via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2qEOfpJ
Monday, November 11, 2019
Sunday, November 10, 2019
❝ အဆာမပြေ ချမ်းသာမှုနဲ့ တာရှည် ပန်းလာခဲ့ရသူပါ ❞ 🔅🔅🔅🔅🔅🔅🔅🔅🔅🔅🔅 လောကီအာရုံ ကာမဂုဏ် ချမ်းသာတွေဟာ ဘာနဲ့တူသလဲဆိုရင် ဆားငန်ရေနဲ့ တူတယ် ••• ရေဆာလွန်းလို့ဆိုပြီးတော့ ••• ရေငတ်ပြေအောင် ဆားငန်ရေ သွားသောက်လိုက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ဟာ ရေငတ် မပြေတဲ့အပြင် နဂိုက ဆာလောင်တာထက်တောင် ပိုပြီးတော့ ဆာလောင်လာပါတယ်။ သိပ်ပြီး ရေဆာနေတော့ ••• ရေငတ်ပြေစေချင်တဲ့ ဆန္ဒနဲ့ ဆားငန်ရေကို သောက်လိုက်တယ်။သောက်သောက်ချင်းတော့ ရေငတ်ပြေသလိုလို အာသာပြေသလိုလို ခံစားရတယ်။ ခဏ အာသာပြေသလိုလို ရှိပေမယ့် ••• နဂိုမူလ ဆာတာထက်ကို ပိုပြီးတော့ အဆာဓာတ် တိုးပွားလာတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ••• ဆားငန်ရေတွေဆိုတာ အဆာဓာတ်ကို ငြိမ်းပျောက်စေတဲ့ အရာတွေမဟုတ်ပဲ အဆာဓာတ်ကို တိုးပွားစေတဲ့ အရာတွေ ဖြစ်နေလို့ပါပဲ။ လူတစ်ယောက် အခုလို ••• အင်မတန် ပူလောင်တဲ့ နွေရာသီမှာ သဲကန္တာရဆန်ဆန် ဖြစ်နေတဲ့ ခရီးတစ်ခုကို သွားတယ်ဆိုကြပါစို့။ ပါလာတဲ့ ရေတွေကလည်း လုံးဝကုန်သွားပြီ။ လမ်းခရီးမှာလည်းပဲ ရေရောင်းတဲ့ ဆိုင်ရှာမတွေ့ဘူး။ ရေရှိတဲ့နေရာကို ရှာမတွေ့ဘူး။ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ••• နေရာတစ်နေရာ ရောက်တော့ ရေသန့်ပုလင်း ရောင်းတဲ့ဆိုင် ရောက်သွားတယ်။ အဲ့ဒီဆိုင်မှာ ရေသန့်ပုလင်းကလည်း ခြောက်ပုလင်းပဲ ကျန်တော့တယ်။ အဲ့ဒီခြောက်ပုလင်းကလည်း တံဆိပ်တစ်မျိုးစီပေါ့။ တစ်ပုလင်းကို တံဆိပ်တစ်မျိုး တံဆိပ်ခြောက်မျိုးနဲ့ ရေသန့်ပုလင်း ခြောက်ပုလင်း သွားတွေ့တယ်။ ကိုယ်ကလည်း ရေသိပ်ငတ်နေတာ ဆိုတော့ အဲ့ဒီခြောက်ပုလင်းလုံး ဝယ်လာလိုက်တယ်။ ဝယ်လာပြီးတော့ ရေငတ်ပြေအောင် ဆိုပြီးတော့ ပထမပုလင်း ပထမတံဆိပ်နဲ့ ပုလင်းကို ဖောက်ပြီးတော့ သောက်လိုက်တယ်။ သောက်လိုက်တော့ ဆားငန်ရေဖြစ်နေတယ်။ ခဏတော့ အာသာပြေသလိုလို ရှိသွားတယ်။ ခရီးဆက်သွား ရေဆာလာပြန်။ ရေတွေ အင်မတန် ငတ်မွတ်လာပြန်တော့… နောက်တစ်ပုလင်း နောက်တံဆိပ်နဲ့ ရေသန့်တစ်ပုလင်းကို သောက်လိုက်တယ်။ အဲ့ဒီရေသန့်ပုလင်းကလည်း ဆားငန်ရေ ရေသန့်ပုလင်း ဖြစ်နေပြန်တယ်။ သောက်လိုက်တော့ အာသာပြေသလိုလို ရှိတယ်။ ပြီးတော့ နဂိုကထက် ပိုပြီးတော့ ဆာလာပြန်တယ်။ အဲ့ဒီလိုနဲ့ တံဆိပ်ခြောက်မျိုး တပ်ထားတဲ့ ရေသန့်ခြောက်ပုလင်း တစ်ပုလင်းစီ ဖောက် ဖောက်ပြီးတော့ သောက်လိုက်တာ ဘယ်ပုလင်းသောက်လို့မှ အာသာမပြေပါဘူး။ ပုလင်းခြောက်ပုလင်းဟာ ••• ဆားငန်ရေတွေချည်းပဲ ဖြစ်နေတယ်။ ဒါပေမယ့်လို့လည်း ကိုယ့်မှာရှိတာက ဒီဆားငန်ရေပဲ ရှိတာဆိုတော့… ဒါကိုပဲ သောက်ပြီးတော့ ••• နေပူပူမှာ ခရီးဆက်နေရတဲ့ လူတစ်ယောက်ဟာ… ဘယ်လောက်များ ပင်ပန်းဆင်းရဲလိုက်မလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းသာကြည့်ပေတော့။ အပေါ်ကလည်း နေကပူ ••• အောက်ကလည်း သဲတွေကပူ အပေါ်ပူအောက်ပူနဲ့ ဆနွင်းမကင်း ဖုတ်ထားသလို ဖြစ်နေတယ်။ ရေငတ်လို့ သောက်လိုက်ပြန်တော့လည်း ဆားငန်ရေ ဖြစ်နေတော့ အဆာမပြေတဲ့အပြင် ပိုပြီးတော့ ဆာလာတယ်။ အဲ့ဒီလိုပါပဲ ••• သံသရာခရီးကို သွားနေကြတဲ့ ကာမဘုံသား သတ္တဝါများဟာလည်းပဲ တံဆိပ်ခြောက်မျိုး တပ်ထားတဲ့ ရေသန့်ပုလင်း ခြောက်ပုလင်းကို အဖော်ပြုပြီးတော့ ခရီးသွားနေကြတာပါပဲ။ တံဆိပ်ခြောက်မျိုး ဆိုတာကတော့ … ✔ပထမပုလင်းရဲ့တံဆိပ်က ရူပါရုံ ✔နောက်တစ်ပုလင်းက သဒ္ဒါရုံ ✔နောက်တစ်ပုလင်းက ဂန္ဓာရုံ ✔နောက်တစ်ပုလင်းက ရသာရုံ ✔နောက်တစ်ပုလင်းက ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံ ✔နောက်တစ်ပုလင်းက ဓမ္မာရုံ အာရုံခြောက်ပါးဆိုတဲ့ ဆားငန်ရေသန့် ခြောက်ပုလင်းကို ပွေ့ပိုက်ပြီးတော့ … အပေါ်ပူ အောက်ပူ သံသရာခရီးမှာ နားချိန် အားချိန်မရှိဘဲနဲ့ ခရီးဆက်နေကြရတယ်။ အဆင်းအာရုံလေးတစ်ခု ခံစားချင်တဲ့ စိတ်ကလေး ပေါ်လာလို့ အဆင်း အာရုံလေး ခံစားလိုက်တယ်။ ရူပါရုံရေသန့်ပုလင်းလေး ဖောက်သောက်လိုက်တယ်။ အဆင်းအာရုံ ခံစားလိုက်လို့များ အာသာပြေသွားသလားဆိုတော့ မပြေဘူး။ အဆင်းအာရုံ ခံစားရတာနဲ့ အားမရဘူး။ မတင်းတိမ်နိုင်ဘူး။ သြော်…အသံအာရုံလေး ခံစားလိုက်လို့ရှိရင် ဝသွားမယ်ထင်ပါရဲ့။ အားရသွားမယ်ထင်ပါရဲ့။ အသံအာရုံလေး ခံစားလိုက်ပြန်တယ်။ သဒ္ဒါရုံရေသန့် ပုလင်းလေးဖောက်ပြီးတော့ သောက်ကြည့်လိုက်ပြန်တယ်။ ခဏတော့ အာသာပြေသလိုလို စိတ်ချမ်းသာ သွားသလိုလို နောက်ပြီးတော့ အားမရပြန်ဘူး။ ကျန်တဲ့ ရေသန့်ပုလင်းများ သောက်ပြန် တော့လည်း ထို့နည်းတူစွာပါပဲ။ ကာမဂုဏ်လို့ ဆိုလိုက်ရင် တိုက်ရိုက် ထိတွေ့လို့ရတဲ့ အဆင်း အသံ အနံ အရသာ အထိအတွေ့ကိုသာ ရည်ရွယ်ပြီး ငါးဖြာအာရုံ ကာမဂုဏ်လို့ ပြောနေကြပေမယ့် တကယ်မမြင် မကြား မနံ မစား မထိရဘဲနဲ့ စိတ်ကူးထဲမှာပဲ အမျိုးမျိုးပုံဖော်ပြီးတော့ သာယာမှု ခံစားနေရတဲ့အချိန်က ပိုတောင် များပါသေးတယ်။ ဒါကြောင့် ကာမဂုဏ်အာရုံလို့ ဆိုလိုက်ရင် အာရုံခြောက်ပါးလုံး ပြောလိုက်တာ ပိုပြီးတော့ ကောင်းပါတယ်။ ခြောက်ဖြာအာရုံ ကာမဂုဏ်ပေါ့နော်။ အဲ့ဒီလိုအားဖြင့် လူသားအပါအဝင် သတ္တဝါတွေဟာ … ရူပါရုံ သဒ္ဒါရုံ ဂန္ဓာရုံ ရသာရုံ ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံ ဓမ္မာရုံလို့ တံဆိပ်ခြောက်မျိုးတပ်ထားတဲ့ ဆားငန် ရေသန့်ပုလင်း ခြောက်ပုလင်းကို ပွေ့ပိုက်ပြီးတော့ သံသရာခရီးကို သွားနေ ကြရတာပါ။ ဒါကြောင့်…ဆိုလိုက်ပါ။ "ဆားငန်ရေသာ သောက်သူမှာ ငတ်ဆာ မပျောက်ပြီ " ရေငတ်နေချိန်မှာ ရေချိုမသောက်ဘဲ ရေငန်သွားသောက်တဲ့သူဟာ ဘယ်တော့မှ ရေငတ်မပြေပါဘူး။ သောက်လေ ငတ်လေ ••• သောက်လေ ဆာလေ ဖြစ်နေပါတယ်။ အဲ့ဒီလိုပါပဲ စိတ်ကအာရုံတစ်ခုခုကို ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေချိန်မှာ "တရားဓမ္မ ရေချို" မသောက်ဘဲ ကာမဂုဏ် ရေငန် သွားသောက်မယ်ဆိုရင် စိတ်ဟာ ဘယ်တော့မှ အာရုံ အဆာပြေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ခံစားပြီးလေ အာရုံထပ်ရှာလေ ခံစားပြီးလေ အာရုံထပ်လိုက်လေ ဖြစ်နေမှာပါပဲ။ 🔴"ကာမဂုဏ် ချမ်းသာ"ဆိုတာ "ရေငန်" ပါ။ 🔴"တရားဓမ္မချမ်းသာ" ဆိုတာ "ရေချို" ပါ။ ✔ရေငန်သောက်လို့ကတော့ ••• ဘယ်တော့မှ ရေငတ်ပြေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ရေချိုသောက်မှ ရေငတ်ပြေမှာပါ။ ✔ကာမဂုဏ်ချမ်းသာ ရေငန်က ••• တဏှာအဆာ ဓာတ်ကို တိုးပွားထက်သန်စေပါတယ်။ ✔တရားဓမ္မချမ်းသာ ရေချိုက ••• တဏှာအဆာ ဓာတ်ကို ငြိမ်းအေး ပြေပျောက်စေပါတယ်။ #ဆရာတော် အရှင်ဆန္ဒာဓိက (ရွှေပါရမီတောရ) crd - #Kyaw Myo April Thin ❝ အဆာမပွေ ခမြျးသာမှုနဲ့ တာရှညျ ပနျးလာခဲ့ရသူပါ ❞ 🔅🔅🔅🔅🔅🔅🔅🔅🔅🔅🔅 လောကီအာရုံ ကာမဂုဏျ ခမြျးသာတှဟော ဘာနဲ့တူသလဲဆိုရငျ ဆားငနျရနေဲ့ တူတယျ ••• ရဆောလှနျးလို့ဆိုပွီးတော့ ••• ရငေတျပွအေောငျ ဆားငနျရေ သှားသောကျလိုကျတဲ့ ပုဂ်ဂိုလျဟာ ရငေတျ မပွတေဲ့အပွငျ နဂိုက ဆာလောငျတာထကျတောငျ ပိုပွီးတော့ ဆာလောငျလာပါတယျ။ သိပျပွီး ရဆောနတေော့ ••• ရငေတျပွစေခေငြျတဲ့ ဆန်ဒနဲ့ ဆားငနျရကေို သောကျလိုကျတယျ။သောကျသောကျခငြျးတော့ ရငေတျပွသေလိုလို အာသာပွသေလိုလို ခံစားရတယျ။ ခဏ အာသာပွသေလိုလို ရှိပမေယျ့ ••• နဂိုမူလ ဆာတာထကျကို ပိုပွီးတော့ အဆာဓာတျ တိုးပှားလာတယျ။ ဘာကွောငျ့လဲဆိုတော့ ••• ဆားငနျရတှေဆေိုတာ အဆာဓာတျကို ငွိမျးပြောကျစတေဲ့ အရာတှမေဟုတျပဲ အဆာဓာတျကို တိုးပှားစတေဲ့ အရာတှေ ဖွဈနလေို့ပါပဲ။ လူတဈယောကျ အခုလို ••• အငျမတနျ ပူလောငျတဲ့ နှရောသီမှာ သဲကန်တာရဆနျဆနျ ဖွဈနတေဲ့ ခရီးတဈခုကို သှားတယျဆိုကွပါစို့။ ပါလာတဲ့ ရတှေကေလညျး လုံးဝကုနျသှားပွီ။ လမျးခရီးမှာလညျးပဲ ရရေောငျးတဲ့ ဆိုငျရှာမတှေ့ဘူး။ ရရှေိတဲ့နရောကို ရှာမတှေ့ဘူး။ ကံကောငျးထောကျမစှာနဲ့ ••• နရောတဈနရော ရောကျတော့ ရသေနျ့ပုလငျး ရောငျးတဲ့ဆိုငျ ရောကျသှားတယျ။ အဲ့ဒီဆိုငျမှာ ရသေနျ့ပုလငျးကလညျး ခွောကျပုလငျးပဲ ကနြျတော့တယျ။ အဲ့ဒီခွောကျပုလငျးကလညျး တံဆိပျတဈမြိုးစီပေါ့။ တဈပုလငျးကို တံဆိပျတဈမြိုး တံဆိပျခွောကျမြိုးနဲ့ ရသေနျ့ပုလငျး ခွောကျပုလငျး သှားတှေ့တယျ။ ကိုယျကလညျး ရသေိပျငတျနတော ဆိုတော့ အဲ့ဒီခွောကျပုလငျးလုံး ဝယျလာလိုကျတယျ။ ဝယျလာပွီးတော့ ရငေတျပွအေောငျ ဆိုပွီးတော့ ပထမပုလငျး ပထမတံဆိပျနဲ့ ပုလငျးကို ဖောကျပွီးတော့ သောကျလိုကျတယျ။ သောကျလိုကျတော့ ဆားငနျရဖွေဈနတေယျ။ ခဏတော့ အာသာပွသေလိုလို ရှိသှားတယျ။ ခရီးဆကျသှား ရဆောလာပွနျ။ ရတှေေ အငျမတနျ ငတျမှတျလာပွနျတော့… နောကျတဈပုလငျး နောကျတံဆိပျနဲ့ ရသေနျ့တဈပုလငျးကို သောကျလိုကျတယျ။ အဲ့ဒီရသေနျ့ပုလငျးကလညျး ဆားငနျရေ ရသေနျ့ပုလငျး ဖွဈနပွေနျတယျ။ သောကျလိုကျတော့ အာသာပွသေလိုလို ရှိတယျ။ ပွီးတော့ နဂိုကထကျ ပိုပွီးတော့ ဆာလာပွနျတယျ။ အဲ့ဒီလိုနဲ့ တံဆိပျခွောကျမြိုး တပျထားတဲ့ ရသေနျ့ခွောကျပုလငျး တဈပုလငျးစီ ဖောကျ ဖောကျပွီးတော့ သောကျလိုကျတာ ဘယျပုလငျးသောကျလို့မှ အာသာမပွပေါဘူး။ ပုလငျးခွောကျပုလငျးဟာ ••• ဆားငနျရတှေခေညြျးပဲ ဖွဈနတေယျ။ ဒါပမေယျ့လို့လညျး ကိုယျ့မှာရှိတာက ဒီဆားငနျရပေဲ ရှိတာဆိုတော့… ဒါကိုပဲ သောကျပွီးတော့ ••• နပေူပူမှာ ခရီးဆကျနရေတဲ့ လူတဈယောကျဟာ… ဘယျလောကျမြား ပငျပနျးဆငျးရဲလိုကျမလဲဆိုတာ ခနျ့မှနျးသာကွညျ့ပတေော့။ အပေါျကလညျး နကေပူ ••• အောကျကလညျး သဲတှကေပူ အပေါျပူအောကျပူနဲ့ ဆနှငျးမကငျး ဖုတျထားသလို ဖွဈနတေယျ။ ရငေတျလို့ သောကျလိုကျပွနျတော့လညျး ဆားငနျရေ ဖွဈနတေော့ အဆာမပွတေဲ့အပွငျ ပိုပွီးတော့ ဆာလာတယျ။ အဲ့ဒီလိုပါပဲ ••• သံသရာခရီးကို သှားနကွေတဲ့ ကာမဘုံသား သတ်တဝါမြားဟာလညျးပဲ တံဆိပျခွောကျမြိုး တပျထားတဲ့ ရသေနျ့ပုလငျး ခွောကျပုလငျးကို အဖောျပွုပွီးတော့ ခရီးသှားနကွေတာပါပဲ။ တံဆိပျခွောကျမြိုး ဆိုတာကတော့ … ✔ပထမပုလငျးရဲ့တံဆိပျက ရူပါရုံ ✔နောကျတဈပုလငျးက သဒ်ဒါရုံ ✔နောကျတဈပုလငျးက ဂန်ဓာရုံ ✔နောကျတဈပုလငျးက ရသာရုံ ✔နောကျတဈပုလငျးက ဖောဋ်ဌဗ်ဗာရုံ ✔နောကျတဈပုလငျးက ဓမ်မာရုံ အာရုံခွောကျပါးဆိုတဲ့ ဆားငနျရသေနျ့ ခွောကျပုလငျးကို ပှေ့ပိုကျပွီးတော့ … အပေါျပူ အောကျပူ သံသရာခရီးမှာ နားခြိနျ အားခြိနျမရှိဘဲနဲ့ ခရီးဆကျနကွေရတယျ။ အဆငျးအာရုံလေးတဈခု ခံစားခငြျတဲ့ စိတျကလေး ပေါျလာလို့ အဆငျး အာရုံလေး ခံစားလိုကျတယျ။ ရူပါရုံရသေနျ့ပုလငျးလေး ဖောကျသောကျလိုကျတယျ။ အဆငျးအာရုံ ခံစားလိုကျလို့မြား အာသာပွသှေားသလားဆိုတော့ မပွဘေူး။ အဆငျးအာရုံ ခံစားရတာနဲ့ အားမရဘူး။ မတငျးတိမျနိုငျဘူး။ သွောျ…အသံအာရုံလေး ခံစားလိုကျလို့ရှိရငျ ဝသှားမယျထငျပါရဲ့။ အားရသှားမယျထငျပါရဲ့။ အသံအာရုံလေး ခံစားလိုကျပွနျတယျ။ သဒ်ဒါရုံရသေနျ့ ပုလငျးလေးဖောကျပွီးတော့ သောကျကွညျ့လိုကျပွနျတယျ။ ခဏတော့ အာသာပွသေလိုလို စိတျခမြျးသာ သှားသလိုလို နောကျပွီးတော့ အားမရပွနျဘူး။ ကနြျတဲ့ ရသေနျ့ပုလငျးမြား သောကျပွနျ တော့လညျး ထို့နညျးတူစှာပါပဲ။ ကာမဂုဏျလို့ ဆိုလိုကျရငျ တိုကျရိုကျ ထိတှေ့လို့ရတဲ့ အဆငျး အသံ အနံ အရသာ အထိအတှေ့ကိုသာ ရညျရှယျပွီး ငါးဖွာအာရုံ ကာမဂုဏျလို့ ပွောနကွေပမေယျ့ တကယျမမွငျ မကွား မနံ မစား မထိရဘဲနဲ့ စိတျကူးထဲမှာပဲ အမြိုးမြိုးပုံဖောျပွီးတော့ သာယာမှု ခံစားနရေတဲ့အခြိနျက ပိုတောငျ မြားပါသေးတယျ။ ဒါကွောငျ့ ကာမဂုဏျအာရုံလို့ ဆိုလိုကျရငျ အာရုံခွောကျပါးလုံး ပွောလိုကျတာ ပိုပွီးတော့ ကောငျးပါတယျ။ ခွောကျဖွာအာရုံ ကာမဂုဏျပေါ့နောျ။ အဲ့ဒီလိုအားဖွငျ့ လူသားအပါအဝငျ သတ်တဝါတှဟော … ရူပါရုံ သဒ်ဒါရုံ ဂန်ဓာရုံ ရသာရုံ ဖောဋ်ဌဗ်ဗာရုံ ဓမ်မာရုံလို့ တံဆိပျခွောကျမြိုးတပျထားတဲ့ ဆားငနျ ရသေနျ့ပုလငျး ခွောကျပုလငျးကို ပှေ့ပိုကျပွီးတော့ သံသရာခရီးကို သှားနေ ကွရတာပါ။ ဒါကွောငျ့…ဆိုလိုကျပါ။ "ဆားငနျရသော သောကျသူမှာ ငတျဆာ မပြောကျပွီ " ရငေတျနခြေိနျမှာ ရခြေိုမသောကျဘဲ ရငေနျသှားသောကျတဲ့သူဟာ ဘယျတော့မှ ရငေတျမပွပေါဘူး။ သောကျလေ ငတျလေ ••• သောကျလေ ဆာလေ ဖွဈနပေါတယျ။ အဲ့ဒီလိုပါပဲ စိတျကအာရုံတဈခုခုကို ဆာလောငျမှတျသိပျနခြေိနျမှာ "တရားဓမ်မ ရခြေို" မသောကျဘဲ ကာမဂုဏျ ရငေနျ သှားသောကျမယျဆိုရငျ စိတျဟာ ဘယျတော့မှ အာရုံ အဆာပွမှော မဟုတျပါဘူး။ ခံစားပွီးလေ အာရုံထပျရှာလေ ခံစားပွီးလေ အာရုံထပျလိုကျလေ ဖွဈနမှောပါပဲ။ 🔴"ကာမဂုဏျ ခမြျးသာ"ဆိုတာ "ရငေနျ" ပါ။ 🔴"တရားဓမ်မခမြျးသာ" ဆိုတာ "ရခြေို" ပါ။ ✔ရငေနျသောကျလို့ကတော့ ••• ဘယျတော့မှ ရငေတျပွမှော မဟုတျပါဘူး။ ရခြေိုသောကျမှ ရငေတျပွမှောပါ။ ✔ကာမဂုဏျခမြျးသာ ရငေနျက ••• တဏှာအဆာ ဓာတျကို တိုးပှားထကျသနျစပေါတယျ။ ✔တရားဓမ်မခမြျးသာ ရခြေိုက ••• တဏှာအဆာ ဓာတျကို ငွိမျးအေး ပွပြေောကျစပေါတယျ။ #ဆရာတောျ အရှငျဆန်ဒာဓိက (ရှှပေါရမီတောရ) crd - #Kyaw Myo April Thin
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/33AbeB0
မဂ်လာညချမ်းပါ ဓမ္မမိတ်ဆွေအားလုံး သက်ရှည်ကျန်းမာစိတ်ချမ်းသာ လိုရာဆန္ဒပြည့်ကြပါစေ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/32BseFA
မဂ်လာညချမ်းပါ ဓမ္မမိတ်ဆွေအားလုံး သက်ရှည်ကျန်းမာစိတ်ချမ်းသာ လိုရာဆန္ဒပြည့်ကြပါစေ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/32BseFA
🍂ပျက်စီးခြင်းဆီကို သွားတာကလည်း သာမန်သွားတာ မဟုတ်ဘူး။ ပျက်စီးရင်းနဲ့ သွားရတာ။ 🍂ပျက်စီးရင်းနဲ့ဆိုတာ အနိစ္စသဘောကို ရည်ညွှန်းတာ။ ပျက်စီးခြင်းဆီသို့ဆိုတာက မရဏသဘောကို ရည်ညွှန်းတာ။ 🍂အပျက်စီးကြီး ပျက်စီးရမယ့် နေရာကို သာမန်သွားနေတာ မဟုတ်ဘူး။ အပျက်ကလေးတွေ ပျက်ရင်းနဲ့ သွားနေတာ။ သစ္စာရွှေစည်ဆရာတော် 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 credit :သစ္စာရွှေစည် စာကြည့်တိုက်
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2K1OYIv
🍂ပျက်စီးခြင်းဆီကို သွားတာကလည်း သာမန်သွားတာ မဟုတ်ဘူး။ ပျက်စီးရင်းနဲ့ သွားရတာ။ 🍂ပျက်စီးရင်းနဲ့ဆိုတာ အနိစ္စသဘောကို ရည်ညွှန်းတာ။ ပျက်စီးခြင်းဆီသို့ဆိုတာက မရဏသဘောကို ရည်ညွှန်းတာ။ 🍂အပျက်စီးကြီး ပျက်စီးရမယ့် နေရာကို သာမန်သွားနေတာ မဟုတ်ဘူး။ အပျက်ကလေးတွေ ပျက်ရင်းနဲ့ သွားနေတာ။ သစ္စာရွှေစည်ဆရာတော် 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 credit :သစ္စာရွှေစည် စာကြည့်တိုက်
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2K1OYIv
ဝေဒနာ နုပဿနာ ရှုပွားနည်း ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬ ၁။ ဝေဒနာဆိုတာ ကုန်အောင်လုပ်လို့ မရဘူး။ ကုန်တဲ့အရာမျိုး မဟုတ်ဘူး။ ၂။ ဖြစ်တူ၊ ချုပ်တူ၊ အာရုံတူ၊ ၀တ္ထုတူဖြစ်လို့ စိတ် မဖြစ် မကုန်သမျှ ဘယ်လိုမှ မကုန်နိုင်ဘူး။ ၃။ ဝေဒနာကို ကုန်အောင်လုပ်တယ်ဆိုတာ လမ်းမမှန်ဘူး။ မိစ္ဆာအယူဖြစ်တယ်။ ၄။ နာကျင်ကိုက်ခဲမှုဟာ ပရမတ်ရုပ်ရဲ့ ဖေါက်ပြန်မှု သဘောသာဖြစ်တယ်။ ၅။ ခံစားမှုသဘောအစုဟာ နာမ်ဖြစ်တယ်။ ပါဠိတော်အရ ဝေဒနာလို့ ခေါ်တယ်။ ၆။ ရုပ်နာမ်များဟာ ဒုက္ခသစ္စာများဖြစ်သဖြင့် ပိုင်းခြားသိရမည့် တရားအစုဖြစ်သည်။ ပယ်ပျောက်အောင် လုပ်ရမည့်တရား မဟုတ်ပါ။ ၇။ ခံစားမှု (ဝေဒနာ) ကိုမှီ၍ဖြစ်သော လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟ၊ မာန၊ ဒိဌိ စသော ကိလေသာများကိုသာ ပယ်ရပါမည်။ ဝေဒနာဘာကြောင့်ဖြစ်သလဲ။ ဘယ်ထဲမှာရှိသလဲ (ကိမတ္ထိယဗြဟ္မာစရိယသုတ္တန်) စက္ခု၀တ္ထု၊ သောတ၀တ္ထု၊ ဃာန၀တ္ထု၊ ဇိဝှာ၀တ္ထု၊ ကာယ၀တ္ထု၊ ဟဒယ၀တ္ထု၊ ခေါ်သော အာရုံကိုဖမ်းယူနိုင်သော ပသာဒရုပ် ၆ ပါးနှင့် ၎င်းတို့နှင့် သက်ဆိုင်သည့် ရူပါရုံ၊ သဒ္ဒါရုံ၊ ဂန္ဓာရုံ၊ ရသာရုံ၊ ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံ၊ ဓမ္မာရုံ ဆိုသောအာရုံ ၆ ပါးတို့ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဝေဒနာ အပါအ၀င် ခန္ဓာ ၅ပါး ပေါ်လာသည်။ ဥပမာ အားဖြင့် ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံနှင့် ကာယ၀တ္ထုတိုက်လျှင် သိစိတ်ဆိုတာဖြစ်တယ်။ အဲဒီ သိစိတ်နဲ့ ဝေဒနာဆိုသော စေတသိတ်ဟာ ဖြစ်တူပျက်တူမို့ သိစိတ်ဖြစ်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ခံစားမှု ဝေဒနာဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဝေဒနာဟာ ၀တ္ထုရုပ်ထဲမှာ လည်းမရှ်ိ၊ အာရုံရုပ်ထဲမှာလည်း မရှိလို့ ဘယ်အထဲမှာမှ မရှိဘူး။ ရုပ်နှစ်ခု တိုက်မှဖြစ်လာတဲ့ နာမ်တရားလေးပဲ။ ရုပ်နှစ်ခု ဆက်တိုက်နေရင် ဆက်ဖြစ်နေမယ်။ အာရုံရဲ့သဘာဝ စိတ်ရဲ့သဘာဝကိုက စဉ်ဆက် မပြတ် တခုပြီးတခု တိုက်နေလျက်ပါ။ ဒါ့ကြောင့်ဝေဒနာဟာလည်း စဉ်ဆက်မပြတ် တခုပြီးတခု ဖြစ်ပေါ်နေလျက်ပါပဲ။ ဝေဒနာက ဘာကိုခံစားတာလဲ။ အာရုံရဲ့ အရသာကို ခံစားတာ။ အာရုံတိုင်းမှာ အရသာဆိုတာရှိတယ်။ အာရုံရဲ့အရသာကို ခံစားတတ်လို့ ဝေဒနာလို့ခေါ်တာ။ နာလို့ ကျင်လို့ ဝေဒနာလို့ ခေါ်တာ မဟုတ်ဘူး။ မြန်မာစကားမှာ နာတာ၊ ကျင်တာ စတာတွေနဲ့ ဝေဒနာဆိုတာနဲ့ ရောနေကြတယ်။ အာရုံရဲ့အရသာ ၃ မျိုးရှိတယ်။ ၁။ ကောင်းတဲ့အာရုံ။ ၂။ မကောင်းတဲ့အာရုံ။ ၃။ ကောင်းဆိုးနှစ်ခုတို့ရဲ့ အလယ်အလတ်အာရုံ။ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာဖြစ်နေတဲ့ နာကျင်၊ ကိုက်ခဲ၊ မူးဝေ၊ အော်ဂလီဆန်၊ နှလုံးတုန်၊ ရင်ခုန်၊ ယားယံ စသည်တို့ဟာ ရုပ်ဖေါက်ပြန်နေတာ။ တစ်နည်းအားဖြင့် သူတို့ဟာ ရုပ်အာရုံတွေပါ။ အဲ့ဒီဖေါက်ပြန်နေတဲ့ ရုပ်အာရုံတိုင်းရဲ့ အရသာကို ဝေဒနာစေတသိတ်က လိုက်ခံစားနေတာ။ ဒါကြောင့် ရုပ်အာရုံက သတ်သတ်၊ ခံစားတတ်တဲ့ ဝေဒနာက နာမ်လို့ ကွဲအောင်ရှုရမယ်။ ဖေါက်ပြန်မှု ရုပ်အာရုံက ထင်ရှားပါတယ်။ ခံစားမှု ဝေဒနာက မထင်ရှားဘူး။ သိမ်မွေ့တယ်။ ဝေဒနာနူပဿနာ ရှုပွါးသူ ယောဂီဟာ အဲ့ဒီခံစားတဲ့ သဘောတရားကို ရှုရမှာ။ ရှုပွါးနည်း တရားထိုင်ရာမှာ နာကျင်ကိုက်ခဲတဲ့ ရုပ်ဒုက္ခကို အရှုများကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့သဘော၊ ဘယ်လိုဖြစ်၊ ဘယ်လိုပျက်တယ်လို့ သိအောင်၊ မြင်အောင်၊ ထင်အောင် ရှုပွါး အားထုတ်မှု မပြုဘဲ၊ နာကျင်ကိုက်ခဲတဲ့ ရုပ်ဒုက္ခကြီးကုန်အောင်၊ ပျောက်အောင် ရှုကြတယ်။ ကုန်အောင် ရှုရမှာမဟုတ်ဘူး။ သူ့သဘော သဘာ၀ကို သိအောင် မြင်အောင် ရှုရမှာ။ ရှုပွါးတဲ့အခါ ကိုယ်နဲ့အမျိုးမတော်စပ်တဲ့ သူစိမ်းလူမမာ တစ်ယောက်ကို ကြည့်ရှု သလို ရှုပွါးများရမယ်။ ဆွေမျိုးလူမမာ ဆိုရင် ငါ့ဆွေမျိုးဆိုတဲ့ အစွဲအလန်းပါနေတော့ စိတ်နေစိတ်ထား မမှန်ကန်ပဲ ရှုပွါးပုံမှားနိုင်တယ်။ သူစိမ်းလူမမာကို အေးအေးဆေးဆေး လူမမာမေးသလို ဝေဒနာကိုလည်း ငါနှင့်မဆိုင်၊ ငါ မပိုင်တဲ့ သူစိမ်းပြင်ပလို သဘောထားရမယ်။ အနာဆုံးနေရာ၊ အကျင်ဆုံးနေရာကို တစ်နာပြီးတစ်နာ၊ တစ်ကျင်ပြီးတစ်ကျင် ပြောင်းလဲနေတာ ဖြစ်ပျက် နေတာတွေကို မြင်အောင်၊သိအောင် ဉာဏ်နဲ့ ရှုကြည့်နေရမှာ။ နာကျင် ကိုက်ခဲမှု ဒုက္ခဝေဒနာတွေ ကုန်သွားအောင် ပျောက်သွားအောင် မရှုရဘူး။ ကိုယ်ကိုလည်း ချုပ်မထားရ။ တောင့်တင်း မထားရဘူး။ အလိုက်သင့် မျှမျှတတလေး နေပါ။ ဝေဒနာနုပဿနာ ရှုသူတွင် ရှိရမည့်တရား ၃ ပါး။ ၁။ ဝီရိယ။ ၂။ သတိ၊ ၃။ ပညာ။ ၁။ ဝီရိယ ဆိုတာ တုံးတိုက်တိုက်၊ ကျားကိုက်ကိုက်ဆိုတဲ့ တစ်ဇွတ်ထိုး ဝီရိယမျိုးကို ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဝေဒနာကို အာရုံပြု၍ဖြစ်တဲ့ ကိလေသာကို လွန်စွာ ပူပန်စေတတ်တဲ့ သမ္မပ္ပဓာန် လုံ့လမျိုးကိုဆိုတယ်။ သမ္မပ္ပဓာန်လုံ့လ ဆိုတာ ထိုင်ရာမထ ဝီရိယမျိုးလဲ မဟုတ်ဘူး။ သမ္မပ္ပဓာန် လုံ့လဆိုတာ - ၁။ မဖြစ်သေးတဲ့ အကုသိုလ်တရားတွေ မဖြစ်အောင် လုံ့လပြုခြင်း။ ၂။ ဖြစ်ပြီးသား အကုသိုလ်တရားတွေကို ပယ်နိုင်အောင်၊ နောက်ထပ်မဖြစ်အောင် လုံ့လပြုခြင်း။ ၃။ မဖြစ်သေးတဲ့ ကုသိုလ်တရားတွေ ဖြစ်လာအောင် လုံ့လပြုခြင်း။ ၄။ ဖြစ်ပြီးသား ကုသိုလ်တရားတွေကို တိုးပွါးအောင်၊ နောက်ထပ်ဖြစ်လာအောင် လုံ့လပြုခြင်း။ တရားအားထုတ်နေစဉ်မှာ ဖြစ်ပေါ်လာမဲ့ ကိလေသာကို ပယ်နိုင်တဲ့ ဝီရိယကို ဆိုလိုပါတယ်။ ဝေဒနာကိုပယ်တဲ့ ဝီရိယ မဟုတ်ဘူး။ ကိုယ်မှာ အထိုင်ကြာရင် နာတာ၊ ကျင်တာဖြစ်လာပါတယ်။ အဲဒါတွေက ရုပ်ဒုက္ခတွေပါ။ နာကျင်တာကို ဝေဒနာ လုပ်ပြီး၊ နာကျင်တာတွေ မပျောက်၊ မချုပ်သေးရင် မထရဘူး ဆိုတာ ဘုရားရှင်ဆိုလိုတဲ့ ဝီရိယ မဟုတ်ပါဘူး။ ဝေဒနာက ပိုင်းခြားသိရမဲ့ ဒုက္ခသစ္စာပါ။ ပယ်ရမဲ့ တရား မဟုတ်ပါဘူး။ ဝေဒနာကို အာရုံပြုပြီး နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ကိလေသာတွေကိုသာ ပယ်ရမှာပါ။ တနည်း သမုဒယသစ္စာပါ။ သစ္စာတရားတွေကို မှားသိနေရင် မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိဖြစ်သွားတယ်။ ဝေဒနာကုန်အောင်၊ ဝေဒနာချုပ်အောင်၊ ကျင့်နည်းဆောင်၊ အလွဲမြင့်မိုရ်တောင်။ သတိ။ ဝေဒနာကို အောက်မေ့အမှတ်ရတဲ့ သတိနှင့် ပြည့်စုံရမယ်။ သတိကို ဝေဒနာပေါ် တင်ထားရမယ်။ ဝေဒနာဟာ သတိရဲ့တည်ရာအဖြစ် ထားပြီး ရှုပွါးမှ ဝေဒနာ နုပဿနာ သတိပဋ္ဌာန်ဖြစ်ပါတယ်။ ဝေဒနာပေါ်မှာ သတိကို မတင်မထားပဲ ဝေဒနာကိုပျောက်အောင် ဝီရိယစိုက်လိုက်ရင် သတိမှာ တည်ရာမရှိတော့ပါ။ သတိဟာ ဝေဒနာပေါ်မှာ မတည်ရင် ဝေဒနာရဲ့ သဘော သဘာ၀၊ အဖြစ်အပျက်၊ အကြောင်းအကျိုးတွေကို မသိနိုင်တော့ပါ။ ၎င်းအပြင် နာကျင်ကိုက်ခဲမှုတွေက အကြောင်းချုပ်လို့ အကျိုးချုပ်တဲ့ သဘောနဲ့ ခဏချုပ် ချုပ်သွားတာကို ငါမှတ်လိုက်လို့ ဝေဒနာကုန်သွားပြီလို့ ယူဆ လိုက်တတ်ပါတယ်။ အဲ့ဒါဆိုရင် အကြီးအကျယ် မှားသွားပါပြီ။ အဲ့ဒါဆို ဝေဒနာဟာ အနတ္တ မဟုတ်တော့ဘဲ အတ္တဖြစ်သွားပါပြီ။ ဝိပဿနာ ရှုတယ်ဆိုတာ အနတ္တမြင်အောင် ရှုရတာပါ။ ပညာ။ ဝေဒနာကို ကောင်းစွာ သိတတ်သော ပညာ အဆင်အခြင်နှင့် ပြည့်စုံသော အသိပညာ ရှိရပါမယ်။ ဆိုလိုတာက ဝေဒနာရဲ့ သဘော သဘာ၀ အကြောင်း အကျိုး၊ အဖြစ်အပျက်ကို သိတဲ့ပညာကို ခေါ်ပါတယ်။ ဒုက်ခဝဒေနာ။ ဒုက္ခဝေဒနာဟာ တည်နေစဉ် ဆင်းရဲတယ်။ ပျက်စီးသွားရင် ချမ်းသာတယ်။ ဒီတော့ ဒုက္ခဝေဒနာ မဖြစ်စေချင်တဲ့၊ ပျက်စေချင်တဲ့ ဒေါသ ကိလေသာဖြစ်တယ်။ ဒုက္ခဝေဒနာရဲ့ အဖြစ်အပျက် မြင်မှ ဒုက္ခဝေဒနာပေါ်မှာ ကိန်းတဲ့ ပဋိဃနုသယ ဆိုတဲ့ ဒေါသ ချုပ်သွားတယ်။ ဒုက္ခအစဉ်၊ ပျက်ပြယ်ထင်၊ အမြင်မှန်တော့တာ။ ဒုက္ခရှုစဉ်၊ ဒုက္ခထင်လျက်၊ စည်ပင်တိုးပွါး၊ ဒုက္ခများမှာ၊ ပျက်သွားမရှိ၊ တိုးလာဘိ၊ မှားသည့်အမြင်သာ။ ဒုက္ခဝေဒနာရှုတဲ့အခါ ဒုက္ခဝေဒနာရဲ့ အဖြစ်အပျက်ကို မြင်အောင်ရှုရပါမယ်။ ရုပ်ဒုက္ခဟာ တစ်ဖြစ်တည်း ဆက်ဖြစ်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ တစ်ဖြစ်ဖြစ်၊ တစ်ဖြစ်ပျက်ပြီးမှ တစ်ဖြစ်ထပ်ဖြစ် တစ်ဖြစ်ထပ်ချုပ်တာပါ။ ဒါပေမဲ့ အလွန် လျှင်မြန်တာကြောင့် တစ်ဆက်တည်းလို့ ထင်တာပါ။ စာစကားအနေနဲ့ သန္တတိပညတ်လို့ ခေါ်ပါတယ်။ ဒုက္ခဝေဒနာကို ရှုပွါးနည်း ၂ မျိုး ရှိပါတယ်။ တိုက်ရိုက်ရှုခြင်းနဲ့ ခွါရှုခြင်းလို့ ခေါ်ပါတယ်။ တိုက်ရိုက်ရှုခြင်းဆိုတာ ဒုက္ခဝေဒနာကို သည်းခံပြီး အဆင်းရဲဆုံးနေရာမှာ သတိကပ် ပြီး အထပ်ထပ် ဒုက္ခဝေဒနာ ပျက်ပြယ်တာ မြင်သည်အထိ ရှုကြည့်ရပါမယ်။ နာကျင်တဲ့ ဒုက္ခကို သည်းမခံနိုင်တော့ဘူးဆိုရင် မူလကမ္မဋ္ဌာန်းဖြစ်တဲ့ နှာခေါင်းမှာ လေ၀င်တိုင်း ထွက်တိုင်း တိုးတဲ့ ထိတဲ့ သဘောကို ပြောင်းရှုပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒုက္ခဝေဒနာက ပိုပြင်း လာတယ်ဆိုရင် ဣရိယာပုထ်ကို ပြောင်းပေး ပြင်ပေးပါ။ ပြောင်းဆဲပြင်ဆဲမှာ အနာဆုံး နေရာကို သတိကပ်ပြီး ဒုက္ခဝေဒနာ ဘယ်လိုပြောင်းလဲနေတာ သိအောင်လုပ်ပါ။ ဒုက္ခဝေဒနာကို ခွါရှုခြင်း ဆိုတာကတော့ ဒုက္ခဝေဒနာကို မရှုပွါးပဲ အခြားသော အာရုံတို့ကို ရှုပွါးခြင်းပါ။ ဥပမာ ခိုးသားတွေ အဖမ်းခံရတဲ့ ရှင်တိဿဟာ မိမိခြေနှစ်ချောင်းကို ချိုးပြီးနောက် မိမိရဲ့ သီလစင်ကြယ်ပုံကို အာရုံပြုပါတယ်။ ခြေကျိုးလို့နာတဲ့ ဒုက္ခ ဝေဒနာကို မရှုပွါးပါဘူး။ သုခေ၀ဒနာ။ ဒုက္ခဝေဒနာထက် သုခဝေဒနာက ပိုပြီး နူးည့ံ့သိမ်မွေ့တယ်။ ဒါကြောင့် သုခဝေဒနာကို တိုက်ရိုက်ရှုဖို့ မလွယ်ဘူး။ ဝေဒနာဟာ ရုပ်လိုမထင်ရှားဘူး။ အများအားဖြင့် ရုပ်သုခ၊ ရုပ်ဒုက္ခကို နာမ်ဝေဒနာလုပ်ပြီး ရှုနေကြတယ်။ နာမ်ဝေဒနာဟာ တစ်ဆင့်ခံ ဖြစ်နေတော့ အရှုရခက်တယ်။ ဥပမာ။ ပူနေတဲ့ အချိန် လေအေးလေး တိုက်တယ် ဆိုပါစို့။ လေအေးကြောင့် ချမ်းသာတာက ရုပ်။ ချမ်းသာတယ်လို့ သိတာက ဝိညာဏ် (သိစိတ်)၊ ချမ်းသာတာကို ခံစားတာက ဝေဒနာ။ အဲ့ဒီလို ကွဲပြားအောင် ရှုကြည့် ရမှာ။ သုခဝေဒနာ အာရုံကို သတိမလစ်ပဲ ရှုပွါးရင် သုခခံစားမှု ကွယ်ပျောက်ပြီး၊ ဆင်းရဲတဲ့ ခံစားမှု (ဒုက္ခဝေဒနာ) ပေါ်လာပါမယ်။ ပရမတ်တရားတွေရဲ့ မမြဲတတ်တဲ့ သဘော အတိုင်း သုခဝေဒနာ ချုပ်သွား ပျက်သွားလို့ပါ။ `သုခဝေဒနာသည် တည်သဖြင့် ချမ်းသာ၏။ ဖေါက်ပြန် ပျက်စီးသဖြင့် ဆင်းရဲ၏။ ဆိုတဲ့ ပါဠိတော်အတိုင်း ပါပဲ။ သုခဝေဒနာ ပြန်ဖြစ်စေချင်တဲ့ သဘောနဲ့မျှော်ရတာ ဆင်းရဲပါတယ်။ ဒါကြောင့် သုခဝေဒနာကိုရှုလို့ ဒုက္ခမြင်မှ အမြင်မှန်ပါတယ်။ သုခဝေဒနာကို သုခပဲမြင်နေ သေးရင် တရားမတက်သေးပါဘူး။ သုခဝေဒနာရဲ့ အပျက်မြင်ပြီး သုခကိုဒုက္ခထင်ပြီ ဆိုတော့မှ သုခဝေဒနာပေါ်မှာဖြစ်တဲ့ ရာဂနုသယဆိုတဲ့ လောဘ မရှိတော့ပါဘူး။ ဒီနေရာမှာ သိထားရမှာက သုခဝေဒနာ ကုန်သွားတာ မဟုတ်ပါဘူး။ သုခဝေဒနာကို အာရုံပြုပြီး ဖြစ်တဲ့ လောဘကိလေသာ ကုန်သွားတာပါ။ ဒါကြောင့် သုခဝေဒနာကိုတွယ်ပြီး မပျက် မပျောက်စေချင်တဲ့ သဘောနဲ့ မရှုရပါဘူး။ ဒုက္ခထင်အောင် ရှုရပါမယ်။ ဥပက်ေခာဝဒေနာ။ ဥပေက္ခာဝေဒနာဟာ အဖြစ်အများဆုံး ဝေဒနာဖြစ်ပေမဲ့ အသိခက်တဲ့ဝေဒနာ ဖြစ်ပါ တယ်။ ဘာလို့အသိခက်သလဲဆိုတော့ မောဟကိန်းနေလို့ပါ။ ဥပေက္ခာဝေဒနာသည် သိမြင်သဖြင့် ချမ်းသာ၏။ မသိမမြင်သဖြင့် ဆင်းရဲ၏လို့ အနိစ္စ မြင်အောင် အဖန်ဖန်ရှုရပါမယ်။ ကောင်း မကောင်းနှစ်ခုတို့၏ အလယ်အလတ် အာရုံကြောင့် ဥပေက္ခာ ဝေဒနာဖြစ်တယ်လို့ ဖြစ်ကြောင်းနှင့်တကွ မြင်အောင်ရှုရပါမယ်။ ဝေဒနာသုံးမျိုးလုံး ရှုရာမှာ ဖြစ်ပြီးပျက်သွားတဲ့ အနိစ္စမြင်မှ မှန်ပါတယ်။ ဝေဒနာ သုံးအင် အနိစ္စထင် ၊အမြင်မှန်တော့တာ။ ဓမ္မဒူတ ဆရာတော် အရှင်ပညာဇောတ၊ အရှင်ကုမာရ (ညောင်လွန့် ဝိပဿနာ နည်းပြဆရာတော်) တို့ရဲ့ ရေးသားချက်ကို စုပေါင်း ဖော်ပြပါမယ်။ ဖော်ပြသူ အရှင်ဥဇ္ဇယ xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx ပြန်လည်မျှဝေပါသည်။ဇာဏီ(ကံမ)။ အမှောင်ပျောက်၍ အလင်းရောက်ပါစေ။ ဝဒေနာ နုပူနာ ရှုပှားနညျး ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬ ၁။ ဝဒေနာဆိုတာ ကုနျအောငျလုပျလို့ မရဘူး။ ကုနျတဲ့အရာမြိုး မဟုတျဘူး။ ၂။ ဖွဈတူ၊ ခြုပျတူ၊ အာရုံတူ၊ ၀တ်ထုတူဖွဈလို့ စိတျ မဖွဈ မကုနျသမြှ ဘယျလိုမှ မကုနျနိုငျဘူး။ ၃။ ဝဒေနာကို ကုနျအောငျလုပျတယျဆိုတာ လမျးမမှနျဘူး။ မိစ်ဆာအယူဖွဈတယျ။ ၄။ နာကငြျကိုကျခဲမှုဟာ ပရမတျရုပျရဲ့ ဖေါကျပွနျမှု သဘောသာဖွဈတယျ။ ၅။ ခံစားမှုသဘောအစုဟာ နာမျဖွဈတယျ။ ပါဠိတောျအရ ဝဒေနာလို့ ခေါျတယျ။ ၆။ ရုပျနာမျမြားဟာ ဒုက်ခသစ်စာမြားဖွဈသဖွငျ့ ပိုငျးခွားသိရမညျ့ တရားအစုဖွဈသညျ။ ပယျပြောကျအောငျ လုပျရမညျ့တရား မဟုတျပါ။ ၇။ ခံစားမှု (ဝဒေနာ) ကိုမှီ၍ဖွဈသော လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟ၊ မာန၊ ဒိဌိ စသော ကိလသောမြားကိုသာ ပယျရပါမညျ။ ဝဒေနာဘာကွောငျ့ဖွဈသလဲ။ ဘယျထဲမှာရှိသလဲ (ကိမတ်ထိယဗွဟ်မာစရိယသုတ်တနျ) စက်ခု၀တ်ထု၊ သောတ၀တ်ထု၊ ဃာန၀တ်ထု၊ ဇိဝှာ၀တ်ထု၊ ကာယ၀တ်ထု၊ ဟဒယ၀တ်ထု၊ ခေါျသော အာရုံကိုဖမျးယူနိုငျသော ပသာဒရုပျ ၆ ပါးနှငျ့ ၎င်းငျးတို့နှငျ့ သကျဆိုငျသညျ့ ရူပါရုံ၊ သဒ်ဒါရုံ၊ ဂန်ဓာရုံ၊ ရသာရုံ၊ ဖောဋ်ဌဗ်ဗာရုံ၊ ဓမ်မာရုံ ဆိုသောအာရုံ ၆ ပါးတို့ တိုကျခိုကျမှုကွောငျ့ ဝဒေနာ အပါအ၀ငျ ခန်ဓာ ၅ပါး ပေါျလာသညျ။ ဥပမာ အားဖွငျ့ ဖောဋ်ဌဗ်ဗာရုံနှငျ့ ကာယ၀တ်ထုတိုကျလြှငျ သိစိတျဆိုတာဖွဈတယျ။ အဲဒီ သိစိတျနဲ့ ဝဒေနာဆိုသော စတေသိတျဟာ ဖွဈတူပကြျတူမို့ သိစိတျဖွဈသညျနှငျ့ တဈပွိုငျနကျ ခံစားမှု ဝဒေနာဖွဈပါတယျ။ ဒါကွောငျ့ ဝဒေနာဟာ ၀တ်ထုရုပျထဲမှာ လညျးမရျှိ၊ အာရုံရုပျထဲမှာလညျး မရှိလို့ ဘယျအထဲမှာမှ မရှိဘူး။ ရုပျနှဈခု တိုကျမှဖွဈလာတဲ့ နာမျတရားလေးပဲ။ ရုပျနှဈခု ဆကျတိုကျနရေငျ ဆကျဖွဈနမေယျ။ အာရုံရဲ့သဘာဝ စိတျရဲ့သဘာဝကိုက စဉျဆကျ မပွတျ တခုပွီးတခု တိုကျနလေကြျပါ။ ဒါ့ကွောငျ့ဝဒေနာဟာလညျး စဉျဆကျမပွတျ တခုပွီးတခု ဖွဈပေါျနလေကြျပါပဲ။ ဝဒေနာက ဘာကိုခံစားတာလဲ။ အာရုံရဲ့ အရသာကို ခံစားတာ။ အာရုံတိုငျးမှာ အရသာဆိုတာရှိတယျ။ အာရုံရဲ့အရသာကို ခံစားတတျလို့ ဝဒေနာလို့ခေါျတာ။ နာလို့ ကငြျလို့ ဝဒေနာလို့ ခေါျတာ မဟုတျဘူး။ မွနျမာစကားမှာ နာတာ၊ ကငြျတာ စတာတှနေဲ့ ဝဒေနာဆိုတာနဲ့ ရောနကွေတယျ။ အာရုံရဲ့အရသာ ၃ မြိုးရှိတယျ။ ၁။ ကောငျးတဲ့အာရုံ။ ၂။ မကောငျးတဲ့အာရုံ။ ၃။ ကောငျးဆိုးနှဈခုတို့ရဲ့ အလယျအလတျအာရုံ။ ခန်ဓာကိုယျထဲမှာဖွဈနတေဲ့ နာကငြျ၊ ကိုကျခဲ၊ မူးဝေ၊ အောျဂလီဆနျ၊ နှလုံးတုနျ၊ ရငျခုနျ၊ ယားယံ စသညျတို့ဟာ ရုပျဖေါကျပွနျနတော။ တဈနညျးအားဖွငျ့ သူတို့ဟာ ရုပျအာရုံတှပေါ။ အဲ့ဒီဖေါကျပွနျနတေဲ့ ရုပျအာရုံတိုငျးရဲ့ အရသာကို ဝဒေနာစတေသိတျက လိုကျခံစားနတော။ ဒါကွောငျ့ ရုပျအာရုံက သတျသတျ၊ ခံစားတတျတဲ့ ဝဒေနာက နာမျလို့ ကှဲအောငျရှုရမယျ။ ဖေါကျပွနျမှု ရုပျအာရုံက ထငျရှားပါတယျ။ ခံစားမှု ဝဒေနာက မထငျရှားဘူး။ သိမျမှေ့တယျ။ ဝဒေနာနူပူနာ ရှုပှါးသူ ယောဂီဟာ အဲ့ဒီခံစားတဲ့ သဘောတရားကို ရှုရမှာ။ ရှုပှါးနညျး တရားထိုငျရာမှာ နာကငြျကိုကျခဲတဲ့ ရုပျဒုက်ခကို အရှုမြားကွတယျ။ ဒါပမေဲ့ သူ့သဘော၊ ဘယျလိုဖွဈ၊ ဘယျလိုပကြျတယျလို့ သိအောငျ၊ မွငျအောငျ၊ ထငျအောငျ ရှုပှါး အားထုတျမှု မပွုဘဲ၊ နာကငြျကိုကျခဲတဲ့ ရုပျဒုက်ခကွီးကုနျအောငျ၊ ပြောကျအောငျ ရှုကွတယျ။ ကုနျအောငျ ရှုရမှာမဟုတျဘူး။ သူ့သဘော သဘာ၀ကို သိအောငျ မွငျအောငျ ရှုရမှာ။ ရှုပှါးတဲ့အခါ ကိုယျနဲ့အမြိုးမတောျစပျတဲ့ သူစိမျးလူမမာ တဈယောကျကို ကွညျ့ရှု သလို ရှုပှါးမြားရမယျ။ ဆှမြေိုးလူမမာ ဆိုရငျ ငါ့ဆှမြေိုးဆိုတဲ့ အစှဲအလနျးပါနတေော့ စိတျနစေိတျထား မမှနျကနျပဲ ရှုပှါးပုံမှားနိုငျတယျ။ သူစိမျးလူမမာကို အေးအေးဆေးဆေး လူမမာမေးသလို ဝဒေနာကိုလညျး ငါနှငျ့မဆိုငျ၊ ငါ မပိုငျတဲ့ သူစိမျးပွငျပလို သဘောထားရမယျ။ အနာဆုံးနရော၊ အကငြျဆုံးနရောကို တဈနာပွီးတဈနာ၊ တဈကငြျပွီးတဈကငြျ ပွောငျးလဲနတော ဖွဈပကြျ နတောတှကေို မွငျအောငျ၊သိအောငျ ဉာဏျနဲ့ ရှုကွညျ့နရေမှာ။ နာကငြျ ကိုကျခဲမှု ဒုက်ခဝဒေနာတှေ ကုနျသှားအောငျ ပြောကျသှားအောငျ မရှုရဘူး။ ကိုယျကိုလညျး ခြုပျမထားရ။ တောငျ့တငျး မထားရဘူး။ အလိုကျသငျ့ မြှမြှတတလေး နပေါ။ ဝဒေနာနုပူနာ ရှုသူတှငျ ရှိရမညျ့တရား ၃ ပါး။ ၁။ ဝီရိယ။ ၂။ သတိ၊ ၃။ ပညာ။ ၁။ ဝီရိယ ဆိုတာ တုံးတိုကျတိုကျ၊ ကြားကိုကျကိုကျဆိုတဲ့ တဈဇှတျထိုး ဝီရိယမြိုးကို ဆိုလိုတာ မဟုတျပါဘူး။ ဝဒေနာကို အာရုံပွု၍ဖွဈတဲ့ ကိလသောကို လှနျစှာ ပူပနျစတေတျတဲ့ သမ်မပ်ပဓာနျ လုံ့လမြိုးကိုဆိုတယျ။ သမ်မပ်ပဓာနျလုံ့လ ဆိုတာ ထိုငျရာမထ ဝီရိယမြိုးလဲ မဟုတျဘူး။ သမ်မပ်ပဓာနျ လုံ့လဆိုတာ - ၁။ မဖွဈသေးတဲ့ အကုသိုလျတရားတှေ မဖွဈအောငျ လုံ့လပွုခွငျး။ ၂။ ဖွဈပွီးသား အကုသိုလျတရားတှကေို ပယျနိုငျအောငျ၊ နောကျထပျမဖွဈအောငျ လုံ့လပွုခွငျး။ ၃။ မဖွဈသေးတဲ့ ကုသိုလျတရားတှေ ဖွဈလာအောငျ လုံ့လပွုခွငျး။ ၄။ ဖွဈပွီးသား ကုသိုလျတရားတှကေို တိုးပှါးအောငျ၊ နောကျထပျဖွဈလာအောငျ လုံ့လပွုခွငျး။ တရားအားထုတျနစေဉျမှာ ဖွဈပေါျလာမဲ့ ကိလသောကို ပယျနိုငျတဲ့ ဝီရိယကို ဆိုလိုပါတယျ။ ဝဒေနာကိုပယျတဲ့ ဝီရိယ မဟုတျဘူး။ ကိုယျမှာ အထိုငျကွာရငျ နာတာ၊ ကငြျတာဖွဈလာပါတယျ။ အဲဒါတှကေ ရုပျဒုက်ခတှပေါ။ နာကငြျတာကို ဝဒေနာ လုပျပွီး၊ နာကငြျတာတှေ မပြောကျ၊ မခြုပျသေးရငျ မထရဘူး ဆိုတာ ဘုရားရှငျဆိုလိုတဲ့ ဝီရိယ မဟုတျပါဘူး။ ဝဒေနာက ပိုငျးခွားသိရမဲ့ ဒုက်ခသစ်စာပါ။ ပယျရမဲ့ တရား မဟုတျပါဘူး။ ဝဒေနာကို အာရုံပွုပွီး နောကျဆကျတှဲ ဖွဈပေါျလာတဲ့ ကိလသောတှကေိုသာ ပယျရမှာပါ။ တနညျး သမုဒယသစ်စာပါ။ သစ်စာတရားတှကေို မှားသိနရေငျ မိစ်ဆာဒိဋ်ဌိဖွဈသှားတယျ။ ဝဒေနာကုနျအောငျ၊ ဝဒေနာခြုပျအောငျ၊ ကငြျ့နညျးဆောငျ၊ အလှဲမွငျ့မိုရျတောငျ။ သတိ။ ဝဒေနာကို အောကျမေ့အမှတျရတဲ့ သတိနှငျ့ ပွညျ့စုံရမယျ။ သတိကို ဝဒေနာပေါျ တငျထားရမယျ။ ဝဒေနာဟာ သတိရဲ့တညျရာအဖွဈ ထားပွီး ရှုပှါးမှ ဝဒေနာ နုပူနာ သတိပဋ်ဌာနျဖွဈပါတယျ။ ဝဒေနာပေါျမှာ သတိကို မတငျမထားပဲ ဝဒေနာကိုပြောကျအောငျ ဝီရိယစိုကျလိုကျရငျ သတိမှာ တညျရာမရှိတော့ပါ။ သတိဟာ ဝဒေနာပေါျမှာ မတညျရငျ ဝဒေနာရဲ့ သဘော သဘာ၀၊ အဖွဈအပကြျ၊ အကွောငျးအကြိုးတှကေို မသိနိုငျတော့ပါ။ ၎င်းငျးအပွငျ နာကငြျကိုကျခဲမှုတှကေ အကွောငျးခြုပျလို့ အကြိုးခြုပျတဲ့ သဘောနဲ့ ခဏခြုပျ ခြုပျသှားတာကို ငါမှတျလိုကျလို့ ဝဒေနာကုနျသှားပွီလို့ ယူဆ လိုကျတတျပါတယျ။ အဲ့ဒါဆိုရငျ အကွီးအကယြျ မှားသှားပါပွီ။ အဲ့ဒါဆို ဝဒေနာဟာ အနတ်တ မဟုတျတော့ဘဲ အတ်တဖွဈသှားပါပွီ။ ဝိပူနာ ရှုတယျဆိုတာ အနတ်တမွငျအောငျ ရှုရတာပါ။ ပညာ။ ဝဒေနာကို ကောငျးစှာ သိတတျသော ပညာ အဆငျအခွငျနှငျ့ ပွညျ့စုံသော အသိပညာ ရှိရပါမယျ။ ဆိုလိုတာက ဝဒေနာရဲ့ သဘော သဘာ၀ အကွောငျး အကြိုး၊ အဖွဈအပကြျကို သိတဲ့ပညာကို ခေါျပါတယျ။ ဒုကျခဝဒနော။ ဒုက်ခဝဒေနာဟာ တညျနစေဉျ ဆငျးရဲတယျ။ ပကြျစီးသှားရငျ ခမြျးသာတယျ။ ဒီတော့ ဒုက်ခဝဒေနာ မဖွဈစခေငြျတဲ့၊ ပကြျစခေငြျတဲ့ ဒေါသ ကိလသောဖွဈတယျ။ ဒုက်ခဝဒေနာရဲ့ အဖွဈအပကြျ မွငျမှ ဒုက်ခဝဒေနာပေါျမှာ ကိနျးတဲ့ ပဋိဃနုသယ ဆိုတဲ့ ဒေါသ ခြုပျသှားတယျ။ ဒုက်ခအစဉျ၊ ပကြျပွယျထငျ၊ အမွငျမှနျတော့တာ။ ဒုက်ခရှုစဉျ၊ ဒုက်ခထငျလကြျ၊ စညျပငျတိုးပှါး၊ ဒုက်ခမြားမှာ၊ ပကြျသှားမရှိ၊ တိုးလာဘိ၊ မှားသညျ့အမွငျသာ။ ဒုက်ခဝဒေနာရှုတဲ့အခါ ဒုက်ခဝဒေနာရဲ့ အဖွဈအပကြျကို မွငျအောငျရှုရပါမယျ။ ရုပျဒုက်ခဟာ တဈဖွဈတညျး ဆကျဖွဈနတော မဟုတျပါဘူး။ တဈဖွဈဖွဈ၊ တဈဖွဈပကြျပွီးမှ တဈဖွဈထပျဖွဈ တဈဖွဈထပျခြုပျတာပါ။ ဒါပမေဲ့ အလှနျ လြှငျမွနျတာကွောငျ့ တဈဆကျတညျးလို့ ထငျတာပါ။ စာစကားအနနေဲ့ သန်တတိပညတျလို့ ခေါျပါတယျ။ ဒုက်ခဝဒေနာကို ရှုပှါးနညျး ၂ မြိုး ရှိပါတယျ။ တိုကျရိုကျရှုခွငျးနဲ့ ခှါရှုခွငျးလို့ ခေါျပါတယျ။ တိုကျရိုကျရှုခွငျးဆိုတာ ဒုက်ခဝဒေနာကို သညျးခံပွီး အဆငျးရဲဆုံးနရောမှာ သတိကပျ ပွီး အထပျထပျ ဒုက်ခဝဒေနာ ပကြျပွယျတာ မွငျသညျအထိ ရှုကွညျ့ရပါမယျ။ နာကငြျတဲ့ ဒုက်ခကို သညျးမခံနိုငျတော့ဘူးဆိုရငျ မူလကမ်မဋ်ဌာနျးဖွဈတဲ့ နှာခေါငျးမှာ လေ၀ငျတိုငျး ထှကျတိုငျး တိုးတဲ့ ထိတဲ့ သဘောကို ပွောငျးရှုပါ။ ဒါပမေဲ့ ဒုက်ခဝဒေနာက ပိုပွငျး လာတယျဆိုရငျ ဣရိယာပုထျကို ပွောငျးပေး ပွငျပေးပါ။ ပွောငျးဆဲပွငျဆဲမှာ အနာဆုံး နရောကို သတိကပျပွီး ဒုက်ခဝဒေနာ ဘယျလိုပွောငျးလဲနတော သိအောငျလုပျပါ။ ဒုက်ခဝဒေနာကို ခှါရှုခွငျး ဆိုတာကတော့ ဒုက်ခဝဒေနာကို မရှုပှါးပဲ အခွားသော အာရုံတို့ကို ရှုပှါးခွငျးပါ။ ဥပမာ ခိုးသားတှေ အဖမျးခံရတဲ့ ရှငျတိူဟာ မိမိခွနှေဈခြောငျးကို ခြိုးပွီးနောကျ မိမိရဲ့ သီလစငျကွယျပုံကို အာရုံပွုပါတယျ။ ခွကြေိုးလို့နာတဲ့ ဒုက်ခ ဝဒေနာကို မရှုပှါးပါဘူး။ သုခေ၀ဒနာ။ ဒုက်ခဝဒေနာထကျ သုခဝဒေနာက ပိုပွီး နူးည့ံ့သိမျမှေ့တယျ။ ဒါကွောငျ့ သုခဝဒေနာကို တိုကျရိုကျရှုဖို့ မလှယျဘူး။ ဝဒေနာဟာ ရုပျလိုမထငျရှားဘူး။ အမြားအားဖွငျ့ ရုပျသုခ၊ ရုပျဒုက်ခကို နာမျဝဒေနာလုပျပွီး ရှုနကွေတယျ။ နာမျဝဒေနာဟာ တဈဆငျ့ခံ ဖွဈနတေော့ အရှုရခကျတယျ။ ဥပမာ။ ပူနတေဲ့ အခြိနျ လအေေးလေး တိုကျတယျ ဆိုပါစို့။ လအေေးကွောငျ့ ခမြျးသာတာက ရုပျ။ ခမြျးသာတယျလို့ သိတာက ဝိညာဏျ (သိစိတျ)၊ ခမြျးသာတာကို ခံစားတာက ဝဒေနာ။ အဲ့ဒီလို ကှဲပွားအောငျ ရှုကွညျ့ ရမှာ။ သုခဝဒေနာ အာရုံကို သတိမလဈပဲ ရှုပှါးရငျ သုခခံစားမှု ကှယျပြောကျပွီး၊ ဆငျးရဲတဲ့ ခံစားမှု (ဒုက်ခဝဒေနာ) ပေါျလာပါမယျ။ ပရမတျတရားတှရေဲ့ မမွဲတတျတဲ့ သဘော အတိုငျး သုခဝဒေနာ ခြုပျသှား ပကြျသှားလို့ပါ။ `သုခဝဒေနာသညျ တညျသဖွငျ့ ခမြျးသာ၏။ ဖေါကျပွနျ ပကြျစီးသဖွငျ့ ဆငျးရဲ၏။ ဆိုတဲ့ ပါဠိတောျအတိုငျး ပါပဲ။ သုခဝဒေနာ ပွနျဖွဈစခေငြျတဲ့ သဘောနဲ့မြှောျရတာ ဆငျးရဲပါတယျ။ ဒါကွောငျ့ သုခဝဒေနာကိုရှုလို့ ဒုက်ခမွငျမှ အမွငျမှနျပါတယျ။ သုခဝဒေနာကို သုခပဲမွငျနေ သေးရငျ တရားမတကျသေးပါဘူး။ သုခဝဒေနာရဲ့ အပကြျမွငျပွီး သုခကိုဒုက်ခထငျပွီ ဆိုတော့မှ သုခဝဒေနာပေါျမှာဖွဈတဲ့ ရာဂနုသယဆိုတဲ့ လောဘ မရှိတော့ပါဘူး။ ဒီနရောမှာ သိထားရမှာက သုခဝဒေနာ ကုနျသှားတာ မဟုတျပါဘူး။ သုခဝဒေနာကို အာရုံပွုပွီး ဖွဈတဲ့ လောဘကိလသော ကုနျသှားတာပါ။ ဒါကွောငျ့ သုခဝဒေနာကိုတှယျပွီး မပကြျ မပြောကျစခေငြျတဲ့ သဘောနဲ့ မရှုရပါဘူး။ ဒုက်ခထငျအောငျ ရှုရပါမယျ။ ဥပကျခောဝဒနော။ ဥပကေ်ခာဝဒေနာဟာ အဖွဈအမြားဆုံး ဝဒေနာဖွဈပမေဲ့ အသိခကျတဲ့ဝဒေနာ ဖွဈပါ တယျ။ ဘာလို့အသိခကျသလဲဆိုတော့ မောဟကိနျးနလေို့ပါ။ ဥပကေ်ခာဝဒေနာသညျ သိမွငျသဖွငျ့ ခမြျးသာ၏။ မသိမမွငျသဖွငျ့ ဆငျးရဲ၏လို့ အနိစ်စ မွငျအောငျ အဖနျဖနျရှုရပါမယျ။ ကောငျး မကောငျးနှဈခုတို့၏ အလယျအလတျ အာရုံကွောငျ့ ဥပကေ်ခာ ဝဒေနာဖွဈတယျလို့ ဖွဈကွောငျးနှငျ့တကှ မွငျအောငျရှုရပါမယျ။ ဝဒေနာသုံးမြိုးလုံး ရှုရာမှာ ဖွဈပွီးပကြျသှားတဲ့ အနိစ်စမွငျမှ မှနျပါတယျ။ ဝဒေနာ သုံးအငျ အနိစ်စထငျ ၊အမွငျမှနျတော့တာ။ ဓမ်မဒူတ ဆရာတောျ အရှငျပညာဇောတ၊ အရှငျကုမာရ (ညောငျလှနျ့ ဝိပူနာ နညျးပွဆရာတောျ) တို့ရဲ့ ရေးသားခကြျကို စုပေါငျး ဖောျပွပါမယျ။ ဖောျပွသူ အရှငျဥဇ်ဇယ xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx ပွနျလညျမြှဝပေါသညျ။ဇာဏီ(ကံမ)။ အမှောငျပြောကျ၍ အလငျးရောကျပါစေ။
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2CAnzJj
<^>#သူဌေးဖြစ်စေတဲ့_ဆင်းရဲသားအလှူ ^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^ သပိတ်ဆေးရာအချိန်မှာ ဂန္ဓမာဒနတောင်က ပစ္စကေ ဗုဒ္ဓါတစ်ပါးဟာ ၇ ရက်မြောက်မှာ သမာပတ်မှထပြီး “ဒီနေ့ ငါဟာ ဘယ်ကို ဆွမ်းခံသွားရပါ့မလဲ” လို့ စူးစမ်းတဲ့အခါ ထမင်းအတွက် အခစား အလုပ်လုပ်တဲ့လူကို မြင်တယ်။ အဲဒီအခါ အဲဒီပစ္စကေဗုဒ္ဓါက “ဒီလူဟာ သုံးနှစ်ပတ်လုံး အခစားအလုပ်ကို လုပ်ပြီး ထမင်းခွက်ကို ရတယ်။ အဲဒီလူမှာ သဒ္ဓါ ရှိသလား၊ မရှိဘူးလား” လို့ စူးစမ်းတဲ့အခါ "ရှိတယ်”လို့ သိတယ်။ “သဒ္ဓါ ရှိပေမယ့်လည်း တချို့က မချီးမြှောက်နိုင်ကြ။ သူဟာငါ့အား ချီးမြှောက်နိုင်လေမလား” လို့ စဉ်းစားပြီး “သူဟာ ချီးလည်း ချီးမြှောက်နိုင် လိမ့်မယ်။ ငါ့အား ချီးမြှောက်မှုကို အမှီပြုပြီး ကြီးကျယ်တဲ့ စည်းစိမ်ကိုလည်း ရလိမ့်မယ်” လို့ သိတယ်။ သင်္ကန်းရုံပြီး သပိတ်ကို ယူကာ ကောင်းကင်ကို ပျံတက်တယ်။ ပရိသတ်ကြားက သွားပြီး အဲဒီလူရဲ့ရှေ့မှာ ရပ်ရင်းပဲ ကိုယ် ထင်ရှားပြတယ်။ အဲဒီလူက ပစ္စကေဗုဒ္ဓါကို မြင်ပြီး ကြံစည်တယ်။ “ငါဟာ ရှေးဘဝက မလှူခဲ့လို့၊ ထမင်းတစ်ခွက်အတွက် ၃နှစ် ပတ်လုံး သူတစ်ပါး အိမ်မှာ အခစားအလုပ်ကို လုပ်ခဲ့ရတယ်။ အခုငါရဲ့ ဒီထမင်းက တစ်ည၊ တစ်နေ့ပတ်လုံး စောင့်ရှောက်နိုင်မယ်။ ငါဟာ ဒီထမင်းကို အရှင်မြတ်အား လှူခဲ့ရင် အလှူက ကမ္ဘာ ကုဋေထောင်ပေါင်း များစွာလည်း စောင့်ရှောက်လိမ့်မယ်။ ဒီထမင်းကို အရှင်မြတ်အားပဲ လှူမယ်။” အဲဒီလူဟာ ၃ နှစ်ပတ်လုံး အခစားအလုပ်ကို လုပ်ပြီး၊ ရထားတဲ့ ထမင်းခွက်ထဲက ထမင်းတစ်ခဲကိုတောင်မှ ပါးစပ်ထဲ မထည့်သေးဘဲ စားလိုတဲ့တဏှာကို ပယ်ဖျောက်ကာ ကိုယ်တိုင်ပဲ ခွက်ကို မြှောက်ချီပြီး၊ ပစ္စကေဗုဒ္ဓါထံ သွားတယ်။ ခွက်ကို အခြားသူရဲ့ လက်မှာပေးပြီး တည်ခြင်း ငါးပါးနဲ့ ရှိခိုးတယ်။ ခွက်ကို လက်ဝဲလက်နဲ့ ယူပြီး လက်ယာလက်နဲ့ ပစ္စကေဗုဒ္ဓါရဲ့ သပိတ်ထဲ ဆွမ်းကိုလောင်းထည့်လိုက်တယ်။ ပစ္စကေ ဗုဒ္ဓါက ဆွမ်းတစ်ဝက်ကျန်နေတဲ့အခါမှာ သပိတ်ကို လက်နဲ့ ပိတ်လိုက်တယ်။ အဲဒီအခါ အဲဒီလူက ပစ္စကေဗုဒ္ဓါကို လျှောက်တယ်။ “အရှင်ဘုရား၊ တစ်ယောက်စာသာကို နှစ်ဖို့ခွဲဖို့ မတတ်နိုင်ပါ။ တပည့်တော်ကို ဒီဘဝနဲ့ မချီးမြှောက်ပါနဲ့။ တမလွန်ဘဝနဲ့ ချီးမြှောက်မှုကိုသာ ပြုတော်မူပါ။ ချန်မထားဘဲ အကုန်လုံးကိုပဲ လှူပါမယ်” #မှန်တယ်။ မိမိအတွက် အနည်းငယ်ကိုတောင် မချန်ဘဲ၊ လှူတာဟာ အကြွင်းမရှိ အလှူမည်တယ်။ #အဲဒီအလှူက_အကျိုးကြီးတယ်။ အဲဒီလူက အဲဒီအတိုင်း ပြုလုပ်တဲ့အခါ အကုန်လုံးကို ပေးပြီး တစ်ဖန် ရှိခိုးကာ “အရှင်ဘုရား၊ ထမင်းတစ်ခွက်ကို အမှီပြုပြီး ၃နှစ်ပတ်လုံး တပည့်တော်မှာ သူတစ်ပါးအိမ်မှာ အခစားအလုပ်လုပ်ကာ ဆင်းရဲကို ခံစားခဲ့ရပါတယ်။ အခု တပည့်တော် ဖြစ်လေရာနေရာမှာ ချမ်းချမ်းသာသာ ဖြစ်ပါစေ။ အရှင်ဘုရားတို့ သိမြင်ထားတဲ့ တရားထူး၊ တရားမြတ်ကို ရရပါလို၏”လျှောက်တယ်။ ပစ္စကေဗုဒ္ဓါက “အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်ပါစေ။ သင့်ရဲ့ စိတ်အကြံတွေဟာ လိုတာမှန်သမျှ ပေးနိုင်တဲ့ စိန္တာမဏိပတ္တမြား လို၊ လပြည့်ဝန်းလို ပြည့်ဝပါစေ” လို့ အနုမောဒနာပြုလိုလို့ အောက်ပါဂါထာစကား နှစ်ရပ်ကို မိန့်ပါတယ်။ “သင့်ရဲ့ အလိုမှန်သမျှ၊ တောင့်တတာ မှန်သမျှပဲ ပြီးစီးပြည့်စုံပါစေ။ အကြံအစည်ဟူသမျှဟာ လပြည့်ဝန်းလို ပြည့်ဝကြပါစေ” “သင့်ရဲ့လိုလားတောင့်တမှုတွေဟာ လျင်မြန်စွာပဲ ပြီးစီးပြည့်စုံကြပါစေ။ ဇောတိရသ ပတ္တမြားပမာ အကြံအစည်အားလုံး ပြည့်ဝကြပါစေ။” အဲဒီလိုမိန့်ပြီး “ဒီလူအများဟာ ဂန္ဓမာဒနတောင်သို့ ရောက်သွား သည့်တိုင်အောင် ငါ့ကိုကြည့်ရင်း ရပ်တည်နေပါစေ” လို့ အဓိဋ္ဌာန်ပြီး ကောင်းကင်ခရီးနဲ့ ဂန္ဓမာဒနတောင်ကို ကြွတယ်။ လူအများကလည်း ပစ္စကေဗုဒ္ဓါကို ကြည့်ရင်းပဲ ရပ်တည်နေတယ်။ အဲဒီပစ္စကေဗုဒ္ဓါက အဲဒီတောင်ကိုသွားပြီး ပစ္စကေ ဗုဒ္ဓါငါးရာအား ခွဲဝေပြီးပေးတယ်။ အားလုံးက တိတိလောက်ငရုံ ယူကြတယ်။ “ဆွမ်းအနည်းငယ်က ဘယ်လိုလုပ် လောက်ငမှာလဲ” လို့ မကြံစည်ထိုက်။ မှန်တယ်။ မကြံစည်ကောင်းတဲ့ အရာ ၄ မျိုးကို ဘုရားရှင်ဟောထားတယ်။ အဲဒီ ၄ မျိုးထဲက ဒီနေရာ က ပစ္စကေဗုဒ္ဓါတွေရဲ့ အရာပဲ။ လူအများဟာ ပစ္စကေဗုဒ္ဓါတွေအား ဆွမ်းကို ခွဲဝေပြီး ပေးနေတာကို မြင်ရပြီး ကောင်းချီးပေါင်း တစ်ထောင်ကို ဖြစ်စေပါတယ်။ မိုးကြိုးတစ်ရာကျတဲ့ အသံလိုဖြစ်သွားတယ်။ အဲဒီအသံကိုကြားရပြီး၊ ဂန္ဓသူဌေး က “ထမင်းအတွက် အခစား လုပ်သူဟာ ငါပေးတဲ့ စည်းစိမ်ကိုဆောင်ခြင်းငှာ မစွမ်းနိုင်ဘူး ထင်တယ်။ ဒါကြောင့် ဒီလူအများဟာ ပြက်ရယ်မှု ပြုလိုလို့ စုဝေးကာ အော်ဟစ်နေတယ်” လို့ တွေးတယ်။ ဂန္ဓသူဌေးဟာ အဲဒီဖြစ်ပုံကို သိဖို့ရာ လူတွေကို စေလွှတ် လိုက်တယ်။ အဲဒီလူတွေက လာပြီး“အို အရှင်၊ စည်းစိမ်ကို ဆောင်ထားနိုင်သူတွေဆိုတာ အဲဒီလို ဖြစ်ကြပါစေ” လို့ ပြောကာ အဲဒီဖြစ်ပုံကို ပြောပြကြတယ်။ သူဌေးက ကြားရတယ်ဆိုရင်ပဲ ပီတိငါးမျိုး တစ်ကိုယ်လုံး ဖုံးလွှမ်းခံရတယ်။ “ဪ၊ ဒီအခစားအလုပ်သမားဟာ လုပ်နိုင်ခဲတဲ့ အလုပ်ကို လုပ်ပါပေတယ်။ ငါဟာ ဒီလောက် ကာလပတ်လုံး ဒီလိုစည်းစိမ်မှာတည်ပြီး ဘာကိုမှ မပေးနိုင်ခဲ့” လို့ တွေးပြီး အဲဒီ အခစား အလုပ်သမားကို အခေါ်ခိုင်းတယ်။ “သင်ဟာ ဒီမည်တဲ့အမှုကို ပြုလုပ်တယ်ဆိုတာ မှန်ပါသလား” “အရှင်သူဌေး၊ မှန်ပါပေတယ်။” “အခု အသပြာတစ်ထောင်ကိုယူပြီး သင်ရဲ့ အလှူမှာ ငါ့အားလည်း အမျှပေးဝေပါ။” အဲဒီအခစားအလုပ်သမားဟာ သူ့အရှင်သူဌေး ပြောတဲ့အတိုင်း ပြုလုပ်ပါတယ်။ သူဌေးကလည်း သူ့အား သူ့စည်းစိမ်အားလုံးကို အလယ်က ခွဲပြီး ပေးပါတယ်။ ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬ “သမ္ပဒါ ပြည့်စုံမှု ၄ မျိုး” ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬ “သမ္ပဒါ ပြည့်စုံမှု ၄ မျိုး” ရှိတယ်။ (၁) ဝတ္ထုသမ္ပဒါ (ဝတ္ထုရဲ့ပြည့်စုံမှု)ဆိုတာ နိရောဓသမာပတ် ဝင်စားရာမှထလာတဲ့ ရဟန္တာ သို့မဟုတ် အနာဂါမ်ဆိုတဲ့ အလှူခံ ပုဂ္ဂိုလ်မြတ်ပဲ။ (၂) ပစ္စယသမ္ပဒါ (ပစ္စည်းရဲ့ ပြည့်စုံမှု)ဆိုတာပစ္စည်းတွေရဲ့ တရားနဲ့အညီ ဖြစ်ပေါ်မှု။ (၃) စေတနာသမ္ပဒါ (စေတနာရဲ့ ပြည့်စုံမှု)ဆိုတာ မလှူမီ၊ လှူဆဲ၊ လှူပြီး ကာလသုံးပါးမှာ စေတနာမှာ ရွှင်လန်းမှု ပါရတယ်။ အသိဉာဏ် ပါရတယ်။ (၄) ဂုဏာတိရေကသမ္ပဒါ (လွန်ကဲတဲ့ဂုဏ်နဲ့ ပြည့်စုံမှု) ဆိုတာ အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်ရဲ့ သမာပတ်မှ ထမှုပါပဲ။ 🌟 ဒီအခစားအလုပ်သမားရဲ့ အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်က အာသဝေါကုန်ခန်းထားတဲ့ပစ္စကေဗုဒ္ဓါ ဖြစ်နေပါတယ်။ 🌟 လှူဖွယ်ပစ္စည်းက အခစား အလုပ်ကိုလုပ်ပြီး ရထားလို့၊ တရားနဲ့အညီ ဖြစ်ပါတယ်။ 🌟 ကာလသုံးပါးမှာ စေတနာက ထက်ဝန်းကျင် ဖြူစင်ပါတယ်။ 🌟 အလှူခံပစ္စကေဗုဒ္ဓါကလည်း သမာပတ်မှ ထပြီးစ ဖြစ်ပါတယ်။ သမ္ပဒါ ၄ ပါးလုံး ပြည့်စုံနေပါတယ်။ #အဲဒီသမ္ပဒါ ၄ ပါးတို့ရဲ့ အစွမ်းကြောင့် ဒီဘဝမှာပဲ ကြီးကျယ်တဲ့စည်းစိမ်ကို ရရှိကြပါတယ်။ ဒါကြောင့် အဲဒီအခစားအလုပ်သမားဟာ သူဌေးထံက စည်းစိမ်ကို ရပါတယ်။ နောင်အခါမှာ မင်းကလည်း အခစား အလုပ်သမားလုပ်ထားတဲ့ ကုသိုလ်ကံကို ကြားရပြီး သူ့ကိုအခေါ်ခိုင်းကာ အသပြာ တစ်ထောင်ပေးပြီး ကုသိုလ်ဝေစုကိုယူကာ ကျေနပ် အားရစွာ ကြီးကျယ်တဲ့စည်းစိမ်အစုကိုပေးပြီး သူဌေးရာထူးကို ပေးလိုက်ပါတယ်။ ဘတ္တဘတိကသူဌေး (ထမင်းအတွက် အခစားလုပ်တဲ့ သူဌေး)လို့ အမည်တွင်ပါတယ်။ ဘတ္တဘာတိကသူဌေးက ဂန္ဓသူဌေးနဲ့ သူငယ်ချင်းဖြစ်ပြီး အတူစား၊အတူသောက်ကာ အသက်ထက်ဆုံး နေသွားပါတယ်။ အဲဒီဘဝက သေပြီး၊ နတ်ပြည်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဘုရားရှင်နှစ်ဆူတို့ရဲ့ အကြားကာလပတ်လုံး နတ်စည်းစိမ်ကို ခံစားပါတယ်။ 🌟 ဒီဂေါတမဘုရားရှင် ပွင့်တော်မူတဲ့အခါ သာဝတ္ထိမြို့က အရှင်သာရိပုတ္တရာရဲ့ ဆွမ်းခံအိမ်တစ်အိမ်မှာ ပဋိသန္ဓေ ယူပါတယ်။ ၇ နှစ်အရွယ်မှာ ရဟန္တာဖြစ်သွားတဲ့ “သုခသာမဏေလေး” ဖြစ်ပါတယ်။ -【ဓမ္မပဒ၊ဋ္ဌ၊ဒု၊၅၇】 #ဒီဘဝမှာပဲ_သူဌေးဖြစ်သွားစေနိုင်တဲ့_ကုသိုလ်အဟုန်ဟာ_ကြီးမားလှပါတယ်။ အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်ရော၊ လှူဖွယ် ပစ္စည်းရော၊ ကိုယ့်စေတနာရော ကောင်းမွန်ပြည့်စုံရင် ညောင်စေ့လောက် အလှူက ညောင်ပင်ကြီးလောက် ကြီးကျယ်တဲ့ အကျိုးတွေကို ရစေနိုင်ပါတယ်။ ❖အလှူဒါနပြုကြကရာမှာ အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်ကောင်းကို ရွေးချယ်တတ်ရပါမယ်။ ❖ကိုယ့်စေတနာ သုံးတန်ကလည်း ရွှင်လန်းဝမ်းမြောက်မှု အသိဉာဏ်တွေနဲ့ ယှဉ်တွဲနေရပါတယ်။ ❖လှူဖွယ်ပစ္စည်းကလည်း တရားသဖြင့် ရတဲ့ပစ္စည်း ဖြစ်စေရပါမယ်။ အဲဒီလိုဆိုရင် ထူးခြားတဲ့ အကျိုးတွေကို ရရှိမှာ သေချာပါတယ်။ဘတ္တဘာတိက ရတဲ့အကျိုးလောက် မကြီးကျယ်တောင် သူ့အတိုင်းအတာနဲ့သူ ကြီးကျယ်ပါလိမ့်မယ်။ Young Buddhist Association. {သာမဏေကျော်ဆရာတော် ဦးဓမ္မိကာလင်္ကာရာဘိဝံသ- သာမဏေကျော်မဟာဂန္ဓာရုံကျောင်းတိုက်} Posted by► Young Buddhist Association &&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&& #ကောင်းကျိူးလိုရာပြည့်ကြပါစေ
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2Q4mxNZ
ပိုက်ဆံချမ်းသာရင် ပြည့်စုံပြီတဲ့လား •~•~•~•~••~•~•~• ဒီကနေ့ကမ္ဘာပေါ်မှာ အချမ်းဆုံးစာရင်းဝင် သူဌေးကြီးတွေရဲ့ စည်းဇိမ်ဥစ္စာဟာ တစ်ဘီလျှံကို သန်းတစ်ထောင်န ုန်းစံနဲ့ တိုင်းပြီး ဘီလျှံ ဘယ်လောက်ချမ်းသာ ပါတယ် လို့ ကိန်းဂဏန်းတွေနဲ့ သက်သေ ပြလို့ရတယ် ဘုရားရှင်လက်ထပ်က ဇောတိက ကာကဝဏ္ဏ မေဏ္ဌက ဇဋိလ စတဲ့ သူဌေး ကြီးတွေရဲ့ ချမ်းသာမှ ူ့ဟာ ဂဏန်းသင်္ချာ နည်းနဲ့တောင် တွက်လို့ မရပါဘူးတဲ့ မင်းသားတပါးဟာ မရှိဆိုတဲ့စကားတောင် မကြားဘူး ပါဘူးတဲ့ အဲဒီလူတွေ စည်းဇိမ် ဥစ္စာကိုစွန့်ပြီး ဘာ့ကြောင့် တရားထိုင် ကြပါသလဲ့ ဒီကနေ့ကမ္ဘာမှာ အချောဆုံး အလှဆုံး မင်းသား မင်းသမီးတွေ မယ်တွေဟာ ဘယ်လောက်ထိ သူတို့န ူးညံ့သိမ်မွေ့ တယ်ပြောပါစေ လက်ဖဝါး ခြေဖဝါး မှာတော့ အမွေးပေါက်လောက်အောင် မန ူးညံ့ကြ သေးပါဘူး ဘုရားရှင်လက်ထပ်က ခြေဖဝါးမှာတောင်အမွေးပေါက်တဲ့ မင်းသားဟာ သွေးသံတရွဲရွဲ ဖြစ်အောင်ကို စင်္ကြန်ကမ္မ ဋ္ဌာန်းနဲ့တရားကျင့်ခဲ့ပါတယ် သူ ဘာ့ကြောင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တရား ကျင့်ပါသလဲ တကယ်တော့ ရှင်သာရိပုတြာတို့ ရှာမောဂ္ဂလန်တို့လည်း သန်းကြွယ် သူဌေးကြီးတွေပါပဲ ကုန်ကုန်ပြောရင် ဘုရားရှင်ကိုယ်တိုင် စင်္ကြာဝတေးမင်း စည်းဇိမ်ကိုစွန့်ပြီး ဆင်းဆင်းရဲရဲနဲ့ တရားရှာခဲ့ရတာပါ ဒီလောက်ဆိုရင် ပိုက်ဆံနဲ့ တရား ဘယ်ဟာကအရေးကြီးသလဲ သဘောပေါက်လောက်ရောပေါ့ မိတ်ဆွေတို့လည်း ရွေးချယ်မှ ူ့ မှန်ကန်နိ ုင်ကြပါစေဗျာ ဦးမြင့်ခိုင် share
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/32A0UaE
#အကလျာဏမိတ္တ ************* #ဖားအောက်တောရဆရာတော် ================== #အချိန်အနည်းငယ်ပင်ဖြစ်ချင် ဖြစ်ပါစေ အကလျာဏမိတ္တလို့ ခေါ်တဲ့ မသူတော်နဲ့ ပေါင်းဖော်မိခဲ့မယ်ဆိုရင် ဘုရားအလောင်းသော်မှလည်း ပြောင်းပြန်လှန်သွားတယ် တဲ့။ #ဒါကြောင့် မိမိရဲ့ အကျိုးစီးပွားကို လိုလားတောင့်တနေတဲ့ ပညာရှိမှန်ခဲ့ရင်တော့ မသူတော် လူယုတ်မာကို ခတ်ဝေးဝေးကပဲ ရှောင်ရမယ်။ ဘယ်လောက်ထိ ဝေးဝေးရှောင်ရမလဲ? အလွန်အဆိပ်ပြင်းထန်နေတဲ့ မြွေပွေး မြွေဟောက်ကို ဝေးဝေးကရှောင်သလို ရှောင်ရမယ်။ #ဘာဖြစ်လို့လဲ? မသူတော်ရဲ့ အဆိပ်တက်လိုက်ပြီဆိုရင်တော့ ပုံစံပြောင်းသွားပြီ။ မသူတော်ရဲ့အဆိပ်တက်လိုက်လို့ ဘုန်းကြီးတို့ဘုရားအလောင်းတော် ဘာဖြစ်လဲ ခြောက်နှစ်လုံးလုံး ဒုက္ကရစရိယာကျင့်ရတယ်။ ဒီလို ဒုက္ကရစရိယာကျင့်လို့ ဘုရားဖြစ်သလားဆို မဖြစ်ပါဘူး။ " #ငါဘုရားသည် အတိတ် ဇောတိပါလလုလင်ဘဝက မသူတော်ဗြဟ္မဏတို့၏ ဇာတ်၌ဖွားမြင်ပြီး ကဿပဘုရားရှင်အား ပြစ်မှားမိကာ ခြောက်နှစ်လုံးလုံး ဒုက္ကရစရိယာအကျင့်မှားနည်းမှားကို ကျင့်ခြင်းဖြင့် သဗ္ဗေညုတဉာဏ်ကို ရရန်အလို့ငှာ ရှာဖွေခဲ့မိလေ၏" တဲ့။ #ဒါကြောင့် မသူတော်ကိုပေါင်းမိတာက တစ်ကြောင်း ပါးစပ်ကိုလွယ်လွယ် လှုပ်မိတာကတစ်ကြောင်း ဆိုတာ သတိရှိဖို့လိုပါတယ်။ (ကဋိကာရသုတ္တန်) Credit ...အရှင်ဗုဒ္ဓဃောသ #အကလ်ာဏမိတၱ ************* #ဖားေအာက္ေတာရဆရာေတာ္ ================== #အခ်ိန္အနည္းငယ္ပင္ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္ပါေစ အကလ်ာဏမိတၱလို႔ ေခၚတဲ့ မသူေတာ္နဲ႕ ေပါင္းေဖာ္မိခဲ့မယ္ဆိုရင္ ဘုရားအေလာင္းေသာ္မွလည္း ေျပာင္းျပန္လွန္သြားတယ္ တဲ့။ #ဒါေၾကာင့္ မိမိရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြားကို လိုလားေတာင့္တေနတဲ့ ပညာရွိမွန္ခဲ့ရင္ေတာ့ မသူေတာ္ လူယုတ္မာကို ခတ္ေဝးေဝးကပဲ ေရွာင္ရမယ္။ ဘယ္ေလာက္ထိ ေဝးေဝးေရွာင္ရမလဲ? အလြန္အဆိပ္ျပင္းထန္ေနတဲ့ ေႁမြေပြး ေႁမြေဟာက္ကို ေဝးေဝးကေရွာင္သလို ေရွာင္ရမယ္။ #ဘာျဖစ္လို႔လဲ? မသူေတာ္ရဲ႕ အဆိပ္တက္လိုက္ၿပီဆိုရင္ေတာ့ ပုံစံေျပာင္းသြားၿပီ။ မသူေတာ္ရဲ႕အဆိပ္တက္လိုက္လို႔ ဘုန္းႀကီးတို႔ဘုရားအေလာင္းေတာ္ ဘာျဖစ္လဲ ေျခာက္ႏွစ္လုံးလုံး ဒုကၠရစရိယာက်င့္ရတယ္။ ဒီလို ဒုကၠရစရိယာက်င့္လို႔ ဘုရားျဖစ္သလားဆို မျဖစ္ပါဘူး။ " #ငါဘုရားသည္ အတိတ္ ေဇာတိပါလလုလင္ဘဝက မသူေတာ္ျဗဟၼဏတို႔၏ ဇာတ္၌ဖြားျမင္ၿပီး ကႆပဘုရားရွင္အား ျပစ္မွားမိကာ ေျခာက္ႏွစ္လုံးလုံး ဒုကၠရစရိယာအက်င့္မွားနည္းမွားကို က်င့္ျခင္းျဖင့္ သေဗၺၫုတဉာဏ္ကို ရရန္အလို႔ငွာ ရွာေဖြခဲ့မိေလ၏" တဲ့။ #ဒါေၾကာင့္ မသူေတာ္ကိုေပါင္းမိတာက တစ္ေၾကာင္း ပါးစပ္ကိုလြယ္လြယ္ လႈပ္မိတာကတစ္ေၾကာင္း ဆိုတာ သတိရွိဖို႔လိုပါတယ္။ (ကဋိကာရသုတၱန္) Credit ...အရွင္ဗုဒၶေဃာသ
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/36V36x9
ဝေဒနာ နုပဿနာ ရှုပွားနည်း ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬ ၁။ ဝေဒနာဆိုတာ ကုန်အောင်လုပ်လို့ မရဘူး။ ကုန်တဲ့အရာမျိုး မဟုတ်ဘူး။ ၂။ ဖြစ်တူ၊ ချုပ်တူ၊ အာရုံတူ၊ ၀တ္ထုတူဖြစ်လို့ စိတ် မဖြစ် မကုန်သမျှ ဘယ်လိုမှ မကုန်နိုင်ဘူး။ ၃။ ဝေဒနာကို ကုန်အောင်လုပ်တယ်ဆိုတာ လမ်းမမှန်ဘူး။ မိစ္ဆာအယူဖြစ်တယ်။ ၄။ နာကျင်ကိုက်ခဲမှုဟာ ပရမတ်ရုပ်ရဲ့ ဖေါက်ပြန်မှု သဘောသာဖြစ်တယ်။ ၅။ ခံစားမှုသဘောအစုဟာ နာမ်ဖြစ်တယ်။ ပါဠိတော်အရ ဝေဒနာလို့ ခေါ်တယ်။ ၆။ ရုပ်နာမ်များဟာ ဒုက္ခသစ္စာများဖြစ်သဖြင့် ပိုင်းခြားသိရမည့် တရားအစုဖြစ်သည်။ ပယ်ပျောက်အောင် လုပ်ရမည့်တရား မဟုတ်ပါ။ ၇။ ခံစားမှု (ဝေဒနာ) ကိုမှီ၍ဖြစ်သော လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟ၊ မာန၊ ဒိဌိ စသော ကိလေသာများကိုသာ ပယ်ရပါမည်။ ဝေဒနာဘာကြောင့်ဖြစ်သလဲ။ ဘယ်ထဲမှာရှိသလဲ (ကိမတ္ထိယဗြဟ္မာစရိယသုတ္တန်) စက္ခု၀တ္ထု၊ သောတ၀တ္ထု၊ ဃာန၀တ္ထု၊ ဇိဝှာ၀တ္ထု၊ ကာယ၀တ္ထု၊ ဟဒယ၀တ္ထု၊ ခေါ်သော အာရုံကိုဖမ်းယူနိုင်သော ပသာဒရုပ် ၆ ပါးနှင့် ၎င်းတို့နှင့် သက်ဆိုင်သည့် ရူပါရုံ၊ သဒ္ဒါရုံ၊ ဂန္ဓာရုံ၊ ရသာရုံ၊ ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံ၊ ဓမ္မာရုံ ဆိုသောအာရုံ ၆ ပါးတို့ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဝေဒနာ အပါအ၀င် ခန္ဓာ ၅ပါး ပေါ်လာသည်။ ဥပမာ အားဖြင့် ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံနှင့် ကာယ၀တ္ထုတိုက်လျှင် သိစိတ်ဆိုတာဖြစ်တယ်။ အဲဒီ သိစိတ်နဲ့ ဝေဒနာဆိုသော စေတသိတ်ဟာ ဖြစ်တူပျက်တူမို့ သိစိတ်ဖြစ်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ခံစားမှု ဝေဒနာဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဝေဒနာဟာ ၀တ္ထုရုပ်ထဲမှာ လည်းမရှ်ိ၊ အာရုံရုပ်ထဲမှာလည်း မရှိလို့ ဘယ်အထဲမှာမှ မရှိဘူး။ ရုပ်နှစ်ခု တိုက်မှဖြစ်လာတဲ့ နာမ်တရားလေးပဲ။ ရုပ်နှစ်ခု ဆက်တိုက်နေရင် ဆက်ဖြစ်နေမယ်။ အာရုံရဲ့သဘာဝ စိတ်ရဲ့သဘာဝကိုက စဉ်ဆက် မပြတ် တခုပြီးတခု တိုက်နေလျက်ပါ။ ဒါ့ကြောင့်ဝေဒနာဟာလည်း စဉ်ဆက်မပြတ် တခုပြီးတခု ဖြစ်ပေါ်နေလျက်ပါပဲ။ ဝေဒနာက ဘာကိုခံစားတာလဲ။ အာရုံရဲ့ အရသာကို ခံစားတာ။ အာရုံတိုင်းမှာ အရသာဆိုတာရှိတယ်။ အာရုံရဲ့အရသာကို ခံစားတတ်လို့ ဝေဒနာလို့ခေါ်တာ။ နာလို့ ကျင်လို့ ဝေဒနာလို့ ခေါ်တာ မဟုတ်ဘူး။ မြန်မာစကားမှာ နာတာ၊ ကျင်တာ စတာတွေနဲ့ ဝေဒနာဆိုတာနဲ့ ရောနေကြတယ်။ အာရုံရဲ့အရသာ ၃ မျိုးရှိတယ်။ ၁။ ကောင်းတဲ့အာရုံ။ ၂။ မကောင်းတဲ့အာရုံ။ ၃။ ကောင်းဆိုးနှစ်ခုတို့ရဲ့ အလယ်အလတ်အာရုံ။ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာဖြစ်နေတဲ့ နာကျင်၊ ကိုက်ခဲ၊ မူးဝေ၊ အော်ဂလီဆန်၊ နှလုံးတုန်၊ ရင်ခုန်၊ ယားယံ စသည်တို့ဟာ ရုပ်ဖေါက်ပြန်နေတာ။ တစ်နည်းအားဖြင့် သူတို့ဟာ ရုပ်အာရုံတွေပါ။ အဲ့ဒီဖေါက်ပြန်နေတဲ့ ရုပ်အာရုံတိုင်းရဲ့ အရသာကို ဝေဒနာစေတသိတ်က လိုက်ခံစားနေတာ။ ဒါကြောင့် ရုပ်အာရုံက သတ်သတ်၊ ခံစားတတ်တဲ့ ဝေဒနာက နာမ်လို့ ကွဲအောင်ရှုရမယ်။ ဖေါက်ပြန်မှု ရုပ်အာရုံက ထင်ရှားပါတယ်။ ခံစားမှု ဝေဒနာက မထင်ရှားဘူး။ သိမ်မွေ့တယ်။ ဝေဒနာနူပဿနာ ရှုပွါးသူ ယောဂီဟာ အဲ့ဒီခံစားတဲ့ သဘောတရားကို ရှုရမှာ။ ရှုပွါးနည်း တရားထိုင်ရာမှာ နာကျင်ကိုက်ခဲတဲ့ ရုပ်ဒုက္ခကို အရှုများကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့သဘော၊ ဘယ်လိုဖြစ်၊ ဘယ်လိုပျက်တယ်လို့ သိအောင်၊ မြင်အောင်၊ ထင်အောင် ရှုပွါး အားထုတ်မှု မပြုဘဲ၊ နာကျင်ကိုက်ခဲတဲ့ ရုပ်ဒုက္ခကြီးကုန်အောင်၊ ပျောက်အောင် ရှုကြတယ်။ ကုန်အောင် ရှုရမှာမဟုတ်ဘူး။ သူ့သဘော သဘာ၀ကို သိအောင် မြင်အောင် ရှုရမှာ။ ရှုပွါးတဲ့အခါ ကိုယ်နဲ့အမျိုးမတော်စပ်တဲ့ သူစိမ်းလူမမာ တစ်ယောက်ကို ကြည့်ရှု သလို ရှုပွါးများရမယ်။ ဆွေမျိုးလူမမာ ဆိုရင် ငါ့ဆွေမျိုးဆိုတဲ့ အစွဲအလန်းပါနေတော့ စိတ်နေစိတ်ထား မမှန်ကန်ပဲ ရှုပွါးပုံမှားနိုင်တယ်။ သူစိမ်းလူမမာကို အေးအေးဆေးဆေး လူမမာမေးသလို ဝေဒနာကိုလည်း ငါနှင့်မဆိုင်၊ ငါ မပိုင်တဲ့ သူစိမ်းပြင်ပလို သဘောထားရမယ်။ အနာဆုံးနေရာ၊ အကျင်ဆုံးနေရာကို တစ်နာပြီးတစ်နာ၊ တစ်ကျင်ပြီးတစ်ကျင် ပြောင်းလဲနေတာ ဖြစ်ပျက် နေတာတွေကို မြင်အောင်၊သိအောင် ဉာဏ်နဲ့ ရှုကြည့်နေရမှာ။ နာကျင် ကိုက်ခဲမှု ဒုက္ခဝေဒနာတွေ ကုန်သွားအောင် ပျောက်သွားအောင် မရှုရဘူး။ ကိုယ်ကိုလည်း ချုပ်မထားရ။ တောင့်တင်း မထားရဘူး။ အလိုက်သင့် မျှမျှတတလေး နေပါ။ ဝေဒနာနုပဿနာ ရှုသူတွင် ရှိရမည့်တရား ၃ ပါး။ ၁။ ဝီရိယ။ ၂။ သတိ၊ ၃။ ပညာ။ ၁။ ဝီရိယ ဆိုတာ တုံးတိုက်တိုက်၊ ကျားကိုက်ကိုက်ဆိုတဲ့ တစ်ဇွတ်ထိုး ဝီရိယမျိုးကို ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဝေဒနာကို အာရုံပြု၍ဖြစ်တဲ့ ကိလေသာကို လွန်စွာ ပူပန်စေတတ်တဲ့ သမ္မပ္ပဓာန် လုံ့လမျိုးကိုဆိုတယ်။ သမ္မပ္ပဓာန်လုံ့လ ဆိုတာ ထိုင်ရာမထ ဝီရိယမျိုးလဲ မဟုတ်ဘူး။ သမ္မပ္ပဓာန် လုံ့လဆိုတာ - ၁။ မဖြစ်သေးတဲ့ အကုသိုလ်တရားတွေ မဖြစ်အောင် လုံ့လပြုခြင်း။ ၂။ ဖြစ်ပြီးသား အကုသိုလ်တရားတွေကို ပယ်နိုင်အောင်၊ နောက်ထပ်မဖြစ်အောင် လုံ့လပြုခြင်း။ ၃။ မဖြစ်သေးတဲ့ ကုသိုလ်တရားတွေ ဖြစ်လာအောင် လုံ့လပြုခြင်း။ ၄။ ဖြစ်ပြီးသား ကုသိုလ်တရားတွေကို တိုးပွါးအောင်၊ နောက်ထပ်ဖြစ်လာအောင် လုံ့လပြုခြင်း။ တရားအားထုတ်နေစဉ်မှာ ဖြစ်ပေါ်လာမဲ့ ကိလေသာကို ပယ်နိုင်တဲ့ ဝီရိယကို ဆိုလိုပါတယ်။ ဝေဒနာကိုပယ်တဲ့ ဝီရိယ မဟုတ်ဘူး။ ကိုယ်မှာ အထိုင်ကြာရင် နာတာ၊ ကျင်တာဖြစ်လာပါတယ်။ အဲဒါတွေက ရုပ်ဒုက္ခတွေပါ။ နာကျင်တာကို ဝေဒနာ လုပ်ပြီး၊ နာကျင်တာတွေ မပျောက်၊ မချုပ်သေးရင် မထရဘူး ဆိုတာ ဘုရားရှင်ဆိုလိုတဲ့ ဝီရိယ မဟုတ်ပါဘူး။ ဝေဒနာက ပိုင်းခြားသိရမဲ့ ဒုက္ခသစ္စာပါ။ ပယ်ရမဲ့ တရား မဟုတ်ပါဘူး။ ဝေဒနာကို အာရုံပြုပြီး နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ကိလေသာတွေကိုသာ ပယ်ရမှာပါ။ တနည်း သမုဒယသစ္စာပါ။ သစ္စာတရားတွေကို မှားသိနေရင် မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိဖြစ်သွားတယ်။ ဝေဒနာကုန်အောင်၊ ဝေဒနာချုပ်အောင်၊ ကျင့်နည်းဆောင်၊ အလွဲမြင့်မိုရ်တောင်။ သတိ။ ဝေဒနာကို အောက်မေ့အမှတ်ရတဲ့ သတိနှင့် ပြည့်စုံရမယ်။ သတိကို ဝေဒနာပေါ် တင်ထားရမယ်။ ဝေဒနာဟာ သတိရဲ့တည်ရာအဖြစ် ထားပြီး ရှုပွါးမှ ဝေဒနာ နုပဿနာ သတိပဋ္ဌာန်ဖြစ်ပါတယ်။ ဝေဒနာပေါ်မှာ သတိကို မတင်မထားပဲ ဝေဒနာကိုပျောက်အောင် ဝီရိယစိုက်လိုက်ရင် သတိမှာ တည်ရာမရှိတော့ပါ။ သတိဟာ ဝေဒနာပေါ်မှာ မတည်ရင် ဝေဒနာရဲ့ သဘော သဘာ၀၊ အဖြစ်အပျက်၊ အကြောင်းအကျိုးတွေကို မသိနိုင်တော့ပါ။ ၎င်းအပြင် နာကျင်ကိုက်ခဲမှုတွေက အကြောင်းချုပ်လို့ အကျိုးချုပ်တဲ့ သဘောနဲ့ ခဏချုပ် ချုပ်သွားတာကို ငါမှတ်လိုက်လို့ ဝေဒနာကုန်သွားပြီလို့ ယူဆ လိုက်တတ်ပါတယ်။ အဲ့ဒါဆိုရင် အကြီးအကျယ် မှားသွားပါပြီ။ အဲ့ဒါဆို ဝေဒနာဟာ အနတ္တ မဟုတ်တော့ဘဲ အတ္တဖြစ်သွားပါပြီ။ ဝိပဿနာ ရှုတယ်ဆိုတာ အနတ္တမြင်အောင် ရှုရတာပါ။ ပညာ။ ဝေဒနာကို ကောင်းစွာ သိတတ်သော ပညာ အဆင်အခြင်နှင့် ပြည့်စုံသော အသိပညာ ရှိရပါမယ်။ ဆိုလိုတာက ဝေဒနာရဲ့ သဘော သဘာ၀ အကြောင်း အကျိုး၊ အဖြစ်အပျက်ကို သိတဲ့ပညာကို ခေါ်ပါတယ်။ ဒုက်ခဝဒေနာ။ ဒုက္ခဝေဒနာဟာ တည်နေစဉ် ဆင်းရဲတယ်။ ပျက်စီးသွားရင် ချမ်းသာတယ်။ ဒီတော့ ဒုက္ခဝေဒနာ မဖြစ်စေချင်တဲ့၊ ပျက်စေချင်တဲ့ ဒေါသ ကိလေသာဖြစ်တယ်။ ဒုက္ခဝေဒနာရဲ့ အဖြစ်အပျက် မြင်မှ ဒုက္ခဝေဒနာပေါ်မှာ ကိန်းတဲ့ ပဋိဃနုသယ ဆိုတဲ့ ဒေါသ ချုပ်သွားတယ်။ ဒုက္ခအစဉ်၊ ပျက်ပြယ်ထင်၊ အမြင်မှန်တော့တာ။ ဒုက္ခရှုစဉ်၊ ဒုက္ခထင်လျက်၊ စည်ပင်တိုးပွါး၊ ဒုက္ခများမှာ၊ ပျက်သွားမရှိ၊ တိုးလာဘိ၊ မှားသည့်အမြင်သာ။ ဒုက္ခဝေဒနာရှုတဲ့အခါ ဒုက္ခဝေဒနာရဲ့ အဖြစ်အပျက်ကို မြင်အောင်ရှုရပါမယ်။ ရုပ်ဒုက္ခဟာ တစ်ဖြစ်တည်း ဆက်ဖြစ်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ တစ်ဖြစ်ဖြစ်၊ တစ်ဖြစ်ပျက်ပြီးမှ တစ်ဖြစ်ထပ်ဖြစ် တစ်ဖြစ်ထပ်ချုပ်တာပါ။ ဒါပေမဲ့ အလွန် လျှင်မြန်တာကြောင့် တစ်ဆက်တည်းလို့ ထင်တာပါ။ စာစကားအနေနဲ့ သန္တတိပညတ်လို့ ခေါ်ပါတယ်။ ဒုက္ခဝေဒနာကို ရှုပွါးနည်း ၂ မျိုး ရှိပါတယ်။ တိုက်ရိုက်ရှုခြင်းနဲ့ ခွါရှုခြင်းလို့ ခေါ်ပါတယ်။ တိုက်ရိုက်ရှုခြင်းဆိုတာ ဒုက္ခဝေဒနာကို သည်းခံပြီး အဆင်းရဲဆုံးနေရာမှာ သတိကပ် ပြီး အထပ်ထပ် ဒုက္ခဝေဒနာ ပျက်ပြယ်တာ မြင်သည်အထိ ရှုကြည့်ရပါမယ်။ နာကျင်တဲ့ ဒုက္ခကို သည်းမခံနိုင်တော့ဘူးဆိုရင် မူလကမ္မဋ္ဌာန်းဖြစ်တဲ့ နှာခေါင်းမှာ လေ၀င်တိုင်း ထွက်တိုင်း တိုးတဲ့ ထိတဲ့ သဘောကို ပြောင်းရှုပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒုက္ခဝေဒနာက ပိုပြင်း လာတယ်ဆိုရင် ဣရိယာပုထ်ကို ပြောင်းပေး ပြင်ပေးပါ။ ပြောင်းဆဲပြင်ဆဲမှာ အနာဆုံး နေရာကို သတိကပ်ပြီး ဒုက္ခဝေဒနာ ဘယ်လိုပြောင်းလဲနေတာ သိအောင်လုပ်ပါ။ ဒုက္ခဝေဒနာကို ခွါရှုခြင်း ဆိုတာကတော့ ဒုက္ခဝေဒနာကို မရှုပွါးပဲ အခြားသော အာရုံတို့ကို ရှုပွါးခြင်းပါ။ ဥပမာ ခိုးသားတွေ အဖမ်းခံရတဲ့ ရှင်တိဿဟာ မိမိခြေနှစ်ချောင်းကို ချိုးပြီးနောက် မိမိရဲ့ သီလစင်ကြယ်ပုံကို အာရုံပြုပါတယ်။ ခြေကျိုးလို့နာတဲ့ ဒုက္ခ ဝေဒနာကို မရှုပွါးပါဘူး။ သုခေ၀ဒနာ။ ဒုက္ခဝေဒနာထက် သုခဝေဒနာက ပိုပြီး နူးည့ံ့သိမ်မွေ့တယ်။ ဒါကြောင့် သုခဝေဒနာကို တိုက်ရိုက်ရှုဖို့ မလွယ်ဘူး။ ဝေဒနာဟာ ရုပ်လိုမထင်ရှားဘူး။ အများအားဖြင့် ရုပ်သုခ၊ ရုပ်ဒုက္ခကို နာမ်ဝေဒနာလုပ်ပြီး ရှုနေကြတယ်။ နာမ်ဝေဒနာဟာ တစ်ဆင့်ခံ ဖြစ်နေတော့ အရှုရခက်တယ်။ ဥပမာ။ ပူနေတဲ့ အချိန် လေအေးလေး တိုက်တယ် ဆိုပါစို့။ လေအေးကြောင့် ချမ်းသာတာက ရုပ်။ ချမ်းသာတယ်လို့ သိတာက ဝိညာဏ် (သိစိတ်)၊ ချမ်းသာတာကို ခံစားတာက ဝေဒနာ။ အဲ့ဒီလို ကွဲပြားအောင် ရှုကြည့် ရမှာ။ သုခဝေဒနာ အာရုံကို သတိမလစ်ပဲ ရှုပွါးရင် သုခခံစားမှု ကွယ်ပျောက်ပြီး၊ ဆင်းရဲတဲ့ ခံစားမှု (ဒုက္ခဝေဒနာ) ပေါ်လာပါမယ်။ ပရမတ်တရားတွေရဲ့ မမြဲတတ်တဲ့ သဘော အတိုင်း သုခဝေဒနာ ချုပ်သွား ပျက်သွားလို့ပါ။ `သုခဝေဒနာသည် တည်သဖြင့် ချမ်းသာ၏။ ဖေါက်ပြန် ပျက်စီးသဖြင့် ဆင်းရဲ၏။ ဆိုတဲ့ ပါဠိတော်အတိုင်း ပါပဲ။ သုခဝေဒနာ ပြန်ဖြစ်စေချင်တဲ့ သဘောနဲ့မျှော်ရတာ ဆင်းရဲပါတယ်။ ဒါကြောင့် သုခဝေဒနာကိုရှုလို့ ဒုက္ခမြင်မှ အမြင်မှန်ပါတယ်။ သုခဝေဒနာကို သုခပဲမြင်နေ သေးရင် တရားမတက်သေးပါဘူး။ သုခဝေဒနာရဲ့ အပျက်မြင်ပြီး သုခကိုဒုက္ခထင်ပြီ ဆိုတော့မှ သုခဝေဒနာပေါ်မှာဖြစ်တဲ့ ရာဂနုသယဆိုတဲ့ လောဘ မရှိတော့ပါဘူး။ ဒီနေရာမှာ သိထားရမှာက သုခဝေဒနာ ကုန်သွားတာ မဟုတ်ပါဘူး။ သုခဝေဒနာကို အာရုံပြုပြီး ဖြစ်တဲ့ လောဘကိလေသာ ကုန်သွားတာပါ။ ဒါကြောင့် သုခဝေဒနာကိုတွယ်ပြီး မပျက် မပျောက်စေချင်တဲ့ သဘောနဲ့ မရှုရပါဘူး။ ဒုက္ခထင်အောင် ရှုရပါမယ်။ ဥပက်ေခာဝဒေနာ။ ဥပေက္ခာဝေဒနာဟာ အဖြစ်အများဆုံး ဝေဒနာဖြစ်ပေမဲ့ အသိခက်တဲ့ဝေဒနာ ဖြစ်ပါ တယ်။ ဘာလို့အသိခက်သလဲဆိုတော့ မောဟကိန်းနေလို့ပါ။ ဥပေက္ခာဝေဒနာသည် သိမြင်သဖြင့် ချမ်းသာ၏။ မသိမမြင်သဖြင့် ဆင်းရဲ၏လို့ အနိစ္စ မြင်အောင် အဖန်ဖန်ရှုရပါမယ်။ ကောင်း မကောင်းနှစ်ခုတို့၏ အလယ်အလတ် အာရုံကြောင့် ဥပေက္ခာ ဝေဒနာဖြစ်တယ်လို့ ဖြစ်ကြောင်းနှင့်တကွ မြင်အောင်ရှုရပါမယ်။ ဝေဒနာသုံးမျိုးလုံး ရှုရာမှာ ဖြစ်ပြီးပျက်သွားတဲ့ အနိစ္စမြင်မှ မှန်ပါတယ်။ ဝေဒနာ သုံးအင် အနိစ္စထင် ၊အမြင်မှန်တော့တာ။ ဓမ္မဒူတ ဆရာတော် အရှင်ပညာဇောတ၊ အရှင်ကုမာရ (ညောင်လွန့် ဝိပဿနာ နည်းပြဆရာတော်) တို့ရဲ့ ရေးသားချက်ကို စုပေါင်း ဖော်ပြပါမယ်။ ဖော်ပြသူ အရှင်ဥဇ္ဇယ xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx ပြန်လည်မျှဝေပါသည်။ဇာဏီ(ကံမ)။ အမှောင်ပျောက်၍ အလင်းရောက်ပါစေ။ ဝဒေနာ နုပူနာ ရှုပှားနညျး ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬ ၁။ ဝဒေနာဆိုတာ ကုနျအောငျလုပျလို့ မရဘူး။ ကုနျတဲ့အရာမြိုး မဟုတျဘူး။ ၂။ ဖွဈတူ၊ ခြုပျတူ၊ အာရုံတူ၊ ၀တ်ထုတူဖွဈလို့ စိတျ မဖွဈ မကုနျသမြှ ဘယျလိုမှ မကုနျနိုငျဘူး။ ၃။ ဝဒေနာကို ကုနျအောငျလုပျတယျဆိုတာ လမျးမမှနျဘူး။ မိစ်ဆာအယူဖွဈတယျ။ ၄။ နာကငြျကိုကျခဲမှုဟာ ပရမတျရုပျရဲ့ ဖေါကျပွနျမှု သဘောသာဖွဈတယျ။ ၅။ ခံစားမှုသဘောအစုဟာ နာမျဖွဈတယျ။ ပါဠိတောျအရ ဝဒေနာလို့ ခေါျတယျ။ ၆။ ရုပျနာမျမြားဟာ ဒုက်ခသစ်စာမြားဖွဈသဖွငျ့ ပိုငျးခွားသိရမညျ့ တရားအစုဖွဈသညျ။ ပယျပြောကျအောငျ လုပျရမညျ့တရား မဟုတျပါ။ ၇။ ခံစားမှု (ဝဒေနာ) ကိုမှီ၍ဖွဈသော လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟ၊ မာန၊ ဒိဌိ စသော ကိလသောမြားကိုသာ ပယျရပါမညျ။ ဝဒေနာဘာကွောငျ့ဖွဈသလဲ။ ဘယျထဲမှာရှိသလဲ (ကိမတ်ထိယဗွဟ်မာစရိယသုတ်တနျ) စက်ခု၀တ်ထု၊ သောတ၀တ်ထု၊ ဃာန၀တ်ထု၊ ဇိဝှာ၀တ်ထု၊ ကာယ၀တ်ထု၊ ဟဒယ၀တ်ထု၊ ခေါျသော အာရုံကိုဖမျးယူနိုငျသော ပသာဒရုပျ ၆ ပါးနှငျ့ ၎င်းငျးတို့နှငျ့ သကျဆိုငျသညျ့ ရူပါရုံ၊ သဒ်ဒါရုံ၊ ဂန်ဓာရုံ၊ ရသာရုံ၊ ဖောဋ်ဌဗ်ဗာရုံ၊ ဓမ်မာရုံ ဆိုသောအာရုံ ၆ ပါးတို့ တိုကျခိုကျမှုကွောငျ့ ဝဒေနာ အပါအ၀ငျ ခန်ဓာ ၅ပါး ပေါျလာသညျ။ ဥပမာ အားဖွငျ့ ဖောဋ်ဌဗ်ဗာရုံနှငျ့ ကာယ၀တ်ထုတိုကျလြှငျ သိစိတျဆိုတာဖွဈတယျ။ အဲဒီ သိစိတျနဲ့ ဝဒေနာဆိုသော စတေသိတျဟာ ဖွဈတူပကြျတူမို့ သိစိတျဖွဈသညျနှငျ့ တဈပွိုငျနကျ ခံစားမှု ဝဒေနာဖွဈပါတယျ။ ဒါကွောငျ့ ဝဒေနာဟာ ၀တ်ထုရုပျထဲမှာ လညျးမရျှိ၊ အာရုံရုပျထဲမှာလညျး မရှိလို့ ဘယျအထဲမှာမှ မရှိဘူး။ ရုပျနှဈခု တိုကျမှဖွဈလာတဲ့ နာမျတရားလေးပဲ။ ရုပျနှဈခု ဆကျတိုကျနရေငျ ဆကျဖွဈနမေယျ။ အာရုံရဲ့သဘာဝ စိတျရဲ့သဘာဝကိုက စဉျဆကျ မပွတျ တခုပွီးတခု တိုကျနလေကြျပါ။ ဒါ့ကွောငျ့ဝဒေနာဟာလညျး စဉျဆကျမပွတျ တခုပွီးတခု ဖွဈပေါျနလေကြျပါပဲ။ ဝဒေနာက ဘာကိုခံစားတာလဲ။ အာရုံရဲ့ အရသာကို ခံစားတာ။ အာရုံတိုငျးမှာ အရသာဆိုတာရှိတယျ။ အာရုံရဲ့အရသာကို ခံစားတတျလို့ ဝဒေနာလို့ခေါျတာ။ နာလို့ ကငြျလို့ ဝဒေနာလို့ ခေါျတာ မဟုတျဘူး။ မွနျမာစကားမှာ နာတာ၊ ကငြျတာ စတာတှနေဲ့ ဝဒေနာဆိုတာနဲ့ ရောနကွေတယျ။ အာရုံရဲ့အရသာ ၃ မြိုးရှိတယျ။ ၁။ ကောငျးတဲ့အာရုံ။ ၂။ မကောငျးတဲ့အာရုံ။ ၃။ ကောငျးဆိုးနှဈခုတို့ရဲ့ အလယျအလတျအာရုံ။ ခန်ဓာကိုယျထဲမှာဖွဈနတေဲ့ နာကငြျ၊ ကိုကျခဲ၊ မူးဝေ၊ အောျဂလီဆနျ၊ နှလုံးတုနျ၊ ရငျခုနျ၊ ယားယံ စသညျတို့ဟာ ရုပျဖေါကျပွနျနတော။ တဈနညျးအားဖွငျ့ သူတို့ဟာ ရုပျအာရုံတှပေါ။ အဲ့ဒီဖေါကျပွနျနတေဲ့ ရုပျအာရုံတိုငျးရဲ့ အရသာကို ဝဒေနာစတေသိတျက လိုကျခံစားနတော။ ဒါကွောငျ့ ရုပျအာရုံက သတျသတျ၊ ခံစားတတျတဲ့ ဝဒေနာက နာမျလို့ ကှဲအောငျရှုရမယျ။ ဖေါကျပွနျမှု ရုပျအာရုံက ထငျရှားပါတယျ။ ခံစားမှု ဝဒေနာက မထငျရှားဘူး။ သိမျမှေ့တယျ။ ဝဒေနာနူပူနာ ရှုပှါးသူ ယောဂီဟာ အဲ့ဒီခံစားတဲ့ သဘောတရားကို ရှုရမှာ။ ရှုပှါးနညျး တရားထိုငျရာမှာ နာကငြျကိုကျခဲတဲ့ ရုပျဒုက်ခကို အရှုမြားကွတယျ။ ဒါပမေဲ့ သူ့သဘော၊ ဘယျလိုဖွဈ၊ ဘယျလိုပကြျတယျလို့ သိအောငျ၊ မွငျအောငျ၊ ထငျအောငျ ရှုပှါး အားထုတျမှု မပွုဘဲ၊ နာကငြျကိုကျခဲတဲ့ ရုပျဒုက်ခကွီးကုနျအောငျ၊ ပြောကျအောငျ ရှုကွတယျ။ ကုနျအောငျ ရှုရမှာမဟုတျဘူး။ သူ့သဘော သဘာ၀ကို သိအောငျ မွငျအောငျ ရှုရမှာ။ ရှုပှါးတဲ့အခါ ကိုယျနဲ့အမြိုးမတောျစပျတဲ့ သူစိမျးလူမမာ တဈယောကျကို ကွညျ့ရှု သလို ရှုပှါးမြားရမယျ။ ဆှမြေိုးလူမမာ ဆိုရငျ ငါ့ဆှမြေိုးဆိုတဲ့ အစှဲအလနျးပါနတေော့ စိတျနစေိတျထား မမှနျကနျပဲ ရှုပှါးပုံမှားနိုငျတယျ။ သူစိမျးလူမမာကို အေးအေးဆေးဆေး လူမမာမေးသလို ဝဒေနာကိုလညျး ငါနှငျ့မဆိုငျ၊ ငါ မပိုငျတဲ့ သူစိမျးပွငျပလို သဘောထားရမယျ။ အနာဆုံးနရော၊ အကငြျဆုံးနရောကို တဈနာပွီးတဈနာ၊ တဈကငြျပွီးတဈကငြျ ပွောငျးလဲနတော ဖွဈပကြျ နတောတှကေို မွငျအောငျ၊သိအောငျ ဉာဏျနဲ့ ရှုကွညျ့နရေမှာ။ နာကငြျ ကိုကျခဲမှု ဒုက်ခဝဒေနာတှေ ကုနျသှားအောငျ ပြောကျသှားအောငျ မရှုရဘူး။ ကိုယျကိုလညျး ခြုပျမထားရ။ တောငျ့တငျး မထားရဘူး။ အလိုကျသငျ့ မြှမြှတတလေး နပေါ။ ဝဒေနာနုပူနာ ရှုသူတှငျ ရှိရမညျ့တရား ၃ ပါး။ ၁။ ဝီရိယ။ ၂။ သတိ၊ ၃။ ပညာ။ ၁။ ဝီရိယ ဆိုတာ တုံးတိုကျတိုကျ၊ ကြားကိုကျကိုကျဆိုတဲ့ တဈဇှတျထိုး ဝီရိယမြိုးကို ဆိုလိုတာ မဟုတျပါဘူး။ ဝဒေနာကို အာရုံပွု၍ဖွဈတဲ့ ကိလသောကို လှနျစှာ ပူပနျစတေတျတဲ့ သမ်မပ်ပဓာနျ လုံ့လမြိုးကိုဆိုတယျ။ သမ်မပ်ပဓာနျလုံ့လ ဆိုတာ ထိုငျရာမထ ဝီရိယမြိုးလဲ မဟုတျဘူး။ သမ်မပ်ပဓာနျ လုံ့လဆိုတာ - ၁။ မဖွဈသေးတဲ့ အကုသိုလျတရားတှေ မဖွဈအောငျ လုံ့လပွုခွငျး။ ၂။ ဖွဈပွီးသား အကုသိုလျတရားတှကေို ပယျနိုငျအောငျ၊ နောကျထပျမဖွဈအောငျ လုံ့လပွုခွငျး။ ၃။ မဖွဈသေးတဲ့ ကုသိုလျတရားတှေ ဖွဈလာအောငျ လုံ့လပွုခွငျး။ ၄။ ဖွဈပွီးသား ကုသိုလျတရားတှကေို တိုးပှါးအောငျ၊ နောကျထပျဖွဈလာအောငျ လုံ့လပွုခွငျး။ တရားအားထုတျနစေဉျမှာ ဖွဈပေါျလာမဲ့ ကိလသောကို ပယျနိုငျတဲ့ ဝီရိယကို ဆိုလိုပါတယျ။ ဝဒေနာကိုပယျတဲ့ ဝီရိယ မဟုတျဘူး။ ကိုယျမှာ အထိုငျကွာရငျ နာတာ၊ ကငြျတာဖွဈလာပါတယျ။ အဲဒါတှကေ ရုပျဒုက်ခတှပေါ။ နာကငြျတာကို ဝဒေနာ လုပျပွီး၊ နာကငြျတာတှေ မပြောကျ၊ မခြုပျသေးရငျ မထရဘူး ဆိုတာ ဘုရားရှငျဆိုလိုတဲ့ ဝီရိယ မဟုတျပါဘူး။ ဝဒေနာက ပိုငျးခွားသိရမဲ့ ဒုက်ခသစ်စာပါ။ ပယျရမဲ့ တရား မဟုတျပါဘူး။ ဝဒေနာကို အာရုံပွုပွီး နောကျဆကျတှဲ ဖွဈပေါျလာတဲ့ ကိလသောတှကေိုသာ ပယျရမှာပါ။ တနညျး သမုဒယသစ်စာပါ။ သစ်စာတရားတှကေို မှားသိနရေငျ မိစ်ဆာဒိဋ်ဌိဖွဈသှားတယျ။ ဝဒေနာကုနျအောငျ၊ ဝဒေနာခြုပျအောငျ၊ ကငြျ့နညျးဆောငျ၊ အလှဲမွငျ့မိုရျတောငျ။ သတိ။ ဝဒေနာကို အောကျမေ့အမှတျရတဲ့ သတိနှငျ့ ပွညျ့စုံရမယျ။ သတိကို ဝဒေနာပေါျ တငျထားရမယျ။ ဝဒေနာဟာ သတိရဲ့တညျရာအဖွဈ ထားပွီး ရှုပှါးမှ ဝဒေနာ နုပူနာ သတိပဋ်ဌာနျဖွဈပါတယျ။ ဝဒေနာပေါျမှာ သတိကို မတငျမထားပဲ ဝဒေနာကိုပြောကျအောငျ ဝီရိယစိုကျလိုကျရငျ သတိမှာ တညျရာမရှိတော့ပါ။ သတိဟာ ဝဒေနာပေါျမှာ မတညျရငျ ဝဒေနာရဲ့ သဘော သဘာ၀၊ အဖွဈအပကြျ၊ အကွောငျးအကြိုးတှကေို မသိနိုငျတော့ပါ။ ၎င်းငျးအပွငျ နာကငြျကိုကျခဲမှုတှကေ အကွောငျးခြုပျလို့ အကြိုးခြုပျတဲ့ သဘောနဲ့ ခဏခြုပျ ခြုပျသှားတာကို ငါမှတျလိုကျလို့ ဝဒေနာကုနျသှားပွီလို့ ယူဆ လိုကျတတျပါတယျ။ အဲ့ဒါဆိုရငျ အကွီးအကယြျ မှားသှားပါပွီ။ အဲ့ဒါဆို ဝဒေနာဟာ အနတ်တ မဟုတျတော့ဘဲ အတ်တဖွဈသှားပါပွီ။ ဝိပူနာ ရှုတယျဆိုတာ အနတ်တမွငျအောငျ ရှုရတာပါ။ ပညာ။ ဝဒေနာကို ကောငျးစှာ သိတတျသော ပညာ အဆငျအခွငျနှငျ့ ပွညျ့စုံသော အသိပညာ ရှိရပါမယျ။ ဆိုလိုတာက ဝဒေနာရဲ့ သဘော သဘာ၀ အကွောငျး အကြိုး၊ အဖွဈအပကြျကို သိတဲ့ပညာကို ခေါျပါတယျ။ ဒုကျခဝဒနော။ ဒုက်ခဝဒေနာဟာ တညျနစေဉျ ဆငျးရဲတယျ။ ပကြျစီးသှားရငျ ခမြျးသာတယျ။ ဒီတော့ ဒုက်ခဝဒေနာ မဖွဈစခေငြျတဲ့၊ ပကြျစခေငြျတဲ့ ဒေါသ ကိလသောဖွဈတယျ။ ဒုက်ခဝဒေနာရဲ့ အဖွဈအပကြျ မွငျမှ ဒုက်ခဝဒေနာပေါျမှာ ကိနျးတဲ့ ပဋိဃနုသယ ဆိုတဲ့ ဒေါသ ခြုပျသှားတယျ။ ဒုက်ခအစဉျ၊ ပကြျပွယျထငျ၊ အမွငျမှနျတော့တာ။ ဒုက်ခရှုစဉျ၊ ဒုက်ခထငျလကြျ၊ စညျပငျတိုးပှါး၊ ဒုက်ခမြားမှာ၊ ပကြျသှားမရှိ၊ တိုးလာဘိ၊ မှားသညျ့အမွငျသာ။ ဒုက်ခဝဒေနာရှုတဲ့အခါ ဒုက်ခဝဒေနာရဲ့ အဖွဈအပကြျကို မွငျအောငျရှုရပါမယျ။ ရုပျဒုက်ခဟာ တဈဖွဈတညျး ဆကျဖွဈနတော မဟုတျပါဘူး။ တဈဖွဈဖွဈ၊ တဈဖွဈပကြျပွီးမှ တဈဖွဈထပျဖွဈ တဈဖွဈထပျခြုပျတာပါ။ ဒါပမေဲ့ အလှနျ လြှငျမွနျတာကွောငျ့ တဈဆကျတညျးလို့ ထငျတာပါ။ စာစကားအနနေဲ့ သန်တတိပညတျလို့ ခေါျပါတယျ။ ဒုက်ခဝဒေနာကို ရှုပှါးနညျး ၂ မြိုး ရှိပါတယျ။ တိုကျရိုကျရှုခွငျးနဲ့ ခှါရှုခွငျးလို့ ခေါျပါတယျ။ တိုကျရိုကျရှုခွငျးဆိုတာ ဒုက်ခဝဒေနာကို သညျးခံပွီး အဆငျးရဲဆုံးနရောမှာ သတိကပျ ပွီး အထပျထပျ ဒုက်ခဝဒေနာ ပကြျပွယျတာ မွငျသညျအထိ ရှုကွညျ့ရပါမယျ။ နာကငြျတဲ့ ဒုက်ခကို သညျးမခံနိုငျတော့ဘူးဆိုရငျ မူလကမ်မဋ်ဌာနျးဖွဈတဲ့ နှာခေါငျးမှာ လေ၀ငျတိုငျး ထှကျတိုငျး တိုးတဲ့ ထိတဲ့ သဘောကို ပွောငျးရှုပါ။ ဒါပမေဲ့ ဒုက်ခဝဒေနာက ပိုပွငျး လာတယျဆိုရငျ ဣရိယာပုထျကို ပွောငျးပေး ပွငျပေးပါ။ ပွောငျးဆဲပွငျဆဲမှာ အနာဆုံး နရောကို သတိကပျပွီး ဒုက်ခဝဒေနာ ဘယျလိုပွောငျးလဲနတော သိအောငျလုပျပါ။ ဒုက်ခဝဒေနာကို ခှါရှုခွငျး ဆိုတာကတော့ ဒုက်ခဝဒေနာကို မရှုပှါးပဲ အခွားသော အာရုံတို့ကို ရှုပှါးခွငျးပါ။ ဥပမာ ခိုးသားတှေ အဖမျးခံရတဲ့ ရှငျတိူဟာ မိမိခွနှေဈခြောငျးကို ခြိုးပွီးနောကျ မိမိရဲ့ သီလစငျကွယျပုံကို အာရုံပွုပါတယျ။ ခွကြေိုးလို့နာတဲ့ ဒုက်ခ ဝဒေနာကို မရှုပှါးပါဘူး။ သုခေ၀ဒနာ။ ဒုက်ခဝဒေနာထကျ သုခဝဒေနာက ပိုပွီး နူးည့ံ့သိမျမှေ့တယျ။ ဒါကွောငျ့ သုခဝဒေနာကို တိုကျရိုကျရှုဖို့ မလှယျဘူး။ ဝဒေနာဟာ ရုပျလိုမထငျရှားဘူး။ အမြားအားဖွငျ့ ရုပျသုခ၊ ရုပျဒုက်ခကို နာမျဝဒေနာလုပျပွီး ရှုနကွေတယျ။ နာမျဝဒေနာဟာ တဈဆငျ့ခံ ဖွဈနတေော့ အရှုရခကျတယျ။ ဥပမာ။ ပူနတေဲ့ အခြိနျ လအေေးလေး တိုကျတယျ ဆိုပါစို့။ လအေေးကွောငျ့ ခမြျးသာတာက ရုပျ။ ခမြျးသာတယျလို့ သိတာက ဝိညာဏျ (သိစိတျ)၊ ခမြျးသာတာကို ခံစားတာက ဝဒေနာ။ အဲ့ဒီလို ကှဲပွားအောငျ ရှုကွညျ့ ရမှာ။ သုခဝဒေနာ အာရုံကို သတိမလဈပဲ ရှုပှါးရငျ သုခခံစားမှု ကှယျပြောကျပွီး၊ ဆငျးရဲတဲ့ ခံစားမှု (ဒုက်ခဝဒေနာ) ပေါျလာပါမယျ။ ပရမတျတရားတှရေဲ့ မမွဲတတျတဲ့ သဘော အတိုငျး သုခဝဒေနာ ခြုပျသှား ပကြျသှားလို့ပါ။ `သုခဝဒေနာသညျ တညျသဖွငျ့ ခမြျးသာ၏။ ဖေါကျပွနျ ပကြျစီးသဖွငျ့ ဆငျးရဲ၏။ ဆိုတဲ့ ပါဠိတောျအတိုငျး ပါပဲ။ သုခဝဒေနာ ပွနျဖွဈစခေငြျတဲ့ သဘောနဲ့မြှောျရတာ ဆငျးရဲပါတယျ။ ဒါကွောငျ့ သုခဝဒေနာကိုရှုလို့ ဒုက်ခမွငျမှ အမွငျမှနျပါတယျ။ သုခဝဒေနာကို သုခပဲမွငျနေ သေးရငျ တရားမတကျသေးပါဘူး။ သုခဝဒေနာရဲ့ အပကြျမွငျပွီး သုခကိုဒုက်ခထငျပွီ ဆိုတော့မှ သုခဝဒေနာပေါျမှာဖွဈတဲ့ ရာဂနုသယဆိုတဲ့ လောဘ မရှိတော့ပါဘူး။ ဒီနရောမှာ သိထားရမှာက သုခဝဒေနာ ကုနျသှားတာ မဟုတျပါဘူး။ သုခဝဒေနာကို အာရုံပွုပွီး ဖွဈတဲ့ လောဘကိလသော ကုနျသှားတာပါ။ ဒါကွောငျ့ သုခဝဒေနာကိုတှယျပွီး မပကြျ မပြောကျစခေငြျတဲ့ သဘောနဲ့ မရှုရပါဘူး။ ဒုက်ခထငျအောငျ ရှုရပါမယျ။ ဥပကျခောဝဒနော။ ဥပကေ်ခာဝဒေနာဟာ အဖွဈအမြားဆုံး ဝဒေနာဖွဈပမေဲ့ အသိခကျတဲ့ဝဒေနာ ဖွဈပါ တယျ။ ဘာလို့အသိခကျသလဲဆိုတော့ မောဟကိနျးနလေို့ပါ။ ဥပကေ်ခာဝဒေနာသညျ သိမွငျသဖွငျ့ ခမြျးသာ၏။ မသိမမွငျသဖွငျ့ ဆငျးရဲ၏လို့ အနိစ်စ မွငျအောငျ အဖနျဖနျရှုရပါမယျ။ ကောငျး မကောငျးနှဈခုတို့၏ အလယျအလတျ အာရုံကွောငျ့ ဥပကေ်ခာ ဝဒေနာဖွဈတယျလို့ ဖွဈကွောငျးနှငျ့တကှ မွငျအောငျရှုရပါမယျ။ ဝဒေနာသုံးမြိုးလုံး ရှုရာမှာ ဖွဈပွီးပကြျသှားတဲ့ အနိစ်စမွငျမှ မှနျပါတယျ။ ဝဒေနာ သုံးအငျ အနိစ်စထငျ ၊အမွငျမှနျတော့တာ။ ဓမ်မဒူတ ဆရာတောျ အရှငျပညာဇောတ၊ အရှငျကုမာရ (ညောငျလှနျ့ ဝိပူနာ နညျးပွဆရာတောျ) တို့ရဲ့ ရေးသားခကြျကို စုပေါငျး ဖောျပွပါမယျ။ ဖောျပွသူ အရှငျဥဇ်ဇယ xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx ပွနျလညျမြှဝပေါသညျ။ဇာဏီ(ကံမ)။ အမှောငျပြောကျ၍ အလငျးရောကျပါစေ။
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2CAnzJj
<^>#သူဌေးဖြစ်စေတဲ့_ဆင်းရဲသားအလှူ ^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^ သပိတ်ဆေးရာအချိန်မှာ ဂန္ဓမာဒနတောင်က ပစ္စကေ ဗုဒ္ဓါတစ်ပါးဟာ ၇ ရက်မြောက်မှာ သမာပတ်မှထပြီး “ဒီနေ့ ငါဟာ ဘယ်ကို ဆွမ်းခံသွားရပါ့မလဲ” လို့ စူးစမ်းတဲ့အခါ ထမင်းအတွက် အခစား အလုပ်လုပ်တဲ့လူကို မြင်တယ်။ အဲဒီအခါ အဲဒီပစ္စကေဗုဒ္ဓါက “ဒီလူဟာ သုံးနှစ်ပတ်လုံး အခစားအလုပ်ကို လုပ်ပြီး ထမင်းခွက်ကို ရတယ်။ အဲဒီလူမှာ သဒ္ဓါ ရှိသလား၊ မရှိဘူးလား” လို့ စူးစမ်းတဲ့အခါ "ရှိတယ်”လို့ သိတယ်။ “သဒ္ဓါ ရှိပေမယ့်လည်း တချို့က မချီးမြှောက်နိုင်ကြ။ သူဟာငါ့အား ချီးမြှောက်နိုင်လေမလား” လို့ စဉ်းစားပြီး “သူဟာ ချီးလည်း ချီးမြှောက်နိုင် လိမ့်မယ်။ ငါ့အား ချီးမြှောက်မှုကို အမှီပြုပြီး ကြီးကျယ်တဲ့ စည်းစိမ်ကိုလည်း ရလိမ့်မယ်” လို့ သိတယ်။ သင်္ကန်းရုံပြီး သပိတ်ကို ယူကာ ကောင်းကင်ကို ပျံတက်တယ်။ ပရိသတ်ကြားက သွားပြီး အဲဒီလူရဲ့ရှေ့မှာ ရပ်ရင်းပဲ ကိုယ် ထင်ရှားပြတယ်။ အဲဒီလူက ပစ္စကေဗုဒ္ဓါကို မြင်ပြီး ကြံစည်တယ်။ “ငါဟာ ရှေးဘဝက မလှူခဲ့လို့၊ ထမင်းတစ်ခွက်အတွက် ၃နှစ် ပတ်လုံး သူတစ်ပါး အိမ်မှာ အခစားအလုပ်ကို လုပ်ခဲ့ရတယ်။ အခုငါရဲ့ ဒီထမင်းက တစ်ည၊ တစ်နေ့ပတ်လုံး စောင့်ရှောက်နိုင်မယ်။ ငါဟာ ဒီထမင်းကို အရှင်မြတ်အား လှူခဲ့ရင် အလှူက ကမ္ဘာ ကုဋေထောင်ပေါင်း များစွာလည်း စောင့်ရှောက်လိမ့်မယ်။ ဒီထမင်းကို အရှင်မြတ်အားပဲ လှူမယ်။” အဲဒီလူဟာ ၃ နှစ်ပတ်လုံး အခစားအလုပ်ကို လုပ်ပြီး၊ ရထားတဲ့ ထမင်းခွက်ထဲက ထမင်းတစ်ခဲကိုတောင်မှ ပါးစပ်ထဲ မထည့်သေးဘဲ စားလိုတဲ့တဏှာကို ပယ်ဖျောက်ကာ ကိုယ်တိုင်ပဲ ခွက်ကို မြှောက်ချီပြီး၊ ပစ္စကေဗုဒ္ဓါထံ သွားတယ်။ ခွက်ကို အခြားသူရဲ့ လက်မှာပေးပြီး တည်ခြင်း ငါးပါးနဲ့ ရှိခိုးတယ်။ ခွက်ကို လက်ဝဲလက်နဲ့ ယူပြီး လက်ယာလက်နဲ့ ပစ္စကေဗုဒ္ဓါရဲ့ သပိတ်ထဲ ဆွမ်းကိုလောင်းထည့်လိုက်တယ်။ ပစ္စကေ ဗုဒ္ဓါက ဆွမ်းတစ်ဝက်ကျန်နေတဲ့အခါမှာ သပိတ်ကို လက်နဲ့ ပိတ်လိုက်တယ်။ အဲဒီအခါ အဲဒီလူက ပစ္စကေဗုဒ္ဓါကို လျှောက်တယ်။ “အရှင်ဘုရား၊ တစ်ယောက်စာသာကို နှစ်ဖို့ခွဲဖို့ မတတ်နိုင်ပါ။ တပည့်တော်ကို ဒီဘဝနဲ့ မချီးမြှောက်ပါနဲ့။ တမလွန်ဘဝနဲ့ ချီးမြှောက်မှုကိုသာ ပြုတော်မူပါ။ ချန်မထားဘဲ အကုန်လုံးကိုပဲ လှူပါမယ်” #မှန်တယ်။ မိမိအတွက် အနည်းငယ်ကိုတောင် မချန်ဘဲ၊ လှူတာဟာ အကြွင်းမရှိ အလှူမည်တယ်။ #အဲဒီအလှူက_အကျိုးကြီးတယ်။ အဲဒီလူက အဲဒီအတိုင်း ပြုလုပ်တဲ့အခါ အကုန်လုံးကို ပေးပြီး တစ်ဖန် ရှိခိုးကာ “အရှင်ဘုရား၊ ထမင်းတစ်ခွက်ကို အမှီပြုပြီး ၃နှစ်ပတ်လုံး တပည့်တော်မှာ သူတစ်ပါးအိမ်မှာ အခစားအလုပ်လုပ်ကာ ဆင်းရဲကို ခံစားခဲ့ရပါတယ်။ အခု တပည့်တော် ဖြစ်လေရာနေရာမှာ ချမ်းချမ်းသာသာ ဖြစ်ပါစေ။ အရှင်ဘုရားတို့ သိမြင်ထားတဲ့ တရားထူး၊ တရားမြတ်ကို ရရပါလို၏”လျှောက်တယ်။ ပစ္စကေဗုဒ္ဓါက “အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်ပါစေ။ သင့်ရဲ့ စိတ်အကြံတွေဟာ လိုတာမှန်သမျှ ပေးနိုင်တဲ့ စိန္တာမဏိပတ္တမြား လို၊ လပြည့်ဝန်းလို ပြည့်ဝပါစေ” လို့ အနုမောဒနာပြုလိုလို့ အောက်ပါဂါထာစကား နှစ်ရပ်ကို မိန့်ပါတယ်။ “သင့်ရဲ့ အလိုမှန်သမျှ၊ တောင့်တတာ မှန်သမျှပဲ ပြီးစီးပြည့်စုံပါစေ။ အကြံအစည်ဟူသမျှဟာ လပြည့်ဝန်းလို ပြည့်ဝကြပါစေ” “သင့်ရဲ့လိုလားတောင့်တမှုတွေဟာ လျင်မြန်စွာပဲ ပြီးစီးပြည့်စုံကြပါစေ။ ဇောတိရသ ပတ္တမြားပမာ အကြံအစည်အားလုံး ပြည့်ဝကြပါစေ။” အဲဒီလိုမိန့်ပြီး “ဒီလူအများဟာ ဂန္ဓမာဒနတောင်သို့ ရောက်သွား သည့်တိုင်အောင် ငါ့ကိုကြည့်ရင်း ရပ်တည်နေပါစေ” လို့ အဓိဋ္ဌာန်ပြီး ကောင်းကင်ခရီးနဲ့ ဂန္ဓမာဒနတောင်ကို ကြွတယ်။ လူအများကလည်း ပစ္စကေဗုဒ္ဓါကို ကြည့်ရင်းပဲ ရပ်တည်နေတယ်။ အဲဒီပစ္စကေဗုဒ္ဓါက အဲဒီတောင်ကိုသွားပြီး ပစ္စကေ ဗုဒ္ဓါငါးရာအား ခွဲဝေပြီးပေးတယ်။ အားလုံးက တိတိလောက်ငရုံ ယူကြတယ်။ “ဆွမ်းအနည်းငယ်က ဘယ်လိုလုပ် လောက်ငမှာလဲ” လို့ မကြံစည်ထိုက်။ မှန်တယ်။ မကြံစည်ကောင်းတဲ့ အရာ ၄ မျိုးကို ဘုရားရှင်ဟောထားတယ်။ အဲဒီ ၄ မျိုးထဲက ဒီနေရာ က ပစ္စကေဗုဒ္ဓါတွေရဲ့ အရာပဲ။ လူအများဟာ ပစ္စကေဗုဒ္ဓါတွေအား ဆွမ်းကို ခွဲဝေပြီး ပေးနေတာကို မြင်ရပြီး ကောင်းချီးပေါင်း တစ်ထောင်ကို ဖြစ်စေပါတယ်။ မိုးကြိုးတစ်ရာကျတဲ့ အသံလိုဖြစ်သွားတယ်။ အဲဒီအသံကိုကြားရပြီး၊ ဂန္ဓသူဌေး က “ထမင်းအတွက် အခစား လုပ်သူဟာ ငါပေးတဲ့ စည်းစိမ်ကိုဆောင်ခြင်းငှာ မစွမ်းနိုင်ဘူး ထင်တယ်။ ဒါကြောင့် ဒီလူအများဟာ ပြက်ရယ်မှု ပြုလိုလို့ စုဝေးကာ အော်ဟစ်နေတယ်” လို့ တွေးတယ်။ ဂန္ဓသူဌေးဟာ အဲဒီဖြစ်ပုံကို သိဖို့ရာ လူတွေကို စေလွှတ် လိုက်တယ်။ အဲဒီလူတွေက လာပြီး“အို အရှင်၊ စည်းစိမ်ကို ဆောင်ထားနိုင်သူတွေဆိုတာ အဲဒီလို ဖြစ်ကြပါစေ” လို့ ပြောကာ အဲဒီဖြစ်ပုံကို ပြောပြကြတယ်။ သူဌေးက ကြားရတယ်ဆိုရင်ပဲ ပီတိငါးမျိုး တစ်ကိုယ်လုံး ဖုံးလွှမ်းခံရတယ်။ “ဪ၊ ဒီအခစားအလုပ်သမားဟာ လုပ်နိုင်ခဲတဲ့ အလုပ်ကို လုပ်ပါပေတယ်။ ငါဟာ ဒီလောက် ကာလပတ်လုံး ဒီလိုစည်းစိမ်မှာတည်ပြီး ဘာကိုမှ မပေးနိုင်ခဲ့” လို့ တွေးပြီး အဲဒီ အခစား အလုပ်သမားကို အခေါ်ခိုင်းတယ်။ “သင်ဟာ ဒီမည်တဲ့အမှုကို ပြုလုပ်တယ်ဆိုတာ မှန်ပါသလား” “အရှင်သူဌေး၊ မှန်ပါပေတယ်။” “အခု အသပြာတစ်ထောင်ကိုယူပြီး သင်ရဲ့ အလှူမှာ ငါ့အားလည်း အမျှပေးဝေပါ။” အဲဒီအခစားအလုပ်သမားဟာ သူ့အရှင်သူဌေး ပြောတဲ့အတိုင်း ပြုလုပ်ပါတယ်။ သူဌေးကလည်း သူ့အား သူ့စည်းစိမ်အားလုံးကို အလယ်က ခွဲပြီး ပေးပါတယ်။ ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬ “သမ္ပဒါ ပြည့်စုံမှု ၄ မျိုး” ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬ “သမ္ပဒါ ပြည့်စုံမှု ၄ မျိုး” ရှိတယ်။ (၁) ဝတ္ထုသမ္ပဒါ (ဝတ္ထုရဲ့ပြည့်စုံမှု)ဆိုတာ နိရောဓသမာပတ် ဝင်စားရာမှထလာတဲ့ ရဟန္တာ သို့မဟုတ် အနာဂါမ်ဆိုတဲ့ အလှူခံ ပုဂ္ဂိုလ်မြတ်ပဲ။ (၂) ပစ္စယသမ္ပဒါ (ပစ္စည်းရဲ့ ပြည့်စုံမှု)ဆိုတာပစ္စည်းတွေရဲ့ တရားနဲ့အညီ ဖြစ်ပေါ်မှု။ (၃) စေတနာသမ္ပဒါ (စေတနာရဲ့ ပြည့်စုံမှု)ဆိုတာ မလှူမီ၊ လှူဆဲ၊ လှူပြီး ကာလသုံးပါးမှာ စေတနာမှာ ရွှင်လန်းမှု ပါရတယ်။ အသိဉာဏ် ပါရတယ်။ (၄) ဂုဏာတိရေကသမ္ပဒါ (လွန်ကဲတဲ့ဂုဏ်နဲ့ ပြည့်စုံမှု) ဆိုတာ အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်ရဲ့ သမာပတ်မှ ထမှုပါပဲ။ 🌟 ဒီအခစားအလုပ်သမားရဲ့ အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်က အာသဝေါကုန်ခန်းထားတဲ့ပစ္စကေဗုဒ္ဓါ ဖြစ်နေပါတယ်။ 🌟 လှူဖွယ်ပစ္စည်းက အခစား အလုပ်ကိုလုပ်ပြီး ရထားလို့၊ တရားနဲ့အညီ ဖြစ်ပါတယ်။ 🌟 ကာလသုံးပါးမှာ စေတနာက ထက်ဝန်းကျင် ဖြူစင်ပါတယ်။ 🌟 အလှူခံပစ္စကေဗုဒ္ဓါကလည်း သမာပတ်မှ ထပြီးစ ဖြစ်ပါတယ်။ သမ္ပဒါ ၄ ပါးလုံး ပြည့်စုံနေပါတယ်။ #အဲဒီသမ္ပဒါ ၄ ပါးတို့ရဲ့ အစွမ်းကြောင့် ဒီဘဝမှာပဲ ကြီးကျယ်တဲ့စည်းစိမ်ကို ရရှိကြပါတယ်။ ဒါကြောင့် အဲဒီအခစားအလုပ်သမားဟာ သူဌေးထံက စည်းစိမ်ကို ရပါတယ်။ နောင်အခါမှာ မင်းကလည်း အခစား အလုပ်သမားလုပ်ထားတဲ့ ကုသိုလ်ကံကို ကြားရပြီး သူ့ကိုအခေါ်ခိုင်းကာ အသပြာ တစ်ထောင်ပေးပြီး ကုသိုလ်ဝေစုကိုယူကာ ကျေနပ် အားရစွာ ကြီးကျယ်တဲ့စည်းစိမ်အစုကိုပေးပြီး သူဌေးရာထူးကို ပေးလိုက်ပါတယ်။ ဘတ္တဘတိကသူဌေး (ထမင်းအတွက် အခစားလုပ်တဲ့ သူဌေး)လို့ အမည်တွင်ပါတယ်။ ဘတ္တဘာတိကသူဌေးက ဂန္ဓသူဌေးနဲ့ သူငယ်ချင်းဖြစ်ပြီး အတူစား၊အတူသောက်ကာ အသက်ထက်ဆုံး နေသွားပါတယ်။ အဲဒီဘဝက သေပြီး၊ နတ်ပြည်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဘုရားရှင်နှစ်ဆူတို့ရဲ့ အကြားကာလပတ်လုံး နတ်စည်းစိမ်ကို ခံစားပါတယ်။ 🌟 ဒီဂေါတမဘုရားရှင် ပွင့်တော်မူတဲ့အခါ သာဝတ္ထိမြို့က အရှင်သာရိပုတ္တရာရဲ့ ဆွမ်းခံအိမ်တစ်အိမ်မှာ ပဋိသန္ဓေ ယူပါတယ်။ ၇ နှစ်အရွယ်မှာ ရဟန္တာဖြစ်သွားတဲ့ “သုခသာမဏေလေး” ဖြစ်ပါတယ်။ -【ဓမ္မပဒ၊ဋ္ဌ၊ဒု၊၅၇】 #ဒီဘဝမှာပဲ_သူဌေးဖြစ်သွားစေနိုင်တဲ့_ကုသိုလ်အဟုန်ဟာ_ကြီးမားလှပါတယ်။ အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်ရော၊ လှူဖွယ် ပစ္စည်းရော၊ ကိုယ့်စေတနာရော ကောင်းမွန်ပြည့်စုံရင် ညောင်စေ့လောက် အလှူက ညောင်ပင်ကြီးလောက် ကြီးကျယ်တဲ့ အကျိုးတွေကို ရစေနိုင်ပါတယ်။ ❖အလှူဒါနပြုကြကရာမှာ အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်ကောင်းကို ရွေးချယ်တတ်ရပါမယ်။ ❖ကိုယ့်စေတနာ သုံးတန်ကလည်း ရွှင်လန်းဝမ်းမြောက်မှု အသိဉာဏ်တွေနဲ့ ယှဉ်တွဲနေရပါတယ်။ ❖လှူဖွယ်ပစ္စည်းကလည်း တရားသဖြင့် ရတဲ့ပစ္စည်း ဖြစ်စေရပါမယ်။ အဲဒီလိုဆိုရင် ထူးခြားတဲ့ အကျိုးတွေကို ရရှိမှာ သေချာပါတယ်။ဘတ္တဘာတိက ရတဲ့အကျိုးလောက် မကြီးကျယ်တောင် သူ့အတိုင်းအတာနဲ့သူ ကြီးကျယ်ပါလိမ့်မယ်။ Young Buddhist Association. {သာမဏေကျော်ဆရာတော် ဦးဓမ္မိကာလင်္ကာရာဘိဝံသ- သာမဏေကျော်မဟာဂန္ဓာရုံကျောင်းတိုက်} Posted by► Young Buddhist Association &&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&& #ကောင်းကျိူးလိုရာပြည့်ကြပါစေ
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2Q4mxNZ
ပိုက်ဆံချမ်းသာရင် ပြည့်စုံပြီတဲ့လား •~•~•~•~••~•~•~• ဒီကနေ့ကမ္ဘာပေါ်မှာ အချမ်းဆုံးစာရင်းဝင် သူဌေးကြီးတွေရဲ့ စည်းဇိမ်ဥစ္စာဟာ တစ်ဘီလျှံကို သန်းတစ်ထောင်န ုန်းစံနဲ့ တိုင်းပြီး ဘီလျှံ ဘယ်လောက်ချမ်းသာ ပါတယ် လို့ ကိန်းဂဏန်းတွေနဲ့ သက်သေ ပြလို့ရတယ် ဘုရားရှင်လက်ထပ်က ဇောတိက ကာကဝဏ္ဏ မေဏ္ဌက ဇဋိလ စတဲ့ သူဌေး ကြီးတွေရဲ့ ချမ်းသာမှ ူ့ဟာ ဂဏန်းသင်္ချာ နည်းနဲ့တောင် တွက်လို့ မရပါဘူးတဲ့ မင်းသားတပါးဟာ မရှိဆိုတဲ့စကားတောင် မကြားဘူး ပါဘူးတဲ့ အဲဒီလူတွေ စည်းဇိမ် ဥစ္စာကိုစွန့်ပြီး ဘာ့ကြောင့် တရားထိုင် ကြပါသလဲ့ ဒီကနေ့ကမ္ဘာမှာ အချောဆုံး အလှဆုံး မင်းသား မင်းသမီးတွေ မယ်တွေဟာ ဘယ်လောက်ထိ သူတို့န ူးညံ့သိမ်မွေ့ တယ်ပြောပါစေ လက်ဖဝါး ခြေဖဝါး မှာတော့ အမွေးပေါက်လောက်အောင် မန ူးညံ့ကြ သေးပါဘူး ဘုရားရှင်လက်ထပ်က ခြေဖဝါးမှာတောင်အမွေးပေါက်တဲ့ မင်းသားဟာ သွေးသံတရွဲရွဲ ဖြစ်အောင်ကို စင်္ကြန်ကမ္မ ဋ္ဌာန်းနဲ့တရားကျင့်ခဲ့ပါတယ် သူ ဘာ့ကြောင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တရား ကျင့်ပါသလဲ တကယ်တော့ ရှင်သာရိပုတြာတို့ ရှာမောဂ္ဂလန်တို့လည်း သန်းကြွယ် သူဌေးကြီးတွေပါပဲ ကုန်ကုန်ပြောရင် ဘုရားရှင်ကိုယ်တိုင် စင်္ကြာဝတေးမင်း စည်းဇိမ်ကိုစွန့်ပြီး ဆင်းဆင်းရဲရဲနဲ့ တရားရှာခဲ့ရတာပါ ဒီလောက်ဆိုရင် ပိုက်ဆံနဲ့ တရား ဘယ်ဟာကအရေးကြီးသလဲ သဘောပေါက်လောက်ရောပေါ့ မိတ်ဆွေတို့လည်း ရွေးချယ်မှ ူ့ မှန်ကန်နိ ုင်ကြပါစေဗျာ ဦးမြင့်ခိုင် share
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/32A0UaE
#အကလျာဏမိတ္တ ************* #ဖားအောက်တောရဆရာတော် ================== #အချိန်အနည်းငယ်ပင်ဖြစ်ချင် ဖြစ်ပါစေ အကလျာဏမိတ္တလို့ ခေါ်တဲ့ မသူတော်နဲ့ ပေါင်းဖော်မိခဲ့မယ်ဆိုရင် ဘုရားအလောင်းသော်မှလည်း ပြောင်းပြန်လှန်သွားတယ် တဲ့။ #ဒါကြောင့် မိမိရဲ့ အကျိုးစီးပွားကို လိုလားတောင့်တနေတဲ့ ပညာရှိမှန်ခဲ့ရင်တော့ မသူတော် လူယုတ်မာကို ခတ်ဝေးဝေးကပဲ ရှောင်ရမယ်။ ဘယ်လောက်ထိ ဝေးဝေးရှောင်ရမလဲ? အလွန်အဆိပ်ပြင်းထန်နေတဲ့ မြွေပွေး မြွေဟောက်ကို ဝေးဝေးကရှောင်သလို ရှောင်ရမယ်။ #ဘာဖြစ်လို့လဲ? မသူတော်ရဲ့ အဆိပ်တက်လိုက်ပြီဆိုရင်တော့ ပုံစံပြောင်းသွားပြီ။ မသူတော်ရဲ့အဆိပ်တက်လိုက်လို့ ဘုန်းကြီးတို့ဘုရားအလောင်းတော် ဘာဖြစ်လဲ ခြောက်နှစ်လုံးလုံး ဒုက္ကရစရိယာကျင့်ရတယ်။ ဒီလို ဒုက္ကရစရိယာကျင့်လို့ ဘုရားဖြစ်သလားဆို မဖြစ်ပါဘူး။ " #ငါဘုရားသည် အတိတ် ဇောတိပါလလုလင်ဘဝက မသူတော်ဗြဟ္မဏတို့၏ ဇာတ်၌ဖွားမြင်ပြီး ကဿပဘုရားရှင်အား ပြစ်မှားမိကာ ခြောက်နှစ်လုံးလုံး ဒုက္ကရစရိယာအကျင့်မှားနည်းမှားကို ကျင့်ခြင်းဖြင့် သဗ္ဗေညုတဉာဏ်ကို ရရန်အလို့ငှာ ရှာဖွေခဲ့မိလေ၏" တဲ့။ #ဒါကြောင့် မသူတော်ကိုပေါင်းမိတာက တစ်ကြောင်း ပါးစပ်ကိုလွယ်လွယ် လှုပ်မိတာကတစ်ကြောင်း ဆိုတာ သတိရှိဖို့လိုပါတယ်။ (ကဋိကာရသုတ္တန်) Credit ...အရှင်ဗုဒ္ဓဃောသ #အကလ်ာဏမိတၱ ************* #ဖားေအာက္ေတာရဆရာေတာ္ ================== #အခ်ိန္အနည္းငယ္ပင္ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္ပါေစ အကလ်ာဏမိတၱလို႔ ေခၚတဲ့ မသူေတာ္နဲ႕ ေပါင္းေဖာ္မိခဲ့မယ္ဆိုရင္ ဘုရားအေလာင္းေသာ္မွလည္း ေျပာင္းျပန္လွန္သြားတယ္ တဲ့။ #ဒါေၾကာင့္ မိမိရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြားကို လိုလားေတာင့္တေနတဲ့ ပညာရွိမွန္ခဲ့ရင္ေတာ့ မသူေတာ္ လူယုတ္မာကို ခတ္ေဝးေဝးကပဲ ေရွာင္ရမယ္။ ဘယ္ေလာက္ထိ ေဝးေဝးေရွာင္ရမလဲ? အလြန္အဆိပ္ျပင္းထန္ေနတဲ့ ေႁမြေပြး ေႁမြေဟာက္ကို ေဝးေဝးကေရွာင္သလို ေရွာင္ရမယ္။ #ဘာျဖစ္လို႔လဲ? မသူေတာ္ရဲ႕ အဆိပ္တက္လိုက္ၿပီဆိုရင္ေတာ့ ပုံစံေျပာင္းသြားၿပီ။ မသူေတာ္ရဲ႕အဆိပ္တက္လိုက္လို႔ ဘုန္းႀကီးတို႔ဘုရားအေလာင္းေတာ္ ဘာျဖစ္လဲ ေျခာက္ႏွစ္လုံးလုံး ဒုကၠရစရိယာက်င့္ရတယ္။ ဒီလို ဒုကၠရစရိယာက်င့္လို႔ ဘုရားျဖစ္သလားဆို မျဖစ္ပါဘူး။ " #ငါဘုရားသည္ အတိတ္ ေဇာတိပါလလုလင္ဘဝက မသူေတာ္ျဗဟၼဏတို႔၏ ဇာတ္၌ဖြားျမင္ၿပီး ကႆပဘုရားရွင္အား ျပစ္မွားမိကာ ေျခာက္ႏွစ္လုံးလုံး ဒုကၠရစရိယာအက်င့္မွားနည္းမွားကို က်င့္ျခင္းျဖင့္ သေဗၺၫုတဉာဏ္ကို ရရန္အလို႔ငွာ ရွာေဖြခဲ့မိေလ၏" တဲ့။ #ဒါေၾကာင့္ မသူေတာ္ကိုေပါင္းမိတာက တစ္ေၾကာင္း ပါးစပ္ကိုလြယ္လြယ္ လႈပ္မိတာကတစ္ေၾကာင္း ဆိုတာ သတိရွိဖို႔လိုပါတယ္။ (ကဋိကာရသုတၱန္) Credit ...အရွင္ဗုဒၶေဃာသ
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/36V36x9
<^>#ငရဲသားတို့ရဲ့သက်တမ်း ~~~~~~~~~~~ ငရဲသားတို့၏ သက်တမ်းကို လူတို့၏ နှစ် လ ရက် တို့ဖြင့် ရေတွက်ပုံ ရေတွက်နည်းကို "ဇိနလင်္ကာရဋီကာ"၌ အောက်ဖော်ပြပါအတိုင်း ပြဆိုထားပါသည်.. (၁) လူတို့၏နှစ်ပေါင်း ၉-သန်းသည် သိဉ္ဇိုင်းငရဲ၌ တစ်ရက်ဖြစ်သည်.. သိဉ္ဇိုင်းငရဲ၏သက်တမ်းသည် ငရဲသက်တမ်းဖြင့် အနှစ်၅၀၀ ရှိသည်.. (၂) လူတို့၏နှစ်ပေါင်း ၃-ကုဋေ ၆-သန်းသည် ကာလသုတ်ငရဲ၌ တစ်ရက်ဖြစ်သည်.. ကာလသုတ်ငရဲသည် ငရဲသက်တမ်းအားဖြင့် အနှစ်၁,၀၀၀ ရှိသည်.. (၃) လူတို့၏နှစ်ပေါင်း ၁၄-ကုဋေ ၄-သန်းသည် သင်္ဃာတငရဲ၌ တစ်ရက်ဖြစ်သည်.. သင်္ဃာတငရဲသည် ငရဲသက်တမ်းအားဖြင့် အနှစ်၂,၀၀၀ ရှိသည်.. (၄) လူတို့၏နှစ်ပေါင်း ၅၇-ကုဋေ ၆-သန်းသည် ရောရုဝငရဲ၌ တစ်ရက်ဖြစ်သည်.. ရောရုဝငရဲသည် ငရဲသက်တမ်းအားဖြင့် အနှစ် ၄,၀၀၀ ရှိသည်.. (၅) လူတို့၏နှစ်ပေါင်း ၂၃၀ကုဋေ ၄သန်းသည် မဟာရောရုဝငရဲ၌ တစ်ရက်ဖြစ်သည်.. မဟာရောရုဝငရဲသည် ငရဲသက်တမ်းအားဖြင့် အနှစ် ၈,၀၀၀ ရှိသည်.. (၆) လူတို့၏နှစ်ပေါင်း ၉၂၁-ကုဋေ ၆သန်းသည် တာပနငရဲ၌ တစ်ရက်ဖြစ်သည်.. တာပနငရဲသည် ငရဲသက်တမ်းအားဖြင့် အနှစ် ၁၆,၀၀၀ ရှိသည်.. (၇) လူတို့၏နှစ်ပေါင်း ၃၆၈၆-ကုဋေ ၄သန်းသည် မဟာတာပနငရဲ၌ တစ်ရက်ဖြစ်သည်.. မဟာတာပနငရဲသည် ငရဲသက်တမ်းအားဖြင့် အနှစ် ၃၂,၀၀၀ ရှိသည်.. (၈) လူတို့၏နှစ်ပေါင်း ၁၃၇၄၅-ကုဋေ ၆သန်းသည် အဝီစိငရဲ၌ တစ်ရက်ဖြစ်သည်.. အဝီစိငရဲသည် ငရဲသက်တမ်းအားဖြင့် အနှစ် ၆၄,၀၀၀ ရှိသည်.. ထိုနှစ်ပေါင်း ၆၄၀၀၀သည် အန္တရကပ်တစ်ကပ် ရှိလေသည်.. နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ ဆင်းရဲဒုက္ခကြီးစွာခံစားနေကြရသော အပ္ပါယ်ငရဲသို့ နောက်ထပ်မသွားရအောင် လူဖြစ်လာတဲ့အခိုက်အတန့်ကလေးမှာ ဒါန သီလ ဘာဝနာကုသိုလ်တို့ကို အထူးကြိုးစား ပြုလုပ်သင့်ပါသည်.. ၃၁ဘုံတွင် ဤလူ့ဘုံတစ်ဘုံတည်းသာလျှင် ကုသိုလ်အားလုံးကို ဆည်းပူးအားထုတ်၍ ရ၏.. အပ္ပာယ်လေးဘုံသည် ဆင်းရဲဒုက္ခတွေ များလွန်းအားကြီး၍ မည်သည့်ကုသိုလ်မှပြု၍မရ.. နတ်ဘုံခြောက်ဘုံနှင့် ဗြဟ္မာဘုံနှစ်ဆယ်သည်ကား ချမ်းသာသုခတွေများလွန်းအားကြီး၍ ကုသိုလ်တရားများကို တင်းပြည့်ကျပ်ပြည့် ပြုလုပ်၍မရပြန်..ဥပမာအားဖြင့် နတ်ပြည် ဗြဟ္မာပြည်၌ အလှူခံမရှိ၍ ဒါနကုသိုလ် မရနိုင်ခြင်းမျိုးပင်.. ထို့ကြောင့် ရလာသောလူ့ဘဝ၌ အကုသိုလ်မကောင်းမှုတို့ကို ရှောင်ကြဉ်၍ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့ကိုသာ အမြဲမပြတ်ပြုလုပ်နေဖို့က လွန်စွာမှအရေးကြီးပါသည်.. ဓမ္မရေအေး #ကောင်းကျိူးလိုရာပြည့်ကြပါစေ #Credit to Original Uploader. <^>#ငရဲသားတို့ရဲ့သကျတမျး ~~~~~~~~~~~ ငရဲသားတို့၏ သကျတမျးကို လူတို့၏ နှဈ လ ရကျ တို့ဖွငျ့ ရတှေကျပုံ ရတှေကျနညျးကို "ဇိနလငျ်ကာရဋီကာ"၌ အောကျဖောျပွပါအတိုငျး ပွဆိုထားပါသညျ.. (၁) လူတို့၏နှဈပေါငျး ၉-သနျးသညျ သိဉ်ဇိုငျးငရဲ၌ တဈရကျဖွဈသညျ.. သိဉ်ဇိုငျးငရဲ၏သကျတမျးသညျ ငရဲသကျတမျးဖွငျ့ အနှဈ၅၀၀ ရှိသညျ.. (၂) လူတို့၏နှဈပေါငျး ၃-ကုဋေ ၆-သနျးသညျ ကာလသုတျငရဲ၌ တဈရကျဖွဈသညျ.. ကာလသုတျငရဲသညျ ငရဲသကျတမျးအားဖွငျ့ အနှဈ၁,၀၀၀ ရှိသညျ.. (၃) လူတို့၏နှဈပေါငျး ၁၄-ကုဋေ ၄-သနျးသညျ သငျ်ဃာတငရဲ၌ တဈရကျဖွဈသညျ.. သငျ်ဃာတငရဲသညျ ငရဲသကျတမျးအားဖွငျ့ အနှဈ၂,၀၀၀ ရှိသညျ.. (၄) လူတို့၏နှဈပေါငျး ၅၇-ကုဋေ ၆-သနျးသညျ ရောရုဝငရဲ၌ တဈရကျဖွဈသညျ.. ရောရုဝငရဲသညျ ငရဲသကျတမျးအားဖွငျ့ အနှဈ ၄,၀၀၀ ရှိသညျ.. (၅) လူတို့၏နှဈပေါငျး ၂၃၀ကုဋေ ၄သနျးသညျ မဟာရောရုဝငရဲ၌ တဈရကျဖွဈသညျ.. မဟာရောရုဝငရဲသညျ ငရဲသကျတမျးအားဖွငျ့ အနှဈ ၈,၀၀၀ ရှိသညျ.. (၆) လူတို့၏နှဈပေါငျး ၉၂၁-ကုဋေ ၆သနျးသညျ တာပနငရဲ၌ တဈရကျဖွဈသညျ.. တာပနငရဲသညျ ငရဲသကျတမျးအားဖွငျ့ အနှဈ ၁၆,၀၀၀ ရှိသညျ.. (၇) လူတို့၏နှဈပေါငျး ၃၆၈၆-ကုဋေ ၄သနျးသညျ မဟာတာပနငရဲ၌ တဈရကျဖွဈသညျ.. မဟာတာပနငရဲသညျ ငရဲသကျတမျးအားဖွငျ့ အနှဈ ၃၂,၀၀၀ ရှိသညျ.. (၈) လူတို့၏နှဈပေါငျး ၁၃၇၄၅-ကုဋေ ၆သနျးသညျ အဝီစိငရဲ၌ တဈရကျဖွဈသညျ.. အဝီစိငရဲသညျ ငရဲသကျတမျးအားဖွငျ့ အနှဈ ၆၄,၀၀၀ ရှိသညျ.. ထိုနှဈပေါငျး ၆၄၀၀၀သညျ အန်တရကပျတဈကပျ ရှိလသေညျ.. နှဈသနျးပေါငျးမြားစှာ ဆငျးရဲဒုက်ခကွီးစှာခံစားနကွေရသော အပ်ပါယျငရဲသို့ နောကျထပျမသှားရအောငျ လူဖွဈလာတဲ့အခိုကျအတနျ့ကလေးမှာ ဒါန သီလ ဘာဝနာကုသိုလျတို့ကို အထူးကွိုးစား ပွုလုပျသငျ့ပါသညျ.. ၃၁ဘုံတှငျ ဤလူ့ဘုံတဈဘုံတညျးသာလြှငျ ကုသိုလျအားလုံးကို ဆညျးပူးအားထုတျ၍ ရ၏.. အပ်ပာယျလေးဘုံသညျ ဆငျးရဲဒုက်ခတှေ မြားလှနျးအားကွီး၍ မညျသညျ့ကုသိုလျမှပွု၍မရ.. နတျဘုံခွောကျဘုံနှငျ့ ဗွဟ်မာဘုံနှဈဆယျသညျကား ခမြျးသာသုခတှမြေားလှနျးအားကွီး၍ ကုသိုလျတရားမြားကို တငျးပွညျ့ကပြျပွညျ့ ပွုလုပျ၍မရပွနျ..ဥပမာအားဖွငျ့ နတျပွညျ ဗွဟ်မာပွညျ၌ အလှူခံမရှိ၍ ဒါနကုသိုလျ မရနိုငျခွငျးမြိုးပငျ.. ထို့ကွောငျ့ ရလာသောလူ့ဘဝ၌ အကုသိုလျမကောငျးမှုတို့ကို ရှောငျကွဉျ၍ ကုသိုလျကောငျးမှုတို့ကိုသာ အမွဲမပွတျပွုလုပျနဖေို့က လှနျစှာမှအရေးကွီးပါသညျ.. ဓမ်မရအေေး #ကောငျးကြိူးလိုရာပွညျ့ကွပါစေ #Credit to Original Uploader.
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/34Jupsa
ကိုယ်ဘာဖြစ်ချင်လို့ ဒီဘဝရောက်လာတာလဲ? လူတွေဟာ တစ်ခါတလေ ကိုယ့်ရည်ရွယ်ချက် ပျောက်ပျောက်သွားတယ်။ ကိုယ်ဒီကိုလာတာ ဘာရည်ရွယ်ချက်နဲ့လဲ? ဒီလုပ်ငန်းတွေလုပ်တာ ဘာရည်ရွယ်ချက်နဲ့ လုပ်တာလဲ? ကိုယ့်ရည်ရွယ်ချက်လေးတွေ ကိုယ်ပြန်စဉ်းစားပါ။ ကိုယ့်ရည်ရွယ်ချက်လေးတွေ ကိုယ်ပြန်နှလုံးသွင်းပါ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်ပြောရတယ်။ ဒါဟာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကိုယ်ပြန်ကြည့်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဆုံးမတယ်ခေါ်တယ်။ 🙏ဓမ္မဒူတ အရှင်ဆေကိန္ဒ🙏
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2CzXYAd
<^>#ငရဲသားတို့ရဲ့သက်တမ်း ~~~~~~~~~~~ ငရဲသားတို့၏ သက်တမ်းကို လူတို့၏ နှစ် လ ရက် တို့ဖြင့် ရေတွက်ပုံ ရေတွက်နည်းကို "ဇိနလင်္ကာရဋီကာ"၌ အောက်ဖော်ပြပါအတိုင်း ပြဆိုထားပါသည်.. (၁) လူတို့၏နှစ်ပေါင်း ၉-သန်းသည် သိဉ္ဇိုင်းငရဲ၌ တစ်ရက်ဖြစ်သည်.. သိဉ္ဇိုင်းငရဲ၏သက်တမ်းသည် ငရဲသက်တမ်းဖြင့် အနှစ်၅၀၀ ရှိသည်.. (၂) လူတို့၏နှစ်ပေါင်း ၃-ကုဋေ ၆-သန်းသည် ကာလသုတ်ငရဲ၌ တစ်ရက်ဖြစ်သည်.. ကာလသုတ်ငရဲသည် ငရဲသက်တမ်းအားဖြင့် အနှစ်၁,၀၀၀ ရှိသည်.. (၃) လူတို့၏နှစ်ပေါင်း ၁၄-ကုဋေ ၄-သန်းသည် သင်္ဃာတငရဲ၌ တစ်ရက်ဖြစ်သည်.. သင်္ဃာတငရဲသည် ငရဲသက်တမ်းအားဖြင့် အနှစ်၂,၀၀၀ ရှိသည်.. (၄) လူတို့၏နှစ်ပေါင်း ၅၇-ကုဋေ ၆-သန်းသည် ရောရုဝငရဲ၌ တစ်ရက်ဖြစ်သည်.. ရောရုဝငရဲသည် ငရဲသက်တမ်းအားဖြင့် အနှစ် ၄,၀၀၀ ရှိသည်.. (၅) လူတို့၏နှစ်ပေါင်း ၂၃၀ကုဋေ ၄သန်းသည် မဟာရောရုဝငရဲ၌ တစ်ရက်ဖြစ်သည်.. မဟာရောရုဝငရဲသည် ငရဲသက်တမ်းအားဖြင့် အနှစ် ၈,၀၀၀ ရှိသည်.. (၆) လူတို့၏နှစ်ပေါင်း ၉၂၁-ကုဋေ ၆သန်းသည် တာပနငရဲ၌ တစ်ရက်ဖြစ်သည်.. တာပနငရဲသည် ငရဲသက်တမ်းအားဖြင့် အနှစ် ၁၆,၀၀၀ ရှိသည်.. (၇) လူတို့၏နှစ်ပေါင်း ၃၆၈၆-ကုဋေ ၄သန်းသည် မဟာတာပနငရဲ၌ တစ်ရက်ဖြစ်သည်.. မဟာတာပနငရဲသည် ငရဲသက်တမ်းအားဖြင့် အနှစ် ၃၂,၀၀၀ ရှိသည်.. (၈) လူတို့၏နှစ်ပေါင်း ၁၃၇၄၅-ကုဋေ ၆သန်းသည် အဝီစိငရဲ၌ တစ်ရက်ဖြစ်သည်.. အဝီစိငရဲသည် ငရဲသက်တမ်းအားဖြင့် အနှစ် ၆၄,၀၀၀ ရှိသည်.. ထိုနှစ်ပေါင်း ၆၄၀၀၀သည် အန္တရကပ်တစ်ကပ် ရှိလေသည်.. နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ ဆင်းရဲဒုက္ခကြီးစွာခံစားနေကြရသော အပ္ပါယ်ငရဲသို့ နောက်ထပ်မသွားရအောင် လူဖြစ်လာတဲ့အခိုက်အတန့်ကလေးမှာ ဒါန သီလ ဘာဝနာကုသိုလ်တို့ကို အထူးကြိုးစား ပြုလုပ်သင့်ပါသည်.. ၃၁ဘုံတွင် ဤလူ့ဘုံတစ်ဘုံတည်းသာလျှင် ကုသိုလ်အားလုံးကို ဆည်းပူးအားထုတ်၍ ရ၏.. အပ္ပာယ်လေးဘုံသည် ဆင်းရဲဒုက္ခတွေ များလွန်းအားကြီး၍ မည်သည့်ကုသိုလ်မှပြု၍မရ.. နတ်ဘုံခြောက်ဘုံနှင့် ဗြဟ္မာဘုံနှစ်ဆယ်သည်ကား ချမ်းသာသုခတွေများလွန်းအားကြီး၍ ကုသိုလ်တရားများကို တင်းပြည့်ကျပ်ပြည့် ပြုလုပ်၍မရပြန်..ဥပမာအားဖြင့် နတ်ပြည် ဗြဟ္မာပြည်၌ အလှူခံမရှိ၍ ဒါနကုသိုလ် မရနိုင်ခြင်းမျိုးပင်.. ထို့ကြောင့် ရလာသောလူ့ဘဝ၌ အကုသိုလ်မကောင်းမှုတို့ကို ရှောင်ကြဉ်၍ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့ကိုသာ အမြဲမပြတ်ပြုလုပ်နေဖို့က လွန်စွာမှအရေးကြီးပါသည်.. ဓမ္မရေအေး #ကောင်းကျိူးလိုရာပြည့်ကြပါစေ #Credit to Original Uploader. <^>#ငရဲသားတို့ရဲ့သကျတမျး ~~~~~~~~~~~ ငရဲသားတို့၏ သကျတမျးကို လူတို့၏ နှဈ လ ရကျ တို့ဖွငျ့ ရတှေကျပုံ ရတှေကျနညျးကို "ဇိနလငျ်ကာရဋီကာ"၌ အောကျဖောျပွပါအတိုငျး ပွဆိုထားပါသညျ.. (၁) လူတို့၏နှဈပေါငျး ၉-သနျးသညျ သိဉ်ဇိုငျးငရဲ၌ တဈရကျဖွဈသညျ.. သိဉ်ဇိုငျးငရဲ၏သကျတမျးသညျ ငရဲသကျတမျးဖွငျ့ အနှဈ၅၀၀ ရှိသညျ.. (၂) လူတို့၏နှဈပေါငျး ၃-ကုဋေ ၆-သနျးသညျ ကာလသုတျငရဲ၌ တဈရကျဖွဈသညျ.. ကာလသုတျငရဲသညျ ငရဲသကျတမျးအားဖွငျ့ အနှဈ၁,၀၀၀ ရှိသညျ.. (၃) လူတို့၏နှဈပေါငျး ၁၄-ကုဋေ ၄-သနျးသညျ သငျ်ဃာတငရဲ၌ တဈရကျဖွဈသညျ.. သငျ်ဃာတငရဲသညျ ငရဲသကျတမျးအားဖွငျ့ အနှဈ၂,၀၀၀ ရှိသညျ.. (၄) လူတို့၏နှဈပေါငျး ၅၇-ကုဋေ ၆-သနျးသညျ ရောရုဝငရဲ၌ တဈရကျဖွဈသညျ.. ရောရုဝငရဲသညျ ငရဲသကျတမျးအားဖွငျ့ အနှဈ ၄,၀၀၀ ရှိသညျ.. (၅) လူတို့၏နှဈပေါငျး ၂၃၀ကုဋေ ၄သနျးသညျ မဟာရောရုဝငရဲ၌ တဈရကျဖွဈသညျ.. မဟာရောရုဝငရဲသညျ ငရဲသကျတမျးအားဖွငျ့ အနှဈ ၈,၀၀၀ ရှိသညျ.. (၆) လူတို့၏နှဈပေါငျး ၉၂၁-ကုဋေ ၆သနျးသညျ တာပနငရဲ၌ တဈရကျဖွဈသညျ.. တာပနငရဲသညျ ငရဲသကျတမျးအားဖွငျ့ အနှဈ ၁၆,၀၀၀ ရှိသညျ.. (၇) လူတို့၏နှဈပေါငျး ၃၆၈၆-ကုဋေ ၄သနျးသညျ မဟာတာပနငရဲ၌ တဈရကျဖွဈသညျ.. မဟာတာပနငရဲသညျ ငရဲသကျတမျးအားဖွငျ့ အနှဈ ၃၂,၀၀၀ ရှိသညျ.. (၈) လူတို့၏နှဈပေါငျး ၁၃၇၄၅-ကုဋေ ၆သနျးသညျ အဝီစိငရဲ၌ တဈရကျဖွဈသညျ.. အဝီစိငရဲသညျ ငရဲသကျတမျးအားဖွငျ့ အနှဈ ၆၄,၀၀၀ ရှိသညျ.. ထိုနှဈပေါငျး ၆၄၀၀၀သညျ အန်တရကပျတဈကပျ ရှိလသေညျ.. နှဈသနျးပေါငျးမြားစှာ ဆငျးရဲဒုက်ခကွီးစှာခံစားနကွေရသော အပ်ပါယျငရဲသို့ နောကျထပျမသှားရအောငျ လူဖွဈလာတဲ့အခိုကျအတနျ့ကလေးမှာ ဒါန သီလ ဘာဝနာကုသိုလျတို့ကို အထူးကွိုးစား ပွုလုပျသငျ့ပါသညျ.. ၃၁ဘုံတှငျ ဤလူ့ဘုံတဈဘုံတညျးသာလြှငျ ကုသိုလျအားလုံးကို ဆညျးပူးအားထုတျ၍ ရ၏.. အပ်ပာယျလေးဘုံသညျ ဆငျးရဲဒုက်ခတှေ မြားလှနျးအားကွီး၍ မညျသညျ့ကုသိုလျမှပွု၍မရ.. နတျဘုံခွောကျဘုံနှငျ့ ဗွဟ်မာဘုံနှဈဆယျသညျကား ခမြျးသာသုခတှမြေားလှနျးအားကွီး၍ ကုသိုလျတရားမြားကို တငျးပွညျ့ကပြျပွညျ့ ပွုလုပျ၍မရပွနျ..ဥပမာအားဖွငျ့ နတျပွညျ ဗွဟ်မာပွညျ၌ အလှူခံမရှိ၍ ဒါနကုသိုလျ မရနိုငျခွငျးမြိုးပငျ.. ထို့ကွောငျ့ ရလာသောလူ့ဘဝ၌ အကုသိုလျမကောငျးမှုတို့ကို ရှောငျကွဉျ၍ ကုသိုလျကောငျးမှုတို့ကိုသာ အမွဲမပွတျပွုလုပျနဖေို့က လှနျစှာမှအရေးကွီးပါသညျ.. ဓမ်မရအေေး #ကောငျးကြိူးလိုရာပွညျ့ကွပါစေ #Credit to Original Uploader.
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/34Jupsa
ကိုယ်ဘာဖြစ်ချင်လို့ ဒီဘဝရောက်လာတာလဲ? လူတွေဟာ တစ်ခါတလေ ကိုယ့်ရည်ရွယ်ချက် ပျောက်ပျောက်သွားတယ်။ ကိုယ်ဒီကိုလာတာ ဘာရည်ရွယ်ချက်နဲ့လဲ? ဒီလုပ်ငန်းတွေလုပ်တာ ဘာရည်ရွယ်ချက်နဲ့ လုပ်တာလဲ? ကိုယ့်ရည်ရွယ်ချက်လေးတွေ ကိုယ်ပြန်စဉ်းစားပါ။ ကိုယ့်ရည်ရွယ်ချက်လေးတွေ ကိုယ်ပြန်နှလုံးသွင်းပါ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်ပြောရတယ်။ ဒါဟာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကိုယ်ပြန်ကြည့်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဆုံးမတယ်ခေါ်တယ်။ 🙏ဓမ္မဒူတ အရှင်ဆေကိန္ဒ🙏
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2CzXYAd
ကောင်းတာလုပ်လုပ်၊ဆိုးတာလုပ်လုပ် ဘာပဲလုပ်လုပ် ကိုယ်ပဲဆိုင်တယ်။ကိုယ်ပဲအမွေခံရမယ်။ အဲဒီခံယူချက်ထားတာကို “ကမ္မဿကတာ သမ္မာဒိဌိ”ခေါ်တယ်။ °°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°° လူဖြစ်လာပြီး လောဘနဲ့နေမယ်၊ဒေါသနဲ့နေမယ်။ဘာမှမသိဘူး၊မောဟနဲ့နေမယ်ဆိုရင် စိတ် သဘော ထားအရ တိရစ္ဆာန် အဆင့်နဲ့တူမနေ ဘူးလား။ အဲဒါဆိုရင် ခဲခဲယဉ်းယဉ်း ရလာတဲ့ လူ့ဘဝ လူ ဖြစ်ကျိုးနပ်ပါ့မလား?။မနပ်ပါဘူး။ အေး..ဒါကြောင့်မို့ လူဖြစ်ရကျိုးနပ်ဖို့ ကိုယ့်ဘဝအရေးစဉ်းစားရမယ်။ ဒီအတိုင်းမှတ်တမဲ့ မနေရဘူး။လူဖြစ်ကျိုးနပ်အောင်နေရမယ်။ အဲဒီတော့ လူဖြစ်ကျိုးနပ်အောင်နေဖို့ဆိုတာ ဘာတွေလုပ်ဖို့လိုလဲ၊ဘယ်လိုလုပ်မှ လူဖြစ်ကျိုးနပ်မလဲဆိုတာသိရမယ်။ အရေးကြီးဆုံးကဘာလုပ်ရမလဲ? နံပါတ်တစ်က လူဖြစ်လာပြီဆိုရင် အရေးကြီးဆုံး ခံယူချက်က“ကမ္မဿကတာ သမ္မာဒိဌိ”ဆိုတဲ့ မှန်ကန်တဲ့အမြင် ရအောင်လုပ်ရမယ်၊မရသေးရင် ရအောင်လုပ်ရမယ်။ “ကမ္မဿကတာ သမ္မာဒိဋ္ဌိ”ဆိုတာ ဘာပြောတာလဲ? ကိုယ်လုပ်တာ ကိုယ်နဲ့သာဆိုင်တယ်ဆိုတဲ့ ခံယူ ချက်။ မြတ်စွာဘုရားက ဟောထားတယ်"ယံကမ္မံ ကရိ ဿန္တိ ကလျာ ထံ ဝါ ပါပကံ ဝါ တဿ ကမ္မဿ ဒါယာဒါ။" ကောင်းတာလုပ်လုပ်၊ဆိုးတာလုပ်လုပ် ဘာပဲလုပ်လုပ် ကိုယ်ပဲဆိုင်တယ်။ကိုယ်ပဲအမွေခံရမယ်။ အဲဒီခံယူချက်ထားတာကို “ကမ္မဿကတာ သမ္မာဒိဋ္ဌ”ခေါ်တယ်။ အဲဒီအမြင် ရှိရမယ်တဲ့။မှန်ကန်တဲ့ အဲဒီအမြင်မရှိရင် လူတော်လူကောင်းမဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့်မို့လို့ နံပါတ်(၁)လူဖြစ်လာလို့ရှိရင် “ကမ္မဿကတာသမ္မာဒိဋ္ဌိ” ရှိရမယ်။ မကောင်းတာလုပ်ရင် မကောင်းတာဖြစ်မယ်။ ကောင်းတာလုပ်ရင် ကောင်းတာဖြစ်မယ်လို့ ခံယူထားသည့်အတွက်ကြောင့်ကောင်းတာလုပ်ဖို့ပဲ ကြိုးစားလိမ့်မယ်။ မကောင်းတာလုပ်ဖို့ မကြိုးစားတော့ဘူး။ဘာဖြစ်လို့တုန်းဆိုတော့ လူတိုင်းလူတိုင်းဟာ ကောင်းတာပဲရချင်လို့ပေါ့။ မကောင်းတဲ့ အမွေတွေတော့ ဘယ်သူမှ မခံချင်ဘူး။ ကောင်းတဲ့အမွေ ရအောင်ဆိုပြီး ကောင်းအောင်နေလိမ့်မယ်တဲ့။ ဒါကကိုယ့်ကိုကိုယ် စဉ်းစားဖို့ လိုအပ်တဲ့အချက်ပဲ။ ဒီဘဝတင်ပဲကြည့်၊လူတိုင်းလူတိုင်းမှာ ကံရဲ့ပုံရိပ်အမှတ်တံဆိပ်တွေ ပေါ်နေတယ်တဲ့။ အမှတ်တမဲ့မနေနဲ့ ကံရဲ့ ပုံရိပ်အမှတ်တံဆိပ်တွေ လူတိုင်းလူတိုင်းမှာရှိတယ်။ ကြည့်လေ .. ကံရဲ့ ပုံရိပ်တွေ ဘယ်လိုပေါ်လာတုန်းလို့ဆိုရင် တစ်ချို့ကျတော့ ရုပ်လှတယ်တဲ့။ တစ်ချို့ကတော့ရုပ်မလှဘူးတဲ့၊ ဒါဟာ ကံရဲ့ပုံရိပ်အမှတ် တံဆိပ်လေးပါပဲ။ ကျေးဇူးတော်ရှင် ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော် ဒေါက်တာ နန္ဒမာလာဘိဝံသ Khin Sandar Soe Htut... ေကာင္းတာလုပ္လုပ္၊ဆိုးတာလုပ္လုပ္ ဘာပဲလုပ္လုပ္ ကိုယ္ပဲဆိုင္တယ္။ကိုယ္ပဲအေမြခံရမယ္။ အဲဒီခံယူခ်က္ထားတာကို “ကမၼႆကတာ သမၼာဒိဌိ”ေခၚတယ္။ °°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°° လူျဖစ္လာၿပီး ေလာဘနဲ႕ေနမယ္၊ေဒါသနဲ႕ေနမယ္။ဘာမွမသိဘူး၊ေမာဟနဲ႕ေနမယ္ဆိုရင္ စိတ္ သေဘာ ထားအရ တိရစ္ဆာန္ အဆင့္နဲ႕တူမေန ဘူးလား။ အဲဒါဆိုရင္ ခဲခဲယဥ္းယဥ္း ရလာတဲ့ လူ႕ဘဝ လူ ျဖစ္က်ိဳးနပ္ပါ့မလား?။မနပ္ပါဘူး။ ေအး..ဒါေၾကာင့္မို႔ လူျဖစ္ရက်ိဳးနပ္ဖို႔ ကိုယ့္ဘဝအေရးစဥ္းစားရမယ္။ ဒီအတိုင္းမွတ္တမဲ့ မေနရဘူး။လူျဖစ္က်ိဳးနပ္ေအာင္ေနရမယ္။ အဲဒီေတာ့ လူျဖစ္က်ိဳးနပ္ေအာင္ေနဖို႔ဆိုတာ ဘာေတြလုပ္ဖို႔လိုလဲ၊ဘယ္လိုလုပ္မွ လူျဖစ္က်ိဳးနပ္မလဲဆိုတာသိရမယ္။ အေရးႀကီးဆုံးကဘာလုပ္ရမလဲ? နံပါတ္တစ္က လူျဖစ္လာၿပီဆိုရင္ အေရးႀကီးဆုံး ခံယူခ်က္က“ကမၼႆကတာ သမၼာဒိဌိ”ဆိုတဲ့ မွန္ကန္တဲ့အျမင္ ရေအာင္လုပ္ရမယ္၊မရေသးရင္ ရေအာင္လုပ္ရမယ္။ “ကမၼႆကတာ သမၼာဒိ႒ိ”ဆိုတာ ဘာေျပာတာလဲ? ကိုယ္လုပ္တာ ကိုယ္နဲ႕သာဆိုင္တယ္ဆိုတဲ့ ခံယူ ခ်က္။ ျမတ္စြာဘုရားက ေဟာထားတယ္"ယံကမၼံ ကရိ ႆႏၱိ ကလ်ာ ထံ ဝါ ပါပကံ ဝါ တႆ ကမၼႆ ဒါယာဒါ။" ေကာင္းတာလုပ္လုပ္၊ဆိုးတာလုပ္လုပ္ ဘာပဲလုပ္လုပ္ ကိုယ္ပဲဆိုင္တယ္။ကိုယ္ပဲအေမြခံရမယ္။ အဲဒီခံယူခ်က္ထားတာကို “ကမၼႆကတာ သမၼာဒိ႒”ေခၚတယ္။ အဲဒီအျမင္ ရွိရမယ္တဲ့။မွန္ကန္တဲ့ အဲဒီအျမင္မရွိရင္ လူေတာ္လူေကာင္းမျဖစ္နိုင္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ နံပါတ္(၁)လူျဖစ္လာလို႔ရွိရင္ “ကမၼႆကတာသမၼာဒိ႒ိ” ရွိရမယ္။ မေကာင္းတာလုပ္ရင္ မေကာင္းတာျဖစ္မယ္။ ေကာင္းတာလုပ္ရင္ ေကာင္းတာျဖစ္မယ္လို႔ ခံယူထားသည့္အတြက္ေၾကာင့္ေကာင္းတာလုပ္ဖို႔ပဲ ႀကိဳးစားလိမ့္မယ္။ မေကာင္းတာလုပ္ဖို႔ မႀကိဳးစားေတာ့ဘူး။ဘာျဖစ္လို႔တုန္းဆိုေတာ့ လူတိုင္းလူတိုင္းဟာ ေကာင္းတာပဲရခ်င္လို႔ေပါ့။ မေကာင္းတဲ့ အေမြေတြေတာ့ ဘယ္သူမွ မခံခ်င္ဘူး။ ေကာင္းတဲ့အေမြ ရေအာင္ဆိုၿပီး ေကာင္းေအာင္ေနလိမ့္မယ္တဲ့။ ဒါကကိုယ့္ကိုကိုယ္ စဥ္းစားဖို႔ လိုအပ္တဲ့အခ်က္ပဲ။ ဒီဘဝတင္ပဲၾကည့္၊လူတိုင္းလူတိုင္းမွာ ကံရဲ႕ပုံရိပ္အမွတ္တံဆိပ္ေတြ ေပၚေနတယ္တဲ့။ အမွတ္တမဲ့မေနနဲ႕ ကံရဲ႕ ပုံရိပ္အမွတ္တံဆိပ္ေတြ လူတိုင္းလူတိုင္းမွာရွိတယ္။ ၾကည့္ေလ .. ကံရဲ႕ ပုံရိပ္ေတြ ဘယ္လိုေပၚလာတုန္းလို႔ဆိုရင္ တစ္ခ်ိဳ႕က်ေတာ့ ႐ုပ္လွတယ္တဲ့။ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့႐ုပ္မလွဘူးတဲ့၊ ဒါဟာ ကံရဲ႕ပုံရိပ္အမွတ္ တံဆိပ္ေလးပါပဲ။ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာ နႏၵမာလာဘိဝံသ Khin Sandar Soe Htut...
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/34PuJFZ
ကောင်းတာလုပ်လုပ်၊ဆိုးတာလုပ်လုပ် ဘာပဲလုပ်လုပ် ကိုယ်ပဲဆိုင်တယ်။ကိုယ်ပဲအမွေခံရမယ်။ အဲဒီခံယူချက်ထားတာကို “ကမ္မဿကတာ သမ္မာဒိဌိ”ခေါ်တယ်။ °°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°° လူဖြစ်လာပြီး လောဘနဲ့နေမယ်၊ဒေါသနဲ့နေမယ်။ဘာမှမသိဘူး၊မောဟနဲ့နေမယ်ဆိုရင် စိတ် သဘော ထားအရ တိရစ္ဆာန် အဆင့်နဲ့တူမနေ ဘူးလား။ အဲဒါဆိုရင် ခဲခဲယဉ်းယဉ်း ရလာတဲ့ လူ့ဘဝ လူ ဖြစ်ကျိုးနပ်ပါ့မလား?။မနပ်ပါဘူး။ အေး..ဒါကြောင့်မို့ လူဖြစ်ရကျိုးနပ်ဖို့ ကိုယ့်ဘဝအရေးစဉ်းစားရမယ်။ ဒီအတိုင်းမှတ်တမဲ့ မနေရဘူး။လူဖြစ်ကျိုးနပ်အောင်နေရမယ်။ အဲဒီတော့ လူဖြစ်ကျိုးနပ်အောင်နေဖို့ဆိုတာ ဘာတွေလုပ်ဖို့လိုလဲ၊ဘယ်လိုလုပ်မှ လူဖြစ်ကျိုးနပ်မလဲဆိုတာသိရမယ်။ အရေးကြီးဆုံးကဘာလုပ်ရမလဲ? နံပါတ်တစ်က လူဖြစ်လာပြီဆိုရင် အရေးကြီးဆုံး ခံယူချက်က“ကမ္မဿကတာ သမ္မာဒိဌိ”ဆိုတဲ့ မှန်ကန်တဲ့အမြင် ရအောင်လုပ်ရမယ်၊မရသေးရင် ရအောင်လုပ်ရမယ်။ “ကမ္မဿကတာ သမ္မာဒိဋ္ဌိ”ဆိုတာ ဘာပြောတာလဲ? ကိုယ်လုပ်တာ ကိုယ်နဲ့သာဆိုင်တယ်ဆိုတဲ့ ခံယူ ချက်။ မြတ်စွာဘုရားက ဟောထားတယ်"ယံကမ္မံ ကရိ ဿန္တိ ကလျာ ထံ ဝါ ပါပကံ ဝါ တဿ ကမ္မဿ ဒါယာဒါ။" ကောင်းတာလုပ်လုပ်၊ဆိုးတာလုပ်လုပ် ဘာပဲလုပ်လုပ် ကိုယ်ပဲဆိုင်တယ်။ကိုယ်ပဲအမွေခံရမယ်။ အဲဒီခံယူချက်ထားတာကို “ကမ္မဿကတာ သမ္မာဒိဋ္ဌ”ခေါ်တယ်။ အဲဒီအမြင် ရှိရမယ်တဲ့။မှန်ကန်တဲ့ အဲဒီအမြင်မရှိရင် လူတော်လူကောင်းမဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့်မို့လို့ နံပါတ်(၁)လူဖြစ်လာလို့ရှိရင် “ကမ္မဿကတာသမ္မာဒိဋ္ဌိ” ရှိရမယ်။ မကောင်းတာလုပ်ရင် မကောင်းတာဖြစ်မယ်။ ကောင်းတာလုပ်ရင် ကောင်းတာဖြစ်မယ်လို့ ခံယူထားသည့်အတွက်ကြောင့်ကောင်းတာလုပ်ဖို့ပဲ ကြိုးစားလိမ့်မယ်။ မကောင်းတာလုပ်ဖို့ မကြိုးစားတော့ဘူး။ဘာဖြစ်လို့တုန်းဆိုတော့ လူတိုင်းလူတိုင်းဟာ ကောင်းတာပဲရချင်လို့ပေါ့။ မကောင်းတဲ့ အမွေတွေတော့ ဘယ်သူမှ မခံချင်ဘူး။ ကောင်းတဲ့အမွေ ရအောင်ဆိုပြီး ကောင်းအောင်နေလိမ့်မယ်တဲ့။ ဒါကကိုယ့်ကိုကိုယ် စဉ်းစားဖို့ လိုအပ်တဲ့အချက်ပဲ။ ဒီဘဝတင်ပဲကြည့်၊လူတိုင်းလူတိုင်းမှာ ကံရဲ့ပုံရိပ်အမှတ်တံဆိပ်တွေ ပေါ်နေတယ်တဲ့။ အမှတ်တမဲ့မနေနဲ့ ကံရဲ့ ပုံရိပ်အမှတ်တံဆိပ်တွေ လူတိုင်းလူတိုင်းမှာရှိတယ်။ ကြည့်လေ .. ကံရဲ့ ပုံရိပ်တွေ ဘယ်လိုပေါ်လာတုန်းလို့ဆိုရင် တစ်ချို့ကျတော့ ရုပ်လှတယ်တဲ့။ တစ်ချို့ကတော့ရုပ်မလှဘူးတဲ့၊ ဒါဟာ ကံရဲ့ပုံရိပ်အမှတ် တံဆိပ်လေးပါပဲ။ ကျေးဇူးတော်ရှင် ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော် ဒေါက်တာ နန္ဒမာလာဘိဝံသ Khin Sandar Soe Htut... ေကာင္းတာလုပ္လုပ္၊ဆိုးတာလုပ္လုပ္ ဘာပဲလုပ္လုပ္ ကိုယ္ပဲဆိုင္တယ္။ကိုယ္ပဲအေမြခံရမယ္။ အဲဒီခံယူခ်က္ထားတာကို “ကမၼႆကတာ သမၼာဒိဌိ”ေခၚတယ္။ °°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°° လူျဖစ္လာၿပီး ေလာဘနဲ႕ေနမယ္၊ေဒါသနဲ႕ေနမယ္။ဘာမွမသိဘူး၊ေမာဟနဲ႕ေနမယ္ဆိုရင္ စိတ္ သေဘာ ထားအရ တိရစ္ဆာန္ အဆင့္နဲ႕တူမေန ဘူးလား။ အဲဒါဆိုရင္ ခဲခဲယဥ္းယဥ္း ရလာတဲ့ လူ႕ဘဝ လူ ျဖစ္က်ိဳးနပ္ပါ့မလား?။မနပ္ပါဘူး။ ေအး..ဒါေၾကာင့္မို႔ လူျဖစ္ရက်ိဳးနပ္ဖို႔ ကိုယ့္ဘဝအေရးစဥ္းစားရမယ္။ ဒီအတိုင္းမွတ္တမဲ့ မေနရဘူး။လူျဖစ္က်ိဳးနပ္ေအာင္ေနရမယ္။ အဲဒီေတာ့ လူျဖစ္က်ိဳးနပ္ေအာင္ေနဖို႔ဆိုတာ ဘာေတြလုပ္ဖို႔လိုလဲ၊ဘယ္လိုလုပ္မွ လူျဖစ္က်ိဳးနပ္မလဲဆိုတာသိရမယ္။ အေရးႀကီးဆုံးကဘာလုပ္ရမလဲ? နံပါတ္တစ္က လူျဖစ္လာၿပီဆိုရင္ အေရးႀကီးဆုံး ခံယူခ်က္က“ကမၼႆကတာ သမၼာဒိဌိ”ဆိုတဲ့ မွန္ကန္တဲ့အျမင္ ရေအာင္လုပ္ရမယ္၊မရေသးရင္ ရေအာင္လုပ္ရမယ္။ “ကမၼႆကတာ သမၼာဒိ႒ိ”ဆိုတာ ဘာေျပာတာလဲ? ကိုယ္လုပ္တာ ကိုယ္နဲ႕သာဆိုင္တယ္ဆိုတဲ့ ခံယူ ခ်က္။ ျမတ္စြာဘုရားက ေဟာထားတယ္"ယံကမၼံ ကရိ ႆႏၱိ ကလ်ာ ထံ ဝါ ပါပကံ ဝါ တႆ ကမၼႆ ဒါယာဒါ။" ေကာင္းတာလုပ္လုပ္၊ဆိုးတာလုပ္လုပ္ ဘာပဲလုပ္လုပ္ ကိုယ္ပဲဆိုင္တယ္။ကိုယ္ပဲအေမြခံရမယ္။ အဲဒီခံယူခ်က္ထားတာကို “ကမၼႆကတာ သမၼာဒိ႒”ေခၚတယ္။ အဲဒီအျမင္ ရွိရမယ္တဲ့။မွန္ကန္တဲ့ အဲဒီအျမင္မရွိရင္ လူေတာ္လူေကာင္းမျဖစ္နိုင္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ နံပါတ္(၁)လူျဖစ္လာလို႔ရွိရင္ “ကမၼႆကတာသမၼာဒိ႒ိ” ရွိရမယ္။ မေကာင္းတာလုပ္ရင္ မေကာင္းတာျဖစ္မယ္။ ေကာင္းတာလုပ္ရင္ ေကာင္းတာျဖစ္မယ္လို႔ ခံယူထားသည့္အတြက္ေၾကာင့္ေကာင္းတာလုပ္ဖို႔ပဲ ႀကိဳးစားလိမ့္မယ္။ မေကာင္းတာလုပ္ဖို႔ မႀကိဳးစားေတာ့ဘူး။ဘာျဖစ္လို႔တုန္းဆိုေတာ့ လူတိုင္းလူတိုင္းဟာ ေကာင္းတာပဲရခ်င္လို႔ေပါ့။ မေကာင္းတဲ့ အေမြေတြေတာ့ ဘယ္သူမွ မခံခ်င္ဘူး။ ေကာင္းတဲ့အေမြ ရေအာင္ဆိုၿပီး ေကာင္းေအာင္ေနလိမ့္မယ္တဲ့။ ဒါကကိုယ့္ကိုကိုယ္ စဥ္းစားဖို႔ လိုအပ္တဲ့အခ်က္ပဲ။ ဒီဘဝတင္ပဲၾကည့္၊လူတိုင္းလူတိုင္းမွာ ကံရဲ႕ပုံရိပ္အမွတ္တံဆိပ္ေတြ ေပၚေနတယ္တဲ့။ အမွတ္တမဲ့မေနနဲ႕ ကံရဲ႕ ပုံရိပ္အမွတ္တံဆိပ္ေတြ လူတိုင္းလူတိုင္းမွာရွိတယ္။ ၾကည့္ေလ .. ကံရဲ႕ ပုံရိပ္ေတြ ဘယ္လိုေပၚလာတုန္းလို႔ဆိုရင္ တစ္ခ်ိဳ႕က်ေတာ့ ႐ုပ္လွတယ္တဲ့။ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့႐ုပ္မလွဘူးတဲ့၊ ဒါဟာ ကံရဲ႕ပုံရိပ္အမွတ္ တံဆိပ္ေလးပါပဲ။ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာ နႏၵမာလာဘိဝံသ Khin Sandar Soe Htut...
via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/34PuJFZ
Subscribe to:
Posts (Atom)