ပညာတတ်သူမိုက် ငရဲ၌ပျော်သည် 🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀 သာဝတ္ထိမြို့တော် တံခါးအနီးမှာ တံငါရွာကြီး တစ်ရွာရှိပြီး ရွာသူရွာသားငါးရာတို့ နေထိုင်ကြသည်။ ရွာသူရွာသား ငါးရာတို့မှာ တံငါလုပ်ငန်းဖြင့်အသက်မွေးနေသူ များဖြစ်၏။ထိုရွာသူရွာသား တံငါသည်ငါးရာ တို့မှာ ကဿပဘုရားရှင်၏ သာသနာတွင်း ကာလက ခိုးသားဓါးပြလုပ်ငန်းဖြင့် အသက်မွေး ခဲ့သူများဖြစ်လေသည်။ ကဿပဘုရားရှင်လက်ထက်တွင် ခိုးသားဓါးပြ ဘဝြဖင့် ကျင်လည်ကျက်စားနေကြစဉ် တစ်နေ့သောအခါတွင် ဘုရင့် အမှုထမ်း ရဲမက်များနှင့် ရွာသူရွာသားများက သူတို့အဖွဲ့အားလိုက်လံဖမ်းဆီးလေရာ တောနက် ထဲသို့ ထွက်ပြေးခဲ့ကြရ၏ ။ ထိုသို့တောထဲ၌ မမျှော်လင့်ဘဲ တွေ့ရသော ရဟန်းတစ်ပါးထံမှ ငါးပါးသီလခံယူဆောက်တည် လိုက်ကြ ပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် စစ်သည်ရဲမက်တို့နှင့် ရွာသူရွာသားများ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံကြရလေသည်။ ဖမ်းဆီးသတ်ဖြတ်ခြင်းခံရသော ခိုးသားဓါးပြများ မှာ စောင့်ထိန်းထားသော သီလကို မချိုးဖောက် ဘဲ သူတို့ကို သတ်ဖြတ်သူတို့အား စိတ်ဖြင့်ပင် မပြစ်မှားဘဲ အသတ်ခံခဲ့ကြသည်။ ထိုသူတို့သည် သီလစောင့်ထိန်းမှု အကျိုးကျေးဇူးကို ချက်ချင်း ခံစားကြရပြီ နတ်ပြည်မှာဖြစ်ခဲ့ကြသည် ။ ဘုရား နှစ်ဆူပွင့်တော်မူသည့်တိုင် နတ်စည်းစိမ် ခံစားကြရလေသည်။နတ်စည်းစိမ်ခံစားနေ ကြသော ခိုးသား ဓါးပြ တစ်ဖြစ်လဲ နတ်သားများ သည် ဂေါတမဘုရားရှင် ပွင့်တော်မူလာ သောအခါ သာဝတ္ထိမြို့တော် တံခါးအနီး တံငါရွာကြီးမှ တံငါသည် ငါးရာဖြစ်လာ ကြပြန်၏။ ထိုတံငါသည်များသည် အစိရ၀တီမြစ်တွင်းမှာ ပိုက်ကွန်ဖြင့် ငါးရှာနေကြသူများဖြစ်ရာ တစ်နေ့တွင် အလွန်လှပသော ရွှေရောင်၀င်းနေသည့် ငါးကြီးတစ်ကောင် ဖမ်းဆီးမိလေရာ ဘုရင်မင်းမြတ်အား ဆက်သလျှင် သတ်ဖြတ် ရောင်းချ၍ ရသောတန်ဖိုးထက် ဆုတော်လာဘ်တော်များ ရလိမ့်မည်ဟု တိုင်ပင်ကြကာ ရွှေရောင်၀င်းသော ငါးကြီးအား သယ်ဆောင်ကာ ကောသလမင်းကြီးထံ ဆက်သကြလေသည်။ တံငါသည်များဆက်သသည့်ရွှေရောင်၀င်းနေ သည့် ငါးကြီးကို ကြည့်ရှုတော်မူရင်းက “ ဒီငါးကြီးအကြောင်းဘုရားရှင် သိတော်မူ လိမ့်မယ် ” ဟုတွေးတောကြံစည်ကာ အမူတော် ထမ်းများအား ထိုးငါးကြီး ဇေတ၀န်ကျောင်းသို့ သယ်ဆောင်ရန် မိန့်ကြားပြီး ကောသလ မင်းကြီးလည်း ငါးကြီးအကြောင်းလျှောက်ထား စူးစမ်းရန် ကျောင်းတော်သို့ လိုက်ပါတော် မူခဲ့၏ ။ ဇေတ၀န်ကျောင်းတော်တွင်း ရောက်သောအခါ မောပန်း နွမ်းနယ်နေသော ငါးကြီး ပါးစပ်ဟလိုက်လေရာ ဇေတ၀န် ကျောင်းတိုက်ကြီးတစ်ခုလုံး အပုပ်နံ့ဆိုးကြီး လွှမ်းမိုးသွား တော့သည်။ ထိုအခါ သာဝတ္ထိပြည့်ရှင် ကောသလမင်းကြီး က- “ဘုန်းတော်ကြီးတော်မူသော မြတ်စွာဘုရား ရွှေရောင် အဆင်းရှိတဲ့ ဒီငါးကြီးရဲ့ပါးစပ်က အပုပ်နံ့ထွက်ရသော အကြောင်းအရင်းကို သိလိုလှပါတယ်၊မိန့်တော်မူပါဘုရား” ဟု လျှောက်ထားလိုက်၏ ။ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားက ….. “ ဒကာတော်မင်းကြီး ဒီရွှေငါးကြီးဟာ ကဿပဘုရား သာသနာတော်ကာလက ကပိလ အမည်ရှိတဲ့ ရဟန်းတစ်ပါးဖြစ်တယ် ၊ အဲဒီရဟန်းဟာ ပိဋကတ်သုံးပုံဆောင် ရဟန်းဖြစ်တယ်။ စာပေ ပရိယတ်သင်ကြား ပို့ချတဲ့နေရာမှာ ဂုဏ်သတင်းကျော်စောလို့ လာဘ်ပေါခြင်း ၊ အခြံအရံပေါခြင်းကို အကြောင်းပြုပြီး မာန်မာနနဲ့ လောဘတရား တိုးပွားလာပြီး ရဟန်းသံဃာ ထေရ်ဝါကြီး သူတို့ရဲ့ အဆုံးအမသြ၀ါဒကို မနာယူဘဲ ဘုရားအဆုံးအမကို ပစ်ပယ်ကာ မအပ်စပ်လို့ ပညတ်သောအရာကို အပ်စပ်တယ်လို့ ဆိုခဲ့တယ် ။ အပြစ်ရှိတယ် ပညတ်သောအရာကို အပြစ်မရှိဘူး လို့ သူကပြောခဲ့တယ် မင်းကြီး …..။ ဒီလိုနဲ့ ကဿပဘုရားရှင်ရဲ့ သာသနာတော်လည်း တရွေ့ရွေ့ ဆုတ်ယုတ်ပျက်စီးခဲ့ရတယ်။ ကပိလရဟန်လည်း သူပြုခဲ့တဲ့ အဲဒီအကုသိုလ် ကံကြောင့် သေတဲ့အခါ အဝီစိငရဲကို ကျရောက် ခဲ့ရတယ်။ ဘုရားရှင်ရဲ့အဆုံးအမတရားတော် များကို သင်ကြားပို့ချပေးခြင်း ၊ ဘုရားရှင်ရဲ့ ဂုဏ်တော်တို့ကို ချီးကျူးခဲ့ခြင်းကြောင့် ရွှေအဆင်းကဲ့သို့ လှပတင့်တယ်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့စကားကိုမနာခံသော ရဟန်းတို့အားကြိမ်းမောင်းဆဲဆိုခဲ့တာကြောင့် အခုလိုပါးစပ်က အပုပ်နံထွက်ရခြင်းဖြစ်တယ် မင်းကြီး …” ဟု ဘုရားရှင်က ရွှေရောင်ငါးကြီး ၏ ဘဝြဖစ်စဉ်ကို ရှည်လျှားစွာမိန့်ကြားတော် မူလိုက်၏ ။ ထို့နောက် ဘုရားရှင်က ငါးကြီးကို မျက်နှာမူ ကြည့်ရှုတော် မူလိုက်ပြီးနောက် - “ အိုရွှေရောင်အဆင်းရှိတဲ့ ငါးကြီး ၊သင်ဟာ ကဿပဘုရား လက်ထက်တော်က ကပိလရဟန်းဖြစ်ခဲ့တာမှန်ရဲ့လား” ဟု မေးတော်မူလိုက်ရာ ရွှေရောင်ငါးကြီးက မဆိုင်းမတွပင် “မှန်ပါတယ်ဘုရား“ဟုပြန်လည်လျှောက်ထား လေသည်။ ထိုအခါ ဘုရားရှင်က- “ သင်ဘယ်အရပ်ကလာခဲ့ပါသလဲ ” တပည့်တော် အဝီစိငရဲက လာခဲ့ပါတယ် ဘုရား” သင့်ရဲ့နောင်တော်ကြီး သာဂတမထေရ်ရော ဘယ်ရောက် ဘယ်ရောက်သွားလဲ ” “ ပရိနိဗ္ဗာန် စံ၀င်သွားပါပြီဘုရား” 🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷 “ သင့်ရဲ့မိခင် ဘိက္ခုနီမ တာပနာတို့ကော ဘယ်ရောက် နေကြသလဲ ” “ မှန်လှပါ ဘုရား ၊ တပည့်တော်ဘက်ကနေ ရဟန်းတော်များကို ဝိုင်းကူဆဲဆိုပေးခဲ့ ကြတာကြောင့် အဝီစိငရဲမှာ ကျရောက် နေပါတယ် ” “ အခုသင်ဘယ်ကိုသွားမလဲ အို ငါးကြီး ” “ တပည့်တော် အဝီစိငရဲကို သွားရမှာပါ ဘုရား ” 😥😥😥😥😥😥😥😥😥😥😥😥😥😥😥 ငါးကြီး၏ ဘဝဇာတ်ကြောင်းကို ကောင်းစွာသိရှိ လိုက်ရသော သာဝတ္ထိပြည့်ရှင် ကောသလ မင်းကြီးလည်း စိတ်ချမ်းမြေ့တော် မမူသဖြင့် တံငါသည်များအား ဆုလာဘ်တော်များပေးသနား တော်မူပြီးနောက် ရွှေရောင်ငါး ကြီးအား အစိရဝတီမြစ်ထဲသို့ ပြန်လည်စေလွှတ်ရန် တံငါသည်များအား စေခိုင်းတော်မူ လိုက်လေ သည်။ တံငါသည်များလည်း မင်းကြီးအမိန့်အတိုင်း ရွှေရောင်ငါးကြီးကို ဇေတ၀န်ကျောင်းတော်မှ သယ်ယူသွားကြပြီး ရွာဆိပ်ကမ်း ရောက်သော အခါ လှေပေါ်တင်ပြီးအစိရဝတီမြစ်သို့ သယ်ဆောင်ခဲ့ကြပြန်သည်။ အစိရဝတီမြစ် လယ်သို့ရောက် သောအခါ ရွှေရောင်ငါးကြီး က အရပ် တစ်ပါးသို့ ၀မ်းမြောက်ရွှင်လန်းစွာ ကူးခတ်မသွားတော့ဘဲ လှေနံစောင်းနှင့် သူ့ဦးခေါင်းကို ရိုက်၍ သတ်သေပြီး အဝီစိငရဲသို့ ကျရောက်သွားလေ တော့သည်။ ဘုရားရှင်သည် ကပိလငါးကြီးအကြောင်းကို ပရိတ်သတ်များထင်ရှားအောင် မေးမြန်းတော် မူပြီးနောက် ကောသလမင်းကြီးနှင့် တကွ ပရိတ်သတ်အပေါင်းတို့အား အောက်ပါဒေသနာ တော်ကို ဟောကြားတော်မူလိုက်၏ …. “ ချစ်သားတို့မေ့မေ့လျှော့လျှော့နေထိုင်သော သတ္တဝါအား တဏှာသည် မာလောနွယ်ကဲ့သို့ တိုးပွား၏ ။ သစ်သီးကို အလိုရှိ သောမျောက် သည် တောတွင်း၌ တပင်မှတပင်သို့ ခုန်လွှား ကူးသန်းနေသကဲ့သို့ ထိုတဏှာတိုးပွားခြင်းသည် တစ်ဘ၀မှတစ်ဘ၀သို့ပြေးသွားရ၏ ။ (ဓမၼပဒ ဂါထာ၊၃၄၄) ချစ်သားတို့ ပြိတ်မြက်သည် မိုးရွာသောအခါ တိုးပွားသကဲ့သို့ လောက၌ ကပ်ငြိတွယ်တာ၍ ယုတ်မာသော ဤတဏှာ အညှင်းဆဲခံရသူ ကား စိုးရိမ်ကြောင့်ကြမှုတို့သည် တိုးပွား ကုန်၏ … (ဓမ္မပဒ ဂါထာ၊၃၃၅) ချစ်သားတို့ ရေပေါက်သည် ကြာရွက်မှ လျောကျသကဲ့သို့ ဤလောက၌ လွန်ဆန်နိုင်ခဲသော ယုတ်မာသော ထိုတဏှာကို ညှင်းဆဲနိုင်ခဲ့ပါလျှင် ထိုသူထံမှ စိုးရိမ်ကြောင့်ကြ ခြင်းတို့သည် လျှောကျကုန်၏ ။ (ဓမၼပဒ ဂါထာ၊၃၃၆) ချစ်သားတို့ ထို့ကြောင့် ဤနေရာ၌ စည်းဝေးလာ ကြကုန်သော သင်တို့အား ငါသည်ကောင်းသော စကားကိုဆိုပေအံ့ ၊ ပန်းရင်းဟုခေါ် သော ပြိတ်မြက်၏ အမြစ်ကို အလိုရှိသူသည် ပြိတ် မြက်ပင်ကို တူးရသကဲ့သို့ နိဗ္ဗာန်ကို အလိုရှိလျှင် တဏှာ၏ အရင်းအမြစ်ကို တူးပြစ်ကြကုန်လော့။ ရေအလျှဉ်သည် ကျူပင်ကိုဖျက်ဆီးသကဲ့သို့ ကိလေသာမာန်သည် သင်တို့အား အဖန် တလဲလဲ မဖျက်ဆီးလင့်” ဟုဟောကြား ဆုံးမ တော်မူရာ တံငါသည်ငါးရာတို့မှာ သတိသံဝေဂရရှိကြလျှက် ဘုရားရှင်ထံ ခွင့်ပန်ကာ ရဟန်းပြုခဲ့ကြပြီး တရားအားထုတ်၍ ရဟန္တာဖြစ်ကြ သောအခါအာနေဉ္စသမာပတ် ၀င်စား နေကြလေတော့သတည်း။ (ဂါထာ၊ဓမ္မပဒ၊၃၇၇) ⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘ - အရှင်ဥာဏ (ဖျာပုံ) -ကျမ်းကိုး (၁) ဓမ္မပဒ - တဏှာ၀ဂ် ။ ကပိလရွှေငါးဇာတ် ။ အားပြန်လည်ရိုက်ကူးပူဇော်ပါသည် ။ Dhamma Danã Source ► https://ift.tt/1tab2NY

via အလင္းေရာင္ ဓမၼ https://ift.tt/2PLPufR