငါ့ကုိ အၿမဲတမ္း အနီးကပ္ ျပဳစုေစာင့္ေ႐ွာက္လုပ္ေကၽြးႏုိင္မဲ့ ရဟန္းတစ္ပါးကုိ ေရြးခ်ယ္ၾက - လုိ႔ မိန္႔ေတာ္မူပါတယ္။ ဒီေတာ့ ရွင္အာနႏၵာ ကလြဲလုိ႔ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႔ ညာလက္႐ုံး ဘယ္လက္႐ုံးေတြျဖစ္ၾကတဲ့ ႐ွင္သာရိပုတၱရာ၊ ရွင္မဟာေမာဂၢလာန္တုိ႔ကအစ စုေ၀းေရာက္ရွိလာတဲ့ ရဟန္းသံဃာအားလုံး တပည့္ေတာ္တုိ႔ အနီးကပ္ျပဳစုလုပ္ေကၽြးပါရေစလုိ႔ အလုအယက္ေလွ်ာက္ၾကတာေပါ့။ ေလွ်ာက္ထားသမွ် ရဟန္းသံဃာေတြ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႔ Reject နဲ႔ တုိးေတာ့တာပဲ။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ သံဃာၾကားထဲ ေခါင္းႀကီးစုိက္ၿပီး ၿငိမ္ေနတဲ့ ရွင္အာနႏၵာႀကီးကုိ ၀ုိင္းတုိက္တြန္းရေတာ့တာေပါ့။ တုိက္တြန္းေတာ့ ရွင္အာနႏၵာႀကီး က ျမတ္စြာဘုရားရွင္အေနနဲ႔ တပည့္ေတာ္ေတာင္းဆုိတဲ့အခ်က္ (၈) ခ်က္ကုိ လုိက္ေလ်ာေပးႏုိင္မွသာ အလုပ္အေကၽြးလုပ္နုိင္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေလွ်ာက္ၾကားပါတယ္။ ၾကည့္စမ္း၊ သူမ်ားေတြ သူ႔ထက္ငါ ျမတ္စြာဘုရားကို အလုပ္အေကၽြးလုပ္ခ်င္လြန္းလုိ႔ အလုအယက္ေလွ်ာက္ၾကားေနတဲ့အခ်ိန္ ရွင္အာနႏၵာႀကီးကေတာ့ ေအးေဆးပဲ။ အခ်က္ (၈)ခ်က္ေတာင္ ျမတ္စြာဘုရားဘက္က လုိက္ေလွ်ာဘုိ႔ ေတာင္းဆိုလုိက္ေသးတယ္။ ေလာက လူ႔သဘာ၀က ကုိယ့္ေဆြမ်ဳိးထဲက တစ္ေယာက္ေယာက္မ်ား ရာထူးႀကီးႀကီးရရင္ ရာထူးႀကီးႀကီးရထားထဲ့ အဲ့ေဆြမ်ဳိးကုိ အမွီျပဳၿပီး ေျမ၊ အိမ္ယာ၊ တုိက္တာ၊ ေစ်းခန္း၊ ကားစသည္မ်ားရေအာင္ အခြင့္အေရးယူတတ္ၾကတာထုံးစံပဲ။ ရွင္အာနႏၵာကေရာ? ျမတ္စြာဘုရားဟာ ငါ့အစ္ကုိ၀မ္းကြဲပဲ၊ ဒီတစ္ခ်ီေတာ့ ငါ့အကြက္ဆုိက္ၿပီ၊ ငါ့ေဆြမ်ဳိးေကာင္းစားတုန္း ငါလဲ တစ္သက္တာဖူလုံေအာင္ ရိကၡာ႐ွာလုိက္မဟဲ့၊ ဖြားဘက္ေတာ္ ေနာင္ေတာ္ဘုရားဆီက အခြင့္အေရးရတုန္း ေတာင္းလုိက္အုံးမဟဲ့ ဆုိတဲ့ အတၱကုိယ္က်ဳိးအတြက္ ရွင္အာနႏၵာႀကီးက အဆုိပါ အခ်က္ (၈) ခ်က္ကုိ ေတာင္းဆုိခဲ့တာလား။ မဟုတ္ပါဘူး။ သူေတာင္းဆုိခဲ့တာ ျမတ္စြာဘုရားအတြက္ပါ။ ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြအတြက္ပါ။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြအတြက္ပါ။ ရွင္အာနႏၵာ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ အလုပ္အေကၽြးျဖစ္ဘုိ႔အတြက္ ျမတ္စြာဘုရားထံက သူေတာင္းဆုိတဲ့ အခ်က္ (၈) ခ်က္ကုိ ေလ့လာၾကည့္ရေအာင္။ ၁။ ျမတ္စြာဘုရား ရရွိလာတဲ့ သကၤန္းကုိ ဘယ္ေတာ့မွ သူ႔ကုိ မေပးရဘူးတဲ့။ ၂။ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႔ ဆြမ္းကုိ သူ႔ကုိ ဘယ္ေတာ့မွ မေကၽြးပါနဲ႔တဲ့။ ၃။ ျမတ္စြာဘုရားေနတဲ့ သန္႔ရွင္းသပ္ယပ္တဲ့ ေက်ာင္းေတာ္အခန္းကုိ ဘယ္လုိအေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔မွ သူ႔ကုိ မေနခုိင္းပါနဲ႔ တဲ့။ ၄။ ျမတ္စြာဘုရားကို ဆြမ္းလွဴဘုိ႔ သကၤန္းလွဴဘုိ႔ စသျဖင့္ ပင့္တဲ့ေနရာေတြကို သူ႔ကို ဘယ္ေတာ့မွ မေခၚပါနဲ႔တဲ့။ ၅။ သူ႔ကုိ ပင့္တဲ့ေနရာေတြကိုေတာ့ ျမတ္စြာဘုရား အၿမဲလုိက္ပါေပးရမယ္တဲ့။ ၆။ ရပ္ေ၀းရပ္နီးမွ ျမတ္စြာဘုရားကုိ ဖူးေမွ်ာ္ဘုိ႔ လာၾကတဲ့ဧည့္ပရိသတ္ေတြကို မိတ္ေဆြဖြဲ႔ခြင့္ျပဳပါတဲ့။ ၇။ သူ႔မွာ တစုံတရာ သံသယရွိလုိ႔ ေမးစရာရွိလာလွ်င္ ဘယ္အခ်ိန္မဆုိ ျမတ္စြာဘုရားထံလာေရာက္ ေလွ်ာက္ထားခြင့္ျပဳပါတဲ့။ ၈။ ျမတ္စြာဘုရားအေနနဲ႔ သူ႔မ်က္ကြယ္ ဘယ္မွာပဲ တရားေဟာခဲ့ ေဟာခဲ့၊ သူ႔ကုိ ျပန္ေဟာျပရမယ္တဲ့။ ရွင္အာနႏၵာႀကီးေတာင္းဆုိတဲ့ ဒီအခ်က္ (၈) ခ်က္ကို ၾကည့္ၿပီး ရွင္အာနႏၵာႀကီးက တယ္ၾကည္ညဳိလုိက္တာ။ အားက်အတုယူစရာ တယ္ေကာင္းတာပဲ၊ ဒီအခ်က္ေတြထဲက ပထမ (၃) ခ်က္ကုိ ေသခ်ာဖတ္ၿပီး စဥ္းစားၾကည့္ရေအာင္။ ဘ၀မွာ အေရးအႀကီးဆုံးျဖစ္တဲ့ စား၀တ္ေနေရးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ရွင္အာနႏၵာ ျမတ္စြာဘုရားနဲ႔ မပတ္သက္ခ်င္ဘူးဆုိတာ ေတြ႔လုိက္ရပါတယ္၊ ဘုရားကို အလုပ္အေကၽြးျပဳစုလုိ႔ ဘုရားရဲ႕ ေပးစာ ကမ္းစာ စားရ ၀တ္ရတဲ့ဘ၀မ်ဳိး ရွင္အာနႏၵာ မေနလုိပါဘူး။ ဒါ့အျပင္ ရွင္အာနႏၵာႀကီးက ဘုရားျပဳစုလုပ္ေကၽြးၿပီး ဘုရားေပးစာ ကမ္းစာစားၿပီး ႀကီးပြါးေနတာပါကြာလုိ႔ လူအမ်ားေျပာမွာကုိ သူလုိလားဟန္မတူပါဘူး။ နံပါတ္ (၄) ေတာင္းဆုိခ်က္ကုိ ၾကည့္မယ္ဆုိ “ဘုရားတစ္ပါးတည္းပင့္တာကုိ ရွင္အာနႏၵာႀကီးက လုိက္ကပ္စားေသာက္ေနတာေဟ”့ လုိ႔ ပတ္၀န္းက်င္ကလည္း ျမင္လာနုိင္တယ္။ ဒီလုိလဲ သူအျမင္မခံနုိင္ျပန္ဘူး။ နံပါတ္ (၅) ေတာင္းဆုိခ်က္ၾကေတာ့ သူ႔ကို သူ႔ဒကာ ဒကာမေတြက ပင့္ရင္ေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားပါ လုိက္ေပးရမယ္ဆုိပဲ။ ဘယ္ေလာက္ ဆရာသမားကုိ ေရွ႕တန္းတင္တဲ့ ရွင္အာနႏၵာႀကီးလဲ။ ရွင္အာနႏၵာေတာင္းတဲ့ ပထမအခ်က္ (၅) ခ်က္ကုိ နားလည္မိတာပါ။ Cousin Brother ဖြားဖက္ေတာ္ျဖစ္တဲ့ ေနာင္ေတာ္ဘုရားဆီက လုံး၀အခြင့္အေရးမယူတတ္တဲ့ ရွင္အာနႏၵာႀကီးအေၾကာင္းကုိ ဖတ္ၿပီး ခံစားၾကည္ညိဳမိတာေလး ခ်ေရးျဖစ္တာပါ။ * Credit to all * # ဓမၼ​ေအးရိပ္​#Via:Wai Hin ဓမၼဒါနအျဖစ္ ျပန္လည္မ်ွေဝ ပူေဇာ္ကုသုိလ္ျပဳပါသည္ ။ April ့

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2kEbvBy

ေလာကမွာ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာရဖို႔ အခ်က္ ေလးခ်က္ လိုအပ္တယ္။ ၁။ မိမိသႏၲာန္မွာ ကုသိုလ္စိတ္ေတြ မ်ားမ်ား ------------------------------------------ ျဖစ္ေစရမယ္။ ----------------- ကုသလ - ကုသိုလ္ ကု ဆိုတာ အဆိုးတရားေတြကို သလ ဖယ္ရွားေပးနိုင္တဲ႔ စြမ္းအားရွိတဲ႔ သဘာဝတရားမ်ိဳးကို ေခၚတယ္။ အဲဒီသဘာဝစြမ္းအားေတြဟာ ဘာကို ေျပာသလဲဆိုရင္ အေလာဘ အေဒါသ အေမာဟတို႔ကို ေခၚတယ္။ အေလာဘဆိုတာ ကိုယ့္ရဲ႕ပစၥည္းကိုအမ်ားနဲ႔ မွ်ေဝခံစားနိုင္ဖို႔၊ စြန္႔လႊတ္နိုင္တဲ႔ စိတ္မ်ိဳး၊ အေလာဘစိတ္ကို ထားနိုင္ရမယ္။ အေဒါသဆိုတာ အမ်ားရဲ႕အက်ိဳးကိုလိုလားတဲ႔ ေမတၱာျဖစ္တယ္။ အေမာဟဆိုတာ ဘာကိုလုပ္သင့္သလဲ၊ မလုပ္သင့္ဘူးလဲ ဆိုတာကို သိတဲ႔ အသိပညာမ်ိဳး ျဖစ္တယ္။ အဲဒီ သဘာဝတရားေတြဟာ အဆိုးတရားေတြကို ဖယ္ရွားနိုင္တာမို႔ ကုသိုလ္လို႔ ေခၚတယ္။ အဲဒီကုသိုလ္တရားေတြ ကိုယ့္ရဲ႕သႏၲာမွာ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ရမယ္တဲ႔။ သဒၶါတရားေတြ၊ သီလတရားေတြျဖစ္ေစရမယ္။ သမာဓိစြမ္းအားေတြ ျဖစ္ေစရမယ္။ အေကာင္းအဆိုး အေၾကာင္းအက်ိဳးကို ခြဲျခားသိနိုင္တဲ႔ အသိဥာဏ္ အသိပညာစြမ္းအားေတြ ငါ႔သႏၲာန္မွာ ျဖစ္ေစရမယ္လို႔ စိတ္ထဲမွာ သႏၷိ႒ာန္ခ်ထားလိုက္ရမယ္။ ၂။ ကုသိုလ္စိတ္ျဖစ္ဖို႔အတြက္ သမုဒါစာရ -------------------------------------------- အေလ႔အက်င့္ လိုအပ္တယ္။ ----------------------------- ဆိုပါစို႔။ မနက္အိပ္ရာထရင္ မ်က္နွာသစ္မယ္။ ဘုရားရွိခိုးမယ္။ ဘုရာရွိခိုးလို႔ ၿပီးမွ မနက္စာစားမယ္။ ဘုရားမရွိခိုးဘဲနဲ႔ မနက္စာ မစားဘူး။ ေနာက္ေမတၱာပို႔ မယ္ေပါ႔။ ကုသိုလ္စိတ္ျဖစ္ေအာင္ အေလ႔အက်င့္ဆိုတာ လုပ္ေပးရတယ္။ ဥပမာ အိမ္ရွင္မေတြဆိုလည္း ထမင္းခ်က္ရင္းနဲ႔ ငါခ်က္ထားတဲ႔ ထမင္းဟင္းေတြ စားရင္း ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ ျဖစ္ၾကပါေစ။ အားလံုးခ်မ္းသာသုခေတြ ျပည္႔ဝၾကပါေစ ဆိုၿပီးေတာ႔ ေမတၱာထားၾကရမယ္။ ေမတၱာပြားမယ္ဆိုလည္း ဘယ္အခ်ိန္မွာမဆို ပြားလို႔ရတယ္။ ကာယကံေမတၱာ ဝစီကံေမတၱာ မေနာကံေမတၱာေတြျဖစ္ေအာင္ လမ္းသြားရင္း ဆူးေတြ႕လို႔ ဖယ္ရွားေပးတာမ်ိဳးက ကာယကံေမတၱာ၊ ေကာင္းတဲ႔အႀကံဥာဏ္ေပးတာမ်ိဳး ဝစီကံေမတၱာ၊ စိတ္ထဲကေန သတၱဝါေတြ က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစလို႔ ပြားမ်ားေပးတာမ်ိဳး မေနာကံေမတၱာ၊ အဲဒီလို ကာယကံေမတၱာ၊ ဝစီကံေမတၱာ၊ မေနာကံေမတၱာနဲ႔ ေနထိုင္တဲ႔အတြက္ အကုသိုလ္မျဖစ္ပဲ ကုသိုလ္နဲ႔ ေနတယ္လို႔ ေခၚတယ္ေနာ္။ ငါ႔ရဲ႕ သႏၲာန္မွာ ကုသိုလ္စိတ္ေတြ မ်ားမ်ားျဖစ္ေစရမယ္။ ျမင္ျမင္သမွ် အေပၚမွာ ေမတၱာစိတ္နဲ႔ပဲ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ ေျပာဆိုဆက္ဆံရမယ္ဆိုၿပီးေတာ႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ထားလိုက္ပါတဲ႔။ ၃။ အၿမဲတမ္း ကိုယ့္ရဲ႕စိတ္ကေလးကို --------------------------------------- အေကာင္းဘက္ကိုပဲ ညြတ္ေနေအာင္ ထားေပးရမယ္။ -------------------------------------------------- တစ္ေယာက္တည္း ေအးေဆးစြာ ေနမိရင္ ဘာကိုေတြးမိလည္းဆိုတာ ျပန္ဆန္းစစ္ၾကည့္။ ကိုယ့္စိတ္ကေလးဟာ ေကာင္းတဲ႔ဘက္ကို ညြတ္ေနရမယ္။ မေကာင္းတဲ႔ဘက္ကို ညြတ္ေနမိရင္ ေကာင္းတဲ႔ဘက္ကို သတိထားၿပီး ညြတ္မိေအာင္ ထိန္းသိမ္းေလ႔က်င့္ေပးရမယ္။ ဒါ ေလ႔က်င့္ရင္ ရနိုင္တယ္။ ၄။အာဘုဇိတ - နွလံုးသြင္းတရား၊ --------------------------------- ေယာနိေသာမနသိကာရ၊ -------------------------- ဘယ္ကိစၥမဆို မွန္မွန္ကန္ကန္ စဥ္းစားတာ၊ အသိဥာဏ္နဲ႔ စဥ္းစားတာ၊ နွလံုးသြင္းမႈ မွန္ကန္တာ၊ ကုသိုလ္မွန္သမွ်တို႔သည္ ေယာနိေသာမနသိကာရေပၚ အေျခခံသည္လို႔ ျမတ္စြာဘုရားက ေဟာထားတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ကုသိုလ္ျဖစ္ဖို႔ရာ ေဟာဒီအခ်က္ေလးခ်က္နဲ႔ ျပည့္စံုရမယ္တဲ႔။ ကုသိုလ္ေတြ မ်ားလာျခင္းျဖင့္ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာေတြ ရရွိလာမယ္။ ဒီဘဝမွာလည္း ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာေတြ ရရွိမယ္။ ေနာင္ဘဝမွာလည္း ေကာင္းတဲ႔အက်ိဳး ခံစားရမယ္။ နွစ္ဘက္လံုး ေကာင္းမြန္တဲ႔ တရားျဖစ္လို႔ ီဒီလိုကုသိုလ္မ်ိဳး မ်ားမ်ားရေအာင္ ေလ႔က်င့္ယူရမယ္။ ဆရာေတာ္ေဒါက္တာအရွင္နႏၵမာလာဘိဝံသ Posted by Words of Buddha

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2l1tdPQ

ညီေတာ္ အာနႏၵာရဲ႕ေလးစားဖြယ္စိတ္ဓါတ္ ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ ညီအစ္ကုိ (၇) ေယာက္ ၁။ သုေဒၶါဒန ၂။ ဓေတာဒန ၃။ သေကၠာဒန ၄။ သုေကၠာဒန ၅။ အမိေတာဒန ၆။ အမိတ ၇။ ပမိတာ နံပါတ္ (၁) အစ္ကုိအႀကီးဆုံး သုေဒၶါဒန ဆုိတာက ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ အေဖ။ နံပါတ္ (၅) အမိေတာဒန ဆုိတာက ႐ွင္အာနႏၵာရဲ႕ အေဖ။ ဆုိေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားနဲ႔ ႐ွင္အာနႏၵာ တုိ႔က ညီအစ္ကုိ တစ္၀မ္းကြဲ။ ျမတ္စြာဘုရားနဲ႔ ရွင္အာနႏၵာတုိ႔က သက္တူရြယ္တူေတြ။ ဖြားဖက္ေတာ္လုိ႔ စာေပကဆုိပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရား ဘုရားအျဖစ္ကို ေရာက္ၿပီး (၂) ႏွစ္ေျမာက္မွာ ႐ွင္အာနႏၵာ သာသနာေဘာင္၀င္ေရာက္လာတယ္။ ဘုန္းႀကီး၀တ္လာတယ္ေပါ့။ ျမတ္စြာဘုရား ဘုရားအျဖစ္သုိ႔ေရာက္ရွိတာက အသက္ (၃၅) ႏွစ္အရြယ္ဆုိေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားအသက္ (၃၆) ႏွစ္ျဖစ္တဲ့ ဘုရားျဖစ္ၿပီး (၂) ႏွစ္ေျမာက္မွာ သက္တူရြယ္တူ (ဖြားဖက္ေတာ္) ရွင္အာနႏၵာ သာသနာ့ေဘာင္၀တ္ေရာက္လာတယ္လုိ႔ ဆုိရမယ္။ လူလည္း လူ႔အေလွ်ာက္၊ ဘုန္းႀကီးလည္း ဘုန္းႀကီးအေလွ်ာက္ ျမတ္စြာဘုရားလည္း ျမတ္စြာဘုရားအေလွ်ာက္ အသက္အရြယ္ရလာရင္ အနီးကပ္ သတ္သတ္မွတ္မွတ္ ျပဳစုလုပ္ေကၽြးမဲ့သူ လုိအပ္တာ အမွန္ပဲ။ ျမတ္စြာဘုရား ငယ္စဥ္တုန္းကေတာ့ သြားလုိတဲ့ေနရာကုိ သြားၿပီး ေဟာလုိတဲ့တရားကုိ ေအးေအးေဆးေဆးေဟာႀကားကာ ေရာက္တဲ့အရပ္က ဒကာ ဒကာမေတြ၊ ရဟန္းသံဃာေတြ ျပဳစုလုပ္ေကၽြးတာနဲ႔ အဆင္ေျပေနတာပဲ။ ျမတ္စြာဘုရားကုိ အနီးကပ္ ျပဳစုလုပ္ေကၽြးတဲ့ ရဟန္းေတာ္အခ်ဳိ႔ ရွိခဲ့ပါရဲ႕။ ခဏပဲ။ ၾကာလာေတာ့ ျမတ္စြာဘုရား ေျပာစကားနားမေထာင္ဘူး။ ျမတ္စြာဘုရားကို အလုပ္အေကၽြးျပဳဘူးတဲ့ရဟန္းတစ္ပါးဆုိ အဲဒီအရပ္ကုိ မသြားပါနဲ႔လုိ႔ တားေနတဲ့ၾကားက ထြက္သြားၿပီး ျပႆနာတက္ကာ ျမတ္စြာဘုရားထံမွ လစ္ထြက္သြားတယ္။ ဆုိေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားကုိ အနီးကပ္အလုပ္အေကၽြးျပဳစုဘူးတဲ့ရဟန္းေတာ္ ခပ္မ်ားမ်ားဟာ ေခတ္စကားနဲ႔ေျပာရရင္ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ အထာကုိ မနပ္ၾကဘူး။ ဒီလုိနဲ႔ သက္ေတာ္ (၅၅) ႏွစ္ ၀ါေတာ္ (၂၀) ရသည့္တုိင္ေအာင္ ျမတ္စြာဘုရားမွာ သတ္သတ္မွတ္မွတ္ အနီးကပ္ အၿမဲတမ္း ျပဳစုလုပ္ေကၽြးမဲ့သူ မ႐ွိခဲ့ပါဘူး။ သက္ေတာ္ ၅၅ ႏွစ္ ၀ါေတာ္ (၂၀) အရြယ္ေရာက္ေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားက ရဟန္းေတြကုိ စုေ၀းေစၿပီး ရဟန္းတုိ႔၊ ငါ အရြယ္ရလာၿပီ။ ငါ့ကုိယ္ အနီးကပ္ အၿမဲတမ္း ျပဳစုေစာင့္ေ႐ွာက္လုပ္ေကၽြးႏုိင္မဲ့ ရဟန္းေတာ္တစ္ပါးလုိအပ္တယ္။` ငါ့အထာကုိ သိတဲ့ ငါ့ကုိ အၿမဲတမ္း အနီးကပ္ ျပဳစုေစာင့္ေ႐ွာက္လုပ္ေကၽြးႏုိင္မဲ့ ရဟန္းတစ္ပါးကုိ ေရြးခ်ယ္ၾက - လုိ႔ မိန္႔ေတာ္မူပါတယ္။ ဒီေတာ့ ရွင္အာနႏၵာ ကလြဲလုိ႔ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႔ ညာလက္႐ုံး ဘယ္လက္႐ုံးေတြျဖစ္ၾကတဲ့ ႐ွင္သာရိပုတၱရာ၊ ရွင္မဟာေမာဂၢလာန္တုိ႔ကအစ စုေ၀းေရာက္ရွိလာတဲ့ ရဟန္းသံဃာအားလုံး တပည့္ေတာ္တုိ႔ အနီးကပ္ျပဳစုလုပ္ေကၽြးပါရေစလုိ႔ အလုအယက္ေလွ်ာက္ၾကတာေပါ့။ ေလွ်ာက္ထားသမွ် ရဟန္းသံဃာေတြ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႔ Reject နဲ႔ တုိးေတာ့တာပဲ။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ သံဃာၾကားထဲ ေခါင္းႀကီးစုိက္ၿပီး ၿငိမ္ေနတဲ့ ရွင္အာနႏၵာႀကီးကုိ ၀ုိင္းတုိက္တြန္းရေတာ့တာေပါ့။ တုိက္တြန္းေတာ့ ရွင္အာနႏၵာႀကီး က ျမတ္စြာဘုရားရွင္အေနနဲ႔ တပည့္ေတာ္ေတာင္းဆုိတဲ့အခ်က္ (၈) ခ်က္ကုိ လုိက္ေလ်ာေပးႏုိင္မွသာ အလုပ္အေကၽြးလုပ္နုိင္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေလွ်ာက္ၾကားပါတယ္။ ၾကည့္စမ္း၊ သူမ်ားေတြ သူ႔ထက္ငါ ျမတ္စြာဘုရားကို အလုပ္အေကၽြးလုပ္ခ်င္လြန္းလုိ႔ အလုအယက္ေလွ်ာက္ၾကားေနတဲ့အခ်ိန္ ရွင္အာနႏၵာႀကီးကေတာ့ ေအးေဆးပဲ။ အခ်က္ (၈)ခ်က္ေတာင္ ျမတ္စြာဘုရားဘက္က လုိက္ေလွ်ာဘုိ႔ ေတာင္းဆိုလုိက္ေသးတယ္။ ေလာက လူ႔သဘာ၀က ကုိယ့္ေဆြမ်ဳိးထဲက တစ္ေယာက္ေယာက္မ်ား ရာထူးႀကီးႀကီးရရင္ ရာထူးႀကီးႀကီးရထားထဲ့ အဲ့ေဆြမ်ဳိးကုိ အမွီျပဳၿပီး ေျမ၊ အိမ္ယာ၊ တုိက္တာ၊ ေစ်းခန္း၊ ကားစသည္မ်ားရေအာင္ အခြင့္အေရးယူတတ္ၾကတာထုံးစံပဲ။ ရွင္အာနႏၵာကေရာ? ျမတ္စြာဘုရားဟာ ငါ့အစ္ကုိ၀မ္းကြဲပဲ၊ ဒီတစ္ခ်ီေတာ့ ငါ့အကြက္ဆုိက္ၿပီ၊ ငါ့ေဆြမ်ဳိးေကာင္းစားတုန္း ငါလဲ တစ္သက္တာဖူလုံေအာင္ ရိကၡာ႐ွာလုိက္မဟဲ့၊ ဖြားဘက္ေတာ္ ေနာင္ေတာ္ဘုရားဆီက အခြင့္အေရးရတုန္း ေတာင္းလုိက္အုံးမဟဲ့ ဆုိတဲ့ အတၱကုိယ္က်ဳိးအတြက္ ရွင္အာနႏၵာႀကီးက အဆုိပါ အခ်က္ (၈) ခ်က္ကုိ ေတာင္းဆုိခဲ့တာလား။ မဟုတ္ပါဘူး။ သူေတာင္းဆုိခဲ့တာ ျမတ္စြာဘုရားအတြက္ပါ။ ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြအတြက္ပါ။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြအတြက္ပါ။ ရွင္အာနႏၵာ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ အလုပ္အေကၽြးျဖစ္ဘုိ႔အတြက္ ျမတ္စြာဘုရားထံက သူေတာင္းဆုိတဲ့ အခ်က္ (၈) ခ်က္ကုိ ေလ့လာၾကည့္ရေအာင္။ ၁။ ျမတ္စြာဘုရား ရရွိလာတဲ့ သကၤန္းကုိ ဘယ္ေတာ့မွ သူ႔ကုိ မေပးရဘူးတဲ့။ ၂။ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႔ ဆြမ္းကုိ သူ႔ကုိ ဘယ္ေတာ့မွ မေကၽြးပါနဲ႔တဲ့။ ၃။ ျမတ္စြာဘုရားေနတဲ့ သန္႔ရွင္းသပ္ယပ္တဲ့ ေက်ာင္းေတာ္အခန္းကုိ ဘယ္လုိအေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔မွ သူ႔ကုိ မေနခုိင္းပါနဲ႔ တဲ့။ ၄။ ျမတ္စြာဘုရားကို ဆြမ္းလွဴဘုိ႔ သကၤန္းလွဴဘုိ႔ စသျဖင့္ ပင့္တဲ့ေနရာေတြကို သူ႔ကို ဘယ္ေတာ့မွ မေခၚပါနဲ႔တဲ့။ ၅။ သူ႔ကုိ ပင့္တဲ့ေနရာေတြကိုေတာ့ ျမတ္စြာဘုရား အၿမဲလုိက္ပါေပးရမယ္တဲ့။ ၆။ ရပ္ေ၀းရပ္နီးမွ ျမတ္စြာဘုရားကုိ ဖူးေမွ်ာ္ဘုိ႔ လာၾကတဲ့ဧည့္ပရိသတ္ေတြကို မိတ္ေဆြဖြဲ႔ခြင့္ျပဳပါတဲ့။ ၇။ သူ႔မွာ တစုံတရာ သံသယရွိလုိ႔ ေမးစရာရွိလာလွ်င္ ဘယ္အခ်ိန္မဆုိ ျမတ္စြာဘုရားထံလာေရာက္ ေလွ်ာက္ထားခြင့္ျပဳပါတဲ့။ ၈။ ျမတ္စြာဘုရားအေနနဲ႔ သူ႔မ်က္ကြယ္ ဘယ္မွာပဲ တရားေဟာခဲ့ ေဟာခဲ့၊ သူ႔ကုိ ျပန္ေဟာျပရမယ္တဲ့။ ရွင္အာနႏၵာႀကီးေတာင္းဆုိတဲ့ ဒီအခ်က္ (၈) ခ်က္ကို ၾကည့္ၿပီး ရွင္အာနႏၵာႀကီးက တယ္ၾကည္ညဳိလုိက္တာ။ အားက်အတုယူစရာ တယ္ေကာင္းတာပဲ၊ ဒီအခ်က္ေတြထဲက ပထမ (၃) ခ်က္ကုိ ေသခ်ာဖတ္ၿပီး စဥ္းစားၾကည့္ရေအာင္။ ဘ၀မွာ အေရးအႀကီးဆုံးျဖစ္တဲ့ စား၀တ္ေနေရးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ရွင္အာနႏၵာ ျမတ္စြာဘုရားနဲ႔ မပတ္သက္ခ်င္ဘူးဆုိတာ ေတြ႔လုိက္ရပါတယ္၊ ဘုရားကို အလုပ္အေကၽြးျပဳစုလုိ႔ ဘုရားရဲ႕ ေပးစာ ကမ္းစာ စားရ ၀တ္ရတဲ့ဘ၀မ်ဳိး ရွင္အာနႏၵာ မေနလုိပါဘူး။ ဒါ့အျပင္ ရွင္အာနႏၵာႀကီးက ဘုရားျပဳစုလုပ္ေကၽြးၿပီး ဘုရားေပးစာ ကမ္းစာစားၿပီး ႀကီးပြါးေနတာပါကြာလုိ႔ လူအမ်ားေျပာမွာကုိ သူလုိလားဟန္မတူပါဘူး။ နံပါတ္ (၄) ေတာင္းဆုိခ်က္ကုိ ၾကည့္မယ္ဆုိ “ဘုရားတစ္ပါးတည္းပင့္တာကုိ ရွင္အာနႏၵာႀကီးက လုိက္ကပ္စားေသာက္ေနတာေဟ”့ လုိ႔ ပတ္၀န္းက်င္ကလည္း ျမင္လာနုိင္တယ္။ ဒီလုိလဲ သူအျမင္မခံနုိင္ျပန္ဘူး။ နံပါတ္ (၅) ေတာင္းဆုိခ်က္ၾကေတာ့ သူ႔ကို သူ႔ဒကာ ဒကာမေတြက ပင့္ရင္ေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားပါ လုိက္ေပးရမယ္ဆုိပဲ။ ဘယ္ေလာက္ ဆရာသမားကုိ ေရွ႕တန္းတင္တဲ့ ရွင္အာနႏၵာႀကီးလဲ။ ရွင္အာနႏၵာေတာင္းတဲ့ ပထမအခ်က္ (၅) ခ်က္ကုိ နားလည္မိတာပါ။ Cousin Brother ဖြားဖက္ေတာ္ျဖစ္တဲ့ ေနာင္ေတာ္ဘုရားဆီက လုံး၀အခြင့္အေရးမယူတတ္တဲ့ ရွင္အာနႏၵာႀကီးအေၾကာင္းကုိ ဖတ္ၿပီး ခံစားၾကည္ညိဳမိတာေလး ခ်ေရးျဖစ္တာပါ။ * Credit to all * # ဓမၼ​ေအးရိပ္​#Via:Wai Hin ဓမၼဒါနအျဖစ္ ျပန္လည္မ်ွေဝ ပူေဇာ္ကုသုိလ္ျပဳပါသည္ ။ April ့

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2kEbvBy

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2OeLyFa

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2LLNLq5

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2OeLyFa

ေလာကမွာ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာရဖို႔ အခ်က္ ေလးခ်က္ လိုအပ္တယ္။ ၁။ မိမိသႏၲာန္မွာ ကုသိုလ္စိတ္ေတြ မ်ားမ်ား ------------------------------------------ ျဖစ္ေစရမယ္။ ----------------- ကုသလ - ကုသိုလ္ ကု ဆိုတာ အဆိုးတရားေတြကို သလ ဖယ္ရွားေပးနိုင္တဲ႔ စြမ္းအားရွိတဲ႔ သဘာဝတရားမ်ိဳးကို ေခၚတယ္။ အဲဒီသဘာဝစြမ္းအားေတြဟာ ဘာကို ေျပာသလဲဆိုရင္ အေလာဘ အေဒါသ အေမာဟတို႔ကို ေခၚတယ္။ အေလာဘဆိုတာ ကိုယ့္ရဲ႕ပစၥည္းကိုအမ်ားနဲ႔ မွ်ေဝခံစားနိုင္ဖို႔၊ စြန္႔လႊတ္နိုင္တဲ႔ စိတ္မ်ိဳး၊ အေလာဘစိတ္ကို ထားနိုင္ရမယ္။ အေဒါသဆိုတာ အမ်ားရဲ႕အက်ိဳးကိုလိုလားတဲ႔ ေမတၱာျဖစ္တယ္။ အေမာဟဆိုတာ ဘာကိုလုပ္သင့္သလဲ၊ မလုပ္သင့္ဘူးလဲ ဆိုတာကို သိတဲ႔ အသိပညာမ်ိဳး ျဖစ္တယ္။ အဲဒီ သဘာဝတရားေတြဟာ အဆိုးတရားေတြကို ဖယ္ရွားနိုင္တာမို႔ ကုသိုလ္လို႔ ေခၚတယ္။ အဲဒီကုသိုလ္တရားေတြ ကိုယ့္ရဲ႕သႏၲာမွာ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ရမယ္တဲ႔။ သဒၶါတရားေတြ၊ သီလတရားေတြျဖစ္ေစရမယ္။ သမာဓိစြမ္းအားေတြ ျဖစ္ေစရမယ္။ အေကာင္းအဆိုး အေၾကာင္းအက်ိဳးကို ခြဲျခားသိနိုင္တဲ႔ အသိဥာဏ္ အသိပညာစြမ္းအားေတြ ငါ႔သႏၲာန္မွာ ျဖစ္ေစရမယ္လို႔ စိတ္ထဲမွာ သႏၷိ႒ာန္ခ်ထားလိုက္ရမယ္။ ၂။ ကုသိုလ္စိတ္ျဖစ္ဖို႔အတြက္ သမုဒါစာရ -------------------------------------------- အေလ႔အက်င့္ လိုအပ္တယ္။ ----------------------------- ဆိုပါစို႔။ မနက္အိပ္ရာထရင္ မ်က္နွာသစ္မယ္။ ဘုရားရွိခိုးမယ္။ ဘုရာရွိခိုးလို႔ ၿပီးမွ မနက္စာစားမယ္။ ဘုရားမရွိခိုးဘဲနဲ႔ မနက္စာ မစားဘူး။ ေနာက္ေမတၱာပို႔ မယ္ေပါ႔။ ကုသိုလ္စိတ္ျဖစ္ေအာင္ အေလ႔အက်င့္ဆိုတာ လုပ္ေပးရတယ္။ ဥပမာ အိမ္ရွင္မေတြဆိုလည္း ထမင္းခ်က္ရင္းနဲ႔ ငါခ်က္ထားတဲ႔ ထမင္းဟင္းေတြ စားရင္း ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ ျဖစ္ၾကပါေစ။ အားလံုးခ်မ္းသာသုခေတြ ျပည္႔ဝၾကပါေစ ဆိုၿပီးေတာ႔ ေမတၱာထားၾကရမယ္။ ေမတၱာပြားမယ္ဆိုလည္း ဘယ္အခ်ိန္မွာမဆို ပြားလို႔ရတယ္။ ကာယကံေမတၱာ ဝစီကံေမတၱာ မေနာကံေမတၱာေတြျဖစ္ေအာင္ လမ္းသြားရင္း ဆူးေတြ႕လို႔ ဖယ္ရွားေပးတာမ်ိဳးက ကာယကံေမတၱာ၊ ေကာင္းတဲ႔အႀကံဥာဏ္ေပးတာမ်ိဳး ဝစီကံေမတၱာ၊ စိတ္ထဲကေန သတၱဝါေတြ က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစလို႔ ပြားမ်ားေပးတာမ်ိဳး မေနာကံေမတၱာ၊ အဲဒီလို ကာယကံေမတၱာ၊ ဝစီကံေမတၱာ၊ မေနာကံေမတၱာနဲ႔ ေနထိုင္တဲ႔အတြက္ အကုသိုလ္မျဖစ္ပဲ ကုသိုလ္နဲ႔ ေနတယ္လို႔ ေခၚတယ္ေနာ္။ ငါ႔ရဲ႕ သႏၲာန္မွာ ကုသိုလ္စိတ္ေတြ မ်ားမ်ားျဖစ္ေစရမယ္။ ျမင္ျမင္သမွ် အေပၚမွာ ေမတၱာစိတ္နဲ႔ပဲ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ ေျပာဆိုဆက္ဆံရမယ္ဆိုၿပီးေတာ႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ထားလိုက္ပါတဲ႔။ ၃။ အၿမဲတမ္း ကိုယ့္ရဲ႕စိတ္ကေလးကို --------------------------------------- အေကာင္းဘက္ကိုပဲ ညြတ္ေနေအာင္ ထားေပးရမယ္။ -------------------------------------------------- တစ္ေယာက္တည္း ေအးေဆးစြာ ေနမိရင္ ဘာကိုေတြးမိလည္းဆိုတာ ျပန္ဆန္းစစ္ၾကည့္။ ကိုယ့္စိတ္ကေလးဟာ ေကာင္းတဲ႔ဘက္ကို ညြတ္ေနရမယ္။ မေကာင္းတဲ႔ဘက္ကို ညြတ္ေနမိရင္ ေကာင္းတဲ႔ဘက္ကို သတိထားၿပီး ညြတ္မိေအာင္ ထိန္းသိမ္းေလ႔က်င့္ေပးရမယ္။ ဒါ ေလ႔က်င့္ရင္ ရနိုင္တယ္။ ၄။အာဘုဇိတ - နွလံုးသြင္းတရား၊ --------------------------------- ေယာနိေသာမနသိကာရ၊ -------------------------- ဘယ္ကိစၥမဆို မွန္မွန္ကန္ကန္ စဥ္းစားတာ၊ အသိဥာဏ္နဲ႔ စဥ္းစားတာ၊ နွလံုးသြင္းမႈ မွန္ကန္တာ၊ ကုသိုလ္မွန္သမွ်တို႔သည္ ေယာနိေသာမနသိကာရေပၚ အေျခခံသည္လို႔ ျမတ္စြာဘုရားက ေဟာထားတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ကုသိုလ္ျဖစ္ဖို႔ရာ ေဟာဒီအခ်က္ေလးခ်က္နဲ႔ ျပည့္စံုရမယ္တဲ႔။ ကုသိုလ္ေတြ မ်ားလာျခင္းျဖင့္ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာေတြ ရရွိလာမယ္။ ဒီဘဝမွာလည္း ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာေတြ ရရွိမယ္။ ေနာင္ဘဝမွာလည္း ေကာင္းတဲ႔အက်ိဳး ခံစားရမယ္။ နွစ္ဘက္လံုး ေကာင္းမြန္တဲ႔ တရားျဖစ္လို႔ ီဒီလိုကုသိုလ္မ်ိဳး မ်ားမ်ားရေအာင္ ေလ႔က်င့္ယူရမယ္။ ဆရာေတာ္ေဒါက္တာအရွင္နႏၵမာလာဘိဝံသ Posted by Words of Buddha

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2NB95AP

ေလာကမွာ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာရဖို႔ အခ်က္ ေလးခ်က္ လိုအပ္တယ္။ ၁။ မိမိသႏၲာန္မွာ ကုသိုလ္စိတ္ေတြ မ်ားမ်ား ------------------------------------------ ျဖစ္ေစရမယ္။ ----------------- ကုသလ - ကုသိုလ္ ကု ဆိုတာ အဆိုးတရားေတြကို သလ ဖယ္ရွားေပးနိုင္တဲ႔ စြမ္းအားရွိတဲ႔ သဘာဝတရားမ်ိဳးကို ေခၚတယ္။ အဲဒီသဘာဝစြမ္းအားေတြဟာ ဘာကို ေျပာသလဲဆိုရင္ အေလာဘ အေဒါသ အေမာဟတို႔ကို ေခၚတယ္။ အေလာဘဆိုတာ ကိုယ့္ရဲ႕ပစၥည္းကိုအမ်ားနဲ႔ မွ်ေဝခံစားနိုင္ဖို႔၊ စြန္႔လႊတ္နိုင္တဲ႔ စိတ္မ်ိဳး၊ အေလာဘစိတ္ကို ထားနိုင္ရမယ္။ အေဒါသဆိုတာ အမ်ားရဲ႕အက်ိဳးကိုလိုလားတဲ႔ ေမတၱာျဖစ္တယ္။ အေမာဟဆိုတာ ဘာကိုလုပ္သင့္သလဲ၊ မလုပ္သင့္ဘူးလဲ ဆိုတာကို သိတဲ႔ အသိပညာမ်ိဳး ျဖစ္တယ္။ အဲဒီ သဘာဝတရားေတြဟာ အဆိုးတရားေတြကို ဖယ္ရွားနိုင္တာမို႔ ကုသိုလ္လို႔ ေခၚတယ္။ အဲဒီကုသိုလ္တရားေတြ ကိုယ့္ရဲ႕သႏၲာမွာ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ရမယ္တဲ႔။ သဒၶါတရားေတြ၊ သီလတရားေတြျဖစ္ေစရမယ္။ သမာဓိစြမ္းအားေတြ ျဖစ္ေစရမယ္။ အေကာင္းအဆိုး အေၾကာင္းအက်ိဳးကို ခြဲျခားသိနိုင္တဲ႔ အသိဥာဏ္ အသိပညာစြမ္းအားေတြ ငါ႔သႏၲာန္မွာ ျဖစ္ေစရမယ္လို႔ စိတ္ထဲမွာ သႏၷိ႒ာန္ခ်ထားလိုက္ရမယ္။ ၂။ ကုသိုလ္စိတ္ျဖစ္ဖို႔အတြက္ သမုဒါစာရ -------------------------------------------- အေလ႔အက်င့္ လိုအပ္တယ္။ ----------------------------- ဆိုပါစို႔။ မနက္အိပ္ရာထရင္ မ်က္နွာသစ္မယ္။ ဘုရားရွိခိုးမယ္။ ဘုရာရွိခိုးလို႔ ၿပီးမွ မနက္စာစားမယ္။ ဘုရားမရွိခိုးဘဲနဲ႔ မနက္စာ မစားဘူး။ ေနာက္ေမတၱာပို႔ မယ္ေပါ႔။ ကုသိုလ္စိတ္ျဖစ္ေအာင္ အေလ႔အက်င့္ဆိုတာ လုပ္ေပးရတယ္။ ဥပမာ အိမ္ရွင္မေတြဆိုလည္း ထမင္းခ်က္ရင္းနဲ႔ ငါခ်က္ထားတဲ႔ ထမင္းဟင္းေတြ စားရင္း ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ ျဖစ္ၾကပါေစ။ အားလံုးခ်မ္းသာသုခေတြ ျပည္႔ဝၾကပါေစ ဆိုၿပီးေတာ႔ ေမတၱာထားၾကရမယ္။ ေမတၱာပြားမယ္ဆိုလည္း ဘယ္အခ်ိန္မွာမဆို ပြားလို႔ရတယ္။ ကာယကံေမတၱာ ဝစီကံေမတၱာ မေနာကံေမတၱာေတြျဖစ္ေအာင္ လမ္းသြားရင္း ဆူးေတြ႕လို႔ ဖယ္ရွားေပးတာမ်ိဳးက ကာယကံေမတၱာ၊ ေကာင္းတဲ႔အႀကံဥာဏ္ေပးတာမ်ိဳး ဝစီကံေမတၱာ၊ စိတ္ထဲကေန သတၱဝါေတြ က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစလို႔ ပြားမ်ားေပးတာမ်ိဳး မေနာကံေမတၱာ၊ အဲဒီလို ကာယကံေမတၱာ၊ ဝစီကံေမတၱာ၊ မေနာကံေမတၱာနဲ႔ ေနထိုင္တဲ႔အတြက္ အကုသိုလ္မျဖစ္ပဲ ကုသိုလ္နဲ႔ ေနတယ္လို႔ ေခၚတယ္ေနာ္။ ငါ႔ရဲ႕ သႏၲာန္မွာ ကုသိုလ္စိတ္ေတြ မ်ားမ်ားျဖစ္ေစရမယ္။ ျမင္ျမင္သမွ် အေပၚမွာ ေမတၱာစိတ္နဲ႔ပဲ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ ေျပာဆိုဆက္ဆံရမယ္ဆိုၿပီးေတာ႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ထားလိုက္ပါတဲ႔။ ၃။ အၿမဲတမ္း ကိုယ့္ရဲ႕စိတ္ကေလးကို --------------------------------------- အေကာင္းဘက္ကိုပဲ ညြတ္ေနေအာင္ ထားေပးရမယ္။ -------------------------------------------------- တစ္ေယာက္တည္း ေအးေဆးစြာ ေနမိရင္ ဘာကိုေတြးမိလည္းဆိုတာ ျပန္ဆန္းစစ္ၾကည့္။ ကိုယ့္စိတ္ကေလးဟာ ေကာင္းတဲ႔ဘက္ကို ညြတ္ေနရမယ္။ မေကာင္းတဲ႔ဘက္ကို ညြတ္ေနမိရင္ ေကာင္းတဲ႔ဘက္ကို သတိထားၿပီး ညြတ္မိေအာင္ ထိန္းသိမ္းေလ႔က်င့္ေပးရမယ္။ ဒါ ေလ႔က်င့္ရင္ ရနိုင္တယ္။ ၄။အာဘုဇိတ - နွလံုးသြင္းတရား၊ --------------------------------- ေယာနိေသာမနသိကာရ၊ -------------------------- ဘယ္ကိစၥမဆို မွန္မွန္ကန္ကန္ စဥ္းစားတာ၊ အသိဥာဏ္နဲ႔ စဥ္းစားတာ၊ နွလံုးသြင္းမႈ မွန္ကန္တာ၊ ကုသိုလ္မွန္သမွ်တို႔သည္ ေယာနိေသာမနသိကာရေပၚ အေျခခံသည္လို႔ ျမတ္စြာဘုရားက ေဟာထားတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ကုသိုလ္ျဖစ္ဖို႔ရာ ေဟာဒီအခ်က္ေလးခ်က္နဲ႔ ျပည့္စံုရမယ္တဲ႔။ ကုသိုလ္ေတြ မ်ားလာျခင္းျဖင့္ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာေတြ ရရွိလာမယ္။ ဒီဘဝမွာလည္း ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာေတြ ရရွိမယ္။ ေနာင္ဘဝမွာလည္း ေကာင္းတဲ႔အက်ိဳး ခံစားရမယ္။ နွစ္ဘက္လံုး ေကာင္းမြန္တဲ႔ တရားျဖစ္လို႔ ီဒီလိုကုသိုလ္မ်ိဳး မ်ားမ်ားရေအာင္ ေလ႔က်င့္ယူရမယ္။ ဆရာေတာ္ေဒါက္တာအရွင္နႏၵမာလာဘိဝံသ Posted by Words of Buddha

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2NB95AP

အရာအားလံုးဟာ ဒုကၡပါ ▬▬▬▬▬▬▬▬▬ အားလံုးဟာ ဒုကၡသစၥာပဲ လို႔ ဘုရားရွင္ေဟာတယ္ ကိုယ္ခ်စ္ခင္ျမတ္နိုးတဲ႔ ပုဂၢိဳလ္ေတြနဲ႔ အတူ မေနရတာ ဒုကၡသစၥာ မခ်စ္မနွစ္သက္တဲ႔ ပုဂၢိဳလ္ေတြနဲ႔ ေနရတာလည္း ဒုကၡသစၥာ အလိုရွိတဲ႔ ဝတၳဳအာရံုကို မရလို႔ ပင္ပမ္းရတာလည္း ဒုကၡသစၥာ . . . ေနာ္ ။ ဒါဆို ရုပ္ကို စြဲလန္းေနတဲ႔ ခႏၶာ , ေဝဒနာကို စြဲလန္းေနတဲ႔ ခႏၶာ။ သညာ , သခၤါရ , ဝိဉာဏ္တည္းဟူေသာ ( ခႏၶာငါးပါး ) "ဥပါဒါနကၡႏၶာငါးပါး" တို႔ကို ရျခင္းေၾကာင့္ ပင္ပမ္းရတာလည္း ဒုကၡသစၥာ ဆိုေတာ့ ဒကာ, ဒကာမေတြ တစ္ကိုယ္လံုးမွာ သုခေလး ရွာၾကည့္ပါဦး ။ ဆံေခ်ာင္းေလးၾကားမွာ , လက္သည္းခြံၾကားမွာ သုခ ေတြ႔ရဲ႕လား ? ( မေတြ႔ပါဘုရား ) ဟာ အရင္တုန္းက ခင္ဗ်ားတို႔ပဲ "လူခ်မ္းသာႀကီး" ဆိုျပီး ေျပာလာလိုက္တာ ဒီေလာက္ရွိရင္ ဘယ္သူ႔မွ အေရးစိုက္စရာ မလိုဘူး တသက္တာ ဘယ္ေတာ့မွ မဆင္းရဲဘူး ဘာေလးကို မ်က္ေစာင္းထိုးေနတယ္ ? အထုပ္ကေလးကို ဟုတ္လား ? အထုပ္က ငယ္ေသးေတာ့ ဒိထက္ႀကီးေအာင္လုပ္ ဟုတ္လား ဘာအထုပ္လဲ ဆိုရင္ ဥပါဒါန္ထုပ္ = သမုဒယထုပ္ ဟုတ္လား ? သမုဒယအထုပ္ ႀကီးေလေလ အဝီစိငရဲကို ေရာက္ေလေလ , ဘာက အဝီစိကို ပို႔မွာလဲ ? အထုပ္ကို စြဲတဲ႔စိတ္က ပို႔မွာ ရွင္းရဲ႕လား ။ ( တင္ပါ့ဘုရား ) ဒီစိတ္နဲ႔ ေသလို႔ရွိရင္ အဲဒီ ပစၥည္းေပၚမွာ တြယ္တာကပ္ၿငိေနတဲ႔ ဥပါဒါန္ သမုဒယသစၥာ က = ဒုတိယဘဝဆီ ပို႔ေပးလိုက္တယ္ ။ ႏွလံုး မသာယာေသာစိတ္ - ေဒါမနႆ စိတ္ အဲဒီစိတ္နဲ႔ ေသရင္ ငရဲျပည္ ။ တရား မရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္အတြက္ပါ ။ တစ္သက္လံုးမွာ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟေဇာေတြနဲ႔ ရွာေဖြစုစည္းျပီး ေနလာခဲ႔တာ ရသာရမယ္ဆိုရင္ ဘနဖူးလည္း သိုက္တူးမွာပဲ တရားတာေရာ မတရားတာေရာ ရွာခဲ႔တဲ႔ ဥစၥာပစၥည္းေတြ လုပ္လာခဲ႔တဲ႔ ကံတရားေတြ , အကုသိုလ္ကံေတြက ဘယ္ကို ပို႔လိုက္ပါလိမ့္ ( မေကာင္းေသာ ဘဝပါ ဘုရား ) အဲဒါေလး စဥ္းစားရတယ္ ဟုတ္လား ကိုယ့္ဘဝေလးကို ခ်စ္တယ္ဆိုရင္ သမၼာအာဇီဝလုပ္ငန္းေလးနဲ႔ သက္ေမြးဝမ္းေၾကာင္းျပဳၿပီး ဉာဏ္ကေလးနဲ႔ ေနတတ္ပါေစ။ ဝိသမေလာဘ လြန္ကဲလာရင္ အဲဒီေလာဘေတြက တစ္ကိုယ္လံုး ဥပါဒါန္ျဖစ္ ( အစြဲ ) ကမၼဘဝ ျဖစ္ျပီးေတာ့ တစ္ေန႔လံုးမွာ ( သမုဒယသစၥာအာရံုေတြနဲ႔ သမုဒယဒုကၡ ) သမုဒယဒုကၡနဲ႔ ရက္ လ နစ္ေတြ မ်ားလာလို႔ရွိရင္ အထုပ္ႀကီး ျဖစ္လာတယ္ ဟုတ္လား အကုသိုလ္အထုပ္ေတြ စုေဆာင္းတာမ်ားလာရင္ ခႏၶာကိုယ္ထဲ မဆန္႔ဘဲ ပြင့္ထြက္လာတဲ႔ေန႔မွာ ဒကာ , ဒကာမေတြ အပါယ္ေလးဘံု ဟုတ္လား ? အဲဒါ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ခ်စ္လို႔လား ? မခ်စ္လို႔လား ? ( မခ်စ္လို႔ပါ ဘုရား ) ဒါေၾကာင့္မို႔ ဒကာ, ဒကာမတို႔ဟာ သမုဒယအေၾကာင္းရင္းခံလို႔ ဒုကၡသစၥာ ျဖစ္ေနရၿပီ ။ ေနာက္တဖန္ ခႏၶာကိုယ္ထဲမွာ အရိယာမ်ိဳးေစ့ ဝိပႆ နာဉာဏ္ပညာ က်င့္ႀကံအားထုတ္မႈ မရွိေသးဘူး ဆိုရင္ - ေဝဒနာပစၥယာ တဏွာ တဏွာပစၥယာ ဥပါဒါန္ ဥပါဒါနပစၥယာ ကမၼဘဝ ဘာသစၥာ ျပည့္စံုသြားတယ္ သမုဒယသစၥာပါဘုရား ဒီေတာ့ ဒုကၡသစၥာေပၚမွာ သမုဒယသစၥာ ထပ္ျပီးရင္း ထပ္ေတာ့ ေသလြန္လို႔ရွိရင္ ကမၼဘဝ ပစၥယာ ျပိတၱာ အိမ္ေျမွာင္ ေတာက္တဲ႔ ဇီးကြက္ ႏြား ဆိတ္ ဝက္ ၾကက္ စသည္ျဖင့္ ဟုတ္လား , ရွင္းျပီေနာ္။ ေျမာက္ဦးဆရာေတာ္ အရွင္ဝါယာမိႏၵ ၾသဝါဒ ဓမၼ နွစ္သက္သူ။

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2IkXykB

" ဘယ္ေတာ့မွ မေတြးလုိက္ပါနဲ႔ " 🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼 ငါ ဒုကၡေရာက္ေနတာကုိ အျခားသူက မကူညီရေကာင္းလား ဆုိပီး ဘယ္ေတာ့မွ မေတြးလုိက္နဲ႔။ ငါ ေငြလုိေနလုိ႔ အျခားသူက မကူညီရေကာင္းလားလုိ႔ ဘယ္ေတာ့မွ မေတြးလုိက္နဲ႔ ။ ငါ လဲက်ေနတာကုိ အျမင္မေတာ္တဲ့သူက မထူရေကာင္းလားလုိ႔ ဘယ္ေတာ့မွ မေတြးလုိက္နဲ႔။ ငါ မ်က္ရည္က်ေနတာကုိ တကယ္ခ်စ္ပါတယ္ဆုိတဲ့ လူေတြက မႏွစ္သိမ့္သင့္ဘူးလားလုိ႔ ဘယ္ေတာ့မွ မေတြးလုိက္နဲ႔။ ငါ အေကာင္းဆုံးေပးဆပ္ခဲ့ပါလ်က္နဲ႔ ငါ့အလွည့္က်ေတာ့ ဘယ္သူမွ ျပန္မသိတတ္ပါလားလုိ႔ ဘယ္ေတာ့မွ မေတြးလုိက္ပါနဲ႔။ ငါ ကေတာ့ လူတုိင္းကုိ ေစတနာထားပါလ်က္နဲ႔ ငါ့ကုိက်ေတာ့ ဘယ္သူကမွ ျဖည့္မေတြးပါလားလုိ႔ေတြးၿပီး ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ မႏွိပ္စက္မိေစနဲ႔။ အဲ့လုိေတြးလုိက္တာနဲ႔ သင့္ အနာက ေပ်ာက္သြားမွာမဟုတ္သလုိ ပုိပုိပီး နာက်င္ေနရပါလိမ့္မယ္။ လူသားတုိင္းမွာ သူ႔အခက္အခဲနဲ႔ သူ႐ွိေနပီး သင္ေကာင္းခဲ့သလုိ သူတုိ႔ျပန္ေကာင္းဖုိ႔ဆုိတာ မေသခ်ာဘူးေလ။ သင္ ေကာင္းခဲ့တာေတြက သူတုိ႔အတြက္ အကူအညီအေထာက္အပံ့ ျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္ သင့္ကုိျပန္ကူညီေပးပါ့မယ္လုိ႔ သူတုိ႔က သင့္ကုိ ကတိမေပးခဲ့ဘူးေလ။ သူငယ္ခ်င္း.... သင့္ရဲ႕ ေကာင္းမြန္တဲ့စိတ္ကေလးကုိ ဆက္လက္ထိမ္းသိမ္းၿပီး သင္ေကာင္းခဲ့တဲ့ အႀကိမ္တစ္ရာကုိ သင့္ရဲ႕ အဆုိးတစ္ကြက္ထဲနဲ႔ အလကားမျဖစ္ေစနဲ႔ေနာ္။ "ငါ တစ္ခုခု ျဖစ္ရင္ ငါ့ရဲ႕ ကယ္တင္႐ွင္ဟာ ငါပဲ"လုိ႔ အျမဲတမ္းေတြးပီး ဘဝကုိယုံၾကည္မူွ႐ွိ႐ွိနဲ႔ ဆက္ေလ်ွာက္ပါေနာ္။ Credit: ေလးစားစြာျဖင့္♥ ♥ ♥ Ashin Marnita ေမတၱာမ်ားျဖင့္ ကာယဝါစီ အရွင္မာနိတ

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2VaDA17

အရာအားလံုးဟာ ဒုကၡပါ ▬▬▬▬▬▬▬▬▬ အားလံုးဟာ ဒုကၡသစၥာပဲ လို႔ ဘုရားရွင္ေဟာတယ္ ကိုယ္ခ်စ္ခင္ျမတ္နိုးတဲ႔ ပုဂၢိဳလ္ေတြနဲ႔ အတူ မေနရတာ ဒုကၡသစၥာ မခ်စ္မနွစ္သက္တဲ႔ ပုဂၢိဳလ္ေတြနဲ႔ ေနရတာလည္း ဒုကၡသစၥာ အလိုရွိတဲ႔ ဝတၳဳအာရံုကို မရလို႔ ပင္ပမ္းရတာလည္း ဒုကၡသစၥာ . . . ေနာ္ ။ ဒါဆို ရုပ္ကို စြဲလန္းေနတဲ႔ ခႏၶာ , ေဝဒနာကို စြဲလန္းေနတဲ႔ ခႏၶာ။ သညာ , သခၤါရ , ဝိဉာဏ္တည္းဟူေသာ ( ခႏၶာငါးပါး ) "ဥပါဒါနကၡႏၶာငါးပါး" တို႔ကို ရျခင္းေၾကာင့္ ပင္ပမ္းရတာလည္း ဒုကၡသစၥာ ဆိုေတာ့ ဒကာ, ဒကာမေတြ တစ္ကိုယ္လံုးမွာ သုခေလး ရွာၾကည့္ပါဦး ။ ဆံေခ်ာင္းေလးၾကားမွာ , လက္သည္းခြံၾကားမွာ သုခ ေတြ႔ရဲ႕လား ? ( မေတြ႔ပါဘုရား ) ဟာ အရင္တုန္းက ခင္ဗ်ားတို႔ပဲ "လူခ်မ္းသာႀကီး" ဆိုျပီး ေျပာလာလိုက္တာ ဒီေလာက္ရွိရင္ ဘယ္သူ႔မွ အေရးစိုက္စရာ မလိုဘူး တသက္တာ ဘယ္ေတာ့မွ မဆင္းရဲဘူး ဘာေလးကို မ်က္ေစာင္းထိုးေနတယ္ ? အထုပ္ကေလးကို ဟုတ္လား ? အထုပ္က ငယ္ေသးေတာ့ ဒိထက္ႀကီးေအာင္လုပ္ ဟုတ္လား ဘာအထုပ္လဲ ဆိုရင္ ဥပါဒါန္ထုပ္ = သမုဒယထုပ္ ဟုတ္လား ? သမုဒယအထုပ္ ႀကီးေလေလ အဝီစိငရဲကို ေရာက္ေလေလ , ဘာက အဝီစိကို ပို႔မွာလဲ ? အထုပ္ကို စြဲတဲ႔စိတ္က ပို႔မွာ ရွင္းရဲ႕လား ။ ( တင္ပါ့ဘုရား ) ဒီစိတ္နဲ႔ ေသလို႔ရွိရင္ အဲဒီ ပစၥည္းေပၚမွာ တြယ္တာကပ္ၿငိေနတဲ႔ ဥပါဒါန္ သမုဒယသစၥာ က = ဒုတိယဘဝဆီ ပို႔ေပးလိုက္တယ္ ။ ႏွလံုး မသာယာေသာစိတ္ - ေဒါမနႆ စိတ္ အဲဒီစိတ္နဲ႔ ေသရင္ ငရဲျပည္ ။ တရား မရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္အတြက္ပါ ။ တစ္သက္လံုးမွာ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟေဇာေတြနဲ႔ ရွာေဖြစုစည္းျပီး ေနလာခဲ႔တာ ရသာရမယ္ဆိုရင္ ဘနဖူးလည္း သိုက္တူးမွာပဲ တရားတာေရာ မတရားတာေရာ ရွာခဲ႔တဲ႔ ဥစၥာပစၥည္းေတြ လုပ္လာခဲ႔တဲ႔ ကံတရားေတြ , အကုသိုလ္ကံေတြက ဘယ္ကို ပို႔လိုက္ပါလိမ့္ ( မေကာင္းေသာ ဘဝပါ ဘုရား ) အဲဒါေလး စဥ္းစားရတယ္ ဟုတ္လား ကိုယ့္ဘဝေလးကို ခ်စ္တယ္ဆိုရင္ သမၼာအာဇီဝလုပ္ငန္းေလးနဲ႔ သက္ေမြးဝမ္းေၾကာင္းျပဳၿပီး ဉာဏ္ကေလးနဲ႔ ေနတတ္ပါေစ။ ဝိသမေလာဘ လြန္ကဲလာရင္ အဲဒီေလာဘေတြက တစ္ကိုယ္လံုး ဥပါဒါန္ျဖစ္ ( အစြဲ ) ကမၼဘဝ ျဖစ္ျပီးေတာ့ တစ္ေန႔လံုးမွာ ( သမုဒယသစၥာအာရံုေတြနဲ႔ သမုဒယဒုကၡ ) သမုဒယဒုကၡနဲ႔ ရက္ လ နစ္ေတြ မ်ားလာလို႔ရွိရင္ အထုပ္ႀကီး ျဖစ္လာတယ္ ဟုတ္လား အကုသိုလ္အထုပ္ေတြ စုေဆာင္းတာမ်ားလာရင္ ခႏၶာကိုယ္ထဲ မဆန္႔ဘဲ ပြင့္ထြက္လာတဲ႔ေန႔မွာ ဒကာ , ဒကာမေတြ အပါယ္ေလးဘံု ဟုတ္လား ? အဲဒါ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ခ်စ္လို႔လား ? မခ်စ္လို႔လား ? ( မခ်စ္လို႔ပါ ဘုရား ) ဒါေၾကာင့္မို႔ ဒကာ, ဒကာမတို႔ဟာ သမုဒယအေၾကာင္းရင္းခံလို႔ ဒုကၡသစၥာ ျဖစ္ေနရၿပီ ။ ေနာက္တဖန္ ခႏၶာကိုယ္ထဲမွာ အရိယာမ်ိဳးေစ့ ဝိပႆ နာဉာဏ္ပညာ က်င့္ႀကံအားထုတ္မႈ မရွိေသးဘူး ဆိုရင္ - ေဝဒနာပစၥယာ တဏွာ တဏွာပစၥယာ ဥပါဒါန္ ဥပါဒါနပစၥယာ ကမၼဘဝ ဘာသစၥာ ျပည့္စံုသြားတယ္ သမုဒယသစၥာပါဘုရား ဒီေတာ့ ဒုကၡသစၥာေပၚမွာ သမုဒယသစၥာ ထပ္ျပီးရင္း ထပ္ေတာ့ ေသလြန္လို႔ရွိရင္ ကမၼဘဝ ပစၥယာ ျပိတၱာ အိမ္ေျမွာင္ ေတာက္တဲ႔ ဇီးကြက္ ႏြား ဆိတ္ ဝက္ ၾကက္ စသည္ျဖင့္ ဟုတ္လား , ရွင္းျပီေနာ္။ ေျမာက္ဦးဆရာေတာ္ အရွင္ဝါယာမိႏၵ ၾသဝါဒ ဓမၼ နွစ္သက္သူ။

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2IkXykB

" ဘယ္ေတာ့မွ မေတြးလုိက္ပါနဲ႔ " 🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼 ငါ ဒုကၡေရာက္ေနတာကုိ အျခားသူက မကူညီရေကာင္းလား ဆုိပီး ဘယ္ေတာ့မွ မေတြးလုိက္နဲ႔။ ငါ ေငြလုိေနလုိ႔ အျခားသူက မကူညီရေကာင္းလားလုိ႔ ဘယ္ေတာ့မွ မေတြးလုိက္နဲ႔ ။ ငါ လဲက်ေနတာကုိ အျမင္မေတာ္တဲ့သူက မထူရေကာင္းလားလုိ႔ ဘယ္ေတာ့မွ မေတြးလုိက္နဲ႔။ ငါ မ်က္ရည္က်ေနတာကုိ တကယ္ခ်စ္ပါတယ္ဆုိတဲ့ လူေတြက မႏွစ္သိမ့္သင့္ဘူးလားလုိ႔ ဘယ္ေတာ့မွ မေတြးလုိက္နဲ႔။ ငါ အေကာင္းဆုံးေပးဆပ္ခဲ့ပါလ်က္နဲ႔ ငါ့အလွည့္က်ေတာ့ ဘယ္သူမွ ျပန္မသိတတ္ပါလားလုိ႔ ဘယ္ေတာ့မွ မေတြးလုိက္ပါနဲ႔။ ငါ ကေတာ့ လူတုိင္းကုိ ေစတနာထားပါလ်က္နဲ႔ ငါ့ကုိက်ေတာ့ ဘယ္သူကမွ ျဖည့္မေတြးပါလားလုိ႔ေတြးၿပီး ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ မႏွိပ္စက္မိေစနဲ႔။ အဲ့လုိေတြးလုိက္တာနဲ႔ သင့္ အနာက ေပ်ာက္သြားမွာမဟုတ္သလုိ ပုိပုိပီး နာက်င္ေနရပါလိမ့္မယ္။ လူသားတုိင္းမွာ သူ႔အခက္အခဲနဲ႔ သူ႐ွိေနပီး သင္ေကာင္းခဲ့သလုိ သူတုိ႔ျပန္ေကာင္းဖုိ႔ဆုိတာ မေသခ်ာဘူးေလ။ သင္ ေကာင္းခဲ့တာေတြက သူတုိ႔အတြက္ အကူအညီအေထာက္အပံ့ ျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္ သင့္ကုိျပန္ကူညီေပးပါ့မယ္လုိ႔ သူတုိ႔က သင့္ကုိ ကတိမေပးခဲ့ဘူးေလ။ သူငယ္ခ်င္း.... သင့္ရဲ႕ ေကာင္းမြန္တဲ့စိတ္ကေလးကုိ ဆက္လက္ထိမ္းသိမ္းၿပီး သင္ေကာင္းခဲ့တဲ့ အႀကိမ္တစ္ရာကုိ သင့္ရဲ႕ အဆုိးတစ္ကြက္ထဲနဲ႔ အလကားမျဖစ္ေစနဲ႔ေနာ္။ "ငါ တစ္ခုခု ျဖစ္ရင္ ငါ့ရဲ႕ ကယ္တင္႐ွင္ဟာ ငါပဲ"လုိ႔ အျမဲတမ္းေတြးပီး ဘဝကုိယုံၾကည္မူွ႐ွိ႐ွိနဲ႔ ဆက္ေလ်ွာက္ပါေနာ္။ Credit: ေလးစားစြာျဖင့္♥ ♥ ♥ Ashin Marnita ေမတၱာမ်ားျဖင့္ ကာယဝါစီ အရွင္မာနိတ

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2VaDA17

စိတ္ေကာင္းေလးေတာ့ လက္ကိုင္ထားပါ

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2ADohVl

စိတ္ေကာင္းေလးေတာ့ လက္ကိုင္ထားပါ

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2ADohVl

❝ လူ ႏွင့္ တိရစၧာန္ ❞ လူ ႏွင့္ တိရစၧာန္ တစ္မိုးတစ္ေျမ၊ တစ္ကမၻာတည္းမွာ အတူေနေနၾကရေပမယ့္ ဘ၀တန္ဖိုးခ်င္းကေတာ့ မိုးနဲ႔ေျမေလာက္ ျခားနားတယ္။ လူက အက်ိဳး၊ အျပစ္ ခြဲျခားသိတယ္။ တိရစၧာန္က ၾကိဳက္၊ မၾကိဳက္ပဲ သိတယ္။ လူက ကိုယ္ဖုိ႔၊ သူ႔ဖုိ႔ဆိုတဲ့ မွ်တတဲ့ အက်င့္ရွိတယ္။ တိရစၧာန္က ကိုယ့္ဖုိ႔သာ အရယူတယ္။ လူမွာ သဒၶါဆိုတဲ့ ယံုၾကည္ခ်က္ ရွိတဲ့အတြက္ ပန္းတိုင္လည္း ရွိတယ္။ တိရစၧာန္ေတြမွာ ယံုၾကည္ခ်က္ မရွိတဲ့အတြက္ ပန္းတိုင္လည္း မရွိဘူး။ လူမွာ… “ေစာင့္စည္းျခင္းသီလ နဲ႔ ဗဟုသုတအၾကားအျမင္” ရွိတဲ့အတြက္ အသိအလိမၼာ ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ ျပည့္စံုတယ္။ တိရစၧာန္မွာ… သီလမရွိတဲ့အတြက္ ဒုစရုိက္ေတြခ်ည္း လုပ္ေနတယ္။ အၾကားအျမင္ ဗဟုသုတ မရွိတဲ့အတြက္ ကိုယ္သန္ရာ ကိုယ္လုပ္ေနၾကတယ္။ လူဟာ… တစ္ကိုယ္ေကာင္းအက်င့္ကို စြန္႔ျပီး “စာဂ” ဆိုတဲ့ မွ်ေ၀ ေပးကမ္းျခင္းရွိတယ္။ တိရစၧာန္မွာေတာ့… ကိုယ္က်ိဳးအဓိကျဖစ္တဲ့ အတြက္ အျမဲ တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္ေနတယ္။ လူမွာ… သတိအသိရွိတဲ့ အတြက္ ဆင္ျခင္တံုတရားရွိတယ္။ တိရစၧာန္မွာ… ထိုးထြင္းသိ မရွိတဲ့အတြက္ အစြဲသိခိုင္းရာ လိုက္ပါေနၾကရရွာတယ္။ လူမွာ… “ဟီရိၾသတပၸ”ဆိုတဲ့ အရွက္အေၾကာက္ရွိတယ္။ တိရစၧာန္မွာ… အရွက္အေၾကာက္မရွိတဲ့ အတြက္ “မေကာင္းမွဳ”ေတြကို ေျဗာင္ျပဳက်င့္ေနၾကတယ္။ ဒီေတာ့… လူလိုက်င့္ မွ လူပီသတယ္။ လူစင္စစ္က တိရစၧာန္လို က်င့္ေနရင္ေတာ့ “လူ႔တိရစၧာန္”သာ ျဖစ္ေတာ့တယ္။ မဟာေဗာဓိျမိဳင္ဆရာေတာ္ၾကီး (ဓမၼလက္ေဆာင္)

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2Ik5anA

❝ လူ ႏွင့္ တိရစၧာန္ ❞ လူ ႏွင့္ တိရစၧာန္ တစ္မိုးတစ္ေျမ၊ တစ္ကမၻာတည္းမွာ အတူေနေနၾကရေပမယ့္ ဘ၀တန္ဖိုးခ်င္းကေတာ့ မိုးနဲ႔ေျမေလာက္ ျခားနားတယ္။ လူက အက်ိဳး၊ အျပစ္ ခြဲျခားသိတယ္။ တိရစၧာန္က ၾကိဳက္၊ မၾကိဳက္ပဲ သိတယ္။ လူက ကိုယ္ဖုိ႔၊ သူ႔ဖုိ႔ဆိုတဲ့ မွ်တတဲ့ အက်င့္ရွိတယ္။ တိရစၧာန္က ကိုယ့္ဖုိ႔သာ အရယူတယ္။ လူမွာ သဒၶါဆိုတဲ့ ယံုၾကည္ခ်က္ ရွိတဲ့အတြက္ ပန္းတိုင္လည္း ရွိတယ္။ တိရစၧာန္ေတြမွာ ယံုၾကည္ခ်က္ မရွိတဲ့အတြက္ ပန္းတိုင္လည္း မရွိဘူး။ လူမွာ… “ေစာင့္စည္းျခင္းသီလ နဲ႔ ဗဟုသုတအၾကားအျမင္” ရွိတဲ့အတြက္ အသိအလိမၼာ ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ ျပည့္စံုတယ္။ တိရစၧာန္မွာ… သီလမရွိတဲ့အတြက္ ဒုစရုိက္ေတြခ်ည္း လုပ္ေနတယ္။ အၾကားအျမင္ ဗဟုသုတ မရွိတဲ့အတြက္ ကိုယ္သန္ရာ ကိုယ္လုပ္ေနၾကတယ္။ လူဟာ… တစ္ကိုယ္ေကာင္းအက်င့္ကို စြန္႔ျပီး “စာဂ” ဆိုတဲ့ မွ်ေ၀ ေပးကမ္းျခင္းရွိတယ္။ တိရစၧာန္မွာေတာ့… ကိုယ္က်ိဳးအဓိကျဖစ္တဲ့ အတြက္ အျမဲ တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္ေနတယ္။ လူမွာ… သတိအသိရွိတဲ့ အတြက္ ဆင္ျခင္တံုတရားရွိတယ္။ တိရစၧာန္မွာ… ထိုးထြင္းသိ မရွိတဲ့အတြက္ အစြဲသိခိုင္းရာ လိုက္ပါေနၾကရရွာတယ္။ လူမွာ… “ဟီရိၾသတပၸ”ဆိုတဲ့ အရွက္အေၾကာက္ရွိတယ္။ တိရစၧာန္မွာ… အရွက္အေၾကာက္မရွိတဲ့ အတြက္ “မေကာင္းမွဳ”ေတြကို ေျဗာင္ျပဳက်င့္ေနၾကတယ္။ ဒီေတာ့… လူလိုက်င့္ မွ လူပီသတယ္။ လူစင္စစ္က တိရစၧာန္လို က်င့္ေနရင္ေတာ့ “လူ႔တိရစၧာန္”သာ ျဖစ္ေတာ့တယ္။ မဟာေဗာဓိျမိဳင္ဆရာေတာ္ၾကီး (ဓမၼလက္ေဆာင္)

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2Ik5anA

"အရိုးဆံုး တရားအားထုတ္နည္း" •••••••••••••••••••••••••• ယခု မ်က္ေမွာက္ကာလ မွာ ဝိပႆနာအားထုတ္နည္းမ်ိဳးစံုကို အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာ အမ်ားစုေတြမွာ အေျမာက္အမ်ား ကုသိုလ္ျပဳေရးသားခ်က္မ်ားဟာ အမွန္တကယ္က်င့္ၾကံအားထုတ္မဲ့ ဓမၼမိတ္ေဆြတို ့အတြက္ အင္မတန္ အဖိုးတန္တဲ့ အေထာက္အပံ့ေတြဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။တကယ့္ကို အားရစရာေကာင္းပါလွတယ္။ဆရာေတာ္ႀကီးေတြရဲ႕ ေဟာေျပာဆံုးမတဲ့ ၾသဝါဒေတြ၊ ၿပီးေတာ့ အမွန္တကယ္ လက္လွမ္းမမွီႏိုင္တဲ့ ဗုဒၶစာေပေတြဟာ အခုဆို အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာေတြမွာ ျပန္ႏံွ ့ေနရာယူေနၾကၿပီျဖစ္တဲ့အတြက္ ေလ့လာလိုက္စား၊ က်င့္ၾကံအားထုတ္ၾကမဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြအဖို ့ေတာ့ ဝမ္းသာစရာေတြခ်ည္းပါဘဲ။ အဲဒီလို တရားထိုင္နည္းေတြ၊ရႈမွတ္နည္းေတြ မ်ားစြာ ဖတ္ရႈထားမိတဲ့အေလ်ာက္ ခုလို ဓမၼဒါနျပဳလုပ္ၿပီး မွ်ေဝျခင္းဟာ ဓမၼမိတ္ေဆြတို ့အေနနဲ ့ဖတ္ၿပီး အသံုးတည့္ရင္လည္း တည့္သြားႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေလ့လာဖတ္ရႈထားခဲ့ဖူးတဲ့ တရားအားထုတ္နည္းေတြ ထဲက အ႐ိုးဆံုး တရားအားထုတ္နည္း တစ္ခုကို ေကာက္ႏႈတ္ၿပီး ေရးသားေဖၚျပလိုက္ပါတယ္။ တရားအားထုတ္တယ္ ဆိုတာကေတာ့..... တရားတာကို အားထုတ္တာေပါ့..ေနာ္။အဲဒီလို တရားအားထုတ္တယ္ဆိုတာက မိမိတို ့ရဲ ့အဓိကပန္းတိုင္ျဖစ္တဲ့ တရားထူးရဖို႔ပါ။တရားထူးရရွိဖို ဆိုေတာ့့ ပထမဆံုး အားမထုတ္ခင္မွာ တရားအားထုတ္မဲ့ ပုဂၢိဳလ္ဖက္က ျပည့္စံုထားရမဲ့ အေၾကာင္းတရား (၁၅)ပါးဆိုတာကေတာ့ သိထားရမဲ့အျပင္ ျပည့္စံုေနဖို ့လည္းလိုအပ္ပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ဟာ "ကမၼ႒ာနေယာဂီ ေတာမီွရဟန္း"တို႔ကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး "ေမတၱသုတၱန္"ကိုေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ပါဠိေတာ္မွာေတာ့ ေမတၱာပြားလိုေသာသူ ဟာ ေမတၱာမပြားခင္ႀကိဳတင္ က်င့္ၾကံအားထုတ္ ျပည့္စုံရမယ့္ တရား(၁၅)ပါး ကို ေဟာၾကားေတာ္မူပါတယ္။ အဲဒီတရားတို႔ကို" ေမတၱာပုဗၺဘာဂတရား (၁၅)ပါး" ကို ေမတၱာမပို႔ခင္ ျပည့္စုံရမည့္တရား(သုိ႔မဟုတ္) ကမၼ႒ာန္းအားထုတ္ သူတို႔ အားမထုတ္မီွေ႐ွ႕အဖို႔ ျပည့္စုံရမည့္ တရား-(၁၅)ပါး ျဖစ္ပါတယ္။ ၁။(သေကၠာ စ) ေကာင္းျမတ္ေသာအရာတို႔ကို က်င့္ျခင္းငွာစြမ္းႏိုင္ရပါမည္။( မိမိသည္ သီလကိုျဖည့္က်င့္ေသာအခါ ၊သမာဓိကုိ ျဖည့္က်င့္ေသာအခါ၊ ပညာကို ျဖည့္က်င့္ ေသာအခါ၌ျဖစ္ေစ ခိုင္မာျပင္းထန္ေသာ လုံလဝီရိယ ပေယာဂ ရိွရပါမည္ ) ၂။( ဥဇူ စ ) ေျဖာင့္မတ္ေသာအက်င့္တရား ရိွရမည္။ ကိုယ္ႏႈတ္ႏွစ္ပါးေျဖာင့္စင္း ရပါမည္။ မိမိ၌ မရွိေသာ၊ မရိွေသာအရည္အခ်င္းကို ရိွသကဲ့သို႔ ေျပာဆိုျခင္း မာယာတရားမရိွရ။ ၃။( သုဟုဇူ စ ) တရံတစ္ခါမွ် ေကာက္ေကြ႔ျခင္းမရိွဘဲ ေကာင္းေကာင္းႀကီး ေျဖာင့္မတ္ရမည္။ မေနာစိတ္ အၾကံသည္လည္း ေျဖာင့္စင္ရပါမည္။မိမိအျပစ္ျပဳမိလ်င္ ျပဳမိပါသည္ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ထပ္မျပဳေတာ့ ပါဟု ဝန္ခံျခင္း။ ကိုယ္ႏုတ္စိတ္သုံးပါးလုံး လုံးဝေျဖာင့့္ စင္ျခင္း ျဖစ္ရပါမည္။ ၄။( သုေဝစာ စ) ပညာရိွတို႔ေကာင္းစြာဆုံးမလြယ္သူ ျဖစ္ရပါမည္။ ပညာရိွသူေတာ္ေကာင္းတို႔က ဆိုဆုံးမခ့ဲေသာ္ နားလည္လြယ္သူျဖစ္ နာခံလြယ္ေသာသူျဖစ္ရပါမည္။ အေၾကာင္းသင့္ အက်ိဳးသင့္ ရွင္းျပသည္ကို မိမိလက္ခံထားသည္ႏွင့္ဆန္႔က်င္ဖက္ျဖစ္ေသာ္လည္း လက္ေတြ႕လိုက္နာက်င့္ၾကံေသာ အားျဖင့္အမွန္ကို ေျပာင္းလြယ္ ျပင္လြယ္သူျဖစ္ ရပါမည္။ ၅။( မုဒု စ ) ေကာင္းျမတ္ေသာ အရာတို႔၌ ႏူးညံေျပာ့ေျပာင္းသူ ျဖစ္ရပါမည္။ ရိုေသထိုက္ေသာအရာတို႔၌ ႐ိုေသေသာကိုယ္အမူရာ ႏႈတ္အမူရာ ရိွရပါမည္။ ကာယကံအမူရာသိမ့္ေမြ႔ႏူးညံျခင္း ဝစီကံအမူရာ ႏႈတ္မၾကမ္းတမ္းျခင္း တို႔ကို ျပဳရပါမည္။ ၆။( အနတိမာနီ စ ) မာန္မာနတက္ႂကြျခင္းမရိွေစရ။ မာန္မာန မရိွသူျဖစ္္ရပါမယ္။ တရားအားထုတ္ေသာ အခါ မာန္မာန အားလုံးကို ေဘးဖယ္ထားႏိုင္ပါမွ ဆရာသမားထံမွ တရားႏွင့္ေလ်ာ္ေသာ ဆုံးမမႈကို ရရိွႏိုင္မွာျဖစ္ပါသည္။ ၇။( သႏၲဳႆေကာ စ ) မိမိမွာ ထင္႐ွားရရိွေသာ ပစၥည္းျဖင့္သာ ေရာင့္ရဲ တင္းတိမ္ ေက်နပ္ေသာသူ ျဖစ္ရပါမည္။ မိမိမွာရရွိသမွ် နဲ႔ ေရာင့္ရဲ ရပါမယ္။ အစား အဝတ္ အိပ္ရာေနရာ မိမိတို႔ရရိွသည့္ အတိုင္း(သူတစ္ပါးတို႔လႉဒါန္းေပးသည့္အတိုင္း) ေက်နပ္ ေရာင့္ရဲႏိုင္ရပါမည္။ ၈။( သုေဘရာ စ) သူတစ္ပါးတို႔ ေစာင့္ေရွာက္ ေမြးျမဳရန္(ျပဳစုရန္) လြယ္ကူေသာသူ ( ေၾကးမမ်ားသူ ) ျဖစ္ရပါမည္။ ေမြးျမဴလြယ္ေသာသူ ျဖစ္ရပါမယ္။ အခ်ိဳ အငံ အခ်ဥ္ အစပ္စသည့္ မေတာင္းဘဲ ေနတတ္ရပါမယ္။မိမိသည္ရရိွသည္ႏွင့္မွ်တပါက ( မိမိက်န္းမာေရးကို မထိခိုက္ေစပါက ) သူတပါးတို႔ ျပဳစုသည့္အတိုင္း သည္းခံႏိုင္ရပါမည္။ ၉။( အပၸကိေစၥာ စ ) က်င့္ဝတ္ တရားအတြက္ မလိုအပ္သည့္ အပိုကိစၥမ်ား နည္းပါး ေသာသူျဖစ္ရပါမည္။ တရားအားထုတ္ျခင္းအျပင္ အျခားဗာဟိရ အလုပ္မရိွဘဲ အလုပ္ကိစၥ နည္းသူျဖစ္ရပါမည္။ ၁၀။( သလႅဟုကဝုတိၱ ) ေပါ့ပါးလြယ္ကူေသာအသက္ေမြးျခင္းရိွသူ ျဖစ္ရပါမည္။ ေယာဂီပုဂိၢဳလ္ဟာ ငွက္သည္ ပ်ံသန္းလိုသည့္အခါ မိမိအေတာင္ တစ္ခုတည္းဟူေသာ ေပါ့ပါးေသာဝန္ရွိ သကဲ႔သို႔ မိမိသည္လည္း မိမိလိုအပ္သေလာက္သာအသုံးအေဆာင္ အနည္းငယ္သာ ရွိရပါမည္။ ၁၁။( သႏိၲၿႏၵိေယာ စ ) ၿငိမ္သက္တည္ၾကည္ေသာ ဣေျႏၵရိွရပါမည္။ ၿငိမ္သက္ေသာ မ်က္စိ၊နား၊ႏွာ၊လ်ွာ၊ကိုယ္၊ စိတ္ ရိွရပါမည္။ ၁၂။( နိေပကာ စ ) အျပစ္ကင္းေသာ အရာတို႔၌ ရင့္က်က္ေသာ ေကာင္းစြာသိျမင္ ကြၽမ္းက်င္လိမၼာေသာ ဉာဏ္ပညာရိွသူ ျဖစ္ရပါမည္။ မိမိသည္ ဤကားကုသိုလ္တရား၊ ဤကားအကုသိုလ္တရားဟု ေကာင္းစြာ ခဲြျခားႏိုင္ေသာ ရင့္က်က္ေသာပညာရွိသူ ျဖစ္ရပါမည္။ မိမိ အားထုတ္မည့္တရားကို ဆရာသမားထံမွာစနစ္တက်သင္ယူထားၿပီး ျဖစ္ရပါမည္။ ၁၃။( အပၸဂေဗ ၻ) ကိုယ္ႏႈတ္စိတ္ သုံးပါးလုံးမၾကမ္းတမ္းသူ ျဖစ္ရပါမည္။ မိမိ ေၾကာင့္ တစ္ပါးသူ အေႏွာက့္ယွက္ ျဖစ္ျခင္း(စုေပါင္း၍တရားထိုင္ေသာအခါ မိမိအေၾကာင္းကိစၥႀကီးငယ္ေၾကာင့္ထသြားေသာအခါ သူတပါးအေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ေစသည္ မိမိေျခသံ ျပင္းျခင္း စသည့္) တို႔ကိုမျပဳလုပ္ရပါ။ ၁၄။( ကုေလသြအနႏုကိေဒၶါ ) တြယ္တာ ၿငိကပ္ျခင္း ကင္းရပါမည္။ မိမိဒယာကာ ဒယာကာမ တို႔အေပၚ၌ တြယ္တာျခင္း။ မိမိ မိသားစု မိတ္ေဆြ တို႔အေပၚ၌ ၿငိကပ္ ေနျခင္း တို႔မျဖစ္ေပၚေစရပါ။ ၁၅။( န စ ခုဒၵ မာစေရ ကိဥိၥ၊ ေယန ဝိညဴ ပေရ ဥပေဝေဒယ်ဳံ ) ပညာရိွတို႔ စြပ္စဲြကဲ့ရဲ႕မည့္ အရာမွန္လ်င္ တစုံတစ္ရာ အနည္းငယ္မ်ွမျပဳက်င့္ရ... ဆိုတဲ့ အခ်က္မ်ား နဲ ့ဦးစြာျပည့္စံုထားရပါမယ္။ အခု "တရား စထိုင္တယ္"ဆိုပါစို ့။ အဲဒီလို ထိုင္ေနတဲ့အခါမွာ ကိုယ့္ရဲ ့လက္မ ထိပ္ ႏွစ္ခုကို ထိထားပါ။ အျခားပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္ကလည္း မိမိ လို ဘဲ လက္မ ထိပ္ျခင္းထိထားပါတယ္။ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ လက္မထိပ္ျခင္း ထိထားတယ္ေနာ္။ အဲဒီထိထားတဲ့ေနရာကို စိတ္ႏွင့္ အာရံုျပဳၾကည့္လိုက္ပါ။ ဘာကိုသိရသလဲ?... ဘယ္လိုအာရံုမ်ိဳး၊ ဘယ္လို ခံစားမႈမ်ိဳးလဲ?... ထိထားတဲ့ ေနရာကိုဘဲ အာရံုျပဳပါ။အဲဒီေနရာက ေႏြးေနတယ္ေနာ္။ ဒါေပမဲ့ ေသေသခ်ာခ်ာသတိကို ကပ္၊ စိတ္ကို ၫႊတ္ၿပီး ၾကည့္လိုက္တဲ့ အခါ မွာ အဲဒီေနရာမွာ လႈပ္ေနတာတစ္ခုခုရွိႏိုင္သလား? ရွိေနပါသလား? မိမိကိုယ္တိုင္လည္း ျဖစ္ေန၊သိေနတယ္ေနာ္။ တစ္ျခားအဲဒီလို လက္မထိပ္ ႏွစ္ခုထိထားတဲ့ တစ္ျခားပုဂၢိဳလ္မွာလည္း ဒီအတိုင္းဘဲ ခံစားရတာ။ အတူတူဘဲ။ လႈပ္တာကို သိေနတယ္။ လႈပ္တာေလး... ရွိတယ္ေနာ္။ ေသေသခ်ာခ်ာ သတိ ထားၿပီး ၾကည့္လို႔ရွိရင္ အဲဒီမွာ ၾကည့္လို႔ရပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ေတာ့ သိမ္ေမြ႔ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သိတယ္။အဲဒီေနရာမွာ ေသြးခုန္ ေနတာရွိပါတယ္။ ျပီးေတာ့ တုန္ေနတယ္။ ဒုတ္၊ ဒုတ္ နဲ ့တုန္ေနမွန္းသိလို႔ရပါတယ္။ သူက ပိုေတာင္ သိမ္ေမြ႔ပါေသးတယ္။ အဲဒီလို ပိုျပီးေတာ့ သိမ္ေမြ႔တာကို သိ ေလေလ၊ "သတိ" ပိုေကာင္းေလေလ၊ "သမာဓိ" ပိုေကာင္းေလေလပါဘဲ။ ပထမေတာ့ အၾကမ္းစားကို သိရတာဘဲ။ အၾကမ္းစားကို သိႏိုင္တဲ့သမာဓိ နဲ ့ သိမ္ေမြ႔တာကို သိႏိုင္တဲ့သမာဓိဆိုရင္ သိမ္ေမြ႔တာကို သိႏိုင္တဲ့ သမာဓိကပိုေကာင္းပါတယ္။ အၾကမ္းစားကိုသိတဲ့ သတိ နဲ ့သိမ္ေမြ႔တာကို သိတဲ့ သတိ နဲ ့ဆိုရင္ သိမ္ေမြ႔တာကို သိတဲ့ သတိက ပိုုျပီးအားေကာင္းပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ သိမ္ေမြ႔တဲ့ အာရံုကို ပိုျပီးေတာ့ ဂရုစိုက္ျပီးေတာ့ ပိုျပီးေတာ့၊အေလးထားျပီးေတာ့၊ စိတ္ကေလး နဲ ့ ေသေသခ်ာခ်ာကပ္ျပီးေတာ့ သိေနဖို႔လိုတာပါဘဲ။ ဘာမွ မခက္ပါဘူး။ ဒီလိုသိေနလို႔ရွိရင္ လံုးဝအေတြးအေတာ မရွိေတာ့တဲ့အခါမွာ ဒီ သိရတဲ့အာရံုကို ငါလို႔မထင္ေတာ့ပါဘူး။ ပထမေတာ့ ငါ့လက္က ပူေနတာ လို႔ ဒီလိုထင္တာကိုး။"ငါ့...လက္...ပူ.... " သံုးခုကတြဲထားတယ္။ ေနာက္ေတာ့.. သတိအင္မတန္ေကာင္းလာတဲ့အခါမွာ၊ လံုးဝအေတြးအေတာမရွိတဲ့အခါမွာေတာ့.. ပစၥဳပၸန္တကယ္တည့္တဲ့အခ်ိန္မွာ.. ငါလည္း မဟုတ္ေတာ့ဘူး၊ လက္လည္း မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ပူတာဘဲ ရွိေတာ့တယ္။ ငါဆိုတဲ့ ပညတ္လည္း ကြာသြားျပီ။ လက္ဆိုတဲ့ ပညတ္လည္း ကြာသြားျပီ။ ပူတယ္ဆိုတဲ့ သဘာဝခံစားေနတဲ့အာရံု ေလးတစ္ခုကိုဘဲ သိေနရေတာ့တာပါဘဲ။ အဲဒီလို ငါလည္း မဟုတ္၊ လက္လည္းမဟုတ္ပဲ နဲ ့ပူတာကိုသိတဲ့အခ်ိန္မွာ သူဟာ "ပရမတၳ"ကို သိတာဘဲ။ ပညတ္ မပါေတာ့ဘူး။ ငါပူတာမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ လက္ပူတာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ပူတာဟာ ပူတာဘဲ။ သူ႔ဟာသူဘဲ။ အဲဒီလိုသိရင္ကိုဘဲ "ရုပ္ကို ရုပ္" လို႔ သိလိုက္တာဘဲ။ ရုပ္ကို ငါလို႔မထင္ေတာ့ဘူး။ ရုပ္ေပၚမွာ ငါဆိုတဲ့ အထင္အျမင္မွားမႈဟာ ေပ်ာက္သြားျပီ။ ဒါဟာ ေျပာျပေတာ့ ရိုးရိုးေလး နဲ ့လြယ္လြယ္ေလး..ေနာ္။ အာရံုက ရိုးရိုးေလးေနာ္။ ဘာမွ မဟုတ္ဘူး။ ပူတဲ့အာရံုေလး သို႔မဟုတ္ရင္ လႈပ္ေနတဲ့အာရံုေလး.. ပါဘဲ။ ဒီဟာေလးအေပၚမွာ စိတ္ကေလးကို တည့္တည့္ေလးထားျပီးေတာ့ သိသိ၊ သိသိေနတဲ့အခါမွာ လံုးဝအေတြးလည္း ကင္းသြားျပီ။ ပညတ္လည္း စိတ္ထဲမွာ မထင္ေတာ့ဘူး။ သူ႔ကို နာမည္လည္း မတပ္ေတာ့ဘူး။ လက္ရဲ ႔ ပံုသ႑ာန္ၾကီးကိုလည္းဘဲ စိတ္ထဲက အာရံုမျပဳေတာ့ဘူးဆိုရင္ တည့္တည့္သိတဲ့အခ်ိန္မွာ ငါလည္း မရွိဘူး၊ လက္လည္း မရွိဘူး။ ပူတာဘဲရွိေတာ့တယ္။ ငါမရွိဘူး၊ လက္မရွိဘူး။ လႈပ္တာဘဲ ရွိေတာ့တယ္။ အဲဒီေတာ့ ပစၥဳပၸန္တကယ္တည့္တဲ့အခ်ိန္မွာ ပညတ္မပါပဲ နဲ ့ပရမတ္ကို တကယ္တည့္တည့္သိတဲ့အခ်ိန္မွာ အဲဒီလိုဘဲ အမွန္ကို သိတာပါဘဲ။ သိပ္ၿပီး ခဲခဲယဥ္းယဥ္းၾကီးလည္း မဟုတ္ဘူးဆိုတာ သိလာမွာပါ။ အဲဒီေတာ့ အဲဒီ အာရံုက အင္မတန္ရိုးတယ္။ သိပံုေလးကလည္း အင္မတန္ရိုးတယ္။ ဆန္းဆန္းၾကယ္ၾကယ္မဟုတ္ဘူးေနာ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီလိုသိလို႔ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ အသိဉာဏ္ကေတာ့ အင္မတန္နက္နဲတယ္။ ဒီလို အနတၱဆိုတဲ့ သဘာဝ ကို ေျပာရတာ ၾကားရလို႔၊ စာအုပ္ထဲမွာ ဖတ္ရလို႔သိပံု နဲ ့ အခုလို တကယ္ျဖစ္ေနတာေလးကို အေတြးမပါပဲ နဲ ့ တည့္တည့္သိတဲ့အခါမွာ သိလိုက္ရတဲ့အခ်ိန္မွာ စိတ္ထဲမွာ အင္မတန္ အားရေက်နပ္မႈျဖစ္လာတယ္။ တခါတေလ အင္မတန္ထူးဆန္းတယ္လို႔ေတာင္ထင္တယ္။ ဟာ....ဘယ္လိုျဖစ္သြားတုန္းလို႔။ ဒီလိုထင္သြားတယ္ေနာ္။ အျမဲတမ္း ငါ....ငါ.....ငါ....ဆိုျပီးေတာ့ စြဲလာတဲ့ အစြဲၾကီးဟာ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ခဏေလာက္ ေပ်ာက္သြားတယ္။ သိတဲ့စိတ္ကေလးရွိတယ္။ သိေနရတဲ့ ပူတဲ့အာရံု၊ သို႔မဟုတ္ လႈပ္တဲ့အာရံုေလးဘဲရွိတယ္။ က်န္တာဘာမွ မရွိေတာ့ဘူး။ အဲဒီလို ခံစားမႈျဖစ္ေနတာဟာ အင္မတန္ထူးဆန္းတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ျဖစ္ေနတဲ့အသိဉာဏ္ဟာ အင္မတန္နက္နဲတယ္။ ရိုးတဲ့အာရံု၊ သိတာလည္းဘဲ ရိုးရိုးေလးသိတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း ျဖစ္ေပၚလာတဲ့အသိဉာဏ္က အင္မတန္ၾကီးက်ယ္တယ္။ အင္မတန္ နက္နဲတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တရားအားထုတ္လို႔ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့အသိဉာဏ္ဟာ ဆန္းဆန္းျပားျပား မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ဘာမွစိတ္ပညာေတြ နဲ ့ဆန္းစစ္ဖို ့လုပ္ေနစရာမလုိဘူး။ ေတြးစရာ၊ ၾကံစရာ ဘာမွ မရွိဘူး။ တိုက္ရိုက္သိတဲ့ ဉာဏ္ေလး ျဖစ္လာတာဘဲရွိတယ္။ အင္မတန္နက္နဲတယ္။ အင္မတန္ရိုးတယ္။ အင္မတန္ရွင္းပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ အဲဒီလို ရိုးရိုး နဲ ့နက္နက္နဲနဲသိေအာင္ကိုဘဲ တရားအားထုတ္ရတာပါဘဲ။ ဘာမွ ဆန္းဆန္းျပားျပား ရွာဖို႔ သိဖို႔ ၾကိဳးစားေနတာမဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ့္ခႏၶာကိုယ္မွာ ျဖစ္ေနတဲ့သဘာဝကို အမွန္အတိုင္းသိဖို႔ဘဲ ၾကည့္ေနတာပါဘဲ။ အဲဒီလိုဘဲ ခႏၶာကိုယ္မွာ ျဖစ္သမွ် တျခားဘယ္လိုအာရံုမ်ိဳးကိုဘဲျဖစ္ျဖစ္ သတိေလးႏွင့္ ေသေသခ်ာခ်ာကပ္ျပီးေတာ့ ၾကည့္တဲ့အခါမွာ အျမဲတမ္းဘဲ သူ႔သေဘာ နဲ ့သူဟာသူ ျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာ ၾကာေလ ပိုထင္ရွားေလ၊ ၾကာေလ ပိုထင္ရွားေလ ျဖစ္လာတယ္။ကိုယ္က လုပ္ယူေနတာ တစ္ခုမွ မပါဘူးဆိုတာ လက္ေတြ႕ျမင္လာပါလိမ့္မယ္။ အင္မတန္ သတိေကာင္းတဲ့သူဟာ ဒီအာရံုကို သိေနတဲ့စိတ္ကိုလည္း သူသိေနတယ္။ လႈပ္ေနတာကို သိတယ္။ အဲဒီလႈပ္ေနတာကို သိတဲ့စိတ္ကိုလည္း သိတယ္။ အေလ့အက်င့္မ်ားလာရင္ ဒီလိုဘဲ သိလာတာဘဲ။ ပထမေတာ့ အာရံုကိုဘဲသိတယ္။ စိတ္ကိုမသိဘူး။ ေနာက္ အင္မတန္ သတိသမာဓိေကာင္းလို႔ အေလ့အက်င့္မ်ားလာတဲ့အခါမွာ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ အာရံုကိုလည္း သိတယ္။ အဲဒီအာရံုကို သိတဲ့စိတ္ကိုလည္း သိတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ဘဲ ဆက္ျပီးေတာ့ ၾကည့္သြားလို႔ရွိရင္ ဒီသိတဲ့စိတ္ကလည္းဘဲ သူသိတဲ့သေဘာေလးသက္သက္ပဲ ဆိုတာကို ျမင္တယ္။ သူလည္းဘဲ အျမဲတမ္းမရွိဘူး။ ရွိခ်င္တဲ့အခါရွိတယ္ ေနာ္။ တခါတေလ သတိေမ့တဲ့အခါမွာ၊ ေမာဟအားၾကီးေနတဲ့အခါမွာ ပစၥဳပၸန္မွာ ျဖစ္ေနတဲ့အာရံုကို မသိဘူး။ အဲဒီေတာ့ သိတဲ့စိတ္ကို ျပန္ၾကည့္တဲ့အခါမွာလည္းဘဲ ငါသိတယ္ဆိုတဲ့ အထင္ဟာ မပါလာေတာ့ဘူး။ သိတဲ့သေဘာေလးကဘဲ သိတယ္ဆိုတာေလးကို ကိုယ့္ဉာဏ္မွာ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းေပၚလာတယ္။ သိေနရတဲ့ ရုပ္ကိုလည္းဘဲ... ငါပူတယ္၊ ငါလႈပ္တယ္၊ ငါေညာင္းတယ္၊ ငါနာတယ္လို႔ ဒီလိုမထင္ေတာ့ဘူးေနာ္။ ပူတဲ့သေဘာေလးက သူ႔ဖာသာသူ ပူတာပါဘဲ။ သိတဲ့သေဘာေလးကလည္း သူ႔ဖာသာသူ သိတာပါဘဲ။ ရိုးရိုးေလးဘဲ။ လႈပ္တဲ့သေဘာကလည္း သူ႔ဟာသူ လႈပ္တဲ့ သေဘာေလးရွိတယ္။ သိတာကလည္း သူ႔ဟာသူ သိတာပါဘဲ။ အဲဒီေတာ့ ဘယ္အရာကိုၾကည့္ၾကည့္ သဘာဝအျဖစ္နဲ႔ဘဲျမင္တယ္။ ပုဂၢိဳလ္သတၱဝါ အျဖစ္ႏွင့္ မျမင္ေတာ့ဘူး။ အဲဒီ ဉာဏ္ဆိုတာ နဲနဲေနာေနာဉာဏ္ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ နာမ္ရုပ္ကို ပိုင္းျခားျပီးေတာ့ သိတဲ့ဉာဏ္ျဖစ္သြားျပီ။ ေလာကီကိစၥေတြမွာ၊ Philosophy ( စိတ္ပညာ )စာအုပ္ေတြဘာေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲ နက္နက္နဲနဲ ၾကီးက်ယ္တာေတြ ေလ့လာဖတ္ရႈေနအံုးေတာ့၊ ဒီေလာက္နက္နဲတဲ့ ဉာဏ္မ်ိဳးကို ရဖို႔က လံုးဝမလြယ္ဘူး။ အေတြးေလး နဲ ့တင္ဘဲ သိရတာကိုး။ အထင္ နဲ ့ဘဲ သိရတာကိုး။ အခုဟာက အေတြးမပါဘူး။ အထင္မဟုတ္ဘူး။ တကယ္ျဖစ္ေနတာကို တိုက္ရိုက္ၾကည့္ျပီး သိရတာမို႔လို႔ အင္မတန္ နက္နဲၾကီးက်ယ္တဲ့ဉာဏ္ျဖစ္တယ္။ အဲဒီ ဉာဏ္မ်ိဳးကို ရတဲ့သူဟာ နဂိုတုန္းက သူသိထားတဲ့ အသိအျမင္၊ အထင္မွားမႈေတြဟာ အမ်ားၾကီး ေပ်ာက္ကုန္ပါတယ္။ သူ႔ရဲ ႔ Personality( နဂို အရင္ကစိတ္ ရွိတဲ့ပံုစံ ) ပါ တခါတည္း ေျပာင္းလဲသြားႏိုင္တယ္။ သူ ့ရဲ ့အသိဉာဏ္ပါ ေျပာင္းလဲသြားႏိုင္တယ္။ အေတြးအေခၚနဲ႔ ရတဲ့ အသိဉာဏ္ဟာ Personality ( နဂို အရင္ကစိတ္ ရွိတဲ့ပံုစံ )အေျပာင္းအလဲကို တကယ္မျဖစ္ေစႏိုင္ပါဘူး။ ဒီလို တိုက္ရိုက္ၾကည့္ျပီးေတာ့ သိလာတဲ့ အသိဉာဏ္ဟာျဖင့္ လူတစ္ေယာက္ ရဲ ့Personality ( နဂို အရင္ကစိတ္ ရွိတဲ့ပံုစံ )ကုိအမ်ားၾကီး ေျပာင္းလဲသြားေစပါတယ္။ ဒါကေတာ့ အေနာက္ႏိုင္ငံကေျပာတဲ့ Personality ( နဂို အရင္ကစိတ္ ရွိတဲ့ပံုစံ )ဆိုတဲ့ စကားလံုးကို ယူျပီးေတာ့ သံုးလိုက္ရတာပါ။ လူ႔ရဲ ႔ စိတ္ေနသေဘာထား၊ အျပဳအမူ၊ အသိအျမင္ ေျပာင္းလဲသြားတာ။ ေျပာင္းလဲတာမွ တကယ္ကို သိသိသာသာၾကီးကို ေျပာင္းလဲသြားတာဘဲ။ တကယ္ကို ေျပာင္းျပန္ျပန္မလာႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ေျပာင္းလဲသြားႏိုင္ပါတယ္။ ထိထိေရာက္ေရာက္ ၾကိဳးစားခဲ့လို ့.. တကယ္လည္းေျပာင္းလဲခဲ့တာ ၾကံဳဖူးပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ တရားအားထုတ္တာေတြမွာ နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳး နဲ ့အားထုတ္တာေတြ ရွိေပမယ့္..... ဒီပစၥဳပၸန္မွာျဖစ္ေနတဲ့၊ ခႏၶာကိုယ္မွာျဖစ္ေနတဲ့ သဘာဝတရားေတြကို အေတြြးမပါ၊ ပံုသ႑ာန္မွန္းဆမႈမပါဘဲ နဲ ့တိုက္ရိုက္သိႏိုင္ တဲ့ ဒီတရားအားထုတ္တဲ့နည္းဟာျဖင့္ အရိုးဆံုး၊ သဘာဝအက်ဆံုး၊ အထိေရာက္ဆံုးျဖစ္တယ္ လို ့ဆိုခ်င္ပါတယ္။ အေကာင္းဆံုးပါဘဲ။ Simple( အလြယ္ကူဆံုး ) ျဖစ္တယ္။ Natural( သဘာဝအက်ဆံုး ) ျဖစ္တယ္။ Effective( အထိေရာက္ဆံုး ) ျဖစ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ Simple( အလြယ္ဆံုး ) ျဖစ္မွေကာင္းပါတယ္။ သိပ္ျပီးေတာ့ Complicated( ခက္ခဲမႈ) ျဖစ္လာရင္၊ ရႈပ္ေထြးကုန္တာမို႔လို႔ လုပ္ရတာ အဆင္မေျပေတာ့ပါဘူး။ ပင္ပန္းပါတယ္။ ေရရွည္မလုပ္ႏိုင္ပါဘူး။ တမင္တကာလုပ္ယူရတာမဟုတ္တဲ့ ရိုးရိုးေလးျဖစ္ေနတဲ့၊ သဘာဝတရားကို ရိုးရိုးေလးဘဲ သတိေလး နဲ ့ကပ္ျပီးေတာ့ ၾကည့္ျပီးေတာ့ သိေနဖို႔ဘဲလိုတာပါဘဲ...။ ဒါဟာ.. အရွင္းဆံုး....အ႐ိုးဆံုး တရားအားထုတ္နည္းပါဘဲ.. လို ့တင္ျပရင္းဓမၼဒါန ျပဳလိုက္ပါတယ္။ က်င့္ၾကံအားထုတ္ႏိုင္ၾကပါေစ။ ( ခႏၶာ-၅ပါးတစ္ဦး ) ••••••••••••••••••••••••••••••• လက္ကိုင္ဖုန္း ျဖင့္ စာစီရျခင္းျဖစ္သည့္အတြက္ သတ္ပံုမွားယြင္းမႈမ်ား ေတြ ့ရွိပါက သည္းခံခြင့္လႊတ္ၿပီး ျပင္ဆင္ဖတ္ရႈေပးပါရန္ ေမတၱာရပ္ခံပါသည္။(ခႏၶာ-၅ပါးတစ္ဦး) ကိုးကား-ဖားေအာက္ေတာရဆရာေတာ္ ဘဒၵႏ ၱအာစိဏၰေဟာၾကားေတာ္မူေသာ တရားထူး တရားျမတ္ကို ရရိွေစရန္ ျပည့္စုံေစရမည့္ အေၾကာင္း စာမ်က္ႏွာ ႏွင့္ "ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိက"ေဟာၾကားေသာ အ႐ိုးဆံုးတရားအားထုတ္နည္းတို ့မွ ေကာက္ႏႈတ္ၿပီးhttp://yatanavasatemple.ning.com/မွတင္ျပပါသည္။ *ခႏၶာ ၅ ပါးတစ္ဦး* ထံမွ ကူးယူမ်ွေဝ ပူေဇာ္ပါသည္။

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/30eFkMF

"အရိုးဆံုး တရားအားထုတ္နည္း" •••••••••••••••••••••••••• ယခု မ်က္ေမွာက္ကာလ မွာ ဝိပႆနာအားထုတ္နည္းမ်ိဳးစံုကို အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာ အမ်ားစုေတြမွာ အေျမာက္အမ်ား ကုသိုလ္ျပဳေရးသားခ်က္မ်ားဟာ အမွန္တကယ္က်င့္ၾကံအားထုတ္မဲ့ ဓမၼမိတ္ေဆြတို ့အတြက္ အင္မတန္ အဖိုးတန္တဲ့ အေထာက္အပံ့ေတြဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။တကယ့္ကို အားရစရာေကာင္းပါလွတယ္။ဆရာေတာ္ႀကီးေတြရဲ႕ ေဟာေျပာဆံုးမတဲ့ ၾသဝါဒေတြ၊ ၿပီးေတာ့ အမွန္တကယ္ လက္လွမ္းမမွီႏိုင္တဲ့ ဗုဒၶစာေပေတြဟာ အခုဆို အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာေတြမွာ ျပန္ႏံွ ့ေနရာယူေနၾကၿပီျဖစ္တဲ့အတြက္ ေလ့လာလိုက္စား၊ က်င့္ၾကံအားထုတ္ၾကမဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြအဖို ့ေတာ့ ဝမ္းသာစရာေတြခ်ည္းပါဘဲ။ အဲဒီလို တရားထိုင္နည္းေတြ၊ရႈမွတ္နည္းေတြ မ်ားစြာ ဖတ္ရႈထားမိတဲ့အေလ်ာက္ ခုလို ဓမၼဒါနျပဳလုပ္ၿပီး မွ်ေဝျခင္းဟာ ဓမၼမိတ္ေဆြတို ့အေနနဲ ့ဖတ္ၿပီး အသံုးတည့္ရင္လည္း တည့္သြားႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေလ့လာဖတ္ရႈထားခဲ့ဖူးတဲ့ တရားအားထုတ္နည္းေတြ ထဲက အ႐ိုးဆံုး တရားအားထုတ္နည္း တစ္ခုကို ေကာက္ႏႈတ္ၿပီး ေရးသားေဖၚျပလိုက္ပါတယ္။ တရားအားထုတ္တယ္ ဆိုတာကေတာ့..... တရားတာကို အားထုတ္တာေပါ့..ေနာ္။အဲဒီလို တရားအားထုတ္တယ္ဆိုတာက မိမိတို ့ရဲ ့အဓိကပန္းတိုင္ျဖစ္တဲ့ တရားထူးရဖို႔ပါ။တရားထူးရရွိဖို ဆိုေတာ့့ ပထမဆံုး အားမထုတ္ခင္မွာ တရားအားထုတ္မဲ့ ပုဂၢိဳလ္ဖက္က ျပည့္စံုထားရမဲ့ အေၾကာင္းတရား (၁၅)ပါးဆိုတာကေတာ့ သိထားရမဲ့အျပင္ ျပည့္စံုေနဖို ့လည္းလိုအပ္ပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ဟာ "ကမၼ႒ာနေယာဂီ ေတာမီွရဟန္း"တို႔ကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး "ေမတၱသုတၱန္"ကိုေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ပါဠိေတာ္မွာေတာ့ ေမတၱာပြားလိုေသာသူ ဟာ ေမတၱာမပြားခင္ႀကိဳတင္ က်င့္ၾကံအားထုတ္ ျပည့္စုံရမယ့္ တရား(၁၅)ပါး ကို ေဟာၾကားေတာ္မူပါတယ္။ အဲဒီတရားတို႔ကို" ေမတၱာပုဗၺဘာဂတရား (၁၅)ပါး" ကို ေမတၱာမပို႔ခင္ ျပည့္စုံရမည့္တရား(သုိ႔မဟုတ္) ကမၼ႒ာန္းအားထုတ္ သူတို႔ အားမထုတ္မီွေ႐ွ႕အဖို႔ ျပည့္စုံရမည့္ တရား-(၁၅)ပါး ျဖစ္ပါတယ္။ ၁။(သေကၠာ စ) ေကာင္းျမတ္ေသာအရာတို႔ကို က်င့္ျခင္းငွာစြမ္းႏိုင္ရပါမည္။( မိမိသည္ သီလကိုျဖည့္က်င့္ေသာအခါ ၊သမာဓိကုိ ျဖည့္က်င့္ေသာအခါ၊ ပညာကို ျဖည့္က်င့္ ေသာအခါ၌ျဖစ္ေစ ခိုင္မာျပင္းထန္ေသာ လုံလဝီရိယ ပေယာဂ ရိွရပါမည္ ) ၂။( ဥဇူ စ ) ေျဖာင့္မတ္ေသာအက်င့္တရား ရိွရမည္။ ကိုယ္ႏႈတ္ႏွစ္ပါးေျဖာင့္စင္း ရပါမည္။ မိမိ၌ မရွိေသာ၊ မရိွေသာအရည္အခ်င္းကို ရိွသကဲ့သို႔ ေျပာဆိုျခင္း မာယာတရားမရိွရ။ ၃။( သုဟုဇူ စ ) တရံတစ္ခါမွ် ေကာက္ေကြ႔ျခင္းမရိွဘဲ ေကာင္းေကာင္းႀကီး ေျဖာင့္မတ္ရမည္။ မေနာစိတ္ အၾကံသည္လည္း ေျဖာင့္စင္ရပါမည္။မိမိအျပစ္ျပဳမိလ်င္ ျပဳမိပါသည္ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ထပ္မျပဳေတာ့ ပါဟု ဝန္ခံျခင္း။ ကိုယ္ႏုတ္စိတ္သုံးပါးလုံး လုံးဝေျဖာင့့္ စင္ျခင္း ျဖစ္ရပါမည္။ ၄။( သုေဝစာ စ) ပညာရိွတို႔ေကာင္းစြာဆုံးမလြယ္သူ ျဖစ္ရပါမည္။ ပညာရိွသူေတာ္ေကာင္းတို႔က ဆိုဆုံးမခ့ဲေသာ္ နားလည္လြယ္သူျဖစ္ နာခံလြယ္ေသာသူျဖစ္ရပါမည္။ အေၾကာင္းသင့္ အက်ိဳးသင့္ ရွင္းျပသည္ကို မိမိလက္ခံထားသည္ႏွင့္ဆန္႔က်င္ဖက္ျဖစ္ေသာ္လည္း လက္ေတြ႕လိုက္နာက်င့္ၾကံေသာ အားျဖင့္အမွန္ကို ေျပာင္းလြယ္ ျပင္လြယ္သူျဖစ္ ရပါမည္။ ၅။( မုဒု စ ) ေကာင္းျမတ္ေသာ အရာတို႔၌ ႏူးညံေျပာ့ေျပာင္းသူ ျဖစ္ရပါမည္။ ရိုေသထိုက္ေသာအရာတို႔၌ ႐ိုေသေသာကိုယ္အမူရာ ႏႈတ္အမူရာ ရိွရပါမည္။ ကာယကံအမူရာသိမ့္ေမြ႔ႏူးညံျခင္း ဝစီကံအမူရာ ႏႈတ္မၾကမ္းတမ္းျခင္း တို႔ကို ျပဳရပါမည္။ ၆။( အနတိမာနီ စ ) မာန္မာနတက္ႂကြျခင္းမရိွေစရ။ မာန္မာန မရိွသူျဖစ္္ရပါမယ္။ တရားအားထုတ္ေသာ အခါ မာန္မာန အားလုံးကို ေဘးဖယ္ထားႏိုင္ပါမွ ဆရာသမားထံမွ တရားႏွင့္ေလ်ာ္ေသာ ဆုံးမမႈကို ရရိွႏိုင္မွာျဖစ္ပါသည္။ ၇။( သႏၲဳႆေကာ စ ) မိမိမွာ ထင္႐ွားရရိွေသာ ပစၥည္းျဖင့္သာ ေရာင့္ရဲ တင္းတိမ္ ေက်နပ္ေသာသူ ျဖစ္ရပါမည္။ မိမိမွာရရွိသမွ် နဲ႔ ေရာင့္ရဲ ရပါမယ္။ အစား အဝတ္ အိပ္ရာေနရာ မိမိတို႔ရရိွသည့္ အတိုင္း(သူတစ္ပါးတို႔လႉဒါန္းေပးသည့္အတိုင္း) ေက်နပ္ ေရာင့္ရဲႏိုင္ရပါမည္။ ၈။( သုေဘရာ စ) သူတစ္ပါးတို႔ ေစာင့္ေရွာက္ ေမြးျမဳရန္(ျပဳစုရန္) လြယ္ကူေသာသူ ( ေၾကးမမ်ားသူ ) ျဖစ္ရပါမည္။ ေမြးျမဴလြယ္ေသာသူ ျဖစ္ရပါမယ္။ အခ်ိဳ အငံ အခ်ဥ္ အစပ္စသည့္ မေတာင္းဘဲ ေနတတ္ရပါမယ္။မိမိသည္ရရိွသည္ႏွင့္မွ်တပါက ( မိမိက်န္းမာေရးကို မထိခိုက္ေစပါက ) သူတပါးတို႔ ျပဳစုသည့္အတိုင္း သည္းခံႏိုင္ရပါမည္။ ၉။( အပၸကိေစၥာ စ ) က်င့္ဝတ္ တရားအတြက္ မလိုအပ္သည့္ အပိုကိစၥမ်ား နည္းပါး ေသာသူျဖစ္ရပါမည္။ တရားအားထုတ္ျခင္းအျပင္ အျခားဗာဟိရ အလုပ္မရိွဘဲ အလုပ္ကိစၥ နည္းသူျဖစ္ရပါမည္။ ၁၀။( သလႅဟုကဝုတိၱ ) ေပါ့ပါးလြယ္ကူေသာအသက္ေမြးျခင္းရိွသူ ျဖစ္ရပါမည္။ ေယာဂီပုဂိၢဳလ္ဟာ ငွက္သည္ ပ်ံသန္းလိုသည့္အခါ မိမိအေတာင္ တစ္ခုတည္းဟူေသာ ေပါ့ပါးေသာဝန္ရွိ သကဲ႔သို႔ မိမိသည္လည္း မိမိလိုအပ္သေလာက္သာအသုံးအေဆာင္ အနည္းငယ္သာ ရွိရပါမည္။ ၁၁။( သႏိၲၿႏၵိေယာ စ ) ၿငိမ္သက္တည္ၾကည္ေသာ ဣေျႏၵရိွရပါမည္။ ၿငိမ္သက္ေသာ မ်က္စိ၊နား၊ႏွာ၊လ်ွာ၊ကိုယ္၊ စိတ္ ရိွရပါမည္။ ၁၂။( နိေပကာ စ ) အျပစ္ကင္းေသာ အရာတို႔၌ ရင့္က်က္ေသာ ေကာင္းစြာသိျမင္ ကြၽမ္းက်င္လိမၼာေသာ ဉာဏ္ပညာရိွသူ ျဖစ္ရပါမည္။ မိမိသည္ ဤကားကုသိုလ္တရား၊ ဤကားအကုသိုလ္တရားဟု ေကာင္းစြာ ခဲြျခားႏိုင္ေသာ ရင့္က်က္ေသာပညာရွိသူ ျဖစ္ရပါမည္။ မိမိ အားထုတ္မည့္တရားကို ဆရာသမားထံမွာစနစ္တက်သင္ယူထားၿပီး ျဖစ္ရပါမည္။ ၁၃။( အပၸဂေဗ ၻ) ကိုယ္ႏႈတ္စိတ္ သုံးပါးလုံးမၾကမ္းတမ္းသူ ျဖစ္ရပါမည္။ မိမိ ေၾကာင့္ တစ္ပါးသူ အေႏွာက့္ယွက္ ျဖစ္ျခင္း(စုေပါင္း၍တရားထိုင္ေသာအခါ မိမိအေၾကာင္းကိစၥႀကီးငယ္ေၾကာင့္ထသြားေသာအခါ သူတပါးအေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ေစသည္ မိမိေျခသံ ျပင္းျခင္း စသည့္) တို႔ကိုမျပဳလုပ္ရပါ။ ၁၄။( ကုေလသြအနႏုကိေဒၶါ ) တြယ္တာ ၿငိကပ္ျခင္း ကင္းရပါမည္။ မိမိဒယာကာ ဒယာကာမ တို႔အေပၚ၌ တြယ္တာျခင္း။ မိမိ မိသားစု မိတ္ေဆြ တို႔အေပၚ၌ ၿငိကပ္ ေနျခင္း တို႔မျဖစ္ေပၚေစရပါ။ ၁၅။( န စ ခုဒၵ မာစေရ ကိဥိၥ၊ ေယန ဝိညဴ ပေရ ဥပေဝေဒယ်ဳံ ) ပညာရိွတို႔ စြပ္စဲြကဲ့ရဲ႕မည့္ အရာမွန္လ်င္ တစုံတစ္ရာ အနည္းငယ္မ်ွမျပဳက်င့္ရ... ဆိုတဲ့ အခ်က္မ်ား နဲ ့ဦးစြာျပည့္စံုထားရပါမယ္။ အခု "တရား စထိုင္တယ္"ဆိုပါစို ့။ အဲဒီလို ထိုင္ေနတဲ့အခါမွာ ကိုယ့္ရဲ ့လက္မ ထိပ္ ႏွစ္ခုကို ထိထားပါ။ အျခားပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္ကလည္း မိမိ လို ဘဲ လက္မ ထိပ္ျခင္းထိထားပါတယ္။ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ လက္မထိပ္ျခင္း ထိထားတယ္ေနာ္။ အဲဒီထိထားတဲ့ေနရာကို စိတ္ႏွင့္ အာရံုျပဳၾကည့္လိုက္ပါ။ ဘာကိုသိရသလဲ?... ဘယ္လိုအာရံုမ်ိဳး၊ ဘယ္လို ခံစားမႈမ်ိဳးလဲ?... ထိထားတဲ့ ေနရာကိုဘဲ အာရံုျပဳပါ။အဲဒီေနရာက ေႏြးေနတယ္ေနာ္။ ဒါေပမဲ့ ေသေသခ်ာခ်ာသတိကို ကပ္၊ စိတ္ကို ၫႊတ္ၿပီး ၾကည့္လိုက္တဲ့ အခါ မွာ အဲဒီေနရာမွာ လႈပ္ေနတာတစ္ခုခုရွိႏိုင္သလား? ရွိေနပါသလား? မိမိကိုယ္တိုင္လည္း ျဖစ္ေန၊သိေနတယ္ေနာ္။ တစ္ျခားအဲဒီလို လက္မထိပ္ ႏွစ္ခုထိထားတဲ့ တစ္ျခားပုဂၢိဳလ္မွာလည္း ဒီအတိုင္းဘဲ ခံစားရတာ။ အတူတူဘဲ။ လႈပ္တာကို သိေနတယ္။ လႈပ္တာေလး... ရွိတယ္ေနာ္။ ေသေသခ်ာခ်ာ သတိ ထားၿပီး ၾကည့္လို႔ရွိရင္ အဲဒီမွာ ၾကည့္လို႔ရပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ေတာ့ သိမ္ေမြ႔ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သိတယ္။အဲဒီေနရာမွာ ေသြးခုန္ ေနတာရွိပါတယ္။ ျပီးေတာ့ တုန္ေနတယ္။ ဒုတ္၊ ဒုတ္ နဲ ့တုန္ေနမွန္းသိလို႔ရပါတယ္။ သူက ပိုေတာင္ သိမ္ေမြ႔ပါေသးတယ္။ အဲဒီလို ပိုျပီးေတာ့ သိမ္ေမြ႔တာကို သိ ေလေလ၊ "သတိ" ပိုေကာင္းေလေလ၊ "သမာဓိ" ပိုေကာင္းေလေလပါဘဲ။ ပထမေတာ့ အၾကမ္းစားကို သိရတာဘဲ။ အၾကမ္းစားကို သိႏိုင္တဲ့သမာဓိ နဲ ့ သိမ္ေမြ႔တာကို သိႏိုင္တဲ့သမာဓိဆိုရင္ သိမ္ေမြ႔တာကို သိႏိုင္တဲ့ သမာဓိကပိုေကာင္းပါတယ္။ အၾကမ္းစားကိုသိတဲ့ သတိ နဲ ့သိမ္ေမြ႔တာကို သိတဲ့ သတိ နဲ ့ဆိုရင္ သိမ္ေမြ႔တာကို သိတဲ့ သတိက ပိုုျပီးအားေကာင္းပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ သိမ္ေမြ႔တဲ့ အာရံုကို ပိုျပီးေတာ့ ဂရုစိုက္ျပီးေတာ့ ပိုျပီးေတာ့၊အေလးထားျပီးေတာ့၊ စိတ္ကေလး နဲ ့ ေသေသခ်ာခ်ာကပ္ျပီးေတာ့ သိေနဖို႔လိုတာပါဘဲ။ ဘာမွ မခက္ပါဘူး။ ဒီလိုသိေနလို႔ရွိရင္ လံုးဝအေတြးအေတာ မရွိေတာ့တဲ့အခါမွာ ဒီ သိရတဲ့အာရံုကို ငါလို႔မထင္ေတာ့ပါဘူး။ ပထမေတာ့ ငါ့လက္က ပူေနတာ လို႔ ဒီလိုထင္တာကိုး။"ငါ့...လက္...ပူ.... " သံုးခုကတြဲထားတယ္။ ေနာက္ေတာ့.. သတိအင္မတန္ေကာင္းလာတဲ့အခါမွာ၊ လံုးဝအေတြးအေတာမရွိတဲ့အခါမွာေတာ့.. ပစၥဳပၸန္တကယ္တည့္တဲ့အခ်ိန္မွာ.. ငါလည္း မဟုတ္ေတာ့ဘူး၊ လက္လည္း မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ပူတာဘဲ ရွိေတာ့တယ္။ ငါဆိုတဲ့ ပညတ္လည္း ကြာသြားျပီ။ လက္ဆိုတဲ့ ပညတ္လည္း ကြာသြားျပီ။ ပူတယ္ဆိုတဲ့ သဘာဝခံစားေနတဲ့အာရံု ေလးတစ္ခုကိုဘဲ သိေနရေတာ့တာပါဘဲ။ အဲဒီလို ငါလည္း မဟုတ္၊ လက္လည္းမဟုတ္ပဲ နဲ ့ပူတာကိုသိတဲ့အခ်ိန္မွာ သူဟာ "ပရမတၳ"ကို သိတာဘဲ။ ပညတ္ မပါေတာ့ဘူး။ ငါပူတာမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ လက္ပူတာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ပူတာဟာ ပူတာဘဲ။ သူ႔ဟာသူဘဲ။ အဲဒီလိုသိရင္ကိုဘဲ "ရုပ္ကို ရုပ္" လို႔ သိလိုက္တာဘဲ။ ရုပ္ကို ငါလို႔မထင္ေတာ့ဘူး။ ရုပ္ေပၚမွာ ငါဆိုတဲ့ အထင္အျမင္မွားမႈဟာ ေပ်ာက္သြားျပီ။ ဒါဟာ ေျပာျပေတာ့ ရိုးရိုးေလး နဲ ့လြယ္လြယ္ေလး..ေနာ္။ အာရံုက ရိုးရိုးေလးေနာ္။ ဘာမွ မဟုတ္ဘူး။ ပူတဲ့အာရံုေလး သို႔မဟုတ္ရင္ လႈပ္ေနတဲ့အာရံုေလး.. ပါဘဲ။ ဒီဟာေလးအေပၚမွာ စိတ္ကေလးကို တည့္တည့္ေလးထားျပီးေတာ့ သိသိ၊ သိသိေနတဲ့အခါမွာ လံုးဝအေတြးလည္း ကင္းသြားျပီ။ ပညတ္လည္း စိတ္ထဲမွာ မထင္ေတာ့ဘူး။ သူ႔ကို နာမည္လည္း မတပ္ေတာ့ဘူး။ လက္ရဲ ႔ ပံုသ႑ာန္ၾကီးကိုလည္းဘဲ စိတ္ထဲက အာရံုမျပဳေတာ့ဘူးဆိုရင္ တည့္တည့္သိတဲ့အခ်ိန္မွာ ငါလည္း မရွိဘူး၊ လက္လည္း မရွိဘူး။ ပူတာဘဲရွိေတာ့တယ္။ ငါမရွိဘူး၊ လက္မရွိဘူး။ လႈပ္တာဘဲ ရွိေတာ့တယ္။ အဲဒီေတာ့ ပစၥဳပၸန္တကယ္တည့္တဲ့အခ်ိန္မွာ ပညတ္မပါပဲ နဲ ့ပရမတ္ကို တကယ္တည့္တည့္သိတဲ့အခ်ိန္မွာ အဲဒီလိုဘဲ အမွန္ကို သိတာပါဘဲ။ သိပ္ၿပီး ခဲခဲယဥ္းယဥ္းၾကီးလည္း မဟုတ္ဘူးဆိုတာ သိလာမွာပါ။ အဲဒီေတာ့ အဲဒီ အာရံုက အင္မတန္ရိုးတယ္။ သိပံုေလးကလည္း အင္မတန္ရိုးတယ္။ ဆန္းဆန္းၾကယ္ၾကယ္မဟုတ္ဘူးေနာ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီလိုသိလို႔ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ အသိဉာဏ္ကေတာ့ အင္မတန္နက္နဲတယ္။ ဒီလို အနတၱဆိုတဲ့ သဘာဝ ကို ေျပာရတာ ၾကားရလို႔၊ စာအုပ္ထဲမွာ ဖတ္ရလို႔သိပံု နဲ ့ အခုလို တကယ္ျဖစ္ေနတာေလးကို အေတြးမပါပဲ နဲ ့ တည့္တည့္သိတဲ့အခါမွာ သိလိုက္ရတဲ့အခ်ိန္မွာ စိတ္ထဲမွာ အင္မတန္ အားရေက်နပ္မႈျဖစ္လာတယ္။ တခါတေလ အင္မတန္ထူးဆန္းတယ္လို႔ေတာင္ထင္တယ္။ ဟာ....ဘယ္လိုျဖစ္သြားတုန္းလို႔။ ဒီလိုထင္သြားတယ္ေနာ္။ အျမဲတမ္း ငါ....ငါ.....ငါ....ဆိုျပီးေတာ့ စြဲလာတဲ့ အစြဲၾကီးဟာ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ခဏေလာက္ ေပ်ာက္သြားတယ္။ သိတဲ့စိတ္ကေလးရွိတယ္။ သိေနရတဲ့ ပူတဲ့အာရံု၊ သို႔မဟုတ္ လႈပ္တဲ့အာရံုေလးဘဲရွိတယ္။ က်န္တာဘာမွ မရွိေတာ့ဘူး။ အဲဒီလို ခံစားမႈျဖစ္ေနတာဟာ အင္မတန္ထူးဆန္းတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ျဖစ္ေနတဲ့အသိဉာဏ္ဟာ အင္မတန္နက္နဲတယ္။ ရိုးတဲ့အာရံု၊ သိတာလည္းဘဲ ရိုးရိုးေလးသိတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း ျဖစ္ေပၚလာတဲ့အသိဉာဏ္က အင္မတန္ၾကီးက်ယ္တယ္။ အင္မတန္ နက္နဲတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တရားအားထုတ္လို႔ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့အသိဉာဏ္ဟာ ဆန္းဆန္းျပားျပား မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ဘာမွစိတ္ပညာေတြ နဲ ့ဆန္းစစ္ဖို ့လုပ္ေနစရာမလုိဘူး။ ေတြးစရာ၊ ၾကံစရာ ဘာမွ မရွိဘူး။ တိုက္ရိုက္သိတဲ့ ဉာဏ္ေလး ျဖစ္လာတာဘဲရွိတယ္။ အင္မတန္နက္နဲတယ္။ အင္မတန္ရိုးတယ္။ အင္မတန္ရွင္းပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ အဲဒီလို ရိုးရိုး နဲ ့နက္နက္နဲနဲသိေအာင္ကိုဘဲ တရားအားထုတ္ရတာပါဘဲ။ ဘာမွ ဆန္းဆန္းျပားျပား ရွာဖို႔ သိဖို႔ ၾကိဳးစားေနတာမဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ့္ခႏၶာကိုယ္မွာ ျဖစ္ေနတဲ့သဘာဝကို အမွန္အတိုင္းသိဖို႔ဘဲ ၾကည့္ေနတာပါဘဲ။ အဲဒီလိုဘဲ ခႏၶာကိုယ္မွာ ျဖစ္သမွ် တျခားဘယ္လိုအာရံုမ်ိဳးကိုဘဲျဖစ္ျဖစ္ သတိေလးႏွင့္ ေသေသခ်ာခ်ာကပ္ျပီးေတာ့ ၾကည့္တဲ့အခါမွာ အျမဲတမ္းဘဲ သူ႔သေဘာ နဲ ့သူဟာသူ ျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာ ၾကာေလ ပိုထင္ရွားေလ၊ ၾကာေလ ပိုထင္ရွားေလ ျဖစ္လာတယ္။ကိုယ္က လုပ္ယူေနတာ တစ္ခုမွ မပါဘူးဆိုတာ လက္ေတြ႕ျမင္လာပါလိမ့္မယ္။ အင္မတန္ သတိေကာင္းတဲ့သူဟာ ဒီအာရံုကို သိေနတဲ့စိတ္ကိုလည္း သူသိေနတယ္။ လႈပ္ေနတာကို သိတယ္။ အဲဒီလႈပ္ေနတာကို သိတဲ့စိတ္ကိုလည္း သိတယ္။ အေလ့အက်င့္မ်ားလာရင္ ဒီလိုဘဲ သိလာတာဘဲ။ ပထမေတာ့ အာရံုကိုဘဲသိတယ္။ စိတ္ကိုမသိဘူး။ ေနာက္ အင္မတန္ သတိသမာဓိေကာင္းလို႔ အေလ့အက်င့္မ်ားလာတဲ့အခါမွာ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ အာရံုကိုလည္း သိတယ္။ အဲဒီအာရံုကို သိတဲ့စိတ္ကိုလည္း သိတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ဘဲ ဆက္ျပီးေတာ့ ၾကည့္သြားလို႔ရွိရင္ ဒီသိတဲ့စိတ္ကလည္းဘဲ သူသိတဲ့သေဘာေလးသက္သက္ပဲ ဆိုတာကို ျမင္တယ္။ သူလည္းဘဲ အျမဲတမ္းမရွိဘူး။ ရွိခ်င္တဲ့အခါရွိတယ္ ေနာ္။ တခါတေလ သတိေမ့တဲ့အခါမွာ၊ ေမာဟအားၾကီးေနတဲ့အခါမွာ ပစၥဳပၸန္မွာ ျဖစ္ေနတဲ့အာရံုကို မသိဘူး။ အဲဒီေတာ့ သိတဲ့စိတ္ကို ျပန္ၾကည့္တဲ့အခါမွာလည္းဘဲ ငါသိတယ္ဆိုတဲ့ အထင္ဟာ မပါလာေတာ့ဘူး။ သိတဲ့သေဘာေလးကဘဲ သိတယ္ဆိုတာေလးကို ကိုယ့္ဉာဏ္မွာ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းေပၚလာတယ္။ သိေနရတဲ့ ရုပ္ကိုလည္းဘဲ... ငါပူတယ္၊ ငါလႈပ္တယ္၊ ငါေညာင္းတယ္၊ ငါနာတယ္လို႔ ဒီလိုမထင္ေတာ့ဘူးေနာ္။ ပူတဲ့သေဘာေလးက သူ႔ဖာသာသူ ပူတာပါဘဲ။ သိတဲ့သေဘာေလးကလည္း သူ႔ဖာသာသူ သိတာပါဘဲ။ ရိုးရိုးေလးဘဲ။ လႈပ္တဲ့သေဘာကလည္း သူ႔ဟာသူ လႈပ္တဲ့ သေဘာေလးရွိတယ္။ သိတာကလည္း သူ႔ဟာသူ သိတာပါဘဲ။ အဲဒီေတာ့ ဘယ္အရာကိုၾကည့္ၾကည့္ သဘာဝအျဖစ္နဲ႔ဘဲျမင္တယ္။ ပုဂၢိဳလ္သတၱဝါ အျဖစ္ႏွင့္ မျမင္ေတာ့ဘူး။ အဲဒီ ဉာဏ္ဆိုတာ နဲနဲေနာေနာဉာဏ္ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ နာမ္ရုပ္ကို ပိုင္းျခားျပီးေတာ့ သိတဲ့ဉာဏ္ျဖစ္သြားျပီ။ ေလာကီကိစၥေတြမွာ၊ Philosophy ( စိတ္ပညာ )စာအုပ္ေတြဘာေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲ နက္နက္နဲနဲ ၾကီးက်ယ္တာေတြ ေလ့လာဖတ္ရႈေနအံုးေတာ့၊ ဒီေလာက္နက္နဲတဲ့ ဉာဏ္မ်ိဳးကို ရဖို႔က လံုးဝမလြယ္ဘူး။ အေတြးေလး နဲ ့တင္ဘဲ သိရတာကိုး။ အထင္ နဲ ့ဘဲ သိရတာကိုး။ အခုဟာက အေတြးမပါဘူး။ အထင္မဟုတ္ဘူး။ တကယ္ျဖစ္ေနတာကို တိုက္ရိုက္ၾကည့္ျပီး သိရတာမို႔လို႔ အင္မတန္ နက္နဲၾကီးက်ယ္တဲ့ဉာဏ္ျဖစ္တယ္။ အဲဒီ ဉာဏ္မ်ိဳးကို ရတဲ့သူဟာ နဂိုတုန္းက သူသိထားတဲ့ အသိအျမင္၊ အထင္မွားမႈေတြဟာ အမ်ားၾကီး ေပ်ာက္ကုန္ပါတယ္။ သူ႔ရဲ ႔ Personality( နဂို အရင္ကစိတ္ ရွိတဲ့ပံုစံ ) ပါ တခါတည္း ေျပာင္းလဲသြားႏိုင္တယ္။ သူ ့ရဲ ့အသိဉာဏ္ပါ ေျပာင္းလဲသြားႏိုင္တယ္။ အေတြးအေခၚနဲ႔ ရတဲ့ အသိဉာဏ္ဟာ Personality ( နဂို အရင္ကစိတ္ ရွိတဲ့ပံုစံ )အေျပာင္းအလဲကို တကယ္မျဖစ္ေစႏိုင္ပါဘူး။ ဒီလို တိုက္ရိုက္ၾကည့္ျပီးေတာ့ သိလာတဲ့ အသိဉာဏ္ဟာျဖင့္ လူတစ္ေယာက္ ရဲ ့Personality ( နဂို အရင္ကစိတ္ ရွိတဲ့ပံုစံ )ကုိအမ်ားၾကီး ေျပာင္းလဲသြားေစပါတယ္။ ဒါကေတာ့ အေနာက္ႏိုင္ငံကေျပာတဲ့ Personality ( နဂို အရင္ကစိတ္ ရွိတဲ့ပံုစံ )ဆိုတဲ့ စကားလံုးကို ယူျပီးေတာ့ သံုးလိုက္ရတာပါ။ လူ႔ရဲ ႔ စိတ္ေနသေဘာထား၊ အျပဳအမူ၊ အသိအျမင္ ေျပာင္းလဲသြားတာ။ ေျပာင္းလဲတာမွ တကယ္ကို သိသိသာသာၾကီးကို ေျပာင္းလဲသြားတာဘဲ။ တကယ္ကို ေျပာင္းျပန္ျပန္မလာႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ေျပာင္းလဲသြားႏိုင္ပါတယ္။ ထိထိေရာက္ေရာက္ ၾကိဳးစားခဲ့လို ့.. တကယ္လည္းေျပာင္းလဲခဲ့တာ ၾကံဳဖူးပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ တရားအားထုတ္တာေတြမွာ နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳး နဲ ့အားထုတ္တာေတြ ရွိေပမယ့္..... ဒီပစၥဳပၸန္မွာျဖစ္ေနတဲ့၊ ခႏၶာကိုယ္မွာျဖစ္ေနတဲ့ သဘာဝတရားေတြကို အေတြြးမပါ၊ ပံုသ႑ာန္မွန္းဆမႈမပါဘဲ နဲ ့တိုက္ရိုက္သိႏိုင္ တဲ့ ဒီတရားအားထုတ္တဲ့နည္းဟာျဖင့္ အရိုးဆံုး၊ သဘာဝအက်ဆံုး၊ အထိေရာက္ဆံုးျဖစ္တယ္ လို ့ဆိုခ်င္ပါတယ္။ အေကာင္းဆံုးပါဘဲ။ Simple( အလြယ္ကူဆံုး ) ျဖစ္တယ္။ Natural( သဘာဝအက်ဆံုး ) ျဖစ္တယ္။ Effective( အထိေရာက္ဆံုး ) ျဖစ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ Simple( အလြယ္ဆံုး ) ျဖစ္မွေကာင္းပါတယ္။ သိပ္ျပီးေတာ့ Complicated( ခက္ခဲမႈ) ျဖစ္လာရင္၊ ရႈပ္ေထြးကုန္တာမို႔လို႔ လုပ္ရတာ အဆင္မေျပေတာ့ပါဘူး။ ပင္ပန္းပါတယ္။ ေရရွည္မလုပ္ႏိုင္ပါဘူး။ တမင္တကာလုပ္ယူရတာမဟုတ္တဲ့ ရိုးရိုးေလးျဖစ္ေနတဲ့၊ သဘာဝတရားကို ရိုးရိုးေလးဘဲ သတိေလး နဲ ့ကပ္ျပီးေတာ့ ၾကည့္ျပီးေတာ့ သိေနဖို႔ဘဲလိုတာပါဘဲ...။ ဒါဟာ.. အရွင္းဆံုး....အ႐ိုးဆံုး တရားအားထုတ္နည္းပါဘဲ.. လို ့တင္ျပရင္းဓမၼဒါန ျပဳလိုက္ပါတယ္။ က်င့္ၾကံအားထုတ္ႏိုင္ၾကပါေစ။ ( ခႏၶာ-၅ပါးတစ္ဦး ) ••••••••••••••••••••••••••••••• လက္ကိုင္ဖုန္း ျဖင့္ စာစီရျခင္းျဖစ္သည့္အတြက္ သတ္ပံုမွားယြင္းမႈမ်ား ေတြ ့ရွိပါက သည္းခံခြင့္လႊတ္ၿပီး ျပင္ဆင္ဖတ္ရႈေပးပါရန္ ေမတၱာရပ္ခံပါသည္။(ခႏၶာ-၅ပါးတစ္ဦး) ကိုးကား-ဖားေအာက္ေတာရဆရာေတာ္ ဘဒၵႏ ၱအာစိဏၰေဟာၾကားေတာ္မူေသာ တရားထူး တရားျမတ္ကို ရရိွေစရန္ ျပည့္စုံေစရမည့္ အေၾကာင္း စာမ်က္ႏွာ ႏွင့္ "ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိက"ေဟာၾကားေသာ အ႐ိုးဆံုးတရားအားထုတ္နည္းတို ့မွ ေကာက္ႏႈတ္ၿပီးhttp://yatanavasatemple.ning.com/မွတင္ျပပါသည္။ *ခႏၶာ ၅ ပါးတစ္ဦး* ထံမွ ကူးယူမ်ွေဝ ပူေဇာ္ပါသည္။

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/30eFkMF

နတ္ေတြ ေစာင့္ေရွာက္ခံရဖို ့ ---------------------------------- အရွင္သာရိပုၾတာ တပည့္ေလးဟာ တရားထိုင္ေနုတုန္း အနာဂါမ္ျဖစ္ျပီး ရဟႏၲာျဖစ္ခါနီးမွာ ရွင္သာရိပုၾတာက အျပင္ကဆြမ္းခံျပန္လာခဲ့တယ္ ေက်ာင္းထဲဝင္လိုက္တာနဲ ့ကိုရင္ေလးဟာ သမာဓိပ်က္ျပီး ရဟႏၲာမျဖစ္ နိ ုင္ေတာ့ဘူး အဲဒါကို ဘုရားရွင္က သိေတာ္မူတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဘုရားရွင္ဟာ ရွင္သာရိပုၾတာ ေက်ာင္းထဲမေရာက္ခင္ တံခါးဝကေစာင့္ျပီး အရွင္သာရိပုၾတာနဲ ့စကားေျပာဆိုျပီး အခ်ိန္ဆြဲထားခဲ့တယ္ ဘုရားရွင္ရဲ့အၾကံေတာ္ကို သိေတာ့ သိၾကားမင္းကလည္း ကိုရင္ေလးတိတ္ဆိတ္စြာတရာက်င့္ဖို ့အတြက္ ျခေသၤ့အေယာင္ေဆာင္ျပီး ေက်ာင္းနားကေန အျခားတိရစၧာန္ေတြ မလာနိ ုင္ေအာင္ ေစာင့္ေပးတယ္ ေနာက္ျပီး မြန္းတည့္ခိိ်န္ ေရာက္ခါနီးတဲ့အတြက္ ကိုရင္ေလး ရဟႏၴာျဖစ္ျပီး ဆြမ္းမစားရမွာစိုးလို ့ေနနတ္သားကလည္း ေနလံုးကို ဖမ္းဆုတ္ျပီး မြန္းမလြဲေအာင္တားထားတယ္ ကိုရင္ေလး ရဟႏၲာျဖစ္သြားေတာ့မွ ဘုရားရွင္က အသင့္ တပည့္ေလးကို ဆြမ္းသြားေက်ြးလိုက္ဦး ဆာေနျပီဆိုျပီး လြွတ္လိုက္တယ္ ကိုရင္ေလးလည္း ဆြမ္းစားတယ္ ဆြမ္းစားျပီးေတာ့မွ ေနနတ္သားကလည္း ေနကိုလြွတ္လိုက္တယ္ ခ်က္ခ်င္းၾကီးမြန္းလြဲသြားတဲ့အတြက္ အျခားရဟန္းေတြက ေမးေလ်ွာက္ေတာ့မွ ဘုရားရွင္က အဲဒီဇာတ္ေၾကာင္းကို ေဟာေတာ္မူျပီး သူေတာ္ေကာင္းအလုပ္ကိုလုပ္လ်ွင္ နတ္ေတြ မကူညီ၍မရေၾကာင္း ေဟာၾကားခဲ့ပါတယ္ တကယ္ေတာ့ နတ္ျပည္နတ္ေလာကမွာ နတ္သဘင္ အစည္းအေဝးေတြ က်င္းပတယ္ဆိုတာ လူ ့ျပည္က တရားအားထုတ္တဲ့ သူေတာ္ေကာင္းေတြကိုေစာင့္ေရွာက္ဖို ့ သာသနာေတာ္အတြက္ ေပးဆပ္ေနသူေတြကို ကာကြယ္ဖို ့ ေစာင့္ေရွာက္ဖို ့အထက္နတ္မင္းၾကီးေတြကေန ေအာက္နတ္ေတြအထိ အဆင့္ဆင့္ေစာင့္ေရွာက္ဖို ့ခြဲတမ္းခ် တာဝန္ေပးျခင္းအမွ ု ့ေတြကိုျပ ုတာပါပဲ တရားက်င့္ေနသူ သို ့မဟုတ္ သာသနာေတာ္အတြက္ ေပးဆပ္ေနသူေတြဟာ ဒုကၡေရာက္ေနျပီဆိုႊရင္ မိမိနိ ုင္သေလာက္ကူညီရတယ္ မကူညီရင္ အနီးနားက ေအာက္နတ္ေတြဟာ အထက္နတ္မင္းၾကီးေတြရဲ့ ဒဏ္ခတ္ျခင္းကို ခံရတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ သူတို ့ေတြဟာ သူေတာ္ေကာင္းေတြကို ဥေပကၡာျပ ုလို ့မရဘူး သူေတာ္ေကာင္းေတြ ဘာလို ့လည္းဆိုတာ အျမဲ ေစာင့္ၾကည့္ေနရတယ္ ဒီီကိစၥကို ေတာထဲမွာ တရားက်င့္ေနတဲ့ ဆရာေတာ္ေတြကို ေလ့လာၾကည့္ရင္သိနိ ုင္တယ္ ဆရာေတာ္ၾကီးအခ်ိဳ ့ဆိုရင္ စိတ္ထဲမွာ ဘာမွကို မၾကံရဲပါလား လို ့ေတာင္ မွတ္တမ္းေတြမွာေတြ ့ရပါတယ္ ေဝဘူဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးဆိုရင္ ဒို ့မ်ားစမ္းၾကည့္တာ မွန္တယ္ဗ်ာတဲ့ သစ္ပင္ရွိရင္ဆြမ္းရွိတာပဲလို ့သစ္ပင္ေတြေအာက္ ဆြမ္းခံတာ ဆြမ္းရေၾကာင္းစမ္းသပ္ျပီး မိန္ ့ဆိုဘူးတယ္ ဒါ့ေျကာင့္ ရဟန္းဆိုရင္လည္း ဝိနည္းသိကၡာပုဒ္ေတြကို ေစာင့္ထိမ္းနိ ုင္မယ္ဆိုရင္ လူဆိုရင္လည္း ငါးပါးသီလကို ေစာင့္ထိမ္းနိ ုင္မယ္ဆိုရင္ နတ္ေတြ က ေစာင့္ေရွာက္ဖို ့ အျမဲတမ္း ေစာင့္ျကည့္ေနရတယ္ဆိုတာ အေသ အခ်ာပါပဲ ဦးျမင့္ခိုင္ share

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/31HUTcB

နတ္ေတြ ေစာင့္ေရွာက္ခံရဖို ့ ---------------------------------- အရွင္သာရိပုၾတာ တပည့္ေလးဟာ တရားထိုင္ေနုတုန္း အနာဂါမ္ျဖစ္ျပီး ရဟႏၲာျဖစ္ခါနီးမွာ ရွင္သာရိပုၾတာက အျပင္ကဆြမ္းခံျပန္လာခဲ့တယ္ ေက်ာင္းထဲဝင္လိုက္တာနဲ ့ကိုရင္ေလးဟာ သမာဓိပ်က္ျပီး ရဟႏၲာမျဖစ္ နိ ုင္ေတာ့ဘူး အဲဒါကို ဘုရားရွင္က သိေတာ္မူတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဘုရားရွင္ဟာ ရွင္သာရိပုၾတာ ေက်ာင္းထဲမေရာက္ခင္ တံခါးဝကေစာင့္ျပီး အရွင္သာရိပုၾတာနဲ ့စကားေျပာဆိုျပီး အခ်ိန္ဆြဲထားခဲ့တယ္ ဘုရားရွင္ရဲ့အၾကံေတာ္ကို သိေတာ့ သိၾကားမင္းကလည္း ကိုရင္ေလးတိတ္ဆိတ္စြာတရာက်င့္ဖို ့အတြက္ ျခေသၤ့အေယာင္ေဆာင္ျပီး ေက်ာင္းနားကေန အျခားတိရစၧာန္ေတြ မလာနိ ုင္ေအာင္ ေစာင့္ေပးတယ္ ေနာက္ျပီး မြန္းတည့္ခိိ်န္ ေရာက္ခါနီးတဲ့အတြက္ ကိုရင္ေလး ရဟႏၴာျဖစ္ျပီး ဆြမ္းမစားရမွာစိုးလို ့ေနနတ္သားကလည္း ေနလံုးကို ဖမ္းဆုတ္ျပီး မြန္းမလြဲေအာင္တားထားတယ္ ကိုရင္ေလး ရဟႏၲာျဖစ္သြားေတာ့မွ ဘုရားရွင္က အသင့္ တပည့္ေလးကို ဆြမ္းသြားေက်ြးလိုက္ဦး ဆာေနျပီဆိုျပီး လြွတ္လိုက္တယ္ ကိုရင္ေလးလည္း ဆြမ္းစားတယ္ ဆြမ္းစားျပီးေတာ့မွ ေနနတ္သားကလည္း ေနကိုလြွတ္လိုက္တယ္ ခ်က္ခ်င္းၾကီးမြန္းလြဲသြားတဲ့အတြက္ အျခားရဟန္းေတြက ေမးေလ်ွာက္ေတာ့မွ ဘုရားရွင္က အဲဒီဇာတ္ေၾကာင္းကို ေဟာေတာ္မူျပီး သူေတာ္ေကာင္းအလုပ္ကိုလုပ္လ်ွင္ နတ္ေတြ မကူညီ၍မရေၾကာင္း ေဟာၾကားခဲ့ပါတယ္ တကယ္ေတာ့ နတ္ျပည္နတ္ေလာကမွာ နတ္သဘင္ အစည္းအေဝးေတြ က်င္းပတယ္ဆိုတာ လူ ့ျပည္က တရားအားထုတ္တဲ့ သူေတာ္ေကာင္းေတြကိုေစာင့္ေရွာက္ဖို ့ သာသနာေတာ္အတြက္ ေပးဆပ္ေနသူေတြကို ကာကြယ္ဖို ့ ေစာင့္ေရွာက္ဖို ့အထက္နတ္မင္းၾကီးေတြကေန ေအာက္နတ္ေတြအထိ အဆင့္ဆင့္ေစာင့္ေရွာက္ဖို ့ခြဲတမ္းခ် တာဝန္ေပးျခင္းအမွ ု ့ေတြကိုျပ ုတာပါပဲ တရားက်င့္ေနသူ သို ့မဟုတ္ သာသနာေတာ္အတြက္ ေပးဆပ္ေနသူေတြဟာ ဒုကၡေရာက္ေနျပီဆိုႊရင္ မိမိနိ ုင္သေလာက္ကူညီရတယ္ မကူညီရင္ အနီးနားက ေအာက္နတ္ေတြဟာ အထက္နတ္မင္းၾကီးေတြရဲ့ ဒဏ္ခတ္ျခင္းကို ခံရတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ သူတို ့ေတြဟာ သူေတာ္ေကာင္းေတြကို ဥေပကၡာျပ ုလို ့မရဘူး သူေတာ္ေကာင္းေတြ ဘာလို ့လည္းဆိုတာ အျမဲ ေစာင့္ၾကည့္ေနရတယ္ ဒီီကိစၥကို ေတာထဲမွာ တရားက်င့္ေနတဲ့ ဆရာေတာ္ေတြကို ေလ့လာၾကည့္ရင္သိနိ ုင္တယ္ ဆရာေတာ္ၾကီးအခ်ိဳ ့ဆိုရင္ စိတ္ထဲမွာ ဘာမွကို မၾကံရဲပါလား လို ့ေတာင္ မွတ္တမ္းေတြမွာေတြ ့ရပါတယ္ ေဝဘူဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးဆိုရင္ ဒို ့မ်ားစမ္းၾကည့္တာ မွန္တယ္ဗ်ာတဲ့ သစ္ပင္ရွိရင္ဆြမ္းရွိတာပဲလို ့သစ္ပင္ေတြေအာက္ ဆြမ္းခံတာ ဆြမ္းရေၾကာင္းစမ္းသပ္ျပီး မိန္ ့ဆိုဘူးတယ္ ဒါ့ေျကာင့္ ရဟန္းဆိုရင္လည္း ဝိနည္းသိကၡာပုဒ္ေတြကို ေစာင့္ထိမ္းနိ ုင္မယ္ဆိုရင္ လူဆိုရင္လည္း ငါးပါးသီလကို ေစာင့္ထိမ္းနိ ုင္မယ္ဆိုရင္ နတ္ေတြ က ေစာင့္ေရွာက္ဖို ့ အျမဲတမ္း ေစာင့္ျကည့္ေနရတယ္ဆိုတာ အေသ အခ်ာပါပဲ ဦးျမင့္ခိုင္ share

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/31HUTcB

ငါ႔မွာ ရိကၡာေတြ ရွိၿပီလား <><><><><><><><> တစ္ေန႔မဟုတ္ တစ္ေန႔ အရြယ္ရလာတာနဲ႔ တစ္ၿပိဳင္နက္ ဘုန္းႀကီးတို႔ ဘဝဟာ သစ္ရြက္ဝါ ျဖစ္လာၾကၿပီ … ေၾကြမယ္ … မၾကာခင္ … ေလျပည္ကေလး မတို႔လိုက္နဲ႔ တို႔လိုက္တာနဲ႔ ❝ ဘုတ္ကနဲ ❞ ဆို ေၾကြၾကေတာ့မွာ … အဲဒီလို ရင့္ေရာ္လာတဲ့ အရြက္ျဖစ္လာတဲ့ အျပင္ ေသမင္း တမန္ေတြကလည္း အိမ္တံခါး လာေခါက္ေနၿပီ … ဘယ္ကေန ေခါက္လဲ - 🔹ေခါင္းကိုလည္း ေခါက္တာပဲ 🔹ပါးစပ္ကိုလည္း လာေခါက္တာပဲ အဲဒီလို ေခါက္လိုက္တာနဲ႔ သြားတစ္ေခ်ာင္း ျပဳတ္ထြက္သြားတယ္ … ေခါင္းတစ္ခ်က္ေခါက္လိုက္ရင္ ဆံပင္ေတြ ျဖဴသြားတယ္ … အဲ့ဒီလို ေသမင္းရဲ႕တမန္ေတြကလည္း တံခါး လာေခါက္ေနၾကၿပီ … ေသဖို႔ လမ္းဆုံလမ္းဝ ေရာက္ေနၾကၿပီ … အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ ရိကၡာရွိၿပီလား ကိုယ့္မွာ စဥ္းစားရမွာ … ကုသိုလ္ဆိုတဲ့ ရိကၡာေတြ ကိုယ့္မွာ ရွိၿပီလား ? ပါၿပီလား ? … ေအး … မရွိေသးဘူး မပါေသးဘူး ဆိုရင္ ရွိေအာင္လုပ္ ပါေအာင္လုပ္ ေနာ္ … ရိကၡာဆိုတာ အေရးႀကီးတယ္ … ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ျပန္စဥ္းစားၾက.. ❝ ငါ႔မွာ ရိကၡာေတြ ရွိၿပီလား ❞ လို႔ … #ပါခ်ဳပ္_ဆရာေတာ္_ဘုရား 📌အေမွာင္ေပ်ာက္၍ အလင္းေရာက္ပါေစ။📌 Credit , Original Uploader

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/34XZ31P

ငါ႔မွာ ရိကၡာေတြ ရွိၿပီလား <><><><><><><><> တစ္ေန႔မဟုတ္ တစ္ေန႔ အရြယ္ရလာတာနဲ႔ တစ္ၿပိဳင္နက္ ဘုန္းႀကီးတို႔ ဘဝဟာ သစ္ရြက္ဝါ ျဖစ္လာၾကၿပီ … ေၾကြမယ္ … မၾကာခင္ … ေလျပည္ကေလး မတို႔လိုက္နဲ႔ တို႔လိုက္တာနဲ႔ ❝ ဘုတ္ကနဲ ❞ ဆို ေၾကြၾကေတာ့မွာ … အဲဒီလို ရင့္ေရာ္လာတဲ့ အရြက္ျဖစ္လာတဲ့ အျပင္ ေသမင္း တမန္ေတြကလည္း အိမ္တံခါး လာေခါက္ေနၿပီ … ဘယ္ကေန ေခါက္လဲ - 🔹ေခါင္းကိုလည္း ေခါက္တာပဲ 🔹ပါးစပ္ကိုလည္း လာေခါက္တာပဲ အဲဒီလို ေခါက္လိုက္တာနဲ႔ သြားတစ္ေခ်ာင္း ျပဳတ္ထြက္သြားတယ္ … ေခါင္းတစ္ခ်က္ေခါက္လိုက္ရင္ ဆံပင္ေတြ ျဖဴသြားတယ္ … အဲ့ဒီလို ေသမင္းရဲ႕တမန္ေတြကလည္း တံခါး လာေခါက္ေနၾကၿပီ … ေသဖို႔ လမ္းဆုံလမ္းဝ ေရာက္ေနၾကၿပီ … အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ ရိကၡာရွိၿပီလား ကိုယ့္မွာ စဥ္းစားရမွာ … ကုသိုလ္ဆိုတဲ့ ရိကၡာေတြ ကိုယ့္မွာ ရွိၿပီလား ? ပါၿပီလား ? … ေအး … မရွိေသးဘူး မပါေသးဘူး ဆိုရင္ ရွိေအာင္လုပ္ ပါေအာင္လုပ္ ေနာ္ … ရိကၡာဆိုတာ အေရးႀကီးတယ္ … ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ျပန္စဥ္းစားၾက.. ❝ ငါ႔မွာ ရိကၡာေတြ ရွိၿပီလား ❞ လို႔ … #ပါခ်ဳပ္_ဆရာေတာ္_ဘုရား 📌အေမွာင္ေပ်ာက္၍ အလင္းေရာက္ပါေစ။📌 Credit , Original Uploader

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/34XZ31P

... မဂၤလာ ပါ ...ဓမၼမိတ္ေဆြ 💫 အို နာ ေသေဘး ေဘးသံုးေဘးသို႔ အခ်ိန္ျပည့္ပင္ေျပးေန၏ ... သူေတာ္ေကာင္းတရား မအိုခင္ၾကားမွာ ပိုင္ႏိုင္ထားမွ ေတာ္လိမ့္မည္ ... သံေဝဂေတး ႀကိဳတင္ေတြးလို႔ အိုေဘးေစာင့္လို႔ မျဖစ္ၿပီ ... " သင္ တရားအားထုတ္ေနၿပီလား ... ? " ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား၏ ၾသဝါဒမ်ား 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 "မဟာဂႏၶာရံုဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ႀသဝါဒ" မိမိတို့တေတြရဲ့ ေနာက္ကို အိုေဘး နာေဘး ေသေဘးဆိုတဲ့ က်ားဆိုးႀကီးေတြ လိုက္ေနပါလ်က္နဲ့ ေခြးေဟာင္တာ ဆူးျခစ္မိတာဆိုတဲ့ ေလာကဓံအေသးေလးေတြကိုရပ္ျပီး ခံစားမေနသင့္ဘူးေလ ======= "သဲအင္းဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ႀသဝါဒ" 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 (၁၀)ေပပတ္လည္ရွိတဲ့ ေက်ာက္ျပားႀကီးကိုတူႀကီးႏွင့္ထုပါမ်ား ေတာ့အက္ကြဲလာရသလိုပဲ စိတ္ေႀကာင့္ျဖစ္တဲ့ ရုပ္ စိတ္တူနဲ့ နာနာထုေပးရမယ္ ထုပါမ်ားေတာ့ ပံုပ်က္မယ္ ပံုပ်က္ရင္ မစံုမက္ေတာ့ဘူး မစံုမက္ေတာ့မွ တဏွာေသမွာ။ ======== "သစၥာေရႊစည္ဆရာေတာ္အရွင္ဥတၱမ" 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 ေခတ္မွီတိုးတက္ပါတယ္ဆိုတဲ့ သိပၸံပညာရဲ့ အစြမ္းဟာ လူစင္စစ္ကေန တရိစၧာန္ျဖစ္ေအာင္လုပ္နိင္တယ္လို့ေတာ့ ဦးဇင္းတို့မႀကားဘူးေသးပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ မေကာင္းတဲ့စိတ္ဆိုတာကေတာ့ ထိုစိတ္ျဖစ္ေပါ္ေနတဲ့လူတစ္ေယာက္ အဲဒီမေကာင္းတဲ့စိတ္တန္းလန္း ႀကီးနဲ့သာရုတ္တရက္ေသသြားခဲ့မယ္ဆိုရင္ လူစင္စစ္ကေသျပီးခ်က္ခ်င္း တရိစၧာန္ရဲ့ ဝမ္းေခါင္းအတြင္းမွာ ပဋိသေႏၶေနရေလာက္ေအာင္အထိကို အစြမ္းထက္လွပါတယ္။ =========== ❄ဝိပႆနာ လုပ္ပါ❄ ➖➖➖➖➖➖ ✴ဒကာ ဒကာမတို႔ကို ဆရာဘုန္းႀကီးက ဝိပႆနာ လုပ္ပါ လို႔ တိုက္တြန္းလိုက္တယ္ ။ ဘုန္းၾကီးကလည္း သူ႔ ဒကာ ဒကာမေတြ ... ဘယ့္ႏွယ့္ေၾကာင့္ ဒီေလာက္ တိုက္တြန္းေနရတာတုန္း ဆိုေတာ့ ✳တိုက္တြန္းခံရတယ္ဆို႔လို႔ရွိရင္ ေမ့ေလ်ာ့မႈ ရွိလို ့-လို႔ ေအာက္ေမ့ရမယ္ ။ တိုက္တြန္းခံရတယ္ ဆိုရင္...။ ေမ့ေလ် ာ့မႈ ရွိလို ့ဆိုတဲ့ဥစၥာ ဒကာ ဒကာမတို႔ မွတ္ရမယ္ ။ 🔸ဪ ေမ့ဆိုတာ ဘာပါလိမ့္မတုန္းဆိုေတာ့ ဒကာ ဒကာမေတြ လုပ္ကိုင္ေနတဲ႔ ေလာကီအလုပ္ ဟူသေရြ႕ဟာျဖင့္ ေမ့လို႔ လုပ္တဲ့ အလုပ္ေတြ မွတ္ပါ ။ ဒကာ ဒကာမေတြ ရွာေဖြ ေရာင္းၾက ဝယ္ၾက ေျပာၾက ဆိုၾက ကိုယ့္ ဆိုင္ရာဆိုင္ရာ အလုပ္ လုပ္တာ ဟူသေရြ႕သည္ စားဖို ့ေသာက္ဖို ့ လုပ္တာ ဟူသေရြ႕သည္ ဒကာ ဒကာမတို႔ ဒါ ေမ့ေနလို ့ မွတ္ၾကစမ္းပါ။ ေမ့ေနလို႔ ဆိုတာ သိေတာ့မွ တဲ့ ေၾသာ္ - ဆရာဘုန္းၾကီးက ဝိပႆနာလုပ္ၾက ဆိုတာ တို ့အလုပ္ေတြက ေမ့တဲ႔အလုပ္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ တိုက္တြန္းတာကိုး လို ့ မွတ္ရမယ္ ။ ေမ့ေနတာ ေမ့ရံုတင္ ေမ့ၿပီးသကာလ ေနတာလား။ တခါ ေရွ႕ဆက္ျပီး သကာလ ဒကာ ဒကာမေတြကို ေမးရဦးမယ္ ။ ဒကာ ဒကာမတို ့ ေမ့ရံုတင္ ေမ့ေနတာ မဟုတ္ေသးဘူး ကိုယ့္ သက္တမ္းၾကီးကိုလည္း ေသခါနီးေနတာကိုလည္း တဲ့ နီးသထက္ နီးေအာင္လို႔ အလြဲသုံးစားနဲ႔ ျဖဳန္းတီးေနတယ္ဆိုလို႔ ရွိရင္လည္း ဒါ မွန္ျပန္တာပဲလို ့ မွတ္ရမယ္။ 🔸ကိုယ့္သက္တမ္းကို သားေရး သမီးေရး စီးပြားေရး ေမ့ျခင္းတည္းဟူေသာ တရားၾကီး ႏွင့္ ျဖဳန္းတီးပစ္ေနတာ အသက္တမ္းကိုလည္း အလြဲ သုံးစားကုန္ေစတယ္လို ့ မွတ္ရမယ္ ။ သက္တမ္းကိုလည္း ဘာပါလိမ့္ (အလြဲ သုံးစားကုန္ေစပါတယ္ဘုရား)။ အလြဲသုံးစားကုန္ေစတယ္ လို႔ ဆိုေတာ့... ဒကာ ဒကာမတို ့အားလံုးပဲ သတိေပးလိုက္ပါတယ္ ။ လူေတြဟာ အျမဲေနရာ ဌာန ... ငရဲမွာလို႔ပဲ မွတ္လိုက္တာေပါ့။ လူေတြ အျမဲေနတဲ့ ေနရာ ႒ာနက ငရဲမွာ ။ အဲဒီ ငရဲမွာ ေနတုန္းက စိတ္ဟာ တစ္စကၠန္႕မွ မသက္သာေတာ့ လူျပည္မ် ားေရာက္လို ့ ရွိရင္ ေဟ့ ဒီေနရာမျပန္ရတဲ့ စတူဟာပါေယဟိ စ ဝိပၸမုေတၱာ ဆိုတဲ့ အပါယ္ေလးပါးမွ လြတ္တဲ႔အလုပ္ကိုျဖင့္ လုပ္ျဖစ္ေအာင္ပဲ လုပ္ပါေတာ့မယ္ ဆိုတဲ႔ စိတ္ထားက အပါယ္မွာ ေနတုန္းက လူတိုင္းမွာ ရွိၾကတယ္ ။ 🔸လုပ္မယ္လို ့ ရည္ရြယ္ခ် က္နဲ႔လာျပီး သကာလ ဒီက်မွ ပတ္ဝန္းက် င္ အေျခအေန သူက အိမ္ေထာင္က် ငါကအိမ္ေထာင္က် သူကပညာသင္ၾက ငါကပညာသင္ၾက သူက အိမ္ေဆာက္ၾက တိုက္တည္ၾက သူက ကားဝယ္ၾက သူက စိန္ေတြ ဘာေတြ ဝတ္ၾက ဆင္ၾက နဲ႔ 🌟အဲဒါေတြ ေဘးကေန လွည့္စားပစ္လိုက္ေတာ့ နဂိုရည္ရြယ္ခ် က္ေတြ အကုန္ေပ် ာက္ျပီး ေမ့ကုန္ျပီး သကာလ သူတို ့လို လုပ္ျပီး သူတို ့လိုေနမွ သူတို ့လိုထိုင္မွဆိုတဲ႔ ေမ့မႈၾကီးကေရွ႕ဦးစြာေပၚေပါက္လာတယ္ ။ ဒါ ဦးခင္ေမာင္... ပတ္ဝန္းက် င္ လွည့္စားမႈေနာ္ (မွန္ပါ့)။ ဒကာ ဒကာမေတြ ဘာလွည့္စားမႈပါလိမ့္ ( ပတ္ဝန္းက် င္လွည့္စားမႈပါဘုရား)။ ပတ္ဝန္းက် င္ လွည့္စားမႈကလည္း ငရဲက လာခဲ့တဲ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ကို ဖ်က္စီးပစ္ပါတယ္ ။ ငရဲကလာတဲ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ၾကီးကို... (ဖ် က္စီးပစ္ပါတယ္ ဘုရား။)အဲဒါေၾကာင့္ ေမ့ပစ္လိုက္တယ္လို ့ ဆိုပါေတာ့ေနာ္ ။ ေမ့႐ုံတင္ ေမ့ျပီးသကာလ ေနတာတင္မကေသး တေန႔ထက္ တေန႔ႀကီးရင့္ၿပီး သကာလ လာတာကလည္း ေသခါနီးလာၿပီ ။ တစ္ေန ့ထက္ တစ္ေန႔ၾကီးရင့္ လာတာက... (ေသခါနီးလာတာပါဘုရား) ။အဲေတာ့ ေမ့ျပီး သကာလ ေသခါနီးကို အားေပးေနတာလည္း ေရာက္တယ္။ ေမ့ျပီး သကာလ...( ေသခါနီးကို အားေပးေနတာလည္း ေရာက္ပါတယ္ဘုရား) ။ 🔸 ေမ့ျပီး ေသခါနီးအားေပး ေနတာလည္း ေရာက္တဲ့ အတြက္ ဘုန္းႀကီးတို႔ ဒကာ ဒကာမေတြမွာ ေမ့မႈက အဝိဇၨာ ၊ ေမ့မႈက အဝိဇၨာ ဆိုသျဖင္ ့ အဝိဇၨာပစၥယာ သခၤ ါရလမ္း ကိုအလုပ္လုပ္ၿပီး ေနတယ္။G သေဘာက်ပလား ။ ေမ့မႈက ဘာ-ပါလိမ့္... (အဝိဇၨာပါဘုရား)အဝိဇၨာပစၥယာ သခၤ ါရ လမ္း.... အဝိဇၨာပစၥယာ သခၤ ါရ လမ္းဆိုေတာ့ မသိမႈ ေၾကာင့္ မေတာ္တာလုပ္ ဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္ေရာက္တယ္။ မသိမႈေၾကာင့္... (မေတာ္တာလုပ္ ပါဘုရား) သေဘာက်ပလား။ 🔹ဦးဘဒင္ေရ ဘာတဲ့တုန္း မသိမႈေၾကာင့္ မေတာ္တာလုပ္ ။ မသိမႈက အဝိဇၨာ မေတာ္တာ လုပ္တာက သခါၤရ ရွင္းၾကပလား။ မသိမႈက ... အဝိဇၨာ ။ မေတာ္တာ လုပ္တာက ... သခါၤရ ။ အဲ ။ မသိမႈက အဝိဇၨာ မေလ်ာ္တာ မေတာ္တာ လုပ္တာက သခါၤရ ဆိုေတာ့ ေၾသာ္္ တို႔သည္ အပါယ္မွာေနခဲ့တဲ့ စိတ္ေတြ အကုန္ေဖ်ာက္ ဖ်က္ျပီး သကာလ ပတ္ဝန္းက် င္ အေျခအေနေၾကာင့္ အဝိဇၨာ ျဖစ္ၿပီးသကာလ သခၤါရအလုပ္ေတြသာ ႀကိဳးစားေနပါေပါ့လား ဆိုတာ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ပဲ စဥ္းစားၾကည့္ အခု ေျပာလိုက္ေတာ့ ဦးခင္ေမာင္ မေပၚလာဘူးလား။ ဦးဝ သတိထားပါ။ အားလံုး ဒကာ ဒကာမေတြ သတိထားၾကစမ္းပါ။ 🌠မသိတာက ဘာတုန္း( မသိတာက အဝိဇၨာပါဘုရား )။ မသိတာက အဝိဇၨာ အိုမွာလည္း မသိ နာမွာလည္း မသိ ခႏၶာၾကီးထဲ ဒုကၡသစၥာရွိတာလည္း မသိဘူး ။ အဲဒီ မသိတာက ဘာပါလိမ့္ (အဝိဇၨာပါဘုရား) မသိတာက အဝိဇၨာ ျဖစ္ေနေတာ့ 🌠 ေရာင္းလိုက္ ဝယ္လိုက္ ေျပာလိုက္ ဆိုလိုက္ ဝဋ္ဘဝေတြ ေတာင့္တျပီးသကာလ လွဴ လိုက္တန္းလိုက္ ဆိုတဲ႔ သခၤါရ အလုပ္ေတြ လုပ္လိုက္ျပန္ေတာ့ ေၾသာ္ - ဒါဟာမသိတဲ႔ ပုဂၢိဳလ္ရဲ႕လုပ္မႈပဲ လို႔ မဆိုႏိုင္ဘူးလား။ 🔸ဒါျဖင့္ မသိမႈက အဝိဇၨာ လုပ္မႈက သခၤ ါရ ၊ တို႔သည္ကား ဆိုလို ့ရွိရင္ ေန႔တိုင္း ဘာေတြလုပ္ေန ပါလိမ့္မတုန္းလို ့ အေမးထုတ္လို ့ ရွိရင္ျဖင့္ မသိတာေၾကာင့္ မေတာ္တာလုပ္ေနၾကတယ္ ဘယ္လို ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်မတုန္း။ အဲ မသိတာက အဝိဇၨာ ၊ မေတာ္တာ လုပ္တာက သခၤါရ ဆိုေတာ့ ဒကာ ဒကာမေတြ ရွင္းပလား ေကာင္းျပီ ဒါျဖင့္ မသိတာက အဝိဇၨာ ၊ မေတာ္တာ ေတြ လုပ္တာက သခၤါရေတြ ျဖစ္ေနေတာ့ ဘုန္းၾကီးတို ့ဒကာ ဒကာမေတြ အဆံုးဘာနဲ႔ ေတြ႕ၾကံဳ ရမလဲလို႔ ေမးဖို႔ မလိုဘူးလား။ 🔹ဒုကၡကၡႏၶႆ သမုဒေယာ ေဟာတိ အဆံုးက်ေတာ့ ... ဒုကၡႏၶႆ သမုဒေယာ ေဟာတိ ။ အဆံုးက ဘာတဲ့ဗ်ာ ဒုကၡႏၶႆ ဒုကၡ အစုအပုံၾကီး၏ သမုဒေယာ ျဖစ္ျခင္းသည္ (ဝါ) ျဖစ္ေၾကာင္းသည္ ေဟာတိ ျဖစ္၏ ။ ေၾသာ္ - မသိတာေၾကာင့္ မေတာ္တာလုပ္တာျဖင့္ ဒုကၡအစုပဲ ကိုယ္ပိုင္ရေတာ့မွာပဲ လို ့ ဆံုးျဖတ္ခ် က္ခ်လိုက္စမ္းပါ ။ 🔸မသိေမ့မႈေၾကာင့္ ဘာေတြ လုပ္တုန္း။ မေတာ္တာ လုပ္ေတာ့ ဘာေတြ ကိုယ္ပိုင္ ပစၥည္း ျဖစ္ပါလိမ့္။ ဒုကၡအစုဟာ ကိုယ္ပိုင္စၥည္းသာ။ ဒုကၡေသးေသး မမွတ္လိုက္ပါနဲ႔ ဒုကၡအစုဟာ ကိုယ္ပိုင္ ပစၥည္း ျဖစ္တယ္လို ့ မွတ္လိုက္စမ္းပါ။ ရွင္းၾကပလား။ ဒါျဖင့္ ဒကာ ဒကာမတို ့ ဝိပႆနာ လုပ္ၾကပါဆိုတဲ့ ဥစၥာ ဆရာဘုန္းၾကီး တိုက္တြန္းတာဟာ ဪ တိုက္တြန္းစရာရွိလို ့ တိုက္တြန္းတာပါကလား ဆိုတာေပၚလာျပီ (မွန္ပါ့)။ 🔹မသိမႈကလည္း ဒကာ ဒကာမေတြ ရွိေနတယ္ ။ ခႏၶာၾကီး ဒုကၡသစၥာလို႔ ေကာ ...ခဏ ခဏ ျပေနတဲ့ ေဖာက္ျပန္ ပ်က္စီးတဲ့ ဒုကၡသစၥာေတြလည္း မသိၾကဘူး ။ မသိေတာ့ ထင္ရာလုပ္ျပီး သကာလ ေရာင္းၾက ဝယ္ၾက ။ ထင္ရာလုပ္တဲ့ အလုပ္ေတြေကာ မလုပ္ၾကဘူးလား။ အဲ... မသိမႈေၾကာင့္ ထင္ရာ လုပ္ၾကတယ္။ ထင္ရာ လုပ္ၾကျခင္းေၾကာင့္ ေနာက္ဆံုးပိတ္ ဒုကၡ အစု ရတယ္။ ဦးခင္ေမာင္ ဒါ အမ်ားသြားလာတဲ့ လမ္း ။ 🌠အဲဒါ ေၾကာင့္ ဘုန္းၾကီးတို ့ ဒကာ ဒကာမေတြကို ေရွ႕ပိုင္းမွာ ဒကာ ဒကာမတို႔ ခင္ဗ်ားတို႔ကို တိုက္တြန္းရတာဟာ အလကားတိုက္တြန္းခ်င္လို ့ သူငယ္ႏွပ္စားေတြမို ့ တိုက္တြန္းေနတာ မဟုတ္ပါဘူး 🌟#လုပ္ပုံကိုင္ပုံက မသိမႈအုပ္ခ်ဳပ္ျပီး သကာလ မေတာ္တာေတြ လုပ္ေနလို ့ ဒုကၡအစုၾကီးကို ရတဲ႔အခါ ခင္ဗ် ားတို ့ သည္းခံႏိုင္ၾကမွာမဟုတ္တဲ့ အတြက္ ဝိပႆနာ လုပ္ၾကပါ လို႔ တိုက္တြန္းရတာပါ ။ ေပၚၾကပလား။ 🌟 . ☀ ေက်းဇူးရွင္ 🌟 🌟မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး🌟 ကံေလးမ်ိဳးတရားေတာ္မွ (၂၄-၃-၆၀ / မႏၲေလးၿမိဳ ႔ ဦးခ် စ္ေဆြ ဓမၼာရံု ။ ) . . 💠သာယာခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ💠 . 🌟သစၥာနီ🌟 Share---------------ဦး ေလး Credit byအရွင္ ေတဇနိယ မံုလယ္ဇ ။

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2ACVYX5

... မဂၤလာ ပါ ...ဓမၼမိတ္ေဆြ 💫 အို နာ ေသေဘး ေဘးသံုးေဘးသို႔ အခ်ိန္ျပည့္ပင္ေျပးေန၏ ... သူေတာ္ေကာင္းတရား မအိုခင္ၾကားမွာ ပိုင္ႏိုင္ထားမွ ေတာ္လိမ့္မည္ ... သံေဝဂေတး ႀကိဳတင္ေတြးလို႔ အိုေဘးေစာင့္လို႔ မျဖစ္ၿပီ ... " သင္ တရားအားထုတ္ေနၿပီလား ... ? " ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား၏ ၾသဝါဒမ်ား 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 "မဟာဂႏၶာရံုဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ႀသဝါဒ" မိမိတို့တေတြရဲ့ ေနာက္ကို အိုေဘး နာေဘး ေသေဘးဆိုတဲ့ က်ားဆိုးႀကီးေတြ လိုက္ေနပါလ်က္နဲ့ ေခြးေဟာင္တာ ဆူးျခစ္မိတာဆိုတဲ့ ေလာကဓံအေသးေလးေတြကိုရပ္ျပီး ခံစားမေနသင့္ဘူးေလ ======= "သဲအင္းဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ႀသဝါဒ" 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 (၁၀)ေပပတ္လည္ရွိတဲ့ ေက်ာက္ျပားႀကီးကိုတူႀကီးႏွင့္ထုပါမ်ား ေတာ့အက္ကြဲလာရသလိုပဲ စိတ္ေႀကာင့္ျဖစ္တဲ့ ရုပ္ စိတ္တူနဲ့ နာနာထုေပးရမယ္ ထုပါမ်ားေတာ့ ပံုပ်က္မယ္ ပံုပ်က္ရင္ မစံုမက္ေတာ့ဘူး မစံုမက္ေတာ့မွ တဏွာေသမွာ။ ======== "သစၥာေရႊစည္ဆရာေတာ္အရွင္ဥတၱမ" 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 ေခတ္မွီတိုးတက္ပါတယ္ဆိုတဲ့ သိပၸံပညာရဲ့ အစြမ္းဟာ လူစင္စစ္ကေန တရိစၧာန္ျဖစ္ေအာင္လုပ္နိင္တယ္လို့ေတာ့ ဦးဇင္းတို့မႀကားဘူးေသးပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ မေကာင္းတဲ့စိတ္ဆိုတာကေတာ့ ထိုစိတ္ျဖစ္ေပါ္ေနတဲ့လူတစ္ေယာက္ အဲဒီမေကာင္းတဲ့စိတ္တန္းလန္း ႀကီးနဲ့သာရုတ္တရက္ေသသြားခဲ့မယ္ဆိုရင္ လူစင္စစ္ကေသျပီးခ်က္ခ်င္း တရိစၧာန္ရဲ့ ဝမ္းေခါင္းအတြင္းမွာ ပဋိသေႏၶေနရေလာက္ေအာင္အထိကို အစြမ္းထက္လွပါတယ္။ =========== ❄ဝိပႆနာ လုပ္ပါ❄ ➖➖➖➖➖➖ ✴ဒကာ ဒကာမတို႔ကို ဆရာဘုန္းႀကီးက ဝိပႆနာ လုပ္ပါ လို႔ တိုက္တြန္းလိုက္တယ္ ။ ဘုန္းၾကီးကလည္း သူ႔ ဒကာ ဒကာမေတြ ... ဘယ့္ႏွယ့္ေၾကာင့္ ဒီေလာက္ တိုက္တြန္းေနရတာတုန္း ဆိုေတာ့ ✳တိုက္တြန္းခံရတယ္ဆို႔လို႔ရွိရင္ ေမ့ေလ်ာ့မႈ ရွိလို ့-လို႔ ေအာက္ေမ့ရမယ္ ။ တိုက္တြန္းခံရတယ္ ဆိုရင္...။ ေမ့ေလ် ာ့မႈ ရွိလို ့ဆိုတဲ့ဥစၥာ ဒကာ ဒကာမတို႔ မွတ္ရမယ္ ။ 🔸ဪ ေမ့ဆိုတာ ဘာပါလိမ့္မတုန္းဆိုေတာ့ ဒကာ ဒကာမေတြ လုပ္ကိုင္ေနတဲ႔ ေလာကီအလုပ္ ဟူသေရြ႕ဟာျဖင့္ ေမ့လို႔ လုပ္တဲ့ အလုပ္ေတြ မွတ္ပါ ။ ဒကာ ဒကာမေတြ ရွာေဖြ ေရာင္းၾက ဝယ္ၾက ေျပာၾက ဆိုၾက ကိုယ့္ ဆိုင္ရာဆိုင္ရာ အလုပ္ လုပ္တာ ဟူသေရြ႕သည္ စားဖို ့ေသာက္ဖို ့ လုပ္တာ ဟူသေရြ႕သည္ ဒကာ ဒကာမတို႔ ဒါ ေမ့ေနလို ့ မွတ္ၾကစမ္းပါ။ ေမ့ေနလို႔ ဆိုတာ သိေတာ့မွ တဲ့ ေၾသာ္ - ဆရာဘုန္းၾကီးက ဝိပႆနာလုပ္ၾက ဆိုတာ တို ့အလုပ္ေတြက ေမ့တဲ႔အလုပ္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ တိုက္တြန္းတာကိုး လို ့ မွတ္ရမယ္ ။ ေမ့ေနတာ ေမ့ရံုတင္ ေမ့ၿပီးသကာလ ေနတာလား။ တခါ ေရွ႕ဆက္ျပီး သကာလ ဒကာ ဒကာမေတြကို ေမးရဦးမယ္ ။ ဒကာ ဒကာမတို ့ ေမ့ရံုတင္ ေမ့ေနတာ မဟုတ္ေသးဘူး ကိုယ့္ သက္တမ္းၾကီးကိုလည္း ေသခါနီးေနတာကိုလည္း တဲ့ နီးသထက္ နီးေအာင္လို႔ အလြဲသုံးစားနဲ႔ ျဖဳန္းတီးေနတယ္ဆိုလို႔ ရွိရင္လည္း ဒါ မွန္ျပန္တာပဲလို ့ မွတ္ရမယ္။ 🔸ကိုယ့္သက္တမ္းကို သားေရး သမီးေရး စီးပြားေရး ေမ့ျခင္းတည္းဟူေသာ တရားၾကီး ႏွင့္ ျဖဳန္းတီးပစ္ေနတာ အသက္တမ္းကိုလည္း အလြဲ သုံးစားကုန္ေစတယ္လို ့ မွတ္ရမယ္ ။ သက္တမ္းကိုလည္း ဘာပါလိမ့္ (အလြဲ သုံးစားကုန္ေစပါတယ္ဘုရား)။ အလြဲသုံးစားကုန္ေစတယ္ လို႔ ဆိုေတာ့... ဒကာ ဒကာမတို ့အားလံုးပဲ သတိေပးလိုက္ပါတယ္ ။ လူေတြဟာ အျမဲေနရာ ဌာန ... ငရဲမွာလို႔ပဲ မွတ္လိုက္တာေပါ့။ လူေတြ အျမဲေနတဲ့ ေနရာ ႒ာနက ငရဲမွာ ။ အဲဒီ ငရဲမွာ ေနတုန္းက စိတ္ဟာ တစ္စကၠန္႕မွ မသက္သာေတာ့ လူျပည္မ် ားေရာက္လို ့ ရွိရင္ ေဟ့ ဒီေနရာမျပန္ရတဲ့ စတူဟာပါေယဟိ စ ဝိပၸမုေတၱာ ဆိုတဲ့ အပါယ္ေလးပါးမွ လြတ္တဲ႔အလုပ္ကိုျဖင့္ လုပ္ျဖစ္ေအာင္ပဲ လုပ္ပါေတာ့မယ္ ဆိုတဲ႔ စိတ္ထားက အပါယ္မွာ ေနတုန္းက လူတိုင္းမွာ ရွိၾကတယ္ ။ 🔸လုပ္မယ္လို ့ ရည္ရြယ္ခ် က္နဲ႔လာျပီး သကာလ ဒီက်မွ ပတ္ဝန္းက် င္ အေျခအေန သူက အိမ္ေထာင္က် ငါကအိမ္ေထာင္က် သူကပညာသင္ၾက ငါကပညာသင္ၾက သူက အိမ္ေဆာက္ၾက တိုက္တည္ၾက သူက ကားဝယ္ၾက သူက စိန္ေတြ ဘာေတြ ဝတ္ၾက ဆင္ၾက နဲ႔ 🌟အဲဒါေတြ ေဘးကေန လွည့္စားပစ္လိုက္ေတာ့ နဂိုရည္ရြယ္ခ် က္ေတြ အကုန္ေပ် ာက္ျပီး ေမ့ကုန္ျပီး သကာလ သူတို ့လို လုပ္ျပီး သူတို ့လိုေနမွ သူတို ့လိုထိုင္မွဆိုတဲ႔ ေမ့မႈၾကီးကေရွ႕ဦးစြာေပၚေပါက္လာတယ္ ။ ဒါ ဦးခင္ေမာင္... ပတ္ဝန္းက် င္ လွည့္စားမႈေနာ္ (မွန္ပါ့)။ ဒကာ ဒကာမေတြ ဘာလွည့္စားမႈပါလိမ့္ ( ပတ္ဝန္းက် င္လွည့္စားမႈပါဘုရား)။ ပတ္ဝန္းက် င္ လွည့္စားမႈကလည္း ငရဲက လာခဲ့တဲ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ကို ဖ်က္စီးပစ္ပါတယ္ ။ ငရဲကလာတဲ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ၾကီးကို... (ဖ် က္စီးပစ္ပါတယ္ ဘုရား။)အဲဒါေၾကာင့္ ေမ့ပစ္လိုက္တယ္လို ့ ဆိုပါေတာ့ေနာ္ ။ ေမ့႐ုံတင္ ေမ့ျပီးသကာလ ေနတာတင္မကေသး တေန႔ထက္ တေန႔ႀကီးရင့္ၿပီး သကာလ လာတာကလည္း ေသခါနီးလာၿပီ ။ တစ္ေန ့ထက္ တစ္ေန႔ၾကီးရင့္ လာတာက... (ေသခါနီးလာတာပါဘုရား) ။အဲေတာ့ ေမ့ျပီး သကာလ ေသခါနီးကို အားေပးေနတာလည္း ေရာက္တယ္။ ေမ့ျပီး သကာလ...( ေသခါနီးကို အားေပးေနတာလည္း ေရာက္ပါတယ္ဘုရား) ။ 🔸 ေမ့ျပီး ေသခါနီးအားေပး ေနတာလည္း ေရာက္တဲ့ အတြက္ ဘုန္းႀကီးတို႔ ဒကာ ဒကာမေတြမွာ ေမ့မႈက အဝိဇၨာ ၊ ေမ့မႈက အဝိဇၨာ ဆိုသျဖင္ ့ အဝိဇၨာပစၥယာ သခၤ ါရလမ္း ကိုအလုပ္လုပ္ၿပီး ေနတယ္။G သေဘာက်ပလား ။ ေမ့မႈက ဘာ-ပါလိမ့္... (အဝိဇၨာပါဘုရား)အဝိဇၨာပစၥယာ သခၤ ါရ လမ္း.... အဝိဇၨာပစၥယာ သခၤ ါရ လမ္းဆိုေတာ့ မသိမႈ ေၾကာင့္ မေတာ္တာလုပ္ ဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္ေရာက္တယ္။ မသိမႈေၾကာင့္... (မေတာ္တာလုပ္ ပါဘုရား) သေဘာက်ပလား။ 🔹ဦးဘဒင္ေရ ဘာတဲ့တုန္း မသိမႈေၾကာင့္ မေတာ္တာလုပ္ ။ မသိမႈက အဝိဇၨာ မေတာ္တာ လုပ္တာက သခါၤရ ရွင္းၾကပလား။ မသိမႈက ... အဝိဇၨာ ။ မေတာ္တာ လုပ္တာက ... သခါၤရ ။ အဲ ။ မသိမႈက အဝိဇၨာ မေလ်ာ္တာ မေတာ္တာ လုပ္တာက သခါၤရ ဆိုေတာ့ ေၾသာ္္ တို႔သည္ အပါယ္မွာေနခဲ့တဲ့ စိတ္ေတြ အကုန္ေဖ်ာက္ ဖ်က္ျပီး သကာလ ပတ္ဝန္းက် င္ အေျခအေနေၾကာင့္ အဝိဇၨာ ျဖစ္ၿပီးသကာလ သခၤါရအလုပ္ေတြသာ ႀကိဳးစားေနပါေပါ့လား ဆိုတာ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ပဲ စဥ္းစားၾကည့္ အခု ေျပာလိုက္ေတာ့ ဦးခင္ေမာင္ မေပၚလာဘူးလား။ ဦးဝ သတိထားပါ။ အားလံုး ဒကာ ဒကာမေတြ သတိထားၾကစမ္းပါ။ 🌠မသိတာက ဘာတုန္း( မသိတာက အဝိဇၨာပါဘုရား )။ မသိတာက အဝိဇၨာ အိုမွာလည္း မသိ နာမွာလည္း မသိ ခႏၶာၾကီးထဲ ဒုကၡသစၥာရွိတာလည္း မသိဘူး ။ အဲဒီ မသိတာက ဘာပါလိမ့္ (အဝိဇၨာပါဘုရား) မသိတာက အဝိဇၨာ ျဖစ္ေနေတာ့ 🌠 ေရာင္းလိုက္ ဝယ္လိုက္ ေျပာလိုက္ ဆိုလိုက္ ဝဋ္ဘဝေတြ ေတာင့္တျပီးသကာလ လွဴ လိုက္တန္းလိုက္ ဆိုတဲ႔ သခၤါရ အလုပ္ေတြ လုပ္လိုက္ျပန္ေတာ့ ေၾသာ္ - ဒါဟာမသိတဲ႔ ပုဂၢိဳလ္ရဲ႕လုပ္မႈပဲ လို႔ မဆိုႏိုင္ဘူးလား။ 🔸ဒါျဖင့္ မသိမႈက အဝိဇၨာ လုပ္မႈက သခၤ ါရ ၊ တို႔သည္ကား ဆိုလို ့ရွိရင္ ေန႔တိုင္း ဘာေတြလုပ္ေန ပါလိမ့္မတုန္းလို ့ အေမးထုတ္လို ့ ရွိရင္ျဖင့္ မသိတာေၾကာင့္ မေတာ္တာလုပ္ေနၾကတယ္ ဘယ္လို ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်မတုန္း။ အဲ မသိတာက အဝိဇၨာ ၊ မေတာ္တာ လုပ္တာက သခၤါရ ဆိုေတာ့ ဒကာ ဒကာမေတြ ရွင္းပလား ေကာင္းျပီ ဒါျဖင့္ မသိတာက အဝိဇၨာ ၊ မေတာ္တာ ေတြ လုပ္တာက သခၤါရေတြ ျဖစ္ေနေတာ့ ဘုန္းၾကီးတို ့ဒကာ ဒကာမေတြ အဆံုးဘာနဲ႔ ေတြ႕ၾကံဳ ရမလဲလို႔ ေမးဖို႔ မလိုဘူးလား။ 🔹ဒုကၡကၡႏၶႆ သမုဒေယာ ေဟာတိ အဆံုးက်ေတာ့ ... ဒုကၡႏၶႆ သမုဒေယာ ေဟာတိ ။ အဆံုးက ဘာတဲ့ဗ်ာ ဒုကၡႏၶႆ ဒုကၡ အစုအပုံၾကီး၏ သမုဒေယာ ျဖစ္ျခင္းသည္ (ဝါ) ျဖစ္ေၾကာင္းသည္ ေဟာတိ ျဖစ္၏ ။ ေၾသာ္ - မသိတာေၾကာင့္ မေတာ္တာလုပ္တာျဖင့္ ဒုကၡအစုပဲ ကိုယ္ပိုင္ရေတာ့မွာပဲ လို ့ ဆံုးျဖတ္ခ် က္ခ်လိုက္စမ္းပါ ။ 🔸မသိေမ့မႈေၾကာင့္ ဘာေတြ လုပ္တုန္း။ မေတာ္တာ လုပ္ေတာ့ ဘာေတြ ကိုယ္ပိုင္ ပစၥည္း ျဖစ္ပါလိမ့္။ ဒုကၡအစုဟာ ကိုယ္ပိုင္စၥည္းသာ။ ဒုကၡေသးေသး မမွတ္လိုက္ပါနဲ႔ ဒုကၡအစုဟာ ကိုယ္ပိုင္ ပစၥည္း ျဖစ္တယ္လို ့ မွတ္လိုက္စမ္းပါ။ ရွင္းၾကပလား။ ဒါျဖင့္ ဒကာ ဒကာမတို ့ ဝိပႆနာ လုပ္ၾကပါဆိုတဲ့ ဥစၥာ ဆရာဘုန္းၾကီး တိုက္တြန္းတာဟာ ဪ တိုက္တြန္းစရာရွိလို ့ တိုက္တြန္းတာပါကလား ဆိုတာေပၚလာျပီ (မွန္ပါ့)။ 🔹မသိမႈကလည္း ဒကာ ဒကာမေတြ ရွိေနတယ္ ။ ခႏၶာၾကီး ဒုကၡသစၥာလို႔ ေကာ ...ခဏ ခဏ ျပေနတဲ့ ေဖာက္ျပန္ ပ်က္စီးတဲ့ ဒုကၡသစၥာေတြလည္း မသိၾကဘူး ။ မသိေတာ့ ထင္ရာလုပ္ျပီး သကာလ ေရာင္းၾက ဝယ္ၾက ။ ထင္ရာလုပ္တဲ့ အလုပ္ေတြေကာ မလုပ္ၾကဘူးလား။ အဲ... မသိမႈေၾကာင့္ ထင္ရာ လုပ္ၾကတယ္။ ထင္ရာ လုပ္ၾကျခင္းေၾကာင့္ ေနာက္ဆံုးပိတ္ ဒုကၡ အစု ရတယ္။ ဦးခင္ေမာင္ ဒါ အမ်ားသြားလာတဲ့ လမ္း ။ 🌠အဲဒါ ေၾကာင့္ ဘုန္းၾကီးတို ့ ဒကာ ဒကာမေတြကို ေရွ႕ပိုင္းမွာ ဒကာ ဒကာမတို႔ ခင္ဗ်ားတို႔ကို တိုက္တြန္းရတာဟာ အလကားတိုက္တြန္းခ်င္လို ့ သူငယ္ႏွပ္စားေတြမို ့ တိုက္တြန္းေနတာ မဟုတ္ပါဘူး 🌟#လုပ္ပုံကိုင္ပုံက မသိမႈအုပ္ခ်ဳပ္ျပီး သကာလ မေတာ္တာေတြ လုပ္ေနလို ့ ဒုကၡအစုၾကီးကို ရတဲ႔အခါ ခင္ဗ် ားတို ့ သည္းခံႏိုင္ၾကမွာမဟုတ္တဲ့ အတြက္ ဝိပႆနာ လုပ္ၾကပါ လို႔ တိုက္တြန္းရတာပါ ။ ေပၚၾကပလား။ 🌟 . ☀ ေက်းဇူးရွင္ 🌟 🌟မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး🌟 ကံေလးမ်ိဳးတရားေတာ္မွ (၂၄-၃-၆၀ / မႏၲေလးၿမိဳ ႔ ဦးခ် စ္ေဆြ ဓမၼာရံု ။ ) . . 💠သာယာခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ💠 . 🌟သစၥာနီ🌟 Share---------------ဦး ေလး Credit byအရွင္ ေတဇနိယ မံုလယ္ဇ ။

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2ACVYX5